Карл Густаў Рэншэльд

**Карл Густаў [[Рэншэльд]]** (, сам падпісваўся як *Rehnschiöldt*; 16 жніўня 1651, Грайфсвальд, Швэдзкая Памяранія — 29 студзеня 1722, маёнтак Лэгеста, пад Марыефрэдам, Швэцыя) — швэдзкі граф, военачальнік, дзяржаўны радца.

## Біяграфія
### Дзяцінства й юнацтва
Карл Густаў Рэншэльд нарадзіўся ў Швэдзкай Памяраніі і атрымаў вельмі добрую адукацыю: спачатку ў школе, а потым — у Люндзкім унівэрсытэце, у якім яго галоўнымі дысцыплінамі былі гісторыя й лацінская мова. Адным зь яго выкладнікаў быў нямецкі філёзаф і гісторык Самуэль фон Пуфэндорф, які ня мог не прыкмеціць адараванага студэнта. Апошні быў настолькі натхнёны настаўнікам, што перапісаў начыстую ягоную працу *"Einleitung zur Historie der vornehmsten Reichen und Staaten in Europa"* і, атрымаўшы ў ёй камэнтары аўтара, захоўваў яе на працягу жыцьця.

### Рэншэльд у Сконскай вайне
Ваенную службу Рэншэльд пачаў фэнрыхам (прапаршчыкам) Нэрке-Вэрмляндзкага палку ў 1673 годзе. 12 лютага 1676 году становіцца афіцэрам лейб-гвардыі. У ходзе Сконскай вайны ўпершыню вызначыўся ў ноч на 1 жніўня 1676 году, адкінуўшы нападаўшых датчанаў. За гэта кароль Карл XI узьвёў яго ў капітаны. Пасьля гэтага Рэншэльд вызначыўся ў бітвах пры Гальмстадзе, пры Люндзе й пры Ляндзкруне, а ў 1677 годзе становіцца лейтэнант-палкоўнікам (падпалкоўнікам). Апошнія два гады Сконскай вайны (да 1679 году) ён ваяваў на нарвэскім фронце.

### Час да Вялікай Паўночнай вайны
У мірны час Рэншэльд быў афіцэрам генэральнага штабу. Карл XI называў яго *«маладым чалавекам, які падае надзеі»*. У 1689 годзе ён быў узьведзены ў палкоўнікі. У 1690—1691 гадах Нідэрлянды вялі перамовы з Швэцыяй, каб тая даслала ім добраахвотнікаў на вайну супраць Францыі. Незадаволены палітыкай Францыі, асабліва ў дачыненьне пратэстантаў, Карл XI дасылае да хаўрусьнікаў свае атрады, у шэрагу якіх быў і Рэншэльд. Па вяртаньні на радзіму ў 1693 годзе ён становіцца палкоўнікам Паўночна-Сконскага кавалерыйскага палку. У 1696 годзе ён быў узьведзены ў чын генэрал-маёра, а ў 1698 годзе становіцца генэрал-лейтэнантам і генэрал-губэрнатарам Сконэ. У тым самым годзе Рэншэльд атрымаў тытул барона.

### Рэншэльд у Вялікай Паўночнай вайне
З пачаткам Вялікай Паўночнай вайны Рэншэльд становіцца галоўным радцам Карла XII па ваенных пытаньнях.

У 1700 годзе прымае ўдзел у высадцы швэдзкіх войскаў на Шэляне і Бітве пад Нарвай, у якой ён камандаваў левым флянгам, а ў 1702 годзе — у Бітве пад Клішавам. У тым самым годзе ён атрымаў у спадчыну маёнтак Гры́бэна ў Памяраніі, у якім у 1707—1709 гадах пабудаваў замак.

17 красавіка 1703 году Рэншэльд быў узьведзены ў генэралы ад кавалерыі. У 1705 годзе яму было даручана ўзначаліць армію, якая павінна была прыкрываць Польшчу з захаду, пакуль кароль рушыў на Варшаву й Горадню. 3 (13 лютага) 1706 году ў Бітве пад Фраўштатам Рэншэльд разьбіў саксонска-расейскае войска на чале зь Ёганам Матыясам фон дэр Шуленбургам і зноў пацьвердзіў, што ён ёсьць таленавіты вайскавод. Наградай яму стаў чын фэльдмаршала.

У 1707—1709 гадах прымае ўдзел у г. зв. Расейскім паходзе. 4 ліпеня 1708 году разам з каралём камандуе ў Бітве пад Галоўчынам, у якой швэды атрымалі бліскучую перамогу над расейцамі. 27 чэрвеня 1709 году ў Бітве пад Палтавай паранены кароль прызначыў Рэншэльда галоўнакамандуючым швэдзкім войскам, але ў сувязі з паразай Рэншэльд трапіў у расейскі палон.

У час знаходжаньня ў палоне ён, разам з графам Піпэрам, істотна дапамагаў швэдзкім палонным. У ліпені 1718 году Рэншэльд быў абменены і ў тым самым годзе прыняў удзел у Нарвэскім паходзе, але ўжо неўзабаве пакінуў ваенную службу і стаў сябрам Каралеўскай рады.

Памёр Карл Густаў Рэншэльд у студзені 1722 году.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі

* Fältmarskalk Rehnskiöld
* Karolinen Rehnskiöld, fältmarskalk

Катэгорыя:Швэдзкія военачальнікі
Катэгорыя:Удзельнікі Вялікай Паўночнай вайны