open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Лютэранская кірха Сьвятога Мікалая (Менск)

**Лютэра́нская кі́рха Сьвято́га Мікала́я** — колішні лютэранскі храм у Менску. Адзін з двух лютэранскіх храмаў Менску. Быў разьмешчаны на вуліцы «Малой Лютэранскай», да 1956 року ў будынку разьмяшчаўся тэатар юнага гледача.

## Гісторыя
З 1798 року ў Менску служыў пастар Самуіл Карштэт, пры якім пачалося збудаваньне лютэранскай царквы. З прычыны недахопу сродкаў, будаўніцтва моцна зацягнулася. Асьвячэньне царквы Сьвятых Паўла і Аляксандра адбылося толькі 1 студзеня 1811 року. У 1833—1860 роках дзейнічала хрысьціянская лютэранская школа. У 1835 року ўсе будынкі лютэранаў у Менску моцна папакутавалі ад страшнага пажару. Аднавіць іх з-за недахопу грошай не атрымлівалася.

Толькі ў 1840 року па хадайніцтве віленскага губэрнатара імпэратар Мікалай I вылучыў 20 тысяч рублёў на ўзьвядзеньне новага лютэранскага храму і пастарскага дому ў Менску. Празь пяць гадоў царква сьвятога Мікалая сьвяткавала асьвячэньне, а пастар атрымаў статус «губэрнатарскага прапаведніка» і нават стаў атрымліваць зарплату з імпэратарскай казны. Храм быў пабудаваны на тагачаснай «Малой Лютэранскай» вуліцы (цяпер скрыжаваньне вуліцаў Лібкнехта і Каржа) і атрымаў назву Сьвятога Мікалая, вакол знаходзіліся лютэранскія могілкі, зьнішчаныя ў 1970-ыя рокі.

## Тэатар юнага гледача
У савецкі час, прыкладна ў 1933 року, будынак менскай лютэранскай царквы «перапрафілявалі» — у ім зьмясьцілі тэатар юнага гледача. У гэтай царкве хрысьцілі беларускага пісьменьніка Артура Вольскага, які доўгі час і быў дырэктарам тэатру.

## Крыніцы

## Літаратура
* Zahar Vasil'evič Šybeka, *Minsk: staronki žyccja darevaljucyjnaga gorada*, Mińsk 1994, , s. 302

Катэгорыя:Зьнішчаныя помнікі архітэктуры Менску
Катэгорыя:Зборы Беларусі
Катэгорыя:Зьнішчаныя кірхі Беларусі
Крыстыян Гэнкель

**Крыстыян Гэнкель** (нарадзіўся 7 лістапада 1995 году, Менск) — беларускі хакеіст нямецкага паходжаньня, абаронца клюбу «Дынама», які гуляе ў КХЛ, і нацыянальнай зборнай Беларусі.

## Біяграфія
Нарадзіўся ў Менску і жыў тут да чатырох гадоў. Потым з бацькамі зьехаў у Нямеччыну, дзе гуляў яго бацька-хакеіст. У 5 гадоў пачаў займацца хакеем. Пачынаў спасьцігаць асновы хакею ў Крымічаў, дзе займаўся да 8 гадоў. Потым два гады гуляў у Дрэздэне, пасьля чаго пераехаў у Вольфсбург, дзе гуляў яго бацька. У 11 гадоў пераехаў у Менск, дзе жыла яго бабуля, з прычыны таго, што ў Беларусі на той час быў вельмі моцны чэмпіянат сярод дзяцей 1995-га году.

## Кар’ера
### Клюбная
Пачынаў кар’еру ў фарм-клюбе менскага «Юнацтва» «Юніёры», зь якім выйграў золата вышэйшай лігі, пасьля чаго з 2011 году гуляў у складзе «Юнацтва», якое выступала ў МХЛ. У 2012 годзе на драфце КХЛ быў абраны «Дынама Менск». Выступаў таксама ў ВХЛ і Экстралізе за «Юнацтва», усяго правёў 6 гульняў за «Юнацтва» ў ВХЛ, дзе набраў 2 (1+1) пункты, у АЧБ Гэнкель правёў 27 гульняў і набраў 1 (0+1) пункт. У 2013 годзе, дзякуючы пасьпяховай гульні за «Юнацтва» і зборную Беларусі, на драфце CHL быў абраны ў першым раўндзе пад 22 нумарам клюбам «Летбрыдж Гарыкейнз», у які перашоў у лістападзе 2013 году. Генэральны мэнэджар «Гарыкейнз» Брэд Робсан быў вельмі задаволены падпісаньню абаронцы: «*Гэта быў доўгі працэс, аднак мы дасягнулі выніку, на які спадзяваліся. Крыс пацьвердзіў сваё жаданьне гуляць за нашу каманду. Гэтага мы чакалі вельмі доўга. Мы здаволены, што перамовы завяршыліся ў нашу карысьць*». У дэбютнай гульні за «Летбрыдж Гарыкейнз» вызначыўся забітай шайбай.

### Міжнародная кар’ера
Чэмпіён сьвету ў складзе юнацкай зборнай Беларусі па хакеі.

## Дасягненьні
**«Юнацтва-Менск»**
* Чэмпіён Беларусі: 2016

## Статыстыка
### Рэгулярны сэзон і плэй-оф

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Профіль на сайце клюбу «Летбрыдж Гарыкейнз»
* Профіль на сайце МХЛ
* 
* 

Катэгорыя:Нарадзіліся ў Менску
Катэгорыя:Беларускія хакеісты
Катэгорыя:Хакеісты зборнай Беларусі
Катэгорыя:Хакеісты клюбу «Юніёр» Менск
Катэгорыя:Хакеісты клюбу «Юнацтва-Менск»
Катэгорыя:Хакеісты клюбу «Летбрыдж Гарыкейн»
Катэгорыя:Хакеісты клюбу «Дынама» Менск
Катэгорыя:Хакеісты клюбу «Ак Барс» Казань
Катэгорыя:Хакеісты клюбу «Барыс» Астана
Ярамір

**Ярамі́р**, **Яро́мер** (стар. , , , стар. ) — заходнеславянскае мужчынскае асабістае імя. Сустракаецца ў чэскай, славацкай, польскай, сэрбскай, харвацкай мовах. Жаночая форма — Яраміра.

Мяніны адзначаюць 24 верасьня, 18 лютага (Славаччына).

## Паходжаньне і значэньне
Складаецца зь дзьвюх каранёў *яра-* і *мір*. Магчымыя значэньні:
* польскае *jary* (архаічнае) = «рухавы, малады, дужы»; *mir* = «аўтарытэт, прэстыж»
* верхнелужыцкае *jara* = «вельмі»; *měr* = «мір»
* чэскае *jaro* = «вясна»; *mír* = «мір»
* стараславянскае *яр* = «сонца»; *мір* = «мір, сьвет»

## Асобы
* Ярамір — біскуп праскі
* Ярамір Вэйвада — чэскі кампазытар
* Ярамір Чэскі — князь Чэхіі
* Ярамір Ягр — чэскі хакеіст

Катэгорыя:Славянскія мужчынскія імёны
Рыю Аві Віла-ду-Кондзі

«**Рыю Аві**» () — партугальскі футбольны клюб з гораду Віла-ду-Кондзі. Заснаваны ў 1939 годзе. Сваю кар’еру ў клюбе ў свой час пачыналі такія вядомыя партугальскія футбалісты, як то Алфрэду Каштру, Паўліньню Сантуш, Кім Вітарыну, Руй Жоржы і Фабію Куэнтран. Таксама праз клюб прайшлі такія таленавітыя замежнікі, як то Ян Облак і Эдэрсан.

## Гісторыя
«Рыю Аві» быў заснаваны ў 1939 годзе купай зь пяці чалавек і неўзабаве атрымаў мянушку Раю Грандзі, што перакладаецца як «Вялікая рака». Свой першы матч дружына правяла 6 траўня 1939 году ў Бэйрышы, дзе саступіла мясцовай камандзе зь лікам 2:1. На пачатку 1940 году «Рыю Аві» набыў уласны стадыён Эштадыю да Авэніда, на якім каманда гуляла да 1984 году. Дружына з прадмесьця Порту доўгі час брала ўдзел у рэгіянальных спаборніцтвах, а таксама ў найніжэйшых лігах чэмпіянату Партугаліі. Упершыню «Рыю Аві» згуляў у Прымэйра-Лізе ў сэзоне 1979—1980 гадоў, але дэбют быў змрочаны стратай камандай месца ў лізе. Аднак, клюб хутка вярнуўся ў найвышэйшую лігу, дзе правёў амаль дзесяцігодзьдзе. У 1980-я гады галоўным дасягеньнем было 5 месца ў сэзоне 1981—1982 гадоў, калі каманду ачольваў Фэлікс Маўрыньню, бацька Жузэ Маўрыньню. Таксама каманда прасунулася да фіналу Кубка Партугаліі ў 1984 годзе, але атрымала паразу зь лікам 4:1.

У пачатку 1990-х галоўным трэнэрам быў Аўгушту Інасію, які раней быў футбалістам «Спортынгу», «Порту» і нацыянальнай зборнай Партугаліі, але празь некалькі гадоў працы ён сышоў працаваць асыстэнтам трэнэр у «Порту». Вяртаньне каманды да Прымэйры адбылося толькі ў сэзоне 1996—1997 гадоў. Клюб некаторы час вагаўся паміж двума дывізіёнамі, а трывала замацаваўся ў найвышэйшай лізе толькі ў 2008 годзе, стаўшы моцным серадняком.

У 2013—2014 гадах клюб дакрочыў да фіналаў абодвух партугальскіх кубкаў (Кубка Партугаліі і Кубка партугальскае лігі), але абодва разы атрымаў паразу ад «Бэнфікі», якая ў той сэзон здабыла яшчэ і чэмпіёнскі тытул. Трэнаваў тады каманду выбітны партугальскі трэнэр Нуну Эшпірыту Санту. Дзякуючы памянёнаму раскладу «Рыю Аві» ўпершыню ў сваёй гісторыі кваліфікаваліся ў эўрапейскія турніры, уласна ў Лігу Эўропы. Пасьля посьпехаў Санту пакінуў клюб, ачоліўшы гішпанскую «Валенсію». З новым галоўным трэнэрам Пэдру Мартыншам «Рыю Аві» пракрочыла праз кваліфікацыю Лігі Эўропы, выбіўшы швэдзкія клюбы «Гётэборг» і «Эльфсборг», далучыўшыся да групавога этапу. Каманда не дала рады і прагуляўшы ўсе гульні ў гасьцях, а таксама прагуляўшы дома ўкраінскаму «Дынама», скончыла эўрасэзон на апошнім чацьвертым месцы ў групе.

Пад кіраўніцтвам трэнэра Мігела Кардозу «Рыю Аві» фінішавала на пятым месцы ў сэзоне 2017—2018 гадоў. У 2019 годзе да каманды далучыўся іранскі галеадор Мэгдзі Тарэмі, які дапамог паўтарыць вынік нядаўняга сэзону. Каманда скончыла сэзон на пятым месьце, а Тарэмі поруч з двума гульцамі «Бэнфікі» з 18 галамі стаў найлепшым бамбардзірам лігі. Неўзабаве клюб не ўтрымаўся ў найвышэйшым дывізіёне і перайшоў да Лігі 2, але хутка вярнуўся да эліты.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт

Катэгорыя:Віла-ду-Кондзі
Драўляныя цэрквы Карпацкага рэгіёну (Польшча і Ўкраіна)

**Драўля́ныя цэ́рквы карпа́цкага рэгіё́ну ў По́льшчы і Ўкраі́не** — група гістарычна каштоўных унікальных драўляных цэркваў, якія 21 чэрвеня 2013 року на 37-й сэсіі Камітэту Сусьветнай спадчыны ЮНЭСКА, якая праходзіла ў Камбоджы, былі занесеныя ў Сьпіс Сусьветнай спадчыны ЮНЭСКА. У сьпіс унесеныя 16 украінскіх цэркваў, 8 зь якіх разьмешчаныя ў Польшчы і 8 — ва Ўкраіне. Цэрквы прадстаўляюць наступныя тыпы архітэктуры: гуцульскі (Украіна), галіцкі (чатыры ва Ўкраіне і дзьве ў Польшчы), бойкаўскі (дзьве ва Ўкраіне і адна ў Польшчы) і лемкаўскі (усе пяць на тэрыторыі Польшчы).

## Глядзіце таксама
* Драўляныя цэрквы Ўкраіны
* Сьпіс аб’ектаў Сусьветнай спадчыны ЮНЭСКО ва Ўкраіне
* Сьпіс аб’ектаў Сусьветнай спадчыны ЮНЭСКО ў Польшчы

## Крыніцы

Польшча
Украіна
Катэгорыя:Драўляныя храмы Польшчы
Катэгорыя:Драўляныя храмы Ўкраіны
Іржы Поліўка

**І́ржы По́ліўка** (; 6 сакавіка 1858, Энс — 21 сакавіка 1933, Прага) — выбітны чэскі філёляг-славіст, этнограф, пэдагог, адзін з заснавальнікаў славянскай параўнальнай фальклярыстыкі. Прафэсар славянскай філялёгіі Карлавага ўнівэрсытэту, чалец-карэспандэнт Санкт-Пецярбурскай акадэміі навук.

## Жыцьцяпіс
У 1868—1876 навучаўся ў гімназіі ў Празе, пасьля скончыў філязофскі факультэт Карлавага ўнівэрсытэту (1880), слухаў лекцыі па стапаславянскай мове і палеаграфіі ў Заграбскім унівэрсытэце. У 1882 у Вене атрымаў ступень доктара філязофіі.

Слухаў лекцыі ў Празе і Загрэбе, падарожнічаў па славянскіх землях, займаўся рукапісамі ў пецярбурскіх і маскоўскіх бібліятэках. Прыхільнік тэорыі міграцыі (запазычаньня) Тэадора Бэнфэя. Прафэсар славянскай філялёгіі Праскага ўнівэрсытэту. Чалец-карэспандэнт Санкт-Пецярбурскай АН з 1 сьнежня 1901 па аддзяленьні расейскае мовы і славеснасьці.

## Працы
* «Paläographische, grammatische und kritische Eigenthümlichkeiten in dem Makedonischen Praxapostolus» («Archiv für slav Phil.», X);
* дасьледаваньні пра Нікадзімава Эвангельле ў славянскіх літаратурах («Časop. Česk. Mus.», 1890—1891);
* артыкулы пра Шафарыка, Грыбаедава, Пыпіна;
* параўнальныя дасьледаваньні казачных сюжэтаў у славянскіх народаў; іхнім сынтэзам зьяўляюцца буйныя сачыненьні «О srovnávnacím studiu tradic lidových» і «Pohádkoslovné Studie» (Прага, 1904).

## Крыніцы

## Літаратура
* 
* Навуковы слоўнік Ота 
* Акадэмічны бюлетэнь  Акадэміі навук Чэхіі
* Профіль  на бачыне Расейскай Акадэміі навук
* Вялікая савецкая энцыкляпэдыя 

## Вонкавыя спасылкі

Катэгорыя:Чэскія літаратуразнаўцы
Катэгорыя:Чэскія мовазнаўцы
Катэгорыя:Чэскія публіцысты
Катэгорыя:Чэскія славісты
Катэгорыя:Чэскія філёлягі
Катэгорыя:Чэскія этнографы
Катэгорыя:Балканісты
Катэгорыя:Багемісты
Катэгорыя:Баўгарысты
Катэгорыя:Паляністы
Катэгорыя:Палеаславяністы
Катэгорыя:Расеісты
Катэгорыя:Славакісты
Катэгорыя:Украіністы
Катэгорыя:Палеографы
Катэгорыя:Сябры-карэспандэнты Санкт-Пецярбурскай акадэміі навук
Ан-30

**Ан-30** (па клясыфікацыі НАТА: Clank — «ляскат») — самалёт паветранага назіраньня і аэрафатаздымкі, распрацаваны ў АКБ імя Антонава сумесна з АКБ імя Бярыева. Зьяўляецца мадыфікацыяй самалётаў Ан-24 і Ан-26 і прызначаны для аэрафатаздымачных і аэрагеафізычных працаў.

## Вонкавыя спасылкі
* 
* РУ19А-300 Кіраўніцтва па эксплуатацыі і тэхнічным абслугоўваньні

Катэгорыя:Савецкія самалёты
Катэгорыя:Зьявіліся ў 1967 годзе
Шамуа Ньёр

«**Шамуа**» () — францускі футбольны клюб з гораду Ньёру. Заснаваны ў 1925 годзе.

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт

Катэгорыя:Ньёр
Якубова

Назву **Якубова** маюць:

## Населеныя пункты
### [[Беларусь]]
* Віцебская вобласьць:
** Якубова — хутар у Мёрскім раёне
** Якубова — вёска ў Расонскім раёне
** Якубова — вёска ў Сеньненскім раёне
** Якубова — вёска ў Шаркоўшчынскім раёне

## Глядзіце таксама
* Якуб
* Якубава
* Якубавічы
* Якубаўка
* Якубаўцы
* Якубаўшчына
* Якубенкі
* Якубовіч
* Якубовічы
Алег Шатаў

**Але́г Ша́таў** (;  29 ліпеня 1990 году, Ніжні Тагіл, СССР) — расейскі футбаліст, паўабаронца. Гулец нацыянальнай зборнай Расеі. У жніўні 2023 году спыніў кар’ру гульца, каб навучыцца на трэнэра.

## Кар’ера
### Клюбная
Пачаў кар’еру ў футзальным клюбе «ВІЗ-Сінара», аднак у 2007 годзе далучыўся да футбольнага клюбу «Ўрал», дзе зь цягам часу стаў асноўным гульцом каманды. 19 лістапада 2010 году быў абраны найлепшым гульцом паводле вынікаў сэзону сярод заўзятараў. У студзені 2012 году адправіўся на зборы з клюбам ЦСКА, але ў хуткім часе стаў гульцом махачкалінскага «Анжы».

14 жніўня 2013 году перайшоў у табар піцерскага «Зэніту», пасьля таго як дагестанскі клюб зьмяніў стратэгію разьвіцьця й значна скараціў выдаткі на каманду.

### Міжнародная
Дэбютаваў у зборнай Расеі ў матчы супраць зборнай Ісьляндыі 6 лютага 2013 году, выйшаўшы на замену на 46-й хвіліне гульні. На 66-й хвіліне ён забіў гол пасьля перадачы Рамана Шырокава.

## Дасягненьні
**«Зэніт»**:
* Чэмпіён Расеі: 2015, 2019, 2020
* Уладальнік Кубка Расеі: 2016, 2020
* Уладальнік Супэркубка Расеі: 2015, 2016

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Профіль на афіцыйным сайце ФК «Анжы»
* Профіль на Sportbox.ru

Катэгорыя:Расейскія футбалісты
НХЛ 2013—2014 гадоў

**НХЛ у сэзоне 2013—2014 гадоў** — 97-ы (96-ы гульнявы) сэзон Нацыянальнай хакейнай лігі, які распачаўся 1 кастрычніка 2013 году. Як і ў мінулым сэзоне, каманды не праводзілі матчы ў Эўропе. У ходзе сэзону ліга правяла шэсьць матчаў чэмпіянату на адкрытым паветры. Рэгулярны чэмпіянат узяў 16-дзённы перапынак з 9 па 25 лютага 2014 году, што дазволіла гульцам прыняць удзел у хакейным турніры на Алімпійскіх гульнях у Сочы. У выніку чаго, ліга адмовілася праводзіць Матч усіх зорак. На час Алімпійскай паўзы НХЛ увяла мараторый на пераход гульцоў. Апошнія матчы рэгулярнага чэмпіянату адбыліся 13 красавіка. Гульні плэй-оф стартавалі 16 красавіка. Гэты чэмпіянат стаў першым, якія праводзяцца ў адпаведнасьці з новай структурай дывізіёнаў і формулай раскладу матчаў.

Найлепшым бамбардзірам рэгулярнага сэзону паводле колькасьці пунктаў стаў Сыдні Кросьбі з клюбу «Пітсбург Пінгвінз», які зарабіў 104 пункты. Найлепшым паводле колькасьці галоў рэгулярнага сэзону стаў расейскі легіянэр клюбу «Вашынгтон Кэпіталз» Аляксандар Авечкін, які забіў 51 шайбу. У фінальнай сэрыі на Кубак Стэнлі сустракаліся каманды «Лос-Анджэлес Кінгс» і «Нью-Ёрк Рэйнджарз», дзе ў выніку пераможцам турніру стаў клюб з Лос-Анджэлесу.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Каляндар сэзону 2013—2014 на сайце nhl.com 

2013—2014
Рэвалюцыя

**Рэвалю́цыя** ( — «пераварот») — карэнны, рэзкі скачкападобны пераход ад старога якаснага стану да новага ў жыцьці грамадзтва (, культурная, , прамысловая). Першапачаткова абазначала кругаварот нябесных целаў у астраноміі, у XVII стагодзьдзі — дзяржаўны пераварот і цыклічныя зьмены дзяржаўнага ладу (манархія, тыранія, арыстакратыя, алігархія, народаўладзьдзе і безуладзьдзе) у палітыцы, падчас Францускай рэвалюцыі 1789—1799 гадоў — раптоўную поўную замену папярэдняга грамадзкага ладу на прагрэсіўны шляхам процізаконнага ўзброенага гвалту мясцовых жыхароў дзеля пераходу ўлады ў рукі новай грамадзкай групы. Перадумовай ёсьць спалучэньне надзвычайнай маёмаснай няроўнасьці, гаспадарчага заняпаду і адсутнасьці грамадзка-гаспадарчых пераўтварэньняў. Мэтай бывае вызваленьне ад панаваньня іншай дзяржавы і набыцьцё незалежнасьці, злучэньне разьяднаных прадстаўнікоў аднаго народу ў адзіную дзяржаву (гл. *[[ірэдэнтызм]]*), узаемападтрымка між рознымі грамадзкімі слаямі краіны, ажыцьцяўленьне дзяржаўнага будаўніцтва.

## Літаратура
* 

## Крыніцы
Конрад Цёльнэр фон Ротэнштайн

**Конрад Цёльнэр фон Ротэнштайн** (; каля 1325 — 20 жніўня 1390) — 23-і Вялікі магістар Тэўтонскага Ордэну з 1382 па 1390 гады.

Катэгорыя:Вялікія магістры Тэўтонскага Ордэну
JQuery

**jQuery** — крос-плятформавая JavaScript-бібліятэка, прызначаная для спрашчэньня сцэнараў на баку кліента з HTML. Ён быў выпушчаны ў студзені 2006 году ў Нью-Ёрку на канфэрэнцыі Баркэмп Джонам Рэсыгам. У цяперашні час паляпшаецца камандай распрацоўнікаў на чале з Дэйвам Мэтвінам. Выкарыстоўваецца больш чым на 80% ад 10 тысячы самых наведвальных сайтаў. jQuery зьяўляецца найпапулярнай бібліятэкай JavaScript, якія выкарыстоўваюцца сёньня.

jQuery ёсьць свабодным праграмовым забесьпячэньнем з адкрытым зыходным кодам, пад ліцэнзіяй MIT License. Сынтаксіс jQuery распрацаваны, каб зрабіць яго больш арыентаваным на дакумэнт, выбарку элемэнтаў DOM-мадэлі, стварэньня анімацыі, апрацоўкі падзеяў і распрацоўцы дастасункаў Ajax. jQuery таксама дае магчымасьці для распрацоўшчыкаў па стварэньні убудоваў у бібліятэку JavaScript. Гэта дазваляе распрацоўнікам ствараць абстракцыі для нізкаўзроўневага ўзаемадзеяньня й анімацыі, высакаякасных эфэктаў. Модульны падыход бібліятэкі jQuery дазваляе ствараць магутныя дынамічныя вэб-старонкі і вэб-дастасункі.

Мноства элемэнтаў паводле выбаркі элемэнтаў з DOM-мадэлі, абыход і маніпуляцыя з падтрымкай сэлектарнага рухавіка пад назвай «Sizzle», які выкарыстоўваецца ад вэрсіі 1.3, стварыў новы стыль праграмаваньня, ф’юзінг альгарытмы і DOM-структуры зьвестак, што паўплывала на архітэктуру іншых фрэймўоркаў JavaScript, як то YUI v3 і Dojo.

Microsoft і Nokia выкарыстоўваюць jQuery у сваім плятформах. Microsoft уключыў бібліятэку у сваё асяродзьдзе распрацоўкі Visual Studio для выкарыстаньня ў рамках сваіх фрэймўоркаў Microsoft ASP.NET AJAX і ASP.NET MVC, у той час як Nokia інтэгравала бібліятэку jQuery у плятформу распрацоўкі віджэтаў Web Run-Time. jQuery таксама выкарыстоўваецца ў MediaWiki, пачынаючы з вэрсіі 1.16.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі

* Афіцыйны сайт
* jQuery UI

Катэгорыя:JavaScript бібліятэкі
Катэгорыя:Вольныя праграмы
Аб’я-Палуоя

**А́б’я-Па́луоя** () — горад на поўдні Эстоніі, заснаваны ў 1154 годзе.

## Насельніцтва

## Транспарт
У горадзе таксама ёсьць аўтобусны вакзал, зь якога рухаюцца аўтобусы й маршрутныя таксоўкі да:
* Пярну — 6 разоў на дзень
* Талін — 1 раз у дзень
* Сіка — 3 разы на дзень
* Лаатрэ — 1 раз у дзень
* Аб’я — Уўэ-Каарыстэ — Вільяндзі — 2 разы на дзень, 1 — па пятніцах, выходных, сьвятах.
* Тарту — 2 разы на дзень
* Выру — 1 раз у дзень
* Аб’я — Вана-Каарыстэ — 3 разы на дзень
* Аб’я — Ыйсу — Вільяндзі — 5 разоў на дзень
* Аб’я — Карксі — Нуіа — 5 разоў на дзень
* Мыйсакюля — 6 разоў на дзень

### Чыгунка
Калісьці праз Аб’ю-Палуою праходзіла лінія чыгункі, якая была дэмантавана ў 1973 годзе. Ад яе застаўся толькі будынак чыгуначнага вакзалу.

### Аўтамабільны транспарт
Праходзіць аўтамабільная шаша  (Валга — Уўлу).

## Галерэя


Abja-Paluoja päästekomando depoo.jpg|Пажарнае дэпо
Mulgimaa pealinn.jpg|Шаша Валга — Уўлу


## Вонкавыя спасылкі

* Афіцыйная старонка

Катэгорыя:Гарады Эстоніі
Сьняжное

**Сьняжно́е** (), да 1864&nbsp;— ***Васільеўка*** ()&nbsp;— места (з 1938&nbsp;р.) абласнога падпарадкаваньня Данецкай вобласьці. Насельніцтва&nbsp;— 48 485 жыхароў (2013).

Каменнавугальныя шахты, прамкамбінат, завод хімічнага машынабудаваньня, швейная фабрыка й інш.; 4 праф.-тэхн. вучэльні, горназдабыўчы тэхнікум. Здабыча антрацыту пачалася ў 1900 року.

## Мінуўшчына
Места пачыналася як невялікае паселішча Васільеўка ў 1784 року, названае ў гонар палкоўніка сотні Данскога Казацкага войска Васільева, што тут пасяліўся. Мясцовая легенда сьведчыць, што назву «Сьняжное» паселішча атрымала ад самой Кацярыны ІІ, калі пад час аднаго зімовага падарожжа ейны экіпаж застраг у сьнезе ў адным са шматлікіх яраў. Пазьней у мясцовых гаворках замацаваўся іншы націск, на апошнім складзе.

У дзевятнаццатым стагодзьдзі пачынаецца вуглездабыча, расьце колькасьць шахтаў.

У кастрычніку 1941 року Сьняжное было захопленае нямецкімі войскамі. У 1943 у раёне места працягнуўся Мівус-фронт, найбольш умацаваная кропка якога — гара Савур-Магіла, разьмешчаная за некалькі кілямэтраў ад Сьняжнога, — працяглы час не давала магчымасьці вызваліць места. Цяпер дата вызваленьня Сьняжнога (1 верасьня 1943) адзначаецца як дзень места.

## Турыстычная інфармацыя
У месцы знаходзіцца 43 гістарычныя славутасьці. Сярод асобаў, якім прысьвечаная найбольшая колькасьць помнікаў раёну, першую пазыцыю займае Ленін&nbsp;— 4 помнікі (па гэтым паказьніку Сьняжное трымае трэцюю пазыцыю на Данеччыне пасьля Данецку ды Янакіева). 14 помнікаў&nbsp;— брацкія магілы савецкіх вояў і партызанаў.

## Вядомыя ўраджэнцы і жыхары
* Павал Маразенка (1939—1991)&nbsp;— савецкі актор тэатру і кіно, Заслужаны артыст УССР.
* Раман Піліпчук (нарадзіўся ў 1967 годзе)&nbsp;— савецкі і ўкраінскі футбаліст, трэнэр, майстар спорту СССР.

## Галерэя

Файл:Snezhnoe 047.jpg|Помнік Гагарыну
Файл:Snezhnoe 033.jpg|Школа №1
Файл:Snezhnoe 014.jpg|Музэй баявой славы
Файл:Snezhnoe 062.jpg|Храм на 10 шахце
Файл:Snezhnoe 080.jpg|Помнік жанчынам-пілётам
Файл:Snezhnoe 084.jpg|Сьвята-Дзьмітраўскі храм
Файл:Snezhnoe 091.jpg|Воданапорная вежа
Файл:Snezhnoe 096.jpg|Чыгуначная станцыя «Соф’іна-Брыдзкая»


## Крыніцы

## Літаратура
* 
* Р.&nbsp;Ф.&nbsp;Огренич, Н.&nbsp;В.&nbsp;Брівко та ін. Доленосна Сніжнянська земля (істория міста Снежне). Донецьк: Східний видавничий дім. 2012. 184 с.

## Вонкавыя спасылкі

* Інфармацыйна-пазнавальны партал Сьняжнога
* Данбаская шырата // Укр. тиждень

Катэгорыя:Гарады Данецкай вобласьці
Катэгорыя:Населеныя пункты, згаданыя ў XVIII стагодзьдзі
Казьма Праскі

**Казьма́ Пра́скі** (, ;  1045 — 21 кастрычніка 1125) — багемскі сьвятар, пісьменьнік, гісторык.

## Жыцьцяпіс
Нарадзіўся ў Багеміі, паходзіў з заможнага роду. У 1075—1081 навучаўся ў Льежы. Вярнуўшыся ў Багемію, стаў сьвятаром і ажаніўся з Бажацэхай. У 1086 быў прызначаны канонікам праскім. У сьвіце нямецкага імпэратара Генрыха IV наведаў Вугоршчыну, Нямеччыну, Італію. Ад 1110 — дэкан сабору сьв. Віта.

## Творчасьць

Ягоны *[[magnum opus]] «Chronica Boëmorum» (*«Багемская хроніка»*),* напісаны па-лацінску, зьмяшчае багаты і разнастайны матэрыял і зьяўляецца каштоўнай крыніцай па гісторыі Чэхіі. «Хроніка» складаецца з трох кнігаў:

* Першая, скончаная ў 1119, пачынаецца ад стварэньня сьвету і сканчаецца 1038 рокам. У ёй апісанае легендарнае заснаваньне Багемскай дзяржавы першымі багемцамі каля 600 року (князь Багемус, князь Крок з трыма дочкамі), княгіня Лібушэ і заснаваньне дынастыі Пржэмыславічаў празь ейны шлюб з Пржэмыслам, даўнія крывавыя войны, князь Барывой і прыняцьце хрысьціянства ў Багеміі, сьвяты Вацлаў і ягоная бабуля сьвятая Людміла, валадараньне трох Балеславаў, жыцьцё сьвятога Адальбэрта і крывавыя войны пасьля 1000 року.
* Другая кніга апісвае гісторыю Багеміі у 1038—1092. Пачынаецца кніга апісаньнем гераічных дзеяў князя Браціслава, вядомага як «Багемскі Ахіл», напрыклад за сваю перамогу над Польшчай. «Хроніка» таксама апісвае доўгае і велічнае валадараньне караля Враціслава, магутнага ўладара ды адважнага чалавека. Згаданыя і ягоныя войны ў Італіі, а сканчаецца кніга ягонай сьмерцю.
* Трэцяя кніга (1092—1125) пачынаецца з апісаньня часоў узрушэньняў і крывавых грамадзянскіх войнаў 1092—1109 рокаў пасьля Враціслававай сьмерці. «Хроніка» сканчаецца панаваньнем Уладзіслава ў 1109—1125. Таго ж 1125 року памёр і сам Казьма.

«Ческая хроніка» Казьмы нароўні з «Аповесьцю мінулых часоў» Нестара Летапісца і «Хронікай і дзеяньнямі князёў або валадароў польскіх» Гала Ананіма маюць фундамэнтальнае значэньне для славянскай культуры.

## Вонкавыя спасылкі
* Жыцьцяпіс Казьмы 
* ''Chronica Boëmorum''

Катэгорыя:Нарадзіліся ў 1040-я гады
Катэгорыя:Памерлі ў 1125 годзе
Катэгорыя:Памерлі ў Празе
Катэгорыя:Памерлі 21 кастрычніка
Катэгорыя:Храністы
Катэгорыя:Лацінскія гісторыкі
Катэгорыя:Гісторыкі XII стагодзьдзя
Катэгорыя:Чэскія каталіцкія сьвятары
Дзьмітры Яварніцкі

**Дзьмі́тры Яварніцкі** () (29 лістапада 1855, Сонцаўка, Харкаўская губэрня, Расейская імпэрыя — 5 жніўня 1940, Днепрапятроўск, Украінская ССР) — украінскі гісторык, археоляг, этнограф, фальклярыст, лексыкограф, пісьменьнік, дасьледчык гісторыі ўкраінскага казацтва. Правадзейны сябра Навуковага таварыства ім. Шаўчэнкі (1914) і Ўсеўкраінскай акадэміі навук (1929). Выдаваў гісторыка-археалягічныя працы ў галіне гісторыі ўсходняе Ўкраіны. Працаваў у галінах паэзіі й прозы. У пачатку ХХ стагодзьдзя апублікаваў нізку літаратурных твораў.

## Крыніцы

Катэгорыя:Украінскія гісторыкі
Катэгорыя:Акадэмікі НАН Украіны
Катэгорыя:Правадзейныя сябры АН СССР
Заграб (гандбольны клюб)

**Гандбо́льны клюб «За́граб»** (), спонсарская назва **«Прво плінарско друштво Заграб»** () — харвацкі гандбольны клюб з Заграбу, створаны ў 1922 року. Выступае ў нацыянальным чэмпіянаце, Лізе чэмпіёнаў і рэгіянальнай СЭГА-лізе. Хатнія матчы праводзіць на «Арэна-Заграб» зьмяшчальнасьцю 16 300 гледачоў.

ГК «Заграб» — наймацнейшы клюб Харватыі, нязьменны чэмпіён з часу заснаваньня нацыянальнага першынства.

## Мінуўшчына

Гандбольная каманда ў Заграбе зьявілася ў 1922 року. Усутыч да 60-х у клюбе разьвівалі гандбол 11×11. Па Другой сусьветнай вайне «Заграб» неаднакроць станаў чэмпіёнам Югаславіі (11×11). Аднак пасьля перамогі ў 1965 року адбыўся заняпад клюбу. Наступнага тытулу давялося чакаць 24 гады. Пасьля развалу Югаславіі каманда займела новых спонсараў і стала бясспрэчным лідэрам у Харватыі і адной з найлепшых на той час у Эўропе. У апошнім дзесяцігодзьдзі XX стагодзьдзя клюб 7 разоў выходзіў у фінал Лігі чэмпіёнаў, двойчы ў ім перамогшы. У XXI стагодзьдзі каманда саступіла пазыцыі ў Эўропе, але на нацыянальным узроўні дагэтуль зьяўляецца нязьменнай чэмпіёнкай.

## Дасягненьні
* **[[Харвацкая гандбольная прэм’ер-ліга|Чэмпіянат Харватыі]]**: 32
** 1992, 1993, 1994, 1995, 1996, 1997, 1998, 1999, 2000, 2001,
** 2002, 2003, 2004, 2005, 2006, 2007, 2008, 2009, 2010, 2011,
** 2012, 2013, 2014, 2015, 2016, 2017, 2018, 2019, 2021, 2022,
** 2023, 2024
* **[[Харвацкі гандбольны кубак|Кубак Харватыі]]**: 30
** 1992, 1993, 1994, 1995, 1996, 1997, 1998, 1999, 2000, 2003,
** 2004, 2005, 2006, 2007, 2008, 2009, 2010, 2011, 2012, 2013,
** 2014, 2015, 2016, 2017, 2018, 2019, 2021, 2022, 2023, 2024
* **[[Чэмпіянат Югаславіі па гандболе|Чэмпіянат Югаславіі]]**: 10
** 1948, 1949, 1954, 1956, 1957, 1962, 1963, 1965, 1989, 1991
* **Кубак Югаславіі**: 1
** 1962
* **[[Ліга чэмпіёнаў ЭГФ]]**: 2
** 1992, 1993
* **Фіналісты Лігі чэмпіёнаў**: 4
** 1995, 1997, 1998, 1999
* **Фіналіст [[Кубак уладальнікаў кубкаў ЭГА|Кубку ўладальнікаў кубкаў]]**: 1
** 2005
* **[[СЭГА-Ліга]]**: 1
** 2012—2013

## Былыя назвы
* 1922—1992 — ГК «Заграб»
* 1992—1995 — «Бадэль 1862 Заграб»
* 1996 — «Банка Краацыя Заграб»
* 1997—2001 — «Бадэль Заграб»
* 2001—2006 — «Бадэль 1862 Заграб»
* 2007—2009 — ГК «Заграб»
* 2009—2014 — «Краацыя асігуранье Заграб»
* з 2014 — «Прво плінарско друштво Заграб»

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйная бачына 
* Профіль  на бачыне ЭГФ
* Профіль  на бачыне the-sports.org
* Профіль  на бачыне СЭГА-лігі

Катэгорыя:Харвацкія гандбольныя клюбы
Катэгорыя:Спорт у Заграбе
Катэгорыя:Ляўрэаты прэміі Франьё Бучара
Катэгорыя:Зьявіліся ў 1922 годзе
Данецкі каменнавугальны басэйн

**Дане́цкі каменнаву́гальны басэйн** (**Данба́с**) утварыўся на залівах і ліманах даўно неіснуючага мора. Гэтае мора займала ўсю ўсходнюю палову Эўрапейскай Расеі і заходнюю Азіяцкай, падзяляўся паміж імі суцэльным масівам Уральскага хрыбта і ўразаўся на захад вузкім, моцна выцягнутым Данецкім залівам у мацярык.

Як помнікі даўно зьніклага мора, да нашай эпохі захаваліся параўнальна невялікія рэзэрвуары, напоўненыя марской вадой, Касьпійскае і Аральскае моры.

Данецкі вугальны басэйн быў адкрыты ў 1720-я гады ў раёне цяперашняга гораду Лісічанску Луганскай вобласьці. Прамысловае асваеньне пачалося з канца XIX стагодзьдзя. Плошча каля 60 тысячаў км². Сумарныя запасы да глыбіні 1800 м — 140 800 000 000 тон.

## Гарады
* Данецк
* Луганск
* Макееўка
* Горлаўка
* Севераданецк
* Алчэўск
* Лісічанск
* Янакіева
* Сьняжное
* Хрустальны
* Даўжанск
* Кадзееўка
* Чысьцякова
* Рубежнае
* Бранка
* Антрацыт
* Шахтарск

Катэгорыя:Геаграфія Ўкраіны
Царква Праабражэньня Гасподняга (Насілава)

: *Гэты артыкул — пра Царкву Праабражэньня Гасподняга ў Насілаве, заснаваную ў 1765 г. Пра сучасную Царкву Праабражэньня Гасподняга ў Насілаве глядзіце артыкул «[[Царква Праабражэньня Гасподняга 2001 году (Насілава)]]»*
**Царква Праабражэньня Гасподняга ў Насілава** — колішні ўніяцкі храм у Насілаве, заснаваны ў 1765 годзе, разбураны пасьля 1914 году. Знаходзілася недалёка ад вясковых могілак.

## Гісторыя
Ляговічы, якія ў XVIII ст. валодалі Насілавам, у 1765 году пабудавалі ў мястэчку ўніяцкую Праабражэнскую царкву. Да 1838 року царква была ўніяцкай. З захопам Расейскай імпэрыі тэрыторіі былога Вялікага Княства Літоўскага, асабліва з 30-х гг. XIX ст., пачынаецца татальная русіфікацыя беларусаў. Небясьпечнай перашкодай на шляху расеізацыі беларусаў зьяўлялася менавіта Ўніяцкая царква, якая вылучала іх сярод палякаў і расейцаў. Грэка-каталікі складалі каля 80% беларускіх хрысьціянаў, не выключэньнем было і Насілава. Яшчэ за кіраваньнем Кацярыны II у праваслаўе расейскага ўзору прымусова перавялі блізу паўмільёна беларусаў. Адначасна ішла апрацоўка грэцка-каталіцкіх герархаў, частка якіх у выніку перайшла на службу царызму. Уводзілася расейскую мову ў духоўных сэмінарыях і царкоўных справаздачах. Сьвятары атрымалі загад спраўляць набажэнства паводле службоўнікаў, прысланых з Масквы. З уніяцкіх сьвятыняў выкідалі бакавыя алтары, ламалі арганы. Нязгодных судзілі як царкоўных і дзяржаўных злачынцаў. У 1838 годзе Насілаўская ўніяцкая Царква Праабражэньня Гасподняга была гвалтоўна перароблена ў праваслаўную. Пратэстуючы супраць гэтай пастановы, частка ўніятаў перашла ў каталіцтва. Новая праваслаўная царква адносілася да Віленскай япархіі.

Падчас ці пасьля Першай сусьветнай вайны, Насілаўская царква была страчана.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Насілава. Царква Праабражэння Гасподняга

Катэгорыя:Зьнішчаныя праваслаўныя храмы Беларусі
Катэгорыя:Насілава
Катэгорыя:Зьніклі ў 1914 годзе
Цюры

**Цюры** () — горад у цэнтры Эстоніі.

## Галерэя

T%C3%BCri_jaamahoone.jpg|Чыгуначны вакзал у Цюры
T%C3%BCri_kirik_15123.jpg|Кірха ў Цюры


## Вонкавыя спасылкі

* Афіцыйная старонка

Катэгорыя:Гарады Эстоніі
Фленсбург-Гандэвіт

**«Фле́нсбург-Гандэві́т»** () — гандбольны клюб з Фленсбургу (Нямеччына), заснаваны ў 1990 року. Выступае ў нямецкай Бундэсьлізе.

## Мінуўшчына
Клюб утвораны ў 1990 року шляхам аб’яднаньня клюбу другой бундэсьлігі «Гандэвітэр» () і трэцяй бундэсьлігі «Фленсбург» (). У наступным жа сэзоне аб’яднаная каманда выйшла ў найвышэйшы дывізіён і дасягнула фіналу кубку Нямеччыны, дзе толькі па сэрыі пэнальці саступіла чэмпіёну ТУСЕМ Эсэн.

У першым сэзоне клюб уратаваўся ад вылету назад толькі дзякуючы банкруцтву «Мільбэртсгофэну» (). Аднак пасьля таго, як у міжсэзоньне ў «Фленсбург» вярнуўся брамнік , клюб ніколі болей не апускаўся ў бундэсьлізе ніжэй за 4-е месца.

## Дасягненьні
* **Чэмпіянат Нямеччыны:**
**  — 2004, 2018, 2019
**  — 1996, 1997, 1999, 2000, 2003, 2005, 2006, 2008, 2012, 2013, 2016, 2017, 2020, 2021
* **Кубак Нямеччыны:**
**  — 2003, 2004, 2005, 2015
* Супэркубак Нямеччыны:**
**  — 2000, 2013, 2019
* **Ліга чэмпіёнаў:**
**  — 2014
**  — 2004, 2007
* **Кубак уладальнікаў кубкаў:**
**  — 2001, 2012
* **Кубак ЭГФ:'''
**  — 1997

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйная бачына 

Катэгорыя:Нямецкія гандбольныя клюбы
Катэгорыя:Гандбольная бундэсьліга
Катэгорыя:Фленсбург
Катэгорыя:Зьявіліся ў 1990 годзе
Катэгорыя:Спорт у Шлезьвіг-Гальштайне
Арцём Васільеў

**Арцём Васільеў** ( 23 студзеня 1997 году) — беларускі футбаліст, нападнік.

## Кар’ера
### Клубная
Выхаванец школы футбольнага клюбу «Менск», у 2013 годзе пачаў выступаць за клюбны дубль.

У чэрвені 2014 году галоўным трэнэрам «Менску» стаў Андрэй Пышнік, які да таго ачольваў дубль. Новы трэнэр адразу запрасіў Васільева разам зь іншымі маладымі гульцамі ў асноўную каманду. 6 чэрвеня 2014 году футбаліст дэбютаваў у Найвышэйшай лізе, выйшаўшы на замену на 73-й хвіліне ў матчы супраць «Белшыны» (3:0). 13 верасьня 2014 году забіў свой першы гол за «Менск», тым самым дапамог сталічнаму клюбу на апошніх сэкундах матчу вырваць нічыю зь «Белшынай» (1:1). У сьнежні 2014 году накіраваўся на прагляд у бэльгійскі «Бруге». Паводле вынікаў прагляду зацікавіў трэнэраў бэльгійскага клюбу, але ў лютым 2015 году вярнуўся ў склад «Менску». У сэзоне 2015 году выступаў толькі за дубль, у складзе якога забіў 15 галоў і стаў пераможцам турніру дублёраў.

У лютым 2016 году на два гады падоўжыў кантракт зь «Менскам». У сэзоне 2016 году зноў пачаў зьяўляцца ў асноўнай камандзе, выходзячы на замену. Агулам у чэмпіянаце правёў 9 матчаў і забіў 2 галы, у Кубку Беларусі — 4 матчы і 2 галы. У сэзоне 2017 году ўжо часьцей прыцягваўся да асноўнай каманды (у чэмпіянаце 12 матчаў і 1 гол, у Кубку 3 матчы), пры гэтым працягваў гуляць за дубль. У красавіку і траўні 2017 году не гуляў праз траўму. У сэзоне 2018 году трывала зьяўляўся ў асноўнай камандзе, перадусім выходзячы на замену. У сьнежні 2018 году па заканчэньні кантракту пакінуў «Менск».

У пачатку 2019 году праходзіў прагляд у «Віцебску», але беспасьпяхова. У сакавіку 2019 году вярнуўся ў «Менск». У сэзоне 2019 году часьцей залічваўся ў стартавы склад, аднак зь ліпеня не гуляў праз пашкоджаньне. У сьнежні 2019 году падоўжыў кантракт ў сталічным клюбам. У сэзоне 2020 году зноў звычайна выходзіў на замену. У верасьні скасаваў кантракт зь «Менскам» і стаў гульцом «Гарадзеі», аднак згуляў за каманду толькі ў адным кубкавым матчы і адным матчы за дубль.

У студзені 2021 году знаходзіўся на праглядзе ў мазырскай «Славіі», але не падышоў камандзе і неўзабаве далучыўся да сталічнага «Энэргетыка-БДУ», зь якім у лютым падпісаў кантракт. Гуляў пераважна ў пачатковым складзе каманды. У ліпені 2021 году пакінуў дружыну і неўзабаве далучыўся да койданаўскага «Арсэналу». Спачатку гуляў у першай адзінаццатцы, але пазьней ужо перадусім выходзіў на замену. Разам з «Арсэналам» атрымаў перамогу ў Першай лізе. У студзені 2022 году па заканчэньні кантракту пакінуў койданаўскі клюб. У лютым 2022 году стаў гульцом рагачоўскага «Макслайну». Спачатку гуляў у стартавым складзе, з жніўня страціў месца на полі праз траўмы. У кастрычніку 2022 году паводле пагадненьня бакоў пакінуў клюб.

### Міжнародная
Выступаў за юнацкія зборныя Беларусі. 17 студзеня 2016 году дэбютаваў у моладзевай зборнай Беларусі ў матчы супраць зборнай Кыргыстану на Кубку Садружнасьці ў Санкт-Пецярбургу, выйшаўшы на замену ў другім тайме.

## Статыстыка

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Профіль на сайце «Менску»
* Статыстыка «ПБ-Инфо»

Катэгорыя:Беларускія футбалісты
Першы канал Украінскага радыё

**Першы канал Украінскага радыё** () — украінскамоўная дзяржаўная радыёстанцыя Ўкраіны, заснаваная ў жніўні 1930 году пад назовам Усеўкраінская радыёпраграма. На 2014 г. праз кабэльную сетку вяшчала па ўсёй краіне. Лік штодзённых слухачоў перавышаў 6 мільёнаў. Зь сярэдзіны сьнежня 2005 г. вяшчала праз спадарожнік .

## Перадачы
### Грамадзкія
* *Адкрытая студыя* (панядзелак-пятніца, 17:10-17:55; вядоўцы Ўладзіслаў Обух і Аксана Малавічка)
* Банкір (аўторак і пятніца, 20:40; Людміла Мастова)
* Вашае здароўе (пятніца, 15:10-15:20; Людміла Чарнюк)
* Гарачая тэма (нядзеля, 7:30-7:40)
* Дабравест (нядзеля, 15:20-15:40; вядоўцы Ўладзімер Татаранка і Лідыя Татаранка)
* *Дабрыдзень* (панядзелак-пятніца, 14:10-14:55; Галіна Бабій і Аліна Акуленка)
* *Жыцьцёвыя будні* (панядзелак-пятніца, 11:15-11:45; вядоўца Ірына Ткачэнка)
* Імгненьне гісторыі (панядзелак-пятніца, 5:54-5:59, 10:55-11:00 і 19:55-20:00; Юры Шапавал)
* Інвэстыцыйная Ўкраіна (панядзелак, 20:40 і субота, 19:40; Людміла Мастова)
* Інтэрмэцо (субота, 16:25; Аліна Акуленка)
* Колас (панядзелак-пятніца, 6:32-6:40 і субота-нядзеля, 6:30-6:50)
* Мы ўкраінцы (аўторак, 15:15; Кацярына Бандзючэнка)
* Пад кантролем (субота, 7:30; Сяргей Бандарчук)
* *Парадак дня* (панядзелак-пятніца, 19:30-19:50; Юры Табачэнка)
* *Пра галоўнае* (аўторак, 21:15; пратаярэй Мікола Магільны і архімандрыт Ёасаф Губень)
* Прадухіліць, выратаваць, дапамагчы (серада, 15:30; Віталь Гапкала)
* Простыя рэчы (аўторак і чацьвер, 18:55; Вікторыя Будан)
* Спадзявацца (аўторак, 20:30; Натальля Шчэрбак)
* Стартавы капітал (панядзелак-пятніца, 10:15; Іван Гайвановіч і Віталь Навуменка)
* Сьвет навокал нас (субота, 19:50; Віталь Гапкала)
* Тваё права (субота, 9:35 і нядзеля, 13:20; Натальля Парака)
* У садзе і на агародзе (пятніца, 21:35-21:55)
* У сьвеце навукі (нядзеля, 20:30; Алена Мартынава)
* *Украінскае вымярэньне* (панядзелак-пятніца, 13:10-13:50)
* Хатняя акадэмія (панядзелак-серада і пятніца, 21:55-22:00)

### Дзіцяча-юнацкія
* АВС (панядзелак, 16:10; вядоўца Ўладзімер Нечэпарэнка)
* Вячэрняя калыханка (штодня, 20:50; Станіслаў Станкевіч)
* Старшакласьнік (аўторак і пятніца, 16:35; вядоўцы Хрысьціна Бранцава, Мая Манько, Натальля Ступакова і Ірына Шчарбацюк)
* Твой сябар — кніга (аўторак, 16:10; вядоўца Барыс Лабада)
* Школяда (панядзелак-пятніца, 7:45 і субота-нядзеля, 8:40; Хрысьціна Бранцава, Марына Кулікова, Мая Манько, Натальля Ступакова і Ірына Шчарбацюк)
* Якасьць жыцьця (пятніца, 18:55; Уладзімер Пішчык)

### Музычныя
* Далягляды (субота, 10:00-14:00)
* Музычная жамчужыны (панядзелак-пятніца, 18:30; Алена Літоўчанка і Вікторыя Навумчук)
* Родныя напевы (панядзелак-пятніца, 10:35 і 20:10; аўтары Галіна Верас і Натальля Марчук)

### Навіновыя
* Плянэта спорту (панядзелак-пятніца, 22:23 і субота-нядзеля, 23:10)
* Сэсія Вярхоўнай Рады (аўторак-чацьвер, 10:00-18:00 ды серада і пятніца, 10:00-14:00)
* Тыдзень (субота, 19:07)

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Расцэнкі на рэкляму
* Люстэркавая бачына

Катэгорыя:Радыёстанцыі
Катэгорыя:Кіеў
Катэгорыя:Зьявіліся ў 1930 годзе
The Meaning of Love

„**The Meaning of Love**“ — пяты самотнік гурту Depeche Mode, які быў запісаны 26 красавіка 1982.

Быў разьмешчаны ў зборніку песень *[[A Broken Frame]]*, песьня была напісана Марцінам Горам. Відэазапіс сьпеваў гурту ня быў уключаны ў зборнік найлепшых песень гурту з-за таго, што відэазапіс не падабаўся гурту.

## Чарты

Катэгорыя:Самотнікі Depeche Mode
Катэгорыя:Самотнікі 1982 году
Спрут (тэлесэрыял)

«**Спрут**» (, ) — італьянска-францускі тэлесэрыял пра барацьбу паліцыі з сыцылійскай мафіяй і карупцыяй у найвышэйшых эшэлёнах улады. Першая частка, якая складаецца з 6 сэрыяў, была сфільмаваная і прэзэнтаваная ў 1984 року. Пасьля посьпеху былі зьнятыя яшчэ 9 частак.

«Спрут» быў адным з найбольш папулярных тэлесэрыялаў у СССР.

## Сюжэт

## У ролях

## Працягі сэрыялу

Восьмая (Спрут 8: Скандал) і дзявятая (Спрут 9: Пакт) часткі не зьвязаныя з галоўнай сюжэтнай лініяй «Спруту». Дзеяньне адбываецца на Сыцылыі прыкладна за 20 гадоў да пачатку асноўных падзеяў сэрыялу. У галоўнай ролі — Рауль Бова (Карлё Аркуці).

## Дадатковыя зьвесткі
* На ролю Катані разглядалі кандыдатуру Франка Нэра.
* На зьезьдзе партыйнай моладзі ў месьце Ольбія прэм’ер-міністар Італіі Сыльвіё Бэрлюсконі накінуўся з крытыкай на аўтараў кніг і фільмаў пра мафію. «Калі я даведаюся, хто зьяўляецца аўтарам „Спрута“, дык, клянуся, я прыдушу яго», — заявіў ён. Варта адзначыць, што сам Бэрлюсконі ў 2013 року быў прыгавораны да 7 гадоў пазбаўленьня волі і пажыцьцёвай забароны займаць дзяржаўныя пасады па абвінавачаньні ў прастытуцыі непаўнагадовых і злоўжываньні службовым становішчам.
* Чацьвертая частка раману «Спрут» мае два сканчэньні — трагічны, выкладзены ў фільме, і другі, у якім Катані застаецца жывы. Такое раздваеньне суправаджаецца камэнтарам аўтара.
* У фінальных тытрах заключнай сэрыі 1-га сэзону тэлесэрыялу ёсьць адна хіба: актор Джанпаоля Сакароля падпісаны як **«Джанкарлё Сакароля»**.
* У першым сэзоне на мэмарыяльнай дошцы Леа Дэ Марыі ва ўправе паліцыі стаіць дата **«14.04.56—28.10.83»**, а ў другім сэзоне, на надмагільлі Паолі Катані на могілках, пазначаны год сьмерці **«1981»**.

## Глядзіце таксама
* Мафія — ролевая псыхалягічная гульня, створаная ў 1986 року паводле матываў тэлесэрыялу.

## Заўвагі

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* 

Катэгорыя:Францускія драматычныя тэлесэрыялы
Катэгорыя:Тэлесэрыялы 1984 году
Катэгорыя:Тэлесэрыялы пра паліцыю
Катэгорыя:Тэлесэрыялы пра Сыцылію
Катэгорыя:Італьянскія дэтэктыўныя тэлесэрыялы
Катэгорыя:Францускія дэтэктыўныя тэлесэрыялы
Катэгорыя:Тэлераманы
Аднародная функцыя

**Аднаро́дная фу́нкцыя** — функцыя M(x,y) ступені n, калі \forall k > 0 выконваецца тоеснасьць M(kx, ky)) \equiv k^nM(x,y).

## Вонкавыя спасылкі
* Аднародная функцыя на PlanetMath.org

Катэгорыя:Лінейная альгебра
Палац Парлямэнту (Румынія)

**Палац Парлямэнту** () — шматфункцыянальны будынак у Бухарэсьце (Румынія), у якім засядаюць абедзьве палаты румынскага парлямэнту. Паводле зьвестак Акадэміі сусьветных рэкордаў, Палац — найвышэйшы цывільны будынак з адміністрацыйнымі функцыямі, найбольш дарагі адміністрацыйны будынак і найцяжэйшы будынак у сьвеце.

Палац быў распрацаваны архітэктарам Анчам Пэтрэску і будаваўся для камуністычнага рэжыму. Нікалае Чаўшэску назваў яго **Народным домам** (). З 1996 у яго пераехала Палата дэпутатаў Румыніі, якая дагэтуль разьмяшчалася ў Палацы палаты дэпутатаў, а таксама Румынская заканадаўчая рада і Румынская рада па канкурэнцыі. У 2005 годзе да іх далучыўся Сэнат, які пераехаў з будынку колішняга Цэнтральнага камітэту Камуністычнае партыі.

У 2008 годзе Палац прымаў 20-ы саміт НАТО.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі

* Зьвесткі на бачыне Палаты дэпутатаў Румыніі
* Romanian Chamber of Deputies / Парлямэнцкі палац у Бухарэсьце — найбуйнейшае збудаваньне Эўропы

Катэгорыя:Музэі Бухарэсту
Катэгорыя:Адміністрацыйныя збудаваньні Румыніі
Катэгорыя:Палацы Бухарэсту
Катэгорыя:Парлямэнт Румыніі
Катэгорыя:Небасягі Румыніі
Катэгорыя:Сталінская архітэктура
Катэгорыя:Збудаваньні клясыцызму Румыніі
Enjoy the Silence

**«Enjoy the Silence»** — 26 песьня-сынгл гурту Depeche Mode, які быў запісаны ў Вялікабрытаніі ў 1989 годзе, выпушчаны ў сьвет 5 лютага 1990 году. Гэта быў другі сынгл з альбому *[[Violator]]*.

Сынгл меў посьпех, зьяўляецца адным з найлепшых песень гурта. Гэтую песьню шмат гуртоў сьпявае нават зараз. У 2004 годзе гурт Depeche Mode выдаў у сьвет пераробку пад назваю «Enjoy the Silence (Reinterpreted)», або прасьцей «Enjoy the Silence 04».

### Месцы ў сьвеце

Катэгорыя: Самотнікі Depeche Mode
Катэгорыя:Самотнікі 1989 году
Віленскі гаон

**Эліяху бэн Шлома Залман** (1720, Сялец, Берасьцейскае ваяводзтва, Вялікае Княства Літоўскае — 1797, Вільня, Расейская імпэрыя; вядомы як **Віленскі гаон**) — рабін, кабаліст і грамадзкі дзяяч, адзін з выбітных духоўных аўтарытэтаў артадаксальнага габрэйства, матэматык. Заснавальнік міснагедзкага (або літоўскага) напрамку ў юдаізьме. Слова «Гаон» у перакладзе з іўрыту азначае «Геній».

## Вучні
* Хаім з Валожыну
* Гілель са Шклова
* Мэнахем Мендэль са Шклова
* Мэнашэ з Ільлі

## Кнігі
* Эвэн Шлема — Дасканалая мера
* Агахот Агра — глёсы да Бабілёнскага Талмуду
* Камэнтары да Шулхан Аруху

Катэгорыя:Рабіны
Катэгорыя:Кабалісты
Катэгорыя:Габрэі
Катэгорыя:Рэлігійныя дзеячы Вялікага Княства Літоўскага
Катэгорыя:Нарадзіліся ў Бярозаўскім раёне
Катэгорыя:Нарадзіліся ў 1720 годзе
Катэгорыя:Памерлі ў 1797 годзе
Катэгорыя:Памерлі ў Вільні
Дыфэрэнцыйнае раўнаньне Бэрнулі

**Дыфэрэнцы́йнае раўна́ньне Бэрну́лі** — лінейнае раўнаньне выгляду y'+ a(x)y = b(x)y^n. Калі n \neq 0,\,1, то раўнаньне называецца дыфэрэнцыйным раўнаньнем Бэрнулі ў агульным выглядзе. Раўнаньне апублікаваў Якаб Бэрнулі ў 1695 годзе.

## Мэтад рашэньня
Асноўны мэтад рашэньня раўнаньня Бэрнулі наступны:

y'+ a(x)y = b(x)y^n,\quad n

Падзелім усе члены раўнаньня на

    y^n \!,

атрымаем

    \frac{dy}{dx}\! y^{-n} + a(x)y^{-n+1} = b(x).

Увядзём замену

    z = y ^ {-n+1}\!.

Дыфэрэнцуем

    \frac{dz}{dx}=(-n+1)y^{-n} \frac{dy}{dx}.

Раўнаньне прыведзенае да лінейнага

    \frac{dz}{dx} + (-n+1)a(x) z = (-n+1)b(x).

Гэтае раўнаньне можа быць вырашанае мэтадам варыяцыі пастаяннай ці мэтадам інтэгруючага множніка.

## Вонкавыя спасылкі
*Раўнаньне Бэрнулі на planetmath.org
*Мэтад варыяцыі пастаяннай на planetmath.org

Катэгорыя:Дыфэрэнцыйныя раўнаньні
Раўнаньне Рыкаці

**Раўнаньне Рыкаці** — дыфэрэнцыйнае лінейнае раўнаньне першага парадку выгляду y'+a(x)y+b(x)y^2=c(x). Выпадак гэтага раўнаньня y' = ay^2 + bx^{\alpha} упершыню быў дасьледаваны італьянскім матэматыкам Якопа Рыкаці у 1723 годзе. Такі выпадак у цяперашні час называюць **спэцыяльным раўнаньнем Рыкаці**. 

## Гл. таксама
* Дыфэрэнцыйнае раўнаньне
* Дыфэрэнцыйнае раўнаньне Бэрнулі

Катэгорыя:Дыфэрэнцыйныя раўнаньні
Акцыянэрны банк рэканвэрсіі і разьвіцьця

**Закры́тае акцыянэ́рнае тавары́ства «Акцыянэ́рны банк рэканвэ́рсіі і разьвіцьця́»** (ЗАТ «РРБ-Банк») — камэрцыйны банк у Рэспубліцы Беларусь, заснаваны ў 1994 року. Статутны фонд 182 696 389 650 рублёў (2014). Найбуйнейшыя акцыянэры: ТАА «Дыкрыс» (54,76% акцыяў), Эўрапейскі банк рэканструкцыі і разьвіцьця (14,87%), Валянцін Цыбулін (10,757%).

## Рэквізыты
Найменьне банку:
*  (скарочана *ЗАТ «РРБ-Банк»*)
*  (скарочана *ЗАО «РРБ-Банк»*)
* 

МФА 153001110, УНП 100361187, АКПА 28614525.

S.W.I.F.T.: REDJBY22.

Ліцэнзія на правядзеньне банкаўскай дзейнасьці №37 выдадзеная 22 лютага 1994 року Нацыянальным банкам Беларусі.

Тэлекс: 252628 IBD BY.

## Дзейнасьць
Акцыянэры:
* ТАА «Дыкрыс» (канчатковы бэнэфіцыярны ўласьнік Валянцін Цыбулін) — 54,76%
* Эўрапейскі банк рэканструкцыі і разьвіцьця — 14,87%
* Валянцін Цыбулін — 10,757%
* ТАА «Нямецкае таварыства па інвэстыцыях і разьвіцьці» — 8,92%
* ТАА «Сьпідстэр-М» (канчатковы бэнэфіцыярны ўласьнік Валянцін Цыбулін) — 7,34%

Мае аддзяленьні ў Менску.

## Мінуўшчына
Банк створаны 22 лютага 1994 року пад рэгістрацыйным нумарам 37. 30 верасьня 1996 да «РРБ-Банку» было далучанае ЗАТ «Белмэдбанк».

12 сакавіка 2003 году Кіраўніцтва Нацыянальнага банку Рэспублікі Беларусь зацьвердзіла Пастанову аб адклікаьні ў «Акцыянэрнага банка рэканвэрсіі і разьвіцьця» з 20 сакавіка 2003 году дазволу на прыцягненьне ва ўклады сродкаў фізычных асобаў у сувязі зь невыкананьнем эканамічнага нарматыву ўласнага капіталу, які складаў 10 мільёнаў эўра. 12 красавіка 2007 банк далучыўся да міжнароднае аплатнае сыстэмы Visa International. У 2008 у склад акцыянэраў увайшоў Эўрапейскі банк рэканструкцыі і разьвіцьця, у 2010 — Нямецкае таварыства па інвэстыцыях і разьвіцьці DEG.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйная бачына 

Катэгорыя:Банкі Беларусі
Катэгорыя:1994 год у Беларусі
Катэгорыя:Акцыйныя таварыствы Беларусі
Катэгорыя:Кампаніі, заснаваныя ў 1994 годзе
Раўнаньне Бэрнулі

* Закон Бэрнулі — Закон захаваньня энэргіі для вадкасьцей і газаў (гідрадынаміка).
* Дыфэрэнцыйнае раўнаньне Бэрнулі — Лінейнае дыфэрэнцыйнае раўнаньне (дыфэрэнцыйнае зьлічэньне).

Катэгорыя:Вікіпэдыя:Неадназначнасьці
Станіслаў Эйсмант

**Станіслаў Францавіч Эйсмант** (, 16 лютага 1887 году — 16 ліпеня 1926 году ў Варшаве) — беларускі каталіцкі сьвятар польскага паходжаньня.

## Біяграфія
Нарадзіўся 16 лютага 1887 году ў Аршанскім павеце Магілёўскай губэрні. У 1904 годзе скончыў гімназію пры касьцёле Сьвятой Кацярыны ў Пецярбурзе, у 1909 — сэмінарыю, у 1912 годзе — духоўную акадэмію. 6 траўня 1912 году пасьвечаны ў сьвятары. Служыў вікарыям у касьцёле Сьвятога Роха у Менску. У 1918 году прызначаны вікарыям касьцёла Сьвятога Станіслава у Пецярбурзе, адначасова выконваў абавязкі плябана касьцёла Сьвятога Казімера. У траўні 1919 году ўзначаліў дэлегацыю пецярбурскіх каталікоў, якая адправілася ў Маскву з патрабаваньнем вызваленьня мітрапаліта, беларускага грамадзкага дзяяча Эдварда фон Ропа. 10 сакавіка 1923 году быў арыштаваны ў Маскве па справе архібіскупа Яна Цепляка, асуджаны на 10 гадоў зьняволеньня. Сядзеў у Ляфортаўскай турме. У 1925 году абменены на польскіх камуністаў і высланы ў Польшчу, дзе хутка памёр.

## Крыніцы

## Вонквавыя спасылкі
* Санкт-Петербургский мартиролог духовенства и мирян 
* ЭЙСМОНТ Станислав Францевич 
* ЭЙСМОНТ Станислав Францевич 

Катэгорыя:Каталіцкая царква на Беларусі
Катэгорыя:Каталіцкі касьцёл у Расеі
Катэгорыя:Рэпрэсаваныя ў СССР
Катэгорыя:Памерлі ў Варшаве