Мікалай Шкялёнак

**Мікала́й Во́сіпавіч Шкялё́нак** (1889—1946) — беларускі палітычны й грамадзкі дзяяч, юрыст, публіцыст, гісторык, намесьнік старшыні БЦР.

## Біяграфія
Скончыў Віленскі ўнівэрсытэт (1932 год). Адзін з заснавальнікаў студэнцкай карпарацыі «Скарынія» пры Віленскім унівэрсытэце.

З 1934 году сябра праўленьня Беларускага інстытуту гаспадаркі й культуры, з 1935 году — прэзыдыюму Беларускага нацыянальнага камітэту ў Вільні. У 1936 годзе адзін з заснавальнікаў арганізацыі Беларускі нацыянальны фронт, сябра рэдакцыйнай калегіі яе органу — газэты «Беларускі фронт».

Аўтар артыкулу «*Да мэтадалёгіі гісторыі Беларусі*», надрукаванага прыкладна да 1938 году ў «Запісках Беларускага Навуковага Таварыства», у якім прапанаваў беларускім гісторыкам арыгінальную мэтадалёгію да разгляду гісторыі Беларусі — гісторыю стварэньня і функцыянаваньня беларускай дзяржавы Вялікага Княства Літоўскага.

З 1940 году ў Бэрліне, уваходзіў у склад кіраўніцтва Беларускага нацыянальнага цэнтру, рэдагаваў газэту «Раніца».

З 1943 году займаў пасаду 1-га віцэ-прэзыдэнта Беларускай цэнтральнай рады (БЦР), быў рэдактарам «Беларускай газэты», бюлетэню «Беларуская карэспандэнцыя». Удзельнік Другога Ўсебеларускага кангрэсу ў Менску (чэрвень 1944 году). Зь ліпеня 1944 году ў Бэрліне, быў 2-м сакратаром БЦР.

З сакавіка 1945 году ў Польшчы, дзе арыштаваны савецкімі органамі дзяржаўнай бясьпекі. У пачатку 1946 году савецкія карнікі прысудзілі яго да сьмерці.

## Літва і ліцьвіны

У 1933 годзе зазначаў у Гадавіку Беларускага навуковага таварыства: «*Як ведама, г. зв. „руская“ мова [[Статуты Вялікага Княства Літоўскага|Літоўскіх Статутаў]] ёсьць мовай [[Беларуская мова|беларускай]], Літоўскія Статуты былі пісаны пабеларуску. Гэткім парадкам Сапега лічыў уласнай мовай — і пры гэтым ня толькі сваей, але і ўсяго грамадзянства Вялікага Князьства, — мову Трэцяга Статуту, значыць — беларускую. А калі ўзяць пад увагу, што аб нацыянальнай прыналежнасьці гэтак высака культурнае адзінкі, як Сапега, перадусім дэцыдавала і дэцыдуе тая мова, каторую ён сьведама, з пашанаю і любоўю называў уласнаю і правоў каторае гэтак старэнна бараніў, — дык трэба прыйсьці да вываду, што Сапега, паводле цяперашняе тэрмінолёгіі, залічаў сябе сам да беларускае нацыянальнасьці. З другога боку ведама, што Сапега — за прыкладам сваіх сучасьнікаў — называў сябе „[[Ліцьвіны|ліцьвіном]]“, а народ свой, які гутарыў мовай беларускай, „літоўскім“. Дык з гэтага сам сабой выплывае лёгічна бясспрэчны вывад, што назовы „ліцьвін“, „літоўскі“ былі нічым іншым, як гістарычнымі назовамі беларускага народу*».

## Творчасьць
* 
* 
* 
* 
* У трохсотыя ўгодкі сьмерці Вялікага канцлера Льва Сапегі (1933)
*  
* 
* Падзел гісторыі Беларусі на пэрыяды (1938)
* Тэрыторыя Беларусі і яе дагістарычнае насельніцтва (1938)
* Уводзіны да вывучэння гісторыі Беларусі (1938)
* Сынтэз беларускай гісторыі (1938)
* Аб «тутэйшых» (1939)
* Культурнае рабства (1939)
* Эканамічны нарыс Беларусі (1940)
* Беларускі народ уневажняе бяспраўныя пастановы (1945)
* 
* 

## Крыніцы

## Літаратура
* 
* 

## Вонкавыя спасылкі
* Мікола Шкілёнак на Спадчыне

Катэгорыя:Нарадзіліся ў 1901 годзе
Катэгорыя:Беларускія гісторыкі
Катэгорыя:Беларускія грамадзкія дзеячы і дзяячкі
Катэгорыя:Беларускія публіцысты
Катэгорыя:Сябры Беларускага студэнцкага саюзу
Катэгорыя:Сябры Беларускай цэнтральнай рады
Катэгорыя:Удзельнікі Другога ўсебеларускага кангрэсу
Катэгорыя:Рэпрэсаваныя ў СССР
Катэгорыя:Памерлі ў 1946 годзе
Катэгорыя:Расстраляныя
Катэгорыя:Выпускнікі ўнівэрсытэту Стэфана Баторыя
Катэгорыя:Выпускнікі Віленскага ўнівэрсытэту
Катэгорыя:Беларусы ў Польскай Рэспубліцы (1918—1939)
Катэгорыя:Беларусы ў Нямеччыне