open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Максім Карповіч

**Максім Карповіч** ( 27 лютага 1986 году) — колішні беларускі футбаліст, паўабаронца.

## Кар’ера
Выхаванец віцебскага футболу, але пачынаў кар’еру ў мазырскай «Славіі». Пасьля доўгі час гуляў за наваполацкі «Нафтан», выступаў за іншыя клюбы. У першай палове 2011 году гуляў за палтаўскую «Ворсклу», але ня здолеў там замацавацца.

У студзені 2013 году стаў гульцом «Белшыны», але не замацаваўся ў асноўным складзе. У жніўні 2013 году кантракт зь «Белшынай» быў скасаваны і Максім перайшоў у мікашэвіцкі «Граніт». У студзені 2014 году падпісаў кантракт зь «Віцебскам». Дапамог віцебскаму клюбу вярнуцца ў Найвышэйшую лігу паводле вынікаў сэзону 2014 году. У першай палове сэзону 2015 году быў асноўным гульцом віцебчукоў, а з жніўня страціў месца на полі.

У студзені 2016 году прыняў рашэньне аб завяршэньні прафэсійнай кар’еры. Пазьней пачаў працаваць мэнэджарам у Находцы.

## Статыстыка

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Профіль на сайце «Белшыны»
* Статыстыка «ПБ-Инфо»

Катэгорыя:Нарадзіліся ў Лідзе
Катэгорыя:Беларускія футбалісты
Самуэль Корсак

**Самуэ́ль Ко́рсак** (1745, Ваўковічы, блізу Наваградку — пасьля 1812) — чалец Найвышэйшай Літоўскай Рады (палкоўнік войскаў літоўскіх).

Разам з Тадэвушам Рэйтанам і Станіславам Багушэвічам быў адзіным, хто спрабаваў сарваць  19 красавіка 1773, каб не дазволіць зацьвярджэньня першага падзелу Рэчы Паспалітай. Як наваградзкі пасол быў прадстаўніком ад апазыцыі. Узяў удзел у паўстаньні Тадэвуша Касьцюшкі. Памёр пасьля 1812 г.

У 1789 годзе стаў кавалерам ордэна сьвятога Станіслава.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Зміцер Юркевіч. Як «уваскрос» Самойла Корсак. Краязнаўчая газета, верасень 2014 году

Катэгорыя:Нарадзіліся ў 1745 годзе
Катэгорыя:Памерлі ў 1794 годзе
Катэгорыя:Паслы на Падзельны сойм (1773—1775)
Катэгорыя:Узнагароджаныя ордэнам Сьвятога Станіслава
Катэгорыя:Удзельнікі паўстаньня 1794 году
Самуэль
Ігар Варанкоў

**Ігар Варанкоў** ( 24 красавіка 1981 году) — былы ўкраінскі футбаліст, паўабаронца. Дзякуючы віду на жыхарства ў Беларусі не лічыўся легіянэрам у чэмпіянаце Беларусі за часам выступаў у беларускіх чэмпіянатах. У пачатку 2026 году быў прызначаны галоўным трэнэрам койданаўскага «Арсэнала».

## Кар’ера
### Клюбная
У 2001—2003 гадах гуляў на аматарскім узроўні ва Ўкраіне. У 2004 годзе перайшоў у магілёўскі «Дняпро-Трансмаш», а пасьля гуляў за жодзінскае «Тарпэда». Сэзон 2010 году пачаў у складзе «Менску», зь якім атрымаў бронзавыя ўзнагароды. На наступны год гуляў у Лізе Эўропы, дзе правёў першы мяч «Менску» ў гэтым турніры. Гэта адбылося 30 ліпеня 2011 году ў матчы супраць АЗАЛа. У студзені 2012 году далучыўся да «Гомля». У студзені 2013 году падпісаў кантракт зь «Белшынай». У складзе «Белшыны» стаў адным з ключавых гульцоў, выступаў на пазыцыі цэнтральнага (або апорнага) паўабаронцы.

У студзені 2014 году падпісаў кантракт зь менскім «Дынама». У складзе сталічнікаў здолеў стаць адным з асноўных апорных паўабаронцаў. У першым жа матчы за «Дынама», 30 сакавіка 2014 году, пацэліў мяч у браму магілёўскага «Дняпра», які прынёс дынамаўцам перамогу зь лікам 1:0. У сэзоне 2015 году страціў месца ў асноўным складзе, у першай палове сэзону звычайна заставаўся на лаўцы запасных. Аднак увосень здолеў вярнуцца ў стартавы склад дынамаўцаў. У сьнежні 2015 году па заканчэньні кантракта пакінуў сталічны клюб.

Неўзабаве пасьля зыходу з «Дынама» цікавасьць да Варанкова выявіў «Слуцак». У студзені 2016 году паўабаронца падпісаў кантракт з случакамі, аднак ужо ў чэрвені пакінуў «Слуцак». Неўзабаве далучыўся да складу «Крумкачоў», зь якімі ў ліпені падпісаў кантракт. У кастрычніку 2016 году пагадненьне з сталічным клюбам на згоду бакоў было скасаванае.

У лютым 2017 году стала вядома, што Ігар стаў гульцом «Смалявічаў-СТІ». У якасьці трывалага гульца асновы дапамог смалявіцкаму клюбу прабіцца ў Найвышэйшую лігу паводле вынікаў сэзону 2017 году. У студзені 2018 году падпісаў кантракт з мазырскай «Славіяй», дзе таксама гуляў у асноўным складзе і дапамог камандзе перамагчы ў Першай лізе 2018 году. У сэзоне 2019 году заставаўся гульцом стартавага складу. У сьнежні таго ж году стала вядома, што Варанкоў пакідае «Славію». У лютым 2020 году стаў гульцом койданаўскага «Арсэнала», дзе гуляў у складзе першай адзінаццатцы. У пачатку 2021 году завяршыў кар’еру і ўвайшоў у трэнэрскі штаб каманды.

### Трэнэрская
Па заканчэньні гульнёвай кар’еры ў 2021 годзе, адразу ўзяўся за трэнэрскую працу ў «Арсэнале». У верасьні 2022 году па сямейных абставінах прыпыніў трэнэрскую кар’еру. У пачатку 2026 годзе быў прызначаны галоўным трэнэрам койданаўцаў.

## Дасягненьні
* Срэбраны прызэр чэмпіянату Беларусі: 2014

## Статыстыка

## Крыніцы

 
## Вонкавыя спасылкі
* Профіль на сайце менскага «Дынама»
* Статыстыка «ПБ-Инфо»

Катэгорыя:Украінскія футбалісты
Уладзімер Шчэрба

**Уладзімер Шчэрба** ( 1 красавіка 1986 году) — беларускі футбаліст, абаронца і капітан клюбу «Ніва» з Доўбізны.

## Кар’ера
Пачынаў кар’еру ў Менску, але хутка перабраўся ў берасьцейскае «Дынама», дзе зь цягам часу стаў гульцом асноўнага складу. Сэзон 2011 году правёў у Расеі ў складзе арэнбурскага «Газавіка». Пасьля вярнуўся ў Беларусь, трапіўшы ў склад магілёўскага «Дняпра». У лютым 2013 году зноў стаў гульцом берасьцейскага «Дынама». Здолеў замацавацца ў першай камандзе, дзе выступаць на пазыцыі правага абаронцы, але часам дзейнічаў як левы абаронца.
 
Сэзон 2014 году пачаў у якасьці правага абаронцы. У матчы 3-га тура супраць «Белшыны», які ладзіўся 12 красавіка, на 28-й хвіліне атрымаў чырвоную картку праз сутыкненьня зь Яраславым Багуновым. Выдаленьне і пэнальці выклікалі незадаволенасьць іншых гульцоў. У выніку быў выдалены таксама і Сяргей Кандрацьеў, пасьля чаго берасьцейскі клюб удзевяцёх разгромна саступіў 0:7, а Шчэрба атрымаў трохматчавую дыскваліфікацыю. Далей працягваў гуляць на пазыцыі правага абаронцы, але часам выступаў на левым флянзе і ў паўабароне. У лютым 2015 году падоўжыў кантракт з «Дынама». У сэзоне 2015 году пачаў выкарыстоўвацца звычайна ў якасьці флянгавага паўабаронцы. Па заканчэньні сэзону 2015 году пакінуў Берасьце.

У студзені 2016 году накіраваўся ў жодзінскае «Тарпэда-БелАЗ» і неўзабаве склаў кантракт з гэтым клюбам. У складзе аўтазаводцаў быў асноўным правым абаронцам. У студзені 2017 году падоўжыў пагадненьне з жодзінцамі. У першай палове сэзона 2017 году зрэдку зьяўляўся на полі, пазьней пачаў часьцей гуляць у асноўным складзе. У лістападзе 2017 году падпісаў новы аднагадовы кантракт з «аўтазаводцамі». У 2018 годзе і першай палове 2019 году звычайна выходзіў у пачатковым складзе каманды. Другую ж палову сэзону 2019 году прапусьціў праз траўмы. У 2020 годзе пачаў часьцей заставацца на лаўцы запасных. У студзені 2021 году па заканчэньні кантракту пакінуў «Тарпэда-БелАЗ».

У студзені 2021 году трэнаваўся зь берасьцейскім «Дынама» і ў лютым склаў працоўнае пагадненьне з клюбам. Пачынаў сэзон 2021 году ў першай адзінаццатцы каманды, але зь ліпеня пачаў часьцей заставацца на лаўцы запасных. У лютым 2022 году падоўжыў пагадненьне з дынамаўцамі. У сэзоне 2022 году чаргаваў выхады ў стартавым складзе і сяджэньне на лаўцы запасных. У студзені 2023 году падпісаў новы кантракт зь берасьцейцамі. У сьнежні 2023 году пакінуў «Дынама». У студзені 2024 году ўзмацніў склад «Нівы» з Доўбізны. У лістападзе гулец прызнаваўся, што працяг кар’еры гульца залежыць ад стану здароўя.

## Дасягненьні
**«Дынама»**:
* Уладальнік Кубка Беларусі: 2007

**«Тарпэда-БелАЗ»**:
* Бронзавы прызэр чэмпіянату Беларусі: 2020
* Уладальнік Кубка Беларусі: 2016

## Статыстыка

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Профіль на сайце берасьцейскага «Дынама»
* Статыстыка «ПБ-Инфо»

Катэгорыя:Беларускія футбалісты
Кірыл Прамудраў

**Кіры́л Праму́драў** ( 11 чэрвеня 1992 году) — беларускі футбаліст, паўабаронца клюбу «Тарпэда-БелАЗ».

## Кар’ера
На пачатку кар’еры Кірыл выступаў за дубль берасьцейскага «Дынама». У 2011 годзе пачаў праходзіць у асноўны склад каманды, а з сэзону 2012 году замацаваўся ў асноўным складзе клюбу. У сэзоне 2013 году ўжо трывала выступаў на пазыцыі правага паўабаронцы. Зь верасьня 2013 году пасьля таго, як галоўным трэнэрам стаў Сяргей Кавальчук, стаў выходзіць на пляцоўку ў якасьці апорнага паўабаронцы. Усяго за той сэзон правёў 30 матчаў з 32 і забіў 5 галоў.

У сэзоне 2014 году канчаткова замацаваўся ў якасьці асноўнага апорнага паўабаронцы берасьцейскай каманды. У матчы першага туру чэмпіянату Беларусі 2015 году Кірыл за 3 хвіліны аформіў дубль, забіўшы двойчы ў браму жодзінскага «Тарпэда-БелАЗ». Гэтыя галы дазволілі павесьці ў ліку гульцам зь Берасьця і ў выніку атрымаць валявую перамогу (3:1). У канцы ліпеня 2015 году падпісаў кантракт зь менскім «Дынама». У чэрвені 2017 году вярнуўся ў берасьцейскае «Дынама», зь якім падпісаў кантракт на 2 гады. У ліпені 2018 году аддадзены ў арэнду клюбу «Прамень» да канца сэзону.

У студзені 2019 году перайшоў у «Тарпэда-БелАЗ». У сэзоне 2019 году зьяўляўся на полі нерэгулярна, у 2020 годзе пачаў часьцей выходзіць у пачатковым складзе. У студзені 2021 году падоўжыў кантракт з жодзінскім клюбам. У 2021 годзе заставаўся гульцом асноўнага складу жодзінцаў. У студзені 2022 году падпісаў новае пагадненьне з «Тарпэда-БелАЗ». У студзені 2023 году чарговы раз падоўжыў кантракт з жодзінскім клюбам. У сэзоне 2023 году стаў капітанам каманды і ў гэтай якасьці дапамог ёй здабыць бронзавыя мэдалі чэмпіянату Беларусі. У сьнежні 2023 году зноў падоўжыў пагадненьне з клюбам. У канцы лістапада склаў новае працоўнае пагадненьне з клюбам і зноў стаў удалальнікам бронзавых мэдалёў чэмпіянату.

## Дасягненьні
* Бронзавы прызэр чэмпіянату Беларусі: 2016, 2020, 2023, 2024
* Уладальнік Кубка Беларусі: 2023
* Уладальнік Супэркубка Беларусі: 2018

## Статыстыка

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Профіль на сайце берасьцейскага «Дынама»
* Статыстыка «ПБ-Инфо»

Катэгорыя:Беларускія футбалісты
Юры Кендыш

**Юры Іванавіч Ќендыш** ( 10 чэрвеня 1990 году, Менск) — беларускі футбаліст, паўабаронца летувіскага клюбу «Жыльгірыс» і нацыянальнай зборнай Беларусі.

## Кар’ера
### Клюбная
У сакавіку 2014 году перайшоў у летувіскі клюб «Трокі». У лютым 2015 году падпісаў кантракт зь віленскім «Жальгірысам» тэрмінам на тры гады. У лютым 2016 году перайшоў у барысаўскі БАТЭ. У жніўні 2017 году аддадзены ў арэнду тыраспальскаму «Шэрыфу» да канца году. У сьнежні 2017 году «Шэрыф» выкупіў правы на Кендыша ў БАТЭ. Напачатку 2019 году прыняў рашэньне, што пакіне клюб і забіў больш за ўсіх галоў у чэмпіянаце Малдовы сэзону 2019 году У лістападзе 2019 году падпісаў кантракт з футбольным клюбам «Шахцёр» тэрмінам да 2022 году.

У студзені 2022 году паводле пагадненьня бакоў кантракт з «Шахцёрам» быў скасаваны, і неўзабаве паўабаронца стаў гульцоў латвійскай «Рыгі», дзе замацаваўся ў стартавым складзе. У сакавіку 2023 году паводле пагадненьня бакоў сышоў з рыскага клюбу. У красавіку 2023 году склаў дамову аб супрацы зь віленскім «Жальгірысам», колеры якога ўжо некалі абараняў.

### Міжнародная
9 лістапада 2016 году дэбютаваў у нацыянальнай зборнай Беларусі ў таварыскім матчы супраць зборнай Грэцыі.

## Дасягненьні
* Чэмпіён Летувы: 2015, 2024
* Чэмпіён Беларусі: 2016, 2017, 2020, 2021
* Чэмпіён Малдовы: 2017, 2018, 2019
* Уладальнік Кубка Летувы: 2015
* Уладальнік Супэркубка Беларусі: 2016, 2017
* У сьпісе 22 найлепшых футбалістаў чэмпіянату Беларусі: 2016

## Статыстыка

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Статыстыка «ПБ-Инфо»
* Профіль на сайце soccerway.com

Катэгорыя:Нарадзіліся ў Менску
Катэгорыя:Беларускія футбалісты
Катэгорыя:Футбалісты зборнай Беларусі
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Партызан» Менск
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Тарпэда-БелАЗ» Жодзін
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Славія» Мазыр
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Дынама» Берасьце
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Рытэрай» Вільня
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Жальгірыс» Вільня
Катэгорыя:Футбалісты клюбу БАТЭ Барысаў
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Шэрыф» Тыраспаль
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Шахцёр» Салігорск
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Рыга»
Аляксандар Мацюхевіч

**Аляксандар Мацюхевіч** (нарадзіўся 2 красавіка 1990 году) — колішні беларускі футбаліст, паўабаронца.

## Кар’ера
Выхаванец берасьцейскага футболу. Гуляў за дубль берасьцейскага «Дынама», а таксама спаборнічаў на правах арэнды ў складзе пінскай «Хвалі». У сэзоне 2012 году быў адным з асноўных гульцоў берасьцейцаў. 24 сакавіка 2012 году ў матчы 1-га тура супраць «Белшыны» ўжо на чацьвертай хвіліне забіў гол, які стаў першым у чэмпіянаце. Сэзон 2013 году пачаў на лаўцы запасных, звычайна выходзячы на замену. У канцы сэзону пачаў часьцей зьяўляцца ў стартавым складзе. Звычайна выступаў на пазыцыі флянгавага атакуючага паўабаронцы або нападніка.

У сэзоне 2014 году працягваў гуляць у першым складзе берасьцейскага клюбу, пераважна пасьля выхаду на замены. У студзені 2015 году пакінуў «Дынама». Неўзабаве далучыўся да складу «Баранавічаў», дзе і пачаў сэзон 2015 году. У 2016 годзе далучыўся да польскага клюбу ГКС (Вікелец).

У пачатку 2017 год, пакінуўшы ГКС, праходзіў прагляд у пінскай «Хвалі» і «Лідзе», але гэтак і перайшоў ані ў які-небудзь клюб з памянёных. У пачатку 2018 году стаў гульцом клюбу «Слонім-2017», аднак толькі зрэдку выходзіў на замену і ўлетку таго ж году пакінуў слонімскую каманду

## Статыстыка

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Профіль на сайце берасьцейскага «Дынама»
* Статыстыка «ПБ-Инфо»

Катэгорыя:Беларускія футбалісты
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Дынама» Берасьце
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Хваля» Пінск
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Баранавічы»
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Слонім-2017»
Аляксей Пятроў

**Аляксей Пятроў** (нарадзіўся 30 красавіка 1991 году) — колішні беларускі футбаліст, нападнік.

## Кар’ера
### Клюбная
Пачаў кар’еру ў салігорскім «Шахцёры». Спачатку гуляў за дубль, потым пачаў трапляць у асноўны склад. Першую палову сэзону 2012 году правёў у арэндзе ў пінскай «Хвалі», а пасьля вярнуўся ў Салігорск.

У сакавіку 2013 году на правах арэнды стаў гульцом берасьцейскага «Дынама», аднак ужо ў жніўні 2013 году быў накіраваны ў арэнду да клюбу «Іслачы». У першым жа матчы ў кашулі «Іслачы» атрымаў траўму, празь якую выбыў на месяц, але пазьней вярнуўся ў асноўны склад. Па заканчэньні сэзону 2013 году вярнуўся з арэнды ў салігорскі «Шахцёр», у сэзоне 2014 году гуляў пераважна за дубль салігорскага клюбу. У красавіку 2015 году падпісаў кантракт з «Гарадзеяй». У сьнежні 2015 году падоўжыў кантракт з «Гарадзеяй» на наступны сэзон. У сэзоне 2016 году звычайна выходзіў на замену на сканчэньне матчаў. Да сэзону 2017 году рыхтаваўся разам з «Гарадзеяй», але ў сакавіку 2017 году вярнуўся ў «Іслач», які пакінуў у ліпені 2017 году. У жніўні 2017 году перайшоў у клюб «Ліда», які пакінуў па заканчэньні сэзону.

### Міжнародная
Выступаў за моладзевую зборную Беларусі.

## Статыстыка

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Профіль на сайце берасьцейскага «Дынама»
* Статыстыка «ПБ-Инфо»

Катэгорыя:Беларускія футбалісты
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Шахцёр» Салігорск
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Хваля» Пінск
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Дынама» Берасьце
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Іслач» Менскі раён
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Гарадзея»
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Ліда»
Андрэй Шамрук

**Андрэ́й Шамру́к** ( 27 красавіка 1994 году) — беларускі футбаліст, паўабаронца магілёўскага «Дняпра».

## Кар’ера
### Клубная
Гуляў за дубль берасьцейскага «Дынама», а ў другой палове 2012 году пачаў трапляць у асноўны склад. У cэзоне 2013 году таксама прыцягваўся да асноўнага складу. Звычайна выходзіў на замену, часам зьяўляўся ў стартавым складзе. Гуляў на пазыцыі флянгавага атакуючага паўабаронцы. 25 жніўня 2013 году ў кубкавым матчы супраць гарадзенскага «Нёману» атрымаў траўму і больш да сканчэньня cэзону на полі не зьяўляўся.

У cэзоне 2014 году амаль не гуляў праз пашкоджаньні. У cэзоне 2015 году вярнуўся на гульнявую пляцоўку, дзе чаргаваў выхады ў пачатковым складзе і на зьмены. У жніўні 2015 году быў аддадзены ў арэнду ў «Баранавічы». Па заканчэньні cэзону ў сьнежні 2015 году праз абавязаньні «Дынама» перад футбалістам БФФ надаў Шамруку статус свабоднага агента. У лютым 2016 году прыбыў на прагляд у клюб «Смалявічы-СТІ», зь якім у сакавіку склаў працоўную дамову. У cэзоне 2017 году замацаваўся ў асноўным складзе смалявічцаў і дапамог камандзе прабіцца ў Найвышэйшую лігу.

У студзені 2018 году стаў гульцом «Менску». Пачынаў cэзон 2018 году ў першай адзінаццатцы, аднак у красавіку атрымаў траўму. Вылекаваўся ў жніўні, а з кастрычніка зноў пачаў зьяўляцца на полі ў асноўнай камандзе. У студзені 2019 году падоўжыў кантракт з сталічным клюбам. У другой палове 2019 году пачаў часьцей выходзіць у стартавым складзе, а ў 2020 годзе зьяўляўся на полі нерэгулярна.

У студзені 2021 году далучыўся да «Віцебску», дзе трывала замацаваўся ў пачатковым складзе. У студзені 2022 году стала вядома, што абаронца пакідае віцебскі клюб. Хутка пачаў трэнавацца зь берасьцейскім «Дынама» і ў лютым афіцыйна ўзмоцніў склад клюбу. Замацаваўся ў галоўным складзе берасьцейскай каманды. У студзені 2023 году падоўжыў кантракт з дынамаўцамі. У ліпені 2023 году паводле пагадненьня бакоў пакінуў берасьцейскі клюб і неўзабаве далучыўся да мазырскай «Славіі». У лютым 2025 году ўзгодніў умовы кантракту з «Гомлем». 23 лістапада 2025 году ў матчы супраць віцебскага МЛ згуляў 200-ы матч у Найвышэйшай лізе ў кар’еры. Па заканчэньні сэзону пакінуў клюб, а пазьней далучыўся да магілёўскага «Дняпра».

### Міжнародная
У жніўні 2013 году выступаў за моладзевую зборную Беларусі на міжнародным турніры ў Гішпаніі.

## Статыстыка

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Профіль на сайце берасьцейскага «Дынама»
* Статыстыка «ПБ-Инфо»

Катэгорыя:Беларускія футбалісты
Радашкавіцкая беларуская гімназія

**Радашкавіцкая беларуская гімназія імя Францішка Скарыны** — навучальная ўстанова сярэдняга тыпу ў Радашкавічах, якая існавала ў 1922—1928 гг.

## Заснаваньне і дзейнасьць
Гімназія заснавана Радашкавіцкім Таварыствам Беларускай школы (ТБШ) па ініцыятыве беларускага грамадзка-палітычнага дзеяча Аляксандра Ўласава і пэдагога А. Крачкоўскага. У пачатку 1922 атрымана канцэсія на ўтрыманьне гімназіі, дырэктарам яе быў ксёндз Фабіян Абрантовіч. Пазьней дырэктарамі гімназіі выбіраліся А. Вернікоўскі і Ф. Стацкевіч.

У гімназіі вучылася моладзь з навакольных вёсак і мястэчак. У 1925/1926 навучальным годзе ў 1—7-м і падрыхтоўчым клясах займалася 150 вучняў. Меўся інтэрнат для хлопцаў і дзяўчат, закладзены пры падтрымцы місіі амэрыканскіх і беларускіх мэтадыстаў. Настаўнікі і вучні сумесна з Радашкавіцкім ТБШ праводзілі работу па прапагандзе беларускай культуры сярод жыхароў мястэчка і навакольных вёсак. 3 лістапада 1923 вучні пастаянна ладзілі тэатральныя прадстаўленьні, выдавалі рукапісныя часопісы.

На базе гімназіі ў час летніх канікул 1926/27 і 1927/28 навучальных гадох праводзіліся курсы для настаўнікаў беларускіх пачатковых школ. Уздым нацыянальна-вызваленчага руху ў сярэдзіне 1920-х у Заходняй Беларусі садзейнічаў радыкалізацыі поглядаў пэдагогаў і вучняў гімназіі, што прывяло да закрыцьця яе ў верасьні 1928 па загадзе Маладзечанскага старасты з прычыны «небясьпекі публічнага спакою». Большасьць навучэнцаў Радашкавіцкай беларускай гімназіі прадоўжылі вучобу за граніцаю, пераважна ў БССР; некаторыя скончылі вышэйшую школу ў Чэхаславакіі.

Заняткі пачыналіся 9 верасьня і працягваліся да 22 сьнежня; зімовыя вакацыі доўжыліся да 15 студзеня, каб Каляды адгулялі і праваслаўныя, і католікі. Наступныя вакацыі прыпадалі на Вялікдзень, а яшчэ адны — на лета: з 15 чэрвеня па 31 жніўня. Першы выпуск гімназіі адбыўся ў 1924 годзе — яе скончылі 11 чалавек.

## Выкладчыкі
Першым настаўніцкім калектывам кіраваў Аляксандар Вернікоўскі. Язэп Гаўрылік выкладаў геаграфію і сьпевы, Фелікс Стацкевіч — лацінскую мову, Сымон Кароль — беларускую мову і літаратуру, Антон Крачкоўскі — матэматыку і геамэтрыю, Мікалай Ласковіч — фізыку, Валянціна Чаенкава — гісторыю і францускую мову, Валянцін Чаенкаў — лёгіку і псыхалёгію, Браніслаў Тэраевіч — польскую мову, Лідзія Ліманоўская — нямецкую. Адміністратарам гімназіі працаваў беларускі дзеяч прапольскай арыентацыі Тодар Вернікоўскі (стрыечны брат дырэктара). Мастацкім гуртком кіраваў Язэп Драздовіч.

## Навучэнцы і выпускнікі
Пэўны час у гімназіі вучыўся Максім Танк.

## Сучасны стан
Ад гімназіі на сёньня захаваўся будынак былога інтэрната, які знаходзіцца па Віленскай, 1. На мясцовых могілках маецца недагледжаная магіла выкладчыка Мікалая Чараняўскага. Помнік з надпісам «*Сьветлай памяці вучыцель Радашкаўскае беларускае гімназіі Мікалай Іванавіч Чэрняўскі. Радзіўся 22.05.1883 г., памёр 02.03.1926 г. Вечная памяць дарагому настаўніку і другу*» — павалены. 

## Бібліяграфія
* 

## Крыніцы

## Літаратура
* 
* 


Катэгорыя:Зьявіліся ў 1922 годзе
Катэгорыя:Зьніклі ў 1928 годзе
Катэгорыя:Аб’екты, названыя ў гонар Францішка Скарыны
Катэгорыя:Беларускамоўная адукацыя Польшчы
Павал Рыбак

**Па́вал Рыба́к** ( 11 верасьня 1983 году) — колішні беларускі футбаліст, абаронца.

## Кар’ера
Пачаў займацца футболам у Горадні, але потым апынуўся ў Менску. Гуляў за розныя клюбы, а ў 2011 годзе вярнуўся ў гарадзенскі «Нёман», дзе стаў асноўным цэнтральным абаронцам, зрэдку выкарыстоўваўся як апорны паўабаронца. Улетку 2014 году, пасьля зыходу з клюбу Івана Дзенісевіча, стаў капітанам каманды.

У сьнежні 2014 году перайшоў у салігорскі «Шахцёр». У складзе «Шахцёра» трывала замацаваўся на пазыцыі цэнтральнага абаронцы. У лістападзе 2015 году падоўжыў кантракт з салігорцамі. У сэзоне 2016 году дапамог камандзе выйграць срэбраныя мэдалі чэмпіянату, а сам быў прызнаны найлепшым абаронцам турніру. У сьнежні 2016 году яшчэ на адзін сэзон падоўжыў пагадненьне з «Шахцёрам». У сэзоне 2017 году стаў таксама капітанам «гарнякоў». У кастрычніку 2017 году стала вядома, што Рыбак застанецца ў камандзе на наступны сэзон. У студзені 2018 году зьявілася інфармацыя аб там, што абаронца можа пакінуць «Шахцёр», аднак у выніку Павал застаўся ў клюбе, але толькі перадаў капітанства Андрэю Клімовічу. У сэзоне 2018 году быў гульцом стартавага складу і другі раз быў прызнаны найлепшым абаронцам чэмпіянату Беларусі. Сытуацыя паўтарылася ў 2019 годзе, калі абаронца толькі ў ліпені не гуляў праз траўму і трэці раз быў прызнаны найлепшым абаронцам чэмпіянату.

У сьнежні 2019 году па заканчэньні кантракту пакінуў «Шахцёр», а ў студзені 2020 году стаў гульцом «Іслачы». Быў асноўным абаронцам каманды, з траўня па верасень не гуляў праз траўму, а пасьля вярнуўся ў склад. У студзені 2021 году перайшоў у барысаўскі БАТЭ. Пачынаў сэзон 2021 году ў стартавым складзе каманды, з чэрвеня пачаў радзей зьяўляцца на полі. У студзені 2022 году па заканчэньні кантракту пакінуў клюб і завяршыў прафэсійную кар’еру.

## Трэнэрская праца
Пасьля завяршэньня кар’еры пачаў працаваць трэнэрам у акадэміі менскага «Дынама». У сьнежні 2023 году атрымаў трэнэрскую ліцэнзію катэгорыі B.

## Дасягненьні
* Уладальнік Кубка Беларусі: 2019, 2021
* Срэбраны прызэр чэмпіянату Беларусі: 2016, 2018, 2021
* Бронзавы прызэр чэмпіянату Беларусі: 2015, 2017, 2019
* Найлепшы абаронца чэмпіянату Беларусі: 2016, 2018, 2019
* У сьпісе 22 найлепшых футбалістаў чэмпіянату Беларусі: 2013, 2015, 2016, 2018, 2019

## Статыстыка

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Статыстыка «ПБ-Инфо»

Катэгорыя:Беларускія футбалісты
Іван Дзенісевіч

**Іван Дзенісевіч** (нарадзіўся 9 лістапада 1984 году) — беларускі футбаліст, паўабаронца.

## Кар’ера
### Клюбная
Выхаванец СДЮШАР-6 горада Горадні, але хутка трапіў у менскае «Дынама», дзе гуляў за дубль. У 2004 годзе перайшоў у «Дарыду», дзе замацаваўся ў асноўным складзе. З 2007 году гуляў за гарадзенскі «Нёман», быў адным з ключавых гульцоў. У 2010 годзе выступаў за салігорскі «Шахцёр», але пасьля вярнуўся ў гарадзенскі клюб.

Сэзон 2013, як і раней, пачаў на пазыцыі атакуючага паўабаронцы, у дадатак стаў капітанам каманды. 31 траўня 2013 году дапамог «Нёману» перамагчы менскае «Дынама», аформіўшы дубль у браму менчукоў. 23 чэрвеня 2013 году ў матчы супраць берасьцейскага «Дынама» атрымаў цяжкую траўму, празь якую больш у сэзоне 2013 году на полі не зьяўляўся.

У 2014 годзе вярнуўся на поле, але некаторы час заставаўся па-за асноўным складам. Нарэшце ў чэрвені 2014 году зноў стаў гульцом першага складу, але ў канцы ліпеня пакінуў гарадзенскі клюб па сканчэньні кантракту. У жніўні падпісаў кантракт з «Гарадзеяй» да канца сэзону. У сакавіку 2015 году вярнуўся ў гарадзенскі «Нёман», а ў ліпені пакінуў каманду. Аднак, гэтым разам выступы за «Нёман» не задаліся, бо Іван згуляў толькі ў чатырох матчах чэмпіянату і двух кубкавых, а з траўня быў у адпачынку. 7 ліпеня, гэтак і не вярнуўшыся на поле, пакінуў клюб па заканчэньні кантракта. У канцы ліпеня 2015 году падпісаў кантракт з клюбам «Іслач», якая на той час спаборнічала ў Першай лізе. Дапамог клюбу прабіцца ў Найвышэйшую лігу, дзе ў сэзоне 2016 году заставаўся асноўным атакуючым паўабаронцам. Пасьля гэтага завяршыў кар’еру.

Пасьля зыходу з «Іслачы» адкрыў дзіцячую футбольную школу ў Гародне. Неўзабаве таксама апынуўся ўцягнутым у справу аб дамоўных матчах. У лютым 2018 году дыскваліфікаваны Беларускай фэдэрацыяй футболу на 2 гады за ўдзел у дамоўленых гульнях.

### Міжнародная
Гуляў за моладзевую зборную Беларусі.

## Статыстыка

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Статыстыка «ПБ-Инфо»

Катэгорыя:Беларускія футбалісты
Аляксандар Анюкевіч

**Алякса́ндар Анюке́віч** ( 10 красавіка 1992 году) — беларускі футбаліст, абаронца. Цяпер працуе трэнэрам у штабе гарадзенскага «Нёману».

## Кар’ера
Выхаванец «Нёмана». З 2010 году пачаў праходзіць у асноўны склад каманды. У другой палове 2012 году замацаваўся на пазыцыі левага абаронцы, але пасьля вяртаньня да шыхтаў Максіма Вітуса саступіў яму гэтую пазыцыю. У першай палове 2013 году трывала зьяўляўся ў асноўным складзе, звычайна на пазыцыі правага абаронцы, а пачынаючы з верасьня пачаў толькі выходзіць на замену. У пачатку 2014 году гуляў у асноўным складзе як левы абаронца, але пазьней быў выцесьнены з складу і пачаў толькі выходзіць на замену. У студзені 2015 году пакінуў гарадзенскі клюб і выправіўся на прагляд у жодзінскае «Тарпэда-БелАЗ», аднак кантракт з аўтазаводцамі падпісаны ня быў. У выніку вярнуўся ў «Нёман», зь якім у лютым 2015 году склаў новае працоўнае пагадненьне.

У пачатку 2017 году спрабаваў працаўладкавацца ў славацкім «Ружамбэрку» і казаскім «Іртышы», аднак у выніку вярнуўся ў Горадню і ў лютым 2017 году падоўжыў кантракт зь «Нёманам». У сэзоне 2017 году ня меў трывалага месца ў асноўным складзе. Выступаў за дубль, і толькі ў канцы сэзону вярнуўся да першай каманды. У першай палове сэзону 2018 году прыцягваўся да асноўнага складу, а з жніўня зноў выступаў за дубль.

У сьнежні 2018 году перайшоў у «Слуцак», дзе неўзабаве замацаваўся ў пачатковым складзе. У сьнежні 2019 году скасаваў кантракт з слуцкім клюбам. У студзені 2019 году праходзіў прагляд у казаскім клюбе «Касьпі», аднак у выніку вярнуўся ў «Слуцак» і падпісаў новы кантракт. У пачатку сэзону 2020 году зьяўляўся на полі нерэгулярна, а зь ліпеня замацаваўся ў стартавым складзе. У студзені 2021 году падоўжыў пагадненьне з «цукровымі». Сэзон 2021 году пачынаў у асноўным складзе, пазьней пачаў часам заставацца на лаўцы запасных.

У студзені 2022 году паводле пагадненьня бакоў скасаваў кантракт з слуцкім клюбам. Хутка пачаў трэнавацца зь «Нёманам» і ў лютым афіцыйна вярнуўся ў гарадзенскі клюб. У студзені 2024 году падоўжыў пагадненьне з гарадзенцамі. У студзені 2025 году аб’явіў аб заканчэньні кар’еры ў пераходзе на трэнэрскую працу.

## Дасягненьні
* Срэбраны прызэр чэмпіянату Беларусі: 2023, 2024 
* Уладальнік Кубка Беларусі: 2024

## Статыстыка

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Профіль на сайце kick-off.by
* Статыстыка «ПБ-Инфо»

Катэгорыя:Беларускія футбалісты
Яўген Клапоцкі

**Яўген Клапоцкі** ( 12 жніўня 1993 году) — колішні беларускі футбаліст, абаронца.

## Кар’ера
### Клюбная
Выхаванец берасьцейскага футболу. З 2011 году гуляў за асноўны склад берасьцейскага «Дынама». У красавіку 2013 году, пасьля зыходу з клюбу Віталя Гайдучыка, стаў асноўным цэнтральным абаронцам і капітанам берасьцейскага клюбу. У ліпені 2013 году атрымаў траўму, празь якую прапусьціў тры месяцы. Вярнуўся на поле ў кастрычніку 2013 году і зноў замацаваўся ў асноўным складзе.

У пачатку 2014 году капітанства ў камандзе перайшло да Рамана Васілюка, але Клапоцкі застаўся асноўным цэнтральным абаронцам. У чэрвені атрымаў чарговую траўму і выбыў да канца сэзону. У лютым 2015 году падоўжыў кантракт з «Дынама». У траўні зноў атрымаў траўму, а пасьля акрыяньня ў верасьні быў пераведзены ў дубль. У сьнежні 2015 году праз запазычанасьці «Дынама» перад футбалістам АБФФ надаў Клапоцкаму статус свабоднага агента.

У лютым 2016 году пасьля прагляду падпісаў кантракт з «Тарпэда-БелАЗ». У складзе жодзінскага клюбу неўзабаве замацаваўся ў якасьці асноўнага цэнтральнага абаронцы. Дапамог камандзе здабыць Кубак Беларусі 2016 году, забіўшы пераможныя мячы ў чвэрцьфінале супраць менскага «Дынама» і паўфінале супраць «Менску». 14 ліпеня 2016 году трапным ударам з штрафнога прынёс «Тарпэда-БелАЗ» гасьцявую перамогу над «Дэбрэцэнам» у Лізе Эўропы (2:1). Дзякуючы пасьпяховай гульні за жодзінскі клюб пачаў выклікацца ў нацыянальную зборную Беларусі, хоць у 2016 годзе гэтак і не дэбютаваў за яе. У студзені 2017 году падоўжыў пагадненьне з жодзінцамі. У сэзоне 2017 году зьяўляўся на полі нерэгулярна, чаргуючыся ў складзе зь іншымі футбалістамі. Па заканчэньні сэзону ў лістападзе 2017 году пакінуў «Тарпэда-БелАЗ».

У лютым 2018 году стаў гульцом «Віцебску», дзе замацаваўся ў асноўным складзе. У другой палове 2019 году не гуляў праз траўму, пасьля вярнуўся ў склад. У студзені 2021 году пакінуў «Віцебск» і неўзабаве падпісаў кантракт зь берасьцейскім «Рухам». Аднак, маючы траўму гэтак і не згуляў за берасьцейскую каманду. У сьнежні 2021 году паводле пагадненьня бакоў пакінуў «Рух». У верасьні 2022 году стала вядома, што Клапоцкі завяршыў кар’еру і пачаў працаваць трэнэрам у юнацкай камандзе берасьцейскага «Дынама».

### Міжнародная
Гуляў за моладзевую зборную Беларусі. У ейным складзе ў студзені 2014 выступаў на Кубку Садружнасьці, дзе дапамог зборнай Беларусі заняць трэцяе месца і адзначыўся 3 галамі на турніры. У 2016 годзе прыцягваўся да збораў нацыянальнай зборнай Беларусі, але гэтак і не згуляў за яе. У ліпені 2017 году выступаў за другую зборную Беларусі на Кубку Караля ў Тайляндзе.

## Дасягненьні
* Уладальнік Кубка Беларусі: 2016
* У сьпісе 22 найлепшых футбалістаў чэмпіянату Беларусі: 2016

## Статыстыка

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Профіль на сайце берасьцейскага «Дынама»
* Статыстыка «ПБ-Инфо»

Катэгорыя:Нарадзіліся ў Берасьці
Катэгорыя:Беларускія футбалісты
Павал Чалядка

**Па́вал Чаля́дка** (нарадзіўся 3 сакавіка 1993 году, Баранавічы, Беларусь) — беларускі футбаліст, абаронца.

## Кар’ера
### Клюбная
Пачынаў займацца футболам у баранавіцкай ДЮСШ-5. Ва ўзросьце 13 гадоў адправіўся на вучобу ў спэцыяльную футбольную клясу Менскай сувораўскай вучэльні, дзе з пачатковай сваёй пазыцыі нападніка перакваліфікаваўся ў флянгавага абаронцу. Трэнэрам Паўла ў вучэльні стаў Юры Малееў, які ў 2010 годзе ўзяў маладога абаронцу ў мазырскую «Славію». Аднак, яшчэ не праходзячы ў склад «Славіі», выправіўся ў арэнду ў другалігавы «Белтрансгаз».

Першую палову сэзону 2011 году Чалядка прапусьціў з-за траўмы, пасьля стаў зьяўляцца ў складзе мазыранаў, пераважна выходзячы на замену. У 2012 годзе стаў трывалым гульцом асновы, правёўшы ўсе 30 матчаў свайго клюбу ў лізе. Звычайна выкарыстоўваўся ў якасьці левага абаронцы. У сэзоне 2013 году стаў радзей зьяўляцца на полі, а пазьней страціў месца ў аснове.

У лютым 2014 году перайшоў у магілёўскі «Дняпро». У магілёўскім клюбе стаў выкарыстоўвацца на пазыцыі правага абаронцы. Па выніках сэзону «Дняпро» страціў месца ў вышэйшай лізе. У лютым 2015 году кантракт з магілёўскім клюбам быў скасаваны, і неўзабаве Павал перайшоў у склад берасьцейскага «Дынама». У складзе дынамаўцаў замацаваўся на пазыцыі правага абаронцы. Па заканчэньні сэзону 2015 году пакінуў Берасьце.

У студзені 2016 году падпісаў кантракт з клюбам «Тарпэда-БелАЗ». У сэзоне 2016 году згуляў у 14 матчах Найвышэйшай лігі, ня здолеўшы замацавацца ў першай адзінаццатцы жодзінцаў. У студзені 2017 году перайшоў у мазырскую «Славію». Прапусьціўшы пачатак сэзона 2017 году, пазьней замацаваўся ў асноўным складзе мазырчукоў на пазыцыі правага абаронцы. У сэзоне 2018 году дапамог «Славіі» перамагчы ў Першай лізе і вярнуцца ў элітны дывізіён. У сьнежні 2018 году пакінуў мазырскі клюб.

У студзені 2019 году падпісаў кантракт зь берасьцейскім «Рухам». У якасьці асноўнага абаронцы дапамог камандзе паводле вынікаў сэзону 2019 году прасунуцца ў Найвышэйшую лігу. Да сэзона 2020 году рыхтаваўся разам з берасьцейскай камандай, аднак у красавіку 2020 году паводле пагадненьня бакоў пакінуў «Рух» і неўзабаве далучыўся да клюбу «Дынама-Берасьце-1960» з Другой лігі. У лютым 2021 году трэнаваўся з «Крумкачамі», а неўзабаве стаў гульцом польскага клюбу «Арлента».

### Міжнародная
14 жніўня 2013 году згуляў свой адзіны матч за моладзевую зборную Беларусі супраць моладзевай зборнай Ісьляндыі (1:4).

## Дасягненьні
* Уладальнік Кубка Беларусі: 2016

## Статыстыка

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Статыстыка «ПБ-Инфо»

Катэгорыя:Нарадзіліся ў Баранавічах
Катэгорыя:Беларускія футбалісты
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Славія» Мазыр
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Дняпро» Магілёў
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Дынама» Берасьце
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Тарпэда-БелАЗ» Жодзін
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Рух» Берасьце
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Маларыта»
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Арлента» Радзынь-Падляскі
Лаўрын Гуцэвіч

**Лаўрын Гуцэвіч** (, ; 1753, в. Мігоніс, зараз Купішкскі раён, Літва — 29 лістапада (10 сьнежня) 1798, Вільня) — летувіскі архітэктар, прадстаўнік клясыцызму. Зрабіў унёсак у архітэктыру Літвы, Беларусі.

## Творчасьць

Архітэктар тварыў у стылі клясыцызму. Для яго характэрная строгасьць кампазыцыйных рашэньняў і манумэнтальных формаў.

Праекты:
* Катэдральны сабор Сьвятога Станіслава ў Вільні (1777—1801)
* Ратуша ў Вільні
* Палац Віленскага біскупа (палац Напалеона)
* Праект палацавага ансамбля ў Верках (зараз раён Вільні Вяркяй) (пасьля 1780; ажыцьцёўлены часткова)
* Праекты перабудоў палацаў вяльможаў ў Вільні і ваколіцах
* Катэдральны сабор у Майшаголе (Віленскі раён)
* Ратуша ў Відзах (Браслаўскі раён)
* Касьцёл у Янаве (Ковенскі павет)
* Касьцёл у Маляцічах (Крычаўскі раён) (1787—1794, страчаны ў 1934)

## Крыніцы

Катэгорыя:Беларускія архітэктары
Павал Яўсеенка

**Па́вал Яўсе́енка** ( 30 кастрычніка 1980 году) — колішні беларускі футбаліст, абаронца. Цяпер працуе трэнэрам «Нівы» з Доўбізны.

## Кар’ера
### Клюбная
Выхаванец менскай школы «Алімпія». Гуляў за шэраг беларускіх клюбаў, пераважна ў Першай лізе. У 2006 годзе стаў найлепшым бамбардзірам клюбу «Менск», які паводле вынікаў сэзону атрымаў месца ў Найвышэйшай лізе. У 2010 годзе перайшоў у «Гомель», які пакінуў Найвышэйшую лігу, але паводле вынікаў сэзону 2010 году вярнуўся ў найвышэйшы дывізіён. Спачатку быў асноўным правым абаронцам, але потым саступіў гэтае месца Сяргею Мацьвейчыку і ў сэзоне 2012 году зрэдку зьяўляўся на полі.

У студзені 2013 году стаў гульцом мазырскай «Славіі», дзе замацаваўся ў асноўным складзе на пазыцыі правага абаронцы. Верасень і кастрычнік 2013 году прапусьціў праз траўмы, але потым вярнуў месца ў асноўным складзе. Паводле вынікаў сэзону 2013 году «Славія» пакінула Найвышэйшую лігу, і ў сакавіку 2014 году Яўсеенка прыяднаўся да першалігавага «Граніта». Спачатку толькі выходзіў на замену, але пазьней замацаваўся ў асноўным складзе і дапамог клюбу атрымаць перамогу ў Першай лізе 2014 году. У лютым 2015 году падоўжыў кантракт з «Гранітам». У сэзоне 2015 году заставаўся асноўным правым абаронцам мікашэвічцаў у Найвышэйшай лізе.

У ліпені 2016 году празь фінансавыя цяжкасьці пакінуў «Граніт» і неўзабаве ўзгодніў кантракт зь менскім «Тарпэда», дзе замацаваўся ў першым складзе. У сьнежні 2016 году падоўжыў кантракт з тарпэдаўцамі на наступны сэзон, аднак у студзені 2017 году прыняў прапанову ўвайсьці ў трэнэрскі штаб салігорскага «Шахцёра».

### Трэнэрская
З пачатку 2017 году пачаў дапамагаць у «Шахцёры» Алегу Кубараву, разам зь якім працаваў у жодзінскім «Тарпэда» і «Гомлі». У ліпені 2017 году разам з усім трэнэрскім штабам «Шахцёра» быў адпраўлены ў адстаўку. Неўзабаве стаў памочнікам Кубарава ў жодзінскім «Тарпэда-БелАЗ». У канцы 2018 году ўсьлед за Кубаравым пакінуў жодзінскі клюб. З 2019 году быў памочнікам Кубарава ў латвійскай «Елгаве», у жніўні 2020 году разам зь ім пакінуў клюб.

У кастрычніку 2021 году часова ўваходзіў у трэнэрскі штаб нацыянальнай зборнай Беларусі замест выбылых праз хваробы трэнэраў, а неўзабаве стаў трэнэрам у жаночай зборнай Беларусі. У сакавіку 2022 году зноў апынуўся ў трэнэрскім штабе мужчынскай зборнай. У жніўні 2023 году атрымаў трэнэрскую ліцэнзію катэгорыі PRO. У верасьні 2023 году ўвайшоў у трэнэрскі штаб новага галоўнага трэнэра зборнай Беларусі Карляса Алёса.

У пачатку 2024 году стаў таксама галоўным трэнэрам каманды АБФФ Ю-17, якая далучылася да Першай лігі чэмпіянату Беларусі. У другой палове 2025 году ўвайшоў у трэнэрскі штаб «Тарпэда-БелАЗ», дзе дапамагаў Дзьмітру Молашу. Па заканчэньні сэзону 2025 году быў прызначаны галоўным трэнэрам «Нівы» з Доўбізны.

## Статыстыка

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Профіль на сайце «Гомелю»
* Статыстыка «ПБ-Инфо»

Катэгорыя:Беларускія футбалісты
Арцём Рахманаў

**Арцём Рахма́наў** ( 10 ліпеня 1990 году) — беларускі футбаліст, абаронца барысаўскага БАТЭ.

## Кар’ера
Выхаванец школы футбольнага клюбу «Менск», дзе гуляў за фарм-клюб «Менск-2». З 2008 году праходзіў у асноўны склад сталічнай каманды. За чатыры гады, аднак, ня здолеў стаць трывалым гульцом асноўнага складу. У сакавіку 2013 году далучыўся да мазырскай «Славіі». Замацаваўся ў асноўным складзе мазырскага клюбу на пазыцыі цэнтральнага абаронцы, але ня здолеў выратаваць яго ад вылету ў Першую лігу.

У студзені 2014 году перайшоў у гарадзенскі «Нёман».  У складзе гарадзенцаў апынуўся на лаве запасных. У траўні 2014 году ў сувязі з пашкоджаньнем асноўнага цэнтральнага абаронцы Івана Садоўнічага займаў ягонае месца ў першай адзінаццатцы. Пасьля пераходу Садоўнічага ў канцы чэрвеня ў казаскі «Табол» на некаторы час быў асноўным абаронцам, але неўзабаве зноў апынуўся на лаўцы. У кастрычніку 2014 году кантракт зь «Нёманам» быў скасаваны.

У лютым 2015 году падпісаў кантракт з эстонскім клюбам «Левадыя» да канца 2016 году. У студзені 2016 году праходзіў прагляд у казаскім «Іртышы», але камандзе не падышоў. У сакавіку 2016 году перайшоў у малдаўскі клюб «Мілсамі». Доўгі час быў асноўным абаронцам «Мілсамі», але ў пачатку 2017 года праз траўмы страціў месца ў складзе. У траўні 2017 году, незадоўга да заканчэньня сезону, скасаваў кантракт з малдаўскім клюбам.

У ліпені 2017 году падпісаў кантракт з адэскім «Чарнаморцам», які пакінуў у верасьні 2017 году. У студзені 2018 году падпісаў кантракт з польскім клюбам «Ракаў» з Чанстаховы. У ліпені 2018 году перайшоў у клюб «Іслач». У студзені 2019 году падпісаў кантракт з швэдзкім клюбам «Эскільстуна». Аднак, ужо ў ліпені 2019 году вярнуўся ў «Іслач».

У студзені 2020 году далучыўся да берасьцейскага «Руха», дзе замацаваўся ў пачатковым складзе. У сэзоне 2021 году быў капітанам каманды. У студзені 2022 году па заканчэньні працоўнае дамовы пакінуў «Рух» і неўзабаве стаў гульцом казаскай «Астаны», якой дапамог стаць чэмпіёнам Казахстану. У студзені 2023 году паводле пагадненьня бакоў скасаваў кантракт з клюбам. У 2023 годзе заставаўся без клюбу, у выніку чаго выступаў у мэдыяфутболе. У студзені 2024 года пачаў трэнавацца зь берасьцейскім «Дынама» і неўзабаве падпісаў кантракт з клюбам, стаўшы капітанам каманды. У канцы 2024 году ўзгодніў новы кантракт з клюбам. У летнім перапынку чэмпіянату 2025 году на ўзаемную згоду бакоў скасаваў працоўную дамову, стаўшы ў жніўні футбалістам БАТЭ. На пачатку 2026 году падоўжыў супрацу з клюбам, узгадніўшы новы кантракт.

### Міжнародная
У 2009—2012 гадах гуляў за моладзевую зборную Беларусі. 2 верасьня 2021 году дэбютаваў у нацыянальнай зборнай Беларусі, правёўшы на полі ўсе 90 хвілінаў у адборачным матчы чэмпіянату сьвету 2022 супраць зборнай Чэхіі (0:1).

## Дасягненьні
* Чэмпіён Казахстану: 2022

## Статыстыка

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Статыстыка «ПБ-Инфо»
* Профіль на soccerway.com

Катэгорыя:Беларускія футбалісты
Дзяніс Кавалеўскі

**Дзяні́с Кавале́ўскі** ( 2 траўня 1992 году) — беларускі футбаліст, абаронца.

## Кар’ера
Пачынаў займацца футболам у роднай Воршы, а пазьней паступіў у менскую Рэспубліканскую вучэльню алімпійскай рэзэрвы (РВАР), адкуль перайшоў у сыстэму менскага «Дынама». У сталічнай каманды гуляў за дубль і фарм-клюб «Дынама-2». У сэзоне 2012 году быў аддадзены ў арэнду ў мазырскую «Славію», дзе быў гульцом асноўнага складу. У лютым 2013 году перайшоў у мазырскі клюб. У сэзоне 2013 году таксама стала гуляў у асноўным складзе, але ня здолеў выратаваць каманду ад вылету ў Першую лігу. У лютым 2014 году далучыўся да берасьцейскага «Дынама». У берасьцейскім клюбе звычайна выступаў на пазыцыі апорнага паўабаронцы. Па заканчэньні сэзону 2015 году пакінуў клюб.

У студзені 2016 году вярнуўся ў мазырскую «Славію». У складзе мазырчукоў у сэзоне 2016 году звычайна быў апорным паўабаронцам, часам гуляў у цэнтры абароны. У сэзоне 2017 году стаў капітанам каманды. Прапусьціўшы пачатак сэзону, пазьней замацаваўся ў стартавым складзе, аднак у жніўні зноў выбыў праз траўму. У пачатку сэзону 2018 году звычайна выходзіў на замену, але пазьней замацаваўся ў пачатковым складзе і дапамог камандзе перамагчы ў Першай лізе. У сэзоне 2019 году быў трывалым гульцом першай адзінаццатцы, а ў сэзоне 2020 году пачаў радзей зьяўляцца на полі. 

У ліпені 2020 году пакінуў мазырскі клюб і неўзабаве далучыўся да бабруйскай «Белшыны», дзе замацаваўся ў стартавым складзе. У сьнежні 2020 году пакінуў клюб. З студзеня 2021 году трэнаваўся зь «Менскам» і ў сакавіку падпісаў кантракт з сталічнікамі. Гуляў пераважна ў стартавым складзе каманды. У сьнежні 2021 году па заканчэньні кантракта пакінуў сталічны клюб.

У лютым 2022 году стаў гульцом клюбу «Сьцяг Працы» з трэцяга дывізіёну Расеі. У ліпені 2022 году вярнуўся ў Беларусь, узмоцніўшы склад рагачоўскага «Макслайну». У сьнежні 2022 году пакінуў рагачоўскую каманду. З студзеня 2023 году пачаў працаваць дзіцячым трэнэрам у Караляўцы.

## Статыстыка

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Статыстыка «ПБ-Инфо»

Катэгорыя:Беларускія футбалісты
Руслан Юдзянкоў

**Руслан Юдзянкоў** ( 28 красавіка 1987 году) — беларускі футбаліст, абаронца казаскага клюбу «Атыраў» і нацыянальнай зборнай Беларусі.

## Кар’ера
### Клюбная
Пачынаў кар’еру ў магілёўскім «Дняпры», потым гуляў у розных клюбах Першай лігі. У 2010 годзе перайшоў у «Гомель», але пасьля выхаду каманды ў Найвышэйшую лігу страціў месца ў аснове і гуляў за дубль. Улетку 2011 году перайшоў у мазырскую «Славію» і дапамог ёй перамагчы ў Першай лізе. У Найвышэйшай лізе працягваў выступаць у асноўным складзе мазырскай каманды на пазыцыі цэнтральнага паўабаронцы. Паводле вынікаў сэзону 2013 году «Славія» страціла месца ў Найвышэйшай лізе, а Юдзянкоў пакінуў клюб. У пачатку 2014 году спрабаваў уладкавацца ў магілёўскім «Дняпры» і берасьцейскім «Дынама», але марна.

У сакавіку 2014 году падпісаў кантракт зь мікашэвіцкім «Гранітам». Згуляў за «Граніт» у пяці матчах у пачатку сэзону, але пасьля чаго у траўні атрымаў пашкоджаньне. У выніку прапусьціў большую частку сэзону. У кастрычніку 2014 году перайшоў у «Гарадзею». Паводле вынікаў сэзону 2015 году дапамог «цукровым» выйсьці ў Найвышэйшую лігу, але да пачатку наступнага розыгрышу сышоў з клюбу. З 2016 году ізноў выступаў за клюб «Гомель». Паводле вынікаў першага сэзону па вяртаньні атрымаў перамогу ў Першай лізе. У сэзоне 2017 году заставаўся трывалым гульцом асновы гамельчукоў, выступаючы на пазыцыі цэнтральнага абаронцы. У сьнежні 2017 году на год падоўжыў кантракт з «Гомлем». Зь лета 2018 году быў капітанам каманды. Сэзон 2019 году пачынаў на лаве запасных, аднак неўзабаве вярнуў месца ў пачатковым складзе. У сьнежні 2019 году падоўжыў кантракт з гомельскім клюбам. У сэзоне 2020 годк заставаўся асноўным гульцом каманды і дапамог ёй вярнуцца ў Найвышэйшую лігу. У студзені 2021 году склаў новае пагадненьне з «Гомлем». У сэзоне 2021 году ў якасьці трывалага гульца асновы дапамог гомельскай камандзе заняць чацьвертае месца ў чэмпіянаце Беларусі.

У лютым 2022 году пакінуў «Гомель» і хутка далучыўся да казаскага «Мактааралу», у сакавіку афіцыйна стаў гульцом клюбу. Замацаваўся ў асноўным складзе і стаў кампітанам каманды. У лютым 2023 году падоўжыў кантракт з клюбам. Перад самым пачаткам сэзону 2024 году Юдзянкоў далучыўся да «Кайсару», бо «Мактаарал» зьняўся з розыгрышу празь фінансавыя цяжкасьці. Быў адным зь лідэраў «Кайсару», амаль не прапусьціўшы матчаў. У лютым 2025 году на адзін сэзон узгодніў кантракт з казаскім «Туранам». Улетку прыяднаўся да «Атыраў».

### Міжнародная
8 кастрычніка 2021 году дэбютаваў у нацыянальнай зборнай Беларусі, адгуляўшы ўсе 90 хвілінаў у адборачным матчы чэмпіянату сьвету 2022 году супраць зборнай Эстоніі (0:2).

## Статыстыка

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Статыстыка «ПБ-Инфо»
* 
* 
* 

Катэгорыя:Беларускія футбалісты
Уладзімер Хількевіч

**Уладзімер Хількевіч** (нарадзіўся 31 кастрычніка 1987 году) — беларускі футбаліст, паўабаронца клюбу «Горкі».

## Кар’ера
Пачаў кар’еру ў магілёўскім «Савіце», а пасьля перабраўся ў «Нафтан». З 2010 году выступаў за мазырскую «Славію». Зьяўляўся пераважна з гульцом мазырскага клюбу, за тры гады (2010—2012) выходзіў на поле ва ўсіх ягоных 90 матчах. У сэзоне 2013 годзе прапусьціў усяго два матчы. Пасьля вылету «Славіі» з Найвышэйшай лігі ў студзені 2014 году перайшоў у бабруйскую «Белшыну». У складзе «Белшыны» замацаваўся на пазыцыі апорнага паўабаронцы. У сэзоне 2015 году ж страціў месца ў асноўным складзе, толькі шэсьць разоў зьявіўшыся на полі ў чэмпіянаце.

У лютым 2016 году пасьля прагляду падпісаў кантракт з магілёўскім «Дняпром», якому паводле вынікаў сэзону 2016 году дапамог вярнуцца ў Найвышэйшую лігу. У пачатку 2017 году, пакінуўшы «Дняпро», праходзіў прагляд у «Слуцку» і «Белшыне», але беспасьпяхова, і ў выніку сэзон 2017 году правёў у «Воршы». У пачатку 2018 году далучыўся да клюбу Другой лігі «Горкі».

## Статыстыка

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Статыстыка «ПБ-Инфо»

Катэгорыя:Беларускія футбалісты
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Савіт» Магілёў
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Спартак» Шклоў
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Нафтан» Наваполацак
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Славія» Мазыр
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Белшына» Бабруйск
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Дняпро» Магілёў
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Ворша»
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Горкі»
Сяргей Ірха

**Сяргей Ірха** ( 25 сакавіка 1984 году) — беларускі футбаліст, паўабаронца клюбу.

## Кар’ера
### Клюбная
Пачынаў кар’еру ў мазырскай «Славіі», а пазьней гуляў у розных клюбах. У 2009—2010 гадах гуляў у Летуве за «Таўрас», а ў 2011 годзе трапіў у жодзінскае «Тарпэда-БелАЗ», за якое забіў першы гол чэмпіянату 2011 году.

У пачатку 2012 году вярнуўся ў «Славію-Мазыр». У сэзоне 2012 году трывала гуляў у асноўным складзе. У наступным сэзоне таксама працягваў гуляць за «Славію». У красавіку 2013 году атрымаў траўму, празь якую выбыў да ліпеня. Пасьля вярнуўся ў першы склад, але ня здолеў выратаваць мазырскі клюб ад вылету ў Першую лігу. У сакавіку 2014 году падпісаў кантракт зь «Віцебскам». Дапамог камандзе вярнуцца ў Найвышэйшую лігу паводле вынікаў сэзону 2014 году. У студзені 2015 году пакінуў «Віцебск» і накіраваўся на прагляд у гарадзенскі «Нёман», але не падышоў клюбу і завяршыў прафэсійную кар’еру.

З 2021 году пачаў у якасьці аматара выступаў у Другой лізе за гарадзенскі клюб ЖКГ-Горадня, а ў 2022 годзе правёў адзіны матч за «Нёман-Белкард».

### Міжнародная
У 2005—2006 гадах гуляў за моладзевую зборную Беларусі.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Статыстыка «ПБ-Инфо»
* 
* 
* 

Катэгорыя:Беларускія футбалісты