Равэнна

**Равэ́нна** () — горад у цэнтральнай Італіі, адміністрацыйны цэнтар рэгіёну Эмілія-Раманьня і правінцыі Равэнна. Турыстычны цэнтар міжнароднага значэньня. Места разьмешчана на адлегласьці 10 км ад Адрыятычнага мора, зь якім яго злучае канал. Равэнна знаходзіцца ў нізіннай мясцовасьці, якая ўтварылася пры заглейваньні Адрыятыкі. Заступнікам гораду лічыцца сьвяты Апалінарыюс. Дзень гораду — 23 ліпеня.

Восем равэннскіх помнікаў эпохі позьняй антычнасьці занесены ЮНЭСКО ў сьпіс Сусьветнай спадчыны.

## Гісторыя
Заснавана, верагодна, племянем умбраў. 3 II стагодзьдзя да н. э. места знаходзілася пад уладай Рыму, зьяўляючыся важным портам. 3 402 году ў горадзе знаходзілася рэзыдэнцыя імпэратараў Заходняй Рымскай імпэрыі, а затым сталіца дзяржавы остготаў. 3 540 году Равэнна ўваходзіла ў склад Бізантйскай  імпэрыі, ў 565—751 гады была сталіцай Равэнскага экзархату. У 751 годзе горад быў заваяваны лянгабардамі, якія зрабілі Равэнну сталіцай Лянгабардзкага каралеўства. У XII стагодзьдзі ў горадзе быў заснаваны ўнівэрсытэт. Міжусобная вайна арыстакратычных родаў скончылася ўсталяваньнем у Равэньне сыньёрыі роду Палентаў, якія кіравалі горадам да 1441 году. Абмяленьне каналу выклікала закрыцьцё порту і эканамічны заняпад гораду. У 1449—1509 гады горад быў падпарадкаваны Вэнэцыяй, а ў 1512 годзе зруйнаваны французамі. Пасьля іхнага выгнаньня Сьвятой лігай, Равэнна ўваходзіла ў Папскую дзяржаву за выключэньнем 1797—1814 гады. 3 1860 году знаходзіцца ў складзе аб’яднанай Італіі.

## Помнікі

Равэнна багатая на помнікі раньнехрысьціянскай і бізантыйскай архітэктуры і перш за ўсё манумэнтальна-дэкаратыўны жывапіс. У 1996 годзе ў склад Сусьветнай спадчыны ЮНЭСКО былі ўключаны наступныя аб’екты:
* маўзалей Гальлі Пляцыдыі (каля 440 году);
* баптыстэрый праваслаўных (сярэдзіна V стагодзьдзя);
* баптыстэрый арыянаў;
* базыліка Сант-Апалінарэ Нуова (пачатак VI стагодзьдзя);
* базыліка Сан-Вітале (526—547 гады);
* архіэпіскапская капэла (канец V — пачатак VI стагодзьдзяў);
* маўзалей Тэадорыха (каля 520 году, па-за гарадзкой сьцяной);
* базыліка Сант-Апалінарэ-ін-Клясэ (549 год, па-за гарадзкой сьцяной).

Інтэр’еры большасьці з азначаных будынкаў упрыгожваюць мазаікі ў бізантыйскім стыле. Захаваліся руіны гэтак званага палаца Тэадорыха пачатаку VI або VIII стагодзьдзяў).

З больш позьніх помнікаў найбольшую гісторыка-культурную вагу маюць:
* Катэдральны сабор Сьвятога Духу, пабудаваны ў XVIII стагодзьдзі на месцы Ўрсіянавай базылікі пачатку V стагодзьдзя.
* вэнэцыянская крэпасьць Бранкалеонэ (XVI стагодзьдзе);
* францысканская царква Сан-Франчэска, дзе адпявалі паэта Дантэ,  які памёр у Равэньне; яго прах быў пахаваны каля базылікі ў маўзалеі эпохі клясыцызму.

## Прамысловасьць
У горадзе разьвітыя нафтаперапрацоўка, хімічная прамысловасьць, машынабудаваньне, харчовая, абутковая, цэмэнтная, керамічная прамысловасьць. Вытворчасьць музычных інструмэнтаў.

## Транспарт
Равэнна зьяўляецца чыгункавым вузлом, а таксама месца перакрыжаваньня аўтадарог. У горадзе маецца порт і зьвязаны зь ім суднаходны канал.

## Гарады-сябры
*  Чычэстэр, Вялікабрытанія
*  Дуброўнік, Харватыя
*  Шпаер, Нямеччына
*  Шартр, Францыя
*  Тэнсбэрг, Нарвэгія
*  Сэксард, Вугоршчына
*  Лагуна, Бразылія

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны турыстычны сайт

Катэгорыя:Равэнна