open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Пагром у Пшытыку

**Пагром у Пшытыку** адбыўся 9 сакавіка 1936 году супраць габрэйскай супольнасьці ў Пшытыку Радамскага павету Мазавецкага ваяводзтва ва ўсходне-цэнтральнай Польшчы. Гэта быў самы агульнавядомы інцыдэнт антысэміцкага гвалту ў пэрыяд міжваеннай Польшчы, які прыцягнуў увагу сусьветнай грамадзкасьці. Пагром у Пшытыку ўваходзіў у сэрыю пагромаў, якія адбыліся ў Польшчы незадоўга да пачатку Другой сусьветнай вайны.

Антысэміцкая прапаганда нацыянальна-дэмакратычнай партыі Польшчы настройвала мясцовае сельскае насельніцтва супраць габрэяў. Быў арганізаваны байкот габрэйскіх крамаў, які выліўся ў хвалю жорсткіх антысэміцкіх атакаў. У адказ была сфармаваная група габрэйскай самаабароны. За два дні да пагрому некаторыя габрэйскія жыхары сабраліся на мескай плошчы, чакаючы нападзеньня сялянаў, але ў гэты дзень нічога ня здарылася. Два дні пазьней, не зважаючы на кірмашны дзень, сяляне атакавалі габрэяў; пагром скончыўся двумя ахвярамі з габрэйскага боку і адной з польскага.

У наступстве многія людзі былі арыштаваныя. За падзеямі пасьледваў судовы працэс, які пачаўся 2 чэрвеня 1936 году і ўключаў 43 польскія і 14 габрэйскіх адказчыкаў (апошніх абвінавацілі ў агрэсіўных паводзінах да польскага сялянства). Вэрдыкт быў выказаны 26 чэрвеня 1936 году. 11 габрэяў былі прыгавораныя да турэмнага зьняволеньня тэрмінам ад 6 месяцаў да 8 гадоў, тым часам як 39 палякаў атрымалі прысуды ад 6 месяцаў да аднаго году. Абвінавачваймыя габрэі сьцьвярджалі, што яны паводзілі сябе ў межах самаабароны, але суд адвергнуў гэтыя паказаньні. Выказаны вэрдыкт вельмі моцна абурыў габрэйскую супольнасьць Польшчы, што прывяло да пагромаў у агульнанацыянальных маштабах.

Навіна аб гэтым пагроме шакіравала як габрэйскае насельніцтва Польшчы, так і габрэйскія супольнасьці па ўсім сьвеце, і пасадзейнічала буйной эміграцыі габрэяў з Польшчы.

## Крыніцы

Катэгорыя:Антыгабрэйскія пагромы
Катэгорыя:Гісторыя габрэяў Польшчы
Катэгорыя:Падзеі 1936 году
Nosferatu: The Wrath of Malachi

**Nosferatu: The Wrath of Malachi** — шутэр ад першай асобы ў жанры survival horror, распрацаваны кампаніяй Idol FX і выдадзены ў 2003 годзе кампаніяй iGames Publishing.

## Гэймплэй
Напачатку гульні ігрок ня мае ўяўленьня аб адбыўшыхся падзеях і толькі адчувае, што штосьці суцэльна пайшло ня так. Яго першаснай зброяй зьяўяляюцца кулакі і шпага. Мэтай гульні зьяўляецца выратаваньне ўсіх чальцоў сям’і пратаганіста цягам дзьвюх гадзінаў. Гэтыя родзічы памірацьмуць, у выпадку, калі іх своечасова ня выратуе галоўны герой, так што ігрок мусіць сьпяшацца. Нутраная частка замка выпадкова генэруецца напачатку новае гульні.

## Сюжэт
Сюжэт гульні зьяўляецца вэрсіяй «Дракулы» Брэма Стокера з уплывам «Насфэрату» Фрыдрыха Вільгельма Мурнаў. Галоўны герой вандруе па Трансыльваніі пасьля паразы ў мечным спаборніцтве ў Швэцыі. Пратаганіст, па імені Джэймз, едзе на вясельле да сваёй сястры. Але калі ён прыбывае ў свой замак, штосьці становіцца падазроным. Ён выяўляе, што будучы муж яго сястры вампір, які трымае ўсю яго сям’ю ў турэмным зьняволеньні. Цяпер Джэймз мусіць выратаваць іх пакуль яшчэ не зусім позна.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* ''Nosferatu'' — *Nosferatu* at MobyGames 
* ''Nosferatu'' on Gamespot

Катэгорыя:Шутэры ад першай асобы
Катэгорыя:Кампутарныя гульні 2003 году
Катэгорыя:Кампутарныя гульні пра вампіраў
Катэгорыя:Гульні пад Windows
Ваўкавыскі сельсавет

**Ваўкавы́скі сельсавет** — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Ваўкавыскага раёну Гарадзенскай вобласьці. Адміністрацыйны цэнтар — горад Ваўкавыск (не ўваходзіць у склад сельсавету).

## Гісторыя
2 сьнежня 1961 году створаны ў складзе Ваўкавыскага раёну Гарадзенскай вобласьці БССР шляхам аб’яднаньня скасаваных Біскупцоўскага і Лесьнякоўскага сельсаветаў, а таксама часткі скасаванага Дзятлавіцкага сельсавету (вёскі Альхова, Андрушы, Боблава, Дзятлавічы, Дуляўцы, Зарачаны, Крываносаўцы, Місьлюкі, Пасынкі). 27 траўня 1965 году ўсе населеныя пункты былога Дзятлавіцкага сельсавету перададзеная ў склад Роскага пасялковага савету. 19 сьнежня 1974 году да сельсавету далучаная тэрыторыя скасаванага Маісеевіцкага сельсавету. 23 чэрвеня 1980 году ў склад сельсавету з Ізабелінскага сельсавету перададзеныя вёскі Азярыска, Аляксандраўка, Бакі, Бяляўшчына, Камяніца, Малая Лапеніца, Мітрані.

18 кастрычніка 2013 году пасёлак Юбілейны, вёскі Грыцкі, Калядзічы, Кукуці, Кутнікі, Маісеевічы, Няверавічы перададзеныя ў склад Краснасельскага сельсавету.

## Насельніцтва
Насельніцтва сельсавету паводле перапісу 2009 году — 2705 чалавек, зь іх 47,2 % — беларусы, 46,3 % — палякі, 4,5 % — расейцы.

## Населеныя пункты
* 1 студзеня 1974 году — 15
* 1 студзеня 1981 году — 22
* 1 студзеня 1986 году — 28

## Крыніцы

## Літаратура
*  С. 128
*  С. 97


Катэгорыя:Сельсаветы, створаныя ў 1961 годзе
Юбілейны

Назву **Юбілейны** маюць:

* Юбілейны — пасёлак у Пружанскім раёне Берасьцейскай вобласьці
* Юбілейны — пасёлак у Ваўкавыскім раёне Гарадзенскай вобласьці
* Юбілейны — пасёлак у Гомельскім раёне Гомельскай вобласьці
* Юбілейны — пасёлак у Бабруйскім раёне Магілёўскай вобласьці
* Юбілейны — пасёлак у Менскім раёне Менскай вобласьці
Заляшаны

Назву **Заляшаны** маюць:

## Населеныя пункты
### [[Беларусь]]
* Берасьцейская вобласьць:
** Заляшаны — вёска ў Камянецкім раёне 

* Гарадзенская вобласьць:
** Заляшаны — вёска ў Ваўкавыскім раёне
** Заляшаны — вёска ў Шчучынскім раёне

* Менская вобласьць:
** Заляшаны — вёска ў Клецкім раёне

### [[Польшча]]
* Падляскае ваяводзтва:
** Заляшаны  — вёска ў Беластоцкім павеце
** Заляшаны — вёска ў Гайнаўскім павеце

## Глядзіце таксама
* Заляшанскі
Камяніца

Назву **Камяніца** маюць:

* Камяніца — будынак з каменьня або цэглы
* «Камяніца» — фэстываль

## Населеныя пункты
### [[Беларусь]]
* Віцебская вобласьць:
** Камяніца — вёска ў Талачынскім раёне

* Гарадзенская вобласьць:
** Камяніца — вёска ў Ваўкавыскім раёне
** Камяніца — вёска ў Смаргонскім раёне

* Магілёўская вобласьць:
** Камяніца — вёска ў Бялыніцкім раёне

* Менская вобласьць:
** Камяніца — хутар у Барысаўскім раёне

### [[Польшча ]]
* Камяніца — вёска ў Сакольскім павеце Падляскага ваяводзтва
* Камяніца — гміна ў Ліманаўскім павеце Малапольскага ваяводзтва

## Падвойныя назвы
* Камяніца Жыравецкая

## Глядзіце таксама
* Каменец
* Каменічы
* Каменішча
* Каменка
* Каменкаўскае
* Каменкі
* Каменнае
* Каменная
* Каменны
* Каменск
* Каменскае
* Каменская
* Каменскі
* Каменшчына
* Камень
* Каменьне
* Каменьнік
* Каменьнікі
* Камянец
* Камяні
* Камяністае
* Камяністая
* Камяніцы
* Камянічнік
* Камянічы
* Камянішча
* Камяннае
* Камянное
* Камяное
* Камянборак
* Камянпольле
* Камянчане
* Камянчаны
* Камяншчына
Ахвяра (раман)

**Ахвяра** () — раман Генрыка Сянкевіча, напісаная ў 1865—1866 гадах калі аўтар жыў пад Плоньскам, дзе ён працаваў гувэрнёрам у сям’і Вэхераў. Разам з «Ахвярай» будучы нобэлеўскі ляўрэат пісаў яшчэ чатыры іншыя апавяданьні, і амаль скончыў іх. Сянкевіч у лісьце да Канрада Доброўскага пісаў, што «малюнак яскравы як усё, што можа выйсьці з-пад майго пяра. Галоўны герой спачатку скача, у сярэдзіне вучыцца, а ў канцы плача. Гераіня — дачка будаўніка, характар якой ня вельмі распісваў, хочучы ўвесь цяжар разуменьня рамана перакінуць на аднаго героя.»

Пазьней Генрык Сянкевіч, незадаволены сваёй працай спаліў рукапіс аповесьці.

## Крыніцы

## Літаратура
* Kosman M., *Na tropach bohaterów "Quo vadis"*, Warszawa 1998, s. 35-38. 
* Markiewicz H., *Henryk Sienkiewicz*, Polski Słownik Biograficzny, t. 37, 1996-1997, s. 203. 
* Żabski T., *Sienkiewicz*, Wrocław 1998, s. 21-22. 

Катэгорыя:Творчасьць Генрыка Сянкевіча
Гандлёвая таямніца

**Гандлёвая таямніца** — збор або спалучэньне зьвестак, якім уласьцівыя:
#невядомасьць у або недаступнасьць для адпаведнага кола адмыслоўцаў;
#гандлёвая вартасьць;
#адпаведнае абставінам захоўваньне ў таямніцы асобаю, у распараджэньні якой яны законна знаходзяцца.

## Крыніцы

Катэгорыя:Права інтэлектуальнай уласнасьці
Катэгорыя:Эканоміка
Катэгорыя:Гандаль
Катэгорыя:Эканамічныя тэрміны
Вялікі Ноўгарад

**Вялікі Ноўгарад** () — горад у Расеі, зьяўляецца адміністрацыйным цэнтрам Наўгародзкай вобласьці. Цераз горад цячэ рака Волхаў, якая выцякае з возера Ільмень. Насельніцтва налічвае 214&nbsp;777 чалавек. У гістарычных крыніцах Ноўгарад упершыню згадваецца ў 859 годзе.

## Гісторыя
У Х стагодзьдзі на правым беразе ракі Волхаў існавала гарадзішча, якое ў сярэдзіне Х стагодзьдзя злучылася з новымі сялібамі на левым беразе ў Новы горад. У ХІ стагодзьдзі Ноўгарад падзяляўся ракой Волхаў на Гандлёвую і Сафійскую часткі. У 1-й траціне ХІ стагодзьдзя князь Яраслаў Мудры заснаваў Княжацкі двор у Гандлёвай частцы побач з Торгам, дзе зьбіралася народнае веча. У 1044 годзе ў Сафійскай частцы збудавалі драўляны дзядзінец. У 1045—1050 князь Уладзімер Яраслававіч узьвёў 5-купальны Сафійскі сабор, які стаў найбольш старажытным храмам Расеі. Пад сьценамі гэтага сабору сталі праводзіць веча. У 1113 годзе князь Мсьціслаў Уладзімеравіч заклаў каля Торга Мікольскі сабор, які паўтараў дойлідзтва Сафійскага сабору. У ХІІ стагодзьдзі князь Усевалад узьвёў вакол Торга царкву Яна Хрысьціцеля на Апоках, храм сьвятога Юрыя і царкву Ўсьпеньня Багародзіцы. У 1207 годзе купцы, якія гандлявалі з краінамі Балтыйскага мора, узьвялі побач зь Мікольскім саборам царкву Параскевы Пятніцы, якая лічылася апякункай гандлю і рамяства ды заступніцай жанчынаў. У ХІV стагодзьдзі горад атрымаў назву Вялікі Ноўгарад. Да ХV стагодзьдзя на месцы дзядзінца вакол Сафійскага сабору склалі муры Крамля з каменю, якія абліцавалі цэглай. Даўжыня муроў склала 1500 мэтраў, таўшчыня — ад 2 да 4 мэтраў, вышыня — ад 8 да 12 мэтраў. Пры канцы ХV стагодзьдзя Княжацкі двор атрымаў назву Яраславава дварышча, бо ў ім перастаў жыць князь. У студзені 1570 году маскоўскі цар Іван Жахлівы ўчыніў разгром Ноўгарада сіламі апрычнікаў.

## Крыніцы
Дубнікі (Варнянскі сельсавет)

**Ду́бнікі** () — хутар у Астравецкім раёне Гарадзенскай вобласьці. Дубнікі ўваходзяць у склад Варнянскага сельсавету.

## Гісторыя
Менавіта тут працаваў Генрык Сянкевіч над сваім знакамітым творам «Пан Валадыёўскі».

Захаваліся рэшткі сядзібы Мінейкаў, якую ў пачатку XIX стагодзьдзя ў Брастоўскіх набыў Тамаш Мінейка.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Дубнікі на Весткі.info

Катэгорыя:Населеныя пункты Астравецкага раёну
Катэгорыя:Варнянскі сельсавет
Ярылаўка

Назву **Яры́лаўка** маюць:

## Населеныя пункты
* Ярылаўка — вёска ў Ваўкавыскім раёне Гарадзенскай вобласьці Беларусі
* Ярылаўка — вёска ў Беластоцкім павеце Падляскага ваяводзтва Польшчы

## Глядзіце таксама
* Ярыла
* Ярылава
* Ярылаў
Ізабелінскі сельсавет (Ваўкавыскі раён)

**Ізабе́лінскі сельсавет** — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Ваўкавыскага раёну Гарадзенскай вобласьці. Адміністрацыйны цэнтар — вёска Ізабелін.

## Гісторыя
12 кастрычніка 1940 году створаны ў складзе Ваўкавыскага раёну Беластоцкай вобласьці (з 20 верасьня 1944 году — Гарадзенскай) вобласьці БССР. 

25 сьнежня 1962 году ў склад сельсавету зь Міхайлаўскага сельсавету Сьвіслацкага раёну перададзеныя вёскі Азярыска, Аляксандраўка, Бакі, Бяляўшчына, Камяніца, Малая Лапеніца, Мітрані. 23 чэрвеня 1980 году ў склад Ваўкавыскага сельсавету перададзеныя вёскі Азярыска, Аляксандраўка, Бакі, Бяляўшчына, Камяніца, Малая Лапеніца, Мітрані.

29 траўня 2018 году ліквідаваны хутар Сегянеўшчына.

## Насельніцтва
Насельніцтва сельсавету паводле перапісу 2009 году — 1679 чалавек, зь іх 77,4 % — беларусы, 14,5 % — палякі, 4,5 % — расейцы.

## Населеныя пункты
* 1 студзеня 1947 году — 14
* 1 студзеня 1974 году — 20
* 1 студзеня 1981 году — 24
* 1 студзеня 1986 году — 17

## Крыніцы

## Літаратура
*  С. 263
*  С. 161
*  С. 115


Катэгорыя:Сельсаветы, створаныя ў 1940 годзе
Сегянеўшчына

Назву **Сегяне́ўшчына** маюць:

## Населеныя пункты
### [[Беларусь]]
* Сегянеўшчына — вёска ў Берасьцейскім раёне Берасьцейскай вобласьці
* Сегянеўшчына — былы хутар у Ваўкавыскім раёне Гарадзенскай вобласьці
Гнезнаўскі сельсавет

**Гне́знаўскі сельсавет** — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Ваўкавыскага раёну Гарадзенскай вобласьці. Адміністрацыйны цэнтар — вёска Гнезна.

## Гісторыя
12 кастрычніка 1940 году створаны Мсьцібаўскі сельсавет у складзе Ваўкавыскага раёну Беластоцкай вобласьці (з 20 верасьня 1944 году — Гарадзенскай) вобласьці БССР. Цэнтар — вёска Мсьцібаў. У 1966 годзе ў склад Шылавіцкага сельсавету перададзеныя вёскі Агароднікі, Алекшыцы, Лесьнікі, Шусьцікі. 28 ліпеня 1967 году сельсавет перайменаваны ў Гнезнаўскі, цэнтар перанесены ў вёску Гнезну (перададзеная з Субацкага сельсавету). 26 верасьня 2006 году ў склад сельсавету з Шылавіцкага сельсавету былі перададзеныя 7 населеных пунктаў — Агароднікі, Алекшыцы, Дзякі, Кукалкі, Лесьнікі,  Талькаўцы, Шусьцікі.

## Насельніцтва
Насельніцтва сельсавету паводле перапісу 2009 году — 1717 чалавек, зь іх 60,3 % — палякі, 31,1 % — беларусы, 5,1 % — расейцы.

## Населеныя пункты
* 1 студзеня 1974 году — 9
* 1 студзеня 1981 году — 8
* 1 студзеня 1986 году — 8

## Глядзіце таксама
* Гняздоўскі сельсавет

## Крыніцы

## Літаратура
*  С. 300
*  С. 135, 197
*  С. 100


Катэгорыя:Сельсаветы, створаныя ў 1967 годзе
Вярэйкаўскі сельсавет

**Вярэ́йкаўскі сельсавет** — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Ваўкавыскага раёну Гарадзенскай вобласьці. Адміністрацыйны цэнтар — вёска Вярэйкі.

## Гісторыя
12 кастрычніка 1940 году створаны ў складзе Ваўкавыскага раёну Беластоцкай вобласьці (з 20 верасьня 1944 году — Гарадзенскай) вобласьці БССР. 

16 ліпеня 1954 году да сельсавету далучаная тэрыторыя скасаванага Дзявяткаўскага сельсавету. 25 верасьня 2003 году ў склад Субацкага сельсавету перададзеныя 11 населеных пунктаў (Гоцевічы, Жынаўцы, Занцавічы, Зубаўшчына, Курапаты, Пожаркі, Славікі, Цярэшкі, Чырвоны Груд, Шніпава, Шулейкі). 18 кастрычніка 2013 году ў склад сельсавету перададзеныя ўсе населеныя пункты — Бурнева, Ганасаўцы, Грыбаўцы, Духаўляны, Марцянаўцы, Мештуны, Навасады, Навасёлкі, Навікі, Пачуйкі, Петрашэўцы, Рэпля, Сугакі — ліквідаванага Рэплеўскага сельсавету.

29 траўня 2018 году ліквідаваныя вёскі Зборы і Яцкова.

## Насельніцтва
Насельніцтва сельсавету паводле перапісу 2009 году — 1553 чалавекі, зь іх 64,7 % — беларусы, 30,8 % — палякі, 3,0 % — расейцы.

## Населеныя пункты
* 1 студзеня 1947 году — 16
* 1 студзеня 1974 году — 29
* 1 студзеня 1981 году — 29
* 1 студзеня 1986 году — 29

## Крыніцы

## Літаратура
*  С. 226
*  С. 125
*  С. 95


Катэгорыя:Сельсаветы, створаныя ў 1940 годзе
Добжынская зямля

**До́бжынская зямля**, ***До́брынская зямля*** (, ) — гістарычны рэгіён у Куяўска-Паморскім ваяводзтве Польшчы, на ўсход ад Торуня, паміж рэкамі Вісла, Дрвэнца і Скрва. Гістарычна сфармаваўся вакол места Добжынь.

## Геаграфія
Зямля зьмяшчаецца па ўсходнім баку ракі Віслы, і на поўдні абмежаваная Дрвэнцай на мяжы Хэлмінскай зямлі. Займае 1,19% тэрыторыі краіны.

Найважнейшыя месты Добжынскай зямлі:

*  Рыпін
*  Ліпна
*  Голюб-Добжынь
*  Добжынь-над-Віслай
*  Скемпэ
*  Гужна


## Гісторыя

У раньнім Сярэднявеччы Добжынская зямля належала Мазовіі. Конрад Мазавецкі ў 1222 падараваў Добжынь-над-Віслай і ягоныя ваколіцы Добжынскаму ордэну, а ў 1228 — усю Добжынскую кашталянію. Калі ў 1235 Добжынскі ордэн злучыўся з Тэўтонскім, Конрад Мазавецкі дамогся вяртаньня Добжынскай кашталяніі, але мусіў саступіць крыжакам Хэлмінскую зямлю. Да падпісаньня Торунскага міру (1411) Добжынская зямля была прадметам спрэчак паміж Каралеўствам Польскім і крыжакамі. 

У часы Рэчы Паспалітай Добжынская зямля зрабілася часткай Інаўроцлаўскага ваяводзтва і падзялялася на тры паветы: Добжынскі, Рыпінскі і Ліпнаўскі. Мураваныя замкі меліся ў Баброўніках, Златорыі, Радзіках, Садлове, Рыпіне, Добжыні, Ліпне, Цэхоціне і Гужне. У Ліпне адбываліся соймікі, падчас якіх абіраліся паслы на вальны сойм, дэпутаты ў трыбунал і ў .

У выніку другога падзелу Рэчы Паспалітай (1793) Добжынская зямля ўвайшла ў склад Прусіі, а ў 1815 згодна з рашэньнем Венскага кангрэсу перайшла да Расейскай імпэрыі. У склад адноўленай Польшчы вярнулася ў 1918, падчас Другой сусьветнай вайны акупаваная Нямеччынай, вернутая ў склад Польшчы у 1944 годзе савецкімі войскамі.

Існуе *Таварыства гмінаў Добжынскай зямлі*.

## Дадатковыя зьвесткі
У маёнтку Шафарня, які тады належаў Ігнацы Юльюшу Дзеваноўскаму (), у 1824—1825 гадох быў на вакацыях Фрыдэрык Шапэн.

## Глядзіце таксама
* Зямля

## Літаратура
* Ziemia dobrzyńska //  S. 88—90
* Krajewski M., Mietz A. Zabytki Ziemi Dobrzyńskiej. — Włocławek, 1996.

## Вонкавыя спасылкі
* Ziemia Dobrzyńska On-line

Катэгорыя:Гістарычныя рэгіёны Польшчы
Бітва пад Карановам

**Бітва пад Карановам** — бітва, якая адбылася 10 кастрычніка 1410 году падчас «Вялікай вайны» 1409—1411 гадоў паміж сіламі Тэўтонскага ордэну пад кіраўніцтвам Міхала Кухельмэйстэра, і польскімі войскамі пад кіраўніцтвам Сэндзівоя з Астрогу і Пятра Нядзьведзкага.

## Сытуацыя перад бітвай
Пасьля Грунвальдзкай бітвы і няўдалай аблогі Мальбарку сілы крыжакоў расьлі, у той час як польска-літоўскіх сіл заставалася ўсё менш. У кастрычніку 1410 году войскі крыжакоў налічвалі ўжо каля 10 тыс. узброеных жаўнераў. Войт Новай Мархіі Міхал Кухмэйстэр з войскам, якое налічвала каля 4 тыс. людзей (3 тыс. зь якіх складалі чэхі і сылезцы), заваяваўшы горад Тухоля, асадзіў замак. Частку сіл пакінуў ля замка, а з астатнімі рушыў на поўдзень, каб зьнянацку заваяваць кляштар цыстэрцыянаў у Каранове, які па задуме крыжакоў меўся стаць месцам далейшых падзеяў, мэтай якіх быў Быдгашч.

Ягайла выслаў супраць крыжакоў узброенае войска, якое налічвала каля 2 тыс. жаўнераў, на чале з Сэндзівоем з Астрогу і Пятром Нядзведзкім.

Палякам удалося адстаяць аблогу Каранова, большасць крыжакоў, не чакаючы такой гатоўнасьці палякаў да барацьбы, былі вымушаныя адступіць. За імі пагналіся конныя лучнікі. Бачачы, што бітвы не пазьбегнуць, войскі крыжакоў затрымаліся на ўзгорку, што за 7 кілямэтраў ад Каранова.

## Бітва
Крыжакі занялі прывілеяванае становішча на ўзгорку. Калі палякі падыйшлі пад узгорак, абедзьве арміі выстраіліся ў парадку «плот». Першы шэраг займалі рыцары, другі — іх збраяносцы. Пасьля сыгналу да нападу бітва стала арэнай барацьбы шматлікіх паядынкаў. Двойчы абвяшчаўся перапынак. Толькі ў трэцяй бітве палякі здабылі непрыяцельскую харугву (яе здабыў Ян Насян дэ Астроўцэ), што выклікала зьбянтэжанасьць сярод крыжакоў, а потым змусіла іх уцякаць. Узброеныя польскія вершнікі пачалі іх перасьледаваць. Былі захопленыя трафеі і палонныя, у тым ліку і многія так званыя «госьці манаскага ордэну». Быў узяты ў палон і галоўнакамандуючы арміі Тэўтонскага ордэну Міхал Кухмэйстэр фон Штэрнбэрг, які пасьля быў заключаны ў замку ў Хэнцінах.

## Вынікі
Польскія атрады прыбылі ў Быдгашч. Польскі кароль Уладзіслаў Ягайла зладзіў банкет, забясьпечыў мэдыцынскую дапамогу зьняволеным з тым, каб абвергнуць крыжацкую прапаганду на захадзе, якая ўдавала палякаў і літвінаў за бязбожных дзікуноў.

Пераможная для палякаў бітва спрычынілася да падпісаньня Торунскага міру ў 1411 року.

## Літаратура
* Mała Encyklopedia Wojskowa, Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, Warszawa 1967, Wydanie I, Tom II 
* «Polskie Tradycje Wojskowe 1» — Pod redakcją Janusza Sikorskiego — Warszawa 1990 
* P. Derdej, «Koronowo 1410», Wydawnictwo Bellona, Warszawa 2008 

## Вонкавыя спасылкі
* Дэтальная схема бітвы 
* Старонка рэканструкцыі бітвы 

Катэгорыя:Бітвы Вялікай вайны 1409—1411 гадоў
Стабэк Бэкестуа

«**Стабэк**» () — нарвэскі футбольны клюб з гораду Бэкестуа каля Бэруму. Заснаваны ў 1912 годзе. Чэмпіён Нарвэгіі (2008). Уладальнік Кубка Нарвэгіі (1998).

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт

Катэгорыя:Бэрум
ОФК Бялград

**ОФК** () — сэрбскі футбольны клюб зь Бялграду. Заснаваны ў 1911 годзе. Пяціразовы чэмпіён Югаславіі (1931, 1933, 1935, 1936, 1939). Чатырохразовы ўладальнік кубка Югаславіі (1953, 1955, 1962, 1966).

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт

Катэгорыя:Спорт у Бялградзе
Катэгорыя:Футбольныя клюбы, заснаваныя ў 1911 годзе
Катэгорыя:1911 год у Сэрбіі
Субачы

Назву **Субачы** маюць:

## Населеныя пункты
### [[Беларусь]]
* Віцебская вобласьць:
** Субачы — вёска ў Віцебскім раёне
** Субачы — вёска ў Пастаўскім раёне

* Гарадзенская вобласьць:
** Субачы — вёска ў Ваўкавыскім раёне

* Менская вобласьць:
** Субачы — вёска ў Вялейскім раёне

## Глядзіце таксама
* Субачава
Габнарф’ёрдур (футбольны клюб)

«**Габнарф’ёрдур**» () — ісьляндзкі футбольны клюб з Габнарф’ёрдуру. Заснаваны ў 1929 годзе. Васьміразовы чэмпіён Ісьляндыі (2004, 2005, 2006, 2008, 2009, 2012, 2015, 2016), двухразовы ўладальнік Кубка Ісьляндыі (2007, 2010).

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт

Катэгорыя:Габнарф’ёрдур
Катэгорыя:Футбольныя клюбы, заснаваныя ў 1929 годзе
Катэгорыя:Кастрычнік 1929 году
Катэгорыя:1929 год у Ісьляндыі
Калеў Сыламяэ

«**Калеў**» () — эстонскі футбольны клюб з гораду Сыламяэ. Заснаваны ў 1951 годзе. Віцэ-чэмпіён Эстоніі (2009).

## Вонкавыя спасылкі

* Афіцыйны сайт

Катэгорыя:Сыламяэ
Субацкі сельсавет

**Су́бацкі сельсавет** — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Ваўкавыскага раёну Гарадзенскай вобласьці. Адміністрацыйны цэнтар — вёска Субачы.

## Гісторыя
12 кастрычніка 1940 году створаны Янышоўскі сельсавет у складзе Ваўкавыскага раёну Беластоцкай вобласьці (з 20 верасьня 1944 году — Гарадзенскай) вобласьці БССР. Цэнтар — вёска Янышы. 16 ліпеня 1954 году сельсавет перайменаваны ў Гняздоўскі, цэнтар перанесены ў вёску Гняздо (Гнезна). 2 кастрычніка 1959 году да сельсавету далучаная частка скасаванага Мачулінскага сельсавету. 20 кастрычніка 1959 году сельсавет перайменаваны ў Субацкі, цэнтар перанесены ў вёску Субачы.

28 ліпеня 1967 году вёска Гнезна перададзеная ў склад Мсьцібаўскага сельсавету (адначасова перайменаваны ў Гнезнаўскі сельсавет). 

25 верасьня 2003 году ў склад сельсавету перададзеныя населеныя пункты Гоцевічы, Жынаўцы, Занцавічы, Зубаўшчына, Курапаты, Пожаркі, Славікі, Цярэшкі, Чырвоны Груд, Шніпава, Шулейкі Вярэйкаўскага сельсавету.

26 красавіка 2011 году вёска Альшымава перададзеная ў склад гораду Ваўкавыску.

## Насельніцтва
Насельніцтва сельсавету паводле перапісу 2009 году — 2714 чалавек, зь іх 53,2 % — беларусы, 38,5 % — палякі, 5,3 % — расейцы.

## Населеныя пункты
* 1 студзеня 1974 году — 16
* 1 студзеня 1981 году — 16
* 1 студзеня 1986 году — 16

## Крыніцы

## Літаратура
*  С. 375
*  С. 135, 245
*  С. 159


Катэгорыя:Сельсаветы, створаныя ў 1959 годзе
Курапаты (неадназначнасьць)

Назву **Курапаты** маюць:

* Курапаты — лясны масіў каля Менску, дзе былі выяўленыя масавыя пахаваньні людзей, расстраляных НКВД у 1937—1941 гадох
* Курапаты — вёска ў Ваўкавыскім раёне Гарадзенскай вобласьці
Сэлена Кінтанільля-Пэрэс

**Сэлена Кінтанільля-Пэрэс** (; 16 красавіка 1971, Гэры, штат Індыяна, ЗША — 31 сакавіка 1995, Лос-Анджэлес, ЗША), таксама вядомая як Сэлена (**Selena**) — сьпявачка мэксыкана-амэрыканскага паходжаньня, салістка гурта «Selena y Los Dinos», прызнаная публікай як «Каралева Тэхана» (). Трагічна загінула ў 23 гады. Сьпявачка была забітая сваёй былой сяброўкай і памочніцай Ёландай Сальдывар. У 1997 годзе быў зьняты аўтабіяграфічны фільм «Сэлена» пра яе жыцьцё і кар’еру з Джэніфэр Лёпэс у галоўнай ролі.

## Дыскаграфія
* Dreaming of You (1995)

## Вонкавыя спасылкі

Катэгорыя:Нарадзіліся 16 красавіка
Катэгорыя:Нарадзіліся ў 1971 годзе
Катэгорыя:Нарадзіліся ў ЗША

Катэгорыя:Памерлі 31 сакавіка
Катэгорыя:Памерлі ў 1995 годзе
Катэгорыя:Памерлі ў ЗША
Катэгорыя:Ахвяры забойстваў
Джэлал ад-Дзін

**Джэлал ад-Дзін** (; 1380—1412) — хан Залатой Арды у 1411—1412 гадах, адзін з сыноў Тахтамыша.

Пасьля захопу ўлады ў Залатой Ардзе Едыгеем сыны Тахтамыша перайшлі на бок вялікага князя маскоўскага Васіля Дзьмітрыевіча, які жадаў выкарыстаць іх для адпору войску Едыгея. Патрабаваньні Едыгея выдаць сыноў Тахтамыша вялікі князь ігнараваў. Хутка Джэлал ад-Дзін з братамі паехаў у Літву да Вітаўта, які аказаў братам вялікую падтрымку. Крымска-татарская коньніца на чале з Джэлал ад-Дзінам прыняла ўдзел у Грунвальдзкай бітве, якая адбылася ў 1410 годзе.

## Крыніцы

Катэгорыя:Ханы Залатой Арды
Катэгорыя:Нарадзіліся ў 1380 годзе
Катэгорыя:Памерлі ў 1412 годзе
Катэгорыя:Удзельнікі Грунвальдзкай бітвы
208

## Падзеі
* 

## Нараджэньні
* 1 кастрычніка — Алякандар Сэвэр, рымскі імпэратар

## Сьмерці
 

## Вонкавыя спасылкі
Кантынэнтальная хакейная ліга

**Кантынэнта́льная хаке́йная лі́га** (**КХЛ**) — міжнародная хакейная ліга. Створана ў 2008 годзе на базе расейскай супэрлігі (у адрозьненьне ад яе ліга сама праводзіць чэмпіянат, клюбы не пакідаюць лігу ў залежнасьці ад вынікаў чэмпіянату). На сёньняшні дзень у лізе ўдзельнічаюць 22 клюбаў, зь якіх 19 клюбы з Расеі і па адным зь Беларусі, Казахстану і Кітаю. Ліга праводзіць *чэмпіянат КХЛ*, які адначасова зьяўляецца *адкрытым чэмпіянатам Расеі*. Амаль усе клюбы КХЛ маюць свае фарм-клюбы ў Моладзевай хакейнай лізе.

## Фармат
Чэмпіянат складаецца зь дзьвюх частак: рэгулярнага сэзону і раўнду плэй-оф. Каманды падзеленыя на дзьве канфэрэнцыі (усходняя і заходняя), якія ў сваю чаргу дзеляцца на два дывізіёны. Пачынаецца сэзон матчам за Кубак Адкрыцьця паміж фіналістамі мінулага розыгрышу Кубка Гагарына.

Падчас рэгулярнага сэзону клюбы праводзяць па 2 матчы з кожным супернікам. У табліцах канфэрэнцыяў і агульнай табліцы чэмпіянату пераможцы дывізіёнаў (у чарзе, што адпавядае колькасьці набраных імі пунктаў) займаюць першыя месцы, астатнія месцы разьмяркоўваюцца без увагі на дывізіён. Найлепшая каманда рэгулярнага сэзону атрымоўвае Кубак Кантынэнту.

Па 8 найлепшых камандаў з кожнай канфэрэнцыі выходзяць у плэй-оф, пераможца якога атрымоўвае Кубак Гагарына і зьяўляецца чэмпіёнам КХЛ і чэмпіёнам Расеі. Унутры канфэрэнцыяў праходзяць сэрыі матчаў 1/4, 1/2 фіналаў і фінал канфэрэнцыі. Сэрыі гуляюцца да 4 перамогаў. Кожны год таксама гуляецца матч зорак.

## Клюбы

## Вынікі сэзонаў

## Вонкавыя спасылкі
* Континентальная хоккейная лига
Торунскі мір 1466 году

**Другі́ То́рунскі мір** — мірная дамова паміж Тэўтонскім ордэнам і Каралеўствам Польскім, падпісаная 19 кастрычніка 1466 году ў горадзе Торунь. Дамовай была завершаная Трынаццацігадовая вайна 1454—1466 гадоў, якая пачалася з паўстаньня Прускай канфэдэрацыі супраць крыжацкай улады.

## Апісаньне
Дамова ўяўляе зь сябе сшытак з 3 пэргамэнтных аркушаў (12 старонак) памерам 456×296 . Дамова складзеная на лацінскай мове і прыважаная 55 пячаткамі. Утрымлівае ўласнаручны подпіс і натарыяльныя знакі папскага легата Рудольфа Рудэсхаймскага, а таксама подпісы публічных натарыюсаў: Яна Эвіх дэ Атэндорна і Станіслава Франка.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Лічбавая копія арыгінальнай дамовы ў высокім разрозьненьні
* Апісаньне дамовы 
* Пячаці на дакумэнце торунскага трактату ад 19 кастрычніка 1466 году 

Катэгорыя:Мірныя пагадненьні
Катэгорыя:Міжнародныя пагадненьні XV стагодзьдзя
Катэгорыя:Падзеі 1466 году
Катэгорыя:Торунь
Д’ёр

**Д’ёр** (, ) — места на паўночным захадзе Вугоршчыны, адміністрацыйны цэнтар мэд’е Д’ёр-Мошан-Шопран і Заходне-Задунайскага краю. Места знаходзіцца на палове пуці паміж Будапэштам і Венаю, на кропе ўпадзеньня ракі Рабы ў Дунай. Д’ёр — шостае паводле велічыні места Вугоршчыны: насельніцтва на 2016 год —  чалавек, плошча — 174,62 км².

## Гаспадарка
У Д’ёры месьціўся аўтазавод «Аўдзі Вугоршчыны», які ў 2023 годзе стаў найбольшым прадпрыемствам Вугоршчыны і найбольшым вытворцам рухавікоў у сьвеце.

## Мінуўшчына
Тэрыторыя ўздоўж Дунаю была населеная яшчэ з даўніх часоў. Першае вялікае паселішча, заснаванае кельтамі, датаванае V стагодзьдзем да н. э. Яны назвалі места *Ара Бона* (), і гэтая назва існавала да VIII стагодзьдзя, а ў скарочанай форме і дагэтуль выкарыстоўваецца як назва Д’ёру ў нямецкай (*Raab*) і славацкай (*Ráb*) мовах.

У I стагодзьдзі да н. э. сюды прыйшлі рымскія гандляры. Каля 10 н. э. паўночная частка заходняй Вугоршчыны была занятая рымскімі жаўнерамі і атрымала назоў *[[Панонія]]*. У IV стагодзьдзі з-за наездаў усходніх плямёнаў рымляне пакінулі тэрыторыю, аднак места працягнула існаваньне.

У 1896 годзе заснавалі аўтамабільны завод «Раба».

## Славутасьці
Старое места Д’ёру — Капталанскі пагорак — знаходзіцца на зьліцьці трох рэк: Дунаю, Рабы і Рабкі. Рэзыдэнцыя Д’ёрскага біскупа лёгка пазнавальная па недабудаванай вежы. Найстарэйшыя будынкі места — жылая вежа XIII стагодзьдзя і гатычная капліца XV стагодзьдзя.

Сярод іншых славутасьцяў:
* Гарадзкая ратуша
* Базыліка
* Царква кармэлітаў
* Царква Бэнэдыктынскага ордэна імя Сьв. Ігнація Ляёлі
* Музэй рымскай археалёгіі

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт места
* Энцыкляпэдыя, у тым ліку Вугоршчыны

Катэгорыя:Гарады Вугоршчыны
Шылавіцкі сельсавет (Ваўкавыскі раён)

**Шы́лавіцкі сельсавет** — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Ваўкавыскага раёну Гарадзенскай вобласьці. Адміністрацыйны цэнтар — вёска Шылавічы.

## Гісторыя
12 кастрычніка 1940 году створаны ў складзе Ваўкавыскага раёну Беластоцкай вобласьці (з 20 верасьня 1944 году — Гарадзенскай) вобласьці БССР. 16 ліпеня 1954 году да сельсавету далучаная тэрыторыя скасаванага Талькаўскага сельсавету. У 1966 годзе ў склад сельсавету з Мсьцібаўскага сельсавету перададзеныя вёскі Агароднікі, Алекшыцы, Лесьнікі, Шусьцікі. 

26 верасьня 2006 году ў складу Гнезнаўскага сельсавету перададзеныя 7 населеных пунктаў — Агароднікі, Алекшыцы, Дзякі, Кукалкі, Лесьнікі,  Талькаўцы, Шусьцікі.

## Насельніцтва
Насельніцтва сельсавету паводле перапісу 2009 году — 986 чалавек, зь іх 76,8 % — палякі, 20,2 % — беларусы, 2,0 % — расейцы.

## Населеныя пункты
* 1 студзеня 1947 году — 12
* 1 студзеня 1974 году — 17
* 1 студзеня 1981 году — 17
* 1 студзеня 1986 году — 17

## Крыніцы

## Літаратура
*  С. 371
*  С. 261
*  С. 168


Катэгорыя:Сельсаветы, створаныя ў 1940 годзе
Алекшыцы (неадназначнасьць)

Назву **Алекшыцы** маюць:

* Алекшыцы — вёска ў Бераставіцкім раёне Гарадзенскай вобласьці
* Алекшыцы — вёска ў Ваўкавыскім раёне Гарадзенскай вобласьці
* Алекшыцы — вёска ў Лагойскім раёне Менскай вобласьці
SIG-Sauer P220

**SIG-Sauer P220** — пісталет вытворчасьці швайцарскай кампаніі Schweizerische Industrie Gesellschaft.

Распрацоўка новага вайсковага пісталета для Швайцарскага войска на замену вельмі якаснаму, але і вельмі дарагому і маральна састарэламу пісталету SIG P210 была пачатая ў пачатку 1970-х гадоў. Паводле патрабаваньняў войска, новы пісталет павінен быў валодаць традыцыйнай для швэйцарскай зброі высокай надзейнасьцю і дакладнасьцю стральбы, невялікай масай, самаўзводным ударна-спускавым мэханізмам, і, што немалаважна, умераным коштам. Вядомая швайцарская кампанія SIG распрацавала такі пісталет, і ў сярэдзіне 1970-х ён быў прыняты на ўзбраеньне пад пазначэньнем **Pistole 75**. Пісталет, несумнеўна, меў вялікі экспартны патэнцыял, але ў сілу цьвёрдых абмежаваньняў, накладзеных швайцарскім заканадаўствам, яго экспарт быў абмежаваны. Таму кампанія SIG уступіла ў альянс з вядомым нямецкім вытворцам зброі, кампаніяй J. P. Sauer & Sohns, што дазволіла наладзіць выпуск пісталетаў, якія атрымалі камэрцыйнае пазначэньне SIG-Sauer P220. З 1981 года быў прыняты на ўзбраеньне ў арміі і паліцыі Японіі, Аўстрыі, Францыі і шэрагу іншых краін. З 1977 году паступіў на рынак ЗША кампаніямі «FN Browning» і «Hawes National Corp. of Van Nuys». У ЗША пісталеты SIG — Sauer P220 пастаўляліся пад патроны 9×19 мм Парабэлум, .38 Super і .45 ACP.

## Зьвесткі для розных мадэляў

## Вонкавыя спасылкі

Катэгорыя:Пісталеты
Катэгорыя:SIG
Друскенікі (неадназначнасьць)

Назву **Друскенікі** маюць:

* Друскенікі — горад у паўднёвай Летуве
* Друскенікі — вёска ў Воранаўскім раёне Гарадзенскай вобласьці Беларусі
Галодная вайна

**Галодная вайна** (; ) — ваенны канфлікт паміж Каралеўствам Польскім і Вялікім Княствам Літоўскім з аднаго боку і Тэўтонскім ордэнам з другога, які адбыўся ўлетку 1414 году. Канфлікт атрымаў назву Галодная вайна з-за выкарыстаньня тактыкі выпаленай зямлі, якая ў Сярэднявеччы абумоўлівалася спальваньнем пасеваў на палях з мэтай зьнішчэньня крыніцаў харчаваньня для суперніка. Голад і чума распаўсюдзілася па ўсёй Прусіі. Па словах Ёгана фон Пазыльге, пасьля вайны ад чумы памерлі 86 рыцараў Тэўтонскага ордэну.

## Крыніцы

Катэгорыя:Польска-тэўтонскія войны
Катэгорыя:Войны Польшчы
Катэгорыя:Войны Вялікага Княства Літоўскага
Ятаўты

Назву **Ятаўты** маюць:

## Населеныя пункты
### [[Беларусь]]
* Гарадзенская вобласьць:
** Ятаўты — вёска ў Бераставіцкім раёне
** Ятаўты — вёска ў Вярэнаўскім раёне

## Глядзіце таксама
* Ятаўт
* Ятаўтавічы
Курган Ягайлы

**Курган Ягайлы**, ***капец Ягайлы*** () — 5-мэтровы курган, насыпаны ў жніўні 1959 году ўдзельнікамі Агульнапольскага зьлёту польскіх скаўтаў са Зьвязу польскага гарцарства. Знаходзіцца на полі Грунвальдзкай бітвы за 1,3 кілямэтры на паўднёвы ўсход ад помніку Грунвальдзкай перамогі.

Лічыцца, што менавіта з гэтага месца Ўладзіслаў II Ягайла камандаваў сваімі войскамі ў першай фазе бітвы. З кургана адкрываецца вельмі добры від на поле бітвы. Менавіта на гэтым месцы распальваньнем вогнішча звычайна завяршаюцца Грунвальдзкія зьлёты, якія ладзяцца «Зьвязам грунвальдзкіх дружынаў».

## Літаратура
* Rafał M. Socha: *Słownik Grunwaldzki.* [w:] Barbara Bogdańska-Pawłowska (red.): *Poradnik Drużynowego Drużyny Grunwaldzkiej*, Komenda Chorągwi Warmińsko-Mazurskiej ZHP im. "Grunwaldu" w Olsztynie, Olsztyn 1996, s. 63

Катэгорыя:Грунвальд (гміна)
Катэгорыя:Зьявіліся ў 1959 годзе
Катэгорыя:Грунвальдзкая бітва
Катэгорыя:Помнікі Польшчы
Польска-тэўтонскія войны

**Польска-тэўтонскія войны** — вайсковыя канфлікты, якія мелі месца паміж Каралеўствам Польскім (часам з хаўрусьнікамі) і Тэўтонскім ордэнам:
* Польска-тэўтонская вайна 1308—1309, у хадзе якой адбыўся Захоп Данцыга Теўтонскім ордэнам.
* Польска-тэўтонская вайна 1326—1332, завяршылася Калішскім мірам.
* Польска-літоўска-тэўтонская вайна 1409—1411, таксама вядомая як Вялікая вайна (1409—1411), у хадзе якой адбылася Грунвальдзкая бітва. Скончаная першым Торунскім мірам.
* Польска-літоўска-тэўтонская вайна 1414, таксама вядомая як Галодная вайна.
* Польска-літоўска-малдаўска-тэўтонская вайна 1422, таксама вядомая як Голубская вайна, якую завяршыў Мельнскі мір.
* Польска-тэўтонская вайна 1431—1435, якая завяршылася Брэст-Куявскім мірам.
* Польска-тэўтонская вайна 1454—1466, таксама вядомая як Трынаццацігадовая вайна, якая завяршылася другім Торунскім мірам.
* Польска-тэўтонская вайна 1467—1479, таксама вядомая як Вайна сьвятароў.
* Польска-тэўтонская вайна 1519—1521, якая афіцыйна завяршылася Кракаўскім мірам (1525).

Катэгорыя:Польска-тэўтонскія войны
Лешча (Зубаўскі сельсавет)

**Ле́шча** — вёска ў Аршанскім раёне Віцебскай вобласьці, знаходзіцца за 12 кілямэтраў ад Воршы. Месьціцца на левым беразе аднайменнай ракі непадалёк ад упадзеньня яе ў Дняпро. Лешча ўваходзіць у склад Зубаўскага сельсавету.

## Насельніцтва
* 2010 год — 10 чалавек
* 1999 год — 29 чалавек

## Крыніцы

Катэгорыя:Зубаўскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Аршанскага раёну
Лешча (неадназначнасьць)

Назву **Лешча** маюць:

## Населеныя пункты
### [[Віцебская вобласьць]]
* Лешча — вёска ў Зубаўскім сельсавеце Аршанскага раёну
* Лешча — вёска ў Якаўлевіцкім сельсавеце Аршанскага раёну

### [[Магілёўская вобласьць]]
* Лешча — вёска ў Шклоўскім раёне 

## Рэкі
* Лешча — рака ў Шклоўскім раёне Магілёўскай вобласьці і Аршанскім раёне Віцебскай вобласьці, левы прыток ракі Дняпро
Сьветачоўка

**Сьветачо́ўка** — вёска ў Аршанскім раёне Віцебскай вобласьці, знаходзіцца за 16 кілямэтраў на поўдзень ад Воршы. Празь вёску праходзіць міжнародная аўтамагістраль Санкт-Пецярбург — Адэса (у межах Беларусі — магістраль ). Сьветачоўка ўваходзіць у склад Зубаўскага сельсавету.

## Насельніцтва
* 2010 год — 51 чалавек
* 1999 год — 96 чалавек

## Крыніцы

Катэгорыя:Зубаўскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Аршанскага раёну
Сьмётанка

**Сьмётанка** — вёска ў Аршанскім раёне Віцебскай вобласьці, знаходзіцца за 15 кілямэтраў ад Воршы. Сьмётанка ўваходзіць у склад Зубаўскага сельсавету.

## Гісторыя
### Вялікае Княства Літоўскае
Згадваецца ў 1669 годзе як вёска ў складзе маёнтка Копысь у Аршанскім павеце Вялікага Княства Літоўскага. Уладаньне Радзівілаў.
### Пад уладай Расейскай імпэрыі
Маёнтак Копысь канфіскаваны ў ваяводы віленскага Князя Кароля Радзівілла пасьля першага падзелу Рэчы Паспалітай і анэксіі Віцебскага ваяводзтва 1772 году. Вёска Ляўкі з 2 жніўня 1773 году ў Аршанскім павеце Аршанскай правінцыі, з 22 сакавіка 1777 году да 31 сьнежня 1996 году ў Копыскім павеце, у Аршанскім павеце да аднаўленьня Копыскага павету 22 ліпеня 1802 году. Пасьля лівідацыі Копыскага павету 26 сьнежня 1861 году Ляўкі ў складзе Любініцкай воласьці Горацкага павету

У сярэдзіне ХІХ стагодзьдзя сяляне адносіліся да прыходу царквы Ўзьнясеньня Гасподняга ў Копысі

Вера Александраўна Чачкова ў 1873 годзе выкупіла маёнтак Ляўкі разам зь вёскай Сьмётанка: 2799,5 дзесяцін зямлі пад лесам, 173 дзесяцін ральлі, 30 дзесяцін сенакосу й заводы: дражджавы, кафляны й два крупадзёрныя.

У красавіку 1905 году амаль адначасова сяляне вёсак Сьмётанка й Ляўкі Горацкага, Вусьце й Бабінічы Аршанскага паветаў спынілі працу ў маёнтках і прадʼявілі уладальнікам свае патрабаваньні. Многія ўдзельнікі забастоўкі былі арыштаваны. Аднак сяляне не адмовіліся ад сваіх патрабаваньняў. Калі ў пачатку чэрвеня 1905 году земскі начальнік выклікаў на суд 18 сялян зь вёсак Ляўкі й Сьмётанка, якія прыцягваліся да адказнасьці, да яго прыйшлі ўсе сяляне гэтых вёсак. Уладальнікі вымушаны былі пайсьці на саступкі.

У 1910 годзе сялянскай грамадзе належала 352 дзесяцін зямлі, сяляне вёскі складалі Сьмётанкаўскае сялянскае таварыства. Маёнтак Сьмётанка меў 1000 дзесяцін зямлі й належыў Л. Н. Чачкову. Вёска й маёнтак адносіліся да прыходу царквы Ўзьнясеньня Гасподняга ў Копысі.
### Найноўшы час

## Насельніцтва
* **XIX стагодзьдзе**: 1857 год. Вёска Сьмётанка — 139 чалавек;
* **XX стагодзьдзе**: 1910 год. Вёска Сьмётанка — 63 гаспадаракі, 213 мужчын, 211 жанчын; маёнтак — 39 мужчын, 30 жанчын; 1998 год — 50 гаспадарак, 86 чалавек;
* **XXI стагодзьдзе**: 2010 год — 41 чалавек

## Асобы
* Марыя Філіповіч (01.01.1947, Сьмётанка — 17.02.2003, Менск)  — беларуская пісьменьніца, журналістка.

## Крыніцы

## Літаратура
*  — С. 180.
* 
*  — С. 515, 516.

Катэгорыя:Зубаўскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Аршанскага раёну
Дварчаны

Назву **Дварча́ны** маюць:

## Населеныя пункты
### [[Беларусь]]
* Віцебская вобласьць:
** Дварчаны — вёска ў Мёрскім раёне
** Дварчаны — вёска ў Камайскім сельсавеце Пастаўскага раёну
** Дварчаны — вёска ў Лынтупскім сельсавеце Пастаўскага раёну

* Гарадзенская вобласьць:
** Дварчаны — вёска ў Вярэнаўскім раёне
** Дварчаны — вёска ў Сьвіслацкім раёне
** Дварчаны — вёска ў Васілішкаўскім сельсавеце Шчучынскага раёну
** Дварчаны — вёска ў Орлеўскім сельсавеце Шчучынскага раёну

## Падвойныя назвы
* Пасека-Дварчаны

## Глядзіце таксама
* Дварчане
* Дварчышча
* Дварышча
* Двор
* Дворышча
Мігдалы (неадназначнасьць)

Назву **Мігдалы** маюць:

* Мігдалы — плады аднайменнага дрэва
* Мігдалы — вёска ў Вярэнаўскім раёне Гарадзенскай вобласьці Беларусі
Талочкі

Назву **Талочкі** маюць:

## Населеныя пункты
### [[Беларусь]]
* Гарадзенская вобласьць:
** Талочкі — вёска ў Вярэнаўскім раёне
** Талочкі — вёска ў Гарадзенскім раёне

## Іншае
* Талочкі — старажытны род гербу «Побуг»

## Глядзіце таксама
* Талочка
* Талочкаў
* Талочна
Падробка

**Падробка** — тавар,
#на якім неправамерна зьмяшчаецца ўлічаны таварны знак або,
#які ёсьць або зьмяшчае ў сабе вырабленую без дазволу праваўласьніка копію твора.

## Крыніцы

Катэгорыя:Аўтарскае права
Катэгорыя:Права інтэлектуальнай уласнасьці
Катэгорыя:Эканоміка
Катэгорыя:Гандаль
Катэгорыя:Эканамічныя тэрміны
Кантрафакт

**Кантрафа́кт** ( — падробка) — новы прадукт, створаны на аснове існуючага арыгіналу з парушэньнем інтэлектуальных правоў; фальсыфікаваныя спажывецкія тавары.

Віды кантрафакту:

* Выкарыстаньне чужога лягатыпу ці настолькі падобнага, што іх лёгка пераблытаць. Напрыклад, замест «Gucci» — «Guchi». У такім выпадку, вытворцы падробак маюць магчымасьць адмаўляць факт кантрафакту на падставе таго, што арыгінальнае імя не выкарыстоўвалася, пры гэтым шэраговы пакупнік часта ня ведае, як дакладна выглядае шуканы лягатып, і вызначаецца пры куплі згадваючы цьмяна знаёмы малюнак.
* Падробка вонкавага выгляду тавару, яго дызайнэрскае рашэньне. Гэта актуальна для такіх рэчаў як прадметы дэкору, мэбля, адзеньне, наручныя гадзіны і т. в.
* Незаконнае выкарыстаньне мультымэдыя-прадукцыі, кніг і кампутарных праграм — парушэньне аўтарскага права, напрыклад выпуск «пірацкіх кружэлак».
*  Незаконнае выкарыстаньне запатэнтаваных тэхнічных рашэньняў.

## Сусьветны абарот кантрафакту
Паводле падлікаў, заснаваных на памерах мытных канфіскацыяў, абарот кантрафакту ў сьвеце складае ад $200 да $360 млрд у год. Па дадзеных Фэдэрацыі газіньнікавай індустрыі Швэйцарыі штогод вырабляецца больш за 40 млн копій швэйцарскіх гадзіньнікаў, прыбытак ад рэалізацыі копіі зэгаркаў ацэньваецца ў 1 млрд долараў.

## Тэхнічныя мэтады барацьбы
Тэхналёгіі барацьбы з падробкай можа ўключаць у сябе ўскладненьне тавару вытворцаў, прымяненьне адмысловых сродкаў абароны, напрыклад галяграмы, вадзяныя знакі, адмысловыя рэльефы і рыскі, пазнакі (меткі) і радыёпазнакі (RFID). Праводзіцца адсочваньне паставак і руху тавараў.

## Глядзіце таксама
* Бутлег
* Парушэньне аўтарскага права

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі

## Ссылки
* COUNTERFEIT PRODUCTS / UNODC 
* The Illicit Trafficking of Counterfeit Goods and Transnational Organized Crime / UNODC
* COUNTERFEIT PRODUCTS. Why buying fakes can be bad for your health (and more) / Europol 
* The Economic Impact of Counterfeiting / OECD, 1998 
* Counterfeit drugs kill! / WHO 

Катэгорыя:Аўтарскае права
Бастунскі сельсавет

**Бастунскі сельсавет** — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Вярэнаўскага раёну Гарадзенскай вобласьці. Цэнтар — вёска Бастуны.


Катэгорыя:Адміністрацыйна-тэрытарыяльны падзел Вярэнаўскага раёну
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі
Доўкні

Назву **Доўкні** маюць:

* Доўкні — вёска ў Воранаўскім раёне Гарадзенскай вобласьці
* Доўкні — вёска ў Лідзкім раёне Гарадзенскай вобласьці
Вярэнаўскі сельсавет

**Во́ранаўскі сельсавет** — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Вярэнаўскага раёну Гарадзенскай вобласьці. Адміністрацыйны цэнтар — мястэчка Вярэнаў (не ўваходзіў).

## Гісторыя
18 кастрычніка 2013 году сельсавет ліквідаваны, усе населеныя пункты — вёскі Агароднікі, Баяры, Вараноўка, Германішкі, Гута, Дайноўка, Клеткенікі, Лазарышкі, Мілавідная, Навасяды, Пажыжма, Стасіно, хутары Адамова, Борці, Воранава, Гартынкова, Жамойцішкі, Навапольле, Сьцілгуны — перададзеныя ў склад Пераганцаўскага сельсавету.

## Крыніцы

Катэгорыя:Былыя сельсаветы Вярэнаўскага раёну
Катэгорыя:Сельсаветы, скасаваныя ў 2013 годзе
206

## Падзеі
* 

## Нараджэньні
* Трэбаніянус Галус, рымскі імпэратар

## Сьмерці
* 

## Вонкавыя спасылкі
Бражуольская дамова

**Бражуольская дамова** — дамова між Ягайлам і Тэўтонскім Ордэнам, падпісаная 6 ліпеня 1382 року ў замку Бражуоле ля Трокаў.

## Перадумовы

12 чэрвеня 1382 року віленчукі на чале з гандляром Ганулам, скарыстаўшыся адсутнасьцю Кейстута (ваяваў з Карыбутам) і Вітаўта (быў у Троках), адкрылі вароты места Ягайлаваму войску. Вітаўт сабраў у Троках войска і паспрабаваў адваяваць Вільню, ды беспасьпяхова. Ягайла са Скіргайлам пачалі наступ на Трокі. Крыжакі, зь якімі Ягайла меў пагадненьне, рухаліся ад Коўна.

## Падпісаньне
6 ліпеня ў замку Бражуоле (ля Трокаў) Ягайла і прадстаўнікі Тэўтонскага Ордэна заключылі кароткае замірэньне (да 8 жніўня), паводле якога крыжакі абя­цалі не ўступаць у пагадненьні з Кейстутам. Апошняя ўмова сьведчыць, што кіраўнікі Тэўтонскага Ордэна не лічылі сябе зьвязанымі ранейшымі дамоўленасьцямі і маглі падтрымаць любы з бакоў у расколатай міжусобкаю Літве.

## Наступствы

Перад пагрозай супольнага ўдару з боку Ягайлы і крыжакоў Вітаўт быў змушаны адступаць у Гародню. Трокі здаліся 20 ліпеня. Між тым Кейстут сабраў сваіх прыхільнікаў у Жмудзі, Вітаўт у Гародні, а ягоны брат Любарт наняў войскі ў Галіцка-Валынскім княстве. 3 жніўня 1382 року войскі Кейстута і Ягайлы сустрэліся ля Трокаў, але бітва так і не пачалася. Абодва бакі пагадзіліся на перамовы. Аднак па прыбыцьці ў Ягайлаў лягер Кейстут і Вітаўт былі арыштаваныя і кінутыя ў турму ў Крэве, а іхняе войска абяззброенае. Праз 5 дзён пасьля ўвязьненьня, 15 жніўня, Кейстут быў знойдзены мёртвым. Вітаўту пазьней удалося ўцячы.

## Крыніцы і заўвагі

Катэгорыя:Міжнародныя пагадненьні Тэўтонскага Ордэну
Катэгорыя:Міжнародныя пагадненьні Вялікага Княства Літоўскага
Катэгорыя:Падзеі 1382 году
Катэгорыя:Міжнародныя пагадненьні XIV стагодзьдзя
Сеўрукі

Назву **Сеўрукі** маюць:

## Населеныя пункты
### [[Беларусь]]
* Сеўрукі — вёска ў Баранавіцкім раёне Берасьцейскай вобласьці
* Сеўрукі — вёска ў Браслаўскім раёне Віцебскай вобласьці
* Сеўрукі — вёска ў Вярэнаўскім раёне Гарадзенскай вобласьці
* Сеўрукі — вёска ў Гомельскім раёне Гомельскай вобласьці

## Іншае
* Сеўрукі — усходнеславянскае племя

## Глядзіце таксама
* Сяўрук
Падваранцы

Назву **Падваранцы** маюць:

## Населеныя пункты
### [[Беларусь]]
* Гарадзенская вобласьць:
** Падваранцы — вёска ў Астравецкім раёне
** Падваранцы — вёска ў Вярэнаўскім раёне
** Падваранцы — вёска ў Івейскім раёне

## Глядзіце таксама
* Падваране
* Падварынка
* Падварышкі
Паляцкіскі сельсавет

**Паляцкі́скі сельсавет** — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Вярэнаўскага раёну Гарадзенскай вобласьці. Цэнтар — вёска Паляцкішкі.

## Гісторыя
Утвораны 12 кастрычніка 1940 году як **Асаўскі сельсавет** у складзе Радунскага раёну Баранавіцкай вобласьці БССР. Цэнтар — вёска Асава. З 20 верасьня 1944 году ў складзе Гарадзенскай вобласьці. З 3 красавіка 1959 году ў складзе Вярэнаўскага раёну.

2 сьнежня 1961 году ў склад Жырмунскага сельсавету перададзены населеныя пункты Бярозна, Дзяўгуны, Жылянцы, Пецюны, Пяткаўшчына і Сакалы.

19 лістапада 1963 году сельсавет перайменаваны ў Пагародненскі, цэнтар перанесены ў вёску Пагародна.

11 студзеня 1966 году да сельсавету далучана частка скасаванага Пажыжмаўскага сельсавету (7 населеных пунктаў: Балотнікі, Вяканцы, Гартынкова, Жусіны, Лапацішкі, Нявошы, Рачкуны).

11 лютага 1972 году ў склад сельсавета з Жырмунскага сельсавету перададзена вёска Сакалы, зь Вярэнаўскага пассавету — населеныя пункты Бальсі і Цёмны Дол, у адміністрацыйнае падпарадкаваньне Вярэнаўскага пассавету перададзены населены пункт Гартынкова.

18 кастрычніка 2013 году сельсавет ліквідаваны, усе населеныя пункты — вёскі Вайдагі, Даўгялы, Драбішуны, Дуцішкі, Мухлядзішкі, Паляцкішкі, Порайсьць, Таўзгіняны, Ясянцы, хутары Гута, Чэглікі, Юндзілішкі — перададзеныя ў склад Пагародзенскага сельсавету.

## Крыніцы

Катэгорыя:Былыя сельсаветы Вярэнаўскага раёну
Катэгорыя:Сельсаветы, скасаваныя ў 2013 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы, створаныя ў 1940 годзе
Шашкі (неадназначнасьць)

Назву **Шашкі** маюць:

* Шашкі — старажытная настольная гульня

## Населеныя пункты
### [[Беларусь]]
* Берасьцейская вобласьць:
** Шашкі — вёска ў Ганцавіцкім раёне

* Гарадзенская вобласьць:
** Шашкі — вёска ў Вярэнаўскім раёне
** Шашкі — хутар у Івейскім раёне

* Менская вобласьць:
** Шашкі — вёска ў Стаўпецкім раёне

## Глядзіце таксама
* Шашкішкі
Сінявічы

Назву **Сіняві́чы** маюць:

## Населеныя пункты
### [[Беларусь]]
* Гарадзенская вобласьць:
** Сінявічы — вёска ў Гарадзенскім раёне
** Сінявічы — вёска ў Дзятлаўскім раёне
** Сінявічы — вёска ў Мастоўскім раёне
Лашавічы

Назву **Лашавічы** маюць:

* Лашавічы — вёска ў Гарадзенскім раёне Гарадзенскай вобласьці
* Лашавічы — вёска ў Сьвіслацкім раёне Гарадзенскай вобласьці
Дубаўка

Назву **Дубаўка** маюць:

## Населеныя пункты
### [[Беларусь]]
* Берасьцейская вобласьць:
** Дубаўка — вёска ў Лунінецкім раёне

* Гарадзенская вобласьць:
** Дубаўка — вёска ў Гарадзенскім раёне 

* Магілёўская вобласьць:
** Дубаўка — вёска ў Бабруйскім раёне 

## Рэкі
### [[Беларусь]]
* Дубаўка — рака ў Гарадоцкім раёне Віцебскай вобласьці (басэйн Дзьвіны)

## Іншыя значэньні
* Дубава 
* Дубкі 
* Дубнік 
* Дубнікі
* Дубніца 
* Дубніцкае 
* Дубніцы
* Дубова
* Дубовае 
* Дубянец
204

## Падзеі
* 

## Нараджэньні
* Піліп Арабскі, рымскі імпэратар

## Сьмерці
*