Бэрнардынская вуліца (Вільня)

**Бэрнарды́нская ву́ліца** () — вуліца ў цэнтральнай частцы Вільні, у Старым Месьце. Зьвязвае вуліцу Замкавую з вуліцай Сьвятога Мікалая.

Архітэктурныя дамінанты вуліцы — кляштарныя комплексы бэрнардынаў з касьцёлам Сьвятых Францішка і Бэрнарда і бэрнардынак з касьцёлам Сьвятога Міхала Арханёла, касьцёл Сьвятой Ганны і палац Лапацінскіх, помнікі архітэктуры XV—XVIII стагодзьдзяў.

## Гісторыя
### Вялікае Княства Літоўскае
Вуліца пачала забудоўвацца ў XVI ст. Яна праходзіла паўночнай мяжой Рускага Гораду.

### Пад уладай Расейскай імпэрыі
У XIX ст. улады Расейскай імпэрыі аддзялілі сярэднюю частку вуліцы, што ішла ад бэрнардынскіх кляштараў да моста ў Зарэчча, і назвалі яе Аляксандраўскай (). Пазьней гэтую частку з мэтай маскалізацыі колішняга Вялікага Княства Літоўскага перайменавалі ў Сувораўскую () (за часамі міжваеннай Польскай Рэспублікі — вуліца Сьвятой Ганны, цяпер яна носіць імя Майроніса). Рэшту вуліцы расейскія ўлады пераназвалі ў Замкавы завулак.

### Найноўшы час
За польскім часам вуліца зноў стала афіцыйна называцца Бэрнардынскай (частка завулка ў Зарэччы — Млынавай вуліцай), за савецкім — Замкавы завулак. Менавіта гэтай рэшце (бяз часткі ў Зарэччы) па распадзе СССР вярнулі гістарычную назву.

## Агульныя зьвесткі
Даўжыня вуліцы каля 240 м. Нумарацыя дамоў пачынаецца ад Замкавай вуліцы. З правага паўднёвага боку вуліцы дамы зь няцотнымі нумарамі, зь левага паўночнага боку — цотная нумарацыя.

Вузкая і выгнутая забрукаваная вуліца пачынаецца ад аркі, якая злучае кутнія камяніцы на Замкавай вуліцы і вядзе да ансамблю бэрнардынскіх кляштараў. Зь левага боку адыходзіць вуліца Аранжарэйная.

## Будынкі

### Няцотны бок
* № 11 — 2-павярховы дом, дзе ў красавіку — чэрвені 1822 году жыў паэт Адам Міцкевіч. Тут ён скончыў сваю паэму «Гражына». Пра гэты факт сьведчыць памятная шыльда на фасадзе будынка. Цяпер у доме дзейнічае музэй Адама Міцкевіча, які зьмяшчае больш за 200 экспанатаў, сярод якіх столік і крэсла, якімі паэт карыстаўся ў Парыжы, лісты да філяматаў, першыя прыжыцьцёвыя выданьні — зборнік «Санэты» (1826) і «Конрад Валенрод» (1828).

### Цотны бок
* № 6 (таксама *Аранжарэйная вуліца, 5*) — кутні 3-павярховы дом з арыгінальнай барокавай брамай
* № 8 (таксама *Аранжарэйная вуліца, 8*) — палац Лапацінскіх або Алізараў. Старасьвецкую камяніцу на гэтым месцы ў 1762 годзе набыў Мікалай Лапацінскі. Ён рэканструяваў будынак паводле праекту архітэктара Яна Гляўбіца. У 1828 годзе палац набылі выдаўцы Завадзкія.

## Галерэя

Vilnia, Bernardynskaja. Вільня, Бэрнардынская (F. Smuglevič, 1785-86).jpg|Ф. Смуглевіч, 1785—1786 гг.
Vilnia, Bernardynskaja, Śviatoj Hanny. Вільня, Бэрнардынская, Сьвятой Ганны (1836).jpg|1836 г.
Vilnia, Bernardynskaja. Вільня, Бэрнардынская (J. Aziambłoŭski, 1840).jpg|Ю. Азямблоўскі, 1840 г.
Vilnia, Bernardynskaja. Вільня, Бэрнардынская (J. Aziambłoŭski, 1840) (2).jpg|Ю. Азямблоўскі, 1840 г. 


Vilnia, Bernardynskaja. Вільня, Бэрнардынская (P. Benoist, 1850).jpg|Віленскі альбом, 1850 г. 
Vilnia, Bernardynskaja. Вільня, Бэрнардынская (XIX).jpg|XIX ст.  
Vilnia, Maci Božaja Sapiežynskaja. Вільня, Маці Божая Сапежынская (XIX).jpg|XIX ст. 
Vilnia, Bernardynskaja. Вільня, Бэрнардынская (J. Głavacki, 1821).jpg|XIX ст. 


## Крыніцы

## Літаратура
* 

Катэгорыя:Вуліцы Вільні