Tyrrell P34

**Tyrrell P34** (), папросту «шасьціколавік» — гоначны аўтамабіль Формулы 1, распрацаваны галоўным дызайнэрам каманды Дэрэкам Гарднэрам. Вылучаўся сваімі чатырма пярэднімі коламі 10-цалевага дыямэтру (254&nbsp;мм), дзякуючы чаму ўвайшоў у гісторыю аўтаспорту як прадстаўнік адной з самых радыкальных распрацовак. P34 удзельнічаў у сэзоне Формулы 1 1976 року. Пасьля ягонага посьпеху іншыя каманды таксама заняліся ўласнымі шасьціколавымі распрацоўкамі. Аднак у правілы гонак была ўнесеная забарона на ўдзел нечатырохколавых аўтамабіляў, і іншыя каманды ня мелі падобных балідаў.

## Распрацоўка
У сярэдзіне 1970-х у правілы было ўнесенае абмежаваньне максымальнай шырыні пярэдняга крыла 1,5&nbsp;м. З улікам месца, патрэбнага для ног пілёта, рулявога мэханізму, падвескі і пярэдніх колаў, атрымлівалася, што колы мелі выступаць вышэй і шырэй за краі крылаў. Таму распрацоўнікі P34 вырашылі паставіць колы такога памеру, каб тыя маглі цалкам зьмясьціцца за крылом. Гэта б зьменшыла агульнае церце (што павялічыла б хуткасьць на простых адцінках) і дазволіла б паступленьне чысьцейшага паветра да задняга крыла.

Аднак з улікам абмежаваньняў давялося зрабіць гэтыя колы дыямэтрам 10 цаляў (254 мм). Ад гэтага плошча судакрананьня з зямлёй аказалася надта маленькай для надзейнага кіраваньня ў паваротах, таму было вырашана паставіць замест двух колаў чатыры. Да таго ж іхняе выкарыстаньне павялічвала тармазную плошчу. Аднак паўсталі іншыя праблемы: складанейшы рулявы мэханізм і фізычна большая сыстэма падвескі. Ускладненьне кіраваньня было вырашана далучэньнем да стырна толькі пярэдняй пары колаў; другую пярэднюю пару злучылі з першай пры дапамозе .

Новы дызайн быў прадстаўлены ў верасьні 1975 року, а першая паездка адбылася на Сыльвэрстоўне ў кастрычніку. Пасьля выпрабаваньняў каманда «Тырэл» вырашыла сабраць яшчэ два такія асобнікі з большай колавай базай для наступнага сэзону.

## Удзел у гонках

Першай гонкай Tyrrell P34 стала Гран-пры Гішпаніі 1976 году, і абодва пілёты: Джодзі Шэктэр і Патрык Дэпае — паказалі добрыя вынікі. На Гран-пры Швэцыі яны ўвогуле фінішавалі на першых двух месцах, і Шэктэр увайшоў у гісторыю як адзіны пілёт-пераможца гонкі на шасьціколавым аўтамабілі. На простых адцінках і доўгіх паваротах машына паказвала добрыя вынікі, аднак на пакручастых паваротах счапленьне вагалася праз тое, што адно зь пярэдніх колаў магло кранацца трасы, а другое з таго ж боку — не.

З 1977 року на замену Шэктэру прыйшоў Роні Пэтэрсан, і P34 быў прыстасаваны пад ягоны рост і лепшую аэрадынаміку. P34B стаў шырэйшым і цяжэйшым і, хоць Пэтэрсан з Дэпае паказалі некаторыя шматабяцальныя вынікі, стала зразумела, што аўтамабіль стаў горшы за папярэдніка. Тырэл назваў прычынай павелічэньне масы, ад чаго зьявілася большая нагрузка на тармазы і яшчэ горшае праходжаньне паваротаў; іншыя вінавацілі «Goodyear» у няздольнасьці распрацаваць прыдатныя малыя пярэднія шыны.

У канцы 1977 року Тырэл прадставіў аўтамабіль на наступны сэзон са звычайнай колькасьцю колаў.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Гісторыя Праекту 34 
* Тэхнічныя характарыстыкі і галерэя здымкаў P34 

Катэгорыя:Аўтамабілі Формулы-1 у сэзоне 1976 году
Катэгорыя:Аўтамабілі Формулы-1 у сэзоне 1977 году
Tyrrell 007.5
Катэгорыя:Шасьціколавыя транспартныя сродкі