Лілія Ананіч

**Лі́лія Станісла́ваўна Ана́ніч** (дзявочае прозьвішча Яцэвіч; нарадзілася ў 1960, в. Леванова, Барысаўскі раён) — беларуская журналістка і дзяржаўны дзяяч, міністар інфармацыі Беларусі (2014—2017).

## Біяграфія
Нарадзілася ў вёсцы Леванова Мётчанскага сельсавету Барысаўскага раёну БССР (цяпер Беларусь). Скончыла ў роднай вёсцы 8-гадовую школу. Маці пісала вершы на беларускай мове, з адным зь якіх (пра Янку Купалу) Лілія выступіла на конкурсе чытальнікаў у Барысаве і затым у Менску. У 1977 г. паступіла на факультэт журналістыкі БДУ, прачытаўшы ўласны беларускамоўны верш пра Якуба Коласа на ўступным іспыце.

У 1982 годзе скончыла Беларускі дзяржаўны ўнівэрсытэт імя У. І. Леніна, у 2000 годзе — Акадэмію кіраваньня пры Прэзыдэнце Рэспублікі Беларусь.

У 1982—1984 гадах працавала фотакарэспандэнтам менскай раённай газэты «Шлях камунізму». У 1984—1992 гадах — рэдактар, старэйшы рэдактар Навукова-дасьледчага інстытуту сродкаў аўтаматызацыі (г. Менск), у 1992—1996 гадах — рэдактар, галоўны спэцыяліст, намесьнік начальніка ўпраўленьня сродкаў масавай інфармацыі Міністэрства культуры і друку Беларусі. У 1996—2001 гадах была намесьнікам начальніка, начальнікам інфармацыйна-аналітычнага ўпраўленьня Дзяржаўнага камітэту Беларусі па друку. У 2001—2003 гадах — намесьнік міністра інфармацыі Беларусі, з 2003 году — першы намесьнік міністра інфармацыі.

### На пасадзе міністра інфармацыі
30 чэрвеня 2014 г. прызначаная на пасаду міністра інфармацыі Беларусі. За час працы на гэтай пасадзе ў 2015 годзе вынесла папярэджаньні выданьням «Газета Слонімская», Intex-Press, «Ганцавіцкі час», у 2017 — «Наша Ніва» і Tut.by. 5 чэрвеня 2015 году загадам № 233 абмежавала доступ да сайту kyky.org. Не заступілася за журналіста Паўла Дабравольскага, якога зьбіла міліцыя. Лічыла, што выданьне кніг нобэлеўскай ляўрэаткі Сьвятланы Алексіевіч «*неактуальнае ў сьвятле нацыянальнага кнігавыданьня*». Падтрымала затрыманьне аўтараў расейскай агенцыі REGNUM. Ухваліла прапагандысцкі фільм пра справу «Белага легіёну» і заявіла, што БТ законна апублікавала праслухоўваньне прыватнай тэлефоннай размовы Паўла Севярынца і Зьмітра Дашкевіча. FM-радыёстанцыя  ад студзеня 2015 году ўваходзіць у буйную аб’яднаную рэдакцыю «СБ. Беларусь Сегодня».

У лютым 2017 году палітоляг Вольф Рубінчык заўважыў, што ў 2003 годзе Л. Ананіч «прыбудавалася» ў якасьці суаўтаркі да кнігі кандыдата філялягічных навук В. Вараб’ёва, прысьвечанай СМІ ў Беларусі, ня ўнёсшы дастатковага творчага ўкладу: «здаецца, тагачасная намміністра… лоўка скарыстала сваё службовае становішча».

28 верасьня 2017 году Ўказам прэзыдэнта Рэспублікі Беларусь Л. Ананіч была вызвалена ад пасады міністра інфармацыі Беларусі. З 2018 яна — старшыня некамэрцыйнага Саюза выдаўцоў і распаўсюджвальнікаў друку.

### Як дэпутат Палаты прадстаўнікоў

У 2019 годзе стала дэпутаткай палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 7-га скліканьня ад Барысаўскай сельскай акругі № 63. Заняла пасаду намесьніка старшыні пастаяннай камісіі палаты прадстаўнікоў па правох чалавека, нацыянальных адносінах і сродках масавай інфармацыі.

У 2022 г. Ананіч выступіла ініцыятаркай рэпрэсіўных зьменаў у законадаўстве, паводле якіх рэжым Лукашэнкі атрымаў магчымасьць пазбаўляць грамадзянства за «экстрэмісцкую дзейнасьць», а таксама ініцыявала дэнансацыю пратаколу аб падачы скаргаў у Камітэт правоў чалавека ААН.

## Узнагароды й дасягненьні
* дзьве Ганаровыя граматы Савету Міністраў Рэспублікі Беларусь.
* Ордэн Пашаны (Беларусь) 2016

## Крыніцы

Катэгорыя:Выпускнікі Беларускага дзяржаўнага ўнівэрсытэту
Катэгорыя:Беларускія журналісткі
Катэгорыя:Міністры інфармацыі Рэспублікі Беларусь