Мірдза Абала

**Мíрдза Áбала** (лат.: Mirdza Ābola; 23 лютага 1923, воласьць Сьвітэнэ, Латвія — 24 лютага 2007, Рыга, Латвія) — латыская літаратуразнаўца, мовазнаўца, перакладніца, беларусістка. Доктарка філялягічных навук.

## Жыцьцяпіс
Нарадзілася 23 лютага 1923 году ў сяле Сьвітэнэ Баўскага павету ў сям’і служачага. 

У 1941 годзе скончыла Рыскую сярэднюю школу №4.

Пасьля вайны паступіла і ў 1949 годзе скончыла Латвійскі дзяржаўны ўнівэрсытэт, гісторыка-філялягічны факультэт.

Больш за 40 гадоў (1949—1990) працавала навуковай супрацоўніцай Інстытуту мовы і літаратуры Акадэміі навук Латвійскай ССР імя Андрэя Ўпіта. 

Абараніла кандыдацкую дысэртацыю ў 1954 годзе, доктаркай філялягічных навук стала ў 1993 годзе.

У маладосьці перакладала творы Марка Твэна. 

Сумесна зь беларускім літаратарам С. Панізьнікам у 1984 годзе стварыла анталёгію латыскай паэзіі на беларускай мове.

Была замужам за мастаком, мастацтвазнаўцам Оярам Абалсам. Іхны сын Юрыс Абалс (1950) — музыка (флейтыст) і кампазытар.

## Навуковая дзейнасьць

Дасьледніца творчасьці Я. Судрабкална, беларуска-латыскіх гістарычных і літаратурных сувязяз (кніга «Дружба, умацаваная ў вяках», з Д. Вікснай, 1977). 

Была знаёмая з П. Броўкам, П. Глебкам, У. Караткевічам, А. Мальдзісам, С. Панізьнікам. 

Прымала ўдзел у складаньні навуковага збору твораў Я. Райніса (т. 1—3, 5—7, 17; варыянтаў 1—3).  

Аўтарка працаў «Райніс і беларусы» (1975), «Ян Судрабкалн і беларусы» (1977). 

Складальніца латыска-беларускага і беларуска-латыскага слоўніка. 

На латыскую мову пераклала зборнік прозы У. Караткевіча «Чазенія» (1976), шэраг апавяданьняў Я. Коласа і інш. 

Прэзыдэнтка Латыскай асацыяцыі беларусістаў (з 1991).

Дзяржаўная прэмія Латвіі (1986). Узнагароджана мэдалём Францішка Скарыны (2001).

## Працы

• 1957–1962: "Latviešu literatūras vēsture" (4. –6. sējums)

• 1965: "Tautas dzejnieks Rainis"

• 1975: "Rainis un baltkrievi" (baltkrievu: Райніс і беларусы)

• 1977: "Jānis Sudrabkalns", monogrāfija "Jāņa Sudrabkalna "Kopoti raksti"", Jāņa Sudrabkalna bibliogrāfija, darbu un vēstuļu izlase.

• 1977: "Jānis Sudrabkalns un baltkrievi (baltkrievu: Ян Судрабкалн і беларусы)

• 1977–1983: Raiņa Kopoti raksti 30 sējumos (1.–3. , 5.–7. , 17, 1.–3. variantu sējumi)

• 1977: "Tā draudzība mūžības ilgumu zin". Monogrāfija par Latvijas un Baltkrievijas tautu kontaktiem, kopā ar Dzidru Vīksni

• 1985: "Mūsdienu latviešu padomju literatūra. 1960 —1980"

• 1986: Jānis Sudrabkalns. Vēstules. Rīga, Upiša valodas un literatūras institūts, 1986., 525 lpp.

• 1989—1990: "J. Raiņa tulkojumi" (2. –3. sējums).

• 2010: Baltkrievu —latviešu, latviešu —baltkrievu vārdnīca. Rīga, Latvijas Baltkrievu savienība, 2010. 544 lpp. Zinātnisks redaktors I. Lučics-Fedorecs, atbildīgā par izdevumu J. Lazareva. ISBN 978-9984-49-175-2

## Крыніцы

Катэгорыя:Нарадзіліся 23 лютага
Катэгорыя:Нарадзіліся ў 1923 годзе
Катэгорыя:Нарадзіліся ў Латвіі
Катэгорыя:Асобы Рыгі
Катэгорыя:Латыскія навукоўцы
Катэгорыя:Латыскія перакладчыкі
Катэгорыя:Латыскія мовазнаўцы
Катэгорыя:Беларусісты
Катэгорыя:Дактары філялягічных навук
Катэгорыя:Выпускнікі Латвійскага ўнівэрсытэту
Катэгорыя:Памерлі ў 2007 годзе
Катэгорыя:Памерлі 24 лютага
Катэгорыя:Памерлі ў Рызе