open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Міхаэл Шпачак

**Міхаэл Шпачак** (;  9 красавіка 1997 году) — чэскі хакеіст, нападнік клюбу «Спарта». У 2015 годзе быў абраны на драфце НХЛ клюбам «Вініпэг Джэтс»  пад агульным 108-м нумарам.

## Кар’ера
Пачаў кар’еру ў пардубіцкім «Дынама» ў веку 17 гадоў. У свой першы паўнавартасны прафэсійны сэзон Шпачак назьбіраў 12 пунктаў у 40 гульнях. Ён быў абраны ў 4-м раўндзе над агульным 108-м нумарам «Вініпэг Джэтс» на драфце НХЛ 2015 году. За каманду аднак не гуляў, але выступаў за клюб «Рэд Дыр Рэбэлс» з Заходняй хакейнай лігі ў сэзоне 2015—2016 гадоў. 2 чэрвеня 2017 году, пасьля двух сэзонаў з «Рэд Дыр Рэбэлс», Шпачак завяршыў сваю юніёрскую кар’еру, падпісаўшы трохгадовы кантракт пачаткоўца зь «Вініпэг Джэтс». Тым ня менш, адразу быў накіраваны ў «Манітоба Мус» з Амэрыканскай хакейнай лігі.

За час пандэміі канаранавірусу як абмежавана свабодным агентам з «Джэтс», Шпачак пастанавіў сабе спыніць свае памкненьні за акіянам, узгадзіўшы гадавы кантракт у Фінляндыі з «Тапарай» у жніўні 2020 году. З пачатку 2021 году вярнуўся на радзіму, прыяднаўшыся да «Ацэларжы». З новым клюбам стаў чэмпіёнам Чэхіі. У траўні пераехаў да швэдзкай «Фрэлюнды», а пасьля гуляў у швайцарскіх клюбах.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* 
* 
* 

Катэгорыя:Чэскія хакеісты
Катэгорыя:Хакеісты зборнай Чэхіі
Катэгорыя:Хакеісты клюбу «Дынама» Пардубіцы
Катэгорыя:Хакеісты клюбу «Манітоба Мус»
Катэгорыя:Хакеісты клюбу «Тапара» Тампэрэ
Катэгорыя:Хакеісты клюбу «Ацэларжы» Тршынец
Катэгорыя:Хакеісты клюбу «Фрэлюнда» Гётэборг
Катэгорыя:Хакеісты клюбу «Амбры-Піёта»
Катэгорыя:Хакеісты клюбу «Жэнэва-Сэрвэт»
Катэгорыя:Хакеісты клюбу «Спарта» Прага
Болтрык

**Болтрык** (*Боўтрык*), **Бальтрык**, **Бальдрых** — мужчынскае імя і вытворнае ад яго прозьвішча.

## Паходжаньне

Балдарых, Балдрых, Балдрык або Болдэрык (Baldarich, Baldrich, Baldric, Boldericus) і Рыкболт або Рыбальд (Ricbolt, Ribald) — імёны германскага паходжаньня. Іменная аснова -балд- (-болд-, -болт-) (імёны ліцьвінаў Бірыбольд, Румбольд, Рыбалт; германскія імёны Beribald, Rumbold, Ribald) паходзіць ад гоцкага *balth, стараверхненямецкага bald 'сьмелы, адважны', а аснова -рых- (-рык-) (імёны ліцьвінаў Дзітрык, Індрых, Эрык; германскія імёны Ditricus, Hindrich, Erik) — ад гоцкага reiks 'магутны', германскага rikja 'магутны, каралеўскі'.

Этымалягічны слоўнік старапольскіх асабовых імёнаў, выдадзены Польскай акадэміяй навук, адзначае гістарычнае бытаваньне ў Польшчы германскага імя Bałdrzych (Bałdrzyk).

У Польшчы адзначаецца прозьвішча Болтрык (Bołtryk).

Варыянты імя ў гістарычных крыніцах: *Ragina Baltrick* (1821 год).

## Носьбіты
* Іван Болтрык — уладальнік зямлі ў Гарадзенскай губэрні на 1890 год

Бальдрыхі — літоўскі шляхецкі род

На гістарычнай Ваўкавышчыне існавала вёска Боўтрыкі.

## Глядзіце таксама
* Бальд
* Рых

## Крыніцы

Катэгорыя:Мужчынскія імёны
Міхаіл Мішусьцін

**Міхаіл Мішусьцін** (;  3 сакавіка 1966 году, Масква, СССР) — расейскі дзяржаўны дзяяч. Старшыня ўраду Расейскай Фэдэрацыі з 16 студзеня 2020 году. Раней працаваў кіраўніком фэдэральнай падатковай службы Расеі з 2010 па 2020 гады.

## Біяграфія
Нарадзіўся 3 сакавіка 1966 году ў Маскве ў сям’і вайскоўца. У 1989 годзе скончыў Маскоўскі станкаінструмэнтальны інстытут. Паводле адукацыі — інжынэр-сыстэматэхнік.

У першыя гады пасьля развалу СССР займаўся кампутарнымі тэхналёгіямі, працаваў у Міжнародным кампутарным клюбе. У 1998 годзе перайшоў на працу ў Дзяржаўную падатковую службу. Доўгі час і пры розных міністрах быў намесьнікам міністра па падатках і зборах. У ведамстве ён адказваў за інфарматызацыю. Папрацаваў кіраўніком Раснерухомасьці, Фэдэральнай агенцыі па кіраваньні асаблівымі эканамічнымі зонамі. У 2008 годзе Мішусьцін сышоў у прыватны сэктар. Ачольваў кампанію *UFG Capital Partners*, якая належыла былому міністру фінансаў Расеі Барысу Фёдараву, менавіта ягоным памочнікам калісьці і ішоў працаваць ва ўрад Мішусьцін. Пасля таго, як Фёдараў памёр, Мішусьцін зноў вярнуўся на дзяржаўную службу. 6 красавіка 2010 году быў прызначаны кіраўніком Фэдэральнай падатковай службы.

15 студзеня 2020 году прэзыдэнт Расеі Ўладзімер Пуцін вылучыў ягоную кандыдатуру на пасаду старшыні ўраду Расейскай Фэдэрацыі пасьля адстаўкі Дзьмітра Мядзьведзева. 16 студзеня 2020 году Пуцін падпісаў указ аб прызначэньні Мішусціна на пасаду прэм’ер-міністра краіны.

## Уласнасьць і прыбытак
Паводле падлікаў выданьня «Фонтанка.ру», з 2010 па 2018 гады, калі Міхаіл Мішусьцін кіраваў падатковай службай, ён і ягоная жонка зарабілі амаль 1 млрд расейскіх рублёў. Паводле зьвестак Фонду барацьбы з карупцыяй, каля 800 мільёнаў зь іх зарабіла ягоная жонка. Выданьне Адкрытыя мэдыі, сям’я Мішусьціна валодае 2,63 га зямлі ў падмаскоўным пасёлку Катон-Вэй, разьмешчаным на Міколінай гары ля Рублёва-Ўсьпенскай шашы і 5 жылымі дамамі ў тым месцы, агульнай ацэначным коштам 1,5 млрд рублёў, аформленымі на Расейскую Фэдэрацыю.

## Крыніцы

Катэгорыя:Расейскія палітыкі
Хісткі штат

**Хісткі штат** (, таксама ,  ці ) — гэта штат ЗША, у якім на прэзыдэнцкіх выбарах ў ЗША існуе высокая канкурэнцыя паміж двума асноўнымі кандытатамі ад дэмакратычнай і рэспубліканскай партыяў, інакш кажучы змагальныя, канкурэнтныя, ваглівыя штаты. Ў Злучаных Штатах на выбарах Прэзыдэнта дзейнічае сыстэма непрамых выбараў, калі непасрэдна Прэзыдэнта абірае Калегія выбаршчыкаў. Колькасьць выбаршчыкаў разьмяркоўваецца паводле колькасьці насельніцтва ў штаце. Абсалютная большасьць штатаў аддае ўсе галасы сваіх выбаршчыкаў кандыдату, які заняў першае месца, то бок дзейнічае мажарытарная сыстэма. Такім чынам, каб выйграць выбары кандыдату трэба атрымаць перамогу ў Калегіі выбаршчыкаў, а ня проста атрымаць найбольшую колькасьць галасоў. Праз гэта кампаніі кандыдатаў, агітацыя сканцэнтраваныя менавіта на хісткіх штатах, ў якіх кандыдаты маюць блізкія паказьнікі. 

Катэгорыя:Прэзыдэнцкія выбары ў ЗША
Катэгорыя:Выбарчая геаграфія
Вольфганг Шойбле

**Вольфганг Шойбле** (; 18 верасьня 1942, Фрайбург — 26 сьнежня 2023, Офэнбург) — нямецкі палітык з партыі Хрысьціянска-дэмакратычнага зьвязу (ХДЗ).

## Біяграфія
Нарадзіўся 18 верасьня 1942 году ў Фрайбургу.

З 22 лістапада 2005 году па 28 кастрычніка 2009 году працаваў міністрам унутраных справаў Нямеччыны. З 28 кастрычніка 2009 году па 24 кастрычніка 2017 году быў міністрам фінансаў. З 24 кастрычніка 2017 году па 26 кастрычніка 2021 году займаў пасаду старшыні Бундэстагу.

Памёр 26 сьнежня 2023 году ў Офэнбургу.

## Крыніцы

Катэгорыя:Нямецкія палітыкі
Нерын

**Нерын** (*Нерэн*) — мужчынскае імя.

## Паходжаньне

Нерын або Нарын, пазьней Норын (Nerin, *Narin, Norin) — імя германскага паходжаньня. Іменная аснова -нар- (-нор-) (імёны ліцьвінаў Нарэла, Нарвід, Нарымунт; германскія імёны Narelo, Norvid, Normunt) паходзіць ад гоцкага nasjan 'захоўваць, ратаваць', стараверхненямецкага -neri 'уратаваньне, утрыманьне'.

У Прусіі бытавала імя *Noryn*.

Варыянты імя ў гістарычных крыніцах: *Андрухъ Нереновичъ* (1566 год).

## Носьбіты
* Дыянізі Сівоха Нерыновіч — уладальнік зямлі ў Полацкім павеце на 1878 год

## Крыніцы

Катэгорыя:Мужчынскія імёны
Арбут

**Арбут** (*Арбуд*) — мужчынскае імя.

## Паходжаньне

Арбод або Арбот (Arbod, Árbót) — імя германскага паходжаньня. Іменная аснова ар- (імёны ліцьвінаў Арвід, Арман, Ярмунд; германскія імёны Arvid, Arman, Armund) паходзіць ад гоцкага ara 'арол', а аснова -бут- (-бот-) (імёны ліцьвінаў Бутвід, Бутрык, Вільбут; германскія імёны Botvid, Butariks, Willebut) — ад усходнегерманскага but- з значэньнем 'корань, камель' (гепідзкае butilo 'камель') або ад асновы -буд- (-бод-).

У Прусіі бытавала імя *Arbute* (1357 год, таксама адзначалася мясцовасьць *Areboten*).

Ва ўмове Ноўгараду з «Гоцкім берагам» (каля 1191 году) упамінаецца «пасол Арбуд» («*с посломь Арбудомь и съ всеми Немьцкыми сыны и съ [[Готы|Гты]]*».

У Польшчы адзначалася прозьвішча Арбутовіч (*Arbutowicz*).

Варыянты імя ў гістарычных крыніцах: *Rafał Arbutowicz* (1776 год); *Anna Arbudowicz* (1786 год).

## Носьбіты
* Міхаіл Іванавіч Арбутовіч — жыхар вёскі Дараганава, які загінуў бо зьнік у Другую сусьветную вайну

Арбутовіч — прозьвішча, зафіксаванае ў Менску.

## Глядзіце таксама
* Ара
* Бота
* Бода

## Крыніцы

Катэгорыя:Мужчынскія імёны
Тым Штуцле

**Тым Шту́цле** (;  15 студзеня 2002 году) — нямецкі хакеіст, нападнік клюбу «Атава Сэнатарз» з Нацыянальнай хакейнай лігі. У 2020 годзе быў абраны на драфце НХЛ клюбам «Атава Сэнатарз» у першым раўндзе пад агульным трэцім нумарам.

## Кар’ера
Юнаком быў у структуры клюбу «Крэфэльд Пінгвін», але ў наступным пераехаў у Мангайм. У 2019 году дамовіўся аб пераезьдзе ў Паўночную Амэрыку, каб прабіцца праз канадзкія юніёрскія лігі. Тым ня менш, Штуцле застаўся на радзіму, узгадніўшы трохгадовы кантракт з «Адлерам» у чэрвені 2019 году. Дэбютаваў на прафэсійным узроўні ў веку 17 гадоў у стартавым туры Лігі чэмпіёнаў 30 жніўня 2019 году ў матчы супраць «Вены Кэпіталз». Удала згуляў пачатковы сэзон у нямецкай лізе.

6 кастрычніка 2020 году гулец быў абраны камандай «Атава Сэнатарз» пад трэцім нумарам на драфце НХЛ 2020 году. 13 кастрычніка, працягваючы трэнавацца ў Нямеччыне з мангаймскім клюбам дзеля падрыхтоўкі да новага сэзону, Штуцле атрымаў пералом рукі, пасьля чаго яму спатрэбілася апэрацыя з часам аднаўленьня ў 6—8 тыдняў. 27 сьнежня 2020 году немец склаў трохгадовы кантракт пачаткоўца з «Атавай Сэнатарз». Свой першы гол у НХЛ закінуў 16 студзеня 2021 году ў матчы супраць «Таронта Мэйпл Ліфс». 8 траўня зрабіў свой першы хет-трык у лізе ў матчы супраць «Вініпэг Джэтс», забясьпечыўшы перамогу клюбу зь лікам 4:2. 7 верасьня 2022 году спартовец падпісаў новы васьмігадовы кантракт з «Сэнатарз» на 66,8 мільёнаў даляраў, што стала найбуйнейшым кантрактам у гісторыі франшызы.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* 
* 
* 

Катэгорыя:Нямецкія хакеісты
Катэгорыя:Хакеісты зборнай Нямеччыны
Катэгорыя:Хакеісты клюбу «Адлер Мангайм»
Катэгорыя:Хакеісты клюбу «Атава Сэнатарз»
Папрыка (фільм)

***Папрыка*** () — італьянская порнастужка, якую зьняў рэжысэр Тынта Брас у 1991 годзе, а яе выпусьцілі для прагляду 13 сьнежня 1991 году. Стужка заснаваная на вядомай кнізе «Фані Гіль».

## Зьмест

Маладая жанчына хоча выйсьці замуж. Яе жаніх дае ёй дом у горадзе, дзе можна знайсьці работу. Дом — бардэль. Яна пачынае там рабіць. Гаспадыня блудзілішча расказвае, што трэба рабіць і дае жанчыне новае імя «Папрыка». Яна пачынае рабіць у блудзілішчы. Ёй падабаецца. Нечакана Папрыка даведваецца, што яе жаніх мае каханку.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* ''Папрыка'' на БЗФІ
* здымкі са стужкі ў ''Папрыка'' на старонцы ў сеціве

Катэгорыя:Эратычныя фільмы
Катэгорыя:Італьянскія фільмы 1991 году
Катэгорыя:Фільмы 1991 году
Катэгорыя:Фільмы на італьянскай мове
Катэгорыя:Італьянскія фільмы з эротыкай і драмай
Катэгорыя:Фільмы 1990-х італьянскай мовай
Катэгорыя:Фільмы пра прастытуцыю
Катэгорыя:Фільмы Тынта Браса
Савіта Бгабгі (фільм)

***Савіта Бгабгі*** () — мультфільм для дарослых, які быў зроблены ў Індыі ў 2013 годзе. Яго выпусьцілі для прагляду ў сеціве 4 траўня 2013 году. Прагляд у Індыі быў забаронены. Назва паходзіць ад імя галоўнага вобразу Савіта Бгабгі.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* ''Савіта Бгабгі'' на БЗФІ
* Старонка ў сеціве
* Савіта Бхабхі: Найпопулярніший та найсуперечливіший комікс в Індії

Катэгорыя:Парнаграфія ў Індыі
Катэгорыя:Фільмы 2013 году
Катэгорыя:Індыйскія фільмы 2013 году
Катэгорыя:Порнамультфільмы
Катэгорыя:Індыйскія эратычныя фільмы
Катэгорыя:Індыйскія мультфільмы
Катэгорыя:Фільмы на гіндзі
Катэгорыя:Фільмы 2010-х гадоў на гіндзі
Катэгорыя:Індыйскія фільмы 2010-х гадоў
Бітар

**Бітар** (*Бэтэр*) — мужчынскае імя і вытворнае ад яго прозьвішча.

## Паходжаньне

Бетар (Betharius) — імя германскага паходжаньня. Іменная аснова бід- (біт-) (імёны ліцьвінаў Біцель, Біцін, Бітаўт; германскія імёны Bitel, Bitinus, Bitold) паходзіць ад гоцкага beodan 'чакаць, спадзявацца', а аснова -гер- (-ер-) (імёны ліцьвінаў Герман, Гунтэр, Кіндэр; германскія імёны Herman, Gunter, Kinder) — ад гоцкага harjis, германскага heri 'войска, загон' або гоцкага hairus, германскага heru 'меч'.

Варыянты імя ў гістарычных крыніцах: *Bitarowiczowa* (20 лютага 1757 году); *Mathias Bitarowicz* (6 лістапада 1792 году); *Jan Bether* (1799 год).

## Носьбіты
* Вітальд Бітаровіч (*Witold Bitorowicz*) — выхадзец з Ковенскай губэрні, які навучаўся ў Рыскай палітэхніцы

Бетгеры (Бетыгеры) — літоўскі шляхецкі род.

## Глядзіце таксама
* Біта
* Геры

## Крыніцы

Катэгорыя:Мужчынскія імёны
Бенат

**Бенат** — мужчынскае імя.

## Паходжаньне

Бената або Бэнат (Bennato, Bennat) — імя германскага паходжаньня. Іменная аснова бін- (бен-) (імёны ліцьвінаў Беніка, Бінель, Бімунт; германскія імёны Bennico, Benilo, Bemund) паходзіць ад стараверхненямецкага bina 'пчала' або ёсьць скаротам асновы берн- (бірн-), а аснова -гад- (-ад-, -ат-) (імёны ліцьвінаў Ядвіга, Гатман, Гатаўт; германскія імёны Hadwig, Hadoman, Hathald) паходзіць ад гоцкага *haþus, германскага hathu 'бой'.

Варыянты імя ў гістарычных крыніцах: *Felicem Benatowicz* (26 лістапада 1824 году).

## Носьбіты
* Аляксандар Бенатовіч (*Benatowicz*) — выхадзец з Гарадзенскай губэрні, забіты ўладамі СССР

Бінэты — літоўскі шляхецкі род.

## Глядзіце таксама
* Бена
* Гата

## Крыніцы

Катэгорыя:Мужчынскія імёны
Маё каханьне

***Мае каханьне*** () — італьянская порнастужка, якую зьняў рэжысэр Тынта Брас у 2005 годзе, а яе выпусьцілі для прагляду 2005 годзе. Па матывах аповесьці «Каханьне» Лявона Аліна Рыцы.

## Зьмест

Маладая жанчына Марта гіпэрсэксуальная й ня можа сабе трымаць у руках. Ейны муж Дарыя не зьвяртае на яе ўвагу. Яна мае сэкс з мужчынай, які падманам яе заманіў і спаў зь ёю. Муж Марты робіць і ня бачыць сваю жонку. Нечакана Дарыя даведаўся пра распуснасьць Марты.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* ''Маё каханьне'' на БЗФІ
* здымкі са стужкі на старонцы ў сеціве

Катэгорыя:Эратычныя фільмы
Катэгорыя:Італьянскія фільмы 2005 году
Катэгорыя:Фільмы 2005 году
Катэгорыя:Фільмы на італьянскай мове
Катэгорыя:Італьянскія фільмы з эротыкай і драмай
Катэгорыя:Фільмы 2000-х італьянскай мовай
Катэгорыя:Фільмы пра прастытуцыю
Катэгорыя:Фільмы Тынта Браса
Катэгорыя:Парнаграфічныя фільмы Італіі
Катэгорыя:Фільмы пра здраду мужа і жонкі
Катэгорыя:Фільмы пра здраду мужа і жонкі ў Італіі
Яскаўт

**Яскаўт** (*Язкаўт*), **Яскаўд** — мужчынскае імя і вытворнае ад яго прозьвішча.

## Паходжаньне

Асгаўт або Аскаўт (Ásgautr, Askautr, Askaut, Oskautr) — імя германскага паходжаньня. Іменная аснова ас- (ос-) (імёны ліцьвінаў Осман, Асьміна, Ашнар; германскія імёны Osman, Osminna, Asinar) паходзіць ад гоцкага *anseis, германскага ans 'паганскае боства, ідал', а аснова -гаўд- (-гаўт-, -каўд-) (імёны ліцьвінаў Гаўтоўт, Гаўдземунда, Саргоўд; германскія імёны Gautald, Gaudemund, Saregaud) — ад германскага *gautaz 'гот' або гоцкага goþs 'добры, годны', godei 'дабро, годнасьць, цнота'.

Варыянты імя ў гістарычных крыніцах: *Joskawd* (29 студзеня 1736 году); *Jaskawdowna* (13 траўня 1740 году); *Jaskaudzie* (1744 год); *Piotr Jaskowd… Józef Jaskowd… Jan Jaskowd* (2 сакавіка 1758 году); *Jaskowd Wincenty* (1771, 1772, 1773 гады); *Stanisława Jaskowda* (28 жніўня 1778 году); *Michael Jozkawtt* (28 студзеня 1787 году); *Michaelem Jaskowd* (18 чэрвеня 1799 году); *Michaelem Jaskowd* (19 траўня 1808 году); *Jozephum Jaskowd… Cazimirum Jaskowd* (18 лістапада 1819 году); *Dawid Jaskowd* (25 лістапада 1819 году); *Leonem Jaskowd* (8 лістапада 1821 году); *Jaskowtt* (26 чэрвеня 1827 году).

## Носьбіты
* Рыгор Аляксандравіч Яскаўдовіч (Яскаўт) — расенскі зямянін, які ўпамінаецца ў 1598 і 1600 гадох

## Глядзіце таксама
* Аса
* Гаўд

## Крыніцы

Катэгорыя:Мужчынскія імёны
Ромбут

**Ромбут** (*Румбут*, *Румбуць*) — мужчынскае імя і вытворнае ад яго прозьвішча.

## Паходжаньне

Рамбод або Рамбот (Rombodus, Rambodus, Rambot) — імя германскага паходжаньня. Іменная аснова рум- (ром-) (імёны ліцьвінаў Румель, Румбольд, Рамвольт; германскія імёны Rummel, Rumbold, Romualt) паходзіць ад гоцкага *hrôms, германскага hruom 'слава, славутасьць', а аснова -буд- (-бод-) (імёны ліцьвінаў Будзівід, Будар, Будрых; германскія імёны Bodwidus, Buder, Boderich) — ад бургундзкага buda 'пасол, пасланьнік' або германскага bodo 'гаспадар'.

У Прусіі бытавала імя *Rambod / Ramboth / Rumbith* (1419 год).

Варыянты імя ў гістарычных крыніцах: *Rumbutowna* (3 лістапада 1737 году); *Rumbutowicz* (11 чэрвеня 1784 году); *Michaelem Rombutowicz… Rombutowiczowa* (23 лістапада 1815 году); *Rozalia Rumbuć* (1843 год).

## Носьбіты
Румбут (*Rumbut*) — прозьвішча, гістарычна зафіксанае на тэрыторыі цяперашняй Летувы.

На тэрыторыі цяперашняй Летувы фіксавалася прозьвішча Румбот у летувізаванай форме.

## Глядзіце таксама
* Рума
* Бода

## Крыніцы

Катэгорыя:Мужчынскія імёны
Мікалай Зэбжыдоўскі

**Мікалай Зэбжыдоўскі** (1553—1620) гербу «Радван» (1553 — 17 чэрвеня 1620) — ваявода люблінскі (з 1589), маршалак вялікі каронны (1596—1600), ваявода кракаўскі (з 1601). У 1606 усчаў рокаш супраць караля Жыгімонта III Вазы, пасьля здушэньня якога фундаваў будову кляштару ў Кальварыі Зэбжыдоўскай, які стаў адным з найзнакаміцейшых месцаў пілігрымак.

## Крыніцы

Катэгорыя:Зэбжыдоўскія
Катэгорыя:Польскія каталіцкія дзеячы
Катэгорыя:Сьвецкія сэнатары Рэчы Паспалітай
Катэгорыя:Выпускнікі Браўнсбэрскага езуіцкага калегіюму
Катэгорыя:Маршалкі Кароннага трыбуналу
Катэгорыя:Старосты кракаўскія
Катэгорыя:Старосты лянцкаронскія
Катэгорыя:Старосты рыцкія
Катэгорыя:Старосты стэнжыцкія
Катэгорыя:Старосты сьнятынскія
Катэгорыя:Старосты шадкоўскія
Катэгорыя:Ваяводы кракаўскія
Катэгорыя:Ваяводы люблінскія
Катэгорыя:Удзельнікі вайны Рэчы Паспалітай з Маскоўскай дзяржавай 1577—1582 гадоў
Алгет

**Алгет** (*Альгет*, *Элгет*) — мужчынскае імя.

## Паходжаньне

Алгіда або Алгет, пазьней таксам Альгіт (Aalgidis, Algeat, Algeth, Alget, Algit) — імя германскага паходжаньня. Іменная аснова ал- (імёны ліцьвінаў Алігут, Альмін, Аламунт; германскія імёны Algut, Almin, Alamunt) паходзіць ад гоцкага alls 'увесь, кожны', а аснова -гед- (-гад-, -гід-) (імёны ліцьвінаў Гедзень, Гедвін, Гедмонт; германскія імёны Gedenus, Gedovin, Gadamundus) — ад старагерманскага gidd- 'пыхлівы, ганарысты', ісьляндзкага geð 'нораў, тэмпэрамэнт' або гоцкага gadiliggs 'сваяк, родзіч'.

Варыянты імя ў гістарычных крыніцах: *Katarzyna Algietowicz* (1718 год); *Elgietyszki* (1744 год).

## Носьбіты
У актах Вялікага Княства Літоўскага ўпамінаўся маёнтак Алгетышкі (*Алгетышки*, *Элгетышки*) у Вількамірскім павеце.

У Ашмянскай парафіі існаваў засьценак Альгецішкі (Olgieciszki).

## Глядзіце таксама
* Ала
* Геда

## Крыніцы

Катэгорыя:Мужчынскія імёны
Кобра 11

***Кобра 11*** — нямецкі тэлесэрыял-баявік, які здымаўся з 1995 году і трансьляваўся RTL з 1996 году. Дзея адбываецца вакол выдуманага аддзелу ДАІ. Галоўныя героі — два паліцыянты, якія ўваходзяць у склад атраду спэцыяльнага прызначэньня «Кобра 11».

## Крыніцы
Міжнародная фэдэрацыя валейболу

**Міжнаро́дная фэдэра́цыя валейбо́лу** (, скарочана **FIVB** альбо **ФІВБ**) — міжнародны кіроўны орган усіх відаў валейболу. Сядзіба арганізацыі месьціцца ў Лязане, Швайцарыя, а цяперашнюю пасаду прэзыдэнта займае бразылец Ары Граса.

## Гісторыя
Да заснаваньня фэдэрацыі валейбол быў часткай міжнароднай аматарскай фэдэрацыі гандболу. Арганізацыя паўстала ў Францыі ў красавіку 1947 году. У канцы 1940-х гадоў некаторыя эўрапейскія нацыянальныя фэдэрацыі пачалі вырашаць пытаньне аб стварэньні міжнароднага кіроўнага органу валейбольнага спорту. Першапачатковыя дыскусіі ў канчатковым рахунку прывялі да скліканьня ўстаноўчага кангрэсу ў 1947 годзе. Чатырнаццаць нацыянальных фэдэрацыяў, якія прадстаўлялі пяць розных кантынэнтаў, узялі ўдзел у сустрэчах, дзе паміж 18 і 20 красавіка была афіцыйна створана арганізацыя, першым прэзыдэнтам якой стаў француз Поль Лібо. Першы азіяцкі чэмпіянат па валейболе ладзіўся ў Токіё ў 1955 годзе, і на гэтым першынстве мужчынская зборная Індыі выгуляла каманду Японіі ў фінальным матчы.

Адная з галоўных мэтаў кангрэса 1947 году была дасягнута праз два гады, калі быў згуляны першы міжнародны буйны турнір, як то чэмпіянату сьвету. У 1952 годзе была ўведзеная і жаночая вэрсія турніру. У 1964 годзе МАК ухваліў даданьне валейболу ў алімпійскую праграму. Да гэтага часу колькасьць нацыянальных фэдэрацыяў, якія ўваходзілі ў міжнародную структуру, павысілася была да 89 сябраў. Пазьней у 1969 годзе паўстаў яшчэ адзін новы міжнародны турнір — кубак сьвету. У 1991 годзе ён быў ператвораны ў адборачны турнір да летніх Алімпійскіх гульняў.

Пасьля сыходу Лібо і абраньня мэксыканца Рубэна Акосты Эрнандэса прэзыдэнтам арганізацыі ў 1984 годзе сядзіба фэдэрацыі была перанесеная з Парыжу ў Лязану. З новым кіраўніком арганізацыя да беспрэцэдэнтнага ўзроўню актывізавала сваю палітыку прасоўваньня валейболу ва ўсім сьвеце. Захады, прынятыя ў гэтым напрамку, улучылі заснаваньне штогадовых спаборніцтваў па валейболе сярод мужчынаў і жанчынаў. Гэтак была арганізаваная Сусьветная ліга ў 1990 годзе ды Гран-пры ў 1993 годзе. Да таго ж пляжны валейбол трапіў у лік алімпійскіх відаў спорту ў 1996 годзе. Таксама быў зроблены шэраг зьменаў у правілах гульні з мэтай павышэньня цікаўнасьці матчаў.

19 чэрвеня 2008 году Вэй Цзічжун, які на той час займаў пасаду першага віцэ-прэзыдэнта, заняў пасаду кіраўніка арганізацыі падчас 31-га сусьветнага кангрэсу ў Дубаі, калі Рубэн Акоста пастанавіў сабе сысьці ў адстаўку. Афіцыйная перадача паўнамоцтваў прэзыдэнта адбылася 24 жніўня 2008 года ў Пэкіне. Да 2020 году колькасьць сябраў міжнароднай фэдэрацыі дасягнула 222-х нацыянальных фэдэрацыяў.

У адказ на расейскае ўварваньне ва Ўкраіну ў 2022 годзе Міжнародная фэдэрацыя валейболу адхіліла ўсе расейскія нацыянальныя каманды, клюбы і афіцыйных асобаў, а таксама спартоўцаў, якія займаюцца пляжным і сьнежным валейболам, ад усіх спаборніцтваў і пазбавіла Расею права браць удзел валейбольных чэмпіянатах, у тым ліку і тых, якія першапачаткова плянавалася ладзіць у гэтай краіне. У выніку мужчынскі чэмпіянат сьвету 2022 году быў згуляны ў Польшчы і Славеніі.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт.
Хімічны сынтэз

**Хімі́чны сы́нтэз** — штучнае чыненьне хімічных рэакцыяў з атрыманьнем аднаго або некалькіх хімічных злучэньняў. Ён звычайна адбываецца з дапамогай фізычных і хімічных маніпуляцыяў, якія спалучаюць адну ці некалькі рэакцыяў. У сучасных лябараторных умовах працэс зважаецца ўзнаўляльным і надзейным.

Хімічны сынтэз улучае ўжываньне некалькіх злучэньняў, вядомых як рэагенты або рэактанты, якія падвяргаюцца ператварэньню пры пэўных умовах. Сынтэз вымагае зьмешваньня злучэньняў у рэакцыйнай ёмістасьці, такой як хімічны рэактар або простая кругладонная колба. Многія рэакцыі патрабуюць той ці іншай формы апрацоўкі або працэдуры ачысткі дзеля вылучэньня канчатковага прадукту.

Колькасьць, атрыманая ў выніку хімічнага сынтэзу, вядомая як выхад рэакцыі. Як правіла, выхады вылічыюцца ў масе ў грамах падчас лябараторных працаў або ў адсотках ад агульнай тэарэтычнай колькасьці, якая можа быць атрыманая на аснове абмежавальнага рэагенту. Часам здараецца непажаданая хімічная рэакцыя, якая можа зьнізіць пажаданы вынік. Такая рэакцыя мае назву пабочная рэакцыя. Упершыню слова сынтэз у хімічным кантэксце выкарыстаў хімік Гэрман Кольбэ.

## Крыніцы
Гілейка

**Гілейка** (*Гілік*, *Кілейка*) — мужчынскае імя і вытворнае ад яго прозьвішча.

## Паходжаньне

Гілека (Gilleke) — імя германскага паходжаньня. Іменная аснова -гіл- (-кіл-) (імёны ліцьвінаў Гілін, Гілімонт, Таўцігіл; германскія імёны Gillin, Gilmondus, Theudigilius) паходзіць ад германскага Gisala, Gisila 'патомак, нашчадак'.

Варыянты імя ў гістарычных крыніцах: *у [[Васілішкі|Василишскомъ]] повете… земль, Килеиковщины* (4 кастрычніка 1499 году); *Laboriosis Joanne Gileyko, Stephanus Gileyko* (1743 год); *Anna Kileyko* (1756 год); *Magdalena Gilik* (1799 год); *Jan Kilejko* (1844 год).

## Носьбіты
* Станіслаў Гілейка — дайлідзкі валасны старшыня ў Беластоцкай воласьці на 1905 год

## Крыніцы

Катэгорыя:Мужчынскія імёны
Абрушэньне даху на чыгуначным вакзале ў Новым Садзе

**Абрушэньне даху на чыгуначным вакзале ў Новым Садзе** — трагічная падзея, якая адбылася 1 лістапада 2024 году каля 11:50 на чыгуначным вакзале ў Новым Садзе.

У выніку катастрофы загінула чатырнаццаць чалавек, у тым ліку шасьцігадовы хлопчык, і яшчэ трое атрымалі траўмы. Тры пацярпелыя знаходзяцца ў крытычным стане.

## Перадумовы

У 2021 годзе былі абвешчаныя пляны на рэканструкцыю і пашырэньне вакзалу ў рамках праграмы ўраду Сэрбіі па паляпшэньні і мадэрнізацыі чыгуначнай інфраструктуры краіны, у тым ліку ўвядзеньня хуткасных цягнікоў. Рэканструкцыя ўключала мадэрнізацыю шляхоў, будаўніцтва новай плятформы і поўнае абнаўленьне галоўнага будынку з дадаваньнем ліфтаў для людзей з абмежаванымі магчымасьцямі. Працы пачаліся ў верасьні 2021 году.

У рамках рэканструкцыі быў зьнесены мост імя Бошкі Перошавіча, а чыгуначны мост Жэжэль быў адноўлены. Праект распрацаваў Аляксандар Баёвіч, а рэалізоўваўся ён міжнародным кансорцыюзам JV Azvi — Taddei — Horta Coslada International. Рэканструкцыю вакзалу выконвалі кітайскія кампаніі China Railway International і China Communications Construction Company (CCCC) у рамках праекту Будапэшта–Бялград чыгуначная лінія, які зьяўляецца часткай больш шырокай міжнароднай чыгуначнай сеткі.

Абноўлены будынак вакзалу быў афіцыйна адкрыты 19 сакавіка 2022 году з мадэрнізаванымі шляхамі, якія дазваляюць разьвіваць хуткасьць да  паміж Бялградам і Новым Садам.

## Катастрофа
1 лістапада 2024 году каля 11:50 абваліўся дах над галоўным уваходам чыгуначнага вакзалу ў Новым Садзе. У выніку катастрофы загінула чатырнаццаць чалавек, у тым ліку шасьцігадовы хлопчык, і яшчэ трое атрымалі траўмы.

Інжынэр-будаўнік Даніэль Дашыч заявіў, што абрушэньне адбылося з-за дадатковай сталёвай канструкцыі для шкляных панэляў, якая была ўсталяваная падчас рэканструкцыі.

## Рэакцыі
Урад Сэрбіі абвясьціў 2 лістапада 2024 году днём нацыянальнай жалобы, а ў Новым Садзе была абвешчаная трохдзённая жалоба. У Рэспубліцы Сэрбскай таксама была абвешчаная жалоба.

Прэм’ер-міністар Вугоршчыны Віктар Орбан выказаў спачуваньні Сэрбіі і сем’ям ахвяраў.

Прэзыдэнт Сэрбіі Аляксандар Вучыч запатрабаваў палітычнай і крымінальнай адказнасьці за катастрофу. Кітайскі кансорцыюм, які ўдзельнічаў у рэканструкцыі, заявіў, што дах не ўваходзіў у праект рэканструкцыі.

## Крыніцы

Катэгорыя:Новы Сад
Катэгорыя:Чыгуначная інфраструктура Сэрбіі
Катэгорыя:Катастрофы ў Сэрбіі
Катэгорыя:Катастрофы 2024 году
Катэгорыя:Транспартныя катастрофы ў Сэрбіі
Мендрык

**Мендрык** (*Міндрык*, *Мендрэк*), **Мандрык** — мужчынскае імя і вытворнае ад яго прозьвішча.

## Паходжаньне

Мандарык, Мантарык, пазьней Мэндэрых, Мэндрых або Мэндрык (Mandariks, Mantharigus, Menderich, Mendrich, Mendrick) — імя германскага паходжаньня. Іменная аснова -менд- (-мант-, -мінд-) (імёны ліцьвінаў Мінціла, Мінтаўт, Мендэр; германскія імёны Mindilo, Mindelt, Mender) паходзіць ад стараверхненямецкага menden 'весяліцца, цешыцца', а аснова -рых- (-рык-) (імёны ліцьвінаў Дзітрык, Індрых, Эрык; германскія імёны Hindrich, Ditricus, Erik) — ад гоцкага reiks 'магутны', германскага rikja 'магутны, каралеўскі'.

Варыянты імя ў гістарычных крыніцах: *Щасный Мендрекъ* (1567 год); *Lucia Mandryk* (1783 год); *Mindryk* (1807 год); *Krystyna Mendryk* (1793 год); *Пракседа Мендрикъ* (1854 год).

## Носьбіты
* Аўгуст Мендрык — уладальнік зямлі ў Дынабурскім павеце на 1878 год
* Юзэфа, Францішка і Ўладзіслаў Міндрыкі (*Mindryk*) — уладальнікі гаспадарак у Васількове каля Германавічаў на 1937 год

На гістарычнай Лідчыне існуе вёска Мендрыкаўшчына.

## Глядзіце таксама
* Мэнтэ
* Рык

## Заўвагі

## Крыніцы

Катэгорыя:Мужчынскія імёны
Канстанцін Сідаровіч

**Канстанці́н Сідаро́віч** (14 верасьня 1906, Беласток — 29 траўня 1990, Беласток) — беларускі грамадзка-культурны дзяяч.

## Жыцьцяпіс
Нарадзіўся ў сям’і выхадцаў з малазямельных сялянаў. У 1914—1915 роках навучаўся ў пачатковай школе ў Беластоку. У 1915 сям’я выехала ў бежанства ў Кацярынаслаўскую губэрню, у вёску Саксагань, дзе ён пайшоў у другі кляс пачатковай школы. Пазьней яны пераехалі ў Кацярынаслаў.

У 1922 року сям’я Сідаровічаў вярнулася ў Беласток, які паводле Рыскай мірнай дамовы адышоў да Польшчы. Цяжка захварэў на тыф, а пазьней на ліхаманку. Пасьля выздараўленьня самастойна вучыўся чытаць і пісаць па-польску. Упершыню сутыкнуўся зь беларускім рухам у 1923 року яшчэ падлеткам, калі выпадкова трапіў на «працэс 45-ці». У 1926 року стаў адным з заснавальнікаў Беластоцкага павятовага камітэту Беларускай сялянскай-работніцкай грамады. У 1927 року быў у ліку стваральнікаў і актывістаў гуртка Таварыства беларускай школы ў Беластоку. У 1935 годзе спрабаваў заснаваць у Беластоку гурток Беларускага інстытута гаспадаркі і культуры. У 1937 року ўдзельнічаў у стварэньні Каапэратыўнага таварыства працаўнікоў беларускага тэатру «Полымя», які дзейнічаў на Беласточчыне.

Падчас нямецкай акупацыі быў сябрам Беларускага камітэта ў Беластоку, дзе сьпяваў у хоры і граў у аркестры.

У 1944 року стаў ініцыятарам аднаўленьня дзейнасьці тэатральнага каапэратыву «Полымя», які неўзабаве быў ліквідаваны новай уладай. У 1945 року быў сярод арганізатараў беларускай школы ў Беластоку. Пасьля бараніў яе ад пераўтварэньня ў расейскамоўную. У часы Польскай Народнай Рэспублікі далучыўся да дзейнасьці Беларускага грамадзка-культурнага таварыства і працаваў у тыднёвіку «Ніва». Перадаў БГКТ тэатральныя дэкарацыі, створаныя Язэпам Драздовічам для ТБШ у 1933 року, якія захоўваў на гарышчы свайго дома. Падтрымліваў сувязь зь беларускімі эмігрантамі, сярод якіх Васіль Лукашык і Сяргей Хмара, за што трапіў пад нагляд Службы бясьпекі ПНР. Быў гадзіншчыкам паводле прафэсіі.

Пахаваны на праваслаўных могілках парафіі Ўсіх Сьвятых у Беластоку.

Калекцыя дакумэнтаў Канстанціна Сідаровіча была набытая Беларускім гістарычным таварыствам.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* ''Марыля Базылюк.'' На жыццёвых сцежках… Успаміны // Беларускі каляндар // Галоўнае праўленне БГКТ, Беласток, 1990. — С. 93—101.
* ''Яўген Мірановіч''. Кастусь Сідаровіч // Ніва. Беларускі гамадска-культурны тыднёвік, Беласток, 1990. — С. 5.
* Aparat Represji w Polsce Ludowej 1944—1989. — 2008. — № 1(6). — С. 232—233.
* Месца пахаваньня

Катэгорыя:Польскія беларусы
Парушаючы наказы

***Парушаючы наказы*** () — італьянская порнастужка, якую зьняў рэжысэр Тынта Брас у 2000 годзе, а яе выпусьцілі для прагляду 2000 годзе.

## Зьмест
Маладая жанчына з Вэнэцыі Карла Борын (грае Юлія Маярчук) едзе ў Лёндан і пачынае рабіць у гасьцініцы. Яна шукае кватэру, бо яе каханы Матэа (грае Ярна Бэрнарда) хутка прыедзе зь Італіі. Разбэшчаная агентка па нерухомасьці Мойра (грае Франчэска Нунцы) знаходзіць Карле Борын кватэру з вакном на бераг Тэмзы. Раўнівы Матэа знаходзіць фатаграфію голай Карлы Борын і лісты са сваім колішнім каханкам французам Бэрнарам (грае Маўра Лорэнц). Матэа сварыцца з Карлаю Борын па тэлефоне. Карла Борын мае адносіны з разбэшчанай Мойрай. Затым Карла Борын сьпіць з колішнім мужам Мойры. Матэа з адчаю едзе да Лёндану да Карлы Борын.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Парушаючы наказы на БЗФІ
* Парушаючы наказы на Архіве кіно Італіі

Катэгорыя:Эратычныя фільмы
Катэгорыя:Італьянскія фільмы 2000 году
Катэгорыя:Фільмы 2000 году
Катэгорыя:Італьянскія фільмы
Катэгорыя:Фільмы на італьянскай мове
Катэгорыя:Італьянскія фільмы з эротыкай і драмай
Катэгорыя:Фільмы 2000-х італьянскай мовай
Катэгорыя:Фільмы Тынта Браса
Яны завуць іх... Бандыты!

***Яны завуць іх... Бандыты!*** () — італьянская стужка, якую зьняў рэжысэр Пасуале Скутэры ў 1999 годзе. Стужка апісвае падзеі сярэдзіны 1860-ых гадоў ў Італіі.

## Зьмест
Падзеі 1860—1861 гадоў апісваюць паўстаньне ў вобласьці Базыліката. Гэта поўдзень Італіі.

Кармінэ Крока б'ецца разам з войскам Джузэпэ Гарыбальдзі. Кармінэ Крока хоча перамогі і славы. Пасьля стварэньня адзінае дзяржавы Кармінэ Крока спрабуе шукаць справядлівасьці, але ніхто яму не дапамагае. Ён становіцца бандытам. Насельнікі пачынаюць паўстаньне і Кармінэ Крока становіцца іх правадыром. Ён становіцца ворагам Джузэпэ Гарыбальдзі.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Яны завуць іх... Бандыты! на БЗФІ

Катэгорыя:Італьянскія фільмы
Катэгорыя:Італьянскія фільмы 1999 году
Катэгорыя:Фільмы 1999 году
Катэгорыя:Фільмы на італьянскай мове
Катэгорыя:Фільмы 1990-х італьянскай мовай
Orthphoto.net

**Orthphoto.net** (*артфотанэт*) — польская старонка ў сеціве. Яна мае задачу выставу ў сеціве здымкі з жыцьця праваслаўнае царквы зь некалькіх краінаў: Альбанія, Грэцыя, Польшча і іншых.

Старонка была заснаваная ў 2003 годзе.

Старонка мае сталых карыстальнікаў. Мае больш за 125 тысяч здымкаў, больш ўа 6 400 карыстальнікаў, больш за 490 тысяч допісаў да здымкаў.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Унікальная фота-выстаўка ў Беластоку
* Інтэрнэт-праект Orthphoto.net праводзіць Міжнародны конкурс праваслаўнай фатаграфіі OrthPhoto Awards
* Падведзены вынікі міжнароднага конкурсу фатаграфій аб праваслаўнай веры, праваслаўнай Царкве і праваслаўнай культуры OrthPhoto Awards

Катэгорыя:Рэлігійныя вэб-сайты
Катэгорыя:Праваслаўныя старонкі ў сеціве
Катэгорыя:Фатаграфічныя старонкі ў сеціве
Катэгорыя:Польскія вэб-сайты
Катэгорыя:Базы зьвестак фільмаў у Інтэрнэце
Катэгорыя:Вэб-сайты, якія зьявіліся ў 2003 годзе
Мінціла

**Мінціла** (*Манціла*, *Мінтэль*), **Мендзіла** — мужчынскае імя і вытворнае ад яго прозьвішча.

## Паходжаньне

Мандзіла, Манціла, Міндзіла або Менціла, пазьней Мінтэль або Мэндыла (Mandila, Mantillo, Mindilo, Menzila, Mintel, Mendilo) — імя германскага паходжаньня. Іменная аснова -менд- (-мант-, -мінд-) (імёны ліцьвінаў Мінтаўт, Мендэр, Мендрык; германскія імёны Mindelt, Mender, Mendrick) паходзіць ад стараверхненямецкага menden 'весяліцца, цешыцца'.

Этымалягічны слоўнік старапольскіх асабовых імёнаў, выдадзены Польскай акадэміяй навук, адзначае гістарычнае бытаваньне ў Польшчы германскага імя Mendela (Mandel, Mindel, Mencel, Mencyl, Mancel).

У Прусіі адзначалася імя *Mandele* (Хроніка Прускай зямлі Мікалая зь Ярошына). Апроч таго, у Прусіі бытавалі прозьвішчы Mentel і Mintel. 

У Польшчы адзначаецца прозьвішча Мэнтэль (Mentel).

Варыянты імя ў гістарычных крыніцах: *князи [[Яцьвягі|Ятвяжьсціи]], Минтеля* (Галіцка-Валынскі летапіс); *у [[Войдат (імя)|Воидатовъскомъ]] селе пят служоб: <…> [[Юнгайла|Юнъкгаило]] Манътиловичъ* (23 траўня 1539 году); *земли пустовские… Минтилишъку* (2 лютага 1553 году); *Adam Mintel* (1802 год); *Wasylij Miendziłło* (1841 год); *Jan Miendziło* (1842 год).

## Глядзіце таксама
* Мэнтэ
* Рык

## Крыніцы

Катэгорыя:Мужчынскія імёны
Мендэр

**Мендэр** (*Мэндэр*, *Мантэра*, *Мандэр*, *Мандр*, *Міндэр*, *Мінтар*, *Мінтэр*) — мужчынскае імя і вытворнае ад яго прозьвішча.

## Паходжаньне

Мантар або Мандэр, пазьней Мэндэр або Міндэр (Mantarius, Manderus, Meender, Mender, Minder) — імя германскага паходжаньня. Іменная аснова -менд- (-мант-, -мінд-) (імёны ліцьвінаў Мінціла, Мінтаўт, Мендрык; германскія імёны Mindilo, Mindelt, Mendrick) паходзіць ад стараверхненямецкага menden 'весяліцца, цешыцца', а аснова -гер- (-ер-) (імёны ліцьвінаў Герман, Гунтэр, Кіндэр; германскія імёны Herman, Gunter, Kinder) паходзіць ад гоцкага harjis, германскага heri 'войска, загон' або гоцкага hairus, германскага heru 'меч'.

У Памор’і бытавала прозьвішча Menter.

Варыянты імя ў гістарычных крыніцах: *земля [[Гесьмін|Кисменова]] а Минъторова* (1440—1492 гады); *Миколай Мантера* (1567 год); *Mikołaj Minder* (1700 год); *Jakub Mender* (1708 год); *Menderyszki* (1744 год); *Minderii* (1811 год); *Karolina Mander* (1820 год); *Pawlina Karolina Minter* (1860 год).

## Носьбіты
* Павал Крыштанавіч (Хршчанавіч) Мендэр — літоўскі баярын, які ўпамінаецца ў 1570 і 1571 гадох
* Пётар Паўлавіч Міндэр — вількамірскі зямянін, які ўпамінаецца ў 1596 годзе
* Станіслаў Паўлавіч Хршчановіч Міндэр — вількамірскі зямянін, які ўпамінаецца ў 1606 годзе
* Іван Мандр — уладальнік зямлі ў Гарадзенскай губэрні на 1890 год
* Мечыслаў і Юзэф Мінтаровічы (*Mintorowicz*) — уладальнікі гаспадарак у Барсуках каля Докшыцаў на 1938 год

Мінтаровічы — літоўскі шляхецкі род.

## Глядзіце таксама
* Мэнтэ
* Геры

## Крыніцы

Катэгорыя:Мужчынскія імёны
Эртвін

**Эртвін** — мужчынскае імя і вытворнае ад яго прозьвішча.

## Паходжаньне

Гартвін, Гертвін або Артвін (Hartwin, Hertwin, Artwin) і Вінарт (Winhart) — імёны германскага паходжаньня. Іменная аснова -гард- (-гарт-, -арт-) (імёны ліцьвінаў Бэйнарт, Ленарт, Мэйнарт; германскія імёны Beynart, Lenhardt, Meinhart) паходзіць ад гоцкага hardus 'моцны, цьвёрды', а аснова -він- (імёны ліцьвінаў Бутвін, Монтвін, Радавін; германскія імёны Butwin, Mondawin, Radowin) — ад гоцкага wins 'сябар'.

Варыянты імя ў гістарычных крыніцах: *Ertwinowa* (19 студзеня 1727 году).

## Глядзіце таксама
* Гарт
* Віна

## Крыніцы

Катэгорыя:Мужчынскія імёны
Сундар

**Сундар** — мужчынскае імя.

## Паходжаньне

Сундэр, Сундар, або Сунтар (Sunder, *Sundar, Sunthar) — імя германскага паходжаньня. Іменная аснова сунд- (сунт-) (імя ліцьвінаў Сундаўт; германскае імя Sundolt) паходзіць ад стараверхненямецкага sundar 'поўдзень', а аснова -гер- (-ер-) (імёны ліцьвінаў Герман, Гунтэр, Кіндэр; германскія імёны Herman, Gunter, Kinder) — ад гоцкага harjis, германскага heri 'войска, загон' або гоцкага hairus, германскага heru 'меч'.

У ваколіцах Русі (Прусія) адзначалася прозьвішча Sonder.

Варыянты імя ў гістарычных крыніцах: *Sundarowicz* (29 лістапада 1777 году); *Anna Sundarowicz* (1820 год).

## Глядзіце таксама
* Сунда
* Геры

## Заўвагі

## Крыніцы

Катэгорыя:Мужчынскія імёны
Цільмунт

**Цільмунт** (*Цільмонт*, *Тыльмонт*) — мужчынскае імя і вытворнае ад яго прозьвішча.

## Паходжаньне

Цілімунд або Цільмунд (Zilimund, Tilmund) — імя германскага паходжаньня. Іменная аснова ціл- (імёны ліцьвінаў Цілен, Цільвін; германскія імёны Zillen, Tziliwin) паходзіць ад гоцкага (ga)tils 'прыдатны, зручны, прыстойны', а аснова -мунд- (-мунт-, -монт-) (імёны ліцьвінаў Монтгерд, Валімонт, Жыгімонт; германскія імёны Mundgerd, Walmont, Sigimunt) — ад германскага *mundô 'рука, абарона, крэўнасьць' або гоцкага munds 'моц розуму, імкненьне', mundrs 'гарлівы, палкі'.

Адпаведнасьць імя Цільмонт германскаму імю Zilimunt сьцьвердзіў францускі лінгвіст-германіст Раймонда Шмітляйна, які на падставе шматгадовых дасьледаваньняў прыйшоў да высноваў пра германскае паходжаньне літоўскіх уласных імёнаў. Германскі характар літоўскіх імёнаў з асновай -монт- (-мант-) — як і запазычаньне самой асновы з германскіх моваў — таксама сьцьвердзіў амэрыканскі лінгвіст Альфрэд Зэн.

Варыянты імя ў гістарычных крыніцах: *з села Тилмунтовичъ* (1567 год); *[[Хлёдвіг|Liudowicum]] Tilmontt* (10 верасьня 1812 году); *Тыльмонтовною* (13 лістапада 1851 году).

## Глядзіце таксама
* Ціла
* Мунд

## Крыніцы

Катэгорыя:Мужчынскія імёны
Вінаўд

**Вінаўд** (*Вінальд*, *Віняўт*) — мужчынскае імя і вытворнае ад яго прозьвішча.

## Паходжаньне

Віневалд або Віналд, пазьней Вінальт або Вінаўд (Wineuald, Wineald, Winoldus, Vinaldr, Vinald, Winald, Winoldt, Winolt, Winoud), Віняўд (Winiaud) і Валдвін (Waldwin) — імёны германскага паходжаньня. Іменная аснова -він- (імёны ліцьвінаў Бутвін, Монтвін, Радавін; германскія імёны Butwin, Mondawin, Radowin) паходзіць ад гоцкага wins 'сябар', аснова -гаўд- (-гаўт-, -каўд-) (імёны ліцьвінаў Гаўтоўт, Гаўдземунда, Саргоўд; германскія імёны Gautald, Gaudemund, Saregaud) — ад германскага *gautaz 'гот' або гоцкага goþs 'добры, годны', godei 'дабро, годнасьць, цнота', а аснова -валд- (-алд, -олт) (імёны ліцьвінаў Геральт, Левалт, Рамвольт; германскія імёны Gerwald, Lewolt, Romuald) — ад гоцкага і германскага waldan 'валодаць, гаспадарыць' або wulþus 'слава, мажнасьць'.

Варыянты імя ў гістарычных крыніцах: *do sioła Dolgow, Winowdow* (1565 год паводле выпісу 1784 году); *Pana Corneliusza Winolda* (1625 год); *Elisabetha Winiautowna* (26 лістапада 1786 году); *Agnetem Winiawtowna* (7 сакавіка 1804 году); *Martinum Winiawtt* (21 лістапада 1811 году).

## Глядзіце таксама
* Віна
* Валд

## Крыніцы

Катэгорыя:Мужчынскія імёны
Перакрыжаваньне (фільм, 1998)

**Перакрыжаваньне** () — расейская мэлядрама і камэдыя, якую здымалі ў Беларусі ў 1998 годзе. Яна павінна была паказвацца на расейскім тэлебачаньні.

## Зьмест
Алік (Леанід Ярмольнік) колісь быў славутым у СССР, бо быў удзельнікам рок-гурту. Час ідзе і ў сучаснае Расеі яго забылі. Нечакана яго знайшоў чалавек, які хоча правесьці яго выступленьні ў ЗША. Аліку трэба жаніцца, бо візу ў ЗША не дадуць асобе бязь шлюбу і сям'і.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Перакрыжаваньне на БЗФІ

Катэгорыя:Фільмы 1998 году
Катэгорыя:Беларускія фільмы 1998 году
Катэгорыя:Расейскія фільмы 1998 году
Катэгорыя:Фільмы на расейскай мове
Катэгорыя:Беларускія мэлядраматычныя фільмы
Катэгорыя:Расейскія мэлядраматычныя фільмы
Катэгорыя:Кінакамэдыі 1998 году
Катэгорыя:Фільмы «Беларусьфільму»
Катэгорыя:Беларускія камэдыйныя фільмы
Катэгорыя:Фільмы пра Маскву
Катэгорыя:Расейскія камэдыйныя фільмы
Дакумэнтальнае кіно

[міні|[Чарлі Чаплін захапляецца 35-мілімэтровай кінакамерай на прыстані Танджунь Прыок неўзабаве пасьля таго, як Чаплін прыбыў у докі Батавіі. Чарлі Чаплін меў сваю ўласную 16-мм кінакамэру.]]
**Дакумэнтальнае кіно** (або **неігравое кіно**) — від кінэматографа. Дакумэнтальным называецца стужка, ў аснову якой ляглі здымкі сапраўдных падзей і асоб. Слова *«дакумэнтальны»* () у дачыненьні да такога жанру/віду кіно быў упершыню прапанаваны Джонам Грырсанам (пад псэўданімам «Кінаглядач») у рэцэнзіі на стужку «Мана паўднёвых мораў», апублікаванай 8 лютага 1926 года. Да гэтага францускія журналісты і крытыкі называлі такую стужку, зробленыя на матэрыялах здымак падарожжаў. Грырсан жа вызначыў дакумэнтальнае кіно як *«творчую распрацоўку рэчаіснасьці»*.

Першыя дакумэнтальныя здымкі былі зроблены яшчэ пры зараджэньні кінэматографа. Тэмай для дакумэнтальных стужак найчасьцей становяцца цікавыя падзеі, культурныя зьявы, навуковыя факты і гіпотэзы, а таксама знакамітыя асобы і супольнасьці. Майстры гэтага віду кінатворчасьці нярэдка ўзьнімаліся да сур’ёзных філясофскіх абагульненьняў у сваіх творах. Рэканструкцыі сапраўдных падзей у ігравым кінэматографе (напрыклад, гістарычны фільм, біяграфічны фільм, і т. п.) не адносяцца да дакумэнтальнага кіно.

Прыкладам дакумэнтальнага кіно можна назваць «Ворша 1991».

## Глядзіце таксама
* Мастацкае кіно

## Крыніцы

## Літаратура
* 

## Вонкавыя спасылкі


Катэгорыя:Дакумэнталістыка
Гістарычнае кіно

**Гістарычнае** ці **касьцюмнае кіно** — жанр кінэматографа, які паказвае пэўныя гістарычныя эпохі, падзеі і асоб мінулага. Адрозьніваюць гісторыка-біяграфічныя фільмы пра сапраўдныя гістарычныя дзеячаў, якія ілюструюць іх жыцьцёвы шлях («Купала», «Спартак», «Аляксандар Неўскі)», і гісторыка-прыгодніцкія фільмы пра выдуманых асобў мінулых гадоў, часьцяком з вострасюжэтнай інтрыгай («Граф Монтэ-Крыста», фільмы пра Індыяну Джонса). Гістарычныя фільмы нярэдка зьяўляюцца экранізацыямі гістарычных раманаў. 

## Жанры
Касьцюмнае кіно нярэдка перасякаецца з жанрамі прыгодніцкага фільма і баявіка, бо часьцей за ўсё прадметам фільма становяцца драматычныя і лёсавызначальныя падзеі, войны, перавароты і г. д. Па часе і характару дзеяньня вылучаюць некалькі спэцыфічных разнавіднасцяў гістарычнага фільма:
* **[[Ваенны фільм|Батальнае кіно]]** — у савецкім кінэматографе асабліва распаўсюджаны былі фільмы пра Другую сусьветную вайну.
* **[[Пеплум, жанр|Пеплум]]** — высокабюджэтныя фільмы пра старажытны свет з пышнымі касьцюмамі і дэкарацыямі, нярэдка з вялікімі масоўкамі. Жанр узьнік у Італіі, аднак найвышэйшага росквіту дасягнуў у Галівудзе ў канцы 1950-х і пачатку 1960-х («Бэн-Гур», «Спартак», «Клеапатра»).
* **[[Фільм плашча і шпагі]]** — касьцюмнае кіно з дынамічным развіцьцём дзеяньня і фэхтавальнымі паядынкамі, часьцяком — экранізацыі раманаў Дзюма або фільмы пра піратаў. На ролях адважных герояў і высакародных разбойнікаў спэцыялізаваліся Дуглас Фэрбэнкс, Эрал Флін, Жан Марэ, Міхаіл Баярскі.
* **[[Вэстэрн]]** — жанр гісторыка-прыгодніцкага кіно, які нарадзіўся ў Амэрыцы і дзеяньне якога адбываецца на Дзікім Захадзе ў XIX стагодзьдзі. Пасьля вэстэрны, адаптаваныя пад нацыянальныя асаблівасьці, сталі здымаць і ў іншых краінах (гл. спагеці-вэстэрн, істэрн).
* **[[Цямбара]]** — японскае кіно пра самураяў, найбуйнейшым майстрам якога быў Акіра Курасава («Сем самураяў», «Трон у крыві»).
* **[[Вуся]]** — кітайскае гісторыка-прыгодніцкае кіно з фантастычна ўвыдатненымі ўсходніх адзінаборстваў («Тыгр крадзецца, дракон стаіўся», «Дом лятаючых кінжалаў»).

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Гістрычнае кіно
* Гістарычнае кіно на Баравіку

Катэгорыя:Жанры кіно
*
Сем самураяў

***Сем самура́яў*** ()&nbsp;— японскі драматычны фільм 1954 году рэжысэра Акіры Курасавы. Лічыцца клясыкай японскай і сусьтветнай кінэматаграфіі.

## Зьмест

Японія, XVI стагодзьдзе. У краіне грамадзянская вайна, паўсюль лютуюць банды разбойнікаў і ліхадзеі. Бедныя сяляне наймаюць для абароны вёскі семярых самураяў. Яны гуртуюць разгубленых і баязьлівых жыхароў вёскі ў гэтай вайне супраць разбойнікаў, якія па сутнасьці&nbsp;— такія ж няшчасныя ахвяры эпохі.

## Намінацыі і ўзнагароды
* 1954 — **[[Вэнэцыянскі кінафэстываль]]**
** **Пераможца**&nbsp;— Срэбраны леў (Акіра Курасава)
** Намінант&nbsp;— Залаты леў (Акіра Курасава)
* 1955 — **Прэмія «Майніці»**
** **Пераможца**&nbsp;— Найлепшы актор другога пляну (Сэйдзі Міягуці)
* 1956&nbsp;— **[[BAFTA]]**
** Намінант&nbsp;— Найлепшы фільм
** Намінант&nbsp;— Найлепшы замежны актор (Тасіра Міфунэ)
** Намінант&nbsp;— Найлепшы замежны актор (Такасі Сімура)
* 1956&nbsp;— **[[Оскар]]**
** Намінант&nbsp;— Найлепшая работа мастака (ч/б фільмы)
** Намінант&nbsp;— Найлепшая работа касьцюмэра (ч/б фільмы)
* 1959&nbsp;— **Прэмія «Юсі»**
** **Пераможца**&nbsp;— Найлепшы замежны рэжысэр (Акіра Курасава)
** **Пераможца**&nbsp;— Найлепшы замежны актор (Такасі Сімура)

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* 

Катэгорыя:Драматычныя фільмы 1954 году
Катэгорыя:Японскія фільмы 1954 году
Катэгорыя:Драматычныя фільмы Японіі
Катэгорыя:Гістарычныя фільмы пра XVI стагодзьдзе
Катэгорыя:Фільмы на японскай мове
Катэгорыя:Фільмы Акіры Курасавы
Катэгорыя:Фільмы паводле сцэнароў Акіры Курасавы
Рабі!

***Рабі!*** () — італьянская порнастужка, якую зьняў рэжысэр Тынта Брас у 2003 годзе, а яе выпусьцілі для прагляду 28 жніўня 2003 году.

## Зьмест
У стужцы расказваецца пра адносіны мужчыны і жанчыны. Стужка — шэсьць асобных падзеяў, дзе розныя асобы паказваюць свае адносіны. Стужка мае паказаць голай і яго стужка мае. Стужка ра пары каханкаў, якія трохі надакучылі адно аднаму.

Сьпіс гісторыяў:
# «Алібі»
# «Крыж накрыж»
# «Зь мілым рай і ў будане»
# «Проста забаўка»
# «Ганьба таму, хто нядобра пра гэта падумае»
# «Назаві мяне сьвіньнёй — мне падабаецца»

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Рабі! на БЗФІ

Катэгорыя:Эратычныя фільмы
Катэгорыя:Італьянскія фільмы 2003 году
Катэгорыя:Фільмы 2003 году
Катэгорыя:Італьянскія фільмы
Катэгорыя:Фільмы на італьянскай мове
Катэгорыя:Італьянскія фільмы з эротыкай і драмай
Катэгорыя:Фільмы 2000-х італьянскай мовай
Катэгорыя:Фільмы Тынта Браса
Рока Сыфрэды

**Рока Сыфрэды** () — італьянскі порнаактор, які вядомы сваім жорсткім абыходжаньнем на здымках порнастужак. Рока Сыфрэды — прадусар, сцэнарыст, рэжысэр, пісьменьнік.

## Жыцьцяпіс
Рока Сыфрэды нарадзіўся 4 траўня 1964 году ў Італіі, Абруца, Артона. Яго сапраўднае імя — **Рока Тана** ().

Пачаў здымацца ў порнастужках з 1984 году. Пасьля таго меў перапынак. У 1986 годзе Тэрэса Арлоўская прыцягнула да здымкаў у парнастужках.  З таго часу здымаецца без перапынку. Асноўныя здымкі вядзе ў Вугоршчыне. Рока Сыфрэды заснаваў свае прадпрыемства «Вырабы Рока Сыфрэды».

## Сям’я
[міні|зьлева|Рока Сыфпюрэды з жонкаю Розаю Карачола. [Бэрлін, Нямеччына, 2024 год.]]
Рока Сыфрэды жанаты на Розе Карачола. Яна была Міс Вугоршчыны. Ён жаніўся на ёй у 1995 годзе. Маюць дзяцей: сын Лярэнца (1996 г. нар.) і сын Леанарда (1998 г. нар.).

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Рока Сыфрэды на БЗФІ
* Старонка ў сеціве Рока Сыфрэды

Катэгорыя:Італьянскія порнарэжысэры
Катэгорыя:Італьянскія порнавытворцы кіно
Катэгорыя:Нарадзіліся ў 1964 годзе
Катэгорыя:Нарадзіліся 4 траўня
Катэгорыя:Італьянскія кінаакторы
Катэгорыя:Італьянскія порнаакторы
Катэгорыя:Асобы Артоны
Катэгорыя:Асобы сыцылійскага паходжаньня
Катэгорыя:Удзельнікі італьянскіх рэаліці-шоў
Катэгорыя:Італьянскія хрысьціянскія дзеячы
Катэгорыя:Акторы Абруцы