open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Музэй Міністэрства ўнутраных справаў Рэспублікі Беларусь

**Музэ́й Міністэ́рства ўну́траных спра́ваў Рэспу́блікі Белару́сь** — музэй у Менску па адрасе вул. Гарадзкі Вал, 7. Адчынены ў 1986 року; экспазыцыя прысьвечаная гісторыі праваахоўных органаў на тэрыторыі сучаснай Беларусі ад часоў Вялікага Княства Літоўскага да нашага часу.

## Гісторыя
Музэй МУС быў створаны 24 кастрычніка 1986 паводле распараджэньня Савету Міністраў БССР. Першым дырэктарам стаў Міхаіл Жукоўскі.

1 верасьня 2005 року адбылося адкрыцьцё новай экспазыцыі пасьля рэстаўрацыі.

## Экспазыцыя
Прадстаўленая гісторыя праваахоўных структураў часоў Вялікага Княства Літоўскага, Рэчы Паспалітай, Расейскай імпэрыі, дзейнасьці міліцыі ў БССР, у пэрыяд Другой сусьветнай вайны, пры ліквідацыі наступстваў катастрофы на Чарнобыльскай АЭС, на сучасным этапе.

Уваход у музэй вольны.

## Вонкавыя спасылкі
* Зьвесткі на бачыне МУС Беларусі
* У музэі сумна ня будзе // Зьвязда
* Музэй МУС рыхтуецца да стагодзьдзя беларускай міліцыі

Катэгорыя:Музэі Менску
Катэгорыя:Міністэрства ўнутраных справаў Рэспублікі Беларусь
Рэактыўны артрыт

**Рэакты́ўны артры́т** (хвароба Рэйтэра;  — сустава + запаленьне) — запаленьне суставы ў выніку заражэньня іншага органу  і кішачнымі мікраарганізмамі (сальманэлы, шыгелы,  і ). Як правіла, разьвіваецца пры ўмове наяўнасьці ў крыві спадчыннага   падвіду . Хвароба ўзьнікае ад хлямідыёзу ў 9 разоў часьцей у маладзёнаў, чым у дзяўчынаў. Траціна выпадкаў немачы прыпадае на заражэньне ерсыніяй, што часьцей здараецца ў сьпякотных краінах (Індыя). Ускладненьне хваробы вядзе да нявечаньня суставаў і пашкоджаньня ўнутраных органаў (лёгкія, лімфавузлы, нэрвы, страўнікава-кішачны тракт і сэрца).

## Папярэджаньне
Прадухіленьню хваробы спрыяе плоцевая аднашлюбнасьць, адсутнасьць у хаце грызуноў (мышы і пацукі), захоўваньне ежы ад псаваньня, мыцьцё гародніны і садавіны перад ужываньнем і прыгатаваньнем. У сьпякотных краінах для мыцьця фруктаў варта выкарыстоўваць бутэляваную ваду.

## Праявы

Спачатку хвароба выяўляецца праз боль і рэзі ў мачаспуску. Адзначаюцца кароткачасовыя праявы запаленьня вачэй і зрэдку панос. Пасьля ўзьнікае боль і ацёк у суставах пальцаў ног і каленяў, на месцы злучэньня сухажыльляў з касьцямі ля пяткі. Пры гэтым суставы пашкоджваюцца толькі з аднаго боку. Скура на месцы паражэньня становіцца чырвонай або сінюшнай. Таксама могуць узьнікаць язвачкі на языку, сьлізьніцы рота і плоцевых органах. На ступнях і далонях адзначаюцца сып і плямы.

## Дасьледаваньне
Старажытнагрэцкі лекар Гіпакрат першым апісаў адначаснае запаленьне вачэй і суставаў пры частым і балючым мачаспусканьні ў маладзёна, які захварэў пасьля плоцевай сувязі. Ад аднолькавых праяваў немачы цярпеў генуэскі мараплавец Хрыстафор Калюмб. У 1818 г. ангельскі лекар  назваў адначаснае запаленьне суставаў, вачэй і мачаспуску сымптомамі адной хваробы. У 1916 г. нямецкі лекар  устанавіў сувязь захворваньня з дызэнтэрыяй. У выніку хваробу пачалі называць сындромам Рэйтэра. У 1977 г. некалькі лекараў прапанавалі замяніць назоў хваробы на рэактыўны артрыт, бо ў 1947 г. амэрыканскі вайсковы суд у Нюрнбэргу (Баварыя) выкрыў удзел Рэйтэра ў сьмяротных досьледах над сотнямі зьняволеных канцлягера Бухэнвальд (Турынгія, Трэці Райх). У 2009 г. за хваробай замацаваўся сучасны назоў.

## Крыніцы

Катэгорыя:Захворваньні
Катэгорыя:Інфэкцыйныя захворваньні
Катэгорыя:Імуналёгія
Катэгорыя:Дэрматалёгія
Патоцкі

**Патоцкі** — беларускае прозьвішча.

## Вядомыя носьбіты
* Алег Патоцкі — беларускі футбаліст
* Антоні Патоцкі — беларускі й польскі пісьменьнік і літаратурны крытык
* Раман Ігнаці Францішак Патоцкі — палітычны дзяяч Рэчы Паспалітай, асьветнік
* Лявон Патоцкі — беларускі мэмуарыст
* Юзэф Караль Патоцкі — беларускі й польскі паэт і публіцыст

## Глядзіце таксама
* Патоцкі сельсавет (неадназначнасьць)
Патоцкі сельсавет (неадназначнасьць)

Назву **Патоцкі** маюць:

* **[[Патоцкі сельсавет|Патоцкі сельсавет]]** — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Клічаўскага раёну Магілёўскай вобласьці.
* **[[Патоцкі сельсавет (Казаўскі раён)|Патоцкі сельсавет]]** — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Казаўскога раёну Тарнопальская вобласьці Ўкраіны.

## Глядзіце таксама
* Патоцкі (прозьвішча)
Мэмарыяльны музэй-майстэрня Заіра Ісакавіча Азгура

**Мэмарыя́льны музэ́й-майстэ́рня Заі́ра Іса́кавіча А́згура** — музэй, прысьвечаны жыцьцю й творчасьці беларускага скульптара Заіра Азгура. Месьціцца па адрасе: г. Менск, вул. З. Азгура, д. 8.

Заснаваны 4 студзеня 1996 г. паводле ўказу прэзыдэнта Рэспублікі Беларусь «Аб увекавечаньні памяці народнага мастака СССР, Героя Сацыялістычнай Працы Азгура Заіра Ісакавіча». Адзіны манаграфічны музэй у Рэспубліцы Беларусь, заснаваны на базе Творчай майстэрні Акадэміі мастацтваў СССР (аддзяленьне скульптуры) і асабістай майстэрні скульптара.

Будынак у якім знаходзіцца музэй быў узьведзены ў 1984 г. паводле праекту архітэктара Вальмэна Аладава. Музэй адкрыты там у 1996 г., з 1999 г. будынак уключаны ў Дзяржаўны сьпіс гісторыка-культурных каштоўнасьцяў Рэспублікі Беларусь. Пры будаўніцтве не былі праведзеныя геалягічныя дасьледаваньні і будынак узьвялі на апоўзьні, з прычына чаго ён быў зачынены й прызнаны аварыйным. У 2004 годзе будынак музэю быў перададзены гораду. Упраўленьне культуры Менгарвыканкаму вылучыла неабходныя сродкі для правядзеньня працаў па рэканструкцыі, рэстаўрацыі й узмацненьні падмурка будынка.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт музэю

Катэгорыя:Зьявіліся ў 1996 годзе
Катэгорыя:Музэі Менску
Мужчынская зборная Нямеччыны па гандболе

**Збо́рная Нямеччыны па гандбо́ле** — мужчынская нацыянальная зборная Нямеччыны, якая прадстаўляе дзяржаву на міжнародных спаборніцтвах па гандболе. Склад каманды вызначае Нямецкі гандбольны зьвяз.

Зборная Нямеччыны — трохразовы чэмпіён сьвету (1938, 1978, 2007) і двухразовы чэмпіён Эўропы (2004, 2016).

## Выступы

### Алімпійскія гульні

: **Уключае ў тым ліку матчы на выбываньне, якія скончыліся [[Сэрыя пэнальці|сэрыяй пэнальці]].*
: ***Залатым колерам пазначаная перамога на турніры. Чырвонай рамкай пазначаныя турніры, які праходзілі ў Нямеччыне.*

### Чэмпіянат сьвету

: **Уключае ў тым ліку матчы на выбываньне, якія скончыліся [[Сэрыя пэнальці|сэрыяй пэнальці]].*
: ***Залатым колерам пазначаная перамога на турніры. Чырвонай рамкай пазначаныя турніры, які праходзілі ў Нямеччыне.*

### Чэмпіянат Эўропы

: **Уключае ў тым ліку матчы на выбываньне, якія скончыліся [[Сэрыя пэнальці|сэрыяй пэнальці]].*
: ***Залатым колерам пазначаная перамога на турніры. Чырвонай рамкай пазначаныя турніры, які праходзілі ў Нямеччыне.*

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйная бачына Нямецкага гандбольнага зьвязу
* [Профіль](http://www.ihf.info/TheIHF/ContinentalFederations/EuropeanHandballFederation(EHF)/ListofFederations/DeutscherHandball-Bund.aspx) на бачыне ІГФ

Нямеччына
Гандбол
Катэгорыя:Нямецкі гандбол
Наліта

**Мануэ́ль Агу́да Дура́н** (), шырока вядомы як **Налі́та** (;  15 кастрычніка 1986 году, Санлюкар-дэ-Барамэда, Гішпанія) — колішні гішпанскі футбаліст, нападнік. У зборнай Гішпаніі дэбютаваў у 2014 годзе.

## Кар’ера
### Клюбная
У юнацтве гуляў за невялічкія клюбы зь ніжэйшых дывізіёнаў. У 22 гады апынуўся ў «Барсэлёне». У першых сэзонах, праведзеных у Каталёніі, Наліта выступаў за другую каманду клюбу.

3 кастрычніка 2010 году Наліта дэбютаваў у Ля Лізе ў матчы супраць «Мальёркі», выйшаўшы на замену Пэдра Радрыгесу. 10 лістапада гулец адкрыў лік у матчы супраць «Сэўты» на Кубак Гішпаніі.

У канцы траўня 2011 году Наліта адхіліў прапанову «Барсэлёны» на складаньне прафэсійнага кантракту і падпісаў пяцігадовы кантракт з партугальскай «Бэнфікай». Афіцыйны дэбют гульца прыпаў на хатні матч Лігі чэмпіёнаў, дзе партугальскія «арлы» аказаліся мацней за турэцкі «Трабзанспор» зь лікам 2:0, на рахунку Наліта быў адзін з двух галоў. У матчы ў адказ Наліта таксама адзначыўся, гульня скончылася зь лікам 1:1.

29 студзеня 2013 году гулец вярнуўся ў Гішпанію, каб скончыць сэзон у арэндзе ў складзе «Гранады». 1 ліпеня 2013 году Наліта перабраўся ў гішпанскі клюб «Сэльта». Пагадненьне было падпісанае на 4 гады.

### Міжнародная
7 лістапада 2014 году Наліта быў выкліканы ў зборную Гішпаніі на матч супраць зборнай Беларусі, аднак на пляцоўцы не зьявіўся. Дэбют гульца прыпаў на таварыскі матч супраць зборнай Нямеччыны, які адбыўся 18 лістапада 2014 году.

## Дасягненьні
**«Барсэлёна»**:
* Чэмпіён Гішпаніі: 2011

**«Бэнфіка»**:
* Уладальнік Кубка партугальскае лігі: 2012

**«Сэвільля»**:
* Пераможца Лігі Эўропы: 2020

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Профіль на BDFutbol 
* Профіль на Futbolme
* Профіль на сайце Soccerway

Катэгорыя:Гішпанскія футбалісты
Слупы стварэньня

**«Слупы́ стварэ́ньня»** — тры велізарныя слупы (г. зв. «слановыя хобаты») міжзорнага газу і пылу ў туманнасьці Арол, што на адлегласьці 6,5 тысячаў сьветлавых гадоў ад Зямлі, а таксама назва вядомай фатаграфіі, зробленай тэлескопам Габла 1 красавіка 1995 году.

## Фізычная сутнасьць зьявы
Слупы халоднага міжзорнага газу выступаюць з унутранай сьцяны цёмнага малекулярнага воблака як сталягміты з падлогі пячоры. Слупы ўяўляюць сабой выключна шчыльныя аблокі малекулярнага вадароду і пылу, якія захаваліся даўжэй за іхняе навакольле, нягледзячы на ўзьдзеяньне спапяляльнага ультрафіялетавага сьвятла ад скупнасьці маладых масіўных зорак (працэс фотавыпарэньня). Ультрафіялетавае сьвятло ад зорак таксама асьвятляе зьвілістыя паверхні слупоў і ўтварае прывідныя косы газу, якія сыходзяць зь іх. Вышыня найдаўжэйшага слупа складае 4 сьветлавыя гады.

Па меры таго, як ультрафіялетавае сьвятло паступова разбурае слупы, малыя аблокі яшчэ болей шчыльнага газу (г. зв. «выпаральныя газавыя глёбулы», ангельскамоўны акронім — EGGs («яйкі»)) зьяўляюцца знутры слупоў. Унутры некаторых з гэтых касьмічных «яйкаў» утвараюцца эмбрыёны зоркаў.

Вучоныя мяркуюць, што Сонца ўтварылася ў выніку падобнага турбулентнага працэсу як частка зоркавай скупнасьці, якая ўтрымлівала ў сабе зоркі, дастаткова вялікія для таго, каб выклікаць іянізуючую радыяцыю, як у туманнасьці Арол.

## Далейшы лёс
Па выніках вывучэньня зробленага празь дзесяцігодзьдзе пасьля першай фатаграфіі слупоў інфрачырвонага здымку туманнасьці Арол, на якім непасрэдна за слупамі бачная хутка растучая бурбалка гарачай матэрыі, францускі астраном Нікаля Флажэ зрабіў выснову, што слупы былі зьнішчаныя ўдарнай хваляй ад звышновай зоркі каля 6 тысячаў гадоў таму. А паколькі туманнасьць знаходзіцца ад Зямлі на адлегласьці 6,5—7 тысячаў сьветлавых гадоў, то толькі праз тысячу год людзі на Зямлі ўбачаць разбурэньне слупоў у выніку выбуховай сьмерці гіганцкай звышновай зоркі.

## Арыгінальная фатаграфія
Арыгінальная фатаграфія слупоў была атрыманая астраномамі з унівэрсытэту штата Арызона (ЗША) Полам Скоўэнам і Джэфам Хэстэрам. Фатаграфія была складзеная з 3 асобных фатаздымкаў, зробленых у сьвятле выпраменьваньня розных тыпаў атамаў: чырвоны колер паказвае выпраменьваньне аднакротна-іянізаваных атамаў серкі, зялёны — атамаў вадароду, блакітны — двойчы іянізаваных атамаў тлену.

Фотапрэзэнтацыя, падрыхтаваная Службай грамадзкага вяшчаньня — PBS (ЗША), яскрава дэманструе працэс апрацоўкі пачатковых фотаматэрыялаў і атрыманьня канчатковага відовішчнага здымку.

Фатаздымак стаў нагэтулькі папулярным, што шматкротна выкарыстоўваўся ў кінафільмах, тэлевізійных шоў, на майках і нават на паштовай марцы (Грэнада).

## Крыніцы

Катэгорыя:Астраномія
Катэгорыя:Буйнамаштабныя структуры космасу
Мужчынская зборная Польшчы па гандболе

**Збо́рная По́льшчы па гандбо́ле** — мужчынская нацыянальная зборная Польшчы, якая прадстаўляе дзяржаву на міжнародных спаборніцтвах па гандболе. Склад каманды вызначае Польскі гандбольны зьвяз.

## Храналёгія выступаў
 **Чэмпіёны**&nbsp;&nbsp; **2-е месца**&nbsp;&nbsp; 3-е месца&nbsp;&nbsp; 4-е месца&nbsp;&nbsp;

### Алімпійскія гульні

### Чэмпіянат сьвету
* 1958 — 5-е месца
* 1967 — 12-е месца
* 1970 — 14-е месца
* 1974 — 4-е месца
* 1978 — 6-е месца
* 1982 — 3-е месца 
* 1986 — 14-е месца
* 1990 — 11-е месца
* 2003 — 10-е месца
* 2007 — 2-е месца 
* 2009 — 3-е месца 
* 2011 — 8-е месца
* 2013 — 9-е месца
* 2015 —3-е месца 
* 2017 — 17-е месца

### Чэмпіянат Эўропы

: **Уключае ў тым ліку матчы на выбываньне, якія скончыліся [[Сэрыя пэнальці|сэрыяй пэнальці]].*
: ***Залатым колерам пазначаная перамога на турніры. Чырвонай рамкай пазначаныя турніры, які праходзілі ў Польшчы.*

## Выбітныя гульцы
* Зьдзіслаў Анчак
* Януш Бжазоўскі
* Караль Бялецкі
* Даніель Вашкевіч
* Мечыслаў Войчак
* Богдан Вэнта
* Ян Гмырэк
* Леслаў Дзюба
* Альфрэд Калузінскі
* Ежы Кемпэль
* Зыгфрыд Кухта
* Марцін Ліеўскі
* Ежы Мэльцэр
* Робэрт Навакоўскі
* Зьбігнеў Плехаць
* Андрэй Сакалоўскі
* Гжэгаж Ткачык
* Зьбігнеў Тлучынскі
* Томаш Тлучынскі
* Славамір Шмаль
* Андрэй Шымчак
* Марыюш Юрасік
* Барташ Юрэцкі

## Вонкавыя спасылкі

* Афіцыйная бачына Польскага гандбольнага зьвязу
* [Профіль](https://web.archive.org/web/20161026050759/http://www.ihf.info/TheIHF/ContinentalFederations/EuropeanHandballFederation(EHF)/ListofFederations/PolishHandballFederation.aspx)  на бачыне ІГФ

Польшча
Гандбол
Катэгорыя:Польскі гандбол
Чэмпіянат сьвету па гандболе сярод мужчынаў

**Чэмпіяна́т сьве́ту па гандбо́ле сяро́д мужчы́наў** — міжнароднае гандбольнае спаборніцтва нацыянальных зборных, якое ладзіцца Міжнароднай гандбольнай фэдэрацыяй ад 1938 року.

## Месцы правядзеньня
Сьпіс гаспадароў па колькасьці праведзеных чэмпіянатаў.

## Турніры
Першы чэмпіянат сьвету адбыўся ў Нямеччыне ў 1938 року. У ім бралі ўдзел чатыры эўрапейскія краіны. І надалей на чэмпіянатах сьвету дамінуюць эўрапейскія зборныя.

Схемы правядзеньня чэмпіянатаў сьвету мяняліся з часам. Першапачаткова ў папярэднім і асноўным раўндах ладзіліся групавыя матчы, а ў цяперашні час па сканчэньні папярэдняга раўнду дзейнічае кубкавая сыстэма.

* 1: Нямеччына выставіла зборную з гульцоў НДР і ФРН.

## Колькасьць мэдалёў

## Статыстыка ўдзелу

## Глядзіце таксама
* Чэмпіянат сьвету па гандболе сярод жанчынаў
* Чэмпіянат Эўропы па гандболе сярод мужчынаў

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі


Катэгорыя:Зьявіліся ў 1938 годзе
Ювэнэс Дагана

«**Ювэнэс-Дагана**» () — санмарынскі футбольны клюб з гораду Даганы. Заснаваны ў 2000 годзе. Двухразовы ўладальнік Кубка Сан-Марына (2009, 2011).

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт

Катэгорыя:Дагана‎
Погань Львоў

«**По́гань**» (, ) — польскі (1904—1939) і ўкраінскі (з 2009 году) футбольны клюб з гораду Львова.

## Гісторыя

Вясной 1904 году вучні чацьвертай львоўскай гімназіі з ініцыятывы свайго настаўніка па фізкультуры, доктара Эўгеніюша Пясецкага, засноўваюць спартовы клюб. У гэтым жа годзе клюб атрымлівае назву КГС, які праз тры гады пераназавуць у «Погань» (*Pogoń*). Рашэньне пра пераназваньне клюбу было прапанавана Максыміліянам Дыдрукам, бо паводле яго, герб Пагоня зьяўляўся гербам гістарычнай Літвы. У 1910 годзе клюб уступіў у футбольную асацыяцыю Аўстра-Вугоршчыны, што дазволіла яму супернічаць з клюбамі Вены й Будапэшту. Пасьля сканчэньня першай сусьветнай вайны Аўстра-Вугорская імпэрыя распалася, гульцы «Погань» Львоў гулялі ўжо ў чэмпіянаце новай краіны. З прыходам у каманду аўстрыйскага трэнэра Карла Фішэра, пачалася залатая эпоха клюбу. Чатыры разы ён станавіўся пераможцам чэмпіянату Польшчы (1922, 1923, 1925, 1926). Паколькі адзінай польскай лігі яшчэ не існавала, турнір праводзіўся паводле наступнай схемы: пераможцы рэгіянальных чэмпіянатаў гулялі ў групах, пераможцы групаў траплялі ў двухматчавы фінал. У апошніх двух чэмпіянатах правілы крыху зьмяніліся: было 3 групы, а пераможцы разгульвалі залатыя мэдалі ў фінальнай пульцы. Вялікіх посьпехаў клюб дамогся ў таварыскіх сустрэчах — львоўскія гульцы перамагалі датчанаў, бэльгійцаў, харватаў. У 1934 годзе ў Львоў прыехаў Мілян. «Погань» Львоў пацярпеў паразу 3:5. Адзіным з найлепшых гульцоў ЛКС «Погань» Львоў быў Міхал Матыяс па мянушцы «Мішка», у будучым трэнэр зборнай Польшчы па футболе.

У першай палове 30-х гадоў паўтарыць мінулыя посьпехі клюбу было цяжка, спрачаючыся за чэмпіёнства з «Рухам» з Хожаву.

Пераможныя фіналы футбольнага клюбу «Погань» Львоў:

* 1922. «Погань», Львоў — «Варта», Познань 1-1, 4-3.
* 1923. «Погань», Львоў — «Вісла», Кракаў 3-0, 1-2, 2-1 (перагулёўка).
* 1925. Фінальная пулька. «Погань» — 7 пунктаў, «Варта» — 3 пункты, «Вісла» — 2 пункты.
* 1926. Фінальная пулька. «Погань» — 6 пунктаў, «Палонія» і «Варта» — па 3 пункты.
У 1939 годзе пасьля ўваходу савецкіх войскаў у Львоў клюб спыніў сваё існаваньне, некаторых гульцоў «Погань» Львоў адпраўляюць у кіеўскае «Дынама». У пасьляваенныя годы пытаньне пра ўзнаўленьне клюбу не падымалася.

У 2009 годзе пачалася новая эпоха ў гісторыі клюбу. ЛКС «Погань» Львоў быў адноўлены дзякуючы Гжэгажу Апалінскаму. Цяпер каманда гуляе ў аматарскіх турнірах Львоўскай вобласьці. У 2010 годзе стала чэмпіёнам гораду і атрамала дазвол на ўдзел у найвышэйшай лізе Львоўскай вобласьці.

## Глядзіце таксама
* Погань Шчэцін

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* LKS «Pogoń» Lwów — афіцыйны сайт футбольнага клюбу.

Катэгорыя:Спорт у Львове
Катэгорыя:Футбольныя клюбы, заснаваныя ў 1904 годзе
Катэгорыя:Польскія футбольныя клюбы
Зборная Ўзбэкістану па футболе

**Зборная Ўзбэкістану па футболе** —  прадстаўляе Ўзбэкістан на міжнародных футбольных турнірах і ў таварыскіх матчах. Арганізацыяй, які ажыцьцяўляе кантроль і кіраваньне зборнай, зьяўляецца Ўзбэцкая футбольная фэдэрацыя.

## Вонкавыя спасылкі

* Афіцыйны сайт Узбэцкай футбольнай фэдэрацыі
Даўнары

Назву **Даўнары** маюць:

## Населеныя пункты
### [[Беларусь]]
* Гарадзенская вобласьць:
** Даўнары — вёска ў Івейскім раёне
** Даўнары — колішняя вёска ў Сьвіслацкім раёне

* Менская вобласьць:
** Даўнары — вёска ў Койданаўскім раёне
** Даўнары — вёска ў Стаўпецкім раёне

### [[Польшча]]
* Даўнары — вёска ў Монькаўскім павеце Падляскага ваяводзтва

## Глядзіце таксама
* Даўнаршчына
* Даўнарышкі
* Доўнар
Пацавічы

Назву **Пацавічы** маюць:

## Населеныя пункты
### [[Беларусь]]
* Гарадзенская вобласьць:
** Пацавічы — вёска ў Зьдзецельскім раёне
** Пацавічы — вёска ў Бакштаўскім сельсавеце Івейскага раёну
** Пацавічы — вёска ў Геранёнскім сельсавеце Івейскага раёну
** Пацавічы — вёска ў Мастоўскім раёне
Бакшты (Івейскі раён)

**Бакшты** — вёска ў Беларусі. Цэнтар Бакштаўскага сельсавету Івейскага раёну Гарадзенскай вобласьці. Насельніцтва 827 чал. (1999).

## Гісторыя
У пісьмовых крыніцах узгадваецца ў хроніках крыжакоў XIV ст. У 1387 г. вялікі князь Вялікага княства Літоўскага Ягайла перадаў Бакшты Віленскаму эпіскапству. Пры вялікім князю Вялікага княства Літоўскага і каралю Польшчы Казіміру IV Ягелончыку (1440—1492) належалі Кежгайлам. У 1627 г. сяляне скардзіліся на мясцовага ксяндза Кеўля, які іх крыўдзіў, уводзіў цяжкія чыншы і іншыя падаткі.

У XIX — пачатку XX стагодзьдзя цэнтар воласьці Ашмянскага павету Віленскай губэрні. У 1845 г. заснавана народнае вучылішча (у 1861 г. 2 выкладчыкі, 64 вучні, бібліятэка). У 1861 г. у сяле 325 рэвіскіх душ, дзяржаўная ўласнасьць. У 1866 г. 83 двары, 918 жыхароў, 2 царквы, сынагога, школа, багадзельня, заезны двор, 2 карчмы. Паводле перапісу 1897 г. 1403 жыхароў, царква, малітоўны дом, вучылішча, 3 хлебазапасныя крамы, піцейныя дамы. У 1909 г. 102 двары, жыхароў, 915 дзесяцінаў зямлі.

У 1-ю сусьветную вайну з 1915 г. Бакшты захапілі германскае войска.

У 1921—1939 гг. цэнтар гміны Валожынскага павету Наваградзкага ваяводства Польшчы. У 1921 г. 110 двароў, 497 жыхароў, у засьценку Бакшты 9 двароў, 39 жыхароў. Дзейнічала падпольная ячэйка КПЗБ.

3 12 кастрычніка 1940 г. мястэчка (92 двароў, 414 жыхароў), цэнтар Бакштаўскага сельсавета Юрацішкаўскага раёна. Працавала 7-гадовая школа, хата-чытальня, пашта, фэльчарска-акушэрскі пункт, маслазавод. У склад сельсавету ў гэты час уваходзілі 23 населеныя пункты.

Напрыканцы чэрвеня 1941 г. акупавана нямецкімі войскамі. Пазьней вёска — буйны цэнтар партызанскага руху, базаваўся Лідзкі міжраённы падпольны партцэнтр КП(б)Б.

У 1950 годзе ў вёсцы спалены праваслаўны храм, з 1952 году службы адбаваліся ў мясцовых жыхароў па хатах. У 1950 г. створаны калгас імя У. І. Ульянава. У 1970 г. 382 двары. Пасьля ў складзе калгаса У. І. Ульянава. Працаваў лесапункт па нарыхтоўцы драўніны, сярэдняя школа дзіцячы сад, клюб, бібліятэка, аптэка, камбінат бытавога абслугоўваньня, аддзяленьне сувязі, крамы.

3 1986 г. вёска знаходзіцца ў зоне радыяцыйнага кантролю.

## Насельніцтва
* 1999 — 348 двароў, 827 жыхароў.

## Інфармацыя для турыстаў
* Стаянка пэрыяду мэзаліту — нэаліту (7-3-е тысячагодзьдзі да н. э.) — 4 км на поўнач ад вёскі (413В000289)
* Брацкая магіла савецкіх воінаў і партызанаў.
* Помнік у гонар Лідзкага міжраённага падпольнага партцэнтра КП(б)Б партызанскіх брыгад.
* Нямецкія абарончыя збудаваньні (1915—1918)
* Праваслаўная царква сьв. Панцеляймона (1995)

## Крыніцы

## Літаратура
* Бакшты

## Вонкавыя спасылкі
* [Бакшты на [Глёбус Беларусі|Глёбусе Беларусі]]

Катэгорыя:Бакштаўскі сельсавет (Івейскі раён)
Катэгорыя:Населеныя пункты Івейскага раёну
Катэгорыя:Населеныя пункты, згаданыя ў XIV стагодзьдзі
Заберазь

**Заберазь** — вёска ў Беларусі. Уваходзіць у склад Бакштаўскага сельсавету Івейскага раёну Гарадзенскай вобласьці.

## Гісторыя

У XVII—XVIII стст. вёска ў Ашмянскім павеце Віленскага ваяводзтва.

3 1795 г. у складзе Расейскай імпэрыі. У сярэдзіне XIX ст. у Бакштаўскай воласьці Ашмянскага павету Віленскай губэрні, адносілася да Бакштаўскага казённага таварыства, дзяржаўная ўласнасьць. У 1861 г. 330 рэвіскіх душ. Паводле перапісу 1897 г., 157 двароў, 1221 жыхар, дзейнічалі царква, жаночая царкоўна-прыходзкая школа, карчма. Акрамя земляробства жыхары займаліся сплавам лесу па рэках Бярэзіна і Іслач. У 1905 г. 1102 жыхары, 1022 дзесяціны зямлі, у 1909 г. 205 двароў, 1491 жыхар.

У 1-ю сусьветную вайну вёска знаходзілася ў прыфрантавой зоне. Часткова была спаленая.

3 1921 г. вёска (39 жылых дамоў, 93 гаспадарчыя пабудовы былі часова прыстасаваны пад жыльлё, 689 жыхароў) у Бакштаўскай гміне Валожынскага павету Наваградзкага ваяводзтва Польшчы.

3 12 кастрычніка 1940 г. вёска (242 двары, 1200 жыхароў), цэнтар Забераскага сельсавету Юрацішкаўскага раёну. Дзейнічалі пачатковая школа, крама.

Зь ліпеня 1943 г. да ліпеня 1944 г. у вёсцы базаваўся Юрацішкаўскі падпольны РК КП(б)Б. У 1979 г. на доме, дзе ён знаходзіўся, устаноўлена мэмарыяльная дошка.

У 1949 г. у вёсцы створаны калгас «Бальшавік». 3 16 ліпеня 1954 г. у Бакштаўскім сельсавеце, з 20 студзеня 1960 г. у Івейскім раёне. У 1970 г. 840 жыхароў, у 1986 г. 217 двароў, 495 жыхароў. Пасьля ў складзе калгасу імя У. І. Ульянава. Працавала бібліятэка, крама.

## Насельніцтва
* 1999 — 165 двароў, 314 жыхароў.

## Інфармацыя для турыстаў
* На доме дзе базаваўся Юрацішкаўскі падпольны РК КП(б)Б у 1979 годзе ўсталявана мэмарыяльная шыльда.

## Славутыя землякі
* Мікалай Шыла (1888—1948) — беларускі грамадзка-палітычны дзяяч, журналіст. Сябра Рады БНР (1918).

## Літаратура
* Заберазь

## Крыніцы

Катэгорыя:Бакштаўскі сельсавет (Івейскі раён)
Катэгорыя:Населеныя пункты Івейскага раёну
Катэгорыя:Населеныя пункты, згаданыя ў XVII стагодзьдзі
Барысаўка (Івейскі раён)

**Барысаўка** — вёска ў Беларусі. Уваходзіць у склад Бакштаўскага сельсавету Івейскага раёну Гарадзенскай вобласьці.

## Гісторыя
У сярэдзіне XIX стагодзьдзя жыдоўская калёнія ў Бакштаўскай воласьці Ашмянскага павету Віленскай губэрні. У 1861 г. 36 рэвіскіх душ. У 1885 г. у калёніі 9 двароў, 100 жыхароў, жыдоўскі малітоўны дом. Паводле перапісу 1897 г., 25 двароў, 129 дзесяцін зямлі.

У 1921—1939 гг. калёнія ў Бакштаўскай гміне Валожынскага павету Наваградзкага ваяводзтва Польшчы. У 1921 г. 15 двароў, 84 жыхары.

3 12 кастрычніка 1940 г. калёнія і засьценак (26 двароў) у Бакштаўскім сельсавеце Юрацішкаўскага, з 20 студзеня 1960 г. Івейскага раёнаў. У 1970 г. 148 жыхароў, у 1986 г. 34 двары, 88 жыхароў. Пасьля ў складзе калгаса імя У. І. Ульянава.

Існавала ўчастковая бальніца, крама. Вёска знаходзіцца ў зоне радыяцыйнага кантролю.

## Насельніцтва
* 1999 — 31 двароў, 57 жыхароў.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Барысаўка

Катэгорыя:Бакштаўскі сельсавет (Івейскі раён)
Катэгорыя:Населеныя пункты Івейскага раёну
Катэгорыя:Населеныя пункты, згаданыя ў XIX стагодзьдзі
Бітва пад Вагастысбургам

**Бі́тва пад Вага́стысбургам**, паводле тагачаснае «Хронікі Фрэдэгара» — бітва склавенаў (або *вэнэдаў*) на чале з князем Сама супраць франкаў на чале з каралём Дагабэртам I, якая адбылася ў 631 року.

На землі славянскага племяннога хаўрусу па трох кірунках ўварваліся франскія войскі алеманаў, лямбардаў і аўстразійцаў. Першыя два прасунуліся даволі пасьпяхова, аднак асноўныя сілы былі разьбітыя ў трохдзённай бітве пад месцам, названым *Вагастысбург*.

Дакладнае месца бітвы высьветліць нельга, паколькі крыніца, «Хроніка Фрэдэгара», не дае ніякіх геаграфічных удакладненьняў. Зь месцам бітвы на аснове лінгвістычнага падабенства і пэўных археалягічных дасьледаваньняў зьвязваюць мноства месцаў, такіх як Рубінавая гара ля Падбаржанаў, пагорак Угашць ля Кадані (абодва ў Багеміі), Браціслава, Трэнчын, Бэцкаў, рака Ваг (усе — Славаччына), Штафэльбэрг ля Бад Штафэльштайну, Бурк пад Фархгаймам (абодва — Верхняя Франконія), Вена (Аўстрыя), ды іншыя мясьціны ўздоўж сярэдняга цячэньня Дунаю.

Аднак ніводнае з гэтых месцаў нельга з пэўнай дакладнасьцю лічыць месцам бітвы. З такім сама посьпехам назва «Вагастысбург» магла азначаць ня пэўнае паселішча, а часовы каралеўскі лягер. У апошнім выпадку ўстанавіць месца бітвы зьяўляецца цалкам немагчымым.

## Крыніцы

Катэгорыя:Гісторыя Славаччыны
Катэгорыя:Гісторыя Аўстрыі
Катэгорыя:Бітвы Францыі
Катэгорыя:Гісторыя Нямеччыны
Катэгорыя:Франкі
Катэгорыя:Бітвы VII стагодзьдзя
Канстанта Фарадэя

**Канстанта Фарадэя (лік Фарадэя)** ***F*** — фундамэнтальная фізычная канстанта, якая вызначае суадносіны паміж электрахімічнымі й фізычнымі ўласьцівасьцямі рэчыва. Названа ў гонар выбітнага ангельскага фізыка Майкла Фарадэя. Для канстанты Фарадэя існуе дачыненьне:
:  F =  e \cdot N_A,
дзе *e* — элемэнтарны электрычны зарад, *N<sub>A</sub>* — лік Авагадра.
Лік канстанты Фарадэя роўны электрычнаму зараду 1 моля электронаў. У сыстэме СІ \ F = 96 485,33(83) Кл·моль-1. Пастаянная Фарадэя ўваходзіць у якасьці канстанты ў другі закон Фарадэя (закон электролізу).

## Глядзіце таксама
* Электроліз
* Майкл Фарадэй

Катэгорыя:Электрахімія
Катэгорыя:Электрычнасьць
Катэгорыя:Фізычныя канстанты
Баркі (Крупскі раён)

**Баркі́** — вёска ў Крупскім раёне Менскай вобласьці, за 3,5 км на паўночны захад ад Халопенічаў. Уваходзіць у склад Халопеніцкага сельсавету.

## Разьмяшчэньне
Знаходзіцца за 39 км на паўночны захад ад гораду і 34 км ад чыгуначнай станцыі Крупкі на лініі Берасьце — Масква, 138 км ад Менску. Транспартныя сувязі па аўтадарозе Крупкі — Халопенічы — Баркі.

## Гісторыя
У 2-й палове 18 ст. вёска ў графстве Халопенічы Барысаўскага павету. У 1877 г. 23 двары, уласнасьць Храптовіча. Пасьля 2-га падзелу Рэчы Паспалітай (1793) у складзе Расейскай імпэрыі. У сярэдзіне 19 ст. вёска маёнтку Халопенічы ў Барысаўскім павеце Менскай губэрні, уласнасьць Яхіма Храптовіча, 8 дымоў, пазьней належала графіні Цітовай. У 1856 г. вёскай валодаў Аляксандар Лапо. Паводле ўстаўной граматы маёнтку за 1862 г., у вёсцы была 31 гаспадарка (22 сял., 4 агароднікі, 5 батракоў). У 1870 годзе ў складзе Баркоўскай сельскай грамады і маёнтку Багумідава Марэнда. У 1880 г. 37 двароў, 226 жыхароў. У 1897 годзе ў Халопеніцкай воласьці Барысаўскага павету Менскай губэрні, 58 двароў, 376 жыхароў. У 1917 г. 70 двароў, 420 жыхароў. З 20 жніўня 1924 году ў складзе Грыцкавіцкага с/с Халопеніцкага раёну Барысаўскай, з 9 чэрвеня 1927 г. Менскай акруг. З 26 ліпеня 1930 году ў Халопеніцкім, з 8 ліпеня 1931 году ў Крупскім раёнах, з 12 лютага 1935 г. зноў у Халопеніцкім раёне. Паводле перапісу 1926 году ў вёсцы 55 двароў, 290 жыхароў. У 1930 г. вяскоўцы аб’ядналіся ў калгас імя Варашылава. На 1 студзеня 1932 году ў калгасе было 67 гаспадарак. З 20 лютага 1938 году ў складзе Менскай вобласьці. У 1941 г. 90 двароў, 320 жыхароў. У Вялікую Айчынную вайну з 1 ліпеня 1941 г. да 27 чэрвеня 1944 г. акупаваны нямецкімі захопнікамі. На франтах загінулі 28 жыхароў, у партызанскай барацьбе — 7 чал. З 16 ліпеня 1954 году ў Слабодзкім, з 16 жніўня 1959 году ў Халопеніцкім сельсаветах. З 1958 году ў калгасе імя Фрунзэ, з 1960 году ў саўгасе (з 1992 г. калгас) «Халопенічы». У 1959 г. 374 жыхары. З 20 студзеня 1960 году ў Крупскім раёне. У 1998 г. — 53 гаспадаркі, 110 жыхароў, уваходзіла ў Халопеніцкі пасялковы савет. З 2003 году ў складзе СВК «Халопенічы». З 30 сьнежня 2009 году ў Халопеніцкім сельсавеце.

## Насельніцтва
* 2010 год — 41 гаспадарка, 81 жыхар
* 1999 год — 110 жыхароў

## Інфраструктура
Раней працавала крама, дзейнічалі пачатковая школа, клюб, бібліятэка.

## Крыніцы

Катэгорыя:Халопеніцкі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Крупскага раёну
Катэгорыя:Населеныя пункты, згаданыя ў XVIII стагодзьдзі
Зборная Кітаю па футболе

**Зборная Кітаю па футболе** — прадстаўляе Кітай на міжнародных футбольных турнірах і ў таварыскіх матчах. Арганізацыяй, які ажыцьцяўляе кантроль і кіраваньне зборнай, зьяўляецца Кітайская футбольная асацыяцыя.

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт Кітайскай футбольнай асацыяцыі
Міжнародная гандбольная фэдэрацыя

**Міжнаро́дная гандбо́льная фэдэра́цыя** (, скарочана ***IHF***) — адміністрацыйная і кіроўная інстытуцыя ў міжнародным гандболе.

## Спаборніцтвы

### Чэмпіянаты сьвету
* Чэмпіянат сьвету па гандболе сярод мужчынаў
* Чэмпіянат сьвету па гандболе сярод жанчынаў
* Мужчынскі чэмпіянат сьвету па гандболе сярод моладзі
* Жаночы чэмпіянат сьвету па гандболе сярод моладзі
* Чэмпіянат сьвету па гандболе сярод юніёраў
* Чэмпіянат сьвету па гандболе сярод юніёрак

### Алімпійскія гульні

### Клюбныя чэмпіянаты сьвету
* Чэмпіянат сьвету па гандболе сярод клюбаў

## Уладальнікі тытулаў

### Краіны

### Клюбы

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйная бачына


Катэгорыя:Зьявіліся ў 1946 годзе
Рэспубліка (газэта)

**«Рэспубліка»** — штодзённая ўрадавая газэта Беларусі, заснаваная ў Менску ў чэрвені 1991 году. Выдаецца на беларускай і расейскай мовах. Падае навіны аб дзейнасьці выканаўчай і заканадаўчай улады, гаспадарцы, мастацтве, навуцы, навучаньні і гульнях. Выходзіць з рубрыкамі: «Алімпія», «Дыялёг», «Званы госьць», «Падрабязнасьці», «Прамая лінія», «Што людзі пішуць» і «Яшчэ ня вечар». Публікуе пастановы ўраду Беларусі і распараджэньні прэм'ер-міністра. Мае пастаянныя дадаткі «Рэспубліка дзелавая» і «Усё аб падатках». Асобным накладам выдае «Весьці спажыўкаапэрацыі» (рас. Вести потребкооперации). Падпісны індэкс на Белпошце 63884.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Весьці спажыўкаапэрацыі

Катэгорыя:Беларускія газэты
Катэгорыя:Газэты на беларускай мове
Катэгорыя:Газэты на расейскай мове
Катэгорыя:Зьявіліся ў 1991 годзе
Сыч (неадназначнасьць)

Назву **Сыч** маюць:

* Сыч — рака ў Барысаўскім раёне Менскай вобласьці, правы прыток ракі Чапа, басэйн Дняпра
* Сыч — вёска ў Барысаўскім раёне Менскай вобласьці

## Глядзіце таксама
* Сычы
* Сычын
Польска-беларускі слоўнік (неадназначнасьць)

**Польска-беларускі слоўнік** — слоўнік, якія выдаваліся ў розныя часы ды пад рознымі рэдакцыямі.

## Папяровыя выданьні
* Падручны польска-беларускі слоўнік (1962), Варшава
* Польска-беларускі, беларуска-польскі слоўнік (1996, 2007)
* Mały praktyczny słownik biznesmena białorusko-polski, polsko-białoruski, Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne, Warszawa 1995, ISBN 83-02-05595-6
* Польска-беларускі слоўнік (2005), ISBN 985-11-0317-9
* Kieszonkowy słownik białorusko-polski, polsko-białoruski, Wiedza Powszechna, Warszawa 1996, 2007, ISBN 978-83-214-1364-8
* Слоўнік для дзяцей беларуска-польскі, польска-беларускі (2008) ISBN 978-985-6530-82-4
* Польска-беларускі тэматычны слоўнік для школьнікаў і студэнтаў. Менск, 2013. ISBN 978-985-6992-26-4

## Ан-лайн слоўнікі
* Польска-беларускі, беларуска-польскі слоўнік Зэдлік

## Глядзіце таксама
* Беларуска-польскі слоўнік (неадназначнасьць)
Мінгечавірская ГЭС

**Мінгечавірская гідраэлектрастанцыя**, **Мінгечавірская ГЭС** ()&nbsp;— найбуйнейшая гідраэлектрастанцыя ў Азэрбайджане на рацэ Кура, паблізу гораду Мінгечавір. Найбуйнейшая ГЭС Закаўказьзя.

Рашэньне аб будаўніцтве Мінгечавірскага гідравузла было прынята Саветам народных камісараў СССР у ліпені 1945 году. Мінгечавірская ГЭС будавалася на працягу 9 гадоў і была ўведзена ў эксплюатацыю ў 1954 годзе (архітэктары Я. Папоў, В. Перлін, П. Рыжык); праз год была ўведзена ў эксплюатацыю менш магутная Варварынская ГЭС, якая разьмешчаная за 14 кілямэтраў ніжэй па цячэньні ракі Кура і зьяўляецца контрарэгулятарам Мінгечавірскай ГЭС. Разам яны ўтвараюць Мінгечавірскі каскад ГЭС.

Паводле дадзеных агенцтва «Навіны-Азэрбайджан» са спасылкай на ААТ «Азэрэнрджы» за ўвесь час эксплюатацыі (паводле дадзеных на канец 2008 году) ГЭС выпрацавала звыш 58,1 мільярды кВт • гадзіну, зь іх каля 940 мільёнаў кВт • гадзіну за 2008 год.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Renewable Development Initiative 

Катэгорыя:Азэрбайджанская ГЭС
Катэгорыя:Плаціны Азэрбайджану
Катэгорыя:Вадасховішчы Азэрбайджану
CODATA

**CODATA** ( — Камітэт па дадзеных для навукі й тэхнікі) — міждысцыплінарны камітэт пры Міжнароднай радзе па навуцы, заснаваны ў 1966 року. Яго мэтамі зьяўляюцца — збор, крытычная адзнака, захаваньне й распаўсюд дадзеных істотных для навукі й тэхналёгіяў.

У 1969 року заснавана Працоўная група CODATA для фундамэнтальных канстантаў (). Яе мэта ёсьць у тым, каб пэрыядычна публікаваць сусьветна прыняты набор значэньняў фундамэнтальных фізычных канстантаў і каэфіцыентаў. Першы набор канстантаў быў апублікаваны ў 1973 року. Наступныя публікацыі былі ў 1986, 1998, 2002, 2006 і 2010 (цяперашні набор) роках.

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйная бачына 
* Усе значэньні фундамэнтальных фізычных канстант, рэкамэндаваныя CODATA 

Катэгорыя:Фізычныя канстанты
Катэгорыя:Міжнародныя арганізацыі
Брэнтфард (футбольны клюб)

«**Брэнтфард**» () — ангельскі футбольны клюб з гораду Брэнтфард. Заснаваны ў 1889 годзе. Яшчэ ў XIX стагодзьдзі клюб атрымаў мянушку «пчолы». З 1904 па 2020 гады ладзіў свае хатнія матчы на Грыфін Парку, але потым пераехаў на новы стадыён Брэнтфард-Кам’юніці. Галоўнымі супернікамі «пчоламі» ёсьць іншыя клюбы з заходняга Лёндану як то «Фулгэм» і «Кўінз Парк Рэйнджарз».

## Гісторыя
Клюб быў закладзены ў кастрычніку 1889 году як апошняя спроба мясцовых спартоўцаў стварыць у горадзе сталы футбольны або рэгбійны клюб. Першапачаткова клюб праводзіў таварыскія сустрэчы суботамі, але падчас сэзону 1890—1891 гадоў узяў удзел у лякальным кубку. Прыкладна ў той жа час «Брэнтфард» атрымаў сваю існую мянушку «пчолы», якая адсылае да воклічу каманды перад матчам, які няслушна быў інтэрпрэтаваны прэсай. Да 1896 году «Брэнтфард» далучыўся да Лёнданскай лігі, а ўжо праз два гады атрымаў запрашэньне ў Паўднёвую лігу, дзе спачатку гуляў у Другім дывізіёне, а празь некалькі сэзонаў здабыў падвышэньне да Першага дывізіёну. «Брэнтфорд» пераехаў на Грыфін Парк, першы сталы стадыён, на пачатку сэзону 1904—1905 гадоў. «Пчолы» ўпершыню прасунуліся да трэцяга раўнду Кубка Ангельшчыны ў 1905—1906 гадах, аднак, прагулялі на Энфілдзе «Лівэрпулу». Не зважаючы на 18 галоў Джордзі Рыда ў сэзоне 1908—1909 гадоў клюб скончыў сэзон на апошнім месцы Першага дывізіёну, але ўратаваўся ад вылету праз здабыцьцё Паўднёвага прафэсійнага дабрачыннага кубка. Аднак ужо паводле вынікаў сэзону 1912—1913 гадоў «пчолы» былі вымушаныя пакінуць Першы дывізіён, дзе выступалі да пачатку Першай сусьветнай вайны.

4 жніўня 1914 году Вялікабрытанія аб’явіла вайну Нямецкай імпэрыі, і многія гульцы выправіліся на вайну ці вайсковыя прадпрыемствы. З арыгінальнага складу на сакавік 1915 году засталіся толькі Тэд Прайс, Дасьці Роўдс і Алек Барклі. Клюб быў вымушаны запрасіць аматараў, каб працягнуць сэзон, які ўсё ж такі быў прыпынены. У Футбольную лігу «Брэнтфард» далучыўся ў 1920 годзе, пасьля таго як па вайне адзін сэзон згуляў у адноўленай Паўднёвай лізе. Па прызначэньні галоўнага трэнэра Гары Кэртыса ў 1926 годзе рушыў адзін з самых пасьпяховых пэрыядаў гісторыі клюбу. Кэртыс паступова выбудоўваў каманды, прасоўваючыся з Трэцяга дывізіёну да Першага.

У 1932 годзе трэнэр запрасіў шэраг новых гульцоў, адзін зь якіх — Джэк Голідэй, запісаў на свой рахунак 39 галоў у сэзоне 1932—1933 гадоў розыгрышу Трэцяга дывізіёну зоны «Поўдзень». Пасьля таго, як «Брэнтфард» падняўся з Трэцяга дывізіёну да Першага ўсяго за тры сэзоны, Гары Кэртыс вырашыў не зьняняць склад у першы сэзон 1935—1936 гадоў у эліце. У гэты ж час праз будаваньне яшчэ адной трыбуны ўмяшчальнасьць Грыфін Парку павялічылася да 40 тысяч, што падвысіла клюбныя прыбыткі ад продажу квіткоў.

## Склад
: *Актуальны на 21 лютага 2026 году*

## Крыніцы

## Літаратура
* 
* 

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт

Катэгорыя:Брэнтфард‎
Сьвята-Духаўскі манастыр базылянак (Менск)

**Сьвя́та-Ду́хаўскі манасты́р базыля́нак** — колішні грэка-каталіцкі (уніяцкі) манастырскі комплекс у Менску, помнік архітэктуры Рэнэсансу рэспубліканскага значэньня.

## Гісторыя
Заснаваны ў 1641 г. на Высокім Рынку ўніяцкім мітрапалітам Антонам Сялявам. Першая ігуменьня Кацярына Сапега пералічыла манастыру 10000 злотых. Першапачатковы манастыр быў разьмешчаны ў мураваных жылых дамах, збудаваных у 2-й пал. XVI — пал. XVII ст. на паўночна-ўсходнім баку Высокага рынку. Мураваны будынак манастырскага корпусу збудаваны каля 1650 г. (выкарыстаныя склепы й сьцены папярэдніх будынкаў.

## Архітэктура

Будынак кляштару (вул. Энгельса, 1) уяўляе сабой двухпавярховы П-падобны ў пляне аб’ём, накрыты двухсхільным дахам. Кутняя частка будынку акцэнтаваная высокім фігурным франтонам. Плоскасьці сьценаў пазбаўленыя дэкору, члянёны прастакутнымі аконнымі праёмамі бязь ліштваў.
Падоўжны фасад будынку падзелены міжпаверхавай цягай. Па пэрымэтры будынку праходзіць шматслойны масіўны карніз. Галоўны ўваход аформлены мэталёвым казырком на фігурных кранштэйнах.

Сьвята-Духаўскі манастыр базылянак злучаўся крытай галерэяй з Царквой Сьвятога Духа.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі

* 

Катэгорыя:Хрысьціянскія храмы Менску
Дармштат-98 (футбольны клюб)

«**Дармштат-98**» () — нямецкі футбольны клюб з гораду Дармштату ў зямлі Гэсэн. Заснаваны 22 траўня 1898 годзе пад назовам «Алімпія». Напачатку 1919 году клюб аб’яднаўся з спартовым клюбам «Дармштатэр», які сам быў вынікам зьліцьця ў лістападзе 1905 году клюбаў «Вікторыя» і «Германія». Акрамя футболу клюб мае сэкцыі ў іншых відах спорту, як то ў баскетболе, футзалі, дзюдо, настольным тэнісе, налічваючы блізу 7600 сябраў у сваёй структуры.

## Гісторыя

У пэрыяд з 1909 па 1913 гады «Алімпія» гуляла ў чэмпіянаце Заходнеакруговай лігі, але займала месцы ў ніжняй частцы табліцы. У канцы 1920-х і пачатку 1930-х гадоў клюб гуляў ужо пад назовам «Дармштадт» у лізе акруговай лізе Одэнвальд і Майн—Гэсэн, але зь цяжкасьцю заставаўся ў найвышэйшых дывізіёнах. У 1933 годзе нямецкі футбол быў рэарганізаваны, то бок у Нямецкім Райху былі ўтвораныя шаснаццаць галоўных дывізіёнаў, вядомых як гаўліген. Тям ня менш, «Дармштадт» ня быў здольным прабіцца ў найвышэйшую лігу да 1941 году, калі яны, нарэшце, трапілі ў групу 2 гаўлігі Гэсэн-Насаў. Іхняе знаходжаньне там было нядоўгім, бо шжо пасьля другога сэзону, яны былі вымушаныя спусьціцца ў лігу ніжэй. Да 1944—1945 спаборніцтвы былі прыпыненыя праз наступ хаўрусьнікаў на Нямеччыну.

Усе 1950-я гады «Дармштадт» спаборнічаў у ніжэйшых дывізіёнах пасьля чарговай рэарганізацыі і стварэньня Бундэсьлігі. Клюб стаў сталым удзельнікам другога дывізіёну Бундэсьлігі, звычайнай фінішуючы пасяродку турнірнай табліцы. У пачатку 1960-х, калі каманду ачоліў Адольф Шміт, дружыну пагоршыла выступы. Як вынік, клюб заняў апошняе месца ў лізе і апусьціўся ў аматарскую лігу Гэсэну. Кіраўніцтва клюбу запрасіла Эрнста Легнэра, каб палепшыць сытуацыю. Новы адмысловец за стырно каманды здолеў захаваць гульцоў і неадкладна здабыць перамогу ў лізе і вярнуць «Дармштат» да другога дывізіёну.

## Форма
Клюб звычайна гуляе ў сінябелай форме, але таксама мае камплекты з аранжавым колерам.
### Хатняя

### Гасьцёвая

### Рэзэрвовая

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт

Катэгорыя:Дармштат
Тулим (гурт)

**Тулим** () — украінская рэп-каманда з Кіева, заснаваная ў 2008 годзе двума студэнтамі — Максам і Ігарам.

Першыя трэкі пачалі пісаць яшчэ ў школе. У 2008 годзе распачаліся першыя выступы групы ва Ўкраіне. У 2009 годзе KyLЯ і RYLEZ выпусьцілі дэбютны альбом пад назвай «0,5». Пасьля выйшаў другі альбом пад назвай «Храналёгія».

## Дыскаграфія
### Альбомы
*«0,5»	(2009)
*«Хронологія» (2012)
*«НЕТРІпанина» (2016)

## Склад
* KyLЯ
* RYLEZ

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйная старонка
* Афіцыйная старонка ў сетцы Ютуб

Катэгорыя:Украінскія музычныя гурты
Fox News Radio

**Radio Fox News** () — амэрыканская прыватная радыёстанцыя, заснаваная ў 2003 годзе аднайменным тэлеканалам. На 1 чэрвеня 2005 году налічвала 60 супрацоўнікаў. На 2015 год мела больш за 10 млн штотыднёвых слухачоў. Вядоўцамі будзённых гутарковых перадачаў былі:  (9:00—12:00 паводле мясцовага часу),  (12:00—15:00),  (15:00—18:00) і  (18:00—21:00). Штогадзіну ладзіліся 5-хвілінныя перадачы навінаў.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі

* RSS-паток навінаў

Катэгорыя:Fox Entertainment Group
Катэгорыя:Радыёстанцыі
Катэгорыя:Нью-Ёрк
Катэгорыя:Зьявіліся ў 2003 годзе
Лаймдата Страўюма

**Лаймдата Страўюма** (; (нар. 24 лютага 1951 году) — латвійскі эканаміст, дзяржаўны і палітычны дзеяч, міністар земляробства Латвіі ў 2011—2014 гадох. Прэм'ер-міністар Латвіі (2014-2016).

## Біяграфія
Нарадзілася 24 лютага 1951 году ў латгальскае вёсцы.

## Адукацыя
З 1968 па 1973 вучылася ў Латвійскім унівэрсытэце на фізыка-матэматычным факульцеце. У 1987 годзе скончыла асьпірантуру інстытуту эканоміцы пры Латвійскай акадэміі навук.

## Кар’ера

Працавала з 1999 па 2000 год намесьнікам дзяржсакратара ў міністэрстве аховы навакольнага асяродзьдзя і сельскай гаспадаркі, а з 2000 па 2006 працавала дзяржаўным сакратаром у міністэрстве сельскай гаспадаркі. З 2002 па 2007 была сябрам савета Іпатэчнага і зямельнага банка Латвіі. З 2007 па 2010 працавала дзяржсакратаром у міністэрстве земляробства Латвіі. 25 кастрычніка 2011 году прызначана міністрам земляробства Латвіі. У 2014 годзе далучылася да партыі Адзінства. 22 студзеня 2014 прызначана Соймам прэм’ер-міністрам Латвіі.
7 сьнежня 2015 году падала ў адстаўку, а значыць, і распусьціла за сабой урад.

## Узнагароды
* Крыж Прызнаньня

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі

* CV Ministru kabineta mājaslapā

Катэгорыя:Прэм’ер-міністры Латвіі
Валдзіс Дамброўскіс

**Ва́лдзіс Дамбро́ўскіс** (; ; ( 5 жніўня 1971 году) — латвійскі дзяржаўны і палітычны дзеяч, міністар фінансаў Латвіі у 2002—2004 гадох. Прэм’ер-міністар Латвіі у 2009—2013 гадох. З 1 лістапада 2014 году Эўракамісар па справах эўра і сацыяльнага дыялёгу. Сябра партыі Адзінства.

## Крыніцы

Катэгорыя:Прэм’ер-міністры Латвіі
Катэгорыя:Кавалеры ордэна князя Яраслава Мудрага 2 ступені
Катэгорыя:Кавалеры ордэна Крыжа зямлі Марыі 1 клясы
Катэгорыя:Вялікія афіцэры ордэна Трох Зорак
Катэгорыя:Камандоры 1 клясу ордэна Белай ружы Фінляндыі
Катэгорыя:Эўрапейскія камісары Латвіі
Катэгорыя:Міністры фінансаў Латвіі
Катэгорыя:Дэпутаты 8-й Саэймы
Катэгорыя:Дэпутаты 10-й Саэймы
Катэгорыя:Дэпутаты 11-й Саэймы
Катэгорыя:Сябры «Новай эры» (Латвія)
Катэгорыя:Сябры «Адзінства» (Латвія)
Катэгорыя:Выкладчыкі Латвійскага ўнівэрсытэту
Катэгорыя:Латыскія эканамісты
Катэгорыя:Латыскія фізыкі
Глава 94 (гурт)

**Глава 94** — украінскі рэп-гурт з Львову. Заснаваны ў 2010 годзе двума сябрамі — Ігар «Гоня» Глава і Сьцяпан «Стук» Глава.

У 2011 годзе выпусьцілі свой першы рэліз — альбом «Невядомыя ЕР». Праз два гады, 16 лютага 2013 году выйшаў другі альбом гурту — «Бязладзіца».

Выступаюць пераважна на Захадзе Украіны: гарады Львоў, Калуш, Ужгарад, Івана-Франкоўск, Луцак і іншыя.

## Дыскаграфія
### Альбомы
*«Невядомыя ЕР» (2010)
*«Безлад (альбом)» (2013)

## Склад
* Сьцяпан «Стук» Глава
* Ігар «Гоня» Глава

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйная старонка
* Афіцыйная старонка ў сетцы Ютуб

Катэгорыя:Украінскія музычныя гурты
Зборная Сэнэгалу па футболе

­­
**Зборная Сэнэгалу па футболе** —  прадстаўляе Сэнэгал на міжнародных футбольных турнірах і ў таварыскіх матчах. Арганізацыяй, якая ажыцьцяўляе кантроль і кіраваньне зборнай, зьяўляецца Сэнэгальская футбольная фэдэрацыя.

## Вонкавыя спасылкі

* Афіцыйны сайт Сэнэгальскай футбольнай фэдэрацыі
Драган Гаіч

**Дра́ган Га́іч** (; нарадзіўся 21 ліпеня 1984 году, Цэле, СФРЮ) — славенскі гандбаліст, гулец нацыянальнай зборнай Славеніі. Скончыў кар’еру ў 2024 годзе пасьля чарговага сэзону ў складзе францускага «Ліможу».

## Вонкавыя спасылкі
* Профіль на афіцыйным сайце ГК «Манпэлье»

Катэгорыя:Нарадзіліся ў Цэле
Катэгорыя:Славенскія гандбалісты
Катэгорыя:Гандбалісты зборнай Славеніі
Катэгорыя:Гандбалісты клюбу «Цэле»
Катэгорыя:Гандбалісты клюбу «Рудар» Трбоўле
Катэгорыя:Гандбалісты клюбу «Заграб»
Катэгорыя:Гандбалісты клюбу «Марыбор Бранік»
Катэгорыя:Гандбалісты клюбу «Манпэлье»
Катэгорыя:Гандбалісты клюбу «Вэспрэм»
Катэгорыя:Гандбалісты клюбу «Лімож»
Мірза Джамал Джэвашыр

**Мірза Джамал Джэвашыр** (*Карабагскі*) (; розум. 1853) — азербайджанскі гісторык, з 1797 па 1822 гг. візір пры карабахскім хане Ібрагім Халіле і Мехтыкулі. Паходзіў з роду Джэваншыраў. Пасьля 1822 служыў у карабаскім правінцыйным судзе. Аўтар кнігі «Гісторыя Карабага», напісанай на фарсі.

## Літаратура
* Мірза Джамал Джеваншір Карабагский. «Гісторыя Карабага». Баку, 1959. 

Катэгорыя:Памерлі ў 1853 годзе
Катэгорыя:Азэрбайджанскія гісторыкі
Джаміль Поладхан аглы Гасанлі

**Джаміль Поладхан аглы Гасанлі** () — доктар гістарычных навук, прафэсар.

## Біяграфія
Нарадзіўся 15 студзеня 1952 у Білясуварскім раёне Азэрбайджану.

## Прэзыдэнцкія выбары ў Азэрбайджане (2013)
Рустам Ібрагімбекаў так і ня быў зарэгістраваны ў якасьці кандыдата ад Нацыянальнага савету. У выніку, 24 жніўня 2013 кандыдатам ад Нацыянальнага савету дэмакратычных сілаў быў вылучаны Джаміль Гасанлі.

## Вонкавыя спасылкі

* Афіцыйны сайт
* Афіцыйная старонка Facebook
* Афіцыйны Твітэры

Катэгорыя:Нарадзіліся 15 студзеня
Катэгорыя:Нарадзіліся ў 1952 годзе
Катэгорыя:Азэрбайджанскія гісторыкі
Катэгорыя:Дактары гістарычных навук
Катэгорыя:Азэрбайджанскія палітыкі
Арока (футбольны клюб)

«**Арока**» () — партугальскі футбольны клюб з гораду Арока. Заснаваны ў 1951 годзе.

## Гісторыя
Клюб быў закладзены 25 сьнежня 1951 году як даччыны клюб «Порту». Свае першыя пяць дзесяцігодзьдзяў каманда спаборнічала ў рэгіянальных лігах Авэйру. За два гады з 2006 па 2008 гады клюб здолеў прасунуцца да трэцяга дывізіёну, калі галоўным трэнэрам каманды некалькі месяцаў з гэтага пэрыяду быў вядомы партугальскі тэлевядоўца Жоржы Габрыел.

Паводле вынікаў сэзону 2012—2013 гадоў «Арока» заняла другое месца ў Другой лізе партугальскага першынства і прасунулася ў Прымэйра-Лігу ўпершыню ў сваёй гісторыі. У тым годзе найлепшым бамбардзірам ня толькі клюбу, але і ўсёй лігі стаў бразыльскі нападнік Жуэану, які паклаў на свой рахунак 24 галы. Улады гораду Арока ўшанавалі клюб залатым мэдалём, выдаткаваўшы клюбу дадатковыя фінансавыя сродкі дзеля рамонту і пашырэньня стадыёну.

У сэзоне 2015—2016 гадоў за часам працы Літу Відыгала на пасадзе галоўнага трэнэра «Арока» фінішавала на 5 месцы, гарантаваўшы сабе ўдзел у эўрапейскіх турнірах. У розыгрышы Лігі Эўропы партугальцы за кошт голу ў гасьцёх перамаглі нідэрляндзкі «Гэраклес» і прасунуліся далей у стадыю плэй-оф, дзе саступілі грэцкаму «Алімпіякосу». Ужо праз год пасьля добрага сэзону «Арока» страціла месца ў элітным дывізіёне, спусьціўшыся да прыступку ніжэй. Пры гэтым «Арока» у другім дывізіёне таксама не ўтрымалася, перайшоўшы ў трэці дыівізіён. Шлях вяртаньня да Прымэйра-Лігі быў такім жа хуткім, як і выпадзеньне да трэцяга дывізіёну. За два сэзон клюб здолеў вярнуцца да найвышэйшай лігі, разграміўшы ў пераходных матчах «Рыю Аві» ў травеньскіх матчах 2021 году. Паводле вынікаў сэзону 2022—2023 гадоў «Арока» паўтарыла сваё дасягненьне ў выглядзе 5 радку ў выніковай табліцы.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт

Катэгорыя:Арока
Гасьціны двор

**Гасьці́ны дво́р** — тып грамадзкага будынку гандлёвага прызначэньня, які ўключае гандлёвыя й складзкія будынкі, жылыя памяшканьні гасьцінічнага тыпу.

Тут спыняліся госьці-купцы, захоўваліся тавары, і вёўся гандаль. У XVI—XVII стагодзьдзях гасьціны двор меў выгляд прастакутнага пляцу, абнесенага мураванымі або драўлянымі памяшканьнямі, аб’яднанымі крытымі галерэямі. У XVIII—XIX стагодзьдзях гасьціныя двары будуюцца ў стылі клясыцызму. Гасьціны двор плянавалі ў выглядзе замкнёнага прастакутніка з адкрытымі аркадамі-галерэямі або калёнамі.

У гарадох Заходняе Эўропы былі пашыраныя з XIV стагодзьдзя (Брэмэн, Кракаў, Прага). На Беларусі пашыраныя з XVI—XIX стагодзьдзяў (Полацак, Горадня, Віцебск, Менск). Драўляны гасьціны двор пабудаваны ў Тураве ў XVIII стагодзьдзі.

На аснове гандлёвых дамоў вылучыліся гандлёвыя рады, якія часта злучаліся з ратушамі.

## Крыніцы

## Літаратура
* 
* В. В. Швед. Гасцінны двор. //  
* Короткий енциклопедичний словник з культури. — К.: Україна, 2003. 

Катэгорыя:Гандаль
Катэгорыя:Кірмашы
Катэгорыя:Гандлёвыя аб’екты