open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Агароднікі (Івейскі раён)

**Агароднікі** — вёска ў Ліпнішкаўскім сельсавеце Івейскага раёну Гарадзенскай вобласьці.

## Гісторыя
У 2-й палове XIX ст. фальварак у Ліпнішкаўскай воласьці Ашмянскага павету Віленскай губэрні. У 1897 г. 1 двор, 13 жыхароў, уласнасьць памешчыка Вольскага. У 1905 г. 15 жыхароў, 151 дзесяціна зямлі.

У 1921—1939 гг. засьценак у Ліпніскай гміне Валожынскага, пасьля Лідзкага паветаў Наваградзкага ваяводзтва Польшчы. У 1921 г. 3 двары, 18 жыхароў.

З 12 кастрычніка 1940 г. хутар (14 двароў, 39 жыхароў) у Ліпнішкаўскім сельсавеце Івейскага раёну. 3 26 чэрвеня 1941 г. да 8 ліпеня 1944 г. акупавана немцамі.

У 1951 г. арганізаваны калгас «Іскра». 3 1963 г. у калгасе «Авангард». У 1970 г. — 67 жыхароў. Пасьля ў складзе калгаса «Ліпнішкі».

## Насельніцтва
* 1999 — 10 двароў, 21 жыхар.

## Вонкавыя спасылкі

Катэгорыя:Ліпнішкаўскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Івейскага раёну
Катэгорыя:Населеныя пункты, згаданыя ў XIX стагодзьдзі
Уяўная адзінка

**Уяўная адзінка** — камплексны лік, пры ўзьвядзеньні якога ў квадрат атрымліваецца адмоўная адзінка.

i^2 =  -1. 

Паняцьце «ўяўная адзінка» ўвёў Леанард Эйлер у 1772 годзе.

## Літаратура
*Nahin, Paul J.* (1998). An Imaginary Tale: The Story of √−1. Chichester: Princeton University Press. ISBN 0-691-02795-1.

Катэгорыя:Камплексны аналіз
Катэгорыя:Лікі з уласнымі назвамі
Катэгорыя:Матэматычныя канстанты
Харальная сынагога (Менск)

**Ме́нская Хара́льная сынаго́га** — колішняя галоўная сынагога ў Менску, што месьцілася па адрасе вул. Серпухаўская, 7. Сёньня часткова перабудаваны будынак займае Нацыянальны акадэмічны драматычны тэатар імя Максіма Горкага.

## Гісторыя

Сынагога была пабудаваная ў 1906 годзе. Будынак быў узьведзены ў маўрытанскім стылі. Сродкі на ўзьвядзеньне сынагогі выдзяліла шматлікая жыдоўская абшчына гораду подле ініцыятывы менскага лекара І. Лунца. Кампазыцыйна будынак складаўся зь дзьвюх частак: грандыёзнага парталу ля ўваходу й разьмешчанага на восі ўваходу рытуальнай залі. Уваход у будынак глядзеўся як высокая велічная арка, над якой месьцілася вялікае круглае акно — так званае, вока Аарона. У цэлым, сынагога адрозьнівалася надзвычайнай маляўнічасьцю, плястыкай і багацьцем сьвятлаколеравых адценьняў.

Пасьля кастрычніцкага перавароту будынак сынагогі прыватызавалі й у 1923 годзе сынагогу пераабсталявалі ў *Нацыянальны габрэйскі тэатар БССР*, дзе праводзіліся лекцыі, зьезды й дэманстраваліся фільмы. Пазьней тут разьмясьціўся *Дом культуры сакратарыяту ЦВК імя М. В. Фрунзэ*. У лістападзе 1926-га будынак быў перададзены ў карыстаньне створанай арганізацыі Белдзяржкіно. Неўзабаве тут адкрыўся кінатэатар «Культура» — адзін з самых буйных на той час у Беларусі. Глядзельная заля «Культуры», а першапачаткова харальная заля, славілася выдатнай акустыкай. Знакамітыя сьпевакі й артысты, як  Уладзімер Маякоўскі, Леанід Уцёсаў, Сяргей Лемешаў ды іншыя, аддавалі перавагу выступаць падчас гастроляў менавіта тут. Пасьля Другой сусьветнай вайны будынак кінатэатру быў перабудаваны для *Расейскага драматычнага тэатру імя Максіма Горкага*. Цяпер гэта вялікая трохпавярховая пабудова, амаль прастакутная ў пляне, сымэтрычнай аб’ёмна-прасторавай кампазыцыі. Нутраная прастора таксама вырашаная сымэтрычна. Былы цэнтральны нэф пераабсталяваны ў глядзельную залю, бакавыя — у фае. На будынку ўсталяваныя мэмарыяльныя дошкі У. У. Маякоўскаму й у гонар VI Усебеларускага зьезду Саветаў. Будынак — помнік архітэктуры эклектыкі з пазьнейшымі зьменамі. Гісторыка-культурная каштоўнасьць рэгіянальнага значэньня. Сёньня будынак займае Нацыянальны акадэмічны драматычны тэатар імя Максіма Горкага.

## Галерэя

Former Choral Synagogue. Харальная (Вялікая) сінагога.jpg|У пачатку XX ст.
Дзяржаўны яўрэйскі тэатр БССР.jpg|Дзяржаўны габрэйскі тэатар
Кінатэатар «Культура» (былая Харальная сінагога).jpg|Кінатэатар «Культура»
Former Choral Synagogue. Харальная сінагога (1933).jpg|Першы Ўсебеларускі зьезд калгасьнікаў-ударнікаў 15—19 красавіка 1933 г. 

Bundesarchiv Bild 146-2004-234, Minsk, Theater.jpg|У 1942 годзе
Bundesarchiv Bild 146-2004-233, Minsk, Theater.jpg|У 1942 годзе
Minsk - synagogue (Khoralnaya) 1945 (var.2) Anatoly Nalivaev.jpg|У 1945 годзе, праца Анатоля Наліваева
Нацыянальнага драматычнага тэатра імя М. Горкага.jpg|Сёньняшні час


## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі

Катэгорыя:Зьявіліся ў 1906 годзе
Катэгорыя:Зьнішчаныя помнікі архітэктуры Менску
Катэгорыя:Сынагогі Менску
Аблога Смаленску (неадназначнасьць)

**Абло́гі [[Смаленск]]у**:
* Аблога Смаленску (1404) — аблога і захоп Смаленску літоўскім войскам Вітаўта
* Аблога Смаленску (1502) — спроба захопу Смаленску маскоўскім войскам падчас вайны 1500—1503 гадоў
* Аблогі Смаленску (1513) — аблогі Смаленску маскоўскім войскам падчас вайны 1512—1522 гадоў
* Аблога Смаленску (1514) — аблога і захоп Смаленску маскоўскім войскам падчас вайны 1512—1522 гадоў
* Аблога Смаленску (1609—1611) — аблога і захоп Смаленску польска-літоўска-казацкім войскам падчас вайны 1609—1618 гадоў
* Аблога Смаленску (1613—1617) — аблога Смаленску маскоўскім войскам падчас вайны 1609—1618 гадоў
* Аблога Смаленску (1632—1634) — аблога Смаленску расейскім войскам падчас вайны 1632—1634 гадоў
* Аблога Смаленску (1654) — аблога і захоп расейскім войскам падчас вайны 1654—1667 гадоў

## Глядзіце таксама
* Бітва пад Смаленскам
Варайская Вікіпэдыя

**Варайская Вікіпэдыя** — разьдзел Вікіпэдыі на варайскай мове.

Гэта 11-ы паводле велічыні разьдзел Вікіпэдыі ў сьвеце. На сёньняшні дзень зьмяшчае  .
26 жніўня 2010 быў створаны 100 000-ы артыкул Варайскай Вікіпэдыі, 8 чэрвеня 2014 — мільённы.

## Вонкавыя спасылкі
* Галоўная старонка варайскай Вікіпэдыі

## Крыніцы

Катэгорыя:Разьдзелы Вікіпэдыі
Наваградзкая вобласьць

**Нава́градзкая во́бласьць** — адміністрацыйная адзінка ў складзе БССР у 1939 годзе. Утвораная пастановай ЦК КП(б)Б «Пра вобласьці і абласныя цэнтры Заходняй Беларусі» ад 19 лістапада 1939 году (аднак яшчэ 2 лістапада была створаная ўправа НКУС па Наваградзкай вобласьці) на тэрыторыі Наваградзкага ваяводзтва Польшчы, пасьля далучэньня Заходняй Беларусі да БССР.

Абласным цэнтрам стаў горад Наваградак. Аднак паколькі ён знаходзіўся на краі вобласьці, неўзабаве было прынятае рашэньне пра перанос адміністрацыйнага цэнтру ў Баранавічы. 4 сьнежня 1939 году вобласьць была перайменаваная ў Баранавіцкую, якая праіснавала да 1954 году, калі ейныя тэрыторыі былі падзеленыя між Берасьцейскай, Гарадзенскай, Маладэчанскай ды Менскай абласьцямі.

## Крыніцы

Катэгорыя:Былыя вобласьці Беларусі
Катэгорыя:Гісторыя Берасьцейскай вобласьці
Катэгорыя:Гісторыя Гарадзенскай вобласьці
Катэгорыя:Гісторыя Менскай вобласьці
Катэгорыя:Вобласьці, створаныя ў 1939 годзе
Катэгорыя:Вобласьці, скасаваныя ў 1939 годзе
Катэгорыя:1939 год у Беларусі
Катэгорыя:Лістапад 1939 году
Iļģi

**«Iļģi»** — латвійскі постфолк-рок-гурт з Рыгі, заснаваны ў 1981 року. Выконвае творы на народныя матывы ў творчай аранжыроўцы і з характэрным рок-гучаньнем. Лічыцца піянэрам латыскай постфальклёрнай музыкі.

## Мінуўшчына
Гурт 21 красавіка 1981 року заснавала выпускніца  Ілга Рэйзьніецэ, прафэсійная скрыпачка і ўдзельніца ВІА «Bizīteri» і «Skandinieki». Сьпярша ўдзельнікі «Iļģi» займаліся вандроўкамі па краіне з мэтай зьбіраньня народных традыцыяў, песьняў, шылі строі і ладзілі ўласныя інструмэнты, на якіх выконвалі народную музыку ў аўтэнтычнай манэры. Пазьней гэтыя запісы ўвайшлі ў складанку зь дзьвюх кружэлак «Agrie gadi» (2002).

Пазьней музыкі вырашылі спалучыць фолк з уласнымі густамі і інтэрпрэтацыямі. Зьявіліся новыя ўдзельнікі, інструмэнты: , дуда і нават акустычная гітара, што на той час было рэвалюцыяй у латыскай народнай музыцы. У першы альбом «Rāmi, rāmi» ўжо ўвайшлі, акрамя народных, уласныя аранжыроўкі гурту, больш павольныя, мэдытацыйныя. Падобны характар мае й альбом «Riti riti».

Пазьней музыкі гурту пачалі ўжываць электрычныя інструмэнты, каб зламаць стэрэатып пра цікавасьць да традыцыйнае музыкі толькі сярод старэйшага пакаленьня. Толькі ў сярэдзіне 1990-х гадоў гурт нарэшце пачаў карыстацца папулярнасьцю на радзіме. У альбоме 1998 року «Saules meita», які стаў ключавой падзеяй у гісторыі латыскае музыкі, заўважны схіл «Iļģi» да поп- і рок-музыкі, што палегчыла ўспрыняцьце ягонай творчасьці слухачамі. У 2002 року выйшла кружэлка «Spēlēju, dancoju» — фольк-рок-опэра зь песьнямі ў розных стылях. Гэтыя пошукі працягнуліся і ў наступным альбоме «Kaza kāpa debesīs».

3 сьнежня 2011 «Iļģi» адзначыў 30-гадовы юбілей вялікім аншлягавым канцэртам у Рызе, у канцэртавай залі «Palladium».

## Удзельнікі
* Ілга Рэйзьніецэ (сьпеў, скрыпка)
* Марыс Муктупавэлс (сьпеў, куоклес, дуда, дудка, варган)
* Гатыс Гаўеніекс (сьпеў, , , мандаліна, домра, )
* Эганс Кронбэргс (гітара, балалайка)
* Мартыньш Ліндэ (пэркусія)

### Былыя
* Яніс Абэнс
* Гунтарс Габранаўс
* Арналдс Дале
* Мара Калныня
* Арнальдс Каркліс
* Юрыс Кройчс
* Бірута Озалыня
* Юрыс Рыекстыньш
* Гінтс Суола
* Вілніс Струодс
* Занэ Шмітэ

## Дыскаграфія

### Альбомы

### Складанкі

## Узнагароды
Гурт шэсьць разоў атрымліваў  за  (1998, 2002—2005, 2011).

Альбом «Ne uz vienu dienu» (2006) чатыры месяцы ўваходзіў у дзясятку эўрапейскага чарту народнае музыкі, дасягнуўшы там другога месца. У 2012 гурт вярнуўся ў эўрапейскія чарты на 4-ю пазыцыю з «Tur saulīte pērties gāja».

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйная бачына 
* 

Катэгорыя:Латыскія рок-гурты‎
Катэгорыя:Латыскія фолк-гурты‎
Катэгорыя:Музычныя гурты, якія зьявіліся ў 1981 годзе‎
Катэгорыя:Культура Рыгі
Мястэчка (неадназначнасьць)

Назву **Мястэчка** маюць:

* Мястэчка — тып паселішча, што займае пераходнае становішча паміж горадам і вёскай
* Мястэчка — вёска ў Пастаўскім раёне Віцебскай вобласьці Беларусі
Чэстар Бэнінгтан

**Чэ́стар Бэ́нінгтан** (;  20 сакавіка 1978, Фінікс, Арызона, ЗША) — амэрыканскі музыка, сьпявак, кампазытар і актор. Найбольш вядомы як вакаліст амэрыканскага гурту Linkin Park.

## Жыцьцяпіс
Нарадзіўся ў сям’і мэдыцынскай сястры і паліцэйскага дэтэктыва. Першым музычным інструмэнтам у Бэнінгтана было піяніна. У юнацтве ён граў на шматлікіх інструмэнтах і шмат сьпяваў. Найбольшы ўплыў на Чэстэра аказваў гурт Foreigner. З 1993 па 1997 год Бэнінгтан быў вакалістам гурту Grey Daze. У 1999 годзе сьпявак стаў вакалістам Xero, які затым перайменаваўся ў Hybrid Theory і, нарэшце, у Linkin Park. 13 кастрычніка 2009 году адбыўся выпуск альбому «Out of Ashes», якім Бэнінгтан распачаў свой сольны праект Dead by Sunrise.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі

* Афыцыйны сайт

Катэгорыя:Сьпевакі ЗША
Ступеневы шэраг

**Ступеневы шэраг** — функцыянальны шэраг выгляду 

a_0 + \sum_{n=0}^\infty a_n \left( x \right)^n = a_0 + a_1 x + a_2x^2 + ... + a_n x^n + ...

дзе a_0, a_1, ... , a_n — пастаянныя рэчаісныя лікі. Гэтыя лікі маюць назву *каэфіцыенты шэрагу*. Любы ступеневы шэраг сыходзіцца ў пункце x=0.

## Вонкавая спасылка
* Power series on Math Archives

Катэгорыя:Матэматычны аналіз
Катэгорыя:Шэрагі
Ілавайск

**Ілава́йск** () — места ў Данецкай вобласьці Ўкраіны, падпарадкаванае Харцыскай мескай радзе места Харцыск.

Значную ролю ў жыцьці места адыгрываў чыгуначны прыпынак «Ілавайск». На ім знаходзіліся два пункты мытнага афармленьня для тавараў з Расеі: Ілавайск-народны парк, Ілавайск-паўднёвы парк. Места Ілавайск уваходзіць у г. зв. «Вялікі Данецк».

## Насельніцтва
За XX стагодзьдзе места павялічыла сваё насельніцтва.

## Гісторыя

Заснаванае ў 60-х гадах XIX стагодзьдзя, як чыгуначны разьезд-прыпынак на чыгугачнай лініі Харкаў—Таганрог. Назва места паходзіць ад Ілавайскіх, ад прозьвішча ўласьнікаў зямлі па якой правялі чыгунку. Места пачало хутка разьвівацца, калі была пабудавана ў канцы 1880-х гадоў (XIX стагодзьдзе) чыгункі Курск-Харкаў-Поўдзень Расеі. Пасьля пабудовы чыгункі Далгінцава-Валнаваха-Ілавайск-Дэбальцава ў 1902—1904 гадах Ілавайск стаў важным чыгуначным вузлом. У 1938 годзе Ілавайск стаў местам.

## Прамысловасьць
Насельнікі места займаюцца ў прадпрыемствах, што абслугоўваюць чыгунку. Існуе вытворчасьць будаўнічых матэрыялаў — шлакаблёкаў.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Старонка харцыскай мескай рады
* Іловайськ&nbsp;— Інформаційно-пізнавальний портал | Донецька область у складі УРСР (На основі матеріалів енциклопедичного видання про історію міст та сіл України, том&nbsp;— Історія міст і сіл Української РСР. Донецька область.&nbsp;— К.: Головна редакція УРЕ АН УРСР, 1970.&nbsp;— 992 с.)
* Зварот Ул. Пуціна да расейскага войска

Катэгорыя:Гарады Данецкай вобласьці
Борац Чачак

«**Борац**» () — сэрбскі футбольны клюб з гораду Чачаку. Заснаваны ў 1926 годзе.

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт

Катэгорыя:Чачак
Катэгорыя:1926 год у Сэрбіі
Катэгорыя:Футбольныя клюбы, заснаваныя ў 1926 годзе
Міхнічы

Назву **Міхнічы** маюць:

## Населеныя пункты
### [[Беларусь]]
* Віцебская вобласьць:
** Міхнічы — вёска ў Пастаўскім раёне

* Гарадзенская вобласьць:
** Міхнічы — вёска ў Залескім сельсавеце Смаргонскага раёну
** Міхнічы — вёска ў Жодзішкаўскім сельсавеце Смаргонскага раёну

* Менская вобласьць:
** Міхнічы — вёска ў Вялейскім раёне
Зборная Таджыкістану па футболе

**Збо́рная Таджыкіста́ну па футбо́ле** — прадстаўляе Таджыкістан на міжнародных футбольных турнірах і ў таварыскіх матчах. Арганізацыяй, які ажыцьцяўляе кантроль і кіраваньне зборнай, зьяўляецца Фэдэрацыя футболу Таджыкістану.

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт Фэдэрацыі футболу Таджыкістану

Катэгорыя:Таджыцкі футбол
Таджыкістан
The Hooters

**The Hooters** — амэрыканскі рок-гурт, які ўзьнік у 1980 годзе ў Філадэлфіі (штат Пэнсыльванія, ЗША).

## Гісторыя
Два заснавальнікі гурту, Эрык Базыліян і Роб Гаймэн, пазнаёміліся ў 1971 годзе ва Ўнівэрсытэце Пэнсыльваніі і гулялі там у гурце Baby Grand. The Hooters згралі свой першы канцэрт 4 ліпеня 1980 году. Спачатку гурт выступаў на пэнсыльванскай клюбнай сцэне. 25 верасьня 1982 году The Hooters адгулялі свой першы стадыённы канцэрт (разам з The Clash і Santana). Падзея адбылася ў Філадэлфіі. У 1983 годзе «Совы» выдалі свой першы альбом *Amore*. Наступны альбом, *Nervous Night* (1985), быў праданы ў колькасьці двух мільёнаў экзэмпляраў і набыў плятынавы статус. На працягу наступных васьмі гадоў гурт выпусьціў яшчэ тры альбомы: *One Way Home* (1987), *Zig Zag* (1989), *Out of Body* (1993). З 1995 па 2001 год The Hooters узялі паўзу ў музычнай дзейнасьці, а ўдзельнікі гурту заняліся сваімі праектамі. «Совы» вярнуліся на сцэну ў 2001 годзе. У 2007 быў выдадзены альбом *Time Stand Still*.

## Дыскаграфія

## Вонкавая спасылка
* Афыцыйны сайт

Катэгорыя:Рок-гурты ЗША
Катэгорыя:Музычныя гурты, якія зьявіліся ў 1980 годзе
Катэгорыя:Музычныя гурты з Філядэлфіі
Катэгорыя:Музычныя гурты з Пэнсыльваніі
Катэгорыя:Музычныя гурты 1980-х
Катэгорыя:Музычныя гурты 1990-х
Катэгорыя:Музычныя гурты 2000-х
Катэгорыя:Музычныя гурты 2010-х
Лікавы шэраг

**Лі́кавы шэ́раг** — шэраг выгляду

a_0 + a_1 + ... + a_n + ... = \sum_{n=0}^\infty a_n  (1), дзе a_n  — чальцы гэтага шэрагу.

## Частковая сума шэрагу
Частковая сума шэрагу — сума n чальцоў шэрагу, якая мае выгляд

S_n = a_0 + a_1 + ... + a_n = \sum_{n=0}^\infty a_n  (2).

## Сходнасьць і разыходнасьць шэрагу
Шэраг (1) сходзіцца, калі сходзіцца пасьлядоўнасьць {S_n} частковых сум гэтага шэрагу. Пры гэтым \lim_{n \to \infty}S_n называецца сумай гэтага шэрагу. У выпадку, калі \lim_{n \to \infty}S_n не існуе, шэраг разыходзіцца.

## Глядзіце таксама
* Ступенны шэраг

## Літаратура
* Ильин В.А. Основы математического анализа / В.А. Ильин, Э.Г. Позняк. — М.: Наука, 1973. — ч. 1, с. 410.

Катэгорыя:Матэматычны аналіз
Катэгорыя:Шэрагі
Функцыянальны шэраг

**Функцыянальны шэраг** — шэраг, кожным чальцом якога зьяўляецца функцыя u_n (x). Больш дакладную фармулёўку паняцьця *лікавы шэраг* можна даць з дапамогай тэрміну *лікавая пасьлядоўнасьць*.

## Лікавая пасьлядоўнасьць
**Лікавая пасьлядоўнасьць** — мноства пранумараваных функцый f_1 (x), f_2 (x), ..., f_n (x), дзе кожнаму ліку n з шэрагу натуральных лікаў 1, 2, ... n, ... ставіцца ў адпаведнасьць некаторая функцыя f_n (x), якая заданая на мностве {x}.

## Функцыянальны шэраг (дакладная фармулёўка)
**Функцыянальны шэраг** — сума

\sum_{n=0}^\infty u_n (x) = u_1 (x) + u_2 (x) + ... +u_n (x) + ...

бясконцай колькасьці чальцоў функцыянальнай пасьлядоўнасьці {u_n  (x)}.

## Глядзіце таксама
* Лікавы шэраг
* Ступенны шэраг

## Вонкавая спасылка
* Series — from Wolfram MathWorld

## Крыніцы
* Ильин В.А. Основы математического анализа / В.А. Ильин, Э.Г. Позняк. — М.: Наука, 1973. — ч. 2, с. 13.

Катэгорыя:Матэматычны аналіз
Катэгорыя:Шэрагі
Аднаполь

**Аднаполь** — вёска ў Ліпнішкаўскім сельсавеце Івейскага раёну Гарадзенскай вобласьці.

## Гісторыя
У сярэдзіне 19 стагодзьдзя вёска ў Суботніцкай воласьці Ашмянскага павету Віленскай губэрні. Адносілася да маёнтку Трыпля Янкаўшчызна Янкоўскага, у 1861 г. 21 рэвіская душа. У 1897 г. 8 двароў, 59 жыхароў.

У 1921—1939 гг. у Суботніцкай гміне Валожынскага, пасьля Лідзкага паветаў Наваградзкага ваяводзтва Польшчы.

З 12 кастрычніка 1940 г. вёска (26 двароў, 117 жыхароў) у Галімшчынскім сельсавеце Івейскага раёну. 3 1952 г. у калгасе імя Жданава. 3 2 сьнежня 1961 г. у Ліпнішкаўскім сельсавеце. У 1970 г. 80 жыхароў. Пасьля ў складзе калгаса «Каменчане».

## Насельніцтва
* 1999 год — 12 двароў, 25 жыхароў

## Вонкавыя спасылкі
* Аднаполь

Катэгорыя:Ліпнішкаўскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Івейскага раёну
Катэгорыя:Населеныя пункты, згаданыя ў XIX стагодзьдзі
Андрушкі

**Андрушкі** — вёска ў Ліпнішкаўскім сельсавеце Івейскага раёну Гарадзенскай вобласьці.

## Гісторыя
У сярэдзіне 19 стагодзьдзя вёска ў Ашмянскім павеце Віленскай губэрні. У 1861 г. у Гавейскай воласьці, 34 рэвізскія душы, у складзе маёнтку Ільянова Радкевічаў. У 1897 г. у Ліпнішкаўскай воласьці, 16 двароў, 108 жыхароў. У 1905 г. 129 жыхароў, 123 дзесяціны зямлі, у 1909 г. 21 двор, 134 жыхары, якія мелі 21 карову, 18 коней, 193 дзесяціны зямлі.

У 1921—1939 гг. у Ліпніскай гміне Валожынскага, пасьля Лідзкага паветаў Наваградзкага ваяводзтва Польшчы. У 1921 г. 21 двор, 106 жыхароў.

3 12 кастрычніка 1940 г. вёска (34 двары, 104 жыхары) у Князікоўскім сельсавеце Івейскага раёну. У 1950 г. арганізаваны калгас імя С. М. Кірава, з 1953 г. у калгасе «Маладая гвардыя». 3 9 верасьня 1960 г. у Ліпнішкаўскім сельсавеце. 3 1986 г. у калгасе «Авангард». У 1970 г. 64 жыхары. У складзе калгаса «Маладая гвардыя».

## Насельніцтва
* 1999 год — 12 двароў, 25 жыхароў

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Андрушкі

Катэгорыя:Ліпнішкаўскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Івейскага раёну
Катэгорыя:Населеныя пункты, згаданыя ў XIX стагодзьдзі
Малая Показь

**Малая Показь** (раней **Показь Хрысьціянская**) — вёска ў Ліпнішкаўскім сельсавеце Івейскага раёну Гарадзенскай вобласьці.

## Гісторыя
У 2-й палове XIX стагодзьдзя вёска Показь Хрысьціянская ў Ліпнішкаўскай воласьці Ашмянскага павета Віленскай губэрні. У 1861 г. 72 рэвіскія душы, у складзе маёнтка Ліпнішкі, які належаў памешчыку Вольскаму. У 1897 г. 32 двары, 183 жыхары, у 1909 г. 43 двары, 226 жыхароў, якія мелі 44 галавы буйной рагатай жывёлы, 36 коней, 224 дзесяціны зямлі.

У 1921—1939 гг. у Ліпніскай гміне Валожынскага, пасьля Лідзкага паветаў Наваградзкага ваяводзтва Польшчы. У 1921 г. 41 двор, 163 жыхары.

3 12 кастрычніка 1940 г. вёска (49 двароў, 221 жыхар) у Некрашоўскім сельсавеце Івейскага раёну. У 1952 г. арганізаваны калгас імя М. М. Шверніка, з 1954 г. у калгасах «Воля», затым «Кастрычнік». 3 16 ліпеня 1954 г. у Князікоўскім, з 9 верасьня 1960 г. у Сураскім, з 15 траўня 1963 г. у Жылёўскім, з 13 студзеня 1967 г. у Ліпнішкаўскім сельсаветах. У 1970 г. 106 жыхароў. Пасьля ў складзе калгаса «Маладая гвардыя».

## Насельніцтва
* 1999 год — 14 двароў, 26 жыхароў

## Глядзіце таксама
* Вялікая Показь

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Малая Показь

Катэгорыя:Ліпнішкаўскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Івейскага раёну
Катэгорыя:Населеныя пункты, згаданыя ў XIX стагодзьдзі
Кехра (гандбольны клюб)

**ГК «Ке́хра»** () — эстонскі гандбольны клюб з Кехры, адзінаццаціразовы чэмпіён і васьміразовы ўладальнік кубка Эстоніі. Выступае ў нацыянальным чэмпіянаце.

## Дасягненьні
**[[Чэмпіянат Эстоніі па гандболе|Чэмпіянат Эстоніі]]**:
* 11 ×  (1993, 1994, 1995, 1996, 1999, 2003, 2004, 2006, 2009, 2012, 2014)
* 5 ×  (1992, 2006, 2006, 2011, 2013)
* 2 ×  (2007, 2010)

**Кубак Эстоніі**:
* 8 ×  (1996, 1999, 2002, 2004, 2005, 2006, 2009, 2012)

**[[Балтыйская гандбольная ліга|Балтыйская ліга]]**:
* 3 ×  (2006, 2011, 2012)
* 1 ×  (2007)

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйная бачына 
* Профіль  на бачыне ЭГФ
* Профіль  на бачыне Балтыйскае лігі

Катэгорыя:Эстонскія гандбольныя клюбы
Катэгорыя:Кехра
Катэгорыя:Зьявіліся ў 1992 годзе
Вертеп

**Гурт мандрівних дяків «Вертеп»** () — украінскі музычны гурт, заснаваны ў 2001 року. Выконвае народную музыку з украінскімі матывамі.

## Мінуўшчына
Заснаваны ў 2001 року ў Днепрапятроўску. Выступаў на канцэртах і фэстывалях ва Ўкраіне, Польшчы. Дыскаграфія налічвае 7 афіцыйных альбомаў.

Гурт стала супрацоўнічае з рознымі музыкамі, паэтамі, танцавальнымі калектывамі, цыркам, тэатрам, кіно, ТБ і да т. п. Акрамя таго, традыцыйна ладзіць калядную батлейку. Выконвае песьні на народныя і аўтарскія словы сучасных украінскіх паэтаў (Сяргея Жадана, Юрыя Пакальчука, Мар’яны Саўкі і інш.).

З 2007 року гурт грае ў стылі этна-ф’южн, дадаючы элемэнты джазу, арт-року ды іншых стыляў.

## Удзельнікі
* Аляксей Бандарэнка — вакал, акустычная і электрагітара, губны гармонік, музыка, тэксты.
* Алена Заўгародняя — вакал, музыка.
* Мікола Канстанцінаў — ударныя інструмэнты, вакал, музыка, аранжаваньне.
* Аляксей Сасьніцкі — 6-струнная бас-гітара, музыка.
* Цімафей Хамяк — сьпеў, дуды-сапілкі, пэркусія, музыка, тэксты, аўтар і кіраўнік праекту.
* Раман Яцун — скрыпка.
* Арцём Кушч — клявішныя, музыка, аранжаваньне.
* Зьміцер Салаўёў — клявішныя.
* Фёдар Бугай — баян, сьпеў, пэркусія, гукарэжысура.
* Якаў Цьвіцінскі — труба.

## Дыскаграфія

### Сінглы

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйная бачына 

Катэгорыя:Украінскія рок-гурты
Катэгорыя:Украінскія фолк-гурты
Газаправод

**Газаправо́д** — спалучэньне трубаправодаў і дапаможных збудаваньняў (газакампрэсарная і газаразьмеркавальная станцыі, газарэгулятарны пункт і газасховішча) для транспартаваньня і разьмеркаваньня гаручага прыроднага газу. 

## Віды

* *Магістральны*. Са стальных трубаў, што злучаюцца зваркай. Служыць для падачы газу ад месца здабычы да разьмеркавальнай станцыі. Пракладаецца падземным (у траншэях) і надземным (на апорах, жалезабэтонных і мэталічных эстакадах) спосабамі, у насыпе і пад вадой. Працягласьць да некалькіх тысячаў кілямэтраў. Дыямэтар трубы звычайна 1420 мілімэтраў, працоўны ціск 5,5 або 7,5 мэгапаскаляў (МПа). Абсталёўваецца тэлемэханічнымі прыладамі для кіраваньня і нагляду за ціскам і расходам газу.

* *Разьмеркавальны*. Са сталёвых і поліэтыленавых трубаў. Прызначаецца для транспартаваньня і разьмеркаваньня газу ў горадзе і на прадпрыемстве праз газавую сетку. Бывае вонкавы (вулічны, унутрыквартальны, дваровы і міжцэхавы) і ўнутраны (унутрыдамавы і ўнутрыцэхавы); нізкага (да 0,005 МПа), сярэдняга (0,005—0,3 МПа) і высокага (0,3—1,2 МПа) ціску.

## Беларусь
2 чэрвеня 2006 году А. Лукашэнка падпісаў Указ № 368 «Аб захадах рэгуляваньня дачыненьняў пры газіфікаваньні прыродным газам эксплюатаванага жыльлёвага фонду грамадзянаў», паводле якога на рэспубліканскі бюджэт усклалі субсідаваньне 30 % цаны ўзьвядзеньня вулічных газаправодаў з уводамі. Для паселішчаў з насельніцтвам менш за 20 000 чалавек субсідаваньне складала 70 % цаны.

## Міжнародныя
* «Сярэдняя Азія — Кітай»
* «Ямал — Эўропа»

## Крыніцы

Катэгорыя:Інжынэрныя збудаваньні
Мазахізм

**Мазахі́зм** (эратычны пасівізм;  +  — любоўны + бязьдзейны) — плоцевае адхіленьне, пры якім для дасягненьня  *неабходна* адчуць цялесны боль і маральнае прыніжэньне з боку плоцевага сукупленца. Асноўны назоў атрымаў ад другой часткі прозьвішча аўстрыйскага пісьменьніка Леапольда Захера-''Мазох''а, які апісаў немач у сваіх творах.

## Крыніцы

Катэгорыя:Захворваньні
Катэгорыя:Клінічная псыхалёгія
Катэгорыя:Псыхіятрыя
Катэгорыя:Сэксалёгія
Катэгорыя:Сэксуальнасьць чалавека
Касьцёл Найсьвяцейшага Збавіцеля (Браціслава)

**Касьцё́л Найсьвяце́йшага Збаві́целя** () альбо **Езуіцкі касьцёл** () — храм таварыства Ісуса ў Старым месьце Браціславы. Паўстаў у XVII стагодзьдзі як пратэстанцкі дзеля задавальненьня патрэбаў усё павялічваючаеся нямецкае пратэстанцкае грамады места. Паколькі каралеўскім загадам было забаронена будаваць яго падобным да каталіцкіх храмаў, збор быў пастаўлены бяз шпілю, прэсьбітэрыю і без уваходу з вуліцы.

## Вонкавыя спасылкі

Катэгорыя:Хрысьціянскія храмы Браціславы
Катэгорыя:Касьцёлы Славаччыны
Катэгорыя:Стары горад (Браціслава)
Катэгорыя:Храмы пад тытулам Хрыста Збавіцеля
Катэгорыя:Езуіцкія храмы
Катэгорыя:Рэнэсансныя хрысьціянскія храмы Славаччыны
Зборная Люксэмбургу па футболе

**Зборная Люксэмбургу па футболе** — прадстаўляе Люксэмбург на міжнародных футбольных турнірах і ў таварыскіх матчах. Арганізацыяй, які ажыцьцяўляе кантроль і кіраваньне зборнай, зьяўляецца Люксэмбурская фэдэрацыя футболу.

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт Люксэмбурскай фэдэрацыі футболу

Катэгорыя:Люксэмбурскі футбол
Люксэмбург
Касьцёл Сьвятой Альжбэты (Браціслава)

**Касьцё́л сьвято́й Альжбэ́ты** (, ) альбо проста **Блакітны касьцёл** (, ) — вугорскі мадэрнісцкі каталіцкі храм, разьмешчаны ва ўсходняй частцы Старога места Браціславы (Славаччына). Узьведзены ў 1909—1913 роках паводле праекту будапэшцкага архітэктара Ёдзёна Лехнэра. Пасьвечаны ў гонар Лізаветы Вугорскай, дачкі Андраша II, які гадаваўся ў Прэсбурскім замку. Касьцёл меў стаць ейным сымбалічным маўзалеем. Мянушка «Блакітны касьцёл» паходзіць ад колеру ейнага фасаду, мазаікаў, маёлікаў і глязураванага даху.

## Вонкавыя спасылкі

Катэгорыя:Хрысьціянскія храмы Браціславы
Катэгорыя:Касьцёлы Славаччыны
Катэгорыя:Збудаваньні мадэрну Славаччыны
Катэгорыя:Творы 1908 году
Катэгорыя:Стары горад (Браціслава)
Катэгорыя:Храмы пад тытулам сьвятой Альжбэты Вугорскай
Вялікая Почарня

**Вялікая Почарня** — вёска ў Ліпнішкаўскім сельсавеце Івейскага раёну Гарадзенскай вобласьці.

## Гісторыя
У 2-й палове XIX ст. аколіца Почарнь ў Ліпнішкаўскай воласьці Ашмянскага павета Віленскай губэрні. У 1861 г. у складзе Дзевянішкаўскага казённага таварыства. У 1897 г. 8 двароў, 47 жыхароў. У 1905 г. 118 дзесяцін зямлі, у 1909 г. 8 двароў, 45 жыхароў, якія мелі 16 галоў буйной рагатай жывёлы, 9 коней.

У 1921—1939 гг. засьценак у Ліпніскай гміне Валожынскага, пасьля Лідзкага паветаў Наваградзкага ваяводзтва Польшчы. У 1921 г. 12 двароў, 56 жыхароў.

У 1952 г. арганізаваны калгас «Шлях да камунізму», з 1954 г. у калгасе «Воля», з 1960 г. у калгасе «Кастрычнік». 3 16 ліпеня 1954 г. у Князікоўскім, з 9 верасьня 1960 г. у Сураскім, з 15 траўня 1963 г. у Жылёўскім, з 13 студзеня 1967 г. у Ліпнішкаўскім сельсаветах. У 1970 г. 36 жыхароў. Пасьля ў складзе калгаса «Маладая гвардыя».

## Насельніцтва
* 1999 год — 8 двароў, 19 жыхароў

## Глядзіце таксама
* Малая Почарня

## Вонкавыя спасылкі
* Вялікая Почарня

Катэгорыя:Ліпнішкаўскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Івейскага раёну
Катэгорыя:Населеныя пункты, згаданыя ў XIX стагодзьдзі
Барадыны

**Барадыны** — вёска ў Ліпнішкаўскім сельсавеце Івейскага раёну Гарадзенскай вобласьці.

## Гісторыя
У 2-й палове XIX стагодзьдзя вёска ў Суботніцкай воласьці Ашмянскага павета Віленскай губэрні. У 1897 г. 10 двароў, 93 жыхары, у 1909 г. 13 двароў, 102 дзесяціны зямлі.

У 1921—1939 гг. у Суботніцкай гміне Валожынскага, пасьля Лідзкага паветаў Наваградзкага ваяводзтва Польшчы. У 1921 г. 12 двароў, 61 жыхар.

У 1952 г. арганізаваны калгас імя М. І. Кутузава. 3 1954 г. у калгасе «Радзіма». 3 2 сьнежня 1961 г. у Ліпнішкаўскім сельсавеце. У 1970 г. 40 жыхароў.

## Насельніцтва
* 1999 год — 6 двароў, 11 жыхароў

## Вонкавыя спасылкі
* Барадыны

Катэгорыя:Ліпнішкаўскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Івейскага раёну
Катэгорыя:Населеныя пункты, згаданыя ў XIX стагодзьдзі
Вадзім Бальбух

**Вадзім Бальбух** ( 4 траўня 1993 году) — беларускі футбаліст, паўабаронца бабруйскай «Белшыны».

## Кар’ера
Выхаванец ДЮСШ бабруйскай «Белшыны». З 2010 году пачаў выступаць за клюбны дубль, дзе хутка замацаваўся ў складзе. У 2014 годзе пачаў прыцягвацца да асноўнай каманды бабруйчанаў. Дэбютаваў у Найвышэйшай лізе 31 жніўня 2014 году ў матчы супраць «Менску» (1:0), выйшаўшы на замену ў канцы сустрэчы. Болей у Найвышэйшай лізе ў складзе «Белшыны» не згуляў і па заканчэньні cэзону 2014 году пакінуў каманду.

У cэзоне 2015 году гуляў Першай лізе за «Слонім», правёўшы ўсе 30 матчаў чэмпіянату. У пачатку 2016 году праходзіў прагляд у шацілавіцкім «Хіміку», аднак cэзон пачаў у Другой лізе ў складзе «Асіпавічаў», дзе быў адным зь лідэраў каманды. У жніўні 2016 году перайшоў у пінскую «Хвалю», разам зь якой здабыў перамогу ў Другой лізе. У cэзоне 2017 году быў адным з асноўных гульцоў «Хвалі» ў Першай лізе.

У лютым 2018 году праходзіў прагляд у сталічных «Крумкачах», аднак не падышоў камандзе і неўзабаве падоўжыў кантракт з «Хваляй». У ліпені 2018 году паводле пагадненьня бакоў пакінуў пінскі клюб і неўзабаве далучыўся да «Смаргоні». Аднак, за «Смаргонь» правёў усяго два матчы, і па заканчэньні cэзону ў лістападзе 2018 году пакінуў каманду.

У 2019—2020 гадах гуляў за шацілавіцкі «Хімік», дзе быў трывалым гульцом пачатковага складу. У пачатку 2021 году далучыўся да «Воршы», дзе замацаваўся ў першай адзінаццатцы ды стаў капітанам каманды. У лютым 2023 году падоўжыў кантракт з клюбам. У cэзоне 2023 году з 10 галамі стаў другім бамбардзірам каманды. У студзені 2024 году далучыўся да бабруйскай «Белшыны», дзе быў прызначаны капітанам каманды.

## Статыстыка

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Статыстыка «ПБ-Инфо»

Катэгорыя:Беларускія футбалісты
Вызначнік Вронскага

**Вызначнік Вроньскага** — вызначнік, які выкарыстоўваецца пры рашэньні дыфэрэнцыйных раўнаньняў. Выкарыстоўваецца для таго, каб даведацца, ці зьяўляюцца знойдзеныя рашэньні дыфэрэнцыйнага раўнаньня (або сыстэмы дыфэрэнцыйных раўнаньняў) лінейна-незалежнымі. Названы ў гонар польскага матэматыка і філёзафа Юзафа Вроньскага.

## Формула
Няхай функцыі f_1 (x), f_2 (x), f_3 (x), ..., f_n (x) непарыўныя на адцінку [a; b] разам зь іх вытворнымі да (n-1)-га парадку ўключна. Тады вызначнік Вроньскага мае выгляд:


W(f_1, \ldots, f_n) (x)=
\begin{vmatrix} 
f_1(x) & f_2(x) & \cdots & f_n(x) \\
f_1'(x) & f_2'(x) & \cdots & f_n' (x)\\
\vdots & \vdots & \ddots & \vdots \\
f_1^{(n-1)}(x)& f_2^{(n-1)}(x) & \cdots & f_n^{(n-1)}(x)
\end{vmatrix},\qquad x\in I.


Каб выконвалася W(f_1, \ldots, f_n) (x) \ne\ 0, **дастаткова**, каб функцыі f_1 (x), f_2 (x), f_3 (x), ..., f_n (x) зьяўляліся лінейна-незалежнымі.

## Глядзіце таксама
* Вызначнік
* Дыфэрэнцыйнае раўнаньне
* Раўнаньне Рыкаці
* Дыфэрэнцыйнае раўнаньне Бэрнулі
* Мэтад варыяцыі пастаяннай

## Літаратура
* *Bôcher, Maxime* (1901), "Certain cases in which the vanishing of the Wronskian is a sufficient condition for linear dependence", Transactions of the American Mathematical Society (Providence, R.I.: American Mathematical Society) 2 (2): 139–149, ISSN 0002-9947

## Вонкавая спасылка
* Wronskian — from Wolfram MathWorld 

Катэгорыя:Дыфэрэнцыйныя раўнаньні
Катэгорыя:Вызначнікі
Катэгорыя:Польская навука
Ляйкі (Івейскі раён)

**Ля́йкі** — вёска ў Ліпнішкаўскім сельсавеце Івейскага раёну Гарадзенскай вобласьці.

## Насельніцтва
* 2010 год — 16 чалавек
* 1999 год — 39 чалавек

## Крыніцы

Катэгорыя:Ліпнішкаўскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Івейскага раёну
Лубяняты

**Лубяняты** — вёска ў Ліпнішкаўскім сельсавеце Івейскага раёну Гарадзенскай вобласьці.

## Гісторыя
У XVII ст. вёска ў Ашмянскім павеце Віленскага ваяводзтва. У 1634 г. 7 дымоў, 6,5 валокі зямлі, адносілася да маёнтку Іўе, які належаў Кішкам. У сярэдзіне XIX стагодзьдзя у Івейскай воласьці Ашмянскага павету Віленскай губэрні. У 1861 г. 20 рэвіскіх душ, адносілася да маёнтку Іўе графіні Замойскай. У 1897 г. вёска ў Ліпнішкаўскай воласьці, 7 двароў, 66 жыхароў. У 1909 г. 7 двароў, 80 жыхароў, 80 дзесяцін зямлі.

У 1921—1939 гг. у Ліпнішкаўскай гміне Валожынскага, з 1926 г. Лідзкага паветаў Наваградзкага ваяводства Польшчы.

3 12 кастрычніка 1940 г. вёска (15 двароў, 60 жыхароў) у Ліпнішкаўскім сельсавеце Івейскага раёну. У 1952 г. арганізаваны калгас імя С. М. Будзённага. 3 1954 г. у калгасе «Авангард». У 1970 г. 36 жыхароў. Пасьля ў складзе калгасу «Ліпнішкі».

## Насельніцтва
* 1999 — 17 двароў, 34 жыхары.

## Крыніцы

Катэгорыя:Ліпнішкаўскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Івейскага раёну
Катэгорыя:Населеныя пункты, згаданыя ў XVII стагодзьдзі
Вігушкі

**Вігушкі** — вёска ў Беларусі, каля ракі Гаўі. Уваходзяць у склад Ліпнішкаўскага сельсавету Івейскага раёну Гарадзенскай вобласьці.

## Назва

Вік або Віга (Wic, Wigo) — імя германскага паходжаньня.

Яшчэ этнограф і мовазнаўца Яўхім Карскі зьвяртаў увагу на тое, што ў латыскай Курляндыі, «*большасьць [[Беларуская мова|беларускіх]] населеных месцаў заканчваюцца на -ішкі*», пазьней у рэчышчы палітыкі летувізацыі падобныя тапонімы на -ішкі азначылі як «гістарычна балтыйскія» і нават «тыпова летувіскія». Тым часам менскі дасьледнік Алёхна Дайліда зазначае, што «*ва [[Усходнегерманскія мовы|ўсходнегерманскіх мовах]] быў пашыраны суфікс -isk-: такім парадкам, так менаваная «лінія Сафарэвіча» (мяжа перавагі паселішчаў з назовамі на -ішкі ў Панямоньні) не абавязкова зьнітаваная з балтамі*».

## Гісторыя
У сярэдзіне XVI стагодзьдзя вёска і фальварак у Ашмянскім павеце Віленскага ваяводзтва. Адносіліся да маёнтка Іўе, які належаў Кішкам. У 1598 г. 25 дымоў, 15 валок зямлі. Упамінаецца ў судовых дакумэнтах Ашмянскага гарадскога суда ў 1673 г. У 1690 г. маёнтак знаходзіўся ў закладзе ці на ўтрыманьні ў М.Грабскага. У сярэдзіне XIX ст. вёска ў Івейскай воласьці Ашмянскага павету Віленскай губэрні. Адносілася да маёнтка Іўе графіні Замойскай, у 1861 г. 85 рэвіскіх душ. Пазьней уваходзіла ў Суботніцкую воласьць. У 1897 г. 38 двароў, 306 жыхароў. У 1909 г. 42 двары, 304 жыхары.

У 1921—1939 гг. у Суботніцкай гміне Валожынскага, з 1926 г. Лідзкага паветаў Наваградзкага ваяводства Польшчы. У 1921 годзе 49 двароў, 274 жыхары.

3 12 кастрычніка 1940 г. вёска (63 двары, 378 жыхароў) у Галімшчынскім сельсавеце Івейскага раёну. 3 чэрвеня 1941 г. да ліпеня 1944 г. пад нямецай акупацыяй. У 1952 г. арганізаваны калгас імя Я.Коласа. Пазьней увайшла ў склад калгаса «Радзіма». 3 2 сьнежня 1961 г. у Ліпнішкаўскім сельсавеце. У 1970 г. 229 жыхароў. На 1999 год — 43 двароў.

## Насельніцтва
* 1999 год — 95 чалавек

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Вігушкі

Катэгорыя:Ліпнішкаўскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Івейскага раёну
Катэгорыя:Населеныя пункты, згаданыя ў XVI стагодзьдзі
Кніга прарока Амоса

**Кні́га праро́ка Амо́са** — кніга Старога Запавету, сямнаццатая частка Танаху. Трэцяя з кніг г. зв. малых прарокаў.

## Аўтарства
Напачатку кнігі Амос сам адзначае, што ён быў не «прафэсійным» прарокам, а пасьвіў авечкі і зьбіраў фігі з сыкамораў. Гэта першы прарок, чым імем названая кніга Старога Запавету, нягледзячы на тое, што і да яго ў Танаху сустракаліся жыцьцяпісаньні іншых прарокаў.

Амос быў пакліканы прарочыць у часе валадараньня Ерабаама бэн Ёасава, цара Ізраільскага (793—753 да н. э.) і Азіі, цара Юдэйскага, у пэрыяд, калі абодва царствы дасягнулі піка росквіту. Хоць паходзіў зь Юдэі, найперш прарочыў для суседняга Ізраілю. Амос быў сучасьнікам іншага прарока, Асіі, але, падобна, пачаў прапаведваць раней за яго.

Імя Амос азначае «абцяжараны», «той, хто носіць бярэмя». Большасьць дасьледнікаў сыходзяцца на думцы, што Амос склаў сваё пісаньне ўвосень 750 або 749 да н. э.

## Зьмест
Падзеі кнігі адбываюцца ў час, калі народ ізраільскі ў сваёй непавазе да Бога Ізраілю дасягнуў скрайняга пункту, перастаўшы слухацца ягоных наказаў.

Бог прамаўляе да Амоса, селяніна-пастуха, і загадвае таму йсьці ў Самарыю, сталіцу Паўночнага царства. Прарок абвінавачвае жыхароў Самарыі ў паверхневасьці рэлігійнага жыцьця, несправядлівасьці, недасканаласьці грамадзтва, якое ўзбагачае мажнаўладцаў і зьнішчае ўбогіх. Сярод грахоў Ізраілю прарок пералічвае прадажнасьць судоў, уціск убогіх, сакральную прастытуцыю і хабарніцтва (Ам. 5:6-24).

Праз Амоса Бог прамаўляе да людзей пра тое, што ён зьбіраецца судзіць Ізраіль за ягоныя правіны, і ягоны суд прыйдзе праз чужаземны народ.

Людзі разумеюць гэты суд як надыход «дню ». «Дзень » шырока шанавалі і чакалі божыя пасьлядоўнікі. Аднак Амос прыйшоў папярэдзіць людзей пра прыход Божага пакараньня і справядлівае кары за іхнія несправядлівасьці. Менавіта ў ягонай кнізе ўпершыню сустракаецца выраз «Дзень ».

У 722 да н. э., прыкладна праз 30 гадоў пасьля прароцтва, Ізраіль і Самарыя былі зруйнаваныя Саргонам II, а большая частка іхняга насельніцтва была захопленая ў палон і вывезеная.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Кніга Амоса ў перакладзе Васіля Сёмухі

Катэгорыя:Кнігі Старога Запавету
Катэгорыя:Нэвіім
Катэгорыя:Малыя прарокі
Мікалай Дзяжковіч

**Мікалай Дзяжковіч** (? — 1467, Вільня) — рэлігійны дзяяч Вялікага Княства Літоўскага, біскуп віленскі (з 1453 году).

## Жыцьцяпіс
Паходзіў з Салечнікаў. Праз размаітыя запісы пра ягонае паходжаньне дакладна невядома, ці Мікалай быў сынам Дзерслава (Derslai), ці яго патронімам было «Дзяжковіч» (Dzierzgowicz). Афіцыйныя лісты паведамляюць аб ім: «*Nicolaus Derslai de Soleczniky*» (Мікалай, сын Дзерслава з Салечнікаў) або «*Nicolaus Dzierzgowicz dictus, natione Lituanus*» (Мікалай па прозьвішчы Дзяжковіч, літвін родам). Імаверна, навучаўся ў Кракаўскім унівэрсытэце.

Па сьмерці біскупа Мацея ў 1453 годзе вялікі князь Казімер жадаў высьвяціць на віленскае біскупства выдатнага тэоляга паляка Судзівоя з Чэхла, але той адмовіўся на той падставе, што ня ведаў літоўскае мовы («*Generose mi Rex, Lithwanicum ydioma ignoro…*») («літоўскаю моваю» ў літоўскім касьцёле, як і наогул у ВКЛ, называлася беларуская мова). Прывілей, выдадзены вялікім князем Казімерам Літве перад ад’ездам на караляваньне ў Польшчу, вымагаў прызначаць сьвятарамі ў касьцёлы Літвы адно прыродных ліцьвіноў: «*Которая ж то церква головная, зборная, кляштырная, иж бы пуста была, а пастыря не держала, <…> не иного, а любо не иных, пастыря, а любо пастырев давати маем, нижли Великого Князьства Литовского *'прыроженого*', аж достойными обычаи найден будеть…*». Таму біскупам віленскім быў абраны Мікалай Дзяжковіч.

## Лісты
Захаваўся (у пазьнейшай лацінскай транскрыпцыі) фундацыйны ліст Барталямэя, дзедзіча сяла Раготнага (у Слонімскай воласьці), 1460 году, выдадзены пры аблічнасьці біскупа віленскага Мікалая:
«*…я Бартоломей дедич в Роготной, жадаючы збавенья слушного душе моей и теж моих продков и наместников, и теж од Пана Бога Всемогущого осягаючы заплату вечную, церковь в селе моем або дворе моим зовомом Рогатная, надал есми и поднесл есми през велебного отца в пане Хрыстусе князя Миколая з Божей ласки бискупа Виленского на честь и на хвалу Бога Всемогущого и Бартломея святого апостола, святой Ельжбеты, всих святых. (…) Пры той речы будучым велебному отцу Миколаю бискупу Виленскому…*».

## Крыніцы

## Літаратура
* Пануцэвіч В. Польская мова ў ХІV—ХVІІІ стст. і каталіцкі касьцёл у Вялікім княстве Літоўскім // Наша вера. № 2 (5), 1998.
* Fijałek J. Uchrześcijanienie Litwy przez Polskę // Polska i Litwa w dziejowym stosunku / Wł. Abracham, J. Fijałek, J. Rozwadowski et al. — Kraków, 1914.

Катэгорыя:Віленскія біскупы
Катэгорыя:Памерлі ў 1467 годзе
Катэгорыя:Памерлі ў Вільні
Андрэй Гасковіч

**Андрэй Гасковіч** (? — 1491, Вільня) — рэлігійны дзяяч Вялікага Княства Літоўскага, біскуп віленскі (з 1481 году).

## Жыцьцяпіс
Паходзіў зь Вільні, быў сынам Пятра Гасковіча, імаверна шляхціча. Афіцыйныя лісты паведамляюць пра Андрэя: «*Andreas Petri Goschovicz de Vilna *(або* Vilnensis*)*, natione Lituanus*» (Андрэй, сын Пятра, Гасковіч зь Вільні (або віленчук), ліцьвін родам).

З 1443 году навучаўся ў Кракаўскім унівэрсытэце, з 1464 году належаў да складу віленскае капітулы. У 1481 годзе быў высьвячаны на біскупа віленскага.

Андрэй Гасковіч, імаверна, быў крэўным віленскіх паноў Гасковічаў. Прыкладам, у дарчай грамаце пана Марціна Мацяёвіча віленскім францысканам 1441 году сьведкамі выступілі паны Пётар і Яцко Гасковічы (*domino Petro Gosschowicz cum fratre suo domino Jaczcone*).

## Крыніцы

## Літаратура
* Пануцэвіч В. Польская мова ў ХІV—ХVІІІ стст. і каталіцкі касьцёл у Вялікім княстве Літоўскім // Наша вера. № 2 (5), 1998.
* Fijałek J. Uchrześcijanienie Litwy przez Polskę // Polska i Litwa w dziejowym stosunku / Wł. Abracham, J. Fijałek, J. Rozwadowski et al. — Kraków, 1914.

Катэгорыя:Віленскія біскупы
Катэгорыя:Памерлі ў 1491 годзе
Катэгорыя:Памерлі ў Вільні
Чэмпіянат Эўропы па футболе 2016 году (адборачны турнір)

**Адборачны турнір [[Чэмпіянат Эўропы па футболе 2016 году|чэмпіянату Эўропы па футболе 2016 году]]** праходзіў зь верасьня 2014 году да лістапада 2015 году. У ім бралі ўдзел 53 зборныя краінаў, якія ўваходзяць у УЭФА. Зборная Францыі трапіла на чэмпіянат без адбору як гаспадыня спаборніцтваў.

## Лёсаваньне
Лёсаваньне адборачнага турніру адбылося 23 лютага 2014 году ў Ніццы.

## Турнір
Для вызначэньня месца ў групе для камандаў, якія набралі аднолькавую колькасьць пунктаў, выкарыстоўваюцца наступныя крытэры:

# Найбольшая колькасьць пунктаў, набраная ў матчах паміж гэтымі камандамі
# Найлепшая розьніца мячоў у матчах паміж гэтымі камандамі
# Найбольшая колькасьць мячоў, забітых у матчах паміж гэтымі камандамі
# Найбольшая колькасьць мячоў, якія былі забітыя ў гасьцях, у матчах паміж гэтымі камандамі
# Калі пасьля памяненьня пунктаў 1—4 яшчэ засталіся каманды з аднолькавым вынікам, пункты 1—4 прымяняюцца выключна да матчаў паміж гэтымі камандамі. Калі гэтая працэдура не вядзе да рашэньня, памяняюцца крытэры 6—10.
# Найлепшая розьніца мячоў ва ўсіх матчах групы
# Найбольшая колькасьць забітых мячоў ва ўсіх матчах групы
# Найбольшая колькасьць мячоў, якія былі забітыя ў гасьцях, ва ўсіх матчах групы
# Рэйтынг справядлівай гульні ва ўсіх матчах групы
# Пазыцыя ў рэйтынгу нацыянальных зборных УЭФА

### Група A

### Група B

### Група C

### Група D

### Група E

### Група F

### Група G

### Група H

### Група I

## Трэція месцы ў групах
Найлепшая з камандаў, якія зоймуць трэція месцы ў групах, трапіць на чэмпіянат без дадатковага адбору. Астатнія 8 камандаў разыграюць чатыры месцы ў фінальнай частцы ў раўндзе плэй-оф. Праз тое, што ў групах удзельнічае розная колькасьць камандаў, пры разьліку найлепшай каманды з трэціх месцаў улічваюцца толькі гульні з камандамі, якія занялі ў сваёй групе месца не ніжэй за пятае.

### Актуальнае становішча

Пры роўнай колькасьці пунктаў, каб вызначыць, хто зойме месца вышэй, выкарыстоўваюцца наступныя крытэры (улічваюцца толькі 8 матчаў з камандамі, якія занялі месцы не ніжэй за пятае):

# Найлепшая розьніца мячоў
# Найбольшая колькасьць забітых мячоў
# Найбольшая колькасьць мячоў, якія забітыя ў гасьцях
# Рэйтынг справядлівай гульні ў гэтых матчах
# Пазыцыя ў рэйтынгу нацыянальных зборных УЭФА
# Лёсаваньне

## Плэй-оф

## Заўвагі

## Крыніцы

Адборачны турнір
ЛігаБізнэсІнфарм

**«ЛігаБізнэсІнфарм»** (ЛБІ; ) — інфармацыйнае агенцтва Ўкраіны, заснаванае ў лістападзе 1991 году пад назовам інфармацыйна-аналітычны цэнтар (ІАЦ) «Ліга». У 2006 г. на сваё 15-годьдзе зьмяніла назоў на сучасны. На пачатку мела 5 супрацоўнікаў. Асноўным вырабам быў прававы пошукавік, які ў 2010 г. меў каля 200 тыс. падпісчыкаў. У далейшым зьявілася служба прадпрымальніцкіх навінаў, сайт якой на 2010 г. меў звыш 600 тыс. штотыднёвых чытачоў. Мае відэастудыю, прэс-цэнтар і фотаслужбу.

## Вонкавыя спасылкі
* Мабільная бачына
* RSS-паток

Катэгорыя:Інфармацыйныя агенцтвы
Катэгорыя:Украінскія кампаніі
Катэгорыя:Зьявіліся ў 1991 годзе
Рэгіён Готлянд

**Рэгіён Готлянд** (), таксама **Камуна Готлянд** (; да 2011 году — афіцыйна) — камуна на ўсходзе Швэцыі, адзіная камуна лэну Готлянд, ідэнтычная ягоным межам і межам аднайменнага ляндскапу. Насельніцтва 58 464 чал. (30 верасьня 2017 году). Плошча 3166,75 км². Галоўны горад — Вісьбю.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі

Катэгорыя:Камуна Готлянд
Катэгорыя:Готлянд
Гіла

Назву **Гіла** маюць:

## Геаграфічныя аб’екты
* Гіла — найбуйнейшы горад на Гаваях (ЗША)
* Гіла — горад у Іраку

## Асобы
* Gilla — аўстрыйская сьпявачка
Разьлівайкі

**Разьлівайкі** ()— вёска ў Ніжагародзкай вобласьці Расеі, уваходзіць у склад Ліндаўскага сельскага савету мескай акругі Бор.

## Разьмяшчэньне
Разьлівайкі знаходзіцца каля 40 кілямэтраў на паўночны ўсход ад абласной сталіцы Ніжняга Ноўгараду. Вёска знаходзіцца каля чынункі (Ніжні Ноўгарад — Кіраў). Маецца чыгуначны прыпынак у суседняй вёсцы Лінда. Каля вёскі Разьлівайкі знаходзіцца буйны лес і рака. Найбліжэйшымі паселішчамі да Разьліваек гэта — Лінда (1,5 кілямэтру на поўнач ад Разьліваек), Астрэева (1 кілямэтар на паўночны ўсход ад Разьліваек).

## Прамысловасьць, земляробства
Вёска Разьлівайкі ня мае школаў, прадпрыемстваў. Большасьць насельніцтва жыве з агародаў, ды паляваньня ў лясах, што навокал.

## Насельніцтва
Паводле перапісаў насельніцтва Расеі ў Разьлівайках жыло ў 2002 годзе — 35 чалавек, у 2010 годзе — 40 чалавек. Большасьць жыве за кошт пэнсіяў (па старасьці), або беспрацоўныя.

## Забудова
Большасьць пабудоваў з дрэва, некаторыя з цэглы. Большасьць пабудавана ў часы СССР.

Катэгорыя:Населеныя пункты Ніжагародзкай вобласьці
Параноідная шызафрэнія

**Параноідная шызафрэнія**— тып шызафрэніі, падчас якой пераважнымі зьяўляюцца дадатнія сымптомы (трызьненьне і галюцынацыі); разлад мысьленьня, нэгатыўныя і кататанічныя сымптомы невыразныя або адсутнічаюць.

Трызьненьне ў гэтым тыпе шызафрэніі часта мае паранаідальны характар, найчасьцей у клінічным вобразе выступаюць слыхавыя галюцынацыі; разлад афэкту, волі і мовы не выступаюць, або амаль невідочныя.

Найчасьцей прысутнічае трызьненьне перасьледу, пагоні, выкраданьня мысьляў.

Прагноз, як правіла, лепшы, чым для іншых тыпаў шызафрэніі, хвароба звычайна пачынаецца ў старэйшым узросьце.

## Літаратура
*Alasdair D. Cameron: Psychiatria. Wrocław: Elsevier Urban & Partner, 2009, s. 36, seria: Crash Course. ISBN 978-83-8958-176-1.

Катэгорыя:Мэдыцына
Катэгорыя:Псыхіятрыя
Мура (Швэцыя)

**Му́ра** (['muːra], ) — горад у цэнтральнай частцы Швэцыі, у лэне Далярна, у аднайменным ляндскапе. Цэнтар аднайменнай камуны. Вядомы як месца арганізацыі і фінішу лыжнага маратону Васалёпэт і як радзіма швэдзкага мастака Андэрса Цорна. Насельніцтва 12 602 чалавекі (на 31 сьнежня 2015).

## Назва
Назва гораду паходзіць ад старажытнашвэдзкага *mor* — «шчыльны лес на балоцістай зямлі».

## Гісторыя

Упершыню Мура згадваецца ў 1325 г., але магчыма, паселішча існавала ўжо ў XIII стагодзьдзі. У 1520 швэдзкі шляхціц Густаў Ваза ўцякаў праз Далярну ад перасьледу датчанаў. У Муры, ля мясцовай царквы ён заклікаў месьцічаў да паўстаньня супраць дацкага панаваньня, але яны яго спачатку не паслухаліся, і іх будучы кароль пабёг далей, у бок Нарвэгіі. Падумаўшы над словамі Вазы, месьцічы ўсё ж вырашылі падтрымаць яго ідэю і паслалі двух лыжнікаў дагнаць яго: гэта адбылося ў мястэчку Сэлен. Ваза вярнуўся ў Муру і ўзначаліў антыдацкае паўстаньне, якое скончылася атрыманьнем Швэцыяй незалежнасьці і каранацыяй Густава Вазы на швэдзкі сталец.

XVII стагодзьдзе стала цёмнай старонкай гісторыі гораду, бо прайшло пад знакам шматлікіх вядзьмарскіх працэсаў, што ўнесьлі жыцьцё дзясяткам чалавек. У наступным стагодзьдзі, у выніку шэрагу неўраджайных гадоў, многія жыхары Муры шукалі заработку ў Стакгольме, але потым усё ж вярталіся ў родныя мясьціны. У канцы XVIII стагодзьдзя ў Муры пачалі вырабляць насьценныя гадзіньнікі, а з 1860-х гг. — швейныя машынкі. У канцы XIX стагодзьдзя чыгунка злучыла Муру зь іншымі часткамі Швэцыі.

## Славутасьці

* Музэй Андэрса Цорна і хата, дзе ён нарадзіўся.
* Дом лыжнага маратону Васалёпэт і фінішны пункт гэтага забегу.
* Статуя Густава Вазы працы Андэрса Цорна (на месцы фінішу Васалёпэту).
* Царква Муры
* Томтэлянд, або Краіна Томтэна — тэматычны парк, прысьвечаны гэтаму швэдзкаму мітычнаму пэрсанажу, якому прыкладна адпавядае беларускі Зюзя.
* Вытворчасьць далярнскіх конікаў у Нюснэсе (у навакольлі Муры).

## Асобы
* Андэрс Цорн — швэдзкі мастак
* Нільс Карлсан (вядомы таксама як *Мура-Нісэ*, т. б. *Нільс з Муры*) — швэдзкі лыжнік, шматразовы пераможца маратону Васалёпэт
* Юакім Канс — удзельнік гэві-мэтал гурту Hammerfall

## Вонкавыя спасылкі

* Афіцыйны сайт

Катэгорыя:Гарады Швэцыі
Ньірэдзхаза (футбольны клюб)

«**Ньірэдзхаза**» () — вугорскі футбольны клюб з гораду Ньірэдзхазы. Заснаваны ў 1928 годзе.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт

Катэгорыя:Ньірэдзхаза‎