open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Арсэнал Койданаў

«**Арсэна́л**» — беларускі футбольны клюб з Койданава. Клюб хутка прайшоў шлях ад найніжэйшых дывізіёнай да Найвышэйшай лігі, у якой дэбютаваў у сэзоне 2022 году. Па выніках першага году ў элітным дывізіёне клюб страціў сваё месца, прагуляўшы ў пераходных матчах рагачоўскаму «Макслайну». З 2024 году клюб зноў спаборнічае ў Найвышэйшай лізе.

## Гісторыя
Заснаваны ў 2019 годзе беларускім бізнэсоўцам Аляксеем Меляшэвічам разам з Алексам Русгальмам, прэзыдэнтам швэдзкай «Эскільстуны». Аб стварэньні новага клюбу стала вядома ў студзені 2019 году. 

Каманда, складзеная ў асноўным зь нядаўніх дублёраў клюбаў найвышэйшай лігі, а таксама зь некалькіх дасьведчаных вэтэранаў і мясцовых гульцоў, адразу заявілася ў Другую лігу. Дружына пасьпяхова прайшла дыстанцыю, выйграла барацьбу з «Ашмянамі-БДУФК» за першы радок і стала чэмпіёнам Другой лігі.

У 2020 годзе каманда працягвала камплектавацца маладымі футбалістамі, а таксама некалькімі дасьведчанымі выканаўцамі. Празь неадпаведнасьць стадыёну ў Койданаве патрабаваньням хатнія матчы «Арсэнал» ладзіў на стадыёне РЦАР-БДУ ў Менску. Каманда добра пачала выступы ў Першай лізе, доўгі час вёў барацьбу за высокія месцы і магчымае прасоўваньне ў Найвышэйшую лігу, але пазьней стаў саступаць канкурэнтам і ў выніку стаў чацьвертым. У верасьні пасаду галоўнага трэнэра пакінуў Сяргей Ясковіч, замест яго кіраваць камандай стаў абаронца Павал Кірыльчык. У сэзоне 2021 году камандай працягваў кіраваць Павал Кірыльчык. Хатнія матчы «Арсэнал» стаў праводзіць на стадыёне «Гарадзея». Каманда хутка захапіла лідэрства ў табліцы і, не зважаючы на шэраг няўдалых адрэзкаў, захавала першы радок да канца турніру і выйшла ў найвышэйшую лігу.

У сэзоне 2022 году клюб захаваў асноўных гульцоў. У найвышэйшай лізе клюб стаў адным з аўтсайдэраў і доўгі час рухаваў у зоне вылету, аднак пасьпяховы фініш дазволіў скончыць чэмпіянат на 14 месцы з 16. У пераходных матчах за месца ў найвышэйшай лізе на наступны сэзон «Арсэнал» саступіў рагачоўскаму «Макслайну» (3:2, 1:3) і выбыў у першую лігу.

У пачатку 2023 году новым трэнэрам каманды быў прызначаны Сяргей Паўлюковіч, якога ў ліпені замяніў Аляксандар Бразевіч. «Арсэнал» выдатна пачаў сэзон у Першай лізе, здабыўшы перамогі ў першых дзесяці турах, і ў далейшым захаваў першы радок да канца турніру. За тры туры да фінішу забясьпечыўшы вяртаньне ў Найвышэйшую лігу. У канцы сьнежня зьявіліся зьвесткі, што клюб можа ня даць рады ў фінансавым складніку, каб узяць удзел у розыгрышы Найвышэйшай лігі. У наступныя месяцы стала вядома, што па дапамогу клюб зьвярнуўся да маскавіцкага «Лякаматыва», які склаў дамову аб супрацы з койданаўскім клюбам. Новым галоўным трэнэрам быў прызначаны расеец Вячаслаў Вашкевіч.

## Склад
: *Актуальны на 21 сакавіка 2026 году*

## Статыстыка

## Крыніцы

Катэгорыя:Койданаў
Войневічы (Ашмянскі раён)

**Во́йневічы** — вёска ў Беларусі, каля ракі Панаркі. Уваходзяць у склад Навасёлкаўскага сельсавету Ашмянскага раёну Гарадзенскай вобласьці.

## Назва

Паводле менскага дасьледніка Алёхны Дайліды, які разьвівае германскую (перадусім усходнегерманскую) этымалёгію імёнаў літоўскіх князёў і баяраў, імя Война азначае 'шчасны' і цалкам адпавядае старажытнаму германскаму імю Vuuna.

Імя Война гістарычна бытавала ў Польшчы: *Woyna* (1396, 1399, 1400, 1465 і 1471 гады).

## Насельніцтва
* 1999 год — 85 чалавек
* 2009 год — 51 чалавек

## Крыніцы

Катэгорыя:Навасёлкаўскі сельсавет (Ашмянскі раён)
Катэгорыя:Населеныя пункты Ашмянскага раёну
Маствілішкі

**Мастві́лішкі** (таксама — *Масьцьві́лішкі*) — вёска ў Беларусі, каля ракі Ашмянкі. Уваходзяць у склад Навасёлкаўскага сельсавету Ашмянскага раёну Гарадзенскай вобласьці.

## Назва

Маста (Masto) і Віла (Wilo) — імёны германскага паходжаньня. Іменная аснова маст- (імёны ліцьвінаў Масьціла, Масьцін; германскія імёны Mastilo, Mastin) паходзіць ад гоцкага maists 'найбольшы' або стараверхненямецкага mast 'доўгая жэрдка', а аснова -віл- (імёны ліцьвінаў Вільбут, Вільгейда, Мунтвіл; германскія імёны Willebut, Williheid, Muntwil) — ад гоцкага wilja 'воля'.

Яшчэ этнограф і мовазнаўца Яўхім Карскі зьвяртаў увагу на тое, што ў латыскай Курляндыі, «*большасьць [[Беларуская мова|беларускіх]] населеных месцаў заканчваюцца на -ішкі*», пазьней у рэчышчы палітыкі летувізацыі падобныя тапонімы на -ішкі азначылі як «гістарычна балтыйскія» і нават «тыпова летувіскія». Тым часам менскі дасьледнік Алёхна Дайліда зазначае, што «*ва [[Усходнегерманскія мовы|ўсходнегерманскіх мовах]] быў пашыраны суфікс -isk-: такім парадкам, так менаваная «лінія Сафарэвіча» (мяжа перавагі паселішчаў з назовамі на -ішкі ў Панямоньні) не абавязкова зьнітаваная з балтамі*».

## Гісторыя
Назва вёскі пайшла ад пана Войцеха Маствілы, які валодаў гэтымі мясьцінамі з 1620 году. У 1747 годзе тагачасныя ўладальнікі Ежы Баранэк і яго жонка Тэрэза (з Прушынскіх) падаравалі фальварак базыльянскаму кляштару ў Барунах. Але ў 1795 годзе Масьцьвілішкі (або толькі іх частка) адзначаюцца як уласнасьць ашмянскага рэгента Ануфрыя Масевіча. У гэтым жа годзе тут была збудавана капліца ад Ашмянскай парафіі. Сьвятыня была зачыненая падчас рэпрэсіяў па паўстаньні 1863 году, а праз тры гады і ўвогуле разабрана.

Пад капліцу з 1996 году прыстасаваны будынак былой школы. Капліцу пад тытулам Найсьвяцейшай Марыі Панны Вастрабрамскай, Маці Міласэрнасьці, асьвяціў гарадзенскі біскуп Аляксандар Кашкевіч 15 лістапада 1997 году.

## Насельніцтва
* 1999 год — 210 чалавек
* 2009 год — 177 чалавек

## Крыніцы

Катэгорыя:Навасёлкаўскі сельсавет (Ашмянскі раён)
Катэгорыя:Населеныя пункты Ашмянскага раёну
Андысі

**Андысі** () — вёска ва Ўсходняй Грузіі, у Гарыйскім муніцыпалітэце Шыда Картлійскага краю.

## Крыніцы

Катэгорыя:Вёскі Гарыйскага муніцыпалітэту
Бяры ці бяжы

**«Бяры́ ці бяжы́»** () — эстонскі драматычны фільм 2018 року рэжысэркі Лійны Трышкінай-Ванхатала. Фільм вылучаўся ад Эстоніі на найлепшы фільм замежнай мовай 91-й прэміі Акадэміі, аднак ня быў намінаваны.

## Сюжэт
Эрык, 30-гадовы будаўнік, даведваецца ад сваёй колішняй дзяўчыні ашаламляльную навіну: яна нарадзіла дачку. Моніка негатовая стаць маці, і Эрык вымушаны ўзяць клопат пра немаўля на сябе, інакш дзяўчынку забяруць на ўдачарэньне…

## У ролях
* Рэйма Сагар — Эрык
* Лійс Лас — Моніка
* Эп Эсьпяэў — Эві, Эрыкава маці
* Эган Нутэр — Маці, Эрыкаў бацька
* Війрэ Вальдма — Імбі, Монікіна маці
* Нора Альтраў — Май (немаўля)
* Эмілі Війкман- Май (3-хгадовая)
* Адэле Сэп — Катрын
* Андрэс Мяхар — Свэн
* Эва Кольдытс — Лійсу
* Індрэк Ояры — Томас
* Крыст’ян Люс — Марка
* Стэфі Пян — Эвэлін
* Янэ Нап — Мія
* Альбэрт Тыгіранд — Ота
* Марын Мягі-Эфэрт — Яана
* Эдзі Эдгар Талімаа — Каспар
* Майт Мальмстэн — начальнік
* Прыйт Выйгемаст — адвакат
* Хілье Мурэль — пэдыятарка
* Хелена Мэрзін — сацыяльны працаўнік
* Марыка Ваарык — судзьдзя
* Тэр’е Пэні — акушэрка

## Узнагароды
* Прэмія за найлепшую акторскую гульню Рэйма Сагару на -2018

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйная бачына 
* 

Катэгорыя:Фільмы 2018 году
Катэгорыя:Фільмы-драмы Эстоніі
Катэгорыя:Фільмы на эстонскай мове
Дэгеула

**Дэгеўла** () — вёска ва Ўсходняй Грузіі, у Гарыйскім муніцыпалітэце Шыда Картлійскага краю.

## Крыніцы

Катэгорыя:Вёскі Гарыйскага муніцыпалітэту
Белшына-2 Бабруйск

«**Белшына-2**» — беларускі футбольны клюб з Бабруйску. З 2019 году выступае ў другой лізе чэмпіянату Беларусі. Зьяўляецца фарм-клюбам бабруйскай «Белшыны».

## Склад
: *Актуальны на ліпень 2019 году*

## Крыніцы

Катэгорыя:Бабруйск
Ігнатаўка

**Ігна́таўка** — вёска ў Хоцімскім раёне Магілёўскай вобласьці Беларусі. Уваходзіць у склад Бярозкаўскага сельсавету.

## Насельніцтва
* 1999 год — 25 чалавек

## Крыніцы

Катэгорыя:Бярозкаўскі сельсавет (Хоцімскі раён)
Катэгорыя:Населеныя пункты Хоцімскага раёну
Янкава

Назву **Янкава** маюць:

## Населеныя пункты
### [[Беларусь]]
* Віцебская вобласьць:
** Янкава — вёска ў Глыбоцкім раёне
** Янкава — былая вёска ў Полацкім раёне, цяпер частка вёскі Захарнічы

* Менская вобласьць:
** Янкава — вёска ў Пухавіцкім раёне

## Глядзіце таксама
* Іванава
* Іванавічы
* Іванаў
* Іванаўка
* Іванаўск
* Іванаўскія Агароднікі
* Іванаўцы
* Іванаўшчына
* Іванічы
* Іванішча
* Іванішчавічы
* Іванкі
* Іванкавічы
* Іванкаўшчына
* Іванпольле
* Іванск
* Іванскія
* Іванцава
* Іванчыцы
* Янава
* Янавічы
* Янаў
* Янаўка
* Янаўцы
* Янаўшчына
* Янка
* Янова
* Яноўка
Багушкі

**Багу́шкі** — хутар у Ашмянскім раёне Гарадзенскай вобласьці. Уваходзіць у склад Навасёлкаўскага сельсавету.

## Насельніцтва
* 1999 год — 1 чалавек

## Крыніцы

Катэгорыя:Навасёлкаўскі сельсавет (Ашмянскі раён)
Катэгорыя:Населеныя пункты Ашмянскага раёну
Мажэйкі (хутар)

**Мажэ́йкі** — хутар у Беларусі, каля ракі Ашмянкі. Уваходзяць у склад Навасёлкаўскага сельсавету Ашмянскага раёну Гарадзенскай вобласьці.

## Назва

Мазека або Мазіка (Mazecha, Mazika) — імя германскага паходжаньня. Адпаведнасьць літоўскіх імёнаў на -ейка (-іка) германскім імёнам з суфіксам -к- (Вілейка — Wilico, Мінейка — Minnico, Радзейка — Radecke < Radacho і г. д.) сьцьвердзіў францускі лінгвіст-германіст Раймонд Шмітляйн, які на падставе шматгадовых дасьледаваньняў прыйшоў да высноваў пра германскае паходжаньне літоўскіх уласных імёнаў.

## Насельніцтва
* 1999 год — 25 чалавек
* 2009 год — 15 чалавек

## Крыніцы

Катэгорыя:Навасёлкаўскі сельсавет (Ашмянскі раён)
Катэгорыя:Населеныя пункты Ашмянскага раёну
Сьцяг Вялікай Бераставіцы

**Сьцяг Вялікай Бераставіцы** і **Бераставіцкага раёну** — сьцяг гораду Вялікая Бераставіца і Бераставіцкага раёну. Сьцяг і герб зацьверджаны ўказам прэзыдэнта Рэспублікі Беларусь ад  году № 455.

## Апісаньне
Сьцяг уяўляе сабой прамавугольнае палотнішча блакітнага колеру з суадносінамі бакоў 1:2, у ніжняй частцы якога разьмешчана гарызантальная паласа зялёнага колеру, якая складае 1/5 шырыні. У цэнтры на паласе намалявана чырвоная вавёрка, над якой жоўтая шляхецкая карона.

## Глядзіце таксама
* Герб Вялікай Бераставіцы

## Вонкавыя спасылкі

* [Указ](https://web.archive.org/web/20190512205956/http://www.pravo.by/pdf/2006-114/2006-114(003-024).pdf) прэзыдэнта Рэспублікі Беларусь ад  г. № 455.

Вялікая Бераставіца
Катэгорыя:Вялікая Бераставіца
Катэгорыя:Бераставіцкі раён
Герб Вялікай Бераставіцы

**Герб Вялікай Бераставіцы** і **Бераставіцкага раёну** — герб гораду Вялікая Бераставіца і Бераставіцага раёну. Герб і сьцяг зацьверджаны ўказам Прэзыдэнта Рэспублікі Беларусь ад  году № 455.

Асновай для стварэньня гербу сталі выяўленыя ў Нацыянальным гістарычным архіве Беларусі ў Горадні дакумэнты аб дараваньні жыхарам Бераставіцы 2 жніўня 1754 году магдэбурскага права i гербу, які ўпрыгожвалі вавёрка і шляхецкая карона.

## Апісаньне
Герб уяўляе сабой барочны шчыт, у срэбраным полі якога на зялёным ускрайку намалявана чырвоная вавёрка, над якой залатая шляхецкая карона.

## Глядзіце таксама
* Сьцяг Вялікай Бераставіцы

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі

* [Указ](https://web.archive.org/web/20190512205956/http://www.pravo.by/pdf/2006-114/2006-114(003-024).pdf) прэзыдэнта Рэспублікі Беларусь ад  г. № 455.

Катэгорыя:Вялікая Бераставіца
Катэгорыя:Бераставіцкі раён
Вялікая Бераставіца
Promo Disk 2000

«**Promo Disk 2000**» (*таксама вядомы як проста «Jitters»*) — дэбютны самотнік беларускага рок-гурту «Jitters», які выйшаў у 2000 годзе. Усе два сьпевы выкананы на ангельскай мове.

## Прыём крытыкаў
О'''’'''К, аглядальнік «Музыкальнай газеты», у сваёй рэцэнзіі пісаў: *«Вольная музыка, па ўсёй плоскасьці музыка новых-новых рамантыкаў, якія адхварэлі [[Брыт-поп|брыт-попам]] і якія шукаюць на яго аснове нешта іншае, таму й няма гэтак звыклага гітарнага рытму, інструмэнт нават часам сыходзіць назад, але ўсё таксама гітарна й адсутна-мэлядычна»*.

## Сьпіс кампазыцыяў
# «Floating**’** Light»
# «Consumed»

## Удзельнікі
Jitters:
* Канстанцін Карман — вядучы вакал, бас-гітара.
* Сяргей Кандраценка — гітара.
* Яўген Вяль — ударныя.

## Крыніцы

Катэгорыя:Самотнікі 2000 году
Катэгорыя:Беларускія альбомы
Катэгорыя:Альбомы на ангельскай мове
Катэгорыя:Дэбютныя альбомы
Катэгорыя:Рок-альбомы
Вайле (футбольны клюб)

«**Вайле**» () — дацкі футбольны клюб з гораду Вайле. Заснаваны ў 1891 годзе. Пяціразовы чэмпіён Даніі (1958, 1971, 1972, 1978, 1984), шасьціразовы ўладальнік Кубка Даніі (1958, 1959, 1972, 1975, 1977, 1981).

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт

Катэгорыя:Вайле
Аўдронюс Ажубаліс

**Аўдро́нюс Ажуба́ліс** (;  17 студзеня 1958, Вільня, Летувіская ССР) — летувіскі журналіст, дзяржаўны дзяяч, Міністар замежных справаў Летувы (2010—2012).

## Жыцьцяпіс
Аўдронюс Ажубаліс скончыў сярэднюю школу імя Антанаса Венуоліса ў Вільні (1976). Адлічаны з другога курсу гістарычнага факультэту Віленскага дзяржаўнага ўнівэрсытэту за сувязь зь летувіскай Хэльсынскай групай. У 1977—1979 роках служыў у войску.

У 1979—1988 роках працаваў у Летувіскім дзяржаўным камітэце па справах выдавецтваў, друку і кніжнага гандлю, Летувіскім навукова-мэтадычным цэнтры культуры, Летувіскім дзяржаўным камітэце тэлебачаньня і радыёвяшчаньня, Летувіскім рэспубліканскім агенцтве па пракаце кінафільмаў. У 1989 завочна скончыў факультэт журналістыкі Віленскага дзяржаўнага ўнівэрсытэту.

У 1989—1990 роках працаваў карэспандэнтам газэты Саюдзісу  («Адраджэньне»). У 1990 цягам шасьці месяцаў вывучаў палітыку і эканоміку ў Сусьветным інстытуце прэсы Макалестэрава коледжа (ЗША).

У 1990—1992 быў прадстаўніком па сувязях з прэсай старшыні Вярхоўнага Савету Вітаўтаса Ландсбэргіса. У 1991—1993 займаў пасаду загадчыка Цэнтру інфармацыі й аналізу Вярхоўнага Савету (Аднаўленчага Сойму).

У 1993 року заснаваў першы ў Летуве кансультацыйны цэнтар па сувязях з грамадзкасьцю, якіі кіраваў да лістапада 1996 року. У 1996 быў абраны ў Сэйм Летувіскай Рэспублікі. Падчас дэпутацтва займаў пасады старшыні Камітэту замежных справаў, намесьніка старшыні Камітэту па эўрапейскіх справах. Сябар Партыі кансэрватараў Летувы «Зьвяз Айчыны» (цяпер — Зьвяз Айчыны — Летувіскія хрысьціянскія дэмакраты) з 1998 року.

У 1998—2000 адначасна зьяўляўся прэзыдэнтам Летувіска-Брытанскай гандлёвай палаты. Пасьля сканчэньня дэпутацкага тэрміну быў генэральным дырэктарам грамадзкай установы «Цэнтар перакладаў, дакумэнтацыі ды інфармацыі» пры канцылярыі Ўраду Летувіскай Рэспублікі (2001—2004), прэзыдэнтам Нацыянальнай асацыяцыі выдаўцоў часопісаў (2001—2003).

У лістападзе 2004 року зноў абраны ў Сэйм, у 2008 пераабраны; стаў старшынём Камітэту замежных справаў.

11 лютага 2010 прызначаны міністрам замежных справаў Летувы. У 2011 старшыняваў у АБСЭ як прадстаўнік Летувы.

У 2012 року абраны ў Сэйм, пераабраны ў 2016.

Валодае ангельскай і маскальскай мовамі.

## Прэміі і ўзнагароды
* Памятны мэдаль трынаццатага студзеня (1999)
* Ордэн «За заслугі» (Украіна) III ступені (2007)

## Сям’я
Жанаты, мае двух дачок.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі

* Жыцьцяпіс  на бачыне Летувіскага Сойму

Катэгорыя:Дэпутаты Сойму Летувіскай Рэспублікі
Катэгорыя:Нарадзіліся ў Вільні
Катэгорыя:Міністры замежных справаў Летувы
Катэгорыя:Летувіскія журналісты
Катэгорыя:Выпускнікі Віленскага ўнівэрсытэту
Катэгорыя:Сябры Зьвязу Айчыны — Летувіскіх хрысьціянскіх дэмакратаў
Катэгорыя:Старшыні АБСЭ
Пампей Беразьняк

**Пампе́й Беразьня́к**, сапраўднае імя **Зьмі́цер Андрэ́евіч Мілашэ́ўскі** (1924, вёска Крамянец Лагойскага раёну — 1966) — беларускі пісьменьнік, журналіст.

## Жыцьцяпіс
У часе Другой сусьветнай вайны быў у партызанах.

Па вайне скончыў Беларускі дзяржаўны ўнівэрсытэт, працаваў у рэдакцыях газэтаў.

## Творчасьць
Выдаў кнігі аповесьцей «Стэпы наросхрыст» (1963) і «Вогнены танк» (1967). У сааўтарстве з Хведарам Жычкам напісаў зборнікі апавяданьняў «Сукенка ў крапінку» (1956), «Лясныя страхі» (1959).

## Крыніцы

Катэгорыя:Нарадзіліся ў Лагойскім раёне
Катэгорыя:Літаратары, вядомыя пад псэўданімамі
Катэгорыя:Выпускнікі Беларускага дзяржаўнага ўнівэрсытэту
Катэгорыя:Партызаны нямецка-савецкай вайны
Катэгорыя:Беларускія літаратары
Яўген Война

**Яўген Война** ( 12 студзеня 2000 году) — беларускі футбаліст, абаронца сталічнага «Юні Ікс Лабс».

## Кар’ера
З 2019 году, пасьля выхаду менскага «Энэргетыка-БДУ» ў Найвышэйшую лігу, пачаў выступаць за дублюючы склад клюбу. Таксама пачаў прыцягвацца і да асноўнага складу. 27 красавіка 2019 году дэбютаваў у Найвышэйшай лізе, калі выйшаў у стартавым складзе ў матчы супраць салігорскага «Шахцёра» (4:3) і быў заменены ў другім тайме. У далейшым да асновы не прыцягваўся, выступаў за дубль.

У пачатку 2021 году, пакінуўшы «Энэргетык-БДУ», далучыўся да каманды БДУ з Другой лігі. У ліпені 2021 году перайшоў у гомельскі «Лякаматыў». У сэзоне 2021 году быў гульцом асноўнага складу, а ў 2022 годзе пачаў часьцей заставацца на лаўцы запасных. У студзені 2023 году пакінуў гомельскі клюб. У лютым 2023 году стаў гульцом «Маладэчна-2018». У студзені 2024 году падоўжыў пагадненьне з клюбам, аднак у красавіку далучыўся да «Энэргетыка-БДУ». Быў гульцом асноўнага складу, але каманда паводле вынікаў сэзону страціла месца ў Першай лізе. Перад пачаткам новага сэзону стаў футбалістам сталічнага «Юні Ікс Лабс».

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Статыстыка «ПБ-Инфо»

Катэгорыя:Беларускія футбалісты
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Энэргетык»-БДУ Менск
Катэгорыя:Футбалісты клюбу БДУ Менск
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Лякаматыў» Гомель
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Маладэчна-2013»
Кораб

**Ко́раб** — вёска ў Ігуменскім раёне Менскай вобласьці Беларусі. Уваходзіць у склад Раваніцкага сельсавету.

## Насельніцтва
* 1999 год — 33 чалавекі
* 2010 год — 15 чалавек

## Крыніцы

Катэгорыя:Раваніцкі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Ігуменскага раёну
Якубенкі

Назву **Якубенкі** маюць:

## Населеныя пункты
### [[Беларусь]]
* Віцебская вобласьць:
** Якубенкі — хутар у Глыбоцкім раёне
** Якубенкі — вёска ў Полацкім раёне

## Глядзіце таксама
* Якуб
* Якубава
* Якубавічы
* Якубаўка
* Якубаўцы
* Якубаўшчына
* Якубова
* Якубовіч
* Якубовічы
Глеб Жэрдзеў

**Глеб Жэрдзеў** ( 18 траўня 2000 году) — беларускі футбаліст, абаронца мазырскай «Славіі».

## Кар’ера
Выхаванец клуба «Менск», з 2017 году пачаў выступаць за дубль, а на наступны год стаў зрэдку прыцягвацца і да асноўнай каманды. Увосень 2018 году гуляў таксама ў Юніёрскай лізе УЭФА. 26 красавіка 2019 году дэбютаваў у найышэйшай лізе, выйшаўшы на замену ў канцы матча супраць БАТЭ (0:1). У далейшым працягваў гуляць за дубль, часам прыцягваўся да асноўнай каманды.

У сакавіку 2020 году далучыўся да наваполацкага «Нафтану», дзе стаў адным з асноўных гульцоў. У ліпені 2020 году быў адкліканы з арэнды ў «Менск», дзе зноў стаў выступаць за дубль і часам далучацца да асновы. У сакавіку 2021 году выправіўся на прагляд у мазырскую «Славію», якая неўзабаве арандавала паўабаронцу. У сэзоне 2021 году ня меў трывалага месца ў аснове, пераважна выхадзячы на замену, з кастрычніка стаў часьцей зьяўляцца ў стартавым складзе. Гол Жэрдзева, забіты 16 кастрычніка ў браму барысаўскага БАТЭ (вынік матча 3:1), быў прызнаны найлепшым голам чэмпіянату Беларусі 2021 году.

У лютым 2022 году паводле вынікаў паседжаньня Камітэт па статусу і пераходам футбалістаў зацьвердзіў страту «Менскам» правоў на атрыманьне кампэнсацыі за падрыхтоўку футбаліста, пасьля чаго той зноў далучыўся да «Славіі» і падпісаў паўнавартасны кантракт. У сэзоне 2022 году быў трывалым гульцом асноўнага складу, з 10 галамі стаў найлепшым бамбардзірам каманды. У лістападзе 2022 году па заканчэньні кантракта пакінуў мазырскі клюб.

У студзені 2023 году стаў гульцом ізраільскага клюба «Бнэй Ягуда», падпісаўшы кантракт на 2,5 гады, аднак пакінуў каманду па заканчэньні сэзону 2022—2023 гадоў. У ліпені 2023 года далучыўся да менскага «Дынама». У студзені 2024 году працягнуў супрацу зь менскім клюбам, склаўшы новае аднагадовае пагадненьне. Перад пачаткам сэзону 2025 году далучыўся да складу віцебскага МЛ, які дэбютаваў у Найвышэйшай лізе. У складзе каманды стаў чэмпіёнам краіны, але гульцом асноўнага складу ня быў. Перад пачаткам сэзону 2026 году вярнуўся ў мазырскую «Славію».

## Дасягненьні
**«Дынама» Менск**:
* Чэмпіён Беларусі: 2023, 2024

**МЛ**:
* Чэмпіён Беларусі: 2025

## Статыстыка

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Статыстыка «ПБ-Инфо»
* 
* 

Катэгорыя:Беларускія футбалісты
Рылавічы

Назву **Рылавічы** маюць:

## Населеныя пункты
### [[Беларусь]]
* Рылавічы — вёска ў Янаўскім раёне Берасьцейскай вобласьці
* Рылавічы — вёска ў Каленкавіцкім раёне Гомельскай вобласьці

## Глядзіце таксама
* Рылаўшчына
Вітаўтас Ландсбергіс

**Ві́таўтас Ла́ндсбэрґіс** (;  18 кастрычніка 1932, Коўна, Летува)&nbsp;— летувіскі палітык, дзяржаўны і грамадзкі дзяяч. Першы кіраўнік парлямэнту незалежнай Летувы пасьля ейнага выхаду з СССР (1990).

## Жыцьцяпіс
Нарадзіўся ў сям’і архітэктара Вітаўтаса Ландсбэргіса-Жамкальніса і лекаркі-акулісткі Оны Ябланскіце-Ландсбэргене.

У Коўне скончыў сярэднюю школу і музычную школу імя Юозаса Груодзіса. У 1950—1955 навучаўся ў Віленскай кансэрваторыі. Пасьля выкладаў у музычнай школе імя Мікалоюса Чурлёніса і ў Віленскім пэдагагічным унівэрсытэце, з 1974&nbsp;— у кансэрваторыі.

У 1969 року абараніў дысэртацыю на званьне кандыдата мастацтвазнаўства пра кампазытарскую творчасьць Мікалоюса Чурлёніса. У 1994 абараніў доктарскую дысэртацыю.

У 1978—1990 выконваў абавязкі прафэсара Віленскай кансэрваторыі (цяпер Летувіская музычная акадэмія).

## Палітычная дзейнасьць
У чэрвені 1988 абраны ў ініцыятыўную групу Саюдзісу. На ўстаноўчым сходзе арганізацыі 22—23 кастрычніка абраны ў Сойм і Раду Сойму. Зь лістапада 1988 па красавік 1990 — старшыня Рады Сойму Саюдзісу, з сьнежня 1991&nbsp;— ганаровы старшыня.

У сакавіку 1989 абраны народным дэпутатам СССР. 11 сакавіка 1990 року пры ягоным актыўным удзеле Вярхоўны Савет Летувы ўхваліў дэклярацыю пра аднаўленьне незалежнасьці Летувы. Таго самаго дня Вітаўтас Ландсбэргіс быў абраны старшынёю Вярхоўнага Савету Летувы.

Старшыня Сэйму ў 1996—2000.

Адзін з заснавальнікаў (1993) і лідэр правай партыі «Зьвяз Айчыны» (Кансэрватары Летувы). Старшынёю партыі абіраўся (1993) і пераабіраўся (1995, 1998, 2000); з 2003&nbsp;— старшыня палітычнага камітэту і сябра прэзыдыюму.

## Творчасьць
Выдаў больш за 30 кніг. Першыя былі прысьвячаныя галоўным чынам творчасьці М.&nbsp;К.&nbsp;Чурлёніса&nbsp;— *Pavasario sonata* (1965), «Творчасьць Чурлёніса» (1975), *Vainikas Čiurlioniui* (1980) ды іншыя; укладальнік і рэдактар выданьняў музычных твораў Чурлёніса.

Пазьней выходзілі галоўным чынам кнігі публіцыстыкі і палітычных мэмуараў *Atgavę viltį* (1990), *Laisvės byla* (1992), *Kryžkelė* (1995), *Sunki laisvė: 1991 m. ruduo&nbsp;— 1992 m. ruduo* (2000), таксама палітычная аўтабіяграфія «Lūžis prie Baltijos» (1997).

Пад псэўданімам *Jonas Žemkalnis* выдаў дзьве кнігі вершаваных рэфлексій *Intermezzo* (1991) і *Intermezzo non finito* (2004).

## Крыніцы

Катэгорыя:Дэпутаты Эўрапарлямэнту зь Летувы
Катэгорыя:Летувіскія музыкі
Катэгорыя:Летувіскія літаратары
Катэгорыя:Летувіскія публіцысты
Катэгорыя:Летувіскія музыказнаўцы
Катэгорыя:Нарадзіліся ў Коўне
Катэгорыя:Выпускнікі Летувіскай акадэміі музыкі і тэатру
Катэгорыя:Ганаровыя дактары ўнівэрсытэту Вітаўта Вялікага
Нізы (Сумская вобласьць)

**Нізы́** () — мястэчка ў Сумской вобласьці Ўкраіны, на рацэ Псёле. Насельніцтва на 2023 год — 2933 чал.

## Насельніцтва
### Колькасьць

### Мова

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі

* Cities & towns of Ukraine
* Статистичний збірник «Чисельність наявного населення України на 1 січня 2015 року», — Київ, Державна служба статистики України, 2015 zip
* Банк даних Державної служби статистики України

Катэгорыя:Населеныя пункты Сумской вобласьці
Катэгорыя:Сумскі раён
Міжнародны дзень сям’і

**Міжнаро́дны дзень сям’і́**/**Міжнародны дзень се́м’яў** — абвешчанае Генэральнай Асамблеяй ААН ў 1993 року сьвята, якое адзначаецца штогод 15 траўня.

## Мінуўшчына
У 1989 року Асамблея ААН абвясьціла 1994 рок Міжнародным годам сям’і з мэтаю паглыбленьня разуменьня пытаньняў сям’і, аб’яднаньня магчымасьцяў розных краінаў для разьвязаньня ўсіх найсур’ёзьнейшых пытаньняў, зьвязаных зь сям’ёю. Абвяшчэньне свята было выклікана ўстурбаванасьцю сусьветнай супольнасьці сучасным становішчам сям’і і ейным значэньнем у працэсе выхаваньня падрастаючага пакаленьня.

20 верасьня 1993 року Генэральная Асамблея ААН прыняла рэзалюцыю A/RES/47/237, якая пастанавіла сьвяткаваць Міжнародны дзень сям’і штогод 15 траўня.

## Тэмы
Штороку з 1996 Генэральны сакратар ААН абірае дэвіз сёлетняга сьвята:
* 1996 — «Сем’і: першыя ахвяры беднасьці і беспрытульнасьці»
* 1997 — «Збудаваньне сям’і на грунце партнэрства»
* 1998 — «Сем’і: настаўнікі і забясьпечнікі правоў чалавека»
* 1999 — «Сям’я для ўсіх узростаў»
* 2000 — «Сем’і: удзельнікі і бэнэфіцыяры разьвіцьця»
* 2001 — «Сем’і і дабраахвотнікі: разбудова грамадзкай згуртаванасьці»
* 2002 — «Сем’і і сталеньне: магчымасьці і выпрабаваньні»
* 2003 — «Падрыхтоўка да адзначэньня 10-й гадавіны Міжнароднага году сям’і ў 2004»
* 2004 — «10-я гадавіна Міжнароднага году сям’і: прастора для дзеяньняў»
* 2005 — «ВІЧ/СНІД і сямейны дабрабыт»
* 2006 — «Перамены ў сям’і: выпрабаваньні і магчымасьці»
* 2007 — «Сем’і і асобы з інваліднасьцю»
* 2008 — «Бацька і сям’я: адказнасьць і выпрабаваньні»
* 2009 — «Маці і сям’я: выпрабаваньні ў зьменлівым сьвеце»
* 2010 — «Уплыў міграцыі на сем’і ва ўсім сьвеце»
* 2011 — «Супрацьстаяньне сямейнай беднасьці і сацыяльнай адарванасьці»
* 2012 — «Забесьпячэньне балянсу між сям’ёй і працай»
* 2013 — «Прасоўваньне сацыяльнай інтэграцыі і салідарнасьці між пакаленьнямі»
* 2014 — «Значэньне сям’і ў дасягненьні мэтаў разьвіцьця; Міжнародны год сям’і + 20»
* 2015 — «Мужчыны ў адказе? Плоцевая роўнасьць і правы дзяцей у сучасных сем’ях»
* 2016 — «Сям’я, здаровы лад жыцьця і ўпэўненая будучыня»
* 2017 — «Сям’я, адукацыя і дабрабыт»
* 2018 — «Сям’я й інклюзіўнае грамадзтва»
* 2019 — «Сям’я й абарона клімату»

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Інфармацыя  на бачыне ААН
* Тэкст рэзалюцыі A/RES/47/237 

Катэгорыя:Травеньскія сьвяты
Катэгорыя:Міжнародныя дні ААН
Катэгорыя:15 траўня
Катэгорыя:Сям’я
Нізы

Назву **Нізы** маюць:

## Населеныя пункты
### [[Беларусь]]
* Нізы — вёска ў Лёзьненскім раёне Віцебскай вобласьці

### [[Расея]]
* Нізы — вёска ў Салецкім раёне Наўгародзкай вобласьці
* Нізы — вёска ў Парэцкім раёне Смаленскай вобласьці

### [[Украіна]]
* Нізы — сяло ў Сакальскім раёне Львоўскай вобласьці
* Нізы — былое сяло на тэрыторыі Гарышнаплаўняўскага гарадзкога савету Палтаўскай вобласьці
* Нізы — мястэчка ў Сумскім раёне Сумской вобласьці
* Нізы — сяло ў Нежынскім раёне Чарнігаўскай вобласьці

## Іншае
* Нізы — прыпыначны пункт Санкт-Пецярбург-Віцебскага аддзяленьня Кастрычніцкай чыгункі, у Шымскім раёне Наўгародзкай вобласьці

## Глядзіце таксама
* Сацыяльная стратыфікацыя: паняцьце «нізы» ў расслаеньні грамадзтва
* Бас — самы нізкі мужчынскі пеўчы голас
* Бас (музыка) — ніжні дыяпазон музыкі
* Ніз
* Нізаўцы
* Нізоўцы
Дварчаны (Мёрскі раён)

**Дварча́ны** — вёска ў Мёрскім раёне Віцебскай вобласьці Беларусі. Уваходзіць у склад Узьмёнскага сельсавету.

## Насельніцтва
* 1999 год — 5 чалавек
* 2010 год — 1 чалавек

## Крыніцы

Катэгорыя:Узьмёнскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Мёрскага раёну
Ісус (неадназначнасьць)

**[[Ісус Хрыстос]]** — цэнтральная постаць хрысьціянства. Іншыя значэньні:

## Асобы
* Ісус Бараба (Мц. 27:16—17) — адпушчаны замест Хрыста злачынец

## Фільмы
* «Ісус» — індыйскі фільм 1973 року
* «Ісус» — фільм ЗША 1979 року
* «Ісус» — брытанскі фільм 1999 року
* «Ісус» — міжнародны фільм 2016 року
Армянская АЭС

**Армя́нская АЭС** — атамная электрастанцыя ў Армавірскай вобласьці Армэніі, заснаваная ў сьнежні 1976 году.

Месьціцца за 28 км на захад ад Ерэвану ў Арарацкай даліне. Складаецца з 2 энэргаблёкаў на аснове 2 вода-вадзяных энэргетычных рэактараў магутнасьцю па 440 мэгават (мадэль В-270). На 2019 год дзейным заставаўся 2-і энэргаблёк.

## Мінуўшчына
У жніўні 1969 году Савет міністраў СССР зацьвердзіў будаўніцтва Армянскай АЭС з 2 вода-вадзянымі энэргетычнымі рэактарамі магутнасьцю па 440 мэгават (ВВЭР-440) кожны. Галоўным праектавальнікам прызначылі Горкаўскае аддзяленьне інстытуту «Атамцепла-электрапраект». Навуковае кіраваньне будаўніцтвам ажыцьцяўляў Інстытут атамнай энэргіі імя Курчатава (Масква). За ўзор узялі энэргаблёк № 3 Новаваронескай АЭС. Асноўнае абсталяваньне паставілі заводы Расейскай СФСР: «Падольскі машынабудаўнічы завод» (Маскоўская вобласьць), «Іжорскі завод» (Колпіна, Ленінградзкая вобласьць), ВА «Уралмаш» (Сьвярдлоўск) і «Кіраўскі завод» (Ленінград). 22 сьнежня 1976 году ўвялі ў дзеяньне 1-ы энэргаблёк. 5 студзеня 1980 году пусьцілі 2-і энэргаблёк. 15 студзеня 1989 году Савет міністраў СССР зацьвердзіў Пастанову № 24 аб спыненьні Армянскай АЭС у сувязі са Сьпітацкім землятрусам 7 сьнежня 1988 году. Горад Сьпітак месьціўся на поўначы Армянскай ССР за 83 км ад АЭС. 25 лютага 1989 году спынілі энэргаблёк № 1. 18 сакавіка 1989 году спынілі энэргаблёк № 2.

7 красавіка 1993 году ўрад Армэніі зацьвердзіў Пастанову «Аб пачатку аднаўленчых працаў і ўзнаўленьні эксплёатацыі 2-га энэргаблёка Армянскай АЭС». 5 лістапада 1995 году 2-і энэргаблёк запусьцілі. Паводле праекту францускага прадпрыемства «Арэва» пабудавалі сховішча адпрацаванага ядзернага паліва. Зь верасьня 2003 году па сакавік 2012 году Армянская АЭС знаходзілася ў даверным кіраваньні расейскага энэргетычнага прадпрыемства «Інтэр РАТ АЭС» (Масква). Паводле дамовы з «Інтэр РАТ АЭС», у Расею штогод вывозілі адпрацаванае ядзернае паліва. 20 сьнежня 2014 году міністар энэргетыкі Армэніі Эрванд Захаран і кіраўнік расейскага прадпрыемства «Расатам» Сяргей Кірыенка падпісалі дамову пра замену абсталяваньня АЭС на $270 млн для працягу яе працы да 2026 году. У 2018 годзе вытворчасьць электраэнэргіі на Армянскай АЭС склала 40 %, ад вырабленай у краіне.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* 
** Кіраўніцтва
** Навіны

Катэгорыя:Атамныя электрастанцыі
Катэгорыя:Эканоміка Армэніі
Катэгорыя:Армавірская вобласьць
Катэгорыя:Зьявіліся ў 1976 годзе
Нізы (Львоўская вобласьць)

**Нізы** () — вёска ў Чырванаградзкім раёне Львоўскай вобласьці Ўкраіны. Уваходзіць у склад Ваніўскай вясковай рады.

## Насельніцтва
### Колькасьць
* 1939 — 675 
* 2001 — 2020

### Мова
* украінская — 99,41%
* расейская — 0,59%

## Крыніцы

Катэгорыя:Вёскі Шаптыцкага раёну
Шуя (неадназначнасьць)

Назву **Шуя** маюць:

## Населеныя пункты

### [[Расея]]
* Шуя — горад у Іванаўскай вобласьці
* Шуя — пасёлак у Карэліі

### [[Славаччына]]
* Шуя — вёска ў Жылінскім краі

## Рэкі
### [[Расея]]
* Шуя — рака на поўдні Карэліі, упадае ў Лагмозера
* Шуя — рака на поўначы Карэліі, упадае ў Белае мора

## Глядзіце таксама
* Шуі
* Шуй
Пузікі (Магілёўская вобласьць)

**Пу́зікі** (з 1964 году — *Сафо́нава*) — вёска ў Горацкім раёне Магілёўскай вобласьці Беларусі. Уваходзіць у склад Ходараўскага сельсавету.

## Насельніцтва
* 1999 год — 41 чалавек
* 2010 год — 3 чалавекі

## Заўвагі

## Крыніцы

Катэгорыя:Ходараўскі сельсавет (Горацкі раён)
Катэгорыя:Населеныя пункты Горацкага раёну
Эрэсундзкі рэгіён

**Э́рэсундзкі рэгіён** (,  ), у маркетынгавых мэтах завецца таксама ***Рэгіён Капэнгаген-Мальмё*** — аглямэрацыя, якая складаецца з усходняй Даніі і лэну Сконэ ў паўднёвай Швэцыі. У рэгіён уваходзяць два вялікія месты з розных канцоў Эрэсундзкай пратокі — Капэнгаген (Данія) і Мальмё (Швэцыя) — злучаныя Эрэсундзкім мостам і паромнай пераправай ад Гэльсынгёру да Гэльсынгборгу.

Дацкая частка ўваходзіць у Сталічную вобласьць ды Зэляндыю, швэдзкая — у лэн Сконэ. 1 студзеня 2016 назва рэгіёну зьмененая на «Вялікі Капэнгаген-Сконэ».

Дзьве мэтрапольныя тэрыторыі Эрэсундзкага рэгіёну — Капэнгагенская і Мальмёнская — зьяўляюцца аднымі з самых густанаселеных рэгіёнаў Скандынавіі; у той жа час пэрыфэрыйныя тэрыторыі рэгіёну маланаселеныя.  рок насельніцтва Вялікага Капэнгагену-Сконэ складала 4 млн чалавек.

Эрэсундзкі рэгіён — важны камунікацыйны вузел Скандынавіі. Паводле зьвестак 2007 року, праз Эрэсундзкі мост праяжджалі 14 000 чалавек штодня: шматлікія швэды з Мальмё працуюць у Капэнгагене, а датчане набываюць у Сконэ таньнейшую нерухомасьць. Акрамя таго, швэдаў прывабліваюць начныя забавы і шопінг у Даніі ды Капэнгагенскі аэрапорт, большы за аэрапорт Мальмё.

З адкрыцьцём мосту праз Эрэсунд у 2000 року павялічыўся і трансгранічны тавараабмен.  рок праз мост штодня праяжджалі 19 100 аўтамабіляў. У 2001 порты Капэнгагену і Мальмё аб’ядналіся ў адзіную кампанію.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйная бачына Вялікага Капэнгагену

Катэгорыя:Мэтрапольныя тэрыторыі Даніі
Катэгорыя:Мэтрапольныя тэрыторыі Швэцыі
Катэгорыя:Сконэ (лэн)

Катэгорыя:Мэтрапольныя тэрыторыі Эўразьвязу
Дынама Уране

«**Дынама**» () — сэрбскі футбольны клюб з гораду Уране. Заснаваны ў 1947 годзе.

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт

Катэгорыя:Уране
Сёмкі

Назву **Сёмкі** маюць:

## Населеныя пункты
### [[Беларусь]]
* Сёмкі — вёска ў Глыбоцкім раёне Віцебскай вобласьці
* Сёмкі — вёска ў Мядзельскім раёне Менскай вобласьці

## Глядзіце таксама
* Пасёмкавічы
* Сёмкава
* Сёмкаў Гарадок
Нізы (Чарнігаўская вобласьць)

**Нізы**  () — сяло ў Нежынскім раёне Чарнігаўскай вобласьці. Уваходзіць у склад Вэрцііўскай вясковай рады. 

## Археалёгія
Пасяленьне Бронзавага веку Чарняхоўскай культуры.

## Насельніцтва
### Мова

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі

Катэгорыя:Населеныя пункты Чарнігаўскай вобласьці
Раёк (Магілёўская вобласьць)

**Раёк** — вёска ў Касьцюковіцкім раёне Магілёўскай вобласьці Беларусі. Уваходзіць у склад Баронькаўскага сельсавету.

## Насельніцтва
* 2010 год — 4 чалавекі
* 1999 год — 20 чалавек

## Крыніцы

Катэгорыя:Баронькаўскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Касьцюковіцкага раёну
Маласьць

Назву **Маласьць** маюць:

## Населеныя пункты
### [[Беларусь]]
* Віцебская вобласьць:
** Маласьць — хутар у Глыбоцкім раёне
** Маласьць — хутар у Мёрскім раёне

## Глядзіце таксама
* Маласельцы
Нізы (Віцебская вобласьць)

**Нізы́** — вёска ў Лёзьненскім раёне Віцебскай вобласьці, на рацэ Мошне. Уваходзіць у склад Лёзьненскага сельсавету.

## Насельніцтва
* 2010 год — 24 чалавекі
* 1999 год — 38 чалавек

## Крыніцы

Катэгорыя:Лёзьненскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Лёзьненскага раёну
Дняпроўска-Брагінскае вадасховішча

**Дняпро́ўска-Бра́гінскае** — вадасховішча ў Лоеўскім раёне Гомельскай вобласьці Беларусі, за 18 км на паўночны захад ад Лоева, у басэйне ракі Дняпра.

Вадасховішча створана ў 1987 року ў мэтах арашэньня і рыбагадоўлі. Плошча паверхні 9,68 км². Даўжыня 4,5 км, найбольшая шырыня 3 км. Глыбіня 6,2 м. Аб’ём вады 42,8 млн м³. Праз каналы вадасховішча злучаецца з рэкамі Дняпром і Брагінкай.

Каля вадасховішча пралягае аўтамабільная дарога . Найбліжэйшыя да вадасховішча населеныя пункты: Бушацін, Марс, Рэкорд.

## Літаратура
*  С. 145
*  С. 170.
* 

Катэгорыя:Басэйн Дняпра
Катэгорыя:Вадасховішчы Лоеўскага раёну
Рэфэрэндум у Тайвані 2018 году

**Рэфэрэндум па 10 пытаньнях** адбыўся ў Тайвані 24 лістапада 2018 року адначасна зь мясцовымі выбарамі. Упершыню рэфэрэндум прайшоў на новай сыстэме пасьля таго, як у сьнежні 2017 року ў Закон аб рэфэрэндумах былі ўнесеныя зьмены, якія зьнізілі парог вылучэньня пытаньняў на галасаваньне з 5% галасоў электарату да 1,5%.

## Перадгісторыя
На галасаваньне былі вынесеныя дзесяць пытаньняў, для вылучэньня якіх паводле новага заканадаўства было дастаткова 1,5% подпісаў выбарцаў (280 000 чалавек). Пяць з пытаньняў, ухваленых Цэнтарвыбаркамам, тычыліся правоў гомасэксуалаў, гомасэксуальнага плоцевага выхаваньня і гомасэксуальных шлюбаў; яшчэ чатыры пытаньні закраналі зьнешнія стасункі і прамысловасьць Тайваню; дзясятае пытаньне заклікала скасаваць закрыцьцё ўсіх атамных электрастанцыяў на Тайвані да 2025 року.

Пытаньне лічылася прынятым, калі за яго прагаласавалі ня меней за 25% усіх выбарцаў.

## Вынікі

## Крыніцы

Катэгорыя:Рэфэрэндумы 2018 году
Катэгорыя:2018 год у Тайвані
2018
Нізы (Смаленская вобласьць)

**Нізы́** () — вёска ў Парэцкім раёне Смаленскай вобласьці Расеі, на рацэ Ельшы. Уваходзіць у склад Боркаўскага сельскага пасяленьня.

## Насельніцтва

* 2002 — 23 
* 2007 — 19
* 2010 — 10

## Крыніцы

Катэгорыя:Населеныя пункты Парэцкага раёну
Нізы (Наўгародзкая вобласьць)

**Нізы́** () — вёска ў Салецкім раёне Наўгародзкай вобласьці Расеі. Уваходзіць у склад Дуброўскага сельскага пасяленьня.

## Насельніцтва

* 2002 — 34
* 2010 — 20

## Крыніцы

Катэгорыя:Населеныя пункты Наўгародзкай вобласьці
Іскра (Магілёўская вобласьць)

**І́скра** — вёска ў Бялыніцкім раёне Магілёўскай вобласьці Беларусі. Уваходзіць у склад Ланькаўскага сельсавету.

## Насельніцтва
* 2010 год — 267 чалавек
* 1999 год — 266 чалавек

## Крыніцы

Катэгорыя:Ланькаўскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Бялыніцкага раёну
Армэн Саркісян

**Армэ́н Варда́навіч Саркіся́н** (;  23 чэрвеня 1953, Ерэван, Армянская ССР, СССР) — армянскі фізык, інфарматык і палітык, прэзыдэнт Армэніі з 2018 року.

## Жыцьцяпіс
Армэн Саркісян скончыў факультэт тэарэтычнай фізыкі і матэматыкі (1976) і асьпірантуру (1978) Ерэванскага дзяржаўнага ўнівэрсытэту. У 1978—1984 роках быў асыстэнтам катэдры фізыкі ЕДУ. У 1984—1985 — выкладчык Кембрыдзкага ўнівэрсытэту, у 1985—1992 — выкладчык тэарэтычнай фізыкі ЕДУ. У 1988 заснаваў, з 1990 — загадчык катэдры складаных тэхналёгіяў і кампутарнага мадэляваньня факультэту тэарэтычнай фізыкі.

У 1992 року адкрыў амбасаду Армэніі ў Лёндане — першую армянскую дыпляматычную місію на Захадзе. У 1993—1994 — амбасадар Армэніі ў Эўропе і Эўразьвязе. У 1995—1996 — амбасадар у Бэльгіі, Ватыкане і Люксэмбургу.

У лістападзе 1996 року прызначаны прэм’ер-міністрам Армэніі; сышоў з пасады праз 4 месяцы. Пасьля гэтага быў спэцыяльным дарадцам прэзыдэнта Эўрапейскага банку рэканструкцыі і разьвіцьця (ЭБРР), кіраўніком ЭБРР (1998—2000). У 1998—2000 ізноў быў амбасадарам Армэніі у Вялікабрытаніі.

У 2018 року ўзяў удзел у безальтэрнатыўных прэзыдэнцкіх выбарах ад кіроўнай Рэспубліканскай партыі і набраў 90 галасоў дэпутатаў з 105.

23 студзеня 2022 году падаў у адстаўку. Ён заявіў, што на гэтай пасадзе яму не хапае паўнамоцтваў і ён ня здольны ўплываць на палітыку краіны і пытаньні вайны і міру.

## Узнагароды
* Ордэн Заслуг перад Радзімай I ступені (15 верасьня 2017)
* Ордэн сьвятога Рыгора Вялікага (Ватыкан, 1997)
* мэдаль сьвятога Рыгора Асьветніка (Армянская апостальская царква, 2008).
* Вялікі крыж з ланцугом ордэна «За заслугі перад Італьянскай рэспублікай» (2018)

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі

* Жыцьцяпіс  на бачыне ўраду Армэніі
* Жыцьцяпіс  на бачыне «Спутніку»

Катэгорыя:Нарадзіліся ў Ерэване
Катэгорыя:Амбасадары Армэніі ў Вялікабрытаніі
Катэгорыя:Амбасадары Армэніі ў Ватыкане
Катэгорыя:Кандыдаты фізыка-матэматычных навук
Катэгорыя:Армянскія фізыкі
Катэгорыя:Выпускнікі Ерэванскага дзяржаўнага ўнівэрсытэту
Катэгорыя:Рыцары сьвятога Рыгора Вялікага
Катэгорыя:Амбасадары Армэніі ў Эўразьвязе
Катэгорыя:Кавалеры ордэна «За заслугі перад Айчынай» (Армэнія)
Катэгорыя:Кавалеры Вялікага крыжа ордэна «За заслугі перад Італьянскай Рэспублікай»
Катэгорыя:Выкладчыкі Ерэванскага дзяржаўнага ўнівэрсытэту
Катэгорыя:Дзейныя кіраўнікі дзяржаваў
Катэгорыя:Армянскія астрафізыкі
Катэгорыя:Савецкія астрафізыкі
Катэгорыя:Амбасадары Армэніі ў Бэльгіі
Катэгорыя:Амбасадары Армэніі ў Люксэмбургу
Ноўка (Даўгапольскі сельсавет)

**Но́ўка** — вёска ў Гарадоцкім раёне Віцебскай вобласьці Беларусі. Уваходзіць у склад Даўгапольскага сельсавету.

## Насельніцтва
* 2010 год — 8 чалавек
* 1999 год — 23 чалавекі

## Крыніцы

Катэгорыя:Даўгапольскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Гарадоцкага раёну
Юсьціянава

Назву **Юсьціянава** маюць:

## Населеныя пункты
### [[Беларусь]]
* Віцебская вобласьць:
** Юсьціянава — хутар у Глыбоцкім раёне
** Юсьціянава — вёска ў Дрысенскім раёне

## Глядзіце таксама
* Юсьціян
Салецкі раён

**Салецкі раён** () — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Наўгародзкай вобласьці Расеі. Адміністрацыйны цэнтар — места Сальцы.

## Геаграфія
Плошча раёну — 1422,1 км². Асноўная рака — Шалонь.

## Гісторыя
Раён быў утвораны ў 1927 годзе.

## Дэмаграфія
Насельніцтва раёну складае 13 951 тыс. чалавек. Усяго налічваецца 173&nbsp;населеных пунктаў.

## Адміністрацыйна-тэрытарыяльны падзел
У раёне налічваецца 1 мескае і 9 сельскіх пасяленьняў:

**Мескае паселішча:**
* Салецае мескае пасяленьне

**Сельскія паселішчы:**
* Дуброўскае сельскае пасяленьне
* Выбіцкае сельскае пасяленьне
* Горскае сельскае пасяленьне

## Эканоміка
Прамысловасьць канцэнтруецца ў райцэнтры Сальцы.

## Вонкавыя спасылкі
* Адміністрацыя Салецага раёну

Катэгорыя:Раёны Наўгародзкай вобласьці
Катэгорыя:Салецкі раён
Гольні

**Го́льні** — вёска ў Бераставіцкім раёне Гарадзенскай вобласьці. Уваходзіць у склад Алекшыцкага сельсавету.

## Насельніцтва
* 2009 год — 55 чалавек
* 1999 год — 75 чалавек

## Славутасьці
* Сьвята-Ўсьпенская царква (1903)

## Крыніцы

Катэгорыя:Алекшыцкі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Бераставіцкага раёну
Царква Ўсьпеньня Прасьвятой Багародзіцы (Гольні)

**Царква Ўсьпеньня Прасьвятой Багародзіцы**, **Сьвята-Ўсьпенская царква** — праваслаўны храм у вёсцы Гольні Бераставіцкага раёна Гарадзенскай вобласьці.

## Гісторыя
Пабудавана ў 1868 годзе (дата на падмурку) з цэглы і бутавага каменю на месцы драўлянага храму. Абкружана бутавай агароджай. З боку апсыды храма асобна стаяла каркасная шатровая званіца.

## Архітэктура
Помнік архітэктуры рэтраспектыўна-расейскага стылю. Мае нетыповую аб’ёмна-прасторавую кампазыцыю: у аснове цэнтральны кубападобны аб’ём, шатровы дах якога завершаны цыбулепадобным купалам на васьмігранным сьветлавым барабане. Да сьценаў цэнтральнага аб’ёму далучаны больш нізкія аднолькавай вышыні пабудовы: з заходу кубападобны прытвор пад двухсхільным дахам, з усходу, поўначы і поўдня — паўкруглыя апсыды. На паліхромным фоне бутавай муроўкі сьцен вылучаюцца пабеленыя і атынкаваныя элемэнты архітэктурнай аздобы — аркатурныя фрызы і прафіляваныя карнізы, прафіляваныя ліштвы арачных аконных праёмаў, вуглавыя лапаткі.

## Крыніцы

## Літаратура
* 

## Вонкавыя спасылкі
* Храм Успення Найсвяцейшай Багародзіцы
*  
Катэгорыя:Праваслаўныя храмы Бераставіцкага раёну
Катэгорыя:Гольні
Муравана

**Мурава́на** — вёска ў Бераставіцкім раёне Гарадзенскай вобласьці. Уваходзіць у склад Алекшыцкага сельсавету.

## Гісторыя
Да 1569 году належала магнату і канцлеру ВКЛ Астафею Валовічу, зь сярэдзіны XVIII стагодзьдзя да 1858 году — роду Юндзілаў, а пазьней — да 1939-га — Солтанам. Будынак сядзібы быў закладзены Тадэвушам Дуніным-Юндзілам. Ягоны сын Віктар быў актыўным удзельнікам паўстаньня 1830 году, а пасьля яго паразы выехаў у Швайцарыю. Пазьнейшы ўладальнік Станіслаў Солтан з-за цяжкай хваробы жонкі збройнага ўдзелу ў паўстаньні 1863 году ня браў, але дапамагаў інсургентам фінансава, за што быў высланы ў Табольск. Вярнуўся ён у Муравану праз 10 гадоў, а потым выехаў да дачкі на Віцебшчыну. Значнае разрабаваньне сядзіба зазнала ў час Першай сусьветнай вайны. Тое ж, што ацалела пасьля выезду апошняга ўладальніка Богдана Юзафа Солтана ў Варшаву, расьцягнулі ў верасьні 1939-га.

## Насельніцтва
* 2009 год — 377 чалавекі
* 1999 год — 625 чалавек

## Славутасьці
* Сядзібна-паркавы ансамбль Солтанаў

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* 

Катэгорыя:Алекшыцкі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Бераставіцкага раёну
Новыя Віхраны

**Но́выя Віхра́ны** — вёска ў Амсьціслаўскім раёне Магілёўскай вобласьці Беларусі. Уваходзіць у склад Сапрынавіцкага сельсавету.

## Гісторыя
У 1746 годзе фальварак і вёска Віхраны згадваюцца ў складзе Амсьціслаўскага ваяводзтва ВКЛ.

## Насельніцтва
* 2010 год — 11 чалавек
* 1999 год — 29 чалавек

## Крыніцы

Катэгорыя:Сапрынавіцкі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Амсьціслаўскага раёну
Малыя Эйсманты

**Малы́я Э́йсманты** — вёска ў Бераставіцкім раёне Гарадзенскай вобласьці. Уваходзіць у склад Алекшыцкага сельсавету.

## Геаграфічнае становішча
Вёска знаходзіцца за 16 км ад мястэчка Вялікай Бераставіцы, за 34 км ад места Горадні.

## Назва
Тапонім «Малыя Эйсманты» мае балцкае паходжаньня. Да Другой сусьветнай вайны ў вёсцы пражывалі ў асноўным прадстаўнікі шляхецкага роду Эйсмантаў.

## Гісторыя
Да верасьня 1939 году ў складзе Польшчы. Наступствам пакту Молатава-Рыбэнтропа і нападу СССР на Польшчу 17 верасьня 1939 году апынулася ў складзе Беларускай ССР. З 1991 году ў складзе незалежнай Беларусі.

## Насельніцтва
* 2009 год — 73 чалавекі
* 1999 год — 127 чалавек

## Крыніцы

Катэгорыя:Алекшыцкі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Бераставіцкага раёну
Бяжаніцы

**Бяжа́ніцы** () — мястэчка ў Расеі, адміністрацыйны цэнтар Бяжаніцкага раёну Пскоўскай вобласьці. Насельніцтва складае 3400 чалавек паводле зьвестак за 2019 год. Заснаваны яшчэ ў XVI стагодзьдзі.

## Цікавосткі
У Бяжаніцах спыняўся Аляксандар Дзюма-старэйшы, падчас свайго візыту ў Расею, аднак паводле сьведчаньняў уноч ён пакінуў мястэчка праз тое, што быў пакусаны пасьцельным клопам.

## Вонкавыя спасылкі

* Сайт пра пасёлак.

Катэгорыя:Населеныя пункты Пскоўскай вобласьці
Катэгорыя:Населеныя пункты, згаданыя ў XVI стагодзьдзі
Востраў (горад)

**Во́страў** () — горад (з 1341 году) у Расеі, адміністрацыйны цэнтар Востраўскага раёну Пскоўскай вобласьці. Насельніцтва складае 20482 чалавекі паводле зьвестак за 2019 год.

## Гісторыя
Дакладная дата заснаваньня гораду невядома, аднак першыя згадкі пра паселішча адносяцца да 1341 году, калі мясцовыя жыхары прыйшлі на дапамогу пскоўскаму войску ў бітве супраць лівонцаў. У 1501 годзе лівонскія войскі захапілі і разрабавалі горад і крэпасьць, аднак у хуткім часе лівонцам прыйшлося адступіць.

У жніўні 1581 году горад быў захоплены войскам Стэфана Баторыя, але ўжо на наступны год горад прыйшлося пакінуць праз складаньне Ям-Запольскага міру, паводле якога паміж Рэччу Паспалітай і Маскоўскай дзяржавай абвяшчаўся мір.

## Вонкавыя спасылкі

* Сайт пра пасёлак.

Катэгорыя:Населеныя пункты Пскоўскай вобласьці
Катэгорыя:Населеныя пункты, згаданыя ў XIV стагодзьдзі
Бункеры ў Альбаніі

**Бу́нкеры ў Альба́ніі** — 173 тысячы абарончых збудаваньняў, празваных у народзе бункерамі, пабудаваных у Альбаніі у 1972—1984 гг. Пастанова аб фартыфікацыі краіны была прынятая на XII Пленуме Альбанскай партыі Працы ў сакавіку 1971 году, а яе прамоўтарам быў тагачасны прэм’ер Мэхмэт Шэху. Праект падрыхтавала група афіцэраў інжынэрных войскаў, на чале зь Юзэфам Зэнгалем, Мэра Бацка і будучым прэзыдэнтам Альфрэдам Майсівам. На 1983 год было пабудавана 173 371 бункер па ўсёй краіне.

## Выкарыстаньне сховішчаў у цяперашні час
У Дурэсе ў бункеры знаходзіцца рэстарацыя «Bunkeri», а ў Гіракастры ў сховішчы разьмешчана кавярня. У сувэнірных крамах прадаюцца мініятуры бункераў, напрыклад, попельніцы. Адбываецца акцыя «Concrete Mushrooms», якая заахвочвае больш актыўна выкарыстоўваць сховішчы.

## Пабудова бункераў у мастацтве
* фільм Палкоўнік Бункер

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* S. Domżalski, Бункер з Альбаніі, GW
* Beyond Bunkers, J. of Mediterranean Archeology
* http://www.amusingplanet.com/2012/03/abandoned-bunkers-in-albania.htmlhttp://www.amusingplanet.com/2012/03/abandoned-bunkers-in-albania.html

Катэгорыя:Гісторыя Альбаніі
Катэгорыя:Умацаваньні ў Эўропе
Царква Ўсьпеньня Прасьвятой Багародзіцы (Радымна)

**Царква Ўсьпеньня Прасьвятой Багародзіцы**&nbsp;— колішняя парафіяльная царква УГКЦ у м. Радымне.

## Мінуўшчына

На месцы царквы існавала ранейшая драўляная, збудаваная ў 1806 року, якая згарэла ў липені 1905 року. Цягам году набажэнствы адбываліся ў рыма-каталіцкім касьцёле. Будаўніцтва новай царквы распачалося ўвосені 1906 року. Аўтарам праекту стаў украінскі архітэктар Васіль Нагірны, які спраектаваў больш за 200 цэркваў у Галічыне.

У лістападзе 1907 року будаўніцтва прыпынілася праз канфлікт між будаўнічаю камісіяй царквы і сьвятаром. Новы сьвятар сабраў вялікую колькасьць ахвяраваньняў на працяг будаўніцтва, а ў памяць фундацыі імпэратара Аўстра-Вугоршчыны Франца Ёсіфа I ля ўваходу ў царкву была ўмураваная памятная таблічка.

У 1911 року будаўніцтва было завершанае. 26 траўня 1912 року царкву асьвяціў япіскап Перамыскі, Самбірскі і Сяноцкі УГКЦ Канстантын.

У Першую сусьветную вайну царква ў выніку артылерыйскага вагню зазнала значныя пашкоджаньні. Толькі ў 1929 року яна была цалкам адноўленая.

Пасьля Другой сусьветнай вайны, калі камуністычная ўлада забараніла грэка-каталіцкую царкву ў Польшчы, Царква Ўсьпеньня Прасьвятой Багародзіцы пэўны час яшчэ выкарыстоўвалася як касьцёл. У 1947 року ў будынку быў разьмешчаны склад будаўнічых матэрыялаў, а ў плябаніі дзейнічала крама. У траўні 1961 року царква была зруйнаваная. Цяпер на ейным месцы знаходзіцца школьная гульнявая пляцоўка.

## Вонкавыя спасылкі
* Наша Віра.&nbsp;— 2004.&nbsp;— Ч.&nbsp;7 (195).

Катэгорыя:Рэлігія ў Радымна
Катэгорыя:Зьнішчаныя праваслаўныя храмы Польшчы
Катэгорыя:Сакральныя збудаваньні Падкарпацкага ваяводзтва