open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Мартын Келі

**Мартын Роналд Келі** (;  27 красавіка 1990 году, Ўістан, Ангельшчына) — ангельскі футбаліст, абаронца. Мае на сваім рахунку адзін матч у складзе нацыянальнай зборнай Ангельшчыны.

## Кар’ера
### Клюбная
Улетку 2007 году перабраўся з акадэміі ў клюб «Лівэрпул». У інтэрвію афіцыйнаму сайту клюбу распавёў, што вельмі рады зрабіць крок уверх, пасьля таго як 2 гады прамучыўся з траўмай сьпіны. Пад кіраўніцтвам Гэры Аблета атрымаў перамогу ў спаборніцтве сярод рэзэрвовых камандаў. У сэзоне 2008—2009 гадоў трапіў у заяўку першай каманды. Дэбютаваў у асноўным складзе камандзе 9 сьнежня 2008 году ў матчы групавога этапу Лігі чэмпіёнаў УЭФА сэзона 2008—2009 гадоў супраць ПСВ, замяніўшы ў канцы матча капітана Джэймі Карагера.

У канцы сакавіка 2009 году Келі быў аддадзены ў арэнду клюбу «Гадэрсьфілд Таўн», дзе ён атрымаў добрыя водгукі й забіў свой першы гол у прафэсійным футболе. Рафаэль Бэнітэс заявіў, што, пасьля сыходу з клюбу Самі Хююпія, у Келі зьявіўся шанец прабіцца ў першую каманду. Свой першы гол за клюб забіў у матчы Кубка лігі супраць лёнданскага «Чэлсі» на 63 хвіліне вызначыўшыся пасьля падачы Крэйга Бэламі.

14 жніўня 2014 году Келі далучыўся да складу «Крыстал Пэлас», падпісаўшы кантракт з клюбам на тры гады. Пакінуў «Крыстал Пэлас» па заканчэньні кантракту ў чэрвені 2022 году. У верасьні 2022 году стаў гульцом «Ўэст Бромўіч Альбіёну», але ў студзені 2023 году на правах арэнды накіраваўся да «Ўіган Атлетыку».

### Міжнародная
22 траўня 2012 году Келі атрымаў свой ​​першы заклік да нацыянальнай зборнай Ангельшчыны да таварыскага матчу супраць зборнай Нарвэгіі 26 траўня 2012 году. Ён дэбютаваў выйшаўшы на замену на 87-й хвіліне, замяніўшы Філа Джонза.

3 чэрвеня 2012 году быў уключаны ў склад зборнай на Эўра-2012, каб замяніць Гэры Кэгіла, які зламаў сківіцу падчас таварыскага матчу супраць зборнай Бэльгіі.

## Дасягненьні
**«Лівэрпул»**
* Уладальнік Кубка Футбольнай лігі: 2012

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Профіль на афіцыйным сайце «Лівэрпулу»
* Профіль на сайце ESPN
* Статыстыка на сайце soccerbase.com

Катэгорыя:Ангельскія футбалісты
Кальмордэнскі заапарк

**Кальмо́рдэнскі заапарк** () — заапарк у Швэцыі, разьмешчаны ў геаграфічнай мясцовасьці Кальмордэне, у камуне Нарчэпінгу, за 18 км на паўночны ўсход ад гораду. Кальмордэнскі заапарк зьяўляецца адным з найбуйнейшых заапаркаў Эўропы паводле займанай плошчы (1,75 км²).

## Гісторыя
Пляны заснаваньня Кальмордэнскага заапарку ўзьніклі ў 1962 годзе. Яго ўзьвядзеньне распачалося 31 жніўня 1964 году, а адкрыцьцё — 27 траўня 1965 году (у гэты дзень уваход каштаваў усяго 5 швэдзкіх крон і заапарк наведалі 40 000 чалавек. Да 1997 году заапарк належыў камуне Нарчэпінгу, аднак потым перайшоў да прыватных уладальнікаў. З 2000 году такім уладальнікам стала фірма Parks & Resorts Scandinavia.

17 чэрвеня 2012 году ў заапарку мела месца надзвычайнае здарэньне: ваўкі загрызьлі да сьмерці жанчыну-супрацоўніцу заапарку.

## Атракцыёны

У Кальмордэнскім заапарку ёсьць шэраг атракцыёнаў, сярод якіх: дэльфінарыюм, падвясная канатная дарога для назіраньня за жывёламі зьверху (г. зв. «Сафары»), тэматычны парк «Сьвет Бамсе» (дзіцячага мультпэрсанажу медзьведзяні Бамсе), тэматычны парк «Сьвет тыгра» (прысьвечаны гэтай жывёле), пірацкі карабель і іншыя. У заапарку жывуць таксама каралеўскія сланы — падарунак швэдзкаму каралю ад караля Тайлянду. Непасрэдна каля ўваходу ў заапарк знаходзяцца таксама гатэль і Кальмордэнскі трапікарыюм.

## Жывёлы
У Кальмордэнскім заапарку жывуць, між іншым, такія жывёлы як рысі, сыбірскія тыгры, львы, сланы, воўкі, бурыя мядзьведзі, лосі, жырафы, гібоны, страўсы, вярблюды, пінгвіны, драпежныя птушкі і інш.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт

Катэгорыя:Нарчэпінг
Катэгорыя:Заапаркі Швэцыі
Андрэа Барцальі

**Андрэ́а Барца́льі** (;  8 траўня 1981 году, Ф’езоле, Італія) — былы італьянскі футбаліст, абаронца. З 2004 па 2017 гада выступаў за нацыянальную зборную Італіі. Чэмпіён сьвету 2006 году.

## Кар’ера
### Раньнія гады
Андрэа нарадзіўся ў горадзе Ф’езоле ў правінцыі Флярэнцыя, у рэгіёне Таскана. Ягоная кар’ера пачалася ў клюбе «Рандынэльля». Дэбют Барцальі ў Сэрыі А адбыўся 31 жніўня 2003 году ў матчы супраць клюбу «Брэшыя», Андрэа абараняў тады колеры клюбу «К’ева». У 2004 годзе перайшоў з «К’ева» ў «Палерма». Празь некалькі гадоў Андрэа стаў капітанам «Палерма». Перад пачаткам сэзону 2008—2009 гадоў Барцальі разам са сваім партнэрам па зборнай Крыстыянам Дзакарда перайшоў у нямецкі клюб «Вольфсбург».

### «Ювэнтус»
27 студзеня 2011 году Барцальі афіцыйна стаў гульцом «Ювэнтусу». Абаронца, які перайшоў з «Вольфсбургу», падпісаў кантракт з турынскім клюбам да 30 чэрвеня 2013 году. Нямецкі клюб атрымаў кампэнсацыю ў памеры 300 тысячаў эўра, і бонус да 600 000 эўра пры дасягненьні вызначаных спартовых мэтаў клюбам.

Пасьля сканчэньня кар’еры гульца працягнуў працаваць у Ювэнтусе трэнэрам па разьвіцьці тэхнікі.

## Міжнародная кар’ера
На міжнароднай арэне Барцальі дэбютаваў у 2004 годзе. У гэтым жа годзе ён дапамог зборнай Італіі заваяваць бронзу Алімпійскіх гульняў 2004 году ў Атэнах. Летам 2006 году са зборнай стаў пераможцам чэмпіянату сьвету, які праходзіў у Нямеччыне.

## Дасягненьні
### Клюбныя
**«Вольфсбург»**:
* Чэмпіён Нямеччыны: 2009

**«Ювэнтус»**:
* Чэмпіён Італіі (8): 2012, 2013, 2014, 2015, 2016, 2017, 2018, 2019
* Уладальнік Кубка Італіі (4): 2015, 2016, 2017, 2018
* Уладальнік Супэркубка Італіі (4): 2012, 2013, 2015, 2018

### Міжнародныя
**Італія**:
* Чэмпіён сьвету: 2006

## Узнагароды
* Афіцэр ордэна «За заслугі перад Італьянскай Рэспублікай» (2006)
* Кавалер ордэна «За заслугі перад Італьянскай Рэспублікай» (2004)

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* 
* Профіль на афіцыйным сайце «Ювэнтус»
* Статыстыка на сайце National Football Teams

Катэгорыя:Італьянскія футбалісты
Катэгорыя:Італьянскія футбалісты і футбалісткі на Алімпійскіх гульнях
Катэгорыя:Футбалісты і футбалісткі на летніх Алімпійскіх гульнях 2004 году
Катэгорыя:Прызэры летніх Алімпійскіх гульняў 2004 году
Хаві Мартынэс

**Хавіер «Хаві» Мартынэс Агінага** (;  2 верасьня 1988 году, Эстэльля, Гішпанія) — гішпанскі футбаліст басконскага паходжаньня, паўабаронца катарскага клюбу «Аль-Біда». Былы гулец нацыянальнай зборнай Гішпаніі. Адзін з двух гульцоў у гісторыі сусьветнага футболу, які перамагаў спачатку на чэмпіянаце сьвету, а затым на моладзевым чэмпіянаце Эўропы.

## Кар’ера
### Клюбная
Мартынэс зьяўляецца выхаванцам памплёнскай «Асасуны». Сэзон 2005—2006 гадоў правёў у дублюючай камандзе. Трэнэр «Асасуны» Хасэ Зыганда лічыў юніёра вельмі пэрспэктыўным, параўноўваючы яго з францускім паўабаронцам Патрыкам Віера.

Улетку 2006 году 17-гадовы Мартынэс перайшоў у «Атлетык». Сума трансфэру склала 6 млн эўра. Нягледзячы на юнацкі ўзрост, Хаві згуляў 35 матчаў і забіў 3 мячы. Ягоная гульня й хуткая адаптацыя вырабілі станоўчае ўражаньне на спэцыялістаў. У наступных сэзонах Мартынэс працягнуў прагрэсаваць, праводзячы ня менш за трыццаць матчаў за чэмпіянат.

Шырока ходзяць чуткі аб магчымым пераходзе Мартынэса ў больш прэстыжны клюб. У якасьці пакупнікоў зваліся «Лівэрпул», «Чэлсі» й «Фіярэнтына». Агент футбаліста назваў прымальнай для трансфэру суму ў 30 млн эўра. У 2010 годзе Мартынэс быў прызнаны найлепшым маладым гульцом году паводле вэрсіі часопіса «Don Balón».

У жніўні 2012 году Мартынэс перайшоў у мюнхэнскую «Баварыю».

### Міжнародная
11 траўня 2010 году настаўнік галоўнай зборнай Гішпаніі Вісэнтэ дэль Боске ўключыў Мартынэса ў заяўку на чэмпіянат сьвету 2010 году. 29 траўня Хавіер дэбютаваў у складзе асноўнай зборнай, замяніўшы Чаві ў матчы супраць зборнай Саудаўскай Арабіі.

## Дасягненьні
**«Баварыя»**:
* Чэмпіён Нямеччыны: 2013, 2014, 2015, 2016, 2017, 2018, 2019, 2020, 2021
* Уладальнік Кубка Нямеччыны: 2013, 2014, 2016, 2019, 2020
* Уладальнік Супэркубка Нямеччыны: 2016, 2017, 2018, 2020
* Пераможца Лігі чэмпіёнаў: 2013, 2020
* Уладальнік Супэркубка Эўропы: 2013, 2020
* Перамжца клюбнага чэмпіянату сьвету: 2013, 2020

**Гішпанія**:
* Чэмпіён сьвету: 2010
* Чэмпіён Эўропы: 2012

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Профіль на афіцыйным сайце «Атлетыка» Більбао
* Профіль на сайце transfermarkt.co.uk

Катэгорыя:Гішпанскія футбалісты
Катэгорыя:Гішпанскія футбалісты і футбалісткі на Алімпійскіх гульнях
Катэгорыя:Футбалісты і футбалісткі на летніх Алімпійскіх гульнях 2012 году
Катэгорыя:Чэмпіёны сьвету па футболе
Катэгорыя:Чэмпіёны Эўропы па футболе
Рыкарду Кошта

**Рыкарду Мігел Марэйра да Кошта** (;  16 траўня 1981 году, Віла-Нова-дзі-Гая, Партугалія) — былы партугальскі футбаліст, абаронца. Былы гулец нацыянальнай зборнай Партугаліі. На сёньня працуе ў структуры клюбу «Бэленэнсіш».

## Кар’ера
### Клюбная
Першы матч за «Порту» згуляў супраць «Баавішты». Кар’ера ў «Порту» была станоўчай, Рыкарду перамог у Кубку УЭФА й Лізе чэмпіёнаў, і міжкантынэнтальным кубку.

Улетку 2007 году перайшоў з «Порту» ў «Вольфсбург» за 4 млн эўра. Першы раз на поле за «Вольфсбург» выйшаў 5 жніўня 2007 году ў таварыскім матчы супраць клюбу «Вюрцбургер». Той матч скончыўся зь лікам 4:0 на карысьць каманды Рыкарду. Сам Рыкарду правёў на полі толькі першы тайм.

У Бундэсьлізе дэбютаваў 11 лістапада 2007 году ў матчы супраць левэркузэнскага «Баеру», дзе «Вольфсбург» атрымаў паразу зь лікам 1:2. 29 студзеня 2010 году Кошта перайшоў у францускі «Ліль».

17 траўня 2010 году было абвешчана аб пераходзе футбаліста, у якасьці вольнага агента, у гішпанскі клюб «Валенсія». Коста пакінуў «Валенсію» па ўзаемнай згодзе 21 ліпеня 2014 году, аднак ягоны кантракт мінаў толькі ў чэрвені 2015 году. Праз тыдзень ён падпісаў кантракт з катарскім клюбам «Аль-Сайлія», аднак у клюбе не затрымаўся і ўжо напачатку 2015 году далучыўся да грэцкага клюбу ПАОК.

### Міжнародная
За нацыянальную зборную Партугаліі выступаў у 2005—2014 гадах.

## Дасягненьні
**«Порту»**:
* Чэмпіён Партугаліі: 2003, 2004, 2006, 2007
* Уладальнік Кубка Партугаліі: 2003, 2006
* Уладальнік Супэркубка Партугаліі: 2003, 2004, 2006
* Пераможца Лігі чэмпіёнаў: 2004
* Уладальнік Кубка УЭФА: 2003
* Уладальнік Міжкантынэнтальнага кубка: 2004

**«Вольфсбург»**:
* Чэмпіён Нямеччыны: 2009

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Профіль на сайце fussballdaten.de
* Профіль на сайце transfermarkt.co.uk

Катэгорыя:Партугальскія футбалісты
Катэгорыя:Партугальскія футбалісты і футбалісткі на Алімпійскіх гульнях
Катэгорыя:Футбалісты і футбалісткі на летніх Алімпійскіх гульнях 2004 году
Заапарк

**Заапа́рк** (скарочана ад **заалягічны парк**), таксама **зьвярынец** — тэрыторыя з будынкамі і абсталяваньнем, адмыслова створаная чалавекам для ўтрыманьня і зьберажэньня зьнікаючых відаў ды публічнага паказу жывёл.

У заходніх краінах таксама ўжываецца назва Zoo, упершыню выкарыстаная для азначэньня Лёнданскага заалягічнага саду. Ува ўсім сьвеце колькасьць буйных калекцыяў жывёл, адкрытых для публічнага агляду перавышае адну тысячу (80 % зь іх знаходзяцца ў гарадах).

Тым ня менш, утрыманьне жывёлаў у заапарках выклікае пытаньні ў сфэры правоў жывёл.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
Старыцкі сельсавет

**Ста́рыцкі сельсавет** — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Капыльскага раёну Менскай вобласьці. Адміністрацыйны цэнтар — вёска Старыца.

## Гісторыя
20 жніўня 1924 году створаны ў складзе Грэскага раёну Слуцкай акругі. 8 ліпеня 1931 году раён скасаваны, сельсавет далучаны да Капыльскага раёну.

16 ліпеня 1954 году сельсавет скасаваны, населеныя пункты перададзены Слабада-Кучынскаму сельсавету.

## Літаратура
*  С. 168
*  С. 105
*  С. 228

Катэгорыя:Былыя сельсаветы Капыльскага раёну
Катэгорыя:Сельсаветы, створаныя ў 1924 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы, скасаваныя ў 1954 годзе
Бітва пад Пружанамі

**Бі́тва пад Пружа́намі** можа азначаць:

* Бітва пад Пружанамі — бітва ў часе расейска-францускай вайны
* Бітва пад Пружанамі — бітва ў часе польска-савецкай вайны
7-ы саксонскі корпус

**7-ы саксо́нскі ко́рпус** — вайсковае фармаваньне Саксоніі ў складзе войска Напалеона ў 1812 року.

## Ваенныя дзеяньні
Быў прызначаны дзеля ўтрыманьня на Літве і Валыні наступальных дзеяньняў расейскай 3-й Заходняй абсэрвацыйнай арміі Аляксандра Тармасава. Аднак пасьля першых паразаў быў падпарадкаваны корпусу аўстрыйскага князя Шварцэнбэрга.

Увосень 1812, пасьля падыходу Дунайскай арміі адмірала Чычагова сілы Шварцэнбэрга і Рэнье адышлі на тэрыторыю Вялікага герцагства Варшаўскага. 30 студзеня 1813 року князь Шварцэнбэрг бяз бою здаў Варшаву і сышоў у Галіцыю, а Рэнье — да Калішу, дзе 13 лютага быў нагнаны корпусам генэрала Вінцынгеродэ і, атрымаўшы значныя страты, адышоў да Дрэздэну, а пасьля ў Парыж.

## Склад

Камандуючы генэрал дывізыі Жан-Люі-Эбэнэзэр Рэнье.

Агулам: 15 724 чалавекі. Паводле іншых крыніцаў колькасьць складала 19 334 чалавекі, аднак рэальна ў баёх удзельнічалі меней.

Каля 50 гармат ва ўсіх карпусах разам.

### 21-я дывізія
Генэрал-лейтэнант .
* Брыгада генэрал-маёра фон Штындэля
** грэнадэрскі батальён Лібэнаў
** пяхотны полк прынца Фрыдэрыка (2 батальёны)
** пяхотны полк прынца Клемэнса (2 батальёны)

* Брыгада генэрал-маёра фон Ностыца
** 1-ы полк лёгкай пяхоты (2 батальёны)
** пяхотны полк прынца Антона (2 батальёны)

* Артылерыя маёра фон Гросмана
** батарэя палявой артылерыі «Руўруа» (6 гарматаў)

### 22-я дывізія

Генэрал-лейтэнант  (першапачаткова генэрал-маёр Гутшміт).

* Брыгада генэрал-маёра фон Кленгеля
** грэнадэрскі батальён 
** каралеўскі пяхотны полк (2 батальёны)
** пяхотны полк Нісмойшэля (2 батальёны)

* Брыгада генэрал-маёра фон Сара
** грэнадэрскі батальён фон Шпігеля (першапачаткова Эйхэльбэрга)
** грэнадэрскі батальён Ангера
** 2-і полк лёгкай пяхоты (2 батальёны)

* Артылерыя
** 2-я конная батарэя «Гільлер» (6 гармат)
** 3-я палявая батарэя «Баніё» (6 гармат)

### Кавалерыйскі корпус
Генэрал-лейтэнант .

* 23-я брыгада лёгкай кавалерыі генэрал-маёра фон Габленца
** саксонскі гусарскі полк (8 швадронаў)
**  полк Поленца (4 швадроны)
** полк уланаў прынца Клемэнса (4 швадроны)
** 1-я конная батарэя «фон Рот» (6 гармат)

### Артылерыйскі корпус
Маёр Аўэнмюльлер.

* 1-я пешая батарэя «фон Браўзэ» (12 гармат)
* 2-я пешая батарэя «Зонтаг» (12 гармат)

## Глядзіце таксама
* Аўстрыйскі дапаможны корпус
* Вялікая армія
* Вайна 1812 году на Пружаншчыне

## Крыніцы і заўвагі

## Вонкавыя спасылкі
* 7-ы (саксонскі) корпус Вялікай арміі

Катэгорыя:Вайсковыя фармаваньні
Катэгорыя:Расейска-француская вайна 1812 году
Катэгорыя:Нямецкае войска
Апалінскі сельсавет

**Апалі́нскі сельсаве́т** — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Грэскага раёну Слуцкай акругі. Адміністрацыйны цэнтар — вёска Апаліны.

## Гісторыя
20 жніўня 1924 году створаны ў складзе Грэскага раёну Слуцкай акругі.

21 кастрычніка 1924 году сельсавет перайменаваны ў Палікараўскі.

## Літаратура
*  С. 168

Катэгорыя:Былыя сельсаветы Грэскага раёну
Катэгорыя:Сельсаветы, створаныя ў 1924 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы, скасаваныя ў 1924 годзе
Гарнастаеўскі сельсавет

**Гарнаста́еўскі сельсавет** — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Грэскага раёну Менскай вобласьці. Адміністрацыйны цэнтар — вёска Гарнастайлава.

## Гісторыя
5 сакавіка 1939 году створаны ў складзе Грэскага раёну Менскай вобласьці.

16 ліпеня 1954 году сельсавет скасаваны, населеныя пункты перададзены Грозаўскаму сельсавету.

## Літаратура
*  С. 168
*  С. 159

Катэгорыя:Былыя сельсаветы Грэскага раёну
Катэгорыя:Сельсаветы, створаныя ў 1939 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы, скасаваныя ў 1954 годзе
Угу Алмэйда

**У́гу Міге́л Пэрэ́йра ды Алмэ́йда** (;  23 траўня 1984 году, Фігейра-да-Фош, Партугалія) — партугальскі футбаліст, нападнік. Мае на сваім рахунку выступы ў кашулі нацыянальнай зборнай Партугаліі. Пасьля няўдалай спробы зацьвердзіцца ў складзе «Порту», пэўны час правёў у арэндах у розных клюбах, аднак зрабіў сабе імя выступаючы Нямеччыне за «Вэрдэр», дзе ён гуляў на працягу чатырох сэзонаў.

## Кар’ера
### «Порту»
Прафэсійная кар’ера Угу пачалася ў клюбе «Порту». Свой дэбютны ў партугальскім чэмпіянаце матч за «Порту» Алмэйда правёў 21 верасьня 2003 году ў гульні супраць «Бэнфікі», аднак Угу правёў на полі толькі каля 3 хвілінаў. Нягледзячы на ​​няздольнасьць замацавацца ў асноўным складзе «Порту», ​​малады нападнік працягваў гуляць у клюбах «Уніян Лейрыя» й «Баавішта» на правах арэнды.

Алмэйда вярнуўся ў «Порту» ў сэзоне 2005—2006 гадоў, тады ён стаў важнай часткай каманды, якая перамагла ў тым жа годзе ў нацыянальным чэмпіянаце. У Лізе чэмпіёнаў УЭФА таго сэзону Угу больш за ўсё запомніўся сваім голам-прыгажуном са штрафнога з 35 мэтраў у браму мілянскага «Інтэру» на Сан-Сыра, тым ня менш прайграным партугальцамі зь лікам 1:2.

### «Вэрдэр»
З прыходам у жніўні 2007 году форвардаў Эдгара й Эрнэста Фар’яса ў «Порту» ўзрасла канкурэнцыя ў нападзе, з прычыны чаго Угу вырашыў пакінуць партугальскі клюб і падпісаў кантракт з брэмэнскім «Вэрдэрам», зь якім правёў папярэдні сэзон на правах арэнды. Нямецкаму клюбу тады патрабаваўся нападнік, бо лідэр нападаў Міраслаў Клёзэ перайшоў у «Баварыю», дзякуючы гэтаму шанцы Алмэйды зайграць у «Вэрдэры» былі вельмі добрымі.

### «Бэшыкташ»
24 сьнежня 2010 году Угу перайшоў у турэцкі «Бэшыкташ», падпісаўшы кантракт на 3,5 году. Сума трансфэру склала 2 млн эўра.

## Міжнародная кар’ера
Алмэйда гуляў на ўсіх узроўнях партугальскай зборнай, ад зборнай ад 15 гадоў да асноўнай.

Свой поўны дэбют ён зрабіў 18 лютага 2004 году ў таварыскім матчы супраць зборнай Ангельшчыны, які скончыўся зь лікам 1:1. Алмэйда быў прызваны ў зборную на адборачныя матчы да чэмпіянату Эўропы 2008 году. У матчы супраць зборнай Азэрбайджану ён забіў свой ​​першы гол за зборную.

## Дасягненьні
**«Порту»**:
* Чэмпіён Партугаліі: 2004, 2006
* Уладальнік Кубка Партугаліі: 2003, 2006
* Пераможца Лігі чэмпіёнаў: 2004

**«Вэрдэр»**:
* Уладальнік Кубка Нямеччыны: 2009

**«Бэшыкташ»**:
* Уладальнік Кубка Турэччыны: 2011

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт
* Профіль на сайце fussballdaten.de
* Статыстыка на сайце National Football Teams

Катэгорыя:Партугальскія футбалісты
Катэгорыя:Партугальскія футбалісты і футбалісткі на Алімпійскіх гульнях
Катэгорыя:Футбалісты і футбалісткі на летніх Алімпійскіх гульнях 2004 году
Пузіцкі сельсавет

**Пу́зіцкі сельсавет** — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Ленінскага раёну Берасьцейскай вобласьці. Адміністрацыйны цэнтар — вёска Пузічы.

## Гісторыя
12 кастрычніка 1940 году створаны ў складзе Ленінскага раёну Пінскай вобласьці.

Сельсавет скасаваны, населеныя пункты перададзены Хорастаўскаму сельсавету.

## Літаратура
*  С. 350

Катэгорыя:Былыя сельсаветы Ленінскага раёну (Берасьцейская вобласьць)
Катэгорыя:Сельсаветы, створаныя ў 1940 годзе
Ньюкасл (Аўстралія)

**Ньюкасл** () — горад у Аўстраліі, у штаце Новы Паўднёвы Ўэйлз. Насельніцтва каля 289 000 чалавек (2007), з прыгарадамі — 523 600; гэта другі горад штату пасьля Сыднэю па колькасьці жыхароў. Разьмешчаны за 162 км на поўнач ад Сыднэю, на беразе Тасманава мора ў вусьце ракі Гантэр.

Порт Ньюкаслу зьяўляецца сусьветным лідэрам па экспарце каменнага вугалю. Да 1950 году ў Ньюкасьле дзейнічала трамвайная сетка.


Файл:Water fountain in Newcastle, New South Wales.jpg|Сьветлавы фантан
Файл:HunterStMall.JPG|Адна з вуліц


## Клімат
Ньюкасл ёсьць мяжой паміж акіянічным і вільготным субтрапічным кліматам, як і большая частка цэнтральнай і паўночнай часткі Новага Паўднёвага Ўэйлзу. Лета, як правіла, цёплае, а зіма — мяккая. Максымальныя ападкі — ў канцы восені і пачатку зімы.

## Гарады-пабрацімы
*  Аркадыя

## Крыніцы

Катэгорыя:Гарады Аўстраліі
Альвара Нэгрэда

**А́львара Нэгрэ́да Са́нчэс** (;  20 жніўня 1985 году, Мадрыд, Гішпанія) — колішні гішпанскі футбаліст, нападнік. Мае на сваім рахунку матчы ў складзе нацыянальнай зборнай Гішпаніі.

## Кар’ера
### Клюбная
У сэзонах 2007—2008 і 2008—2009 гадоў Альвара станавіўся найлепшым бамбардзірам «Альмэрыі», забіўшы 13 і 19 мячоў адпаведна. У ліпені 2009 году перайшоў у склад мадрыдзкага «Рэалу» за 5 млн эўра.

21 жніўня 2009 году Нэгрэда афіцыйна стаў гульцом «Сэвільлі». Сума ўгоды не паведамляецца, але, паводле чуткаў, яна склала каля 15 мільёнаў эўра. «Галяктыкас» пакінулі за сабой права выкупіць форварда на працягу двух гадоў.

19 ліпеня 2013 году «Манчэстэр Сіці» абвесьціў аб падпісаньні з Нэгрэда чатырохгадовага кантракту, як паведамляецца, сума трансэфру склала 16,4 млн фунтаў стэрлінгаў. У клюб Прэм’ер-Лігі неўзабаве папоўніў аднаклюбнік Альвара Хэсус Навас.

Нэгрэда дэбютаваў у ангельскай лізе 19 жніўня 2013 году, выйшаўшы на замену суайчыньніку Давіду Сыльву ў пераможным 4:0 хатнім матчы супраць «Ньюкасл Юнайтэд». Свой першы гол футбаліст забіў ужо ў наступным матчы 25 жніўня, аднак гэтае не дазволіла «мяшчанам» атрымаць перамогу ў «Кардыф Сіці» (2:3). 1 верасьня 2014 году Альвара перайшоў у склад «Валенсіі» на правах арэнды, аднак гішпанскі клюб, паводле пагадненьня, мае магчымасьць выкупіць у наступным трансфэр гульца.

### Міжнародная
6 кастрычніка 2009 году Нэгрэда атрымаў свой ​​першы выклік у зборную Гішпаніі ад Вісэнтэ дэль Боске, у матчы кваліфікацыі да чэмпіянату сьвету 2010 году супраць зборнай Армэніі, з-за траўмаў Давіда Вільлі й Даніеля Гуісы. Дэбютаваў замяніўшы ў гэтым матчы Фэрнанда Торэса ў пачатку другога тайма.

## Дасягненьні
**«Сэвільля»**:
* Уладальнік Кубка Гішпаніі: 2010

**«Манчэстэр Сіці»**:
* Чэмпіён Ангельшчыны: 2014
* Уладальнік Кубка футбольнай лігі: 2014

**«Аль-Наср»**:
* Уладальнік Кубка футбольнай лігі ААЭ: 2020

**Гішпанія**:
* Чэмпіён Эўропы: 2012

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Профіль на афіцыйным сайце «Сэвільлі»
* Профіль на сайце transfermarkt.co.uk

Катэгорыя:Гішпанскія футбалісты
Галавачоўскі сельсавет

**Галавачо́ўскі сельсавет** — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Клецкага раёну Менскай вобласьці. Адміністрацыйны цэнтар — вёска Галавачы.

## Гісторыя
12 кастрычніка 1940 году створаны ў складзе Клецкага раёну Баранавіцкай вобласьці (з 8 студзеня 1954 году — Менскай вобласьці).

24 жніўня 1960 году сельсавет скасаваны, населеныя пункты перададзены Зубкаўскаму сельсавету.

## Населеныя пункты
* 1 студзеня 1947 году — 11

## Літаратура
*  С. 196
*  С. 262
*  С. 22

Катэгорыя:Былыя сельсаветы Клецкага раёну
Катэгорыя:Сельсаветы, створаныя ў 1940 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы, скасаваныя ў 1960 годзе
Сонечнае зацьменьне 20 траўня 2012 году

**Сонечнае зацьменьне 20 траўня 2012 году** — кольцападобнае сонечнае зацьменьне 128 сароса. Паласа кальцавога зацьменьня пачалася ў паўднёвым Кітаю, прайшла па Японіі, праз Ціхі акіян і скончылася на тэрыторыі ЗША. Максымальная працягласьць кольцападобнай фазы склала 5м 46с (у Ціхім акіяне).

2012
Катэгорыя:Падзеі 20 траўня
Катэгорыя:Падзеі 2012 году
Гурнаўшчынскі сельсавет

**Гу́рнаўшчынскі сельсаве́т** — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Клецкага раёну Менскай вобласьці. Адміністрацыйны цэнтар — вёска Гурнаўшчына.

## Гісторыя
22 верасьня 1980 году створаны ў складзе Клецкага раёну Менскай вобласьці.

8 сьнежня 1995 году сельсавет скасаваны, населеныя пункты перададзены Зубкаўскаму сельсавету.

## Літаратура
*  С. 267

Катэгорыя:Былыя сельсаветы Клецкага раёну
Катэгорыя:Сельсаветы, створаныя ў 1980 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы, скасаваныя ў 1995 годзе
Антонію Албэрту Баштуш Пімпарэл

**Анто́нію Албэ́рту Ба́штуш Пімпарэ́л** (), таксама вядомы як **Бэту** ( 1 траўня 1982 году, Лісабон, Партугалія) — колішні партугальскі футбаліст, брамнік. Былы гулец нацыянальнай зборнай Партугаліі.

## Кар’ера
### Клюбная
Бэту зьяўляецца выхаванцам школы лісабонскага «Спортынгу». Некалькі сэзонаў гуляў за дубль каманды. У асноўны склад прабіцца гэтак і ня здолеў, быў, у лепшым выпадку, трэцім брамнікам клюбу й на поле ў складзе «ільвоў» ня выйшаў ні разу. Упершыню пачаў атрымліваць гульнявую практыку ў клюбе «Каза Пія», дзе гуляў адзін сэзон, знаходзячыся ў арэндзе.

У 2004 годзе пакінуў «Спортынг». У «Шавішы» Бэту зайграць ня здолеў і яму зноўку прыйшлося зьмяніць клюб. Правёўшы некалькі гадоў у розных партугальскіх клюбах у 2009 годзе Бэту перайшоў у склад «Порту». Сума трансфэру склала 750 тысячаў эўра.

У 2013 годзе Бэту паводле дамовы арэнды перайшоў у склад гішпанскага клюбу «Сэвільля», каб замяніць у браме Дыега Лёпэса, які сышоў у мадрыдзкі «Рэал». Пасьля сканчэньня арэнднага пагадненьня сэвільцы выкупілі кантракт гульца.

### Міжнародная
Бэту дэбютаваў у асноўным складзе зборнай Партугаліі 10 чэрвеня 2009 году ў матчы супраць зборнай Эстоніі (0:0). Здолеўшы праявіць сябе ў канцы сэзону 2009—2010 гадоў Бэту быў выкліканы галоўным трэнэрам зборнай Карлушам Кейрашам на чэмпіянат сьвету 2010 году ў якасьці аднаго з дублёраў Эдуарду.

## Дасягненьні
**«Спортынг»**:
* Уладальнік Кубка Партугаліі: 2002

**«Порту»**:
* Чэмпіён Партугаліі: 2011
* Уладальнік Кубка Партугаліі: 2010, 2011
* Уладальнік Супэркубка Партугаліі: 2010
* Пераможца Ліга Эўропы: 2011

**«ЧФР Клуж»**:
* Чэмпіён Румыніі: 2012

**«Брага»**:
* Уладальнік Кубка партугальскай лігі: 2013

**«Сэвільля»**:
* Пераможца Ліга Эўропы: 2014, 2015

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* 
* 
* 

Катэгорыя:Партугальскія футбалісты
Масіма Марацьці

**Масі́ма Мара́цьці** (;  16 траўня 1945 году) — італьянскі нафтапрамысловец, суўладальнік заснаванай яго бацькам Анджэлё Марацьці карпарацыі «Сарас С.П.А» (Saras SpA), уладальнік і прэзыдэнт (1995—2004 і з 2006 году) футбольнага клюбу «Інтэрнацыянале» (Мілян).

## Сям’я
Масіма Марацьці — чацьверты сын італьянскага прамыслоўца, уладальніка і прэзыдэнта (1955—1968) «залатой эры» «Інтэру» Анджэлё Марацьці. Жанаты з Эміліяй Бос, мае пяцярых дзяцей. Жонка яго брата Джанмарка, Летыцыя Марацьці — мэр Міляну.

## Інтэрнацыянале
За час кіраўніцтва Масіма Марацьці футбольным клюбам «Інтэр» клюб станавіўся:
* Уладальнікам Кубка УЭФА 1998
* Чэмпіёнам Італіі 2006, 2007, 2008, 2009, 2010
* Уладальнікам Кубка Італіі 2005, 2006, 2010, 2011
* Супэркубка Італіі 2005, 2006, 2008, 2010
* Пераможцам Лігі чэмпіёнаў УЭФА 2010
* Чэмпіёнам сьвету сярод клюбаў 2011

У цэлым дзейнасьць Марацьці як прэзыдэнта «Інтэру» ацэньваецца вельмі неадназначна. З аднаго боку ён, без сумневу, заўзятар нумар адзін і моцна ўлюблёны ў сваю каманду. Ён ніколі нічога не шкадаваў для яе. Дзякуючы яму ў камандзе гулялі сусьветныя зоркі — Раналда, Адрыяна Лейтэ Рыбэйра, Крыстыян Віеры, Луіш Фігу, Хуан Сэбастыян Вэрон. Але зь іншага боку часьцяком яго дзеяньня выглядалі не зусім прафэсійна. Куплі гульцоў за любыя грошы выглядалі вельмі хаатычна. З 1995 году ў Інтэр было ўкладзена ад 750 да 900 мільёнаў эўра. Часам купляліся гульцы, якія зусім не пасавалі камандзе, і, наадварот, прамым канкурэнтам аддаваліся гульцы, якія вельмі ўдала раскрываліся на новым месцы (Андрэа Пірлё, Клярэнс Зээдорф).

Гэтак жа вельмі часта не ўдавалася Марацьці спрацавацца з трэнэрамі. Посьпехі, такія як Рабэрта Манчыні або Жузэ Маўрыньню, суседнічалі з праваламі — Марчэльлё Ліпі або Эктар Купэр.

Катэгорыя:Італьянскія прадпрымальнікі
Катэгорыя:Інтэрнацыянале Мілян
Бітва пад Васкрыніцамі

**Бі́тва пад Васкрыні́цамі** — бітва француска-расейскае вайны 1812 году, якая адбылася  ля вёсак  і  Бельскага павету Седлецкага дэпартамэнту (цяпер у Бельскім павеце Люблінскага ваяводзтва Польшчы).

## Перадумовы
У верасьні 1812 року аб’яднаныя сілы 3-й Абсэрвацыйнай і Дунайскай арміяў расейцаў выцясьнілі аўстра-саксонскі корпус на тэрыторыю Варшаўскага герцагства. Флігель-ад’ютант палкоўнік Чарнышоў быў накіраваны дзеля набегу ў межы герцагства, што выклікала непакой суперніка.

## Хада бітвы
Саксонскі корпус з часткаю аўстрыйскіх войскаў рушыў ад Дарагічыну да Белай, дзе знаходзіўся казацкі пост, а за ім у Залесьсі — батальён Шлісэльбурскага палку (аддзел генэрал-маёра ). Набліжэньне ворага змусіла 5 кастрычніка да адыходу казакоў у Залесьсе, а батальёна Шлісэльбурскага палку — у Тэрэспаль.

Чычагоў накіраваў насустрач ворагу карпусы генэрал-лейтэнанта Эсэна (13 батальёнаў, 10 швадронаў, 2 казацкія палкі, 20 гармат) і генэрал-маёра  (12 батальёнаў, 2 драгунскія, 1 уланскі, 2 казацкія палкі, 3 артылерыйскія роты). На досьвітку 6 кастрычніка Эсэн выступіў да Белай.

Падчас пераправы цераз Цну каля вёскі Васкрыніцы былі заўважаныя саксонскія швадроны. Яны адышлі перад пераўзыходзячымі сіламі расейцаў за раку Белую. Далейшы наступ расейцаў быў спынены пасьля таго, як стала заўважная нязначная колькасьць іхніх сілаў, і саксонцы перайшлі ў контратаку, падчас якой захапілі адну гармату.

Ад Цыцыбору ў тыл расейскага войска накіравалася саксонскае падмацаваньне. Тады Пётар Эсэн пачаў адступленьне, не дачакаўшыся корпусу Булатава, затрыманага благімі дарогамі.

## Вынікі
Да вечара расейцы адступілі за Цну, страціўшы 17 афіцэраў і 318 ніжэйшых чыноў.

7 кастрычніка корпус генэрала Лямбэрта, які падышоў з-пад Берасьця, рушыў разам з корпусам Эсэна да Белай, аднак да гэтае пары Рэнье ўжо адышоў да Драгічыну.

## Літаратура
* 

Катэгорыя:Бітвы расейска-францускай вайны 1812 году
Катэгорыя:Бітвы ў Польшчы
Катэгорыя:Падзеі 18 кастрычніка
Катэгорыя:Люблінскае ваяводзтва
Джоэл Обі

**Джо́эл О́бі** (;  22 траўня 1991 году, Лагас, Нігерыя) — нігерыйскій футбаліст нацыянальнай зборнай Нігерыі, паўабаронца.

## Клюбная кар’ера
Першыя крокі ў футболе рабіў у родным Лагасе, у моладзевым складзе клюбу «Нэпа Лагас». У 2005 годзе ва ўзросьце 14 гадоў Чуквума быў заўважаны сэлекцыянэрамі мілянскага «Інтэру», у выніку чаго апынуўся ў ягонай футбольнай акадэміі. З 2010 году выхаванец моладзевай акадэміі «Інтэру» трэнэруецца з асноўным складам мілянскага клюбу. Упершыню быў заяўлены за асноўны склад на выязны матч, які адбыўся 25 верасьня 2010 году, супраць «Ромы», але на полі гэтак і не зьявіўся. Дэбют нігерыйскага паўабаронцы адбыўся чатырма днямі пазьней 29 верасьня 2010 году ў рамках Лігі чэмпіёнаў у хатнім матчы супраць нямецкага «Вэрдэру», Обі Чуквума, калі выйшаў на замену, правёў на поле 12 хвілін. Першая гульня ў чэмпіянаце Чуквума Обі адбылася 17 кастрычніка 2010 году ў матчы 7 туру, у якім «Інтэр» гуляў на выезьдзе супраць «Кальяры». У гэтым матчы Обі Чуквума на 66-й хвіліне выйшаў на замену Каўтыньню.

## Дасягненьні
**«Інтэрнацыянале»**:
* Уладальнік Супэркубка Італіі: 2010
* Уладальнік Кубка Італіі: 2011
* Пераможца Лігі чэмпіёнаў: 2010
* Пераможца клюбнага чэмпіянату сьвету: 2010

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* 
* 
* 
* Статыстыка гульца на афіцыйным сайце «Інтэра»

Катэгорыя:Нігерыйскія футбалісты
Фрэймворк

**Фрэймворк** () у інфармацыйных сыстэмах — структура праграмнай сыстэмы; праграмнае забесьпячэньне, якое палягчае распрацоўку й аб’яднаньне розных кампанэнтаў вялікага праграмнага праекта. У адрозьненьне ад бібліятэк, якія аб’ядноўваюць набор падпраграм блізкай функцыянальнасьці, фрэймворк зьмяшчае ў сабе вялікую колькасьць розных па прызначэньні бібліятэк. Ужываецца таксама слова «каркас», а некаторыя аўтары выкарыстоўваюць яго ў якасьці асноўнага, у тым ліку не грунтуючыся наогул на ангельскамоўным аналягу. Можна таксама казаць пра каркасны падыход як пра падыход да пабудовы праграмаў, дзе любая канфігурацыя праграмы будуецца зь дзьвюх частак: першая, сталая, частка — каркас, які ня будзе зьмяняцца ад канфігурацыі да канфігурацыі, і другая, зьменная, частка — зьменныя модулі (альбо пункты пашырэньня).

## Крыніцы

Катэгорыя:Праграмаваньне
Катэгорыя:Інфармацыйныя сыстэмы
Крываўнік балотны

**Крываўнік балотны** () — шматгадовая травяністая расьліна; від роду крываўнік (*Achillea*) сямейства астравых, ці складанакветных (*Asteraceae*). Выкарыстоўваецца як лекавая расьліна, праная, дэкаратыўная і мёданасная расьліна.

Катэгорыя:Астравыя
Катэгорыя:Лекавыя расьліны
Катэгорыя:Мёдадайныя расьліны
Катэгорыя:Флёра Эўразіі
Катэгорыя:Флёра Далёкага Ўсходу
Катэгорыя:Спэцыі
Дубоўскі сельсавет

**Дубо́ўскі сельсавет** — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Халопеніцкага раёну Менскай вобласьці. Адміністрацыйны цэнтар — вёска Дубы.

## Гісторыя
20 жніўня 1924 году створаны ў складзе Чарэйскага раёну Барысаўскай акругі (з 9 чэрвеня 1927 году да 26 ліпеня 1930 году — Аршанскай). 8 ліпеня 1931 году раён скасаваны, сельсавет далучаны да Крупскага раёну. 12 лютага 1935 году сельсавет перададзены адноўленаму Халопеніцкаму раёну.

26 жніўня 1959 году сельсавет скасаваны, населеныя пункты перададзены Заборскаму сельсавету.

## Населеныя пункты
* 1 студзеня 1947 году — 12

## Літаратура
*  С. 334, 335, 376
*  С. 152
*  С. 148

Катэгорыя:Былыя сельсаветы Халопеніцкага раёну
Катэгорыя:Сельсаветы, створаныя ў 1924 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы, скасаваныя ў 1959 годзе
Слабадзкі сельсавет (Халопеніцкі раён)

**Слабадзкі́ сельсаве́т** — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Халопеніцкаму раёну Менскай вобласьці. Адміністрацыйны цэнтар — вёска Слабада.

## Гісторыя
20 жніўня 1924 году створаны Грыцкавіцкі сельсавет у складзе Халопеніцкаму раёну Барысаўскай акругі (з 9 чэрвеня 1927 году — Менскай). 8 ліпеня 1931 году раён скасаваны, сельсавет далучаны да Крупскага раёну. 12 лютага 1935 году сельсавет перададзены адноўленаму Халопеніцкаму раёну. 16 ліпеня 1954 году сельсавет перайменаваны ў Слабадзкі.

26 жніўня 1959 году сельсавет скасаваны, населеныя пункты перададзены Халопеніцкаму сельсавету.

## Літаратура
*  С. 334, 335, 370, 430
*  С. 58

Катэгорыя:Былыя сельсаветы Халопеніцкага раёну
Катэгорыя:Сельсаветы, створаныя ў 1954 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы, скасаваныя ў 1959 годзе
Сьлідчанскі сельсавет

**Сьлідча́нскі сельсавет** — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Чашніцкаму раёну Віцебскай вобласьці. Адміністрацыйны цэнтар — вёска Сьлідчаны.

## Гісторыя
20 жніўня 1924 году створаны ў складзе Чарэйскаму раёну Барысаўскай акругі (з 9 чэрвеня 1927 году да 26 ліпеня 1930 году — Аршанскай). 8 ліпеня 1931 году раён скасаваны, сельсавет далучаны да Чашніцкага раёну. 25 сьнежня 1962 году раён скасаваны, сельсавет далучаны да Бешанковіцкага раёну. 6 студзеня 1965 году сельсавет перададзены ў склад адноўленага Чашніцкага раёну.

## Населеныя пункты
* 1 студзеня 1947 году — 17

## Крыніцы

## Літаратура
*  С. 152, 166
*  С. 75

Катэгорыя:Былыя сельсаветы Чашніцкага раёну
Катэгорыя:Сельсаветы, створаныя ў 1924 годзе
Рэспубліканскі інстытут кантролю ведаў

**[[Установа адукацыі]] «Рэспубліканскі інстытут кантролю ведаў»** — некамэрцыйная арганізацыя, якая фінансуецца з рэспубліканскага бюджэту, мэтай якой ёсьць мэтадычнае й арганізацыйнае забесьпячэньне кантролю ведаў навучэнскае моладзі, накіраванае на павышэньне якасьці адукацыі ў Рэспубліцы Беларусь, а таксама правядзеньне мерапрыемстваў па ажыцьцяўленьні тэставаньня грамадзян.

Ажыцьцяўляе суправаджэньне цэнтралізаванага тэставаньня (ЦТ) у Рэспубліцы Беларусь: азнаямляе з дакумэнтамі, якія рэґлямэнтуюць уступную кампанію, падае зьвесткі аб зборніках і мэтадычных дапаможніках для падрыхтоўкі да цэнтралізаванага тэставаньня, апэратыўна прадастаўляе вынікі рэпэтыцыйнага й цэнтралізаванага тэставаньняў, дае кваліфікаваныя адказы на пытаньні аб тэставаньні.

Паводле афіцыйнага сайту інстытут зьдзяйсьняе наступныя віды эканамічнае дзейнасьці:
* іншая адукацыя для дарослых і іншая адукацыя, не ўключаная ў іншыя групоўкі;
* дасьледаваньні і распрацоўкі;
* дасьледаваньні і распрацоўкі ў галіне прыродазнаўчых і тэхнічных навук;
* дасьледаваньні і распрацоўкі ў галіне грамадазнаўчых і гуманітарных навук;
* апрацоўка дадзеных;
* выдавецкая дзейнасьць.

Задачы інстытуту:
* Стварэньне арганізацыйна-прававога забесьпячэньня інфраструктуры для арганізацыі і правядзеньня тэставаньня грамадзян.
* Правядзеньне навукова-даследчых работ (НДР) і навукова-дасьледчых досьведна-канструктарскіх работ (НДДКР) па распрацоўцы й укараненьні нарматыўна-мэтадычных дакумэнтаў і сэртыфікаваных кампутэрна-квалімэтрычных сродкаў для вымярэньня якасьці навучаньня, новых адукацыйных стандартаў і тэхналёгіяў.
* Каардынацыя зьмястоўнай часткі адукацыйных стандартаў з патрабаваньнямі тэставага кантролю якасьці ведаў і сэртыфікацыя адукацыйных праграмаў, мэтодык і сродкаў кантролю.
* Падрыхтоўка і выданьне вучэбна-мэтадычнай, навукова-тэхнічнай літаратуры, нарматыўнай дакумэнтацыі, зборнікаў тэстаў і рэклямнай прадукцыі.
* Правядзеньне тэставаньня грамадзян па асноўных прадметах агульнай сярэдняй, прафэсійна-тэхнічнай, сярэдняй спэцыяльнай і вышэйшай адукацыі, а таксама прафэсійнай арыентацыі і агульным узроўні падрыхтоўкі.
* Падрыхтоўка тэставых матэрыялаў і правядзеньне ўнутраных і зьнешніх атэстацыяў па заказах вышэйшых навучальных установаў і іншых арганізацыяў.
* Арганізацыя падрыхтоўкі (падрыхтоўчыя курсы) да ўдзелу ў тэставаньні.
* Правядзеньне па выніках тэставаньня маніторынгу якасьці адукацыі ў Рэспубліцы Беларусь і распрацоўка рэкамэндацыяў па ўдасканаленьні кіраваньня й арганізацыі адукацыйнага працэсу.
* Правядзеньне канфэрэнцый і нарадаў па праблемах адукацыі, удзел у міжнародных, рэспубліканскіх праграмах і праектах па праблемах тэставаньня ў сыстэме адукацыі.
* Падрыхтоўка й абмен навуковай, тэхнічнай і эканамічнай інфармацыяй з установамі і фізычнымі асобамі.
* Аказаньне кансультацыйных адукацыйных паслуг.
* Стварэньне інфармацыйных банкаў зьвестак па асноўных кірунках дзейнасьці інстытуту.
* Вывучэньне й абагульненьне замежнага досьведу ў кантролі ведаў.

## Глядзіце таксама
* Адукацыя
* Цэнтралізаванае тэставаньне

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт РІКВ

Катэгорыя:Адукацыя Беларусі
Катэгорыя:Беларускія арганізацыі
Вікінгур Лейрвік

«**Вікінгур**» () — фарэрскі футбольны клюб з гораду Лейрвіку. Заснаваны ў 2008 годзе. 3-разовы чэмпіён Фарэрскіх астравоў (2016, 2017, 2024), шасьціразовы ўладальнік Кубка Фарэрскіх астравоў (2009, 2012, 2013, 2014, 2015, 2022).

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт

Катэгорыя:Лейрвік
Леанарда Бануччы

**Леана́рда Бану́ччы** (;  1 траўня 1987 году, Вітэрба, Італія) — колішні італьянскі футбаліст, цэнтральны абаронца. Былы гулец нацыянальнай зборнай Італіі.

## Кар’ера

### Клюбная
Леанарда Бануччы пачаў кар’еру ў моладзевым складзе клюбу «Вітэрбэзэ». Улетку 2005 году ён перайшоў, на правах арэнды, у «Інтэр». 14 траўня 2006 году Бануччы дэбютаваў у асноўным складзе «Інтэру» ў матчы чэмпіянату Італіі супраць «Кальяры», гульня скончылася ўнічыю 2:2. У студзені 2007 году клюб «Трэвіза» выкупіў 50% правоў на Леанарда й ягонага партнэра па «Інтэру» Маа Бумсонга. Пераходы Бануччы, Бумсонга й Фэдэрыка Піявакары, палова кантракту якога была прададзеная «Інтэрам» у «Трэвіза», сталі часткай складанай дамовы паводле трансфэра Робэрта Аквафрэскі, які перайшоў у «Кальяры», але частка правоў на якога была аддадзена «Інтэру».

8 чэрвеня 2009 году Бануччы перайшоў у «Джэноа», аднак, не згуляўшы за клюб ніводнай гульні, Бануччы 2 чэрвеня быў ​​прададзены ў «Бары», якая набыла палову трансфэру футбаліста, а таксама яшчэ некалькіх гульцоў «Джэноа». 28 чэрвеня 2010 году Бануччы падпісаў пяцігадовы кантракт з турынскім «Ювэнтусам», сума трансфэру склала 15,5 млн эўра. У складзе «б’янканэры» Бануччы склаў цэнтар абароны клюбу разам з Джорджа К’еліні.

### Міжнародная
У лютым 2010 году Бануччы ўпершыню быў выкліканы ў склад зборнай Італіі. 3 сакавіка 2010 году ён дэбютаваў у зборнай у таварыскай гульні супраць зборнай Камэруну, якая скончылася зь лікам 0:0. Пры гэтым у гульні ён выйшаў у стартавым складзе, разам з Фабіё Канавара й Джорджа К’еліні, склаўшы лінію абароны каманды, якая гуляла паводле схемы 3-4-3.

## Дасягненьні
**«Інтэрнацыянале»**:
* Чэмпіён Італіі: 2006

**«Ювэнтус»**:
* Чэмпіён Італіі: 2012, 2013, 2014, 2015, 2016, 2017, 2019, 2020
* Уладальнік Кубка Італіі: 2015, 2016, 2017, 2021
* Уладальнік Супэркубка Італіі: 2012, 2013, 2015, 2018, 2020

**Італія**:
* Чэмпіён Эўропы: 2020

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Профіль на Soccerway
* Профіль на gazzetta.it

Катэгорыя:Італьянскія футбалісты
Адчужанасьць (фільм)

**„Адчу́жанасьць“** () — фільм рэжысэра Тоні Кея, драма, прысьвечаная сыстэме школьнай адукацыі ЗША.

## Сюжэт
Гэнры Барт — настаўнік на замену, які атрымлівае чарговае часовае прызначэньне. На гэты раз ён павінен выкладаць ангельскую мову і літаратуру ў «няшчаснай» школе, дзе звычайныя рэчы нецэнзурная лаянка і абразы ў дачыненьні да настаўнікаў. Расказ пра кароткі пэрыяд з жыцьця гэтай школы суправаджаецца своеасаблівымі інтэрв’ю, у якіх Барт разважае пра непаразуменьне, бясьсільле і няўдзячнасць, з якімі даводзіцца сутыкацца настаўнікам у штодзённым жыцьці. Асобную сюжэтную лінію складае спроба вярнуць да нармальнага жыцьця маладую прастытутку Эрыку, якую Генры сустрэў уночы ў горадзе.

## Акторы
* Эдрыён Броўдзі — *Гэнры Барт*
* Марша Гэй Хардэн — *дырэктар Кэрал Дырдэн*
* Джэймс Каан — *містэр Чарльз Сіболдт*
* Крыстына Хэндрыкс — *міс Сара Мэдысон*
* Люсы Лью — *доктар Дорыс Паркер*
* Сэмі Гэйл — *Эрыка*
* Брайан Кренстан — *Рычард Дзірдан*
* Ўільям Петэрсэн — *містэр Сардж Кэплер*
* Блайт Данэр — *міс Пэркінс*
* Цім Блэйк Нэльсан — *містэр Ўайат*
* Беці Кэй — *Мэредыт*
* Лумс Зорыч — *дзядуля*

## Узнагароды
* 2011 — прэм’ера на кінафэстывалі «Трайбека».
* 2011 — узнагарода крытыкаў і прыз «*Аткрыцьцё*» на фэсьце амэрыканскага кіно ў Давіле.
* 2011 — прыз за найлепшае мастацкае дасягненьне на Такійскім кінафэстывалі (Тоні Кэй).
* 2011 — прыз гледачоў на кінафэстывалі ў Сан-Паўлу.

## Крыніцы

Катэгорыя:Фільмы ЗША
Катэгорыя:Драматычныя фільмы
Катэгорыя:Фільмы Тоні Кея
Катэгорыя:Фільмы 2011 году
Катэгорыя:Фільмы ЗША 2011 году
Санці Касорля

**Сант’я́га «Са́нці» Касо́рля Ганса́лес** (;  13 сьнежня 1984 году, Льянэра, Гішпанія) — гішпанскі футбаліст, паўабаронца клюбу «Рэал Авіеда» і былы гулец нацыянальнай зборнай Гішпаніі.

## Кар’ера
### «Вільярэал»
Санці пачынаў гуляць у футбол у акадэміі астурыйскага клюбу «Авіеда». Ва ўзросьце 17 гадоў ён апынуўся ў «Вільярэале», дзе гуляў спачатку ў дублі. 30 лістапада 2003 году Касорля дэбютаваў і ў асноўнай камандзе, згуляўшы адну хвіліну ў матчы супраць «Дэпартыва» (1:0).

У сэзоне 2004—2005 гадоў Касорля быў ужо гульцом асновы, у 2005 годзе ён таксама дэбютаваў у Лізе чэмпіёнаў, дзе «Вільярэал» дайшоў да паўфіналу. 7 ліпеня 2006 году Касорля перайшоў у «Рэкрэатыва» за 600 тысяч эўра, падпісаўшы чатырохгадовы кантракт. «Вільярэал» захаваў магчымасьць выкупіць гульца за 1,2 млн эўра. 27 жніўня Санці дэбютаваў у матчы супраць «Мальёркі» (1:1). Паўабаронца правёў у «Рэкрэатыва» моцны сэзон, пасьля заканчэньня якога атрымаў тытул футбаліста году ў Гішпаніі паводле вэрсіі часопіса «Don Balon».

Добра зарэкамендавалы сябе Касорля зноўку стаў патрэбен «Вільярэалу», і той скарыстаўся пунктам у кантракце аб магчымым вяртаньні. У першым пасьля вяртаньня сэзоне Санці зноўку паказаў добрую гульню й стаў важнай часткай выніковага посьпеху каманды (2-е месца ў Ля Лізе). Паўабаронца забіў 5 мячоў і мноства разоў асыставаў нападнікам «Вільярэалу» Джузэпэ Росі й Кахвэджы Ніхату.

### «Маляга»
26 ліпеня 2011 году за 19 млн эўра перайшоў у іншы гішпанскі клюб «Малягу».

### «Арсэнал»
7 жніўня 2012 году ангельскі «Арсэнал» паведаміў аб падпісаньні Касорлі. Ягоны пераход стаў трэцім значным трансфэрам для «Арсэналу» у тым сэзоне пасьля Лукаса Падольскага й Аліўе Жыру. Дэбют у ноым клюбе быў вельмі ўдалым, то бок у першым матчы супраць «Сандэрлэнду» Санці быў абраны гульцом сустрэчы. У верасьні Касорля забіў адзін з галоў ў браму «Лівэрпулу» ў гасьцявым матчы на Энфілдзе (0:2).

## Міжнародная кар’ера
31 траўня 2008 году Санці дэбютаваў у нацыянальнай зборнай Гішпаніі ў таварыскім матчы супраць зборнай Пэру, які скончыўся зь лікам 2:1 на карысьць гішпанскіх футбалістаў.

## Дасягненьні
**«Арсэнал»**:
* Уладальнік Кубка Ангельшчыны: 2014, 2015
* Уладальнік Супэркубка Ангельшчыны: 2014, 2015

**«Аль-Сад»**:
* Чэмпіён Катару: 2021, 2022
* Уладальнік Кубка Катару: 2021
* Уладальнік Кубка эміра Катару 2020, 2021
* Уладальнік Супэркубка Катару: 2021

**Гішпанія**
* Чэмпіён Эўропы: 2008, 2012

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Профіль на BDFutbol
* Статыстыка на National Football Teams

Катэгорыя:Гішпанскія футбалісты
Хасэ Рэйна

**Хасэ Мануэль Рэйна Паэс** (;  31 жніўня 1982 году, Мадрыд, Гішпанія) — колішні гішпанскі футбаліст, брамнік. Былы гулец нацыянальнай зборнай Гішпаніі. Сын брамніка Мігеля Рэйны, які абараняў колеры клюбаў «Барсэлёна» й «Атлетыка» (Мадрыд), а таксама зборнай Гішпаніі.

## Кар’ера
### Раньнія гады
Рэйна пачаў сваю кар’еру ў клюбе «Мадрыд Аэстэ», але гуляў там нядоўга. Як толькі зьявілася магчымасьць перайсьці ў акадэмію «Барсэлёны», ён адразу ёю скарыстаўся, і пераехаў у Каталёнію ў 1995 годзе ва ўзросьце 13 гадоў. У 2002 годзе ён, не праходзячы ў асноўны склад свайго клюбу, быў адпраўлены ў арэнду ў «Вільярэал». У 2004 годзе ягоны кантракт зь «Вільярэалам» быў аформлены на сталай аснове.

### «Лівэрпул»
У ліпені 2005 году новы трэнэр «Лівэрпулу», гішпанец Рафаэль Бэнітэс, набыў Рэйну зь «Вільярэалу», назваўшы яго пры гэтым «найлепшым брамнікам Гішпаніі». Бэнітэс разглядаў Рэйну ў якасьці асноўнага брамніка каманды. Ён дэбютаваў у «Лівэрпулі» ў матчы першага кваліфікацыйнага раўнду Лігі чэмпіёнаў 2005—2006 гадоў супраць ўэйлскага клюбу «ТНС».

У сэзоне 2005—2006 гадоў Рэйна стаў асноўным брамнікам «Лівэрпулу», адправіўшы на лаўку запасных героя Лігі чэмпіёнаў 2005 году, Ежы Дудэка.

### «Напалі»
У канцы сэзону 2012—2013 гадоў зьявіліся чуткі аб пераходзе Рэйны ў табар «Барсэлёны», бо была верагоднасьць таго, што Вальдэс сыйдзе ў «Манака». Аднак, хоць агент Хасэ правёў падрыхтоўчую працу зь «Лівэрпулам» аб сыходзе брамніка, Вальдэс вырашыў застацца ў «Барсэлёне» яшчэ на адзін сэзон, але «Лівэрпул» ужо набыў на гэты момант бэльгійскага брамніка Сымона Міньяле з «Сандэрлэнду». У выніку 26 ліпеня 2013 году Рэйна вырашыў далучыцца да «Напалі» на правах арэнду, каб узьяднацца са сваім былым трэнэрам Рафаэлем Бэнітэсам.

### «Баварыя»
8 жніўня 2014 году «Лівэрпул» пацьвердзіў, што Рэйна далучыўся да нямецкага клюбу «Баварыя», склаўшы з клюбам трохгадовы кантракт.

### «Ляцыё Рым»
У жніўні 2020 году перайшоў у «Ляцыё Рым».

## Міжнародная кар’ера
17 жніўня 2005 году Рэйна дэбютаваў у таварыскім матчы за зборную Гішпаніі супраць зборнай Уругваю, у якім перамогу атрымалі гішпанскія футбалісты зь лікам 2:0.

## Дасягненьні
**«Лівэрпул»**:
* Уладальнік Кубка Ангельшчыны: 2006
* Уладальнік Кубка футбольнае лігі: 2012
* Уладальнік Супэркубка Ангельшчыны: 2006
* Уладальнік Супэркубка УЭФА: 2005

**«Напалі»**:
* Уладальнік Кубка Італіі: 2014

**«Баварыя»**:
* Чэмпіён Нямеччыны: 2015

**Гішпанія**:
* Чэмпіён Эўропы: 2008, 2012
* Чэмпіён сьвету: 2010

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Профіль на афіцыйным сайце «Лівэрпулу»
* Профіль на BBC Sport
* Статыстыка на soccerbase.com

Катэгорыя:Гішпанскія футбалісты
Катэгорыя:Чэмпіёны сьвету па футболе
Льянэра

**Льянэра** () — муніцыпалітэт у Гішпаніі, уваходзіць у правінцыю Астурыя. Муніцыпалітэт знаходзіцца ў складзе раёна (камаркі) Аўеда. Займае плошчу 106,69 км². Насельніцтва 13 919 чалавак (на 2010 год).


Файл:Monte en Llanera.jpg|Льянэра
Файл:Iglesia de Veyo.jpg|Царква


## Вонкавыя спасылкі

* Афіцыйная старонка
* Página del Ayuntamiento
* Federación Asturiana de Concejos

Катэгорыя:Муніцыпалітэты Астурыі
Сымон-музыка

«**Сымон-музыка**» — ліра-эпічная паэма Якуба Коласа, напісаная ў 1911—1925 гадах і ўпершыню выдадзеная ў 1925 годзе ў Менску.

У творы аўтар разважае над шляхамі разьвіцьця нацыянальнага мастацтва і над трагічным лёсам таленту з народа. Праз прызму галоўнага героя Я. Колас спрабуе выявіць істотныя рысы сьветаразуменьня і сьветаадчуваньня беларускага працоўнага сялянства. Паэма ўяўляе сабой жывую сэрыю адбіткаў беларускае сялянскае псыхікі і адлюстраваньнем літаратурна-эстэтычных поглядаў паэта на ролю мастацтва ў жыцьці народа.

## Гісторыя

Задума напісаць паэму ўзьнікла ў Я. Коласа ў часе знаходжаньня ў турме, прыблізна ў 1911. Праца над творам распачалася ў канцы лістапада 1911, неўзабаве пасьля выхаду паэта зь Менскага астрожнага замка. Першая частка паэмы была напісаная ў 1911 годзе; другая — у 1912; трэцяя і чацьвёртая — у канцы 1917; апошняя — у 1918 годзе. У друку паэма зьявілася ў 1917 годзе ў часопісе «Вольная Беларусь» (першыя тры часткі), канец паэмы друкаваўся ў часопісе «Вольны Сьцяг» у 1921 годзе.

Згодна з паведамленьнямі друку, у 1923 Якуб Колас зьвярнуўся да карэннага перагляду і перапрацоўкі паэмы, пра што сьведчыць таксама і аўтабіяграфія. Праца над новай рэдакцыяй скончылася 8 ліпеня 1924 году, аднак у часе вяртаньня дамоў па дарозе з Кіславодску яе рукапіс украдзены. Тым ня менш, да канца 1924 тры часткі страчанага рукапісу былі адноўленыя. Канчатковая праца над паэмай завяршылася ў траўні 1925.

## У мастацтве
Ілюстрацыі да паэмы выконваліся мастакамі Эдуардам Агуновічам (1968), Віктарам Александровічам (1986), Міхаілам Барздыкам (2001), Барысам Заборавым (1972), Мікалаем Селяшчуком (1990), Уладзімерам Шоўкам (2002), Галінай Шапялевіч .

На аснове паэмы ў 2005 годзе М. Пінігіным была створаная аднайменная містэрыя ў дзьвюх дзеях.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Сымон-музыка на Беларускай Палічцы
* Арыгінальнае выданьне твора на сайце Нацыянальнай бібліятэкі Беларусі

* 

Катэгорыя:Паэмы Якуба Коласа
Катэгорыя:Зьявіліся ў 1925 годзе