Баія-Блянка

**Баі́я-Бля́нка** () — горад у правінцыі Буэнас-Айрэс у Аргентыне. Месьціцца на паўночна-заходнім ускрайку аднайменнай затоцы ў Аргентынскім моры. Гэта чацьверты паводле велічыні горад у правінцыі і 16-ы паводле велічыні ў краіне паводле колькасьці насельніцтва. У горадзе маецца важны марскі порт глыбінёю ў 15 мэтраў.

## Гісторыя
Горад пачаўся з крэпасьці, якая была пабудаваная 11 красавіка 1828 году палкоўнікам Рамонам Эстомбам на загад брыгаднага генэрала і наступнага губэрнатара Буэнас-Айрэса Хуана Мануэля дэ Росаса. Спачатка яна мела назву як Аргентынская ахоўная крэпасьць і мела на мэце абарону мясцовых жыхароў ад крадзяжоў быдла, а таксама дзеля аховы ўзьбярэжжа ад бразыльскага флёту, які высадзіўся быў у гэтым раёне ў леташні год. Гэтую крэпасьць наведваў Чарлз Дарвін падчас свайго падарожжа па Паўднёвай Амэрыцы ў верасьні 1833 году. Некалькі разоў на гэтае ўмацаваньне былі зарганізаваныя напады з боку малонцаў, то бок набегаў качавых тубыльцаў на конях. Найбольш вядомым з гэтых набегаў быў напад 3 тысяч воінаў у 1859 годзе. Празь некалькі дзесяцігодзьдзяў паселішча набыло камэрцыйную значнасьць пасьля будаўніцтва Вялікай паўднёвай чыгункі Буэнас-Айрэсу, што злучыла горад з сталіцай і палегчыла перавозку збожжа з Пампасаў. Хуткі рост мясцовай эканомікі, палітыка заахвочваньня іміграцыі з Эўропы і багатыя прыродныя рэсурсы краіны прыцягнулі мноства імігрантаў, галоўным чынам з Гішпаніі і Італіі, а таксама значную колькасьць перасяленцаў з Францыі. Эўрапейскія імігранты прывезьлі свае звычаі і культуру.

## Эканоміка

Баія-Бланка ўважаецца важным перагрузачны пунктам і камэрцыйны цэнтрам, празь які робіцца вялікі экспарт збожжа і воўны з паўднёвай часткі правінцыі Буэнас-Айрэс, нафты з правінцыі Нэўкен і садавіны з даліны Рыё-Нэгра. Група марскіх партоў места ёсьць адной з найважнейшых у краіне, бо гэта адзіныя порты, натуральная глыбіня якіх складае 10 мэтраў, але глыбіня галоўнага канала падтрымліваецца на ўзроўні 12,19 мэтраў дзякуючы рэгулярнаму тэхнічнаму абслугоўваньню. Уздоўж паўночна-ўсходняга берага затокі стаяць парты Пуэрта-Інхэньера-Ўайт для збожжа і кантэйнэраў і меншы порт Пуэрта-Гальван, які спэцыялізуецца на сланечнікавым і соевым алеі, а таксама хімічных рэчывах. Паміж гэтымі двума асноўнымі партамі працуюць некалькі прамысловых і хімічных заводаў. Нафтахімічны комплекс рэгіёну зрабіў порт вельмі зручным для разьмяшчэньня. Інфраструктура портаў падтрымліваецца ў належным стане дзякуючы атрыманьню інвэстыцыяў з прыватнага сэктару. Спалучэньне чыгуначнай сеткі для транспартаваньня збожжа, якая злучае Расарыё з Баія-Блянкай, і ягоны гандлёвы патэнцыял, дасяжнасьць да энэргіі і людзкіх рэсурсаў робяць гэты раён даволі цікавым з прамысловага і камэрцыйнага пунктаў гледжаньня.

У рэгіёне працуюць некалькі мясцовых таварыстваў, як то Сельскае таварыства, Карпарацыя камэрцыі і прамысловасьці і Сельскае таварыства прамысловай супрацы. Усе яны ладзяць канфэрэнцыі і выставы, павязаныя з галіною гандлю, камэрцыі або прамысловасьці. Некаторыя з выставаў арганізуюцца ўжо шмат гадоў, напрыклад, Нацыянальная выстава сельскай гаспадаркі і прамысловасьці сельскага таварыства Баія-Блянкі, якая пераважна аб’ядноўвае тых, хто займаецца жывёлагадоўляй і авечкагадоўляй.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт.