open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Палац культуры прафсаюзаў (Менск)

**Пала́ц культу́ры прафсаю́заў** — дом культуры прафсаюзаў Беларусі, цэнтар культурна-масавай і асьветніцкай працы. Знаходзіцца ў Менску. Пабудаваны ў 1954 року. Адкрыты 3 ліпеня 1956. Архітэктар В. Яршоў. Разьмяшчаецца па адрасе пр-т Незалежнасьці, 25 (станцыя мэтро «Кастрычніцкая»). Мае некалькі заляў, студыяў. Галоўным фасадам стаіць да Кастрычніцкай плошчы. На фасадзе ўстаноўлена скульптурная група (скульптары А. Глебаў, В. Папоў, С. Селіханаў).

## Гісторыя
На месцы сёньняшняга Палацу прафсаюзаў (на былой Захар’еўскай, 97) знаходзіўся «дом Боршча». Тут была кантора аб’яваў са сваім друкаваным органам. Гэтак жа ў гэтым будынку знаходзіўся кантроль Лібава-Роменскай чыгункі. Гэта быў невялікі драўляны домік.

У 1949 пачалося будаўніцтва Палацу прафсаюзаў па праекце В. Яршова. Заканчэньне будаўніцтва — у 1954 г. Адкрыцьцё адбылося 3 ліпеня 1956 року.

26 красавіка 2008 з франтону будынка пры дапамозе вежавых кранаў былі зьнятыя амаль на паўгоду, на рэстаўрацыю, скульптурныя кампазыцыі, якія ўпрыгожвалі яго. Таксама была адрэстаўраваная і кампазыцыя, разьмешчаная на франтоне будынку. Гэта — дзяўчына са скрыпкай, хлопчык з глёбусам, рабочы, сялянка, спартоўка і навуковец (аўтары работ — скульптары Сяргей Селіханаў, Аляксей Глебаў і Віктар Папоў).

## Апісаньне

На першым паверсе Палацу культуры разьмешчаная ўмяшчальная і багатая па сваім унутраным убраньні калённая заля. Тут жа знаходзіцца тэатар Палаца культуры прафсаюзаў. Заля гэтага тэатру разьлічаная на 850 месцаў з партэрам і ярусамі. Сцэна тэатру абсталяваная па ўзоры Вялікага акадэмічнага тэатру ў Маскве. Сьцены калённай і тэатральнай заляў упрыгожаныя ляпнінай.

У 2005 была адкрыта новая харэаграфічная заля, абсталяваная станкамі і люстранай сьцяной.

Палац мае бібліятэку, розныя гурткі мастацкай самадзейнасьці. У адмысловай залі пасяджэньняў ладзяцца розныя нарады, сходы працоўных. Для фізкультурнікаў добраахвотных спартовых таварыстваў прафсаюзаў абсталяваная спартовая заля.

У Белай залі плошчай 256 квадратных мэтраў ладзяцца ўрачыстыя мерапрыемствы і заняткі танцавальных калектываў.

Апроч гэтага, госьці Палацу могуць наведаць «Арт-кавярню» на 60 месцаў.

## Месцазнаходжаньне
Будынак разьмешчаны па адрасе праспэкт Незалежнасьці, 25, а фактычна знаходзіцца на Кастрычніцкай плошчы.

Найбліжэйшыя будынкі — Палац Рэспублікі і музэй Вялікай Айчыннай вайны.

Найбліжэйшая станцыя мэтро — «Кастрычніцкая» (адзін з выхадаў зь якой знаходзіцца проста каля Палацу культуры прафсаюзаў).

## Вонкавыя спасылкі

* ПК Прафсаюзаў на сайце «Менск стары-новы»
* ПК Прафсаюзаў на Look.by

Катэгорыя:Збудаваньні Менску
Катэгорыя:Палацы і дамы культуры Беларусі
Катэгорыя:Праспэкт Незалежнасьці (Менск)
Катэгорыя:Кастрычніцкая плошча (Менск)
НБА ў сэзоне 2011—2012 гадоў

**Сэзон 2011—2012 гадоў** быў 66-м сэзонам Нацыянальнай баскетбольнай асацыяцыі. Лакаўт пачаўся 1 ліпеня 2011 году і працягваўся да 25 сьнежня. У гэтай сытуацыі ў сэоне было згуляна 66 гульняў, а ня як зазвычай 82, з-за двухмесячнага прастою. Плэй-оф сэзону пачаўся 28 красавіка 2012 году і скончыўся 21 чэрвеня. «Маямі Гіт» сталі ў тым сэзоне двухразовымі чэмпіёнамі НБА.

## Вонкавыя спасылкі
* Сэзон 2011—2012 гадоў на сайце Нацыянальнай баскетбольнай асацыяцыі

2011/2012
Грэкі

**Грэкі** ( — «эліны») — народ які насяляе Грэцыю, паўднёвую частку Кіпру (грэкі-кіпрыёты). Таксама жывуць у Альбаніі, дзе складаюць 3% насельніцтва.

## Гісторыя
Старажытныя грэкі стварылі высокую антычную цывілізацыю, якая згуляла вялікую ролю ў разьвіцьці культуры Эўропы і Блізкага Ўсходу.

У сярэднявеччы грэкі склалі асноўнае ядро Бізантыйскай імпэрыі. Паступова яны асымілявалі мігруючых з поўначы гурта тракійцаў, ілірыйцаў, кельтаў, валахаў, славянаў, альбанцаў. Асманскае панаваньне на Балканах (XV ст. — 1-я палова XIX ст.) пакінула значны сьлед у матэрыяльнай культуры і мове грэкаў.

У канцы XVIII стагодзьдзя сярод грэкаў пачаўся нацыянальна-вызваленчы рух, які спрыяў пераадоленьню рэгіянальных адрозьненьняў. У выніку рэвалюцыі 1821—1829 гадоў была створана грэцкая дзяржава.

## Мова
Мова — грэцкая грэцкай групы індаэўрапэйскай моўнай сям’і.
760-я да н. э.

## Асноўныя падзеі
* Памёр Аргішці I, кароль Урарту

-001240
Катэгорыя:VIII стагодзьдзе да н. э.
Сьвяты Славаччыны

**Сьпіс дзяржаўных сьвятаў [[Славаччына|Славаччыны]]**.

## Вонкавыя спасылкі
* Закон аб сьвяточных днях, непрацоўных днях і днях памяці 


Катэгорыя:Культурныя сьпісы
НБА ў сэзоне 2010—2011 гадоў

**Сэзон 2010—2011 гадоў** быў 65-м сэзонам Нацыянальнай баскетбольнай асацыяцыі. Сэзон распачаўся 26 кастрычніка 2010 году і скончыўся 13 красавіка 2011.

## Вонкавыя спасылкі
* Сэзон 2010—2011 гадоў на сайце Нацыянальнай баскетбольнай асацыяцыі

2010/2011
Уліковая стаўка

**Уліковая стаўка** —  пазычаньня галоўнага банка краіны для папаўненьня грашовых запасаў камэрцыйных банкаў на пазычаньне прадпрыемствам. Мяняецца паводле  на пазыкі, наяўных сродкаў і хуткасьці інфляцыі. Парадкуе ровень ліквіднасьці і пазычальную жвавасьць камэрцыйных банкаў, аб’ём грашовай масы, абменны курс і . Вызначае ўмовы  каштоўных папераў і адлюстроўваецца на стаўленьні насельніцтва да ашчаджэньня і ўкладаньняў.

## [[Беларускі рубель]]
Нацыянальны банк Рэспублікі Беларусь вызначае ўліковую стаўку беларускага рубля з 1 ліпеня 1991 году, калі яна склала 12%. Найдаўжэй стаўка заставалася пастаяннай 9 месяцаў (з 1 кастрычніка 2007 г. да 1 ліпеня 2008 г.) на ўзроўні 10%, найкарацей — 10 дзён (з 10 да 20 ліпеня 1993 г.) на ўзроўні 120%. Найвышэйшай была стаўка 480% з 20 сьнежня 1994 г. да 21 лютага 1995 г., найніжэйшай — 10% упершыню з 1 сьнежня 2006 г. да 1 лютага 2007-га.

## Крыніцы

Катэгорыя:Макраэканоміка
Катэгорыя:Грамадзянскае права
Катэгорыя:Грошы
Катэгорыя:Фінансы
Катэгорыя:Эканамічныя паказчыкі
Катэгорыя:Эканамічныя праблемы
Катэгорыя:Эканамічныя тэрміны
750-я да н. э.

## Асноўныя падзеі
* 755 да н. э. — Ашур-нірары V стаў каралём Асырыі

-001250
Катэгорыя:VIII стагодзьдзе да н. э.
Нестар Ляранс

**Нестар Ляранс** (du Lurans, Dulaurans, Diuloran; ? — 1868, Парыж) — камісар Часовага Нацыянальнага ўраду на Літве, чалец Аддзелу кіраўніцтва правінцыямі Літвы.

## Біяграфія
Паходзіў з францускага роду. Бацька Станіслаў Ляранс быў капітанам у 1-ым палку пяхоты ў 1807—1809, губэрнскім сакратаром Царства Польскага. Каля 1861 быў чыноўнікам ў Вільні, прымаў ўдзел у будаўніцтве чыгункі Санкт-Пецярбург — Варшава.
Быў прызначаны эмісарам Цэнтральнага нацыянальнага камітэту, удзельнічаў у падрыхтоўцы да паўстаньня на Літве. Пасьля выбуху паўстаньня ў лютым 1863 выехаў у Варшаву, дзе Часовы нацыянальны ўрад прызначыў яго чальцом Аддзелу кіраўніцтва правінцыямі Літвы, у якім ён быў камісарам. Пасьля канфлікту з старшынём аддзелу —Якубам Гейштарам і перадачы пячаткі Кастусю Каліноўскаму, па выніках сьледзтва Нацыянальны ўрад вывеў яго са складу Аддзелу і пазбавіў статусу камісара. Выехаў у Познань, дзе зблізіўся з коламі землеўласьнікаў. У красавіку 1864 быў прызначаны камісарам Нацыянальнага ўраду на Немцах, зь сядзібай у Дрэздэне.
Пасьля паўстаньня жыў на эміграцыі ў Парыжы. Памер ў 1868.

## Літаратура
* Stefan Kieniewicz, Nestor Laurans, w: Polski Słownik Biograficzny, t. XVI, 1971, s. 579—580.

Катэгорыя:Памерлі ў 1868 годзе
Катэгорыя:Памерлі ў Парыжы
Катэгорыя:Паўстанцы 1863—1864 гадоў
Дарожны знак

**Дарожны знак** — тэхнічны сродак арганізацыі дарожнага руху, стандартызаваны графічны малюнак, які ўсталёўваецца каля дарогі для паведамленьня пэўнай інфармацыі ўдзельнікам дарожнага руху.

## Глядзіце таксама
* Дарожныя знакі Беларусі

## Вонкавыя спасылкі


Катэгорыя:Правілы дарожнага руху
Базавая велічыня

**Ба́завая велічыня́** — адміністрацыйны грашовы паказьнік у беларускіх рублях для  вылічэньня памераў пэнсіяў, стыпэндыяў, дапамог, падаткаў, збораў і спагнаньняў у Беларусі. З 2002 году Савет міністраў Рэспублікі Беларусь пачаў выкарыстоўваць яе замест мінімальнага заробку, ад якога дагэтуль рабіліся адпаведныя вылічэньні.

Найдаўжэй заставалася пастаяннай 4 гады і 4 месяцы (з 1 сьнежня 2007 г. да 1 красавіка 2012 г.) на ўзроўні 35 тыс. беларускіх рублёў, найкарацей — 2 месяцы (з 1 сакавіка да 1 траўня 2003 г.) на ўзроўні 13 300 рублёў.

## Памер
*1 студзеня 2023 — 37
*1 студзеня 2022 — 32
*1 студзеня 2021 — 29
*1 студзеня 2020 — 27
*1 студзеня 2019 — 25,5 
* 1 студзеня 2018 — 24,5 
* 1 студзеня 2017 — 23 
* 1 студзеня 2016 — 210 000 BYR (21 BYN)
* 1 студзеня 2015 — 180 000
* 1 красавіка 2014 — 150 000
* 1 кастрычніка 2013 — 130 000
* 1 красавіка 2012 — 100 000
* 1 сьнежня 2007 — 35 000
* 1 сакавіка 2006 — 31 000
* 1 лістапада 2005 — 29 000
* 1 красавіка 2005 — 25 500
* 1 лістапада 2004 — 24 000
* 1 красавіка 2004 — 19 000
* 17 студзеня 2004 — 17 500
* 30 верасьня 2003 — 16 500
* 1 траўня 2003 — 14 000
* 1 сакавіка 2003 — 13 300
* 1 сьнежня 2002 — 12 000
* 1 верасьня 2002 — 11 100 
* 1 сакавіка 2002 — 10 000

## Крыніцы

Катэгорыя:Эканоміка Беларусі
Катэгорыя:Права Беларусі
Катэгорыя:Зьявіліся ў 2002 годзе
740-я да н. э.

## Асноўныя падзеі
* 26 лютага 747 да н. э. — Набанасар стаў каралём Бабілёніі

-001260
Катэгорыя:VIII стагодзьдзе да н. э.
Станіслаў Сазановіч

**Станіслаў Сазановіч** (нарадзіўся 6 сакавіка 1992 году) — беларускі футбаліст, абаронца.

## Кар’ера
### Клюбная
Пачаў кар’еру ў менскай «Зорцы-БДУ», дзе быў гульцом асноўнага складу. Улетку 2010 году перайшоў у арэнду ў «Гомель», які на той час гуляў у Першай лізе. Па заканчэньні сэзону 2010 году быў выкуплены гомельскім клюбам. У 2011 годзе гуляў за дубль «Гомля», а сэзон 2012 году правёў у арэндзе ў рэчыцкім «Ведрычы-97», дзе быў гульцом асноўнага складу. У сэзоне 2013 году вярнуўся з арэнды і стаў гульцом асновы «Гомля». Звычайна гуляў на пазыцыі левага абаронцы, дзе чаргаваўся зь Сяргеем Кандрацьевым. У студзені 2014 году быў аддадзены «Гомлем» у арэнду «Нафтану» да канца сэзону, але ў ліпені дамова была скасаваная з ініцыятывы «Нафтану». Гулец у складзе паўночнікаў перадусім гуляў за дубль, зьявіўшыся ў першай камандзе толькі ў пяці матчах, дзе найчасьцей выкарыстоўваўся на пазыцыі правага паўабаронцы.

Па вяртаньні ў «Гомель» неўзабаве замацаваўся ў складзе ў якасьці асноўнага правага абаронцы. У сьнежні 2014 году падоўжыў кантракт з гамяльчукамі. Паводле вынікаў сэзону 2015 году «Гомель» зноў апынуўся ў Першай лізе, тым ня менш Станіслаў паўторна падоўжыў пагадненьне з клюбам і паводле вынікаў сэзону 2016 году дапамог яму вярнуцца ў эліту. У сэзоне 2017 году заставаўся асноўным правым абаронцам каманды ў Найвышэйшай лізе. У студзені 2018 году пакінуў «Гомель» і неўзабаве далучыўся да складу дэбютаната беларускай Найвышэйшай лігі — клюбу «Смалявічы». Стаў гульцом стартавага складу, у жніўні і верасьні 2018 году не гуляў праз траўмы.

У сьнежні 2018 году падпісаў кантракт з «Гарадзеяй», дзе замацаваўся ў пачатковым складзе. У верасьні 2020 году перайшоў у бабруйскую «Белшыну», дзе таксама стаў гульцом першай адзінаццатцы. У сьнежні 2020 па заканчэньні кантракту пакінуў бабруйскі клюб.

У пачатку 2021 году трэнаваўся з «Крумкачамі», аднак у выніку ў сакавіку ўзмацніў склад койданаўскага «Арсэнала». Замацаваўся ў стартавым складзе каманды, дапамог ёй паводле вынікаў сэзону 2021 году прабіцца ў Найвышэйшую лігу. Па заканчэньні сэзону 2022 году пакінуў клюб.

### Міжнародная
Мае на сваім рахунку матчы ў складзе моладзевай зборнай Беларусі.

## Статыстыка

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Профіль на сайце «Гомелю»
* Статыстыка «ПБ-Инфо»

Катэгорыя:Беларускія футбалісты
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Энэргетык»-БДУ Менск
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Гомель»
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Рэчыца-2014»
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Нафтан» Наваполацак
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Смалявічы»
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Гарадзея»
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Белшына» Бабруйск
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Арсэнал» Койданаў
Сяргей Канцавы

**Сярге́й Канцавы́** ( 21 чэрвеня 1986 году) — колішні беларускі футбаліст і трэнэр. Выконваў фунцыі абаронцы. На сёньня ўваходзіць у трэнэрскі штаб «Нівы» з Доўбізны.

## Кар’ера
### Клюбная
Пачаў кар’еру ў менскім РВАР. Далучыўся да сталічнага «Дынама», але там ня даў рады, таму аддаваўся ў арэнды. У 2009 годзе далучыўся да жодзінскага «Тарпэда». Улетку 2010 году стаў гульцом «Гомля», а неўзабаве і капітанам. Прывёў гомельскі клюб да перамогі ў Кубку Беларусі і да бронзавых мэдалёў чэмпіянату. У пачатку 2012 году перайшоў у казаскі «Табол». У студзені 2013 году вярнуўся ў «Гомель» і зноў стаў капітанам. У сэзоне 2014 году, аднак, страціў месца ў пачатковым складзе, бо асноўнымі цэнтральнымі абаронцамі дынамаўцаў сталі Сяргей Паліцевіч і Умару Бангура. Часам, пры выкарыстаньні схемы з трыма цэнтральнымі абаронцамі, таксама гуляў у першым складзе. А зь верасьня 2014 году, калі Бангура атрымаў траўму, зноў стаў трывала зьяўляцца ў асноўным складзе. У сэзоне 2015 году зноў страціў месца ў складзе, зьяўляўся на полі эпізадычна. У сьнежні 2015 году па заканчэньні кантракта пакінуў клюб.

У студзені 2016 году далучыўся да складу «Белшыны», дзе быў асноўным цэнтральным абаронцам. У ліпені 2016 году вярнуўся ў менскае «Дынама», дзе таксама неўзабаве замацаваўся ў першай адзінаццатцы. У сьнежні 2016 году пакінуў «Дынама».

У лютым 2017 году стаў гульцом узбэцкага клюбу «Нэфтчы». У чэрвені 2017 году пакінуў каманду. Неўзабаве далучыўся да «Гомля», зь якім у ліпені падпісаў кантракт і зноў стаў асноўным цэнтральным абаронцам. У сьнежні 2017 году пакінуў «Гомель». У студзені 2018 году падпісаў кантракт з жодзінскім «Тарпэда-БелАЗ». У сэзоне 2018 году зьяўляўся на полі нерэгулярна, толькі з кастрычніка замацаваўся ў стартавым складзе. У студзені 2019 году па заканчэньні кантракта пакінуў жодзінскі клюб і неўзабаве стаў гульцом «Іслачы», дзе ў 2019—2020 гадах быў асноўным абаронцам.

У студзені 2021 году пакінуў «Іслач». Неўзабаве пачаў трэнавацца з «Крумкачамі», а пазьней далучыўся да «Менску», зь якім у лютым склаў працоўную ўгоду. Быў трывалым гульцом пачатковага складу, толькі ў ліпені і з кастрычніка не выходзіў на поле. У сьнежні 2021 году па заканчэньні кантракта пакінуў сталічны клюб.

У лютым 2022 году стаў гульцом наваполацкага «Нафтана», дзе трывала гуляў у стартавым складзе ды быў капітанам каманды. У чэрвені 2022 году перайшоў у койданаўскі «Арсэнал», дзе таксама замацаваўся ў асноўным складзе.

### Трэнэрская
У сьнежні 2022 году завяршыўшы кар’еру ды ўвайшоў у трэнэрскі штаб «Іслачы». У сьнежні 2023 году атрымаў трэнэрскую ліцэнзію катэгорыі B. У пачатку 2026 году па прызначэньні галоўным трэнэрам «Нівы» з Доўбізны Паўла Яўсеенкі туды ж далучыўся Канцавы, стаўшы аднім з памочнікаў галоўнага трэнэра.

## Статыстыка

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Профіль на сайце «Гомелю»
* Статыстыка «ПБ-Инфо»
* 

Катэгорыя:Беларускія футбалісты
Арцём Фядзянін

**Арцём Фядзянін** (нарадзіўся 25 красавіка 1994 году) — беларускі футбаліст, паўабронца.

## Кар’ера
### Клюбная
Выхаванец «Гомля». З 2011 году пачаў выступаць за клюбны дубль. У сэзоне 2012 году замацаваўся ў рэзэрвовай камандзе «Гомля», разам з дублем стаў пераможцам першынства дублёраў. У студзені 2013 году поруч зь іншымі дублёрамі быў пераведзены ў асноўную каманду. Дэбютаваў за «Гомель» у Найвышэйшай лізе 13 красавіка 2013 году, выйшаўшы на замену ў дадатковы час матча супраць салігорскага «Шахцёру» (1:0).

У сакавіку 2014 году быў аддадзены ў арэнду клюбу Першай лігі «Рэчыца-2014». Улетку 2014 замацаваўся ў пачатковым складзе рэчычанаў. У сьнежні 2014 году па заканчэньні арэнды вярнуўся ў «Гомель», зь якім у лютым 2015 году падоўжыў кантракт. У сэзоне 2015 году выступаў пераважна за дубль «Гомля», за асноўную каманду правёў усяго 4 матчы. У сакавіку 2016 году ўзмоцніў склад «Гомельчыгунтранса», аднак у красавіку пакінуў клюб, гэтак і не згуляўшы аніводнага матчу. Трапіў у заяўку гомельскага ДБК у Другой лізе, але каманда зьнялася з чэмпіянату. У траўні 2016 году далучыўся да шацілавіцкага «Хіміка».

У красавіку 2017 году стаў гульцом «Асіпавічаў». З 11 галамі стаў найлепшым бамбардзірам каманды ў сэзоне, але ня здолеў выратаваць яе ад вылету ў Другую лігу. У студзені 2018 году прыяднаўся да складу дэбютанта беларускай Найвышэйшай лігі — клюбу «Смалявічы». У «Смалявічах» замацаваўся ў асноўным складзе, спачатку часьцей выходзіў на замену, пазьней пачаў звычайна зьяўляцца ў першай адзінаццатцы. Застаўся ў камандзе і ў сэзоне 2019 году, калі яна выбыла ў Першую лігу, і дамапог ёй вярнуць месца ў элітным дывізіёне. У студзені 2020 году пакінуў «Смалявічы» і неўзабаве стаў гульцом рэчыцкага «Спадарожніка». Спачатку выходзіў на замену, але неўзабаве замацаваўся ў стартавым складзе каманды і дапамог ёй прабіцца ў Найвышэйшую лігу. У лютым 2021 году падоўжыў кантракт са «Спадарожнікам». У красавіку 2021 году не выступаў праз траўмы, пасьля вярнуў месца ў складзе.

У ліпені 2021 году, пасьля таго як «Спадарожнік» зьняўся з Найвышэйшай лігі, перайшоў у магілёўскі «Дняпро», дзе трывала замацаваўся ў першым складзе. У студзені 2022 году пакінуў магілёўскі клюб, некаторы час трэнаваўся з «Гомлем», аднак неўзабаве падпісаў новае пагадненьне з «Дняпром». У першай палове 2022 году зьяўляўся пераважна ў пачатковым складзе, зь лета выходзіў на замену. У студзені 2023 году пакінуў «Дняпро».

У лютым 2023 году стаў гульцом гомельскага «Паперпрама». Пакінуў клюб у сьнежні 2023 году.

### Міжнародная
Улетку 2013 года выступаў за малодшую моладзевую зборную Беларусі.

## Статыстыка

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Профіль на сайце «Гомелю»
* Статыстыка «ПБ-Инфо»

Катэгорыя:Беларускія футбалісты
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Гомель»
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Рэчыца-2014»
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Хімік» Шацілавічы
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Асіпавічы»
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Смалявічы»
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Спадарожнік» Рэчыца
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Дняпро» Магілёў
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Паперпрам» Гомель
Дзьмітры Пархачоў

**Дзьмітры Пархачоў** (нарадзіўся 30 сьнежня 1984 году) — колішні беларускі футбаліст, паўабаронца. Таксама мае грамадзянства Казахстану.

## Кар’ера
У чэрвені 2013 году пакінуў мазырскую «Славію» і вярнуўся ў казаскі «Кайсар». У студзені 2014 году падпісаў кантракт з казаскім клюбам «Атыраў». У студзені 2016 году перайшоў у клюб «Гарадзея», які пакінуў у чэрвені 2018 году. У ліпені 2018 году перайшоў у клюб «Крумкачы», які пакінуў у траўні 2019 году.

## Статыстыка

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Статыстыка «ПБ-Инфо»
* Профіль на soccerway.com

Катэгорыя:Беларускія футбалісты
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Дняпро» Магілёў
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Дынама» Менск
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Дынама» Берасьце
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Шувалан» Баку
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Ўсход» Аскемэн
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Ардабасы» Шымкент
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Табол» Кастанай
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Жэтысу» Талдыкарган
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Кяпаз» Гянджа
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Кайсар» Кызыларда
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Славія» Мазыр
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Атыраў»
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Гарадзея»
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Крумкачы» Менск
Анабаптызм

**Анабапты́зм** ( — перахрост) — хрысьціянская пратэстанцкая плынь XVI стагодзьдзя ў Эўропе, аднак існуе меркаваньне, што анабаптызм адрозьніваецца ад пратэстанцкага руху.

## Гісторыя

### Швайцарыя
Анабаптызм у Швайцарыі пачаўся як адгалінаваньне царкоўных рэформаў Ульрыха Цьвінглі. Яшчэ ў 1522 годзе стала відавочна, што Цьвінглі быў на шляху рэформаў пропаведзі, калі ён пачаў сумнявацца або крытыкаваць такія каталіцкай практыкі, як то дзесяціна, мэса й нават хрост немаўлятаў. Цьвінглі сабраў групу рэфарматараў вакол сабе і зь імі займаўся клясычнай літаратурай й вывучэньнем Сьвятога Пісаньня. Тым ня менш, некаторыя з гэтых маладых людзей пачалі адчуваць, што Цьвінглі ня досыць хутка рухаўся да радыкальных рэформаў. Раскол паміж Цьвінглі й ягонымі больш радыкальнымі вучнямі стаў відавочным у кастрычніку 1523 годзе на дыспуце, які адбыўся ў Цюрыху.

### Тыроль
Анабаптызм прыйшоў да Тыролю дзякуючы працам Георга Бляўрока. Як і ў вайне нямецкіх сялянаў, паўстаньне Міхаэля Гасмайра падрыхтавала глебу, вырабляючы надзею на сацыяльную справядлівасьць. Гасмайр спрабаваў правесьці рэлігійныя, палітычныя й эканамічныя рэформы з дапамогай гвалтоўнага сялянскага паўстаньня, але рух быў здушаны.

### Маравія
Не зважаючы на тое, што мараўскія анабаптысты зьявіліся ў выніку перасяленьня сюды вернікаў з іншых абласьцей Эўропы, Маравія неўзабаве стала цэнтрам руху анабаптызма, у значнай ступені дзякуючы сваёй большай рэлігійнай памяркоўнасьці. Ганс Гут быў адным зь першых эвангелістаў у гэтым раёне, за два гады сваёй дзейнасьці ў Маравіі ён вырабіў хрост большай колькасьці новавернікаў, чым усе астатнія анабаптысцкія эвангелісты агулам.

## Крыніцы

## Літаратура
* 
* 
* 
* 

## Вонкавыя спасылкі

* Anabaptism. Global Anabaptist Mennonite Encyclopedia Online
* The Story of the Church: The Protestant Reformation: The Anabaptists and Other Radical Reformers. Ritchie Family Page
* The Anabaptist Story. The Reformed Reader
Міхаіл Калядка

**Міхаі́л Каля́дка** ( 21 лістапада 1988 году) — беларускі футбаліст, паўабронца.

## Кар’ера
Выхаванец менскай ДЮСШ «Зьмена». Пачынаў кар’еру ў аднайменным клюбе, які пазьней пераўтвораны ў клюб «Менск». У 2008—2009 гадах гуляў у арэндзе ў клюбах Першай лігі, у 2009 годзе ў складзе «Баранавічаў» стаў найлепшым бамбардзірам турніру. У 2010 годзе гуляў за «Гомель», пасьля — за «Гарадзею». У першай палове 2012 году гуляў у Польшчы за клюб «Алімпія» з Эльблёнгу, які ачольваў беларускі спэцыяліст Алег Радушка. У сакавіку 2013 году стаў гульцом берасьцейскага «Дынама», але ў жніўні 2013 году пакінуў берасьцейскі клюб і далучыўся да «Ведрычу-97», дзе хутка замацаваўся ў асноўным складзе. У сакавіку 2014 году падпісаў новы кантракт з рэчыцкім клюбам, які зьмяніў назву на «Рэчыца-2014». З 14 галамі стаў найлепшым бамбардзірам клюбу ў cэзоне 2014 году.

У студзені 2015 году знаходзіўся на праглядзе ў мазырскай «Славіі», але ў выніку ў лютым 2015 году зноў стаў гульцом «Гарадзеі». У сьнежні 2015 году падоўжыў кантракт з «Гарадзеяй» на наступны cэзон. Пачатак cэзону 2016 году прапусьціў праз траўмы, пасьля вярнуў месца ў асноўным складзе. У студзені 2017 году яшчэ на год падоўжыў кантракт з «цукровымі». Аднак, у першай палове cэзону 2017 году ня меў трывалага месца ў аснове, і ў ліпені 2017 году перайшоў у летувіскі клюб «Атлянтас» з Клайпеды. У ліпені 2018 году перабраўся ў іншы клюб зь Летувы — «Каўна Жальгірыс», які пакінуў па заканчэньні cэзону 2018 году.
 
З студзеня 2019 году знаходзіўся на праглядзе ў мазырскай «Славіі» і ў лютым падпісаў кантракт. Аднак, у ня здолеў замацавацца ў асноўнай камандзе, згуляўшы за яе ў двух матчах. Таксама выступаў за дубль. У ліпені 2019 году пакінуў мазырскі клюб. У жніўні 2019 году ўзмцоніў склад менскага НФК, дзе замацаваўся ў першым складзе. Заставаўся гульцом першай адзінаццаткі і ў cэзоне 2020 году, калі каманда вярнула назву «Крумкачы». У студзені 2021 году падоўжыў кантракт з клюбам.

З студзеня 2022 году трэнаваўся з бабруйскай «Белшынай» і ў лютым склаў з клюбам працоўную ўгоду. У студзені 2024 году перайшоў у наваполацкі «Нафтан». Адразу быў прызначаны капітанам каманды і стаў адным зь лідэраў. Паводле словаў гульца, яшчэ ўлетку 2024 году ён меў некалькі прапановаў ад іншых клюбаў, але галоўны трэнэр каманды Альбэрт Рыбак і дырэктар клюбу не далі згоду на сыход гульца. Па заканчэньні сэзону, у якім «Нафтан» толькі ў пераходных матчах захаваў месца ў Найвышэйшай лізе, Калядка склаў новую працоўную ўгоду з клюбам.

## Статыстыка

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Профіль на сайце «Гарадзеі»
* Профіль на сайце «Гомелю»
* Статыстыка «ПБ-Инфо»
* Профіль на soccerway.com

Катэгорыя:Беларускія футбалісты
Валеры Каршакевіч

**Вале́ры Каршаке́віч** ( 15 лютага 1988 году) — беларускі футбаліст, абаронца. Цяпер працуе трэнэрам у сктруктуры казаскага клюбу «Елімай».

## Кар’ера
У жніўні 2013 году кантракт з «Тарпэда-БелАЗ» быў скасаваны па ўзаемнай згодзе, пасьля чаго заключыў кантракт зь берасьцейскім «Дынама». У студзені 2014 году перайшоў у бабруйскую «Белшыну». У лютым 2015 году падпісаў кантракт зь мікашэвіцкім «Гранітам». У студзені 2016 году перайшоў у «Тарпэда-БелАЗ». У лютым 2017 году падпісаў кантракт з клюбам «Слуцак». У студзені 2018 году перайшоў у клюб «Гомель». У жніўні 2018 году падпісаў кантракт з клюбам «Смалявічы». У лютым 2019 году перайшоў у магілёўскі «Дняпро».

У жніўні 2019 году пасьля прагляду перайшоў у расейскі клюб «Мардовія», аднак да зімы ня мог згуляць за каманду праз забарону на рэгістрацыю новых гульцоў. У студзені 2020 года, такі і не згуляўшы за «Мардовію», склаў кантракт з казаскім «Таразам». У сэзоне 2020 году быў трывалым футбалістам пачатковага складу, аднак у лютым 2021 году новы трэнэр «Таразу» Вардан Мінасян перастаў разьлічваць на беларускага абаронцу. У выніку той неўзабаве далучыўся да «Кызылжару» і ў сакавіку афіцыйна перайшоў у гэты клюб. Замацаваўся ў аснове клюбу. У студзені 2022 году падоўжыў кантракт з камандай. Пакінуў дружыну ў студзені 2023 году. У лютым 2023 году стаў гульцом адроджанага семейскага «Елімаю». Дапамог клюбу прабіцца ў Прэм’ер-лігу, аднак сам па заканчэньні сэзону 2023 году скончыў кар’еру і ў пачатку 2024 года стаў памочнікам галоўнага трэнэра.

## Дасягненьні
* Уладальнік Кубка Беларусі: 2016

## Статыстыка

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Статыстыка «ПБ-Инфо»
* 
* 
* 

Катэгорыя:Беларускія футбалісты
Вячаслаў Яраслаўскі

**Вячаслаў Яраслаўскі** ( 14 траўня 1985 году) — колішні беларускі футбаліст, абаронца.

## Кар’ера
### Клюбная
Пачаў кар’еру ў менскім «Лякаматыве», а потым гуляў у Малдове. Па вяртаньні ў Беларусь гуляў за розныя клюбы Найвышэйшай і Першай лігаў. У студзені 2012 году падпісаў кантракт з «Тарпэда-БелАЗ», дзе быў асноўным левым абаронцам. Па сэзоне 2012 году быў выстаўлены жодзінскім клюбам на трансфэр, але ў выніку застаўся ў клюбе, страціўшы месца ў асноўным складзе. У канцы ліпеня 2013 году кантракт з «Тарпэда»-БелАЗ быў скасаваны па дамоўленасьці бакоў. У жніўні 2013 году перайшоў у мазырскую «Славію», дзе хутка замацаваўся на пазыцыі левага абаронцы, але ня здолеў выратаваць каманду ад вылету ў Першую лігу.

У сакавіку 2014 году падпісаў кантракт зь «Віцебскам». У якасьці асноўнага левага абаронцы дапамог віцебскаму клюбу паводле вынікаў сэзону 2014 году вярнуцца ў Найвышэйшую лігу. У студзені 2015 году, пакінуўшы «Віцебск», стаў гульцом «Гарадзеі». У сьнежні 2015 году падоўжыў кантракт з «Гарадзеяй» на наступны сэзон. У пачатку сэзону 2016 году звычайна выходзіў на замену, пазьней замацаваўся ў стартавым складзе на пазыцыі левага абаронцы. Сэзон 2017 году пачынаў у асноўным складзе, аднак пазьней страціў месца ў складзе, заставаючыся на лаўцы запасных. У сьнежні 2017 году па заканчэньні кантракту пакінуў «Гарадзею».

У пачатку 2018 году праходзіў прагляд у менскім «Промні», але пазьней далучыўся да «Ліды». Пачынаў сэзон 2018 году ў першай адзінаццатцы, аднак у траўні атрымаў траўму і болей на полі не зьяўляўся. У кастрычніку 2018 году паводле пагадненьня бакоў пакінуў лідзкі клюб.

### Міжнародная
Гуляў за моладзевую зборную Беларусі.

## Трэнэрская праца
Пасьля зыходу зь «Ліды» завяршыў кар’еру і пачаў працаваць дзіцячым трэнэрам. У пачатку 2020 году ачоліў дубль «Смалявічаў», а ў ліпені быў прызначаны памочнікам галоўнага трэнэра ў асноўнай камандзе. Працаваў у клюбе да канца 2020 году.

## Дасягненьні
* Чэмпіён Малдовы: 2004, 2005, 2006

## Статыстыка

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Статыстыка «ПБ-Инфо»

Катэгорыя:Беларускія футбалісты
730-я да н. э.

## Асноўныя падзеі
* 730 да н. э. — Асаркон IV стаў каралём Эгіпту

-001270
Катэгорыя:VIII стагодзьдзе да н. э.
Доўгі Брод (Падляскае ваяводзтва)

**Доўгі Брод** (, па-падляску: *Mackievičy*) — вёска ў Гайнаўскім павеце Падляскага ваяводзтва Польшчы. Знаходзіцца ў гміне Дубічы Царкоўныя.

## Выбітныя землякі
* Яўген Вапа (нар. 1965) — беларускі дзяяч у Польшчы, галоўны рэдактар «Нівы» 

## Крыніцы

Катэгорыя:Населеныя пункты Падляскага ваяводзтва
Рада ўгоды

**Рада ўгоды** () — дзяржаўная ўстанова ў Іране, якая ўзьнікла пры Рахбары 8 лютага 1988 году. Рада ўгоды была створана для вырашэньня рознагалосьсяў паміж мачлісам і Радаю старажоў шарыяту.

## Райцы (сьпіс)
На 14 сакавіка 2012 году, новая Рада ўгоды была зацьверджана ў наступным складзе на пяцігадовы тэрмін.

# Алі Акбар Хашэмі Рафсанджані, **[[Аятала]]** (Старшыня Рады ўгоды) *
# Махсэн Рэза, **[[знаўца філязофіі]]*** (Галоўны пісар)
# Ахмад Джанаці, **[[Аятала]]** *
# Абас Ваястабасі, **[[Аятала]]** *
# Эбрагім Аміні, **[[Аятала]]** *
# Галям Алі Адададэль, **[[знаўца філязофіі]]** *
# Алі Махавэдзі Кармані, **[[Аятала]]** *
# Хасан Ібрагім Хабібі, **[[знаўца філязофіі]]** *
# Алі Акбар Вэлаяці, **[[знаўца філязофіі]]** *
# Гарбаналі Доры Наджафабадзі, **[[Аятала]]** *
# Хасан Санэй, **[[Хаджат аль іслам]]** *
# Хасан Рухані, **[[Хаджат аль іслам]]**, **[[знаўца філязофіі]]** *
# Хабібала Асгар Аўладзі *
# Алі Ларыджані, **[[знаўца філязофіі]]** *
# Махамад Раза Бахонар
# Махамад Раза Тавасолі, **[[Аятала]]** *
# Мастафа Мірсалім *
# Мартаза Набаві *
# Алі Акбар Натэнуры, **[[Хаджат аль іслам]]** *
# Хасан Фірузабадзі, **[[Генерал-маёр]]** *
# Галям Раза Агазадэ *
# Алі Ага Махамадзі
# Махамад Фарузандэ
# Давуд Данэш Джафары 
# Ахмад Вахідзі 
# Махмуд Хашэмі Шахрудзі 
# Галямхусэйн Масэні Эджэй 
# Махмуд Махамадзі Арагі
# Галямраза Мазбахі Магадам
# Маджыд Ансары
# Махамад Джавад Іравані
# Давуд Данэш Джафары
# Парвіз Давудзі
# Махамад Хасэйн Сафар Харандзі
# Махамад Раза Арэф
# Хасэйн Махамадзі
# Хасэйн Мазафар
# Мастафа Мірсалім
# Садэк Вазадэ

Катэгорыя:Іран
Цэнтравы

**Цэнтравы́** () ці **пяты нумар** — пазыцыя гульца ў баскетбольнай камандзе. Самы высокі гулец у камандзе (рост сучасных цэнтравых, звычайна, 210—220 см і паступова зьніжаецца ў бок менш высокіх, але больш хуткіх  і спрытных гульцоў), асноўная мэта — гульня пад кошыкам, падбор мяча.

Шмат калі асноўная мэта цэнтравога з дапамогаю яго росту і моцы — абарона пазыцыі каля кошыка (трохсэкундная зона) і выкарыстаньне блёкшотаў. Цэнтравы — асноўны гулец у барацьбе за мяч пры падборы.

## Выбітныя баскетбалісты
Найлепшымі цэнтравымі ўсіх часоў былі: Біл Расэл, Ўілт Чэмбэрлен, Карым Абдул-Джабар, Робэрт Пэрыш, Дэйвід Робінсан, Патрык Юінг, Мозэс Мэлоўн, Хакім Оладж’юван, Біл Ўолтан, Арвідас Сабоніс, Уладзімер Ткачэнка, Шакіл О’Ніл, Яо Мін.

Выбітнымі сучаснымі цэнтравымі НБА зьяўляюцца:
* Дуайт Говард — (#12 Лос-Анджэлес Лэйкерз)
* Тым Данкан — (#21 Сан-Антоніё Спэрз)
* Тайсан Чэндлер — (#6 Нью-Ёрк Нікс)
* Дэандрэ Джордан — (#6 Лос-Анджэлес Кліпэрз)
* Эндру Байнум — (#33 Філадэлфія 76эрз)
* Эл Горфард — (#15 Атланта Гокс)
* Эндру Богут — (#12 Голдэн Стэйт Ўорыярз)
* Кэндрык Пэркінз — (#5 Аклагома-Сіці Тандэр)
* Дэандрэ Джордан — (#6 Лос-Анджэлес Кліпэрз)
* Джавэйл Макгі — (#34 Дэнвэр Нагетс)
* Джоакім Ноа — (#13 Чыкага Булз)

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Падрыхтоўка цэнтравых

Катэгорыя:Пазыцыі ў баскетболе
Плошча Свабоды (Менск)

**Пляц Свабоды** — адна з цэнтральных плошчаў у Менску (Беларусь), утвораная ў пачатку XVI стагодзьдзя як адміністрацыйны, гандлёвы й культурны цэнтар гораду. Месьціцца на ўзвышаным беразе ракі Сьвіслач.

## Гісторыя
Да 1860-х гадоў называлася Верхнім рынкам, да 1917 году — Саборнай плошчай. З 1917 да 1933 гг. насіла назву «Пляц Волі».

Плошча Свабоды лічылася цэнтральнай, але ў гады Другой сусьветнай вайны была моцна разбураная й страціла сваё значэньне.

На плошчы стаіць гарадзкая ратуша, адноўленая ў 2003 годзе па апошнім праекце (была пабудавана ў 1582 годзе, затым некалькі разоў перабудоўвалася і была зьнесеная па загадзе расейскага цара Мікалая І у 1857 годзе), а таксама Архікатэдральны касьцёл Імя Найсьвяцейшай Панны Марыі (1700—1710 гады).

У цэнтры плошчы Свабоды да рэвалюцыі стаяў помнік Расейскаму імпэратару Аляксандру II. У 1917 годзе на месцы бюста цару па праекце менскага архітэктара й скульптара А. Краснапольскага быў усталяваны помнік салдату рэвалюцыянэру. Помнік праіснаваў нядоўга, падчас нямецкай акупацыі 1918 году ён быў зьнесены. 1 траўня 1921 году на месцы помніка зьявіўся абэліск імя Менскай Рады. Верагодна, збудаваньне было зробленае зь недаўгавечных матэрыялаў і ў хуткім часе было разабранае. На месцы гэтага помніка ў 1922 годзе быў усталяваны новы — рэвалюцыянэру , які быў зьнесены ў 1937 годзе. У 1939 годзе на месцы помніка зьявіўся фантан, цяпер на яго месцы знаходзіцца шкляная піраміда.

## Крыніцы й заўвагі

## Вонкавыя спасылкі
720-я да н. э.

## Асноўныя падзеі
* 727 да н. э. — Салманасар V стаў каралём Асырыі

-001280
Катэгорыя:VIII стагодзьдзе да н. э.
Гепатыт

**Гепатыт** ( — «печань» + «запаленьне»; народная назва — жаўтуха) — запаленьне печані празь вірус. Найчасьцей заражаюцца людзі маладога працаздольнага веку. Зьяўляецца прычынай  і рака печані. Пасьля перанесенай хваробы разьвіваецца пажыцьцёвы імунітэт. Больш за 2 млрд жыхароў Зямлі (1/3 насельніцтва плянэты) ёсьць носьбітамі віруса. Штогод ад хваробы ў сьвеце паміраюць каля мільёну чалавек.

## Папярэджаньне
Хвароба прадухіляецца праз вакцынаваньне, ужываньне ачышчанай ежы і вады, мыцьцё рук пасьля прыбіральні і перад прыгатаваньнем і прыёмам ежы, купаньне толькі ў прызначаных вадаёмах.

## Чыньнікі
Заражэньню спрыяе прыём, прыгатаваньне i падаваньне ежы бруднымі рукамі, бязладныя плоцевыя зносіны.

## Праявы
Першымі праявымі хваробы ёсьць стомленасьць, страта апэтыту, пажаўценьне скуры і  вачэй.

## Віды
Вылучаюць 5 відаў хваробы. Гепатыты А і Е перадаюцца фэкальна-аральным шляхам праз забруджаную ваду і ежу. Гепатыты В, C і D — празь  заражанай крыві, забруджаныя , выдзяленьні вірусаносьбіта і любошчы з заражаным чалавекам. Пераважная большасьць заражэньняў (2 млрд. чалавек у сьвеце, амаль 350 млн. хранічных) і сьмерцяў (амаль 600 тыс. чалавек штогод) прыпадае на . Заражаных гепатытам С — 130 мільёнаў,  — 1,4 мільёны. Вакцыны існуюць супраць гепатытаў А і В (з 1982 году).

## Беларусь
У Беларусі штогод выяўляюць 7—10 тысячаў хворых, зь іх больш за 70% на гепатыт С праз адсутнасьць вакцыны. Найчасьцей хварэюць жыхары вялікіх гарадоў ва ўзросьце ад 15 да 60 гадоў. З 2000 году супраць гепатыту В штогод вакцынуецца каля 230 тыс. чалавек, у тым ліку каля 94 тыс. нованароджаных, 110 тыс. падлеткаў і 17 тыс. дарослых з групы рызыкі. Жыхарам краіны робяцца тры прышчэпкі ў першыя 12 гадзінаў жыцьця, у 1 месяц і ў 5 месяцаў або трохразовая ў 13 гадоў раней не прышчэпленым. За 2011 год прышчэпкай ад гепатыту В удалося ахапіць 97% нованароджаных.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі

Катэгорыя:Захворваньні
Катэгорыя:Інфэкцыйныя захворваньні
Славацка Угерске-Градышцэ

«**Славацка**» () — чэскі футбольны клюб з гораду Угерске-Градышцэ. Заснаваны ў 1927 годзе. Уладальнік Кубка Чэхіі, які каманда здабыла ў 2022 годзе.

## Гісторыя
Клюб паўстаў у 1927 годзе пад назвай «Старэ Места» і доўгі час гуляў выключна ў найніжэйшых узроўнях чэмпіянатаў Чэхаславаччыны, а потым Чэхіі.

У сэзоне 1996—1997 гадоў «Старэ Места» атрымала перамогу ў Мараўска-сылескай футбольнай лізе, дзякуючы чаму прасунулася ў Другую лігу. Правёўшы там некалькі сэзонаў у 2000 годзе клюб атрымаў права на ўдзел у Першай лізе. Гэтак XXI стагодзьдзе адзначылася для клюбу месцам у найвышэйшым дывізіёне, упершыню ў каманднай гісторыі. У тым жа 2000 годзе клюб аб’яднаўся з «Славацка-Славіяй», у выніку чаго паўстаў клюб «Сынат». У хуткім часе клюб здабыў права ўдзелу ў эўракубках, гэтак у 2001 годзе чэскія футблісты прасунуліся ў трэці раўнд Кубка Інтэртота, выбіўшы румынскую «Ўнівэрсытацю», але атрымалі паразу ад францускага «Рэну». Улетку 2004 году клюб зьмяніў назоў на «Славацка». У розыгрышу Кубка Чэхіі 2004—2005 гадоў «Славацка» прасунулася да фіналу, але там было пераможанае востраўскім «Банікам» зь лікам 2:1.

## Склад
: *Актуальны на 22 лютага 2026 году*

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт

Катэгорыя:Угерске-Градышцэ
Катэгорыя:1927 год у Чэхіі
Катэгорыя:Футбольныя клюбы, заснаваныя ў 1927 годзе
Скараварка

**Скараварка** — рондаль з асаблівым вечкам, якое гермэтычна зачыняецца, дзякуючы чаму пара выходзіць вонкі толькі праз кляпан, які падтрымлівае павышаны ціск і тэмпэратуру ўнутры скараваркі. З гэтай прычыны хуткасьць прыгатаваньня ежы павялічваецца ў некалькі разоў.

Катэгорыя:Посуд
Caterpillar

**Caterpillar** ( — «вусень») — найбуйнейшае ў сьвеце прадпрыемства па вытворчасьці будаўнічай і горназдабыўнай тэхнікі, дызэльных і газавых рухавікоў, прамысловых газавых турбінаў. Мае больш за 150 заводаў на 5 мацерыках.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт.

Катэгорыя:Кампаніі, акцыямі якіх гандлююць на Нью-Ёрскай біржы
Катэгорыя:Кампаніі ЗША
Катэгорыя:Гандлёвыя маркі
Катэгорыя:Машынабудаўнічыя прадпрыемствы
Катэгорыя:Транснацыянальныя карпарацыі
Катэгорыя:Зьявіліся ў 1925 годзе
Паўднёва-Заходняя Азія

**Паўднёва-Заходняя Азія** — частка сьвету ў Азіі, які ўключае ў сябе Каўказ, горы Туркмэністану і Ірану, Армянскае нагор’е й Іранскае нагор’е, міжрэчча Тыгру й Эўфрату, Арабійскую паўвыспу, Блізкі Ўсход.

## Назвы на іншых мовах
На мовах гэтай часткі Паўднёва-Заходняя Азія мае назоў: , , , , , , .

## Геалёгія і клімат
Большая частка Паўднёва-Заходняй Азіі прадстаўляе сабой горы, якія зьяўляюцца працягам горных храбтоў Паўднёвай Эўропы. Паўднёва-Заходняя Азія багатая на нафту. Яна ў асноўным залягае ў Пэрсыдзкай затоцы й у Касьпійскім моры.

Значную ролю ў харчовай гаспадарцы мае жывёлагадоўля.

## Сучасная дзяржаўная будова
Цяпер у Паўднёва-Заходняй Азіі разьмешчаныя наступныя краіны::
* Аб’яднаныя Арабскія Эміраты
* Азэрбайджан
* Аман
* Армэнія
* Аўганістан
* Бахрэйн
* Грузія (часткова)
* Емэн
* Ізраіль
* Ірак
* Іран
* Катар
* Кіпр
* Кувэйт
* Лібан
* Саудаўская Арабія
* Сырыя
* Турэччына
* Эгіпет (толькі Сынайская паўвыспа)
* Ярданія

У Паўднёва-Заходняй Азіі знаходзяцца значаная частка непрызнаных або часткова прызнаных дзяржаваў сьвету::
* Абхазія
* Турэцкая Рэспубліка Паўночнага Кіпру
* Рэспубліка Паўднёвая Асэтыя
* Дзяржава Палестына
* Нагорна-Карабаская Рэспубліка

Асноўныя этнічныя насельнікі Паўднёва-Заходняй Азіі:
* азэрбайджанцы
* арабы
* армяне
* асырыйцы
* габрэі
* грузіны
* грэкі
* курды
* лязгіны
* мэгрэлы
* пуштуны
* пэрсы
* талышы
* туркі
* туркмэны
* сваны
Ляскоўка

Назву **Ляскоўка** маюць:

* Ляскоўка — вёска ў Дрыбінскім раёне Магілёўскай вобласьці
* Ляскоўка — вёска ў Валожынскім раёне Менскай вобласьці
Іван Садаўнічы

**Іван Садаўнічы** ( 11 траўня 1987 году) — беларускі футбаліст, абаронца гарадзенскага «Нёману». Мае грамадзянства Казахстану.

## Кар’ера
### Клюбная
Выхаванец гарадзенскага «Нёмана». Пазьней гуляў за іншы гарадзенскі клюб «Белкард». У 2011 годзе трапіў у «Віцебск», дзе трывала гуляў у асноўным складзе. У сакавіку 2013 году вярнуўся ў «Нёман». У гарадзенскім клюбе неўзабаве замацаваўся на пазыцыі цэнтральнага абаронцы. Сэзон 2014 году распачаў як асноўны цэнтральны абаронца клюбу. У траўні 2014 году ня выступаў праз траўмы, пазьней вярнуў месца ў першым складзе.

У чэрвені 2014 году перайшоў у казаскі клюб «Табол». Ужо ў ліпені 2014 году атрымаў грамадзянства Казахстану. У сакавіку 2016 году пасьля прагляду склаў дамову з карагандзінскім «Шахцёрам». Перад пачаткам сэзону 2017 году атрымаў пашкоджаньне, празь якое выбыў да сканчэньня сэзону. У чэрвені 2017 году стала вядома, што Садаўнічы пакінуў карагандзінскі клюб. У лістападзе 2017 году трэнаваўся з гарадзенскім «Нёманам», але пазьней пастанавіў сабе працягнуць кар’еру ў Казахстане. У сакавіку 2018 году быў заяўлены за талдыкарганскі «Жэтысу». У студзені 2019 году далучыўся да кызылардзінскага «Кайсару». На полі зьяўляўся эпізадычна, пераважна выходзячы на зьмену. У лютым 2020 году стала вядома, што беларускі абаронца пакідае клюб.

Сэзон 2020 году прапусьціў праз траўмы, а ў пачатку 2021 году пачаў трэнавацца з гарадзенскім «Нёманам», зь якім у сакавіку падпісаў кантракт. Увосень 2022 году пачаў выкарыстоўвацца на пазыцыі нападніка. У сэзоне 2023 году вярнуўся на месца абаронцы. У студзені 2024 году падоўжыў пагадненьне з гарадзенцамі.

### Міжнародная
11 кастрычніка 2021 году дэбютаваў у нацыянальнай зборнай Беларусі, адгуляўшы другі тайм адборачнага матчу чэмпіянату сьвету 2022 году супраць зборнай Чэхіі (0:2).

## Дасягненьні
**«Кайсар»**:
* Уладальнік Кубка Казахстану: 2019

**«Нёман»**:
* Срэбраны прызэр чэмпіянату Беларусі: 2023, 2024
* Уладальнік Кубка Беларусі: 2024, 2025
* Уладальнік Супэркубка Беларусі: 2026
* У сьпісе 22 найлепшых футбалістаў чэмпіянату Беларусі: 2025

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Профіль на sports.ru
* Статыстыка «ПБ-Инфо»
* Профіль на soccerway.com

Катэгорыя:Беларускія футбалісты
Аляксандар Кульбака

**Аляксандар Кульбака** ( 7 чэрвеня 1990 году) — колішні беларускі футбаліст, паўабаронца.

## Кар’ера
Пачаў гуляць у футбол у складзе клюбу «Менск-2». За асноўную каманду менчукоў згуляў у Найвышэйшай лізе толькі аднойчы, зьявіўшыся на поле 17 красавіка 2013 году на 62-й хвіліне, замяніўшы Сяргея Казеку ў матчы супраць «Белшыны». У студзені 2015 году падпісаў кантракт з клюбам «Смалявічы-СТІ» зь Першай лігі. У сэзоне 2025 году быў адным з асноўных гульцоў каманды. У наступным сэзоне страціў месца ў складзе, а ў жніўні 2016 году пакінуў «Смалявічы-СТІ».

## Статыстыка

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Профіль на сайце «Менску»
* Статыстыка «ПБ-Инфо»

Катэгорыя:Беларускія футбалісты
Пэтролул Плаешць

«**Пэтролул**» () — румынскі футбольны клюб з гораду Плаешці. Заснаваны ў 1924 годзе. Чатырохразовы чэмпіён Румыніі, трохразовы ўладальнік Кубка Румыніі (1963, 1995, 2013).

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт

Катэгорыя:Плаешць
Юры Кавалёў

**Юры Кавалёў** (нарадзіўся 27 студзеня 1993 году) — беларускі футбаліст, паўабронца расейскага клюбу «Балтыка» і нацыянальнай зборнай Беларусі.

## Кар’ера
### Клюбная
Навучаўся ў адмысловай футбольнай класе Мінскай сувораўскай вучэльні, а па ейным заканчэньні з 2010 году выступаў за дубль салігорскага «Шахцёра». У 2013 годзе стаў гульцом асноўнай каманды, дзе звычайна выходзіў на замену на пазыцыю флянгавага паўабаронцы. У першай палове сэзону 2014 году зрэдку зьяўляўся ў асноўным складзе, але ўлетку пачаў часьцей прыцягвацца да яго. Часам гулец зьяўляўся ў першай адзінаццатцы. У выніку здолеў адзначыцца трыма галявымі перадачамі ў чэмпіянаце.

У сьнежні 2014 году падоўжыў кантракт з гарнякамі. Сэзон 2015 году пачынаў, у асноўным выходзячы на замену, а зь ліпеня здолеў замацавацца ў пачатковым складзе. У кастрычніку атрымаў траўму, але акрыяў толькі ў напрыканцы сэзону. У сьнежні 2015 году на два гады падоўжыў кантракт з салігорскім клюбам. У сэзоне 2016 году трывала гуляў у асноўным складзе на пазыцыі левага паўабаронцы, пераважна выходзячы ў стартавым складзе. У пачатку сэзону 2017 году чаргаваў выхады ў стартавым складзе і на замену, а пазьней замацаваўся на пазыцыі правага паўабаронцы. У кастрычніку 2017 году стала вядома, што Кавалёў застанецца ў камандзе на наступны сэзон. У сэзоне 2018 году выходзіў на поле ў стартавым складзе ва ўсіх афіцыйных матчах сваёй каманды, а ў 2019 годзе толькі канец сэзону прапусьціў праз пашкоджаньні.

У сьнежні 2019 году па заканчэньні кантракту пакінуў «Шахцёр». У студзені 2020 году склаў кантракт на 2,5 гады з расейскім «Арсэналам». У замежным клюбе ня даў рады і часьцей заставаўся быў на лаўцы запасных.

У сэзоне 2021—2022 гадоў перастаў зьяўляцца ў асноўнай камандзе «Арсэналу», гуляючы толькі за фарм-клюб у трэцім дывізіёне. У верасьні 2021 году далучыўся да «Арэнбургу». Паводле вынікаў сэзону 2021—2022 гадоў дапамог клюбу прасунуцца ў Прэм’ер-лігу. У студзені 2024 году пакінуў «Арэнбург» і неўзабаве накіраваўся на прагляд у «Балтыку», зь якой у лютым склаў працоўную ўгоду.

### Міжнародная
Выступаў за моладзевую зборную Беларусі. 10 кастрычніка 2017 году дэбютаваў у нацыянальнай зборнай Беларусі ў адборачным матчы чэмпіянату сьвету 2018 году супраць зборнай Францыі (1:2), калі выйшаў у стартавым складзе і быў заменены ў другім тайме. У гэтым матчы адзначыўся галявой перадачай на Антона Сароку.

## Дасягненьні
**«Шахцёр»**:
* Уладальнік Кубка Беларусі: 2019
* Срэбраны прызэр чэмпіянату Беларусі па футболе: 2013, 2016, 2018
* Бронзавы прызэр чэмпіянату Беларусі па футболе: 2014, 2015, 2017, 2019
* У сьпісе 22 найлепшых футбалістаў чэмпіянату Беларусі: 2017, 2018, 2019

## Статыстыка

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Профіль на сайце «Шахцёру»
* Статыстыка «ПБ-Инфо»

Катэгорыя:Беларускія футбалісты
Катэгорыя:Футбалісты зборнай Беларусі
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Шахцёр» Салігорск
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Арсэнал» Тула
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Арэнбург»
Сяргей Халецкі

**Сярге́й Хале́цкі** (нарадзіўся 14 красавіка 1984 году) — колішні беларускі футбаліст, абаронца. Галоўны трэнэр гарадзенскага «Нёмана-Белкарду».

## Кар’ера
### Клюбная
Гуляў у розных беларускіх клюбах. Пасьля спыненьня існаваньня «Партызана» ў пачатку 2012 году далучыўся да мазырскай «Славіі». У сэзоне 2012 году быў асноўным гульцом, а ў сэзоне 2013 году звычайна выходзіў на замену. Пасьля вылету «Славіі» з Найвышэйшай лігі паводле вынікаў сэзону 2013 году пакінуў клюб і ў сакавіку 2014 году зноў апынуўся ў «Смаргоні», дзе калісьці правёў адзін сэзон. Адгуляўшы год, пакінуў смаргонскі клюб і завяршыў кар’еру. Выступаў таксама ў футзале.

### Трэнэрская
З 2022 году пачаў працаваць галоўным трэнэрам гарадзенскага «Нёмана-Белкарду» ў Другой лізе. У сьнежні 2023 году атрымаў трэнэрскую ліцэнзію катэгорыі B.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Статыстыка «ПБ-Инфо»

Катэгорыя:Беларускія футбалісты
Катэгорыя:Футбалісты клюбу СКВІЧ Менск
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Смаргонь»
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Нёман» Горадня
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Партызан» Менск
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Славія» Мазыр
Барыс Панкратаў

**Барыс Панкратаў** (нарадзіўся 30 сьнежня 1982 году) — беларускі футбаліст, брамнік.

## Кар’ера
Пачаў кар’еру ў Магілёве. Гуляў у барысаўскім БАТЭ, менскім «Дынама», магілёўскім «Дняпры». Пасьля вылету магіляўчанаў з Найвышэйшай лігі ў студзені 2012 году перайшоў у гарадзенскі «Нёман», дзе стаў другім брамнікам пасьля Сяргея Чэрніка.

У студзені 2013 году вярнуўся ў «Дняпро» і стаў другім брамнікам пасьля Артура Катэнкі, але нярэдка зьяўляўся і ў пачатковым складзе. У сэзоне 2014 году, пасля зыходу з каманды Катэнкі, стаў асноўным брамнікам. У сакавіку 2014 году быў прызначаны капітанам каманды. У ліпені 2014 году атрымаў траўму, празь якую некаторы час не гуляў. Пасьля вяртання стаў чаргавацца ў браме з Уладзімерам Журавым.

Паводле вынікаў сэзону 2014 году «Дняпро» страціў месца ў Найвышэйшай лізе, і Панкратаў скасаваў зь ім кантракт. У студзені 2015 году апынуўся на праглядзе ў «Белшыне» і ў выніку пачаў сэзон 2015 году ў бабруйскім клюбе. Здолеў стаць асноўным брамнікам бабруйчанаў, дапамог ім заняць высокае чацьвертае месца ў чэмпіянаце, прапусьціўшы ў 26 матчах усяго 16 галоў. У траўні і чэрвені Панкратаў, не прапускаючы ў пяці матчах запар, выдаў «сухую» сэрыю з 537 хвілінаў, якая стала адной з найдаўжэйшых у чэмпіянаце.

У першай палове сэзону 2016 году Панкратаў быў другім брамнікам пасьля Антона Амельчанкі. Улетку 2016 году, калі большасьць гульцоў пакінула «Белшыну», застаўся ў клюбе ў якасьці асноўнага брамніка і пачаў выконваць абавязкі капітана каманды, але ня здолеў яе выратаваць калектыў ад вылету ў Першую лігу.

У студзені 2017 году далучыўся да «Слуцка», зь якім у лютым падпісаў кантракт. Пачынаў сэзон 2017 году ў якасьці асноўнага брамніка случакоў, але пазьней праз пашкоджаньне стаў радзей зьяўляцца на полі. У сьнежні 2017 году падоўжыў кантракт з «Слуцкам». У сэзоне 2018 году трывала гуляў у стартавым складзе каманды. У сьнежні 2018 году склаў новае пагадненьне з клюбам. Сэзон 2019 году пачынаў у першай адзінаццатцы, але ў траўні не гуляў праз траўмы. Пазьней вярнуў месца ў асноўным складзе, але часам заставаўся на лаве запасных. У сьнежні 2019 году падоўжыў кантракт з «Слуцкам». У 2020 годзе быў асноўным брамнікам, прапусьціў толькі канец сэзону.

У студзені 2021 году па заканчэньні кантракта пакінуў «Слуцак» і неўзабаве стаў гульцом «Іслачы», дзе чаргаваўся ў складзе з Уладзіславам Васілючкам. У студзені 2022 году, пакінуўшы «Іслач» па заканчэньні кантракта, вярнуўся ў «Слуцак». У 2022 годзе не гуляў праз траўмы, а сэзон 2023 году пачаў рэзэрвовым брамнікам, у другой палове сэзону стаў часам выходзіць на поле. У студзені 2024 году па заканчэньні кантракта пакінуў «Слуцак» і скончыў прафэсійную кар’еру.

## Статыстыка

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Статыстыка «ПБ-Инфо»

Катэгорыя:Беларускія футбалісты
Катэгорыя:Футбалісты клюбу БАТЭ Барысаў
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Дынама» Менск
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Граніт» Мікашэвічы
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Дняпро» Магілёў
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Нёман» Горадня
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Белшына» Бабруйск
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Слуцак»
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Спартак» Шклоў
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Іслач» Менскі раён