open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Бітва за Ўлёру

**Бітва за [[Влёра|Ўлёру]]**, **Вайна за Ўлёру** (, ) ці **Вайна 1920 году** () — вайна паміж княствам Альбанія і каралеўствам Італія, якая працягвалася з 4 чэрвеня па 3 верасьня 1920 году на тэрыторыі Паўднёвай Альбаніі і вобласьці Ўлёра. Альбанскія паўстанцы, якімя саступалі па колькасьці і ўзбраеньні італьянцам, здолелі атрымаць перамогу і прызнаньне незалежнасьці Альбаніі: абмеркаваньне граніц маладой дзяржавы на Парыскай мірнай канфэрэнцыі скончылася толькі пасьля заканчэньня вайны за Ўлёру. Гэты канфлікт лічыцца пераломным у гісторыі незалежнасьці Альбаніі.

## Пачаткі канфлікту
У 1915 годзе Італія падпісала сакрэтную Лёнданскую дамову, па якой абавязвалася ўступіць у вайну супраць Нямеччыны і Аўстра-Вугоршчыны ў абмен на шэраг тэрытарыяльных саступак пасьля вайны. У лік абяцаных тэрыторыяў уваходзілі Валёна (цяпер Влёра) і востраў Сазэно (цяпер Сазані), а будучыня самой Альбаніі заставалася пад пытаньнем: у пэрспэктыве Антанта магла дамагчыся падзелу значнай часткі Альбаніі паміж Сэрбіяй, Чарнагорыяй і Грэцыяй, а частку альбанскіх тэрыторыяў абвясьціць нэўтральнай зонай або зусім аддаць Італіі. На Парыскай мірнай канфэрэнцыі, якая прайшла ў 1919—1920 гады, саюзьнікі доўгі час не маглі вызначыцца з нагоды межаў Альбаніі, але пры гэтым не сумняваліся ў правах Італіі на Ўлёру. Прэм’ер-міністар Франчэска Ніці лічыў, што саюзьнікі падтрымаюць далучэньне альбанскіх зямель да Італіі.

## Хада канфлікту
Альбанскі ўрад не прызнаваў прэтэнзій Італіі і не жадаў ісьці на саступкі. 4 чэрвеня альбанцы запатрабавалі ад Італіі адмовіцца ад прэтэнзій на Ўлёру і перадаць кіраваньне горадам і вобласьцю Альбаніі, на што генэрал Сэціма Пьячэнціні адказаў адмовай. Альбанцы абвясьцілі аб стварэньні Нацыянальнага камітэту абароны пад кіраўніцтвам Казіма Качулі і пачалі зьбіраць добраахвотнікаў для абароны сваіх земляў. Камандзірам атрада колькасьцю ў 4 тысячы чалавек стаў Ахмет Лепеньца. Альбанскія паўстанцы былі дрэнна ўзброеныя: не ва ўсіх было агнястрэльная ці нават халодная зброя, хтосьці ўзбройваўся палкамі і камянямі. Ім супрацьстаялі 20 тысячаў навучаных італьянскіх салдат, узброеных артылерыяй і якія мелі падтрымку з мора.

Альбанцы завязалі баі ў рэгіёне Ўлёра, а неўзабаве мяцежнікаў падтрымалі і добраахвотнікі зь іншых буйных альбанскіх гарадоў. Імклівы націск альбанцаў не дазволіў італьянцам перакінуць падмацаваньня, а мяцежнікі ўзялі горад Влёра ў аблогу. 2 жніўня 1920 Італія падпісала дамову з Альбаніяй і пагадзілася вывесьці свае войскі і адмовіцца ад прэтэнзій на Ўлёру. 5 жніўня было абвешчана спыненьне агню, што паклала канец узброеным сутыкненьням.

## Расклад сілаў

### Альбанія

### Італія

## Крыніцы

Катэгорыя:Канфлікты 1920 году
Катэгорыя:Войны XX стагодзьдзя
Катэгорыя:Войны Італіі
Катэгорыя:Войны Альбаніі
Дзень жартаў

**Дзень жа́ртаў** (Дзень дурня, Дзень сьмеху) — дзень, які сьвяткуецца 1 красавіка ў шматлікіх краінах сьвету. Падчас гэтага дню людзі жартуюць над сябрамі і знаёмымі. У газэтах, па тэлебачаньні і ў інтэрнэце распаўсюджваюцца жартлівыя навіны. Не зьяўляецца афіцыйным выходным днём.

Гісторыя гэтага сьвята бярэ пачатак з рымскага *Prima aprilis*. Менавіта пад такой назвай адзначала яго шляхта старажытнай Беларусі. Што да звычайнага люду, дык ён пачаў сьвяткаваць Дзень жартаў менавіта 1 красавіка ў Савецкім Саюзе. Ва ўласнабеларускай традыцыі такога сьвята не было, а днём вясёлага шкодніцтва спрадвеку лічылася Купальле. Тады гарэзьлівая моладзь за ноч рабіла ў вёсцы сапраўдны вэрхал і катала з гары запаленыя колы.

Катэгорыя:Неафіцыйныя сьвяты
Катэгорыя:Падман
Катэгорыя:Красавіцкія сьвяты
Катэгорыя:Розыгрышы
Ігар Мальцаў

**Ігар Мальцаў** ( 11 сакавіка 1986 году) — колішні беларускі футбаліст, абаронца.

## Кар’ера
### Клюбная
Доўгі час гуляў за менскі МТЗ-РІПА, з 2005 году быў гульцом асноўнага складу. У 2010 годзе апынуўся ў «Гомлі», дзе стаў асноўным абаронцам. У сэзоне 2011 году страціў месца ў асноўным складзе і ў ліпені 2011 году быў аддадзены ў арэнду бабруйскай «Белшыне».

У студзені 2012 году падпісаў кантракт зь «Белшынай», але ў жніўні таго ж году перайшоў у «Гарадзею». У складзе «Гарадзеі» замацаваўся на пазыцыі асноўнага левага абаронцы. У Першай лізе 2014 году стаў адзіным палявым гульцом, які правёў ад пачатку да канца ўсе матчы. У студзені 2015 году падоўжыў кантракт з «Гарадзеяй». Паводле вынікаў сэзону 2015 году дапамог «цукровым» прабіцца ў Найвышэйшую лігу. У студзені 2016 году пакінуў клюб.

У лютым 2016 году прыбыў на прагляд у мазырскую «Славію» і ў неўзабаве падпісаў кантракт. Стаў асноўным левым абаронцам мазырскага клюбу. Па заканчэньні сэзону 2016 году стала вядома, што Мальцаў пакідае «Славію» і завяршае кар’еру.

### Міжнародная
Гуляў за моладзевую зборную Беларусі.

## Дасягненьні
* Бронзавы прызэр чэмпіянату Беларусі: 2005, 2008
* Уладальнік Кубка Беларусі: 2005, 2008, 2011

## Статыстыка

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Статыстыка «ПБ-Инфо»

Катэгорыя:Беларускія футбалісты
Адміністрацыйна-тэрытарыяльны падзел Альбаніі

Тэрыторыя Альбаніі дзеліцца на 12 абласьцей (), якія ў сваю чаргу дзеляцца на 36 **[[акругі Альбаніі|акругаў]]** (, мн. л. *rrethe*, [] / [рэθ]).

Акругі дзеляцца на **[[Грамады Альбаніі|309 грамадаў]]** (, мн. л.* komuna*) і 65 гарадоў ().

Раней вобласьці называліся прэфэктурамі (, мн. л.* prefektura*).



Файл:Albania Counties Named Colored.svg|Вобласьці Альбаніі
Файл:AlbaniaNumberedDistricts.png|Акругі Альбаніі



## Вобласьці Альбаніі
Дзьмітры Асьнін

**Дзьмітры Асьнін** ( 6 ліпеня 1984 году) — колішні беларускі футбаліст, брамнік.

## Кар’ера
Выхаванец берасьцейскай СДЮШАР-5. У 2001 годзе выступаў у Другой лізе за менскі СКАФ, а ў сэзоне 2002 году гуляў у дублі берасьцейскага «Дынама». З 2003 па 2008 гады зь перапынкамі быў гульцом слонімскага «Камунальніка», у першай палове 2005 году, будучы футбалістам «Дарыды», дэбютаваў у Найвышэйшай лізе. У 2008—2011 гадах выступаў у ніжэйшых дывізіёнах Польшчы. Улетку 2011 году вярнуўся ў Беларусь, але ня здолеў выратаваць «Баранавічы» ад вылету ў Другую лігу. У пачатку 2012 году ўзмоцніў склад «Ліды», якая вярнулася ў Першую лігу. Стаў асноўным брамнікам лідчанаў і ў сэзоне 2013 году дапамог ім заняць чацьвертае месца, аднак на наступны год быў выцесьнены з складу Сяргеем Курганскім. Сэзон 2015 году правёў у якасьці асноўнага брамніка шацілавіцкага «Хіміка».

У пачатку 2016 году перайшоў у берасьцейскае «Дынама». У выніку пачаў сэзон у складзе роднага клюбу. Спачатку быў другім брамнікам пасьля Дзяніса Дзячко, але хутка заняў месца ў стартавым складзе берасьцейцаў. У студзені 2017 году пакінуў «Дынама» У студзені 2017 году падпісаў кантракт з наваполацкім «Нафтанам», дзе таксама замацаваўся ў якасьці галоўнага брамніка.

У ліпені 2017 году перайшоў у «Гомель». У гомельскім клюбе стаў другім брамнікам пасьля Алега Кавалёва. У сьнежні 2017 году па заканчэньні кантракта пакінуў «Гомель». У студзені 2018 году падпісаў кантракт з мальдыўскім клюбам «Ты-Сі Спортс». У ліпені 2018 году перайшоў у камбаджыйскі клюб «Свайрыенг». У сьнежні 2018 году падпісаў кантракт зь берасьцейскім «Рухам». Аднак, у складзе «Руха» не згуляў аніводнага матчу, і ў лістападзе 2019 году перайшоў на трэнэрскую працу ў акадэмію берасьцейскага «Дынама».

## У якасьці трэнэра
У пачатку 2021 году разам з акадэміяй «Дынама» перайшоў у склад «Руха», дзе працягваў працаваць трэнэрам брамнікаў. З 2022 году быў старэйшым трэнэрам брамнікаў у берасьцейскім «Цэнтры разьвіцьця футболу», які паўстаў на месцы акадэміі «Руха», што спыніў існаваньне. У красавіку 2023 году стаў трэнэрам брамнікаў пінскай «Хвалі».

## Статыстыка

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Статыстыка «ПБ-Инфо»
* Профіль на soccerway.com

Катэгорыя:Беларускія футбалісты
Валянціна Пістолі

**Валянціна Пістолі** (нар.&nbsp;1928, Корча)&nbsp;— першая альбанская жанчына-архітэктар. Скончыла ў 1952 годзе Сафійскі ўнівэрсытэт Сьвятога Клімэнта Ахрыдзкага.

Была ў камандзе, якая спраектавала 15-павярховы Міжнародны гатэль Тырана.

## Крыніцы

Катэгорыя:Альбанскія архітэктары
Катэгорыя:Асобы Корчы
Катэгорыя:Нарадзіліся ў 1928 годзе
Машэцкая Слабада

**Машэ́цкая Слабада́** (таксама *Замашэ́цкая Слабада́*, *Машэ́цкія Слабо́ды*, *Но́вая Слабо́дка*) — вёска ў Прапойскім раёне Магілёўскай вобласьці. Уваходзіць у склад Лапаціцкага сельсавету. Побач зь вёскай цячэ рака Хоцінка, прыток Расты.

## Гісторыя
У 1750 годзе называлася *Замашэцкая Слабада Новая*, было 10 двароў. У 1910 годзе называлася *Слабодка*.

## Насельніцтва
* 1999 год — 36 чалавек
* 2010 год — 9 чалавек
* 2011 год — 7 чалавек

## Інфраструктура
У вёсцы працуе дом сацыяльных паслугаў.

## Крыніцы

Катэгорыя:Лапаціцкі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Прапойскага раёну
Пацяраеўка

**Пацяра́еўка** — вёска ў Прапойскім раёне Магілёўскай вобласьці. Уваходзіць у склад Лапаціцкага сельсавету.

## Гісторыя
Паводле паданьня, у в. Пацяраеўка было калісьці толькі 3 двары. У 1708 годзе згадваецца ў паперах Пятра I. Паданьне сьведчыць, што расейскі цар згубіў свой кішэнны гадзіньнік на ланцужку на тым месцы, дзе цяпер в. Пацяраеўка. Ён вярнуўся, пашукаў, але не знайшоў і паехаў назад. Пад’яжджаючы да в. Чыкаўка, пачуў ціканьне гадзіньніку: «чы-чы-чы», «чык-чык-чык» (адсюль і назва суседняй вёскі Чыкаўка).

На мапе 1777 году Пацяраеўка адзначана разам з вадзяным млынам. У 1865 годзе цэнтр Пацяраеўскай воласьці Быхаўскага павету Магілёўскай губэрні. У 1877 годзе пабудавана мураваная Траецкая царква. У 1913 г. дзейнічала царкоўна-прыходзкая школа.

## Насельніцтва
* 1926 год — 485 чалавек
* 1999 год — 97 чалавек
* 2010 год — 65 чалавек
* 2011 год — 59 чалавек

## Інфраструктура
У вёсцы дзейнічаюць крама і дом сацыяльных паслугаў.

## Крыніцы

Катэгорыя:Лапаціцкі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Прапойскага раёну
Лізэ Майтнэр

**Лізэ Майтнэр** (; , Вена — , Кембрыдж — аўстрыйскі фізык і радыехімік. Праводзіла дасьледаваньні ў галіне ядзернай фізыкі, ядзернай хіміі і радыяхіміі.

У яе гонар названы штучна сынтэзаваны хімічны элемэнт Майтнэр; атамны нумар 109.

## Працы
Выдала 169 публікацыяў, сярод якіх:

* 1906 Wärmeleitung in inhomogenen Körpern
* 1907 Über die Absorption von α- und β-Strahlen
* 1918 Die Muttersubstanz des Actiniums, ein neues radioaktives Element von langer Lebensdauer (wspólnie z Otto Hahnem)
* 1919 Über das Protactinium und die Frage nach der Möglichkeit seiner Herstellung als chemisches Element
* 1922 Über der Entstehung der Betastrahl-Spektren radioaktiver Substanzen
* 1924 Über den Aufbau des Atominneren
* 1927 Der Zusammenhang von α- und β-Strahlen
* 1935 Der Aufbau der Atomkerne (wspólnie z Otto Frischem)
* 1939 Disintegration of uranium by neutrons: a new type of nuclear reaction (wspólnie z Otto Frischem)
* 1954 Atomenergie und Frieden
* 1960 The Status of Women in the Professions
* 1963 Wege und Irrwege der Kernenergie

## Глядзіце таксама
* Майтнэр — штучна сынтэзаваны хімічны элемэнт; атамны нумар 109.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі

Катэгорыя:Аўстрыйскія навукоўцы
Катэгорыя:Ляўрэаты прэміі Энрыка Фермі
Катэгорыя:Жанчыны-навукоўцы
Катэгорыя:Асобы, у гонар якіх названы хімічны элемэнт
Катэгорыя:Узнагароджаныя мэдалём імя Макса Плянка
Музэй прыкладнога мастацтва (Вена)

**Музэ́й прыкладно́га маста́цтва** (), спрошчаная назва **MAK**, музэй дэкаратыўнага мастацтва, які знаходзіцца ў Вене, Аўстрыя.

Музэй разьмешчаны ва ўнутраным горадзе (), 1. У 2015 годзе ён упершыню ў сьвеце пачаў карыстацца паслугай Bitcoin для набыцьця твораў мастацтва.

## Галерэя

Interior courtyard of MAK (2187887019).jpg|Унутраны двор музэю
MAK Vienna 4.JPG|Унутраны двор музэю
M.A.K. Vienna June 2006 010.jpg|Выгляд музэю
Preparatory_design_-_Klimt_-_Stoclet_Palace.jpg|Твор Клімта


## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Homepage des MAK — Афіцыйны сайт (Wien)
* Oesterreichisches Museum für Kunst und Industrie. In: Allgemeine Bauzeitung, 1871 (mit Plänen) auf Anno (Austrian Newspapers Online)

Катэгорыя:Мастацкія музэі і галерэі Аўстрыі
Катэгорыя:Зьявіліся ў 1863 годзе
Катэгорыя:Музэі Вены
Катэгорыя:Музэі дэкаратыўна-прыкладнога мастацтва
Катэгорыя:Унутраны горад (Вена)
Аўстрыйская кухня

**Аўстрыйскую кухню** часта атаясамліваюць зь венскай кухняй, хоць традыцыйнае кулінарнае мастацтва Аўстрыі знаходзіць сваё адлюстраваньне ў разнастайнасьці рэгіянальных варыяцыяў, абумоўленых агульнай гісторыяй Аўстра-Вугорскай імпэрыі. У аўстрыйскай кухні спляліся разам кулінарныя традыцыі Вугоршчыны, Багеміі, Баварыі і Італіі. Запазычаныя зь іншых краінаў стравы і тэхналёгіі падрыхтоўкі інтэграваліся і адаптаваліся да мясцовых традыцый. Аўстрыйская кухня вядомая для ўсяго сьвету перш за ўсё выпечкай і прысмакамі. Сусьветную вядомасьць атрымаў венскі шніцаль.

## Напоі
* Кава: Аўстрыйцы вельмі любяць каву, у розных варыяцыях (напрыклад, венскі мэланж) яго падаюць у кафэ. У асноўным, у рэцэптах выкарыстоўваецца гатунак мока. Таксама, ёсьць адмысловы від дэсэрту з выкарыстаньнем кавы, раней зваўся «венская кава» — кава па-льеску.
* **Гарачы чакалад**.
* **Безалькагольныя напоі**: альмдудлер.
* Піва: Піўныя традыцыі перанятыя зь Нямеччыны, піва падаецца ў ёмістасьцях 0,2 літру (Pfiff), 0,3 літру (Seidel або kleines Bier) і 0,5 літру (Krügerl, Halbe або großes Bier). На піўных фэстах піва наліваецца ў літровыя і двухлітровыя куфлі, як у суседняй Баварыі. Найбольш папулярныя гатункі піва, якія варацца ў Аўстрыі — лягер (Märzen), нефільтраванае піва *Zwicklbier* і пшанічнае піва *Stiegl*. На Каляды традыцыйна варыцца бок.
* Віно: Аўстрыйскія віны вырабляюць галоўным чынам на ўсходзе краіны ў Ніжняй Аўстрыі, Бургенляндзе і Штырыі. Маладое віно, званае хойрыгер, атрымала сваю назву ад вінаграднікаў каля Вены.
* **Іншыя алькагольныя напоі**: У розных землях рыхтуецца вялікая колькасьць сыдраў, шнапсаў, лікёраў, у аснове якіх фруктовыя кампанэнты.

## Закускі
Сярод закусак пераважаюць розныя сандвічы з каўбасамі, вэнджанінай, сырамі.
* Ліптаўскі сыр.

## Асноўныя стравы
Асноўныя стравы аўстрыйскай кухні былі галоўным чынам запазычаныя, напрыклад, гуляш або курыны папрыкаш з вугорскай кухні. Тым ня менш шматлікія стравы атрымалі спэцыфіку «па-аўстрыйску».
* Венскі шніцаль
* Курыца па-вугорску
* Тафэльшпіц — адварное ялавічнае філе з яблычным хрэнам
* Бойшэль
* Цвібэльростбратэн
* Ванілеростбратэн
* Ростбіф Жырардзі
* Краўтфлекэрль — страва з капусты з аўстрыйскімі макароннымі вырабамі флекэрль

## Дэсерты
* Маўр у кашулі

## Літаратура
* Franz Maier-Bruck: Das große Sacher-Kochbuch. Die österreichische Küche. Seehamer, Weyarn 1994, .
* Eva Mayer-Bahl, Karl Schuhmacher (Verf.); Josef Zauner (Hrsg.): Das große Buch der österreichischen Mehlspeisen. Süße Traditionen von der Kaiserzeit bis heute. BLV, München 1997, .
* Karl Obauer, Rudolf Obauer: Das neue österreichische Kochbuch. 230 Klassiker und neue Kreationen. Zabert Sandmann, München 1999, .
* Ingrid Pernkopf, Renate Wagner-Wittula: Die traditionelle österreichische Küche. Pichler, Wien 2012, 431 Seiten, .
* Ewald Plachutta, Christoph Wagner: Die gute Küche. Verlag Orac, Wien ca. 1994, .

## Вонкавыя спасылкі
Магістраль для Эўропы

**Магістра́ль для Эўро́пы** (, ) — праект Трансэўрапейскай транспартнай сеткі (TEN-T) па стварэньні высакахуткаснага чыгуначнага злучэньня паміж Парыжам і Браціславай, з адгалінаваньнем да Будапэшту.

Завяршэньне праекту заплянаванае да 2020 року. Магістраль злучыць 34 мільёны чалавек у пяці краінах Эўропы. Агульная працягласьць маршруту з Парыжу да Будапэшту складзе 1592 км.

## Маршрут
Францускі адцінак шляху, які заплянаваны да ўводу ў эксплюатацыю ў 2016 року, дазволіць разьвіваць хуткасьць да 320 км/г і скароціць шлях ад Усходняга вакзалу Парыжу да Страсбургу да меней як дзьвюх гадзінаў.

У Нямеччыне маршрут складаецца з чыгунак ад Страсбургу да Апэнваеру (*Europabahn*), на якой максымальная хуткасьць складае 200 км/г, і ад Апэнваеру да Брухзалю (*Rheintalbahn*), дзе хуткасьць сягае 250 км/г. У Брухзалі МдЭ перасякае хуткасную чыгунку Мангайм — Штутгарт, разьлічаную на 250 км/г.

У Штутгарце лінія пераходзіць у новую чыгунку Штутгарт — Аўгсбург, якую плянуецца завяршыць да 2020 з максымальнай хуткасьцю 250 км/г паміж Штутгартам і Ульмам і 200 км/г ад Ульму да Аўгсбургу. Пасьля падзелу чыгуначных шляхоў Мюнхэн — Аўгсбург на асобныя для павольнага трафіку (грузавыя і прымескія цягнікі) хуткасныя цягнікі змогуць разьвіваць тут 230 км/г.

Цягнікі зь Мюнхэну-Ўсходняга да Зальцбургу хадзіцьмуць з хуткасьцю 160 км/г, перасякаючы аўстрыйскую мяжу ў Фрайлясынгу.

У Аўстрыі дзеля патрэбаў новага маршруту былі палепшаныя шляхі паміж Атнанг-Пухгаймам і Вэльсам (230 км/г), збудаваная новая паралельная чыгунка (*Neue Westbahn*) Лінц — Вена (250 км/г) і збудаваны новы вакзал у Вене замест разабранага Паўднёвага. Адсюль Эўрапейская магістраль працягнецца да Браціславы, а паўднёва-заходняя галіна — праз Д’ёр да Будапэшту.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйная бачына 

Катэгорыя:Высакахуткасныя чыгуначныя лініі
Катэгорыя:Высакахуткасная эўрапейская чыгунка
Андрэй Місюк

**Андрэй Місюк** ( 20 сакавіка 1981 году) — колішні беларускі футбаліст, паўабаронца. Цяпер працуе трэнэрам.

## Кар’ера
### Гульнявая
Выхаванец гарадзенскай СДЮШАР-6, выступаў за «Нёман-2» у Другой лізе, а ў 2001 годзе далучыўся да слонімскага «Камунальніка». У 2005—2010 гадах выступаў у Найвышэйшай лізе за «Дарыду», «Гомель» і «Белшыну». У сэзоне 2011 году гуляў у Першай лізе за менскі «Партызан» і дапамог яму вярнуцца ў Найвышэйшую лігу, але клюб спыніў існаваньне, а Місюк далучыўся да «Гарадзеі».

У сакавіку 2014 году перайшоў у «Іслач». У наступным годзе дапамог «Іслачы» перамагчы ў Першай лізе. Завяршыў кар’еру пасьля сэзону 2016 году і ўвайшоў у трэнэрскі штаб «Іслачы».

### Трэнэрская
У студзені 2017 году пачаў працаваць трэнэрам у структуры «Іслачы», дзе цягам чатырох гадоў дапамагаў Віталю Жукоўскаму. У жніўні 2019 году атрымаў трэнэрскую ліцэнзію катэгорыі B, у сьнежні 2021 году — трэнэрскую ліцэнзію катэгорыі A. У студзені 2021 году ўсьлед за Жукоўскім далучыўся да трэнэрскага штабу барысаўскага БАТЭ. Па заканчэньні сэзону разам з Жукоўскім пакінуў барысаўскі клюб.

У жніўні 2022 году вярнуўся ў «Іслач» трэнэрам юнацкай каманды 2008 году нараджэньня, аднак хутка ў якасьці трэнэра па фізычнай падрыхтоўцы ўвайшоў у штаб Жукоўскага, прызначанага галоўным трэнэрам казаскага клюбу «Атыраў».

## Статыстыка

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Статыстыка «ПБ-Инфо»

Катэгорыя:Беларускія футбалісты
Атэніё Абэль

**Атэніё Абэль** (; 20 чэрвеня 1875, Вена — 4 ліпеня 1946, Мондзэе) — аўстрыйскі палеантоляг.

Аўтарам шматлікіх прац па палеабіялёгіі асобных груп жывёл, па мэтадах палеабіялягічных дасьледаваньняў. У асобных пытаньнях эвалюцыі арганічнага сьвету стаяў на віталістычных пазыцыях. Замежны чалец-карэспандэнт Акадэміі навук СССР з 15 студзеня 1927 годзе ў аддзяленьні фізыка-матэматычных навук.

У 1911 годзе Геалягічнае таварыства Лёндану прысудзіла навукоўцу ганаровую ўзнагароду — Мэдаль Бігсбі.

## Навуковыя працы
* Grundzüge der Paläobiologie der Wirbeltiere, Stuttg., 1912
* Lebensbilder aus der Tierwelt der Vorzeit, Jena, 1922
* Geschichte und Methode der Rekonstruktion vorzeitlicher Wirbeltiere, Jena, 1925
* Vorzeitliche Lebensspuren, Jena, 1935.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* 

Катэгорыя:Аўстрыйскія палеантолягі
Катэгорыя:Рэктары Венскага ўнівэрсытэту
Катэгорыя:Сябры-карэспандэнты Акадэміі навук СССР
Катэгорыя:Узнагароджаныя мэдалём Бігсбі
Дзьмітры Макар

**Дзьмітры Макар** ( 1 кастрычніка 1981 году) — беларускі футбаліст, абаронца. У цяперашні час працуе трэнэрам у «Іслачы».

## Кар’ера
### Клюбная
Выхаванец менскай школы «Зьмена», дэбютаваў у Найвышэйшай лізе ў 2002 годзе ў складзе клюбу «Зорка»-ВА-БДУ. Пазьней гуляў за менскае «Тарпэда»-СКА. У 2005 годзе ў складзе салігорскага «Шахцёра» стаў чэмпіёнам Беларусі, хоць і правёў усяго два матчы. У 2006 стаў найлепшым бамбардзірам гарадзенскага «Нёмана», улетку 2007 году вярнуўся ў «Менск». На наступны год дапамог менчукам вярнуць месца ў Найвышэйшай лізе.

У сярэдзіне 2009 году перайшоў у берасьцейскае «Дынама», дзе спачатку быў гульцом асновы, але ў сэзоне 2012 году страціў месца ў складзе і папоўніў склад першалігавай «Гарадзеі». У 2013 годзе стаў гульцом рэчыцкага «Ведрыча-97», дзе зьмяніў звыклае амплюа паўабаронцы на пазыцыю левага абаронцы, стаў адным зь лідэраў каманды і ейным капітанам. У сэзоне 2014 году дапамог рэчыцкаму клюбу, які зьмяніў назву на «Рэчыца-2014», заняць высокае пятае месца ў Першай лізе.

У пачатку 2015 году празь фінансавыя праблемы «Рэчыцы-2014» перайшоў у «Іслач», якой дапамог выйграць Першую лігу 2015 году. У сакавіку 2016 году падоўжыў кантракт зь «Іслаччу». У сэзоне 2016 году рэдка зьяўляўся ў асноўным складзе, выступаючы ў асноўным за дубль. Таксама падчас сэзону пачаў працаваць трэнэрам юнацкай каманды «Іслачы». Завяршыў кар’еру пасьля сэзону 2016 году. У лютым 2018 году дыскваліфікаваны Беларускай фэдэрацыяй футболу на 2 гады за ўдзел у дамоўленых гульнях.

### Трэнэрская
У сувязі з пакараньнем за дамоўныя матчы быў вымушаны перайсьці на працу ў дзіцячую футбольную школу. З 2021 году пачаў працаваць трэнэрам у штабе асноўнай каманды «Іслачы». У студзені 2022 году стала вядома, што Макар застанецца ў штабе на наступны сэзон.

## Статыстыка

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Статыстыка «ПБ-Инфо»

Катэгорыя:Беларускія футбалісты
Ключыкі

**Ключыкі** () — род расьлінаў з сямейства Ключыкавыя () атраду Вераскакветныя (). Большасьць відаў — дэкаратыўныя невялікія травы.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі

* Primula World — виды, гибриды и сорта, информация и фотографии.
* ''Ключыкі'' на сайце USDA NRCS

Катэгорыя:Лекавыя расьліны
Катэгорыя:Ключыкавыя
Катэгорыя:Травы
Катэгорыя:Дэкаратыўныя расьліны
Аляксандар Цішкевіч

**Алякса́ндар Цішке́віч** (нарадзіўся 16 лютага 1986 году) — беларускі футбаліст, паўабаронца.

## Кар’ера
### Клюбная
Выхаванец менскага РВАР. З 2004 году выступаў за «Дынама», але ня даў рады. У выніку не замацаваўся ў асноўнай камандзе. У другой палове 2006 году гуляў у арэндзе ў клюбе «Фульнэк» з трэцяга дывізіёну Чэхіі. Па вяртаньні выступаў у Найвышэйшай лізе ў такіх клюбах, як то «Віцебск», «Нафтан» і «Белшына», у першалігавых ДБК, «Славіі» і «Граніце». Таксама на сваім рахунку мае матчы ў складзе клюбаў з Армэніі, Польшчы, Вугоршчыны. У другой палове 2013 году гуляў за летувіскую «Круою», у тым ліку ў матчах Лігі Эўропы супраць менскага «Дынама». У 2013 годзе стаў адным з арганізатараў пасьлясэзоннага «Турніра сяброў» у Менску.

У сакавіку 2014 году вярнуўся ў Беларусь, падпісаўшы кантракт зь «Іслаччу». У наступным годзе дапамог «Іслачы» перамагчы ў Першай лізе. У лютым 2016 году падоўжыў кантракт з клюбам. У жніўні 2016 году быў звольнены з клюбу «Іслач». Пасьля зыходу зь «Іслачы» пачаў працаваць па-за футболам, беручы ўдзел у аматарскіх турнірах.

### Міжнародная
Выступаў за моладзевую зборную Беларусі.

## Статыстыка

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Статыстыка «ПБ-Инфо»

Катэгорыя:Беларускія футбалісты
Катэгорыя:Футбалісты клюбу РВАР Менск
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Дынама» Менск
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Віцебск»
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Нафтан» Наваполацак
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Белшына» Бабруйск
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Арарат» Ерэван
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Славія» Мазыр
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Віцебск»
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Граніт» Мікашэвічы
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Залаэгерсэг»
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Круоя» Пакрой
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Іслач» Менскі раён
Манэты эўра Аўстрыі

**Аўстрыйскія [[Эўра|э́ўра]]** — сучасныя грашовыя знакі Аўстрыі. Кожны рэвэрс манэты мае адметны дызайн: на манэтах дробнага наміналу зьмешчаны кветкі, на буйнейшых — архітэктура сталіцы Аўстрыі, выявы знакамітых аўстрыйцаў, а таксама 12 зорак ЭЗ і год біцьця. Дызайн грошай — Юзэфа Кайзэра.

## Дызайн рэвэрсу

## Наклад

## Памятныя манэты

* 2005 — у гонар пяцідзесяцігодзьдзя дэклярацыі незалежнасьці Аўстрыі
* 2007 — манэта сэрыі «Рымская дамова»
* 2009 — манэта сэрыі «10 гадоў Эканамічнаму і валютнаму саюзу»
* 2012 — манэта сэрыі «10 гадоў курсаваньня эўра»

## Калекцыйныя манэты


25 Euro Österreich 2012 Bionik a.jpg
25 Euro Österreich 2007 Österreichische Luftfahrt 98.jpg
25 Euro Österreich 2009 Astronomie 85.jpg
25 Euro Österreich 2013 Tunnelbau 1034.jpg
25 Euro Österreich 2013 Tunnelbau 1034.jpg
25 Euro Österreich 2013 Tunnelbau 1038.jpg
Österreich - 100 Euro Goldmünze (Bildhauerei), 2002, Avers.JPG
2004 Austria 100 Euro Secession back.jpg
Wiener Philharmoniker coin Obverse.jpg


Цягам 2002—2009 гг. Аўстрыйскай Рэспублікай было выбіта 70 відаў калекцыйных манэтаў эўра са срэбра і золата. Акрамя таго штогод выпускаюцца інвэстыцыйныя манэты пад назваю «Венская філярмонія», якая складаецца зь пяці наміналаў. У 2004 і 2009 гг. былі выбітыя дадатковыя манэты сэрыі вартасьцю 100 000 і 2000 эўра.

## Крыніцы

Аўстрыя
Катэгорыя:Манэты Аўстрыі
Катэгорыя:Эканоміка Аўстрыі
Аляксандар Лебедзеў

**Алякса́ндар Ле́бедзеў** ( 14 красавіка 1985 году) — беларускі футбаліст, нападнік. Малодшы брат Аляксандра, Дзьмітры, таксама футбаліст.

## Кар’ера
Выхаванец СДЮШАР гораду Салігорску, але кар’еру пачаў у барысаўскім БАТЭ. Добра згуляў сэзон 2006 году, калі забіў 7 галоў у чэмпіянаце і дапамог барысаўчанам стаць чэмпіёнамі і ўладальнікамі Кубка Беларусі. Пасьля гэтага сэзону далучыўся да клюбу расейскай Прэм’ер-лігі «Кубані», але не здолеў замацавацца ў складзе і праз год вярнуўся ў Беларусь. На радзіме прыяднаўся да менскага «Дынама», але праз траўмы гульцу бракавала гульнявой практыкі. Пазьней выступаў у Найвышэйшай лізе за «Белшыну», берасьцейскае «Дынама» і салігорскі «Шахцёр».

У першай палове 2012 году гуляў у Першай лізе за «Гарадзею», а пасьля перабраўся ў клюб польскай Экстраклясы «Відзэў». Футбаліст неўзабаве атрымаў траўму і, згуляўшы толькі тры матчы, узімку пакінуў Польшчу. У першай палове 2013 году заставаўся бяз клюбу, аднаўляючыся ад траўмы, а потым вярнуўся ў «Гарадзею».

У жніўні 2014 году, пакінуўшы «Гарадзею», падпісаў кантракт зь «Іслаччу». У наступным годзе дапамог «Іслачы» здабыць перамогу ў Першай лізе і ўпершыню ў гісторыі каманды прасунуцца ў Найвышэйшую лігу. У жніўні 2016 году быў адлічаны з клюбу за ўдзел у дамоўных матчах. За ўдзел у такіх гульнях спачатку быў аштрафаваны судом Першамайскага раёну Менску ў кастрычніку 2017 году, а ў лютым 2018 году пажыцьцёва дыскваліфікаваны Беларускай фэдэрацыяй футболу.

Пасьля зыходу зь «Іслачы» пачаў працаваць дзіцячым трэнэрам.

## Статыстыка

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Статыстыка «ПБ-Инфо»

Катэгорыя:Беларускія футбалісты
Андрэй Парываеў

**Андрэй Парыва́еў** (нарадзіўся 3 студзеня 1982 году) — беларускі футбаліст, абаронца. У 2007 годзе правёў 1 матч за нацыянальную зборную Беларусі.

## Кар’ера
Выхаванец менскіх школаў «Зьмена» і «Алімпія». Дэбютаваў у Найвышэйшай лізе Беларусі ў 1999 годзе ў складзе «Маладэчна», пасьля чаго гуляў за менскае «Дынама» і салігорскі «Шахцёр», у складзе апошняга стаў чэмпіёнам Беларусі. У 2006 годзе перайшоў у расейскую «СКА-Энэргію», пазьней гуляў у Расеі за «Авангард» і «Віцязь». У 2008—2010 гадах зноў выступаў у Беларусі, у 2010 годзе дапамог «Гарадзеі» перамагчы ў Другой лізе.

У 2011 годзе перайшоў у карагандзінскі «Шахцёр», дзе здолеў замацавацца ў асноўным складзе на пазыцыі левага абаронцы. У тым жа годзе ўзяў грамадзянства Казахстана і перастаў лічыцца легіянэрам. У 2011 і 2012 гадах разам з «Шахцёрам» станавіўся чэмпіёнам Казахстану. У 2015 годзе, пасьля зацьвярджэньня новай пастанове аб легіянэрах, зноў пачаў лічыцца легіянэрам у Казахстане, і па заканчэньні сэзону пакінуў клюб. З студзеня 2016 году трэнаваўся разам з дэбютантам беларускай Найвышэйшай лігі «Іслаччу», зь якой у лютым падпісаў кантракт. У ліпені 2016 году пакінуў «Іслач», які пакінуў у ліпені 2016 году.

За ўдзел у дамоўленых гульнях спачатку аштрафаваны судом Першамайскага раёну Менску ў кастрычніку 2017 году, а ў лютым 2018 году пажыцьцёва дыскваліфікаваны Беларускай фэдэрацыяй футболу.

## Статыстыка

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Статыстыка «ПБ-Инфо»

Катэгорыя:Беларускія футбалісты
Катэгорыя:Футбалісты зборнай Беларусі
Дзьмітры Лебедзеў

**Дзьмі́тры Ле́бедзеў** (нарадзіўся 13 траўня 1986 году) — беларускі футбаліст, паўабаронца.

## Кар’ера
Выхаванец салігорскага футболу. Гуляў за дубль «Шахцёра» і МТЗ-РІПА. Пасьля абараняў колеры «Смаргонь» і «Віцебск». З 2010 году быў гульцом гарадзенскага «Нёмана». У 2012 годзе перастаў трапляць у асноўны склад гарадзенскага клюбу, у выніку ў жніўні 2012 году далучыўся да «Гарадзеі». У складзе «Гарадзеі» быў адным з асноўных гульцоў. У сэзоне 2013 году быў найлепшым бамбардзірам клюбу, маючы на сваім рахунку 12 мячоў.

У студзені 2015 году падоўжыў кантракт з «Гарадзеяй». У сэзоне 2015 году быў прызначаны капітанам каманды і здолеў прывесьці яе да выхаду ў Найвышэйшую лігу. У сьнежні 2015 году падоўжыў кантракт з клюбам на наступны сэзон. У сэзоне 2016 быў адным зь лідэраў гарадзейцаў, з 8 галамі быў адным з найлепшых бамбардзіраў каманды ў чэмпіянаце. Заставаўся гульцом асноўнага складу і ў сэзоне 2017 году, толькі ў траўні і жніўні адсутнічаў праз пашкоджаньні. У сэзоне 2018 году пацэліў 11 галоў у чэмпіянаце Беларусі і стаў найлепшым бамбардзірам каманды. У лістападзе 2018 году падоўжыў кантракт з «Гарадзеяй» на сэзон 2019 году. Пачынаў сэзон у першым складзе, у жніўні і верасьні не гуляў праз траўмы, але пазьней вярнуўся ў склад. У лістападзе 2019 году падоўжыў пагадненьне з гарадзейцамі яшчэ на адзін сэзон.

У пачатку сэзону 2020 году выходзіў на замену, а ў красавіку паводле пагадненьня бакоў пакінуў «Гарадзею» і неўзабаве стаў гульцом «Крумкачоў». Быў адным зь лідэраў сталічнай каманды. У ліпені 2020 году паводле пагадненьня бакоў скасаваў кантракт з «Крумкачамі» і неўзабаве далучыўся да бабруйскай «Белшыны», дзе часьцей выходзіў на замену. У сьнежні 2020 году пакінуў «Белшыну». У студзені 2021 году зноў пачаў трэнавацца з «Крумкачамі» і неўзабаве афіцыйна вярнуўся ў клюб, гуляў там да ліпеня. У хуткім часе зноў прыяднаўся да «Белшыны», дзе выкарыстоўваўся як гулец ратацыі, дапамог камандзе вярнуцца ў Найвышэйшую лігу.

У лютым 2022 году падпісаў кантракт з «Астраўцом». Пакінуў клюб у сьнежні 2023 году.

## Дасягненьні
* У сьпісе 22 найлепшых футбалістаў чэмпіянату Беларусі: 2016

## Статыстыка

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Статыстыка «ПБ-Инфо»

Катэгорыя:Беларускія футбалісты
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Смаргонь»
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Віцебск»
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Нёман» Горадня
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Гарадзея»
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Крумкачы» Менск
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Белшына» Бабруйск
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Астравец»
Антон Бубноў

**Антон Бубноў** (нарадзіўся 23 лістапада 1988 году) — колішні беларускі футбаліст, абаронца.

## Кар’ера
### Клюбная
Выхаванец слонімскай ДЮСШ «Альберцін». У малым веку трапіў у склад менскага МТЗ-РІПА, дзе пачынаў з дубля і зь цягам часу стаў гульцом асновы. У 2011 годзе дапамог клюбу, які зьмяніў назву на «Партызан», вярнуць месца ў Найвышэйшай лізе, аднак «Партызан» спыніў існаваньне, і Антон у студзені 2012 году перайшоў у «Гарадзею», дзе таксама замацаваўся ў асноўным складзе.

Улетку 2014 году паўабаронца страціў месца ў пачатковым складзе «Гарадзеі», і ў выніку ў жніўні далучыўся да «Іслачы». Здолеў стаць адным зь лідэраў «Іслачы», за другую палову сэзону 2014 году забіўшы 5 галоў. У красавіку 2015 году атрымаў цяжкую траўму, празь якую быў вымушаны прапусьціць увесь сэзон 2015 году, у якім каманда атрымала перамогу ў Першай лізе. У сэзоне 2016 году вярнуўся на поле і неўзабаве замацаваўся ў асноўным складзе «Іслачы», звычайна выступаючы ў якасьці апорнага паўабаронцы.

У студзені 2017 году падоўжыў кантракт з клюбам. Пачатак сэзону 2017 году прапусьціў праз траўму, а з чэрвеня вярнуўся ў асноўны склад. 18 лістапада 2017 году, выйшаўшы на замену ў канцы матчу супраць «Дняпра», забіў гол і прынёс «Іслачы» перамогу 1:0, якая гарантавала клюбу захаваньне месца ў Найвышэйшай лізе. Сэзон 2018 году пачынаў у стартавым складзе. З чэрвеня перастаў зьяўляцца на полі праз траўмы, зь верасня вярнуў месца ў асноўнай камандзе. У сьнежні 2018 году па заканчэньні кантракту пакінуў «Іслач».

У студзені 2019 году пачаў трэнавацца з бабруйскай «Белшыны» і неўзабаве афіцыйна стаў гульцом каманды. Пакінуў бабруйскі клюб у жніўні 2019 году. У чэрвені 2021 году далучыўся да клюбу «Маладэчна-2018» ў Другой лізе, гуляў там да сканчэньня сэзону.

### Міжнародная
У 2008—2009 гадах гуляў за малодшую моладзевую зборную Беларусі (да 20 гадоў).

## Статыстыка

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Статыстыка «ПБ-Инфо»

Катэгорыя:Беларускія футбалісты
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Партызан» Менск
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Гарадзея»
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Іслач» Менскі раён
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Белшына» Бабруйск
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Маладэчна-2013»
Яўген Шыдлоўскі

**Яўген Шыдлоўскі** ( 13 студзеня 1991 году) — колішні беларускі футбаліст, абаронца.

## Кар’ера
### Клюбная
Выхаванец гарадзенскага «Белкарду». Дарослую кар’еру пачаў у дублі жодзінскага «Тарпэда», дзе выступаў у якасьці нападніка. У 2011 годзе правёў чатыры матчы за асноўную каманду. Пазьней цягам трох гадоў выступаў у арэндзе ў Першай лізе, абараняючы колеры «Ліды», «Віцебску» і «Граніту». З апошнім клюбам стаў пераможцам Першай лігі. Падчас выступаў у Першай лізе паступова апусьціўся на пазыцыю абаронцы.

Па заканчэньні сэзону 2014 году вярнуўся ў Жодзін, аднак у выніку прагляду не падышоў каманды ды ў лютым пакінуў «Тарпэда-БелАЗ». Неўзабаве стаў гульцом «Гарадзеі», якой паводле вынікаў сэзону 2015 году дапамог прабіцца ў Найвышэйшую лігу. У студзені 2016 году падоўжыў кантракт з «цукровымі». У сэзоне 2016 году страціў месца ў асноўным складзе «Гарадзеі», правёўшы толькі 5 матчаў у Найвышэйшай лізе. У пачатку сэзону 2017 году і ў ліпені 2017 году гуляў у першай адзінаццатцы, астатні час пераважна заставаўся на лаўцы запасных. За сэзон згуляў у 7 матчах у Найвышэйшай лізе і ў двух матчах Кубках Беларусі. У сьнежні 2017 году па заканчэньні кантракту пакінуў «Гарадзею».

У лютым 2018 году адправіўся на прагляд у «Ліду» і ў выніку падпісаў кантракт. Пачынаў сэзон у асноўным складзе, аднак у красавіку атрымаў траўму. Вярнуўся на пляцоўку толькі ў чэрвені. У студзені 2019 году стаў гульцом жыткавіцкага ЮАС, аднак у красавіку таго ж году перабраўся ў «Смалявічы». У смалявіцкай камандзе чаргаваў выхады ў стартавым складзе і на замену, зь верасня пачаў часьцей заставацца на лаўцы запасных. У студзені 2020 году пакінуў «Смалявічы» і неўзабаве быў дыскваліфікаваны на год паводле справы аб дагаварных матчахх.

### Міжнародная
У 2009 годзе гуляў за зборную Беларусі (да 19 гадоў) у кваліфікацыйным раўндзе чэмпіянату Эўропы.

## Статыстыка

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Статыстыка «ПБ-Инфо»

Катэгорыя:Беларускія футбалісты
Улукі

**Улу́кі** — вёска ў Прапойскім раёне Магілёўскай вобласьці. Уваходзіць у склад Лапаціцкага сельсавету.

## Назва
Назва вёскі паходзіць ад таго, што разьмешчана яна на луцэ, якая ўтворана рэкамі Раста й Лясьнянка, т. б. знаходзіцца ў лукі, каля лукі. Старажылы таксама сьцьвярджаюць, што рака Проня адрэзала луку, выпраміла сваё ручво. Паселішча на луцэ й стала называцца Ўлукі.

## Гісторыя
Згадваецца ў 1643 годзе як вёска ў Аршанскім павеце Вялікага Княства Літоўскага.

У 1782 годзе згадваецца пад назвай *Улоскі*. У 1783 годзе 58 двароў, 282 жыхары. У 1865 годзе ў складзе Пацяраеўскай воласьці Быхаўскага павету Магілёўскай губэрні. У 1896 годзе маёнтак належаў купцу Мацейсону, які валодаў 3721 дзесяцінай зямлі, з вадзянымі млынамі, карчмой (1882). У вёсцы быў млын на р. Чыстая Лужа. У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска спалена.

## Насельніцтва
* 1999 год — 85 чалавек
* 2010 год — 50 чалавек
* 2011 год — 46 чалавек

## Інфраструктура
У вёсцы дзейнічае дом сацыяльных паслугаў.

## Асобы
* Іван Цішчанка (1912—1987) — беларускі хімік-арганік

## Крыніцы

Катэгорыя:Лапаціцкі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Прапойскага раёну
Аляксей Халецкі

**Аляксе́й Хале́цкі** (нарадзіўся 19 чэрвеня 1984 году) — колішні беларускі футбаліст і трэнэр. У часы гульнявой кар’еры выконкаў фунцыі абаронцы.

## Кар’ера
### Клюбная
Выхаванец менскай футбольнай школы. Доўгі час гуляў у структуры БАТЭ, але ня здолеў замацавацца ў першым складзе. Пазьней выступаў за розныя беларускія клюбы, а таксама гуляў ва Ўзбэкістане. У студзені 2011 году падпісаў кантракт з бабруйскай «Белшынай». Большую частку сэзону 2012 прапусьціў праз траўмы. У красавіку 2013 году перайшоў у «Віцебск», але ў жніўні 2013 году пакінуў віцебскі клюб і стаў гульцом «Слуцка». Дапамог слуцкаму клюбу атрымаць перамогу ў Першай лізе.

У сакавіку 2014 году падпісаў кантракт зь мікашэвіцкім «Гранітам». У якасьці асноўнага абаронцы прывёў мікашэвіцкі клюб да перамогі ў Першай лізе 2014 году. У лютым 2015 году перайшоў у «Гарадзею». У сьнежні 2015 году падоўжыў кантракт з клюбам на наступны сэзон, але на полі ў сэзоне 2016 зьяўляўся рэдка. Па сэзоне завяршыў кар’еру.

### Трэнэрская
У студзені 2017 году перайшоў на трэнэрскую працу ў «Гарадзеі». Заставаўся трэнэрам каманды да студзеня 2021 году, калі разам з усім трэнэрскім штабам пакінуў клюб, а неўзабаве «Гарадзея» спыніла існаваньне. Пазьней пачаў працаваць зь дзіцячымі камандамі ў Польшчы.

## Дасягненні
* Чэмпіён Беларусі: 2006
* Уладальнік Кубка Беларусі: 2006

## Статыстыка

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Статыстыка «ПБ-Инфо»

Катэгорыя:Нарадзіліся ў Менску
Катэгорыя:Беларускія футбалісты
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Энэргетык»-БДУ Менск
Катэгорыя:Футбалісты клюбу БАТЭ Барысаў
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Тарпэда-БелАЗ» Жодзін
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Белшына» Бабруйск
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Віцебск»
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Слуцак»
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Граніт» Мікашэвічы
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Гарадзея»
Рабавічы

**Ра́бавічы** (таксама — *Ра́бавіцкая Слабада́*, *Рабаві́чы*) — вёска ў Прапойскім раёне Магілёўскай вобласьці. Уваходзіць у склад Лапаціцкага сельсавету.

## Гісторыя
У 1560 годзе назва вёскі адзначаецца ў інвэнтары Дубровенскім пры апісаньні ўладаньняў, угодзьдзяў і сенажацяў сяла Цёплае (суседні Чавускі раён).

На мапе 1777 году Рабавічы ў Старабыхаўскай акрузе, вадзяны млын, паштовая станцыя. У 1831 годзе пабудавана драўляная Пакроўская царква. У 1865 годзе ў складзе Пацяраеўскай воласьці Быхаўскага павету Магілёўскай губэрні. У 1913 г. дзейнічала царкоўна-прыходзкая школа.

## Насельніцтва
* 1926 год — 794 чалавек
* 1999 год — 258 чалавек
* 2010 год — 168 чалавек
* 2011 год — 194 чалавек

## Інфраструктура
У вёсцы дзейнічаюць крама і сельская бібліятэка-клюб.

## Крыніцы

Катэгорыя:Лапаціцкі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Прапойскага раёну
Узгорск

**Узго́рск** — вёска ў Прапойскім раёне Магілёўскай вобласьці. Уваходзіць у склад Лапаціцкага сельсавету.

## Назва
Назва адлюстроўвае гарысты (узгоркавы) рэльеф каля ракі Расты, на крутым правым беразе якой разьмешчана вёска.

## Гісторыя
Паводле сьведчаньня мясцовых старажылаў, вёска ўзьнікла пасьля адмены прыгону (1861). Адначасова вядома, што яшчэ ў 1783 годзе ў вёсцы было 5 двароў, 19 жыхароў.

## Насельніцтва
* 1926 год — 191 чалавек
* 1999 год — 10 чалавек
* 2010 год — 5 чалавек
* 2011 год — 6 чалавек

## Асобы
* Міхаіл Бяганскі (нар. 1934) — Герой Сацыялістычнай Працы

## Дадатковыя зьвесткі
У вёсцы Ўзгорск жылі прадзед і прабабуля Алы Пугачовай (Павал і Марыя), у якіх было 7 дзяцей. Марыя (у акрузе была вядомай лекаркай і варажбіткай) дажыла амаль да 90 гадоў (памерла на хаду), пахаваная ў вёсцы Нядашава (Магілёўская вобласьць), Павал памёр ва ўзросьце каля 40 гадоў (пахаваны ў вёсцы Ўзгорск).

## Крыніцы

Катэгорыя:Лапаціцкі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Прапойскага раёну
Дзяніс Якубовіч

**Дзяніс Якубовіч** (нарадзіўся 31 сакавіка 1988 году) — колішні беларускі футбаліст, паўабаронца.

## Кар’ера
Пачынаў кар’еру ў «Маладэчне». Пазьней гуляў за дубль менскага «Дынама» і салігорскага «Шахцёру». З 2010 году выступаў у Першай лізе за «Граніт», «Слуцак» і «Слонім». У 2014 годзе вярнуўся ў «Граніт» і дапамог яму перамагчы ў Першай лізе, але наступны сэзон быў вымушаны цалкам прапусьціць праз траўмы.

У сакавіку 2016 году прыбыў на прагляд у «Гарадзею» і ў выніку падпісаў кантракт з клюбам. У сэзоне 2016 году спачатку зрэдку зьяўляўся на полі, але зь верасня замацаваўся ў стартавым складзе на пазыцыі апорнага паўабаронцы. У студзені 2017 году падоўжыў кантракт з «Гарадзеяй». У сэзоне 2017 году ня меў рэгулярнага месца ў асноўным складзе, і ў сьнежні 2017 году па заканчэньні кантракта пакінуў «Гарадзею».

У студзені 2018 году пачаў трэнавацца зь менскім «Тарпэда» і неўзабаве падпісаў кантракт са сталічным клюбам. Хутка замацаваўся ў асноўным складзе каманды, аднак зь верасня 2018 году перастаў зьяўляцца на полі. У студзені 2019 году пакінуў «Тарпэда».

Неўзабаве пасьля зыходу з сталічнага клюбу ўзмоцніў склад жыткавіцкага ЮАС, а ў красавіку 2019 году перабраўся ў «Смаргонь». Пакінуў «Смаргонь» у ліпені 2019 году. У лютым 2020 году зноў далучыўся да смаргонскай каманды. У 2021 годзе, калі «Смаргонь» атрымала месца ў Найвышэйшай лізе, пачаў абараняць колеры дублюючага складу, не прыцягваўся да асноўнай каманды. Пакінуў клюб у верасьні 2021 году.

## Статыстыка

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Статыстыка «ПБ-Инфо»

Катэгорыя:Беларускія футбалісты
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Хваля» Пінск
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Шахцёр» Салігорск
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Граніт» Мікашэвічы
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Слуцак»
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Слонім-2017»
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Гарадзея»
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Тарпэда» Менск
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Смаргонь»
Васілеўскі

**Васіле́ўскі** — прозьвішча.

## Вядомыя носьбіты
* Аляксей Васілеўскі (нарадзіўся ў 1993 годзе) — беларускі футбаліст
* Антон Васілеўскі (1891—1984) — беларускі пісьменьнік, выдавец
* Даніла Васілеўскі(1889—1963) — беларускі гісторык, літаратуразнавец, краязнавец
* Марцін Васілеўскі (нарадзіўся ў 1980 годзе) — польскі футбаліст
* Пятро Васілеўскі — беларускі пісьменьнік, рэжысэр

## Глядзіце таксама
* Васілеўская
Ільля Каўпачук

**Ільля́ Каўпачу́к** ( 9 кастрычніка 1990 году) — беларускі футбаліст, абаронца польскага клюбу «Легіяновія».

## Кар’ера
Выхаванец бярозаўскай ДЮСШ, а пачынаў кар’еру ў складзе дублю менскага «Дынама». З 2010 году выступаў за берасьцейскае «Дынама», гуляючы пераважна за дубль. У Найвышэйшай лізе правёў 5 матчаў. У 2012 году далучыўся да пінскай «Хвалі». Здолеў замацавацца ў першай адзінаццатцы пінчукоў, за два гады згуляўшы ў 52 матчах. За гэты час Каўпачук улучыў чатыры галы ў брамы супернікаў. У сэзоне 2013 году быў капітанам пінскай каманды.

У сьнежні 2013 году перайшоў у «Гомель». Аднак ня даў рады ў гомельскім клюбе і ў сакавіку 2014 году на правах арэнды перайшоў у мікашэвіцкі «Граніт». У якасьці гульца асноўнага складу дапамог «Граніту» перамагчы ў Першай лізе. Па заканчэньні тэрміну арэнды ў сьнежні 2014 году вярнуўся ў «Гомель».

У лютым 2015 году, пакінуўшы «Гомель», перайшоў у «Гарадзею». У сьнежні 2015 году падоўжыў кантракт з «Гарадзеяй» на наступны сэзон, але на полі ў сэзоне 2016 году зьяўляўся зрэдку. У першай палове сэзону 2017 году не зьяўляўся на полі ў асноўнай камандзе «Гарадзеі», выступаючы толькі за дубль. У ліпені 2017 году перайшоў у летувіскі клюб «Атлянтас» з Клайпеды, але адышоў зь яго па заканчэньні сэзону 2017 году. У першай палове 2018 году не гуляў, лякуючыся ад траўмы. У жніўні 2018 году далучыўся да іншага клюбу паўночна-заходніх суседзяў — «Каўна Жальгірыса».

У сьнежні 2018 году вярнуўся ў Беларусь, стаўшы гульцом берасьцейскага «Руха». Замацаваўся ў стартавым складзе каманды і дапамог ёй прасунуцца ў Найвышэйшую лігу. У першай палове 2020 году заставаўся футбалістам пачатковага складу, але з жніўня стаў радзей зьяўляцца на пляцоўцы. У студзені 2021 году пакінуў «Рух».

У лютым 2021 году склаў працоўную ўгоду з казаскім клюбам «Жэтысу». У студзені 2022 году трэнаваўся зь берасьцейскім «Дынама» і ў лютым афіцыйна далучыўся да складу клюбу. У сэзоне 2022 году гуляў пераважна ў пачатковым складзе дынамаўцаў. У студзені 2023 году падоўжыў пагадненьне з клюбам, а ў студзені 2024 году падпісаў новы кантракт. У сэзоне 2024 году быў гульцом ратацыі, па сэзоне знайшоў каманду «Легіяновію» зь пятага дывізіёну Польшчы.

## Статыстыка

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Статыстыка «ПБ-Инфо»

Катэгорыя:Беларускія футбалісты
Эканоміка Аўстрыі

**[[Аўстрыя]]** зьяўляецца адной з 11 самых багатых краін па аб’ёме СУП (Сукупны ўнутраны прадукт) на душу насельніцтва, мае добра разьвітую сацыяльна-арыентаваную рынкавую эканоміку і высокі ўзровень жыцьця. Да 1980-х гадоў многія з найбуйнейшых прамысловых прадпрыемстваў Аўстрыі былі нацыяналізаваныя, аднак у апошнія гады прыватызацыя скараціла дзяржаўную маёмасьць да ўзроўню, супастаўнага зь іншымі эўрапейскімі эканомікамі. У Аўстрыі асабліва моцны рух працоўных, які мае вялікі ўплыў на працоўную палітыку. Разам з высокаразьвітой прамысловасьцю найбольш важнай часткай нацыянальнай эканомікі зьяўляецца міжнародны турызм.

Гістарычна галоўным гандлёвым партнэрам Аўстрыі была Нямеччына, што робіць аўстрыйскую эканоміку ўразьлівай да зьменаў у эканоміцы Нямеччыны. Аднак сяброўства Аўстрыі ў Эўрапейскім Зьвязе дапамагло ёй набыць больш цесныя сувязі з эканомікамі іншых дзяржаваў-членаў ЭЗ. У 2000-х гадах рост МУП Аўстрыі паскорыўся, склаўшы 3,3% у 2006 годзе.

У 2004 годзе Аўстрыя была чацьвёртай сярод самых багатых краінаў у Эўрапейскім Зьвязе пасьля Люксэмбургу, Ірляндыі і Нідэрляндаў, маючы СУП на душу насельніцтва каля €27666. У сваю чаргу сталіца Аўстрыі Вена заняла пятае месца сярод самых багатых рэгіёнаў Эўропы пасьля Унутранага Лёндану, Люксэмбургу, Брусэльскага сталічнага рэгіёну і Гамбургу з СУП на душу насельніцтва €38632.

*
Аўстрыя
Раман Гаеў

**Раман Гаеў** ( 20 студзеня 1989 году) — колішні беларускі футбаліст, абаронца.

## Кар’ера
### Клюбная
З 2005 году выступаў у дублі менскага «Дынама». У 2008 годзе згуляў 9 матчаў у Найвышэйшай лізе за асноўную каманду менчукоў. Сэзон 2010 году правёў у арэндзе ў гомельскім ДБК, а пасьля выступаў за сталічныя клюбы Першай лігі, як то «Партызан», СКВІЧ і «Іслач». У красавіку 2015 году стаў гульцом «Крумкачоў», якому дапамог прабіцца ў Найвышэйшую лігу.

У жніўні 2016 году перайшоў у менскае «Тарпэда», дзе замацаваўся ў пачатковым складзе. Толькі ў сэзоне 2019 году страціў месца ў асноўным складзе. У ліпені 2019 году пакінуў «Тарпэда» ў сувязі зь фінансавымі цяжкасьцямі. У жніўні 2019 году стаў гульцом «Андэрдога» з Чысьці. У сакавіку 2020 году вярнуўся ў склад «Крумкачоў». Спачатку выходзіў на замену, пасьля зьяўляўся ў стартавым складзе. У ліпені 2020 году пакінуў каманду і неўзабаве далучыўся да рагачоўскага «Дняпра».

У першай палове 2021 году заставаўся гульцом рагачоўскай каманды, якая зьмяніла назву на «Макслайн», а ў ліпені 2021 году перайшоў у польскі клюб «Старогард Гданьскі» з чацьвертага дывізіёну. Пазьней далучыўся да «Глухалазаў», а ў сэзоне 2022—2023 гадоў стаў выступаць за «Тэмпа».

### Міжнародная
У 2008—2009 гадах згуляў тры матчы за малодшую моладзевую зборную Беларусі.

## Статыстыка

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Статыстыка «ПБ-Инфо»

Катэгорыя:Беларускія футбалісты