Mayhem (альбом)

***Mayhem*** *(«Хаос»)* — восьмы студыйны альбом амэрыканскай сьпявачкі, аўтаркі песьняў і акторкі Лэдзі Гагі, разглядаецца як частка чарговага этапу трансфармацыі Лэдзі Гагі, у якім музыка, мода і пэрформанс утвараюць адзінае мастацкае выказваньне. Быў выпушчаны 7 сакавіка 2025 году на лэйблах Streamline і Interscope Records. Падчас працы над альбомам Гага супрацоўнічала з прадзюсарамі Andrew Watt, Cirkut і Gesaffelstein, што паўплывала на фармаваньне альбому, які апісваюць як «хаатычны размыў жанраў» — перадусім сынт-поп з уплывамі індастрыял-дансу, а таксама з элемэнтамі электра, дыска, фанку, індастрыял-попу, року і поп-року. Тэматычна альбом дасьледуе любоў, хаос, славу, ідэнтычнасьць і жаданьне праз мэтафары трансфармацыі, дуальнасьці і празьмернасьці. Візуальны пэрыяд альбому адзначыўся цёмнай аванґарднай эстэтыкай з уплывамі готыкі і кіберпанку. **Mayhem** быў запісаны ў студыі Shangri-La, што належыць Рыку Рубіну, у Малібу, Каліфорнія. 

Выхаду альбому папярэднічалі два сынґлы. Галоўны сынґл **«Disease»** выйшаў 25 кастрычніка 2024 году, а другі — **«Abracadabra»** — быў выпушчаны 3 лютага 2025 году і дасягнуў 5 месца ў чарце Billboard Global 200 і 13 месца ў амэрыканскім Billboard Hot 100. Альбом таксама ўтрымлівае сусьветны хіт і ляўрэат прэміі «Ґрэмі» **«Die with a Smile»** — дуэт з Бруна Марсам, які заняў 1 месца ў міжнародных чартах, а таксама **«The Dead Dance»** у лічбавым перавыданьні.

Альбом узначаліў чарты ў 23 краінах, а таксама дасягнуў 2 месца ў Францыі, Нідэрляндах і Швэцыі. У ЗША ён стаў сёмым альбомам Гагі, які заняў 1 месца ў Billboard 200, і паставіў рэкорд найбольшых продажаў за першы тыдзень 2025 году для жаночага альбому, утрымліваючы гэты статус шэсьць месяцаў. Альбом быў сэртыфікаваны як **плятынавы** паводле RIAA, а таксама атрымаў залатыя і плятынавыя сэртыфікацыі ў іншых краінах.

**Mayhem** атрымаў высокія ацэнкі крытыкаў, якія назвалі яго ўпэўненым вяртаньнем да поп-каранёў артысткі і параўноўвалі з альбомам **«The Fame»** (2008). Рэцэнзэнты адзначалі прадзюсаваньне, стылістычную разнастайнасьць, мастацкую адвагу і цэльнае спалучэньне жанраў і канцэптаў. Гэта стаў **найвышэйш рэйтынгаваны рэліз** Лэдзі Гагі на плятформе Metacritic і яе **найлепшая адзнака на Metacritic**. Альбом таксама стаў самым высока ацэненым у яе кар’еры на Metacritic.

Альбом намінаваны ў **васьмі катэгорыях** на 68-й цырымоніі Grammy Awards, у тым ліку **«Альбом году»** і **«Найлепшы поп-вакальны альбом»**. Для прамоцыі праекту Гага зьявілася ў шэрагу тэлевізійных выступаў, а таксама стварыла **«The Art of Personal Chaos»** — тэатралізаванае канцэртнае шоў з наратыўнымі элемэнтамі. Яго пачатковая вэрсія стала асновай для прамо-пэрформансаў 2025 году, у тым ліку **галоўнага выступу на Coachella** і **бясплатнага канцэрту на пляжы Капакабана ў [[Бразылія|Бразыліі]]**, які сабраў **найвялікшы аўдыторыйны натоўп у гісторыі жаночых артыстаў**. Пазьней пашыраная вэрсія шоў увайшла ў ейны восьмы канцэртны тур **«The Mayhem Ball»** (2025–2026). Абедзьве вэрсіі канцэртнай праграмы атрымалі высокія ацэнкі за пастаноўку і мастацкую канцэптуальнасьць

## Перадгісторыя
У 2022 годзе Лэдзі Гага распачала сусьветны тур **Chromatica Ball** і паралельна пачала працу над новым музычным матэрыялам. За некалькі месяцаў да афіцыйнага анансаваньня альбому артыстка публікавала ў сацыяльных сетках фатаздымкі, зробленыя ў студыі гуказапісу, намякаючы на творчы працэс і працу над новым праектам. У сакавіку 2024 году Гага ўпершыню публічна загаварыла пра альбом у інтэрвію, адзначыўшы, што «піша адны з найлепшых песень, якія можа прыгадаць», і дадала, што гэта «лепшыя тэксты і мэлядыі, над якімі яна працавала за апошнія гады».

У траўні 2024 году выйшаў канцэртны фільм **Gaga Chromatica Ball**, у фінальнай частцы якога быў зьмешчаны кароткі фрагмэнт новай музыкі — адзін з першых аўдыя-тызэраў будучага альбому. Паводле словаў сьпявачкі, новы поп-альбом быў створаны «з пачуцьця шчасьця» і натхнёны ідэяй творчай радасьці і эмацыйнай адкрытасьці. Гэты кірунак таксама падтрымаў ейны жаніх **Майкл Паланскі** (*Michael Polansky*), які параіў артыстцы запісаць поп-праект і «абаперціся на ягоную сьветлую, радасную энэргію».

Улетку 2024 году Гага працягнула прамоцыю праз музычныя намёкі: у ліпені яна зьдзівіла прыхільнікаў, прайграўшы фрагмэнты двух нявыдадзеных песень адразу пасьля свайго выступу на адкрыцьці **[[Летнія Алімпійскія гульні 2024 году|Летніх Алімпійскіх гульняў 2024 году]]**. У сьнежні 2024 году, у інтэрвію для **Los Angeles Times**, Лэдзі Гага пацьвердзіла, што дуэт з Бруна Марсам **«Die with a Smile»** увайшоў у фінальны трэкліст альбому і стане часткай агульнай канцэпцыі рэлізу.

## Стварэньне альбому
Паводле словаў Гагі, натхненьне для праекту ўзьнікла ў пэрыяд глыбокай самааналітыкі і перажываньня асабістых цяжкасьцяў, што прывяло да пераасэнсаваньня ейнага творчага шляху і музычнай ідэнтычнасьці. Альбом таксама апісваецца ёю як «трансгрэсіўнае падарожжа праз жанры» — экспэрымэнтальная праца, у якой адлюстраваныя разнастайныя ўплывы ейнага жыцьцявага і музычнага досьведу.

У інтэрвію для **[[Rolling Stone]]** 10 сьнежня 2024 году Лэдзі Гага ахарактарызавала *[[Mayhem (альбом)|Mayhem]]* як эклектычны праект, што спалучае кантрастныя стылі, эмоцыі і гукавыя рашэньні, аб’яднаныя цэнтральнай тэмай — любоўю да музыкі і любоўю як адказам на хаос. У гэтым жа інтэрвію яна адзначыла, што:Альбом прасякнуты маёй любоўю да музыкі: разнастайнасьцю жанраў, стыляў і мараў. Ён скача ад аднаго жанру да другога так, нібыта ў гэтым ёсьць нешта сапсаванае, але ўрэшце завяршаецца любоўю. Гэта мой адказ на жыцьцёвы хаос: я знаходжу супакой у любові. Кожная песня ўзьнікла як адданьне марам мінулага, нібыта я наноў згадваю ўсе дрэнныя рашэньні, якія прымала ў жыцьці. Часам мы гукава даводзім гучаньне да мяжы, часам — усё круціцца толькі вакол любові. І менавіта гэта, для мяне, і ёсьць сапраўдны хаос. Цяжка бачыць сьвятло, але ўнутраны хаос робіцца яшчэ цяжэйшым, калі ты час ад часу бачыш сонца. Таму альбом утрымлівае крыху ўсяго — гэта цэльны досьвед і поўная мастацкая гісторыя.Гага таксама казала, што праект пачаўся з «сутыкненьня са страхам вяртаньня да поп-музыкі, якую любілі ейныя першыя прыхільнікі», параўнаўшы працэс запісу з «перазборкай разбітага люстэрка: нават калі аскепкі ня зьбіраюцца ідэальна, можна стварыць нешта прыгожае і цэльнае па-новаму». Музычна альбом быў натхнёны **індастрыял-дансам** і электроннай сцэнай, а таксама вызначаны як «жанраломны» і «хаатычны». Журналіст **Jonathan Van Meter** (Vogue) апісаў адзін з трэкаў як «напружаны і зьмрочны… старая добрая гагаўская бэнґэр-бомба, трывожная, але адначасова ўздымная». Значны ўнёсак у гучаньне зрабіў таксама францускі прадзюсар **Gesaffelstein**, які браў удзел у працы над альбомам.

## Напісаньне і запіс
У траўні 2024 году, падчас сэсіі Q&A пасьля прэм’еры спэцыяльнага фільму **Gaga Chromatica Ball**, Лэдзі Гага паведаміла, што цалкам паглыбленая ў працэс напісаньня і запісу новага альбому. Яна апісала матэрыял як «абсалютна іншы ад усяго, што рабіла раней», падкрэсьліўшы экспэрымэнты з разбурэньнем жанравых межаў і ўключэньнем новых творчых уплываў. Паводле словаў артысткі, кожны трэк адлюстроўвае ейны ўнутраны хаос, але пададзены ў сьвяточным, камунікатыўным ключы — каб працаваць у розных прасторах успрыманьня: ад вечарынкі да інтымнага моманту дома.

У межах так званай **Little Monster Press Conference** сьпявачка ўдакладніла, што для праекту было створана **больш за 50 дэма-песень**, зь якіх **14 увайшлі ў стандартнае выданьне альбому**. Артыстка таксама адзначала, што *Mayhem* вяртае яе да ранейшага творчага працэсу, заснаванага на **жывых інструмэнтах і аналяґавых экспэрымэнтах з гукам**.

Асноўны запіс альбому адбываўся ў **студыі Shangri-La Рыка Рубіна ў Малібу (Каліфорнія)** — тым самым месцы, дзе Гага раней стварала **Joanne (2016)** і саўндтрэк да **A Star Is Born (2018)**. Дадатковыя сэсіі праходзілі ў **The Village Studios (Заходні Лос-Анджэлес)**, **Henson Recording Studios ([[Галівуд]])** і **Shampoo Press & Curl Studios**. Зьвядзеньне ўсіх трэкаў адбылося ў **MixStar Studios (Virginia Beach)**, майстэрынґ — у **Sterling Sound (Нью-Джэрзі)**.

Прадзюсар **Cirkut** у размове з **Billboard** адзначыў, што мэта галоўнага сынґлу **«Disease»** палягала ў тым, каб захаваць «эсэнцыю Гагі», але падаць яе ў **новым, сьвежым прачытаньні**. Ён апісаў трэк як **смелы і тэатральна-драматычны, з агрэсіўным гукавым ударам**, што павінен «адразу ўражваць слухача». **Andrew Watt**, другі ключавы прадзюсар праекту, назваў працэс **спантанным і жывым**, адзначыўшы, што «Гага чуе ідэю, хапае мікрафон і плыве ў патоку». Паводле яго, **«Abracadabra»** была створаная **на месцы, за фартэпіяна**, дзе Гага адразу разьвіла мэлядыю і структуру на клявішах.

Асобным этапам стала праца над **«Die with a Smile»** — дуэтам з **Бруна Марсам**, які быў завершаны **за адну ноч у суседняй студыі**, з уплывамі **гармоніяў 1970-х** і творчасьці **Carole King ды James Taylor**. Watt адзначаў, што сэсія была **цалкам жывой**: **Марс граў на гітары**, а **Гага адразу пісала акорды і бас-лініі**. Хаця трэк спачатку не плянаваўся ў альбом, Лэдзі Гага назвала яго «адсутным фрагмэнтам», які **аб’яднаў канцэпцыі любові, хаосу і прымірэньня**, зрабіўшы праект **цэльным па ідэі і гуку**. Watt падкрэсьліў, што трэк заўсёды быў часткай праекту, бо **запісваўся падчас сэсіяў ''Mayhem***, што і вызначыла ягоны фінальны статус у трэклісьце.

== Мастацкі кірунак ==
Пэрыяд *Mayhem* быў адзначаны цёмнай, аванґарднай эстэтыкай з выразнымі гатычнымі ўплывамі. Падчас прамоцыі альбому Лэдзі Гага зьяўлялася ў манахромных вобразах, якія спалучалі матывы кіберпанку, готыкі і высокай моды, але ў больш мінімалістычным і футурыстычным прачытаньні, чым у папярэднія творчыя эпохі. Крытыкі і мэдыйныя выданьні параўноўвалі гэты стыль з пэрыядам *'Born This Way** (2011), падкрэсьліваючы ягоныя мінімалістычнасьць, тэхналягічную эстэтыку і візуальную трывожнасьць. Сама артыстка апісвала кірунак як «трывожны ў сутнасьці, але паэтычна выразны і візуальна ўдарны, нягледзячы на цемру».

У інтэрвію для **InStyle** Гага прызналася, што яе візуальныя рашэньні таксама вынікалі з пачуцьця трывогі, якое суправаджае ейны творчы працэс:<blockquote>«Спачатку я хацела дасьледаваць штосьці сьмелае ў колерах, але і крыху трывожнае, бо менавіта такую трывогу я адчуваю, калі ствараю музыку».</blockquote>Гэтая дуальнасьць стала цэнтральным візуальным матывам і ў музычных відэа, дзе Гага выкарыстоўвала пэрсанажаў і вобразы, што ўвасаблялі розныя грані ейнай ідэнтычнасьці. Для сцэнічных і відэа-касьцюмаў яна супрацоўнічала з шэрагам дызайнэрскіх імёнаў. У відэа **«Disease»** былі прадстаўленыя вобразы ад **Peri Rosenzweig, Nick Royal, Charles de Vilmorin і Comme des Garçons**. У відэа **«Abracadabra»** сцэнічны гардэроб стваралі **Olivier Theyskens і Sam Lewis**, капелюшы — **Stephen Jones і Maximilian Gedra**, а аксэсуары паходзілі ад **Chrome Hearts і Dosisg6c**. Асобна падкрэсьлівалася, што падчас працы над **«Abracadabra»** Гага і ейная каманда рабілі стаўку на **перапрацоўку і паўторнае выкарыстаньне матэрыялаў**, каб зьменшыць экалягічны ўплыў гардэробу: у ход ішлі **старыя вясельныя сукенкі, архіўныя тканіны і матэрыялы з папярэдніх праектаў**.

Для трэцяга відэа-этапу — **«The Dead Dance»** — дызайнэрка **Colleen Atwood** стварыла вобраз у **віктарыянскім духу**, з карсэтным б’юст’е, шмат’яруснай спадніцай і стужкавымі дэталямі; у фінальнай частцы відэа артыстка паўстае ў больш сучасным, кантрасным убраньні: топе-бэбідол і аб’ёмных штанах. Мэдыі параўноўвалі мастацкі стыль відэа ''Mayhem'' з эпохай **The Fame Monster** (2009), адзначаючы цёмную, тэатральную і канцэптуальна кіношную якасьць. **Vogue** апісваў гэты візуальны этап як «скажоную модную фантазію, дзе глямур сутыкаецца з гратэскам», падкрэсьліваючы выразныя каўсьцюмы і мэйкап-рашэньні. **Rolling Stone, Billboard і Pitchfork** адзначалі дакладнае спалучэньне мастацтва і моды, праводзячы асацыяцыі з **«Bad Romance»** (2009) і акцэнтуючы на **кінэматаграфічнай і канцэптуальнай моцы прамоцыі**.

У лютым 2025 году, падчас буйных мэдыйных зьяваў — у тым ліку **Grammy Awards 67 і канцэрту FireAid** — Гага захоўвала цэльны імідж: **драматычныя чорныя сукенкі, скульптурныя сілуэты, кароткі міні-боб і абяленыя бровы**. На Grammy яна зьявілася ў **віктарыянскім ансамблі ад Samuel Lewis**, дапоўненым **вінтажным калье Tiffany & Co.**, створаным паводле мастацкага кірунку **Louis Comfort Tiffany**. Пасьля гэтага эстэтыка пашырылася і на сцэнічны гардэроб туру **The Mayhem Ball (2025–2026)**, дзе артыстка працягнула дасьледаваньне дуальнасьці праз **гатычныя і опэрныя візуальныя матывы**.

8 сакавіка 2025 году ў праграме **Saturday Night Live** Гага прадставіла два кантрасныя вобразы: **структураваны чырвоны ансамбль для «Abracadabra»** (у дыялёгу з відэа-эстэтыкай) і **фіялетавы глэм-рокавы вобраз для «Killah»**, які **Variety** параўнаў з эстэтыкай **Prince і глэм-року**, назваўшы сцэнічную прысутнасьць артысткі **«гіпэркінэтычнай»** і канцэптуальна дакладнай. Пасьля эфіру яна была заўважаная ў **бодысьюце Victoria’s Secret і галаўным упрыгожаньні ад іспанскага дызайнэра Betto García**, што, паводле **Vogue**, яшчэ раз падкрэсьліла «ейную здольнасьць арганічна ўпісваць аванґардную моду ў музычнае мастацкае выказваньне».

== Кампазыцыя ==
Паводле Гагі, ''Mayhem'' — гэта даніна яе «любові да музыкі», якая аб’ядноўвае шырокі спэктар жанраў, стыляў і розных мараў.  У інтэрвію ''Los Angeles Times'' яна адзначыла, што альбом моцна натхнёны індастрыял-музыкай і іншымі кірункамі электронікі, тлумачачы: «Мяне, напэўна, судзілі за тое, што я не трымаюся нечага аднаго, але менавіта ў гэтым — мая жыцьцёвая сіла».  Яна апісала гучаньне як «суцэльны хаос», які «ламае мноства правілаў і прыносіць шмат весялосьці», называючы сярод уплываў: «альтэрнатыву 90-х, электра-грандж, мэлёдыі Прынса і Боўі, гітары і стаўленьне, фанкавыя бас-лініі, францускую электронную музыку і аналягавыя сынтэзатары».  З гледзішча жанраў яна дадала: «Гэта проста прыемна. Гэта добра гучыць. Гэта пра тое, каб ісьці за ўласным хаосам туды, куды ён цябе прывядзе ў жыцьці».

''Slant Magazine'' адзначыў, што ''Mayhem'' амаль цалкам грунтуецца на сынт-попе 1980-х, асабліва ў сярэдняй частцы — ад «Zombieboy» да боўі-эскавага «Killah».  ''Rolling Stone'' назваў альбом данінай музычным уплывам Гагі, апісаўшы яго як «хаатычны і няспынна зьменлівы».

Яе жаніх, Майкл Паланскі, адыграў істотную творчую ролю і заахвоціў яе вярнуцца да поп-музыкі.  Гага патлумачыла, што ягоная падтрымка дапамагла ёй аднавіць сувязь са сваёй артыстычнасьцю, і назвала альбом «адноўленай шчасьлівасьцю» ў параўнаньні з ''Chromatica''.  Песьня «Blade of Grass» узьнікла пад уражаньнем іхнай размовы,  а таксама ён пераканаў яе пакінуць у трэклісьце «How Bad Do U Want Me».  У інтэрвію яна падкрэсьліла, што альбом стаў адыходам ад канцэптуальных абмежаваньняў і адлюстраваў працэс асабістага самапераадкрыцьця.<blockquote>«Падчас стварэньня гэтага альбому я па-сапраўднаму навучылася любіць сябе праз усё гэта. Частка пасланьня… у тым, што твае дэманы з табой і на пачатку, і ў канцы… Магчыма, мы здольныя пасябраваць з гэтай рэчаіснасьцю хутчэй, замест таго каб увесь час уцякаць ад яе».</blockquote>

=== Музыка і тэксты ===
Музычна ''Mayhem'' — пераважна сынт-поп-альбом,  які ўлучае элементы электра, дыско, фанку, індастрыял-попу, року, поп-року, танцавальнай і софт-рок-музыкі.  Праект азначыў вяртаньне Гагі да сьмялейшага, больш экспэрымэнтальнага гучаньня, адыходзячы ад эстэтыкі ''Chromatica'' і вяртаючы эклектыку яе раньняй кар’еры.

Крытыкі падкрэсьлілі зьліцьцё электронных каранёў зь «пераважнай энэргіяй» (''Rolling Stone'')  і здольнасьць аб’ядноўваць індастрыял, хаўс і дыско, не губляючы актуальнасьці (''The Guardian'').  ''NME'' і ''Clash'' пагадзіліся, што альбом вяртае яе «максымалісцкі поп» зь яркімі хукамі і вытворчасьцю ад эўрадэнсу да фанку 70-х і гукавых экспэрымэнтаў.  ''The Independent'' назваў альбом прыкладам «кантраляванага хаосу» з сучаснай, адшліфаванай вытворчасьцю.

Гага таксама адзначыла ўплыў бальнай (ballroom) культуры Нью-Ёрку, якая натхняла яе на «грацыю, свабоду і самавыяўленьне», зь якімі яна пазнаёмілася праз ''Paris Is Burning'' (1990).  Альбом мае нестандартную структуру, дзе кожны трэк працуе як разьдзел агульнай гатычнай канцэпцыі — «шэраг гатычных мараў, дзе суіснуюць танцавальная поп-энэргія, індастрыяльная цемра і рокавая тэатральнасьць».

=== Песьні ===
Галоўныя тэмы альбому ''Mayhem'' круцяцца вакол славы, ідэнтычнасьці, жаданьня і хаосу, раскрытых праз мэтафары трансфармацыі, дваістасьці і празьмернасьці. Песьні разглядаюць уплыў знакамітасьці, унутраную барацьбу паміж публічным вобразам і асабістай сутнасьцю, а таксама эўфарыю і распусту як формы ўцёкаў ад рэчаіснасьці.

Альбом пачынаецца з «Disease» — трэку, што спалучае dance-pop, EDM, індастрыял, рок і rage. У ім Гага сьпявае пра апантанае жаданьне «вылекаваць каханага», падаючы гартанны, насычаны рокам вакал, які крытыкі параўноўвалі з панкам.

Другі трэк, «Abracadabra», — танцавальная поп-песьня з рысамі electropop, цёмнага попу, хаўсу і эўрапопу. У ёй выкарыстаны сэмпл «Spellbound» гурту ''Siouxsie and the Banshees'', што прынесла калектыву аўтарскія крэдыты. Паводле самой Гагі, тэкст песьні — пра «сустрэчу з выклікамі і пошук чараўніцтва».

Трэці трэк, «Garden of Eden», зьмешвае поп-эстэтыку 2000-х з электроннымі тэкстурамі і скажоным прыпевам. Крытыкі адзначылі ў ім рэйв-настрой і кантраст паміж эўфарыяй і індастрыяльнай цемрай.

Чацьвёрты трэк, «Perfect Celebrity», выкананы ў стылі электра-гранджу і крытыкуе культуру славы і мэдыйнае ўспрыняцьце знакамітасьцяў.

Пяты, «Vanish into You», спалучае glam rock і экспэрымэнтальны поп з прыпевамі, натхнёнымі [[Дэйвід Боўі|Боўі]], і тэкстамі пра капітуляцыю й растварэньне ў іншым.

Шосты трэк, «Killah» (прадусар — Гэсафэльстайн), — гэта індастрыяльны electro-funk з уплывамі ''[[Nine Inch Nails]]'' і вобразам фатальнай жанчыны.

Сёмы, «Zombieboy», — даніна памяці мадэлі Рыку Джэнэсту; у ім зьмешаны фанк і дыско, а тэкст дасьледуе матыў празьмернасьці.

Восьмы, «LoveDrug», перадае энэргію стадыённага року і выкарыстоўвае залежнасьць як мэтафару каханьня.

Дзявяты трэк, «How Bad Do U Want Me», гучыць у духу сынт-попу 1980-х і разглядае імідж і жаданьне, адсылаючы да ''Depeche Mode'' і ''Yazoo''.

Дзясяты, «Don't Call Tonight», вяртаецца да фанку й эўрапопу з эфэктам talk box і апавядае пра таксычныя адносіны.

Адзінаццаты, «Shadow of a Man», спалучае дыско й electropop і ўздымае тэму сэксізму ў музычнай і забаўляльнай індустрыі.

Дванаццаты, «The Beast», гуляе з ідэяй дваістасьці і жарсьці, маючы драматычнае гітарнае сола.

Перадапошні трэк, «Blade of Grass», — мінімалістычная баляда, натхнёная жаніхом Гагі і сымбалічнай прапановай.

Альбом завяршае «Die with a Smile» — душэўная соўл-баляда з Бруна Марсам пра безумоўнае каханьне пасярод хаосу.

У лічбавае выданьне таксама ўвайшлі бонус-трэкі:

— «The Dead Dance» (фанкавыя рытмы, сынты 1980-х, трансфармацыя і стойкасьць),

— «Can't Stop the High» (чысты электра-грандж),

— «Kill for Love» (цёмны electropop пра жаданьне, небясьпеку і адданасьць).

== Рэліз ==
Падчас прамоцыі ''Joker: Folie à Deux'' (2024) Гага абвясьціла, што галоўны сынгл выйдзе ў кастрычніку 2024 году, а сам альбом плянаваўся на люты 2025-га, пасьля рэлізу ў лютым наступнага году.  21 [[Студзень|студзеня]] [[2025]] году яна запусьціла на сваім сайце зваротны адлік да 27 студзеня.  Штодня сайт паказваў новы арт, натхнёны ейнымі папярэднімі альбомамі: ''The Fame'', ''The Fame Monster'', ''Born This Way'', ''Artpop'', ''Joanne'', ''Chromatica'' і ''Harlequin''.  Па заканчэньні адліку былі раскрытыя назва альбому, афіцыйная вокладка і дата выхаду — 7 сакавіка.  Яшчэ да афіцыйнага анонсу ў Нью-Ёрку зьявіліся прамацыйныя плякаты: чорна-белы партрэт Гагі, а назва і дата рэлізу былі напісаныя чырвоным унізе.

17 лютага сайт абнавіўся інтэрактыўным фонам, дзе наведнікі маглі «выяўляць» радкі тэкстаў, што зьнікалі пры руху курсора па экране.  22 лютага яна абвясьціла трэкліст у сацыяльных сетках, пацьвердзіўшы 14 трэкаў у стандартным выданьні і два бонусныя.  Альбом выйшаў ва ўсім сьвеце праз ''Interscope Records'' на CD, у лічбавым фармаце, стрымінгу і на вініловых плытках.  Таксама былі выпушчаныя лімітныя фізычныя фарматы, у тым ліку вініл і касэты з арыгінальным дызайнам вокладкі.  У верасьні лічбавае перавыданьне ўлучыла трэкі ''The Dead Dance'', ''Can’t Stop the High'' і ''Kill for Love'', якія раней былі эксклюзіўнымі для асобных фізычных выданьняў.

=== Арт і назва ===
Вокладка стандартнага выданьня паказвае Гагу з разьбэрсанымі чорнымі валасамі і лёгка скажоным тварам за расколатым шклом.  Задняя вокладка захоўвае чорна-белую гаму: ''Mayhem'' напісаны агрэсіўным дэфармаваным шрыфтам, ніжэй — ''Lady Gaga'' ў больш клясычным, прычым першая літара «A» інвэртаваная.  Фотасэсію курыраваў Фрэнк Лебон пад наглядам Фрэнка Лебона.

У інтэрвію для ''Elle'' Гага патлумачыла, што назва альбому адпавядае пэрсанажу, чыя прысутнасьць праходзіць праз увесь альбом — Мэйгэм (''Mayhem''), якога яна сама і ўвасобіла. У кліпах «Disease» і «Abracadabra» ён паўстае як постаць з крывавымі вачыма за стырном аўта, што наяжджае на адну з сваіх уласных вэрсіяў, а пазьней кідае выклік гледачам: «танцуйце за сваё жыцьцё».

Спачатку яна разглядала назву ''Perfect Celebrity'' у кантэксьце электра-грандж-гуку, але ў выніку абрала іншы вэктар.  Яна растлумачыла, што ''Mayhem'' — гэта спроба зафіксаваць частку сябе і таго жыцьцёвага досьведу, які не заўсёды лёгка прыняць.  У адным з інтэрвію яна дадала:<blockquote>«Спачатку было цяжка назваць альбом ''Mayhem'', бо я не хацела прызнаваць, што гэты стан рэальны. Я чалавек надзеі і мрояў, але прыйшла да высновы, што менавіта расколіны ў нас саміх і ў сьвеце, уся гэтая разьбітая мітусьня вучыць нас моцы радасьці — танчыць, плакаць, сьмяяцца, слухаць музыку і трымацца блізкіх. Альбом вясёлы, і мне падабалася гульня кантрасту паміж лёгкім гукам і назвай ''Mayhem''».</blockquote>

== Прамацыя ==

=== Выступы і іншыя зьяўленьні ===
15 сьнежня 2025 году Гага выканала «Disease» і «Die with a Smile» у калядным спэшыяле ''Carpool Karaoke'' на Apple TV+. Эпізод ''Hot Ones'' з інтэрвію зь ёй выйшаў 13 лютага, а 19 лютага яна зьявілася ў вэб-шоў ''Vanity Fair Lie Detector Test''. 5 сакавіка ў супрацы з ESPN была паказаная прэв’ю песьні «Garden of Eden», абранай афіцыйным гімнам сэзону ''Formula 1'' 2025. 6 сакавіка ''Spotify'' правёў «Little Monster Press Conference», дзе Гага адказвала на пытаньні фанатаў. 8 сакавіка ў выпуску ''Saturday Night Live'' яна ўпершыню ў кар’еры (другі раз у кар’еры як «double duty») стала і вядоўцай, і музычнай госьцяй вечару, упершыню жыўцом выканаўшы «Abracadabra» і «Killah». 11 сакавіка разам з ''Mastercard'' яна арганізавала ''Club Mayhem'' — закрытую гатычную танцавальную вечарыну ў Лос-Анджэлесе, дзе далучылася да танцораў і фанатаў. 13 сакавіка на ''Howard Stern Show'' прагучалі акустычныя вэрсіі «Abracadabra» і «Perfect Celebrity», а ў жніўні стартавала партнэрства з гульнёй ''Dress to Impress'', дзе зьявіліся тэматычныя чэленджы і магчымасьць сустрэць Гагу ўнутрыгульнёва.

7 верасьня 2025 году яна выканала «Abracadabra» і «The Dead Dance» на ''MTV VMA'' ў загадзя запісаным сэгмэнце з ''Madison Square Garden''. 8 верасьня на ''The Late Show with Stephen Colbert'' прагучала фартэпіянавая вэрсія «Vanish into You», якую ''Billboard'' назваў «гіпнатычнай». 3 кастрычніка яна дала інтэрвію і сыграла фартэпіянавыя «Abracadabra» і «Vanish into You» на радыёстанцыі ''KCRW'' ў Санта-Моніцы. У канцы месяца ў Барсэлёне ў клюбе ''La Paloma'' адбыўся калябарацыйны ''YouTube Halloween'' у стылі ''Mayhem'', дзе яна танчыла пад «Abracadabra» і «The Dead Dance» ў вобразе, натхнёным «Garden of Eden».

=== Сынглы ===
Галоўны сынгл «Disease» выйшаў 25 кастрычніка 2024 году, у стылі electropop / dark pop, сабраўшы пераважна станоўчыя водгукі і ўвайшоўшы ў топ-30 у шэрагу краінаў, у тым ліку ў ЗША і Вялікай Брытаніі. У лістападзе выйшлі дзьве акустычныя вэрсіі: «The Antidote» (фартэпіяна, 13.11) і «The Poison» (электрагітара, 20.11).

2 лютага 2025 году на 67-й цырымоніі ''Grammy'' адбыўся прэм’ерны паказ кліпу «Abracadabra» ў рэклямным блёку (калябарацыя з ''Mastercard''), а 3 лютага трэк стаў другім афіцыйным сынглам. Песьня ўвайшла ў топ-10 ''Billboard Global 200'', стаўшы другім топ-10 хітом ''Mayhem'' пасьля «Die with a Smile» (16.08.2024), які раней выйшаў як асобны трэк разам з кліпам і пазьней быў уключаны ў альбом, атрымаў сусьветнае прызнаньне, узначаліў чарты ў больш як 30 краінах і ўзяў ''Grammy'' за найлепшы поп-дуэт.

3 верасьня 2025 году выйшаў сынгл «The Dead Dance» да сэрыялу ''Wednesday'' разам з гатычным кліпам (рэж. ''Тым Бэртан'', зьнята на «Востраве лялек» у Мэксыцы), які таго ж дня трапіў у лічбавае перавыданьне ''Mayhem'' на стрымінгах.

=== Канцэрты ===
Гага ўпершыню раскрыла візуальную і тэматычную канцэпцыю альбому праз сэрыю прамацыйных канцэртаў пад назвай ''The Art of Personal Chaos''. Сэрыя з 9 выступаў доўжылася ад 11 красавіка да 24 траўня 2025 году і ўлучала другі хэдайлайн на ''Coachella'', бясплатны канцэрт на пляжы ''Копакабана'' ў [[Рыю-дэ-Жанэйру]] — найвялікшы натоўп у гісторыі для жанчыны-артысткі — а таксама стадыённыя даты ў Мэксыка-Сіці і [[Сынгапур|Сынгапуры]] (першыя выступы ў гэтых краінах з 2012-га). Шоў атрымалі прызнаньне за тэатральны маштаб, цэльную наратыўнасьць, майстэрства і сцэнічную прысутнасьць Гагі. 6 квітковых канцэртаў сабралі $56.3 млн, а 4 шоў у Сынгапуры пабілі ейны рэкорд выручкі за адну ноч — па $10.2 млн кожнае; даты ў Мэксыка-Сіці былі распрададзеныя за лічаныя гадзіны.

26 сакавіка 2025 году праз свае сацыяльныя сеткі Гага абвясьціла тур ''Mayhem Ball'' — 87 шоў ва ўсім сьвеце. Спачатку тур меў 32 даты ў Паўночнай Амэрыцы і Эўропе, а пазьней пашырыўся на Азію і Акіянію. Старт адбыўся 16 ліпеня 2025 году на ''T-Mobile Arena'' (Парадайз, ЗША), фінал плянуецца 13 красавіка 2026-га ў ''Madison Square Garden'' (Нью-Ёрк). Першы паўночнаамэрыканскі этап (27 зарэпартаваных шоў) сабраў $103+ млн — гэта найлепшы вынік Гагі ў асобным рэгіёне. Паводле ''Billboard'', агульная выручка можа перасягнуць $300 млн.

Прадусары шоу — Гага і Майкл Паланскі; рэжысура — Гага і Бэн Далґліш (''Human Person''), харэаграфія — Пэрыс Гобэл. Пастаноўка захавала матывы прамацыйнага цыклю ''The Art of Personal Chaos'', спалучае маштабныя дэкарацыі, канцэптуальную гісторыю і кутюр-моду. Сюжэт разглядае дваістасьць, сьмерць і адраджэньне, разьвіваючы опэрныя і псыхалягічныя матывы альбому. ''Mayhem Ball'' атрымаў сусьветнае прызнаньне за тэатральнасьць, дызайн, строі, харэаграфію і моцны перформанс Гагі; агляды ў розных краінах былі пераважна захопленыя, а крытыкі найчасьцей ставілі максымальныя ацэнкі.

== Critical reception ==

''Mayhem'' сустрэты крытыкамі з усеагульным захапленьнем пасьля выхаду, і многія адзначылі яго як вяртаньне Гагі да сваёй наймацнейшай формы. Агрэгатар ''Metacritic'' надаў альбому статус «унівэрсальнага прызнаньня» з узважанай сярэдняй ацэнкай 84/100 на аснове 24 крытычных аглядаў — гэта найвышэйшая ацэнка ў яе кар’еры і найлепш рэйтынгаваны альбом сьпявачкі. Сайт-агрэгатар ''AnyDecentMusic?'', прааналізаваўшы 25 аглядаў, вывеў сярэдні бал 7.5/10.

Шмат крытыкаў хвалілі альбом за энэргічную прадакшн-вытворчасьць, эклектычнае зьмяшэньне жанраў і выразную мастацкую візію. ''Rolling Stone'' (Брытані Спанас) ацаніла яго ў 4 зоркі, назваўшы «наймацнейшым поп-рэлізам году». Алексіс Пэтрыдзіс (''The Guardian'') вылучыў умелае спалучэньне электронікі, хаўсу і дыско. Ніл Маккормік (''The Daily Telegraph'') падкрэсьліў моцныя хукі і структуру, натхнёныя Блондзі, Боўі, Мадонай, Прынсам і ''Siouxsie and the Banshees'', дадаўшы, што «ў часе бляклага попу добра бачыць, як Гага паркуе свае танкі зноў на танцпляцы». ''The Times'' назваў рэліз «трыюмфальным вяртаньнем да попу, які зрабіў яе знакамітай». ''Variety'' адзначыў сувязі з ''The Fame'' і «тыпова гагавы» почырк. ''Billboard'' падкрэсьліў «рушучую энэргію эпохі ''Fame Monster''». ''Los Angeles Times'' і ''The New York Times'' пісалі пра мэлядычнасьць, цэльнасьць і «неабвержна вясёлы» настрой. ''Harper’s Bazaar'' назваў альбом «поўным колам эвалюцыі гуку», дзе чутныя ўплывы Боўі, Джэксана, Прынса і поп-арту.

''MusicOMH'', ''Evening Standard'', ''Evening Standard'', ''AllMusic'', ''Quietus'', ''Consequence'', ''A.V. Club'', ''DIY'' і ''DIY'' пераважна паставілі 4–5 зоркаў, называючы ''Mayhem'' «надзвычай чалавечым і тэатральным», «індастрыяльным, але мэлядычным», «поўным аналягавых сынтаў і кемпавай готыкі», «музыкай, каб танчыць усю ноч». ''Consequence'' і ''AllMusic'' вылучылі мастацкую свабоду і здольнасьць ушаноўваць уплывы праз уласную ідэнтычнасьць.

Пасьля месяца ад выхаду ''Pitchfork'' уключыў альбом у сьпіс найлепшых рэлізаў году, назваўшы яго «масіўным нападам добрых вібрацыяў» і «напамінам, чаму фаны калісьці палюбілі Гагу».

Аднак ня ўсе агляды былі адназначныя. ''Financial Times'' назваў альбом «шаблённым і нехаатычным», ''Slant Magazine'' паставіў 3 зоркі, адзначыўшы «перабольшаную тэатральнасьць, але недахоп абяцанага вар’яцтва». ''Vulture'' і ''Business Insider'' пісалі, што Гага «перадумвае свае інстынкты», а «наратыў пра вяртаньне можа быць абмежавальным і ўводзіць у зман». ''Business Insider'' таксама крытыкаваў маркетынг, які абяцаў «правакацыйны поп», але ў выніку «альбом аказаўся не тым, да чаго рыхтавалі аўдыторыю».

Нягледзячы на разыходжаньні, ''Mayhem'' застаўся адным з найгучнейшых і самых абмяркоўваных поп-рэлізаў 2025 году, у якім тэмы славы, іміджу, жаданьня, цемры і самалюбства спалучыліся з танцавальнай готыкай і экспэрымэнтальнай поп-эстэтыкай.

=== Гадавыя рэйтінгы ===
''Mayhem трапіў у шэраг гадавых сьпісаў, складзеных музычнымі крытыкамі і выданьнямі. Rolling Stone паставіў альбом на 2-е месца, адзначыўшы ягоны амбітны гук і спалучэньне розных уплываў. Billboard у рэйтынгу Кэці Аткінсан разьмясьціў плыту на 3-й пазыцыі — крытыкіня пахваліла суцэльнае і ўзгодненае дасьледаваньне такіх тэмаў, як слава, ідэнтычнасьць і каханьне, а таксама падкрэсьліла моцны крытычны і камэрцыйны рэзананс. Бэн Б’юмонт-Томас з The Guardian аддаў альбому 5-е месца і напісаў, што Гага «вярнулася да опэрнага электраклэшу, які вызначаў энэргію яе першых двух альбомаў». Уэсьлі Стэнзэл з Entertainment Weekly таксама паставіў Mayhem на 5-ю пазыцыю, вылучыўшы ягоны эклектычны маштаб і назваўшы плыту ўпэўненай дэманстрацыяй Гагінай шматграннасьці. Аманда Пэтрусіч з The New Yorker разьмясьціла альбом на 11-м месцы, зьвярнуўшы ўвагу на «ахайны сынтэз усяго таго, што [Гага] ўмее найлепей».''

''Мікаэл Вуд з Los Angeles Times паставіў Mayhem на 14-ю прыступку, адзначыўшы сьмелую энэргію і тэатральны фокус працы. Попі Бэртан з NME аддала альбому 19-е месца, пахваліўшы ўпэўненае вяртаньне да раньніх поп-інтуіцыяў Гагі. Льюіс Корнэр з Lewis Corner у Time Out паставіў плыту на 22-ю пазыцыю, адзначыўшы яе разнастайныя ўплывы і «палкія поп-карані». Ліз Шэнан Мілер з Consequence разьмясьціла Mayhem на 28-м месцы, апісаўшы яго як «танцавальны поп, які няўмольна цягне на танцпол». Pitchfork уключыў рэліз у сьпіс заўважных поп-выданьняў году і паставіў яго на 30-ю пазыцыю. Робін М’юрэй з Clash аддаў альбому 32-е месца, напісаўшы, што плыта зноў лучыць Гагу з гукам і мастацкім падыходам, які яна «мае поўнае права лічыць сваім».''


== Камэрцыйны посьпех ==
''Mayhem атрымаў сусьветны камэрцыйны посьпех ужо ў першы тыдзень рэлізу, дэбютаваўшы на 1-м месцы ў 23 краінах. Шэраг крыніцаў паведамляў, што вінілавыя выданьні альбому «вельмі хутка разабралі», і ён узяў 1-е месца ў вінілавых чартах у тым ліку ў [[Аўстралія|Аўстраліі]], [[Злучаныя Штаты Амэрыкі|ЗША]], [[Нідэрлянды|Нідэрляндах]], [[Вялікабрытанія|Вялікай Брытаніі]], [[Гішпанія|Гішпаніі]], [[Швэцыя|Швэцыі]] ды іншых краінах.''

''У ЗША Mayhem стартаваў на 1-й пазыцыі Billboard 200 з 219 000 альбомных эквівалентных адзінак — гэта сёмы альбом Гагі, які ачоліў чарт, а таксама найлепшы вынік сярод жаночых альбомаў 2025 году і найвышэйшы дэбют жаночай артысткі за больш як паўгоду. З агульнага ліку 136 000 адзінак прыпалі на фізычныя продажы, што дазволіла дэбютаваць на 1-м месцы ў Top Album Sales; паводле Forbes, гэты паказьнік перавысіў сумарныя продажы дзесяці наступных самых прадаваных альбомаў у краіне за той самы тыдзень. Сярод фізычных носьбітаў 74 000 былі вінілы — найлепшы вінілавы тыдзень у кар’еры Гагі і 1-е месца ў чарце Top Vinyl Albums. 108 мільёнаў праслухоўваньняў (стрімаў) зрабілі гэты тыдзень найлепшым стрімінгавым вынікам у яе кар’еры і далі 1-ю пазыцыю ў Top Streaming Albums. Альбом таксама ўзяў 1-е месца ў Top Dance Albums — восьмы раз для Гагі — і паставіў рэкорд, абагнаўшы Луі ДэВіта як артыстку з найбольшай колькасьцю альбомаў №1 за 24-гадовую гісторыю чарта. 30 чэрвеня альбом атрымаў плацінавы статус RIAA (больш за 1 000 000 адзінак). Станам на ліпень 2025-га ў ЗША ён дасягнуў 966 000 альбомных эквівалентных адзінак, у тым ліку 238 000 чыстых копіяў за пэрыяд ад 3 студзеня да 3 ліпеня 2025 году.''

''У Канадзе альбом стартаваў на 1-м месцы Canadian Albums Chart і стаў пятым чарт-топэрам Гагі ў краіне, атрымаўшы плаціну ад Music Canada (больш за 80 000 адзінак). У Аргентыне ён дэбютаваў на 1-й пазыцыі ў тыдзень 7 красавіка і стаў трэцім альбомам Гагі №1 у краіне. У Аргентыне таксама адзначаўся моцны продаж фізычных фарматаў, асабліва вінілаў. У Аргентыне альбом трапіў на вяршыню UK Albums Chart з 55 577 эквівалентных адзінак, 36 159 зь якіх — фізычныя копіі, і стаў шостым альбомам Гагі №1 у Вялікай Брытаніі. Паводле Music Week, ён абагнаў сумарныя вынікі ўсёй першай пяцёркі. Гэта быў наймацнейшы стартавы тыдзень Гагі ў Брытаніі ад 2013-га (калі Artpop стартаваў з 65 608 адзінак). У другі тыдзень альбом апусьціўся да 4-й пазыцыі з дадатковымі 12 800 адзінак. 25 красавіка ён атрымаў золата BPI (100 000+ адзінак).''

''У Нямеччыне Mayhem стартаваў на 1-м месцы і стаў трэцім №1 Гагі ў краіне і першым за 14 гадоў пасьля Born This Way (2011). У Гішпаніі ён дэбютаваў на 1-м месцы Top 100 Álbumes (Promusicae) і стаў яе першым альбомам на вяршыні гішпанскага рэйтынгу. Альбом таксама стартаваў на 1-й пазыцыі ў Аўстрыі, Бэльгіі (Фляндрыя і Валёнія), Харватыі, Шатляндыі, Славаччыне, Вугоршчыне, Ірляндыі, Італіі, Польшчы, Партугаліі, Чэхіі і Швайцарыі; у Францыі і Нідэрляндах ён дасягнуў 2-й пазыцыі. У Паўночнай Эўропе альбом узяў 1-е месца ў Фінляндыі і Нарвэгіі, 2-е — у Швэцыі, 3-е — у Даніі, 6-е — у Ісьляндыі. У краінах Балтыі ён стартаваў на 3-й пазыцыі ў Летуве.''

''У Японіі альбом дэбютаваў на 14-м месцы Oricon Albums Chart у тыдзень 17 [[Сакавік|сакавіка]] 2025 году. У Billboard Japan Hot Albums ён стартаваў на 81-й пазыцыі (з трохдзённым улікам пасьля рэлізу 7 сакавіка), а ў другі тыдзень падняўся да 43-га месца. У Аўстраліі Mayhem узяў 1-е месца ў нацыянальным альбомным чарце і стаў пятым №1 Гагі ў краіне і яе 13-м альбомам у топ-50. Альбом таксама ўзяў 1-е месца ў Новай Зэляндыі (пяты №1 у краіне).''

== Узнагароды і прызнаньне ==
''Mayhem цягам 2025 году атрымаў шматлікія ўзнагародныя намінацыі і прызнаньні, у тым ліку намінацыю ў катэгорыі «Найлепшы альбом» на MTV Video Music Awards, а таксама перамогу як «Альбом году» на Las Culturistas Culture Awards. Плыта была намінаваная і як «Найлепшы міжнародны альбом» на Los 40 Music Awards. 7 лістапада Mayhem абвясьцілі намінантам у катэгорыях «Альбом году» і «Найлепшы поп-вакальны альбом» на 68-й цырымоніі Grammy Awards, што стала для Гагі пятай намінацыяй у кожнай з гэтых катэгорыяў.''


== Сьпіс трэкаў ==
Усе трэкі спрадзюсаваныя Лэдзі Гага, Эндру Ўатам і Cirkut, апроч пазначаных асобна.



=== Нататкі ===

* Трэк «''Abracadabra''» утрымлівае інтэрпаляцыю песьні «''Spellbound''» (1981), напісанай С’юзан Джанэт Баліён, Пітэрам Эдўардам Кларкам, Стывэнам Сэвэрынам і Джонам Макґіакам у выкананьні ''Siouxsie and the Banshees''.
* Некаторыя фізычныя выданьні стандартнага альбому маюць у якасьці бонус-трэку альбо «''Can't Stop the High''», альбо «''Kill for Love''».
* У выданьнях з дадатковымі трэкамі яны ўстаўляюцца ў існуючую пасьлядоўнасьць сьпісу, ссоўваючы ўсе наступныя пазыцыі на адзін пункт наперад, пры гэтым ніводная з арыгінальных песьняў ня выдаляецца.
* Вэрсія для ''Apple Music'' уключае музычныя відэа да песьняў «''Disease''», «''Die with a Smile''», «''Abracadabra''» і «''The Dead Dance''», разьмешчаныя ў канцы трэк-лісту.

== Удзельнікі ==
Адаптаваныя паводле ''Tidal''.

=== Музыкі ===

* Лэдзі Гага–галоўны вакал (усе трэкі), сынт-пэды (трэк 1), клявішныя (2–12), фартэпіяна (5, 13, 14), Rhodes (7), сынтэзатар (11).
* Эндру Ўатт  –  электрагітара (усе трэкі), бубны (1–5, 7–13), бас (1, 2, 4, 5, 7, 10, 11), пэркусія (1, 4, 5, 7, 8, 10, 11, 13), сынтэзатар і бас-праграмаваньне (1), клявішныя (2–13), драм-праграмаваньне (2), акустычная гітара (4, 8, 13), драм-машына (12).
* Cirkut – клявішныя, сынтэзатар (1–13), бубны і агульнае праграмаваньне (1), драм-праграмаваньне (3–13), бас-праграмаваньне (3, 5–12).
* Gesaffelstein –  драм-праграмаваньне, клявішныя, сынтэзатар (6, 7).
* Чад Сьміт  – бубны (трэк 6).
* Бруна Марс – галоўны вакал і электрагітара (трэк 14).
* D'Mile – бас, бубны (трэк 14).

=== Тэхнічная каманда ===

* **Рэндзі Мэрыл** — мастэрынг.
* **Сэрбан Ґэнэа** — зьвядзеньне (мікс).
* **Пол Ламалфа** — гукаінжынэрыя.
* **Чарлз Моніз** — гукаінжынэрыя (трэк 14).
* **Брайс Бардонэ** — дадатковы мікс.
* **Марка Сонзіні** — дадатковая гукаінжынэрыя.
* **Тайлер Гарыс** — дадатковая гукаінжынэрыя.
* **Томі Тэрнэр** — дадатковая гукаінжынэрыя (трэкі 1, 9, 10).
* **Нік Годжэс** — дадатковая гукаінжынэрыя (трэк 5).
* **Алекс Рэсоальі''' — дадатковая гукаінжынэрыя (трэк 14)

## Чарты

## Сэртыфікацыі