open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Фабіян Руіс

**Фабія́н Ру́іс Пэ́ньня** (;  3 красавіка 1996 году) — гішпанскі футбаліст, цэнтральны паўабаронца францускага клюбу «Пары Сэн-Жэрмэн» і нацыянальнай зборнай Гішпаніі.

## Кар’ера
### Клюбная
Руіс нарадзіўся ў прадмесьці Сэвільлі, што вызначыла тое, што хлопцам футбаліст далучыўся да «Бэтысу» ў 2004 годзе ў веку васьмі гадоў. У ліпені 2014 году гулец быў пераведзены ў рэзэрву, а 21 верасьня таго ж году дэбютаваў у складзе другой каманды, зьявіўшыся на замену ў другім тайме ў хатнім матчы супраць «Марбэльлі». Фабіян згуляў свой першы матч у якасьці прафэсіянала 16 сьнежня, замяніўшы Хаві Торэса на 51-й хвіліне гасьцявога матчу Сэгунды, калі сэвільскі клюб здабыў перамогу над «Люга» зь лікам 1:0. У першай камандзе клюбу ў Ля Лізе запачаткаваў выступы 23 жніўня 2015 году, выйшаўшы на замену ў хатнім матчы супраць «Вільярэалу». У 2017 годзе абараняў колеры «Эльчэ», пасьля чаго вярнуўся ў сэвільскі клюб.

Па вяртаньні гулец стаў гульцом першай адзінаццатцы, калі каманду ачольваў Кіке Сэт’ен. Свой першы гол у найвышэйшым дывізіёне забіў 25 верасьня 2017 году ў хатнім матчы супраць «Левантэ», што дапамагло дружыне атрымаць перамогу зь лікам 4:0. 31 студзеня наступнага году ён падоўжыў кантракт да 2023 году. 30 красавіка 2018 году Фабіян забіў пераможны гол за «Бэтыс», забясьпечыўшы сабе месца ў Лізе Эўропы на наступны сэзон, пасьля хатняй перамогі над «Малягай» зь лікам 2:1. Аднак, летам гішпанец далучыўся да італьянскага «Напалі». Як паведамлялася, нэапалітанскі клюб выклаў за спартоўца 30 мільёнаў эўра. 16 сьнежня паўабаронца згуляў у Лізе чэмпіёнаў супраць сэрбскай «Црвены Зьвезды». Празь дзесяць дзён гішпанец дэбютаваў у Сэрыі А. 30 жніўня 2022 году гулец прыяднаўся да францускага клюбу «Пары Сэн-Жэрмэн», склаўшы пяцігадовую працоўную дамову. 10 верасьня згуляў матч супраць «Брэста», а першы гол забіў толькі 1 лютага 2023 году, улучыўшы мяч у браму «Манпэлье».

### Міжнародная
Гулец прыцягваўся да зборных розных узростаў. У нацыянальную зборную Гішпаніі быў выкліканы трэнэрам Люісам Энрыке 15 сакавіка 2019 году на два адборачныя матчы да чэмпіянату Эўропы 2020 году супраць зборных Нарвэгіі і Мальты. Дэбютаваў у складзе каманды 7 чэрвеня 2019 году ў адборачным матчы, але супраць зборнай Фарэрскіх астравоў, выйшаўшы на замену Іску на 74-й хвіліне.
 
## Дасягненьні
**«Напалі»**:
* Уладальнік Кубка Італіі: 2020

**«Пары Сэн-Жэрмэн»**:
* Чэмпіён Францыі: 2023, 2024, 2025
* Уладальнік Кубка Францыі: 2024, 2025
* Уладальнік Супэркубка Францыі: 2023, 2024, 2025
* Пераможца Лігі чэмпіёнаў: 2025
* Уладальнік Супэркубка Эўропы: 2025
* Уладальнік Міжкантынэнтальнага кубка: 2025

**Гішпанія**:
* Чэмпіён Эўропы: 2024

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* 
* 
* 

Катэгорыя:Гішпанскія футбалісты
Прэм’ер-Ліга 2017—2018 гадоў

**Прэм’ер-Ліга 2017—2018 гадоў** — 26-ы розыгрыш Прэм’ер-Лігі, які праходзіў з 11 жніўня 2017 году па 13 траўня 2018 году. Улічваючы іншыя дывізіёны, якія былі папярэднікамі Прэм’ер-Лігі і мелі статус найвышэйшага дывізіёну, гэта быў 119-ы розыгрыш чэмпіянату Ангельшчыны ў найвышэйшым дывізіёне.

«Манчэстэр Сіці» выйграў свой трэці тытул у Прэм’ер-Лізе, які стаў пятым за ўсю гісторыю найвышэйшага дывізіёну.

## Клюбы
У турніры бралі ўдзел 20 клюбаў, зь якіх 17 былі найлепшымі паводле вынікаў папярэдняга сэзону, а тры клюбы прасунуліся з Чэмпіёншыпу — «Ньюкасл Юнайтэд», «Брайтан энд Гоўв Альбіён» і «Гадэрсьфілд Таўн». Гэтыя клюбы замянілі «Гал Сіці», «Мідлзбра» і «Сандэрлэнд».

## Табліца


## Вынікі гульняў

## Бамбардзіры

## Вонкавыя спасылкі
* Вынікі на footballsite

Катэгорыя:Чэмпіянат Ангельшчыны па футболе
Катэгорыя:2017 год у футболе
Катэгорыя:2018 год у футболе
Сантас Лягуна Тарэон

«**Са́нтас Лягу́на**» () — мэксыканскі футбольны клюб з гораду Тарэону. Заснаваны ў 1983 годзе, пасьля чаго трапіў у найвышэйшы дывізіён пасьля таго, як уладальнік клюбу набыў клюб «Анхэлес».

## Гісторыя

«Сантас Лягуна» была закладзеная ў 1983 годзе Мэксыканскім інстытутам сацыяльнага забесьпячэньня (МІСЗ) штату Дуранга. З канца 1970-х гадоў гэтая інстытуцыя спансавала нацыянальны футбольны турнір з камандамі з усёй краіны. Кіраўніка арганізацыі Хасэ Дыяса Каўдэру запрасілі на адзін з турніраў, але каманды ад арганізацыі бракавала. У выніку ён зьвярнуўся да гульцоў, якіх ён знаў, каб сфармаваць каманду. У 1987 годзе МІСЗ набыў клюб «Тубэрас», які быў перавезена ў Санта-Крус. Першая каманда правяла там менш за год, перш чым пераехаць у Гомэс-Палясьё. Камандзе бракавала пляцоўкі, што падштурхнула клюб зьвярнуцца да стадыёну ў Тарэоне. 4 верасьня 1988 году клюб упершыню згуляў сваю першую гульню пад назвай «Сантас Лягуна», здабыўшы перамогу зь лікам 2:0.

Пазьней інстытут прадаў свае прафэсійныя спартовыя клюбы, у выніку чаго «Сантас Лягуну» набыў Сальвадор Нэкачэа Сагі. У гэты час каманда спаборнічала ў другім дывізіёне. Зь цягам часу папулярнасьць дружыны павышалася, а ўладальнікі клюбу набылі тарэонскі стадыён. У 1988 годзе «Сантас Лягуна» запачаткавала выступы ў найвышэйшай лізе. У наступным клюб зьведаў зьмены, замяніўшы лягатып і кашулі, якія набылі зялёна-белыя палосы. Уладальнікі клюбу зьмяняліся, а адзін з прэзыдэнтаў клюбаў Арманда Навара Гаскон разам з жонкай загінуў у аўтакатастрофе. У сэзоне 1993—1994 гадоў каманда ўпершыню кваліфікавалася ў плэй-оф, здолеўшы дакрочыць да фіналу, але ў вырашальных матчах тарэонцы не далі рады.

У 1994 годзе ключавы гулец Рамон Рамірэс сышоў у «Гвадаляхару», але «Сантас» другі раз прабіўся ў плэй-оф. Клюб браў удзел у Кубку чэмпіёнаў КОНКАКАФ 1995 году, але выбыў у першым раўндзе, зьведаўшы паразу ад сальвадорскага клюбу «Дэпартыва ФАС». Аргентынец Маўра Камаранэзі правёў 13 гульняў за «Сантас», забіўшы адзін гол, перш чым вярнуўся ва Ўругвай. Іншымі вядомымі гульцамі таго часу былі Габрыель Кабальера, Франсіска Габрыель дэ Анда і Мігель Эспаньня. Цягам 1996 году клюб фінішаваў трэцім у рэгулярным сэзоне, а «Сантас Лягуна» здабыў свой першы тытул чэмпіянату краіны. У складзе камандзе быў Харэд Бархэцьці, які на доўгія гады стаў лідэрам каманды і галоўным бамбардзірам каманды.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт
Прэм’ер-Ліга 2015—2016 гадоў

**Прэм’ер-Ліга 2015—2016 гадоў** — 24-ы розыгрыш Прэм’ер-Лігі, які праходзіў з 8 жніўня 2015 году па 17 траўня 2016 году. Улічваючы іншыя дывізіёны, якія былі папярэднікамі Прэм’ер-Лігі і мелі статус найвышэйшага дывізіёну, гэта быў 117-ы розыгрыш чэмпіянату Ангельшчыны ў найвышэйшым дывізіёне.

Чэмпіёнам упершыню ў сваёй гісторыі стаў «Лэстэр Сіці».

## Клюбы
У турніры бралі ўдзел 20 клюбаў, зь якіх 17 былі найлепшымі паводле вынікаў папярэдняга сэзону, а тры клюбы прасунуліся з Чэмпіёншыпу — «Борнмут», «Ўотфард» і «Норыдж Сіці». Гэтыя клюбы замянілі «Гал Сіці», «Бэрнлі» і «Кўінз Парк Рэйнджарз».

## Табліца


## Вынікі гульняў

## Бамбардзіры

## Вонкавыя спасылкі
* Вынікі на footballsite

Катэгорыя:Чэмпіянат Ангельшчыны па футболе
Катэгорыя:2015 год у футболе
Катэгорыя:2016 год у футболе
Гнязьдзін

**Гнязьдзі́н** — вёска ў Бялыніцкім раёне Магілёўскай вобласьці Беларусі. Уваходзіць у склад Вішоўскага сельсавету. 

## Крыніцы

Катэгорыя:Вішоўскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Бялыніцкага раёну
Лютсарэль Геэртройда

**Лютсарэль Геэртройда** (;  18 ліпеня 2000 году) — нідэрляндзкі футбаліст, абаронца ангельскага клюбу «Сандэрлэнд» (у арэндзе зь нямецкага клюбу «РБ Ляйпцыг») і нацыянальнай зборнай Нідэрляндаў. Можа згуляць на пазыцыі правага і цэнтральнага абаронцы, а таксама паўабаронцы абарончага пляну.

## Кар’ера
### Клюбная
Пры тым, што гулец ёсьць ураджэнцам Ратэрдаму, свае першыя крокі ў дзіцячым футболе ён пачынаў з акадэміі Овэрмаас ды клюбу «Спарты». Пасьля гэтага ў 2012 годзе прыяднаўся да акадэміі «Фэеноорду». У першай камандзе запачаткаваў прафэсійную кар’еру 25 кастрычніка 2017 году, калі зьявіўся на полі ў другім раўндзе Кубка Нідэрляндаў супраць каманды «Сьвіфт».

Цягам сэзону 2018—2019 гадоў Геэртройда нязьменна быў часткай першай каманды, але меў вельмі абмежаваны гульнявы час. То бок гулец зьявіўся на гульнявой пляцоўцы толькі двойчы за ўвесь сэзон Эрэдывізіі. Дэбютаваў у мясцовай лізе прыпаў на 23 сьнежня 2018 году, калі абаронца замяніў у матчы супраць «АДО Дэн Гааг» легенду клюбу Робіна ван Пэрсі на 79-й хвіліне. У тым жа годзе футбаліст згуляў за клюб у эўрапейскіх кубках. У наступным сэзоне абаронца пачаў больш зьяўляцца на замены, а з сэзону 2020—2021 гадоў займеў нашмат больш гульнявога часу. Свой першы гол у клюбнай кашулі забіў 27 верасьня 2020 году, пакрыўдзіўшы брамніка ўсё таго ж «АДО Дэн Гаагу». У жніўні 2021 году Геэртройда падоўжыў кантракт з клюбам да 2024 году.

30 жніўня 2024 году Геэртройда далучыўся да нямецкага клюбу «РБ Ляйпцыг», склаўшы дамову з клюбам пяцігадовы кантракт.

### Міжнародная
Улічваючы паходжаньне гульца, ён меў магчымасьць абараняць гонар Кюрасао. Тым ня менш, Геэртройда прайшоў праз усе зборныя Нідэрляндаў розных узростаў. 17 сакавіка 2023 году ён атрымаў свой першы выклік у нацыянальную зборную Нідэрляндаў на адборачныя матчы чэмпіянату Эўропы 2024 году супраць зборных Францыі і Гібральтару. Дэбют гульца адбыўся праз тыдзень, калі ён выйшаў у першай адзінаццатцы ў выязным матчы супраць зборнай Францыі, які скончыўся цяжкай паразай зь лікам 4:0.
 
## Дасягненьні
**«Фэеноорд»**:
* Чэмпіён Нідэрляндаў: 2023
* Уладальнік Кубка Нідэрляндаў: 2018, 2024
* Уладальнік Супэркубка Нідэрляндаў: 2018, 2024

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* 
* 
* 

Катэгорыя:Нідэрляндзкія футбалісты
Прэм’ер-Ліга 2012—2013 гадоў

**Прэм’ер-Ліга 2012—2013 гадоў** — 21-ы розыгрыш Прэм’ер-Лігі, які праходзіў з 18 жніўня 2012 году па 19 траўня 2013 году. Улічваючы іншыя дывізіёны, якія былі папярэднікамі Прэм’ер-Лігі і мелі статус найвышэйшага дывізіёну, гэта быў 114-ы розыгрыш чэмпіянату Ангельшчыны ў найвышэйшым дывізіёне.

«Манчэстэр Юнайтэд» выйграў свой 13-ы тытул у Прэм’ер-Лізе, які стаў 20-м за ўсю гісторыю найвышэйшага дывізіёну.

## Клюбы
У турніры бралі ўдзел 20 клюбаў, зь якіх 17 былі найлепшымі паводле вынікаў папярэдняга сэзону, а тры клюбы прасунуліся з Чэмпіёншыпу — «Рэдынг», «Саўтгэмптан» і «Ўэст Гэм Юнайтэд». Гэтыя клюбы замянілі «Болтан Ўандэрэрз», «Блэкбэрн Ровэрз» і «Ўулвэргэмптан Ўандэрэрз».

## Табліца


## Вынікі гульняў

## Бамбардзіры

## Вонкавыя спасылкі
* Вынікі на footballsite

Катэгорыя:Чэмпіянат Ангельшчыны па футболе
Катэгорыя:2012 год у футболе
Катэгорыя:2013 год у футболе
Нічога сьмешнага

«**Нічога сьмешнага**» () — польская стужка пра рэжысэра Адама Мяўчынскага, якую зьняў рэжысэр Марк Катэрскі. Стужка была зьнятая ў 1995 годзе ў Польшчы.

## Зьмест
Стужка паказвае жыцьцё Адама Мяўчынскага (Цэзары Пазура), які вучыўся ў месьце Лодзь і жыве ў тым месьце 20 гадоў. Ён пастарэў. Нічога не дабіўся. Паціху марыць пра каханьне з жанчынаю. Стужка высьмейвае яго спробы знайсьці каханку. Паказвае плоцкае каханьне Адама Мяўчынскага зь пяцьцю рознымі жанчынамі. Ён мае жонку і дзьвюх дзяцей: сына і дачку. Яго жонка і дачка ў канцы стужцы зьвязвае Адама Мяўчынскага і ледзь не забіваюць яго. Адам Мяўчынскі ад страху памірае ад разрыву сэрца.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Зьмест
* Нічогасьмешнага  на Фільмвэб
* Нічога сьмешнага на БЗФІ
* Здымкі зь кіно
* Нічога сьмешнага на ПСБЗ

Катэгорыя:Польскія фільмы
Катэгорыя:Польскія эратычныя фільмы
Катэгорыя:Фільмы на польскай мове
Катэгорыя:Фільмы 1995 году
Катэгорыя:Польскія фільмы 1995 году
ПСБЗ

**ПСБЗ** — **Польскіх стужкаў база зьвестак** (), якая зьяўляецца базаю зьвестак у сеціве. Яна існуе ў Польшчы. Была заснаваная 13 красавіка 2006 году. Па стане на 28 сакавіка 2023 году ПСБЗ мела ў сваёй памяці  318062 стужках і 14152 сэрыялах. Старонка мае зьвесткі пра лююдзей і падзеі ў кіно Польшчы.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Старонка ў сеціве

Катэгорыя:Зьявіліся ў 2006 годзе
Катэгорыя:Старонкі ў сеціве пра кіно
Дані Ольма

**Даніе́ль О́льма Карваха́ль** (;  7 траўня 1998 году) — гішпанскі футбаліст, нападнік клюбу «Барсэлёна» і нацыянальнай зборнай Гішпаніі. Таксама можа згуляць атакуючага паўабаронцу ды заняць месца на левым флянзе нападу.

## Кар’ера
### Клюбная
Як ураджэнец Каталёніі, Ольма спачатку далучыўся да акадэміі «Эспанёлу», але праз год перайшоў у Ля-Масію, якая ёсьць акадэміяй «Барсэлёны». 31 ліпеня 2014 году ў веку 16 гадоў гулец нечакана далучыўся да харвацкага «Дынама». Дэбютаваў у прафэсійным футболе 7 лютага 2015 году ў матчы супраць сталічнай «Лякаматывы». Свой першы гол забіў у матчы Кубка Харватыі 22 верасьня. Нападнік быў крыўдзіцелем «Оштрца». 26 жніўня 2016 году Ольма склаў з клюбам чатырохгадовы кантракт. Сталае месца ў першай камандзе гішпанец здабыў толькі з сэзону 2017—2018 гадоў, а ўжо ў наступным сэзоне Ольма быў абраны найлепшым футбалістам чэмпіянату Харватыі.

25 студзеня 2020 году Ольма прыяднаўся да клюбу Бундэсьлігі «РБ Ляйпцыгу», падпісаўшы чатырохгадовы кантракт. Ужо праз тыдзень гулец запачаткаваў выступы на нямецкай зямлі ў нічыйным матчы супраць мёнхэглядбаскай «Барусіі», зьявіўшыся на 69-й хвіліне сустрэчы. 9 лютага футбаліст выйшаў у першай адзінаццатцы ў матчы супраць «Баварыі», але быў заменены на 69-й хвіліне. Свае першыя два галы ўлучыў у браму «Гофэнгайму», а матчы гэтак і скончыўся зь лікам 2:0. 12 жніўня 2023 году Ольма ўчыніў хет-трык у Супэркубку Нямеччыны, забіўшы адзіныя галы ў матчы ў браму «Баварыі».

9 жніўня 2024 году Ольма вярнуўся ў клюб сваёй моладзевай кар’еры «Барсэлёну», склаўшы шасьцігадовую працоўную дамову на суму каля 60 мільёнаў эўра.

### Міжнародная
Ольма атрымаў свой першы выклік у нацыянальную зборную Гішпаніі ў лістападзе 2019 году на адборачныя матчы да чэмпіянату Эўропы 2020 году супраць зборных Мальты і Румыніі, пасьля таго як Гішпанія ўжо кваліфікавалася на турнір. Гулец дэбютаваў 15 лістапада, выйшаўшы на замену замест Альвара Мараты на 66-й хвіліне і забіў праз тры хвіліны ў хатняй пераможнай гульні супраць зборнай Мальты, якая скончылася зь лікам 7:0. Другі дэбютант Паў Торэс таксама ўлучыў мяч у браму астраўлянаў, што зрабілася першым выпадкам за 30 гадоў, калі два гішпанцы забілі ў сваіх першых матчах у складзе зборнай.

## Дасягненьні
**«Дынама»**:
* Чэмпіён Харватыі: 2015, 2016, 2018, 2019, 2020
* Уладальнік Кубка Харватыі: 2015, 2016, 2018
* Уладальнік Супэркубка Харватыі: 2019

**«РБ Ляйпцыг»**:
* Уладальнік Кубка Нямеччыны: 2022, 2023
* Уладальнік Супэркубка Нямеччыны: 2023

**«Барсэлёна»**:
* Чэмпіён Гішпаніі: 2025
* Уладальнік Кубка Гішпаніі: 2025
* Уладальнік Супэркубка Гішпаніі: 2025, 2026

**Гішпанія**:
* Чэмпіён Эўропы: 2024
* Пераможца Лігі нацыяў: 2023

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* 
* 
* 

Катэгорыя:Гішпанскія футбалісты
Катэгорыя:Гішпанскія футбалісты і футбалісткі на Алімпійскіх гульнях
Катэгорыя:Футбалісты і футбалісткі на летніх Алімпійскіх гульнях 2024 году
Катэгорыя:Прызэры летніх Алімпійскіх гульняў 2024 году
Ніка Ўільямз

**Ніка Ўільямз** (;  12 ліпеня 2002 году) — гішпанскі футбаліст, нападнік клюбу «Атлетык» і нацыянальнай зборнай Гішпаніі. Ягоны старэйшы брат Іньякі таксама ёсьць футбалістам, але абараняе колеры нацыянальнай зборнай Ганы. Вылучаецца хуткасьцю і навычкамі дрыблінгу.

## Кар’ера
### Клюбная
Ўільямз зьмяніў акадэміі шэрагу клюбаў, перш чым далучыўся да футбольнай школы «Атлетыка». Упершыню згуляў за фарм-клюб клюбу зь Більбао, вядомы як «Басконія». Увесну 2020 году быў далучаны да рэзэрвовай каманды «Атлетыка», а 28 чэрвеня 2021 году дэбютаваў у складзе першай каманды ў матчы Ля Лігі супраць «Вальядаліду». Ніка зьявіўся на пляцоўцы на другі тайм, а ягоны брат Іньякі выйшаў празь дзесяць хвілінаў пасьля гэтага. Свае першыя галы забіў у студзені 2022 году ў матчы Кубка Гішпаніі. Празь сем дзён пасьля гэтага адзначыўся голам у браму сталічнага «Атлетыка» ў матчы паўфіналу Супэркубка Гішпаніі. З сэзону 2022—2023 гадоў замацаваўся ў складзе, згуляўшы з пачатку чатыры зь першых пяці матчаў новага чэмпіянату. У сустрэчы супраць «Эльчэ» быў прызнаны гульцом матчу. Праз тое, што кантракт Ўільямза сканчваўся ў 2024 годзе, і ў СМІ зьявіліся чуткі, што гулец можа далучыцца да такіх клюбаў, як то «Астан Віла», «Барсэлёна», «Лівэрпул» і «Рэал». Аднак, пасьля некалькіх месяцаў перамоваў, гулец пагадзіўся на далейшую супрацу да 2027 году.

### Міжнародная
Упершыню нападнік быў выкліканы ў нацыянальную зборную Гішпаніі, якую ачольваў Люіс Энрыке, на матчы Лігі нацыяў УЭФА 2022—2023 гадоў у верасьні 2022 году. Ўільямз дэбютаваў у хатняй гульні супраць зборнай Швайцарыі, якая скончыла на карысьць гаспадароў зь лікам 2:1. 17 лістапада ён забіў свой першы гол за зборную ў таварыскім матчы супраць зборнай Ярданіі.

## Дасягненьні
**«Атлетык»**:
* Уладальнік Кубка Гішпаніі: 2024

**Гішпанія**:
* Чэмпіён Эўропы: 2024

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* 
* 
* 

Катэгорыя:Гішпанскія футбалісты
Кобі Мэйну

**Ко́бі Мэ́йну** (;  19 красавіка 2005 году) — ангельскі футбаліст, паўабаронца клюбу «Манчэстэр Юнайтэд» і нацыянальнай зборнай Ангельшчыны.

## Кар’ера
### Клюбная
Мэйну склаў свой першы прафэсійны кантракт з «Манчэстэр Юнайтэд» у траўні 2022 году, аднак першы матч за клюб згуляў толькі 10 студзеня 2023 году, калі зьявіўся ад пачатку матчу Кубка лігі супраць «Чарлтан Атлетыка». Першы матч Прэм’ер-лігі адгуляў 19 лютага, выйшаўшы на замену ў матчы супраць «Лэстэр Сіці». Мэйну падарожнічаў поруч з камандай у перадсэзонным туры ў ЗША. Аднак, гулец атрымаў траўму і прапусьціў пачатак сэзону 2023—2024 гадоў. Вярнуўшыся па акрыяньні, Мэйну ўпершыню выйшаў у складзе «Манчэстэр Юнайтэд» 26 лістапада 2023 году ў матчы Прэм’ер-лігі супраць «Эвэртану», здабыўшы паводле вынікаў сустрэчы прыз найлепшага футбаліста гульні. 29 лістапада паўабаронца ўпершыню згуляў матчы Лігі чэмпіёнаў.

28 студзеня 2024 году Мэйну забіў свой першы гол за «Манчэстэр Юнайтэд» у матчы чацьвертага раўнду Кубка Ангельшчыны, чым забясьпечыў перамогу каманды ў гасьцёх зь лікам 4:2 пад «Ньюпарт Каўнці». Празь некалькі дзён, 1 лютага, паўабаронца трапна пацэліў мяч у браму ўжо ў матчы Прэм’ер-лігі, дзякуючы чаму манчэстэрцы атрымалі перамогу ў выяздным матчы супраць «Ўулвэргэмптана Ўандэрэрз» зь лікам 4:3. Пры гэтым пераможны гол быў забіты на сёмай хвіліне кампэнсаванага часу. 7 красавіка гулец адзначыўся голам на Олд Трафардзе ў матчы супраць «Лівэрпулу» (2:2). У фінале Кубка Ангельшчыны, які ладзіўся 25 траўня, Мэйну ўлучыў пераможны гол у браму «Манчэстэр Сіці», усталяваўшы выніковы лік 2:1.

### Міжнародная
У сакавіку 2024 году Мэйну быў упершыню выкліканы ў нацыянальную зборную Ангельшчыны на таварыскія матчы супраць зборных Бразыліі і Бэльгіі. 23 сакавіка 2024 году гулец дэбютаваў у складзе каманды ў веку 18 гадоў, выйшаўшы на замену на 75-й хвіліне замест Конара Галагера ў матчы супраць зборнай Бразыліі на стадыёне Ўэмблі. Праз тры дні ў матчы супраць бэльгійцаў ён выйшаў у складзе першай адзінаццатцы, але быў заменены на 75-й хвіліне сустрэчы.

## Дасягненьні
**«Манчэстэр Юнайтэд»**:
* Уладальнік Кубка Ангельшчыны: 2024

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* 
* 
* 

Катэгорыя:Ангельскія футбалісты
Марк Геі

**Аджы Кінінкін Марк-Ізраэль Геі** (;  13 ліпеня 2000 году) — ангельскі футбаліст, цэнтральны абаронца клюбу «Манчэстэр Сіці» і нацыянальнай зборнай Ангельшчыны.

## Кар’ера
### Клюбная
Геі навучаўся ў футбольнай акадэміі «Чэлсі». У верасьні 2017 году ён склаў свой першы прафэсійны кантракт з клюбам на тры гады. У наступным сэзоне ён дапамог юнацкай камандзе здабыць мноства тытулаў, а таксама дакрочыў з камандай да фіналу Юнацкай лігі УЭФА. У другой палове сэзону 2018—2019 гадоў і ў наступным сэзоне абаронца пачаў зрэдку трапляць у заяўку асноўнай дружыны «Чэлсі» на матчы Прэм’ер-лігі, аднак, на полі не зьяўляўся. 17 верасьня 2019 году Геі выйшаў на замену ў матчы Лігі чэмпіёнаў супраць гішпанскай «Валенсіі». На наступным тыдні ён згуляў у матчы Кубка лігі супраць «Грымсьбі Таўну», які быў адолены зь лікам 7:1.

10 студзеня 2020 году Геі далучыўся на правах арэнды да клюбу Чэмпіёншыпу «Сўонсі Сіці» да сканчэньня сэзону. Пасьля таго, як гулец двойчы быў ня выкарыстаны ў матчах чэмпіянат, ён дэбютаваў у новым клюбе ў матчы супраць «Сток Сіці». Футбаліст хутка замацаваўся ў стартавым складзе цягам наступных чатырох гульняў, але моцна крытыкаваўся ў зьвязку з сэрыяй «Сўонсі» безь перамогаў у апошніх пяці гульняў. Галоўны трэнэр клюбу Стыў Купэр падтрымаў абаронцу і заявіў, што «маладым гульцам цяжка імгненна паўплываць на вынік». 26 жніўня 2020 году Геі вярнуўся ў «Сўонсі» зноў на правах арэнды на сэзон 2020—2021 гадоў. Гулец быў адным з ключавых у камандзе, то бок толькі чатыры гульцы «Сўонсі Сіці» згулялі за сэзон больш хвілінаў чымсьці Геі.

18 ліпеня 2021 году Геі быў выкуплены клюбам «Крыстал Пэлас» за 18 мільёнаў фунтаў, што зрабіла яго трэцім найдаражэйшым футбалістам клюбу за ўсю гісторыю пасьля Крыстыяна Бэнтэке і Мамаду Сако. Гулец склаў зь лёнданцамі працоўную ўгоду на пяць гадоў. Адразу стаў адным з галоўных абаронцаў клюбу, утварыўшы тандэм зь Ёакімам Андэрсэнам. На тле цікавасьці і шматлікіх адхіленых прапановаў Геі быў прызначаны капітанам клюбу перад сэзонам 2024—2025 гадоў. У тым ліку дзякуючы намананьням футбаліста каманда ў 2025 годзе стала ўладальнікам Кубка Ангельшчыны. Улетку 2025 году меліся чуткі аб цікавасьці да паслугаў абаронцы з боку «Лівэрпула», але Геі застаўся ў камандзе. 19 студзеня 2026 году «Манчэстэр Сіці» падпісаў кантракт з Геі, паводле паведамленьняў, выдаткаваўшы 20 мільёнаў фунтаў стэрлінгаў.

### Міжнародная
У сакавіку 2022 году Геі быў першы раз выкліканы галоўным трэнэрам зборнай Ангельшчыны Гарэтам Саўтгейтам на таварыскія матчы супраць зборных Швайцарыі і Кот-д’Івуару. Гулец запачаткаваў выступы ў камандзе 26 сакавіка ў матчы супраць швайцарцаў, які скончыўся перамогай на Ўэмблі гаспадароў зь лікам 2:1.

## Дасягненьні
**«Крыстал Пэлас»**:
* Уладальнік Кубка Ангельшчыны: 2025

**«Манчэстэр Сіці»**:
* Уладальнік Кубка футбольнай лігі: 2026

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* 
* 
* 

Катэгорыя:Ангельскія футбалісты
Прэм’ер-Ліга 2009—2010 гадоў

**Прэм’ер-Ліга 2009—2010 гадоў** — 18-ы розыгрыш Прэм’ер-Лігі, які праходзіў з 15 жніўня 2009 году па 9 траўня 2010 году. Улічваючы іншыя дывізіёны, якія былі папярэднікамі Прэм’ер-Лігі і мелі статус найвышэйшага дывізіёну, гэта быў 111-ы розыгрыш чэмпіянату Ангельшчыны ў найвышэйшым дывізіёне.

«Чэлсі» выйграў свой трэці тытул у Прэм’ер-Лізе, які стаў чацьвёртым за ўсю гісторыю найвышэйшага дывізіёну.

## Клюбы
У турніры бралі ўдзел 20 клюбаў, зь якіх 17 былі найлепшымі паводле вынікаў папярэдняга сэзону, а тры клюбы прасунуліся з Чэмпіёншыпу — «Ўулвэргэмптан Ўандэрэрз», «Бірмінггэм Сіці» і «Бэрнлі». Гэтыя клюбы замянілі «Ньюкасл Юнайтэд», «Мідлзбра» і «Ўэст Бромўіч Альбіён».

## Табліца


## Вынікі гульняў

## Бамбардзіры

## Вонкавыя спасылкі
* Вынікі на footballsite

Катэгорыя:Чэмпіянат Ангельшчыны па футболе
Катэгорыя:2009 год у футболе
Катэгорыя:2010 год у футболе
Олі Ўоткінз

**Олівэр Джордж Артур Ўоткінз** (;  30 сьнежня 1995 году) — ангельскі футбаліст, нападнік «Астан Віла» і нацыянальнай зборнай Ангельшчыны.

## Кар’ера
### Клюбная
Ўоткінз ёсьць выхаванцам акадэміі «Эксэтэр Сіці». У складзе каманды і дэбютаваў у Другой лізе ў матчы сэзону 2013—2014 гадоў супраць «Гартэлпул Юнайтэду». 8 сьнежня 2014 году нападнік на час арэнды далучыўся да нялігавага клюбу «Ўэстан-сьюпэр-Мэр», дзе цягам апошняй часткі сэзону здолеў улучыць 10 галоў за 24 матчы. Па вяртаньні з арэнды Ўоткінзу было цяжка змагацца за месца ў складзе, у выніку чаго свой першы матч сэзону згуляў у канцы кастрычніка, а ў пачатковым складзе першы раз зьявіўся 6 сьнежня на дэванскім дэрбі супраць клюбу «Плімут Аргайл». Да сакавіка 2016 году гулец, нарэшце, здабыў месца ў першай адзінаццатцы. Наступны сэзон футбаліст быў адным з ключавых.

18 ліпеня 2017 году Ўоткінз далучыўся да клуба з Чэмпіёншыпу «Брэнтфарду» паводле працоўнай угоды на чатыры гады. Паводле чутак за гэтае падпісаньне брэнтфардцы выклалі блізу 1,8 мільёнаў фунтаў стэрлінгаў. Свой першы гол у новай камандзе нападнік забіў 8 жніўня падчас іх матчу першага раўнду Кубка лігі супраць «Ўімбэлдану». Праз два гады Ўоткінз склаў новы кантракт з клюбам, які меўся доўжыцца чатыры гады.

9 верасьня 2020 году Ўоткінз далучыўся да клюбу Прэм’ер-лігі «Астан Вілы», склаўшы пяцігадовы кантракт. Бірмінггэмцы выдаткавалі 28 мільёнаў фунтаў стэрлінгаў. «Эксэтэр Сіці» зарабіў на гэтым трансфэры 4 мільёны фунтаў стэрлінгаў ды яшчэ 750 тысячаў фунтаў. 15 верасьня згуляў у кашулі новага клюбу ў матчы Кубка лігі, а праз шэсьць дзён запачаткаваў выступы ў найвышэйшай лізе Ангельшчыны ў матчы супраць «Шэфілд Юнайтэду». 4 кастрычніка гулец тройчы ўлучыў мячы ў браму «Лівэрпулу» ў хатнім пераможным матчы, які скончыўся зь лікам 7:2. 25 лютага 2023 году Ўоткінз забіў гол у сваім пятым запар матчы Прэм’ер-лігі, стаўшы першым гульцом «Астан Вілы», які здолеў дасягнуць такога паказьніка. Сэзон 2023—2024 гадоў ангелец скончыў з 19 галамі ў Прэм’ер-лізе на сваім рахунку.

### Міжнародная
18 сакавіка 2021 году Ўоткінз быў уключаны ў склад зборнай Ангельшчыны Гарэтам Саўтгейтам на адборачныя матчы да чэмпіянату сьвету 2022 году супраць зборных Сан-Марына, Альбаніі і Польшчы. 25 сакавіка нападнік дэбютаваў у зборнай, выйшаўшы на замену ў другім тайме ў матчы супраць зборнай Сан-Марына на Ўэмблі.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* 
* 
* 

Катэгорыя:Ангельскія футбалісты
Джэфэрсан Лерма

**Джэ́фэрсан Ле́рма** (;  25 кастрычніка 1994 году) — калюмбійскі футбаліст, апорны паўабаронца і цэнтральны абаронца ангельскага клюбу «Крыстал Пэлас» і нацыянальнай зборнай Калюмбіі. Удзельнік Алімпійскіх гульняў 2016 году, які ладзіліся ў Бразыліі.

## Кар’ера
### Клюбная
Прайшоў падрыхтоўку ў футбольнай школе клюбу «Атлетыка Ўіля». На пачатку 2013 году юнак быў далучаны да асноўнай каманды клюбу, а 30 сакавіка дэбютаваў у айчыннай лізе ў матчы супраць «Мільянарыяс». У першы свой сэзон згуляў 20 матчаў, а ягоны клюб у розыгрышы Апэртуры спыніўся на 13-м радку. Даволі хутка гулец замацаваўся ў асноўным складзе, а ў сэзоне 2015 году стаў адным з ключавых футбалістаў каманды.

Лерму запрыкмецілі ў Гішпаніі, вынікам чаго сталася арэнда ў валенсійскі клюб «Левантэ» ў сэзоне 2015—2016 гадоў. Лерма хутка прыстасаваўся да дынамічнага стылю новага клюбу, а першым голам адзначыўся 7 сьнежня 2015 году, што дапамагло клюбу здабыць адзін пункт у матчы супраць «Эспанёлу» (1:1). Згуляўшы 25 матчаў, бакі дамовіліся аб паўнавартасным пераходзе калюмбійца. Гулец склаў з клюбам чатырохгадовы кантракт, а «Атлетыка Ўіля» атрымала 600 тысяч эўра. Паводле вынікаў сэзону «Левантэ» страціў месца ў Ля Лізе, апусьціўшыся ў Сэгунду. Аднак, ужо праз сэзон каманда вярнулася ў эліту, здабыўшы перамогу ў другім дывізіёне. Лерма па вяртаньні паўдзельнічаў у гістарычнай перамозе валенсійцаў над «Барсэлёнай», якая скончылася зь лікам 5:4 на карысьць гаспадароў.

7 жніўня 2018 году Лерма прыяднаўся да клюбу Прэм’ер-лігі «Борнмуту» за рэкордныя для клюбу 30 мільёнаў эўра. 1 верасьня гулец запачаткаваў выступы ў Ангельшчыне, адгуляўшы 88 хвілінаў у матчы супраць «Чэлсі», у якім ягоная каманда зьведала паразу зь лікам 2:0. Калюмбіец замацаваўся ў першым складзе ды стаў улюбёнцам шматлікіх заўзятараў клюбу. Поруч з камандай гулец правёў часы ў Прэм’ер-лізе і Чэмпіёншыпе. 8 чэрвеня 2023 году было абвешчана, што ангельскі клюб «Крыстал Пэлас» дамовіўся аб асабістых умовах кантракту зь Лермам, і што ён далучыцца да клюбу 1 ліпеня. За новы клюб калюмбіец згуляў 12 жніўня, а ягоны клюб перамог у гасьцях «Шэфілд Юнайтэд» зь лікам 1:0.

### Міжнародная
Гулец быў часткай алімпійскай каманды Калюмбіі на гульнях 2016 году ў Бразыліі. Тады пад кіраўніцтвам Карляса Рэстрэпа каманда дакрочыла да чвэрцьфіналу. Лерма дэбютаваў за нацыянальную зборную Калюмбіі 10 лістапада 2017 году, выйшаўшы на замену ў матчы супраць зборнай Рэспублікі Карэі. Гулец браў удзел у чэмпіянаце сьвету 2018 году, але ўжо ў першай сустрэчы супраць зборнай Японіі быў выдалены на трэцяй хвіліне.

## Дасягненьні
**«Крыстал Пэлас»**:
* Уладальнік Кубка Ангельшчыны: 2025

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* 
* 
* 

Катэгорыя:Калюмбійскія футбалісты
Катэгорыя:Калюмбійскія футбалісты і футбалісткі на Алімпійскіх гульнях
Катэгорыя:Футбалісты і футбалісткі на летніх Алімпійскіх гульнях 2016 году
Карляс Куэста

**Ка́рляс Куэ́ста** (;  9 сакавіка 1999 году) — калюмбійскі футбаліст, цэнтральны абаронца бразыльскага клюбу «Вашку да Гама» (у арэндзе з турэцкага клюбу «Галатасарай») і нацыянальнай зборнай Калюмбіі.

## Кар’ера
### Клюбная
Выхаванец клюбу «Атлетыка Насьяналь», у складзе якога дэбютаваў у чэмпіянаце Калюмбіі ў матчы супраць «Альянсы Пэтралеры». Гулец выйшаў у пачатковым складзе і адгуляў увесь матч. У 2016 годзе поруч з клюбам стаў уладальнікам Кубка Лібэртадорэс, але ў фінальных матчах супраць эквадорскага «Індэпэнд’ентэ дэль Вальле» не зьяўляўся. 5 ліпеня 2019 году бэльгійскі клюб «Генк» абвесьціў, аб складаньні з Куэстам кантракту да чэрвеня 2024 году. 6 лютага 2025 году Куэста прыяднаўся да турэцкага «Галатасараю», які выклаў за гульца 8 мільёнаў эўра.

### Міжнародная
Дэбютаваў у складзе нацыянальнай зборнай Калюмбіі 9 верасьня 2021 году ў адборачным матчы да чэмпіянату сьвету 2022 году супраць зборнай Чылі.

## Дасягненьні
**«Атлетыка Насьяналь»**:
* Чэмпіён Калюмбіі: 2017-1
* Уладальнік Кубка Калюмбіі: 2018
* Уладальнік Кубка Лібэртадорэс: 2016

**«Галатасарай»**:
* Чэмпіён Турэччыны: 2025
* Уладальнік Кубка Турэччыны: 2025

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* 
* 
* 

Катэгорыя:Калюмбійскія футбалісты
Конар Галагер

**Ко́нар Га́лагер** (;  6 лютага 2000 году) — ангельскі футбаліст, паўабаронца клюбу «Тотэнгэм Готспур» і нацыянальнай зборнай Ангельшчыны.

## Кар’ера
### Клюбная
Галагер далучыўся да акадэміі «Чэлсі» ў веку 8 гадоў. У кастрычніку 2018 году склаў прафэсійны кантракт з клюбам. Ня маючы гульнявой практыкі ў першай камандзе, Галагер у жніўні 2019 году на правах арэнды далучыўся да «Чарлтан Атлетыка». Ужо ў першых сваіх шасьці матчах паўабаронца забіў тры галы, а ў першы месяц быў прызнаны найлепшым маладым футбалістам Чэмпіёншыпу. У студзені 2020 году гулец быў адкліканы ў «Чэлсі», каб далучыцца таксама ў статусе арандаванага футбаліста да «Сўонсі Сіці». Пазьней Галагер прыгадваў, што час, які ён бавіў у «Суонсі», дазволіў яму працаваць больш творча, чым гэта было да таго.

17 верасьня 2020 году Галагер падпісаў новы пяцігадовы кантракт з «Чэлсі» і зноў выправіўся ў арэнду ў клюб Прэм’ер-лігі «Ўэст Бромўіч Альбіён» на сэзон 2020—2021 гадоў. 28 лістапада паўабаронца пацэліў свой першы гол у элітным дывізіёне ў хатнім матчы супраць «Шэфілд Юнайтэду». Матч скончыўся зь лікам 1:0. Свой наступны сэзон ангелец правёў у складзе «Крыстал Пэлас», дзе таксама як і ў папярэднім клюбе быў гульцом асноўнага складу. Улетку 2022 году вярнуўся ў «Чэлсі», дзе замацаваўся ў першай камандзе. 6 жніўня 2022 году спартовец запачаткаваў выступы ў кашулі лёнданскага клюбу ў Прэм’ер-лізе, згуляўшы ў матчы супраць «Эвэртану». Перад сэзонам 2023—2024 гадоў «Чэлсі» адхіліў прапанову «Ўэст Гэм Юнайтэду», а сам Галагер упершыню згуляў матч у якасьці капітана каманды, рэгулярна апранаючы капітанскую повязь пры адсутнасьці Рыса Джэймза і Бэна Чылўэла.

У канцы сэзону 2023—2024 гадоў зьявіліся чуткі, што Галагер можа пакінуць «Чэлсі». У ліпені 2024 году «Чэлсі» пачаў перамовы з гішпанскім клюбам «Атлетыкам» аб магчымым трансфэры гульцы, а пазьней прыняў прапанову аб трансфэры. Пасьля таго, як яму сказалі, што ён ня будзе рэгулярна выступаць у складзе новага трэнэра «Чэлсі» Энца Марэскі, пазьней футбаліст пагадзіўся на пераход. 21 жніўня 2024 году мадрыдцы абвесьцілі, што Галагер склаў з клюбам пяцігадовы кантракт. Паводле зьвестак *The Guardian*, гулец каштаваў гішпанцам у 34 мільёнаў фунтаў стэрлінгаў.

У студзені 2026 году Галагер зьявілася інфармацыя, што ангелец можа перайсьці ў «Астан Вілу» або «Тотэнгэм Готспур». 14 студзеня стала вядома, што футбаліст падпісаў кантракт з «Тотэнгэм Готспур», які выклаў за гульца 35 мільёнаў фунтаў стэрлінгаў.

### Міжнародная
Праз сваё паходжаньне, акрамя Ангельшчыны, Галагер меў мажлівасьць абараняць гонар Шатляндыі і Ірляндыі. 14 лістапада 2021 году футбаліст атрымаў свой першы выклік у нацыянальную зборную Ангельшчыны. На наступны дзень ён згуляў свой першы матч, выйшаўшы на замену ў пераможным матчы супраць зборнай Сан-Марына, які скончыўся зь лікам 10:0. 26 сакавіка 2022 году ўпершыню выйшаў у пачатковым складзе ў таварыскім матчы супраць зборнай Швайцарыі. Ангельцы здолелі атрымаць перамогу зь лікам 2:1, а Галагер зрабіў галявы пас на Люка Шоў.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* 
* 
* 

Катэгорыя:Ангельскія футбалісты
Радрыга Бэнтанкур

**Радрыга Бэнтанкур** (;  25 чэрвеня 1997 году) — уругвайскі футбаліст, цэнтральны паўабаронца ангельскага клюбу «Тотэнгэм Готспур» і нацыянальнай зборнай Уругваю.

## Кар’ера
### Клюбная
Сваё футбольнае выхаваньне Бэнтанкур атрымаў у аргентынскім клюбе «Бока Хуніёрс». 12 красавіка 2015 году гулец дэбютаваў у складзе першай каманды ў матчы чэмпіянату Аргентыны супраць «Нуэва Чыкага».

Улетку 2015 году Бэнтанкур стаў часткай угоды паміж аргентынскім клюбам і італьянскім «Ювэнтусам», у якім фігураваў Карляс Тэвэс. Такім чынам, да сканчэньня красавіка 2017 году «Ювэнтус» меў права на падпісаньне шэрагу гульцоў «Бокі» ў першасную чаргу. Бэнтанкур быў ацэнены на 9,4 мільёнаў эўра. Пазьней генэральны дырэктар «Ювэнтуса» Джузэпэ Марота пацьвердзіў, што ў 2017 годзе клюб скарыстаецца сваім правам на Бэнтанкура. Гулец прыбыў у Турын у красавіку 2017 году і прайшоў мэдычнае абсьледаваньне. 21 красавіка 2017 году «Ювэнтус» завяршыў набыцьцё Бэнтанкура, склаўшы зь ім пяцігадовую ўгоду да 30 чэрвеня 2022 году. «Бока Хуніёрс» таксама атрымала права на 50% ад наступнага трансфэру ўругвайца. Пасьля гэтага Бэнтанкур вярнуўся ў Аргентыну, каб дагуляць астатнюю частку сэзону 2016—2017 гадоў з «Бока Хуніёрс».

Улетку 2017 году Бэнтанкур пераехаў у Італіі, дзе правёў некалькі гадоў. Свой першы матч у кашулі «Ювэнтуса» згуляў 26 жніўня 2017 году, зьявіўшыся на замену ў супрацьстаяньні ў «Джэноа». 6 кастрычніка 2018 году паўабаронца ўлучыў свой першы гол у браму «Ўдынэзэ». 31 студзеня 2022 году Бэнтанкур далучыўся да ангельскага «Тотэнгэм Готспура», але сума дамовы не была выкрыта. За новую каманду ўругваец дэбютаваў 5 лютага ў матчы Кубка Ангельшчыны супраць «Брайтан энд Гоўв Альбіёну», выйшаўшы на замену. 11 лютага 2023 году Бэнтанкур атрымаў траўму пярэдняга крыжападобнага вязу падчас матчу супраць «Лэстэр Сіці», празь якую ён выбыў з каманды да канца сэзону. Вяртаньне гульца адбылося толькі 27 кастрычніка, зьявіўшыся на замену ў матчы супраць «Крыстал Пэлас». Ужо празь месяц легіянэр зноў атрымаў пашкоджаньне, пасьля чаго акрыяў толькі да 31 сьнежня 2023 году.

### Міжнародная
У верасьні 2017 году Бэнтанкур атрымаў свой першы выклік у нацыянальную зборную Ўругваю дзеля ўдзелу ў адборачных матчах чэмпіянату сьвету 2018 году супраць зборных Вэнэсуэлы і Балівіі. Гулец дэбютаваў 5 кастрычніка, выйшаўшы на замену ў матчы супраць вэнэсуэльцаў, а матч скончыўся ўнічыю 0:0.

## Дасягненьні
**«Бока Хуніёрс»**:
* Чэмпіён Аргентыны: 2015, 2017
* Уладальнік Кубка Аргентыны: 2015

**«Тотэнгэм Готспур»**:
* Пераможца Лігі Эўропы: 2025

**«Ювэнтус»**:
* Чэмпіён Італіі: 2018, 2019, 2020
* Уладальнік Кубка Італіі: 2018, 2021
* Уладальнік Супэркубка Італіі: 2018, 2020

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* 
* 
* 

Катэгорыя:Уругвайскія футбалісты
Факунда Пэлістры

**Факу́нда Пэлі́стры** (;  20 сьнежня 2001 году) — уругвайскі футбаліст, правы ўінгер грэцкага клюбу «Панатынаікос» і нацыянальнай зборнай Уругваю. Мае гішпанскія і італьянскія карані. Адзначаўся як добры гулец такімі майстрамі, як то Дыега Фарлянам і Хуанам Раманам Рыкельмэ.

## Кар’ера
### Клюбная
Пэлістры ёсьць выпускніком моладзевай акадэміі «Пэньяроля», да якой ён далучыўся ў 2012 годзе. Дэбютаваў на прафэсійным узроўні 11 жніўня 2019 году ў гульні «Пэньяроль» супраць «Дэфэнсор Спортынгу», якая завяршылася ўнічыю 2:2. Першым голам адзначыўся 6 лістапада 2019 году ў матчы супраць клюбу «Сэра», дзякуючы чаму «Пэньяроль» здабыў перамогу зь лікам 3:1. За ўдалыя выступы ў дэбютным сэзоне быў уключаны ў сымбалічную зборную чэмпіянату ў сьнежні 2019 году.

5 кастрычніка 2020 году кантракт гульца быў выкуплены ангельскім «Манчэстэр Юнайтэдам» за 9 мільёнаў фунтаў стэрлінгаў. Дыега Фарлян, які на той час ачольваў «Пэньяроль», падтрымаў Пэлістры ў размове з галоўным трэнэрам «Манчэстэр Юнайтэд» і былым таварышам па камандзе Уле-Гунарам Сульшэрам, параўнаўшы маладога гульца з Раянам Гігсам і падкрэсьліўшы ягоную здольнасьць добра гаварыць па-ангельску. Аднак, 31 студзеня 2021 году ўругваец на правах арэнды далучыўся да «Алявэсу». Па вяртаньні дэбютаваў у складзе манчэстэрцаў 10 студзеня 2023 году, зьявіўшыся на замену ў матчы Кубак лігі супраць «Чарлтан Атлетыка». У Прэм’ер-лізе запачаткаваў кар’еру 8 лютага ў матчы супраць «Лідс Юнайтэд». Першую частку 2024 году правёў у арэндзе ў гішпаскай «Гранады».

21 жніўня 2024 году Пэлістры падпісаў чатырохгадовы кантракт з грэцкім клюбам «Панатынаікос».

### Міжнародная
Дэбютаваў у складзе нацыянальнай зборнай Уругваю 27 студзеня 2022 году ў адборачным матчы да чэмпіянату сьвету 2022 году супраць зборнай Парагваю.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* 
* 
* 

Катэгорыя:Уругвайскія футбалісты
Джорджыян Дэ Араскаэта

**Джо́рджыян Дэ Араскаэ́та** (;  1 чэрвеня 1994 году) — уругвайскі футбаліст, атакуючы паўабаронца бразыльскага клюбу «Фламэнгу» і нацыянальнай зборнай Уругваю. Поруч з нацыянальнай камандай браў удзел у мностве міжнародных турнірах, як то чэмпіянатах сьвету і Кубках Амэрыкі.

## Кар’ера
### Клюбная
Сваю кар’еру запачаткаваў у клюбе «Дэфэнсор Спортынг» ў кастрычніку 2012 году. Гульня Дэ Араскаэты, які дапамог свайму клюбу прабіцца ў паўфінал Кубка Лібэртадорэс, прыцягнула ўвагу бразыльскага «Крузэйру». У гэтым клюбе ўругваец утварыў выніковае трыё, вядомае як «Ля-Банда», з былымі зоркамі «Вэлес Сарсьфільду» Люкасам Рамэра і Арыелем Кабралем. У дадатак да Т’ягу Нэвэса і Рабіньню, «Крузэйру» двойчы запар здабываў Кубак Бразыліі, а таксама перамог у чэмпіянаце штату. Перад сэзонам 2019 году да гульца выявіў цікавасьць «Фламэнгу». У выніку з 3 студзеня 2019 году Дэ Араскаэта не зьявіўся на трэнаваньнях, спрабуючы пакінуць «Крузэйру». Каб разьвязаць праблему клюбы мусілі дамовіцца, што і адбылося. Трансфэр гульца каштаваў «Фламэнгу» рэкордныя для бразыльскага футболу 15 мільёнаў эўра. 25 лютага 2022 году Дэ Араскаэта падоўжыў кантракт з клюбам да 31 сьнежня 2026 году.

### Міжнародная

Дэ Араскаэта дэбютаваў у нацыянальнай зборнай Уругваю ў таварыскім матчы супраць зборнай Рэспублікі Карэі ў верасьні 2014 году. Ён зарабіў асыстэнцкі пункт у гульні, дапамогшы забіць адзін гол у сустрэчы Хасэ Хімэнэсу.

Футбаліст быў уключаны ў склад зборнай Уругваю на Кубак Амэрыкі 2015 году. Паўабаронца атрымаў кашулю з прэстыжным 10-м нумарам, якую раней насіў легенда нацыянальнай каманды Дыега Фарлян. 6 чэрвеня 2015 году ён забіў свой першы гол за зборную падчас перадтурнірнага таварыскага матчу супраць зборнай Гватэмалы, які ладзіўся ў Мантэвідэо. 13 чэрвеня Дэ Араскаэта дэбютаваў на турніры, выйшаўшы на замену на 64-й хвіліне матчу супраць зборнай Ямайкі ў стартавым матчы групы. Гульня скончылася зь лікам 1:0 на карысьць уругвайцаў. У 2018 годзе гулец быў у складзе зборнай на чэмпіянаце сьвету ў Расеі. Таксама, гулец згуляў на Кубку Амэрыкі 2021 году.

2 сьнежня 2022 году гулец забіў абодва галы ў пераможным матчы супраць зборнай Ганы ў апошнім матчы групавога этапу чэмпіянату сьвету 2022 году ў Катары. Аднак, гэтага было недастаткова, каб камандзе кваліфікавацца ў накаўт-стадыю. 6 ліпеня 2024 году Дэ Араскаэта ўлучыў гол з пасьля матчавых пэнальці ў чвэрцьфінале супраць зборнай Бразыліі, што дапамагло Ўругваю прасунуцца ў паўфінал.

## Дасягненьні
**«Дэфэнсор Спортынг»**:
* Чэмпіён Уругваю: 2013-К

**«Крузэйру»**:
* Уладальнік Кубка Бразыліі: 2017, 2018
* Чэмпіён штату Мінас-Жэрайс: 2018

**«Фламэнгу»**:
* Чэмпіён Бразыліі: 2019, 2020, 2025
* Уладальнік Кубка Бразыліі: 2022, 2024
* Уладальнік Супэркубка Бразыліі: 2020, 2021, 2025
* Чэмпіён штату Рыю-дэ-Жанэйру: 2019, 2020, 2021, 2024, 2025, 2026
* Уладальнік Кубка Лібэртадорэс: 2019, 2022, 2025
* Пераможца Рэкопы Паўднёвай Амэрыкі: 2020

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* 
* 
* 

Катэгорыя:Уругвайскія футбалісты
Нікаляс Тальяфіка

**Нікаля́с Тальяфі́ка** (;  31 жніўня 1992 году) — аргентынскі футбаліст, левы абаронца францускага клюбу «Ліён» і нацыянальнай зборнай Аргентыны. Мае калябрыйскае паходжаньне, а таксама італьянскае грамадзянства. Пачынаў кар’еру ў клюбе «Банфільд», пасьля чаго некалькі гадоў правёў у складзе «Індэпэнд’ентэ», дзе быў капітанам каманды. Узімку 2018 году пераехаў у Эўропу, дзе спачатку абараняў колеры нідэрляндзкага «Аякса», а потым з 2022 году ліёнскага «Алімпіку».

Вылучаецца цягавітасьцю, выдатнай тэхнікай і бесьперапыннай прадпрымальнасьцю. У выніку навычкаў гульца, а таксама ягонай гульнявой пазыцыі, клюбаў, нацыянальнасьці і дзіўнага візуальнага падабенства Тальяфіка часам параўноўваюць з былым абаронцам «Інтэрнацыянале» і зборнай Аргентыны Хавіерам Санэцьці.

## Дасягненьні
**«Індэпэнд’ентэ»**:
* Уладальнік Паўднёваамэрыканскага кубка: 2017

**«Аякс»**:
* Чэмпіён Нідэрляндаў: 2019, 2021, 2022
* Уладальнік Кубка Нідэрляндаў: 2019, 2021

**Аргентына**:
* Чэмпіён сьвету: 2022
* Уладальнік Кубка Амэрыкі: 2021, 2024

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* 
* 
* 

Катэгорыя:Аргентынскія футбалісты
Наўэль Маліна

**Наўэ́ль Малі́на** (;  6 красавіка 1998 году) — аргентынскі футбаліст, правы абаронца гішпанскага клюбу «Атлетыка» і нацыянальнай зборнай Аргентыны.

## Кар’ера
### Клюбная
Маліна браў удзел у спартовым праекце гішпанскай «Барсэлёны», якая стварыла ў Аргентыне падрыхтоўчы лягер. Маліна атрымаў ухвалу, а таксама быў накіраваны ў Барсэлёну, каб далучыцца да мясцовай акадэміі. У 2012 годзе гэты праект быў інтэграваны ў моладзевы склад «Бока Хуніёрс», і Маліна працягнуў трэнавацца з гэтым клюбам. 18 лютага 2016 году ён дэбютаваў у першай камандзе «Бока Хуніёрс» у матчы айчыннага першынства супраць каманды «Сан-Мартын», згуляўшы ўсю гульню. У студзені 2018 году Маліна быў аддадзены ў арэнду ў «Дэфэнсу і Хустысію» на астатнюю частку году. 15 верасьня 2020 года гулец далучыўся да італьянскага «Ўдынэзэ» на правах вольнага агента. 28 ліпеня 2022 году аргентынец прыяднаўся да мадрыдзкага «Атлетыка», склаўшы пяцігадовы кантракт. Гэты пераход каштаваў гішпанцам 10 мільёнаў эўра, а таксама прадугледжваў розныя дадатковыя сплаты ў памеры 5 мільёнаў эўра.

### Міжнародная
3 чэрвеня 2021 году Маліна дэбютаваў у складзе нацыянальнай зборнай Аргентыны ў адборачным матчы чэмпіянату сьвету 2022 году супраць зборнай Чылі, выйшаўшы на замену Хуану Фойту на 81-й хвіліне. 9 сьнежня ў чвэрцьфінальным матчы чэмпіянату сьвету 2022 году супраць зборнай Нідэрляндаў Маліна забіў свой першы гол за зборную.

## Дасягненьні
**Аргентына**:
* Чэмпіён сьвету: 2022
* Уладальнік Кубка Амэрыкі: 2021, 2024

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* 
* 
* 

Катэгорыя:Аргентынскія футбалісты
Прэм’ер-Ліга 2007—2008 гадоў

**Прэм’ер-Ліга 2007—2008 гадоў** — 16-ы розыгрыш Прэм’ер-Лігі, які праходзіў з 11 жніўня 2007 году па 11 траўня 2008 году. Улічваючы іншыя дывізіёны, якія былі папярэднікамі Прэм’ер-Лігі і мелі статус найвышэйшага дывізіёну, гэта быў 109-ы розыгрыш чэмпіянату Ангельшчыны ў найвышэйшым дывізіёне.

«Манчэстэр Юнайтэд» абараніў чэмпіёнства і тым самым выйграў свой 10-ы тытул у Прэм’ер-Лізе, які стаў 17-м за ўсю гісторыю найвышэйшага дывізіёну.

## Клюбы
У турніры бралі ўдзел 20 клюбаў, зь якіх 17 былі найлепшымі паводле вынікаў папярэдняга сэзону, а тры клюбы прасунуліся з Чэмпіёншыпу — «Сандэрлэнд», «Бірмінггэм Сіці» і «Дэрбі Каўнці». Гэтыя клюбы замянілі «Шэфілд Юнайтэд», «Чарлтан Атлетык» і «Ўотфард».

## Табліца


## Вынікі гульняў

## Бамбардзіры

## Вонкавыя спасылкі
* Вынікі на footballsite

Катэгорыя:Чэмпіянат Ангельшчыны па футболе
Катэгорыя:2007 год у футболе
Катэгорыя:2008 год у футболе
Алексіс Мак Алістэр

**Алексіс Мак Алістэр** (;  24 сьнежня 1998 году) — аргентынскі футбаліст, паўабаронца ангельскага клюбу «Лівэрпул» і нацыянальнай зборнай Аргентыны. Мае шатляндзка-ірляндзкае паходжаньне.

## Кар’ера
### Клюбная
Як і ягоныя браты, Франсіс і Кевін, гулец пачынаў займацца футболам у клюбе «Соцыял Парк», пасьля чаго далучыўся да акадэміі клюбу «Архэнтынас Хуніёрс». Упершыню згуляў за першую каманду клюбу 30 кастрычніка 2016 году ў матчы другога дывізіёну аргентынскага чэмпіянату. 25 лістапада 2017 году поруч з сваімі братамі згуляў у матчы супраць «Сан-Лярэнса». Алексіс і Франсіс зьявіліся ў стартавым складзе, а Кевін прыяднаўся да іх на полі праз замену. Свой першы гол паўабаронца забіў 5 сакавіка 2018 году ў матчы супраць «Бокі Хуніёрс».

24 студзеня 2019 году Мак Алістэр падпісаў кантракт з клюбам Прэм’ер-лігі «Брайтан энд Гоўв Альбіёнам» тэрмінам на на чатыры з паловай гады. У рамках пагадненьня Мак Алістэр быў аддадзены ў арэнду ў «Архэнтынас Хуніёрс», каб уласна дагуляць сэзон. Пасьля гэтага застаўся яшчэ амаль на сэзон у Аргентыне, бо быў запазычаны «Бокай Хуніёрс». У сваім жа дэбютным матчы, які прыпаў на Кубак Лібэртадорэс, гулец адзначыўся голам, пацэліўшы мяч у браму бразыльскага клюбу «Атлетыку Паранаэнсі». У жніўні Мак Алістэр згуляў свой першы матч за клюб у чэмпіянаце, зьявіўшыся ў сустрэчы з «Патраната».

Мак Алістэр дэбютаваў за «Брайтан» 7 сакавіка 2020 году, выйшаўшы на замену на 80-й хвіліне ў матчы супраць «Ўулвэргэмптан Ўандэрэрзу», які скончыўся ўнічыю з рахункам 0:0. Пасьля чаго ліга была прыпыненая з нагоды пошасьці каранавірусу. Па старце розыгрышу паўабаронца згуляў некалькі няпоўных матчаў. 17 верасьня ён забіў свой першы гол у кашулі ангельскага клюбу, пакрыўдзіўшы «Портсмут» у матчы Кубка лігі. 18 кастрычніка аргентынец улучыў мяч у браму «Крыстал Пэласу». Няблага гулец правёў сэзон 2021—2022 гадоў, гэтак жа як і наступны. 24 кастрычніка 2022 году Мак Алістэр узгадніў з клюбам умовы новага кантракту. Аднак, 8 чэрвеня 2023 году гулец далучыўся да «Лівэрпулу». Як паведамлялася, сума трансфэру склала мінімум 35 мільёнаў фунтаў стэрлінгаў, і агулам, з улікам мажлівых бонусаў, магла дасягаць 55 мільёнаў фунтаў стэрлінгаў. 13 жніўня 2023 году аргентынец запачаткаваў выступы ў «Лівэрпулі» ў матчы Прэм’ер-лігі супраць «Чэлсі». Свой першы гол здабыў 3 сьнежня ў матчы супраць «Фулгэму», улучыўшы мяч у браму з 27 мэтраў. Пазьней гол быў абраны найлепшым голам сьнежня ў чэмпіянаце.

### Міжнародная
Упершыню быў выкліканы да шыхтаў нацыянальнай зборнай Аргентыны ў жніўні 2019 году на таварыскія матчы супраць зборных Чылі і Мэксыкі. Дэбютаваў у камандзе 5 верасьня ў гульні з чылійцамі. У 2021 годзе браў удзел у футбольным розыгрышы Алімпійскіх гульняў у Токіё.

## Дасягненьні
**«Бока Хуніёрс»**:
* Чэмпіён Аргентыны: 2020

**«Лівэрпул»**:
* Чэмпіён Ангельшчыны: 2025
* Уладальнік Кубка футбольнай лігі: 2024

**Аргентына**:
* Чэмпіён сьвету: 2022
* Уладальнік Кубка Амэрыкі: 2024

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* 
* 
* 

Катэгорыя:Аргентынскія футбалісты
Катэгорыя:Аргентынскія футбалісты і футбалісткі на Алімпійскіх гульнях
Катэгорыя:Футбалісты і футбалісткі на летніх Алімпійскіх гульнях 2020 году
Энса Фэрнандэс

**Э́нса Хэрэмі́яс Фэрна́ндэс** (;  17 студзеня 2001 году) — аргентынскі футбаліст, паўабаронца ангельскага клюбу «Чэлсі» і нацыянальнай зборнай Аргентыны. Звычайна гуляе на пазыцыі цэнтральнага паўабаронцы, але здольны выканаць ролю апорнага ці атакуючага паўабаронцы. Жанаты, мае дачку і сына.

## Кар’ера
### Клюбная
Выхаванец акадэміі «Рывэр Плэйту». Дэбютаваў у асноўнай камандзе клюбу ў 2019 годзе, а затым правёў два сэзоны ў арэндзе ў клюбе «Дэфэнса і Хустысія». Быў важнай часткай каманды, якая здолела здабыць Паўднёваамэрыканскі кубак, а таксама стаць пераможцамі Рэкопы Паўднёвай Амэрыкі. Пасьля гэтага вярнуўся ў «Рывэр Плэйт» у 2021 годзе. Па вяртаньні Фэрнандэс зарэкамэндаваў сябе як ключавы гулец клюбу, стаўшы зь ім чэмпіёнам краіны ў тым жа годзе. Улетку 2022 году гулец далучыўся да «Бэнфікі».

Адгуляўшы за партугальскі клюб усяго шэсьць месяцаў, у студзені 2023 году ён быў набыты ангельскім «Чэлсі» за рэкордныя 106,8 мільёнаў фунтаў стэрлінгаў. Кантракт гульца разьлічаны на восем за паловай гадоў. Фэрнандэс дэбютаваў у Прэм’ер-лізе 3 лютага ў хатнім матчы супраць «Фулгэму», згуляўшы 90 хвілінаў. 11 лютага аргентынец зрабіў галявую перадачу ў матчы супраць «Ўэст Гэм Юнайтэд», і сустрэча скончылася зь лікам 1:1. 30 жніўня 2023 году ўлучыў мяч у браму «Ўімбэлдану» ў матчы Кубка лігі. А 30 сьнежня забіў першыя галы ў элітным дывізіёне, двойчы засмуціўшы брамніка «Брайтан энд Гоўв Альбіёну».

### Міжнародная
Дэбютаваў у складзе нацыянальнай зборнай Аргентыны 24 верасьня 2022 году ў матчы супраць зборнай Гандурасу. Гулец замяніў на 64-й хвіліне сустрэчы Леандра Парэдэса.

## Дасягненьні
**«Дэфэнса і Хустысія»**:
* Уладальнік Паўднёваамэрыканскага кубка: 2020
* Пераможца Рэкопы Паўднёвай Амэрыкі: 2021

**«Рывэр Плэйт»**:
* Чэмпіён Аргентыны: 2021
* Уладальнік Трафэю чэмпіёнаў: 2021

**«Бэнфіка»**:
* Чэмпіён Партугаліі: 2023

**«Чэлсі»**:
* Пераможца Лігі канфэрэнцыяў: 2025
* Пераможца клюбнага чэмпіянату сьвету: 2025

**Аргентына**:
* Чэмпіён сьвету: 2022
* Уладальнік Кубка Амэрыкі: 2024

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* 
* 
* 

Катэгорыя:Аргентынскія футбалісты