Сядзельнікі (зьніклае паселішча)

**Сядзе́льнікі** — былая вёска на тэрыторыі Крынічнага сельсавету Мазырскага раёну Гомельскай вобласьці Беларусі. 

### Вялікае Княства Літоўскае і Рэч Паспалітая

  

Найраней, паводле Вялікага гістарычнага атлясу Беларусі, Сядзельнікі або Сядзельнікавічы названыя ў крыніцы 1548 году.

У апісаньні Мазырскага замка 1552 году зазначана, што сяло Сядзельнікавічы належала да Скрыгалаўскай нядзелі Мазырскай воласьці. 

У рэвізіі Мазырскага староства, выкананай каралеўскімі камісарамі панамі Рыгорам Валовічам і Мікалаем Нарушэвічам да 8 кастрычніка 1560 года,  утрымліваюцца зьвесткі пра межы ўгодзьдзяў сяла Сядзельнікаў. Увесь грунт распасьціраўся ўздоўж ад мяжы Бабічаўскай да сядзібы Мічанкаўскай на мілю, а ўпоперак ад ракі Прыпяці да Трасьцяніцы на тры вярсты.

Надалей вёска згаданая ў акце Кіеўскага гродзкага суда, датаваным 1-м верасьня 1646 году, калі пан Міхал Абуховіч заявіў пра сваіх падданых зь вёсак Акунёўкі, Сядзельнікаў і Трасьцяніцы, зьбеглых да добраў пані Гарнастаевай мястэчка Гарнастайпаля. 

Паводле рэестраў двайнога і трайнога падымнага Мазырскага павету 1670 году, пан Базыль Абуховіч у першым выпадку выплачваў з  14 дымоў з добраў сваіх Сядзельнікаў, Акунінкі, Narozniow 14 злотых, у другім — дадалася яшчэ частка Абухаўшчыны, але падатак выплачваўся з тых жа 14 дымоў і мусіў складаць 21 злоты.

У 1671 годзе пісар гродзкі мазырскі Базыль Абуховіч абвінавачваў у судзе стрыечнага брата Дамініка Абуховіча ў памкненьні на забойства і ўчыненьні пагрозаў на шляхецкі гонар і здароўе. Валодаў у Мазырскім павеце спадчыннымі маёнткамі Абухаўшчына, Глінішча, Сядзельнікі, Трасьцяніца і часткай Шарэйкаў.

25 траўня 1776 году фальварак Сядзельнікі стаў ленным уладаньнем Дамініка (Даніэля) Абуховіча, сына Вінцэнта і Ганны з Пузынаў.

### Пад уладай Расейскай імпэрыі

У выніку другога падзелу Рэчы Паспалітай (1793 год) Сядзельнікі апынулася ў межах Расейскай імпэрыі, ад 3 траўня 1795 году ў адноўленым Мазырскім павеце Менскага намесьніцтва, з 12 сьнежня 1796 губэрні.

У «Списках населенных мест Минской губернии по уездам, приходам, еврейским обществам со сведениями об их расположении и народонаселении [Дело]: 1857 г.» засьведчана, што 32 асобы з маёнтку Сядзельнікі пана Абуховіча былі вернымі парафіяльнага касьцёлу Ўнебаўзяцьця Найсьвяцейшай Панны Марыі ў Кімбараўцы.

Ад парэформавага пэрыяду Сядзельнікі адміністрацыйна належалі да Міхалкаўскай воласьці.

Паводле сьпісу землеўладальнікаў Менскай губэрні на 1889 год, маёнткам Сядзельнікі з 1778 дзесяцінамі ўгодзьдзяў валодаў Уладыслаў, сын Станіслава, Абуховіч.

На 1909 год у адным двары маёнтку Сядзельнікі (Сидѣльники) было 7 жыхароў. У 1911 (1913) годзе маёнткам Сядзельнікі з тымі ж 1778 дзесяцінамі працягваў валодаць Уладыслаў Абуховіч.

### Найноўшы час

9 лютага 1918 году, яшчэ да падпісаньня Берасьцейскага міру з бальшавіцкай Расеяй (3 сакавіка), Германія перадала паўднёвую частку Беларусі Украінскай Народнай Рэспубліцы. У адказ на гэта, 9 сакавіка Другой Устаўной граматай тэрыторыя абвешчана часткай Беларускай Народнай Рэспублікі. Сядзельнікі ў складзе Міхалкаўскай воласьці, аднак, апынуліся ў часова створанай 15 чэрвеня Палескай губэрні з цэнтрам у Рэчыцы, з кастрычніка — у Мазыры. З 18 траўня тут дзеяла «варта Украінскай Дзяржавы» гэтмана Паўла Скарападзкага.

Пасьля 25 кастрычніка 1962 году Сядзельнікі далучаныя да вёскі Гурыны.

## Заўвагі

## Крыніцы

Катэгорыя:Колішнія населеныя пункты Мазырскага раёну
Катэгорыя:Населеныя пункты, згаданыя ў XVI стагодзьдзі