open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Антаніна Хатэнка

**Антані́на Яўге́наўна Хатэ́нка** ( 28 красавіка 1956, вёска Зенькаўцы, Ружанскі раён Берасьцейскай вобласьці БССР, цяпер у Славаціцкім сельсавеце Зэльвенскага раёну Гарадзенскай вобласьці) — беларуская паэтка, этнакультуроляг, журналістка.

## Жыцьцяпіс
Нарадзілася ў сям’і настаўніка. У 1963—1973 навучалася ў пружанскай школе-інтэрнаце (цяпер — СШ №4), скончыла філялягічны факультэт БДУ (1973—1978). Працавала настаўніцай беларускай, расейскай мовы і літаратуры ў Задор’еўскай сярэдняй школе. Праз год вярнулася ў Менск, працавала ў кнігарні «Палітычная кніга» (1979—1981), карэктарам, малодшым рэдактарам выдавецтва «Народная асьвета» (1982—1985), у «Белтэлерадыёкампаніі».

З 2010 працуе вядучым спэцыялістам па этнаграфіі ААТ СП «Іўкон».

Сябра Саюзу беларускіх пісьменьнікаў. Жыве ў Менску.

## Творчасьць
Першай вядомай спробай паэзіі быў гімн гораду Пружаны. Аўтарка кніг «Зьдзічэлае рэха вясны», «Зьніч крыжовых дарог», «Чалавек на далоні Сусьвету», «Тры грацыі» й інш.

## Крыніцы

## Літаратура
* 

## Вонкавыя спасылкі
* Вершы Антаніны Хатэнкі
* Старонка на бачыне Саюзу беларускіх пісьменьнікаў
* Антаніна Хатэнка. Выбраныя вершы. Выканаўца В. Белацаркоўскі (аудыё)

Катэгорыя:Беларускія паэткі
Катэгорыя:Беларускія журналісткі
Катэгорыя:Выпускнікі навучальных установаў Пружанскага раёну
Катэгорыя:Выпускнікі Беларускага дзяржаўнага ўнівэрсытэту
Катэгорыя:Сябры Саюзу беларускіх пісьменьнікаў
Катэгорыя:Ляўрэаты прэміі імя Міхася Стральцова
Вакер Тун

**«Ва́кер Тун»** () — швайцарскі гандбольны клюб з Туну. Выступае ў 1-м дывізіёне Швайцарскай гандбольнай лігі. Хатняя пляцоўка — спартовая арэна «Ляхэн».

«Вакер» — 4-разовы ўладальнік Кубка Швайцарыі, пераможца эўрапейскага Кубку выкліку і  — 2005. Клюб зьяўляецца асновай для фармаваньня нацыянальных зборных ад U11 да U19.

## Дасягненьні
* Чэмпіянат Швайцарыі: 2012—2013
* Кубак Швайцарыі: 2002, 2006, 2012, 2013
* 1 Кубак выкліку ЭГФ: 2005

## Склад 2012/13

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі

* Афіцыйная бачына

Катэгорыя:Швайцарскія гандбольныя клюбы
Катэгорыя:Тун
Катэгорыя:Спартовыя клюбы, заснаваныя ў 1961 годзе
Катэгорыя:1961 год у Швайцарыі
Зорныя войны. Эпізод III: Помста сытхаў

**«Зорныя войны. Эпізод III: Помста сытхаў»** () — эпічны фантастычны фільм 2005 году, які быў выраблены Джорджам Лукасам. Гэта шосты фільм з усёй сагі «Зорныя войны» і трэці з пункту гледжаньня ўласнай храналёгіі сэрыялу.

Фільм распавядае пра падзеі трэцяга году вайны клонаў. Галяктычная Рэспубліка, некалі спакойная і гарманічная дзяржава, ператварылася ў поле бітвы паміж войскамі клонаў, узначаленых канцлерам Палпатынам, і армадай дроідаў, якіх вядзе граф Дуку, цёмны лорд сытхаў. Рэспубліка павольна апускаецца ў цемру. Толькі рыцары-джэдаі, абаронцы міру і справядлівасьці, здольныя супрацьстаяць злу, якое хутка паглыне галяктыку. Але сапраўдная бітва ідзе ў душы ў маладога рыцара-джэдая Энакіна, які разрываецца паміж абавязкам джэдая і каханьнем да сваёй жонкі, сэнатара Падмэ Амідала. І ад таго, якое пачуцьцё ў ім пераможа, залежыць будучыня ўсяго сьвету.

Фільм выйшаў 19 траўня 2005 году і атрымаў даволі пазытыўныя водгукі крытыкаў, у адрозьненьне ад папярэдніх двух прыквэлаў. «Помста сытхаў» усталяваў новы рэкорд у першы ж тыдзень і зарабіў больш за 850 мільёнаў даляраў па ўсім сьвеце, стаўшы самым прадаваным фільмам у 2005 годзе на тэрыторыі ЗША і другім самым прадаваным фільмам 2005 году ў сьвеце.

## Вонкавыя спасылкі
* Зорныя войны. Эпізод III: Помста сытхаў на StarWars.com
* 
* 

Катэгорыя:Фільмы 2005 году
Катэгорыя:Фільмы Джорджа Лукаса
Катэгорыя:Фільмы на ангельскай мове
Катэгорыя:Фільмы пра «Зорныя войны»
Катэгорыя:Фільмы пра робатаў
Катэгорыя:Фільмы-прыквэлы
Катэгорыя:Фільмы-сыквэлы ЗША
Катэгорыя:Фільмы 20th Century Fox
Сьветлы бок Сілы

**Сьве́тлы бок Мо́цы** — у выдуманым сьвеце «Зорных войнаў» адзін са спосабаў пазнаньня і сьледаваньня Моцы — энэргіі, якой запоўнены Сусьвет, супрацьлегласьць цёмнаму боку.

Спазнаньне гэтага шляху ў рыцараў-джэдаяў (ордэн якіх зьяўляецца найвялікшым аб’яднаньнем ейных адэптаў) заснаванае на павольным разьвіцьці сваіх уменьняў пад наглядам майстра. Калі падаван сканчае навучаньне, яго пасьвячаюць у рыцары джэдаяў. Аднак джэдаі ня ёсьць адзінымі выкарыстальнікамі сьветлага боку Моцу, вядомыя і меншыя групоўкі. Пэўныя асобы маглі спазнаць Моц і самастойна, хоць гэта і даволі цяжка (прыкладам можа быць Люк Скайўокер, якому джэдаі паказалі толькі асновы сваіх ведаў, аднак гэта нельга назваць сапраўдным навучаньнем).

Канчатковаю мэтай кожнага, хто стаў на шлях спазнаньня сьветлага боку Моцы, ёсьць вызваленьне свайго духу з-пад уплыву прывязанасьцяў і нэтагыўных эмоцыяў (гневу і нянавісьці), каб напоўніцу выкарыстаць свой патэнцыял у добрых справах і дзеля дапамогі іншым. Шлях да гэтага — шматгадовая мэдытацыйная практыка і трэніраваньне самадысцыпліны, аднаго з найістотнейшых аспэктаў жыцьця джэдая. На службе сьветламу боку вельмі непажаданыя ўсемагчымыя эмацыйныя сувязі зь іншымі людзьмі, бо існуе небясьпека зьяўленьня моцнай прывязанасьці і пераходу на цёмны бок.

Сьветлы бок характарызуе вера ў Дабро і Зло як у дзьве абсалютныя вартасьці, трактаваньне Моцы як трансцэндэнтнае існасьці, што стварае і падтрымлівае сусьвет, і падкрэсьліваньне таго, што ён служыць Моцы (а не наадварот, як у вызнаўцаў цёмнага боку), а таксама любоў да кожнага стварэньня. Джэдай можа забіваць толькі дзеля абароны сябе ці іншых і ніколі не ўжывае дзеля гэтага Моц, якая патрэбная толькі дзеля абароны і спазнаньня (за некаторымі выняткамі, напрыклад, джэдай можа атакаваць сытха, калі разьвязаньне канфлікту без выкарыстаньня гвалту немагчымае, а сам сытх не атакуе, але аказвае супраціў). Для адэпта сьветлага боку Моцы вельмі істотная ўмова — разьвіцьцё цярплівасьці, якая асьцерагае ад пасьпешных рашэньняў, прагі ўлады і хуткага разьвіцьця ўласных здольнасьцяў, якія могуць стаць прычынай пераходу на цёмны бок. Гэтыя ўмовы апісаныя ў кодэксе джэдая.

## Вонкавыя спасылкі
* 
* Бібліятэка Осус 

Катэгорыя:Моц (Зорныя войны)
Сьпіс плянэтаў «Зорных войнаў»

**Сьпіс [[плянэта|плянэ́таў]] «Зорных войнаў»** — пералік выдуманых плянэтаў сусьвету фантастычнае сагі «Зорныя войны». У гэтым сусьвеце агулам узгадваецца 460 плянэтаў.

## Узгаданыя ў «Зорных войнах» плянэты

* Альдэраан (эпізоды І (згадкі), III, IV)
* Анаат (эпізод V (згадкі))
* Ансіён (эпізод ІІ (згадкі))
* Бэсьпін (эпізоды V, VI)
* Богдэн (эпізод ІІ (згадкі))
* Боз Піці (эпізод ІІІ (згадкі))
* Геанозіс (эпізод ІІ)
* Дагоба (эпізоды III, V, and VI)
* Дантоайн (эпізод IV (згадкі))
* Іега (эпізод І (згадкі))
* Ката Нэймойдыя (эпізод ІІІ)
* Каміна (эпізод ІІ)
* Карэлія (эпізод IV (згадкі))
* Карусант (эпізоды I, II, III, VI)
* Кашыік (эпізод ІІІ)
* Маластар (эпізод І (згадкі))
* Мустафар (эпізод ІІІ)
* Мігіта (эпізод ІІІ)
* Набу (эпізоды I, II, III, VI)
* Орд Мантэл (эпізод V (згадкі))
* Салеўкамі (эпізод ІІІ)
* Субтэрэл (эпізод ІІ (згадкі))
* Сулуст (эпізод VI (згадкі))
* Таанаб (эпізод VI (згадкі))
* Татуін (эпізоды I, II, III, IV, V, VI. У першых пяці зь пералічаных эпізодаў усяго адно ўзгадваньне, пры гэтым у першых чатырох эпізодах узгадваецца не паводле імя)
* Тунд (эпізод І (згадкі))
* Утапаў (эпізод ІІІ)
* Фэлуцыя (эпізод ІІІ)
* Хот (эпізод V)
* Явін (эпізод IV)

## Іншыя аб’екты
* *[[Кэсэль]]* (вялікі астэроід; эпізод IV (згадкі))
* *[[Нар Шадаа]]* (спадарожнік; эпізод IV (згадкі))
* *[[Поліс Маса]]* (астэроід; эпізод ІІІ)
* *[[Эндар]]* (спадарожнік; эпізод VI)
* *[[Явін IV]]* (спадарожнік; эпізод IV)
Хай будзе з табой Сіла

«**Хай будзе з табой Сіла**» () — выраз з сагі «Зорныя войны», які за нашым часам стаўся культавай фразай і сымбалем усіх фільмаў «Зорныя войны».

## Выкарыстаньне
Фраза «*хай будзе з табой Сіла*» ўпершыню прамоўленая Ханам Солам да Люка Скайўокера ў фільме «Новая надзея». Пазьней шматразова паўтараецца рознымі пэрсанажамі «Зорных войнаў», сустракаючыся практычна ў кожнай сэрыі.

Напрыклад, у «Эпізодзе IV: Новая надзея» Обі-Ван Кенобі і Дарт Вэйдэр некалькі разоў узгадваюць г. зв. *[[Сіла (Зорныя войны)|Сілу]]* датычна Люка Скайўокера. Фразу таксама прамаўляе генэрал Дадона да пілётаў-паўстанцаў пасьля тлумачэньня пляну атакі на Зорку сьмерці і Хан Сола да Люка беспасярэдне перад нападам на баявую станцыю Зоркі Сьмерці.

У іншых варыяцыях фраза так ці іначай гучыць у іншых эпізодах ад іншых герояў (прыкладам, з вуснаў Люка Скайўокера ў эпізодзе V, адмірала Акбара ў эпізодзе VI, Кві-Гон Джына, Мэйса Ўінду ды Ёды ў эпізодзе І, Обі-Ўана Кенобі ў эпізодзе ІІ, у размове паміж Обі-Ўанам і Энакінам у эпізодзе ІІІ).

## Дадатковыя зьвесткі
* У 2005 року фразе быў нададзены нумар 8 паводле вэрсіі сьпісу Амэрыканскага кінаінстытуту (100 вядомых цытат з амэрыканскіх фільмаў за 100 гадоў паводле вэрсіі AFI).
* 4 траўня на Міжгаляктычным дні Зорных войнаў фраза зазнала ангельскамоўную гульню словаў: *May the Fourth be with you*, дзе замест *Force* () ужытае падобнае па вымаўленьні ангельскае *Fourth* (; падкрэсьліваючы такім чынам увагу над тэматычным днём).

## Крыніцы

Катэгорыя:Зорныя войны
Катэгорыя:Цытаты зь фільмаў
Зорныя войны. Эпізоды VII—IX

«**Зорныя войны. Эпізоды VII—IX**» — будучая трэцяя трылёгія касьмічнай опэры Джорджа Лукаса «Зорныя войны». Стане сыквэлам перашапачатковае трылёгіі (эпізоды IV—VI) у адрозьненьне ад прыквэлу, які выйшаў у 1999—2005 гадах. Плянаваная дата выхаду 7-й сэрыі — сьнежань 2015 году, наступныя дзьве сэрыі плянуюцца з інтэрвалам у два рокі.

Ідэя трылёгіі-працягу зьявілася ў Лукаса ўжо ў сярэдзіне 1970-х падчас працы над «Новай надзеяй». У 1990-я ён адмовіўся ад гэтай задумы, аднак Дыснэй, які ў 2012 року набыў Lucasfilm, вырашыў ствараць працяг.

## Эпізод VII
Перадвытворчасьць VII эпізоду пачалася ў 2012, выхад заплянаваны ў сьнежні 2015. Рэжысэрам будзе Джэфры Джэйкаб Абрамс з кансультацыямі Лукаса. Сярод актораў чакаецца ўдзел Кэры Фішэр, Гарысана Форда і Марка Гэміла з арыгінальнае трылёгіі.

## Эпізоды VIII і IX
Крэатыўным кансультантам усяе трылёгіі будзе Джордж Лукас, а болей ніякіх зьвестак пра будучыя часткі невядома.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* 

Катэгорыя:Фільмы пра «Зорныя войны»
Катэгорыя:Кінатрылёгіі
Катэгорыя:Lucasfilm
Катэгорыя:Фільмы-сыквэлы
Катэгорыя:The Walt Disney Company
Яан Гуркюф

**Яан Гуркюф** (;  11 ліпеня 1986 году, Пляэмёр, Францыя) — былы францускі футбаліст брэтонскага паходжаньня, атакавалы паўабаронца. Выступаў за нацыянальную зборную Францыі. Яан зьяўляецца сынам былога футбаліста, які цяпер працуе футбольным трэнэрам, Крыстыяна Гуркюфа. Паводле словаў Давіда Жыналя, Гуркюф зьяўляўся найлепшым францускім гульцом свайго пакаленьня. Яго стыль гульні й здольнасьці прыцягнулі параўнаньне яго з францускай футбольнай легендай Зынэдынам Зыданам.

## Кар’ера
### Клюбная
Пачаўшы сваю кар’еру ў клюбе «Ляр’ен», галоўным трэнэрам якога быў ягоны бацька Крыстыян Гуркюф, у 2001 годзе Яан падпісаў кантракт з «Рэнам».

У сэзоне 2003—2004 гадоў ён адгуляў 9 матчаў. Наступныя сэзоны былі даволі пасьпяховымі. У сэзоне 2005—2006 гадоў Гуркюф забіў 6 галоў, а «Рэн» скончыў сэзон на 7-м месцы й атрымаў месца ў Кубку Інтэртота.

Улетку 2006 году вядучыя клюбы Эўропы, такія як «Валенсія», «Аякс» і «Арсэнал», былі зацікаўлены ў куплі гульца, але Гуркюф абраў італьянскі «Мілян», падпісаўшы кантракт да 2011 году. Сваю кар’еру ў гэтым клюбе Яан пачаў голам у браму грэцкага клюбу АЕК у матчы Лігі чэмпіёнаў. У чэрвені 2008 году «Мілян» аддаў Гуркюфа ў арэнду ў францускі «Бардо», у складзе якога ён стаў найлепшым гульцом чэмпіянату Францыі. Пазьней «Бардо» выкупіў трансфэр Яана за 15 млн эўра.

23 жніўня 2010 году ліёнскі «Алімпік» выкупіў у «Бардо» правы на гульца за 22 млн эўра. 25 жніўня Гуркюф падпісаў зь ліёнцамі пяцігадовы кантракт.

### Міжнародная
Гуркюф згуляў свой першы матч у форме зборнай Францыі 20 жніўня 2008 году ў таварыскай гульні супраць зборнай Швэцыі. На пляцоўцы Яан зьявіўся на 92 хвіліне, калі Францыя ўжо атрымлівала перамогу зь лікам 3:2. Свой першы гол за францускую каманду забіў 11 кастрычніка 2008 году ў матчы кваліфікацыі да чэмпіянату сьвету 2010 году супраць зборнай Румыніі.

## Дасягненьні
**Мілян**:
* Пераможца Лігі чэмпіёнаў: 2007
* Уладальнік Супэркубка УЭФА: 2007
* Перможца клюбнага чэмпіянату сьвету: 2007

**Бардо**:
* Чэмпіён Францыі: 2009
* Уладальнік Кубка францускай лігі: 2009
* Уладальнік Супэркубка Францыі (2): 2008, 2009

**Ліён**:
* Уладальнік Кубка Францыі: 2012
* Уладальнік Супэркубка Францыі: 2012

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Профіль на афіцыйным сайце ФК «Алімпік» Ліён
* Статыстыка на L'Equipe
* Статыстыка на LFP.fr
* Статыстыка на UEFA

Катэгорыя:Францускія футбалісты
Клеман Грэнье

**Клеман Грэнье** (;  7 студзеня 1991 году, Ананэ, Францыя) — францускі футбаліст, паўабаронца. Мае на рахунку выступы за нацыянальную зборную Францыі.

## Кар’ера
Клеман пачаў займацца футболам у дзіцячай камандзе клюбу з роднага гораду. У ліпені 2002 году пераехаў у Ліён, дзе ён уступіў у моладзевую акадэмію «Алімпіку». Паказваў добры прагрэс, у сэзоне 2007—2008 гадоў да Клемана праяўлялі цікавасьць такія клюбы, як лёнданскі «Арсэнал», мадрыдзкі «Рэал» і мілянскі «Інтэр», а сам гулец атрымаў мянушку «новы Кака». Нягледзячы на зацікаўленасьць, 15 траўня 2008 году Грэнье, разам зь іншымі гульцамі рэзэрву падпісаў свой ​​першы прафэсійны кантракт тэрмінам да 2011 году, які пазьней падоўжыў.

24 верасьня 2009 году Клеман быў заяўлены ў першую каманду для гульні ў чэмпіянаце Францыі супраць «Тулюзы», дзе й адбыўся ягоны дэбют. На 85 хвіліне ён замяніў Бафэтымбі Гаміса.

## Дасягненьні
**Ліён**:
* Уладальнік Кубка Францыі: 2012

**Рэн**:
* Уладальнік Кубка Францыі: 2019

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Профіль на афіцыйным сайце ФК «Алімпік» Ліён
* Статыстыка на L'Equipe
* Статыстыка на LFP.fr
* Статыстыка на UEFA

Катэгорыя:Францускія футбалісты
Явін IV

**Явін IV** () — плянэта ў сьвеце «Зорных войнаў», чацьверты спадарожнік газавага гіганту Явін.

## Мінуўшчына
Па заняпадзе Імпэрыі сытхаў у выніку Вялікай гіпэрпрасторавай вайны на Явіне IV укрыўся Нага Садаў з купкай верных яму прадстаўнікоў старажытнай расы масасі.

У 3996 року  спалы джэдай, а цяперака цёмны валадар сытхаў Экзар Кун зрабіў Явін IV сваёй базай у часе Вялікае вайны сытхаў, зьняволіўшы ейных карэнных жыхароў — масасі — ды прымусіўшы іх будаваць храмы-кандэнсатары цёмнай Моцы. У выніку аблогі плянэты сіламі джэдаяў і выкарыстаных Кунам цёмных рытуалаў паверхня плянэты стала дашчэнту спустошаная, а дух Куна быў увязьнены ў адной са сьвятыняў.

Падчас Галяктычнай грамадзянскае вайны на Явіне IV разьмяшчалася таемная база Паўстанцкага альянсу. Атака, праведзеная на яе імпэрскай Зоркай сьмерці, і яе адбіцьцё, сталі вядомыя як Бітва за Явін. Ад гэтай бітвы, у хадзе якой была зьнішчаная Зорка сьмерці і забіты вайскавод Ўілгаф Таркін, пачынаецца летазьлічэньне новай эры ў «Зорных войнах»: гады́ да 0 году называюцца ДБЯ (да бітвы за Явін), а з пачатку новай эры — ПБА (па бітве за Явін). Гэтыя падзеі адлюстраваныя ў IV эпізодзе франшызы.

Па сканчэньні асноўнай кампаніі супраць Імпэрыі і ўсталяваньні Новай рэспублікі Люк Скайўокер заснаваў на Явіне IV новую Акадэмію джэдаяў. Постімпэрскія сілы шматкроць атакавалі Акадэмію, аднак беспасьпяхова. Акадэмія была зьнішчаная падчас уварваньня юужан вонгаў.

## Здымкі
Пэйзажы Явіну IV здымаліся ў Гватэмале ў раёне рэштак гарадзішча мая Тыкаль.

## Вонкавыя спасылкі
* 

Катэгорыя:Плянэты «Зорных войнаў»
Жэрэмі Марэль

**Жэрэмі́ Марэ́ль** (;  2 красавіка 1984 году, Ляр’ен, Францыя) — колішні францускі футбаліст, левы абаронца. Раней абараняў колеры нацыянальнай зборнай Мадагаскару, за якую ён атрымаў права выступаць празь месца нараджэньня свайго бацькі.

## Кар’ера
Марэль дэбютаваў за «Ляр’ен» ва ўзросьце 19 гадоў, выйшаўшы на замену Пап Малік Дыёпа, калі клюб атрымаў хатнюю паразу зь лікам 0:1 ад «Геньёну» 19 красавіка 2003 году. У клюбе з роднага гораду правёў амаль дзесяць сэзонаў.

19 чэрвеня 2011 году Марэль пакінуў «Ляр’ен» і далучыўся да клюбу «Алімпік» (Марсэль), падпісаўшы кантракт да 30 чэрвеня 2015 году.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Статыстыка на LFP.fr
* 
* 
* 

Катэгорыя:Францускія футбалісты
Гэкен Гётэборг

«**Гэ́кен**» () — швэдзкі футбольны клюб з гораду Гётэборгу. Заснаваны ў 1940 годзе. Чэмпіён Швэцыі (2022), уладальнік Кубка Швэцыі (2016, 2019, 2023, 2025).

## Гісторыя
Клюб быў заснаваны групай 14-15-гадовых юнакоў, і ў іх было жаданьне ня проста гуляць у футбол дзеля забавы, але стварыць арганізацыю і гуляць у сыстэме нацыянальных лігаў. Хлопцы зьвярнуліся ў Гётэборскую футбольную асацыяцыю, але прапанаваная маладзёнамі назва «Кік» была адхіліная, бо так ужо называўся адзін з калектываў. Назва хутка была зьмененая на «Гэкен», што адсылала да велізарнай жывой загарадзі (), якая расла вакол поля, на якім трэнаваліся хлопцы. Такім чынам, клюб паўстаў 2 жніўня 1940 году.

У першыя гады існаваньня клюб гуляў толькі спарадычныя матчы, браў удзел у юнацкіх чэмпіянатах ды некалькіх іншых матчах. Пачынаючы з 1943 году клюб далучыўся да лігавай сыстэмы Швэцыі, і посьпех прыйшоў імгненна. Клюб хутка рухаўся праз розныя лігі. У 1953 годзе «Гэкен» змагаўся за месца ў Альсвэнскан, але пацярпеў паразу ад «Кальмару», але ў 1954 годзе клюб страціў месца ў другім дывізіёне. У 1955 годзе клюб усталяваў рэкорд паводле колькасьці гледачоў падчас гульні трэцяга дывізіёну супраць «Удэвольду», калі гульню наведалі  чалавек. «Гэкен» спаборнічаў у трэцім дывізіёне да канца дзесяцігодзьдзя. Рэшту наступнай дэкады каманда правяла ў трэцім паводле моцы дывізіёне, але ў 1967 году была паніжаная ў чацьверты дывізіён, ды сутыкнулася з сур’ёзнымі эканамічнымі і ўнутранымі праблемамі.

1970-я пачаліся гэтак жа дрэнна, як скончылася папярэдняе дзесяцігодзьдзе. Клюб выбыў з чацьвертага дывізіёну. У гэты ж час пачаліся перамовы з клюбам «Варта» аб зьліцьці. Раней некалькі разоў на гэты конт ужо вяліся дыскусіі, але толькі цяпер справа дайшла да галасаваньня. Сябры «Варта» прагаласавалі за аб’яднаньне, але сябры «Гэкену» выступілі супраць. У 1971 годзе клюб здабыў перамогу ў пятым дывізіёне, пасьля чаго пачаўся паступовы ўздым. Дзякуючы працы трэнэра Агнэ Сымансана, клюб дасягнуў другога дывізіёну. У сэзоне 1978—1979 гадоў клюб спыніўся на трэцім радку. У тым жа сэзоне была створаная жаночая каманда клюбу. На пачатку 1980-х гадоў «Гэкен» быў блізкі да элітнага дывізіёну, але ня даў рады ў вырашальных матчах. Сымансан пакінуў каманду, але гэта не перашкодзіла дружыне ўпершыню ў гісторыі кваліфікавацца ў Альсвэнскан. Час у эліце быў нядоўгім, і рэшту дзесяцігодзьдзя клюб спаборнічаў у другім дывізіёне.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт

Катэгорыя:Гётэборг
Бэнуа Шэйру

**Бэнуа Шэйру** (;  3 траўня 1981 году, Парыж, Францыя) — былы францускі футбаліст, паўабаронца.

## Кар’ера
Шэйру пачаў сваю кар’еру ў сваім родным горадзе, у клюбе «Расінг», за які ў свой час таксама трэнэраваліся ягоны дзед, бацька й старэйшы брат. Менавіта дзякуючы гэтаму клюбу пазнаёміліся бацькі Бэнуа. У 1999 годзе Бэнуа перайшоў у табар клюбу «Ліль», дзе дэбютаваў у прафэсійным футболе. У 2004 годзе Шэйру быў запрошаны ў клюб «Асэр», знакамітым трэнэрам Гі Ру.

Пасьля сэзону 2006—2007 гадоў спартовы дырэктар марсэльскага «Алімпіку» Жазэ Аніго імкнуўся атрымаць Шэйру, бо быў уражаны выступленьнямі гульца на працягу сэзону. У рэшце 21 чэрвеня 2007 году пасьля некалькіх тыдняў перамоваў «Алімпік» дасягнуў пагадненьня з «Асэрам» аб трансфэры гульца, заплаціўшы за паўабаронцу 5 млн эўра.

## Дасягненьні
**«Асэр»**:
* Уладальнік Кубка Францыі: 2005

**«Марсэль»**:
* Чэмпіён Францыі: 2010
* Уладальнік Кубка францускае лігі (3): 2010, 2011, 2012

**«Таронта»**:
* Уладальнік Кубка MLS: 2017
* Пераможца Чэмпіёншыпу Канады (2): 2016, 2017

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Статыстыка на LFP.fr

Катэгорыя:Францускія футбалісты
Эманюэль Рывіер

**Эманюэль Рывіер** (;  3 сакавіка 1990 году, Лё-Лямантэн, Францыя) — колішні францускі футбаліст афрыканскага паходжаньня, нападнік.

## Кар’ера
Эманюэль зьяўляецца выхаванцам футбольнага клюбу «Сэнт-Эт’ен». Дэбютаваў у камандзе 17 сьнежня 2008 году ў матчы Кубка УЭФА супраць «Валенсіі». Першы гол за «Сэнт-Эт’ен» забіў 13 траўня 2009 году ў браму «Гаўру». Улетку 2011 году Рывіер перайшоў у табар «Тулюзы». Упершыню згуляў за новую каманду 17 верасьня 2011 году ў матчы супраць «Бардо».

У студзені 2013 году форвард стаў гульцом «Манака». Свой першы гол за «Манака» забіў адразу ў дэбютным матчы супраць клюбу «Арль» 4 лютага 2013 году. Напачатку сэзону 2013—2014 гадоў Эманюэль у асноўным выходзіў на замену, аднак гэты факт ня быў перашкодным да ягонай выніковасьці, гулец стала забіў мячы ў браму супернікаў. 18 жніўня 2013 году Рывіер у матчы супраць «Манпэлье» забіў свой першы ў кар’еры хэт-трык, а ягоны клюб атрымаў перамогу зь лікам 4:1.

16 ліпеня 2014 году Рывіер далучыўся да ангельскага «Ньюкасл Юнайтэд», падпісаўшы доўгатэрміновы кантракт. Як мяркуецца, сума ўгоды склала каля 6 млн фунтаў.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Профіль на афіцыйным сайце ФК «Сэнт-Эт’ен»
* Статыстыка на LFP.fr
* Статыстыка на сайце FIFA

Катэгорыя:Францускія футбалісты
Кевін Бэрыго

**Кевін Бэрыго** (;  9 траўня 1988 году, Танон-ле-Бэн, Францыя) — францускі футбаліст, нападнік.

## Кар’ера
Займацца футболам пачаў у швайцарскім клюбе «Сэрвэт». Да «Эвіяну» далучыўся ў 2006 годзе, а дэбютаваў за клюб з усходу Францыі ў наступным годзе. Да пераходу ў «Манпэлье» Кевін зьяўляўся сапраўдным лідэрам клюбу.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Статыстыка на L'Equipe
* Статыстыка на LFP.fr

Катэгорыя:Францускія футбалісты
Рамэн Амума

**Рамэн Амума** (;  29 сакавіка 1987 году, Люр, Францыя) — колішні францускі футбаліст, атакуючы паўабаронца.

## Кар’ера
Гулец выступаў за такія клюбы «Бэзансон», «Ляваль» і «Кан». З 2012 году зьяўляецца гульцом «Сэнт-Эт’ену». Рамэн атрымліваў запрашэньне да выступаў за зборную Альжыру, але адмовіўся, заявіўшы, што адчувае сябе больш французам чым альжырцам..

## Дасягненьні
**«Сэнт-Эт’ен»**:
* Уладальнік Кубка францускай лігі: 2013

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Статыстыка на LFP.fr

Катэгорыя:Францускія футбалісты
Рэно Каад

**Рэно Каад** (;  29 верасьня 1984 году, Абэна, Францыя) — былы францускі футбаліст, паўабаронца.

## Кар’ера
Выхаванец клюбу «Нім Алімпік». Дэбютаваў у асноўным складзе клюбу 9 красавіка 2002 году ў матчы Лігі 2 супраць «Страсбургу». Да канца сэзону паўабаронца пасьпеў правесьці яшчэ 3 матчы. Першы гол за «Нім» Каад забіў у наступным сэзоне, калі клюб выступаў у трэцім дывізіёне.

Па сканчэньні сэзону 2003—2004 гадоў паўабаронца перайшоў у «Бардо». 7 жніўня 2004 году Рэно ўпершыню згуляў у найвышэйшым футбольным дывізіёне Францыі. Потым Каад выступаў у «Страсбургу», разам зь якім правёў сэзон у Лізе 1. Улетку 2009 году пакінуў клюб і пераехаў у «Валянсьен». За «Валянсьен» паўабаронца згуляў 3 сэзоны й у чэмпіянаце 2010—2011 гадоў аддаў 8 галявых перадач, стаўшы адным з найлепшых асыстэнтаў першынства.

З 2012 году Рэно Каад выступаў за «Сэнт-Эт’ен».

## Дасягненьні
**«Сэнт-Эт’ен»**:
* Уладальнік Кубка францускай лігі: 2013

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Профіль на афіцыйным сайце ФК «Страсбург»
* Профіль на Soccerway
* Профіль на transfermarkt.at

Катэгорыя:Францускія футбалісты
Сымон Пуплен

**Сымон Пуплен** (;  28 траўня 1985 году, Шале, Францыя) — былы францускі футбаліст, брамнік.

## Кар’ера
У 2005 годзе падпісана Пуплен падпісаў свой ​​першы прафэсійны кантракт з клюбам «Рэн», які быў разьлічаны на тры гады. Дэбютаваў у Лізе 1 у сэзоне 2003—2004 гадоў. З 2008 па 2011 гады абараняў колеры нямецкага клюбу «Фрайбург». У ліпені 2012 году быў на праглядзе ў клюбе «Эвіян», аднак дамову з клюбам не падпісаў з-за траўмы.

Правёўшы адзін год па-за футболам Сымон падпісаў трохгадовы кантракт з клюбам «Сашо» ў ліпені 2012 году, стаўшы асноўным брамнікам клюбу. Пасьля вылету клюбу зь Лігі 1 Сымон перайшоў у «Ніццу», дзе аднак асноўным брамнікам ня стаў.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Профіль на афіцыйным сайце ФК «Рэн»
* Статыстыка на LFP.fr

Катэгорыя:Францускія футбалісты
Франсуа Клер

**Франсуа Клер** (;  18 красавіка 1983 году, Бург-ан-Брэс, Францыя) — былы францускі футбаліст, выступаў на пазыцыі правага абаронцы.

## Кар’ера
### Клюбная
Франсуа далучыўся да моладзевай каманды ліёнскага «Алімпіку», але сэзон 2004—2005 гадоў правёў у арэндзе ў клюбе «Тулюза». Разам з Антані Рэвэерам змагаўся за пазыцыю правага абаронцы ў камандзе, але некаторыя матчы з абмежаваным посьпехам гуляў на пазыцыі правага паўабарнцы пры выкарыстаньні схемы 4-3-3. Улетку 2010 году пакінуў Ліён пасьля сканчэньня кантракту.

1 верасьня 2010 году пачаў трэнэравацца разам зь «Ніццай», зь якой правёў два сэзоны. 9 ліпеня 2012 году Клер падпісаў трохгадовы кантракт з клюбам «Сэнт-Эт’ен».

### Міжнародная
Клер атрымаў запрашэньне ў зборную Францыі на таварыскую гульню супраць зборнай Славеніі, аднак дэбютаваў толькі ў гульні супраць зборнай Фарэрскіх астравоў 11 кастрычніка 2006 году, калі французы былі мацней зь лікам 5:0.

## Дасягненьні
**Ліён**:
* Чэмпіён Францыі: 2006, 2007, 2008
* Уладальнік Кубка Францыі: 2008
* Уладальнік Супэркубка Францыі: 2006, 2007

**Сэнт-Эт’ен**:
* Уладальнік Кубка францускай лігі: 2013

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Профіль на transfermarkt.co.uk

Катэгорыя:Францускія футбалісты
Эсэк’ель Лявэсі

**Эсэк’е́ль Іва́н Лявэ́сі** (;  3 траўня 1985 году, Вілья-Габэрнадор-Гальвэс, Аргентына) — былы аргентынскі футбаліст, нападнік. Раней абараняў колеры нацыянальнай зборнай Аргентыны. Пасьля зьяўленьня на Апэнінах шматлікія СМІ адразу ж далі яму мянушку «новы Марадона».

## Кар’ера
### Клюбная
У 2003 годзе ва ўзросьце 17 гадоў Лявэсі перайшоў з каманды «Бока Хуніёрс» у склад сталічнага «Эстудыянтэсу», дзе за адзін сэзон забіў 17 галоў у 39 матчах. У 2004 годзе за мільён эўра Лявэсі набыў італьянскі клюб «Джэноа» й ён адразу ж быў аддадзены ў арэнду аргентынскаму клюбу «Сан-Лярэнса».

Пасьля сэзона ў Аргентыне ён вярнуўся ў «Джэноа», але з-за скандалу з дагаворнымі матчамі генуэзцаў адправілі ў Сэрыю C1, а Лявэсі быў прададзены ў «Сан-Лярэнса» за 1,2 мільёна эўра.

5 ліпеня 2007 году «Напалі», які вярнуўся ў Сэрыю A і шукаў узмацненьня для каманды, заключыў кантракт з Эсэк’елем на 5 гадоў. Трансфэр гульца каштаваў італьянскаму клюбу 6 мільёнаў эўра, а Лявэсі атрымаў у новай камандзе 7 нумар. У новай камандзе футбаліст адразу пачаў паказваць добрыя вынікі, у прыватнасьці, ён зрабіў хет-трык у браму «Пізы» ў матчы на Кубак Італіі. Свой першы гол у лізе ён правёў у браму «Ўдынэзэ» 2 верасьня 2007 году. Пасьля матчу, які скончыўся перамогай «Напалі» зь лікам 5:0, СМІ абвесьцілі аб нараджэньні новай «нэапалітанскай зоркі». 12 студзеня 2010 году Лявэсі падоўжыў кантракт з «Напалі» да 2015 году.

2 ліпеня 2012 году францускі клюб «Пары Сэн-Жэрмэн» пацьвердзіў інфармацыю аб падпісаньні зь Лявэсі чатырохгадовага кантракту. Як паведамлялася, сума трансфэру склала да 30 мільёнаў эўра.

### Міжнародная
За зборную Аргентыны Эсэк’ель дэбютаваў 18 красавіка 2007 году ў матчы супраць зборнай Чылі.

## Дасягненьні
**«Сан-Лярэнса»**:
* Чэмпіён Аргентыны: 2007(к)

**«Напалі»**:
* Уладальнік Кубка Італіі: 2012

**«Пары Сэн-Жэрмэн»**:
* Чэмпіён Францыі: 2013, 2014, 2015, 2016
* Уладальнік Кубка Францыі: 2015
* Уладальнік Кубка францускай лігі: 2014, 2015
* Уладальнік Супэркубка Францыі: 2013, 2014

**Аргентына**:
* Уладальнік залатога мэдаля Алімпійскіх гульняў: 2008
* Срэбраны прызэр чэмпіянату сьвету: 2014

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Профіль на Futbol360
* Профіль на FutbolPunto

Катэгорыя:Аргентынскія футбалісты
Катэгорыя:Аргентынскія футбалісты і футбалісткі на Алімпійскіх гульнях
Катэгорыя:Футбалісты і футбалісткі на летніх Алімпійскіх гульнях 2008 году
Катэгорыя:Чэмпіёны летніх Алімпійскіх гульняў 2008 году
Даніель Вас

**Даніель Вас** (;  31 траўня 1989 году, Глядсаксэ, Данія) — дацкі футбаліст, абаронца клюбу «Брэнбю» і нацыянальнай зборнай Даніі.

## Кар’ера
### Клюбная
У дарослым футболе дэбютаваў у 2006 годзе выступамі за каманду клюбу «Брэнбю», у якой правёў два сэзоны, прыняўшы ўдзел у 41 матчы чэмпіянату. Частку сэзону 2009 году правёў у Нарвэгіі, дзе на ўмовах арэнды абараняў колеры каманды клюбу «Фрэдрыкстад». У пачатку 2010 году вярнуўся ў «Брэнбю», дзе правёў яшчэ паўтара сэзону. Большасьць часу, праведзенага ў складзе «Брэнбю», быў асноўным гульцом каманды.

У 2011 годзе заключыў кантракт з партугальскім клюбам «Бэнфіка», але не правёўшы ніводнай гульні ў складзе лісабонскай каманды, у тым жа годзе далучыўся на ўмовах арэнды да францускага «Эвіяну», які пазьней выкупіў правы на гульца.

### Міжнародная
У 2011 годзе дэбютаваў у афіцыйных матчах у складзе зборнай Даніі.

## Дасягненьні
**«Валенсія»**:
* Уладальнік Кубка Гішпаніі: 2019

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйная старонка на сайце ФК «Брэнбю»
* Профіль на сайце зборнай Даніі
* Профіль на Danmarks Radio

Катэгорыя:Дацкія футбалісты
Люкас Акампас

**Люкас Арыель Акампас** (;  11 ліпеня 1994 году, Кільмэс, Аргентына) — аргентынскі футбаліст мэксыканскага клюбу «Мантэрэй». Гуляе на пазыцыі ўінгера.

## Кар’ера
У раньнім узросьце далучыўся да футбольнай акадэміі «Рывэр Плэйту». Дэбютаваў у клюбе 16 жніўня 2011 году ў матчы супраць «Чакарыта Хуніёрс». У хуткім часе гулец стаў прагрэсаваць і зрабіўся адным з асноўных гульцоў каманды ў даволі юным узросьце.

6 жніўня 2012 году Акампас далучыўся да францускага клюбу «Манака». За гульца манэгаскі выклалі 11 млн эўра, выкупіўшы 50% правоў на Люкаса.

## Дасягненьні
**«Сэвільля»**:
* Пераможца Лігі Эўропы: 2020, 2023

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* 
* 

Катэгорыя:Аргентынскія футбалісты
Максім Ганалён

**Максі́м Ганалён** (;  10 сакавіка 1989 году, Вэнісьё, Францыя) — колішні францускі футбаліст, паўабаронца. У 2011—2015 гадах выступаў у нацыянальнай зборнай Францыі. Гуляе на пазыцыі абаранялага паўабаронцы.

## Кар’ера
### Клюбная
Ганалён зьяўляецца выхаванцам футбольнай школы ліёнскага клюбу «Алімпік», да якога далучыўся ва ўзросьце 10 гадоў. Дарослую кар’еру распачаў у 2009 годзе ў камандзе таго ж клюбу, калі 25 жніўня зьявіўся на пляцоўцы ў гульні супраць бэльгійскага «Андэрлехту», замяніўшы на 73 хвіліне Жэрэмі Туляляна. У хуткім часе гулец стаў асноўным футбалістам клюбу, а ў студзені 2013 году быў абраны капітанам каманды.

### Міжнародная
11 лістапада 2011 году Максім дэбютаваў у складзе нацыянальнай зборнай Францыі ў таварыскім матчы супраць зборнай ЗША.

## Дасягненьні
**«Алімпік»**:
* Уладальнік Кубка Францыі: 2012
* Уладальнік Супэркубка Францыі: 2012

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Статыстыка на LFP.fr

Катэгорыя:Францускія футбалісты
НБА ў сэзоне 2013—2014 гадоў

**Сэзо́н 2013/2014** — 68-ы сэзон Нацыянальнай баскетбольнай асацыяцыі. Сэзон распачаўся 29 кастрычніка 2013 году матчам чэмпіёна «Маямі Гіт» з «Чыкага Булз». Матч усіх зорак 2014 адбыўся 16 лютага 2014 ў Нью-Арлеане штату Луізыяна, у «Smoothie King Center». Матчы рэгулярнага чэмпіянату скончыліся 16 красавіка 2014 году, а матчы плэй-оф НБА пачаліся 20 красавіка 2014 году.

## Рэгулярны чэмпіянат
*На 16 красавіка 2014 году*

### [[Усходняя канфэрэнцыя (НБА)|Усходняя канфэрэнцыя]]



### [[Заходняя канфэрэнцыя (НБА)|Заходняя канфэрэнцыя]]



### Асабістая статыстыка

## Гульні плэй-оф
Сэрыя плэй-оф распачалася 19 красавіка 2014 і скончылася фіналамі 15 чэрвеня 2014 году.

*Курсівам* вылучаны каманды, што маюць перавагу сваёй пляцоўкі, **тлустым** — пераможцы.

## Лідэры па статыстычных паказчыках

### Асабістая статыстыка

## Значныя падзеі
* Каманда «*Нью-Арлеан Горнэтс*» зьмяніла назву на «Нью-Арлеан Пэліканз» з сэзону 2013/2014.
* Каманда «Шарлот Бобкэтс» зьмяніла назву на «Шарлот Горнэтс» з сэзону 2014/2015.
* Каманда Кліўлэнд Кавальерз 2 раз за 3 гады выйграла ў лятэрэю першы пік драфту, а таксма пяты раз за гісторыю клюбу.
* Портлэнд Трэйл Блэйзэрз афіцыйна абвесьціў, што Роўз-Гардэн будзе пераназваны ў Мода-Цэнтар да пачатку сэзону.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* 2013/14 NBA season schedule at ''ESPN''
* 2013/14 NBA Season Summary at ''Basketball-Reference.com''
* Сайт Нацыянальнай баскетбольнай асацыяцыі

2013/2014
Амэдэо Авагадра

**Лярэ́нца Рама́на Амэдэ́о Ка́рлё Авага́дра ды Кварэ́ньня э Чэрэ́та** (; 9 жніўня 1776, Турын, Італія — 9 ліпеня 1856, Турын) — італьянскі навуковец, фізык і хімік, граф Кварэньні і Чэрэты. Найбольш вядомы працамі па малекулярнай тэорыі і адкрыцьцём закону, які цяпер носіць ягонае імя. У ягоны гонар названая канстанта, што апісвае колькасьць элемэнтарных часьцінак (атамаў, малекулаў, іёнаў ды інш.) у 1 молі рэчыва (6.0221417930×1023).

## Крыніцы

## Літаратура
* 

Катэгорыя:Нарадзіліся ў Турыне
Катэгорыя:Італьянскія фізыкі
Катэгорыя:Італьянскія хімікі
Катэгорыя:Выкладчыкі Турынскага ўнівэрсытэту
Кефір

**Кефі́р** — кісламалочны напой, прадукт зьмяшанага малочнакіслага ды сьпіртавога браджэньня, які вырабляюць шляхам сквашваньня малака кефірнымі грыбкамі, сымбіятычнаю кефірнаю закваскаю або заквашвальным прэпаратам. Заквашваецца некалькімі відамі мікраарганізмаў: малочнакіслымі бактэрыямі *[[Lactobacillus acidophilus]]* і *[[Saccharomyces kefir]]* і дражджамі. Дрожджы ёсьць асаблівасьцю кефіру, іхняе ўтрыманьне складае ня менш за 10³ КУА (калёній-утворных адзінак) на 1 г прадукту.

## Глядзіце таксама
* Тан
* Закваска
* Масьлянка

## Вонкавыя спасылкі

Катэгорыя:Малочныя прадукты
Катэгорыя:Малочныя напоі
Катэгорыя:Прадукты жывёльнага паходжаньня
Слован Браціслава (хакейны клюб)

«**Сло́ван**» () — прафэсійны славацкі хакейны клюб з Браціславы, створаны ў 1921; 9-разовы чэмпіён Славаччыны (апошнім разам у 2022). Хатнія матчы клюб праводзіць на арэне імя Андрэя Нэпэлы, вядомай таксама як «Слоўнафт-арэна».

Каманда шматразова ўдзельнічала ў эўракубках: Кубку эўрапейскіх чэмпіёнаў 1979/80, Эўралізе (1996/97 — 1999/2000), Кантынентальным кубку (2000/01, 2002/03, 2003/04), «новым» Кубку эўрапейскіх чэмпіёнаў (у Славаччыне і Чэхіі таксама вядомым як Super six; 2006, 2008), Лізе чэмпіёнаў 2008/09, а таксама European Trophy (2011—2013).

## Гісторыя

У 1919 паўстаў спартовы клюб «1 ЧШК Браціслава», які займаўся падрыхтоўкай футбалістаў. У 1921 было створанае ягонае хакейнае падразьдзяленьне. Першую гульню хакеісты «Браціславы» правялі ў сьнежні 1924 зь Венэрам зь Вены, саступіўшы 1:6.

У 1939 клюб зьмяніў назву на «ХК Слован» і выступаў пад гэтай назвай да 1948 году. З 1949 па 1952 гады клюб называўся Sokol NV. З 1953 году клюбу была вернутая назва «Слован».

Па Другой сусьветнай вайне «Слован» доўгі час быў адзіным прадстаўніком Славаччыны ў найвышэйшым чэхаславацкім дывізіёне, аднойчы станавіўся чэмпіёнам (сэзон 1978—1979) і некалькі разоў — віцэ-чэмпіёнам.

Па падзеле Чэхаславаччыны «Слован» стаў выступаць у Славацкай экстралізе, дзе 8 разоў станавіўся чэмпіёнам.

На міжнароднай арэне славакі тройчы запар выйгравалі кубак Шпэнглера (1972—1974) і аднойчы — Кантынэнтальны кубак (2003—2004). З 2011 «Слован» удзельнічае і ў Эўрапейскім кубку.

У сакавіку 2012 року «Слован» пакінуў нацыянальны чэмпіянат дзеля выступу ў міжнароднай Кантынэнтальнай хакейнай лізе (КХЛ). 21 чэрвеня 2012 яны былі афіцыйна прынятыя ў КХЛ, стаўшыся ў ёй найстарэйшым клюбам. У сэзоне 2014/15 гадоў заняў 26 месца і пасьля сямі сэзонаў спыніў удзел у КХЛ. 

## Дасягненьні

### Нацыянальныя
**[[Славацкая экстраліга]]**
*  Чэмпіёны (9): 1997-98, 1999—2000, 2001-02, 2002-03, 2004-05, 2006-07, 2007-08, 2011-12, 2021-22
*  2-е месца (2): 1998-99, 2009-10
*  3-е месца (5): 1994-95, 1995-96, 2000-01, 2003-04, 2008-09
**[[Чэхаславацкая першая хакейная ліга]]**
*  Чэмпіёны (1): 1978-79
*  2-е месца (8): 1948-49, 1959-60, 1960-61, 1961-62, 1963-64, 1964-65, 1969-70, 1971-72
*  3-е месца (9): 1945-46, 1946-47, 1947-48, 1962-63, 1965-66, 1968-69, 1970-71, 1972-73, 1979-80
**[[Славацкая хакейная ліга]]**
*  Чэмпіёны (2): 1940-41, 1941-42
*  2-е месца (2): 1942-43, 1943-44
**1-я славацкая нацыянальная хакейная ліга**
*  Чэмпіёны (2): 1981-82, 1989-90

### Міжнародныя
**[[Кубак эўрапейскіх чэмпіёнаў па хакеі|Кубак эўрапейскіх чэмпіёнаў]]**
*  3-е месца (1): 1980

**[[Кантынэнтальны кубак па хакеі|Кантынэнтальны кубак]]**
*  Чэмпіёны (1): 2004
*  3-е месца (1): 2001

**[[Кубак Шпэнглера]]**
*  Чэмпіёны (3): 1972, 1973, 1974

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйная бачына

Катэгорыя:Славацкія хакейныя клюбы
Катэгорыя:Спорт у Браціславе
Катэгорыя:Клюбы Кантынэнтальнай хакейнай лігі
Катэгорыя:Зьявіліся ў 1921 годзе
Smoothie King Center

**Smoothie King Center** (да 2014 году — *Нью-Арлеан-арэна*) — спартовы комплекс у Новым Арлеане (Луізыяна, ЗША). Пачаў працаваць у 1999 годзе. Зьяўляецца хатняй арэнаю для каманды «Нью-Арлеан Пэліканз» (НБА). Умяшчальнасьць арэны — каля 19 тыс. чалавек. Арэна прымала шоў WWE Extreme Rules 2009.

## Вонкавыя спасылкі

* Афіцыйны сайт

Катэгорыя:Зьявіліся ў 1999 годзе
Катэгорыя:Будынкі Новага Арлеану
Катэгорыя:Спартовыя збудаваньні ЗША
Согндаль (футбольны клюб)

«**Согндаль**» () — нарвэскі футбольны клюб з гораду Согндалю. Заснаваны ў 1926 годзе. Фіналіст Кубка Нарвэгіі (1976).

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт

Катэгорыя:Согндаль
Кляноўка

Назву **Кляноўка** маюць:

* Кляноўка — вёска ў Хоцімскім раёне Магілёўскай вобласьці
* Кляноўка — вёска ў Койданаўскім раёне Менскай вобласьці
Валеры Стральцоў

**Валеры Стральцоў** ( 7 траўня 1948 году) — беларускі футбаліст і футбольны трэнэр. Найбольш вядомы працай у магілёўскім «Дняпры». 7 верасьня 2002 году выконваў абавязкі галоўнага трэнэра зборнай Беларусі ў матчы супраць зборнай Нідэрляндаў замест Эдуарда Малафеева, які ня мог кіраваць зборнай праз хваробу. Заслужаны трэнэр Беларусі. Найлепшы трэнэр Беларусі 1998 году.

## Біяграфія
Стральцоў пачаў займацца футболам у быхаўскай ДЮСШ. У 1968 годзе быў запрошаны Ільлём Каганам у магілёўскі «Спартак», які ў 1973 годзе быў перайменаваны ў «Дняпро», дзе выступаў да 1975 году. Пасьля гуляў за бабруйскія клюбы ў першынстве БССР.

Па завяршэньні гульнёвай кар’еры прыступіў да трэнэрскай працы. Трэніраваў у магілёўскай СДЮШАР-7, дзе стварыў адмысловую клясу па футболе, а таксама ачольваў магілёўскае «Тарпэда» і віцебскі «Віцязь». З 1984 па 1985 гады працаваў начальнікам магілёўскага «Дняпра», у 1986 годзе быў прызначаны галоўным трэнэрам. З 1990-га году сумяшчаў пасады галоўнага трэнэра і генеральнага дырэктара. Трэнэрам быў да 2008 году, але зь перапынкамі. Сышоў у адстаўку праз праблемы са здароўем. Пры Стральцове «Дняпро» фінішавала другім у чэмпіянаце Беларусі 1992 году і стала чэмпіёнам у 1998 годзе. 7 верасьня 2002 году выконваў абавязкі галоўнага трэнэра зборнай Беларусі ў матчы супраць зборнай Нідэрляндаў замест Эдуарда Малафеева, які ня мог кіраваць зборнай праз хваробу.

У 2009 годзе Стральцоў быў прызначаны генэральным дырэктарам менскага «Дынама», дзе працаваў да траўня 2012 году. У 2015 годзе зноў працаваў генэральным дырэктарам магілёўскага «Дняпра», але паводле вынікаў сэзону сышоў у адстаўку.

## Дасягненьні
* Чэмпіён Беларусі: 1998
* Срэбраны прызэр чэмпіянату Беларусі: 1992

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Большой разговор. Валерий Стрельцов

Катэгорыя:Беларускія футбалісты
Катэгорыя:Беларускія футбольныя трэнэры
Джэдай

**Джэдай** () — асноўны пэрсанаж сусьвету «Зорных войнаў». Адэпты ордэну рыцараў-джэдаяў, якія здольныя выкарыстоўваць Моц. Джэдаі прысутнічаюць ва ўсіх 6 частках. Яны зьяўляюцца ахоўнікамі дэмакратыі й прыхільнікамі Рэспублікі. Іх погляды на жыцьцё вельмі сьціплыя. Джэдаі жывуць дзеля захаваньня міру і свабоды ў галяктыцы. Джэдай ня мусіць мець жонку, дзяцей, ім забаронена прывязанасьць і нэгатыўныя эмоцыі (гнеў і нянавісьць), бо гэта ўсё можа накіраваць джэдая на цёмны бок Моцы. Джэдаі — не ваяры, але яны выдатна ўмеюць біцца, валодаюць як правіла сьветлым бокам Моцы, дзякуючы ёй джэдаі могуць выконваць розныя звышнатуральныя трукі, на якія ня здольны просты чалавек альбо жывая істота. Моц дае джэдаю магчымасьць бачыць будучыню, мінулае, старых сяброў. Джэдай мае права забіваць, але толькі ў мэтах абароны сябе ці іншых. Выключэньня толькі, калі справа датычыцца сытхаў, тады джэдай можа нападаць і выкарыстоўваць моц дзеля гвалту.

Асноўны атрыбут джэдая — гэта яго сьветлавы меч. У фільму колер мечаў джэдаяў сіні й зялёны, але ёсьць і выключэньне: Мэйс Вінду мае фіялетавы меч.

## Джэдаізм

Рэлігійная плынь, якая утварылася пад уплывам Зорных войнаў. Аднак вялікая колькасьць экспэртаў схільны лічыць джэдаізм усё ж такі субкультурай.

## Вонкавыя спасылкі
Мідыхлярыяны

**Мідыхлярыя́ны** — таямнічыя мікраскапічныя формы жыцьця ў сусьвеце «Зорных войнаў», якія прысутнічаюць у вузах усіх жывых арганізмах, суіснуючы зь імі ў сымбіёзе. Яны вызначаюць успрымальнасьць асобы да Моцы і ейную (асобы) магчымасьць зрабіцца джэдаем.

Мідыхлярыяны былі выдуманыя Джорджам Лукасам паводле аналёгіі зь мітахондрыямі, і прысутнічаюць у сцэнары ўжо першага фільму арыгінальнае трылёгіі. Аднак іхняя згадка ў фільме адбылася толькі ў першай сэрыі трылёгіі-прыквэлу ў 1999 року. Шматлікія фанаты «Зорных войнаў» былі расчараваныя гэткім рацыянальным тлумачэньнем прыроды Моцы.

## Апісаньне
У «Зорных войнах» рыцары-джэдаі выяўляюць дзяцей, што знаходзяцца ў гармоніі з Моцай, шляхам вымярэньня іхняга ўзроўню мідыхлярыянаў. Чым вышэйшая іхняя канцэнтрацыя ў арганізьме асобы, тым большы патэнцыял яна мае ў галіне спазнаньня Моцы. Для падрыхтоўкі рыцараў-джэдаяў прэтэндэнт мусіць мець паказьнік 2500 мідыхлярыянаў на вузу, аднак колькасьць мідыхлярыянаў сама па сабе не абавязкова прапарцыйная здольнасьці вучня — істотнае значэньне маюць таксама трэніроўка, дасьведчанасьць і сталасьць асобы.

Калі джэдай у працэсе пастаянных трэніровак дасягае неабходнае канцэнтрацыі, ён можа ўзаемадзейнічаць з Моцай. Вымяраючы ўзровень мідыхлярыянаў у крыві джэдая, можна ацаніць узровень ягонага майстэрства. Вось чаму Квай-Гон Джын быў уражаны, выявіўшы на Татуіне хлопчыка з найвышэйшым узроўнем мідыхлярыянаў, калі-небудзь бачаным у Сусьвеце, большы нават за паказьнік магістра Ёды — больш за 20 000. На Радзе Квай-Гон абвясьціў, што малады Энакін Скайўокер, магчыма, прызначаны стаць тым, хто адновіць балянс Моцы.

У сытхаў вывучэньнем прыроды мідыхлярыянаў шчыльна займаўся Дарт Плэгіюс, майстар Дарта Сыдыюса. Ягоныя шматлікія экспэрымэнты на жывых істотах (разумных і не), адчувальных да Моцы, далі яму спазнаньне і магчымасьць кантролю над Моцай. Ён дасягнуў такога ўзроўню ведаў, што здолеў з дапамогаю мідыхлярыянаў ствараць новае жыцьцё. Гэтую гісторыю ўпершыню распавядае Палпатын як легенду ў «Помсьце сытхаў», пазьней яна паўтараецца ў рамане Джэймза Люцэны «Зорныя войны: Дарт Плэгіюс». Здольнасьць авалодаць такім майстэрствам, каб уратаваць сваю каханку Падмэ, стала прычынаю пераходу Энакіна Скайўокера на цёмны бок.

## Аналёгіі зь біялёгіяй
Назва «мідыхлярыяны», імаверна, сфармаваная з двух прысутных на Зямлі арганоідаў: мітахондрыяў і хлёраплястаў. Эндасымбіятычная тэорыя сьцьвярджае, што гэтыя арганэлы зьяўляюцца асноваю пракарыятычнае будовы, адкуль мігравалі ў эўкарыятычныя вузы, утварыўшы свайго роду сымбіятычныя адносіны, падобна як вузы зь мідыхлярыянамі асобаў, адчувальных да Моцы. Урэшце, як і ў выпадку зь мідыхлярыянамі, колькасьць хлёраплястаў у вузе вызначаецца генэтычна.

Джордж Лукас уяўляў гэтую канцэпцыю ўжо зь першых сэрыяў сагі, аднак ня меў магчымасьці патлумачыць яе ў арыгінальнай трылёгіі. Зьяўленьне мідыхлярыянаў у «Цьмянай пагрозе» расчаравала асобных фанатаў, якія палічылі, што прырода Моцы павінна заставацца найперш духоўнай, а не навукова вытлумачальнай.

## Вонкавыя спасылкі
* 

Катэгорыя:Моц (Зорныя войны)
Падэспань

**Падэспа́нь** ( — *гішпанскі крок*) — парны бальны танец памерам 3/4 такту, тэмп умерана хуткі. Складаецца з элемэнтаў характэрна-сцэнічнага гішпанскага танцу. Аўтар музыкі і танцу — расейскі артыст Вялікага тэатру (Масква) Аляксандар Царман.

Атрымаў папулярнасьць ва Ўсходняй Эўропе. На Беларусі падэспань зьявіўся на пачатку XX стагодзьдзя, распаўсюджаны на ўсёй тэрыторыі. Характэрныя для гішпанскага танцу рытмічныя выстукваньні ператварыліся ў характэрныя для беларускага народнага танцу простыя, пераменныя або прыстаўныя крокі. У некаторых варыянтах засталіся такія элемэнты гішпанскага танцу, як крок з двайной дроб’ю альбо трайны прытуп у павароце.

## Літаратура
* 

## Вонкавыя спасылкі
* 

Катэгорыя:Бальныя танцы
Хан страляе першы

«**Хан страля́е пе́ршы**» — выраз, якім фаны «Зорных войнаў» апісваюць неадназначную зьмену ў сцэне з IV эпізоду, калі Хан Сола сутыкаецца ў бары Мос Эйсьлі Кантына з паляўнічым на галовы Грыдам. Зьмена ў эпізодзе адбылася ў 1997 року.

## Сцэна
Хан вінны грошы галяктычнаму злачыннаму аўтарытэту Джабу Хату за тое, што выкінуў груз, які меў даставіць Джабе, і цяпер Грыда намерваецца даставіць Хана Джабе. У часе гутаркі Хан сьцьвярджае, што мае грошы, і Грыда пагаджаецца адпусьціць Хана наўзамен на грошы. Хан і Грыда сядзяць адзін насупраць другога за сталом, у руцэ Грыда блястэр, накіраваны на Хана. Хан падчас гутаркі паціху дастае пад сталом уласны блястэр.

Іхні дыялёг сканчаецца наступным чынам:
— Нават я часам трапляюся. Думаеш, у мяне быў выбар? — пытаецца Хан.
Грыда адказвае:
— Раскажы гэта Джабу. Магчыма, ён усяго толькі забярэ твой карабель.
— Праз мой труп.
Грыда пагаджаецца:
— Гэта ідэя. Я так доўга гэтага чакаю.

У пачатковай вэрсіі фільму пасьля гэтых словаў камэра паказвае Грыда ў воблаку дыму, і чутны стрэл блястэру. Пасьля таго, як камэра вяртаецца з паказу рэакцыі наведнікаў бару, у расьсеяным дыме бачны труп Грыды на стале. У 1997 року гэты эпізод быў перамантажаваны ўстаўкай яшчэ аднаго стрэлу перад зьяўленьнем воблака дыму (стрэл дубляваны з таго ж самага, ад якога памірае Грыда). Такім чынам, цяпер Хан і Грыда страляюць адзін у аднаго, прычым Грыда на некалькі імгненьняў раней, аднак умудраецца не пацэліць з адлегласьці меншай за два мэтры. Такім чынам, фраза «Хан страляе першы» — дасьціпны адказ лукасавай вэрсіі пра тое, што «Грыда страляе першы».

## Крытыка
Неабходнасьць зьмяненьня пачатковага варыянту ставілася пад сумнеў фанамі «Зорных войнаў», ствараліся нават онляйнавыя пэтыцыі з патрабаваньнем скасаваць гэтую зьмену. У перавыданьні 2004 року на DVD гэтая сцэна ізноў была зьмененая. У гэтай вэрсіі стрэлы Хана і Грыды гучаць амаль адначасна, тым ня меней Грыда ўсё адно не патрапляе, а Хан з дапамогай кампутарнай графікі нібыта «адхіляецца» ў бок ад стрэлу.

## Глядзіце таксама
* Сьпіс зьменаў у перавыданьнях «Зорных войнаў»
* Касавокасьць адмоўных пэрсанажаў

## Крыніцы

Катэгорыя:Зорныя войны
Катэгорыя:Фэндам
Дроід

**Дро́ід** — у выдуманым сьвеце «Зорных войнаў» рабатызаваныя машыны, у тым ліку андроіды, зазвычай надзеленыя пэўнай доляй інтэлекту.

Існуе пяць катэгорыяў дроідаў:
# Дроіды навуковага або мэдычнага прызначэньня. Іхняй задачай ёсьць інтэлігентнае судзейнічаньне зь людзьмі або замена іх у заданьнях, зьвязаных зь іхняй спэцыялізацыяй. Да гэтай катэгорыі належыць, напрыклад, хірургічны дроід 2-1B, які зрабіў Люку пратэзы далоні («Імпэрыя наносіць удар у адказ»).
# Дроіды для інжынэрных, тэхнічных і папраўчых мэтаў (альбо астрамэханічныя). Дроідам гэтае клясы ёсьць R2-D2.
# Пратакольныя дроіды, якія займаюцца ўзаемадзеяньнем з разумнымі істотамі, грамадзкімі навукамі, дыпляматыяй і да т. п. Звычайна гуманоідныя ці прыпадобненыя да расы, зь якой маюць супрацоўнічаюць. Прадстаўніком гэтае катэгорыі ёсьць C-3PO.
# Інтэлектуальныя баявыя аўтаматы, дроіды-ахоўнікі, дроіды-забойцы і да т.п. У большасьці нелегальныя, часам прызначаныя для войска. Некаторыя асобнікі атрымалі незалежнасьць — напрыклад найзнакаміцейшы ў галяктыцы дроід-паляўнічы на галовы IG-88. Да гэткіх дроідаў адносяцца таксама дроіды Гандлёвай фэдэрацыі.
# Машыны, прызначаныя ў асноўным для фізычнае працы — шахтэры, экскаватары і пад’ёмнікі і да т. п.

## Дадатковыя зьвесткі
Тэрмін *дроід* быў запатэнтаваны Джорджам Лукасам і ня можа выкарыстоўвацца ў камэрцыйных прадуктах бяз згоды «Лукасфільму». Такую згоду атрымалі, напрыклад, стваральнікі мультфільму «The Incredibles».

## Вонкавыя спасылкі

* Бібліятэка Осус

Катэгорыя:Пэрсанажы «Зорных войнаў»
Катэгорыя:Выдуманыя робаты