open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Насьёнал Фуншал

«**Насьёнал**» () — партугальскі футбольны клюб з гораду Фуншалу. Заснаваны ў 1910 годзе.

## Гісторыя

«Насьёнал» дасягнуў першага дывізіёну ў першы раз у гісторыі ў сярэдзіне 1990-х, аднак празь некаторы час вылецеў. Клюб вярнуўся зноўку ў Прымэйру ў сэзоне 2002—2003 гадоў. Наступны сэзон быў, магчыма, найлепшым у гісторыі клюбу, бо ён заняў чацьвертае месца ў лізе паміж лісабонскім «Спортынгам» і клюбам «Брага». У тым сэзоне сапраўднымі лідэрамі каманды былі апорны паўабаронца Паўлу Асунсан і бамбардзір Адрыяна, які забіў у той сэзон 19 галоў. Абодва гульцы пасьля перайшлі ў «Порту», у той час як трэці ключавы гулец, нападнік Мігеліту, далучыўся да «Бэнфікі» ў 2006 годзе.

«Насьёнал» таксама дасягнуў чвэрцьфіналу Кубка Партугаліі і трываў паразу ў першым супрацьстаяньні Кубка УЭФА наступнага сэзону 2004—2005 гадоў, двойчы саступіўшы «Сэвільлі». У сэзоне 2006—2007 гадоў клюб з Мадэйры саступілі бухарэсцкаму «Рапіду».

У сэзоне 2008—2009 гадоў «Насьёнал» зноўку скончыў сэзон на чацьвертым месцы, апярэдзіўшы «Брагу» на два пункты. На той час у клюбе бліскаў Нэнэ, які забіў 20 галоў і стаў найлепшым бамбардзірам чэмпіянату Партугаліі. Клюб таксама дасягнуў паўфіналу Кубка Партугаліі, аднак трываў паразу па суме двух матчаў 4:5 ад клюбу «Пасуш ды Фэрэйра».

Сэзон 2009—2010 гадоў «Насьёнал» пачаў без дапамогі Нэнэ, які быў прададзены ў «Кальяры» за рэкордныя для клюбу 4,5 млн эўра. У жніўні 2009 году, аднак, клюб сэнсацыйна перайграў былых пераможцаў Кубка УЭФА піцерскі «Зэніт» у апошнім кваліфікацыйным раўндзе да групавога этапу Лігі Эўропы. Пасьля хатняй перамогі зь лікам 4:3, «Зэніт» меў перавагу зь лікам 1:0 да самага сканчэньня матчу, аднак гулец «Насьёнала» Рубэн Мікаэл здолеў забіць гол на апошніх хвілінах, такім чынам дазволіўшы партугальцам працягнуць выступы ў эўрапейкім спаборніцтве. У групавым турніру «Насьёнал» заняў трэці радок, апярэдзіўшы клюб «Аўстрыя», аднак саступіўшы «Вэрдэру» і «Атлетыку» зь Більбао.

## Дэрбі
«Насьёнал» мае сталае супрацьстаяньне зь іншым клюбам з вострава «Марытыму», то бок клюбы часьцяком атаесамляюцца з рознымі вобразамі жыцьця і сацыяльнымі клясамі. Традыцыйна «Насьёнал» падтрымліваюць людзі больш вышэйшага сацыяльна-эканамічнага статусу чым заўзятары «Марытыму», якія ў асноўным паходзяць з працоўнай клясы. Непрымірымае суперніцтва паміж двума клюбамі працягваецца па сёньня.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт
Выдранка

Назву **Выдранка** маюць:

* Выдранка — рака ў Ганцавіцкім раёне Берасьцейскай вобласьці, левы прыток ракі Цна, басэйн Дняпра
* Выдранка — вёска ў Краснапольскім раёне Магілёўскай вобласьці
Асовыя

**Асо́выя** — хутар у Наваградзкім раёне Гарадзенскай вобласьці. Уваходзіць у склад Любчанскага пасялковага савету.

## Крыніцы

Катэгорыя:Любчанскі пасялковы савет
Катэгорыя:Населеныя пункты Наваградзкага раёну
Асмолава (Менская вобласьць)

**Асмо́лава** — вёска ў Нясьвіскім раёне Менскай вобласьці. Асмолава ўваходзіць у склад Ланскага сельсавету.

## Насельніцтва
* 1999 год — 469 чалавек
* 2010 год — 380 чалавек

## Асобы
* Сяргей Чыжык (нар. 1959) — беларускі фізык, акадэмік НАН Беларусі

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі

Катэгорыя:Ланскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Нясьвіскага раёну
Беларусі ардэнаноснай (зборнік)

«**Беларусі ардэнаноснай**» — паэтычны зборнік Янкі Купалы, выдадзены ў 1937 годзе ў Менску Дзяржаўным выдавецтвам БССР. Тыраж зборніку склаў 10 тысячаў асобнікаў.

## Апісаньне
Назву зборніку даў аднайменны верш. Самая аб’ёмная з усіх паэтычных кнігаў Янкі Купалы даваеннае пары, своеасаблівая анталёгія творчасьці паэта савецкага часу. Зборнік бліскі па зьмешчаных у ім творах папярэдняй паэтычнай кнізе паэта «Песьня будаўніцтву». Асобныя вершы ўвайшлі са зборніку «Спадчына» («Спадчына», «Удосьвітак», «Званы», «Забытая карчма», «Буралом»). Шэраг твораў узятыя са зборніку «Безназоўнае» («Арлянятам», «Крым», «Мароз», «Лясное возера», «З павяўшай славы…», «Восень» і інш.). Цэнтральнае месца ў зборніку займаюць вершы ляўкоўскага цыклю («Сыны», «Лён» і інш.). У зборнік таксама ўвайшлі дзьве паэмы Я. Купалы: «Барысаў» і «Над ракою Арэсай».

## Крыніцы

## Літаратура
* Янка Купала: Энцыкл. даведнік / БелСЭ; Рэдкал.: І. П. Шамякін (гал. рэд.) і інш. — Мн., БелСЭ, 1986. — 727 с, 26 л. іл.; Артыкул «Беларусі ардэнаноснай (зборнік)» / Аўтар — М. М. Барсток. — С.70.
* Лойка А.. Як агонь, як вада… — Мн., 1984.
* Юрэвіч Ул.. Янка Купала: Нарыс жыцця і творчасці. — Мн., 1983.

Катэгорыя:Паэтычныя зборнікі Янкі Купалы
Катэгорыя:Зьявіліся ў 1937 годзе
Станіслаў Латал

**Станісла́ў Ла́тал** (; 7 траўня 1919, Самацішкі, Чэхаславаччына — 4 жніўня 1994, Прага, Чэхія) — чэскі рэжысэр-аніматар, адзін з заснавальнікаў чэскай анімацыі.

Працаваць у кінэматографе пачаў у Атэлье фільмавых трукаў, пазьней стаў аніматарам і рэжысэрам «Кароткага фільму — Прага».

## Творы
* «Ліса і жбан» (1947)
* «Сабачыя клопаты» (1954)
* «Атылія і 1580 кляксаў» (1965)
* «Як выхаваць годнае дзіця» (1965)
* «Не чапайце мамантаў» (1967)
* «Нядзеля 1969» (1969)
* « і шавец» (1975)
* «Прыгоды Рабінзона Круза, марахода зь Ёрку» (1982)
* «Таварыш карпікаў» (1984)
* «» (1985)
* «Прыгоды адважнага жаўнера Швэйка I—IX» (1986)
* «Прыгоды адважнага жаўнера Швэйка» (тэлесэрыял, 1988)

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Чэха-Славацкая фільмавая база
* 

Катэгорыя:Чэскія рэжысэры
Катэгорыя:Чэскія сцэнарысты
Катэгорыя:Чэскія мультыплікатары
Катэгорыя:Памерлі ў Празе
Беларускім партызанам (неадназначнасьць)

Назву **Беларускім партызанам** маюць:
* Беларускім партызанам — зборнік Янкі Купалы (1942)
* Беларускім партызанам — верш Янкі Купалы (1941)
Беларускім партызанам (зборнік)

«**Беларускім партызанам**» — зборнік Янкі Купалы, выдадзены ў 1942 годзе газэтай «Савецкая Беларусь».

Кнігу складалі Кузьма Чорны і Павал Кавалёў, рэдактарам стаў Цімафей Гарбуноў.

## Апісаньне
Пасьмяротна выдадзены зборнік адкрываецца ўступным артыкулам «Памяці Янкі Купалы». У зборніку зьмешчаны артыкул «Паднялася Беларусь» і пяць вершаў: «Беларускім партызанам», «Паўстаў народ», «Хлопчык і лётчык на вайне», «Грабежнік», «Зноў будзем шчасьце мець і волю». Вершы адметныя сваёй адкрытай агітацыйнай скіраванасьцю, публіцыстычна—заклікавым характарам.

## Крыніцы

## Літаратура
* Янка Купала: Энцыкл. даведнік / БелСЭ; Рэдкал.: І. П. Шамякін (гал. рэд.) і інш. — Мн., БелСЭ, 1986. — 727 с, 26 л. іл.; Артыкул «Беларускім партызанам (зборнік)». — С. 83.
* Лойка А.. Як агонь, як вада… — Мн., 1984.
* Юрэвіч Ул.. Янка Купала: Нарыс жыцця і творчасці. — Мн., 1983.

Катэгорыя:Паэтычныя зборнікі Янкі Купалы
Катэгорыя:Кнігі 1942 году
Катэгорыя:Зборнікі вершаў
Катэгорыя:Творы Янкі Купалы
Морыц Ляйтнэр

**Морыц Ляйтнэр** (;  8 сьнежня 1992 году, Мюнхэн, Нямеччына) — нямецка-аўстрыйскі футбаліст, які выступае на пазыцыі паўабаронцы.

## Кар’ера
Ляйтнэр дэбютаваў за клюб «Мюнхэн-1860» 14 жніўня 2010 году, калі выйшаў на замену ў матчы Кубка Нямеччыны супраць каманды «Вэрль».

У студзені 2011 году ён перайшоў у дортмундзкую «Барусію», зь якой падпісаў кантракт да 2015 году, але адразу быў аддадзены ў арэнду ў футбольны клюб «Аўсбург». У наступным сэзоне паказаў сябе яскравым цэнтральным паўабаронцам з добрым дрыблінгам, выдатнай здольнасьцью раздаваць перадачы й хутка пераходзіць у контратаку. Але ў наступным сэзоне 2012—2013 гадоў, у якім «Барусія» дайшла да фіналу Лігі чэмпіёнаў УЭФА, Ляйтнэр ня змог заваяваць месца ў стартавым складзе, у першую чаргу з-за моцных канкурэнтаў, як то Ількай Гюндаган, Нуры Шахін і Марыё Гёцэ. 14 чэрвеня 2013 году стала вядома, што Ляйтнэр падоўжыў кантракт з «Барусіяй» да лета 2017 году й два наступныя сэзоны правядзе на правах арэнды ў «Штутгарце», пры гэтым «Барусія» будзе мець магчымасьць вярнуць футбаліста моладзевай зборнай Нямеччыны пасьля завяршэньня першага году арэнды.

## Міжнародная кар’ера
Ляйтнэр гуляў за зборныя Нямеччыны розных узростаў, а таксама за зборную Аўстрыі да 17 гадоў.

## Дасягненьні
**«Барусія»**:
* Чэмпіён Нямеччыны: 2012
* Уладальнік Кубка Нямеччыны: 2012

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Профіль на афіцыйным сайце «Барусіі» Дортмунд
* Профіль на сайце Transfermarkt.de
* Профіль на сайце Kicker.de

Катэгорыя:Нямецкія футбалісты
Катэгорыя:Аўстрыйскія футбалісты
Марк Горншуг

**Марк Горншуг** (;  2 сакавіка 1991 году, Дортмунд, Нямеччына) — нямецкі футбаліст, які выступае за клюб «Фрайбург II» на пазыцыі абаронцы.

## Кар’ера
### Клюбная
Доўгі час выступаў за другую каманду «Барусіі» з Дортмунду, за якую правёў 72 сустрэчы й забіў 2 галы, потым быў выкліканы ў галоўную каманду, але за яе так і не дэбютаваў. У 2012 годзе быў адданы ў арэнду ў «Інгальштат-04». Сэзон 2012—2013 гадоў правёў у «Барусіі» (Дортмунд). Па амплюа абаронец, можа згуляць у цэнтры абароны, а таксама правага абаронца й абарончага паўабаронца.

### Міжнародная
Горншуг гуляў за зборныя Нямеччыны розных узростаў.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Профіль на афіцыйным сайце «Барусіі» Дортмунд
* Профіль на сайце Kicker.de

Катэгорыя:Нямецкія футбалісты
Мітчэл Лангерак

**Мі́тчэл Джэймз Ла́нгерак** (;  22 жніўня 1988 году, Эмэралд, Аўстралія) — колішні аўстралійскі футбаліст, які выступаў на пазыцыі брамніка. Былы гулец нацыянальнай зборнай Аўстраліі.

## Кар’ера
У 2007—2010 гадох выступаў за «Мэльбурн Віктары» ў Эй-Лізе. Частку 2007 году правёў у арэндзе ў клюбе «Саўт Мэльбурн» у Прэм’ер-лізе штату Вікторыя. У сэзоне 2008—2009 гадоў «Мэльбурн Віктары» перамог як у рэгулярным чэмпіянаце, гэтак і ў плэй-оф Эй-Лігі, Лангерак згуляў тады за клюб 4 матчы. У сэзоне 2009—2010 гадоў Лангерак згуляў 13 матчаў у рэгулярным першынстве і 3 у плэй-оф, «Віктары» завяршыў сэзон на другім месцы і ў рэгулярным чэмпіянаце і ў плэй-оф. У 2010 годзе Лангерак перайшоў у дортмундзкую «Барусію». У «Барусіі» Лангерак выконвае ролю зьменшчыка Вайдэнфэлера.

## Дасягненьні
**«Мэльбурн Віктары»**:
* Чэмпіён Аўстраліі: 2009
* Срэбны прызэр чэмпіянату Аўстраліі: 2010

**«Барусія» Дортмунд**:
* Чэмпіён Нямеччыны: 2011, 2012
* Уладальнік Кубка Нямеччыны: 2012
* Уладальнік Супэркубка Нямеччыны: 2013, 2014
* Срэбны прызэр чэмпіянату Нямеччыны: 2013
* Фіналіст Лігі чэмпіёнаў УЭФА: 2013

**«Нагоя Грампус»**:
* Уладальнік Кубка Джэй-лігі: 2021, 2024

**Аўстралія**:
* Пераможца Кубка Азіі: 2015

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Профіль на афіцыйным сайце «Барусіі» Дортмунд
* 
* 
* Профіль на сайце Kicker.de

Катэгорыя:Аўстралійскія футбалісты
Сатмарскі мір

**Сатма́рскі**, ці **Сатума́рскі мір** — дамова між кіраўніком паўстанцкага войска графам Шандарам Кароі й імпэратарскім генэралам Янам Пальфі, заключаная 1 траўня 1711 року ў Сатмары. Падпісаньне азначыла сканчэньне антыгабсбурскага паўстаньня Ракацы.

Перамовы пра замірэньне былі распачатыя яшчэ 21 лютага 1711 пасьля ад’езду з краіны Фэрэнца II, які намерваўся атрымаць ад расейскага цара Пятра Вялікага вайсковую дапамогу, а скончыліся, калі вугорскія магнаты пераканаліся ў безвыходнасьці сытуацыі і атрымалі гарантыі вольнага ўладаньня ўласнымі маёнткамі як у Вугоршчыне, так і ў Трансыльваніі.

У дзень заключэньня пагадненьня 12 000 паўстанцаў склалі прысягу вернасьці Габсбурскай дынастыі на полі пад Сатмарам.

Сатмарскі мір скончыў сэрыю антыгабсбурскіх паўстаньняў. Вугорская шляхта абараніла ўласныя прывілеі, пратэстанты атрымалі свабоду вызнаньня, а Габсбургі замацавалі сваё панаваньне на вугорскім стальцы.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Вынікі Сатмарскага міру 

Катэгорыя:Антыгабсбурскія паўстаньні ў Вугоршчыне
Катэгорыя:Падзеі 1 траўня
Катэгорыя:Падзеі 1711 году
Катэгорыя:Міжнародныя пагадненьні Вугоршчыны
Катэгорыя:Мірныя пагадненьні XVIII стагодзьдзя
Катэгорыя:Сату Марэ
Праходы

Назву **Прахо́ды** маюць:

## Населеныя пункты
### [[Беларусь]]
* Берасьцейская вобласьць:
** Праходы — вёска ў Дзьмітравіцкім сельсавеце Камянецкага раёну 

* Віцебская вобласьць:
** Праходы — вёска ў Карабоўскім сельсавеце Глыбоцкага раёну 

* Гомельская вобласьць:
** Праходы — вёска ў Навасёлкаўскім сельсавеце Петрыкаўскага раёну 

* Менская вобласьць:
** Праходы — вёска ў Перасадзкім сельсавеце Барысаўскага раёну 
** Праходы — вёска ў Акцябарскім сельсавеце Лагойскага раёну
Олівэр Кірх

**Олівэр Кірх** (;  21 жніўня 1982 году, Зост, Паўночны Райн — Вэстфалія, Нямеччына) — нямецкі футбаліст, абаронца.

## Кар’ера
Пачаў кар’еру ў аматарскіх клюбах, пакуль летам 2003 году не перабраўся ў «Барусію» зь Мёнхэнглядбаху, але за 4 гады ў Глядбаху правёў усяго 22 гульні й не забіў ніводнага мяча. Пасьля гэтага ў 2007 годзе ён пераходзіць у «Армінію» зь Білефэльду, дзе праводзіць 71 матч і забівае ў іх 7 мячоў. Наступныя два сэзоны ён гуляе ў «Кайзэрсьляўтэрне», пасьля чаго пераходзіць у дортмундзкую «Барусію».

Олівэр Кірх аддае перавагу гульні ў паўабароне, але пры гэтым можа згуляць правага ўскрайняга абаронца.

## Дасягненьні
**«Барусія» Дортмунд**:
* Срэбны прызэр чэмпіяната Нямеччыны: 2013
* Фіналіст Лігі чэмпіёнаў УЭФА: 2013

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Профіль на афіцыйным сайце «Барусіі» Дортмунд
* Профіль на сайце Weltfussball.de
* Профіль на сайце Fussballdaten.de
* Профіль на сайце Kicker.de

Катэгорыя:Нямецкія футбалісты
Вуліца Ірыненская (Гомель)

**Ірыненская** (былая **Ірыненская**, **Першамайская**) вуліца — адна з вуліц гораду Гомля. Разьмешчаная ў Цэнтральным раёне. Вуліца названая ў гонар Ірыны Паскевіч (жонка аднаго з былых уладароў Гомля).

## Перасякае вуліцы

* Пушкіна
* Савецкую
* Кірава
* Праспэкт Леніна

## Галоўныя аб’екты

## Гістарычныя назвы
* Ірыненская 
* Першамайская 
* Ірыненская — у пачатку 2000-х было прынятае рашэньне аб перайменаваньні часткі вуліцы Першамайскай у вуліцу Ірыненскую. Пазьней, у 1-й палове 2013 году, было прынятае рашэньне аб перайменаваньні ўсёй вуліцы Першамайскай у вуліцу Ірыненскую

## Крыніцы

Ірыненская
Катэгорыя:Цэнтральны раён (Гомель)
Катэгорыя:Чыгуначны раён (Гомель)
Рак тоўстай кішкі

**Рак то́ўстай кі́шкі** — утварэньне ракавай пухліны ў тоўстай кішцы (прамая і абадковая кішкі) і апэндыксе. Сымптомамі хваробы ёсьць кішачны крывацёк і малакроўе.

## Чыньнікі
Хваробе спрыяе ўжываньне алькаголю, тлустая ежа, паленьне, малая цялесная жвавасьць, нястача абалоніны, гародніны і садавіны ў харчаваньні, запаленьне і паліпы ў кішачніку.

## Крыніцы
Юліян Шыбэр

**Юліян Шыбэр** (;  13 лютага 1989, Бакнанг, Нямеччына) — былы нямецкі футбаліст.

## Кар’ера
### «Штутгарт»
Дэбютаваў у Бундэсьлізе матчам супраць «Энэргі» 6 сьнежня 2008 году. 21 студзеня 2009 году Юліян падоўжыў свой кантракт са «Штутгартам» да лета 2011 году. У лютым 2009 году Шыбэр адгуляў свой першы матч у эўракубках у рамках Кубку УЭФА супраць расейскага «Зэніта». 15 жніўня 2009 году забіў свой першы гол у Бундэсьлізе ў дэрбі Бадэн-Вюртэмбэргу супраць клюбу «Фрайбург», матч скончыўся зь лікам 4:2. У ліпені 2010 году быў аддадзены ў арэнду ў клюб «Нюрнбэрг» да канца сэзону.

### «Барусія»
У сэзоне 2012—2013 гадоў стаў гульцом клюбу «Барусія» Дортмунд. 4 сьнежня 2012 году забіў свой першы гол у эўракубках клюбу «Манчэстэр Сіці», матч скончыўся зь лікам 1:0.

### «Гэрта»
3 ліпеня 2014 году гулец падпісаў 4-гадовы кантракт з клюбам «Гэрта».

## Дасягненьні
**«Барусія»**:
* Уладальнік Супэркубка Нямеччыны: 2013

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Профіль на афіцыйным сайце «Барусіі» Дортмунд
* Профіль на transfermarkt.de
* Профіль на fussballdaten

Катэгорыя:Нямецкія футбалісты
Труа (футбольны клюб)

«**Труа**» () — францускі футбольны клюб з гораду Труа. Заснаваны ў 1986 годзе, стаўшы трэцім прафэсійным клюбам гораду. «Труа» ёсьць пераможцам Кубка Інтэртота 2001 году, калі выгуляны быў ангельскі клюб «Ньюкасл Юнайтэд» дзякуючы правілу гасьцявога голу. Агульны ж лік паводле сумы матчаў склаў 4:4.

## Гісторыя
Да стварэньня сучаснага клюба «Труа» былі два ягоныя папярэднікі, якія прадстаўлялі горад у францускіх чэмпіянатах. Новая каманда ўтварыла адразу па расфармаваньня «Труа Об» у 1979 годзе, аднак дружына мела толькі аматарскі статус. Ужо ў пачатку 1980-х гадоў купа сяброў вырашыла ўтварыць свой клюб і заявіць яго ў рэгіянальную лігу. «Труа» адразу здабыў перамогу ў розыгрышу ў прасунуўся ў чацьверты дывізіён. Пасьля некалькіх сэзонаў у 1990 годзе «Труа» здабыў перамогу і ў гэтай лізе прасунуўшыся вышэй у трэці дывізіён. У 1993 годзе адбылася рэформа лігавай структуры Францыі, у выніку чаго клюб быў далучаны да Нацыянальнай лігі 2, якая на той момант была чацьвертым дывізіёнам. 

Новы прэзыдэнт клюбу Анжэль Масані запрасіў сфармаваць і ачоліць каманду Алена Пэрэна. У выніку трэнэр стаў самым пасьпяховым спэцыялістам «Труа», папрацаваўшы ў клюбе 9 гадоў ажно да 2002 году. За гэты час «Труа» прасунуўся да Лігі 2, атрымаўшы прафэсійны статус. Першы ж сэзон у другім дывізіёны быў цяжкім для клюбу, то бок дружына з дэпартамэнту Об фінішавала на 20 месцы пры 22 удзельніках. Выратавалі клюб ад вылету толькі банкруцтва «Пэрпіньяну» і «Шарльвілю». У наступныя сэзоны «Труа» ператварыўся ў лідэра, спыняючыся на 5 і 3 месцах адпаведна. Такія зьмены адбыліся дзякуючы прыбцьцю новых футбалістаў. У той час ключавымі гульцамі каманды былі Фрэдэрык Адам, Рышар Езэрскі, Давід Амэд, Самюэль Буталь, Сладжан Джукіч і капітан Маамэд Браджа. Такім чынам, сэзон 1999—2000 гадоў клюб правёў у Лізе 1 і захаваў сваё месцы ў эліце, скончыўшы розыгрыш на 14 месцы.

Ужо ў наступных двух сэзонаў «Труа» ўздымаўся да 7 месца, чым атрымліваў права да ўдзелу ў Кубку Інтэртота.

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт

Катэгорыя:Труа
Люкас Шміц

**Люкас Шміц** (;  13 кастрычніка 1988 году, Гатынген, Нямеччына) — колішні нямецкі футбаліст, абаронца.

## Кар’ера
Шміц распачаў сваю кар’еру ў клюбе «Шпрокгёфэль». Тамака ён забіў 11 галоў у 23 гульнях у сэзоне 2006—2007 гадоў. У ліпені 2007 году ён падпісаў кантракт з клюбам «Бохум», дзе гуляў за рэзэрвовую каманду клюбу.

8 траўня 2009 году гулец далучыўся да клюбу «Шальке-04». У новым клюбе Люкас 18 верасьня 2009 году дэбютаваў у Бундэсьлізе ў матчы супраць «Вольфсбургу».

17 чэрвеня 2011 году Шміц падпісаў чатырохгадовы кантракт з «Вэрдэрам».

## Дасягненьні
**«Шальке-04»**:
* Уладальнік Кубку Нямеччыны: 2011

## Асабістае жыцьцё
Люкас вывучаў палітычныя навукі праз дыстанцыйную адукацыю.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Профіль на афіцыйным сайце «Вэрдэру»
* Профіль на сайце transfermarkt.de
* Профіль на сайце fussballdaten
* Профіль на сайце kicker.de

Катэгорыя:Нямецкія футбалісты
Клемэнс Фрыц

**Клемэнс Фрыц** (;  7 сьнежня 1980 году, Эрфурт, НДР) — нямецкі футбаліст, абаронца. Вядомы дзякуючы свайму высокаму тэмпу гульні й выдатным перадачам.

## Кар’ера
### Клюбная
Футбольную кар’еру Клемэнс пачаў у 14 гадоў у юнацкай камандзе клюбу «Рот-Вайс» зь ягонага роднага Эрфурту. Праз два гады ў клюбе пачаліся фінансавыя праблемы й футбольная школа была зачынена. Клемэнс працягнуў заняткі ў Ляйпцыгу, у футбольнай школе мясцовага клюбу «Ляйпцыг», але праз год ён зноўку вярнуўся ў Эрфурт, дзе стаў выступаць за моладзевую каманду чырвона-белых. З 1999 году Фрыц стаў прыцягвацца да гульняў асноўнай каманды й за два сэзоны правёў 57 матчаў і забіў 14 мячоў.

У 2001 годзе маладога абаронцу запрасілі ў клюб Другой Бундэсьлігі «Карльсруэ». У новым клюбе Фрыц рэгулярна выходзіў на поле ў асноўным складзе.

У 2003 годзе ён заключыў кантракт з «Баерам» зь Левэркузэну. 9 лістапада 2003 году Фрыц правёў свой першы матч у Бундэсьлізе. Улетку 2004 году Клемэнс атрымаў сур’ёзную траўму й здолеў вярнуцца на поле толькі ў сакавіку 2005 году, выйшаўшы на поле ў матчы супраць «Лівэрпулу» ў рамках розыгрышу Лігі чэмпіёнаў.

У 2006 годзе Клемэнс Фрыц перайшоў у брэмэнскі «Вэрдэр», дзе неўзабаве таксама стаў асноўным правым абаронцам каманды, выцесьніўшы са складу гульца зборнай Нямеччыны Патрыка Авамаелю.

### Міжнародная
Дэбют у нацыянальнай зборнай Нямеччыны адбыўся 7 кастрычніка 2006 году ў матчы супраць зборнай Грузіі, а 2 чэрвеня 2007 году ў матчы супраць зборнай Сан-Марына Фрыц правёў свой першы гол.

## Дасягненьні
**«Шальке-04»**:
* Уладальнік Кубку нямецкай лігі: 2006

**Нямеччына**:
* Срэбраны прызэр чэмпіянату Эўропы: 2008

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Профіль на афіцыйным сайце «Вэрдэру»
* Профіль на сайце uefa.com
* Профіль на сайце fussballdaten
* Профіль на сайце kicker.de

Катэгорыя:Нямецкія футбалісты
Сымон Енцш

**Сымон Енцш** (;  4 траўня 1976 году, Дусэльдорф, Нямеччына) — былы нямецкі футбаліст, апошнім клюбам якога быў «Аўгсбург». Выступаў на пазыцыі брамніка.

## Кар’ера
### Клюбная
Нарадзіўся ў Дусэльдорфу. Футбольную кар’еру пачаў у клюбе «Юрдынген», які потым быў названы «Баерам», у ліпені 1995 году гулец перайшоў у склад клюбу «Карльсруэ». Дэбютаваў у камандзе ў сэзоне 1998—1999 гадоў, калі клюб гуляў у Другой Бундэсьлізе.

У ліпені 2000 году Енцш перайшоў у склад «Мюнхэну-1860», дапамогшы баварцам тройчы пасьлядоўна заняць месца ў сярэдзіне табліцы, пасьля чаго падпісаў кантракт з клюбам «Вольфсбург», дзе стаў галоўным брамнікам. У сэзоне 2007—2008 гадоў страціў сваю пазыцыю на карысьць швайцарскага брамніка Дыега Бэнальлё, аднак усё ж зьявіўся ў 15 матчах клюбу.

31 сакавіка 2009 году кантракт Енцша з «Вольфсбургам» быў спынены, а 9 чэрвеня ён падпісаў гадавы кантракт з клюбам «Аўгсбург», які потым быў падоўжаны.

### Міжнародная
Гуляў за моладзевыя каманды зборнай, пасьля чаго аднойчы атрымаў выклік у нацыянальную каманду, але за яе гэтак і не дэбютаваў. Правёў 9 гульняў за рэзэрвовую зборную Нямеччыны.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Профіль на афіцыйным сайце «Аўгсбургу»
* Профіль на сайце fussballdaten
* Профіль на сайце weltfussball

Катэгорыя:Нямецкія футбалісты
Андрэас Отль

**Андрэас Отль** (;  1 сакавіка 1985 году, Мюнхэн, Нямеччына) — нямецкі футбаліст, апошнім клюбам якога быў «Аўгсбург». Выступае на пазыцыі апорнага паўабаронцы, на сёньня зьяўляецца вольным агентам. Отль вельмі ўнівэрсальны гулец, ён можа згуляць на розных пазыцыях у сярэдзіне поля, таксама можа згуляць на пазыцыі абаронцы.

## Кар’ера
Отль пачаў займацца футболам у мюнхэнскім клюбе «Норд Лерхэнаў». З 1996 году ён гуляў за розныя каманды мюнхэнскай «Баварыі». У 2002 годзе трэнэр рэзэрвістаў «Баварыі» адправіў Андрэаса гуляць у Рэгіяналлігу, дзе стаў адным з ключавых гульцоў каманды й атрымаў шанец згуляць за першую каманду. Андрэас падпісаў прафэсійны кантракт з «Баварыяй» 1 ліпеня 2005 году.

2 студзеня 2010 году Отль перайшоў на правах арэнды ў клюб «Нюрнбэрг». Разам зь ім у арэнду адправіўся Брэна Боржэс. 17 студзеня дэбютаваў у складзе клюбу ў матчы супраць «Шальке 04».

21 траўня 2011 году падпісаў трохкантракт зь нямецкім клюбам «Гэрта», стаўшы вольным агентам. 9 ліпеня 2012 году Отль падпісаў двухгадовы кантракт з клюбам «Аўгсбург».

## Дасягненьні
**«Баварыя»**
* Чэмпіён Нямеччыны (2): 2006, 2008
* Уладальнік Кубку Нямеччыны (2): 2006, 2008
* Уладальнік Кубку нямецкай лігі: 2007
* Уладальнік Супэркубку Нямеччыны: 2010

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт
* Профіль на афіцыйным сайце «Аўгсбургу»
* Профіль на сайце fussballdaten

Катэгорыя:Нямецкія футбалісты
Бор-Ліпы

**Бор-Лі́пы** — вёска ў Пружанскім раёне Берасьцейскай вобласьці. Уваходзіць у склад Ружанскага сельсавету.

## Мінуўшчына
За польскім часам — калёнія ў гміне Ружана Косаўскага павету Палескага ваяводзтва.

1 сьнежня 2009 году перададзеная зь ліквідаванага Ружанскага сельсавету ў склад Ружанскага пасялковага савету, які 29 траўня 2015 году быў ператвораны ў сельсавет.

## Насельніцтва
* 2013 год — 2 жыхары
* 2010 год — 3 жыхары
* 1999 год — 8 жыхароў

## Транспарт
Аўтамабільная дарога  Клепачы — Варанілавічы — Юндзілы.

## Крыніцы

Катэгорыя:Населеныя пункты Пружанскага раёну
Катэгорыя:Ружанскі сельсавет
Артроз

**Артроз** ( — сустава) — зношваньне ўнутрысустаўнага храстка.

## Папярэджаньне
Прадухіленьню хваробы спрыяе ўстойлівы расклад харчаваньня, частая зьмена паставаў цела, уніканьне працяглага сядзеньня на кукішках, штодзённая гімнастыка, плаваньне, пешыя прагулкі і зручны абутак.

## Чыньнікі
Хваробе спрыяе цяжкая цялесная праца, хірургічная апэрацыя на суставе, залішняя вага, плоскаступнёвасьць, перагрузка і звышрухавасьць суставы, пашкоджаньне храстка і астэахандроз.

## Праявы
Хвароба выяўляецца праз боль у суставах пад канец дня, скаванасьць рухаў раніцай і пасьля нерухомасьці суставаў, хрумст у суставах.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* 

Катэгорыя:Захворваньні
Харэй

**Харэй** ( — «танец») ці **трахей** ( — «кола») — 1) трохдольная антычная стапа з двух складоў — доўгага і кароткага, 2) двухскладовая стапа зь першым націскным складам, якая ляжыць у аснове аднаго зь пяці (харэічнага) мэтраў сыляба-танічнае сыстэмы вершаскладаньня. Значэньне абодвух варыянтаў старажытнагрэцкай назвы гэтае стапы падкрэсьлівае яе колавы рытм. Cамы пашыраны ў сучаснай паэзіі пасьля ямбу від стапы.

## Прыклад харэя
*Чатырохстопны: *

Г**э**й, на|п**е**рад|, п**о**кі| с**э**рца|
Б**'е**цца|, рв**е**цца| н**а** пра|ст**о**р...
(Янка Купала)

## Выкарыстаньне ў беларускай паэзіі
У пісьмовай беларускай паэзіі зьявіўся з зараджэньнем і разьвіцьцём сыляба—тонікі. Харэй вызначае памер вершаў «Гора», «Сватаная» Ф. Багушэвіча, «Не я пяю — народ Божы» Я. Лучыны, «Восень» Цёткі.  Харэям напісаныя паэмы Я. Купалы «Нікому», «Калека», «За што?», «Бандароўна», вершы «Гоніш мяне, панічок...», «Да песень», «На старую ноту», «Пара», «Паязджане», «Лён», «Генацвале», «Беларускім партызанам» і інш. Асабліва часта сустракаюцца *чатырохстопны* («Сымон-музыка» Я. Коласа) і *пяцістопны* харэй («Дождж у полі і холад… Імгла» М. Багдановіча. Менш распаўсюджаныя *двухстопны* («Зімовыя малюнкі» П. Броўкі), *трохстопны* («За што?» Я. Купалы, «Гэта цяжка, таварыш» Г. Бураўкіна) і *шасьцістопны* («З Крымскага» М. Багдановіча) памеры харэю.

## Крыніцы

## Літаратура
* 
* 
*  
*  

Катэгорыя:Стопы
Canonical Ltd.

**Canonical Ltd.** — прыватная кампанія, заснаваная паўднёваафрыканскім прадпрымальнікам Маркам Шатлўортам для папулярызацыі праектаў вольнага праграмнага забесьпячэньня. Canonical Ltd. зарэгістраваная на востраве Мэн і мае супрацоўнікаў па ўсім сьвеце, у тым ліку галоўны офіс у Лёндане й дапаможныя офісы ў Бостане, Манрэалі, Тайбэі, Сан-Паўлу і Шанхаі.

## Праекты, фундаваныя Canonical Ltd

### Праекты праграмнага забесьпячэньня з адкрытым кодам
* Ubuntu — дыстрыбутыў Linux, заснаваны на Debian.
* Вытворныя ад Ubuntu дыстрыбутывы: Kubuntu (выкарыстоўвае KDE замест Unity), Xubuntu (меней патрабавальная да рэсурсаў вэрсія Ubuntu, якая выкарыстоўвае Xfce у якасьці асяродзьдзя працоўнага стала па змаўчаньні) і Edubuntu (арыентаваны на выкарыстаньне ў адукацыйных установах). Bazaar — сыстэма дэцэнтралізаванага кіраваньня вэрсіямі.
* The Open CD — калекцыя высокаякаснага вольнага праграмнага забесьпячэньня з адкрытым кодам. Праграмы запускаюцца ў Microsoft Windows і дазваляюць вырашаць большую частку асноўных задачаў. Праект сёньня не падтрымліваецца. Апошняя вэрсія 07.02 выйшла 19 лютага 2007 году.
* Launchpad — вэб-дадатак для распрацоўшчыкаў, які ўключае ўтыліты перакладу (Rosetta) й кантролю памылак (Malone).
* Unity — свабодная абалонка для асяродзьдзя працоўнага стала GNOME.

### Праекты прасоўваньня праграмнага забесьпячэньня з адкрытым кодам
* Software Freedom Day
* Go Open Source — кампанія ў Паўднёва-Афрыканскай Рэспубліцы, якая праводзілася з траўня 2004 году па травень 2006 году з мэтай распаўсюджваньня інфармацыі, навучаньня й прадастаўленьня доступу да праграмнага забесьпячэньня з адкрытым кодам.
* GEEK Freedom League — праект у Паўднёва-Афрыканскай Рэспубліцы, мэтай якога зьяўляецца азнаямленьне максымальнай колькасьці людзей з адкрытым праграмным забесьпячэньнем шляхам ўсталёўкі асобных праграм на іх кампутары. Любы жадаючы можа зарэгістравацца на сайце й атрымаць усе матэрыялы, неабходныя для «звароту» людзей і кампутараў. Плянуецца магчымасьць рэгістрацыі «зьвернутых» кампутараў і вядзеньня ўліку актыўнасьці ўдзельнікаў праекту.
* Freedom Toaster

### Прапрыетарна-вольныя праекты
* Ubuntu One — сэрвіс для «хмарнага» захоўваньня й сынхранізацыі файлаў паміж кампутарамі.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт

Катэгорыя:Ubuntu
Катэгорыя:Linux
Катэгорыя:Вытворцы праграмнага забесьпячэньня
Катэгорыя:Зьявіліся ў 2004 годзе
Катэгорыя:Брытанскія кампаніі
Жнівеньскае пагадненьне

**Жні́веньскае пагадне́ньне 1945 року** — пагадненьне пра аб’яднаньне цэркваў эвангельскіх хрысьціянаў-баптыстаў і хрысьціянаў веры эвангельскай (пяцідзясятнікі), заключанае ў жніўні 1945 у Маскве (РСФСР). Фактычна за стварэньнем аб’яднаньня стаяў Савет па справах рэлігіяў, які адмаўляўся прызнаваць асобны пяцідзясятніцкі зьвяз.

## Мінуўшчына
Дзейнасьць хрысьціянаў веры эвангельскай была фактычна забароненая пасьля прыняцьця ў СССР у 1929 новага заканадаўства пра рэлігійныя культы, а ў наступным року ўсё кіраўніцтва саюзу была арыштаванае і рэпрэсаванае.

Па сканчэньні Другой сусьветнай вайны пад ціскам савецкіх уладаў кіраўнікі пяцідзясятнікаў А. Бідаш, Д. Панамарчук (абодва з Украіны), І. Панько (БССР) і С. Вашкевіч (Заходняя Ўкраіна) падпісалі ўгоду пра аб’яднаньне з эвангельскімі хрысьціянамі і баптыстамі ў адзіны саюз. Такім чынам яны спадзяваліся атрымаць магчымасьць легальнае дзейнасьці ў складзе аб’яднанага саюзу. Аб’яднаньне адбылося на ўмовах адмовы ад малітвы на мовах (глёсалялія) і мыцьця ног. У выніку аб’яднаньня ў грамады ЭХБ да 1965 року ўліліся каля 40 тысячаў пацідзясятнікаў.

Аднак большая частка пяцідзясятніцкіх цэркваў адмовілася далучацца да аб’яднаньня. Ужо ў 1946 року ў Кіеве пад кіраўніцтвам А. Бідаша, В. Бялых і І. Леўчука частка лідэраў ХВЭ абвясьціла пра выхад з саюзу. У 1948 у Днепрадзяржынску адбыўся другі пашыраны сход службоўцаў ХВЭ, на якім фактычна было абвешчанае стварэньне новага саюзу. Адразу па сканчэньні сходу ўсе 16 ягоных удзельнікаў былі арыштаваныя і пазьней прысуджаныя да розных тэрмінаў зьняволеньня. Тым ня меней, выхад пяцідзясятніцкіх суполак з саюзу ЭХБ працягнуўся. «Нерэгістраваныя пяцідзясятнікі» стварылі па ўсім Савецкім Саюзе цэнтралізаваную структуру. Вернікі стала падвяргаліся перасьледам.

## Глядзіце таксама
* Рэлігія ў СССР
* Усесаюзны савет эвангельскіх хрысьціянаў-баптыстаў
* Рэлігійная дыскрымінацыя

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Тэкст пагадненьня 

Катэгорыя:Хрысьціянства ў СССР
Катэгорыя:Пагадненьні
Катэгорыя:Падзеі 1945 году
Катэгорыя:Падзеі жніўня
Осіецка-Баранская жупанія

**О́сіецка-Баранская жупанія** () — адміністрацыйная адзінка Харватыі. Знаходзіцца на паўночным усходзе і мяжуе з Вугоршчынай і Сэрбіяй, а таксама з Вукаварска-Срэмскай, Пажэска-Славонскай і Віравіціцка-Падраўскай жупаніямі. Адміністрацыйным цэнтрам зьяўляецца горад Осіек. Акрамя яго ў жупаніі знаходзяцца гарады Джакава, Нашыцэ, Валпава, Белішчэ і Белы Манастыр.

Згодна з вынікамі перапісу 2011 году ў жупаніі пражывае 305 032 чалавекі зь якіх:
* 262 004 чалавекі (ці 85,9%) — харваты;
* 23 657 чалавек (ці 7,8%) — сэрбы;
* 8249 чалавек (ці 2,7%) — вугорцы;
* 2293 чалавекі (ці 0,8%) — славенцы;
* 8829 чалавек (ці 2,9%) — іншыя нацыянальнасьці.

## Крыніцы
Ямб

**Ямб** ( — імя старажытнагрэцкай багіні непрыстойнага, распуснага вершаваньня) — 1) трохдольная антычная стапа з двух складоў — кароткага і доўгага, 2) двухскладовая стапа з другім націскным складам, якая ляжыць у аснове аднаго зь пяці (ямбічнага) мэтраў сыляба-танічнае сыстэмы вершаскладаньня. Самы пашыраны ў сучаснай паэзіі від стапы.

## Выкарыстаньне ў беларускай паэзіі
Упершыню тэрмін «ямб» у беларускай літаратуры ўзгадваецца ў кнізе Л. Зізані «Грамматіка словенска совершенного искусства осми частиі слова…» (Вільня, 1596). Зьяўленьне вершаў, напісаных ямбам, выклікана зараджэньнем і разьвіцьцём ў беларускай паэзіі сыляба-тонікі («Энэіда навыварат», «Тарас на Парнасе»).

Самы пашыраны ў беларускай паэзіі — *чатырохстопны ямб*:

Ад пр**а**|дзед**а**ў| спак**о**н| вяк**о**ў
Мне з**а**с|тал**а**|ся сп**а**д|чын**а**;
Пам**і**ж| сва**і**х| і ч**у**|жак**о**ў
Ян**а**| мне л**а**с|кай м**а**т|чын**а**й.
(*Я. Купала «Спадчына»*)

Сярод іншых разнавіднасьцяў ямбу — *двухстопны* («Да вясны» Я. Коласа), *трохстопны* («Аблокі» А. Вялюгіна), *пяцістопны* («Пярэдні край. Чужы. Неразгаданы» А. Пысіна) і г. д. Звычайна ямбам пішуць байкі, ён выкарыстоўваецца ў цьвёрдых формах верша: санэце («Санэт» («Замёрзла ноччу шпаркая крыніца») М. Багдановіча), актаве («Спроба актавы» Я. Купалы, «Нам разам трыццаць. Мы стаім на кладцы» Н. Гілевіча), а таксама ў белым вершы, якім найчасьцей пішуць драматычныя паэмы («Над Бярозай ракой» П. Глебкі). Ямбічныя памеры даюць магчымасьць выяўляць самыя розныя думкі і пачуцьці, надаюць вершу песеннасьць і размоўнасьць, плаўнасьць і імклівасьць.

Харэем напісаныя паэма Я. Купалы «Магіла льва», вершы «Ворагам Беларушчыны», «Паэтам», «Песьня вольнага чалавека», «Песьня жней», «Разлад», «Там», «Для Бацькаўшчыны», «Свайму народу», «Госьці» і інш.

## Крыніцы

## Літаратура
* 
* 
* 
* 

Катэгорыя:Стопы
Бундэсьліга

**Бундэсьліга** (; саюзная ліга) — прафэсінае спаборніцтва для наймацнейшых футбольных клюбаў Нямеччыны, якое мае статус першараднага футбольнага спаборніцтва Нямеччыны.

Спаборніцтва зьяўляецца найвышэйшай лігай чэмпіянату Нямеччыны па футболе. Бундэсьліга мае 18 камандаў, якія аспрэчваюць тытул чэмпіёна краіны. Сэзон пачынаецца ў жніўні й доўжыцца па травень наступнага году. Большасьць гульняў праводзяцца па суботах і нядзелях. Пераможца Бундэсьлігі акрамя тытулу чэмпіёну Нямеччыны атрымлівае права на ўдзел у Супэркубку Нямеччыны. Тры каманды, якія набралі найменшую колькасьць ачкоў, пасьля сканчэньня сэзону пераходзяць у Бундэсьлігу 2. Цягам сэзону прысвойваюцца ўзнагароды найлепшаму гульцу месяца, найлепшаму навічку. Паводле фінансавых паказчыкаў у эўрапейскім футболе Бундэсьліга лічыцца адной з чатырох наймацнейшых разам с ангельскай Прэм’ер-Лігай, італьянскай Сэрыяй A ды гішпанскай Ля Лігай.

Бундэсьліга была ўтвораная ў 1963 годзе ў Заходняй Нямеччыне. У 1991 годзе ў Бундэсьлізе пачалі ўдзельнічаць клюбы з усёй Нямеччыны.

## Сэзоны

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйная старонка

Катэгорыя:Чэмпіянат Нямеччыны па футболе
Патрык Вайграўх

**Патрык Вайграўх** (;  3 сакавіка 1994 году, Грэфэльфінг, Нямеччына) — нямецкі футбаліст, які выступае за клюб «Карл Цайс» на пазыцыі нападніка.

## Кар’ера
### Клюбная
1 чэрвеня 2010 году заключыў кантракт зь мюнхэнскай «Баварыяй» да 30 чэрвеня 2014 году. Закончыў моладзёвую акадэмію «Баварыі», да 2012 году ён гуляў за склады клюбу розных узростаў, пакуль ня быў пераведзены ў асноўную каманду. Зьяўляецца асноўным нападнікам «Баварыі-2», за якую ў сэзоне 2012—2013 гадоў правёў 34 матчы й забіў 8 галоў. 4 траўня 2013 году Вайграўх был заяўлены на матч у Бундэсьлізе супраць «Барусіі» Дортмунд (нічыя 1:1), але на поле гэтак і не зьявіўся.

### Міжнарожная
Вайграўх з 14 гадоў выклікаўся ў зборныя сваёй краіны. 24 сакавіка 2011 году матчам супраць зборнай Турэччыны (да 17 гадоў) на чэмпіянаце Эўропы да 17 гадоў дэбютаваў у афіційных турнірах УЭФА, матч скончыўся перамогай Нямеччыны 2:0. У 2012 годзе юнацкая зборная Нямеччыны дайшла да фіналу, а сам Вайграўх згуляў на турніры два матчы: з Македоніяй і Люксэмбургам, якія завяршыліся з агульным лікам 5:0 на карысьць немцаў.

## Дасягненьні
**Нямеччына**:
* Срэбны прызэр чэмпіяната Эўропы (да 17 гадоў) 2011 году
* Срэбны прызэр чэмпіяната Эўропы (да 19 гадоў) 2012 году

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Профіль на афіцыйнам сайце «Баварыі»
* Профіль на сайце Kicker.de

Катэгорыя:Нямецкія футбалісты
Спартак Мірановіч

**Спарта́к Пятро́віч Мірано́віч** (нарадзіўся 20 чэрвеня 1938, Магнітагорск, РСФСР) — гандбольны трэнэр, заслужаны трэнэр СССР (1977) і Беларускай ССР (1967).

## Біяграфія
Спартак Мірановіч скончыў Гомельскі пэдагагічны інстытут (1963), як гулец выступаў за «Буравесьнік» (Менск). Майстар спорту СССР (1964). З 1966 году на трэнэрскай працы. З 1969 году — трэнэр Рэспубліканскай школы вышэйшага спартовага майстэрства, з 1970 году — трэнэр зборнай каманды юніёраў СССР — пераможца чэмпіянату сьвету сярод юніёраў (1977, 1979, 1983, 1985). З 1976 да 2016 быў нязьменным галоўным трэнэрам мужчынскай гандбольнай каманды СКА (Менск). За гэты час неаднаразова прыводзіў каманду да перамогаў у нацыянальных і міжнародных спаборніцтвах. У 1986—1992 гадах Спартак Мірановіч працаваў трэнэрам у зборнай камандзе СССР па гандболе, зь якой дамогся найвышэйшых дасягненьняў для гэтай каманды — перамог на XXIV Алімпійскіх гульнях у Сэуле і XXV Алімпійскіх гульнях у Барсэлёне. На Алімпійскіх гульнях у Барсэлёне зьяўляўся галоўным трэнэрам зборнай. З 1992 па чэрвень 2008 году працаваў галоўным трэнэрам зборнай Беларусі. З 1991 па 1997 год — чалец Выканаўчага камітэту Нацыянальнага алімпійскага камітэту Рэспублікі Беларусь.

## Дасягненьні і тытулы
**[[СКА Менск|СКА (Менск)]]**
* **6-разовы пераможца чэмпіянату СССР** — 1981, 1984, 1985, 1986, 1988, 1989
* Срэбны прызэр чэмпіянату СССР — 1982, 1983, 1987, 1990, 1992
* Бронзавы прызэр чэмпіянату СССР — 1991
* **3-разовы ўладальнік Кубка СССР** — 1980, 1981, 1982
* **3-разовы ўладальнік [[Ліга чэмпіёнаў ЭГФ|Кубка эўрапейскіх чэмпіёнаў]]** — 1987, 1989, 1990
* **2-разовы ўладальнік Кубка ўладальнікаў кубкаў эўрапейскіх краінаў** — 1983, 1988
* **Уладальнік Кубка Выкліку** — 2013
* **Фіналіст Кубка ЭГФ** — 1992
* **10-разовы чэмпіён Беларусі** — 1993, 1994, 1995, 1996, 1997, 1998, 1999, 2000, 2001, 2002
* Срэбны прызэр чэмпіянату Беларусі — 2004, 2005, 2006, 2007, 2008
* Бронзавы прызэр чэмпіянату Беларусі — 2009

**Зборная СССР:**
* Двухразовы алімпійскі чэмпіён (1988, 1992)
* Срэбны прызэр чэмпіянату сьвету (1990)
* Срэбны прызэр Супэркубка (1983)
* Пераможца Гульняў добрай волі (1986, Масква; 1990, Сіетл)

## Бібліяграфія
* Миронович С. П., Беленький Д. И. Белорусский гандбол: путь к признанию. — Минск: Полымя, 1989.
* Кудрицкий В. Н., Миронович С. П. Этот быстрый ручной мяч. — Минск: Полымя, 1989. — 125 с ил.

## Вонкавыя спасылкі
* Біяграфія на сайце менскага СКА
* Спартак Мірановіч: ні слова пра гандбол
 

Катэгорыя:Заслужаныя трэнэры БССР
Катэгорыя:Заслужаныя трэнэры СССР
Катэгорыя:Беларускія гандбольныя трэнэры
Катэгорыя:Выпускнікі Гомельскага дзяржаўнага ўнівэрсытэту
П’ер Гёйб’ерг

**П’ер-Эміль Гёйб’ерг** (;  5 жніўня 1995 году, Капэнгаген, Данія) — дацкі футбаліст, які выступае за францускі клюб «Алімпік» (Марсэль) і нацыянальную зборную Даніі на пазыцыі цэнтральнага паўабаронцы.

## Кар’ера
### Клюбная
Закончыўшы акадэмію «Капэнгагену», у 2010 годзе далучаецца да «Брэнбю» й ужо праз два гады пераходзіць у «Баварыю Мюнхэн».

Выдатная гульня ў другой камандзе «Баварыі» (8 галоў у 30 матчах) прыводзіць да выкліку ў галоўную каманду й у сакавіку 2013 году Гёйб’ерг апыняецца на лаўцы запасных у матчы супраць «Баеру» зь Левэркузэну, але на поле гэтак і не зьяўляецца, а гэты матч становіцца адзінаю паразай «Баварыі» ў Бундэсьлізе сэзону 2012—2013 гадоў. 13 красавіка 2013 году Гёйб’ерг дэбютуе за галоўную каманду «Баварыі» й у прафэсійным футболе наогул матчам супраць «Нюрнбэргу», замяніўшы Джэрдана Шакіры на 71 хвіліне, матч скончыўся перамогай «Баварыі» зь лікам 4:0. На гэты момант Гёйб’ергу было 17 гадоў і 251 дзень і ён стаў самым маладым футбалістам «Баварыі», які гуляў за мюнхэнцаў у Бундэсьлізе, папярэдні рэкорд прыналежаў Давіду Алябу (17 гадоў і 256 дзён). 4 траўня 2013 году Гёйб’ерг правёў другі матч у Бундэсьлізе супраць «Барусіі» Дортмунд (нічыя 1:1), калі замяніў на 92 хвіліне Луіса Густава.

Узорам для перайманьня для Гёйб’ерга ёсьць Зынэдын Зыдан. У 2011 годзе Гёйб’ерг быў названы гульцом году Даніі ў веку да 17 гадоў.

### Міжнародная
Гёйб’ерг гуляў за зборныя Даніі розных узростаў. Зьяўляўся адным зь лідэраў юнацкай зборнай Даніі, за якую згуляў 6 матчаў і забіў у іх 3 галы. Гёйб’ерг лічацца адным з самых таленавітых гульцоў у Даніі. Гёйб’ерг таксама мае францускае грамадзянства, бо ягоная маці — напалову францужанка. 28 траўня 2014 году гулец дэбютаваў за нацыянальную зборную Даніі ў матчы супраць зборнай Швэцыі, П’ер правёў у гэтым матчы ўсе 90 хвілінаў гульнявога часу.

## Дасягненьні
**«Баварыя»**:
* Чэмпіён Нямеччыны: 2013, 2014
* Уладальнік Кубка Нямеччыны: 2013, 2014
* Уладальнік Супэркубка Нямеччыны: 2012
* Пераможца Лігі чэмпіёнаў: 2013
* Пераможца клюбнага чэмпіянату сьвету: 2013

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Профіль на сайце Kicker.de
* Профіль на сайце transfermarkt.de

Катэгорыя:Дацкія футбалісты
Людвік II Ягелончык

**Лю́двік II Ягело́нчык**, **Ла́яш II** (, , ; 1 ліпеня 1506, Будзін, Каралеўства Вугоршчына — 29 жніўня 1526, пад Мохачам, Каралеўства Вугоршчына) — вугорскі і чэскі кароль з дынастыі Ягайлавічаў. Сын караля вугорскага і чэскага Уладзіслава II і францускай графіні Ганны дэ Фуа дэ Кандаль.

Поўны тытул: Божаю ласкаю кароль Вугоршчыны, Чэхіі, Далматыі, Харватыі, Сэрбіі, Галіччыны, Ладамэрыі, Куявіі і Баўгарыі, князь Шлёнску і Люксэмбургу, валадар Маравіі і Лужыц.

## Жыцьцяпіс
Бацька Людвіка, цяжка хворы цягам доўгіх гадоў, здолеў ужо ў 1508 року каранаваць сына на вугорскі сталец, а праз год — і на чэскі. Жонку, Марыю з Габсбургаў, яму паводле ягелонска-габсбурскай дамовы вызначылі яшчэ да ягонага нараджэньня.

Бацька памёр, калі сын меў узрост дзесяць гадоў. Да моманту сталеньня Людвіка ягоны паручнікам стаў кароль польскі і вялікі князь літоўскі Жыгімонт I Стары, Уладзіславаў брат. 22 ліпеня 1515 року ў венскім саборы сьвятога Стэфана адбылося падвойнае вянчаньне яго з Марыяй, а таксама ягонай сястры Ганны з Марыіным братам Фэрдынандам, будучым імпэратарам Сьвятой Рымскай імпэрыі.

У студзені 1522 року абвешчаны паўнагадовым Людвік быў каранаваны ў Сэкешфэхэрвары. Пасьля бацькі сыну дасталіся дзьве краіны, аслабленыя міжусобнымі войнамі, і ашаламляльныя пазыкі — больш за 400 000 залатых у Вугоршчыне і 208 901 чэскі грош. Людвікаў двор знаходзіўся ў вугорскім Будзіне, у Чэхію ён наведваўся вельмі рэдка.

У жніўні 1526 року кароль Людвік II на чале 25-тысячнага вугорскага войска з 80 гарматамі выйшаў напярэймы асманскаму султану Сулейману Пышнаму, які ўварваўся ў Вугоршчыну са 100 тысячамі жаўнераў. Абодва войскі сустрэліся пад Мохачам, дзе вугорцы атрымалі сакрушальную паразу — палеглі 22 тысячы разам з каралём. Ягоныя парэшткі былі знойдзеныя ў балоце толькі праз два месяцы. 10 лістапада 1526 року цэла Людвіка было пахаванае ў базыліцы Сэкешфэхервар.

Наступны кароль Януш Заполья вызнаў сябе турэцкім васалам. Вугоршчына апынулася пад уладай Асманскай імпэрыі больш як на 150 рокаў.

Катэгорыя:Нарадзіліся ў Будзе
Людовік II
Катэгорыя:Каралі Вугоршчыны
Катэгорыя:Каралі Чэхіі
Катэгорыя:Каранаваныя дзеці
Катэгорыя:Памерлі ў Вугоршчыне
Катэгорыя:Манархі, якія загінулі ў баі
Катэгорыя:Патанулі
Катэгорыя:Пахаваныя ў Сэкешфэхэрварскай базыліцы
Піеланэфрыт

**Піеланэфрыт** ( — лаханка + нырка) — запаленьне ныркавай лаханкі праз заражэньне мікробам, што выклікае парушэньне функцыі нырак (нэфрыт). Ускладньне хваробы вядзе да пашкоджаньня ныркі, што ўяўляе пагрозу для жыцьця.

## Папярэджаньне
Прадухіленьню хваробы спрыяе мачэньне кожныя тры гадзіны, пазьбяганьне стасункаў з заразнымі хворымі падчас успышак вострых рэсьпіраторных вірусных інфэкцыяў (грып) і лячэньне карыесу, танзіліту, адэноідаў, запаленьня жоўцевай бурбалкі і ніжняга аддзела  (урэтрыт і цыстыт), пазьбяганьне празьмерных цялесных нагрузак і пераахаладжэньня.

## Чыньнікі
Хваробе спрыяе ўскладнены адток брулёў пры мачакаменнай хваробе і  падкарэньніцы, нястача вітамінаў, пераахаладжэньне, зьніжэньне імунітэту і цукровы дыябэт.

## Праявы
Хвароба выяўляецца праз высокую тэмпэратуру да +40°С, дрыжыкі, праліўны пот, боль у паясьнічнай вобласьці, смагу, млоснасьць, парушэньне мачаспусканьня і зьяўленьне мутнага асадка ў брулях.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі

Катэгорыя:Інфэкцыйныя захворваньні
Катэгорыя:Нэфралёгія
Непераможны

Назву **Непераможны** маюць:

* Непераможны — пасёлак у Веткаўскім раёне Гомельскай вобласьці
* Непераможны — былы пасёлак у Краснапольскім раёне Магілёўскай вобласьці
Ганева

**Ганева** — вёска ў Ашмянскім раёне Гарадзенскай вобласьці. Ганева ўваходзіць у склад Каменналоскага сельсавету.

## Гісторыя

## Насельніцтва

## Геаграфія

## Крыніцы

Катэгорыя:Каменналоскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Ашмянскага раёну
Хакан Чалганоглу

**Хакан Чалганоглу** (;  8 лютага 1994 году, Мангайм, Нямеччына) — нямецка-турэцкі футбаліст, які выступае за клюб «Інтэрнацыянале» і зборную Турэччыны на пазыцыі паўабаронцы.

## Кар’ера
### Клюбная
Першымі клюбамі ўраджэнца Мангайму сталі мясцовыя «Тураншпор», «Паліцай» і «Вальдхаф», у якім ён прыцягнуў да сябе ўвагу з боку юнацкага складу клюбу «Карльсруэ», улетку 2009 году Чалганоглу перабраўся ў «Карльсруэ». У зімовай паўзе сэзону 2011—2012 гадоў гульца юнацкага складу Чалганоглу вызваў у галоўную каманду трэнэр сіне-белых Ёрн Андэрсэн. 5 лютага 2012 году Чалганоглу дэбютаваў за «Карльсруэ» ў матчы з клюбам «Эрцгэбіргэ Аўэ», прычым выйшаў у стартавым складзе й аддаў дзьве галявыя перадачы, дзякуючы якім «Карльсруэ» перамог зь лікам 2:1. 11 сакавіка 2012 году падоўжыў кантракт да 30 чэрвеня 2016 году. Нягледзячы на няўдалы сэзон для «Карльсруэ», які выляцеў у трэцую Бундэсьлігу, Чалганоглу правёў у другой Бундэсьлізе 14 матчаў і аддаў 3 галявыя перадачы, чым выклікаў да сябе прадметны інтарэс «Гамбургу».

14 жніўня 2012 году Чалганоглу падпісвае кантракт з «Гамбургам» да 30 чэрвеня 2016 году, але адразу быў адданы ў арэнду ў папярэдні клюб Чалганоглу «Карльсруэ». «Гамбург» заплаціў за яго 2,5 мільёну эўра, перабіўшы прапановы «Баварыі» й «Вэрдэру». Сэзон 2012—2013 гадоў Чалганоглу праводзіць проста выдатна: 36 матчаў, 17 галоў, 12 галявых перадач, чацьвертае месца ў сьпісе лепшых бамбардзіраў трэцяй Бундэсьлігі, акрамя таго 3 матчы ў Кубку Нямеччыны й дзьве галявыя перадачы ў іх. Чалганоглу зрабіў вялікі ўнёсак у справу вяртаньня «Карльсруэ» ў другую Бундэсьлігу. Па выніках сэзону 2012—2013 гадоў Чалганоглу быў названы лепшым гульцом трэцяй Бундэсьлігі, а ў Нямеччыне й Турэччыне яго сталі называць новым Мэсутам Эзілям.

Сэзон 2013—2014 гадоў Чалганоглу правёў у «Гамбургу». 4 ліпеня 2014 году перайшоў у склад «Баеру», падпісаўшы кантракт з трансфэрным коштам у 14,5 мільёну эўра тэрмінам на пяць год.

### Міжнарожная
Хакан Чалганоглу гуляў за зборныя Турэччыны розных узростаў. На моладзёвым чэмпіянаце сьвету-2013 у Турэччыне Чалганоглу лічыўся адным зь лідараў моладзевай зборнай Турэччыны. Калі ў клюбе Чалганоглу часьцей выкарыстоўваюць як правага ўінгера, то ў зборнай ён гуляе цэнтральнага атакавалага паўабаронцу, атрымліваючы максымум абшару для тварэньня.

Чалганоглу нарадзіўся й гадаваўся ў Нямеччыне, мае нямецкае грамадзянства, таму меў магчымасьць выступаць за зборную Нямеччыны, аднак прыняў рашэньне гуляць за нацыянальную зборную Турэччыны.

## Дасягненьні
**«Інтэрнацыянале»**:
* Чэмпіён Італіі: 2024
* Уладальнік Кубка Італіі: 2022, 2023
* Уладальнік Супэркубка Італіі: 2021, 2022, 2023

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт Хакана Чалганоглу
* Профіль на афіцыйным сайце «Карльсруэ»
* Профіль на сайце Weltfussball.de
* Профіль на сайце Transfermarkt.de
* Профіль на сайце Kicker.de
* Профіль на сайце Турэцкай Футбольнай Фэдэрацыі

Катэгорыя:Турэцкія футбалісты
Peanuts

**Гарэ́шкі** () — амэрыканскі штодзённы комікс, які выходзіў ад 2 кастрычніка 1950 да 13 лютага 2000. Аўтар коміксу — Чарлз Шулц. За пяцьдзесят гадоў выйшла 17897 стрыпаў, у лепшыя гады Гарэшкі зьяўляліся ў 2600 газэтах. Комікс быў перакладзены на 21 мову ды публікаваўся ў 75 краінах. Перадрукі старых выпускаў дагэтуль прысутнічаюць амаль у кожнай амэрыканскай газэце. Мультфільм паводле коміксу, «Каляды Чарлі Браўна», атрымаў узнагароду Эмі.

Гэты комікс называюць «Вялікай амэрыканскай гісторыяй беспасьпяховасьці». Галоўны герой — Чарлі Браўн () — гэта лагодны й знаходлівы, але няўпэўнены ў сабе хлопчык. У яго не выходзіць выйграць бэйсбольны матч, трапіць па мячы ці нават запусьціць паветранага зьмея.
Першапачатковы склад пэрсанажаў быў невялічкі — сам Чарлі Браўн, чарнявы Шэрмі, клапатлівая Пэці ды чарлеў сабака-бігль Снупі. Хутка да сяброў далучыліся ганарыстая і грубаватая Віялета, піяніст-вундэркінд Рыхард, самалюбка і ўладалюбка Люсі ван Пэлт, яе малодшы брат Лінус, юны філёзаф, няздатны разьвітацца са сваёй любай коўдраю, ды мурза Піг-Пэн.

Гэтыя дзеці жывуць у сярэднестатыстычным амэрыканскім прадмесьці, ходзяць да школы, сварацца, лагодзяцца ды гуляюць у бэйсбол (Чарлз Браўн ёсьць падаючы, Рыхард — прымаючы).

У 1960-я гады ўвага засяроджваецца на сабаку Снупі і ягоным уяўным жыцьці: ён уяўляе сябе то пілётам-асам у Першую сусьветную вайну, то вядомым пісьменьнікам.

Шулц працягвае ўводзіць новых пэрсанажаў, напрыклад васпаватую свавольніцу Пэпэрмінт-Пэці. За ёй падцягваюцца сябры другое бэйсбольнай каманды — першы чарнаскуры пэрсанаж у коміксе хлопчык Франклін і пэціна таварышка кніжніца Мэрсі. Комікс нельга ўявіць бяз Сэлі Браўн, малодшай сястры Чарлі, закаханай у Лінуса, ды жоўтае птушкі Ўудстака, таварыша Снупі, які размаўляе з дапамогаю рысак і злучкоў.

Катэгорыя:Коміксы
Катэгорыя:Зьявіліся ў 1950 годзе
Катэгорыя:Культура ЗША
Парчаўскі павет

**Парчаўскі павет** () — павет у Люблінскім ваяводзтве Польшчы. Павет быў утвораны 1 студзеня 1999 году ў выніку рэформы адміністрацыйнага падзелу Польшчы. Органы кіраваньня павету знаходзяцца ў горадзе Парчаве.

## Адміністрацыйны падзел
У склад павету ўваходзяць:

* вяскова-гарадзкія гміны: Парчаўская
* вясковыя гміны: Дэмбова Клодаўская, Ябланьская, Міланаўская, Пададворская, Сіменская, Саснавіцкая
* гарады: Парчаў

## Вонкавыя спасылкі