open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Сьвятаслаў (Логін)

**Япіскап Сьвятаслаў** (сьвецкае імя — Вячаслаў Логін; нарадзіўся 26 лістапада 1964 году, Чарнігаў) — беларускі рэлігійны дзяяч, япіскап Беларускай аўтакефальнай праваслаўнай царквы; з 11 траўня 2008 году — Япіскап Наваградзкі і Паўночна-Амэрыканскі, прадстаяцель Беларускай аўтакефальнай праваслаўнай царквы.

## Біяграфія
Нарадзіўся 26 лістапада 1964 году ў Чарнігаве (Украіна) у сям’і інжынэраў Вячаслава Логіна і Людмілы Сіз. Радавод паходзіць з Наваградчыны. Дзед Андрэй Логін і ягоны брат Язэп былі беларускімі фальклярыстамі, расстраляныя ў 1930-я гады. Дзед па лініі маці — Даніла Сіз у 1930-я гады скончыў Гомельскі чыгуначны тэхнікум.

З 1986 году пасьля сканчэньня Кіеўскага політэхнічнага інстытуту працаваў інжынэрам.

## Сьвятарская дзейнасьць
У 1994—1999 гады навучаўся ў Кіеўскай духоўнай сэмінарыі, пасьля сканчэньня яе, у 1999—2000 гадах навучаўся на Тэалягічным факультэце Манітобскага ўнівэрсытэту (Праваслаўны Калегіюм Сьв. Ап. Андрэя ў Вініпэгу, Канада).

27 жнівеня 2000 году рукапакладзены ў сан дыякана, а 17 сьнежня 2000 году — у сьвятара Беларускай аўтакефальнай праваслаўнай царквы ў царкве Сьвятога Кірылы Тураўскага ў Таронта (Канада) і прызначаны на гэтую ж парафію. У 2002—2007 гадах служыў настаяцелем Парафіі Сьв. Жыровіцкае Іконы Божае Маці БАПЦ у г. Гайлэнд Парк (штат Нью-Джэрзі, ЗША). У 2005—2006 гадах выконваў абавязкі настаяцеля Катэдры Сьв. Кірылы Тураўскага БАПЦ у Нью-Ёрку. З 2007 году — настаяцель Парафіі Сьв. Кірылы Тураўскага ў Таронта. У кастрычніку 2006 году Царкоўнаю Радаю БАПЦ аднагалосна абраны кандыдатам у япіскапы. У лютым 2008 году прымае манашы пострыг зь імем Сьвятаслаў у манастыры Сьв. Чатырох Эвангелістаў (УАПЦ у ЗША) у г. Г’юстан (штат Тэхас, ЗША). 24 лютага 2008 году ў Катэдры Сьв. Ап. Андрэя Першазванага ў Дэтройце (штат Мічыган, ЗША) архіяпіскапам Аляксандрам (УАПЦ у ЗША) узьведзены ў сан ігумена і архімандрыта.

11 травеня 2008 году герархамі Ўкраінскае аўтакефальнае праваслаўнае царквы ў ЗША (радавод хіратоніяў якое ідзе ад УАПЦ у часе 2-е сусьветнае вайны) — арх. Аляксандрам і яп. Макарыясам, з удзелам яп. Паісія (УПЦ Кіеўскі Патрыярхат) хіратанізаваны на япіскапа Наваградзкага і Паўночна-Амэрыканскага БАПЦ за Боскаю літургіяй на парафіяльнае сьвята ў Катэдральным Саборы Сьв. Кірылы Тураўскага БАПЦ у Нью-Ёрку, і Царкоўнаю Радаю БАПЦ абраны Адміністратарам Беларускай аўтакефальнай праваслаўнай царквы.

## Вонкавыя спасылкі
* Біяграфія на сайце Беларускай аўтакефальнай праваслаўнай царквы

Катэгорыя:Нарадзіліся ў Чарнігаве
Катэгорыя:Япіскапы Беларускай аўтакефальнай праваслаўнай царквы
Катэгорыя:Прадстаяцелі праваслаўных цэркваў
Катэгорыя:Праваслаўныя манахі
900-я да н. э.

## Асноўныя падзеі
* Скончыліся Грэцкія Цёмныя стагодзьдзі

-001100
Катэгорыя:X стагодзьдзе да н. э.
Катэгорыя:IX стагодзьдзе да н. э.
Мікалай Вінар

**Мікалай Вінар** (1912—1977) — наваградзкі краязнавец, заснавальнік школьнага гісторыка-краязнаўчага музэю ў мястэчку Любчы (Наваградзкі раён, Гарадзенская вобласьць, Беларусь).

## Маленства
Пасьля асіраценьня (бацька загінуў у 1916 году падчас  расейскага войска ў першую сусьветную вайну, маці памерла ў 1920 годзе) сястра маці забрала яго да сябе ў вёску Запольле (Наваградзкі павет, Менская губэрня). Пасьля сканчэньня польскай пачатковай школы ў вёсцы Стараельня (Наваградзкі павет, Польская Рэспубліка) у 1928 годзе паступіў у 4 клясу Наваградзкай беларускай гімназіі. У гімназіі ўступіў у Камуністычны саюз моладзі Заходняй Беларусі. 13 сьнежня 1933 году яго арыштавалі польскія ўлады. У хуткім часе яго выключылі з гімназіі, а 17 студзеня 1934 году асудзілі на год турмы і 2 гады пазбаўленьня грамадзянскіх правоў.

## Праца
Пасьля ўсталяваньня ў Заходняй Беларусі савецкай улады перад нямецка-савецкай вайной і першыя паваенныя гады настаўнічаў у вёсцы Зенявічы (Наваградзкі раён, Баранавіцкая вобласьць, Беларуская ССР). З 1947 г. загадваў Любчанскім раённым пэдагагічным кабінэтам. З 1949 году выкладаў гісторыю ў Любчанскай сярэдняй школе. У гэты ж час паступіў на завочнае навучаньне ў Баранавіцкі настаўніцкі інстытут, які скончыў у 1951 годзе па спэцыяльнасьці «гісторыя».

У 1961 годзе распачаў збор экспанатаў для стварэньня школьнага гісторыка-краязнаўчага музэю, які адчыніўся ў 1964 годзе ў Брамнай вежы Любчанскага замка. У сярэдзіне 1970-х гадоў музэй перамясьцілі ў новы школьны будынак. Найкаштоўнейшымі экспанатамі былі археалягічныя знаходкі эпохі нэаліту, рэдкія старажытныя манэты, бронзавы флюгер з выявай герба Любчы, датаваны 1581 годам (год узьнікненьня замка), мэтрычная кніга Наваградзкага касьцёла 1601 году і дакумэнты аб дзейнасьці Любчанскай друкарні ХVII ст. У сваіх дасьледаваньнях экспанаты музэю выкарыстоўваў археоляг і доктар гістарычных навук Леанід Побаль.

З канца 1950-х гадоў публікаваў краязнаўчыя артыкулы на старонках наваградзкай раённай газэты «Новае жыццё». У 1977 годзе ў газэце выйшла яго дасьледаваньне «Любча: старонкі гісторыі», што было найпаўнейшым на свой час. У 1961 годзе ў артыкуле «Пасёлку Любча – 700 год» аднёс узьнікненьне мястэчка да 1241 году, бо паводле працы Вацлава Ластоўскага «Гісторыя беларускай (крыўскай) кнігі» ў гэтым годзе «рукою шматгрэшнага дзяка Мікіты з Любчы» быў перапісаны манускрыпт пад назвай «Написания Афанасия мниха к Панкови».

## Архіў
Архівы краязнаўцы захоўваюць Любчанская гарпасялковая бібліятэка, Наваградзкі гісторыка-краязнаўчы музэй і Цэнтральная навуковая бібліятэка імя Якуба Коласа.

## Крыніцы

Катэгорыя:Беларускія краязнаўцы
Катэгорыя:Памерлі ў Наваградзкім раёне
Кахамарка (горад)

**Кахамарка** () — горад у Пэру, сталіца аднайменнага дэпартамэнту Кахамарка. Насельніцтва складае 283 767 жыхароў.

Катэгорыя:Гарады Пэру
Вілем II Тыльбург

«**Вілем II**» () — нідэрляндзкі футбольны клюб з гораду Тыльбургу. Заснаваны ў 1896 годзе. Трохразовы чэмпіён Нідэрляндаў, двухразовы ўладальнік Кубка Нідэрляндаў.

## Тытулы
* **[[Чэмпіянат Нідэрляндаў па футболе|Чэмпіён Нідэрляндаў]]**: 3
** 1916, 1952, 1955
* **Уладальнік [[Кубак Нідэрляндаў па футболе|Кубка Нідэрляндаў]]**: 2
** 1944, 1963

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт

Катэгорыя:Тыльбург
Чашнікі (неадназначнасьць)

Назву **Чашнікі** маюць:

* Чашнікі — горад у Беларусі, адміністрацыйны цэнтар Чашніцкага раёну Віцебскай вобласьці
* Чашнікі — вёска ў Горацкім раёне Магілёўскай вобласьці
Дружная

Назву **Дружная** маюць:

## Населеныя пункты
### [[Беларусь]]
* Дружная — вёска ў Віцебскім раёне Віцебскай вобласьці
* Дружная — вёска ў Ваўкавыскім раёне Гарадзенскай вобласьці
* Дружная — вёска ў Горацкім раёне Магілёўскай вобласьці
* Дружная — вёска ў Стаўпецкім раёне Менскай вобласьці
Максім Валадзько

**Максім Валадзько** ( 10 лістапада 1992 году) — беларускі футбаліст, абаронца менскага «Юні Ікс Лабс». Мае на сваім рахунку матчы ў складзе нацыянальнай зборнай Беларусі.

## Кар’ера
### Клюбная
З 2009 году выступаў за дубль барысаўскага БАТЭ, зрэдку прыцягваўся і да асноўнага складу. Сэзон 2012 году правёў у арэндзе ў менскім клюбе СКВІЧ у Першай лізе. Галоўны трэнэр СКВІЧа Сяргей Бароўскі стаў выкарыстоўваць Максіма як флянгавага абаронцу, а да таго той быў паўабаронцам. Па вяртаньні з арэнды ў сэзоне 2013 году стаў рэгулярна трапляць у асноўны склад барысаўскага клюбу. Спачатку выходзіў на замену, а пачынаючы з жніўня 2013 году стаў зьяўляцца ў стартавым складзе на пазыцыі левага абаронцы. У пачатку сэзону 2014 году месца асноўнага левага абаронцы барысаўчанаў заняў Філіп Младэнавіч, а Валадзько стаў пераважна выходзіць на замену ў паўабарону. Улетку 2014 году пачаў трапляць у стартавы склад на пазыцыю правага паўабаронцы, а часам нават правага скрайняга нападніка) але пад канец сэзону вярнуўся на месца левага абаронцы. У сьнежні 2015 году падоўжыў кантракт з БАТЭ. У сэзоне 2016 чаргаваў выхады ў першай адзінаццатцы і на замену, выступаючы пераважна на розных пазыцыях ля левага краю. У сэзоне 2017 году замацаваўся ў асноўным складзе на пазыцыі левага абаронцы.

У студзені 2019 году падпісаў кантракт на паўтары гады з расейскім «Арсэналам». У складзе каманды стаў запасным гульцом і рэдка зьяўляўся на полі. У чэрвені 2020 году падоўжыў кантракт з «Арсэналам» да канца сэзону, па заканчэньні якога ў ліпені 2020 году пакінуў клюб. Па сыходзе некаторы час трэнаваўся з «Хімкамі», а ў кастрычніку 2020 году далучыўся да «Тамбова». Спачатку заставаўся на лаўцы запасных, а пасьля пачаў выходзіць у стартавым складзе. У лютым 2021 году далучыўся да БАТЭ, але ўжо ня меў рэгулярнага месца ў стартавым складзе. Ён нярэдка выходзіў на замену ці заставаўся на лаўцы запасных. У жніўні 2022 году паводле пагадненьня бакоў пакінуў барысаўскі клюб. У жніўні 2022 году стаў гульцом андорскага клюбу «Санта-Калёма». У чэрвені 2023 году перабраўся ў мальтыйскую «Фларыяну», дзе гуляў да чэрвеня 2024 году. Перад пачаткам сэзону 2026 году прыяднаўся да першалігавага клюбу «Юні Ікс Лабс».

### Міжнародная
Выступаў за моладзевую зборную Беларусі. У верасьні 2014 году быў упершыню выкліканы ў нацыянальную зборную Беларусі. 18 лістапада 2014 году дэбютаваў у складзе зборнай у таварыскай гульні супраць зборнай Мэксыкі, дзе зьявіўся ў стартавым складзе.

## Дасягненьні
* Чэмпіён Беларусі: 2013, 2014, 2015, 2016, 2017, 2018
* Уладальнік Кубка Беларусі: 2015
* Уладальнік Супэркубка Беларусі: 2013, 2014, 2016, 2017
* У сьпісе 22 найлепшых футбалістаў чэмпіянату Беларусі: 2014, 2016, 2017, 2018

## Статыстыка

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Профіль на сайце БАТЭ
* Статыстыка «ПБ-Инфо»

Катэгорыя:Беларускія футбалісты
Аляксандар Гранькоў

**Аляксандар Гранькоў** ( 20 студзеня 1978 году) — колішні беларускі футбаліст, паўабаронца. Цяпер працуе трэнэрам ў «Тарпэда-БелАЗ-2».

## Кар’ера
Пачаў кар’еру ў жодзінскім «Тарпэда», а потым перайшоў у менскае «Дынама». У 2004—2005 гадах гуляў за салігорскі «Шахцёр», зь якім стаў чэмпіёнам Беларусі ў сэзоне 2005 году. У 2006 годзе выправіўся ва Ўкраіну ў крывароскі «Крыўбас», але не згуляў тамака аніводнага матчу і вярнуўся ў жодзінскае «Тарпэда». У 2009 годзе ў другі раз далучыўся да «Шахцёра». Доўгі час быў асноўным апорным паўабаронцам, але ў сэзоне 2013 году пачаў зьяўляцца на полі толькі эпізадычна.

У лютым 2014 году падпісаў кантракт на адзін год з клюбам «Смалявічы», аднак гэтак і не згуляў за гэтую каманду аніводнай гульні праз праблемы са здароўем і быў вымушаны завяршыць кар’еру.

## Трэнэрская праца
Па завяршэньні кар’еры пачаў працаваць дзіцячым трэнэрам у структуры «Тарпэда-БелАЗ». У лістападзе 2023 году атрымаў трэнэрскую ліцэнзію катэгорыі A. З пачатку 2024 году стаў трэнэрам у камандзе «Тарпэда-БелАЗ-2», якая далучылася да Першай лігі.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Профіль на сайце «Шахцёру»
* Статыстыка «ПБ-Инфо

Катэгорыя:Нарадзіліся ў Асіпавічах
Катэгорыя:Беларускія футбалісты
Валеры Жукоўскі

**Вале́ры Жуко́ўскі** ( 21 траўня 1984 году) — беларускі футбаліст, паўабаронца.

## Кар’ера
Выхаванец лідзкага футбола. Гуляў у бабруйскай «Белшыне» і салігорскім «Шахцёры». У ліпені 2009 году падпісаў кантракт з наваполацкім «Нафтанам», дзе быў адным з асноўных гульцоў. У сьнежні 2012 году перайшоў у «Гомель». Разглядаўся як адзін з асноўных гульцоў, але ў траўні 2013 году атрымаў траўму і вярнуўся толькі ў канцы сэзону. У студзені 2014 году вярнуўся ў «Нафтан». Пасьля вяртаньня быў лідэрам наваполацкай каманды, трывала гуляў на пазыцыі атакуючага паўабаронцы ў пачатковым складзе. 2 жніўня 2014 году аформіў хет-трык у матчы супраць берасьцейскага «Дынама». У сэзоне 2015 году застаўся гульцом першай адзінаццатцы «Нафтану», з 13 галявымі перадачамі стаў найлепшым асыстэнтам чэмпіянату 2015 году.

14 сьнежня 2015 году склаў кантракт зь менскім «Дынама». У першай палове сэзону 2016 году трывала гуляў у асноўным складзе дынамаўцаў на пазыцыі атакуючага паўабаронцы, у чэрвені, пасьля зыходу з каманды Аляксандра Гутара, нават стаў капітанам «Дынама». Пасьля таго, як у ліпені на пасаду галоўнага трэнэра заступіў Сяргей Бароўскі, гулец страціў месца ў асноўным складзе і на полі зьяўляўся нячаста. У сьнежні 2016 году па заканчэньні кантракту пакінуў сталічны клюб.

У студзені 2017 году далучыўся да гарадзенскага «Нёману» і неўзабаве падпісаў кантракт. У складзе гарадзенскай каманды быў галоўным атакуючым паўабаронцам. У лістападзе 2017 году падоўжыў кантракт зь «Нёманам» на наступны сэзон. У сэзоне 2018 году заставаўся гульцом пачатковага складу, а таксама быў капітанам каманды. У сьнежні 2018 году падпісаў новы кантракт з гарадзенцамі. На пачатку сэзону 2019 году звычайна выходзіў на замену, з чэрвеня па верасень гуляў у стартавым складзе. Пазьней зноў пачаў часьцей зьяўляцца на полі на замену. У студзені 2020 году падоўжыў кантракт зь «Нёманам» на год. У пачатку сэзону 2020 году заставаўся на лаўцы запасных або выходзіў на замену, але хутка вярнуў месца ў першай адзінаццатцы. У сьнежні 2020 году падоўжыў пагадненьне з гарадзенцамі яшчэ на сэзон, а ў студзені 2022 году — яшчэ на год.

У пачатку 2023 году праз забарону Міністэрства спорту і турызму новы кантракт зь «Нёманам» ня быў падпісаны, праз што паўабаронца ня трапіў у заяўку клюбу на сэзон і ня браў удзелу ў афіцыйных матчах каманды ў 2023 годзе. Тым ня менш, Жукоўскі працягваў трэнавацца з гарадзенцамі. У ліпені 2023 году пакінуў гарадзенскі клюб і далучыўся да віцебскага «Макслайну». У сьнежні 2023 году па заканчэньні кантракта пакінуў «Макслайн».

## Дасягненьні
* Бронзавы прызэр чэмпіянату Беларусі: 2016
* У сьпісе 22 найлепшых футбалістаў чэмпіянату Беларусі: 2015

## Статыстыка

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Профіль на сайце «Гомелю»
* Статыстыка «ПБ-Инфо»

Катэгорыя:Беларускія футбалісты
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Ліда»
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Белшына» Бабруйск
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Шахцёр» Салігорск
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Нафтан» Наваполацак
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Гомель»
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Дынама» Менск
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Нёман» Горадня
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Макслайн» Віцебск
Хадасы (Камянецкі раён)

**Хадасы́** — вёска ў Камянецкім раёне Берасьцейскай вобласьці, уваходзіць у Дзьмітравіцкі сельсавет.

Хадасы месьцяцца за 4&nbsp;км на захад ад аўтадарогі Берасьце&nbsp;—&nbsp;Каменюкі (), за 12&nbsp;км на паўночны захад ад Камянцу, за 52&nbsp;км на поўнач ад Берасьця, за 26&nbsp;км на паўночны ўсход ад чыгуначнай станцыі Высока-Літоўск на лініі Берасьце&nbsp;—&nbsp;Беласток.

Другая вёска ў сельсавеце паводле колькасьці насельніцтва пасьля Дзьмітравічаў.

## Гісторыя
* 1845: маёнтак Хадасы Горныя, уласнасьць Аўгусьціна Сузіна. Да маёнтку адносілася вёска Хадасы, у якой налічвалася 8 двароў і 56 наяўных душ.
* 1857: паводле 10-й рэвізіі вёскі Хадасы Горныя і Хадасы Дольныя (68 рэвіскіх душ), у складзе маёнтку Хадасы, уласнасьць Сузіна; вёска Хадасы (22 рэвіскія душы), дзяржаўная ўласнасьць.
* 2-я палова XIX ст.: у Дзьмітравіцкай воласьці Берасьцейскага павету Гарадзенскай губэрні Расейскай імпэрыі.
* 1897: паводле перапісу:
** вёскі Хадасы Горныя (6 двароў, 61 жыхар, хлебазапасная крама) і Хадасы Дольныя (9 двароў, 78 жыхароў, хлебазапасная крама)
** маёнткі Хадасы Горныя (уласнасьць Емяльяна Сузіна, 231 дзесяціна зямлі, 8 дзесяцінаў лесу), Хадасы Дольныя (уласнасьць Жазэфіны Манькоўскай, 119 дзесяцінаў зямлі, 9 дзесяцінаў лесу), Хадасы-Залешаны (уласнасьць Міхаліны Фішар, 53 дзесяціны зямлі, 5 дзесяцінаў лесу)
** выселак Ходасы (2 двары, 9 жыхароў)
** ваколіца Хадасы (8 двароў, 42 жыхары)
* 1905:
** вёскі Хадасы Малыя (253 жыхары) і Хадасы Вялікія (266 жыхароў)
** маёнткі Хадасы Горныя (4 жыхары) і Хадасы Дольныя (7 жыхароў)
* 1921: у выніку польска-савецкай вайны па Рыскай мірнай дамове ў складзе Польшчы, у Дзьмітравіцкай гміне Берасьцейскага павету Палескага ваяводзтва.
* 1923:
** вёскі Хадасы-Аколіца (7 двароў, 23 жыхары) і Ходасы (3 двары, 7 жыхароў)
** фальваркі Хадасы Горныя (1 двор, 14 жыхароў) і Ходасы Дольныя (4 двары, 16 жыхароў)
* 1939: у выніку пакту Молатава — Рыбэнтропа ў складзе Берасьцейскай вобласьці БССР.
* 1940: вёска, 24 двары, 207 жыхароў, і хутар, 4 двары, 17 жыхароў. У Дзьмітравіцкім сельсавеце Камянецкага раёну Берасьцейскай вобласьці.
* 1941—1945: цягам Другой сусьветнай вайны на франтах загінулі 6 жыхароў.
* 1950: у вёсцы 58 двароў, 254 жыхары, калгас «8 Сакавіка», пачатковая школа.
* 1959: арганізаваны саўгас «Белавескі».
* 1970: 296 жыхароў, цэнтар саўгаса «Першамайскі» (з 1991 году — калгас «Першамайскі»).

## Насельніцтва
* 2010 год — 516 жыхароў
* 2005 год — 517 жыхароў, 182 двары
* 1999 год — 529 жыхароў

## Інфраструктура
Цэнтар СВК «Хадасы».

## Крыніцы

## Літаратура
*  С.&nbsp;92.

## Вонкавыя спасылкі
* 
* 
* 

Катэгорыя:Дзьмітравіцкі сельсавет (Камянецкі раён)
Катэгорыя:Населеныя пункты Камянецкага раёну
Катэгорыя:Населеныя пункты, згаданыя ў XIX стагодзьдзі
Аляксандар Гаўрушка

**Аляксандар Гаўрушка** (нарадзіўся 23 студзеня 1986 году) — колішні беларускі футбаліст, нападнік.

## Кар’ера
### Клюбная
Пачаў кар’еру ў магілёўскім «Дняпры», дзе паступова стаў асноўным нападнікам каманды. У сэзоне 2008 годзе стаў найлепшым бамбардзірам каманды і адным з найлепшых у чэмпіянаце, зарабіўшы 14 галоў. Пасьля гэтага сэзону далучыўся да менскага «Дынама». Спачатку трывала гуляў за дынамаўцаў, але потым страціў месца ў асноўным складзе і быў аддадзены ў арэнду ў наваполацкі «Нафтан». Пасьля сэзону 2010 году быў выкуплены наваполацкім клюбам, і ў сэзоне 2011 году быў асноўным нападнікам «Нафтану». 19 ліпеня 2012 году аформіў дубль у матчы Лігі Эўропы супраць сэрбскай «Црвены Зьвезды».

У студзені 2013 году падпісаў кантракт зь «Белшынай». У бабруйскім клюбе звычайна выходзіў на замену, але часам зьяўляўся ў стартавым складзе. У перадапошнім туры 23 лістапада 2013 году аформіў хет-трык у браму «Дняпра». У студзені 2014 вярнуўся ў магілёўскі клюб і замацаваўся на пазыцыі асноўнага нападніка. У сьнежні 2014 году пакінуў «Дняпро».

У лютым 2015 году пасьля прагляду стаў гульцом «Слуцку». Амаль увесь сэзон 2015 году быў вымушаны прапусьціць праз траўмы. У студзені 2016 году кантракт з «Слуцкам» на ўзаемную згоду быў скасаваны.

У лютым 2016 году зноў стаў гульцом «Дняпро», якому дапамог вярнуцца ў Найвышэйшую лігу. Па заканчэньні сэзону 2016 пакінуў каманду. У лютым 2017 году трэнаваўся з магілёўскім «Тарпэда», але пазьней далучыўся да «Воршы». Пачынаў сэзон 2017 году ў якасьці асноўнага нападніка аршанцаў, але ў ліпені 2017 году стала вядома аб тым, што Гаўрушка пакінуў каманду.

### Міжнародная
Абараняў колеры моладзевай зборнай Беларусі.

## Статыстыка

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Статыстыка «ПБ-Инфо»

Катэгорыя:Беларускія футбалісты
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Дняпро» Магілёў
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Дынама» Менск
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Нафтан» Наваполацак
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Белшына» Бабруйск
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Слуцак»
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Ворша»
Аляксандар Таўканіца

**Алякса́ндар Таўка́ніца** ( 9 траўня 1989 году) — колішні беларускі футбаліст, паўабаронца.

## Кар’ера
### Клюбная
Доўгі час гуляў за менскі МТЗ-РІПА, які з 2010 году пачаў называцца «Партызанам». У студзені 2012 году далучыўся да бабруйскай «Белшыны».

У сакавіку 2013 году стаў гульцом берасьцейскага «Дынама». Спачатку выходзіў у асноўным складзе ды звычайна выкарыстоўваўся на пазыцыі правага абаронцы. У траўні страціў месца ў асноўным складзе і хутка быў пераведзены галоўным трэнэрам Уладзімерам Курневым у дубль. Пасьля зыходу Курнева з клюбу ў верасьні 2013 году вярнуўся ў асноўную каманду, але ня здолеў вытрымаць канкурэнцыі за месца ў стартавым складзе. У сьнежні 2013 году па сканчэньні кантракту пакінуў  берасьцейскі клюб.

У сакавіку 2014 году падпісаў кантракт зь мікашэвіцкім «Гранітам». Пачынаў сэзон у асноўным складзе, але пазьней толькі выходзіў на замену. У студзені 2015 году пакінуў мікашэвіцкі клюб і неўзабаве падпісаў кантракт з «Гарадзеяй». Аднак, ня здолеў замацавацца ў складзе «цукровых» і ўжо ў сакавіку 2015 году пачаў трэнавацца з «Смаргоньню». У канцы сакавіка, скасаваўшы кантракт з «Гарадзеяй», стаў футбалістам смаргонскага клюбу. Пакінуў «Смаргонь» у ліпені 2019 году.

### Міжнародная
Гуляў за моладзевую зборную Беларусі і алімпійскую зборную, але ня трапіў на Алімпійскія гульні 2012 году.

## Статыстыка

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Статыстыка «ПБ-Инфо»

Катэгорыя:Беларускія футбалісты
Дзьмітры Раўнейка

**Дзьмі́тры Раўне́йка** ( 13 траўня 1980 году) — колішні беларускі футбаліст, абаронца. У 2003—2004 гадах выступаў за нацыянальную зборную Беларусі.

## Кар’ера
### Клюбная
Выхаванец гарадзенскага «Нёмана», колеры якога бараніў у 1998—2002 гадах. Пасьля гуляў у Расеі, але з 2006 году зноў выступаў за родны клюб, зь перапынкам у 2008 годзе, калі быў гульцом магілёўскага «Дняпра». У 2011—2012 гадах быў капітанам гарадзенскай каманды. Сэзон 2013 году распачаў з галамі ў першых двух матчах, улучыўшы мячы ў брамы мазырскай «Славіі» і бабруйскай «Белшыны». Пасьля ўжо галамі не адзначаўся, але рэгулярна гуляў у асноўным складзе, звычайна на пазыцыі правага абаронцы, хоць часам і саступаў месца маладым гульцам.

У сэзоне 2014 году працягваў гуляць правым абаронцам. Жнівень і верасень 2014 году прапусьціў праз траўму. 29 лістапада 2014 году ў матчы супраць «Белшыны» зламаў рабро ў сутыкненьні, але застаўся на полі і пры ліку 0:2 на карысьць «Белшыны» забіў гол, які паклаў пачатак перамозе «Нёмана» з выніковым лікам 5:2. Гэты матч стаў апошнім у кар’еры Дзьмітра.

У студзені 2015 году зьявілася інфармацыя, што Раўнейка можа пакінуць «Нёман». Ён адсутнічаў у камандзе падчас перадсэзоннай падрыхтоўкі, падтрымліваючы форму самастойна. У сакавіку 2015 году галоўны трэнэр гарадзенцаў Сяргей Саладоўнікаў заявіў, што Раўнейка ня будзе выступаць у «Нёмане» ў сэзоне 2015 году. У выніку футбаліст завяршыў кар’еру і перайшоў на трэнэрскую працу.

### Трэнэрская
Па заканчэньні кар’еры футбаліста атрымаў трэнэрскую ліцэнзію і пачаў працаваць у Акадэміі АБФФ. У сакавіку 2017 году ўвайшоў у трэнэрскі штаб моладзевай зборнай Беларусі. У кастрычніку 2018 году быў прызначаны трэнэрам у нацыянальнай зборнай Беларусі, замяніўшы Юрыя Жаўнова. У чэрвені 2019 году, пасьля прызначэньня новым галоўным трэнэрам зборнай Міхаіла Мархеля, застаўся ў ягоным штабе. З 2021 году правацаў у зборнай пад кіраўніцтвам Георгія Кандрацьева. У чэрвені 2023 году Кандрацьеў разам з усім штабам быў адпраўлены ў адстаўку, а пазьней Раўнейка не ўвайшоў у штаб новага трэнэра Карляса Алёса. У жніўні 2023 году атрымаў трэнэрскую ліцэнзію катэгорыі Pro.

У пачатку 2024 году далучыўся да трэнэрскага штабу клюба «Галф Юнайтэд» з Аб’яднаных Арабскіх Эміратаў.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Статыстыка «ПБ-Инфо»

Катэгорыя:Беларускія футбалісты
Катэгорыя:Футбалісты зборнай Беларусі
890-я да н. э.

## Асноўныя падзеі
* 891 да н. э. — Тукульці-Нінурта II стаў каралём Асырыі

-001110
Катэгорыя:IX стагодзьдзе да н. э.
Андрэй Баранок

**Андрэй Баранок** (нарадзіўся 20 ліпеня 1979 году) — беларускі футбаліст, паўабаронца клюбу «Гарадоцкія львы».

## Кар’ера
### Клюбная
Большую частку кар’еры правёў у «Віцебску». У 2008—2009 гадах гуляў за «Гомель». Застаўся ў «Віцебску» і пасьля вылету клюбу з Найвышэйшай лігі паводле вынікаў сэзону 2011 году. У студзені 2013 году падпісаў кантракт з наваполацкім «Нафтанам». У «Нафтане» звычайна выходзіў на замену ў канцы мачтаў, толькі ў жніўні зьяўляўся ў стартавым складзе на пазыцыі апорнага паўабаронцы.

Пасьля заканчэньня сэзону ў студзені 2014 году вярнуўся ў «Віцебск», дзе стаў трывалым гульцом асноўнага складу. У сьнежні 2014 году забіў два мячы ў стыкавых матчах супраць магілёўскага «Дняпра», што дазволіла віцебчукам пасьля трохгадовага перапынку вярнуцца ў Найвышэйшую лігу.

У студзені 2015 году падоўжыў кантракт зь «Віцебскам». У сэзоне 2015 году заставаўся асноўным апорным абаронцам віцебскага клюбу. У першай палове 2016 году звычайна гуляў у асноўным складзе, пазьней стаў часьцей выходзіць на замену. У сэзоне 2017 году заставаўся на лаўцы запасных, гуляў за дубль. У канцы сэзону абвесьціў аб завяршэньні кар’еры, апошні матч правёў 26 лістапада 2017 году супраць менскага «Дынама» (1:4). Аднак, пасьля ўзбуйненьня Другой лігі ўзнавіў кар’еру ў складзе клюбу «Гарадоцкія львы».

### Трэнэрская
У жніўні 2018 году ачоліў дублюючы склад «Віцебску».

## Статыстыка

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Профіль на сайце «Нафтану»
* Профіль на сайце «Віцебску»
* Статыстыка «ПБ-Инфо»

Катэгорыя:Нарадзіліся ў Віцебску
Катэгорыя:Беларускія футбалісты
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Віцебск»
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Гомель»
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Нафтан» Наваполацак
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Гарадоцкія Львы» Гарадок
Аляксандар Кобец

**Аляксандар Кобец** ( 11 чэрвеня 1981 году) — колішні беларускі футбаліст, паўабаронца.

## Кар’ера
### Клюбная
Выхаванец салігорскай ДЮСШ. Кар’еру пачынаў у Другой лізе ў складзе клюбу «Старыя Дарогі». Пазьней шэсьць гадоў гуляў за барысаўскі БАТЭ, зь якім двойчы станавіўся чэмпіёнам краіны. Потым гуляў за «Гомель» і «Віцебск». У студзені 2011 году падпісаў кантракт з наваполацкім «Нафтанам», дзе стала выступаў у асноўным складзе.

У сакавіку 2013 году перайшоў у мазырскую «Славію». Спачатку не трапляў у аснову і толькі зрэдку выходзіў на замену. У канцы сэзону, аднак, пачаў зьяўляцца ў пачатковым складзе каманды, але паводле вынікаў сэзону каманду не захавала месца ў Найвышэйшай лізе.

Па заканчэньні сэзону 2013 году пакінуў «Славію», але перад пачаткам новага сэзону вярнуўся ў ейны склад і стаў адным зь лідэраў клюбу ў Першай лізе. У выніку дапамог клюбу вярнуцца ў элітны дывізіён. Сэзон 2015 году пачаў, выходзячы на замену, але неўзабаве замацаваўся ў першай адзінаццатцы мазырчукоў. У сэзоне 2016 году зьяўляўся на полі нерэгулярна, і па заканчэньні сэзону пакінуў каманду і завяршыў кар’еру.

### Міжнародная
Гуляў за моладзевую зборную Беларусі.

## Статыстыка

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Статыстыка «ПБ-Инфо»

Катэгорыя:Беларускія футбалісты
Дзьмітры Шчагрыковіч

**Дзьмітры Шчагрыковіч** (нарадзіўся 7 сьнежня 1983 году) — беларускі футбаліст, паўабаронца слуцкага клюбу «Шанхай».

## Кар’ера
### Клюбная
У 2003—2004 гадах гуляў у БАТЭ. Пасьля доўгі час быў футбалістам менскага МТЗ-РІПА. Забіў мяч у апошнім туры чэмпіянату 2009 году ў браму «Віцебску», тым самым выратаваўшы менскі клюб ад вылету, але сам пакінуў яго. Пасьля гуляў за «Белшыну» і «Менск». У студзені 2012 году падпісаў кантракт з «Тарпэда-БелАЗ». Хутка стаў адным зь лідэраў жодзінскага клюбу, замацаваўшыся на пазыцыі апорнага паўабаронцы, але часам выступаючы як цэнтральны паўабаронца. У пачатку 2013 году пачаў таксама капітанам каманды, і ў сэзоне 2013 году правёў усе 32 матчы клюбу ў чэмпіянаце. Заставаўся трывалым гульцом асноўнага складу і ў 2014 годзе, але праз траўмы не гуляў у верасьні 2014 году.

У студзені 2015 году падоўжыў кантракт з жодзінцамі. У сэзоне 2015 году зьяўляўся на полі, пераважна выходзячы на замену. У студзені 2016 году па заканчэньні кантракту пакінуў «Тарпэда-БелАЗ». Неўзабаве пасьля зыходу з жодзінскага клюбу стаў гульцом «Слуцку», дзе замацаваўся ў якасьці асноўнага апорнага паўабаронцы. Сэзон 2017 году таксама пачынаў у асноўным складзе, але пазьней пачаў перадусім толькі выходзіць на замену. Па заканчэньні сэзону ў лістападзе 2017 году скасаваў кантракт з «Слуцкам».

У студзені 2018 году стаў гульцом «Белшыны», а ў студзені 2019 году перайшоў у «Смалявічы». У першай палове сэзону 2019 году быў футбалістам першай адзінаццатцы, але з жніўня страціў месца ў асноўным складзе. У студзені 2020 году падоўжыў кантракт з «Смалявічамі». У кастрычніку 2020 году пакінуў «Смалявічы» і завяршыў прафэсійную кар’еру. З ліпеня 2021 году ў якасьці аматара стаў выступаць за слуцкі «Спартак» у Другой лізе. Клюб у 2023 годзе быў перайменаваны у «Шанхай».

### Міжнародная
Гуляў за моладзевую зборную Беларусі. У 2009 годзе згуляў адзін неафіцыйны матч за другую зборную Беларусі.

### Трэнэрская
У кастрычніку 2020 году ўвайшоў у трэнэрскі штаб Аляксандра Бразевіча ў «Слуцку». Застаўся ў штабе і пасьля таго, як у жніўні 2022 году Бразевіча замяніў Аляксандар Гурыновіч. У студзені 2024 году падоўжыў кантракт з «Слуцкам».

## Статыстыка

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Статыстыка «ПБ-Инфо»

Катэгорыя:Нарадзіліся ў Салігорску
Катэгорыя:Беларускія футбалісты
Катэгорыя:Футбалісты клюбу БАТЭ Барысаў
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Партызан» Менск
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Белшына» Бабруйск
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Менск»
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Тарпэда-БелАЗ» Жодзін
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Слуцак»
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Смалявічы»
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Шанхай» Слуцак
Аляксандар Быліна

**Алякса́ндар Былі́на** ( 26 сакавіка 1981 году) — колішні беларускі футбаліст, абаронца.

## Кар’ера
Пачынаў кар’еру ў менскіх клюбах, а потым гуляў за «Шахцёр» і «Граніт». З 2010 году выступаў за бабруйскую «Белшыну», у 2011 годзе замацаваўся ў асноўным складзе бабруйскага клюбу. У студзені 2013 году перайшоў у «Дняпро», дзе стаў гульцом асноўнага складу. Выступаў на пазыцыі флянгавага (левага або правага) абаронцы. Ліпень 2013 году прапусьціў праз траўму, пазьней вярнуўся ў асноўны склад. У студзені 2014 году падпісаў кантракт з «Слуцкам». У слуцкім клюбе быў асноўным левым абаронцам. У сьнежні 2014 году кантракт з «Слуцкам» быў скасаваны.

З пачатку 2015 году трэнаваўся разам з «Зоркай-БДУ». У красавіку падпісаў кантракт з гэтым клюбам, стаўшы гульцом першай адзінаццатцы. У студзені 2016 году вярнуўся ў «Слуцак», дзе зноў пачаў выступаць у якасьці левага абаронцы. Сэзон 2017 году пачынаў у асноўным складзе, але пазьней страціў месца ў складзе. Па заканчэньні сэзону ў лістападзе 2017 году скасаваў кантракт з «Слуцкам».

У пачатку 2018 году трэнаваўся з «Крумкачамі», а ў сакавіку — з клюбам «Ашмяны-БДУФК». Аднак пазьней, пасьля таго як «Крумкачы», не атрымаўшы ліцэнзіі дзеля ўдзелу ў Найвышэйшай лізе, заявіліся ў Другую лігу, а Быліна зноў далучыўся да сталічнай каманды. Паводле вынікаў сэзону 2018 году дапамог «Крумкачам» прабіцца ў Першую лігу. У студзені 2019 году падоўжыў кантракт з клюбам, які зьмяніў афіцыйную назву на НФК. У пачатку сэзону 2019 году амаль не зьяўляўся на полі, зь ліпеня ўжо часьцей выходзіў у галоўным складзе. У студзені 2020 году пакінуў НФК.

У лютым 2020 году стала вядома, што Аляксандар Быліна пачынае працаваць у структуры менскага «Дынама» ў якасьці сэлекцыянэра. У 2021 годзе ў якасьці аматара выступаў у складзе «Берасьцежылбуд» у Другой лізе, але згуляў за каманду толькі адзін матч.

## Статыстыка

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Статыстыка «ПБ-Инфо»

Катэгорыя:Нарадзіліся ў Менску
Катэгорыя:Беларускія футбалісты
Юзафіны

Назву **Юзафіны** маюць:

## Населеныя пункты
### [[Беларусь]]
* Берасьцейская вобласьць:
** Юзафіны — вёска ў Дарагічынскім раёне
** Юзафіны — вёска ў Пінскім раёне

* Гарадзенская вобласьць:
** Юзафіны — вёска ў Зьдзецельскім раёне
Шарлеруа (футбольны клюб)

«**Шарлеру́а**» () — бэльгійскі футбольны клюб з гораду Шарлеруа. Заснаваны ў 1904 годзе, але ўпершыню дружына згуляла ў Першым дывізіёне толькі ў сэзоне 1947—1948 гадоў. Клюб двойчы дасягаў фіналаў Кубка Бэльгіі, але двойчы цярпеў паразу. «Шарлеруа» мае працяглае суперніцтва з клюбам «Алімпік», які таксама базуецца ў Шарлеруа. Свае хатнія матчы клюб ладзіць на стадыёне Стад дзю Пэі, які быў адрамантаваны да чэмпіянату Эўропы 2000 году. На стадыёне былі згуляныя тры матчы групавога этапу. Апошнім часам праз «Шарлеруа» прайшоў шэраг даволі вядомых францускіх футбалістаў, як то Мікаэль Сіяні, Сырыль Тэро і брамнік Бэртран Ляке. Праз тое, што клюб звычайна гуляе ў перапялясых чорна-белых кашулях яны маюць мянушку «зэбры».

## Гісторыя
Клюб быў закладзены ў 1904 годзе, а па рэгістрацыі яны атрымалі 22 парадкавы нумар. Праз дваццаць гадоў пасьля заснаваньня клюб дасягнуў Другога дывізіёну. У той час ён меў назву Прамоўшн-ліга. У 1929 годзе клюб атрымаў дадатак «каралеўскі» да свайго імя. У гэты час супернікі «Шарлеруа» клюб «Алімпік» гуляў у Першым дывізіёне ў канцы 1930-х і 1940-х гадах. Толькі калі «Шарлеруа» нарэшце прасунуліся да элітнага дывізіёну ў 1947 годзе, клюбы пачалі спаборнічаць адзін з адным.

Паводле вынікаў сэзону 1948—1949 гадоў «Шарлеруа» фінішаваў на чацьвертым месца за 2 пункты за льескім «Стандардам». «Алімпік» у той жа сэзон быў толькі на 14-м радку. Далей у суперніцтве паміж клюбамі наладзілася перавага «Алімпіку» да 1955 году, калі алімпійцы страцілі сваё месца ў Першым дывізіёне. Паводле вынікаў сэзону 1956—1957 гадоў «Алімпік» вярнуўся ў Першы дывізіён, але «Шарлеруа» ў той жа год страціў сваё месца і апусьціўся ў Другі дывізіён. Ажно 9 гадоў спатрэбілася клюбу, каб вярнуцца ў найвышэйшую бэльгійскую лігу. У сэзоне 1968—1969 гадоў каманда фінішавала на другім радку, саступіўшы чэмпіёну «Стандарду» 5 пунктаў. «Шарлеруа» ня здолеў замацавацца і празь некалькі гадоў зноўку быў вымушаны сысьці ў дывізіён ніжэй.

У 1974 годзе Першы дывізіён быў пашыраны з 16 да 20 камандаў, што дазволіла «Шарлеруа» вярнуцца да эліты. Туды ж патрапіў і «Алімпік» як пераможца Другога дывізіёну, але ж алімпійцы пратрымаліся ў галоўнай лізе толькі адзін год. У сэзоне 1979—1980 гадоў «Шарлеруа» зноў страцілі месца ў эліце, скончыўшы сэзон на 17 месцы пры 18 удзельніках. Вяртаньне клюбу адбылося толькі празь пяць гадоў.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт

Катэгорыя:Шарлеруа
Аляксей Сучкоў

**Аляксей Сучкоў** ( 10 чэрвеня 1981 году, Ліда, БССР) — колішні беларускі футбаліст і трэнэр, паўабаронца. За сваю кар’еру выступаў у чэмпіянатах Беларусі, Украіны, Расеі й Казахстану, акрамя таго мае ў сваім актыве 7 матчаў за нацыянальную зборную Беларусі.

## Кар’ера
### Клюбная
Выхаванец футбольнай школы футбольнага клюбу «Ліда». Пачаў кар’еру ў 1999 годзе, выступаючы за моладзевы склад клюбу. У 2000 годзе перайшоў у аднайменны клюб з Мастоў, праз год вярнуўся ў Горадню, дзе правёў 45 матчаў. У 2002 годзе быў набыты львоўскімі «Карпатамі», праз 2 гады быў прададзены ў яраслаўскі «Шыньнік», дзе адгуляў толькі дзьве гульні. Пасьля вяртаньня зь Яраслаўля вярнуўся ў львоўскі клюб, у якім выступаў да канца 2007 году.

У міжсэзоньне адправіўся ў «Харкаў», але пасьля ягонага вылету зь першай лігі вярнуўся ў Беларусь. Там згуляў за салігорскі «Шахцёр», у якім прымудрыўся адзначыцца са знакам «мінус», то бок кіраўніцтва клюбу звольніла гульца з каманды за п’янства, аднак Сучкоў адмаўляў гэтае. Таксама ён згуляў за родны «Нёман», а праз год зьехаў у Казахстан выступаць за карагандзінскіх «гарнякоў». У канцы 2010 году скасаваў кантракт па ўзаемнай згодзе і неўзабаве вярнуўся ў «Нёман». У 2013 годзе перайшоў у «Тарпэда-БелАЗ». Спачатку трывала выступаў у асноўным складзе на пазыцыі левага паўабаронцы, а з жніўня 2013 году пачаў звычайна толькі выходзіць на замену.

У студзені 2014 году перайшоў у наваполацкі «Нафтан». У складзе наваполацкага клюбу быў асноўным левым паўабаронцам. У лютым 2015 году на год падоўжыў кантракт з клюбам, а ў студзені 2016 году, не зважаючы на фінансавыя цяжкасьці «Нафтану», падоўжыў пагадненьне і на наступны сэзон. У сакавіку 2017 году стаў капітанам каманды. У сэзоне 2017 году ўжо часьцей выступаў у якасьці цэнтральнага або правага паўабаронцы. Пасьля сэзону 2017 году ўвайшоў у трэнэрскі штаб «Нафтану».

У студзені 2020 году быў пажыцьцёва дыскваліфікаваны паводле справы аб дамоўленых матчах. У ліпені 2020 году паводле вынікаў крымінальнай справы быў прысуджаны да 2 гадоў абмежаваньня волі.

### Міжнародная
У зборнай Беларусі правёў 7 матчаў, зь іх у пяці выходзіў на замену, аднак большасьць з гэтых гульняў былі таварыскімі.

## Статыстыка

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Статыстыка «ПБ-Инфо»
* Профіль на sports.ru
* Статыстыка на National Football Teams

Катэгорыя:Нарадзіліся ў Лідзе
Катэгорыя:Беларускія футбалісты
Катэгорыя:Футбалісты зборнай Беларусі
880-я да н. э.

## Асноўныя падзеі
* 889 да н. э. — Такелот I стаў каралём Эгіпту

-001120
Катэгорыя:IX стагодзьдзе да н. э.
Валеры Залатухін

**Вале́ры Сярге́евіч Залату́хін** (21 чэрвеня 1941, в. Хуткі Выток, Алтайскі край — 30 сакавіка 2013, Масква) — савецкі і расейскі актор тэатру і кіно, народны артыст РСФСР. З кастрычніка 2011 па сакавік 2013 году быў мастацкім кіраўніком Тэатру на Таганцы.

Ад 1964 г. працаваў акторам Тэатра на Таганцы ў Маскве. Дэбютаваў у кінафільме Уладзімера Назарава «Пакет» паводле аповесьці Леаніда Панцялеева пра прыгоды чырвонаармейца Трафімава.

Зьняўся ў такіх фільмах, як «Гаспадар тайгі» (1969ь), «Бумбараш» (1972), «Сказ пра тое, як цар Пётар арапа жаніў» (1976) ды інш.

Аўтар некалькіх кніг успамінаў, у тым ліку пра Ўладзімера Высоцкага.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* 

Катэгорыя:Савецкія акторы
Катэгорыя:Расейскія акторы
Катэгорыя:Памерлі ў Маскве
Катэгорыя:Народныя артысты РСФСР
Катэгорыя:Памерлі ад раку мозгу
Компас (сузор’е)

**Ко́мпас** () — сузор’е ў паўднёвай частцы зорнага неба, створанае Нікаля Люі дэ Лякайлем у XVIII стагодзьдзі. Найярчэйшай зоркай зьяўляецца α Компаса з зорнай велічынёй 3,68.

## Вонкавыя спасылкі


Катэгорыя:Сузор’і
Катэгорыя:Паўднёвыя сузор’і
Ордэн Людавіта Штура

**О́рдэн Лю́давіта Шту́ра** () — трэцяя (пасьля ордэну падвойнага Белага крыжа і ордэна Андрэя Глінкі) па старшынстве славацкая дзяржаўная ўзнагарода (але другая па старшынстве, прызначаная выключна для грамадзянаў Славацкай рэспублікі), надаваная за выбітныя заслугі ў разьвіцьці дэмакратыі, аховы вольнасьцяў і правоў чалавека, за ўмацаваньне абароны і бясьпекі Славацкай рэспублікі, за выбітныя заслугі ў разьвіцьці палітыкі, гаспадаркі і кіраваньня, за дасягненьні ў галіне гаспадаркі, самакіраваньня, навукі і тэхнікі, адукацыі, культуры, мастацтва, спорту і грамадзкіх стасункаў, а таксама за прапагандаваньне добрага імені Славацкай рэспублікі па-за яе межамі.

Ордэн Людавіта Штура ўсталяваны законам № 37/1994 2 лютага 1994. Носіць імя Людавіта Штура — славацкага нацыянальнага дзеяча XIX стагодзьдзя.

Ордэн мае дзьве вэрсіі — цывільную і вайсковую, кожная зь якіх падзяляецца на тры клясы.

Кожны прэзыдэнт Славацкай рэспублікі на сваёй пасадзе ёсьць кавалерам ордэна Людавіта Штура I клясы.

## Вонкавыя спасылкі
* 
*
Яўген Савасьцьянаў

**Яўген Савасьцьянаў** ( 30 студзеня 1988 году, Ваўкавыск, БССР) — беларускі футбаліст, паўабаронца польскага клюбу «Ключэвія».

## Кар’ера
### Клюбная
Пачаў займацца футболам у родным горадзе пад кіраўніцтвам свайго бацькі, які быў дзіцячым трэнэрам па футболе. У гарадзенскім клюбе «Нёман» з 2005 году, аднак у асноўны склад пачаў праходзіць толькі з 2007 году. У 2010 годзе канчаткова замацаваўся ў асноўным складзе. У сэзоне 2013 году выступаў на пазыцыі апорнага паўабаронцы. 17 красавіка 2013 году забіў гол, які прынёс «Нёману» перамогу над БАТЭ (2:1), дзякуючы якой гарадзенскі клюб адзінаасобна ачоліў турнірную табліцу.

У сьнежні 2013 году перайшоў у «Гомель». У складзе «Гомля» спачатку выступаў як апорны паўабаронца, пазьней гуляў на пазыцыі правага абаронцы. У жніўні 2014 году атрымаў траўму, празь якую выбыў да канца сэзону. У сэзоне 2015 застаўся ў «Гомлі», нягледзячы на цяжкую фінансавую сытуацыю ў клюбе. У складзе каманды зноў пачаў выступаць у апорнай зоне. У ліпені 2015 году празь невыкананьне кантрактных абавязкаў падаў позву ў суд на «Гомель», а сам пачаў трэнавацца зь «Нёманам». 30 ліпеня 2015 году было абвешчана аб вяртаньні Савасьцьянава ў Горадню на правах арэнды, дзе ён замацаваўся на пазыцыі апорнага паўабаронцы. Па заканчэньні сэзону 2015 году цікавасьць да Савасьцьянава зьявілася ў менскага «Дынама», аднак у выніку ў лютым 2016 году футбаліст падпісаў гадавы кантракт зь «Нёманам». Пачатак сэзону 2016 году прапусьціў праз траўму, а ўлетку вярнуў месца ў асноўным складзе.

У пачатку 2017 году спрабаваў працаўладкавацца ў іншых клюбах, як то ў салігорскі «Шахцёр» і казаскі «Жэтысу», але вярнуўся ў Горадню і ў сакавіку падоўжыў кантракт зь «Нёманам» на два гады. У сэзоне 2017 году быў асноўным апорным паўабаронцам гарадзенцаў, толькі ў траўні, кастрычніку і лістападзе адсутнічаў праз траўмы. Сэзон 2018 году пачынаў у асноўным складзе, у траўні не гуляў праз траўму, а па акрыяньні некаторы час выходзіў на замену, у ліпені вярнуў месца ў стартавым складзе.

У сьнежні 2018 году перайшоў у клюб «Слуцак», які пакінуў у ліпені 2019 году. У жніўні 2019 году падпісаў кантракт з магілёўскім «Дняпром», аднак у складзе каманды только часам выходзіў на замену. Па заканчэньні сэзону 2019 году пакінуў магілёўскі клюб. У сакавіку 2020 году стаў гульцом «Смаргоні», дзе замацаваўся ў асноўным складзе. У пачатку 2021 году, калі смаргонскі клюб атрымаў месца ў Найвышэйшай лізе, пераважна выходзіў на замену, але неўзабаве пачаў трывала зьяўляцца ў першай адзінаццатцы. У сакавіку 2022 году далучыўся да клюбу «Ключэвія» зь чацьвертага польскага дывізіёну.

### Міжнародная
Гуляў за зборную Беларусі (да 21 году), зь якой здабыў бронзавы мэдаль чэмпіянату Эўропы 2011 году ў Даніі, але на полі ў тым турніры не зьяўляўся. Згуляў адзіны матч за алімпійскую зборную Беларусі.

## Статыстыка

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Профіль на сайце «Гомелю»
* Статыстыка «ПБ-Инфо»
* Профіль на sports.ru

Катэгорыя:Беларускія футбалісты
CERN

**Эўрапейская рада па ядзерных дасьледваньнях** (ЭРЯД; ) — эўрапейская арганізацыя па ядзерных дасьледваньнях, найбуйнейшая ў сьвеце лябараторыя фізыкі высокіх энэргіяў. Арганізацыя была заснавана ў 1954 годзе й месьціцца ў паўночна-заходнім прадмесьці Жэнэвы на француска-швайцарскай мяжы, акрамя таго яна налічвае 21 дзяржаваў-чальцоў. Тэрмін CERN таксама выкарыстоўваецца для абазначэньня лябараторыі арганізацыі.

Асноўнай функцыяй CERN зьяўляецца прадастаўленьне паскаральнікаў часьцінак і іншых аб’ектаў інфраструктуры, неабходнай для высокіх энэргетычных дасьледаваньняў фізыкі, якія былі пабудаваны ў выніку міжнароднага супрацоўніцтва. Арганізацыя таксама зьяўляецца месцам нараджэньня World Wide Web.

У 2012 годзе Расея падала заяўку на ўступленьне ў CERN.

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт арганізацыі
* Recruitment and training opportunities at CERN

Катэгорыя:Фізыка элемэнтарных часьцінак
Катэгорыя:Міжнародныя навуковыя арганізацыі
Катэгорыя:Жэнэўскія арганізацыі
Катэгорыя:Ядзерная фізыка
Катэгорыя:Акадэмічныя дасьледаваньні
Катэгорыя:Зьявіліся ў 1954 годзе
Катэгорыя:Гісторыя навукі
Астэрас Трыпаліс

«**Астэ́рас**» () — грэцкі футбольны клюб з гораду Трыпалісу. Заснаваны ў 1931 годзе.

## Гісторыя
«Астэрас» быў заснаваны 26 сакавіка 1931 году ў раёне ля чыгуначнай станцыі Трыпаліс і адразу ж атрымаў афіцыйнае прызнаньне. Аднак першы час клюб заставаўся неактыўным, і цягам 1932 году ўсе футбольныя клюбы ў горадзе часова прыпынілі сваю дзейнасьць. У той жа час Мінас Цаўдарыс заснаваў іншы футбольны клюб пад назовам «Керамікас» у гонар свайго роднага гораду. Не зважаючы на ягоныя намаганьні, «Керамікас» ня здолеў набыць афіцыйны статус, таму ў 1938 годзе ён пастанавіў накіраваць усіх гульцоў свайго клюбу ў склад «Астэрасу». Гэта азначала адраджэньне клюбу. У 1939—1940 гадах «Астэрас» браў удзел у першым розыгрышы рэгіянальнай Аркадзкай лігі. У наступным нямецкая акупацыя Грэцыі спыніла ўсе спаборніцтвы, у выніку чаго клюб зноў быў распушчаны.

Па Другой сусьветнай вайне «Астэрас» быў рэфармаваны пад назовам «Нэас Астэрас». У наступным каманда здабыла пяць тытулаў запар у Аркадзкай лізе з 1957 па 1962 гады. Два сэзоны з 1961 па 1963 гадоў дружына спаборнічала ў другім нацыянальным дывізіёне, стаўшы тым самым першай камандай з Трыпалісу, якая калі-небудзь брала ўдзел у такім высокім дывізіёне. Улетку 1963 году «Астэрас» аб’яднаўся з «Арыс-Атромітасам», і новая каманда атрымала назву «Атлітыкас Аміляс Трыпаліс» ці скарочана ААТ. Новы клюб працягваў функцыянаваць да 1968 году, пасьля чаго быў зноў зьліквідаваны, а пасьля аб’яднаны з «Аркадыкосам».

У 1978 годзе «Астэрас» зноў паўстаў як самастойны клюб. Каманда змагалася ў рэгіянальных дывізіёнах ажно да 2003 году. У 2001 годзе клюб уступіў у новую эру і правёў выдатную сэрыю выступаў пад кіраўніцтвам Дымітрыса Бакаса і Яніса Каймэнакіса. Дружына заставалася непераможная на хатняй арэне пяць гадоў, то бок з 2001 па лістапад 2006 году. Тым часам «Астэрас» здолеў узьняцца на чатыры дывізіёны вышэй, атрымаўшы павышэньне ў Супэрлігу як чэмпіён другога дывізіёну 12 траўня 2007 году. «Астэрас» зрабіў уражлівы старт у сваім пачатковым сэзоне ў эліце. Першай перамогай у найвышэйшым дывізіёне скончыўся матч супраць «Панатынаікосу», а першым гасьцявым посьпехам скончыўся матч супраць ОФІ на Крыце. Сэзон адзначыўся некалькімі выдатнымі сустрэчамі, а самай запамінальнай стала хатняя перамога зь лікам 1:0 над чэмпіёнам «Алімпіякосам». У свой дэбютны сэзон трыпальцы перамаглі таксама АЕК зь лікам 2:1 і ПАОК зь лікам 2:0.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт

Катэгорыя:Трыпаліс
870-я да н. э.

## Асноўныя падзеі
* 872 да н. э. — Асаркон II стаў каралём Эгіпту

-001130
Катэгорыя:IX стагодзьдзе да н. э.
Узнагароды Славаччыны

Сьпіс **[[Славацкая рэспубліка|славацкіх]] [[ордэн]]аў і [[Узнагарода|ўзнагародаў]]**.

## [[Першая Славацкая рэспубліка|Першая рэспубліка]] (1939—1945)

* Вайсковы крыж перамогі (1939)
* Мэдаль за адвагу (1939)
* Вайсковы мэдаль за заслугі (1939)
* Мэдаль за абарону Славаччыны (1939)
* Ордэн князя Прыбіны (1940)
* Ордэн Славацкага крыжа, або ордэн Глінкі (1940)
* Памятны знак за вайсковыя дзеяньні супраць Савецкага Саюзу (1943)
* Знак славацкага авіятара (1943)

## Славацкая адміністрацыя пад савецкай акупацыяй
* Ордэн Славацкага нацыянальнага паўстаньня (1945)
* Ордэн героя працы (1945)

## [[Славацкая рэспубліка|Другая рэспубліка]] (ад 1993)

* Ордэн падвойнага Белага крыжа (1994)
* Ордэн Андрэя Глінкі (1994)
* Ордэн Людавіта Штура (1994)
* Крыж Мілана Расьціслава Штэфаніка (1994)
* Прыбінаў крыж (1994)
* Мэдаль прэзыдэнта Славацкай рэспублікі (1994)
* Мэдаль за заслугі Ваенна-паветраных сілаў (1994)
* Мэдаль за міратворчасьць (1996)
* Мэдаль за адвагу (1997)

Катэгорыя:Культурныя сьпісы
Эскішэхірспор Эскішэхір

«**Эскішэхірспор**» () — турэцкі футбольны клюб з гораду Эскішэхіру. Заснаваны ў 1965 годзе. Уладальнік Кубка Турэччыны (1971).

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт

Катэгорыя:Эскішэхір
Аляксандар Перапечка

**Алякса́ндар Перапе́чка** ( 7 красавіка 1989 году, Менск, БССР) — колішні беларускі футбаліст, паўабаронца.

## Кар’ера
### Клюбная
Распачаў кар’еру ў Менску, аднак з 2008 па 2010 гады правёў у Латвіі, выступаючы за рыскія клюбы «Сконта» і «Алімп». У сэзоне 2011 году перайшоў у склад менскага «Дынама», аднак зачапіцца за стартавы склад ня здолеў. У сакавіку 2012 году галоўны трэнэр «Дынама» Аляксандар Сяднёў параіў гульцу шукаць новы клюб, бо ў менскай камандзе на яго перасталі разьлічваць. На наступны месяц Перапечка перайшоў у бабруйскі клюб «Белшына». У студзені 2013 году Аляксандар знаходзіўся на праглядзе ў наваполацкім «Нафтане», аднак клюбу ён не падышоў.

У сакавіку таго ж году стаў гульцом берасьцейскага «Дынама». Спачатку выступаў у асноўным складзе, потым пачаў толькі выходзіць на замену. У чэрвені галоўны трэнэр Уладзімер Курнеў перавёў Перапечку ў дубль. У верасьні, пасьля зыходу Курнева, футбаліст вярнуўся ў асноўны склад і хутка замацаваўся на пазыцыі правага паўабаронцы. У сэзоне 2014 году быў трывалым гульцом асновы берасьцейскага клюбу. Звычайна выступаў на пазыцыі левага паўабаронцы. У студзені 2015 году пакінуў «Дынама-Берасьце».

У студзені 2015 году падпісаў кантракт з клюбам «Слуцак» У чэрвені перастаў зьяўляцца на полі, і 24 чэрвеня кантракт з «Слуцкам» быў скасаваны. У жніўні 2015 году вярнуўся ў берасьцейскае «Дынама». У другой палове сэзону быў трывалым гульцом асноўнага складу дынанамаўцаў, але па заканчэньні сэзону пакінуў клюб.

У лютым 2016 году ізноў падпісаў кантракт з «Слуцкам». У лютым 2017 году знаходзіўся на праглядзе ў малдаўскім «Мілсамі», а пазьней падтрымліваў форму з «Гарадзеяй». У красавіку перайшоў у клюб «Іслач», які пакінуў у ліпені 2017 году. У верасьні 2018 году падпісаў кантракт зь менскім «Тарпэда». Аднак згуляў за тарпэдаўцаў толькі ў двух матчах. У студзені 2019 году пакінуў каманду. У чэрвені 2019 году атрымаў ліцэнзію футбольнага агента.

### Міжнародная
Трапіў у моладзевую зборную Беларусі перад самым чэмпіянатам Эўропы 2011 году ў Даніі, замяніўшы Уладзімера Юрчанку, які атрымаў траўму. Адразу стаў гульцом асноўнага складу зборнай і здабыў зь ёю бронзавы мэдаль. Гуляў за алімпійскую зборную Беларусі, але ня трапіў на Алімпійскія гульні 2012 году.

## Дасягненьні
* Чэмпіён Латвіі: 2010
* Бронзавы прызэр моладзевага чэмпіянату Эўропы: 2011

## Статыстыка

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Статыстыка «ПБ-Инфо»
* Профіль на sports.ru

Катэгорыя:Нарадзіліся ў Менску
Катэгорыя:Беларускія футбалісты
860-я да н. э.

## Асноўныя падзеі
* 860 да н. э. — аб’яднаньне каралеўства Ўрарту

-001140
Катэгорыя:IX стагодзьдзе да н. э.