Падароск

**Падароск** — вёска ў Беларусі, на рацэ Зальвянцы. Цэнтар сельсавету Ваўкавыскага раёну Гарадзенскай вобласьці. Насельніцтва на 2004 год — 717 чалавек. Знаходзіцца за 26 км на паўднёвы ўсход ад места і чыгуначнай станцыі Ваўкавыску, на аўтамабільнай дарозе Ваўкавыск — Ружаны.

Падароск — даўняе мястэчка гістарычнай Ваўкавышчыны (частка Наваградчыны). Да нашага часу тут захаваліся палацава-паркавы комплекс Грабоўскіх у стылі клясыцызму, помнік архітэктуры і садова-паркавага мастацтва канца XVIII ст., і Траецкая царква (барока, XVIII ст.), якая пацярпела ад маскоўскай перабудовы.

## Гісторыя

### Вялікае Княства Літоўскае
Першы пісьмовы ўпамін пра Падароск датуецца 1522 годам, калі ў пераліку касьцёлаў Віленскай дыяцэзіі пазначылі тутэйшы касьцёл. У 1660 годзе кароль і вялікі князь Ян Казімер надаў мястэчку Магдэбурскае права. 

У розныя часы Падароск знаходзіўся ў валоданьні Клочкаў, Дольскіх, Сцыпіё дэль Кампа, Грабоўскіх, Чачотаў. У 1776 годзе тут збудавалі касьцёл, у 1780 годзе — царкву.

### Пад уладай Расейскай імпэрыі
У выніку трэцяга падзелу Рэчы Паспалітай (1795 год) Падароск апынуўся ў складзе Расейскай імпэрыі, у Ваўкавыскім павеце Гарадзенскай губэрні. У 1854 годзе маёнтак набыў сын вядомага філёзафа Фларыяна Бохвіца, Раман. У 1854—1856 гадох ён перабудаваў тутэйшы сядзібны дом у стылі позьняга клясыцызму. Пры сядзібе існаваў сьпіртзавод, вадзяны млын (не захаваўся), сукнавальня (захаваўся фундамэнт) і інш. На 1914 год Падароск меў статус сяла, тут было 78 двароў.

За часамі Першай сусьветнай вайны ў 1915 годзе Падароск занялі войскі Нямецкай імпэрыі.

### Найноўшы час
25 сакавіка 1918 году згодна з Трэцяй Устаўной граматай Падароск абвяшчаўся часткай Беларускай Народнай Рэспублікі. 1 студзеня 1919 году ў адпаведнасьці з пастановай І зьезду КП(б) Беларусі ён увайшоў у склад Беларускай ССР. Згодна з Рыскай мірнай дамовай 1921 году Падароск апынуўся ў складзе міжваеннай Польскай Рэспублікі, дзе стаў цэнтрам гміны Ваўкавыскага павету Беластоцкага ваяводзтва.

У 1939 годзе Падароск увайшоў у БССР, дзе 12 кастрычніка 1940 году стаў цэнтрам сельсавету. Статус паселішча панізілі да вёскі. На 2000 год тут было 294 двары, а 1 студзеня 2004 году — 294. У 2000-я гады Падароск атрымаў афіцыйны статус «аграгарадку».


Padarosk, Trajeckaja. Падароск, Траецкая (1900).jpg|Царква, каля 1900 г.
Padarosk, Čačot. Падароск, Чачот (13.09.1915).jpg|Палац, 13.09.1915 г.
Padarosk, Čačot. Падароск, Чачот (1915).jpg|Палац, 1915 г.
Padarosk, Čačot, Brama. Падароск, Чачот, Брама (1919-39).jpg|Брама сядзібы, да 1939 г.


Padarosk, Čačot, Salon. Падароск, Чачот, Салён (1919-39).jpg|Інтэр'ер палаца, да 1939 г.
Padarosk, Čačot. Падароск, Чачот (M. Kazimiroŭski, 1919-39).jpg|да 1939 г.
Padarosk, Čačot. Падароск, Чачот (1941-44).jpg|да 1944 г. 
Padarosk, Čačot. Падароск, Чачот (1941).jpg|да 1944 г. 


## Насельніцтва
### Дэмаграфія
* **XIX стагодзьдзе**: 1830 год — 80 муж., зь іх шляхты — 5, духоўнага стану — 1, мяшчанаў-хрысьціянаў — 74; 1887 год — 300 чал.
* **XX стагодзьдзе**: 1914 год — 439 чал.; 2000 год — 707 чал.
* **XXI стагодзьдзе**: 1 студзеня 2004 году — 717 чал.

### Інфраструктура
У Падароску працуюць сярэдняя і музычная школы, дашкольная ўстанова, лякарня, амбуляторыя, дом культуры, бібліятэка, пошта.

У 1990-я гады ў вёсцы збудавалі касьцёл.

## Эканоміка
Сьпіртовы завод.

## Турыстычная інфармацыя

### Славутасьці
* Палацава-паркавы комплекс Грабоўскіх (канец XVIII ст.)
* Царква Сьвятой Тройцы (XVIII ст.; Сьвяты Пасад, цяпер у валоданьні Беларускага экзархату Маскоўскага патрыярхату)

## Асобы
* Максімільян Станіслаў Рыла (1802—1848) ― каталіцкі місіянэр на Блізкім Усходзе і ў Афрыцы, філёзаф, археоляг

## Крыніцы

## Літаратура
* 
* 
* 

## Вонкавыя спасылкі
* Падароск, Radzima.org