open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Максім Шышлоў

**Максім Шышлоў** ( 17 лютага 1996 году) — беларускі футбаліст, брамнік.

## Кар’ера
### Клюбная
Выхаванец мазырскай СДЮШАР-1. Юнаком трапіў у склад гарадзенскага «Нёмана». З 2015 году пачаў выступаць за дубль гарадзенскага клюбу, а на наступны год замацаваўся ў складзе дубля, дзе часам прыцягваўся да асноўнай каманды. Быў фактычна трэцім брамнікам.

У верасьні 2017 году быў аддадзены ў арэнду мікашэвіцкаму «Граніту», дзе стаў асноўным гульцом. У студзені 2018 году на правах арэнды перабраўся ў бабруйскую «Белшыну». Спачатку быў другім брамнікам каманды пасьля Руслана Капанцова, аднак пазьней пачаў займаць месца ў асноўным складзе. У пачатку 2019 году, па вяртаньні з арэнды, зноў стаў трэнавацца зь «Нёманам». У сакавіку 2019 году падпісаў новы трохгадовы кантракт з гарадзенцамі. Застаўся на сэзон 2019 году ў складзе «Нёмана» ў якасьці другога брамніка, аднак у сувязі з хваробай Сяргея Курганскага правёў першыя два матчы ў Найвышэйшай лізе — супраць «Гомля» (3:2) і салігорскага «Шахцёра» (0:3). У далейшым звычайна заставаўся ў запасе, прыцягваўся таксама да гульняў дубля.

У лютым 2020 году быў арандаваны «Слонімам-2017», дзе быў асноўным гульцом. У студзені 2021 году трэнаваўся з мазырскай «Славіяй» і ў лютым падпісаў кантракт з клюбам. Быў рэзэрвовым брамнікам, за сэзон 2021 году згуляўшы 6 матчаў (5 у чэмпіянаце Беларусі і 1 у Кубку Беларусі). У студзені 2022 году па заканчэньні кантракту пакінуў мазырскі клюб.

У лютым 2022 году вярнуўся ў «Слонім-2017». Пакінуў клюб на ўзаемную згоду бакоў у ліпені 2022 году, а ў жніўні далучыўся да «Ізалятара» з Багухвалы зь пятага дывізіёну Польшчы. У лютым 2023 году перабраўся ў «Старт» з Рыманава.

### Міжнародная
У 2017 годзе прыцягваўся да складу моладзевай зборнай Беларусі, дзе быў другім брамнікам пасьля Дзяніса Шчарбіцкага. 31 траўня 2017 году правёў свой адзіны матч за моладзевую зборную, калі ў таварыскай сустрэчы супраць зборнай Расеі (0:7) выйшаў на поле ў пачатку другога тайму і быў заменены на 83-й хвіліне. У ліпені 2017 году ў складзе другой зборнай Беларусі паехаў на міжнародны турнір у Тайлянд, аднак быў трэцім брамнікам у складзе і на полі не зьяўляўся.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Статыстыка «ПБ-Инфо»

Катэгорыя:Беларускія футбалісты
Руская еднасьць

**Руская е́днасьць** () — палітычная партыя і аднайменны агульнакрымскі грамадзка-палітычны рух, заснаваны ў 2008 годзе. У 2014 годзе лідэр партыі Сяргей Аксёнаў згуляў важную ролю ў анэксіі Крыму Расеяю, за што дзейнасьць партыі была забароненая ўладамі Ўкраіны.

## Гісторыя
Партыя была заснаваная ў 2008 годзе пад назваю «Аванґард». Лідэрам партыі быў Максім Каваленка. З жніўня 2010 року партыя стала называцца «Руская еднасьць», а ўзначаліў яе Сяргей Аксёнаў. На выбарах у Вярхоўную Раду Крыму ў 2010 року партыя набрала 4,02 % голасаў, заняўшы пятае мейсца. У выніку «Руская еднасьць» атрымала 3 мандаты з 100.

Прадстаўнік партыі Кастусь Рубаненка быў абраны мескім кіраўніком Бахчысараю. Тры мейсцы атрымала партыя ў Сымфэропальскай мескай радзе.

На выбарах у Вярхоўную Раду Ўкраіны 2012 року партыя выстаўляла кандыдатаў у чатырох выбарчых акругах — Аляксандра Сьпірыдонава, Сяргея Аксёнава, Сяргея Шувайнікава ды Міхаіла Макеева, але жаднаму не атрымалася атрымаць перамогу.

27 лютага 2014 року лідэр «Рускае еднасьці» Сяргей Аксёнаў паводле рашэньня Вярхоўнае Рады Крыму, узначаліў урад Аўтаномнае Рэспублікі Крыму і пасьля згуляў важную ролю ў анэксіі Крыму Расеяю.

30 красавіка 2014 року рашэньнем акруговага адміністрацыйнага суду Кіева дзейнасьць партыі была забароненая ва Ўкраіне, у сувязі з чым партыя самараспусьцілася. 4 верасьня 2014 року кіеўскі апэляцыйны акруговы адміністрацыйны суд адхіліў апэляцыю партыі «Руская еднасьць» і пакінуў у сіле рашэньне суду першае інстанцыі пра забарону яе дзейнасьці.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт
* 

Катэгорыя:Забароненыя партыі
Катэгорыя:Расейская акупацыя Крыму
Каміншчына

Назву **Каміншчына** маюць:

* Каміншчына — вёска ў Азярэцкім сельсавеце Глыбоцкага раёну Віцебскай вобласьці
* Каміншчына — вёска ў Пліскім сельсавеце Глыбоцкага раёну Віцебскай вобласьці
* Каміншчына — вёска ў Лепельскім раёне Віцебскай вобласьці
* Каміншчына — вёска ў Сеньненскім раёне Віцебскай вобласьці
Каханьне, сьмерць і робаты

**«Каханьне, сьмерць і робаты»** (, стэлізаваны пад LOVE DEATH + ROBOTS) — амэрыканскі анімацыйны сэрыял-анталёгія, створаны з разьлікам на дарослую аўдыторыю і выпушчаны ў сэрвісе Netflix. Першы сэзон выйшаў 15 сакавіка 2019 году і складаецца з 18 эпізодаў.

Сэрыял прадусавалі Джошуа Донэн, Дэвід Фінчэр, Джэніфэр Мілер і Цім Мілер. Кожны эпізод быў створаны рознымі камандамі з розных краінаў. Сэрыял зьяўляецца пераасэнсаваньнем ад Дэвіда Фінчэра і Ціма Мілера, які знаходзіўся больша за 10 гадоў у распрацоўцы анталягічнага мультыплікацыйнага фільму, натхнёнага часопісам *[[Heavy Metal (часопіс)|Heavy Metal]]*.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* «Любовь, смерть и роботы» на сайце Netflix
* 

Катэгорыя:Арыгінальныя праграмы Netflix
Катэгорыя:Фільмы 2019 году
Катэгорыя:Тэлесэрыялы ЗША
Катэгорыя:Мультфільмы ЗША
Катэгорыя:Мультыплікацыйныя сэрыялы
Альбасэтэ (футбольны клюб)

«**Альбасэтэ**» () — гішпанскі футбольны клюб з гораду Альбасэтэ. Заснаваны ў 1940 годзе.

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт

Катэгорыя:Альбасэтэ
Вікізьвесткі

**Вікізьвесткі** () — сумесна рэдагаваная база ведаў, створаная Фундацыяй Вікімэдыя. Яна выкарыстоўваецца для забесьпячэньня цэнтралізаванага захоўваньня зьвестак, якія могуць утрымлівацца ў артыкулах Вікіпэдыі — напрыклад, інтэрвікі-спасылак або статыстычнай інфармацыі: даты нараджэньня, колькасьць насельніцтва і да г.д.

## Гісторыя
Рэалізацыя праекту афіцыйна разьбіта на тры этапы:
* першая фаза — падтрымка цэнтралізаванага захоўваньня інтэрвікі-спасылак.
* другая фаза — элемэнты базы ведаў у выглядзе падтрымкі адвольных сьцьвярджэньняў аб аб’екце артыкулу.
* трэцяя фаза — падтрымка адвольных пошукавых запытаў з магчымасьцю выкарыстоўваць іх вынікі для аўтаматычнага абнаўленьня розных сьпісаў у артыкулах Вікіпэдыі.

## Крыніцы

## Глядзіце таксама
* DBpedia

## Вонкавыя спасылкі

* .
* 

Катэгорыя:Праекты Вікімэдыі
Катэгорыя:Базы зьвестак
Катэгорыя:Зьявіліся ў 2012 годзе
Бараноўскі

**Барано́ўскі** — беларускае, польскае ды ўкраінскае прозьвішча. Жаночая форма — **Барано́ўская**.

## Вядомыя носьбіты
* Анатоль Бараноўскі (1937—2017) — беларускі мастак
* Андрэй Бараноўскі (1895—1938) — беларускі грамадзка-палітычны дзяяч
* Міхаіл Бараноўскі ( 1983) — беларускі футбаліст
* Яўген Бараноўскі ( 1924) — беларускі матэматык
Ражнова

**Ражно́ва** — вёска ў Віцебскім раёне Віцебскай вобласьці Беларусі. Уваходзіць у склад Шапечынскага сельсавету.

## Насельніцтва
* 2010 год — 3 чалавекі
* 1999 год — 11 чалавек

## Крыніцы

Катэгорыя:Шапечынскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Віцебскага раёну
Кухты

Назву **Кухты** маюць:

## Населеныя пункты
### [[Беларусь]]
* Віцебская вобласьць:
** Кухты — вёска ў Глыбоцкім раёне

* Менская вобласьць:
** Кухты — вёска ў Вялейскім раёне
** Кухты — вёска ў Слуцкім раёне

## Глядзіце таксама
* Кухта
* Кухто
* Кухцічы
Бэрэшыт

— гэбрайскае слова (), першае слова Танаху. Літаральна азначае «у/на чале», што можна перакласьці як «На пачатку…»

Іншыя значэньні:

* гэбрайская назва Кнігі Роду
* Бэрэшыт — першая тыднёвая параша ў гадавым юдэйскім цыклі чытаньня Торы
* Бэрэшыт Раба — мідраш па Кнізе Роду
*  — юдэйскае вучэньне пра зьяўленьне сьвету
* «Бэрэшыт» — ізраільскі касьмічны апарат для высадкі на Месяцы
Прэзыдэнт Аўстрыі

**Фэдэральны прэзыдэнт Аўстрыі** () — фэдэральны кіраўнік аўстрыйскай дзяржавы. Хоць тэарэтычна ён мае вялікія канстытуцыйныя паўнамоцтвы, на практыцы дзейнічае, па большай частцы, толькі ў якасьці цырыманіяльнага прадстаўніка. Прэзыдэнт Аўстрыі абіраецца наўпрост на ўсеагульных выбарах раз у шэсьць гадоў. Адзін чалавек можа абірацца прэзыдэнтам два разы. Офісы прэзыдэнта знаходзяцца ў Леапольдынскім крыле імпэратарскага палацу Гофбург у Вене.

Амаль усе былыя прэзыдэнты набывалі велізарную папулярнасьць сярод электарату падчас знаходжаньня на пасадзе, і ніводны з прэзыдэнтаў ніколі не прайграваў выбары, балятуючыся на другі тэрмін. Аднак Курт Вальдгайм, які стаў прэзыдэнтам у 1986 годзе, адмовіўся балятавацца на другі тэрмін у 1992 годзе. Пяць прэзыдэнтаў памерлі падчас знаходжаньня на пасадзе. З 2017 году пасаду займае Аляксандар ван дэр Бэлен.

## Крыніцы

Катэгорыя:Органы дзяржаўнай улады Аўстрыі
Катэгорыя:Прэзыдэнты Аўстрыі
Інфіртэль

**І́нфіртэль** (, *Innkreis*, рэгіён ракі Ін) — рэгіён Верхняй Аўстрыі, які габсбурская манархія атрымала ў выніку вайны за баварскую спадчыну, якая працягвалася ў 1778—1779 гг. Найбуйнейшы гарады (на пачатак 2018 году) — Браўнаў-ам-Ін (17 095 жыхароў) і Рыд-ім-Інкрайс (11 903 жыхары). Рэгіён займае каля 2250 км², а колькасьць жыхароў складае амаль 218 тысячаў.
 
## Асобы
*Рычард Білінгэр — пісьменьнік
*Франц Ксаўер Грубэр — кампазытар
*Адольф Гітлер — палітык, дыктатар
*Франц Егэрштэтэр — мучанік, пакараны ўладамі нацысцкае Нямеччыны  
*Эрнст Кальтэнбрунэр — палітык і высокапастаўлены вайсковец нацысцкае Нямеччыны 
*Антон Цайлінгэр — фізык
*Руды і Вілі Шнайдэр — спартоўцы

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі

* innviertel.at

Катэгорыя:Геаграфія Аўстрыі
Катэгорыя:Гісторыя Аўстрыі
Катэгорыя:Верхняя Аўстрыя
Катэгорыя:Падзеі 1779 году
Хрысьціянска-народная партыя

**Хрысьція́нска-наро́дная па́ртыя** — палітычная ґрупа на Закарпацьці ў 1922—1938 роках народавецкага напрамку, наступніца Рускае хлебаробчае партыі.

Супрацоўнічала з чэскаю каталіцкаю партыяю монсэньёра Яна Шрамэка. У 1925—1929 роках мела аднаго амбасадора (Аўґустына Валошына) у чэхаславацкім парлямэнце. Іншыя дзяячы: Юлі Брашчайка, Міхайла Брашчайка, Мікола Далінай, к. Кірыла Фэдэлеш.

Орґан Хрысьціянска-народнае партыі — «Свобода».

## Літаратура
* 

Катэгорыя:Палітычныя партыі Чэхаславаччыны
Катэгорыя:Гісторыя Ўкраіны
Катэгорыя:Гістарычныя палітычныя партыі і рухі Ўкраіны
Катэгорыя:Падкарпацкая Русь
Катэгорыя:Карпацкая Ўкраіна
Сільвана Фэшн

**Група «Сільвана Фэшн»** — швейнае прадпрыемства Эстоніі, заснаванае ў  1944 годзе ў Таліне пад назвай «Оста».

На 2019 год Група «Сільвана Фэшн» выпускала бялізну для мужчынаў пад таварным знакам «Ідальга» і жаночую ніжнюю бялізну пад 5 таварнымі знакамі: «Мілавіца» і «Авэліна» (Беларусь), «Лаўма» і «Лаўмелі» (Ліепая, Латвія), «Алізэ» (Манака). Гандлёвая сетка налічвала 680 раздробных крамаў у 8 краінах Азіі (ААЭ, Армэнія, Азэрбайджан, Бахрэйн, Казахстан, Кыргыстан, Туркмэністан і Ўзбэкістан), Паўднёвай Афрыцы і 14 краінах Эўропы, у тым ліку ў Баўгарыі, Беларусі, Італіі, Летуве, Малдове, Нямеччыне, Польшчы, Расеі, Славеніі, Сэрбіі, Украіне і Эстоніі. Зь іх 86 крамаў (13 %) былі ўласнымі, большасьць жа гандлявала па франшызе. Пагатоў 631 крама (93 %) гандлявала пад беларускім таварным знакам «Мілавіца», астатнія — пад латвійскім «Лаўма». Адпаведна прадпрыемству належаў даставачны склад у Апчаку (Менскі раён) і 3 швейныя фабрыкі ў Беларусі — ЗАТ «Мілавіца» (Менск), ААТ «Юнона» (Маладэчна, Менская вобласьць) і ТАА «Джыміл» (Менск), а таксама латвійская фабрыка «Бялізна Лаўма» (Ліепая). Асобныя гандлёвыя прадстаўніцтвы працавалі ў Расеі (Масква) і Ўкраіне (Кіеў). Агулам у 5 краінах Усходняй Эўропы (Беларусь, Латвія, Расея, Украіна і Эстонія) наймалі 2063 супрацоўнікаў.

## Мінуўшчына
У 1944 годзе ў Таліне (Эстонская ССР) заснавалі швейную фабрыку «Оста», якую ў 1950 годзе пераўтварылі ў дзяржаўнае прадпрыемства «Кляменці». У 1994 годзе супрацоўнікі фабрыкі выкупілі 80 % паёў прадпрыемства. 20 траўня 1997 году паі АТ «Кляменці» разьмясьцілі на Талінскай біржы. У жніўні 2002 году нямецкі холдынг «Альта» (Гютэрсло, зямля Паўночны Райн — Вэстфалія) набыў кантрольны пакет паёў прадпрыемства. У 2006 годзе прадпрыемства перайменавалі ў АТ «Група «Сільвана Фэшн», якое набыло расейскую раздробную сетку «Лінрэт», латвійскую фабрыку «Бялізна Лаўма» (Ліепая) і кантрольны пакет паёў беларускай фабрыкі «Мілавіца» (Менск). У 2007 годзе Група «Сільвана Фэшн» разьмясьціла паі на Варшаўскай біржы каштоўных папераў (Польшча).

У 2018 годзе большасьць продажаў АТ «Група «Сільвана Фэшн» прыпала на 3 усходнеэўрапейскія краіны: 60 % — на Расею, 25 % — на Беларусь і 5 % — на Ўкраіну. Рэшта продажаў разьмяркоўвалася між 20 краінамі, у тым ліку 8 краінамі Азіі.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* 
** Справаздачы
* 
* 

Катэгорыя:Эстонскія кампаніі
Катэгорыя:Лёгкая прамысловасьць
Катэгорыя:Талін
Катэгорыя:Зьявіліся ў 1944 годзе
Стайкі (Віцебскі раён)

**Ста́йкі** — вёска ў Віцебскім раёне Віцебскай вобласьці Беларусі. Уваходзіць у склад Сураскага сельсавету.

## Насельніцтва
* 2010 год — 79 чалавек
* 1999 год — 129 чалавек

## Крыніцы

Катэгорыя:Сураскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Віцебскага раёну
Мамаі

Назву **Мамаі** маюць:

## Населеныя пункты
### [[Беларусь]]
* Мамаі — вёска ў Глыбоцкім раёне Віцебскай вобласьці
* Мамаі — вёска ў Вялейскім раёне Менскай вобласьці

## Глядзіце таксама
* Мамаева
* Мамаеў
* Мамаеўка
* Мамаеўскі
* Мамаеўцы
* Мамаеўшчына
* Мамай
Аляксей Харытановіч

**Аляксе́й Харытановіч** ( 30 красавіка 1995 году) — беларускі футбаліст, брамнік наваполацкага «Нафтану».

## Кар’ера
### Клюбная
Выхаванец менскага «Дынама». З 2011 году пачаў выступаць за клюбны дубль. З 2012 году пачаў таксама прыцягвацца да асноўнай каманды, дзе звычайна быў трэцім брамнікам. У афіцыйных матчах у кашулі «Дынама» гэтак і не дэбютаваў. У 2014 годзе быў аддадзены ў арэнду клюбу «Бяроза-2010», аднак праз траўмы правёў толькі 5 матчаў, зь якіх чатыры гульні прыпала на Першую лігу ды яшчэ адзін матч згуляў у Кубку Беларусі. У 2015 году перайшоў у «Зорку-БДУ». Спачатку быў другім брамнікам каманды за Раманам Бабаевым, але пазьней пачаў часьцей зьяўляцца на полі і замацаваўся як асноўны брамнік каманды, якая ў 2017 годзе зьмяніла назву на «Энэргетык-БДУ». Канец cэзону 2017 году прапусьціў праз траўмы, а ў другой палове 2018 году таксама не гуляў.

У студзені 2019 году пакінуў «Энэргетык-БДУ». Пасьля праходзіў прагляд у «Белшыне», аднак у лютым вярнуўся ў сталічную каманду і пачаў у ейным складзе cэзон 2019 году ў Найвышэйшай лізе. Спачатку звычайна гуляў у пачатковым складзе, зь верасьня пачаў пераважна заставацца на лаўцы запасных. У лютым 2020 году ўсё ж такі стаў гульцом бабруйскай «Белшыны». У cэзоне 2020 году спачатку чаргаваўся ў складзе зь Сяргеем Туранком, пасьля замацаваўся ў якасьці галоўнага брамніка, але ня выратаваў каманду ад вылету ў Першую лігу. У cэзоне 2021 году быў адным зь нешматлікіх футбалістаў, якія засталіся ў камандзе з папярэдняга cэзону, а таксама быў капітанам бабруйскага клюбу. Спачатку гуляў у асноўным складзе, пасьля чаргаваўся з Паўлам Ахрамчуком. Паводле вынікаў cэзону дапамог «Белшыне» вярнуць месца ў Найвышэйшай лізе. У лютым 2022 году падоўжыў кантракт з бабруйскім клюбам. Сэзон 2022 году амаль цалкам прапусьціў праз пашкоджаньні. У 2023 годзе вярнуўся да шыхтаў клюбу і зноў стаў капітанам каманды.

У студзені 2024 году пакінуў «Белшыну», якая страціла месца ў элітным дывізіёне, і неўзабаве далучыўся да наваполацкага «Нафтану». Паводле вынікаў сэзону быў абраны найлепшым футбалістам каманды паводле апытаньня сярод заўзятараў і трэнэрскага штабу. У сьнежні спрабаваў уладкавацца ў БАТЭ, але застаўся ў Наваполацку, склаўшы новы кантракт з клюбам.

### Міжнародная
У кастрычніку 2013 году ў складзе зборнай Беларусі (да 19 гадоў) браў удзел у кваліфікацыйным раўдзе чэмпіянату Эўропы, дзе выйшаў на гульнявую пляцоўку толькі ў адным матчы.

## Статыстыка

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Статыстыка «ПБ-Инфо»

Катэгорыя:Беларускія футбалісты
Канстытуцыя Сэрбіі

**Канстыту́цыя Сэ́рбіі** () — найвышэйшы прававы акт, які рэгулюе працу дзяржаўных органаў і правы грамадзян Сэрбіі. У розныя пэрыяды гісторыі краіны дзейнічалі розныя канстытуцыі.

## Сьпіс канстытуцыяў Сэрбіі
* Канстытуцыя Сэрбіі 1835 году
* Канстытуцыя Сэрбіі 1838 году
* Канстытуцыя Сэрбіі 1869 году
* Канстытуцыя Сэрбіі 1888 году
* Канстытуцыя Сэрбіі 1901 году
* Канстытуцыя Сэрбіі 1903 году
* Канстытуцыя Сэрбіі 1947 году
* Канстытуцыя Сэрбіі 1963 году
* Канстытуцыя Сэрбіі 1974 году
* Канстытуцыя Сэрбіі 1990 году
* Канстытуцыя Сэрбіі 2006 году — дзейная, прынятая на рэфэрэндуме 28—29 кастрычніка 2006 году

## Літаратура
* Српски устави од 1835. до 1990. са уставима Краљевине Срба, Хрвата и Словенаца и краљевине Југославије, Граматик, Београд, 2004.


Катэгорыя:Дзяржаўныя сымбалі Сэрбіі
Катэгорыя:Гісторыя Сэрбіі
Аляксандар Ануфрыеў

**Алякса́ндар Ану́фрыеў** ( 21 ліпеня 1995 году) — беларускі футбаліст, паўабаронца «Віцебску».

## Кар’ера
Пачынаў займацца футболам у менскай СДЮШАР «Дынама». У юнацкім узросьце перабраўся ў склад барысаўскага БАТЭ. З 2012 году пачаў выступаць за клюбны дубль. 18 ліпеня 2015 году згуляў за барысаўскую каманду ў першым матчы 1/16 Кубка Беларусі супраць шклоўскага «Спартака» (1:2), у той сустрэчы каманда барысаўчанаў была прадстаўленая ў асноўным дублёрамі. У гэтай сустрэчы адзначыўся голам.

У жніўні 2015 году быў аддадзены ў арэнду ў «Смаргонь», дзе стаў гульцом асноўнага складу, зарабіўшы 5 галоў на свой рахунак. У сакавіку 2016 году на правах арэнды далучыўся да клюбу Першай лігі «Смалявічы-СТІ», які стаў фарм-клюбам барысаўчанаў. Па заканчэньні сэзону 2016 году супрацоўніцтва БАТЭ з смалявіцкім клюбам было спыненае, аднак паўабаронца застаўся ў «Смалявічах-СТІ». У новым сэзоне стаў атрымліваць менш часу на полі, а ў ліпені 2017 году ягоны кантракт быў скасаваны. Неўзабаве зноў далучыўся да «Смаргоні». Спачатку выходзіў на замену, пазьней пачаў зьяўляцца ў стартавым складзе. Па заканчэньні сэзону ў лістападзе 2017 году пакінуў каманду.

З студзеня 2018 году праходзіў прагляд у мазырскай «Славіі» і ў лютым падпісаў кантракт. Быў адным з асноўных гульцоў, з 10 галамі стаў другім бамбардзірам каманды ў сэзоне і дапамог мазырскаму клюбу вярнуцца ў Найвышэйшую лігу. Сэзон 2019 году пачынаў у стартавым складзе мазыранаў, пазьней пачаў часьцей выходзіць на замену. Пачатак 2020 году прапусьціў праз пашкоджаньні, пасьля аднаўленьня ня здолеў вярнуць месца ў аснове. У ліпені 2020 году па пагадненьні бакоў пакінуў «Славію». У жніўні 2020 году стаў гульцом «Менску», дзе трывала зьяўляўся на полі. У студзені 2021 году пакінуў сталічны клюб і стаў трэнавацца зь «Іслаччу», зь якой неўзабаве падпісаў кантракт. Пакінуў каманду па пагадненьні бакоў у чэрвені 2021 году.

У ліпені 2021 году склаў працоўную дамову зь берасьцейскім «Дынама» да канца сэзону, аднак на полі зьяўляўся зрэдку. У студзені 2022 году некаторы час трэнаваўся зь «Менскам», але хутка далучыўся да «Гомля» і неўзабаве падпісаў кантракт з клюбам. Стаў рэгулярна зьяўляцца ў стартавым складзе каманды. У студзені 2023 году падоўжыў кантракт з «Гомлем». У студзені 2024 году прыяднаўся ў барысаўскі БАТЭ, стаўшы за зіму чацьвертым футбалістам, які зьмяніў «Гомель» на барысаўскі клюб. У летні перапынак вярнуўся да «Гомля», але праз розгалас зь неналежным абыходжаньнем  з клюбам на відэа, якое трапіла ў сеціва, гомельскі клюб адмовіўся ад паслугаў футбаліста. У выніку гулец апынуўся ў «Слуцку». У пачатку 2026 году далучыўся да складу «Віцебску».

## Дасягненьні
**«Гомель»**:
* Уладальнік Кубка Беларусі: 2022

## Статыстыка

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Статыстыка «ПБ-Инфо»

Катэгорыя:Беларускія футбалісты
Раман Чарненка

**Рама́н Чарне́нка** () — вайсковец, жаўнер полку «Азоў» Нацыянальнае ґвардыі Ўкраіны.

## Абставіны гібелі
Загінуў у баях з расейскімі ўзброенымі фармаваньнямі ў раёне між местамі Марыюпаль ды Новаазоўск, падчас адбіцьця атакі на вёску Шырокіна. Атрымаў цяжкае раненьне ногі ад аскепка прыстаса САУ. Іншы аскепак прабіў бронекамізэльку і ўвайшоў у цела.

Па сьмерці засталіся бацькі.

Пахаваны ў Дніпры.

## Узнагароды
За асабістую мужнасьць ды высокі прафэсіяналізм, выяўленыя ў ахове дзяржаўнага сувэрэнітэту ды тэрытарыяльнае цэласнасьці Ўкраіны, вернасьць вайсковай прысязе падчас расейска-украінскае вайны ўзнагароджаны
* ордэнам «За мужнасьць» III ступені (8.8.2014) (пасьмяротна)

## Вонкавыя спасылкі
* 
* Черненко Роман Олександрович («Бенч»)
* Музей «Громадянський подвиг Дніпропетровщини в подіях АТО» (Дніпро). Зала пам'яті: представлений меморіальний комплекс особистих речей Романа.

Катэгорыя:Нарадзіліся ў Дніпры
Катэгорыя:Вайскоўцы полку Азоў
Раман Плехаў

**Рама́н Пле́хаў** ( 10 верасьня 1997 году) — колішні беларускі футбаліст, паўабаронца.

## Кар’ера
### Клюбная
Выхаванец менскага РЦАП-БДУ. З 2014 году пачаў выступаць у асноўнай камандзе «Зоркі-БДУ». У 2015 годзе пераважна выходзіў на замену, а ў сэзонах 2016—2017 замацаваўся ў пачатковым складзе каманды. У 2018 годзе звычайна выходзіў на поле ў другім тайме, дапамог камандзе атрымаць месца ў Найвышэйшай лізе.

У жніўні 2019 году быў аддадзены ў арэнду ў «Смаргонь», дзе неўзабаве замацаваўся ў стартавым складзе. У сьнежні 2019 году па вяртаньні з арэнды пачаў трэнавацца з дублем «Энэргетыка-БДУ». У першай палове сэзону 2020 году не гуляў праз траўму. У жніўні 2020 году стаў гульцом «Крумкачоў», дзе гуляў да канца сэзону. У сьнежні 2020 году пакінуў «Энэргетык-БДУ».

### Міжнародная
У кастрычніку 2013 году ў складзе зборнай Беларусі (да 17 гадоў) браў удзел у адборачным раўндзе чэмпіянату Эўропы, дзе выйшаў на замену ў адным матчы.

## Статыстыка

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Статыстыка «ПБ-Инфо»

Катэгорыя:Беларускія футбалісты
Дзяніс Ясковіч

**Дзяніс Ясковіч** ( 30 жніўня 1995 году) — беларускі футбаліст, абаронца каргыскага клюбу «Мурас Юнайтэд».

## Кар’ера
Выхаванец менскага «Дынама», першым трэнэрам быў бацька, былы гулец зборнай Беларусі Сяргей Ясковіч. З 2011 году пачаў выступаць за дубль дынамаўцаў. У 2013—2014 гадах знаходзіўся ў структуры клюбу БАТЭ, але пасьля вярнуўся ў «Дынама». Сэзоны 2015 і 2016 году правёў у арэндзе ў Першай лізе, адпаведна ў «Бярозе-2010» і «Зорцы-БДУ», дзе быў гульцоў асноўнага складу.

У лютым 2017 году пасьля прагляду склаў дамову з мазырскай «Славіяй». У клюбе выступаў за дубль, зрэдку зьяўляючыся на лаве запасных асноўнай каманды, але на поле гэтак і ня выйшаў. У ліпені 2017 году паводле пагадненьня бакоў сышоў з «Славіі» і неўзабаве зноў далучыўся да «Зоркі-БДУ», якая на гэты час зьмяніла назву на «Энэргетык-БДУ». У сэзоне 2018 году дапамог клюбу выйсьці ў Найвышэйшую лігу. У першай палове сэзону 2019 году быў асноўным абаронцам каманды ў Найвышэйшай лізе. У ліпені 2019 году пакінуў «Энэргетык-БДУ».

У жніўні 2019 году склаў кантракт на 2,5 гады з жодзінскім «Тарпэда-БелАЗ». Спачатку гуляў у пачатковым складзе, але неўзабаве стаў пераважна заставацца на лаве запасных, прыцягваўся таксама да дублю. У студзені 2020 году паводле пагадненьня бакоў пакінуў жодзінскі клюб і неўзабаве далучыўся да «Гарадзеі», зь якой хутка падпісаў кантракт. У сэзоне 2020 году гуляў пераважна ў пачатковым складзе гарадзейскай каманды.

У пачатку 2021 году некаторы час трэнаваўся зь берасьцейскім «Дынама». Крыху пазьней далучыўся да «Крумкачоў», зь якімі ў сакавіку склаў працоўную дамову. Быў гульцом асноўнага складу сталічнай каманды. У студзені 2022 году пачаў трэнавацца зь «Менскам» і неўзабаве афіцыйна стаў гульцом гэтага клюбу, дзе таксама замацаваўся ў стартавым складзе. У сьнежні 2022 году па заканчэньні кантракту пакінуў «Менск».

У сакавіку 2023 году ўзмоцніў склад «Акжаіку» з другога дывізіёну Казахстану. У сакавіку 2024 году перайшоў у кыргыскі клюб «Мурас Юнайтэд».

## Статыстыка

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Статыстыка «ПБ-Инфо»
* 
* 
* 

Катэгорыя:Нарадзіліся ў Менску
Катэгорыя:Беларускія футбалісты
Яўген Юдчыц

**Яўге́н Ю́дчыц** ( 25 лістапада 1996 году) — беларускі футбаліст, скрайні абаронца «Іслачы».

## Кар’ера
Выхаванец ДЮСШ-1 гораду Бярозы. Дарослую кар’еру пачаў у 2014 годзе ў складзе менскай «Зорцы-БДУ» ў якасьці нападніка. У 2015 годзе пераважна выходзіў на замену, але зь ліпеня пачаў трывала зьяўляцца ў стартавым складзе. Ад верасьня перастаў трапляць у склад праз траўмы. Сэзон 2016 году пачынаў у першай адзінаццатцы, але ў ліпені зноў атрымаў пашкоджаньне і выбыў да чэрвеня 2017 году. У гэты час каманда зьмяніла назву на «Энэргетык-БДУ». Неўзабаве па вяртаньні здабыў яшчэ раз месца ў пачатковым складзе. У 2018 годзе быў трывалым гульцом стартавага складу. Зарабіў на свой рахунак 13 галоў у Першай лізе і дапамог камандзе пракрочыць у Найвышэйшую лігу.

У элітным дывізіёне застаўся адным з асноўных гульцоў «студэнтаў», аднак часьцей пачаў выконваць ролю паўабаронцы альбо флянгавага абаронцы. У студзені 2021 году падоўжыў кантракт з клюбам, у пачатку сэзону 2021 году стаў капітанам каманды. У ліпені 2021 году пакінуў «Энэргетык-БДУ». Неўзабаве пачаў трэнавацца зь берасьцейскім «Дынама» і склаў працоўную дамову з клюбам. Замацаваўся ў стартавым складзе берасьцейскай каманды на пазыцыі абаронцы. У лютым 2022 году падоўжыў пагадненьне з клюбам. У 2022 годзе заставаўся асноўным гульцом «Дынама», але ў лістападзе 2022 году быў цяжка траўмаваны. У выніку мусіў прапусьціць некалькі месяцаў, праз што гульца бракавала на перадсэзоннай падрыхтоўцы ў пачатку 2023 году.

У сакавіку 2023 году падоўжыў кантракт зь берасьцейскім клюбам. Улетку 2023 году аднавіў трэнаваньне з галоўнай камандай дынамаўцаў, а зь верасьня пачаў зьяўляцца на полі. У сьнежні 2023 году паводле пагадненьня бакоў пакінуў клюб, пасьля чаго падтрымліваў форму з «Энэргетыкам-БДУ». У лютым 2024 году далучыўся да «Іслачы» і неўзабаве падпісаў кантракт з клюбам. Гулец хутка замацаваўся ў пачатковым складзе, стаўшы найлепшым асыстэнтам і адным зь лідэраў каманды. Па заканчэньні сэзону пакінуў каманду і прыяднаўся да навічка лігі клюбу МЛ зь Віцебску, але яшчэ да пачатку сэзону зышоў зь яго на ўзаемную згоду бакоў. Паводле словаў уладальніка клюбу, Юдчыц быў незадаволены тым, што ня трапіў у стартавы склад каманды. Па сыходзе з каманды вярнуўся ў «Іслач».

## Статыстыка

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Статыстыка «ПБ-Инфо»

Катэгорыя:Беларускія футбалісты
Усевалад Садоўскі

**Усе́валад Садо́ўскі** ( 4 кастрычніка 1996 году) — беларускі футбаліст, нападнік казаскага клюбу «Жэніс».

## Кар’ера
Пачынаў займацца футболам у менскай СДЮШАР «Дынама», пазьней гуляў у юнацкіх камандах сталічнага МТЗ-РІПА і барысаўскага БАТЭ. У веку 15 гадоў пакінуў футбол, аднак праз два гады вярнуўся, далучыўшыся да «Менску», дзе неўзабаве стаў гуляць за дубль. Па заканчэньні сэзону 2015 году сталічны клюб ня стаў працягваць супрацу з нападнікам.

У пачатку 2016 году праходзіў прагляд у екацярынбурскім «Урале», які ўзначальваў былы трэнэр «Менску» Вадзім Скрыпчанка, аднак у выніку падпісаў кантракт зь менскай «Зоркай-БДУ». Першую палову сэзону 2016 году прапусьціў праз траўму, зь ліпеня замацаваўся ў асноўным складзе каманды. У сэзоне 2017 году заставаўся трывалым гульцом пачатковага складу каманды, якая зьмяніла назву на «Энэргетык-БДУ». У сэзоне 2018 году з 21 голам стаў найлепшым бамбардзірам Першай лігі (хоць у ліпені не гуляў праз пашкоджаньні) і дапамог камандзе выйсьці ў Найвышэйшую лігу.

У сэзоне 2019 году заставаўся асноўным нападнікам сталічнай каманды. У ліпені 2019 году склаў дамову зь берасьцейскім «Дынама», аднак застаўся ў «Энэргетыку-БДУ» на правах арэнды да сканчэньня сэзону. З кастрычніка 2019 году не гуляў праз траўмы. У сьнежні 2019 году вярнуўся з арэнды ў «Дынама». Да сэзону 2020 году рыхтаваўся разам зь берасьцейцамі і пачаў у ейным складзе чэмпіянат, але замацавацца ня здолеў, звычайна выходзіўшы на зьмену. У ліпені 2020 году перайшоў да шэрагаў «Руху». У сэзоне 2020 году гуляў пераважна ў пачатковым складзе дружыны, за 9 матчаў у Найвышэйшай лізе здабыў 9 галоў. У 2021 годзе часьцей выходзіў на замену.

У пачатку 2022 году рыхтаваўся да пачатку новага розыгрышу айчыннага першынства з «Рухам», а ў сакавіку, пасьля таго як берасьцейскі клюб спыніў выступы ў Найвышэйшай лізе, далучыўся да казаскага «Ардабасы», які ачольваў колішні трэнэр «Руха» Аляксандар Сяднёў, і неўзабаве склаў пагадненьне з клюбам. У пачатку 2025 году зьявіліся зьвесткі, што гулец можа далучыцца да польскай «Катвіцы» зь Першай лігі польскага першынства, але клюб на той час меў забарону на трансфэры. Неўзабаве беларус усё ж такі стаў футбалістам гэтага клюбу. Пазьней беларус прызнаўся, што ў польскай камандзе яму не плацілі заробак, што вымусіла шукаць новы клюб. У чэрвені 2025 году прыяднаўся да казаскага «Жэнісу».

## Дасягненьні
**«Ардыбасы»**:
* Чэмпіён Казахстану: 2023
* Уладальнік Кубка Казахстану: 2022

## Статыстыка

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Статыстыка «ПБ-Инфо»
* 
* 
* 

Катэгорыя:Беларускія футбалісты
Белікава

**Бе́лікава** — вёска ў Віцебскім раёне Віцебскай вобласьці Беларусі. Уваходзіць у склад Курынскага сельсавету.

## Насельніцтва
* 2010 год — 22 чалавекі
* 1999 год — 27 чалавек

## Крыніцы

Катэгорыя:Курынскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Віцебскага раёну
Каралевічы

Назву **Каралевічы** маюць:

## Населеныя пункты
### [[Беларусь]]
* Віцебская вобласьць:
** Каралевічы — вёска ў Глыбоцкім раёне
** Каралевічы — вёска ў Сеньненскім раёне

## Глядзіце таксама
* Каралева
* Каралеўскія 1
* Каралеўцы
* Каралеўшчына
* Каралёва
* Каралёў
* Каралі
* Кароль
Брэгенцэрвальд

**Брэгенцэрвальд** (, даслоўна *«Брэгенцаўскі лес»*) — рэгіён на захадзе Аўстрыі, ў фэдэральнай зямлі Форарльбэргу. Разьмешчаны на паўднёвы ўсход ад Брэгенцу, ад якога й атрымаў назву.

Брэгенцэрвальд мае ўнікальны лясны і горны ляндшафт, і ўключаны ў папярэдні Сьпіс Сусьветнай спадчыны ЮНЭСКО. Разьвіты турызм.

У рэгіёне гавораць на асобым дыялекце нямецкае мовы — *вэ́льдэрыш* (), які астатнія жыхары Аўстрыі і суседняй Баварыі разумеюць зь цяжкасьцю.

## Панарама

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт рэгіёну

Катэгорыя:Форарльбэрг
Катэгорыя:Рэгіёны Эўропы
Макрыцы

**Макры́цы** — вёска ў Ашмянскім раёне Гарадзенскай вобласьці. Уваходзіць у склад Каменналоскага сельсавету. Вёска знаходзіцца ў пагранічнай зоне.

## Насельніцтва
* 1999 год — 27 чалавек
* 2009 год — 21 чалавек

## Крыніцы

Катэгорыя:Каменналоскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Ашмянскага раёну
Бяняны

**Бяня́ны** (таксама — *Біня́ны*) — вёска ў Беларусі, каля вытокаў ракі Лошы. Уваходзяць у склад Каменналоскага сельсавету Ашмянскага раёну Гарадзенскай вобласьці. Знаходзяцца ў пагранічнай зоне.

## Назва

Бена, Бен або Біна (Beno, Ben, Bino) — імя германскага паходжаньня.

## Насельніцтва
* 1999 год — 56 чалавек
* 2009 год — 40 чалавек

## Крыніцы

Катэгорыя:Каменналоскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Ашмянскага раёну
Мерлішкі

**Ме́рлішкі** — хутар у Беларусі, каля вытоку ракі Лошы. Уваходзяць у склад Каменналоскага сельсавету Ашмянскага раёну Гарадзенскай вобласьці. Знаходзяцца ў пагранічнай зоне.

## Назва

Мерыла або Мерула, пазьней Мэрла (Merila, Merula, Merlo) — імя германскага паходжаньня.

Яшчэ этнограф і мовазнаўца Яўхім Карскі зьвяртаў увагу на тое, што ў латыскай Курляндыі, «*большасьць [[Беларуская мова|беларускіх]] населеных месцаў заканчваюцца на -ішкі*», пазьней у рэчышчы палітыкі летувізацыі падобныя тапонімы на -ішкі азначылі як «гістарычна балтыйскія» і нават «тыпова летувіскія». Тым часам менскі дасьледнік Алёхна Дайліда зазначае, што «*ва [[Усходнегерманскія мовы|ўсходнегерманскіх мовах]] быў пашыраны суфікс -isk-: такім парадкам, так менаваная «лінія Сафарэвіча» (мяжа перавагі паселішчаў з назовамі на -ішкі ў Панямоньні) не абавязкова зьнітаваная з балтамі*».

## Насельніцтва
* 1999 год — 2 чалавекі
* 2009 год — 2 чалавекі

## Крыніцы

Катэгорыя:Каменналоскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Ашмянскага раёну
Сэрбская геральдыка

**Сэрбская геральдыка** або геральдыка Сэрбіі — адмысловая геральдычная сыстэма, разьвітая на абшарах Сэрбіі. Яе карані знойдзеныя ў геральдычных знаках сярэднявечнае Сэрбіі ды тагачаснае сэрбскае ўластэлі. Сэрбская геральдыка пазнавальная па белых двухгаловых арлах, чырвоных тарчах ды сэрбскіх крыжах.

У апошнія рокі ў тэрытарыяльнай геральдыцы Сэрбіі й Рэспублікі Сэрбскай ўсё больш і больш гербаў, створанных Геральдычным грамадзтвам «Белы арол» і Камітэтам па геральдычных і ґенэаляґічных дасьледаваньнях Цэнтру дасьледаваньняў праваслаўнага манархізму, геральдычных орґанаў у Сэрбіі, ствараюць геральдычную сыстэму, падобную на сыстэмы іншых эўрапейскіх краінаў. У гэтай сыстэме ў якасьці пахолкаў часта выступаюць розныя выбітныя асобы сэрбскае гісторыі: сэрбскія жаўнеры, сьвятыя і г. д.

## Агульныя сымбалі

Файл:Grb Nemanjica mini transparent.png|Двухгаловы арол
Файл:Serbian Cross.svg|Сэрбскі крыж
Файл:GRB Srpski Krstur.jpg|Сьвяты Юр’я ў геральдыцы


## Вонкавыя спасылкі
* Српско хералдичко друштво — званични сајт
* Одбор за Хералдичке и Генеалошке Студије
* Друштво српских гбоносаца „Милош Обилић"
* Заставе и грбови Србије
* Српско хералдичко друштво
* Ђакон Хаџи Ненад М. Јовановић: „Грбови, заставе и химне у историји Србије“

Катэгорыя:Нацыянальныя сымбалі Рэспублікі Сэрбскай
Катэгорыя:Сэрбская культура
Катэгорыя:Геральдыка
Ураш Прэдыч

**У́раш Прэ́дыч** (; 7 сьнежня 1857, Орлават — 11 лютага 1953, Бялград) — сэрбскі жывапісец, вядомы мастак-рэаліст.

## Жыцьцяпіс
Нарадзіўся ў Орлавацы малодшым сынам сьвятара Пятра Прэдыча і яго жонкі Марыі (народжанай Іліевіч з Црэпая). Тут скончыў мясцовую пачатковую школу, затым вучыўся ў нямецкай школе ў Црэпая. У 1876 годзе скончыў ґімназію ў Панчава (потым гэтая школа была названая яго імём). Як адоранаму вучню яму ўручылі стыпэндыю Маціцы, на якую ён адправіўся вучыцца мастацкаму майстэрству да Вены.

У 1885 годзе ён вярнуўся ў Орлават, дзе напісаў сэрыю карцінаў пра жыцьцё аднавяскоўцаў. З 1909 року аж да сваёй сьмерці жыў і працаваў у Бялградзе.

## Творчасьць
Напісаў 13 карцінаў міталяґічнага ўтрыманьня для будынку аўстрыйскага парлямэнта.

Ягоная найвядомейшая карціна — Косаўская дзяўчына, прысьвечаная Косаўскай бітве.
Файл:Uroš Predić - Siroče.jpg|Сірата на магіле маці (1888)
Файл:Merry brothers 1887.jpg|Шчасьлівыя браты, бедная іх маці (1887), Нацыянальны музэй Сэрбіі
Файл:"Watering of Dodola" by Uroš Predić, published in magazine "Orao" in 1892.jpg|Абліваньне Дадолы (1892)
Файл:Prince Lazar Renounces All Worldly Empires.jpg|Лазар Хрэбелянавіч (1900)
Файл:Kosovo Maiden, Uroš Predić, 1919.jpg|Косаўская дзяўчына (1919)
Файл:Herzegovinian Fugitives by Uroš Predić 1976 Yugoslavia stamp.JPG|«Уцекачы з Герцаґавіны» У. Прэдыча на паштовай марцы Югаславіі, 1976 рок
Файл:Uroš Predić 2007 Serbian stamp.jpg|Паштовая марка Сэрбіі, прысьвечаная 150-роччу з народзінаў У. Прэдыча. 2007 рок


## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Сэрбскі маляр Ураш Прэдыч (art.mirtesen.ru)
* Сэрбскі маляр Ураш Прэдыч (classic-art-ru.livejournal.com)

Катэгорыя:Нарадзіліся ў 1857 годзе
Катэгорыя:Нарадзіліся 7 сьнежня
Катэгорыя:Памерлі 11 лютага
Катэгорыя:Памерлі ў 1953 годзе
Катэгорыя:Сэрбскія мастакі і мастачкі
Катэгорыя:Мастакі-рэалісты
Катэгорыя:Выпускнікі Венскай акадэміі мастацтваў
Косаўская дзяўчына

**Ко́саўская дзяўчы́на** (), **дзяўчы́на з [[Косава поле|Коса́ва по́ля]]** або **ко́саўская дзяўчы́нка** — гераіня сэрбскага эпасу, найвядомейшая алеґорыя Сэрбіі ды асноўны сымбаль сэрбскае культуры.

## Літаратура
Сустракаецца ў сэрбскай народнай песьні «Косаўская дзяўчына», прысьвечанай Бітве на Косавым полі. Паводле песьні, яна дапамагае параненым сэрбскім ваярам на полі бою і шукае свайго наканаванага Мілана Топліцу і ягоных родных братоў Мілаша Обіліча ды Івана Косанчыча. Ад паміраючага ваяра Паўла Орлавіча яна пазнае пра гібель усіх трох і аплаквае іх скон, кажучы:

Таксама яна згадваецца ў некаторых песьнях пра Марка Кралевіча.

## Жывапіс
Сэрбскі маляр Ураш Прэдыч ёсьць аўтарам карціны «Косаўская дзяўчына», напісанай у 1919 годзе (алей). На карціне дзяўчына даглядае за параненым Паўлам Орлавіч. Зьяўленне карціны ў 1919 годзе ажывіла косаўскі фэномэн, выказаўшы павагу і пашану сэрбскім жаўнерам-героям Першае сусьветнае вайны.

## Скульптура
У 1907 годзе скульптарам Іванам Мэштравічам была створаная скульптура «Косаўская дзяўчына».

## Кінематоґраф
У 1989 годзе югаслаўскі рэжысэр Здраўка Шотра зьняў фільм «Бітва на Косавым полі». Ролю косаўскае дзяўчыны выканала Катарына Гойкавіч.

## Глядзіце таксама
* Ураш Прэдыч

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Тэкст песьні "Дзяўчына з Косава поля" ў перакладзе на расейскаю 

Катэгорыя:Сэрбская культура
Катэгорыя:Сэрбскі фальклёр
Катэгорыя:Нацыянальныя пэрсаніфікацыі
Катэгорыя:Выдуманыя жанчыны
Лушчыха

**Лушчы́ха** — вёска ў Віцебскім раёне Віцебскай вобласьці Беларусі. Уваходзіць у склад Мазалаўскага сельсавету.

## Насельніцтва
* 2010 год — 8 чалавек
* 1999 год — 11 чалавек

## Крыніцы

Катэгорыя:Мазалаўскі сельсавет (Віцебскі раён)
Катэгорыя:Населеныя пункты Віцебскага раёну
Быкаўшчына

Назву **Быкаўшчына** маюць:

## Населеныя пункты
### [[Беларусь]]
* Віцебская вобласьць:
** Быкаўшчына — хутар у Глыбоцкім раёне
** Быкаўшчына — вёска ў Полацкім раёне

## Глядзіце таксама
* Быкава
* Быкавец
* Быкаў
* Быкаўка
* Быкаўскі
DJ Ötzi

**DJ Ötzi** (нарадзіўся 7 студзеня 1971 году, Санкт-Ёган ін Тыроль, Тыроль, Аўстрыя; сапраўднае імя **Ге́ргард Фры́дле** (), у памяншальнай форме — Ге́ры Фрыдле () — аўтрыйскі сьпявак і ды-джэй. Найбольшую вядомасьць у нямецкамоўных краінах набыў у 2000-м годзе, дзякуючы гіту *"Anton aus Tirol"*.

## Дыскаграфія
### Сынглы
*Anton aus Tirol
*Gemma Biertrinken
*Hey Baby
*Anton aus Tirol Megamix
*Tanz mit mir den Rehakles
*Love Peace & Vollgas
*X-mas time
*Don't Haha
*Live is Life
*Today is the day
*Not without us
*Do Wah Diddy
*Burger Dance
*Servus die Wadln
*Känguru Dance
*Rehakles
*7 Sünden
*The Music Man
*Ein Stern (...der deinen Namen trägt)

### Альбомы
*2001: *Love, Peace & Vollgas*
*2001: *Never Stop The Alpenpop*
*2002: *Today Is The Day*
*2002: *Flying To The Sky*
*2004: *Ich war immer der Clown*
*2007: *Sternstunden*

## Вонкавыя спасылкі
*Афіцыйны сайт

Катэгорыя:Аўстрыйскія сьпевакі і сьпявачкі
Катэгорыя:Аўстрыйская музыка
Вялікі камень кудаеўскі

**Вялікі камень кудаеўскі** — валун у Беларусі, геалягічны помнік дзяржаўнага значэньня, ляжыць у кар’еры за адзін кілямэтар на поўдзень ад вёскі Кудаева Аршанскага раёну Віцебскай вобласьці.

## Апісаньне
Вялікі камень выкапалі пры распрацоўкі мясцовага кар’ера ў другой палове XX стагодзьдзя. Плошча помніка — 34,5 м², плошча ахоўнай зоны — 141,9 м². Доўгая вось яго дасягае 6,9 м, кароткая — 5 м, вышыня — 2 м, акружнасьць — 22,8 м, вага — больш за 180 т. Камень — чырвона-серы граніт-«рапаківі», прынесены ледавіком каля 150 тыс. гадоў таму з Аляндзкіх астравоў.

Гэта трэці па велічыні камень Беларусі. Другі (памеры 10.2×6×4 м.) — Чортаў камень (камень-кравец) ля вёскі Вароніна ў Сеньненскім раёне. Першы (памеры 11×5.6×2.8 м.) — Вялікі камень ля вёскі Горкі ў Шумілінскім раёне.


Kudajeva 1.JPG
Kudajeva 4.jpg
Kudajeva 3.jpg


## Крыніцы

## Літаратура
*  С. 30—54.
* Шынкевіч, А. М. Аршаншчына старажытная. — Орша, 1990. — 19 с.
* 
* 

Катэгорыя:Славутасьці Аршанскага раёну
Катэгорыя:Валуны Беларусі
Катэгорыя:Катэгорыя МСАП III
Дзьмітры Байдук

**Дзьмітры Байдук** ( 3 жніўня 1996 году) — беларускі футбаліст, паўабаронца польскага клюбу «Зьніч».

## Кар’ера
### Клюбная
Пачынаў займацца футболам у школе менскага МТЗ-РІПА, аднак у юнацкім веку перабраўся ў склад барысаўскага БАТЭ. З 2013 году пачаў выступаць за дубль, дзе адразу стаў адным з асноўных гульцоў, выступаў на пазыцыі абаронцы. У 2014 і 2015 гадах гуляў за моладзевую каманду БАТЭ ў Юніёрскай лізе УЭФА. 18 ліпеня 2015 году згуляў за барысаўскую каманду ў першым матчы 1/16 Кубка Беларусі супраць шклоўскага «Спартака» (1:2), у той сустрэчы каманда барысаўчанаў была прадстаўленая ў асноўным дублёрамі.

У сакавіку 2016 году на правах арэнды далучыўся да клюбу Першай лігі «Смалявічы-СТІ», які стаў фарм-клюбам барысаўчанаў. Па заканчэньні сэзону 2016 году супрацоўніцтва БАТЭ з смалявіцкім клюбам было спыненае, аднак абаронца застаўся ў «Смалявічах-СТІ». У гэты час стаў часьцей выступаць на пазыцыі паўабаронцы. Паводле вынікаў сэзону 2017 году дапамог камандзе прабіцца ў Найвышэйшую лігу, але сам пакінуў клюб.

У студзені 2018 году стаў гульцом бабруйскай «Белшыны». Часам выступаў на пазыцыі нападніка, з 11 галамі быў другім бамбардзірам каманды. У лістападзе 2018 году ўзмоцніў склад «Гарадзеі». Трывала зьяўляўся на полі, чаргуючы выхады ў пачатковым складзе і на замену. У лютым 2021 году далучыўся да берасьцейскага «Дынама», дзе звычайна зрэдку выходзіў на замену. У ліпені 2021 году пакінуў клюб.

У студзені 2022 году ўзмоцніў склад польскага клюбу «Зьніч» зь Бялы-Піскай.

### Міжнародная
15 красавіка 2015 году дэбютаваў у моладзевай зборнай Беларусі, адгуляўшы ўсе 90 хвілінаў у таварыскім матчы супраць моладзевай зборнай Украіны да 20 гадоў (0:1). Пазьней яшчэ некалькі разоў прыцягваўся ў зборную, выходзіўшы на замену ў чатырох матчах.

## Статыстыка

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Статыстыка «ПБ-Инфо»
* 
* 
* 

Катэгорыя:Беларускія футбалісты
Амбрас (замак)

**За́мак А́мбрас** () — замак-музэй у Інсбруку, Аўстрыя. Зьяўляецца адной з асноўных славутасьцяў гораду. Яго культурна-гістарычнае значэньне цесна зьвязанае з эрцгэрцагам Фэрдынандам II.

## Гісторыя
Пабудова замку ўзыходзіць да часоў Фердынанда II, другога сына імпэратара Фэрдынанда I. Калі эрцгэрцаг у 1563 годзе стаў сувэрэнам правінцыі Тыроль, ён наняў італьянскіх архітэктараў для перабудовы сярэднявечнай фартэцыі ў рэнэсансны замак.

Фэрдынанд II быў адным з самых шчодрых заступнікаў мастацтваў у сямействе Габсбургаў. У замку Амбрас ён сабраў пышныя калекцыі карцін, скульптураў, зброі, упрыгожваньняў і да т.п.

Сёньня Амбрас — адно з найпапулярнейшых месцаў сярод турыстаў, якія наведваюць Інсбрук.

## Музэй гісторыі мастацтваў

Ніжні замак стаў экспанатам сябе як найстарэйшага музэя ў сьвеце.

Мастацкі музэй замку Амбрас — найстарэйшы ў сьвеце музэй і адзін з самых важных міжнародных мастацкіх музэяў: у музэі па сутнасьці прадстаўленыя калекцыі князя эпохі Адраджэньня эрцгерцага Фэрдынанда II (1529—1595), аднаго з найважнейшых калекцыянэраў дынастыі Габсбургаў. Для калекцый у Ніжнім замку была пабудаваная амбразура.

## Галерэя

Schloss Ambras in Tirol.jpg|Краявід замку на гравюры Матэўса Мэрыяна Старэйшага
Innsbruck 2 281.jpg|Каралы
Innsbruck 2 252.jpg|Рыцарскія дасьпехі
Spanish Hall of Ambras Castle, Innsbruck (inside)-2024-02-06.jpg|Гішпанская заля


## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі

* Афіцыйны сайт

Катэгорыя:Музэі Аўстрыі
Катэгорыя:Замкі Аўстрыі
Катэгорыя:Інсбрук
Іслам у Эстоніі

Паводле зьвестак перапісу насельніцтва Эстоніі, які прайшоў у 2011 годзе, лік людзей, якія завуць сябе мусульманамі, быў роўны 1508 чалавек.

Аднак, паводле дадзеных розных дасьледаваньняў і крыніц, мусульман у Эстоніі пражывае ад 10 000 да 20 000 чалавек.

## Гісторыя
Першыя мусульмане, галоўным чынам суніты татары і шыіты азэрбайджанцы, эмігрыравалі ў Эстонію досыць даўно, з далучэньнем Лівоніі і Эстоніі ў склад Расейскай імпэрыі у 1721 годзе. Аднак пераважную большасьць цяперашніх мусульман і іх нашчадкаў складаюць людзі, якія прыехалі ў Эстонію ў савецкі пэрыяд (1940—1991). З 1860 году першая татарская абшчына зьявілася ў горадзе Нарва. Першая мусульманская арганізацыя, «Narva Muhamedi Kogudus», была зарэгістравана ў адпаведнасьці з законамі незалежнай Эстонскай Рэспублікі ў 1928 годзе, а другая — «Tallinna Muhamedi Usuuhing» — у 1939 годзе.

Дом, пабудаваны абшчынай у Нарве на ахвяраваньні, быў пераўтвораны ў мячэт. Аднак ужо ў 1940 годзе, пасьля далучэньня да СССР, дзейнасьць абшчыны была забароненая, а будынак быў цалкам разбураны падчас бамбаваньня гораду савецкай авіяцыяй у Другую сусьветную вайну ў 1944 годзе.

На дадзены момант у Эстоніі дзейнічае адна мячэт.

Увосень 2008 году кіраўнік аднаго з арабскіх эміратаў Султан бін Мухамэд Аль-Касімі зьвярнуўся да гарадзкіх улад Таліну з просьбай выдзеліць дзялянку для будаваньня мячэту і культурнага цэнтру для мясцовых мусульманаў.. Аднак пастанова пра будаўніцтва мячэту ў Таліне пакуль не была прынятая.

## Мусульмане розных этнічных груп ў Эстоніі

* Казанскія татары (2,363)
* Азэрбайджанцы (818)
* Узьбекі (394)
* Казахі (233)
* Туркі (43)
* Грузіны (25)
* Іншыя (129)

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Islam.ee
* Агляд ісламу ў Эстоніі 
* Mis on Islam

Эстонія
Катэгорыя:Рэлігія ў Эстоніі
Эстонія
Раман Штайнбэрг

**Раман Штайнбэрг** (,  —  — эстонскі барэц грэка-рымскага стылю, прызэр Алімпійскіх гульняў у Парыжы (1924).

Нарадзіўся ў 1900 годзе ў Таліне. У 1921 годзе ўзяў удзел у чэмпіянаце сьвету ў Хэльсынкі, але няўдала. У 1921—1923 гадах быў чэмпіёнам Эстоніі па грэка-рымскай барацьбе. У 1924 годзе на Алімпійскіх гульнях у Парыжы стаў уладальнікам бронзавага мэдаля. У 1928 годзе сканаў ад сухотаў.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Зьвесткі на сайце Эстонскага Алімпійскага камітэту (https://web.archive.org/web/20150924001517/http://www.eok.ee/eng/7822 )

Катэгорыя:Нарадзіліся ў Таліне
Катэгорыя:Памерлі ў Таліне
Катэгорыя:Эстонскія спартоўцы
Катэгорыя:Прызэры летніх Алімпійскіх гульняў 1924 году
Чытадэльля (футбольны клюб)

«**Чытадэльля**» () — італьянскі футбольны клюб з гораду Чытадэльлі. Заснаваны ў 1973 годзе.

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт

Катэгорыя:Чытадэльля
Пано

**Пано** ( ад  — *кавалак тканкі*) — маляўнічы твор дэкаратыўнага характару, звычайна прызначаны для сталага запаўненьня якіх-небудзь участкаў сьцяны (насьценнае пано) ці столі (пляфон); барэльеф, разьбяная, ляпная ці керамічная кампазыцыя, якая служыць для той жа мэты.

Пано, выкананыя на вонкавых сьценах будынку з каляровых плітак ці ў тэхніцы фрэскі, завуць часам муралямі.

## Глядзіце таксама
* Шэсьце князёў

## Літаратура
* Пано // Вялікая савецкая энцыкляпэдыя

Катэгорыя:Выяўленчае мастацтва
Аўтаматрыса

**Аўтаматрыса** (,  — «сам» і  — «якая рухаецца»), а таксама **матрыса**, **аўтавагон**, **рэйкавы аўтобус** — аўтаномны чыгуначны вагон з рухавіком унутранага згараньня (цяпер практычна заўсёды дызэльным, раней сустракаліся таксама бэнзарухавіковыя аўтаматрысы) магутнасьцю ад 150 да 750 кВт.

Аўтаномныя вагоны з электрарухавікамі зьяўляюцца таксама аўтаматрысамі, але часта называюцца «электраматрысамі».

Аўтаномны цягнік зь некалькіх дызэльных вагонаў, якія працуюць па сыстэме многіх адзінак, завуць дызэль-цягніком.

Аўтаматрысы, электраматрысы, рэйкавыя аўтобусы, дызэль-цягнікі не зьяўляюцца самастойным відам транспарту, а выкарыстоўваюцца ў якасьці рухомага саставу для пасажырскіх перавозак на рэгулярных прыгарадных, гарадзкіх і нерэгулярных другарадных чыгуначных лініях, а таксама ў якасьці службовага (рамонтнага, шляхавымяральнага і інш.) транспарту.

На шэрагу чыгунак аўтаматрысамі і электраматрысамі мянуюць не толькі адзіночныя самаходныя электравагоны, но і кароткія двух- або трохвагонныя дызэль-цягнікі альбо электрацягнікі з адным маторным вагонам. Акрамя таго, у сродках масавай інфармацыі матрысамі могуць клікаць і больш сур’ёзны МВПС (например, электрацягнікі ЭР25 у Баўгарыі).

## Агульныя зьвесткі
Папярэднікамі аўтаматрыс былі паравоза-вагоны, г. зн. аўтаномныя вагоны з паравой машынай. Зьявіліся яны ў другой палове XIX стагодзьдзя і выкарыстоўваліся на другарадных лініях зь невялікім пасажырапатокам.

Першыя бэнзаматорныя аўтаматрысы зьявіліся на рубяжы XIX—XX стагодзьдзяў.

## Аўтаматрысы для пасажырскіх перавозак
У пачатку XXI стагодзьдзя ва многіх краінах аўтаматрысы выкарыстоўваюць для пасажырскіх перавозак на чыгуначных лініях зь нізкім пасажырапатокам. Шырока распаўсюджаны такія аўтаматрысы, у асабістасьці, у Нямеччыне. Сучасныя аўтаматрысы гэтага тыпу часта маюць паніжаны ўзровень падлогі для палягченьня ўваходу ў цягнік зь нізкіх плятформ, якія перш за ўсё распаўсюджаны на другарадных лініях, дзе і выкарстоўваюцца аўтаматрысы. Паводле ўнутранай кампаноўкі некаторыя зь іх блізкія да вагонаў метро, напрыклад у іх зачастую няма тамбураў. Некаторыя аўтаматрысы, напрыклад PESA 610М-001, прымяняюцца для перавозкі высокапастаўленых чыноўнікаў (ва Ўкраіне).

## Глядзіце таксама
* Аэравагон
* Дызэль-цягнік
* Рэйкавы аўтобус
* Спэцыяльны самаходны рухомы састаў
* Трамвай

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі

Катэгорыя:Маторвагонны рухомы састаў
Катэгорыя:Чыгуначны транспарт