open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Прэм’ер-ліга чэмпіянату Мальты па футболе 2020—2021 гадоў

**Прэм’ер-ліга 2020—2021 гадоў** — 106-ы розыгрыш найвышэйшага футбольнага дывізіёну Мальты. Сэзон пачаўся 19 верасьня 2020 году, апошнія матчы прайшлі 7 сакавіка 2021 году, пасьля чаго 10 сакавіка 2021 году рашэньнем ураду Мальты на месяц спынілі ўсе футбольныя спаборніцтвы ў зьвязку з успышкай каранавірусу ў краіне.

9 красавіка 2021 году Футбольная асацыяцыя Мальты прыняла рашэньне пра завяршэньне турніру. Табліца станам на 7 сакавіка стала канчатковай, і чэмпіёнам стаў «Гамрун Спартанз», які тым самым здабыў свой восьмы тытул у найвышэйшым дывізіёне.

## Клюбы
У турніры бралі ўдзел 16 клюбаў — да ліку ўсіх 14 удзельнікаў папярэдняга сэзону дадаліся «Зэйтун Карынтыянс» і «Лія Атлетык», якія прасунуліся зь Першага дывізіёну.

## Табліца


## Вынікі гульняў

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт Футбольнай асацыяцыі Мальты

Катэгорыя:Чэмпіянат Мальты па футболе
Катэгорыя:2020 год у футболе
Катэгорыя:2021 год у футболе
Прэм’ер-ліга чэмпіянату Мальты па футболе 2019—2020 гадоў

**Прэм’ер-ліга 2019—2020 гадоў** — 105-ы розыгрыш найвышэйшага футбольнага дывізіёну Мальты. Сэзон пачаўся 23 жніўня 2019 году, апошнія матчы прайшлі 8 сакавіка 2020 году, пасьля чаго 12 сакавіка 2020 году розыгрыш спынілі ў зьвязку з пандэміяй каранавірусу.

18 траўня 2020 году Футбольная асацыяцыя Мальты прыняла рашэньне пра завяршэньне турніру. 25 траўня чэмпіёнам прызналі «Фларыяну», якая тым самым здабыла свой 26-ы тытул у найвышэйшым дывізіёне. Тры наступныя каманды ў табліцы атрымалі кваліфікацыю ў Лігу Эўропы, а паніжэньне ў Першы дывізіён у гэтым сэзоне скасавалі.

## Клюбы
У турніры бралі ўдзел 14 клюбаў, зь якіх 11 былі найлепшымі паводле вынікаў папярэдняга сэзону, а тры клюбы прасунуліся зь Першага дывізіёну — «Сайрэнз», «Гуджа Юнайтэд» і «Санта-Лючыя». Гэтыя клюбы замянілі «Сэнт-Эндрус», «Кормі» і «Піета Готспэрз».

## Табліца


## Вынікі гульняў

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт Футбольнай асацыяцыі Мальты

Катэгорыя:Чэмпіянат Мальты па футболе
Катэгорыя:2019 год у футболе
Катэгорыя:2020 год у футболе
Lidl

**Lidl** — нямецкая міжнародная сетка супэрмаркетаў-дыскаўнтэраў, якая мае больш чым 12 тысяч крамаў ў кожнай краіне-сяброўцы Эўрапейскага Зьвязу, Сэрбіі, Швайцарыі, Вялікабрытаніі і ЗША. Сядзіба кампанія месьціцца ў горадзе Нэкарзульме зь зямлі Бадэн-Вюртэмбэрг. Належыць групе Schwarz Group, у якую таксама ўваходзіць сетка гіпэрмаркетаў Kaufland. Lidl ёсьць галоўным канкурэнтам іншай нямецкай сеткі дыскаўнтэраў Aldi на некалькіх рынках.

## Гісторыя
У 1930 годзе Ёзэф Шварц стаў партнэрам у кампаніі Südfrüchte Großhandlung Lidl & Co., якая базавалася ў Гайльброне. У 1858 годзе яна працавала пад назвай A. Lidl & Cie і спэцыялізавалася на продажы экзатычнай садавіны. Шварц перайменаваў кампанію ў Lidl & Schwarz KG і пашырыў бізнэс у аптовы гандаль прадуктамі.

Першая крама-дыскаўнтэр Lidl была адкрытая ў 1973 годзе, капіюючы канцэпцыю Aldi. Шварц пільна выяўляў тавары, якія не прадаваліся, выкідваючы іх з паліцаў, і зьніжаў выдаткі, захоўваючы памер гандлёвых пунктаў як мага меншым. Да 1977 году сетка налічвала толькі 33 дыскаўнтэры. У 1977 годзе пад кіраўніцтвам ягонага сына Дытэра Шварца група Schwarz пачала засяроджвацца на зьніжках, буйных супэрмаркетах і аптовых рынках тыпу кэш-энд-керы. Дытэр не жадаў выкарыстоўваць назву Schwarz-Markt, што зь нямецкай мовы літаральна значыць «чорны рынак», і пастанавіў выкарыстаць імя былога бізнэс-партнэра свайго бацькі, Лідла, але юрыдычныя чыньнікі не дазволілі яму гэта зрабіць. Калі ён выявіў газэтны артыкул пра мастака і школьнага настаўніка на пэнсіі Людвіга Лідла, ён купіў у яго правы на выкарыстаньне ягонага прозьвішча за тысячу нямецкіх марак.

Свэн Зайдэль быў прызначаны генэральным дырэктарам кампаніі ў сакавіку 2014 году пасьля таго, як папярэдні генэральны дырэктар Карл-Гайнц Голянд сышоў у адстаўку. Голянд займаў пасаду выканаўчага дырэктара з 2008 году, але пакінуў пасаду празь нявыкрытыя «непераадольныя» рознагалосьсі адносна будучай стратэгіі. Зайдэль сышоў з пасады ў лютым 2017 году пасьля таго, як Manager Magazin паведаміў, што ён трапіў у няміласьць Кляўса Герыга, які ачольваў Schwarz Group з 2004 году. Зайдэля зьмяніў на пасадзе генэральнага дырэктара датчанін Ясьпэр Гёер, які раней ачольваў аддзел міжнародных закупак Lidl.

## Бізнэсовая мадэль

Як і другі нямецкі супэрмаркет Aldi, Lidl прытрымліваецца прынцыпу нулявых адкідаў без празьмернасьцяў і «перадачы эканоміі спажыўцу», выстаўляючы большасьць прадуктаў у іх арыгінальных кардонных скрынях, што дазваляе кліентам браць прадукт беспасярэдне з такой тары. Калі кардонная скрынка спустошваецца, яе наўпрост замяняюць новай поўнай. Колькасьць пэрсаналу трымаецца на невялікім узроўні.

У параўнаньні з Aldi, як правіла, прапануецца больш брэндавых прадуктаў. Lidl распаўсюджвае шмат недарагіх прадуктаў для гурманаў, вырабляючы як уласныя прадукты, гэтак і робячы пастаўкі мясцовых кампаніяў, там дзе знаходзіцца крама. Як і Aldi, у Lidl штотыдзень робяцца адмысловыя прапановы, а запасы нехарчовых тавараў часта зьмяняюцца. У адрозьненьне ад Aldi, Lidl актыўна рэклямуецца на сваёй радзіме ў Нямеччыне.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт.

Катэгорыя:Нямецкія гандлёвыя сеткі
Катэгорыя:Нямецкія кампаніі
Чэмпіянат Сан-Марына па футболе 2020—2021 гадоў

**Чэмпіянат Сан-Марына па футболе 2020—2021 гадоў** — 36-ы розыгрыш чэмпіянату Сан-Марына па футболе, які праходзіў з 12 верасьня 2020 году па 22 траўня 2021 году. Чэмпіёнам стаў «Фальгорэ», які тым самым здабыў свой пяты тытул у найвышэйшым дывізіёне.

## Удзельнікі
У турніры бралі ўдзел 15 камандаў — дакладна тыя ж, што і ў папярэднім сэзоне.

## Першая фаза
### Табліца


### Вынікі гульняў

## Другая фаза
У другую фазу наўпрост трапілі каманды, якія занялі на першай фазе месцы зь першага па чацьвёртае; каманда на месцах зь пятага па дванаццатае пачалі з раўнду плэй-оф. У выпадку нічыйнага выніку далей праходзіла каманда, якая была вышэй на першай фазе. Пераможца другой фазы «Фальгорэ» стаў чэмпіёнам і кваліфікаваўся ў папярэдні раўнд Лігі чэмпіёнаў. Фіналіст чэмпіянату «Ля Фіярыта» кваліфікавалася ў першы кваліфікацыйны раўнд Лігі канфэрэнцыяў як пераможца Кубка Сан-Марына, такую ж кваліфікацыю здабыў і ўладальнік трэцяга месца чэмпіянату «Трэ Пэнэ».

## Вонкавыя спасылкі
* Чэмпіянат на афіцыйным сайце Футбольнай фэдэрацыі Сан-Марына

Катэгорыя:Чэмпіянат Сан-Марына па футболе
Катэгорыя:2020 год у футболе
Катэгорыя:2021 год у футболе
Гібін

**Гібін** (*Гібінь*, *Гібен*), **Гебін**, **Гебэн** (*Гебень*), **Кебень** — мужчынскае імя і вытворнае ад яго прозьвішча.

## Паходжаньне

Гібін, Гебіна, Гебена або Кебена (Gibin, Gebino, Gebeno, Kebene) — імя германскага паходжаньня. Іменная аснова -гіб- (-кіб-) (імёны ліцьвінаў Гібель, Кібар, Кібарт; германскія імёны Giebel, Kiber, Kibart) паходзіць ад гоцкага giba 'дарунак'.

Варыянты імя ў гістарычных крыніцах: *Ewa Kiebień* (1805 год); *Joanna Gibin* (1814 год); *Krystyna Giebień* (1815 год); *Mateusz Giebin* (1817 год); *Józef Gibien* (1826 год); *Nikodem Gibiniewicz* (1830 год); *Helena Giebieniewicz* (1832 год); *Regina Geben* (1840 год).

## Крыніцы

Катэгорыя:Мужчынскія імёны
50-я цырымонія Сэзар

**50-я цырымонія прысуджэньня прэміі «[[Сэзар (кінапрэмія)|Сэзар]]»** адбылася 28 лютага 2025 году ў Парыжы. Найлепшым фільмам і пераможцай яшчэ ў шасьці намінацыях прызнаная карціна *[[Эмілія Пэрэс]]* рэжысэра Жака Адыяра.

## Пераможцы

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* 50-я прэмія «Сэзар» на сайце Акадэміі кінамастацтваў і тэхналёгіяў
* 50-я прэмія «Сэзар» на сайце «AlloCiné»
* 50-я прэмія «Сэзар» на сайце Internet Movie Database

Катэгорыя:Кінапрэмія «Сэзар»
Катэгорыя:Кінапрэміі 2025 году
Катэгорыя:2025 год у Францыі
Катэгорыя:Падзеі ў Парыжы
Чэмпіянат Сан-Марына па футболе 2019—2020 гадоў

**Чэмпіянат Сан-Марына па футболе 2019—2020 гадоў** — 35-ы розыгрыш чэмпіянату Сан-Марына па футболе. Сэзон пачаўся 20 верасьня 2019 году, апошнія матчы прайшлі 23 лютага 2020 году, пасьля чаго 9 сакавіка 2020 году розыгрыш спынілі ў зьвязку з пандэміяй каранавірусу.

16 чэрвеня 2020 году Футбольная фэдэрацыя Сан-Марына прыняла рашэньне пра завяршэньне турніру. Чэмпіёнам прызналі «Трэ Фіёры», які тым самым здабыў свой восьмы тытул у найвышэйшым дывізіёне.

## Удзельнікі
У турніры бралі ўдзел 15 камандаў — дакладна тыя ж, што і ў папярэднім сэзоне.

## Першая фаза
### Група A

### Група B

## Другая фаза
### Група 1

### Група 2

## Вонкавыя спасылкі
* Чэмпіянат на афіцыйным сайце Футбольнай фэдэрацыі Сан-Марына

Катэгорыя:Чэмпіянат Сан-Марына па футболе
Катэгорыя:2019 год у футболе
Катэгорыя:2020 год у футболе
Ботрам

**Ботрам** (*Бутрам*) — мужчынскае імя.

## Паходжаньне

Ботрам (Bothram) — імя германскага паходжаньня. Іменная аснова -бут- (-бот-) (імёны ліцьвінаў Бутвід, Бутрык, Вільбут; германскія імёны Botvid, Butariks, Willebut) паходзіць ад усходнегерманскага but- з значэньнем 'корань, камель' (гепідзкае butilo 'камель') або ад асновы -буд- (-бод-), а аснова -рам- (імёны ліцьвінаў Рамут, Рамаўт, Рамунт; германскія імёны Ramut, Ramaldus, Ramunt) — ад стараісьляндзкага ram(m)r 'дужы, моцны'.

Варыянты імя ў гістарычных крыніцах: *Marianna Botramowicz* (1811 год); *Rozalia Butromowicz* (1831 год).

## Глядзіце таксама
* Бота
* Рам

## Крыніцы

Катэгорыя:Мужчынскія імёны
Рабэр Бадэнтэр

**Рабэр Бадэнтэр** (па-француску: *Robert Badinter*; 30 сакавіка 1928, XVI акруга Парыжу, Францыя — 9 лютага 2024, Парыж, Францыя) — францускі палітык і юрыст, міністар юстыцыі (1981—1986), старшыня Канстытуцыйнай рады (1986—1995). Пісьменьнік, эсэіст . 

Вядомы сваёй барацьбой супраць сьмяротнага пакараньня ў Францыі, якая скончылася ейнай адменай у 1981 годзе. Таксама правёў судовую рэформу, у выніку якой у 1992 годзе быў прыняты новы Крымінальны кодэкс.

На працягу ўсёй сваёй палітычнай дзейнасьці Рабэр Бадэнтэр выступаў за рэінтэграцыю зьняволеных, за шэраг зьмяненьняў у Крымінальным кодэксе, а таксама за барацьбу з антысэмітызмам і гамафобіяй. Ён таксама быў ініцыятарам у 1985 годзе закону аб кампэнсацыі ахвярам дарожна-транспартных здарэнньяў, які носіць ягонае імя.

Муж Элізабэт Бадэнтэр.

## Кнігі

• 1952: Les Conflits de lois en matière de responsabilité civile dans le droit des États-Unis, thèse de droit, Paris

• 1973: L'Exécution, éd. Grasset. Récit du procès de Claude Buffet et Roger Bontems

• 1988: Condorcet, un intellectuel en politique, Fayard, avec Élisabeth Badinter

• 1989: Direction et introduction de Une autre justice, 1789-1799, Fayard

• 1989: Libres et égaux: L'émancipation des Juifs (1789-1791), Fayard

• 1991: «Présence de Beccaria», préface à Des délits et des peines de Cesare Beccaria, Garnier-Flammarion

• 1992: La Prison républicaine (1871-1914), Fayard

• 1995: C.3.3 (théâtre) et Oscar Wilde ou l'Injustice, Actes Sud (ISBN 978-2-7427-0392-0)

• 1997: Un antisémitisme ordinaire, Fayard

• 2000: L'Abolition, Fayard. 

• 2002: Une constitution européenne, Fayard. Alors qu'il n'est que suppléant de la Convention sur l'avenir de l'Europe, il rédige un projet de Constitution pour l'Union Européenne.

• 2003: Le Rôle du juge dans la société moderne, Fayard (publications de la Sorbonne)

• 2004: Le Plus Grand Bien, Fayard. À l'occasion du bicentenaire du Code civil

• 2006: Contre la peine de mort, Fayard

• 2011: Les Épines et les Roses, Fayard

• 2015: Le Travail et la Loi, Fayard, avec Antoine Lyon-Caen

• 2018: Idiss, Fayard. Récit sur sa grand-mère

• 2021: Théâtre I (comprenant Cellule 107, Les Briques rouges de Varsovie et C.3.3), Fayard (ISBN 978-2-2137-1836-1)

• 2023: Affaire classée (Théâtre II), Fayard (ISBN 978-2-2137-2199-6)

• 2023: Vladimir Poutine: L'Accusation, Fayard, avec Bruno Cotte et Alain Pellet (ISBN 978-2-2137-2612-0).

• 2024: La Démocratie illibérale, Fayard (ISBN 978-2-2137-2559-8)

## Крыніцы

Катэгорыя:Нарадзіліся 30 сакавіка
Катэгорыя:Нарадзіліся ў 1928 годзе
Катэгорыя:Нарадзіліся ў Парыжы
Катэгорыя:Асобы Парыжу
Катэгорыя:Францускія палітыкі
Катэгорыя:Францускія літаратары і літаратаркі
Катэгорыя:Францускія эсэісты
Катэгорыя:Францускія міністры
Катэгорыя:Сьмяротнае пакараньне
Катэгорыя:Памерлі ў 2024 годзе
Катэгорыя:Памерлі 9 лютага
Нэлі Аркан

**Нэлí Аркáн** (па-француску: *Nelly Arcan*; 5 сакавіка 1973, Ляк-Мэганцік, правінцыя Квэбэк, Канада — 24 верасьня 2009, Манрэаль, Канада) — квэбэцкая, канадзкая пісьменьніца.
## Жыцьцяпіс

Нэлі Аркан з падлеткавага ўзросту цікавілася літаратурай. У той час яна заўзята чытала раманы Стывэна Кінга. З часам яна пачала цікавіцца больш разнастайнымі літаратурнымі творамі, а таксама філязофіяй. На яе асабліва паўплывалі філёзаф Ніцшэ і паэт Лятрэмон. 

У 1994 годзе паступіла ў Квэбэцкі ўнівэрсытэт у Манрэалі, спэцыяльнасьць "літаратуразнаўства". 

Жыла і працавала ў Канадзе.

24 верасьня 2009 Нэлі Аркан была знойдзеная нежывой у сваёй кватэры ў Плято Мон-Руаяль у Манрэалі. Ейнае самагубства праз павешаньне выклікала шок у літаратурным і культурным сьвеце.

## Творчасьць

Пісьменьніца была скрайняй нігілісткай. Галоўныя тэмы ейнай творчасьці – уплыў іміджу на жанчынаў, страх перад старэньнем, жаданьне спадабацца любым коштам, сэксуальнасьць, ператварэньне цела ў тавар і самагубства.

## Творы

• 2001: Putain, éditions du Seuil (ISBN 978-2020557177)

• 2003: La Ride (nouvelle)

• 2006: Cocaïne et Chihuahuas (nouvelle)30 ; Saoule (nouvelle)

• 2004: Folle, éditions du Seuil (ISBN 978-2020837903)

• 2007: L'Enfant dans le miroir, éditions Marchand de feuilles (ISBN 978-2922944365)

• 2007: À ciel ouvert, éditions du Seuil (ISBN 978-2757817506)

• 2009: Paradis, clef en main, éditions Coups de Tête (ISBN 978-2923603216)

• 2011: Burqa de chair, éditions du Seuil (ISBN 978-2021028829), publication posthume - préface de Nancy Huston ("Arcan, philosophe")

• 2013: Premières Amours. Histoires de filles (collectif), Les éditions de la courte échelle (ISBN 978-2-89651-860-9)

## Крыніцы

Катэгорыя:Нарадзіліся 5 сакавіка
Катэгорыя:Нарадзіліся ў 1973 годзе
Катэгорыя:Нарадзіліся ў Канадзе
Катэгорыя:Асобы Манрэалю
Катэгорыя:Самагубцы
Катэгорыя:Канадзкія літаратары
Катэгорыя:Квэбэцкія пісьменьніцы
Катэгорыя:Памерлі ў 2009 годзе
Катэгорыя:Памерлі 24 верасьня
Гамафобія

**Гамафобія** (ад  — «падобны, аднолькавы»,  — «страх, боязь») — зборнае азначэньне для розных формаў нэгатыўнай рэакцыі на праявы гомасэксуальнасьці, а таксама на зьвязаныя зь ёю грамадзкія зьявы. Гамафобія разглядаецца ў афіцыйных міжнародных дакумэнтах Эўрапарлямэнту, а таксама некаторымі сацыялягічнымі інстытутамі ў адным шэрагу з расізмам, ксэнафобіяй, антысэмітызмам і сэксізмам.

Гамафобія можа даходзіць да забойстваў, тэрарыстычных актаў, інстытуцыяналізаваных сьмяротных прысудаў, як гэта адбываецца ў Аўганістане, Саўдаўскай Арабіі, Іране, Паўночнай Нігерыі, Маўрытаніі, Судане і Емэне або падчас гэнацыднага перасьледу нацысцкім рэжымам эўрапейскіх гомасэксуальных асобаў.

Гамафобія можа мець рознае паходжаньне, якое можа адрозьнівацца ў залежнасьці ад сацыяльнага і гістарычнага кантэксту. Гэта, у прыватнасьці, можа паўстаць з рэлігійных пазыцыяў, з культурных меркаваньняў аб сацыяльнай ролі палоў і сацыяльных нормаў, якія ідуць зь імі, з маральных меркаваньняў, якія прымаюць клінічныя меркаваньні ў якасьці апраўданьня (у мэдыцыне, асабліва ў псыхіятрыі, і ў псыхалёгіі), або з падаўленых гомасэксуальных жаданьняў.

## Дэфініцыя
Гамафобія звычайна азначае «варожае стаўленьне да гомасэксуальных асобаў, мужчынаў або жанчынаў». Упершыню панятак выкарыстаны ў Злучаных Штатах у пачатку 1970-х гадоў, гэты тэрмін потым зьявіўся ў францускамоўных слоўніках у канцы 1990-х гадоў для апісаньня «непрыманьня гомасэксуалізму», «сыстэматычнай варожасьці ў адносінах да гомасэксуалаў» або да «тых, хто праяўляе жаданьне, інтарэс да асобаў свайго полу або маеце зь імі сэксуальныя стасункі».

Тэрмін «гамафобны» апісвае «таго, хто адчувае агіду да гомасэксуалаў» або, шырэй, «да людзей, практыкі або ўяўленіні якіх зьяўляюцца гомасэксуальнымі». 

Для некаторых аўтараў гэты тэрмін ахоплівае наагул нянавісьць да ўсёй ЛГБТК+-супольнасьці.

## Крыніцы


Катэгорыя:Дыскрымінацыя ЛГБТ-пэрсонаў
Катэгорыя:Гомасэксуальнасьць
Катэгорыя:Гвалт над мужчынамі
Катэгорыя:Гвалт над жанчынамі
Катэгорыя:Цкаваньне
Aphrodіte’s Chіld

**Aphrodіte’s Chіld** () — грэцкі рок- і поп-гурт, заснаваны ў 1967 годзе Эвангелясам Папатанасію, пазьней вядомым як Вангеліс (клявішныя, флейты), Дэмісам Русасам (бас, акустычная й электрагітара, вакал), Люкасам Сыдэрасам (ударныя й вакал) і Анаргіросам Кулюрысам (гітара) па мянушцы «Сылвэр».
Першапачаткова яны дасягнулі посьпеху ў Эўропе з такімі гітамі, як «Raіn and Tears», «End of the World», «І Want to Lіve» і «Іt’s Fіve O’Clock», перш чым перайсьці да прагрэсыўнага року зь іхным трэцім і апошнім альбомам, *666* (1972). Амбітны канцэптуальны альбом, натхнёны Адкрыцьцём Яна Багаслова, пазьней атрымаў прызнаньне крытыкаў і зьявіўся ў шэрагу сьпісаў найлепшых прагрэсыўных і псыхадэлічных альбомаў усіх часоў.

## Крыніцы
Нацыянальная ліга чэмпіянату Грузіі па футболе 2025 году

**Нацыянальная ліга 2025 году** — 37-ы розыгрыш найвышэйшага футбольнага дывізіёну Грузіі, які праходзіў з 28 лютага па 6 сьнежня 2025 году. Чэмпіёнам стала «Ібэрыя 1999», якая тым самым здабыла свой трэці тытул у найвышэйшым дывізіёне.

## Клюбы
У турніры бралі ўдзел дзесяць клюбаў, зь якіх дзевяць былі найлепшымі паводле вынікаў папярэдняга сэзону, а «Гарэджы» прасунуўся з Нацыянальнай лігі 2, замяніўшы «Самтрэдыю».

## Табліца


## Вынікі гульняў

## Пераходныя матчы
Па заканчэньні сэзону прайшлі пераходныя матчы, дзе «Тэлаві» і «Гарэджы», якія занялі адпаведна восьмае і дзявятае месцы ў Нацыянальнай лізе, супрацьстаялі «Спаэры» і «Мэшахтэ», якія занялі адпаведна другое і трэцяе месцы ў Нацыянальнай лізе 2. Перамогу па суме дзьвюх сустрэч здабылі «Спаэры» і «Мэшахтэ», якія павысіліся ў Нацыянальную лігу. «Тэлаві» і «Гарэджы» ж адправіліся ў Нацыянальную лігу 2.

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт Нацыянальнай лігі

Катэгорыя:Чэмпіянат Грузіі па футболе
Катэгорыя:2025 год у футболе
Спавіваньне

**Спавіваньне** — заварочваньне немаўля ў тканіну дзеля абмежаваньня руху.

Ажыцьцяўляецца цягам першага году жыцьця дзіцяці. Пялёнкі для гэтага шыюць зь бялізны для ложка. Пры хрышчэньні выкарыстоўваюць пялёнкі з новай, белай тканіны, аздобленай карункамі і вышыўкай. Пры гэтым хросная маці прыносіць у царкву чырвоны (або сіні для хлопчыка) пояс спавівач. Надалей хрэсьбінныя пялёнку і спавівач кладуць у калыску. Пасьля прасаваньня хрэсьбінныя пялёнкі захоўваюць для спавіваньня наступнага дзіцяці дзеля ўзаемнага клопату між патомствам. Тугое спавіваньне робяць для наданьня дзіцяці стройнасьці фігуры і спрыяньня яго росту. Першыя 9 дзён немаўля спавівае бабка-павітуха. Пялёнкі служаць падарункам для бацькоў немаўля ад жанчынаў, якія прыходзяць у адведкі. Першыя 40 дзён пасьля народзінаў дзіцяці пялёнкі сушаць унутры жытла. Мыюць і сушаць пялёнкі зранку і прыбіраюць да заходу сонца. Дзеля захаваньня чысьціні і здароўя пялёнкі выкарыстоўваюць толькі для спавіваньня.

## Крыніцы

Катэгорыя:Клопат пра дзяцей
Катэгорыя:Пара немаўляці
Катэгорыя:Гарсэтныя вырабы
Прэм’ер-ліга чэмпіянату Казахстану па футболе 2025 году

**Прэм’ер-ліга 2025 году** — 34-ы розыгрыш найвышэйшага футбольнага дывізіёну Казахстану, які праходзіў з 1 сакавіка па 26 кастрычніка 2025 году. Чэмпіёнам стаў «Кайрат», які тым самым здабыў свой пяты тытул у найвышэйшым дывізіёне.

## Клюбы
У турніры бралі ўдзел 14 клюбаў, зь якіх 12 былі найлепшымі паводле вынікаў папярэдняга сэзону, а два клюбы прасунуліся зь Першай лігі — «Акжэтпэс» і «Улытаў». Гэтыя клюбы замянілі «Шахтар».

## Табліца


## Вынікі гульняў

## Вонкавыя спасылкі
* Сайт Казаскай лігі

Катэгорыя:Чэмпіянат Казахстану па футболе
Катэгорыя:2025 год у футболе
Пятранэле Арынтайце

**Пятранэле Арынтáйце** часам **Пятранэле Арынтайце-Януцэне** (па-летувіску: *Petronėlė Orintaitė*, *Petronėlė Orintaitė-Janutienė*; 18 лютага 1905, Лепалоты, Лукская воласьць — 16 сьнежня 1999, Лос-Анджэлес, ЗША) — летувіская пісьменьніца, паэтка, пэдагогіца, грамадзкая дзяячка і фэміністка. 
## Жыцьцяпіс

У 1925 годзе скончыла Ваўкавіскую гімназію (каля Мар'ямпалю). У 1929 годзе скончыла гуманітарны факультэт Летувіскага ўнівэрсытэту ў Коўне.

У 1929 г. выкладала у Таўроскай настаўніцкай сэмінарыі, у 1930 г. — у Ваўкавіскай гімназіі. 

У 1932—1937 гадах — настаўніца летувіскай мовы і літаратуры ў Шавельскай гімназіі, кіравала гімназічным гуртком пісьменьнікаў, арганізоўвала асьветніцкія імпрэзы ў горадзе.

У 1936 годзе яна была адзінай сьведкай на вясельлі Саламеі Нерыс з скульптарам Бэрнардам Бучасам. 

У 1937—1939 гадах працавала у Коўне, у 1939—1943 гадах — у Ваўкавішках.

у 1939 годзе пабралася шлюбам з адвакатам Казісам Янутам (1912-2006). У 1941 у іх нарадзіўся сын Данатас Янута.

У 1944 г. выехала у Нямеччыну, у 1945-1949 г. выкладала летувіскую мову і літаратуру ў Аўгсбурскай летувіскай сярэдняй школе.

У 1949 г. пераехала у Чыкага (ЗША), у 1959 г. у Лос-Анджэлес.

У 1999 памерла ў ЗША. Была перапахаваная ў Летуве ва Ўладыслававе (Сувалкія).

## Творчасьць

Першыя творы - вершы - апублікавала ў 1926 г., пісала кнігі для дзяцей. 

Пісала пад псэўданімамі: Zanavykų Ashara, Petro Nella, Balė Vaivorytė, Balė Voveraitė. 

Вершы і апавяданьні друкаваліся ў «Naujoji vaidilutė», «Naujoji Romuva», «Lietuvos aidas», «Dienovidis», «Eglutė» і інш. 

У 1965 годзе апублікавала ўспаміны пра Саламею Нерыс «Ką laumės lemė». 

З 1992 - сябра Хаўрусу летувіскіх пісьменьнікаў.Д 

У рэалістычнай прозе прытрымлівалася фэміністычнага кірунку.

## Творы

#### Паэзія

• Vingių vingiai, 1930
 
• Dirvonų dukterims, 1939

• Šulinys sodyboje, 1951
 
• Legendų liepsnos, 1986 

#### Апавяданьні

• Iš sostinės, 1932 

• Jurgučio pieva, 1938

• Marti iš miesto, 1948

#### Раманы

• Paslėpta žaizda, 1934

• Daubiškės inteligentai, 1937

• Ką laumės lėmė Liepalotų medynuose, Biografija, 2006 

## Крыніцы

Катэгорыя:Нарадзіліся 18 лютага
Катэгорыя:Нарадзіліся ў 1905 годзе
Катэгорыя:Летувіскія паэткі
Катэгорыя:Летувіскія літаратары і літаратаркі
Катэгорыя:Летувіскія пэдагогі
Катэгорыя:Летувіскія грамадзкія дзеячы
Катэгорыя:Летувісы ў ЗША
Катэгорыя:Памерлі ў Лос-Анджэлесе
Катэгорыя:Пахаваныя ў Летуве
Катэгорыя:Летувіскія фэміністкі
Катэгорыя:Памерлі ў 1999 годзе
Катэгорыя:Памерлі 16 сьнежня
Сарматыя

**Сарматыя** () — позьнеантычная назва Ўсходняй Эўропы, асноўным насельніцтвам Сарматыі былі сарматы.

Знаходзіляся ў Паўночным Прычарнамор’і — ад Сармацкіх гор (Бяскіды ў Польшчы), Віслы да Сармацкага мора (Балтыка) і Гіпэрбарэйскіх гор (Урал). Ён згадваецца ў творах антычных аўтараў як прарадзіма качавога іранамоўнага народа сарматаў. У часы Пталемэя лічылася, што мяжа паміж Эўропай і Азіяй праходзіла па Танаісу (Дону), таму Сарматыя падзялялася на *эўрапэйскую* й *азыяцкую*. У працах вучоных эпохі Сярэднявечча й Адраджэньня яно выкарыстоўвалася як сынонім Усходняй Эўропы. Пад Сарматыяй разумелася тэрыторыя Вялікага княства Літоўскага й Каралеўства Польскага (у т.л. тэрыторыі сучаснай Беларусі).

Сарматыя Пталемэя дзялілася на *Азыяцкую* і *Эўрапэйскую*:

### Эўрапэйская Сарматыя

### Азыяцкая Сарматыя

## Крыніцы

Катэгорыя:Сарматы
Катэгорыя:Гістарычныя рэгіёны Беларусі
Катэгорыя:Гістарычныя рэгіёны Польшчы
Катэгорыя:Гістарычныя рэгіёны Ўкраіны
Яблынь-Добкі

**Яблынь-Добкі** () — вёска ў Высокамазавецкім павеце Падляскага ваяводзтва Польшчы. Знаходзіцца ў гміне Новыя Пякуты.

## Насельніцтва
Насельнікі вёскі — каталікі, а па народнасьці — палякі. На стане на 2021 год у вёсцы было 28 насельнікаў. Было 11 двароў.

## Мінулае
Веска была засьценкам. Яна была ваколіцаю, дзе жыла шляхта. Першыя згадкі вёскі былі ў 1528 годзе ў попісе войска Літвы пад назваю **Добкі**. У ім зь Добкаў быў адзін шляхціц Бэрнат Дабковіч

8 сакавіка 1944 году вёска была спаленая разам зь яе насельнікамі. Было забіта нямецкім войскам 91 асоба.

Пасьля вайны вёска была адноўленая.

## Заўвагі

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Польшча ў лічбах
* Памявь па пагром у Яблынь-Добках
* Mieszkańcy gminy Nowe Piekuty uczcili rocznicę pacyfikacji. на ПТБ-1

Катэгорыя:Высокамазавецкі павет
Катэгорыя:Яблынь-Добкі
Катэгорыя:Вёскі Падляскага ваяводзтва
Катэгорыя:Населеныя пункты, згаданыя ў XVI стагодзьдзі
Спаленьне вёскі Яблынь-Добкі ў 1944 годзе

міні|Могілкі ў вёсцы Яблынь-Добкі, дзе пахаваныя загіблыя насельнікі ў 1944 годзе.
**Спаленьне вёскі Яблынь-Добкі** ў 1944 годзе — злачынства ўчыненае ў часы Другое сусьветнае вайны. Па стане на 2025 год Яблынь-Добкі знаходзіцца ў Высокамазавецкім павеце Падляскага ваяводзтва Польшчы. Знаходзіцца ў гміне Новыя Пякуты.

## Насельніцтва
Насельнікі вёскі ў 1944 годзе былі каталікі, а па народнасьці — палякі. На стане на 1944 год у вёсцы больш за 100 насельнікаў. Было 20 двароў.

## Апісаньне
7 сакавіка 1944 году ў вёску Яблынь-Добкі прыйшлі 8 асоб, якія былі ўзброеныя. Іх заўважылі. 8 сакавіка 1944 году ў вёскау прыйшлі слуўі нямецкае жандармэрыі. Іх абстралялі ў вёсцы і адзін немец быў забіты. 8 сакавіка 1944 году вёска была спаленая разам зь яе насельнікамі. Было забіта нямецкім войскам 91 асоба. Было спалена 17 двароў, а толькі 3 захаваліся. Людзей спалілі жывымі. Іх сагналі ў адзін дом, дзе падпалілі дом і закідалі гранатамі людзей у доме.

Пасьля вайны вёска была адноўленая.

## Крыніцы

## Літаратура
* Józef Fajkowski: Wieś w ogniu. Eksterminacja wsi polskiej w okresie okupacji hitlerowskiej. Warszawa: Ludowa Spółdzielnia Wydawnicza, 1972.
* Józef Fajkowski, Jan Religa: Zbrodnie hitlerowskie na wsi polskiej 1939–1945. Warszawa: Książka i Wiedza, 1981.
* Michał Gnatowski, Waldemar Monkiewicz, Józef Kowalczyk: Wieś białostocka oskarża. Ze studiów nad eksterminacją wsi na Białostocczyźnie w latach wojny i okupacji hitlerowskiej. Białystok: OKBZH i Ośrodek Badań Naukowych w Białymstoku, 1981. ISBN 83-00-00323-1.
* Andrzej Jankowski. Wieś polska na ziemiach okupowanych przez Niemcy w czasie II wojny światowej w postępowaniach karnych organów wymiaru sprawiedliwości RFN. „Glaukopis”. 13–14, 2009. ISSN 1730-3419.
* Jan Laskowski (opr.): Rejestr miejsc i faktów zbrodni popełnionych przez okupanta hitlerowskiego na ziemiach polskich w latach 1939–1945. Województwo łomżyńskie. Warszawa: GKBZHwP-IPN, 1985.
* Czesław Madajczyk: Hitlerowski terror na wsi polskiej 1939–1945. Zestawienie większych akcji represyjnych. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1965.
* Marcin Markiewicz. Represje hitlerowskie wobec wsi białostockiej. „Biuletyn IPN”. 12–1 (35–36), grudzień-styczeń 2003-2004.
* Jerzy Smurzyński: Czarne lata na łomżyńskiej ziemi. Masowe zbrodnie hitlerowskie w roku 1939 i latach 1941–1945 w świetle dokumentów. Warszawa, Łomża: Towarzystwo Przyjaciół Ziemi Łomżyńskiej, 1997. ISBN 83-902985-2-X.

Катэгорыя:Высокамазавецкі павет
Катэгорыя:Яблынь-Добкі
Катэгорыя:Ваенныя злачынствы нацыстаў у Беларусі
Катэгорыя:Вёскі, спаленыя падчас Другой сусьветнай вайны
Катэгорыя:Ваенныя злачынствы нацыстаў у СССР
Катэгорыя:1944 год у Беларусі
Катэгорыя:1944 год у Польшчы
Катэгорыя:Нямецкая акупацыя Беларусі (1941—1944)
Катэгорыя:Ваенныя злачынствы нацыстаў у Беларусі
Катэгорыя:Ваенныя злачынствы нацыстаў у Беластоцкай акрузе
Катэгорыя:Ваенныя злачынствы Вэрмахту
Аляксандар Турчын

**Аляксандар Генрыхавіч Турчын** ( 1975, Наваградак, Гарадзенская вобласьць, цяпер Беларусь) — дзяржаўны дзяяч Беларусі.

Былы кіраўнік Апарату Савету міністраў Беларусі (2016—2018) і 8-ы старшыня Менскага абласнога выканаўчага камітэту (2019—2025). 11-ы прэм'ер-міністар Беларусі (ад 2025 году). Кавалер Ордэну Айчыны ІІІ ступені (2024). 

## Жыцьцяпіс
У 1997—1998 гадох працаваў кіраўніком крамы калгасу «Авангард» (Брольнікі, Наваградзкі раён). У 1999—2002 годзе працаваў у Дзяржаўным падатковым камітэце Беларусі падатковым інспэктарам па Наваградзкім раёне. У 2002 годзе скончыў Беларускі дзяржаўны эканамічны ўнівэрсытэт.

У 2003—2004 гадох займаў у кантрольна-рэвізійнай управе Міністэрстве фінансаў Беларусі пасаду галоўнага кантралёра-рэвізора па Гарадзенскай вобласьці. У 2004—2010 гадох быў начальнікам фінансавага аддзелу Карэліцкага раённага выканаўчага камітэту. У 2009 годзе скончыў Акадэмію кіраваньня пры прэзыдэнце Беларусі.

У 2010—2015 гадох працаваў у Менскім абласным выканаўчым камітэце спачатку старшынёй камітэту эканомікі, а з 16 лістапада 2012 году намесьнікам старшыні Менаблвыканкаму. Ад 25 чэрвеня 2015 году па 2016 год быў памагатым прэзыдэнта Беларусі ў якасьці галоўнага інспэктара па Гомельскай вобласьці. У 2016—2018 гадоў быў кіраўніком Апарату Савету міністраў Беларусі. У 2018—2019 гадох займаў пасаду 1-га намесьніка старшыні ўраду Беларусі. Ад 2019 па 10 сакавіка 2025 году ўзначальваў Менскі аблвыканкам. У сьнежні 2024 году атрымаў ордэн Айчыны ІІІ ступені. 10 сакавіка 2025 году ўзначаліў Савет міністраў Беларусі.

## Міжнародныя санкцыі
17 сьнежня 2020 году быў унесены ў Чорны сьпіс Эўразьвязу. 26 студзеня 2021 году да санкцый ЭЗ супраць Турчына далучыліся Альбанія, Ісьляндыя, Ліхтэнштайн, Нарвэгія, Паўночная Македонія, Чарнагорыя. Вялікабрытанія ўнесла Турчына ў свой санкцыйны сьпіс 18 лютага 2021 году, Швайцарыя — 22 сакавіка 2021 году.

## Крыніцы

Катэгорыя:Нарадзіліся ў Наваградку
Катэгорыя:Выпускнікі Беларускага дзяржаўнага эканамічнага ўнівэрсытэту
Катэгорыя:Выпускнікі Акадэміі кіраваньня пры прэзыдэнце Рэспублікі Беларусь
Катэгорыя:Намесьнікі старшынь выканаўчых камітэтаў Беларусі
Катэгорыя:Памочнікі прэзыдэнта Беларусі — інспэктары па Гомельскай вобласьці
Катэгорыя:Намесьнікі прэм’ер-міністраў Рэспублікі Беларусь
Катэгорыя:Старшыні абласных выканаўчых камітэтаў Беларусі
Катэгорыя:Прэм’ер-міністры Рэспублікі Беларусь
Катэгорыя:Беларускія асобы ў Чорным сьпісе ЭЗ
Чэмпіянат футбольнай лігі Ангельшчыны 2022—2023 гадоў

**Чэмпіянат футбольнай лігі Ангельшчыны 2022—2023 гадоў** — 31-ы розыгрыш Чэмпіянату футбольнай лігі пасьля адасабленьня Прэм’ер-Лігі, які праходзіў з 29 ліпеня 2022 году па 8 траўня 2023 году. Пераможцам стаў «Бэрнлі», які разам з «Шэфілд Юнайтэд» і «Лутан Таўн» прасунуўся ў Прэм’ер-Лігу.

## Клюбы
У турніры бралі ўдзел 24 клюбы. У параўнаньні з папярэднім сэзонам адбыліся наступныя зьмены:

### Далучыліся да Чэмпіёншыпу

** Прасунуліся зь Першай лігі **
* Ўіган Атлетык
* Ротэргэм Юнайтэд
* Сандэрлэнд

** Панізіліся з [[Прэм’ер-Ліга 2021—2022 гадоў|Прэм’ер-Лігі]] **
* Бэрнлі
* Ўотфард
* Норыдж Сіці

### Пакінулі Чэмпіёншып

** Прасунуліся ў [[Прэм’ер-Ліга 2022—2023 гадоў|Прэм’ер-Лігу]] **
* Фулгэм
* Борнмут
* Нотынггэм Форэст

** Панізіліся ў Першую лігу **
* Пітэрбара Юнайтэд
* Дэрбі Каўнці
* Барнсьлі

## Табліца


## Вынікі гульняў

## Плэй-оф

## Вонкавыя спасылкі
* Вынікі на footballsite

Катэгорыя:Чэмпіянат Ангельшчыны па футболе
Катэгорыя:2022 год у футболе
Катэгорыя:2023 год у футболе
Чэмпіянат футбольнай лігі Ангельшчыны 2023—2024 гадоў

**Чэмпіянат футбольнай лігі Ангельшчыны 2023—2024 гадоў** — 32-і розыгрыш Чэмпіянату футбольнай лігі пасьля адасабленьня Прэм’ер-Лігі, які праходзіў з 4 жніўня 2023 году па 4 траўня 2024 году. Пераможцам стаў «Лэстэр Сіці», які разам з «Іпсўіч Таўн» і «Саўтгэмптанам» прасунуўся ў Прэм’ер-Лігу.

## Клюбы
У турніры бралі ўдзел 24 клюбы. У параўнаньні з папярэднім сэзонам адбыліся наступныя зьмены:

### Далучыліся да Чэмпіёншыпу

** Прасунуліся зь Першай лігі **
* Плімут Аргайл
* Іпсўіч Таўн
* Шэфілд Ўэнздэй

** Панізіліся з [[Прэм’ер-Ліга 2022—2023 гадоў|Прэм’ер-Лігі]] **
* Лэстэр Сіці
* Лідс Юнайтэд
* Саўтгэмптан

### Пакінулі Чэмпіёншып

** Прасунуліся ў [[Прэм’ер-Ліга 2023—2024 гадоў|Прэм’ер-Лігу]] **
* Бэрнлі
* Шэфілд Юнайтэд
* Лутан Таўн

** Панізіліся ў Першую лігу **
* Рэдынг
* Блэкпул
* Ўіган Атлетык

## Табліца


## Вынікі гульняў

## Плэй-оф

## Вонкавыя спасылкі
* Вынікі на сайце RSSSF

Катэгорыя:Чэмпіянат Ангельшчыны па футболе
Катэгорыя:2023 год у футболе
Катэгорыя:2024 год у футболе
Зьміцер Лукашук

**Зьміцер Лукашук** — беларускі журналіст, музыка і радыёвядоўца.

## Біяграфія

У 1991 г. скончыў факультэт журналістыкі БДУ, працаваў у беларускіх СМІ: «Чырвоная змена», «Рэгіянальная газета», Радыёстанцыя «Беларуская Моладзёжная», Радыё 101,2.

Аўтар большасьці тэкстаў рок-гурта «Крама», а таксама мэнэджар гурту.

Цягам шмат гадоў журналіст, рэдактар і вядоўца на Эўрапейскім радыё для Беларусі. Аўтар цыклю інтэрвію «Ідэя Х» пра беларускую нацыянальную ідэю, таксама выдадзеных у выглядзе трох кнігаў.

## Узнагароды
Неаднаразовы пераможца творчага конкурсу «Вольнае слова», ляўрэят Прэміі імя Сьвятланы Навумавай і іншых беларускіх і замежных журналісцкіх конкурсаў.

Цыкль відэапраграмаў «Ідэя Х» адзначаны ганаровым дыплёмам Беларускай асацыяцыі журналістаў (2019).

## Вонкавыя спасылкі
* Лукашук пра тое, як выглядае нацыянальная ідэя ва ўмовах вымушанага падзелу беларускага грамадства - Наша Ніва, 05.06.2023

## Крыніцы

Катэгорыя:Выпускнікі факультэту журналістыкі БДУ
Катэгорыя:Беларускія журналісты
Доўгагральная пласьцінка

**Доўгагральная пласьцінка** — вінілавая грампласьцінка з хуткасьцю кручэньня 33 абароты на хвіліну і прамерам 30 см.

21 чэрвеня 1948 году «Калюмбійскія запісы» выпусьцілі ў ЗША доўгагральную вінілавую пласьцінку. Для павышэньня якасьці гучаньня і таннасьці ў вытворчасьці скарысталі новавынайдзены вінілят. Вынаходніцтва дазволіла пашырыць паласу частасьцяў запісу ад 50 да 16 000 гэрцаў пры захаваньні тэмбру гуку. Таксама гэта павялічыла дыяпазон запісу да 57 дэцыбэлаў і панізіла ўзровень шумоў, як і падоўжыла якаснае гучаньне да 60 хвілінаў за кошт памяншэньня шырыні канаўкі са 140 да 55 мікронаў. 

У 1952 годзе Беларускі радыёкамітэт выдаў 1-ю доўгагральную пласьцінку зь «Лясной песьняй».

## Крыніцы

Катэгорыя:Аўдыёносьбіты
Катэгорыя:Запісаная музыка
Катэгорыя:Тыпы музычных альбомаў
Катэгорыя:Зьявіліся ў 1948 годзе
Катэгорыя:Вынаходніцтвы XX стагодзьдзя
Катэгорыя:Вынаходніцтвы ЗША
Найвышэйшая ліга чэмпіянату Беларусі па футболе 2025 году

**[[Найвышэйшая ліга чэмпіянату Беларусі па футболе|Найвышэйшая ліга]] [[Чэмпіянат Беларусі па футболе 2025 году|чэмпіянату Беларусі па футболе 2025 году]]** — 35-ы розыгрыш чэмпіянату Беларусі ў Найвышэйшай лізе, які ладзіўся з 13 сакавіка па 30 лістапада 2025 году. Свой тытул абараняла менскае «Дынама», але чэмпіёнам краіны стаў дэбютант МЛ зь Віцебску. Лёсаваньне турніру ладзілася 18 лютага ў Берасьцейскай крэпасьці. 17 лютага 2025 году букмэкерская кампанія Betera стала генэральным партнэрам чэмпіянату.

## Фармат
У розыгрышы бяруць удзел 16 клюбаў, які паводле рэглямэнту згуляюць паміж сабою па два матчы — дома і ў гасьцях. Такім чынам, у рамках турніру будуць праведзена 30 тураў. Паводле вынікаў сэзону каманды, якія занялі 15-е і 16-е месцы ў Найвышэйшай лізе, наўпрост пакінуць турнір, замест іх да лігі далучацца дзьве найлепшыя каманды Першай лігі, а 14-я каманда згуляе два дадатковыя пераходныя матчы з трэцяй камандай Першай лігі за месца ў Найвышэйшай лізе на наступны год.

## Клюбы

## Табліца


## Вынікі гульняў

## Пераходныя матчы
Паводле вынікаў сэзону «Смаргонь», якая заняла 14-е месца, ды «Белшына», якая была на 4-м радку ў Першай лізе, узялі ўдзел у пераходных матчах за права спаборнічаць у Найвышэйшай лізе ў сэзоне 2026 годзе. Беручы пад увагу рэглямэнт, ад Першай лігі мусіў браць удзел гомельскі «Лякаматыў», які заняў трэцяе месца, але гэты клюб ня меў адпаведнага юрыдычнага статусу, каб кваліфікавацца ў Найвышэйшую лігу. Матчы ладзіліся 3 і 6 сьнежня 2025 году. Паводле лёсаваньня першы матч быў згуляны ў Смаргоні, а другі — у Бабруйску. Атрымаўшы перамогу ў другім матчы ў сэрыі пэнальці, «Белшына» забясьпечыла сабе вяртаньне ў Найвышэйшую лігу пасьля трох гадоў адсутнасьці ў эліце.

## Заўвагі

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт Беларускай фэдэрацыі футболу

Катэгорыя:Чэмпіянат Беларусі па футболе
Катэгорыя:2025 год у футболе
Чэмпіянат футбольнай лігі Ангельшчыны 2021—2022 гадоў

**Чэмпіянат футбольнай лігі Ангельшчыны 2021—2022 гадоў** — 30-ы розыгрыш Чэмпіянату футбольнай лігі пасьля адасабленьня Прэм’ер-Лігі, які праходзіў з 6 жніўня 2021 году па 7 траўня 2022 году. Пераможцам стаў «Фулгэм», які разам з «Борнмутам» і «Нотынггэм Форэст» прасунуўся ў Прэм’ер-Лігу.

## Клюбы
У турніры бралі ўдзел 24 клюбы. У параўнаньні з папярэднім сэзонам адбыліся наступныя зьмены:

### Далучыліся да Чэмпіёншыпу

** Прасунуліся зь Першай лігі **
* Гал Сіці
* Пітэрбара Юнайтэд
* Блэкпул

** Панізіліся з [[Прэм’ер-Ліга 2020—2021 гадоў|Прэм’ер-Лігі]] **
* Фулгэм
* Ўэст Бромўіч Альбіён
* Шэфілд Юнайтэд

### Пакінулі Чэмпіёншып

** Прасунуліся ў [[Прэм’ер-Ліга 2021—2022 гадоў|Прэм’ер-Лігу]] **
* Норыдж Сіці
* Ўотфард
* Брэнтфард

** Панізіліся ў Першую лігу **
* Ўікам Ўандэрэрз
* Ротэргэм Юнайтэд
* Шэфілд Ўэнздэй

## Табліца


## Вынікі гульняў

## Плэй-оф

## Вонкавыя спасылкі
* Вынікі на footballsite

Катэгорыя:Чэмпіянат Ангельшчыны па футболе
Катэгорыя:2021 год у футболе
Катэгорыя:2022 год у футболе
Хацунэ Міку

**Хацунэ Міку** ці **Міку Хацунэ** (, Hatsune Miku) (часта пішацца Хацунэ Міку ў адпаведнасьці зь японскім парадкам прозьвішча й імені) ці проста Міку - банк галасоў для праграм VOCALOІD2, VOCALOІD3 і VOCALOІD4 ад кампаніі Yamaha Corporation. Яе выява, зробленая японскім ілюстратарам KEІ Garou, стала лічыцца й увасабляцца як адна з самых вядомых японскіх віртуальных ідалаў, распрацаванага кампаніяй Crypton Future Medіa для другой вэрсыі праграмы сінтэзу голасу VOCALOІD. Яе імя паходзіць ад спалучэньня словаў Hatsu (першы), Ne (гук) і Mіku (будучыня). Галасавыя дадзеныя былі створаны на аснове сэмплаваньня голасу Сакі Фудзіты, японскай актрысы агучваньня. У адрозьненьне ад звычайных сінтэзатараў голасу, Vocaloіd настроены на стварэньне песьняў (асабліва J-Pop). У абнаўленьні Vocaloіd 3 для Хацунэ Міку таксама зьявіўся банк галасоў з фанемамі, неабходнымі для сьпеваў на ангельскай мове.

## Крыніцы

Катэгорыя:Зьявіліся ў 2007 годзе
Катэгорыя:Японскія сьпевакі і сьпявачкі
Катэгорыя:Інтэрнэт-мэмы
Чэмпіянат футбольнай лігі Ангельшчыны 2020—2021 гадоў

**Чэмпіянат футбольнай лігі Ангельшчыны 2020—2021 гадоў** — 29-ы розыгрыш Чэмпіянату футбольнай лігі пасьля адасабленьня Прэм’ер-Лігі, які праходзіў з 11 верасьня 2020 году па 8 траўня 2021 году. Пераможцам стаў «Норыдж Сіці», які разам з «Ўотфардам» і «Брэнтфардам» прасунуўся ў Прэм’ер-Лігу.

## Клюбы
У турніры бралі ўдзел 24 клюбы. У параўнаньні з папярэднім сэзонам адбыліся наступныя зьмены:

### Далучыліся да Чэмпіёншыпу

** Прасунуліся зь Першай лігі **
* Ковэнтры Сіці
* Ротэргэм Юнайтэд
* Ўікам Ўандэрэрз

** Панізіліся з [[Прэм’ер-Ліга 2019—2020 гадоў|Прэм’ер-Лігі]] **
* Борнмут
* Ўотфард
* Норыдж Сіці

### Пакінулі Чэмпіёншып

** Прасунуліся ў [[Прэм’ер-Ліга 2020—2021 гадоў|Прэм’ер-Лігу]] **
* Лідс Юнайтэд
* Ўэст Бромўіч Альбіён
* Фулгэм

** Панізіліся ў Першую лігу **
* Чарлтан Атлетык
* Ўіган Атлетык
* Гал Сіці

## Табліца


## Вынікі гульняў

## Плэй-оф

## Вонкавыя спасылкі
* Вынікі на footballsite

Катэгорыя:Чэмпіянат Ангельшчыны па футболе
Катэгорыя:2020 год у футболе
Катэгорыя:2021 год у футболе
Чэмпіянат футбольнай лігі Ангельшчыны 2019—2020 гадоў

**Чэмпіянат футбольнай лігі Ангельшчыны 2019—2020 гадоў** — 28-ы розыгрыш Чэмпіянату футбольнай лігі пасьля адасабленьня Прэм’ер-Лігі, які пачаўся 2 жніўня 2019 году. У зьвязку з пандэміяй каранавірусу 13 сакавіка 2020 году розыгрыш спынілі. Матчы ўзнавіліся 20 чэрвеня 2020 году, спаборніцтва завяршылася 22 ліпеня 2020 году.

Пераможцам стаў «Лідс Юнайтэд», які разам з «Ўэст Бромўіч Альбіён» і «Фулгэмам» прасунуўся ў Прэм’ер-Лігу.

## Клюбы
У турніры бралі ўдзел 24 клюбы. У параўнаньні з папярэднім сэзонам адбыліся наступныя зьмены:

### Далучыліся да Чэмпіёншыпу

** Прасунуліся зь Першай лігі **
* Лутан Таўн
* Барнсьлі
* Чарлтан Атлетык

** Панізіліся з [[Прэм’ер-Ліга 2018—2019 гадоў|Прэм’ер-Лігі]] **
* Кардыф Сіці
* Фулгэм
* Гадэрсьфілд Таўн

### Пакінулі Чэмпіёншып

** Прасунуліся ў [[Прэм’ер-Ліга 2019—2020 гадоў|Прэм’ер-Лігу]] **
* Норыдж Сіці
* Шэфілд Юнайтэд
* Астан Віла

** Панізіліся ў Першую лігу **
* Ротэргэм Юнайтэд
* Болтан Ўандэрэрз
* Іпсўіч Таўн

## Табліца


## Вынікі гульняў

## Плэй-оф

## Вонкавыя спасылкі
* Вынікі на footballsite

Катэгорыя:Чэмпіянат Ангельшчыны па футболе
Катэгорыя:2019 год у футболе
Катэгорыя:2020 год у футболе
Чэмпіянат футбольнай лігі Ангельшчыны 2018—2019 гадоў

**Чэмпіянат футбольнай лігі Ангельшчыны 2018—2019 гадоў** — 27-ы розыгрыш Чэмпіянату футбольнай лігі пасьля адасабленьня Прэм’ер-Лігі, які праходзіў з 3 жніўня 2018 году па 5 траўня 2019 году. Пераможцам стаў «Норыдж Сіці», які разам з «Шэфілд Юнайтэд» і «Астан Вілай» прасунуўся ў Прэм’ер-Лігу.

## Клюбы
У турніры бралі ўдзел 24 клюбы. У параўнаньні з папярэднім сэзонам адбыліся наступныя зьмены:

### Далучыліся да Чэмпіёншыпу

** Прасунуліся зь Першай лігі **
* Ўіган Атлетык
* Блэкбэрн Ровэрз
* Ротэргэм Юнайтэд

** Панізіліся з [[Прэм’ер-Ліга 2017—2018 гадоў|Прэм’ер-Лігі]] **
* Сўонсі Сіці
* Сток Сіці
* Ўэст Бромўіч Альбіён

### Пакінулі Чэмпіёншып

** Прасунуліся ў [[Прэм’ер-Ліга 2018—2019 гадоў|Прэм’ер-Лігу]] **
* Ўулвэргэмптан Ўандэрэрз
* Кардыф Сіці
* Фулгэм

** Панізіліся ў Першую лігу **
* Барнсьлі
* Бэртан Альбіён
* Сандэрлэнд

## Табліца


## Вынікі гульняў

## Плэй-оф

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Вынікі на footballsite

Катэгорыя:Чэмпіянат Ангельшчыны па футболе
Катэгорыя:2018 год у футболе
Катэгорыя:2019 год у футболе
Рыбная падліва

**Ры́бная падлі́ва** — падліва, вырабленая з рыбы або крылю, якія засольваюць і фэрмэнтуюць да двух гадоў. Гэты соўс лічыцца асноўнай запраўкай ва ўсходнеазіяцкай і паўднёваазіяцкай кухнях, асабліва ў М’янме, Камбоджы, Лаосе, Філіпінах, Тайляндзе і Віетнаме. Некаторыя рыбныя падлівы, падобныя да гарума, выкарыстоўваюцца на Захадзе яшчэ з часоў Старажытнага Рыму. Дзякуючы сваёй здольнасьці надаваць стравам насычаны смак, рыбная падліва сталася папулярнай ува ўсім сьвеце сярод шэф-кухараў і хатніх кулінараў. Ягоны ўмамі смак павязаны з утрыманнем глютаматаў.

Рыбная падліва выкарыстоўваецца як запраўка падчас гатаваньня або ўжо дадаецца ў гатовую страву, а таксама як аснова для дыпаў. У заходніх краінах соевая падліва часам лічыцца вэгетарыянскай альтэрнатывай рыбнай, але іхныя смакі значна розьняцца.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Рэцэпт віетнамскай рыбнай падлівы. HungryHuy.

Катэгорыя:Соўсы
Гран-Канарыя Ляс-Пальмас

**«Гран-Канарыя»** () — гішпанскі баскетбольны клюб зь Ляс-Пальмасу. Каманда спаборнічае ў Лізе АБК, прымаючы супернікаў на Гран-Канарыя арэне.

## Гісторыя
«Гран-Канарыя» быў заснаваны на базе школы Клярэт і цягам многіх гадоў гуляў менавіта пад гэтай назвай. Пасьля ўдалых выступаў у школьных спаборніцтвах быў створаны дарослы клюб, які далучыўся да другога дывізіёну чэмпіянату Гішпаніі. Каманда выступала ў гэтым дывізіёне да 1984 году, калі было пастаноўлена зацьвердзіць новы статут і стаць незалежнай арганізацыяй. Новы статус клюб атрымаў 22 траўня 1985 году, узяўшы назву «Клярэт».

У наступныя гады каманда неаднаразова зьмяняла дывізіёны, вагаючыся паміж Лігай АБК і другім дывізіёнам. У сэзоне 1987—1988 гадоў клюб зьмяніў назоў на «Гран-Канарыю», аддаючы даніну павагі рэгіёну, адкуль паходзіла асноўная частка заўзятараў. 30 чэрвеня 1992 году клюб стаў спартовым акцыянэрным таварыствам, каб адпавядаць патрабаваньням новага гішпанскага спартовага заканадаўства. Пасьля трох сэзонаў у другім дывізіёне каманда паводле вынікаў сэзону 1994—1995 гадоў зноў вярнулася ў Лігу АБК. З таго часу «Гран-Канарыя» трывала замацавалася ў найвышэйшым дывізіёне гішпанскага баскетболу. У красавіку 2015 году каманда дасягнуў фіналу Кубка Эўропы, але ў фінальных сустрэчах саступіла расейскаму «Хімкам». Аднак, ужо празь дзесяць месяцаў клюб упершыню прабіўся ў фінал нацыянальнага турніру. У фінале Кубка Гішпаніі канарцы зазналі паразу ад мадрыдзкага «Рэалу».

24 верасьня 2016 году «Гран-Канарыя» ўзяла першы нацыянальны тытул, адолеўшы супраціў «Барсэлёны» зь лікам 79:59 у фінале Супэркубка Гішпаніі. У чэрвені 2018 году, «Гран-Канарыя» другі раз у гісторыі дасягнула паўфіналу Лігі АБК і ўпершыню ў гісторыі атрымала права на ўдзел у Эўралізе. У галоўным эўрапейскім клюбным турніры гішпанцы выступілі няўдала, стаўшы паводле вынікаў рэгулярнага сэзону толькі 14-мі пры 16-ці ўдзельніках. Цягам сэзону былі здабытыя хатнія перамогу, між тым, над «Барсэлёнай», «Макабі» і «Алімпіякосам».

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйная бачына.

Катэгорыя:Гішпанскія баскетбольныя клюбы
Катэгорыя:Зьявіліся ў 1963 годзе
Спадчына (Менск)

**Менскі культурна-асьветны клюб «Спадчына»** — гісторыка-асьветны клюб. Створаны ў сакавіку 1984 года ў Менску з мэтай прапаганды і папулярызацыі беларускай культуры і гісторыі. Кіраўніцтва ажыцьцяўляе рада. На пасяджэньні запрашаюцца пісьменьнікі, грамадзкія дзеячы, абмяркоўваюцца іх навуковыя паведамленьні і рэфераты.

На дабрачынныя сродкі і ахвяраваньні грамады зроблены і пастаўлены помнікі Максіму Багдановічу ў Яраслаўлі, Францыску Скарыне, Міколу Гусоўскаму (абодва 1998, Менск), Эўфрасіньні Полацкае (1999, Менск, 2000, Полацак), Адаму Багдановічу (1998, Халопенічы).

Пры клубе дзейнічае гурт, які праводзіць беларускія народныя сьвяты (гуканьне вясны, Купальле, Каляды).

Грамада была створаная па рашэньні Райвыканком Партызанскага раёну места Менску было перададзена нежылое памяшчэньне па вул. Мендзялеева, 3. Яно было ва ўласнасьці ЖЭС-23, ЖКГ Партызанскага раёну. Райвыканком вызваліў грамаду «Спадчына» ад платы за карыстаньне памяшканьнем. Настаўніцкая газэта паведаміла пра адкрыцьцё новае грамады ў Менску.

30 сакавіка 1984 году лічыцца днём заснаваньня грамады «Спадчына». Старшынём грамады стаў Анатоль Яўхімавіч Белы. Памяшканьне грамады было пад рамонтам. Толькі 20 лютага 1985 году было ўрачыстае адкрыцьцё клюбу «Спадчына». На гэтай падзеі былі прысутныя пісьменьнікі Янка Брыль, мастакі Генрых Ціхановіч, Мікола Купава, Віктар Шматаў, Мікола Назарчук, Уладзімер Лятун, Алесь Шатэрнік, вучоныя Пётар Садоўскі, Тамара Кароткая і іншыя.

## Крыніцы

## Літаратура
* 

## Вонкавыя спасылкі
* Летапіс грамады Спадчына

Катэгорыя:Грамадзкія арганізацыі Беларусі
Катэгорыя:Зьявіліся ў 1984 годзе
Катэгорыя:1984 год у Менску
Катэгорыя:Арганізацыі, заснаваныя ў 1984 годзе
Катэгорыя:Беларускія клюбы
Катэгорыя:Беларускія культурніцкія арганізацыі
Катэгорыя:Беларускія мастацкія арганізацыі
Ястшэмбскі Вэнгель Ястшэмбе-Здруй

**Ястшэ́мбскі Вэ́нгель** () — польскі валейбольны клюб зь места Ястшэмбе-Здруй. Быў заснаваны ў 1961 годзе. Клюб гістарычна цесна павязаны з здабычай вугалю ў рэгіёне.

## Гісторыя

Гісторыя валейболу ў Ястшэмбе-Здруй пачалася ў 1949 годзе, калі група маладых хлопцаў зь мясцовых школ, ачоленыя спартовым функцыянэрам Янам Мацееўскім, заклала клюб пад назвай ЛЗС. У 1961 годзе клюб спыніў сваё існаваньне, але ў тым жа годзе, у сувязі з ростам насельніцтва, выкліканым пачаткам здабычы вугалю ў рэгіёне, быў створаны новы клюб пад назвай «Гурнік». Клюб складаўся з чатырох сэкцыяў, маючы каманды па боксе, валейболе, футболе і хакеі. У 1970 годзе клюб зьмяніў назву на ГКС. У найвышэйшы польскі дывізіён каманда трапіла ў 1990 годзе.

Напярэдадні сэзону 1990—1991 гадоў сэкцыі настольнага тэнісу, хакею і валейболу аддзяліліся ад асноўнага клюбу, у выніку чаго валейбольная каманда пачала спаборнічаць пад назвай «Ястшэмбе Барыня». У 1991 годзе дружына, ачоленая трэнэрам Браніславам Арлікоўскім, здабыла свой першы мэдаль чэмпіянату Польшчы, заняўшы выніковы трэці радок. У 1993 годзе клюб страціў месца ў элітным дывізіёне, вярнуўшыся да галоўнай лігі толькі ў 1997 годзе. У 1999 годзе галоўным трэнэрам каманды стаў Ян Сух, які ў 2001 годзе здабыў другі камплект бронзавых мэдалёў у гісторыі клюбу. У 2003 годзе ён паўтарыў гэты ж вынік. У 2004 годзе клюб трапіў пад кантроль вугальнай кампаніі JSW, у выніку чаго атрымаў новую назву — «Ястшэмбскі Вэнгель».

У наступныя гады каманда паляпшала свае вынікі. Гэтак у 2006 годзе ястшэмбяне здабылі срэбныя мэдалі айчыннага першынства. У 2010 годзе посьпех паўтарыўся. Не зважаючы на цяжкасьці ў вугальнай галіне і складаных варунках галоўнага спонсара каманды, з 2016 году «Ястшэмбскі Вэнгель» стаў моцным клюбам. У 2021 годзе валейбалісты каманда ўпершыню сталі чэмпіёнамі Польшчы.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт

Катэгорыя:Польскія валейбольныя клюбы
Рэер Вэнэцыя

**«Рэ́ер»** () — італьянскі баскетбольны клюб з Вэнэцыі. Спаборнічае ў Сэрыі А. Клюб мае як мужчынскую, гэтак і жаночую прафэсійныя каманды. Мужчынская каманда чатыры разы станавілася чэмпіёнам Італіі, здабываючы тытул адпаведна ў 1942, 1943, 2017 і 2019 гадах.

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйная бачына.

Катэгорыя:Італьянскія баскетбольныя клюбы
Катэгорыя:Зьявіліся ў 1925 годзе