open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Фугляф’ёрдур (футбольны клюб)

«**Фугляф’ёрдур**» () — фарэрскі футбольны клюб з гораду Фугляф’ёрдуру. Заснаваны ў 1946 годзе. Чэмпіён Фарэрскіх астравоў (1979).

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт

Катэгорыя:Фугляф’ёрдур
Апокрыф

**Апо́крыфы** ( — скрыты, патаемны, таемны), — творы позьнеюдэйскай і раньнехрысьціянскай літаратуры, якія не ўвайшлі ў біблейскі канон.

Паняцьце «апокрыфы» першапачаткова адносілася да твораў гнастыцызму, які імкнуўся захаваць сваё вучэньне ў таямніцы. Пазьней тэрмін «апокрыфы» быў аднесены да раньнехрысьціянскіх тэкстаў (розныя эвангельлі, пасланьні, адкрыцьці), якія не былі прызнаныя хрысьціянскай царквой як «боганатхнёныя» і не ўвайшлі ў біблейскі канон. У сярэднявечнай літаратуры — мастацкія аповесьці, сюжэтна зьвязаныя зь Бібліяй, жыцьцямі сьвятых, легендамі пра рай, пекла, канец сьвету.

Апокрыфы падразьдзяляюцца на старазапаветныя і новазапаветныя.


Катэгорыя:Гісторыя хрысьціянства
Катэгорыя:Рэлігійная літаратура
Арыстарх (Станкевіч)

**Арыста́рх**, сьвецкае імя **Андрэ́й Еўдакі́мавіч Станке́віч** (9 ліпеня 1941, в. Асавецкая Буда Петрыкаўскага раёну Гомельскай вобласьці — 22 красавіка 2012) — архібіскуп Гомельскі й Жлобінскі.

## Біяграфія
Нарадзіўся ў сялянскай сям’і. Пасьля службы ў арміі (1960—1963) працаваў у аўтобусным парку г. Менску. У 1969 годзе скончыў Адэскую духоўную сэмінарыю, у 1973 годзе — Маскоўскую духоўную акадэмію. У чэрвені 1970 году пастрыжаны ў манаства ў Тройца-Сэргіевай ляўры і пасьвечаны ў сан герадыякана, прызначаны памочнікам даглядчыка патрыяршых пакояў патрыярха Пімена. 5 верасьня 1977 году пасьвечаны ў сан гераманаха. У 1978 годзе ўзьведзены ў сан архімандрыта і прызначаны рызьнічым Тройца-Сэргіевай ляўры.

Пастановай Сьвяцейшага Патрыярха Маскоўскага і ўсяе Русі Аляксія II і Сьвятога Сыноду ад 20 ліпеня 1990 году прызначаны япіскапам Гомельскім і Мазырскім. У 1992 глдзе ў сувязі са стварэньнем Тураўскай і Мазырскай епархіі атрымаў тытул «япіскап Гомельскі і Жлобінскі». У лютым 2000 году ўзьведзены ў сан архібіскупа.

Працамі архібіскупа Арыстарха былі здабытыя мошчы і адбылося царкоўнае ўслаўленьне сьвятога Яана Кармянскага.

З 27 ліпеня 2009 году — чалец Міжсаборнай прысутнасьці Расейскае праваслаўнае царквы.

Катэгорыя:Нарадзіліся 9 ліпеня
Катэгорыя:Нарадзіліся ў 1941 годзе
Катэгорыя:Архіяпіскапы Расейскай праваслаўнай царквы
Катэгорыя:Памерлі 22 красавіка
Катэгорыя:Памерлі ў 2012 годзе
Катэгорыя:Пахаваныя ў Гомлі
Сымон Рольфэс

**Сымон Рольфэс** (;  21 студзеня 1982 году, Ібэнбюрэн, Нямеччына) — нямецкі футбаліст, паўабаронца. У 2007—2011 гадах выступаў за нацыянальную зборную Нямеччыны. Завяршыў кар’еру пасьля сэзону 2014—2015 гадоў.

## Кар’ера
### Клюбная
Сымон пачаў сваю кар’еру ў структуры клюбу «Вэрдэр», за рэзэрвовую каманду якога правёў 100 матчаў. У сувязі з тым, што галоўны трэнэр брэмэнцаў Томас Шааф не разглядаў Рольфэса як гульца асноўнага складу, Сымон у 2004 годзе перайшоў у склад аахэнскага клюбу «Алеманія».

2005 год стаў вырашальным для гульца, які стаў фубалістам клюбу «Баер» і з тых часоў стаў улюбёнцам заўзятараў, хутка стаўшы гульцом асноўнага складу й капітанам каманды. Ён стаў свайго роду культавым героем для Левэркузэну, дзякуючы сваім моцным псыхічным атрыбутам, як то высокай хуткасьці працы, працай у камандзе, спартовае майстэрства й уплыў на полі.

### Міжнародная
Рольфэс дэбютаваў у складзе зборнай Нямеччыны ў таварыскім матчы супраць зборнай Даніі 28 сакавіка 2007 году ў Дуйсбургу. Разам з камандай браў удзел у чэмпіянаце Эўропы 2008 году, дзе Нямеччына заняла выніковае другое месца. Сымон прапусьціў чэмпіянат сьвету 2010 году з-за траўмы.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Профіль на афіцыйным сайце «Баеру»
* Профіль на сайце ESPN
* Статыстыка на сайце fussballdaten.de

Катэгорыя:Нямецкія футбалісты
Бельскі павет (Люблінскае ваяводзтва)

**Бельскі павет** () — павет у Люблінскім ваяводзтве Польшчы на мяжы зь Берасьцейскай вобласьцю Беларусі.

Павет быў утвораны 1 студзеня 1999 году ў выніку рэформы адміністрацыйнага падзелу Польшчы. Органы кіраваньня павету знаходзяцца ў Белай, але сам горад да павету не адносіцца, а зьяўляецца асобнай адміністрацыйнай адзінкай. Акрамя Белай гарадамі павету зьяўляюцца Міжрэчча, які знаходзіцца за 24 кілямэтры ад Белай і Тэрэспаль (за 32 км) ад Белай.

Плошча павету складае 2753,67 км².

## Вядомыя ўраджэнцы
* Мітрапаліт Мэльхісэдэк (1879, маёнтак Вітулін — 1931) — беларускі праваслаўны сьвятар, царкоўны дзяяч, мітрапаліт. Першы Прадстаяцель Беларускай аўтакефальнай праваслаўнай царквы (1922—1931).


Катэгорыя:Паветы Люблінскага ваяводзтва
Джон О’Шы

**Джон Фрэнсіс О’Шы** (, ;  30 красавіка 1981 году, Ўотэрфард, Ірляндыя) — колішні ірляндзкі футбаліст, абаронца. Былы гулец нацыянальнай зборнай Ірляндыі. Быў здольны згуляць ня толькі на пазыцыі цэнтральнага ці скрайняга абаронцы, але й на пазыцыі апорнага паўабронцы.

## Кар’ера
### «Манчэстэр Юнайтэд»
Далучыўся да клюбу «Манчэстэр Юнайтэд» ва ўзросьце 17 гадоў. Дэбют у складзе каманды адбыўся 13 кастрычніка 1999 году ў матчы на Кубак Ангельшчыны супраць клюбу «Астан Віла», які скончыўся паразай «чырвоных д’яблаў» зь лікам 0:3. 2000 год правёў у арэндзе ў клюбе «Борнмут», а на наступны год зьехаў гуляць у кантынэнтальную Эўропу, правёўшы некаторы час у складзе бэльгійскага клюбу «Антвэрпэн».

Вярнуўшыся дамоў цягам сэзону 2002—2003 гадоў стаў асноўным гульцом «Манчэстэр Юнайтэд», дэманструючы рознабаковую гульню на ўсіх пазыцыях абароны, а таксама на пазыцыі цэнтральнага паўабаронцы. Паводле выніках сэзону Джон стаў чэмпіёнам Ангельшчыны. У сэзоне 2003—2004 гадоў Рыё Фэрдынанд не гуляў паўгады з-за дыскваліфікацый, атрыманай пасьля пропуску тэсту на допінг. О’Шы замяніў Фэрдынанда ў цэнтры абароны й дапамог «Манчэстэру» выйсьці ў фінал Кубка Ангельшчыны, у якім манкуніянцы абгулялі «Мілўол» зь лікам 3:0.

О’Шы дэманстраваў стабільную гульнявую форму ў сэзоне 2004—2005 гадоў. У той час зьявіліся чуткі аб магчымым сыходзе ірляндца з «Манчэстэра» ў «Лівэрпул» або «Ньюкасл Юнайтэд», аднак гэтага не адбылося. 4 лютага 2007 году, падчас матчу ангельскай Прэм’ер-лігі супраць «Тотэнгэму», Джон замяніў у браме Эдвіна ван дэр Сара, які зламаў нос падчас адбору мяча, бо да таго моманту клюбам былі выкарыстаныя ўсе тры замены.

### «Сандэрлэнд»
7 ліпеня 2011 году Джон О’Шы афіцыйна стаў гульцом «Сандэрлэнда». 30-гадовы ірляндзец падпісаў кантракт на чатыры гады. 27 жніўня О’Шы правёў першы матч за новы клюб, а 29 сьнежня 2012 году Джон упершыню забіў у складзе каманды, што, аднак, не зьберагло «чорных катоў» ад паразы ў матчы супраць «Тотэнгэму».

## Міжнародныя выступы
О’Шы дэбютаваў у складзе нацыянальнай зборнай Ірляндыі 15 жніўня 2001 году, калі ён выйшаў на замену на 84 хвіліне ў хатнім матчы супраць зборнай Харватыі. Ягоны дэбют скончыўся расчараваньнем, бо на Джон харвацкя гульцы зарабілі пэнальці ў кампэнсаваны час, што прывяло ў да голу ў браму Ірляндыі, і выніку гульні 2:2. 19 жніўня 2003 году, О’Шы забіў свой першы гол за нацыянальную каманду й прынес сваёй зборнай перамогу над зборнай Аўстраліяй зь лікам 2:1.

## Дасягненьні
**«Манчэстэр Юнайтэд»**:
* Чэмпіён Ангельшчыны: 2003, 2007, 2008, 2009, 2011
* Уладальнік Кубка Ангельшчыны: 2004
* Уладальнік Кубка футбольнай лігі: 2006, 2009
* Уладальнік Супэркубка Ангельшчыны: 2003, 2007, 2008, 2010
* Пераможца Лігі чэмпіёнаў: 2008
* Пераможца клюбнага чэмпіянату сьвету: 2008

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Профіль на афіцыйным сайце «Манчэстэр Юнайтэд»
* Статыстыка на сайце Soccerbase

Катэгорыя:Ірляндзкія футбалісты
Філіп Вольшайд

**Філіп Вольшайд** (;  6 сакавіка 1989 году, Вадэрн, Нямеччына) — нямецкі футбаліст, які гуляў абаронцам. У 2013 годзе правёў 2 матчы ў складзе нацыянальнай зборнай Нямеччыны.

## Кар’ера
### Клюбная
Філіп нарадзіўся ў Заарляндзе й свае першыя гады правёў правёў у рэгіянальных аматарскіх клюбах. У 2008 годзе гулец быў запрошаны ў клюб «Заарбрукен». За час вытупаў за клюб Філіп выходзіў пераважна на замены, выходзячы ў 30 матчах чэмпіянату. Пасьля таго, як клюб атрымаў павышэньне ў клясе да Рэгіянальнай лігі ў 2009 годзе, Вольшайд вырашыў шукаць новы клюб, якім стаўся «Нюрнбэрг». Філіп падпісаў з баварскім клюбам трохгадовы кантракт.

Спачатку Вольшайд гуляў за рэзэрвовую каманду клюбу, але ў сэзоне 2010—2011 гадоў Філіп дэбютаваў за асноўную каманду, выйшаўшы на поле ў гульні супраць «Кайзэрсьляўтэрну». Неўзабаве ён стаў рэгулярным гульцом каманды й скончыў сэзон займаючы трэцяе месца сярод усіх абаронцаў Бундэсьлігі, паводле рэйтынгу часопіса «Кікер».

У лістападзе 2011 году гулец падпісаў пяцігадовы кантракт з клюбам «Баер», паводле якога ўлетку 2012 году перайшоў у левэркузэнскі клюб.

### Міжнародная
29 траўня 2013 году Філіп дэбютаваў у нацыянальнай зборнай Нямеччыны ў таварыскім матчы супраць зборнай Эквадору ў горадзе Бока-Рэтун, штат Флорыда.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Профіль на афіцыйным сайце «Баеру»
* Статыстыка на сайце transfermarkt.de
* Статыстыка на сайце fussballdaten.de

Катэгорыя:Нямецкія футбалісты
Марат Ізмайлаў

**Марат Ізмайлаў** (, ;  21 верасьня 1982 году, Масква, СССР) — былы расейскі футбаліст, паўабаронца. Гулец нацыянальнай зборнай Расеі. Вядомы дзякуючы вступам за маскоўскі «Лякаматыў» і лісабонскі «Спортынг». Мае татарскае паходжаньне.

## Кар’ера

### «Лякаматыў»
Увесну 2000 году стаў гульцом маскоўскага «Лякаматыва» й дэбютаваў у аснове ў кастрычніку таго ж году, выйшаўшы на замену ў другім тайме таварыскага матчу супраць ЦСКА. У чэрвені 2001 году разам з клюбам атрымаў перамогу ў Кубку Расеі, адзначыўшыся галявой перадачай у фінальным матчы, дзе «Лякаматыў» перагуляў махачкалінскі «Анжы» ў сэрыі пэнальці. У 2002 і 2004 гадох станавіўся чэмпіёнам Расеі, а ў наступныя сэзоны чаргаваў выдатную гульню й цяжкія траўмы.

### «Спортынг»
У 2007 годзе пераехаў у лісабонскі «Спортынг» на правах арэнды. У Партугаліі паказваў больш упэўненую й якасную гульню, у выніку, па заканчэньні сэзону партугальскі клюб выкупіў ягоны трансфэр. У ліпені 2010 году атрымаў траўму на летнім зборы «Спортынгу» ў Францыі, з-за якой быў вымушаны пакінуць збор.

У партугальскім клюбе Марат правёў шмат добрых сэзонаў, стаўшы ўлюбёнцам заўзятараў клюбу.

### «Порту»
8 студзеня 2013 году Ізмайлаў афіцыйна стаў гульцом «Порту», падпісаўшы кантракт на 2,5 году з магчымасьцю падаўжэньня яшчэ на год. Дэбютаваў за новы клюб 13 студзеня ў матчы супраць «Бэнфікі», выйшаўшы на замену на 75 хвіліне сустрэчы пры ліку 2:2.

У 2014 годзе 31-гадовы хаўбэк перайшоў у азэрбайджанскую каманду «Габала» на правах арэнды, якую ўзначальваў Юры Сёмін, пад кіраўніцтвам якога Ізмайлаў гуляў у «Лякаматыве» й зборнай Расеі. У ліпені 2014 году расейскі футбольны клюб «Краснадар» абвесьціў аб пераходзе Ізмайлава ў свой склад на ўмовах гадавой арэнды з правам падаўжэньня пагадненьня. 14 жніўня ў матчы трэцяга тура чэмпіянату Расеі супраць маскоўскага «Спартаку» забіў першы мяч за «Краснадар».

## Міжнародная кар’ера
Свае першыя выклікі ў склад нацыянальнай каманды Марат атрымаў ў 2001 годзе. За нацыянальную зборную Расеі гуляў на чэмпіянаце сьвету 2002 году й чэмпіянаце Эўропы 2004 году, пасьля чаго доўгі час не запрашаўся ў зборную. 25 траўня 2012 году пасьля 6-гадовага перапынку Марат зьявіўся на полі ў таварыскім матчы супраць зборнай Уругваю, у рамках падрыхтоўкі Расеі да чэмпіянату Эўропы 2012 году. На Эўра-2012 Марат выйшаў у матчы супраць зборнай Польшчы, замяніўшы на 79-й хвіліне Алана Дзагоева, таксама Ізмайлаў гуляў у матчы супраць зборнай Грэцыі.

## Дасягненьні
**«Лякаматыў»**:
* Чэмпіён Расеі: 2002, 2004
* Уладальнік Кубку Расеі: 2001, 2007
* Уладальнік Супэркубку Расеі: 2003, 2005
* Уладальнік Кубку чэмпіёнаў Садружнасьці: 2005

**«Спортынг»**:
* Уладальнік Кубку Партугаліі: 2008
* Уладальнік Супэркубку Партугаліі: 2007, 2008

**«Порту»**:
* Чэмпіён Партугаліі: 2013

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Сайт гульца
* Профіль на афіцыйным сайце ФК «Спортынг»
* Статыстыка на National Football Teams

Катэгорыя:Расейскія футбалісты
Суша

Назву **Суша** маюць:

## Населеныя пункты
### [[Беларусь]]
* Суша — вёска ў Лепельскім раёне Віцебскай вобласьці
* Суша — вёска ў Клічаўскім раёне Магілёўскай вобласьці

## Рэкі
### [[Беларусь]]
* Суша — рака ў Клічаўскім і Качэрыцкім раёнах Магілёўскай вобласьці, левы прыток ракі Ольса, басэйн Дняпра

## Падвойныя назвы
* Двор Суша

## Глядзіце таксама
* Сушкі
* Сушына
* Сушышкі
Бастыян Ачыпка

**Бастыян Ачыпка** (;  12 студзеня 1989 году, Бэргіш-Глядбах, Нямеччына) — колішні нямецкі футбаліст, абаронца.

## Кар’ера
Выхаванец клюбаў «Бляў-Вайс Ганд» і «Бэргіш-Глядбах», за якія гуляў з 1994 па 1997 гады. У ліпені 1999 году быў запрошаны ў левэркузэнскі «Баер». Падчас знаходжаньня ў складзе «асьпірынавых» двойчы знаходзіўся ў арэндзе, спачатку ў клюбе «Ганза», а потым у «Санкт-Паўлі».

5 чэрвеня 2012 году падпісаў трохгадовы кантракт з франкфурцкім клюбам «Айнтрахт».

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Профіль на афіцыйным сайце ФК «Баер»
* Профіль на weltfussball.de
* Профіль на fussballdaten.de
* Профіль на сайце transfermarkt.de

Катэгорыя:Нямецкія футбалісты
Стаялава

Назву **Стаялава** маюць:

* Стаялава — вёска ў Клічаўскім раёне Магілёўскай вобласьці
* Стаялава — пасёлак у Клічаўскім раёне Магілёўскай вобласьці
Рон-Робэрт Цылер

**Рон-Робэрт Цылер** (;  12 лютага 1989 году, Кёльн, Нямеччына) — нямецкі футбаліст, брамнік клюбу «Кёльн» і нацыянальнай зборнай Нямеччыны.

## Кар’ера
### Клюбная
Футболам пачаў займацца ў родным горадзе Кёльн, у 2005 годзе зьехаў на стажыроўку ў Ангельшчыну ў клюб «Манчэстэр Юнайтэд», дзе гуляў за юнацкія й рэзэрвовыя каманды. Напрыканцы 2008 году на месяц быў ададзены ў арэнду ў клюб «Нортгэмптан Таўн».

22 красавіка 2010 году Рон-Робэрт падпісаў двухгвдовы кантракт з клюбам «Гановэр-96». Спачатку гулец гуляў толькі за рэзэрвовую каманду, аднак зь цягам часу стаўся першым брамнікам клюбу. 24 чэрвеня 2011 году Цылер падоўжыў кантракт з клюбам да чэрвеня 2015 году.

### Міжнародная
У жніўні 2011 году Рон-Робэрт быў запрошаны ў нацыянальную зборную Нямеччыны. Ягоны дэбют адбыўся 11 лістапада 2011 году ў таварыскай гульні супраць зборнай Украіны, якая скончылася зь лікам 3:3.

## Дасягненьні
**Нямеччына**:
* Чэмпіён сьвету: 2014

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* 
* 
* Профіль на афіцыйным сайце ФК «Гановэр-96»
* Профіль на fussballdaten.de

Катэгорыя:Нямецкія футбалісты
Катэгорыя:Чэмпіёны сьвету па футболе
Свэн Шыплёк

**Свэн Шыплёк** (;  8 лістапада 1988 году, Ройтлінген, Нямеччына) — нямецкі футбаліст, нападнік.

## Кар’ера
У 2007 годзе Свэн скончыў юнацкую каманду клюбу «Ройтлінген-05» і стаў гульцом асноўнай каманды, падпісаўшы зь ёй свой ​​першы прафэсійны кантракт. Дэбют у дарослым футболе адбыўся 28 ліпеня 2007 году ў госьцевым паядынку першага туру Паўднёвай Рэгіяналлігі супраць «Баварыі-2», які скончыўся нулявой нічыёй.

З 2008 году гуляў за клюб «Штутгарт», у асноўным праводзячы матчы за другую каманду клюбу. У асноўнай камандзе дэбютаваў 22 студзеня 2011 году, выйшаўшы ў стартавым складзе ў выязной гульні супраць дортмундзкай «Барусіі».

9 траўня 2011 году падпісаў трохгадовы кантракт з клюбам «Гофэнгайм».

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Профіль на афіцыйным сайце ФК «Гофэнгайм»
* Профіль на fussballdaten.de
* Профіль на weltfussball.de
* Профіль на transfermarkt.de

Катэгорыя:Нямецкія футбалісты
Кевін Трап

**Кевін Трап** (;  8 ліпеня 1990 году, Мэрцых, Нямеччына) — нямецкі футбаліст, брамнік францускага клюбу «Парыж» і нацыянальнай зборнай Нямеччыны.

## Кар’ера
Трап пачаў сваю прафэсійную кар’еру ў клюбе «Кайзэрсьляўтэрн», дэбютаваўшы ў камандзе 9 жніўня 2008 году ў матчы на Кубак Нямеччыны супраць «Карл Цайсу».

Пасьля вылету клюбу з Бундэсьлігі ў 2012 годзе Трап далучыўся да франкфурцкага «Айнтрахту», сума трансфэру склала 1,5 млн эўра. Пагадненьне гульца з клюбам разьлічана да 30 чэрвеня 2016 году. У новым клюбе Кевін здолеў выцесьніць са складу брамніка Ока Нікалава, а таксама зрабіў вялікі ўнёсак на моцныя выступы клюбу, які скончыў першы этап чэмпіянату на чацьвертым месцы.

## Дасягненьні
**«Пары Сэн-Жэрмэн»**:
* Чэмпіён Францыі: 2016, 2018
* Уладальнік Кубка Францыі: 2017, 2018
* Уладальнік Кубка францускае лігі: 2017, 2018
* Уладальнік Супэркубка Францыі: 2015, 2016, 2017, 2018, 2019

**«Айнтрахт»**:
* Пераможца Лігі Эўропы: 2022

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Профіль на афіцыйным сайце ФК «Айнтрахт» Франкфурт
* Профіль на weltfussball.de
* Профіль на fussballdaten.de
* Профіль на сайце kicker.de
* Профіль на сайце transfermarkt.de

Катэгорыя:Нямецкія футбалісты
Крыстыян Трэш

**Крыстыян Трэш** (;  1 верасьня 1987 году, Інгальштат, Нямеччына) — былы нямецкі футбаліст, правы абаронца.

## Кар’ера
### Клюбная
Сваю прафэсійную кар’еру Крыстыян пачаў у «Штутгарце» ў матчы супраць «Шальке-04». Свой першы гол за клюб Трэш забіў у гульні супраць «Вэрдэру». 21 студзеня 2009 году гулец падоўжыў свой ​​кантракт з клюбам да лета 2012 году.

25 ліпеня 2011 году Трэш афіцыйна стаў гульцом «Вольфсбургу».

### Міжнародная
19 траўня 2009 году Трэш быў уключаны ў склад зборнай Нямеччыны для ўдзелу ў туры па Азіі. Ён дэбютаваў у матчы супраць зборнай Аб’яднаных Арабскіх Эміратаў 2 чэрвеня, выйшаўшы на 79 хвіліне замест Андрэаса Гінкеля.

## Дасягненьні
**«Вольфсбург»**:
* Уладальнік Кубка Нямеччыны: 2015
* Уладальнік Супэркубка Нямеччыны: 2015

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт гульца
* Профіль на fussballdaten.de
* Профіль на сайце transfermarkt.de

Катэгорыя:Нямецкія футбалісты
Гранада (футбольны клюб)

«**Грана́да**» () — прафэсійны гішпанскі футбольны клюб з гораду Гранады, які знаходзіцца ў аўтаномнай супольнасьці Андалюзія. Клюб быў заснаваны 14 красавіка 1931 году, хатнія матчы праводзіць на стадыёне «Нуэва Лёс-Кармэнэс», умяшчальнасьцю 22 524 месцы. «Гранада» ёсьць трэцім клюбам Андалюзіі пасьля «Бэтысу» й «Сэвільлі», якія бралі ўдзел у розыгрышы Ля Лігі, дэбютаваўшы ў сэзоне 1941—1942 гадоў.

## Гісторыя
«Гранада» была заснавана 14 красавіка 1931 году, першапачаткова пад назовам «Рэкрэатыва дэ Гранада». Першым прэзыдэнтам клюбу быў Хуліё Лёпэс Фэрнандэс.

Першы футбольны матч клюб правёў супраць клюбу «Дэпартыва Хаэн», атрымаўшы перамогу зь лікам 2:1. Першы гол у матчы й у гісторыі клюбу забіў Антоніё Бамбільяр. У сэзоне 1931—1932 гадоў клюб атрымаў перамогу ў Тэрсэры.

Пасьля некалькіх прасоўваньняў у больш высокія дывізіёны ў сэзоне 1941—1942 гадоў «Гранада» атрымала права ўдзелу ў Ля Лізе. З гэтых часоў да 1980-х гадоў клюб вагаўся паміж Ля Лігай і Сэгундай, а сапраўдным залатым стагодзьдзем клюбу сталі 1970-я гады. Найлепшымі вынікамі выступаў каманды сталі сэзоны 1971—1972 і 1973—1974 гадоў, калі клюб двойчы займаў шостае месца.

У 1959 годзе «Гранада» дасягнула свайго самага вялікага выступу, стаўшы фіналістам Кубку Гішпаніі. У фінале, які прайшоў на стадыёне «Сант’яга Бэрнабэў», каманда з поўдня Гішпаніі атрымала паразу ад «Барсэлёны» зь лікам 4:1.

У 1980-х гадох, «Гранада» некаторы час правяла ў Сэгундзе, але большую частку дзесяцігодзьдзя прыпалі на выступы ў Сэгундзе Б, апусьціўшыся яшчэ на ўзровень ніжэй у сэзоне 2002—2003 гадоў, у сувязі зь наяўнасьцю запазычанасьці перад сваімі гульцамі. Пасьля чатырох сэзонаў у чацьвертым дывізіёне, былы прэзыдэнт «Рэалу» Лярэнса Санс, разам са сваім сынам Пака, далучыўся да клюбу. Зь іхнай дапамогай, андалюзійскі клюб быў зноўку павышаны да трэцяга дывізіёну.

У гэты ж час у клюбе меліся пэўныя фінансавыя праблемы, і каманда нават была блізкая да ліквідацыі ўлетку 2009 году. Выйсьце з крызісу была знойдзенае ў супрацы з італьянскім клюбам «Удынэзэ». Такім чынам, італьянцы вялікую колькасьць гульцоў выпраўлялі ў арэнду да гішпаскана клюбу, каб яны мелі гульнявую практыку й здабывалі пэўны досьвед. Праз год год «Гранада» здабыла перамогу ў сваёй групе і, перамогшы ў плэй-оф «Алькаркон», прасунулася да Сэгунды пасьля 22-гадовай адсутнасьці. Сэзон 2010—2011 гадоў дружына скончыла на 5 месцы, маючы ў сваім складзе шмат гульцоў з «Удынэзэ». У той сэзон дзеяла новая сыстэма плэй-оф, таму, здабыўшы перамогі над «Сэльтай» і «Эльчэ», «Гранада» па 35-гадовай адсутнасьці вярнулася ў Ля Лігу. У чэрвені 2016 году кітайскі бізнэсовец Цзян Ліжанг стаў новым уладальнікам клюбу, выкупіўшы кантрольную долю ў сям’і Поцца. Пасьля шасьці сэзонаў у элітным дывізіёне клюб паводле вынікаў сэзону 2016—2017 гадоў быў вымушаны сысьці ў Сэгунду, фінішаваўшы на апошнім 20 радку.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт клюбу
* Неафіцыйны сайт клюбу
* Профіль клюбу на сайце Futbolme
* Профіль клюбу на сайце BDFutbol

Катэгорыя:Гранада
Катэгорыя:Зьявіліся ў 1931 годзе
Эльчэ (футбольны клюб)

«**Эльчэ**» () — прафэсійны гішпанскі футбольны клюб з гораду Эльчэ. Клюб быў заснаваны ў 1923 годзе ў выніку зьліцьця ўсіх клюбаў гораду. Хатнія матчы каманда праводзіць на стадыёне «Мануэль Мартынэс Валера», умяшчальнасьцю 36 017 месцаў.

## Гісторыя
### Раньнія гады
«Эльчэ» быў заснаваны ўлетку 1923 году, пасьля аб’яднаньня ўсіх футбольных камандаў гораду. Першая ў гульня новага клюбу прайшла супраць каманды «Манавар», дзе «Эльчэ» атрымаў перамогу над гаспадарамі поля зь лікам 4:0. Але першым афіцыйным быў матч супраць клюбу «Крэвільлентэ Дэпартыва», дзе «Эльчэ» зноўку быў мацнейшым зь лікам 2:0. Свой першы сэзон 1929—1930 гадоў клюб правёў у Тэрсэры, дасягнуўшы прасоўваньня ў Сэгунду ў 1934 годзе. Праз шэсьць гадоў клюб вылецеў зь лігі, аднак на наступны год зноўку вярнуўся ў яе.

У канцы 1950-х гадоў «Эльчэ» пасьлядоўна прасунулася з трэцяга дывізіёну ў Ля Лігу, забясьпечыўшы выніковы посьпех перамогай зь лікам 3:0 над клюбам «Тэнэрыфэ» ў 1959 годзе.

### Ля Ліга
«Эльчэ» распачаў свае выступы ў Ля Лізе нічыёй зь лікам 1:1 супраць «Рэал Аўеда», першым узяцьцем брамы суперніка адзначыўся Вісэнтэ Пает. Клюб фінішаваў на 10 месцы з 16, на дзевяць пунктаў апярэдзіўшы «Асасуну», якая паводле выніках вылецела зь лігі. Першы сэзон уключаў у сабе гэткія падзеі, як хатняя перамога над «Барсэлёнай» зь лікам 2:1 і буйную паразу мадрыдзкаму «Рэалу» зь лікам 2:11. У наступным сэзоне клюб заняў 14 месца й прыняў удзел у матчах за права застацца ў найвышэйшым дывізіёне, дзе сустракаўся з клюбам «Атлетыка» з Сэўты, атрымаўшы паразу 0:1 у першай гульні й перамогшы клюб з афрыканскага берагу зь лікам 4:0.

Свайго найлепшага выніку «Эльчэ» дасягнуў у сэзоне 1963—1964 гадоў, калі клюб заняў выніковы 5 радок у табліцы. Сэзон таксама сьведчыў у посьпех рэзэрвовай каманды, якая здолела прасунуцца ў Сэгунду. У 1969 годзе клюб дасягнуў свайго першага й пакуль адзінага фіналу Кубку Гішпаніі, пасьля пасьлядоўнымі перамогамі над «Пантэвэдрай», «Валенсіяй» і «Рэал Сасьедадам». У паўфінале супраць апошняга «Эльчэ» атрымаў перамогу зь лікам 2:0 у перагулёўцы на нэўтральным полі ў Мадрыдзе. Фінал прайшоў 15 чэрвеня на стадыёне «Сант’яга Бэрнабэў», дзе ўладальнікам прэстыжнага трафэю стаўся басконскі клюб «Атлетык» зь Більбао.

## Склад
: *Актуальны на 21 лютага 2026 году*

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт клюбу
* Профіль клюбу на сайце Futbolme
* Профіль клюбу на сайце BDFutbol

Катэгорыя:Эльчэ
Катэгорыя:Зьявіліся ў 1923 годзе
Рэал Вальядалід

«**Рэа́л Вальядалі́д**» () — прафэсійны гішпанскі футбольны клюб з гораду Вальядалід, які знаходзіцца ў аўтаномнай супольнасьці Кастылія і Леон. Клюб быў заснаваны 20 чэрвеня 1928 году, хатнія матчы праводзіць на стадыёне «Нуэва Хасэ Сарыльля», умяшчальнасьцю 26 512 месцаў. У сьпісе клюбаў Ля Лігі ўсіх часоў займае 14 радок.

На рахунку клюбу маецца перамога ў Кубку Гішпанскай лігі ў сэзоне 1983—1984 гадоў, выхад у кваліфікацыю Кубка ўладальнікаў кубкаў у сэзоне 1989—1990 гадоў, выхад у першы раўнд Кубка УЭФА ў сэзоне 1984—1985 гадоў, у другі раўнд Кубка УЭФА ў сэзоне 1997—1998 гадоў, шостае месца ў чэмпіянаце ў сэзоне 1962—1963 гадоў. «Рэал Вальядалід» правёў больш за 39 сэзонаў у Ля Лізе, больш за 30 сэзонаў у другім і 9 сэзонаў у трэцім дывізіёне. Асноўнымі колерамі клюбу зьяўляюцца белы й фіялетавы. На эмблеме клюбу намаляваныя чырвона-залаты герб Вальядаліду, колеры клюбу й карона, якая сымбалізуе каралеўскае заступніцтва.

## Гісторыя

«Рэал Вальядалід» быў утвораны пры аб’яднаньні двух клюбаў — «Рэал Юніён Дэпартыва дэ Вальядалід» і «Клюб Дэпартыва Эспанёл». Каманда ўпершыню паднялася ў першы дывізіён чэмпіянату Гішпаніі ў сэзоне 1947—1948 гадоў, заваяваўшы тытул чэмпіёна ў другім дывізіёне. У наступным сэзоне «Рэал Вальядалід» разьвіў посьпех і выйшаў у фінал Кубка Гішпаніі. У фінальным матчы, які адбыўся на стадыёне «Сант’яга Бэрнабэў», «Рэал Вальядалід» атрымаў паразу ад клюбу «Атлетык Більбао» зь лікам 4:1.

Каманда правяла наступнае дзесяцігодзьдзе ў Ля Лізе. Затым рушыў усьлед вылет у другі дывізіён. Знаходжаньне ў другім эшалёне гішпанскага футболу вырабілася часовым, то бок у сэзоне 1958—1959 гадоў «Вальядалід» пад кіраўніцтвам галоўнага трэнэра Хасэ Люіса Саса разграміў клюб «Тэраса» зь лікам 5:0 і вярнуўся ў першы дывізіён. Саса зрабіў значны ўнёсак у гісторыі клюбу. Першапачаткова ён быў галкіпэрам, затым займаў шэраг адміністрацыйных пастоў і, у канчатковым выніку стаў прэзыдэнтам «Рэалу».

У наступныя гады каманда неаднаразова пераходзіла ў другі дывізіён, затым вярталася ў першы. У сэзоне 1970—1971 гадоў «Рэал Вальядалід» вылецеў у трэці дывізіён. У 1984 годзе, атрымаўшы перамогу над мадрыдзкім «Атлетыка», каманда заваявала Кубак Гішпанскай лігі — розыгрыш якога праводзіўся ў першай палове 1980-х гадоў. Вярнуўшыся ў Ля Лігу ў 1992—1993 гадох клюб правёў у ёй адзінаццаць гадоў. Найлепшым вынікам гэтага пэрыяду было сёмае месца ў чэмпіянаце ў сэзоне 1996—1997 гадоў. Пасаду галоўнага трэнэра «Вальядаліду» некаторы час займаў Рафаэль Бэнітэс, які да гэтага выконваў абавязкі галоўнага настаўніка ў клюбе «Кастыльля», рэзэрвовай камандзе мадрыдзкага «Рэалу». Празь некаторы час у клюб таксама перайшло некалькі гульцоў з гэтай каманды. «Рэал Вальядалід» зноўку адправіўся ў Сэгунду ў сэзоне 2003—2004 гадоў.

## Дасягненьні
* Кубак Гішпанскай лігі: 1984

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт клюбу
* Профіль клюбу на сайце Futbolme 
* Профіль клюбу на сайце BDFutbol 

Катэгорыя:Вальядалід
Катэгорыя:Футбольныя клюбы, заснаваныя ў 1928 годзе
Катэгорыя:1928 год у Гішпаніі
Дом-музэй I зьезду РСДРП

**Дом-музэ́й І зье́зду РСДРП** — музэй у Менску, філія Нацыянальнага гістарычнага музэю Рэспублікі Беларусь. Экспазыцыя месьціцца ў доме, дзе ў 1898 годзе праходзіў 1-ы зьезд Расейскай сацыял-дэмакратычнай работніцкай партыі.
    
## Гісторыя

Дом-музэй І зьезду РСДРП адкрыты 14 сакавіка 1923 годзе ў дзень 25-годзьдзя зьезду. Музэй зрабіўся важкім элемэнтам прапаганды камуністычных ідэяў марксізму-ленінізму ў СССР. Уся экспазыцыя займала ўсяго адзін пакой — той, у якім і праходзіла пасяджэньне. Складалася яна з мэмарыяльнай часткі й дапаўнялася тэмамі, прысьвечанымі барацьбе У. Леніна па стварэньню бальшавіцкай партыі новага тыпу, успамінамі ўдзельнікаў зьезду. Астатняя частка дому заставалася жылой аж да 1941 году.

У часы вайны 24 чэрвеня 1941 году будынак музэю падчас нямецкіх авіяналётаў на Менск быў разбураны. У 1948 годзе па захаваных дакумэнтах дом цалкам адноўлены. Знаходзіўся на былой Захар’еўскай вуліцы. У 1953 годзе ў сувязі з рэканструкцыяй Ленінскага праспэкту й плошчы Перамогі Дом-музэй быў перанесены бліжэй да берагу р. Сьвіслач, дзе ён знаходзіцца й цяпер.

Музэй зрабіўся візытнай карткай БССР, абавязковым аб’ектам для наведваньня ўрадавых дэлегацыяў, турыстычных групаў, школьнікаў і студэнтаў. За пасьляваенны час яго бясплатна наведала каля 8 мільёнаў чалавек. Сярод знакамітых наведвальнікаў былі лідэры міжнароднага камуністычнага руху: Фідэль Кастра, Ха Шы Мін, Леанід Брэжнеў і іншыя.

На 1984 год музэй складаўся з 7 пакояў, два зь якіх — мэмарыяльныя. 5 пакояў былі адведзеныя пад тэматычную экспазыцыю.

Пасьля развалу СССР і ліквідацыі КПСС ў 1991 годзе музэй быў закрыты. 10 лютага 1992 году будынак перадалі Міністэрству культуры й ён стаў філіяй Нацыянальнага музэю гісторыі й культуры Беларусі. У 1995 годзе ў ім адкрылася новая экспазыцыя, якая прапагандавала І зьезд РСДРП ужо як зьезд ня будучых камуністаў, а сацыял-дэмакратаў заходнеэўрапейскай арыентацыі й сацыялістычную ідэю ў цэлым сьвеце.

У 2007 годзе пасьля капітальнага рамонту будынка была зацьверджаная новая тэматычная структура экспазыцыі з наступных блёкаў: «Горад», «Гараджане», «Зьезд», «Музэй». Савецкі пэрыяд вырашылі адлюстроўваць празь зьменныя выставы ў другой палове музэю праз доўгатэрміновы выставачны праект «Сымбалі эпохі».

## Крыніцы й заўвагі

## Літаратура
* Минск : энцикл. справ. ― Мн.,1983. (БА187420)
* Республика Беларусь : энциклопедия. Т. 3. — Мн., 2006.
* Дом-музей I з’езда РСДРП / / Энцыклапедыя гісторыі Беларусі. -Мн., 1996. — Т. 3. — С. 269.
* Миронова Ж. Н. Дом-музей I съезда РСДРП. — Мн.: Беларусь, 1983. — [47] с.
* Волчков В. Приходите, смотрите, выводы делайте сами / / Вечерний Минск. — 1998. — 13 марта.
* Дзяргач І. Абязлюдзела ў доме над Свіслаччу / / Народная газета. — 1992. — 19 лют.
* Кравченко А. Увидеть прошлое и подумать о будущем / / 7 дней. — 1996. — 13 июля.
* Кривец О. Мирно тикают часы… / / 7 дней. — 1999. — 22 мая.
* Музей застаецца дзяржаўным / / Культура. — 1995. — 9-15 жн. (№ 29).
* Сіманюкоў С. Адкінуўшы ўсё непатрэбнае… / / Культура. — 1998. — 16-22 мая (№ 18).

## Вонкавыя спасылкі

* Старонка музэю на сайце Нацыянальнага гістарычнага музэю Рэспублікі Беларусь

Катэгорыя:Музэі Менску
Каўпіта

Назву **Каўпіта** маюць:

* Каўпіта — рака ў Краснапольскім раёне Магілёўскай вобласьці і Чачэрскім раёне Гомельскай вобласьці, правы прыток ракі Беседзь, басэйн Дняпра
* Каўпіта — пасёлак у Краснапольскім раёне Магілёўскай вобласьці
Грыбы (неадназначнасьць)

Назву **Грыбы** маюць:

* Грыбы — царства жывой прыроды
* Грыбы — вёска ў Краснапольскім раёне Магілёўскай вобласьці Беларусі

## Глядзіце таксама
* Грыб
* Грыбава
* Грыбавец
* Грыбаўцы
* Грыбаўшчына
* Грыбіна
* Грыбкі
* Грыбна
* Грыбное
* Грыбова
* Грыбоўцы
* Грыбоўшчына
Жулію Сэзар Суарэс Эсьпіндола

**Жулію Сэзар Суарэс Эсьпіндола** (;  3 верасьня 1979 году, Дукі-дзі-Кашыяс, Бразылія) — бразыльскі футбаліст, брамнік. У 2004—2014 гадах выступаў за нацыянальную зборную Бразыліі. Вядомы дзякуючы працяглым выступам за італьянскі клюб «Інтэр».

У 2009 годзе Міжнародная фэдэрацыя футбольнай гісторыі й статыстыкі абрала Жулію Сэзара трэцім брамнікам сьвету пасьля Ікера Касыльяса й Джанлюіджы Буфона.

## Кар’ера
### Клюбная
Жулію Сэзар, які нарадзіўся ў штаце Рыю-дэ-Жанэйру, пачаў сваю спартовую кар’еру ў клюбе «Гражан Каўнтры Клуб», дзе ён правёў сваё дзяцінства. Пасьля гэтага ён на працягу 6 гадоў гуляў за «Фламэнгу» з Рыю-дэ-Жанэйру.

У 2004 годзе Жулію Сэзар падпісаў кантракт зь «Інтэрам», але з-за перавышэньня ліміту легіянэраў у клюбе ня трапіў у заяўку й быў аддадзены ў арэнду ў «К’ева», за які аднак не згуляў ніводнай гульні. У жніўні 2005 году гулец вярнуўся ў «Інтэр» і падпісаў зь ім трохгадовы кантракт. На пазыцыі асноўнага брамніка клюбу ён зьмяніў Франчэска Тольда.

У жніўні 2012 году Жулію Сэзар падпісаў чатырохгадовы кантракт з ангельскім клюбам «Кўінз Парк Рэйнджарз». За ангельскі клюб дэбютаваў 15 верасьня ў гульні супраць супраць «Чэлсі», якая скончылася нулявой нічыёй. Ён стаў першым брамнікам каманды, выцесьніўшы брамніка нацыянальнай зборнай Ангельшчыны Робэрта Грына, які сеў на лаўку запасных.

### Міжнародная
Жулію Сэзар зьявіўся ў заяўцы зборнай Бразыліі ў 2003 годзе, не правёўшы ніводнай гульні ў Кубку канфэдэрацыяў 2003 году, а дэбютаваў у зборнай 8 ліпеня 2004 году. Ён стаў пераможцам Кубку Амэрыкі 2004 году.

## Дасягненьні
**«Фламэнгу»**:
* Чэмпіён штату Рыю-дэ-Жанэйру: 1999, 2000, 2001, 2004
* Уладальнік Кубка чэмпіёнаў Бразыліі: 2001
* Уладальнік Кубка Мэркасур: 1999
* Уладальнік Кубка Гуанабара: 1999, 2001, 2004
* Уладальнік Трафэя Рыю: 2000

**«Інтэрнацыянале»**:
* Чэмпіён Італіі: 2006. 2007, 2008, 2009, 2010
* Уладальнік Кубка Італіі: 2006, 2010, 2011
* Уладальнік Супэркубка Італіі: 2005, 2006, 2008, 2010
* Пераможца Лігі чэмпіёнаў: 2010
* Пераможца клюбнага чэмпіянату сьвету: 2010

**«Бэнфіка»**:
* Чэмпіён Партугаліі: 2015, 2016, 2017
* Уладальнік Кубка Партугаліі: 2017
* Уладальнік Кубка партугальскае лігі: 2015
* Уладальнік Супэркубка Партугаліі: 2016

**Бразылія**:
* Уладальнік Кубку Амэрыкі: 2004
* Уладальнік Кубку канфэдэрацыяў: 2009

## Асабістае жыцьцё
Жанаты з бразыльскай акторкай і мадэлькай Сюзанай Вагнэр, разам зь якой выхоўвае дваіх дзяцей.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Профіль на афіцыйным сайце ФК «Інтэрнацыянале»
* Профіль на FIFA
* Профіль на Sambafoot
* Профіль на SoccerSurfer

Катэгорыя:Бразыльскія футбалісты
Т’ягу Сылва

**Т’я́гу Эмілія́ну да Сы́лва** (;  22 верасьня 1984 году, Рыю-дэ-Жанэйру, Бразылія) — бразыльскі футбаліст, абаронца партугальскага клюбу «Порту» і нацыянальнай зборнай Бразыліі.

## Кар’ера
### Раньнія гады
Першай дарослай камандай Т’ягу Сылвы быў «Жувэнтудэ», неўзабаве ён прыцягнуў увагу эўрапейскіх клюбаў і адправіўся спачатку ў «Порту», а затым у 2005 годзе ў маскоўскае «Дынама», якое тады актыўна закупляла партугальскіх і бразыльскіх легіянэраў. Т’ягу знаходзіўся толькі ў арэндзе, тэрмін якой скончыўся ў 2007 годзе, тады як кантракт з «дынамаўцамі» ў футбаліста дзейнічаў яшчэ да канца 2008 году. У Расеі Т’ягу сур’ёзна захварэў на сухоты. У 2006 годзе абаронца вярнуўся на радзіму, дзе выступаў за «Флумінэнсі». Ён стаў адным зь лідэраў каманды, якая здолела дайсьці да фіналу Кубку Лібэртадорэс у 2008 годзе.

### «Мілян»
У сьнежні 2008 году Т’ягу далучыўся да «Міляну» за 10 мільёнаў эўра. Дэбютаваў за клюб у таварыскай гульні супраць «Гановэру-96». Афіцыйны дэбют адбыўся ў матчы супраць «Сіены» на старце сэзону 2009—2010 гадоў. У цэлым правёў сэзон на высокім узроўні, практычна не дапускаючы памылак, і зрэдку атрымліваючы траўмы. Улетку 2010 году гульцом зацікавіўся мадрыдзкі «Рэал», але «Мілян» адмовіў гішпанцам у продажы. 18 траўня 2011 году гулец падоўжыў кантракт зь «Мілянам» тэрмінам да 30 чэрвеня 2016 году.

### «Пары Сэн-Жэрмэн»
14 ліпеня 2012 году гулец падпісаў кантракт з францускім клюбам «Пары Сэн-Жэрмэн» тэрмінам на 5 гадоў. Паводле дамовы гадавая заробная плата гульца склала 12 мільёнаў эўра. У першым сэзоне выступаў за францускі клюб каманда сталася чэмпіёнам Францыі.

## Міжнародныя выступы
Т’ягу Сылва быў абраны Дунгам да Алімпіяды 2008 году ў склад алімпійскай зборнай Бразыліі. Ён быў адным з двух гульцоў старэйшых за 23-гадовы ўзрост, іншым футбалістам стаў Раналдыньню. Да Алімпіяды Сылва правёў два таварыскіх матчы ў складзе зборнай, супраць зборнай Сынгапуру й Віетнаму.

## Дасягненьні
**«Флумінэнсі»**:
* Уладальнік Кубка Бразыліі: 2007

**«Мілян»**:
* Чэмпіён Італіі: 2011
* Уладальнік Супэркуба Італіі: 2011

**«Пары Сэн-Жэрмэн»**:
* Чэмпіён Францыі: 2013, 2014, 2015, 2016, 2018, 2019, 2020
* Уладальнік Кубка Францыі: 2015, 2016, 2017, 2018, 2020
* Уладальнік Кубка францускае лігі: 2014, 2015, 2016, 2017, 2018, 2020
* Уладальнік Супэркубка Францыі: 2013, 2015, 2017, 2018, 2019

**«Чэлсі»**:
* Пераможца Лігі Эўропы: 2021
* Уладальнік Супэркубка УЭФА: 2021
* Пераможца клюбнага чэмпіянату сьвету: 2021

**Бразылія**:
* Уладальнік Кубка Амэрыкі: 2019

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Профіль на FIFA
* 
* 
* 
* Статыстыка на National Football Teams
* Статыстыка на zerozero

Катэгорыя:Бразыльскія футбалісты
Катэгорыя:Бразыльскія футбалісты і футбалісткі на Алімпійскіх гульнях
Катэгорыя:Футбалісты і футбалісткі на летніх Алімпійскіх гульнях 2008 году
Катэгорыя:Футбалісты і футбалісткі на летніх Алімпійскіх гульнях 2012 году
Катэгорыя:Прызэры летніх Алімпійскіх гульняў 2008 году
Катэгорыя:Прызэры летніх Алімпійскіх гульняў 2012 году
Песьня будаўніцтву (зборнік)

«**Песьня будаўніцтву**» — зборнік вершаў Янкі Купалы, выдадзены ў 1936 годзе ў Менску. Тыраж зборніку склаў 6185 асобнікаў.

## Апісаньне
Назву зборніку даў аднайменны верш. У зборнік увайшла частка вершаў ляўкоўскага цыклю: «Алеся», «Вечарынка», «Госьці», «Лён», «Сонцу», «Старыя акопы», «Хлопчык і лётчык» і інш. З ранейшых паэтычных зборнікаў Купалы ў гэты зборнік увайшоў толькі верш «Арлянятам». У зборніку шырока ўжываецца любімы паэтам мастацкі прыём супастаўленьня старога і новага («Украіна», «Якубу Коласу»). Значнае месца займае міжнародная тэма («Настане такая часіна», «А ў Вісьле плавае тапелец…»). Частка вершаў мае рытарычны характар («Нашай Канстытуцыі», "Калгасу «Чырвоны баец», «Маё мне сонца правадыр»). У зборнік увайшлі дзьве паэмы Я. Купалы: «Барысаў» і «Над ракою Арэсай».

## Крыніцы

## Літаратура
* Янка Купала: Энцыкл. даведнік / БелСЭ; Рэдкал.: І. П. Шамякін (гал. рэд.) і інш. — Мн., БелСЭ, 1986. — 727 с, 26 л. іл.; Артыкул «Песьня будаўніцтву (зборнік вершаў)» / Аўтар — М. Барсток. — С.479.
* Лойка А.. Як агонь, як вада… — Мн., 1984.
* Юрэвіч Ул.. Янка Купала: Нарыс жыцця і творчасці. — Мн., 1983.

## Вонкавыя спасылкі
* З Купалам — на «машыне часу»: Калі ж надрукавана «Песьня будаўніцтву»? на сайце Газэта «Культура», № 25 (1048) / 23—29 чэрвеня 2012

Катэгорыя:Паэтычныя зборнікі Янкі Купалы
Катэгорыя:Зьявіліся ў 1936 годзе
Песьня будаўніцтву (верш)

«**Песьня будаўніцтву**» — верш Янкі Купалы, напісаны 22 лістапада 1931 году. Упершыню надрукаваны ў газэце «Звязда» 25 лістапада 1931 году. Верш даў назву зборніку вершаў Я. Купалы, які быў выдадзены ў 1936 годзе.

## Апісаньне

Янка Купала ў 1930-я гады падвяргаўся моцнаму ціску з боку партыйных і дзяржаўных органаў з прычыны неадпаведнасьці вершаў духу новай эпохі. У адказ на ціск ён вымушаны пісаць творы ў духу сацыялістычнага рэалізму. Верш «Песьня будаўніцтву» зь іх ліку. Разам з тым, калі абстрагавацца ад рэвалюцыйнай лексыкі, якая выкарыстана ў творы («варожыя клясы», «бальшавіцкая праўда», «цьвёрдая рука пралетараў»), верш набывае больш глыбокае гучаньне. У вершы аўтар выказвае спадзяваньне на праўдзівае, аб’ектыўнае асэнсаваньне мінуўшчыны і сучасных для Янкі Купалы падзеяў.

Ладу высокага прамаўленьня верша адпавядае строга вытрыманы вершаваны памер (анапэст), строфіка (пяцірадкоўі з аднатыпнай рыфмоўкай «абааб») і ўся кампазыцыя твору, акаймаванага страфічным кальцом. Публіцыстычная прыўзьнятасьць вершу ствараецца слоўнай экспрэсыяй і ўстойлівай шматразовай градацыяй. Уласьцівыя твору сынтаксічныя паўторы, гукавыя збліжэньні, унутраная кантраснасьць, пераносы ствараюць эмацыянальна-паэтычную атмасфэру для выказаваньня думкі аб шчасьлівым лёсе разьняволенага народу і вялізарным уздыме Радзімы на новым гістарычным этапе. Твор успрымаецца як своеасаблівы лірычны эпас пройдзенага, перажытага і дасягнутага народам.

## Пераклады і мастацкія ўвасабленьні
На ангельскую мову верш пераклаў Ўолтэр Мэй, на армянскую — Г. Камуні, на карэйскую, на летувіскую — А. Вэнцлава, на малдаўскую — П. Дарые, на расейскую — С. Абрадовіч, С. Батвіньнік, А. Карчагін, А. Чывіліхін, на румынскую — С. Дэлчу, на таджыцкую — М. Фархат, на туркмэнскую — А. Ніязаў, на ўкраінскую — М. Бажан, на чуваскую — А. Алга.

На музыку верш паклаў Сяргей Картэс (араторыя-паэма «Памяці паэта»).

## Крыніцы

## Літаратура
* Янка Купала: Энцыкл. даведнік / БелСЭ; Рэдкал.: І. П. Шамякін (гал. рэд.) і інш. — Мн., БелСЭ, 1986. — 727 с, 26 л. іл.; Артыкул «Песня будаўніцтву (верш)» / Аўтар — В. Бечык. — C. 479.

## Вонкавыя спасылкі

* [Верш у выкананьні [Янка Купала|аўтара]] на сайце AdVerbum.org

Катэгорыя:Вершы Янкі Купалы
Катэгорыя:Зьявіліся ў 1931 годзе
Уніён Бэрлін

«**Уніён**» () — нямецкі футбольны клюб з гораду Бэрліна. Заснаваны ў 1906 годзе пад назвай «Алімпія». Фіналіст Кубка Нямеччыны (2001).

За часам халоднае вайны «Ўніён» месьціўся ва Ўсходнім Бэрліне таму браў удзел у розыгрышах чэмпіянату НДР. Пасьля ўзьяднаньня Нямеччыны далучыўся да агульнанямецкай клюбнай структуры ў 1990 годзе. З 2009 па 2019 гады клюб быў сталым удзельнікам Бундэсьлігі 2, якая ёсьць другім дывізіёнам клюбнага футболу краіны. У 2019 годзе «Ўніён» прасунуўся ў Бундэсьлігу ўпершыню ў сваёй гісторыі. У 2022 годзе клюб браў удзел у кваліфікацыйных раўндах Лігі Эўропы.

Па стане на 2022 год, «Уніён» налічвае 45 тысяч афіцыйных сябраў клюбу. Вядомы сваёй заўзятарскай супольнасьцю. У часы падзелу Нямеччыны галоўнае супрацьстаяньне клюб меў з бэрлінскім «Дынама», якое асацыявалася з службай бясьпекі Штазі. Не зважаючы на тое, што іншым буйным клюбам Бэрліну на сёньня ёсьць «Гэрта», асаблівага супрацьстаяньня паміж камандамі бракуе.

## Гісторыя

### Заснаваньне
Клюб быў закладзены ў 1906 годзе пад назвай «Алімпія» і базаваўся ў бэрлінскім раёне Обэршэнэвайдэ, які на той час быў яшчэ прадмесьцем. У 1910 годзе назва была зьмененая на «Ўніён 06». У тыя часы каманда была адной зь вядучых у Бэрліне, рэгулярна перамагаючы ў мясцовых чэмпіянатах і спаборнічаючы на нацыянальным узроўні. Гэтак «Уніён» прасунуўся ажно да фіналу чэмпіянату Нямеччыны 1923 году, дзе яны саступілі «Гамбургу» зь лікам 0:3.

Ад пачатку клюб асацыяваўся з працоўнай клясай, у той час большасьць бэрлінскіх клюбаў мелі паходжаньне зь сярэдняе клясы, як то «Вікторыя», «Бляў-Вайс», БСФ-92 і «Тэніс Барусія». Як мяркуецца, у тыя часы зьявіўся клюбны вокліч — «Жалезны зьвяз!» (), які дасюль шырока ўжываецца заўзятарамі клюбу.

## Склад
: *Актуальны на 21 лютага 2026 году*

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт

Катэгорыя:Футбольныя клюбы НДР
Катэгорыя:Спорт у Бэрліне
Беларускі дзяржаўны музэй гісторыі Вялікай Айчыннай вайны

**Беларускі Дзяржаўны музэй гісторыі Вялікай Айчыннай вайны** — найбуйнейшае ў Беларусі сховішча рэліквіяў нямецка-савецкай вайны.

## Гісторыя
Заснаваны 30 верасьня 1943 году паводле пастановы Бюро ЦК КП(б)Б.

Адчынены 22 кастрычніка 1944 году.

## Новы будынак
Будаўніцтва новага будынка Музэю гісторыі нямецка-савецкай вайны пачалося ў красавіку 2010 году. Мяркуецца што музэй адкрыецца 9 траўня 2014 году.

Галоўны архітэктар праекту (прафэсар Віктар Крамарэнка, аўтар будынкаў Нацыянальнай бібліятэкі й Менскага чыгуначнага вакзалу).

Будынак («Архітэктурны салют Перамогі» — на яго праменьнях разьмесьцяцца скульптурныя рэльефы з упісанымі на іх імёнамі Герояў Савецкага Саюзу. Увечары архітэктурныя прамяні будуць запаўняцца лазэрнымі прамянямі. Вянчаць будынак будзе шкляны купал. Плошча будучага музэю — 15 тысяч м²) будзе ўзьведзены каля стэлы «Менск — горад-герой», побач будуць Плошча Герояў (яе ўпрыгожыць фантан з 170 струменяў, кожны зь якіх прысьвечана аднаму з населеных пунктаў Беларусі, вызваленых Чырвонай арміяй у гады вайны. Вада будзе падаць па схілу пагорка) і Парк Перамогі.

Музэй будзе складацца з 4 прысьвечаных розным гадам вайны блёкаў. Вянчаць будынак павінен шкляны купал. Абсталюецца музэй шматмоўны аўдыёгідамі, плязьменнымі экранамі, якія дэманструюць фота -і кінахроніку. Інфакіёск будзе знаёміць зь лістамі з фронту.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі

Катэгорыя:Музэі Менску
Песьня будаўніцтву (неадназначнасьць)

Назву **Песьня будаўніцтву** маюць:
* Песьня будаўніцтву — зборнік вершаў Янкі Купалы (1936)
* Песьня будаўніцтву — верш Янкі Купалы (1931)
Звышадчувальнасьць зубоў

**Звышадчувальнасьць зубоў** (гіпэрэстэзія;  — звыш + адчуваньне) — павышаная адчувальнасьць тканак зуба да мэханічных (дотык ), тэмпэратурных (цеплыня і холад) і хімічных (горкая, кіслая, салёная і салодкая ежа) раздражняльнікаў. Зьяўляецца ў выніку агаленьня нэрвовых канчаткаў у  мікратрубках пасьля разбурэньня .

## Папярэджаньне
Хвароба прадухіляецца праз уніканьне ўжыцьця вырабаў з высокім утрыманьнем кісьляў (таматы і цытрусавыя, кола і іншыя безалькагольныя газаваныя напоі), чыстку зубоў пасьля ежы шчоткай зь мяккім шчаціньнем плаўнымі вэртыкальнымі рухамі, выкарыстаньне пасты з солямі калю (нітрат або хлярыд), фтарыдамі і хлярыдам стронцу, пазьбяганьне мэханічнага і хімічнага адбельваньня.

## Чыньнікі
Хваробе спрыяе гарачая, кіслая і халодная ежа, газаваныя напоі, выкарыстаньне шчоткі з жорсткім шчаціньнем і пасты са злучэньнямі алюміну, крэмну і , нерэгулярная чыстка зубоў, скрыгатаньне зубамі ў сьне, няправільны прыкус, хвароба калязубных тканак, карыес, нэрвовыя і эндакрынныя хваробы.

## Крыніцы

Катэгорыя:Захворваньні
Катэгорыя:Стаматалёгія
Grand Theft Auto (сэрыя гульняў)

**Grand Theft Auto** — сэрыя кампутарных гульняў, створаная шатляндзкай кампаніяй-распрацоўшчыкам Rockstar North, якая зьяўляецца даччынай часткай карпарацыі Rockstar Games.

## Апісаньне
Гульня прапануе гульцу пабываць у скуры злодзея, які прасоўваецца з разьвіцьцём сюжэту па кар’ернай лесьвіцы арганізаванай злачыннасьці. Прасоўвацца па сюжэце трэба выконваючы місіі. У гульні ёсьць шмат разнастайных місіяў ад аграбленьня банкаў да заказнога забойства і іншых злачынных дзеяньняў. Гульні Grand Theft Auto атрымалі сусьветную вядомасьць дзякуючы свайму свабоднаму сьвету, дзе гулец можыць адарвацца ад асноўнага сюжэту і выконваць дадатковыя місіі або проста вандраваць па гульнявым сьвеце.

## Гульні сэрыі
### Grand Theft Auto
Grand Theft Auto — першая гульня сэрыі, выйшла ў 1997 годзе.

Дапаўненьні: Grand Theft Auto: London 1969, Grand Theft Auto: London 1961.

### Grand Theft Auto 2
Grand Theft Auto 2 — другая гульня сэрыі, вышла ў 1999 годзе.

### Grand Theft Auto III
Grand Theft Auto III — трэцяя гульня сэрыі.

Дапаўненьні: Grand Theft Auto: Vice City, Grand Theft Auto: San Andreas, Grand Theft Auto: Advance, Grand Theft Auto: Liberty City Stories, Grand Theft Auto: Vice City Stories.

### Grand Theft Auto: Vice City
Grand Theft Auto: Vice City

### Grand Theft Auto: San Andreas
Grand Theft Auto: San Andreas

### Grand Theft Auto IV
Grand Theft Auto IV — чацьвертая гульня сэрыі, якая выйшла ў 2010 годзе.

Дапаўненьні: Grand Theft Auto IV: The Lost and Damned, Grand Theft Auto: The Ballad of Gay Tony, Grand Theft Auto: Chinatown Wars.

### Grand Theft Auto V
Grand Theft Auto V — пятая гульня сэрыі, якая выйшла ў 2013 годзе.


Катэгорыя:Сэрыі кампутарных гульняў
Андрыёлі

**Андрыёлі**:
* Франчэска Андрыёлі
* Міхал Эльвіра Андрыёлі
Прыгоды Рабінзона Круза, марахода зь Ёрку

«**Прыгоды Рабінзона Круза, марахода зь Ёрку**» () — чэхаславацкі мультыплікацыйны фільм рэжысэра Станіслава Латала, выпушчаны ў 1982 року. Фільм заснаваны на рамане Даніеля Дэфо «Рабінзон Круза».

## Агучваньне роляў
* Вацлаў Постранецкі — *Рабінзон Круза*
* Іржы Брудэр
* Станіслаў Фісэр
* Даліміл Клапка

## Вонкавыя спасылкі
* Чэха-Славацкая фільмавая база
* 

Катэгорыя:Чэхаславацкія мультфільмы
Катэгорыя:Фільмы на чэскай мове
Катэгорыя:Фільмы 1982 году
Катэгорыя:Драматычныя фільмы
Сыдні Сам

**Сыдні Сам** (;  31 студзеня 1988 году, Кіль, Нямеччына) — былы нямецкі футбаліст нігерыйскага паходжаньня, які выступаў на пазыцыі ўінгера ці паўабаронцы. Былы гулец нацыянальнай зборнай Нямеччыны.

## Кар’ера
### Клюбная
Пачаў гуляць як паўабаронца, але часам і нападнікам, у клюбах ніжэйшых дывізіёнаў. У пачатку сэзону 2004—2005 гадоў перайшоў у моладзевую акадэмію клюбу «Гамбург», а ў 2006 годзе быў пераведзены ў другую каманду клюбу. У сэзоне 2007—2008 гадоў далучыўся да першай каманды.

20 сьнежня 2007 году Сыдні дэбютаваў у Бундэсьлізе ў матчы супраць «Штутгарта», калі выйшаў на поле замест Давіда Яраліма. У сэзоне 2008—2009 гадоў далучыўся да клюбу «Кайзэрсьляўтэрн» на правах арэнды, тэрмінам на адзін сэзон на 1 ліпеня 2009 году.

У 2010 годзе Сам зьмяніў клюбную прапіску на «Баер», зь якім падпісаў пяцігадовы кантракт. Сэзон пачаў добрай гульнёй, а 8 лістапада 2010 году, згуляў супраць свайго былога клюбу «Кайзэрсьляўтэрну», дзе Сыдні быў абраны лепшым гульцом матчу.

8 студзеня 2014 году Сам падпісаў 4-гадовы кантракт з клюбам «Шальке-04», аднак перайшоў паводле дамовы ў новы клюб у чэрвені 2014 году. Сума транфсэру склала 2,5 млн эўра.

### Міжнародная
Сыдні гуляў за моладзевыя і юнацкія зборныя Нямеччыны і меў права выступаў за зборную Нігерыі, аднак у 2013 годзе быў выкліканы Ёахімам Лёвам у склад зборнай Нямеччыны, за якую дэбютаваў 29 траўня ў таварыскім матчы супраць зборнай Эквадору, які прайшоў у ЗША.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Профіль на афіцыйным сайце ФК «Баер»
* Профіль на сайце Weltfussball.de
* Профіль на сайце Fussballdaten.de

Катэгорыя:Нямецкія футбалісты