The Monks

**The Monks** — амэрыканскі рок-гурт, вядомы сваім адзіным альбомам, што выйшаў у 1966 годзе. The Monks запісваліся і выдаваліся ў Нямеччыне. Творчасьць гурта спарадзіла культ між аматараў і некаторых музыкаў, якія лічаць іхні альбом *Black Monk Time* адным з найлепшых у гісторыі рок-музыкі.

## Падзеі
Гурт склаўся зь пяці амэрыканскіх жаўнераў, якія праходзілі службу ў Нямеччыне ў сярэдзіне 1960-х:
* Гэры Бёргэр (Gary Burger) — вядучая гітара, галоўныя сьпевы
* Лэры Кларк (Larry Clark; ураджоны Lawrence Spangler) — арган (Farfisa), сьпевы
* Дэйв Дэй (Dave Day; ураджоны David Havlicek): банджа (электрычнае), сьпевы (памёр 10 студзеня 2008 г.)
* Эдзі Шо (Eddie Shaw) — бас-гітара, сьпевы
* Роджэр Джонстан — бубны, сьпевы (памёр 8 лістапада 2004 г.)
Яны пачалі граць у 1964 годзе пад назовам *The 5 Torquays*. Спачатку яны мала розьніліся ад іншых гуртоў першай паловы 1960-х — выконвалі каверы на Чака Бэрры і гралі музыку, натхнёную брытанскімі біт-гуртамі. У той жа час гурт шмат экспэрымэнтаваў у музыцы. Гэры Бёргэр заўважаў: «*Заняло, мабыць, каля году, каб вырабіць патрэбнае гучаньне. Мы ўвесь час экспэрымэнтавалі*».

Пасьля сканчэньня службы ў войску чальцы гурта выпрацавалі свой выразны музычны стыль, разам з адметным назовам і выглядам. Эвалюцыя ад іхняга ранейшага звыклага і болей эстэтычнага гучаньня да жорсткага і авангарднага адбылася, па іх прызнаньні, дзеля «парачкі звар’яцелых фантазёраў-экзыстэнцыялістаў» на імя Вальтэр Німан і Карль Рэмі. Рэмі, студэнт аддзяленьня дызайну ўнівэрсытэту ў Вульме, і Німан, студэнт мастацкай акадэміі ў Эсэне, спраектавалі The Monks як «анты-Бітлз»: кароткія валасы з выстрыжанай танзурай, чорнае адзеньне, зашмаргі вакол шыі і імідж жорсткіх і небясьпечных асобаў. Рэмі і Німан былі часткай нямецкай паваеннай авангарднай інтэлігенцыі, якая паўплывала на брытанска-амэрыканскі поп, напэўна, у такой жа меры, як гамбурская сцэна на раньніх «Бітлз».

У пачатку 1965 году Дэйв Дэй і Роджэр Джонстан зьнянацку выстрыглі ў сябе на галовах танзуры манахаў. Астача гурта насьледавала ім, і напрыканцы музыкі апрануліся ва ўніформу — чыста чорнае адзеньне, часам сутаны, з зашмаргамі заміж гальштукаў. Эдзі Шо пазьней тлумачыў, што зашмаргі былі сымбалем мэтафарычных зашмаргаў, якія носіць усё чалавецтва. Выступы на канцэртах насілі такі ж характар чорнага гумару, што аматары не заўсёды сустракалі з прыязьню. На канцэртах былі розныя рэакцыі публікі, а адзін слухач нават спрабаваў задушыць Гэры Бёргэра на выступе ў Гамбургу праз пачутае ім блюзьнерства.

## Стыль
Гурт выпрацаваў свой вельмі адметны стыль. У ім почасту адзначалі блізкасьць да такога напрамку мастацтва як дадаізм.

Гурт адкінуў многія тыповыя рысы рок-н-ролу 60-х:
* Мэлёдыі надавалася мала ўвагі. Сьпевы больш рытмічныя, чым мэлядычныя. Рытмы цяжкія і наваратныя.
* Структура сьпеваў мінімальная і наваратная, яна не насьледуе стандартныя структуры поп-сьпеваў.
* Словы песень носяць дадаісцкі і гульлівы характар. Калыханкавыя матывы («*higgle-dy piggle-dy*») чаргуюцца з анты-ваенным патасам («*Why do you kill all those kids over there in Vietnam? Mad Vietcong! My brother died in Vietnam*»).
* Галоўны вакал мае характар галашэньняў, якія адбываюцца на тле глыбокіх гарманічных сьпеваў бэк-вакалу, падобных да рытуальных сьпеваў накшталт грыгарыанскага харалу.
* Гэры Бёргэр ужывае багата гітарнага фідбэку і дысанансу. Бёргэр заяўляў, што Джымі Гэндрыкс назіраў за іх выступам у Гамбургу і займеў асаблівую ўвагу да яго ўжываньня фідбэку і пэдаляў прымочкі. Пасьля выхаду альбому The Monks, *[[The Velvet Underground]]* і некаторыя іншыя нойз-рок гурты перанялі падобную манэру выкананьня.
* Дэйв Дэй, заміж гітары, граў на шасьціструнным банджа, на якім браў гітарныя акорды.

Многія падобныя музычныя элемэнты можна знайсьці ў некаторых нью-ёрскіх гуртоў 60-х, такіх як *The Fugs* і *[[The Velvet Underground]]*. Праз гэтыя рысы гурт The Monks почасту разглядаюць як пачынальнікаў пазьнейшага панк-руху. Дзеля іхніх імправізацыяў, шумавога гучаньня і адметных рытмаў іх таксама часам разглядаюць як распачынальнікаў краўт-року.

Трэба сказаць, што, нягледзячы на адкіданьне многіх канонаў, гучаньне The Monks заставалася досыць якасным і багатым, чаго патрабавалі, наогул, высокія музычныя стандарты 60-х: прысутнічалі якасныя вакальныя гармоніі на бэк-вакалах, у некаторых песьнях былі багатыя мэлёдыі.

У 1967 годзе гурт выпусьціў два самотнікі, а пасьля распаўся праз спрэчкі што да напрамку разьвіцьця і нутраныя сваркі.

У 2000 годзе адбылося ўзьяднаньне гурта на фэсьце Cavestomp у Нью-Ёрку.

Ад жніўня 2006 году Гэры Бёргэр займае пасаду мэра гораду Тортл-Рыва, штат Мінэсота.

## Дыскаграфія

### Альбомы
* *[[Black Monk Time]]* (1966, Polydor) [LP]
: **Перавыданьні:**
::* *Black Monk Time* (1979, Polydor) [LP]
::* *Black Monk Time* (1994, Repertoire Records) [CD]
::* *Black Monk Time* (1997, Infinite Zero) [CD]
::* *Monk Time* (2004, Retribution Records)
::* *Black Monk Time* (2009, Universal Music, Нямеччына) [LP, CD]
::* *Black Monk Time* (2009, Light in the Attic Records) [LP, CD]
* **Выданьні дэма-запісаў 1965 году**:
:* *Five Upstart Americans* (1999, Omplatten) [CD]
:* *Demo Tapes 1965* (2007, Play Loud! Productions) [LP, CD]
:* *The Early Years 1964—1965* (2009) [LP, CD]
* *[[Let's Start a Beat - Live From Cavestomp]]* (2000, Cavestomp Records) [CD] (узьяднаньне на фэсьце Cavestomp — нью-ёркскім штогадовым фэсьце, які зьбірае гурты 60-х на тыднёвыя жывыя выступы).
: **Перавыданьні:**
::* *...let’s start a beat!* (2004, Munster Records) [CD]

### Сінглы
* «There She Walks» b/w «Boys are Boys» (as The 5 Torquays) (1964, self published; reissued 2006, Munster Records)
* «Complication» b/w «Oh, How To Do Now» (1966, Polydor; reissued 2009, Play Loud! Productions)
* «I Can’t Get Over You» b/w «Cuckoo» (1966, Polydor)
* «Love Can Tame The Wild» b/w «He Went Down To The Sea» (1967, Polydor)
* «Pretty Suzanne» b/w «Monk Time» (2009, Red Lounge Records)

### Выданьні на DVD
* **' (2009, Play Loud! Productions)

=== Трыб’юты ===
* ''[[Silver Monk Time]] — трыб’ют, (2006, Play Loud! Productions)
:* «Monk Time» b/w «Higgle-dy Piggle-dy» (2006, Play Loud! Producitons) — самотнік з вышэй узгаданага альбому
:* «Drunken Maria» b/w «Monk Chant» (2009, Play Loud! Producitons) — самотнік з вышэй узгаданага альбому

== Кіно ==
* **' (2006, Play Loud! Productions)
* Сьпеў The Monks «I Hate You» уваходзіць у саўндтрэк фільму *[[The Big Lebowski]]*.

## Літаратура
* Shaw, Eddie & Klemke, Anita (1994). *Black Monk Time*. Carson Street Publishing Inc., ISBN 0-9633371-2-2

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт The Monks
* https://web.archive.org/web/20100302012106/http://www.lightintheattic.net/releases/monks/
* ''Monks: The Transatlantic Feedback'' афіцыйны сайт дакумэнтальнага фільму і трыб’ютаў
;Артыкулы
* "Living like a Monk: How Minnesota musicians revived '60s rockers the Monks City Pages, August 16, 2006
* «Death of a Monk» Complicated Fun, November 4, 2004
* «Forget the chanting, these Monks rocked» Hollywood Reporter, July 06, 2006
* «American GIs, Shaved Heads and Cold War Music History» Spiegel-International, February 07, 2007

Катэгорыя:Рок-гурты ЗША
Катэгорыя:Нямецкія рок-гурты
Катэгорыя:Зьявіліся ў 1964 годзе