open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Бацьвіньнік

**Бацьвіньнік** — халодны суп, прыгатаваны з бурачнага бацьвіньня.

Можа гатавацца на вадзе, квасе або кіслай заквасцы. Страва вядомая па ўсёй Беларусі.

## Складнікі
Для прыгатаваньня выкарыстоўваюць маладыя буракі з бацьвіньнем (1—2), бульбу (3), рэпчатую цыбулю (1), моркву, таматы (2—4), агуркі (2—3) і зеляніну. Пры гатаваньні на квасе (3 літры) выкарыстоўваюць бацьвіньне (1 пучок) без буракоў, сьвежыя агуркі (4—6), зялёную цыбулю і кроп. Таксама бывае бацьвіньнік з рыбай, у якім выкарыстоўваюць: шпінат і шчаўе — па 250 грамаў, хлебны квас — 1 літар, сьвежыя агуркі — 2, адварную рыбу — 250 грамаў, лімонную цэдру — 1 чайная лыжка, зялёную цыбулю — 75 грамаў, корань хрэна — 50 грамаў і кроп.

## Прыгатаваньне
Буракі падзяляюць на 3 часткі: карняплод, хвосьцікі і лісьце. Карняплод, моркву, бульбу і цыбулю чысьцяць і наразаюць саломкай. Хвосьцікі і лісьце (бацьвіньне) — малымі кавалкамі па 2 см. Ваду ў рондалі даводзяць да закіпаньня, пасьля чаго дадаюць бульбу. Праз 5 хвілінаў у рондаль дадаюць хвосьцікі буракоў (бацьвіньне). Адначасна ў патэльні на алеі тушаць цыбулю, моркву і буракі да мяккасьці. Тады ў патэльню дадаюць нарэзаныя кубікамі таматы і агуркі. Праз 5—10 хвілінаў тушаную гародніну кладуць у рондаль, куды таксама дадаюць лісьце буракоў (бацьвіньне) і вараць да гатоўнасьці. Такі бацьвіньнік можна падаваць у астуджаным або цёплым выглядзе. Таксама ў яго можна дадаць зеляніну і адварное яйка.

У выпадку гатаваньня на квасе бацьвіньне спачатку адварваюць у вадзе цягам 15 хвілінаў. Затым ваду зьліваюць, бацьвіньне астуджаюць і наразаюць дробнымі кавалкамі. Нарэзаныя дробнымі кубікамі агуркі зьмешваюць з бацьвіньнем і апускаюць у квас, куды дадаюць зеляніну. Такую страву падаюць да стала астуджанай.

Пры гатаваньні бацьвіньніка з рыбай шчаўе і шпінат добра прамываюць, прыпускаюць у гарачай вадзе і прапускаюць празь сіта. Атрыманую зялёную масу астуджаюць, пасьля чаго ў яе дадаюць лімонную цэдру і квас, нарэзаныя кубікамі агуркі, зялёную цыбулю і кроп. Пасьля гэтага бацьвіньнік падаюць разам з адварной рыбай (акунь, ласось, сёмга, омуль і нельма) і коранем хрэна.

## Крыніцы

Катэгорыя:Супы
Катэгорыя:Бацьвіньне
Катэгорыя:Славянская кухня
Шчасьце трэба берагчы

«**Шча́сьце трэ́ба берагчы́**» () — мастацкі фільм (мэлядрама), зьняты ў 1958 годзе на кінастудыі «Беларусьфільм» па матывах аповесьці Аляксея Кулакоўскага «Нявестка». Прэм’ера фільму адбылася 9 красавіка 1958 году ў Маскве і ў траўні 1958 году — у Менску.

## Сюжэт
Пасьля заканчэньня тэрміну вайсковай службы Віктар вярнуўся ў родную вёску. На агульным сходзе ён быў прызначаны брыгадзірам і з вялікім энтузіязмам стаў працаваць ў калгасе. Даніла, бацька Віктара, увесь час пакутуе з-за бруднай плёткі — нібыта бацькам Віктара зьяўляецца ня ён, а былы брыгадзір Шандыбовіч. Шандыбовіч таксама працуе ў калгасе, па-бацькоўску раіць Віктару, як кіраваць калгаснай гаспадаркай: як атрымоўваць прэміі за звышплянавы ўраджай, як змагацца з бюракратычнай валакітай, як спісваць нястачу сьвіньняў.

На Віктара зьвяртаюць увагу ўсе вясковыя дзяўчыны, а асабліва Кацярына. Але Віктар любіць Ларысу і яна адказвае яму ўзаемнасьцю. Неўзабаве маладыя гуляюць вясельле. З гэтага часу Ларыса стала дапамагаць мужу, які сутыкаўся з цяжкасьцямі працы брыгадзіра (пачаў піць на працы) і спакусамі (падчас уборкі лёну ўзяў амаль усіх коней, каб прывезьці лес для новай хаты).

Вольга, дачка Шандыбовіча, знайшла ў бацькі акт аб неправамерным сьпісаньні сьвіней і паказала яго Ларысе. Калі Шандыбовіч даведаўся, што дачка ідзе супраць яго, ён выгнаў яе з хаты. Дзеяньні Віктара абмяркоўвалі на сходзе актыву камсамолу, дзе Вольга і Ларыса выступілі з абвінавачваньнямі супраць яго. Сумленная і прынцыповая калгасьніца Ларыса не магла скрываць праўду пра махінацыі мужа. Вярнуўшыся дадому, Віктар стаў вінаваціць жонку, што тая пайшла супраць яго, бо магла і прамаўчаць. У запале гневу выпаліў бацьку, што ён не бацька яму. Даніла пайшоў з дому ў Забалоцьце да стрыечнай сястры, але ня змог дабрацца. Старога знайшлі на балоце і адвезлі ў Каменку ў медпункт. Калі ён даведаўся, што Ларыса цяжарная, адразу вырашыў ехаць дадому.

Віктар таксама пайшоў з дому. Праз нейкі час ён прыйшоў да старшыні калгасу з пакаяньнем. Старшыня параіў вяртацца дадому, стаць на калені перад бацькам і жонкай і прасіць у іх прабачэньня. Калі яны даруюць, то і ён даруе. Віктар цалкам парваў усе кантакты з Шандыбовічам і прыйшоў дадому прасіць ва ўсіх прабачэньня.

## Акторы
* Канстанцін Скарабагатаў — *Даніла Лукашонак*
* Юры Саранцаў — *Віктар Лукашонак, сын Данілы*
* Данута Сталярская — *Ларыса*
* Віталь Паліцэймака — *Шандыбовіч*
* Ніна Дарошына — *Вольга, дачка Шандыбовіча*
* Барыс Кудраўцаў — *старшыня калгасу*
* Уладзімер Іваноў — *Васіль, гарманіст*
* Дзідра Рытэнбэрга — *Кацярына*
* Сьцяпан Хацкевіч — *брат Данілы, нямы*
* Аляксей Бараноўскі — *Мікіта*
* Стэфанія Станюта — *жонка Мікіты*
* Аляксандра Дзянісава — *старая*
* Галіна Макарава
* Ігар Дабралюбаў

## Вонкавыя спасылкі
* Фільм «Шчасьце трэба берагчы» на сайце www.kino-teatr.ru

Катэгорыя:Фільмы 1958 году
Катэгорыя:Фільмы «Беларусьфільму»
Ліпавіца

**Лі́павіца** — былая вёска ў Быхаўскім раёне Магілёўскай вобласьці Беларусі. Уваходзіла ў склад Абідавіцкага сельсавету.

## Гісторыя
27 верасьня 2013 году вёска ліквідаваная.

## Насельніцтва
* 2010 год — 3 чалавекі
* 1999 год — 8 чалавек

## Крыніцы

Катэгорыя:Колішнія населеныя пункты Быхаўскага раёну
Стадолішча

Назву **Стадолішча** маюць:

* Стадолішча — вёска ў Гарадоцкім раёне Віцебскай вобласьці
* Стадолішча — хутар у Глыбоцкім раёне Віцебскай вобласьці
* Стадолішча — вёска ў Бялыніцкім раёне Магілёўскай вобласьці
Аляксей Кулакоўскі

**Аляксей Кулакоўскі** (24 сьнежня 1913, вёска Кулакі, Слуцкі павет, Менская губэрня — 9 красавіка 1986) — беларускі пісьменьнік. Заслужаны работнік культуры Беларускай ССР (1974). Ляўрэат Дзяржаўнай прэміі БССР (1986, пасьмяротна) за творы літаратуры і мастацтва для дзяцей, за кнігу аповесьцяў «Белы сокал».

## Біяграфія
Нарадзіўся 24 сьнежня 1913 году ў вёсцы Кулакі Слуцкага павету Менскай губэрні ў сялянскай сям'і. У 1931 годзе скончыў Рагачоўскую прафтэхшколу і некаторы час загадваў дрэваапрацоўчай арцельлю ў Касцюковічах. З гэтага ж года перайшоў на журналісцкую працу — адказны сакратар шматтыражкі, загадчык аддзелу клімавіцкай раённай газэты «Камуна», адказны сакратар жлобінскай раённай газэты «Шлях сацыялізму», а са жніўня 1934 году — намесьнік загадчыка аддзелу газэты «Чырвоная зьмена». У 1936—1939 гадах вучыўся ў Менскім настаўніцкім інстытуце, пасля заканчэньня выкладаў у Цяцерынскай сярэдняй школе на Магілёўшчыне.

У канцы 1939 году быў прызваны ў Савецкую Армію. Удзельнік Вялікай Айчыннай вайны — камандзір узводу, камандзір роты (Сталінградскі, Украінскі франты). Быў тройчы паранены. Пасьля дэмабілізацыі (1945) працаваў загадчыкам аддзелу ў газэце «Сталинская молодежь», у часопісе «Беларусь», адказным сакратаром газэты «Літаратура і мастацтва». У 1953—1958 гг. — галоўны рэдактар часопісу «Маладосьць». Быў намесьнікам адказнага сакратара, адказным сакратаром праўлення Саюзу пісьменьнікаў БССР (1965—1976). У 1977—1986 гг. — дырэктар Літаратурнага музэю Янкі Купалы. У 1972 годзе ў складзе дэлегацыі БССР прымаў удзел у працы XXVII сесіі Генеральнай Асамблеі ААН.

Памёр 9 красавіка 1986 году.

## Творчасьць
Першае апавяданне надрукаваў у 1945 г. Аўтар кніг аповесьцяў і апавяданьняў «Сад» (1947), «Гартаваньне» (1949), «На возеры» (1950), «Новыя сустрэчы» (1950), «Хораша ўзыходзіць сонца» (1952), «Незабыўнае рэха» (1956), «Да ўсходу сонца» (1957), «Дабрасельцы» (аповесьць, 1958, часопіс «Маладосьць»), «Тут я жыву» (1960), «Зоркі салігорскія» (нарысы, 1960), «Салігорцы» (нарысы, 1964), «Першае чаканьне» (1965), «Расьце мята пад вакном» (1966), «Чыстая мураўка» (апавяданьні і гумарэскі, 1968), «Твой шлях перад табою» (1968), «Родныя шыроты» (1978), «Аповесьці і апавяданьні» (1979), «Белы сокал» (1985), «Тры зоркі» (1988), раманаў «Расстаёмся ненадоўга» (1955), «Сустрэчы на ростанях» (1962), «Васількі» (1981). У 1970—1971 гадах выйшаў збор твораў у 4 тамах, у 1984 годзе — выбраныя творы ў 2 тамах. Для дзяцей выдаў зборнік апавяданьняў «На возеры» (1950), кнігу аповесьцяў «Белы сокал» (1985). Па матывах аповесьці «Нявестка» Андрэй Макаёнак напісаў сцэнарый мастацкага фільма «Шчасьце трэба берагчы» (пастаўлены ў 1958).

## Крыніцы

Катэгорыя:Беларускія літаратары
Катэгорыя:Выпускнікі Беларускага дзяржаўнага пэдагагічнага ўнівэрсытэту
Засьценак (Берасьцейская вобласьць)

**Засьце́нак** — вёска ў Лунінецкім раёне Берасьцейскай вобласьці. Уваходзіць у склад Вулькаўскага сельсавету.

## Насельніцтва
* 2009 год — 144 жыхары
* 1999 год — 236 жыхароў

## Крыніцы

Катэгорыя:Вулькаўскі сельсавет (Лунінецкі раён)
Катэгорыя:Населеныя пункты Лунінецкага раёну
Міхалёўка (Магілёўская вобласьць)

**Міхалёўка** — вёска ў Быхаўскім раёне Магілёўскай вобласьці Беларусі. Уваходзіць у склад Ніжнятошчыцкага сельсавету.

## Насельніцтва
* 2010 год — 7 чалавек
* 1999 год — 21 чалавек

## Крыніцы

Катэгорыя:Ніжнятошчыцкі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Быхаўскага раёну
Краснагор’е

Назву **Краснагор’е** маюць:

## Населеныя пункты
### [[Беларусь]]
* Магілёўская вобласьць:
** Краснагор’е — пасёлак у Бялыніцкім раёне
** Краснагор’е — вёска ў Круглянскім раёне

## Глядзіце таксама
* Краснагораўка
* Краснагорка
* Красная Горка
Вулька 2

**Вулька 2** — вёска ў Лунінецкім раёне Берасьцейскай вобласьці. Цэнтар Вулькаўскага сельсавету.

На заходняй ускраіне мястэчка знаходзіцца возера Вулька.

## Гісторыя
У 1613 годзе *Воля* — сяло маёнтку Кажан-Гарадок Вялікага Княства Літоўскага, маёмасьць Мікалая Кішкі, 30 валок зямлі, каля 60 двароў.

Пасьля Трэцяга падзелу Рэчы Паспалітай (1795) у Кажан-Гарадоцкай воласьці Пінскага павету Расейскай імпэрыі. Пад 1870 годам — 82 душы, сяло адносілася да Зьдзецельскай праваслаўнай парафіі. На пачатку XX стагодзьдзя вёска ў Кажан-Гарадоцкай воласьці Пінскага павету. 25 сакавіка 1918 году згодна з Трэцяй Устаўной граматай вёска абвяшчалася часткай Беларускай Народнай Рэспублікі. 1 студзеня 1919 году ў адпаведнасьці з пастановай І зьезду КП(б) Беларусі вёска ўвайшла ў склад Беларускай ССР. З 18 сакавіка 1921 году ў складзе Польшчы, вёска і фальварак Волька ў Кажан-Гарадоцкай гміне Лунінецкага павету Палескага ваяводзтва. У 1930 годзе працаваў паравы млын (3 рабочыя, 1933), лесапільны завод.

З канца 1939 году ў складзе БССР. З 12 кастрычніка 1940 году цэнтар сельсавету Лунінецкага раёну Пінскай вобласьці. З чэрвеня 1941 па ліпень 1944 году пад нямецкай акупацыяй. На франтах загінулі 39 вяскоўцаў. Ад рук фашыстаў загінулі 54 жыхары.

У 1949 годзе створаны калгас імя Чапаева (з 1965 году «Сьвітаньне»). Да пачатку 1970-х гадоў вёска электрыфікаваная і газыфікаваная. У 1970 годзе  працавалі філія Лунінецкага камбіната бытавога абслугоўваньня, сярэдняя школа, фэльчарска-акушэрскі пункт, Дом культуры, бібліятэка, крама, аддзяленьне сувязі. Пасьля Чарнобыльскай катастрофы ў зоне радыяцыйнага кантролю.

У 2002 годзе ў складзе калгасу «Сьвітаньне». Працавалі амбуляторыя, участак Палескай досьледна-мэліярацыйнай станцыі, лазьнева-пральны камбінат, сярэдняя школа, Дом культуры, аддзяленьне філіі «Беларусбанку», аддзяленьне сувязі, крама, дзіцячы сад.

## Насельніцтва
* XX стагодзьдзе: пачатак стагодзьдзя — 70 двароў, 502 жыхары; 1923 год — 87 двароў, 566 жыхароў (вёска і фальварак разам); 1930 год — 783 жыхары; 1939 год — 1473 жыхары; 1970 год — 232 гаспадаркі, 1074 жыхары; 1994 год — 363 гаспадаркі, 1149 жыхароў; 1999 год — 1026 чалавек
* XXI стагодзьдзе: 2002 год — 337 гаспадарак, 1096 жыхароў; 2005 год — 337 гаспадарак, 1120 жыхароў; 2009 год — 978 жыхароў; 2010 год — 906 жыхароў

## Крыніцы

Катэгорыя:Вулькаўскі сельсавет (Лунінецкі раён)
Катэгорыя:Населеныя пункты Лунінецкага раёну
Катэгорыя:Населеныя пункты, згаданыя ў XVII стагодзьдзі
Герб Вулькі 2

**Герб Вулькі 2** — герб вёскі Вулька 2 Лунінецкага раёну. Герб зацьверджаны ўказам прэзыдэнта Рэспублікі Беларусь ад  г. № 659.

## Апісаньне
Герб Вулькі 2 ўяўляе сабой вараскі шчыт, у чырвоным полі якога намаляваны перакрыжаваныя залатыя цэп і каса, у ніжняй частцы шчыта — трохвугольны ўскраек блакітнага колеру, на якой разьмешчана срэбраная лілеяпадобная кветка.

## Вонкавыя спасылкі
* Указ прэзыдэнту Рэспублікі Беларусь ад  г. № 659

Катэгорыя:Вулька 2
Вулька 2
Давернае кіраваньне

**Даве́рнае кірава́ньне** — кіраваньне маёмасьцю ў зацікаўленасьцях даверніка за ўзнагароджаньне.

Прадугледжвае перадачу маёмасьці давернаму кіраўніку на вызначаны тэрмін безь пераходу права ўласнасьці. Угоды зь перададзенай маёмасьцю ажыцьцяўляюцца ад імя давернага кіраўніка з адпаведнай пазнакай «Д.К.». Прадметам давернага кіраваньня бываюць прадпрыемствы, нерухомасьць, каштоўныя паперы, выключныя правы і грошы.

## Віды
* *На загад*. Угода з маёмасьцю ажыцьцяўляецца на пісьмовае распараджэньне даверніка.
* *Па ўзгадненьні*. Даверны кіраўнік прапануе даверніку ўгоду на ўхваленьне.
* *Поўнае*. Даверны кіраўнік самастойна ажыцьцяўляе дзеяньні з маёмасьцю.

## Беларусь
Паводле 898-га артыкула Грамадзянскага кодэксу Рэспублікі Беларусь 1999 году: «даверным кіраўніком можа быць індывідуальны прадпрымальнік або камэрцыйная арганізацыя». Згодна з 899-м артыкулам Грамадзянскага кодэксу: «дамова давернага кіраваньня заключаецца на тэрмін, які не перавышае 5 гадоў». Аднак «пры адсутнасьці заявы аднаго з бакоў пра спыненьне дамовы па сканчэньні тэрміну яе дзеяньня яна лічыцца працягнутай на той самы тэрмін і на тых самых умовах, якія былі прадугледжаныя дамовай». Паводле 900-га артыкула Кодэксу: «дамова давернага кіраваньня маёмасьці мае быць заключанай у пісьмовым выглядзе» і «падлягае дзяржаўнаму ўліку» ў выпадку кіраваньня нерухомасьцю. Згодна з 901-м артыкулам: «маёмасьць, перададзеная ў давернае кіраваньне, …адлюстроўваецца ў давернага кіраўніка на асобным балянсе, і па ёй вядзецца самастойны ўлік. Для разьлікаў па дзейнасьці, зьвязанай з даверным кіраваньнем, адчыняецца асобны банкаўскі рахунак». Паводле 909-га артыкула Грамадзянскага кодэксу Беларусі: «давернае кіраваньне маёмасьці можа быць таксама ўсталявана: 1) з прычыны патрэбы ў пастаянным кіраваньні маёмасьцю апекаванага або маёмасьцю грамадзяніна, прызнанага адсутным бязь вестак»; 2) «на падставе запавету, у якім прызначаны выканаўца».

За 2017 год абсяг грошай у даверным кіраваньні камэрцыйных банкаў Беларусі вырас на 99,6% да 92,2 млн рублёў ($46,1 млн). Прычынай паслужыла падзеньне адсоткавых ставак па валютных укладах да ўзроўню, які перастаў пакрываць інфляцыю даляра ЗША. Прыбытковасьць разьмяшчэньня сродкаў у замежныя каштоўныя паперы праз давернае кіраваньне вымяралася ў некалькіх дзясятках адсоткаў гадавых. Аднак існавала пагроза страты ўкладаньняў у выпадку падзеньня вартасьці каштоўных папераў. На ліпень 2018 году найменшы памер укладаньняў у давернае кіраваньне банкам складаў ад $10 000 у «Беларусбанку» да $50 000 у «Прыёрбанку». Па закрытых у 2017 годзе дамовах давернага кіраваньня ў «Беларусбанку» сярэдняя прыбытковасьць перавышала 17% за год.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* 

Катэгорыя:Агульнае права
Катэгорыя:Рэчавае права
Катэгорыя:Грамадзянскае права
Катэгорыя:Фінансавыя паслугі
Герб Бастыні

**Герб Бастыні** — герб вёскі Бастынь Лунінецкага раёну. Герб зацьверджаны ўказам прэзыдэнта Рэспублікі Беларусь ад  г. № 659.

## Апісаньне
Герб Бастыні ўяўляе сабой вараскі шчыт, расьсечаны «ў слуп», у правым чорным полі якога зьверху намалявана лілеяпадобная срэбраная кветка, левае поле — срэбранае. У цэнтры шчыта разьмешчана выява пеўня чырвонага колеру.

## Вонкавыя спасылкі
* Указ прэзыдэнту Рэспублікі Беларусь ад  г. № 659

Катэгорыя:Бастынь
Бастынь
Герб Багданаўкі

**Герб Багданаўкі** — герб вёскі Багданаўка Лунінецкага раёну. Герб зацьверджаны ўказам прэзыдэнта Рэспублікі Беларусь ад  г. № 659.

## Апісаньне
Герб Багданаўкі ўяўляе сабой вараскую тарчу, перасечаную «ў пояс», у верхнім блакітным полі якога намалявана срэбраная лілеяпадобная кветка, у ніжнім зялёным — палова кола срэбранага колеру.

## Вонкавыя спасылкі
* Указ прэзыдэнта Рэспублікі Беларусь ад  г. № 659

Багданаўка
Катэгорыя:Багданаўка (Берасьцейская вобласьць)
Герб Лахвы

**Герб Лахвы** — герб вёскі Лахва Лунінецкага раёну. Герб зацьверджаны ўказам прэзыдэнта Рэспублікі Беларусь ад  г. № 659.

## Апісаньне
Герб Лахвы ўяўляе сабой вараскі шчыт, які мае вілападобны падзел, у верхнім блакітным полі якога намалявана срэбраная лілеяпадобная кветка, у правым чырвоным — распушчанае срэбранае крыло птушкі, злучанае каля асновы з чырвоным ласіным рогам, разьмешчаным у левым срэбраным полі.

## Вонкавыя спасылкі
* Указ прэзыдэнту Рэспублікі Беларусь ад  г. № 659

Катэгорыя:Лахва
Лахва
Герб Мікашэвічаў

**Герб Мікашэвічаў** — герб мястэчка Мікашэвічы Лунінецкага раёну. Герб зацьверджаны ўказам прэзыдэнта Рэспублікі Беларусь ад  г. № 659.

## Апісаньне
Герб Мікашэвічаў ўяўляе сабой вараскі шчыт, поле якога на дзьве роўныя часткі дзеляць гарызантальна зубцы.  Уверсе на сінем полі намалявана лілеяпадобная срэбраная кветка. Долу, на чырвоным полі, срэбраная гарызантальная страла.

## Вонкавыя спасылкі
* Указ прэзыдэнту Рэспублікі Беларусь ад  г. № 659

Катэгорыя:Мікашэвічы
Мікашэвічы
Герб Луніна

**Герб Луніна** — герб вёскі Лунін Лунінецкага раёну. Герб зацьверджаны ўказам прэзыдэнта Рэспублікі Беларусь ад  г. № 659.

## Апісаньне
Герб Луніна ўяўляе сабой вараскі шчыт, у блакітным полі якога намалявана срэбраная птушка лунь, якая трымае ў кіпцюрах лілеяпадобную кветку таго ж мэталю.

## Вонкавыя спасылкі
* Указ прэзыдэнту Рэспублікі Беларусь ад  г. № 659

Катэгорыя:Лунін
Лунін
Вэтэран

**Вэтэра́н** ( — стары) — вайсковец, які быў удзельнікам вайны.

У Старажытным Рыме атрымліваў дзялянку зямлі, грашовае ўзнагароджаньне, вызваляўся ад павіннасьцяў і атрымліваў рымскае грамадзянства.

## Беларусь

На жнівень 2013 году ў Беларусі пражывала звыш 24 000 вэтэранаў Нямецка-савецкай вайны, зь іх звыш 16 700 інвалідаў і ўдзельнікаў вайны.

На сакавік 2014 году ў Беларусі засталося пражываць каля 27 000 вэтэранаў Аўганска-савецкай вайны, якія ўдзельнічалі ў ёй у складзе савецкага войска.

## Крыніцы

Катэгорыя:Удзельнікі войнаў
Катэгорыя:Ваенныя наступствы
Катэгорыя:Вайскоўцы
Катэгорыя:Вайсковая сацыялёгія
Салтаноўскі сельсавет (1919—1927)

**Салтано́ўскі сельсавет** — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Рэчыцкага раёну Гомельскай акругі. Адміністрацыйны цэнтар — вёска Салтаноў.

## Гісторыя
У 1919 годзе створаны ў складзе Ровенскаслабадзкой Рэчыцкага павету Гомельскай губэрні РСФСР (з 3 сакавіка 1924 — Беларускай ССР); з 8 сьнежня 1926 году — Рэчыцкага раёну Рэчыцкай акругі (з 9 чэрвеня 1927 году — Гомельскай акругі).

30 сьнежня 1927 году ў выніку рэарганізацыі і ўзбуйненьня сельсаветаў Гомельскай акругі сельсавет скасаваны, населеныя пункты перададзены Дземяхоўскаму сельсавету.

## Населеныя пункты
У склад Салтаноўскага сельсавету да сярэдзіны 1930-х гадоў уваходзіў пасёлак Ландарбег (зараз не існуе).

## Крыніцы

## Літаратура
*  С. 359, 360
*  С. 182

Катэгорыя:Былыя сельсаветы Рэчыцкага раёну
Катэгорыя:Сельсаветы, створаныя ў 1919 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы, скасаваныя ў 1927 годзе
Узьмёнскі сельсавет (1954—2004)

**Узьмёнскі сельсавет** — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Мёрскага раёну Віцебскай вобласьці. Адміністрацыйны цэнтар — вёска Ўзьмёны.

## Гісторыя
16 ліпеня 1954 году Барсукоўскі сельсавет перайменаваны ва Ўзьмёнскі.

8 красавіка 2004 году сельсавет скасаваны, населеныя пункты перададзены Даўгінаўскаму сельсавету.

## Крыніцы

## Літаратура
*  С. 130

Катэгорыя:Былыя сельсаветы Мёрскага раёну
Катэгорыя:Сельсаветы, створаныя ў 1954 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы, скасаваныя ў 2004 годзе
Дурмітар

**Дурмі́тар** (,  або ) — горны масіў у Дынарскіх Альпах на паўночным захадзе Чарнагорыі. Найвышэйшы пункт — Бобатаў Кук вышынёй 2523 мэтры.

На поўначы мяжуе з каньёнам ракі Тары, на захадзе — з каньёнам ракі Півы, на поўдні — з каньёнам ракі Комарніцы. З усходу ляжыць *Азёрнае [[плято]]* вышынёй 1500 м.

У Дурмітары налічваецца 48 горных вяршыняў вышынёй болей за 2000 м, 18 ледавіковых азёраў. Нацыянальны парк Дурмітар, створаны ў 1952 року, у 1980 уключаны ў Сьпіс сусьветнай спадчыны ЮНЭСКО. Гэта найвялікшая ахоўная тэрыторыя ў Чарнагорыі плошчай 390&nbsp;км², уключае сам горны масіў, каньёны Тары, Сушыцы і Драгі, верхнюю частку плято Комарніцы.

## Вонкавыя спасылкі

* Афіцыйная бачына нацыянальнага парку
* Зьвесткі на бачыне ЮНЭСКО

Катэгорыя:Нацыянальныя паркі Чарнагорыі
Катэгорыя:Горы Чарнагорыі
Катэгорыя:Аб’екты Сусьветнай спадчыны ў Чарнагорыі
Катэгорыя:Зьявіліся ў 1952 годзе
Катэгорыя:Горы-двухтысячнікі
Катэгорыя:Ахоўныя прыродныя тэрыторыі Чарнагорыі
Аронім

**Аро́нім** (ад  «гара» +  «імя, назва») — уласная назва любога аб’екту рэльефу зямной паверхні: як выгнутага (гара, горны сьцяг, узгорак), так і ўгнутага (даліна, яр, западзіна, цясьніна, катлаван). Сукупнасьць аронімаў завецца **араніміяй**, напрыклад: аранімія Беларусі.

Заканамернасьці ўзьнікненьня, разьвіцьця і функцыянаваньня аронімаў вывучае **араніміка** — падразьдзел тапанімікі.

## Крыніцы

## Літаратура
*
Awario

**Awario** () — дастасоўная вэб-праграма для маніторынгу кантэнту, якая належыць «Лінк-Асыстэнт». Праграма дазваляе карыстальнікам адсочваць ключавыя словы ў Інтэрнэце і сацыяльных сетках і выкарыстоўваецца з мэтай маркетынгу ў сацыяльных сетках. Галоўны офіс распрацоўшчыкаў знаходзіцца ў Менску з прадстаўніцтвамі ў ЗША і на Кіпры.

## Гісторыя
Кампанія па вырабе прадуктаў для пошукавай аптымізацыі Link-Assistant.Com пачала сваю гісторыю ў 2004 годзе ў г. Менску (Рэспубліка Беларусь). Сваю назву яна атрымала ад першага праграмнага прадукту — LinkAssistant.

Пасьля рэлізу першага прадукту Link-Assistant.Com выпусьціла шэраг іншых праграм для пошукавай аптымізацыі, і ў 2009 годзе ўсе прадукты кампаніі былі аб’яднаныя ў пакет праграм для пошукавай аптымізацыі — SEO PowerSuite.

У 2016 г. кампанія выпусьціла новы асобны праект Awario. Гэта праграма, накіраваная на маніторынг сацыяльных сетак і Інтэрнэту. Спачатку Awario адсочвала ключавыя словы толькі ў Twitter і Сеціве. Потым быў дададзены пошук у Facebook, Google+ і YouTube.

У жніўні 2016 г. у Awario зьявілася сеціўная пошукавая сыстэма, заснаваная на лягічным тыпе зьвестак Boolean.

У 2018 г. Awario пачала маніторынг сацыяльнай плятформы Reddit.

## Агляд
Awario зьяўляецца праграмным забесьпячэньнем для маркетынгу ў сацыяльных сетках, тэхналёгія работы якога падобная да Google Alerts. Праграма запускае пошукавых робатаў для аўтаматычнага маніторынгу Інтэрнэт-крыніц, сайтаў, блогаў і інш. Гэтыя пошукавыя робаты скануюць вэб-сайты і старонкі, якія адпавядаюць вылучаным ключавым словам. Сэрвэр Awario назірае за зьменамі ў кантэнце і рэгіструе зьвесткі старонак Інтэрнэту. Каб атрымаць зьвесткі з сацыяльных мэдыяў, праграма таксама працуе праз API. У рэжыме рэальнага часу Awario зьбірае ўсе згадваньні, якія зьмяшчаюць ключавыя словы, на сваёй старонцы.

Awario таксама мае дадатковыя функцыі, напрыклад, аналіз танальнасьці тэксту, пошук лідэраў меркаваньняў і складаньне справазадач па аналітыцы. Праграма падтрымлівае пошук на большасьці моваў сьвету.

### Структура кампаніі
* Юры Бітно — CEO
* Алег Барысевіч — заснавальнік, дырэктар па маркетынгу

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт Awario

Катэгорыя:Вэб-праграмы
Катэгорыя:Дастасоўнае праграмнае забесьпячэньне
Катэгорыя:Зьявіліся ў 2016 годзе
Вараніно

**Вараніно́** — вёска ў Быхаўскім раёне Магілёўскай вобласьці Беларусі. Уваходзіць у склад Сьледзюкоўскага сельсавету.

## Насельніцтва
* 2010 год — 540 чалавек
* 1999 год — 767 чалавек

## Крыніцы

Катэгорыя:Сьледзюкоўскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Быхаўскага раёну
Вазраждзеньне

Назву **Вазраждзеньне** маюць:

* Вазраждзеньне — пасёлак у Бялыніцкім раёне Магілёўскай вобласьці
* Вазраждзеньне — вёска ў Магілёўскім раёне Магілёўскай вобласьці
* Вазраждзеньне — пасёлак у Чэрыкаўскім раёне Магілёўскай вобласьці
Старое места (Ерусалім)

**Старо́е ме́ста** (, *Га’Ір Га’Атыка*, , *аль-Балда аль-Кадыма*) — тэрыторыя ў цэнтры Ерусаліму плошчай 0,9 км², агароджаная мурамі.

На тэрыторыі Старога места знаходзяцца некалькі рэлігійных сьвятыняў: юдэйскія Храмавая гара і Сьцяна плачу, хрысьціянскі храм Труны Гасподняй, мусульманскія Купал Скалы і Аль-Акса. У 1981 року аб’ект уключаны ў Сьпіс сусьветнай спадчыны ЮНЭСКО.

Гістарычна Старое места падзяляецца на чатыры кварталы (супраць гадзіньнікавай стрэлкі з паўночна-ўсходняга кута): мусульманскі, хрысьціянскі, армянскі і жыдоўскі. Манумэнтальныя абарончыя муры і ўваходныя брамы места былі ўзьведзеныя ў 1535—1542 роках турэцкім султанам Сулейманам Пышным. Сучаснае насельніцтва Старога места жыве пераважна ў мусульманскім ды хрысьціянскім кварталах.

У вайну 1948—1949 рокаў Старое места захапіла Ярданія, усе жыды былі выгнаныя. У вайну 1967 року, калі адбылася бойка на Храмавай гары, ізраільскія войскі заваявалі Старое места і ўвесь Усходні Ерусалім, аб’яднаўшы яго з заходняй часткай. Цяпер Ерусалім знаходзіцца цалкам пад кантролем ізраільскіх уладаў, якія лічаць яго сталіцай дзяржавы. Арганізацыя Аб’яднаных Нацыяў, аднак, не прызнала ізраільскі Закон пра Ерусалім 1980 року, таму міжнародная супольнасьць лічыць Усходні Ерусалім акупаванай палестынскай тэрыторыяй.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Віртуальны тур па Старым месьце Ерусаліму

Катэгорыя:Раёны Ерусаліму
Jerusalem
Катэгорыя:Гістарычныя раёны
Катэгорыя:Славутасьці Ерусаліму
Заходзкі сельсавет

Назву **Заходзкі [[сельсавет]]** маюць:

* Заходзкі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Рэчыцкага раёну Гомельскай акругі
* Заходзкі сельсавет — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Рэчыцкага раёну Гомельскай вобласьці
* Заходзкі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Дрыбінскага раёну Магілёўскай вобласьці
* Заходзкі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Шклоўскага раёну Магілёўскай вобласьці
Чачэвічы

**Чачэ́вічы** — вёска ў Быхаўскім раёне Магілёўскай вобласьці Беларусі. Уваходзіць у склад Чарнаборскага сельсавету.

## Насельніцтва
* 2010 год — 296 чалавек
* 1999 год — 462 чалавекі

## Крыніцы

Катэгорыя:Чарнаборскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Быхаўскага раёну
I зьезд беларусаў сьвету

**Першы зьезд беларусаў сьвету** адбыўся 8—10 ліпеня 1993 г. у Менску ў будынку Тэатру опэры і балету. Прысутнічала 996 дэлегатаў ад беларускіх арганізацыяў зь Беларусі і беларускіх суполак з замежжа. Арганізаваны Згуртаваньнем беларусаў сьвету «Бацькаўшчына».

Мэта зьезду: аб’яднаньне беларусаў сьвету і арганізацыйнае афармленьне сусьветнай беларускай супольнасьці, як новай грамадзкай структуры на карысьць нацыянальнага адраджэньня і будаўніцтва самастойнай беларускай дзяржавы.

Пасьля прыняцьця шэрагу зваротаў і дэклярацыяў зьезд працаваў як кангрэс ЗБС «Бацькаўшчына», на якім былі абраныя новы кіраўнічы орган — Вялікая рада з прадстаўнікоў беларускіх арганізацыяў Беларусі і замежжа (97 чалавек), а таксама прэзыдэнт ЗБС (Радзім Гарэцкі) і старшыня Рады (Ганна Сурмач). У адпаведнасьці з праграмай зьезду праведзены сустрэчы яго ўдзельнікаў з грамадзкасьцю Беларусі, Купальле на Стаўбцоўшчыне і ў вёсцы Баркулабаў (Быхаўскі раён), Нарачанскі форум для дзяцей і моладзі, выстаўка твораў мастацтва зь Беларусі і замежжа.

## Колькасьць дэлегатаў
* 486 дэлегатаў з замежжа: Ангельшчыны, Аргентыны, Аўстрыі, Аўстраліі, Бэльгіі, Нямеччыны, ЗША, Канады, Польшчы, Францыі, Чэхіі, Швайцарыі, Расеі, Украіны, Малдовы, Туркмэністану, Казахстану, Кыргыстану, Узбэкістану, Эстоніі, Летувы, Латвіі;
* 510 дэлегатаў зь Беларусі;
* больш за 200 чалавек гасьцей.

## Выніковыя дакумэнты зьезду
* Зварот беларусаў замежжа, удзельнікаў Першага зьезду беларусаў сьвету;
* Зварот да беларускага народу;
* Дэклярацыя аб прынцыпах нацыянальнага дзяржаўнага будаўніцтва;
* Зварот да Парлямэнту і Ўраду Рэспублікі Беларусь;
* Заява ўдзельнікаў Першага зьезду беларусаў сьвету па вайсковаму пытаньню;
* Рэзалюцыя «Аб падтрымцы дзейнасьці ЗБС „Бацькаўшчына“»;
* Пастанова аб Радзе прадпрымальнікаў;
* Рэзалюцыя аб падтрымцы беларускай рэдакцыі радыё «Свабода»;
* Зварот да Вярхоўнага Савету Рэспублікі Беларусь «Аб устанаўленьні мэмарыяльнай дошкі на будынку, дзе была абвешчана Беларуская Народная Рэспубліка».

## Літаратура
* Сурмач, Ганна. Першы з’езд беларусаў свету / Ганна Сурмач // Энцыклапедыя гісторыі Беларусі: У 6 т. / Беларуская Энцыклапедыя; Рэдкал.: М. В. Біч і інш.; Прадм. М. Ткачова; Маст. Э. Э. Жакевіч. Т. 5: М—Пуд / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў (гал. рэд.) і інш. — Мн.: БелЭн, 1999. — 590 с. — С. 479. — ISBN 985-11-0141-9.

## Вонкавыя спасылкі
* Зьвесткі пра зьезд і асноўныя дакумэнты прынятыя на ім
* Ганна Сурмач і Станіслаў Шушкевіч дзеляцца ўспамінамі пра Першы зьезд беларусаў сьвету, сайт ЗБС «Бацькаўшчына»

Катэгорыя:Зьезды Згуртаваньня беларусаў сьвету «Бацькаўшчына»
Катэгорыя:Падзеі ў Менску
Катэгорыя:Падзеі 1993 году
Катэгорыя:Падзеі 8 ліпеня
Катэгорыя:Падзеі 9 ліпеня
Катэгорыя:Падзеі 10 ліпеня
Багдан Садоўскі

**Багдан Садоўскі** (нарадзіўся 1 жніўня 1999 году) — беларускі футбаліст, паўабаронца.

## Кар’ера
Выхаванец мазырскага футболу. Некаторы час займаўся таксама ў пастаўскай акадэміі ПМЦ. З 2015 году пачаў гуляць за дубль «Славіі», дзе хутка стаў адным з асноўных гульцоў. У канцы 2016 году атрымаў траўму, празь якую выбыў на 10 месяцаў. У жніўні 2017 году перайшоў у берасьцейскае «Дынама», падпісаўшы кантракт на 2,5 гады. У берасьцейскім клюбе таксама пачаў гуляць за дубль, а ў 2018 годзе ўжо прыцягваўся да асноўнай каманды новым трэнэрам Аляксеем Шпілеўскім. 16 ліпеня 2018 году дэбютаваў у Найвышэйшай лізе, выйшаўшы на замену ў другім тайме замест Арцёма Мілеўскага ў матчы супраць салігорскага «Шахцёра» (1:3) у прысутнасьці Дыега Марадоны.

У хуткім часе Шпілеўскі быў звольнены, і ў жніўні 2018 году Садоўскі далучыўся да «Энэргетыка»-БДУ. Аднак, неўзабаве атрымаў пашкоджаньне, празь якое выбыў на працяглы час. У выніку пакінуў клюб, гэтак і не згуляўшы за яго. У ліпені 2019 году, акрыяўшы ад траўмы, склаў працоўную ўгоду з «Смаргоньню».

У сакавіку 2020 году пасьля прагляду стаў гульцом берасьцейскага «Руху». Часьцей заставаўся на лаўцы запасных або выходзіў на замену, часам зьяўляўся ў першай адзінаццатцы каманды, а таксама прыцягваўся да дубля. У лютым 2021 году па заканчэньні кантракту пакінуў каманду. У ліпені 2021 году зноў далучыўся да «Смаргоні», аднак ужо празь некалькі тыдняў пакінуў каманду, пасьпеўшы згуляць толькі за дубль.

## Статыстыка

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Статыстыка «ПБ-Инфо»

Катэгорыя:Беларускія футбалісты
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Дынама» Берасьце
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Смаргонь»
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Рух» Берасьце
Горвальскі раён

**Горвальскі  раён** — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Беларускай ССР, якая існавала ў 1926—1927 гадах. Адміністрацыйны цэнтар — мястэчка Горваль. Плошча 535 км2, насельніцтва 14&nbsp;761 чалавек (на 1 студзеня 1925 году), 56 населеных пунктаў.

## Гісторыя
Горвальскі раён быў створаны пасьля другога ўзбуйненьня тэрыторыі БССР у 1926 годзе ў складзе Рэчыцкай акругі. 9 чэрвеня 1927 году ў сувязі зь ліквідацыяй Рэчыцкай акругі перададзены ў Гомельскую акругу. 

У склад раёну ўваходзілі 20 сельсаветаў: Балашаўскі, Баpaвікoўскі, Берагаслабадзкі, Васількоўскі, Boсaўскі, Вузнаскі, Гавенавіцкі, Горвальскі, Дзюрдзеўскі, Дуброўскі, Затонскі, Маскалёўскі, Рудзецкі (Рудзецка-Алізараўскі), Селішчанскі, Стaсeўскі, Сьведзкі Сьвідэрскі (Сьвідэрска-Мілаградглыбаўскі), Сьвятоўскі, Чарнейкаўскі, Шупейкаўскі.

4 жніўня 1927 году раён быў скасаваны, а яго тэрыторыя была перададзеная Рэчыцкаму раёну.

## Літаратура
*  С. 89

Катэгорыя:Былыя раёны Беларусі
Катэгорыя:Раёны, створаныя ў 1926 годзе
Катэгорыя:Раёны, скасаваныя ў 1927 годзе
Люшча

**Лю́шча** — вёска ў Лунінецкім раёне Берасьцейскай вобласьці. Уваходзіць у склад Бастынскага сельсавету.

У вёсцы находзіцца чыгуначная станцыя Люшча на лініі Баранавічы — Лунінец.

## Насельніцтва
* 2009 год — 329 жыхароў
* 1999 год — 447 жыхароў

## Крыніцы

Катэгорыя:Бастынскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Лунінецкага раёну
Эль Аль

**ТАА «Ізраільскія авіялініі Эль Аль»** (TASE: ELAL), гандлёвая марка **Эль Аль** ( — «да нябёсаў» ці «ў нябёсы», ) — нацыянальная авіякампанія Ізраілю, заснаваная ў 1948 року. Штаб-кватэра знаходзіцца ў нацыянальным аэрапорце імя Бэн-Гурыёна.

«Эль Аль» — адзіная камэрцыйная авіялінія, якая ўсталёўвае на ўласныя самалёты сыстэмы проціракетнай абароны і лічыцца адной з найнадзейнейшых авіялініяў сьвету дзякуючы строгай працэдуры бясьпекі на зямлі і пры пасадцы на рэйс. За ўвесь час дзейнасьці авіякампаніі адбыўся толькі адзін згон ейнага рэйсу, нягледзячы на шматлікія спробы і тэрарыстычныя напады.

Зьяўляючыся дзяржаўнай авіялініяй, «Эль Аль» згуляў значную ролю ў гуманітарных місіях, вывозячы ў Ізраіль жыдоў зь іншых дзяржаваў, усталяваўшы рэкорд па максымальнай колькасьці людзей на камэрцыйным самалёце (1122 пасажыры на Боінгу 747) у часе апэрацыі «Саламон».

«Эль Аль» прапануе толькі кашэрную ежу падчас палётаў і не абслугоўвае пасажыраў у шабат ды на рэлігійныя сьвяты.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі

* Афіцыйная бачына 

Катэгорыя:Авіякампаніі Ізраілю
Катэгорыя:Кампаніі, акцыямі якіх гандлююць на біржы TASE
Катэгорыя:Чальцы IATA
Катэгорыя:Зьявіліся ў 1948 годзе
Катэгорыя:Ізраільскія гандлёвыя маркі
Катэгорыя:Жыдоўскае агенцтва
Катэгорыя:Ізраільскія грузавыя авіякампаніі
Грамада (пасёлак)

**Грамада́** — пасёлак у Быхаўскім раёне Магілёўскай вобласьці Беларусі. Уваходзіць у склад Абідавіцкага сельсавету.

## Насельніцтва
* 1999 год — 25 чалавек
* 2010 год — 16 чалавек

## Крыніцы

Катэгорыя:Абідавіцкі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Быхаўскага раёну
Прыхабы

Назву **Прыхабы** маюць:

* Прыхабы — вёска ў Расонскім раёне Віцебскай вобласьці
* Прыхабы — вёска ў Сеньненскім раёне Віцебскай вобласьці
* Прыхабы — вёска ў Бялыніцкім раёне Магілёўскай вобласьці
Падбалоцьце (Лунінецкі раён)

**Падбало́цьце** — былая вёска ў Лунінецкім раёне Берасьцейскай вобласьці. Уваходзіць у склад Бастынскага сельсавету.

21 студзеня 2023 году вёска скасаваная.

## Насельніцтва
* 1999 год — 6 чалавек

## Крыніцы

Катэгорыя:Бастынскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Лунінецкага раёну
Тожава

**То́жава** — былы хутар у Лунінецкім раёне Берасьцейскай вобласьці, на шашы . Уваходзіць у склад Бастынскага сельсавету.

21 студзеня 2023 году хутар скасаваны.

## Насельніцтва
* 1999 год — 2 чалавекі

## Крыніцы

Катэгорыя:Бастынскі сельсавет
Катэгорыя:Колішнія населеныя пункты Лунінецкага раёну
Крывяч

**Крывя́ч** — хутар у Лунінецкім раёне Берасьцейскай вобласьці. Уваходзіць у склад Бастынскага сельсавету. На поўдзень ад хутару знаходзіцца возера Чорнае.

## Насельніцтва
* 1999 год — 9 чалавек

## Крыніцы

Катэгорыя:Бастынскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Лунінецкага раёну
Карэл Отчэнашэк

**Карэл Отчэнашэк** (; 13 красавіка 1920, Чэске Мэзыржычы — 23 траўня 2011, Градэц Кралавэ) — чэскі каталіцкі прэлат.

## Жыцьцяпіс
Карэл Отчэнашэк быў высьвячаны на сьвятара 17 сакавіка 1945.

30 сакавіка 1950 прызначаны Апостальскім адміністратарам Градэц-Кралаўскай дыяцэзіі. Кансэкраваны 30 красавіка 1950. У 1951—1962 роках зьняволены за кансэкрацыю бяз згоды камуністычных уладаў.

З 21 сьнежня 1989 року да 6 чэрвеня 1998 — біскуп Градэц-Кралаўскай дыяцэзіі.

24 верасьня Папа Ян Павал II надаў яму чын арцыбіскупа ''ad personam''.

## Вонкавыя спасылкі

* Catholic Hierarchy
* Градэц-Кралаўская дыяцэзія

Катэгорыя:Узнагароджаныя ордэнам Томаша Масарыка
Отчэнашэк

**О́тчэнашэк** — чэскае прозьвішча. Вядомыя носьбіты:

* Карэл Отчэнашэк (1920—2011) — чэскі каталіцкі сьвятар
* Людвік Отчэнашэк (1872—1949) — чэскі канструктар, вынаходнік
* Ян Отчэнашэк (1924—1979) — чэскі пісьменьнік
* Яраслаў Отчэнашэк (1901—1968) — чэскі кампазытар
Ян Отчэнашэк

**Ян Отчэнашэк** (; 19 лістапада 1924, Прага — 24 лютага 1979, Прага) — чэскі пісьменьнік і драматург.

## Жыцьцяпіс
Нарадзіўся ў сям’і стальмаха. Скончыў бізнэс-школу (1943), працаваў у Нямеччыне, пасьля на заводзе Avia Motors.

Па вайне далучыўся да пракамуністычнай арганізацыі  («Авангард»), пасьля ўступіў у камуністычную партыю Чэхіі. У 1947—1951 працаваў у Асацыяцыі хімічнай і мэталюргічнай прамысловасьці, пасьля — у Сакратарыяце Зьвязу чэхаславацкіх пісьменьнікаў.

З 1973 року пісаў сцэнары для студыі «Барандаў».

Сканаў ад раку лёгкіх.

## Крыніцы

Катэгорыя:Чэскія літаратары
Катэгорыя:Літаратары сацыялістычнага рэалізму
Лудчыцы

**Лу́дчыцы** — вёска ў Быхаўскім раёне Магілёўскай вобласьці Беларусі. Уваходзіць у склад і зьяўляецца цэнтрам Лудчыцкага сельсавету.

## Гісторыя
У 1913 г. дзейнічала школа.

## Насельніцтва
* 2010 год — 566 чалавек
* 1999 год — 627 чалавек

## Крыніцы

Катэгорыя:Лудчыцкі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Быхаўскага раёну
Касмынічы

**Касмы́нічы** — вёска ў Амсьціслаўскім раёне Магілёўскай вобласьці Беларусі. Уваходзіць у склад Капачоўскага сельсавету.

## Насельніцтва
* 2010 год — 90 чалавек
* 1999 год — 155 чалавек

## Крыніцы

Катэгорыя:Капачоўскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Амсьціслаўскага раёну
Кунцы

Назву **Кунцы** маюць:

* Кунцы — вёска ў Бялыніцкім раёне Магілёўскай вобласьці
* Кунцы — вёска ў Круглянскім раёне Магілёўскай вобласьці
Васілевіцкі раён

**Васіле́віцкі раё́н** — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Беларускай ССР, якая існавала ў 1926—1927 і 1938—1959 гадах. Адміністрацыйны цэнтар — мястэчка (з 29 красавіка 1950 году — гарадзкі пасёлак) Васілевічы.

## Гісторыя
Васілевіцкі раён быў утвораны ў 1926 годзе ў складзе Рэчыцкай акругі. Плошча раёна складала 980 км2, 23 населеных пункты, насельніцтва 16&nbsp;993 чалавек (на 1925 год). Падзяляўся на 15 сельсаветаў. 3 9 чэрвеня 1927 году ў складзе Гомельскай акругі. У жніўні 1927 году раён быў скасаваны, а яго тэрыторыя падзелена паміж Рэчыцкім і Хвойніцкім раёнамі.

У лютым 1938 году раён быў адноўлены ў Палескай вобласьці, уключаў 15 сельсаветаў. 3 8 студзеня 1954 году ў складзе Гомельскай вобласьці.

Скасаваны ў верасьні 1959 году, тэрыторыя раёну перададзеная ў Каленкавіцкі і Рэчыцкі раёны.

## Літаратура
* 
* 

Катэгорыя:Былыя раёны Беларусі
Катэгорыя:Раёны, створаныя ў 1926 годзе
Катэгорыя:Раёны, створаныя ў 1938 годзе
Катэгорыя:Раёны, скасаваныя ў 1927 годзе
Катэгорыя:Раёны, скасаваныя ў 1959 годзе
Сьвятлана Снапкоўская

**Сьвятлана Валянцінаўна Снапкоўская** (нарадзілася 20 лістапада 1954 году, Менск, цяпер Беларусь) — беларускі культуроляг і пэдагог. Доктар гістарычных (1999) і пэдагагічных навук (2011), прафэсар (2001). Жонка гісторыка Ўладзімера Снапкоўскага.

## Жыцьцяпіс
У 1979 годзе скончыла філялягічны факультэт Беларускага дзяржаўнага ўнівэрсытэту (БДУ) па спэцыяльнасьці «выкладніца расейскай мовы і літаратуры». У 1980—1989 гадах выкладала на катэдры расейскай мовы ў якасьці замежнай на падрыхтоўчым факультэце БДУ. У 1992—1997 гадах была дацэнткай катэдры пэдагогікі БДУ. Па сумяшчальніцтве ў 1992—2001 гадах была загадніцай лябараторыі гісторыі адукацыі і этнапэдагогікі Нацыянальнага інстытуту адукацыі. У 1997—2000 гадах працавала загадніцай катэдры пэдагогікі і псыхалёгіі, якую заснавала ў Беларускім дзяржаўным інстытуце ўдасканаленьня лекараў. У 1999 годзе абараніла ў Інстытуце гісторыі НАН Беларусі доктарскую дысэртацыю на беларускай мове па тэме «Адукацыйная палітыка царызму на Беларусі у ХIХ – пачатку ХХ стст.» З 2000 году пачала выкладаць у Беларускім дзяржаўным пэдагагічным унівэрсытэце.

У 2001 годзе атрымала навуковае званьне «прафэсар» па спэцыяльнасьці «пэдагогіка». У 2003—2005 гадах была дарадцай рэктара БДУ Васіля Стражава. У 2005—2010 гадах працавала загадніцай катэдры тэорыі і гісторыі культуры Беларускага дзяржаўнага пэдагагічнага ўнівэрсытэту (БДПУ). У 2010 годзе заняла пасаду намесьніцы старшыні Фэдэральнай нацыянальна-культурнай аўтаноміі «Беларусы Расеі» па пытаньнях культуры, пэдагогікі і адукацыі. У 2011 годзе абараніла ў Інстытуце тэорыі і гісторыі пэдагогікі Расейскай акадэміі адукацыі доктарскую дысэртацыю па тэме «Разьвіцьцё адукацыі і пэдагагічнай думкі на тэрыторыі Беларусі ў 60-я гады ХIХ — пачатку ХХ стст.» па спэцыяльнасьці агульная пэдагогіка, гісторыя пэдагогікі і адукацыі. З 2013 году — прафэсар гуманітарнага факультэту БДУ.

## Навуковая дзейнасьць
Дасьледуе гісторыю палітыкі расейскага царызму ў галіне адукацыі ў Беларусі, пэдагогікі й асьветы Беларусі ў 2-й палове ХІХ ст. — пачатку XX ст. Адна з рэдактарак калэктыўных працаў «Асвета і педагагічная думка на Беларусі: Бібліяграфічны паказальнік» (ч. 1—3, 1995—2001), «Народная педагогіка беларусаў» (1996). Выпусьціла звыш 200 выданьняў. На 2018 год была сяброўкай экспэртнай рады Найвышэйшай атэстацыйнай камісіі Рэспублікі Беларусь па пэдагагічных навуках. Адначасна была сяброўкай адмысловай рады па абароны доктарскіх і кандыдацкіх дысэртацыяў па пэдагогіцы пры БДПУ. Падрыхтавала 5 кандыдатаў навук.

## Бібліяграфія
* 
* 
* 
* 
* 

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* У Індэксе навукоўцаў Гугла
* Снапкоўская, Сьвятлана Валянцінаўна // Нацыянальная бібліятэка Беларусі, 2018 г.

Катэгорыя:Нарадзіліся ў Менску
Катэгорыя:Дактары гістарычных навук
Катэгорыя:Беларускія гісторыкі
Катэгорыя:Беларускія пэдагогі
Катэгорыя:Дактары пэдагагічных навук
Катэгорыя:Культуролягі
Катэгорыя:Выкладчыкі БДПУ імя Максіма Танка
Катэгорыя:Выкладчыкі БДУ
Катэгорыя:Выкладчыкі беларускіх мэдычных унівэрсытэтаў
Васілевіцкі сельсавет

Назву **Васіле́віцкі [[сельсавет]]** маюць:

* Васілевіцкі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Гарадзенскага раёну Гарадзенскай вобласьці
* Васілевіцкі сельсавет — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Слонімскага раёну Гарадзенскай вобласьці
* Васілевіцкі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Рэчыцкага раёну Гомельскай вобласьці
* Васілевіцкі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Васілевіцкага раёну Палескай вобласьці

## Глядзіце таксама
* Васілевіцкая воласьць
* Васілевіцкі гарадзкі савет
* Васілевіцкі пасялковы савет
* Васілевіцкі раён
Банкруцтва

**Банкруцтва** ( — зламаная лаўка) — няздольнасьць прадпрыемства або прадпрымальніка плаціць пазыкадаўцам па сваіх даўгавых абавязках.

Віды: добраахвотнае — на просьбу самой юрыдычнай або фізычнай асобы; прымусовае — на патрабаваньне пазыкадаўцаў. Пасьля судовай пастановы банкрут спыняе гаспадарчую дзейнасьць, а яго маёмасьць прадаецца для выплаты даўгоў. Пры пагашэньні доўгу супрацоўнікамі прадпрыемства маёмасьць пераходзіць у іх ўласнасьць. Судовы разбор мае на мэце: найбольшае магчымае задавальненьне патрабаваньня пазыкадаўца, ліквідаваньне неплатаздольнага суб’екта гаспадараньня і абвяшчэньне апошняга вольным ад доўгу. Прадугледжвае засьведчаньне няздольнасьці прадпрыемства аплаціць пададзеныя ў суд даўгавыя дакумэнты з наступным вызначэньнем парадку і чарговасьці задавальненьня патрабаваньняў пазыкадаўцаў.

## Беларусь
На жнівень 2013 году прадпрыемствы Беларусі, якія знаходзіліся ў працэдуры банкруцтва, мелі пратэрмінаваную крэдыторскую запазычнасьць у памеры больш як 18 трлн рублёў ($2 млрд).

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* 

Катэгорыя:Мікраэканоміка
Катэгорыя:Дзелавое права
Катэгорыя:Грамадзянскае права
Катэгорыя:Фінансавыя праблемы
Катэгорыя:Бізнэс-тэрміны
Вільру

**Вільру́** (, ) — камуна ў дэпартамэнце Мёрт-і-Мазэль на паўночным усходзе Францыі, цэнтар аднайменнага кантону. Знаходзіцца за 45 км на паўночны захад ад Мэцу, 90 км на поўнач ад Нансі, за 270 км на ўсход ад Парыжу.

## Асобы
* Арэлі Філіпэцьці — француская палітык
* Аліўе Жак — францускі мотагоншчык

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі

* Афіцыйная бачына

Катэгорыя:Камуны Мёрту-і-Мазэлю
Катэгорыя:Кавалеры францускага Вайсковага крыжа (1914—1918)
Новы Кучын

**Но́вы Кучы́н** — вёска ў Быхаўскім раёне Магілёўскай вобласьці Беларусі. Уваходзіць у склад Чарнаборскага сельсавету.

## Насельніцтва
* 2010 год — 41 чалавек
* 1999 год — 53 чалавекі

## Крыніцы

Катэгорыя:Чарнаборскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Быхаўскага раёну
Каханова

**Кахано́ва** — вёска ў Беларусі, каля ракі Грыўды. Уваходзіць у склад Быценскага сельсавету Івацэвіцкага раёну Берасьцейскай вобласьці.

## Гісторыя
Да 9 жніўня 2022 году ў складзе скасаванага Даманаўскага сельсавету.

## Насельніцтва
* 1999 год — 114 чалавек
* 2009 год — 73 чалавекі

## Крыніцы

Катэгорыя:Быценскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Івацэвіцкага раёну
Даманава

Назву **Дама́нава** маюць:

## Населеныя пункты
### [[Беларусь]]
* Берасьцейская вобласьць:
** Даманава — вёска ў Івацэвіцкім раёне

* Менская вобласьць:
** Даманава — вёска ў Вялейскім раёне
** Даманава — вёска ў Маладэчанскім раёне

### [[Польшча]]
* Даманава — вёска ў Бельскім павеце Падляскага ваяводзтва

## Глядзіце таксама
* Даманавічы
* Даманова
* Даманоўшчына
* Даманы
Леанід Ханкевіч

**Леанід Ханкевіч** (нарадзіўся 21 жніўня 1995 году) — беларускі футбаліст, нападнік польскага клюбу «Куявяк».

## Кар’ера
Пачынаў кар’еру ў дублі жодзінскага «Тарпэда-БелАЗ», адкуль улетку 2012 году перабраўся ў «Смалявічы-СТІ». Разам з камандай атрымаў перамогу ў Другой лізе і на працягу чатырох сэзонаў выступаў у Першай лізе, дзе быў адным з асноўных нападнікаў.

У сакавіку 2017 году перайшоў у менскі «Прамень». У сэзоне 2017 хутка захапіў лідарства ў табліцы бамбардзіраў Першай лігі, аднак у канцы сэзону саступіў пяршынства аднаклюбніку Юрыю Казлову, застаўшыся на другім месцы. У пачатку 2018 году разам з «Промнем» рыхтаваўся да новага сэзону, аднак у лютым 2018 году накіраваўся ў «Белшыну», якой у выніку быў аддадзены ў арэнду. У чэрвені 2018 году датэрмінова вярнуўся ў «Прамень» і пазьней быў заяўлены за каманду на другую палову сэзону ў Найвышэйшай лізе. 21 ліпеня 2018 году дэбютаваў у Найвышэйшай лізе ў матчы супраць берасьцейскага «Дынама» (1:1), правёўшы на полі ўсе 90 хвілінаў і адзначыўшыся голам. Спачатку гуляў у стартавым складзе, з кастрычніка страціў месца ў асноўным складзе.

У пачатку 2019 году ў сувязі з пераездам «Промня» ў Магілёў і аб’яднаньнем зь мясцовым «Дняпром» стаў гульцом аб’яднанай каманды, якая атрымала назву «Дняпро». У жніўні 2019 году выправіўся на прагляд у «Гарадзею» і ў выніку ўзмоцніў склад каманды. Гуляў пераважна за дубль, а з кастрычніка не выходзіў на поле праз траўму. У сьнежні 2019 году па заканчэньні кантракту пакінуў «Гарадзею». У першай палове 2020 году заставаўся без каманды, а ў ліпені далучыўся да «Смалявічаў». Спачатку выходзіў на замену, пазьней зьяўляўся ў пачатковым складзе каманды. У сьнежні 2020 году пакінуў «Смалявічы».

У пачатку 2021 году трэнаваўся з «Крумкачамі» і берасьцейскім «Дынама», а ў лютым стаў гульцом «Смаргоні», дзе чаргаваў выхады ў стартавым складзе і на замену. У ліпені 2021 году пакінуў клюб. Пасьля праходзіў прагляд у мазырскай «Славіі», а ў жніўні далучыўся да пінскай «Хвалі», дзе звычайна выходзіў на замену. У сьнежні 2021 году паводле пагадненьня бакоў пакінуў пінскі клюб. У лютым 2022 году далучыўся да польскага клюбу «Ўлацлавія», а летам перабраўся ў «Куявяк» з Коваля.

## Статыстыка

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Статыстыка «ПБ-Инфо»
* 
* 
* 

Катэгорыя:Беларускія футбалісты