Даўбор

**Даўбор** (*Даўбар*, *Даўбэр*, *Даўбір*, *Дабар*) — мужчынскае імя і вытворнае ад яго прозьвішча **Доўбар** (*Доўбэр*, *Даўпар*).

## Паходжаньне

Даўбэр, Дэўбэр, Тэўбэр або Дабэр (Dauber, Deuber, Teuber, Daber) — імя германскага паходжаньня. Іменная аснова -даў(г)- (імёны ліцьвінаў Даўгерд, Даўгер, Даўят; германскія імёны Daugaard, Dauharjis, Dowyatt) паходзіць ад гоцкага daug 'годна', бургундзкага daugjis 'здольны, годны', аснова -бар- (-бор-) (імёны ліцьвінаў Барвід, Барвін, Барвін; германскія імёны Barvid, Barwin, Barwin) — ад гоцкага bara, baur 'чалавек, дзіця' (літаральна — «народжаны»), а аснова -бер- (-бір-) (імёны ліцьвінаў Бірын, Бірыбольд, Бэрвольд; германскія імёны Birin, Beribald, Berwoldus) — ад гоцкага baira, германскага bero 'мядзьведзь'. Такім парадкам, імя Даўбор азначае «годнае нараджэньне».

У Прусіі адзначалася прозьвішча Tauber, у тым ліку ў ваколіцах Мэмэлю. 

Варыянты імя ў гістарычных крыніцах: *Dabor* (Хроніка Прускай зямлі); *у [[Клецак|Клецкои]] волости Петрищу Григоревичу шесть чоловеков бортников: Демид а два Добаревича* (1440—1492 гады); *nobiles… Steczko Dauborowycz… dominus Daubor* (6 сьнежня 1522 году); *Янель Довборовичъ*, *Довбор Товтвоишовичъ*, *Мартинъ а Лаврин Довборовичи*, *Лавринъ Довборовичъ* (1528 год); *Яна Довборовича з братьею его* (16 чэрвеня 1531 году); *а служебника Бартоломеева Довборовича* (8 сакавіка 1541 году); *слуги путные браславские Довборовичи* (8 лістапада 1555 году); *стрелцы Верболовские Новое Воли… Юрю Довъбировичу* (1557—1558 гады); *боярин керновъский Янъ Бартламеевичъ Довбор* (14 лістапада 1561 году); *Езофъ Маркевичъ Доборъ… Петра Доборовича сынъ Янъ… Болтромей Доборовичъ… Станиславъ Доборовичъ* (1567 год); *я Андрей Даборъ… Андрей Даборъ рукою власною подписалъ* (14 ліпеня 1596 году); *бунтовниковъ… Хому Тавборовича… Хому Тоборовича* (7 жніўня 1601 году); *Jan Dauborowicz* (1602—1615 гады); *Jan Dawbor* (3 чэрвеня 1656 году); *Dauborowicz* (1668 год); *Daupor* (1671—1681 гады); *Dawborowicz* (1677 год); *Adam Daubor*, *na miejscu P. Michała Dowborowicza z przykupli od P. Augustyna Dowborowicza* (1690 год); *Kazimierz Dowbor* (1703 год); *Daubory… Dołborow* (1744 год); *Maciej Douber* (1746 год); *Casimirus Doubar* (11 сакавіка 1777 году); *Jerzy Dauberewicz* (1789 год); *Joannem Dauborowicz* (10 сьнежня 1794 году); *Jerzy Dawbar* (1803 год); *Taberówna* (1814 год); *Szymon Dowbar* (1802 год); *Hieronm Daupar* (1803 год).

## Носьбіты
* Янель Даўборавіч — тавянскі баярын, які ўпамінаецца ў попісе войска Вялікага Княства Літоўскага 1528 году
* Даўбор Таўтвойшавіч — тавянскі баярын, які ўпамінаецца ў попісе войска Вялікага Княства Літоўскага 1528 году
* Марцін і Лаўрын Даўборавічы — смаленскія баяры, які мелі маёнтак у Браслаўскім павеце і ўпамінаюцца ў попісе войска Вялікага Княства Літоўскага 1528 году
* Лаўрын Даўборавіч — вількійскі баярын, які ўпамінаецца ў попісе войска Вялікага Княства Літоўскага 1528 году
* Ян Барталамеевіч Доўбар — кернаўскі баярын, які ўпамінаецца ў 1561 годзе
* Уладзіслаў Доўбар Мусьніцкі ( 1706) — дзяржаўны дзяяч Вялікага Княства Літоўскага, скарбнік полацкі
* Караль Доўбар Маркевіч — дзяржаўны дзяяч Вялікага Княства Літоўскага, скарбнік берасьцейскі ў 1720—1735 гадох
* Ануфры Доўбар Мусьніцкі — дзяржаўны дзяяч Вялікага Княства Літоўскага, скарбнік полацкі ў 1776 годзе
* Ян Доўбар — жыхар мястэчка Кублічаў (Полацкае ваяводзтва), які ўпамінаецца ў 1791 годзе

Доўбары — парафіяне царквы ў Заслаўі на 1858 год.

Доўбары (Doubor) — прыгонныя з ваколіцаў Сьвянцянаў, якія ўпамінаюцца ў XIX стагодзьдзі.

Доўбары гербаў Драгамір і Прыяцель — літоўскі шляхецкі род зь Віленскага павету.

Доўбары — літоўскі шляхецкі род з ваколіцаў Сьвянцянаў.

Доўбары гербу Здабар — літоўскі шляхецкі род з Троцкага павету.

Дэбура-Макоўскія (Макоўскія з Доўбараў), Доўбары-Мусьніцкія і Даўбары-Мяшкоўскія — літоўскія шляхецкія роды

Доўбар (Dowbor) — прозьвішча, зафіксаванае ў XIX стагодзьдзі ў ваколіцах Сувалкаў.

На тэрыторыі цяперашняй Летувы фіксавалася прозьвішча Даўбер у летувізаванай форме.

Табера (*Tabero*) — прозьвішча, гістарычна зафіксанае на тэрыторыі цяперашняй Летувы.

У актах Вялікага Княства Літоўскага ўпаміналіся маёнткі Даўборышкі або Мусьнікі ў Ашмянскім павеце, Даўбароў у Менскім ваяводзтве, Даўборышкі або Больнікі ў Вількамірскім павеце, Даўборы ў Жамойцкім старостве, а таксама сяло Дзяўборышкі (*Девборишки*) або Падворнікі каля Мусьнікаў і фальваркі Даўбарова ў Менскім ваяводзтве і Даўбароўскі або Мхерын у Аршанскім павеце.

На 1905 год існавала ўрочышча Добар у Беластоцкім павеце Гарадзенскай губэрні.

Вёскі з назвай Даўбарова існуюць на гістарычных Ашмяншчыне і Меншчыне. На гістарычнай Браслаўшчыне існуе вёска Даўбарышкі.

## Глядзіце таксама
* Даўга
* Бара

## Заўвагі

## Крыніцы

## Літаратура
* 

Катэгорыя:Мужчынскія імёны