open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Андранік Тэймуран

**Андранік Тэймуран** (, ;  6 сакавіка 1983 году, Тэгеран, Іран) — іранскі футбаліст, паўабаронца нацыянальнай зборнай Ірану. Мае армянскае паходжаньне, шырока вядомы тым, што быў першым хрысьціянінам-капітанам зборнай Ірану па футболе.

## Кар’ера
### Клюбная
У футбол пачаў гуляць на радзіме. У 2006 годзе быў запрыкмечаны сэлекцыянэрамі ангельскага клюбу «Болтан Ўандэрэрз», зь якім падпісаў кантракт на 2 гады. Свае першыя галы за новы клюб забіў у матчы трэцяга раўнду Кубка Ангельшчыны супраць «Донкастэр Ровэрз» 6 студзеня 2007 году. Матч скончыўся перамогаў «рысакоў» зь лікам 4:0. 12 чэрвеня 2008 году перайшоў у склад «Фулгэму», у складзе якога зьявіўся толькі ў адным матчы Прэм’ер-Лігі, пасьля чаго зьяхаў у арэнду ў клюб «Барнсьлі». Увосень 2010 году Андранік вярнуўся на радзіму, дзе гуляў у шэрагу мясцовых клюбаў. Сэзон 2012—2013 гадоў правёў у катарскім клюбе «Аль-Харытыят».

### Міжнародная
Дэбютаваў у складзе нацыянальнай зборнай Ірану ў 2005 годзе. На чэмпіянаце сьвету 2006 году Андранік прыкметна гуляў за зборную, чым атрымаў любоў ад прыхільнікаў азіяцкай зборнай. 18 траўня 2014 году ў матчы супраць зборнай Беларусі Андранік атрымаў капітанскую повязь, стаўшы першым хрысьціянінам-капітанам Ірану.

## Дасягненьні
**«Эстэглал»**:
* Уладальнік Кубка Ірану: 2012

**«Нафт»**:
* Уладальнік Кубка Ірану: 2017

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Статыстыка на National Football Teams
* Профіль на Soccerway
* Профіль на ESPN

Катэгорыя:Іранцы армянскага паходжаньня
Катэгорыя:Іранскія футбалісты
Юрген Клёп

**Юрген Норбэрт Клёп** (;  16 чэрвеня 1967 году, Штутгарт) — нямецкі футбольны трэнэр, былы футбаліст клюбу «Майнц 05». Працаваў з гэтай камандай у якасьці галоўнага трэнэра. 30 чэрвеня 2008 году пакінуў «Майнц». У 2008 годзе ўзначаліў «Барусію Дортмунд», зь якой выйграў усе трафэі Нямеччыны. Ад 2015 па 2024 гады быў галоўным трэнэрам «Лівэрпулу». Цяпер працуе ў структуры Red Bull GmbH, адказваючы за футбольны кірунак кампаніі.

Лічыцца адным з найлепшых трэнэраў у Эўропе. Здолеў заваяваць усе нямецкія трафэі і дайшоў з «Барусіяй» да фіналу Лігі чэмпіёнаў, дзе ў зацятай барацьбе «Барусія» прайграла «Баварыі» зь лікам 2:1.

## Дасягненьні
**Барусія Дортмунд**:
* Чэмпіён Нямеччыны: 2010—2011
* Чэмпіён Нямеччыны: 2011—2012
* Уладальнік Кубка Нямеччыны: 2011—2012
* Найлепшы трэнэр Нямеччыны: 2011
* Найлепшы трэнэр Нямеччыны: 2012
* Срэбны прызэр чэмпіянату Нямеччыны: 2012—2013, 2013—2014
* Фіналіст Лігі чэмпіёнаў УЭФА: 2012—2013
* Фіналіст Кубка Нямеччыны: 2013—2014
* Уладальнік Супэркубка Нямеччыны: 2013

## Крыніцы

Катэгорыя:Нямецкія футбалісты
Катэгорыя:Нямецкія футбольныя трэнэры
Катэгорыя:Трэнэры ФК «Лівэрпул»
Стывэн Бэйташур

**Стывэн Бэйташур** (, ;  1 лютага 1987 году, Сан-Хасэ, Каліфорнія, ЗША) — колішні іранскі футбаліст, правы абаронца. Раней выступаў за нацыянальную зборную Ірану. Нарадзіўся ў ЗША ў іранскай сям’і, таму адгукнуўся на запрашэньне гуляць за зборную Ірану па футболе.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Статыстыка на сайце МЛС

Катэгорыя:Амэрыканцы іранскага паходжаньня
Катэгорыя:Іранскія футбалісты
Катэгорыя:Футбалісты ЗША
Бітва пад Маладэчнам

* Бітва пад Маладэчнам (1433) — бітва ў часе грамадзянскай вайны ў ВКЛ 1432-1438 гадоў
* Бітва пад Маладэчнам (1812) — бітва ў часе напалеонаўскага паходу на Расею
* Бітва пад Маладэчнам (1915) — бітва Віленскай апэрацыі падчас Першай Сусьветнай вайны
Салі Мунтары

**Сулейман Алі «Салі» Мунтары** (;  27 жніўня 1984 году, Кананго, Гана) — былы ганскі футбаліст, паўабаронца нацыянальнай зборнай Ганы.

## Кар’ера
Салі займаўся футболам у сябе на радзіме й часьцяком удзельнічаў у міжнародных юнацкіх турнірах, дзе яго заўважылі сэлекцыянэры італьянскага «Ўдынэзэ». Да клюбу ён далучыўся ў 2001 годзе й ужо ў 2002 годзе дэбютаваў у складзе матчам супраць «Міляну». У 2007 годзе Мунтары перайшоў у ангельскі «Портсмут» за 7,1 млн фунтаў, падпісаўшы кантракт на 5 гадоў. Аднак празь фінансавыя абставіны клюбу ў 2008 годзе ён пераехаў у «Інтэр», дзе некалькі сэзонаў атрымаў шэраг тытулаў.

Пасьля нядоўгай арэнды ў «Сандэрлэндзе» 31 студзеня 2012 году Салі далучыўся да табару «Міляну», спачатку на ўмовах арэнды, а пасьля як паўнавартасны гулец клюбу.

## Дасягненьні
**«Портсмут»**:
* Уладальнік Кубка Ангельшчыны: 2008

**Інтэрнацыянале**
* Чэмпіён Італіі: 2009, 2010
* Уладальнік Кубка Італіі: 2010
* Уладальнік Супэркубка Італіі: 2010
* Пераможца Лігі чэмпіёнаў: 2010
* Пераможца клюбнага чэмпіянату сьвету па футболе: 2010

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт
* Статыстыка на National Football Teams
* Профіль на RAI Sport
* Профіль на Gazzetta dello Sport

Катэгорыя:Ганскія футбалісты
Квадва Асамоа

**Ква́два Асамо́а** (;  9 сьнежня 1988 году, Акра, Гана) — былы ганскі футбаліст, паўабаронца нацыянальнай зборнай Ганы. Найлепшы футбаліст Ганы паводле вынікаў 2012 і 2013 гадоў.

## Кар’ера
Квадва быў знойдзены сэлекцыянэрамі з швайцарскай «Бэлінцоны». У чэрвені 2008 году быў куплены італьянскім «Ўдынэзэ», дзе й дэбютаваў у прафэсійным футболе. Пасьля ўдалых выступаў на Кубку афрыканскіх нацыяў 2010 году, Асамоа стаў прыярытэтнай мэтай топ-клюбаў Эўропы.

Асамоа й ягоны партнээр па «Ўдынэзэ» Маўрысіё Ісьля ў абодвух далучыліся да складу «Ювэнтусу» ў ліпені 2012 году паводле дамове сумеснай уласнасьці, «Ювэнтус» заплаціў 9 млн эўра за 50% кантракту Асамоа.

## Дасягненьні
**«Ювэнтус»**:
* Чэмпіён Італіі: 2012, 2013, 2014, 2015, 2016, 2017, 2018
* Уладальнік Кубка Італіі: 2015, 2016, 2017, 2018
* Уладальнік Супэркубка Італіі: 2012, 2013, 2015

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт
* Бачына на афіцыйным сайце ФК «Ювэнтус»
* Статыстыка на National Football Teams

Катэгорыя:Ганскія футбалісты
Крыс Вандалоўскі

**Крыстафэр Эліёт Вандалоўскі** (;  28 студзеня 1983 году, Дэнвіл, ЗША) — былы амэрыканскі футбаліст польскага паходжаньня, нападнік. Раней выступаў за нацыянальную зборную ЗША. Найлепшы бамбардзір МЛС сэзону 2012 году.

## Кар’ера
### Клюбная
Крыс на ўзроўні ўнівэрсытэцкіх камандаў гуляў за «Чыка Стэйт Ўайлдкэтс».

У дарослым футболе дэбютаваў у 2004 годзе выступамі за каманду клюбу «Чыка Рукс», у якой правёў адзін год. Большасьць часу, праведзенага ў складзе клюбу, быў асноўным гульцом атакаючага зьвяна каманды. У складзе гэтай каманды быў адным з галоўных бамбардзіраў каманды, маючы сярэднюю выніковасьць на ўзроўні 0,42 голу за гульню першынства.

У 2005 годзе абараняў колеры каманды клюбу «Сан-Хасэ Эрткўэйкс». Прыцягнуў увагу прадстаўнікоў трэнэрскага штабу клюбу «Г’юстан Дынама», у склад якога далучыўся ў 2006 годзе. Згуляў за каманду з Г’юстану наступныя тры сэзоны сваёй гульнявой кар’еры, але ў 2009 годзе вярнуўся ў Сан-Хасэ.

### Міжнародная
У 2011 годзе дэбютаваў у афіцыйных матчах у складзе нацыянальнай зборнай ЗША.

## Дасягненьні
**«Г’юстан Дынама»**:
* Уладальнік Кубка МЛС: 2006, 2007

**«Сан-Хасэ Эрткўэйкс»**:
* Уладальнік Сапортэрс Шылд: 2012, 2015

**ЗША**:
* Уладальнік Залатога кубка КОНКАКАФ: 2013

## Асабістае жыцьцё
Акрамя польскага паходжаньня Крыс праз маці мае індзейскае паходжаньне.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Профіль на MLS
* Статыстыка на National Football Teams

Катэгорыя:Футбалісты ЗША
Сафіян Фэгулі

**Сафіян Фэгулі** (;  26 сьнежня 1989 году, Левалюа-Пэрэ, Францыя) — альжырскі футбаліст, паўабаронца ірацкага клюбу «Аманат» і нацыянальнай зборнай Альжыру.

## Кар’ера
Кар’еру пачаў у францускім «Грэноблі», дэбютаваўшы за клюб, які гуляў у Лізе 2. Сваёй гульнёй за каманду прыцягнуў увагу прадстаўнікоў трэнэрскага штабу клюбу «Валенсія», да якога далучыўся ў 2010 годзе. У 2011 годзе абараняў колеры каманды клюбу «Альмэрыя», дзе выступаў на правах арэнды.

Сафіян выступаў за юнацкія й моладзевыя зборныя Францыі, аднак у 2011 годзе гулец вырашыў гуляць за зборную Альжыру.

## Дасягненьні
**«Галатасарай»**:
* Чэмпіён Турэччыны: 2018, 2019
* Уладальнік Кубка Турэччыны: 2019
* Уладальнік Супэркубка Турэччыны: 2019

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Бачына на афіцыйным сайце ФК «Валенсія»
* Статыстыка на National Football Teams
* Статыстыка на LFP.fr

Катэгорыя:Францускія футбалісты
Катэгорыя:Альжырскія футбалісты
Джон Брукс

**Джон Энтані Брукс** (;  28 студзеня 1993 году, Бэрлін, Нямеччына) — амэрыканскі футбаліст, абаронца нямецкага клюбу «Гэрта» і нацыянальнай зборнай ЗША.

## Кар’ера
Першыя крокі ў футболе Джон пачаў у клюбе з роднага гораду «Гэрта», за які дэбютаваў у 2011 годзе спачатку ў складзе другой каманды клюбу «Гэрта-2». У сэзоне 2012—2013 гадоў, калі «Гэрта» гуляла ў другой Бундэсьлізе Джон дэбютаваў у асноўнай камандзе клюбу. 10 жніўня 2013 году пасьля вяртаньня бэрлінскага клюбу да эліты дэбютаваў у Бундэсьлізе матчам супраць «Айнтрахту».

У ліпені 2013 году дэбютаваў у складзе нацыянальнай зборнай ЗША матчам супраць зборнай Босьніі і Герцагавіны. На чэмпіянаце сьвету 2014 году ў Бразыліі быў уключаны ў сьпіс 23 гульцоў і ў першым жа матчы супраць зборнай Ганы забіў пераможны мяч, гульня скончылася зь лікам 2:1 на карысьць амэрыканцаў.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Статыстыка на National Football Teams
* Профіль на Soccerway
* Профіль на Transfermarkt

Катэгорыя:Нямецкія футбалісты
Катэгорыя:Футбалісты ЗША
Ёахім Лёў

**Ёахі́м Лёў** (; нарадзіўся 3 лютага 1960 году, Шэнаў) — нямецкі футбольны трэнэр, былы футбаліст. У 2004 адгукнуўся на прапанову даўняга сябра, Юргена Клінсмана, які ўзначаліў нацыянальную зборную Нямеччыны, і стаў яго галоўным памочнікам у зборнай. Пасьля чэмпіянату сьвету 2006 году, Клінсман пакінуў пост галоўнага трэнэра, якога замяніў Ёахім Лёў. Працягнуў і разьвіў яскравы і атакуючы стыль зборнай Нямеччыны.

Цяпер лічыцца адным з найлепшых трэнэраў сьвету.

## Дасягненьні
**Зборная Нямеччыны**:
* Чэмпіён сьвету : 2014
* Бронзавы прызэр чэмпіянату сьвету: 2006, 2010
* Срэбны прызэр чэмпіянату Эўропы: 2008
* Бронзавы прызэр чэмпіянату Эўропы: 2012

## Вонкавыя спасылкі
* Профіль на сайце Нямецкай футбольнай асацыяцыі.

Катэгорыя:Нямецкія футбольныя трэнэры
Катэгорыя:Зборная Нямеччыны па футболе
Джозэф Ёба

**Джозэф Ёба** (;  6 верасьня 1980 году, Кано, Нігерыя) — нігерыйскі футбаліст, абаронца нацыянальнай зборнай Нігерыі.

## Кар’ера
### Клюбная
У 1998 годзе Джозэф прыехаў у Бэльгію ў льежаўскі «Стандард». У 2001 годзе ён перайшоў у францускі «Марсэль». Аднак адразу быў аддадзены ў арэнду ў гішпанскі клюб «Тэнэрыфэ». Правёўшы ў Гішпаніі 9 месяцаў Джозэф вярнуўся ў «Марсэль», аднак у хуткім часе далучыўся да «Эвэртану» на правох арэнды. Пасьля ўдалага сэзону ў Ангельшчыне лівэрпульскі клюб выкупіў трансфэр гульца.

На наступныя гады Ёба стаў сталым гульцом абаронцы «Эвэртану». Сэзон 2006—2007 гадоў ён і Джолеан Лескат сталі адзінымі гульцамі клюбу хто правёў на пляцоўцы кожную хвіліну сэзону.

31 жніўня 2010 году Ёба падпісаў аднагадовую дамову з «Фэнэрбахчэ», выступаючы за турэцкі клюб на правох арэнды. Разам з клюбам ён стаў чэмпіёнам Турэччыны й кіраўніцтва клюбу вырашыла выкупіць правы на гульца.

### Міжнародная
У 2001 годзе дэбютаваў у афіцыйных матчах у складзе нацыянальнай зборнай Нігерыі.

## Дасягненьні
### Клюбныя
**Фэнэрбахчэ**:
* Чэмпіён Турэччыны: 2011
* Уладальнік Кубка Турэччыны (2): 2012, 2013

### Міжнародныя
**Нігерыя**:
* Уладальнік Кубка афрыканскіх нацыяў:  2013

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Статыстыка на National Football Teams
* Профіль на UEFA
* Профіль на FIFA

Катэгорыя:Нігерыйскія футбалісты
Чон Сон-Р’ён

**Чон Сон-Р’ён** (;  4 студзеня 1985 году, Чэджу, Рэспубліка Карэя) — паўднёвакарэйскі футбаліст, брамнік японскага клюбу «Фукусіма Юнайтэд» і былы брамнік нацыянальнай зборнай Рэспублікі Карэі.

## Кар’ера
Кар’еру пачаў у клюбе «Пхохан Стылерз». Потым выступаў за клюб «Сонам». У 2011—2015 гадах зьяўляўся брамнікам каманды «Сувон Блюўінгс». 24 сьнежня 2015 году было абвешчана, што Р’ён далучыцца да клюбу найвышэйшага дывізіёну Японіі «Кавасакі Франтале», фактычна прыбыўшы ў клюб 2 лютага 2016 году. Не зважаючы на тое, што кантракт быў падпісаны на год, дэталі дамовы засталіся нераскрытымі. Карэйскі галкіпэр дэбютаваў у новым клюбе, адгуляўшы ўвесь матч і захаваўшы сваю браму некранутай. У выніку «Кавасакі Франтале» атрымаў мінімальную перамогу «Хірасімай Санфрэчэ». У наступным матчы супраць «Сёнан Бэлмарэ» 5 сакавіка 2016 году ён забіў уласны гол, а матчы скончыўся зь лікам 4:4. З моманту далучэньня да клюбу Р’ён хутка стаў першым брамнікам каманды.

У нацыянальнай зборнай Рэспублікі Карэі дэбютаваў 30 студзеня 2008 году ў матчы супраць зборнай Чылі.

## Дасягненьні
**«Пхохан Стылерз»**:
* Чэмпіён Рэспублікі Карэі: 2007

**«Сонам»**:
* Пераможца Лігі чэмпіёнаў АФК: 2010

**«Кавасакі Франтале»**:
* Чэмпіён Японіі: 2017, 2018, 2020, 2021
* Уладальнік Кубка Японіі: 2020, 2023
* Уладальнік Супэркубка Японіі: 2019, 2021

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Статыстыка на National Football Teams
* Статыстыка на K League

Катэгорыя:Паўднёвакарэйскія футбалісты
Катэгорыя:Паўднёвакарэйскія футбалісты і футбалісткі на Алімпійскіх гульнях
Катэгорыя:Футбалісты і футбалісткі на летніх Алімпійскіх гульнях 2008 году
Катэгорыя:Футбалісты і футбалісткі на летніх Алімпійскіх гульнях 2012 году
Катэгорыя:Прызэры летніх Алімпійскіх гульняў 2012 году
Рамэлю Люкаку

**Рамэ́лю Мэна́ма Люка́ку** (;  13 траўня 1993 году, Антвэрпэн, Бэльгія) — бэльгійскі футбаліст, нападнік італьянскага клюбу «Напалі» і нацыянальнай зборнай Бэльгіі.

## Кар’ера
### Клюбная

Калі Люкаку споўнілася 16 гадоў 13 траўня 2009 году, ён падпісаў прафэсійны кантракт з «Андэрлехтам» да 2012 году. Праз 11 дзён ён дэбютаваў у чэмпіянаце Бэльгіі матчам 24 траўня супраць «Стандарду», выйшаўшы на 69-й хвіліне замест абаронцы Віктара Бэрнардэса. «Андэрлехт» прайграў матч зь лікам 1:0.

На наступны сэзон Рамэлю стаў гульцом асноўнага складу, забіўшы свой ​​першы гол на высокім узроўні ў матчы супраць «Зюльтэ-Варэгему» на 89-й хвіліне. Усяго за сэзон Про Лігі 2009—2010 гадоў Рамэлю забіў 15 галоў і яшчэ 4 у матчах Лігі Эўропы.

У жніўні 2011 году Люкаку далучыўся да ангельскага «Чэлсі». Лёнданскі клюб выкупіў трансфэр гульца за 12 млн эўра. Люкаку атрымаў 18 нумар і падпісаў кантракт на пяць гадоў. Дэбютаваў у хатнім матчы супраць «Норыдж Сіці» (2:1) на 83-й хвіліне, выйшаўшы на замену Фэрнанда Торэсу.

Аднак замацавацца футбаліст у «Чэлсі» ня здолеў, таму некалькі гадоў праводзіў у арэндах у іншых ангельскіх клюбах. 30 ліпеня 2014 году «Эвэртан» абвесьціў пра падпісаньне зь Люкаку пяцігадовага кантракту. Сума трансфэру склала 28 млн фунтаў. У 2019 годзе перайшоў у клюб «Інтэрнацыянале Мілян».

### Міжнародная
24 лютага 2010 году Люкаку дэбютаваў у складзе зборнай Бэльгіі ў таварыскім матчы супраць зборнай Харватыі. 17 лістапада 2010 году адзначыўся першымі двума галамі ў таварыскім матчы супраць зборнай Расеі.

## Дасягненьні
**«Андэрлехт»**:
* Чэмпіён Бэльгіі: 2010

**«Чэлсі»**:
* Уладальнік Кубка Ангельшчыны: 2012
* Пераможца клюбнага чэмпіянату сьвету: 2021

**«Інтэрнацыянале»**:
* Чэмпіён Італіі: 2021
* Уладальнік Кубка Італіі: 2023
* Уладальнік Супэркубка Італіі: 2022

**«Напалі»**:
* Чэмпіён Італіі: 2025
* Уладальнік Супэркубка Італіі: 2025

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт
* Статыстыка на National Football Teams
* Профіль на Soccerbase

Катэгорыя:Бэльгійскія футбалісты
Бэзылдан

**Бэ́зылдан** () — найбольшае места ў графстве Эсэксе, што на ўсходзе Ангельшчыны, Вялікабрытанія. Места знаходзіцца за 25 кілямэтраў на ўсход ад Лёндану. Вакол Бэзылдану знаходзяцца мястэчкі-вёскі: на поўначы Бэлэрыкэй, на паўночным усходзе — Ўікфарт, на ўсходзе — Саўт-Бэнфліт.

Быў створаны ў 1948 годзе на аснове злучэньня некалькіх вёсак: Пітсі, Лэйндан, Бэзылдан і Вэнч. Назву новае места атрымала ад вёскі Бэзылдан, якая была ў сярэдзіне будучага места. Бэзылдан мае сваю мескую ўправу. Большасьць жыхароў места працуе ў Лёндане, якія едуць туды 36—58 хвілінаў. У месцы для гэтага існуе тры прыпынкі грамадзкага транспарту.

## Паходжаньне места
Упершыню Бэзылдан згадваецца ў 1086 року. Ён узгаданы ў кнізе Страшэннага суду. Назва места паходзіць ад імя *Бэртал* і ад старажытнасаксонскага слова *dun*, што перакладаецца як гара ці холм. У розных крыніцах назва места Бэзылдан мае розныя варыянты згадваньня: Бэрлэздан, Бэлэздан, Бэлаздуна.

У 1859 годзе пабудаваная чыгунка для злучэньня вёсак Пітсі й Лэйндан. Прамысловасьці доўгі час не было, асноўнай крыніцай даходу насельніцтва была вясковая гаспадарка: земляробства й жывёлагадоўля.

## Архітэктура
Найвядомейшай пабудовай места Бэзылдан зьяўляецца царква імя сьвятога Марціна. Царква была асьвечана архібіскупам ў 1962 року. Званіца была пабудавана ў 1999 годзе. Таксама ў месьце ёсьць шмат сучасных будынкаў прадпрыемстваў, банкаў.

## Радыё й тэлебачаньне
Бэзылдан мае сваю радыёстанцыю, якая вяшчае таксама на бліжэйшыя мясьціны. Бэзылдан можа лавіць тэлебачаньне зь Лёндану.

## Асобы
* Depeche Mode — гурт, створаны ў месьце ў 1980 року
** Мартын Гор — удзельнік гурту
** Эндру Флэтчар — удзельнік гурту
** Дэйвід Гаан — удзельнік гурту
** Вінс Кларк — удзельнік гурту (цяпер у гурце Erasure)
* Джэймз Томкінз — футбаліст


Basildon - Mother & Child Statue.JPG|Матка й дзіцё — скульптура ў месьце
Church Garden - geograph.org.uk - 751899.jpg|Царкоўны сад, які знаходзіцца каля царквы імя сьвятога Марціна ў цэнтры места
St. Martin's Bell Tower - geograph.org.uk - 47070.jpg|Званіца царквы імя сьвятога Марціна


## Крыніцы
Сяргей Вадзяновіч

**Сяргей Вадзяновіч** ( 2 траўня 1995 году) — беларускі футбаліст, паўабаронца «Івацэвічаў».

## Кар’ера
### Клюбная
Пачынаў займацца футболам у івацэвіцкай ДЮСШ, а таксама навучаўся ў футбольнай клясе менскай сувораўскай вучэльні. З 2012 году выступаў за дубль «Белшыны». 11 чэрвеня 2014 году дэбютаваў у асноўнай камандзе бабруйчанаў, выйшаўшы на замену на 70-й хвіліне ў матчы супраць «Гомля» (1:2). У сэзоне 2015 году выступаў перадусім за дубль, у асноўнай камандзе ў чэмпіянаце толькі тры разы выйшаў на замену.

У сакавіку 2016 году быў аддадзены ў арэнду берасьцейскаму «Дынама», зь якім у сакавіку падпісаў кантракт. У ліпені 2016 году вярнуўся ў «Белшыну», дзе стаў асноўным гульцом каманды, якая, між тым, страціла месца ў элітным дывізіёне. У сэзоне 2017 гуляў за бабруйскую каманду ў Першай лізе. У студзені 2018 году пачынаў рыхтавацца да новага сэзону зь «Белшынай», аднак у лютым накіраваўся ў пінскую «Хвалю», зь якой неўзабаве падпісаў кантракт. У сакавіку 2019 году падоўжыў пагадненьне зь пінскім клюбам. Зь цягам часу ў пінскім камандзе пачаў выкарыстоўвацца ў якасьці абаронцы. У лютым 2020 году падпісаў новы двухгадовы кантракт з «Хваляй». У 2020—2021 гадах працягваў гуляць пераважна ў першай адзінаццатцы каманды. У студзені 2022 году падоўжыў кантракт зь пінскім клюбам яшчэ на год. Пакінуў «Хвалю» ў сьнежні 2022 году.

У пачатку 2023 году далучыўся да «Івацэвічаў».

### Міжнародная
У 2011—2012 гадах выступаў за юнацкую зборную Беларусі ў кваліфікацыі чэмпіянату Эўропы.

## Статыстыка

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Профіль на сайце «Белшыны»
* Статыстыка «ПБ-Инфо»

Катэгорыя:Беларускія футбалісты
Аўдзееўка

**Аўдзе́еўка** ()&nbsp;— места абласнога значэньня ў Данецкай вобласьці Ўкраіны. Знаходзіцца за 22&nbsp;км на поўнач ад Данецку, у вярхоўі ракі Каменкі (прытока Крывога Тарца, басэйн Северскага Данца). Чыгуначная станцыя. Насельніцтва — 35 052 жыхары (2014).

## Назва
Паводле паданьня, паселішча атрымала назву ад імя першага пасяленца *Аўдзея*. Ён нібы запрасіў сюды на пражываньне ўцекачоў з Палтаўскае губэрні. Як дапускае ўкраінскі пісьменьнік Юры Кругляк, разам з палтаўцамі сюды прыбывалі й чарнігаўцы, якія маглі назваць сваё новае месца жыхарства назваю таго паселішча, адкуль прыбылі.

На Чарнігаўшчыне ёсьць дзьве Аўдзееўкі: у Кулікоўскім і ў Сасьніцкім раёнах. Назва апошняе зь іх паходзіць ад імя яе заснавальніка Аўдзея, князя северскага.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Авдіївка&nbsp;— Інформаційно-пізнавальний портал | Донецька область у складі УРСР (На основі матеріалів енциклопедичного видання про історію міст та сіл України, том&nbsp;— Історія міст і сіл Української РСР. Донецька область.&nbsp;— К.: Головна редакція УРЕ АН УРСР, 1970.&nbsp;— 992 с.)

Катэгорыя:Гарады Данецкай вобласьці
Катэгорыя:Зьявіліся ў 1778 годзе
Катэгорыя:Населеныя пункты, згаданыя ў XVIII стагодзьдзі
Дрыс Мэртэнс

**Дрыс Мэ́ртэнс** (;  6 траўня 1987 году, Лёвэн, Бэльгія) — колішні бэльгійскі футбаліст, нападнік. Гулец нацыянальнай зборнай Бэльгіі.

## Кар’ера
### Клюбная
Мэртэнс зьяўляецца выхаванцам футбольнай акадэміі клюбу «Андэрлехт», у асноўную каманду якой ніколі не трапляў. У 2005 годзе Дрыс стаў гульцом «Генту», аднак на працягу двух сэзонаў гулец знаходзіўся ў арэндах у дробнай бэльгійскай і нідэрляндзкай камандах, у апошнюю зь якіх, клюб АГОВВ Апэльдорн, у 2007 годзе перайшоў.

Новым клюбе, які гуляў у другім дывізіёне нідэрляндзкага футболу, Дрыс зь цягам часу стаў капітанам і набыў статус футбаліста вялікага таленту. 25 траўня 2009 году падпісаў кантракт з клюбам «Утрэхт».

28 чэрвеня 2011 году Мэртэнс разам з партнэрам па «Утрэхце» Кевінам Строотманам перайшоў у табар эйндговэнскага ПСВ. За гэтыя трансфэры нідэрляндзкі гранд выдаткаваў у агульнай складанасьці 13 млн эўра.

У 2013 годзе гулец перайшоў у італьянскі «Напалі».

### Міжнародная
У 2010 годзе дэбютаваў у афіцыйных матчах у складзе нацыянальнай зборнай Бэльгіі.

## Дасягненьні
**ПСВ**:
* Уладальнік Кубка Нідэрляндаў: 2012
* Уладальнік Супэркубка Нідэрляндаў: 2012

**«Напалі»**:
* Уладальнік Кубка Італіі: 2014, 2020
* Уладальнік Супэркубка Італіі: 2014

**«Галатасарай»**:
* Чэмпіён Турэччыны: 2023, 2024, 2025
* Уладальнік Кубка Турэччыны: 2025
* Уладальнік Супэркубка Турэччыны: 2023

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт
* Профіль на Goal.com
* Профіль на Transfermarkt

Катэгорыя:Бэльгійскія футбалісты
Хавіер Эрнандэс Балькасар

**Хавіер Эрнандэс Балькасар** (;  1 чэрвеня 1988 году, Гвадаляхара, Мэксыка) — мэксыканскі футбаліст, нападнік нацыянальнай зборнай Мэксыкі, у якой рэгулярна ўдзельнічае на буйных міжнародных спаборніцтвах. Эрнандэс мае мянушку «Чычарыта» ( — «гарошына»), якая выкарыстоўваецца ў якасьці надпісу на ягонай кашулі. Зьяўляецца выхаванцам мэксыканскага клюбу «Гвадаляхара».

## Кар’ера
### Клюбная
Эрнандэс пачаў выступаць за моладзевую каманду «Гвадаляхары» ва ўзросьце дзевяці гадоў. У 2006 годзе дэбютаваў за асноўную каманду «Гвадаляхары» ў матчы Апэртуры супраць клюбу «Нэкакса». Пры ліку 3:0 ён выйшаў на замену Амару Брава на 87-й хвіліне матчу, а ўжо празь пяць хвілінаў забіў чацьверты гол сваёй каманды.

8 красавіка 2010 году Эрнандэс падпісаў кантракт з ангельскім клюбам «Манчэстэр Юнайтэд». 27 траўня 2010 году ён атрымаў дазвол на працу ў Вялікабрытаніі, а ўжо 1 ліпеня стаў гульцом клюбу. 28 ліпеня 2010 году Эрнандэс упершыню згуляў за «Юнайтэд», выйшаўшы на замену Нані ў таварыскім матчы супраць каманды ўсіх зорак МЛС, у гэтай жа сустрэчы ён забіў свой першы гол за клюб, замкнуўшы пас Дэрэна Флэтчэра. 16 жніўня Эрнандэс згуляў свой першы матч у Прэм’ер-Лізе, выйшаўшы на замену Ўэйну Руні на 63-й хвіліне сустрэчы супраць «Ньюкасл Юнайтэд», якая скончылася зь лікам 3:0 на карысьць «чырвоных д’яблаў».

1 верасьня 2014 году Эрнандэс перайшоў на правах арэнды ў мадрыдзкі «Рэал», які атрымаў права выкупіць кантракт гульца ў канцы сэзону.

### Міжнародная
Эрнандэс дэбютаваў за зборную Мэксыкі 30 верасьня 2009 году ў матчы супраць зборнай Калюмбіі, у якім ён адзначыўся галявой перадачай. 24 лютага 2010 году ён забіў два галы ў браму зборнай Балівіі, а таксама адзначыўся галявой перадачай. Разам са зборнай Мэксыкі Чычарыта браў удзел у чэмпіянаце сьвету 2010 году, а таксама ў турніры Залатога кубка КОНКАКАФ і Кубку канфэдэрацыяў 2013 году. Эрнандэс зьяўляецца трэцім бамбардзірам зборнай Мэксыкі ўсіх часоў.

## Дасягненьні
**«Гвадаляхара»**:
* Чэмпіён Мэксыкі: 2006(а)

**«Манчэстэр Юнайтэд»**:
* Чэмпіён Ангельшчыны: 2011, 2013
* Уладальнік Супэркубка Ангельшчыны: 2010, 2013

**«Рэал»**:
* Пераможца клюбнага чэмпіянату сьвету: 2014

**«Сэвільля»**:
* Пераможца Лігі Эўропы: 2020

**Мэксыка**:
* Уладальнік Залатога кубка КОНКАКАФ: 2011
 
## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Профіль на афіцыйным сайце ФК «Манчэстэр Юнайтэд»
* Профіль на Soccerbase
* Статыстыка на National Football Teams

Катэгорыя:Мэксыканскія футбалісты
Сядзібна-паркавы комплекс Ельскіх (Замосьце)

**Сядзі́ба Е́льскіх у Замо́сьці** — колішні сядзібна-паркавы комплекс у Замосьці, цяпер Пухавіцкі раён Менскай вобласьці.

## Гісторыя
Маёнтак Замосьце належаў Прозарам. Разам з Дудзічамі перайшоў у 1785 годзе да Станіслава Ельскага, пазьней — да ягонага сына Караля. Сядзіба будавалася ў 1860-я гады Аляксандрам, малодшым сынам Караля, які атрымаў у спадчыну маёнтак зь некалькімі фальваркамі ў 1857 годзе.

## Архітэктура

Сядзіба месьцілася на прыпаднятай тэрасе ракі Пціч і ўключала сядзібны дом, парк зь невялікімі вадаёмамі, фруктовы сад, гаспадарчы дом з трынаццацьцю пабудовамі.

Сядзібны дом быў прамавугольным у пляне, аднапавярховым, драўляным, на высокім цокалі, з гонтавым дахам. Галоўны фасад упрыгожваў ганак з чатырма калёнамі. У параднай залі віселі гравюры й партрэты.

У доме была абсталяваная хатняя капліца, у якое прыежджыя сьвятары тайна хрысьцілі ўніятаў, якіх у той час перасьледавалі.

Да дому празь вялікі сад вяла галоўная ўязная алея. Другая шырокая алея зь белага топалю вяла па краі сядзібы. Дом быў абкружаны невялікім пэйзажным паркам, які меў нескладаную водную сыстэму з двух вадаёмаў.

Пасьля сьмерці Аляксандра ў 1916 годзе, маёнтак перайшоў ягонаму сыну Яну.

## Музэй
У 1864 годзе Аляксандрам Ельскім былі створаныя бібліятэка й музэй старажытнасьцяў, у фондах якога было каля 7 тыс. кніжак, 20 тыс. рукапісаў, больш за 1 тыс. гравюраў, калекцыя карцінаў, зборы манэтаў, мэдалёў, прадметаў археалягічных знаходак. Збор у Замосьці ўключаў палотны заходнеэўрапейскіх мастакоў (Паолё Вэранэзэ, Марчэлё Бач’ярэлі, Норбліна, Давіда Тэнірса, Рубэнса), а таксама беларускіх і польскіх мастакоў (Юзэфа Пешкі, Францішка Смуглевіча, Сымона Чаховіча, Язэпа Аляшкевіча, Валенція Ваньковіча, Апалінарыя Гараўскага, Яна Дамеля).

У музэі былі рэчы й прадметы Міцкевіча, Касьцюшкі, Манюшкі. Сярод гістарычных рэліквіяў у мзэі былі мэдалі, ордэны, слуцкія паясы, аўтографы сусьветна вядомых людзей (Напалеона, Людовіка XVI, Вашынгтона, Пятра I).

Бібліятэка й музэй перад Першай сусьветнай вайной былі вывезеныя ў Кракаў, частка апынулася ў Варшаве. Сёньня калекцыі часткова страчаныя, часткова расьсеяліся па сьвеце. Кнігі Ельскага й прадметы збору ёсьць ў Нацыянальнай бібліятэцы Беларусі, у Кіеве, Львове, Уроцлаве, Кракаве. Відаць, асобныя прадметы захоўваюцца ў архіве Ватыкану.

## Сучаснасьць
Частка воднай сыстэмы з паркам захавалася. Паркавыя насаджэньні зьдзічэлі. Вакол падмурку дому растуць старыя клёны й зьдзічэлыя ружы.

## Глядзіце таксама
* Дудзіцкі сядзібна-паркавы комплекс

## Крыніцы

Катэгорыя:Пухавіцкі раён
Катэгорыя:Паркі Беларусі
Эктар Эрэра

**Эктар Мігель Эрэра Лёпэс** (;  19 красавіка 1990 году, Тыхуана, Мэксыка) — мэксыканскі футбаліст, паўабаронца клюбу «Г’юстан Дынама» з МЛС і нацыянальнай зборнай Мэксыкі.

## Кар’ера
Займацца футболам пачаў у клюбе «Пачука», за які дэбютаваў у 2011 годзе матчам супраць «Сантас Лягуны», у якой ягоная каманда саступіла зь лікам 1:4. 28 чэрвеня 2013 году перайшоў да табару партугальскага клюбу «Порту» за 8 млн эўра.

## Дасягненьні
**«Порту»**:
* Чэмпіён Партугаліі: 2018
* Уладальнік Супэркубка Партугаліі: 2013, 2018
 
**«Атлетыка»**:
* Чэмпіён Гішпаніі: 2021

**«Г’юстан Дынама»**:
* Уладальнік кубка ЗША: 2023

**Мэксыка**:
* Уладальнік Залатога кубка КОНКАКАФ: 2015
* Алімпійскі чэмпіён: 2012
 
## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Профіль на Goal.com
* Статыстыка на National Football Teams

Катэгорыя:Мэксыканскія футбалісты
Катэгорыя:Мэксыканскія футбалісты і футбалісткі на Алімпійскіх гульнях
Катэгорыя:Футбалісты і футбалісткі на летніх Алімпійскіх гульнях 2012 году
Катэгорыя:Чэмпіёны летніх Алімпійскіх гульняў 2012 году
Луіс Густаву

**Лу́іс Густа́ву Ды́яс** (;  23 ліпеня 1987 году, Піндаманьянгаба, Бразылія) — бразыльскі футбаліст, паўабаронца абарончага пляну клюбу «Атлетыку Паранаэнсі». Раней абараняў колеры нацыянальнай зборнай Бразыліі. Пачынаў сваю кар’еру як левы абаронца.

## Кар’ера
### Клюбная
Луіс Густаву ёсьць выхаванцам футбольнай школы клюбу «Карынтыянс Алагуану». Дарослую футбольную кар’еру пачаў у 2007 годзе ў асноўнай камандзе таго ж клюбу, у якой правёў адзін сэзон, прыняўшы ўдзел у 21 матчы чэмпіянату. У тым жа годзе нядоўга на правах арэнды абараняў колеры клюбу КРБ.

Сваёй гульнёй прыцягнуў увагу прадстаўнікоў трэнэрскага штабу нямецкага «Гофэнгайму», у склад якога далучыўся на правах арэнды 31 жніўня 2007 году. 1 красавіка 2008 году падпісаў з клюбам паўнавартасны кантракт да лета 2011 году. Усяго згуляў за гофэнгаймскі клюб чатыры сэзоны сваёй гульнявой кар’еры.

1 студзеня 2011 году далучыўся да табару «Баварыі», якая заплаціла за гульца больш за 15 млн эўра. 16 жніўня 2013 году, было паведамлена, што бразылец падпісаў кантракт з клюбам «Вольфсбург» да 2018 году.

### Міжнародная
10 жніўня 2011 году дэбютаваў у афіцыйных матчах у складзе нацыянальнай зборнай Бразыліі ў таварыскім матчы супраць зборнай Нямеччыны, якая скончылася паразай лацінаамэрыканцаў зь лікам 2:3. Луіс Густаву быў уключаны ў склад зборнай на чэмпіянат сьвету 2014 году.

## Дасягненьні
**«Баварыя»**:
* Чэмпіён Нямеччыны: 2013
* Уладальнік Кубка Нямеччыны: 2013
* Уладальнік Супэркубка Нямеччыны: 2012
* Пераможца Лігі чэмпіёнаў: 2013

**«Вольфсбург»**:
* Уладальнік Кубка Нямеччыны: 2015
* Уладальнік Супэркубка Нямеччыны: 2015

**Бразылія**
* Уладальнік Кубка канфэдэрацыяў: 2013

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт
* Профіль на Transfermarkt
* Статыстыка на National Football Teams

Катэгорыя:Бразыльскія футбалісты
Мігель Ляюн

**Міге́ль Арту́ра Ляю́н Пра́да** (;  25 чэрвеня 1988 году, Кордава, Мэксыка) — колішні мэксыканскі футбаліст, абаронца. Мае на сваім рахунку матчы ў складзе нацыянальнай зборнай Мэксыкі. Акрамя мэксыканскага мае таксама гішпанскае грамадзянства.

## Дасягненьні
**«Амэрыка»**:
* Чэмпіён Мэксыкі: 2013(к), 2014(а), 2023(а)

**«Порту»**:
* Чэмпіён Партугаліі: 2018

**«Мантэрэй»**:
* Чэмпіён Мэксыкі: 2019(а)
* Уладальнік Кубка Мэксыкі: 2020
* Пераможца Лігі чэмпіёнаў КОНКАКАФ: 2019, 2021

**Мэксыка**:
* Уладальнік Залатога кубка КОНКАКАФ: 2015

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* 

Катэгорыя:Мэксыканскія футбалісты
Кім Бо-Гён

**Кім Бо-Гён** (;  6 кастрычніка 1989 году, Курэ, Рэспубліка Карэя) — паўднёвакарэйскі футбаліст, атакуючы паўабаронца клюбу «Анян». Гулец нацыянальнай зборнай Рэспублікі Карэі.

## Кар’ера
### Клюбная
З 2008 па 2009 гады займаўся футболам у камандзе сэульскага ўнівэрсытэту Ханык. Прафэсійную кар’еру пачаў у 2010 годзе ў японскім клюбе «Сэрэса Осака», зь якім падпісаў трохгадовы кантракт. Падчас сэзону быў аддадзены ў арэнду ў клюб другога дывізіёну «Оіта Трыніта». Пасьля вяртаньня ў клюб стаў ключавым гульцом каманды.

27 ліпеня 2012 году Кім падпісаў трохгадовы кантракт з клюбам «Кардыф Сіці», які выклаў за гульца 2,5 млн фунтаў.

### Міжнародная
У складзе нацыянальнай зборнай Рэспублікі Карэі дэбютаваў 9 студзеня 2010 году ў таварыскім матчы супраць зборнай Замбіі.

## Дасягненьні
**«Чонбук Хёндэ Мотарз»**:
* Чэмпіён Рэспублікі Карэя: 2020, 2021
* Уладальнік Кубка Рэспублікі Карэя: 2020
* Пераможца Лігі чэмпіёнаў АФК: 2016

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* 
* 
* 
* Профіль на Weltfussball.de
* Статыстыка на National Football Teams

Катэгорыя:Паўднёвакарэйскія футбалісты
Катэгорыя:Паўднёвакарэйскія футбалісты і футбалісткі на Алімпійскіх гульнях
Катэгорыя:Футбалісты і футбалісткі на летніх Алімпійскіх гульнях 2012 году
Катэгорыя:Прызэры летніх Алімпійскіх гульняў 2012 году
Сон Хын-Мін

**Сон Хын-Мін** (;  8 ліпеня 1992 году, Чхунчон, Рэспубліка Карэя) — паўднёвакарэйскі футбаліст, нападнік клюбу «Лос-Анджэлес» з МЛС і нацыянальнай зборнай Карэі.

## Кар’ера
### «Гамбург»
У 2008 годзе Сон перайшоў з моладзевай каманды «Гамбургу» ва ўзросьце 16 гадоў. У перадсэзонны пэрыяд сэзону 2010/2011 ён быў адным зь лідэраў каманды, забіўшы 9 галоў. У гэтым жа сэзоне ён падпісаў першы прафэсійны кантракт з «Гамбургам». У жніўні 2010 году атрымаў траўму ступні і выбыў на 2 месяцы. Вярнуўся ў шэрагі каманды 30 кастрычніка 2010 году і забіў свой першы гол у афіцыйных сустрэчах Бундэсьлігі ў браму каманды «Кёльн». Стаў самым маладым аўтарам голу ў гісторыі «Гамбургу», пераўзыдучы Манфрэда Кальца.

У лістападзе 2010 году Сон падпісаў новы кантракт з «Гамбургам», які быў разьлічаны да 2014 году. У Нямеччыне атрымаў мянушку «карэйскі Мюлер» і хвалу Франца Бэкенбаўэра, які сказаў што ў Сона ёсьць усе якасьці, каб стаць другім Чха Бом Гынам.

### «Баер»
13 чэрвеня 2013 году Сон перайшоў у «Баер», зь якім падпісаў кантракт да 2018 году. Разглядаўся як замена Андрэ Шурле, які перайшоў у «Чэлсі»

9 лістапада 2013 году Сон аформіў хет-трык у браму сваёй былой каманды і аддаў галявую перадачу. Матч «Баер» — «Гамбург» скончыўся зь лікам 5:3. Сон Хын-Мін быў прызнаны найлепшым гульцом сустрэчы.

## Міжнародная кар’ера
Сон Хын-Мін згуляў 5 матчаў за зборную Рэспублікі Карэя на Кубку Азіі па футболе ў 2011 годзе і забіў 1 гол у браму зборнай Індыі. У 2014 годзе ўключаны ў склад зборнай Карэі на чэмпіянат сьвету. Разглядаецца, як лідэр атак карэйскай каманды, у дэбютнай гульні ЧС-2014 са зборнай Расеі прадэманстраваў яскравую і актыўную гульню.

## Дасягненьні
**«Тотэнгэм Готспур»**:
* Пераможца Лігі Эўропы: 2025

**Рэспубліка Карэя**:
* Найлепшы футбаліст Карэі 2014 году
* Удзельнік летніх Алімпійскіх гульняў: 2016

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Профіль на афіцыйным сайце ФК «Баер»

Катэгорыя:Паўднёвакарэйскія футбалісты
Катэгорыя:Паўднёвакарэйскія футбалісты і футбалісткі на Алімпійскіх гульнях
Катэгорыя:Футбалісты і футбалісткі на летніх Алімпійскіх гульнях 2016 году
Культура (украінскае радыё)

**Украінскае радыё «Культура»** () — украінскамоўная дзяржаўная радыёстанцыя Ўкраіны, заснаваная ў студзені 1992 году. Да 1 студзеня 2003 году працавала пад назовам Трэці канал Украінскага радыё. Дадаткова вяшчае праз спадарожнік «Хелас Сат 2»: арбітальнае разьмяшчэньне — 39° усходняй даўгаты, частасьць — 11 512 мэгагэрцаў,  — гарызантальная,  — 27 500 знакаў/сэк.,  — 3/4. На 2014 г. выпускала 118 перадачаў, у тым ліку 44 мастацкія, 42 музычныя, 17 наўпроставаэтэрных, 13 пазнавальных і 2 рэлігійныя. Перадачу «Хрысьціянскія дыялёгі» (панядзелак, 21:15-22:00) вёў кіеўскі патрыярх Філярэт.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* 

Катэгорыя:Радыёстанцыі
Катэгорыя:Кіеў
Катэгорыя:Зьявіліся ў 1992 годзе
Вавяраны

**Вавяраны** — вёска ў Астравецкім раёне Гарадзенскай вобласьці. Вавяраны ўваходзяць у склад Гудагайскага сельсавету.

## Гісторыя

## Вонкавыя спасылкі

## Крыніцы

Катэгорыя:Гудагайскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Астравецкага раёну
Паўліньню

**Жузэ Паўлу Бэзэра Масьел Жуніяр** (), больш вядомы як **Паўліньню** (;  25 ліпеня 1988 году, Сан-Паўлу, Бразылія) — колішні бразыльскі футбаліст, паўабаронца. Мае на сваім рахунку матчы ў складзе нацыянальнай зборнай Бразыліі.

## Кар’ера
### Клюбная
У дарослым футболе дэбютаваў у 2006 годзе выступамі за «Жувэнтус», аднак амаль адразу перайшоў у летувіскі клюб «Вільня». У летувіскім клюбе правёў упэўнены сэзон, аднак у камандзе пачаліся праблемы зь фінансамі й Паўліньню перайшоў у польскую «Лодзь». У чэмпіянаце Польшчы ён правёў 17 матчаў пасьля чаго вярнуўся ў «Пан-дзі-Асукар», які выступаў у 4-м дывізіёне Лігі Паўлісты.

У 2009 годзе перайшоў у «Брагантыну», які выступаў у Сэрыі Б, дзе зарэкамэндаваў сябе добрым паўабаронцам. Сваёй гульнёй за апошнюю каманду прыцягнуў увагу прадстаўнікоў трэнэрскага штабу «Карынтыянсу», у склад якога далучыўся 2010 году. Ад гэтага моманту пачалася сапраўды зорная кар’ера паўабаронцы. Разам з «Карынтыянсам» Паўліньню стаў чэмпіёнам Бразыліі й пераможцам Кубка Лібэртадорэс.

6 ліпеня 2013 году ангельскі «Тотэнгэм Готспур» пацьвердзіў падпісаньне Паўліньню пасьля таго, як ён пасьпяхова прайшоў мэдычнаае абсьледваньне. Як паведамляецца трансфэр каштаваў «шпорам» крыху менш за 17 млн фунтаў.

### Міжнародная
14 верасьня 2011 году дэбютаваў у афіцыйных матчах у складзе нацыянальнай зборнай Бразыліі.

## Дасягненьні
**«Карынтыянс»**:
* Чэмпіён Бразыліі: 2011
* Уладальнік Кубка Лібэртадорэс: 2012
* Пераможца Рэкопы Судамэрыкана: 2013
* Пераможца клюбнага чэмпіянату сьвету: 2012
* Чэмпіён штату Сан-Паўлу: 2013

**«Гуанчжоў Эвэргранд»**:
* Чэмпіён Кітаю: 2015, 2016, 2019
* Уладальнік Кубка Кітаю: 2016
* Уладальнік Супэркубка Кітаю: 2016, 2017
* Пераможца Лігі чэмпіёнаў АФК: 2015

**«Барсэлёна»**:
* Чэмпіён Гішпаніі: 2018
* Уладальнік Кубка Гішпаніі: 2018

**Бразылія**
* Уладальнік Кубка канфэдэрацыяў: 2013

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* 
* 
* 
* Профіль на ESPN
* Статыстыка на National Football Teams

Катэгорыя:Бразыльскія футбалісты
Скідзельскі цукровы камбінат

**Скідальскі цукровы камбінат** — першы ў Беларусі цукровы завод, заснаваны ў 1951 годзе. На 2011 г. улучаў цэх перапрацоўкі сухіх грануляваных жамерын з буракоў сутачнай магутнасьцю 300 тонаў (загрузка 2010 г. — 260 т.), мыйны комплекс магутнасьцю 8 тыс.т. буракоў за содзень, выпарную станцыю на 10 тыс. т. буракоў за содзень, сілас на 15 тыс. т. (пабудаваны ў 1998 г.) і адзіны ў Беларусі цэх па вытворчасьці лімоннай кісьлі (запушчаны ў 1961 г.; вытворчасьць 1,6 тыс.т. у 2010 г.).  На 2010 г. цукар фасаваўся ў мяхі па 50 кіляграмаў (85% ад агульнага вырабу цукру), у лямінаваныя пакеты па 5 і па 3 кг, у папяровыя пакеты па 1 кг, і па 5 грамаў у так званыя сьцікі, і прэсаваны цукар па 1 кіляграме. Таксама выраблялася мэляса і дэфэкат.

Звыш паловы цукру пастаўляе за мяжу. Асноўнымі пакупнікамі ў Беларусі зьяўляюцца кандытарскія фабрыкі «Камунарка», «Чырвоны Мазыранін» (Гомельская вобласьць) і «Чырвоны харчавік» (Бабруйск, Магілёўская вобласьць), а таксама гандлёвыя сетка «Белбакалея» Міністэрства гандлю Рэспублікі Беларусь. Сыравіна цягам 4 месяцаў (у верасьні—сьнежні) паступае ад 17 фэрмэрскіх гаспадарак і сельскагаспадарчых вытворчых каапэратываў (СВК) у 6 раёнах Гарадзенскай вобласьці з плошчы 17,5 тыс. гектараў (валавы збор 2010 г. — 860 тыс.т. цукровых буракоў).

## Мінуўшчына
У 1946 г. пачалося будаўніцтва Беларускага цукровага заводу, які запусьцілі ў 1951 годзе. У 1993 г. увялі ў дзеяньне вытворчасьць магутнасьцю 3 тыс. т. цукру за суткі. 16 жніўня 1993 г. Савет міністраў Рэспублікі Беларусь ухваліў пастанову №522  аб ператварэньні прадпрыемства ў ААТ, якое адбылося ў 1997 годзе. У 2010 г. завод вырабіў 167 тыс. тонаў цукру, у тым ліку 93 тыс. т. з 769 тыс. т. цукровых буракоў і 71,5 тыс. т. з цукру-сырцу. Сярэднесутачная перапрацоўка дасягнула 7 тыс. т. буракоў. Пастаўкі за мяжу склалі 104 тыс. т. (63%) цукру (тыс.т.: 37,5 — у Расею, 26 — ва Ўкраіну, па 10 — у Казахстан, Кыргыстан і Ўзбэкістан, 1 — у Летуву), каля 23 тыс. т. сушаных жамерын і каля 800 т. лімоннай кісьлі агульным коштам $81 мільёнаў. Магутнасьць вытворчасьці складала 7,5 тыс. т. за суткі. У 2011 г. штодня выпускалася 850 тонаў цукру і адгружалася да 10 вагонаў звыш 6 тонаў.

### Кіраўнікі
* Міхаіл Цяцерын (1951-1958)
* Уладзімер Каханоўскі (1967-1993)
* Генадзь Карамушка (1993-2006)

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Старонка на Deal.by

Катэгорыя:Прадпрыемствы Беларусі
Катэгорыя:Гарадзенскі раён
Катэгорыя:Прамысловасьць Беларусі
Катэгорыя:Зьявіліся ў 1951 годзе
Бітва пад Маладэчнам (1915)

**Бітва пад Маладэчнам** адбылася  —  1915 году падчас Віленскай апэрацыі Першай сусьветнай вайны.

## Перадумовы
 нямецкае камандаваньне, узмацніўшы сваё 10-ае войска рэзэрвамі, пачало наступленьне на Сьвянцяны, у стык 5-аму (генэрал Плевэ) і 10-аму расейскім войскам (генэрал Радкевіч). Гэтыя падзеі атрымалі назву Сьвянцянскага прарыву. З поўначы і поўдня 10-ае нямецкае войска падтрымлівалі Нёманскае і 8-ае войскі.  нямецкім войскам атрымалася прадраць расейскую абарону паўночней Вількаміра. У прарыў была кінута кавалерыйская група генэрала Гарнье (4 кавалерыйскія дывізіі, яшчэ 2 прыбылі пазьней), якая адкінула расейскую коньніцу і накіравалася ў расейскія тылы.

## Бітва
 нямецкія войскі занялі Вялейку і падышлі да Маладэчна. Перадавыя конныя разьезды немцаў паглыбіліся ўсходней Менска і дашлі да ракі Бярэзіны, у раёне Барысава, дзе перарэзалі тракт Менск — Смаленск. Аднак нямецкая коньніца, пазбаўленая падтрымкі пяхоты і артылерыі, спыніла сваё наступленьне, і   яна была спынена часткамі зноў сфармаванага 2-ога расейскага войска. Пад Маладэчнам пачаліся зацятыя баі. У канцы верасьня нямецкая коньніца рушыла на прарыў, ёй атрымалася разарваць лінію абароны расейцаў, але пад самым Маладэчнам яна была спынена, пасьля чаго расейскае войска, карыстаючыся значнай колькаснай перавагай, нанесьла па нямецкіх пазыцыях контраўдар, разграміла нямецкую кавалерыю й выйшла да возера Нарач.

## Наступствы
Да  Сьвянцянскі прарыў быў ліквідаваны, і фронт стабілізаваўся на лініі возера Дрысьвяты—возера Нарач—Смаргонь—Пінск—Дубна—Тарнопаль.

## Глядзіце таксама
* Маладэчна падчас Першай сусьветнай вайны

## Крыніцы

Катэгорыя:Гісторыя Маладэчна
Катэгорыя:Падзеі 1915 году
Катэгорыя:Бітвы на Беларусі
Маладэчна, 1915
Урад у выгнаньні

**Ура́д у выгна́ньні** — палітычная група, якая прэтэндуе на тое, каб зьяўляцца легітымным урадам краіны, але ня мае магчымасьці ажыцьцявіць гэта юрыдычна і вымушана знаходзіцца за мяжой. Звычайна ўрады ў выгнаньні плянуюць вярнуцца ў родныя краіны і аднавіць былую ўладу.

Самым старым у сьвеце дзеючым урадам у выгнаньні на дадзены момант зьяўляецца Рада БНР, найвышэйшы орган дзяржаўнай улады Беларускай Народнай Рэспублікі.

Іншымі вядомымі урадамі ў выгнаньні найноўшае гісторыі сьвету зьяўляліся ўрад міжваеннае Польшчы ў Вялікабрытаніі, а таксама ўрады краінаў Балтыі, якія блізу 50 гадоў знаходзіліся ў эміграцыі ў сувязі з акупацыяй краінаў з боку СССР і па аднаўленьні незалежнасьці гэтых краінаў перадалі ўласныя паўнамоцтвы новым урадам гэтых дзяржаваў.
Чы Дон-Вон

**Чы Дон-Вон** (;  28 траўня 1991 году, Чэджу, Рэспубліка Карэя) — карэйскі футбаліст, нападнік аўстралійскага клюбу «Макартур». Выступае за нацыянальную зборную Карэя.

## Кар’ера
### Клюбная
На працягу 2007—2008 гадоў займаўся ў акадэміі «Рэдынгу», пасьля чаго вярнуўся ў Карэю. Першым прафэсійным клюбам Чы Дон-Вона стаў «Чонам Дрэганз». Нападнік дэбютаваў у камандзе 27 лютага 2010 году ў матчы супраць «Ічхон Юнайтэд». У матчы з «Канвонам», згуляным 28 сакавіка 2010 году паўднёвакарэйскі нападнік забіў першы гол у сваёй клюбнай кар’еры. Усяго Чы Дон-Вон правёў за клюб 33 матчу, у якіх забіў 10 галоў.

Улетку 2011 году паўднёвакарэйскі форвард стаў гульцом «Сандэрлэнду». Чы Дон-Вон упершыню згуляў за ангельскі клюб у матчы першага туру чэмпіянату Ангельшчыны супраць «Лівэрпулу». Першы гол у прэм’ер-лізе нападнік забіў 10 верасьня 2011 году ў браму «Чэлсі». Усяго за сэзон 2011/12 Чы Дон-Вон згуляў у ангельскай Прэм’ер-лізе 19 матчаў і забіў 2 галы, аднак ў першай палове наступнага сэзону гульнявой практыкі футбаліст амаль не атрымліваў і ў студзені 2013 году быў адпраўлены ў арэнду ў нямецкі «Аўгсбург». Забіўшы 5 галоў у 17 згуляных у Бундэсьлізе матчах, форвард праз паўгоду вярнуўся ў Ангельшчыну. Аднак Дон-Вон зноў не пажадаў мірыцца зь недахопам гульнявой практыкі і 16 студзеня 2014 году Чы вярнуўся ў «Аўгсбург», падпісаўшы кантракт да канца сэзону.

17 красавіка 2014 году было аб’яўлена пра тое, што ўлетку, па сканчэньні сэзону, Чы стане гульцом дортмундскай «Барусіі», зь якой ён падпісаў кантракт да 2018 году.

### Міжнародная кар'ера
Чы Дон-Вон у складзе алімпійскай зборнай Паўднёвай Карэі браў удзел у алімпійскім футбольным турніры 2012, дзе згуляў 6 матчаў, забіў 2 галы і заваяваў разам з камандай бронзавыя мэдалі.

Дэбютаваў у нацыянальнай зборнай 30 сьнежня 2010 году ў таварыскім матчы са зборнай Сырыі і забіў адзіны гол у сустрэчы. Нападнік быў уключаны ў заяўку зборнай для ўдзелу ў Кубку Азіі 2011 году і правёў на турніры 6 матчаў, у якіх забіў 4 галы. У складзе зборнай Чы Дон-Вон удзельнічаў у адборачным турніры да чэмпіянату сьвету 2014 году. У рамках турніру форвард згуляў 11 матчаў і забіў 2 галы (2 верасьня 2011 году ў браму Лібану).

У 2014 годзе ўключаны ў склад зборнай Карэі на чэмпіянат сьвету.

## Дасягненьні
**Рэспубліка Карэя**:
* Бронзавы прызэр Кубку Азіі: 2011
* Бронзавы прызэр Летніх Алімпійскіх гульняў: 2012

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Ji Dong-won Профіль на kleague.com (карэйскі)
* Ji Dong-won Профіль на kleague.com soccerbase.com
* Ji Dong-won Профіль на kleague.com FIFA.com

Катэгорыя:Паўднёвакарэйскія футбалісты
Катэгорыя:Паўднёвакарэйскія футбалісты і футбалісткі на Алімпійскіх гульнях
Катэгорыя:Футбалісты і футбалісткі на летніх Алімпійскіх гульнях 2012 году
Катэгорыя:Прызэры летніх Алімпійскіх гульняў 2012 году
Міле Едынак

**Мі́ле Е́дынак** (;  3 жніўня 1984 году, Сыднэй, Аўстралія) — былы аўстралійскі футбаліст, паўабаронца. Раней абараняў колеры нацыянальнай зборнай Аўстраліі.

## Кар’ера
### Клюбная
Кар’еру пачаў у Аўстраліі, затым праз сваё харвацкае паходжаньне зьехаў гуляць у харвацкі клюб «Вараждзін», зь якім узяў удзел у эўракубках. Пасьля гэтага вярнуўся на радзіму, дзе гуляў за мясцовыя клюбы, аднойчы стаўшы чэмпіёнам Аўстраліі ў складзе «Сэнтрал Кост Марынэрз».

25 сьнежня 2008 году Міле падпісаў кантракт з турэцкім клюбам «Генчлербірлігі» на два з паловай гады.

За год да сканчэньня кантракту Едынак абвесьціў, што сыходзіць з клюбу ў чэрвені 2011 году, з надзеяй знайсьці новы клюб у іншай краіне. Празь месяц ён падпісаў кантракт з ангельскім клюбам «Крыстал Пэлас».

### Міжнародная
У 2008 годзе дэбютаваў у афіцыйных матчах у складзе нацыянальнай зборнай Аўстраліі ў таварыскім матчы супраць зборнай Сынгапуру.

## Дасягненьні
**Аўстралія**:
* Пераможца Кубка Азіі: 2015

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Бачына на афіцыйным сайце ФК «Крыстал Пэлас»
* Профіль на Transfermarkt

Катэгорыя:Аўстралійскія футбалісты
Марк Брэшыяна

**Марк Брэшыя́на** (;  11 лютага 1980 году, Мэльбурн, Аўстралія) — аўстралійскі футбаліст італьянскага паходжаньня, атакуючы паўабаронца. Гулец нацыянальнай зборнай Аўстраліі.

## Кар’ера
Футболам пачаў займацца на радзіме, пасьля чаго зьехаў у Эўропу, выступаючы ў асноўным за італьянскія клюбы. У 2011 годзе вырашыў працягнуць кар’еру на арабійскім паўвостраве. У нацыянальнай зборнай Аўстраліі выступае з 2001 году, маючы багата міжнароднага досьведу, правёўшы за зборную больш за 75 матчаў.

## Дасягненьні
**Аўстралія**:
* Уладальнік Кубка нацыяў АФК: 2004
* Пераможца Кубка Азіі: 2015

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* 

Катэгорыя:Аўстралійскія футбалісты
Катэгорыя:Аўстралійскія футбалісты і футбалісткі на Алімпійскіх гульнях
Катэгорыя:Футбалісты і футбалісткі на летніх Алімпійскіх гульнях 2000 году
Рон Вляар

**Рон Вляар** (;  16 лютага 1985 году, Гэнсбрук, Нідэрлянды) — былы нідэрляндзкі футбаліст, абаронца. Гулец нацыянальнай зборнай Нідэрляндаў.

## Кар’ера
### Клюбная
Рон займаўся ў футбольных школах шэрагу невялічкіх клюбаў. У 1996 годзе ён далучыўся да акадэміі АЗ. Нечаканы дэбют гульца за асноўную каманду адбыўся ў сэзоне 2004—2005 гадоў, калі праз траўмы шэрагу футбалістаў, маладому абаронцы было даверана месца ў складзе. У наступным Вляар атрымліваў няшмат гульнявога часу, аднак лічыўся адным з пэрспэктыўных футбалістаў.

28 сьнежня 2005 году Рон падпісаў кантракт з клюбам «Фэеноорд» на 3,5 году. У новым клюбе абаронца хутка стаў гульцом асноўнага складу, дэбютаваўшы 15 студзеня 2006 году ў матчы супраць «Вітэсу» (0:1).

1 жніўня 2012 году Вляар далучыўся да складу ангельскай «Астан Вілы», падпісаўшы з клюбам трохгадовую дамову.

### Міжнародная
Дэбютаваў у зборнай Нідэрляндаў 8 кастрычніка 2005 году ў матчы супраць зборнай Чэхіі.

## Дасягненьні
**«Фэеноорд»**:
* Уладальнік Кубка Нідэрляндаў: 2008

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Статыстыка на National Football Teams
* Профіль на FIFA

Катэгорыя:Нідэрляндзкія футбалісты
Яспэр Сылесэн

**Яспэр Сылесэн** (;  22 красавіка 1989 году, Грусбээк, Нідэрлянды) — нідэрляндзкі футбаліст, брамнік клюбу НЭК і нацыянальнай зборнай Нідэрляндаў.

## Кар’ера
У дарослым футболе дэбютаваў у 2010 годзе выступамі за НЭК, адразу стаўшы асноўным брамнікам каманды. Да табару амстэрдамскага «Аяксу» далучыўся ў 2011 годзе. Першыя два сэзоны Яспэр быў рэзэрвовым брамнікам, аднак у сэзоне 2013—2014 гадоў здолеў атрымаць і захаваць месца першага брамніка клюбу.

7 чэрвеня 2013 году дэбютаваў у складзе нацыянальнай зборнай Нідэрляндаў у матчы супраць зборнай Інданэзіі.

## Дасягненьні
**«Аякс»**:
* Чэмпіён Нідэрляндаў: 2012, 2013, 2014
* Уладальнік Супэркубка Нідэрляндаў: 2013

**«Барсэлёна»**:
* Чэмпіён Гішпаніі: 2018, 2019
* Уладальнік Кубка Гішпаніі: 2017, 2018
* Уладальнік Супэркубка Гішпаніі: 2018

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Статыстыка на National Football Teams
* Профіль на Transfermarkt

Катэгорыя:Нідэрляндзкія футбалісты
Вялікія Пушчавыя

**Вялікія Пушчавыя** — вёска ў Астравецкім раёне Гарадзенскай вобласьці. Вялікія Пушчавыя ўваходзяць у склад Гудагайскага сельсавету.

## Гісторыя

## Крыніцы

Катэгорыя:Гудагайскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Астравецкага раёну