open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Багудзенка

**Багудзе́нка** — вёска ў Наваградзкім раёне Гарадзенскай вобласьці. Багудзенка ўваходзіць у склад Валеўскага сельсавету.

## Насельніцтва
* 2010 год — 51 чалавек
* 1999 год — 114 чалавек

## Крыніцы

Катэгорыя:Валеўскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Наваградзкага раёну
Мондзін

**Мондзін** (*Мо́ндзіна*, афіцыйная назва — Чаро́мушкі) — вёска ў Беларусі, на рацэ Нёўдзе. Уваходзіць у склад Валеўскага сельсавету Наваградзкага раёну Гарадзенскай вобласьці.

## Назва

Мунд або Мунт, пазьней Монд або Монт (Mund, Munt, Mond, Mont) і Мунцін (Muntin) — імёны германскага паходжаньня.

## Насельніцтва
* 1909 год — 65 чалавек у вёсцы Мондзіне і 3 чалавекі ў маёнтку Мондзіне
* 1999 год — 67 чалавек
* 2010 год — 43 чалавекі

## Крыніцы

Катэгорыя:Валеўскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Наваградзкага раёну
Ганна Кацярына Радзівіл

**Ганна Кацярына Радзівіл** (у дзявоцтве **Сангушка**; , места Ракаў — , места Белая) — гаспадарчая дзяячка Вялікага Княства Літоўскага, мэцэнатка. 

## Біяграфія

Прадстаўніца шляхецкага роду Сангушкаў гербу «Пагоня Літоўская», дачка Гераніма, старосты сураскага, і Канстанцыі з Сапегаў. Мела брата Паўла Караля, маршалка вялікага літоўскага

У 1692 годзе пабралася шлюбам з падканцлерам вялікім літоўскім Каралем Станіславам Радзівілам, ад якога мела сыноў Мікалая Крыштапа, Міхала Казімера «Рыбаньку», Альбрэхта Станіслава, Людвіка Дамініка, Станіслава Юрыя і Гераніма Флярыяна, а таксама 7 дачок. Па сьмерці мужа пасялілася ў месьце Белая Берасьцейскага ваяводзтва і занялася гаспадарчай дзейнасьцю.

У пачатку XVIII ст. зладзіла вытворчасьць дываноў у Белай, Карэлічах і Нясьвіжы. Заснавала Налібоцкую і Ўрэцкую шкляныя мануфактуры.

У 1714 годзе распачала вытворчасьць парцаляны ўва Ўрэччы, каля 1736 году заснавала рудню ў Нягневічах, у 1737 годзе — катловае прадпрыемства ў Невелі.

Зь яе ініцыятывы адкрываліся школы для падрыхтоўкі мастакоў і рамесьнікаў, будаваліся грэблі, масты, дарогі, млыны, корчмы, заводзілася жывёла галяндзкіх пародаў.

Істотна пашырыла бібліятэкі ў Белай і Нясьвіжы, партрэтныя галерэі Радзівілаў, упарадкавала архівы роду. Фінансавала каранаваньне ў 1730 годзе Жыровіцкага абраза Маці Божай.

## Галерэя

Hanna Kaciaryna Radzivił (Sanguška). Ганна Кацярына Радзівіл (Сангушка) (1722).jpg|Невядомы мастак, 1722 г.
Hanna Kaciaryna Radzivił (Sanguška). Ганна Кацярына Радзівіл (Сангушка) (S. Cybulski, 1759).jpg|С. Цыбульскі, 1759 г.
Hanna Kaciaryna Radzivił (Sanguška). Ганна Кацярына Радзівіл (Сангушка) (XVIII).jpg|Невядомы мастак, XVIII ст.
Hanna Kaciaryna Radzivił (Sanguška). Ганна Кацярына Радзівіл (Сангушка) (XIX).jpg|Невядомы мастак, XIX ст.


## Крыніцы

## Літаратура
* 
* Выбраныя творы: Перакл. з пол. і фр. / Францішка Уршуля Радзівіл. — : «Беларускі кнігазбор», 2003. — 448 с. ISBN 985-6730-25-2.

Ганна Кацярына Радзівіл
Катэгорыя:Нарадзіліся 23 верасьня
Катэгорыя:Нарадзіліся ў 1676 годзе
Катэгорыя:Памерлі 19 красавіка
Катэгорыя:Памерлі ў 1746 годзе
Катэгорыя:Памерлі ў Белай
Уладзімер Герасімовіч

**Уладзімер Мікалаевіч Герасімовіч** — беларускі палітык і дыплямат.

5 кастрычніка 1997 году быў прызначаны намесьнікам міністра замежных справаў Рэспублікі Беларусь .

20 студзеня 1999 году быў прызначаны намесьнікам міністра замежных справаў Рэспублікі Беларусь. 11 жніўня 2000 году быў вызвалены з гэтай пасады й назначаны Надзвычайным і Паўнамоцным Амбасадарам Рэспублікі Беларусь у Нідэрляндах, а таксама Пастаянным прадстаўнікам Рэспублікі Беларусь пры Арганізацыі па забароне хімічнай зброі. Адстаўлены з гэтых пасадаў быў 14 жніўня 2008 году.

## Крыніцы

Катэгорыя:Выпускнікі Менскага дзяржаўнага лінгвістычнага ўнівэрсытэту
Катэгорыя:Амбасадары Беларусі ў Нідэрляндах
Катэгорыя:Намесьнікі міністра замежных справаў Рэспублікі Беларусь
Ігар Фісенка

**І́гар Валянці́навіч Фісе́нка** ( 1970, Масква, цяпер Расея) — беларускі дыплямат і праўнік.

Сын палітыка і дыплямата Валянціна Фісенкі. Кандыдат юрыдычных навук.

## Жыцьцяпіс
У 1992—1994 гадах працаваў у кансультантам і вядучым спэцыялістам управы прававога забесьпячэньня вонкавых сувязяў Міністэрства юстыцыі Беларусі. У 1993 годзе скончыў Маскоўскі дзяржаўны інстытут міжнародных зносін па спэцыяльнасьці правазнаўства. У 1994—2001 гадах быў 2-м сакратаром, начальнікам аддзелу і намесьніка начальніка дамоўна-прававой управы Міністэрства замежных справаў Беларусі. З 2001 году да 16 ліпеня 2005 году быў дарадцам-пасланьнікам пасольства Беларусі ў Бэльгіі і намесьнікам пастаяннага прадстаўніка Беларусі пры Эўрапейскіх супольнасьцях і АПАД. У 2005—2008 гадах працаваў начальнікам управы міжнародных арганізацыяў МЗС Беларусі.

14 жніўня 2008 году прызначаны амбасадарам у Эгіпце і пастаянным прадстаўніком пры Лізе арабскіх дзяржаваў. 22 студзеня 2010 году стаў дадаткова амбасадарам у Амане па сумяшчальніцтве. Быў таксама амбасадарам у Альжыры і Судане па сумяшчальніцтве. З усіх гэтых пасадаў стаў адстаўлены 10 верасьня 2013 году.

Зь 2013 году стаў начальнікам галоўнай консульскай управы МЗС Беларусі. 15 студзеня 2019 году прызначаны амбасадарам Беларусі ў Францыі і па сумяшчальніцтве пастаянным прадстаўніком Беларусі пры Арганізацыі Аб’яднаных Нацыяў па пытаньнях адукацыі, навукі і культуры. 16 траўня 2019 году па сумяшчальніцтве стаў амбасадарам у Манака і Партугаліі.12 лістапада 2021 году А. Лукашэнка падпісаў Указ № 438 аб вызваленьні Ігара Фісенкі ад пасады амбсадара Беларусі ў Францыі і па сумяшчальніцтве ў Манака і Партугаліі. Пры гэтым Ігар Фісенка захаваў паўнамоцтвы пастаяннага прадстаўніка Беларусі пры Арганізацыі Аб’яднаных Нацыяў па пытаньнях адукацыі, навукі і культуры ў Парыжы (Францыя).

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* ''Посольство Республики Беларусь в Арабской Республике Египет — Посол Беларуси'' (<small>па стане на 20 красавіка 2009 году</small>) 

Катэгорыя:Нарадзіліся ў Маскве
Катэгорыя:Амбасадары Беларусі ў Альжыры
Катэгорыя:Амбасадары Беларусі ў Амане
Катэгорыя:Амбасадары Беларусі ў Манака
Катэгорыя:Амбасадары Беларусі ў Партугаліі
Катэгорыя:Амбасадары Беларусі ў Альжыры
Катэгорыя:Амбасадары Беларусі ў Францыі
Катэгорыя:Амбасадары Беларусі ў Судане
Катэгорыя:Амбасадары Беларусі ў Эгіпце
Катэгорыя:Пастаянныя прадстаўнікі Беларусі ў ЮНЭСКО
Катэгорыя:Пастаянныя прадстаўнікі Беларусі ў Лізе арабскіх дзяржаваў
Катэгорыя:Кандыдаты юрыдычных навук
Ганчары

Назву **Ганчары** маюць:

## Населеныя пункты
### [[Беларусь]]
* Берасьцейская вобласьць:
** Ганчары — вёска ў Ляхавіцкім раёне 
** Ганчары — вёска ў Пінскім раёне 
** Ганчары — вёска ў Пружанскім раёне 

* Гарадзенская вобласьць:
** Ганчары — вёска ў Зьдзецельскім раёне 
** Ганчары — вёска ў Івейскім сельсавеце Івейскага раёну 
** Ганчары — вёска ў Трабскім сельсавеце Івейскага раёну 
** Ганчары — вёска ў Лідзкім раёне 
** Ганчары — вёска ў Мастоўскім раёне 
** Ганчары — вёска ў Сьвіслацкім раёне 

* Менская вобласьць:
** Ганчары — вёска ў Валожынскім сельсавеце Валожынскага раёну 
** Ганчары — вёска ў Вішнеўскім сельсавеце Валожынскага раёну 

### [[Польшча]]
* Ганчары — вёска ў Беластоцкім павеце Падляскага ваяводзтва

## Падвойныя назвы
* Новыя Ганчары
* Старыя Ганчары

## Глядзіце таксама
* Ганчар
Ладзеніцкі сельсавет

**Ладзе́ніцкі сельсавет** — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Наваградзкага раёну Гарадзенскай вобласьці. Адміністрацыйны цэнтар — вёска Ладзенікі.

## Гісторыя
31 жніўня 2011 году хутар Мітраполь перададзены ў склад Наваградку.

22 жніўня 2017 году ў склад сельсавету перададзеныя населеныя пункты Брацянка, Гарадзечна, Іспась, Літоўка, Мотча, Слабодка, Слухавічы, Стары Лес, Сунчыцы, Сялец, Эканомія, якія ўваходзілі ў склад Брольніцкага сельсавету.

## Крыніцы


Катэгорыя:Адміністрацыйна-тэрытарыяльны падзел Наваградзкага раёну
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі
Ладзенікі

**Ладзе́нікі** — вёска ў Наваградзкім раёне Гарадзенскай вобласьці, цэнтар Ладзеніцкага сельсавету.

## Насельніцтва
* 1999 год — 375 чалавек
* 2010 год — 393 чалавекі

## Крыніцы

Катэгорыя:Ладзеніцкі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Наваградзкага раёну
Катэгорыя:Населеныя пункты, згаданыя ў XVI стагодзьдзі
Байкі (Наваградзкі раён)

**Байкі́** — вёска ў Наваградзкім раёне Гарадзенскай вобласьці. Байкі ўваходзяць у склад Ладзеніцкага сельсавету.

## Гісторыя
У 1662 г. згадваецца ў складзе Наваградзкага ваяводзтва ВКЛ.

## Насельніцтва
* 1999 год — 54 чалавекі
* 2010 год — 38 чалавек

## Крыніцы

Катэгорыя:Ладзеніцкі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Наваградзкага раёну
Васілевіцкі сельсавет (Слонімскі раён)

**Васіле́віцкі сельсавет** — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Слонімскага раёну Гарадзенскай вобласьці.

Адміністрацыйны цэнтар — вёска Васілевічы.

## Гісторыя

## Вонкавыя спасылкі


Катэгорыя:Адміністрацыйна-тэрытарыяльны падзел Слонімскага раёну
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі
Катэгорыя:Сельсаветы, створаныя ў 1990 годзе
Задвор’е

Назву **Задво́р’е** маюць:

## Населеныя пункты
### [[Беларусь]]
* Берасьцейская вобласьць:
** Задвор’е — вёска ў Камянецкім раёне
** Задвор’е — вёска ў Ляхавіцкім раёне

* Віцебская вобласьць:
** Задвор’е — вёска ў Глыбоцкім раёне

* Гарадзенская вобласьць:
** Задвор’е — вёска ў Крамяніцкім сельсавеце Зэльвенскага раёну
** Задвор’е — вёска ў Тулаўскім сельсавеце Зэльвенскага раёну
** Задвор’е — вёска ў Мастоўскім раёне
** Задвор’е — вёска ў Наваградзкім раёне
** Задвор’е — вёска ў Васілевіцкім сельсавеце Слонімскага раёну
** Задвор’е — вёска ў Пузавіцкім сельсавеце Слонімскага раёну

* Гомельская вобласьць:
** Задвор’е — пасёлак у Рагачоўскім раёне

* Менская вобласьць:
** Задвор’е — вёска ў Вялейскім раёне
** Задвор’е — вёска ў Смалявіцкім раёне
** Задвор’е — вёска ў Стаўпецкім раёне

## Глядзіце таксама
* Задворнікі
* Задворцы
Васілевічы (Слонімскі раён)

**Васіле́вічы** — вёска ў Слонімскім раёне Гарадзенскай вобласьці, цэнтар Васілевіцкага сельсавету.

## Гісторыя
16 сьнежня 1942 году фашысты забілі амаль усіх жыхароў вёскі Васілевічы.
 
## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Зруйнаваная і забытая: з гісторыі вёскі Васілевічы, частка 2
* Неафіцыйны сайт Васілевічаў

Катэгорыя:Васілевіцкі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Слонімскага раёну
Бабынічы (Гарадзенская вобласьць)

**Бабы́нічы** — вёска ў Слонімскім раёне Гарадзенскай вобласьці. Бабынічы ўваходзяць у склад Васілевіцкага сельсавету.

## Насельніцтва
* 2010 год — 156 чалавек
* 1999 год — 184 чалавекі

## Крыніцы

Катэгорыя:Васілевіцкі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Слонімскага раёну
Мар’янаўка

**Мар’янаўка** — назва шэрагу населеных пунктаў.

## Населеныя пункты
### [[Беларусь]]
* Гарадзенская вобласьць:
** Мар’янаўка — былы хутар ў Гарадзенскім раёне
** Мар’янаўка — зьнесеная вёска ў Гарадзенскім раёне

* Гомельская вобласьць: 
** Мар'янаўка — былы хутар у Жыткавіцкім раёне 

### [[Украіна]]
* Мар’янаўка () — горад у Гарохаўскім раёне Валынскай вобласьці

## Глядзіце таксама
* Мар’янка
* Мар’янава
* Мар’янпольле
Парэцкі раён (Беластоцкая вобласьць)

**Парэ́цкі раён** — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Беластоцкай вобласьці БССР. Адміністрацыйны цэнтар — мястэчка (афіцыйна — вёска) Парэчча.

## Гісторыя
Быў створаны 15 студзеня 1940 году. Тэрыторыя раёну складала 1405 км² з насельніцтвам 21 500 чалавек.

12 кастрычніка 1940 году раён падзелены на 1 пасялковы (Друскеніцкі) і 10 сельскіх саветаў (Берштаўскі, Друскеніцкі, Ліхачаўскі, Марцінканцаўскі, Мошчніцкі, Наварудзкі, Парэцкі, Плябанішкаўскі, Прывалкаўскі, Шгелярскі).

На поўначы раён межаваў зь незалежнай Летувіскай Рэспублікай.

У другой палове 1940 году частка раёну разам з Друскенікамі была перададзеная новаўступілай у Савецкі Саюз Летувіскай ССР. Друскеніцкі, Марцінканцаўскі, Мошчніцкі і Шгелярскі сельсаветы ўвайшлі ў склад Аліцкага павету.

У выніку 25 лістапада 1940 году раён быў скасаваны, а пазасталая частка была падзеленая паміж Гарадзенскім (Ліхачоўскі, Парэцкі, Плябанішкаўскі і Прывалкаўскі сельсаветы) і Скідзельскім (Берштаўскі і Наварудзкі сельсаветы) раёнамі.

## Літаратура
*  С. 115
*  С. 157
*  С. 65

Катэгорыя:Былыя раёны Беларусі‎
Катэгорыя:Раёны, створаныя ў 1940 годзе
Катэгорыя:Раёны, скасаваныя ў 1940 годзе
Скідзельскі раён

**Скідзельскі раён** — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка БССР у Беластоцкай, а потым Гарадзенскай вобласьці. Цэнтар — мястэчка Скідзель. Падчас узбуйненьня раёнаў скасаваны (25 сьнежня 1962).

Катэгорыя:Былыя раёны Беларусі‎
Саколкаўскі раён

**Саколкаўскі раён** — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка БССР у Беластоцкай вобласьці ў 1940—1941 і 1944 гадах. Цэнтар — Саколка.

Раён скасаваны ўвосень 1944 году ў сувязі зь перадачай большай часткі Беластоцкай вобласьці ў склад Польскай Народнай Рэспублікі.

Катэгорыя:Былыя раёны Беларусі
Крынкаўскі раён

**Кры́нкаўскі раён** — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка БССР у Беластоцкай вобласьці ў 1940—1944 гадах.

Створаны 15 студзеня 1940 году ў складзе Беластоцкай вобласьці. Цэнтар — Крынкі. Плошча 0,9  тыс. км2 (1941). Падзяляўся на 13 сельсаветаў:
* Алекшыцкі
* Вялікабераставіцкі
* Галынкаўскі
* Глебавіцкі
* Гаранскі
* Данілкаўскі
* Ёдкавіцкі
* Крушынянскі
* Крынкаўскі
* Макараўскі
* Малабераставіцкі
* Хамянтоўскі
* Эйсмантаўскі

У 1944 годзе частка раёну перададзеная Польскай Народнай Рэспубліцы. У сувязі з гэтым 20 верасьня 1944 году адміністрацыйны цэнтар раёну перанесены ў г.п. Вялікая Бераставіца, а раён перайменаваны ў Бераставіцкі і ўключаны ў склад Гарадзенскай вобласьці.

## Літаратура
* Крынкаўскі раён //  С. 278
*  С. 184
*  С. 85

Катэгорыя:Былыя раёны Беларусі‎
Катэгорыя:Раёны, створаныя ў 1940 годзе
Катэгорыя:Раёны, скасаваныя ў 1944 годзе
Бераставіца

Назву **Бераставіца** маюць:

## Населеныя пункты
### [[Беларусь]]
* Гарадзенская вобласьць:
** Бераставіца — пасёлак у Бераставіцкім раёне
** Бераставіца — вёска ў Шчучынскім раёне

## Іншае
* Бераставіца — станцыя Баранавіцкага аддзяленьня Беларускай чыгункі

## Падвойныя назвы
* Вялікая Бераставіца
* Малая Бераставіца

## Глядзіце таксама
* Бераставец
Сяргей Міхневіч

**Сяргей Іванавіч Міхневіч** ( 1 кастрычніка 1958) — беларускі дыплямат. Доктар эканамічных навук.

Скончыў Маскоўскую вышэйшую тэхнічную вучэльню імя М. Э. Баўмана (1982). У 1992 годзе з чырвоным дыплёмам скончыў Усесаюзную (усерасейскую) акадэмію зьнешняга гандлю.

Працаваў інжынэрам філіялу Ўсесаюзнага навукова-дасьледчага інстытуту транспартнага машынабудаваньня (г. Дарагабуж, Смаленскай вобласьці, СССР),
Цэнтральнага канструктарскага бюро «Пеленг» на  «Беларускім оптыка-мэханічным аб’яднаньні», майстрам, начальнікам вытворча-дыспэтчарскага бюро корпуса зборкі і выпрабаваньняў аўтамабіляў Менскага аўтамабільнага заводу (МАЗ).

На дыпляматычнай службе ў сыстэме Міністэрства замежных справаў Рэспублікі Беларусь з чэрвеня 1992 году. Займаў пасады другога сакратара, дарадніка аддзелу міжнародных эканамічных адносін, намесьніка начальніка ўпраўленьня міжнародных эканамічных адносін МЗС,
першага сакратара, дарадніка Пасольства Рэспублікі Беларусь у Швайцарскай Канфэдэрацыі, Пастаяннага прадстаўніцтва Рэспублікі Беларусь пры Аддзяленьні ААН і іншых міжнародных арганізацыях у Жэневе, намесьніка Пастаяннага прадстаўніка Рэспублікі Беларусь пры Аддзяленьні ААН і іншых міжнародных арганізацыях у Жэневе, начальніка ўпраўленьня зьнешнегандлёвай палітыкі, намесьніка дырэктара дэпартамэнта каардынацыі зьнешнеэканамічнай дзейнасьці МЗС.

6 сьнежня 2002 году прызначаны амбасадарам у Арабскай Рэспубліцы Эгіпет . 5 траўня 2006 стаў дадаткова амбасадарам у Судане па сумяшчальніцтве , а 26 лютага 2008 году — таксама й Пастаянным прадстаўніком пры Лізе арабскіх краінаў па сумяшчальніцтве . Адстаўлены з усіх гэтых пасадаў быў 14 жніўня 2008 .

Мае дыпляматычны ранг Надзвычайнага і Паўнамоцнага Пасланьніка другой клясы, 3-ю клясу службоўца дзяржаўнага апарату.

Зьяўляецца аўтарам больш за 55 навуковых прац, уключаючы некалькі манаграфіяў. Навуковая спэцыялізацыя — «Сусьветная эканоміка».

Валодае ангельскай і францускай мовамі. Жанаты, мае дзьвюх дачок.

## Крыніцы

Катэгорыя:Нарадзіліся 1 кастрычніка
Катэгорыя:Нарадзіліся ў 1958 годзе
Катэгорыя:Амбасадары Беларусі ў Судане
Катэгорыя:Амбасадары Беларусі ў Эгіпце
Катэгорыя:Пастаянныя прадстаўнікі Беларусі ў Лізе арабскіх дзяржаваў
Катэгорыя:Дактары эканамічных навук
Катэгорыя:Генэральныя консулы Рэспублікі Беларусь
Децтво

***Децтво*** — дэбютны альбом магілёўскага рок-гурта «Сердце дурака», запісаны ў 2009 годзе.

## Зьмест
# «Флауэр»
# «Добрый ветер»
# «Татарин»
# «Мигрень»
# «I` n` I»
# «R`n`R не будет»
# «Пропасть»
# «Раздражает»
# «Поцелуи»
# «Деревья»
# «21-й в полыни»
# «Женщина-сестра»
# «Екклесиаст 11-9,10»
# «Все как прежде»

## Вонкавыя спасылкі
* Иммунитет надо укреплять. Группы «СЕРДЦЕ ДУРАКА» и «КАЛАЧИКОМ РЯДОМ» — слушать!
* Центр Живого Рока

Катэгорыя:Альбомы 2009 году
Дзераўноўскі сельсавет (Слонімскі раён)

**Дзераўно́ўскі сельсавет**, **Дзераўня́нскі сельсавет** — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Слонімскага раёну Гарадзенскай вобласьці. Адміністрацыйны цэнтар — вёска Дзераўная.

## Крыніцы


Катэгорыя:Адміністрацыйна-тэрытарыяльны падзел Слонімскага раёну
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі
Падгорная

Назву **Падго́рная** маюць:

## Населеныя пункты
### [[Беларусь]]
* Падгорная — вёска ў Баранавіцкім раёне Берасьцейскай вобласьці
* Падгорная — вёска ў Слонімскім раёне Гарадзенскай вобласьці
* Падгорная — вёска ў Стаўпецкім раёне Менскай вобласьці

## Глядзіце таксама
* Падгорнае
* Падгорны
* Падгорныя
* Падгорыца
Баяры (Слонімскі раён)

**Бая́ры** — вёска ў Слонімскім раёне Гарадзенскай вобласьці. Баяры ўваходзяць у склад Дзераўноўскага сельсавету.

## Насельніцтва
* 2010 год — 35 чалавек
* 1999 год — 50 чалавек

## Крыніцы

Катэгорыя:Дзераўноўскі сельсавет (Слонімскі раён)
Катэгорыя:Населеныя пункты Слонімскага раёну
Вішава

**Ві́шава** (таксама — *Ві́шаў*) — вёска ў Беларусі, каля ракі Рудні. Уваходзіць у склад Дзераўноўскага сельсавету Слонімскага раёну Гарадзенскай вобласьці.

## Назва

Віс або Віса (Wis, Wiso) — імя германскага паходжаньня. Паводле менскага дасьледніка Алёхны Дайліды, які разьвівае германскую (перадусім усходнегерманскую) этымалёгію імёнаў літоўскіх князёў і баяраў, фармант -віс- (-віш-) паходзіць ад гоцкага wis 'мудры, абазнаны'.

## Насельніцтва
* 1905 год — 394 чалавекі ў вёсцы Вішаве і 48 чалавек у маёнтку Вішаве
* 1999 год — 137 чалавек
* 2010 год — 93 чалавекі

## Крыніцы

Катэгорыя:Дзераўноўскі сельсавет (Слонімскі раён)
Катэгорыя:Населеныя пункты Слонімскага раёну
Міхневіч

**Міхневіч** — беларускае й польскае прозьвішча.

## Вядомыя носьбіты
* Арнольд Міхневіч — беларускі мовазнаўца
* Аляксандар Міхневіч — беларускі дыплямат
* Андрэй Міхневіч — беларускі лёгкаатлет
* Вацлаў Міхневіч — беларускі архітэктар
* Зьміцер «Міх» Міхневіч — удзельнік гурту «Нестандартный Вариант»
* Ларыса Міхневіч — беларуская мастацтвазнаўца
* Натальля Міхневіч — беларуская лёгкаатлетка
* Сяргей Міхневіч — беларускі дыплямат
* Юры Міхневіч — міністар культуры БССР (ад 1971)
Васілевічы (неадназначнасьць)

Назву **Васіле́вічы** маюць:

## Населеныя пункты

### [[Беларусь]]
* Віцебская вобласьць:
** Васілевічы — вёска ва Ўшацкім раёне

* Гарадзенская вобласьць:
** Васілевічы — вёска ў Гарадзенскім раёне
** Васілевічы — вёска ў Івейскім раёне
** Васілевічы — вёска ў Наваградзкім раёне
** Васілевічы — вёска ў Слонімскім раёне
** Васілевічы — вёска ў Смаргонскім раёне

* Гомельская вобласьць:
** Васілевічы — вёска ў Жлобінскім раёне
** Васілевічы — горад у Рэчыцкім раёне

* Магілёўская вобласьць:
** Васілевічы — вёска ў Магілёўскім раёне

## Глядзіце таксама
* Васілева
* Васілеўшчына
* Васілёва
* Васілёў
* Васілёўка
* Васілёўскае
* Васілёўская
* Васілёўскі
* Васілёўшчына
* Васілінкі
* Васіліны
* Васілішкі
* Васільева
* Васільевы
* Васільеў
* Васільеўка
* Васільеўскае
* Васільеўскі
* Васількава
* Васількі
* Васількішкі
* Васількова
* Васількоў
* Васількоўка
* Васільпольле
* Васільчыцы
* Новавасільеўск
Настасься Азарка

**Наста́сься Аза́рка** (нарадзілася 4 сьнежня 1981, Квачы, Нясьвіскі раён, Менская вобласьць) — моладзевая дзяячка, паэтка.

## Біяграфія
Выхоўвалася на нацыянальных каштоўнасьцях. Дзядуля і бабуля Насты — Аляксандар і Марыя Азаркі ў пасьляваеннай Беларусі былі сябрамі патрыятычнай арганізацыі Саюз змаганьня за незалежнасьць Беларусі.

Скончыла сярэднюю школу №4 г. Нясьвіжа і Нясьвіскі дзяржаўны пэдагагічны каледж імя Якуба Коласа па прафэсіі настаўнік пачатковых клясаў і спэцыяльнасьці выкладчык працоўнага навучаньня. Працавала ў Сугваздах Валожынскага раёну Менскае вобласьці ў вясковай пачатковай школе і на ААТ «Нясьвіскі ільнозавод» ў Гарадзеі Нясьвіскага раёну. У сувязі з грамадзка-палітычнай дзейнасьцю неаднойчы прыцягвалася да адміністрацыйнай адказнасьці. Доўгі час не магла працаўладкавацца. Працуе на Нясьвіскім льнозаводзе.

5 сакавіка 2006 году ў дачыненьні да Азаркі была ўзбуджана крымінальная справа па арт. 193.1 КК РБ (дзейнасьць ад імя незарэгістраванай арганізацыі). Празь некаторы час справа была спыненая. У 2007 годзе крымінальную справу ўзбудзілі ізноў па тым жа самым артыкуле Крымінальнага кодэксу РБ.

25 лістапада 2011 году нарадзілася дачка Міхалінка.

## Літаратурная дзейнасьць
Удзельнічае ў Нясьвіскім літаратурным аб’яднаньні «Валошкі», ад якога быў выдадзены агульны зборнік «Букет валошак» (2008) і менскім абласным літаратурным аб’яднаньні «Жывіца» — зборнік «Срэбны блюз» (2009). Падрыхтавала да выданьня ўласны зборнік вершаў «Край мой навальнічны».

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Блог Настасьсі Азаркі
* Наста Азарка: “Цяперашнім дарослым палітыкам не стае запалу”
* Супраць Насты Азаркі ўзбуджана крымінальная справа // Праваабарончы цэнтар «Вясна» 17.07.2007

Катэгорыя:Нарадзіліся ў Нясьвіскім раёне
Катэгорыя:Беларускія настаўнікі
Катэгорыя:Беларускія паэткі
Валеры Задаля

**Валеры Задаля** (псэўд. *Антон Лабовіч*; 15 сакавіка 1953, Клецак — 11 красавіка 2007, Горадня) — беларускі журналіст, грамадзка-палітычны дзеяч.

## Біяграфія
Закончыў факультэт журналістыкі Беларускага дзяржаўнага ўнівэрсытэту. Працаваў карэспандэнтам Клецкай раённай газэты, рэдактарам Наваградзкай газэты «Новае жыцьцё», намесьнікам старшыні Тэлерадыёкампаніі Горадні.

Сябра Партыі БНФ, Беларускай асацыяцыі журналістаў (з 1997), ПЭН-цэнтру.

Пасьля вымушанага звальненьня з Тэлерадыёкампаніі напрыканцы 1990-х працаваў у грамадзкім аб’яднаньні «Ратуша», потым (пасьля закрыцьця аб’яднаньня) у гарадзенскім аддзяленьні «Таварыства беларускай школы». У апошнія гады жыцьця займаўся актыўнай і плённай грамадзкай дзейнасьцю: стварыў «Літаратурную гасьцёўню», выдаваў і рэдагаваў шэраг лякальных спэцыялізаваных газэт, быў адным з сталых выкладнікаў гарадзенскай Школы маладога журналіста.

Памёр ад цяжкай хваробы на 55 годзе жыцьця. Пахаваны на Аульсаўскіх могілках Горадні.

## Вонкавыя спасылкі
* Вянок памяці: Валер Задаля // Радыё «Свабода» 12.04.2007
* Памёр Валеры Задаля // «Твой стыль» 12.04.2007

Катэгорыя:Нарадзіліся 15 сакавіка
Катэгорыя:Нарадзіліся ў 1953 годзе
Катэгорыя:Нарадзіліся ў Клецку
Катэгорыя:Выпускнікі Беларускага дзяржаўнага ўнівэрсытэту
Катэгорыя:Беларускія журналісты
Катэгорыя:Беларускія грамадзкія дзеячы і дзяячкі
Катэгорыя:Памерлі 11 красавіка
Катэгорыя:Памерлі ў 2007 годзе
Катэгорыя:Памерлі ў Горадні
Сядзіба Тугендгат

**Сядзіба Тугендгат** у Брне твор архітэктара Людвіга Міса ван дэр Роэ, які ў 1928 годзе, на замову Грэты і Фрыца Тугендгатаў, распрацаваў праект будовы. У 2001 годзе сядзіба была ўнесеная ў сьпіс сусьветнай спадчыны ЮНЭСКО.

Катэгорыя:Брно
Валянцін Вялічка

**Валянці́н Уладзі́меравіч Вялі́чка** (, в. Сідараўцы, Менская вобласьць — ) — беларускі дыплямат, Надзвычайны і Паўнамоцны Амбасадар Рэспублікі Беларусь у Латвіі (1993—1997) і ва Ўкраіне (2001—2016).

## Біяграфія
Нарадзіўся 15 чэрвеня 1944 году ў вёсцы Сідараўцы, на тэрыторыі пад акупацыяй Трэцяга Райху, у тагачасным вялейскім раённым камісарыяце Генэральнай акругі Беларусь Райхскамісарыята Остлянд, цяпер Валожынскі раён Менскай вобласьці Беларусі.

15 красавіка 1993 году прызначаны Надзвычайным і Паўнамоцным Амбасадарам Рэспублікі Беларусь у Рэспубліцы Латвія; 8 чэрвеня 1994 году стаў дадаткова амбасадарам у Рэспубліцы Фінляндыі па сумяшчальніцтве. Заставаўся на гэтых пасадах да 10 верасьня 1997 году, калі быў адстаўлены й адначасова прызначаны Міністрам па справах Садружнасьці Незалежных Дзяржаваў. З пасады міністра быў адстаўлены 10 сьнежня 1998 году.

З 20 студзеня 1999 году быў першым намесьнікам Міністра замежных справаў Рэспублікі Беларусь. 8 чэрвеня 2001 году быў адстаўлены з гэтай пасады й адначасова прызначаны амбасадарам ва Ўкраіне, на гэтай пасадзе знаходзіўся да 13 чэрвеня 2016 году.

8 чэрвеня 2004 году ўзнагароджаны Ганаровай граматай Савету Міністраў Рэспублікі Беларусь. Таксама быў узнагароджаны Ганаровай граматай Вярхоўнага Савету БССР.

Памёр 9 сакавіка 2018 году.

## Крыніцы

Катэгорыя:Нарадзіліся ў Валожынскім раёне
Катэгорыя:Амбасадары Беларусі ў Латвіі
Катэгорыя:Амбасадары Беларусі ва Ўкраіне
Катэгорыя:Амбасадары Беларусі ў Фінляндыі
Катэгорыя:Міністры па Садружнасьці Незалежных Дзяржаваў Рэспублікі Беларусь
Катэгорыя:Намесьнікі міністра замежных справаў Рэспублікі Беларусь
Катэгорыя:Узнагароджаныя Ганаровай граматай Савету Міністраў Рэспублікі Беларусь
Катэгорыя:Выпускнікі расейскіх ВНУ
Катэгорыя:Беларускія эканамісты
Катэгорыя:Сябры Камуністычнай партыі Беларусі
Катэгорыя:Дэпутаты Вярхоўнага Савету Рэспублікі Беларусь 12-га скліканьня
Катэгорыя:Узнагароджаныя Ганаровай граматай Вярхоўнага Савету БССР
Вадзім Ламкоў

**Вадзім Уладзімеравіч Ламкоў** — беларускі дыплямат.

30 сьнежня 2002 году прызначаны Надзвычайным і Паўнамоцным Амбасадарам Рэспублікі Беларусь у Рэспубліцы Латвіі; адстаўлены быў 16 лютага 2005 году.

## Крыніцы

Катэгорыя:Амбасадары Беларусі ў Латвіі
Уладзімер Гаркун

**Уладзі́мер Гіля́равіч Гарку́н** ( 4 жніўня 1946, в. Бакінава, Дзяржынскі раён, Менская вобласьць, БССР, СССР) — беларускі палітык і дыплямат.

## Біяграфія
У 1968 г. закончыў Гарадзенскі сельскагаспадарчы інстытут, у 1987 г. Менскую вышэйшую партыйную школу. З 1968 г. галоўны аграном племсаўгаса «Гарадзішчанскі» Баранавіцкага раёну Брэсцкай вобласьці. У 1969—1983 гг. галоўны аграном, старшыня калгаса «Чырвоны сьцяг», начальнік кіраваньня сельскай гаспадаркі раёну, 1-шы намесьнік старшыні Дзяржынскага райвыканкама, старшыня раённага аграпрамысловага аб’яднаньня Дзяржынскага раёну. У 1983—1991 гг. 1-шы сакратар Дзяржынскага ГК КПБ, старшыня Дзяржынскага райвыканкама..

22 ліпеня 1994 году прызначаны намесьнікам прэм’ер-міністра Рэспублікі Беларусь.

15 кастрычніка 1998 году быў адстаўлены з гэтай пасады й прызначаны Надзвычайным і Паўнамоцным Амбасадарам Рэспублікі Беларусь у Летувіскай Рэспубліцы. Заставаўся на гэтай пасадзе да 31 сьнежня 2005 году.

1 ліпеня 1996 году ўзнагароджаны Ганаровай граматай Кабінэта Міністраў Рэспублікі Беларусь, а 6 сьнежня 2005 году — Ганаровай граматай Савету Міністраў Рэспублікі Беларусь.

## Крыніцы

## Літаратура
* Гаркун Уладзімер Гіляравіч. // Памяць. Гісторыка-дакументальная хроніка Дзяржынскага раёна. Мінск. 2004. С. 612.

Катэгорыя:Намесьнікі прэм’ер-міністраў Рэспублікі Беларусь
Катэгорыя:Амбасадары Беларусі ў Летуве
Катэгорыя:Узнагароджаныя Ганаровай граматай Кабінэту Міністраў Рэспублікі Беларусь
Катэгорыя:Узнагароджаныя Ганаровай граматай Савету Міністраў Рэспублікі Беларусь
Карпенка

**Карпе́нка** — прозьвішча.

## Вядомыя носьбіты
* Акім Карпенка (1915—1974) — Герой Савецкага Саюзу
* Віктар Карпенка (1923—1943) — Герой Савецкага Саюзу
* Генадзь Карпенка (1949—1999) — беларускі навуковец , дзяржаўны дзеяч
* Ігар Карпенка, (нар. 1964) — беларускі палітык і пэдагог
* Марыя Карпенка, беларускі літаратар
Український тиждень (2007)

**Украї́нський ти́ждень** () — украінскі часопіс. Зьяўляецца адным з найбуйнешых сярод недзяржаўных украінамоўных часопісаў.

## Вонкавыя спасылкі
* Старонка часопісу

Катэгорыя:Украінскія часопісы
Катэгорыя:Ляўрэаты прэміі «Вольная прэса Ўсходняй Эўропы»
Мікалай Сьлюнькоў

**Мікала́й Мікі́тавіч Сьлюнько́ў** (26 красавіка 1929, вёска Гарадзец Рагачоўскага раёну Гомельскай вобласьці — 9 жніўня 2022) — савецкі партыйны дзеяч, ляўрэат Дзяржаўнай прэміі СССР (1971), Герой Сацыялістычнай Працы (1974).

## Біяграфія
Пасьля сканчэньня школы зьехаў у Менск, дзе скончыў Менскі аўтамеханічны тэхнікум (1950). Працаваў на Менскім трактарным заводзе памочнікам майстра, майстрам, старэйшым майстрам, намесьнікам начальніка, начальнікам цэха, намесьнікам старшыні і старшынём заводзкага прафэсійнага саюзу МТЗ.

Сябра КПСС з 1954 году. Скончыў Беларускі інстытут механізацыі сельскай гаспадаркі (1954—1962).

У 1960—1965 гадах — дырэктар Менскага заводу трактарных запасных частак (цяперашні Менскі завод шасьцёрнаў); у 1965—1972 — дырэктар Менскага трактарнага заводу, генеральны дырэктар Менскага вытворчага трактарабудаўнічага аб’яднаньня.

У 1972—1974 гадах першы сакратар Менскага гаркаму партыі. Загадам Прэзыдыюму Вярхоўнага Савету СССР ад 3 студзеня 1974 году «за выбітныя дасягненьні ў кіраваньні Менскім вытворчым трактарабудаўнічым аб’яднаньнем, партыйнай арганізацыяй Беларусі» Сьлюнькову Мікалаю Мікітавічу нададзена званьне Героя Сацыялістычнай Працы з уганараваньнем ордэнам Леніна і залатой зоркай «Серп і молат».

У 1974—1983 гадах намесьнік старшыні Дзяржпляну СССР. З 31 студзеня 1983 па 6 лютага 1987 году першы сакратар ЦК Кампартыі Беларусі.

З 1987 году сакратар ЦК КПСС, сябра Палітбюро ЦК КПСС, адначасна ў 1987—1988 гг. загаднік Эканамічнага аддзелу ЦК КПСС. З 1987 году быў абіраны дэпутатам Вярхоўнага Савету СССР 7, 10, 11 скліканьняў, народны дэпутат СССР з 1989 году. З 1988 году старшыня Камісіі ЦК КПСС па пытаньнях сацыяльна-эканамічнай палітыкі.

### Аварыя на ЧАЭС
Калі ў красавіку 1986 году выбухнуў Чарнобыль, прэзыдэнт Акадэміі навук БССР Мікалай Барысевіч разам з дырэктарам Інстытуту ядзернай энэргетыкі «Сосны» Васілём Несьцярэнкам прынесьлі першаму сакратару ЦК КПБ Мікалаю Сьлюнькову мапы радыяцыйнага забруджваньня і патрабавалі адсяленьня людзей. Сьлюнькоў заявіў: «Ня трэба сеяць паніку», паклаў дакумэнты і прапановы ў сэйф і зьехаў у адпачынак.

Паводле адмысловай Камісіі Вярхоўнага Савета Беларусі 12-га скліканьня па расьсьледаваньні дзейнасьці службовых і іншых асобаў, датычных да ўтойваньня інфармацыі аб аварыі на Чарнобыльскай АЭС, Сьлюнькоў адыграў ключавую ролю ў тым, што ў першыя дні аварыі на ЧАЭС інфармацыя пра небясьпеку радыяцыі не была даведзеная да жыхароў Беларусі. Пісьменьнік Алесь Адамовіч, які ў першыя ж дні пасьля аварыі дамогся прыёму ў Сьлюнькова і пераконваў яго ў магчымых катастрафічных наступствах аварыі, пазьней назваў яго «Чарнобыльскім Пілятам».

З 1990 году на пэнсіі. Жыў у Маскве.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* 
* Біяграфіі: http://www.hrono.info/biograf/bio_s/slyunkov_nn.html, http://www.biografija.ru/show_bio.aspx?id=119013, http://www.pseudology.org/people/Slunkov_NN.htm

Катэгорыя:Ляўрэаты Дзяржаўнай прэміі СССР
Катэгорыя:Героі Сацыялістычнай Працы
Уладзімер Дражын

**Уладзі́мер Не́сьцеравіч Дра́жын** (нар. 25 верасьня 1947 у Менскай вобласьці) — беларускі палітык і дыплямат.

Дэпутат Вярхоўнага Савету Рэспублікі Беларусь 12-га скліканьня.

З 24 верасьня 2001 году да 27 сьнежня 2005 году быў намесьнікам прэм’ер-міністра Рэспублікі Беларусь. У 2005—2006 гадах чалец Савету Рэспублікі 3-га скліканьня.

13 сакавіка 2006 году прызначаны Надзвычайным і Паўнамоцным Амбасадарам Рэспублікі Беларусь у Летувіскай Рэспубліцы й амбасадарам у Рэспубліцы Фінляндыі па сумяшчальніцтве. З пасады амбасадара ў Фінляндыі быў адстаўлены 10 верасьня 2013 году, з пасады амбасадара ў Летуве — 3 сьнежня таго ж году.

5 верасьня 1997 году ўзнагароджаны Ганаровай граматай Савету Міністраў Рэспублікі Беларусь, а 11 сакавіка 2008 году — Ганаровай граматай Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* ''Посольство Республики Беларусь в Литовской Республике'' (<small>па стане на 20 красавіка 2009 году</small>)   

Катэгорыя:Выпускнікі Беларускага нацыянальнага тэхнічнага ўнівэрсытэту
Катэгорыя:Нарадзіліся ў Старадароскім раёне
Катэгорыя:Дэпутаты Вярхоўнага Савету Рэспублікі Беларусь 12-га скліканьня
Катэгорыя:Намесьнікі прэм’ер-міністраў Рэспублікі Беларусь
Катэгорыя:Амбасадары Беларусі ў Летуве
Катэгорыя:Амбасадары Беларусі ў Фінляндыі
Катэгорыя:Узнагароджаныя Ганаровай граматай Савету Міністраў Рэспублікі Беларусь
Катэгорыя:Узнагароджаныя Ганаровай граматай Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь
Катэгорыя:Сябры Савету Рэспублікі Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 3-га скліканьня
Катэгорыя:Выпускнікі Менскай вышэйшай партыйнай школы
Ігар Ляшчэня

**І́гар Алякса́ндравіч Ляшчэ́ня** ( 21 сьнежня 1967 году ў Жодзіне) — беларускі дыплямат.

## Жыцьцяпіс
Скончыў Маскоўскі дзяржаўны інстытут міжнародных стасункаў МЗС СССР (1991).

У 1991 року прыняты на працу ў Міністэрства замежных справаў СССР і накіраваны ў амбасаду СССР у Эгіпце. У 1991—1994 роках — дзяжурны рэфэрэнт, пасьля аташэ Амбасады Расейскай Фэдэрацыі ў Эгіпце.

З 1994 — на службе ў Міністэрстве замежных справаў Рэспублікі Беларусі. Другі сакратар, начальнік аддзелу дзяржаваў Азіі і Афрыкі, начальнік чацьвертай палітычнай управы МЗС Беларусі.

З 1997 году працаваў дарадцам у амбасадзе Рэспублікі Беларусь у Рэспубліцы Эгіпет, 3 чэрвеня 1998 году быў прызначаны там амбасадарам. Адстаўлены 21 студзеня 2002 году.

У 2002—2006 працаваў памочнікам прэзыдэнта Рэспублікі Беларусь па зьнешнепалітычных і зьнешнеэканамічных пытаньнях.

16 траўня 2006 году прызначаны амбасадарам у Дзяржаве Ізраіль . Адстаўлены 28 верасьня 2012.

З 2012 па 2016 рокі працаваў начальнікам управы дзяржаваў Азіі і Афрыкі, начальнікам управы дзяржаваў Афрыкі і Блізкага Ўсходу МЗС Беларусі.

13 чэрвеня 2016 року прызначаны Надзвычайным і Паўнамоцным амбасадарам Рэспублікі Беларусь у Славаччыне. Падчас пратэстаў у Беларусі 16 жніўня 2020 году заявіў аб падтрымцы пратэстуючых і асудзіў прымяненьне гвалту з боку праваахоўных органаў. 18 жніўня ён падаў у адстаўку з пасады, якая была прынятая 24 жніўня.

Валодае ангельскай і арабскай мовамі.

## Прыватнае жыцьцё
Жанаты, мае сына і двух дачок.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Жыцьцяпіс  на бачыне амбасады Беларусі ў Славаччыне

Катэгорыя:Нарадзіліся ў Жодзіне
Катэгорыя:Выпускнікі Маскоўскага дзяржаўнага інстытуту міжнародных зносін
Катэгорыя:Амбасадары Беларусі ў Ізраілі
Катэгорыя:Амбасадары Беларусі ў Славаччыне
Катэгорыя:Амбасадары Беларусі ў Эгіпце
Катэгорыя:Расейскія дыпляматы
Тадэвуш Матушэвіч

**Тадэвуш Віктарын Матушэвіч** (; каля 1765, Расна Берасьцейскага павету — , Балёньня) — дзяржаўны дзяяч Вялікага Княства Літоўскага і Каралеўства Польскага. Пасол Чатырохгадовага Сойму, міністар скарбу Варшаўскага княства.

## Паходжаньне і радавод
Прадстаўнік шляхецкага роду Матушэвічаў гербу «Лебедзь», сын Марціна і Ганны са Шчытаў.

Жонка — Марыянна з Пжабяндоўскіх. Ажаніўся ў 1790 годзе. Меў сыноў Адама і Севярына, дачку Соф’ю.

Па сьмерці Марыянны пабраўся шлюбам з Фэліцыяй таксама з Пжабяндоўскіх.

## Жыцьцяпіс
* 1765 год — нарадзіўся ў Раснай Берасьцейскага павету.

Навучаўся ў Калегіюме Канарскага ў Варшаве. Рана распачаў палітычную дзейнасьць як прыхільнік партыі Чартарыйскіх.

* 1784 год — абіраўся паслом ад Берасьцейскага павету на гарадзенскім сойме. 
* 1786 год — дэпутат Трыбуналу Вялікага Княства Літоўскага.
* 1788—1792 гады — пасол ад Берасьцейскага павету на Чатырохгадовым Сойме. Абіраўся чальцом Дэпутатам замежных справаў (20 сьнежня 1788). У часе дыскусіі пра месты ў 1789 годзе выступаў за правядзеньне рэформаў і наданьне ім большых правоў. Удзельнічаў у апошняй фазе падрыхтоўкі Канстытуцыі 3 траўня. На соймавым паседжаньні 3 траўня ад імя Дэпутацыі замежных справаў прадставіў даклад пра міжнародную сытуацыю, дзе давёў небясьпеку для Рэчы Паспалітай з боку суседніх дзяржаваў. Быў адным з рэдактараў «Газэты Нацыянальнай і замежнай» (), чальцом Таварыства Сяброў Канстытуцыі 3 траўня.

* 1794 год — удзельнічаў у паўстаньні; уваходзіў у склад Найвышэйшай Нацыянальнай Рады, быў кіраўніком Аддзелу Патрэбаў Войска.

Па здушэньня паўстаньня жыў некаторы час на Беларусі, пазьней перабраўся ў Польшчу. Займаўся літаратурай. Як сябар Чартарыйскіх дапамагаў у справах апякунства Дамініка Радзівіла.

* 1809 год — уваходзіў у склад Цэнтральнай Рады Галіцыі
* 1 кастрычніка 1811 году — прызначыны міністрам скарбу Варшаўскага княства.
* 1812 год — у француска-расейскую вайну быў адным з ініцыятараў стварэньня Генэральнай канфэдэрацыі.
* 1815 год — удзельнічаў у падрыхтоўцы канстытуцыі Каралеўства Польскага.

## Творчасьць
Аўтар перакладаў і тэатральных рэцэнзіяў.

## Крыніцы

## Літаратура
* 
* Jerzy Skowronek. Matusewicz Tadeusz Wiktoryn. Polski Słownik Biograficzny. Tom 20. — Wrocław-Kraków, 1975.

## Вонкавыя спасылкі

Катэгорыя:Нарадзіліся ў 1765 годзе
Катэгорыя:Удзельнікі Вялікага Сойму 1788—1792
Катэгорыя:Сябры Згуртаваньня прыхільнікаў урадавай канстытуцыі
Катэгорыя:Удзельнікі паўстаньня 1794 году
Катэгорыя:Дэпутаты Трыбуналу Вялікага Княства Літоўскага
Катэгорыя:Памерлі 31 кастрычніка
Катэгорыя:Памерлі ў 1819 годзе
Марыя Мартысевіч

**Мары́я Мартысе́віч** псэўданім *Ева Вайтоўская* ( 28 сакавіка 1982 году) — беларуская паэтка, пісьменьніца, журналістка і перакладчыца.

Скончыла філялягічны факультэт БДУ (2004), літаратурна-філасоўскае аддзяленьне Беларускага калегіюму. Стыпэндыятка Homines Urbani (Stowarzyszenie Villa Decius, Кракаў) у 2007 г. і International Writing Program (University of Iowa, Iowa City, USA) у 2010 г. Яе артыкулы на культурніцкую тэматыку а таксама кніжныя рэцэнзіі друкаваліся ў часопісах ARCHE, «Дзеяслоў», pARTisan, у газэце «Новы час». За сваю публіцыстыку атрымала прэміі: «Вольнае слова» Беларускай асацыяцыі журналістаў (2011) і Belarus in Focus (2013). Таксама ўшанаваная перакладніцкімі прэміямі: часопіса «ПрайдзіСвет» (2011) за пераклады вершаў Веньяміна Блажэннага ды твораў з кнігі «Амбасада" (2011), і фундацыі «Za Wolność Waszą i Naszą» (2015) за пераклады вершаў Віславы Шымборскай.

Аўтарка дзьвюх кніг: «Цмокі лятуць на нераст: эсэ ў вершах і прозе» (Мн: Логвінаў, 2008), у якую ўвайшлі вершы і публіцыстычныя творы, і «Амбасада: вершы свае і чужыя» (Мн: Кнігазбор, 2011), у якую ўвайшлі вершы і вершаваныя пераклады з розных моваў, у тым ліку такіх аўтараў як Сяргій Жадан, Багдан-Ігар Антоныч, Тэнэсі Ўільямз, Том Ўэйтс, Баляслаў Лесьмян.

Яе ўласныя творы перакладаліся на ангельскую, літоўскую, нямецкую, рускую, славацкую, украінскую, швэдзкую мовы.

Сярод значных перакладаў М. Мартысевіч з розных моваў на беларускую: вершы ў рамане Маргарэт Этвуд «Пэнэляпіяда» (Дзеяслоў № 36, 2008), зборнік вершаў Хінэмааны Бэйкер «Выкапні» (Тэрнопаль: Крок, 2015), чатыры апавяданьні з кнігі Артура Конана Дойла «Нататкі Шэрлака Холмса» (Мн: Кнігазбор, 2015) — з ангельскай; вершаванай п’есы Аляксандра Фрэдры «Дзявочыя зарокі» (у кнізе А. Фрэдра. Помста: камэдыі. Мн: Логвінаў, 2013) — з польскай; зборнік аповесьцяў і апавяданьняў Сяргея Лапцэвіча «Плошча Калумба» (Мн: Галіяфы, 2017) — з расейскай; раман Любка Дэрэша «Культ» (ARCHE, № 4, 2008; ARCHE, №6, 2008) — з украінскай; раман Антаніна Баяі «Зваўчэньне: раманэта пра ваўкоў, людзей і знакі. (Мн: Логвінаў, 2006), раман Яраслава Рудзіша «Неба пад Бэрлінам» (Мн: Логвінаў, 2008), аповесьць Макса Шчура «Нататкі з творчага дому» (ARCHE 6-2009), раман Багуміла Грабала «Я абслугоўваў ангельскага караля» (Мн: Логвінаў, 2013) — з чэскай.

Жыве ў Менску.

## Літаратура
* 

## Вонкавыя спасылкі
* Марыя Мартысевіч «Цмокі лятуць на нераст»
* Блог Марыі Мартысевіч «Radio Maryjka» у Жывым Журнале
* Блог Марыі Мартысевіч на сайце тыднёвіка «Новы Час»
* Публікацыі ў «Новым Часе»

Катэгорыя:Беларускія філёлягі
Катэгорыя:Беларускія літаратаркі
Катэгорыя:Беларускія журналісткі
Катэгорыя:Беларускія перакладчыцы
Катэгорыя:Ляўрэаты прэміі Цёткі
Пузавіцкі сельсавет

**Пузавіцкі сельсавет** (афіцыйная назва — *Па́ўлаўскі сельсавет*) — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Слонімскага раёну Гарадзенскай вобласьці. Адміністрацыйны цэнтар — вёска Пузавічы.

## Гісторыя
12 кастрычніка 1940 году створаны Навасёлкаўскі сельсавет у складзе  Казлоўшчынскага (з 20 студзеня 1960 году — Слонімскага) раёну Баранавіцкай (з 8 студзеня 1954 году — Гарадзенскай) вобласьці.

У 1964 годзе вёску Пузавічы перайменавалі ў Паўлава.

22 ліпеня 1966 году Навасёлкаўскі сельсавет перайменаваны ў Паўлаўскі.

## Населеныя пункты
* 1 студзеня 1974 году — 11
* 1 студзеня 1986 году — 16

## Крыніцы

## Літаратура
*  С. 413
*  С. 101, 204, 212
*  С. 141


Катэгорыя:Сельсаветы, створаныя ў 1966 годзе
Уладзіслаў Талочка

**Уладзіслаў Талочка** (6(18) лютага 1887, Горадня — 13 лістапада 1942, Вільня) — беларускі рэлігійны і культурна-асьветны дзяяч, рыма-каталіцкі сьвятар, гісторык, літаратурны крытык. Псэўданімы: *Adam Sołoduch*, *Адам Саладух*, *Dryhwicz*, *Drygwicz*, *Дрыгавіч*, *P. Kantryba*, *Erka*, *Archiwista*, *Aktivus*, *Observator*, *Gardiner*, *Spektator*, *Wat*, а таксама крыптанімамі *Wł.T.*, *as*, *A.S.*, *Ad. S.*, *O*.

## Адукацыя
У 1896—1904 навучаўся ў Гарадзенскай гімназіі. З кастрычніка 1906 году — у Віленскай духоўнай каталіцкай сэмінарыі. Пасьвечаны ў сьвятары ў 1909 годзе. У 1909—1914 вывучаў тэалёгію і філязофію ў Каталіцкім унівэрсытэце ў Інсбруку (Аўстрыя).

## Рэлігійная і грамадзка-палітычная дзейнасьць
З 1914 году жыве ў Вільні, дзе праводзіў сьвятарскую дзейнасьць у касьцёле св. Стафана і ў былым бэрнардынскім касьцёле. Адным зь першых пачаў ужываць беларускую мову ў набажэнствах. Супрацоўнічаў зь летувіскімі культурніцкімі і рэлігійнымі выданьнямі (як, напрыклад, ковенская*«Draugija»* і сейненская *«Vadovas»*). Публікаваў матэрыялы гістарычнай тэматыкі ў віленскім каталіцкім часопісе *«Dwutygodnik Diecezjalny»*. Падтрымліваў выданьне першай беларускай каталіцкай газэты «Biełarus».

У 1915 годзе адзін з арганізатараў Віленскага камітэта дапамогі пацярпелым ад вайны і беларускага дзіцячага прытулку «Золак». У 1916—1918 Талочка працуе выкладчыкам рэлігіі ў першых беларускіх школах Вільні і на курсах для непісьменных і для рабочых.

У 1916—1918 шмат друкаваўся ў газэце «Homan». 
Удзельнік Беларускага зьезду Віленшчыны і Гарадзеншчыны, які адбыўся 25 — 27 студзеня 1918. 
Уваходзіў у склад ТарыбаТарыбы.

З 1917 году зьвязаны з нацыянальна-рэлігійнай арганізацыяй «Хрысьціянская дэмакратычная злучнасьць»; рэгулярна выступаў у яе друкаваным органе газэце «Krynica».

Супрацоўнічаў зь нямецкім, італьянскім, літоўскім, украінскім, польскім друкам. За адстойваньне ідэй экумэнізму быў празваны *«Усходнім агенцтвам»*. Адзін зь вядучых аўтараў часопісу «Przegląd Wileński».

## У Польскай Рэспубліцы
З 1920-х Талочка перасьледаваўся польскімі сьвецкімі і духоўнымі ўладамі.

15 сьнежня 1938 году загадам віленскага ваяводы выселены з Вільні. Жыў у Беластоку.

У Вільню вярнуўся пасьля пачатку Другой сусьветнай вайны, дзе неўзабаве памёр. Пахаваны на віленскіх могілках Росы. 

## Бібліяграфія
* 
*  
* 

## Крыніцы

## Літаратура
* ТАЛОЧКА Уладзіслаў // 
*Vytautas Žeimantas. Kunigas Vladislovas Taločka – Lietuvos Tarybos narys (на литовском языке) XXI amžius, Kaunas, 2020 04 10.

## Вонкавыя спасылкі
* «Władysław Tołoczko — ostatni obywatel Wielkiego Księstwa Litewskiego» // Камунікат

Катэгорыя:Нарадзіліся 18 лютага
Катэгорыя:Нарадзіліся ў 1887 годзе
Катэгорыя:Нарадзіліся ў Горадні
Катэгорыя:Краёўцы
Катэгорыя:Беларускія каталіцкія сьвятары
Катэгорыя:Памерлі 13 лістапада
Катэгорыя:Памерлі ў 1942 годзе
Катэгорыя:Памерлі ў Вільні
Катэгорыя:Пахаваныя на могілках Росы
Райцаўскі сельсавет

**Ра́йцаўскі сельсавет** — адміністрацыйная адзінка ў складзе Карэліцкага раёну Гарадзенскай вобласьці. Адміністрацыйны цэнтар — вёска Райца.

## Гісторыя
4 красавіка 2017 году ў склад сельсавету перададзеныя ўсе населеныя пункты — Белыя Лугі, Варонча, Горбатавічы, Куневічы, Літараўшчына, Мінакі, Падгайна, Равіны, Раманы, Саленікі, Трасейкі, Труднава, Цінявічы — ліквідаванага Варанчанскага сельсавету.

## Крыніцы


Катэгорыя:Адміністрацыйна-тэрытарыяльны падзел Карэліцкага раёну
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі
Дуброва (Карэліцкі раён)

**Дубро́ва** — вёска ў Карэліцкім раёне Гарадзенскай вобласьці. Дуброва ўваходзіць у склад Райцаўскага сельсавету.

## Насельніцтва
* 2010 год — 57 чалавек
* 1999 год — 125 чалавек

## Крыніцы

Катэгорыя:Райцаўскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Карэліцкага раёну
Рамейкі (Гарадзенская вобласьць)

**Раме́йкі** — вёска ў Беларусі, каля ракі Карчоўкі. Уваходзяць у склад Райцаўскага сельсавету Карэліцкага раёну Гарадзенскай вобласьці.

## Назва

Роміка або Руміка, пазьней Румэка (Hromiko, Hrumiko, Rümecke) — імя германскага паходжаньня. Адпаведнасьць літоўскіх імёнаў на -ейка (-іка) германскім імёнам з суфіксам -к- (Вілейка — Wilico, Мінейка — Minnico, Радзейка — Radecke < Radacho і г. д.) сьцьвердзіў францускі лінгвіст-германіст Раймонд Шмітляйн, які на падставе шматгадовых дасьледаваньняў прыйшоў да высноваў пра германскае паходжаньне літоўскіх уласных імёнаў.

## Насельніцтва
* 1909 год — 172 чалавекі
* 1999 год — 103 чалавекі
* 2010 год — 50 чалавек

## Крыніцы

Катэгорыя:Райцаўскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Карэліцкага раёну
Грабаўка (Гарадзенская вобласьць)

**Гра́баўка** — былая вёска ў Карэліцкім раёне Гарадзенскай вобласьці. Грабаўка ўваходзіла ў склад Райцаўскага сельсавету.

## Крыніцы

Катэгорыя:Колішнія населеныя пункты Карэліцкага раёну
Грабаўка

Назву **Гра́баўка** маюць:

## Населеныя пункты
### [[Беларусь]]
* Грабаўка — вёска ў Карэліцкім раёне Гарадзенскай вобласьці
* Грабаўка — вёска ў Гомельскім раёне Гомельскай вобласьці

### [[Расея]]
* Грабаўка — вёска ў Бранскай вобласьці

### [[Украіна]]
* Грабаўка — вёска ў Чарнігаўскай вобласьці

## Рэкі
### [[Беларусь]]
* Грабаўка — рака ў Гомельскім раёне Гомельскай вобласьці

## Глядзіце таксама
* Грабаў 
* Грабава
Пузавічы

Назву **Пузавічы** маюць:

## Населеныя пункты
### [[Беларусь]]
* Віцебская вобласьць:
** Пузавічы — вёска ў Браслаўскім раёне

* Гарадзенская вобласьць:
** Пузавічы — вёска ў Зьдзецельскім раёне 
** Пузавічы — да 1964 году такую назву мела вёска Паўлава (Слонімскі раён)

## Глядзіце таксама
* Пузанава
* Пузаны
* Пузатка
* Пузаў
* Пузікі
* Пузічы
* Пузыкі
Азарычы (неадназначнасьць)

Назву **Азарычы** маюць:

## Населеныя пункты

### [[Беларусь]]
* Берасьцейская вобласьць:
** Азарычы — вёска ў Пінскім раёне

* Гарадзенская вобласьць:
** Азарычы — вёска ў Слонімскім раёне

* Гомельская вобласьць:
** Азарычы — мястэчка ў Калінкавіцкім раёне

* Магілёўская вобласьць:
** Азарычы — вёска ў Прапойскім раёне

### [[Расея]]
* Бранская вобласьць:

### [[Украіна]]
* Сумская вобласьць:

## Глядзіце таксама
* Азарава
* Азаравічы
* Азаранка
* Азаранкі
* Азараўка
* Азар’еўка
* Азарка
* Азаркі
* Азаровіч
Задвор’е (Пузавіцкі сельсавет)

**Задво́р’е** — вёска ў Слонімскім раёне Гарадзенскай вобласьці. Задвор’е ўваходзіць у склад Пузавіцкага сельсавету.

## Насельніцтва
* 2013 год — 80 чалавек (11 дзяцей, 25 пэнсіянэраў, 44 жыхары працаздольнага ўзросту)
* 2010 год — 80 чалавек
* 1999 год — 116 чалавек

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Ігар Пракофьеў. У Задвор’е захоўваюць памяць // Слонімскі веснік — 23 кастрычніка 2013

Катэгорыя:Пузавіцкі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Слонімскага раёну
Акачы

**Акачы́** — вёска ў Слонімскім раёне Гарадзенскай вобласьці. Акачы ўваходзяць у склад Пузавіцкага сельсавету.

## Насельніцтва
* 2010 год — 43 чалавекі
* 1999 год — 85 чалавек

## Крыніцы

Катэгорыя:Пузавіцкі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Слонімскага раёну
Пузавічы (Слонімскі раён)

**Пузаві́чы** (з 1964 году — *Па́ўлава*) — вёска ў Слонімскім раёне Гарадзенскай вобласьці, цэнтар Пузавіцкага сельсавету.

## Гісторыя
Да 1964 году вёска мела афіцыйную назву Пузавічы.

## Насельніцтва
* 1999 год — 192 чалавекі
* 2010 год — 155 чалавек

## Заўвагі

## Крыніцы

Катэгорыя:Пузавіцкі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Слонімскага раёну
Талькаўшчына

**Та́лькаўшчына** — вёска ў Беларусі, на рацэ Шчары. Уваходзіць у склад Пузавіцкага сельсавету Слонімскага раёну Гарадзенскай вобласьці.

## Назва

Таліка або Талька (Taliko, Talke) — імя германскага паходжаньня.

## Насельніцтва
* 1999 год — 270 чалавек
* 2010 год — 244 чалавекі

## Крыніцы

Катэгорыя:Пузавіцкі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Слонімскага раёну