open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Гарадзкая тэрыторыя

**Гарадзка́я тэрыто́рыя** — тэрыторыя з павялічанай шчыльнасьцю пабудоваў, створаных чалавекам у параўнаньні з тэрыторыямі вакол яе. Гарадзкімі тэрыторыямі могуць быць гарады альбо аглямэрацыі, але звычайна гэты панятак не распаўсюджваецца на вясковыя або сельскія паселішчы, такія як вёскі альбо хутары.

Гарадзкія тэрыторыі ствараюцца і разьвіваюцца дзякуючы працэсу ўрбанізацыі. Вымярэньне велічыні гарадзкой тэрыторыі дазваляе аналізаваць шчыльнасьць насельніцтва і разрастаньне гораду, а таксама вызначэньне гарадзкіх і вясковых паселішчаў.

У адрозьненьне ад гарадзкой тэрыторыі, тэрыторыя мэтраполіі ўключае ў сябе ня толькі гарадзкую тэрыторыю, але таксама гарады-спадарожнікі і прамежкавыя вясковыя тэрыторыі, якія зьўляюцца сацыяльна-эканамічна зьвязанымі з гарадзкім ядром. Звычайна гэтая сувязь выяўляецца ў працаўладкаваньні ў цэнтральным горадзе, які зьяўляецца першасным рынкам працы. Вядома, што гарадзкія тэрыторыі павялічваюцца ў залежнасьці ад павелічэньня колькасьці насельніцтва і эканамічнай актыўнасьці цэтральнага гораду.

Тэрыторыі мэтраполіі звычайна вызначаюцца як акругі альбо як палітычныя фармаваньні акругаў. Акругі звычайна зьяўляюцца стабільнымі палітычнымі тэрыторыямі. Эканамісты аддаюць перавагу працы з эканамічнымі і сацыяльнымі зьвесткамі, сабранымі на тэрыхорыях мэтраполіяў. Для гарадзкіх тэрыторыяў больш дакладным статыстычным парамэтрам будзе вылічэньне шчыльнасьці і тэрыторыі на душу насельніцтва.

## Вызначэньне

Вызначэньні гарадзкой тэрыторыі розныя ў розных народаў. Але звычайна найменшая шчыльнасьць насельніцтва складае 400 асобаў на квадратны кілямэтарПатрэбнае ўдакладненьне. У эўрапейскіх краінах гарадзкія тэрыторыі вызначаюцца на падставе гарадзкога выкарыстаньня тэрыторыі, не дазваляючы ніякіх прамежкаў звычайна большых за 200 мэтраў, і выкарыстоўваюць спадарожнікавыя здымкі замест зьвестак перапісу для вызначэньня межаў гарадзкой тэрыторыі. У менш разьвітых краінах у дадатак да патрабаваньняў выкарыстаньня тэрыторыі і шчыльнасьці насельніцтва часам дадаецца патрабаваньне, што, звычайна, 75% насельніцтва не задзейнічаныя ў сельскай гаспадарцы і/або рыбнай лоўлі.

## Нататкі
Варшаўская палітэхніка

**Варша́ўская палітэ́хніка** () — польская вышэйшая навучальная ўстанова, адна з найбуйнейшых і найлепшых тэхнічных вучэльняў у Польшчы ды ва Ўсходняй Эўропе. Афіцыйная дата зьяўленьня прыходзіцца на 1915 год, але ўжо ад 1898 году існаваў Політэхнічны інстытут з расейскай мовай выкладаньня, вучэльня сыходзіць традыцыямі да 1826 году, калі паўстала Падрыхтоўчая школа да Політэхнічнага інстытуту.

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт

Катэгорыя:Вышэйшыя інжынэрныя навучальныя ўстановы Польшчы

Катэгорыя:Зьявіліся ў 1826 годзе
Катэгорыя:1826 год у Польшчы
Матчы зборнай Расеі па футболе 2008 году

__БЯЗЬ_ЗЬМЕСТУ__
### Таварыскі матч

### Таварыскі матч

### Таварыскі матч

### Таварыскі матч

### Матч фінальнай стадыі [[ЧЭ-2008]] (групавы этап)

### Матч фінальнай стадыі [[ЧЭ-2008]] (групавы этап)

### Матч фінальнай стадыі [[ЧЭ-2008]] (групавы этап)

### Матч фінальнай стадыі [[ЧЭ-2008]] (чвэрцьфінал)

### Матч фінальнай стадыі [[ЧЭ-2008]] (паўфінал)

### Таварыскі матч

### Матч адборачнай стадыі [[Чэмпіянат сьвету па футболе 2010 году|ЧС-2010]]

### Матч адборачнай стадыі [[Чэмпіянат сьвету па футболе 2010 году|ЧС-2010]]

### Матч адборачнай стадыі [[Чэмпіянат сьвету па футболе 2010 году|ЧС-2010]]

Катэгорыя:2008 год у футболе
Катэгорыя:Зборная Расеі па футболе
Матчы зборнай Расеі па футболе 1992 году

__БЯЗЬ_ЗЬМЕСТУ__
### Таварыскі матч

### Адборачны матч да ЧС-1994

### Адборачны матч да ЧС-1994

Катэгорыя:1992 год у футболе
Катэгорыя:Зборная Расеі па футболе
Сьцяг Чарнагорыі

Сьцяг Чарнагорыі (прыняты ў 2004 г.) уяўляе сабой прастакутнае палотнішча чырвонага колеру з залатымі бакамі, з суадносінамі бакоў 1:2, у цэнтры якога выява гербу Чарнагорыі.

Сьцяг Чарнагорыі да згубы незалежнасьці ў 1918 г. уяўляў сабой палотнішча з трыма гарызантальнымі палосамі, зьверху ўніз — чырвонага, сіняга і белага колераў, і зьмешчаным у цэнтры дзяржаўным гербам (каб адрозьніваць ад сьцягу Сэрбіі аналягічных колераў). Сьцяг быў прыняты па аналёгіі з расейскім сьцягам; больш таго, ваенна-марскі сьцяг Чарнагорыі ўяўляў сабой Андрэеўскі сьцяг, гэта значыць копію расейскага ваенна-марскога сьцягу.

У 1918—1945 гг. Чарнагорыя не мела ўласнага сьцягу. Падчас нямецкай акупацыі (рэжым Дрлевіча) выкарыстоўваўся чырвоны сьцяг з выявай арла і льва, гэта значыць ваенны сьцяг чарнагорскага войску да 1918 г.

Сьцяг Сацыялістычнай рэспублікі Чарнагорыя меў тыя жа колеры, але замест герба ў яго цэнтры была намаляваная чырвоная зорка.

Пасьля атрыманьня незалежнасьці, у 1993—2004 гг. уяўляў сабой прастакутнае палотнішча з суадносінамі бакоў 1:3, якое складаецца з трох роўнавялікіх палос — верхняй чырвонай, сярэдняй блакітнай і ніжняй белай. Традыцыйны сіні колер сярэдняй паласы быў зьменены на блакітны, каб адрозьніваць сьцяг ад сьцягу Сэрбіі.

Па меры таго, як лідэр Чарнагорыі М. Джуканавіч пачаў весьці палітыку адасабленьня Чарнагорыі ад Югаславіі, у яго паўстала запатрабаваньне ў сьцягу, які бы не нагадваў аб адзінстве з Сэрбіяй. У сувязі з гэтым з 2004 г. быў прыняты новы сьцяг — чырвоны з выявай дзяржаўнага гербу і залатой аблямоўкай па баках. Цікава, што дадзены сьцяг толькі малаважнымі дэталямі адрозьніваецца ад ваеннага сьцягу чарнагорскага войску, які адначасова быў сьцягам калабарацыянісцкага рэжыму Дрлевіча часоў 2-й сусьветнай вайны.

У цяперашні час прыхільнікі адзінства сэрбскага і чарнагорскага народаў часта выкарыстоўваюць неафіцыйны сьцяг Чарнагорыі, аб'яднаўчы сучасны сьцяг і сьцяг 1993 году: чырвона-блакітна-белы з вышытым па цэнтры залатым арлом (у прыватнасьці такі сьцяг можна было бачыць сярод супернікаў вынахаду Чарнагорыі з міждзяржаўнага зьвяза з Сэрбіяй у 2006 і супернікаў аддзяленьня Косава ад Сэрбіі ў 2008).

## Вонкавыя спасылкі

Чарнагорыя
Катэгорыя:Дзяржаўныя сымбалі Чарнагорыі
Сьцяг Чэхіі

**Сьцяг Чэхіі** ўяўляе сабой дзьве роўнавялікія поласы белага й чырвонага колераў. У дрэўка сьцяга намаляваны сіні трохкутнік.

## Гісторыя
У якасьці афіцыйнага дзяржаўнага сьцягу Чэхія пераняла сьцяг былой Чэхаславаччыны, уведзены ў 1920 годзе. Пасьля ўзьнікненьня Чэхаславаччыны ішла доўгая дыскусія аб тым, як павінен выглядаць дзяржаўны сьцяг. Яшчэ з 1914 выкарыстоўваліся розныя формы бела-чырвонага сьцягу Багеміі, чыя расфарбоўка, у сваю чаргу, была перанятая з гербу Багеміі. У 1918 годзе бела-чырвоны сьцяг быў абвешчаны афіцыйным сьцягам Чэхаславаччыны. У 1920 годзе зь левага боку дадаўся сіні трыкутнік, які ўвасабляе Славаччыну.

## Вонкавыя спасылкі

Чэхія
Катэгорыя:Дзяржаўныя сымбалі Чэхіі
Іў Сэн Ляран

**Іў Сэн Ляра́н** (; 1 жніўня 1936, Аран, Альжыр — 1 чэрвеня 2008, Парыж) — францускі мадэльер, які панаваў у сьвеце высокай моды ў 1960-я і 1970-я гады. Пасьля сьмерці Крыстыяна Дыёра, у якога Іў пачынаў асыстэнтам, у 1957 годзе ўстаў на чале яго мадэльнага дому (яму быў 21 год). Увёў у жаночую моду элемэнты мужчынскага гардэроба — скураныя пінжакі, боты па бядро й нават смокінгі (1966). Лічыцца заснавальнікам стылю ўнісэкс. Быў першым, хто запрасіў цёмнаскурых мадэляў для ўдзелу ў паказах мод сваіх калекцыяў.

## Біяграфія
У 1953 годзе прыехаў у Парыж, вучыўся на курсах маляваньня «ад-куцюр». З 1955 па 1957 год, на запрашэньне Крысьціяна Дыёра, працаваў яго асыстэнтам. Пасьля нечаканай сьмерці Дыёра, стаў мастацкім дырэктарам фірмы «Дыёр». У 1958 годзе выпусьціў сваю першую калекцыю «Трапэцыя», якая заслужыла трыюмф. У тым жа годзе быў закліканы на ваенную службу і адпраўлены на фронт у Афрыку; праз 20 дзён зь ім здарыўся нэрвовы зрыў і Сэн Ляран быў дэмабілізаваны; праходзіў лячэньне ў псыхіятрычнай клініцы, дзе яго лячылі электрашокам.

У 1961 годзе заснаваў, разам са сваім сябрам П’ерам Бэржэ, які ўгаварыў амэрыканскага мільярдэра Марка Робісана зрабіць фундуш у некалькі мільёнаў франкаў, мадэльны дом «Yves Saint Laurent», каротка «YSL». Першая калекцыя новага дома моды выйшла ў 1962 годзе. У 1964 годзе выпусьціў свае першыя парфума «Y» ад Сэн Лярана. Калекцыя 1965 году была створаная па матывах жывапісу Мандрыяна. Калекцыя 1966 году прапанавала ўпершыню ў сьвеце моды смокінг для жанчын, які стаў своеасаблівай маркай дома моды Сэн Лярана. У 1971 годзе пазаваў голым для рэклямнай фатаграфіі сваёй новай парфумы для мужчын. У 1977 годзе выпусьціў парфумы «Опіюм», які карыстаецца сусьветным посьпехам. У 1983 годзе стаў першым мадэльерам, якому пры жыцьці была прысьвечаная выстава ў нью-ёрскім музэі Мэтрапалітэн. У 1985 годзе атрымаў Оскара высокай моды за сваю шматгадовую працу. Канчаткова адышоў ад справаў у студзені 2002 году.

1 чэрвеня 2008 году, ва ўзросьце 72 гадоў, сканаў у сваёй парыскай хаце пасьля працяглай хваробы. Пахаваньне, якое было прызначанае на 6 чэрвеня, было перанесенае на 5-га на просьбу прэзыдэнта Францыі Нікаля Сарказі.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт 

Катэгорыя:Францускія мадэльеры
Сьцяг Швайцарыі

**Сьцяг Швайцарыі** ўяўляе сабой чырвонае квадратнае палотнішча зь белым крыжом пасярэдзіне, канцы якога не дасягаюць меж сьцягу. Прамяні крыжа роўнавялікія і пры гэтым даўжыня прамяня крыжа на 1/6 больш, чым шырыня. У адрозьненьне ад большасьці іншых дзяржаўных сьцягоў, сьцяг Швайцарыі мае форму квадрату. Адбываецца ад гербу кантона Швіц (аднаго з трох кантонаў утварылых Швайцарскую канфэдэрацыю ў 1291 годзе, разам з Уры й Унтэрвальдам).

Упершыню сьцяг выкарыстоўваўся ў бітве пры Лаўпэне ў 1339. Тады лініі крыжа ўжо былі і даходзілі да бакоў сьцягу, нагадваючы сучасны дацкі сьцяг. Афіцыйна ўведзены ў якасьці дзяржаўнага сьцягу Швайцарыі ў XIX стагодзьдзі.

Калі набор колераў сьцягу заставаўся нязьменным з часоў Сьвятой Рымскай Імпэрыі, то форма сьцягу зьмянялася на працягу стагодзьдзяў:
* Трохкутны сьцяг канфэдэрацыі ў XV і XVI стагодзьдзяах
* Белы крыж, які складаецца з 5 аднолькавых квадратаў, на чырвоным фоне ў XIX стагодзьдзі
* Пачынальна з 1889 году (сучасная форма) 5 квадратаў ператвараюцца ў крыж, прамяні якога аднолькавыя і на 1/6 даўжэй сваёй шырыні

## Сьцяг Швайцарыі паміж [[1798]] і [[1803]] гадамі
## Чырвоны крыж

Знак чырвонага крыжу, які выкарыстоўваецца Міжнародным Камітэтам Чырвонага Крыжу, адбываецца ад выявы швайцарскага сьцягу. Чырвоны крыж на белым фоне быў дэкляраваны як афіцыйны сымбаль абароны яшчэ Жэнэўскай канвэнцыяй 1864 годзе. Такія колеры сьцягу (якія зьяўляюцца толькі люстраной заменай колераў сьцягу Швайцарыі) былі прынятыя, для таго, каб адзначыць адмысловыя заслугі швайцарца па нацыянальнасьці й заснавальніка МКЧК Жана Анры Дзюнана.

## Вонкавыя спасылкі

Швайцарыя
Катэгорыя:Дзяржаўныя сымбалі Швайцарыі
Сьцяг Аляндзкіх астравоў

**[[Сьцяг]] [[Аляндзкія астравы|Аляндзкіх астравоў]]** зьяўляецца афіцыйным сымбалем аднайменнай аўтаномнай правінцыі Фінляндыі з 1954 году.

Сьцяг Аляндаў падобны на швэдзкі, гэта значыць уяўляе сабой прастакутнае палотнішча сіняга колеру са скандынаўскім крыжом жоўтага колеру. Аднак жоўты крыж на Аляндзкім сьцягу шырэй і ў яго ўстаўлены скандынаўскі крыж чырвонага колеру.

З 1922 да 1954 гады выкарыстоўваўся сіне-жоўта-сіні сьцяг. Цяпер ён таксама выкарыстоўваецца на неафіцыйным узроўні.

Аляндзкія астравы
Катэгорыя:Аляндзкія астравы
Сьцяг Гернсі

**Сьцяг Гернсі** (, ) — сьцяг кароннага валоданьня брытанскай кароны Гернсі.

Сьцяг быў прыняты ў 1985 годзе. Ён уяўляе сабой сьцяг Ангельшчыны, дзе ўсярэдзіне чырвонага крыжу знаходзіцца жоўты крыж Вільгельма Заваёўніка.

## Глядзіце таксама
* Герб Гернсі
* Гімн Гернсі

## Вонкавыя спасылкі

Гернсі
Катэгорыя:Дзяржаўныя сымбалі Гернсі
Лакнея

**Лакне́я** — рака ў Капыльскім і Слуцкім раёнах Менскай вобласьці, правы прыток ракі Случы (басэйн Дняпра). Даўжыня 36 км. Плошча вадазбору 274 км². Выдатак вады ў вусьці 1,2 м³/с. Сярэдні нахіл воднай паверхні 0,5‰.

Асноўны прыток — рака Вужанка (праваруч).

Пачынаецца каля паўднёвай ускраіны вёскі Сунаі Капыльскага раёну, вусьце за 3 км на поўдзень ад места Слуцак. Цячэ ў межах Слуцкай раўніны. Даліна добра выражаная, слабазьвілістая, пераважна трапэцападобная, шырынёй 1—1,5 км. Рэчышча каналізаванае, яго шырыня 4—7 м.

## Крыніцы

## Літаратура
*  С. 213

Катэгорыя:Басэйн Прыпяці
Катэгорыя:Рэкі Капыльскага раёну
Катэгорыя:Рэкі Слуцкага раёну
Сьцяг Гібральтару

**Сьцяг Гібральтару** заснаваны на выяве гербу Гібральтару, і ўяўляе сабой палотнішча белага і чырвонага колераў. Чырвоная паласа, памерам удвая вужэй за белую, разьмяшчаецца ўнізе; у цэнтры белай паласы разьмяшчаецца малюнак чырвонага трохвежавага замку. Кожная зь вежаў мае акно і дзьверы, з цэнтральных дзьвярэй на чырвонае поле зьвісае жоўты ключ. Суадносіны бакоў — 1 да 2.

## Гісторыя

Сьцяг у цяперашнім выглядзе прыняты 8 лістапада 1982 году. Малюнак на сьцягу ідэнтычны малюнку на гербе Гібральтару, і, у адрозьненьне ад іншых калёніяў Вялікабрытаніі, у цяперашні час не ўтрымоўвае малюнкі брытанскага сьцягу. Герб жа Гібральтару быў падараваны гораду гішпанскай каралевай Ізабэлай Кастыльскай 10 ліпеня 1502 году, і з тых часоў у аснове сваёй не зьмяняўся. Замак на сьцягу не адлюстроўвае які-небудзь рэальны будынак, а хутчэй сымбалізуе Гібральтарскую скалу ў цэлым, адлюстроўваючы яе ў алегарычнай форме як ключ да Міжземнамор’я.

З 1875 па 1982 год у якасьці афіцыйнага сьцягу калёніі выкарыстоўваўся так званы «сіні сьцяг» — сіняе палотнішча з «Юніён Джэкам» у крыже і гербам Гібральтару ў белым крузе. У цяперашні час падобны сьцяг (у якім герб нанесены непасрэдна на сіняе поле) выкарыстоўваецца на суднах, якія належаць ураду Гібральтара. Грамадзянскія судны, зарэгістраваныя ў Гібральтары, нясуць сьцяг, заснаваны на так званым «чырвоным сьцягу», які ўяўляе сабой чырвонае палотнішча са сьцягам Вялікабрытаніі ў крыже і гербам Гібральтару. Гэты сьцяг быў прыняты 19 сакавіка 1996 году. Сьцягам губэрнатара Гібральтара зьяўляецца сьцяг Вялікабрытаніі з гібральтарскім гербам у цэнтры.

## Выкарыстаньне

Сьцяг выкарыстоўваецца на тэрыторыі Гібральтара, часта сумесна са сьцягам Вялікабрытаніі. Так, у прыватнасьці, сьцяг разьдзімаецца на мяжы з Гішпаніяй, на вяршыні Гібральтарскай скалы і на ўрадавых будынках калёніі. Акрамя гэтага, сьцяг выкарыстоўваецца ў якасьці сымбаля гібральтарскага нацыяналізму, а таксама наогул у якасьці сымбаля гібральтарцаў.

Цікава, што падобны сьцяг выкарыстоўваецца ў якасьці сьцягу гішпанскага муніцыпалітэту Сан-Роке, заснаванага выхадцамі з Гібральтару, якія эмігравалі пасьля ўзяцьця горада ангельцамі ў 1706 годзе.

## Глядзіце таксама
* Герб Гібральтару
* Гімн Гібральтару

## Вонкавыя спасылкі

* Інфармацыя аб сьцягу на афіцыйным сайце ўрада Гібральтару
* Інфармацыя аб сьцягах Гібральтару

Гібральтар
Катэгорыя:Дзяржаўныя сымбалі Гібральтару
Сьцяг Швэцыі

Сьцяг Швэцыі ўяўляе сабой прастакутнае палотнішча сіняга колеру са скандынаўскім крыжом жоўтага колеру і суадносінамі бакоў 5:8.

Дакладная дата зьяўленьня швэдзкага сьцягу невядомая, аднак найболей раньнія малюнкі жоўтага крыжа на сінім фоне датуюцца 16 стагодзьдзем. Прапарцыйнасьць, магчыма, узятая з дацкага сьцягу, а блакітны і жоўты колеры верагодна дайшлі з гербу.

У адпаведнасьці з каралеўскім указам ад 1569 году жоўты крыж мусіў быў заўсёды адлюстроўвацца на швэдзкіх баявых штандарах і сьцягах, паколькі герб Швэцыі ўяўляў сабой сіні шчыт, падзелены на чатыры часткі залатым крыжом. Толькі ў 20-х гадах XVII стагодзьдзя зьяўляюцца надзейныя сьведчаньні таго, што сіні трохкутны сьцяг з жоўтым крыжом быў на швэдзкіх караблях. Цяпер трохкутны вымпэл выкарыстоўваецца толькі на суднах каралеўскай сям'і і на ваенных суднах. На вымпэле каралеўскай сям'і, акрамя таго, у цэнтры крыжа намаляваны Малы або Вялікі герб Швэцыі.

З 1916 году дзень 6 чэрвеня адзначаецца як Дзень Швэдзкага Сьцягу. У 1983 годзе гэты дзень быў таксама абвешчаны Нацыянальным Днём Швэцыі. Гэты дзень быў абраны паводле двух чыньніках: 6 чэрвеня 1523 году Густаў Ваcа быў абраны каралём Швэцыі, і гэта паклала пачатак Швэцыі як незалежнай дзяржавы, а ў той жа дзень у 1809 годзе Швэцыя прыняла новую канстытуцыю, якая ўсталёўвала правы грамадзян і надзяляла іх значнай воляй.

## Вонкавыя спасылкі

Катэгорыя:Дзяржаўныя сымбалі Швэцыі
Швэцыя
Лань (рака)

**Лань** — рака ў Беларусі, левы прыток ракі Прыпяці (басэйн Дняпра). Цячэ ў Менскай і Берасьцейскай абласьцях. Даўжыня 147 км. Плошча вадазбору 2190 км². Выдатак вады ў вусьці каля 11,3 м³/с. Сярэдні нахіл воднай паверхні 0,4‰. Агульны спад ракі 79,2 м.

## Асноўныя прытокі
* *Правыя*: Бруса, Нача, Люта
* *Левыя*: Цапра, Балванка, Бабка, канал Дзьвінскі

## На рацэ
* *Вадасховішча*: Лактышы
* *[[Горад|Места]]*: Клецак

## Агульныя зьвесткі
Пачынаецца за 1,5 км на захад ад вёскі Габруноў Нясьвіскага раёну, цячэ ў межах Капыльскай грады і нізіны Прыпяцкага Палесься. Вусьце за 2 км вышэй ад вёскі Моршчынавічаў Лунінецкага раёну.

Даліна ў верхняй плыні скрынкападобная (шырыня 1—1,5 км), на астатнім працягу невыразная. Абалона шырынёй 0,6—1 км, парэзаная мэліярацыйнымі каналамі. Рэчышча каналізаванае, шырыня яго 4—8 м, у ніжняй плыні 15—20 м.

Найвышэйшы ўзровень разводзьдзя ў красавіку, сярэдняя вышыня над межанным узроўнем да рэгуляваньня ракі 1,5 м, найбольшая 1,9 м (1947 год) каля вёскі Лактышоў. У летні пэрыяд рэжым узроўняў рэгулюецца шлюзамі. Замярзае ў 1-й дэкадзе сьнежня, крыгалом у канцы сакавіка. Веснавы ледаход 4 дні. Вадасховішча Лактышы моцна ўплывае на гідралягічны рэжым ракі.

Лясы мяшаныя, большай часткай забалочаныя. Балоты пераважаюць нізінныя. Выспы невялікія, глейкія, затапляльныя. Берагі ў верхняй плыні стромкія, адкрытыя, у сярэдняй і ніжняй — нізкія, месцамі амаль ня бачныя, тарфяністыя, парослыя хмызьняком.

Рэжым ракі вывучаўся на 3 пастах, адзін зь якіх дзейнічае ў наш час (в. Мокрава).

## Крыніцы

## Літаратура
* 
* 
* Природа Белоруссии: Попул. энцикл. / БелСЭ; Редкол.: И. П. Шамякин (гл.ред.) и др. — Мн.: БелСЭ, 1986. — 599 с., 40 л. ил.
* Ресурсы поверхностных вод СССР. Описание рек и озёр и расчёты основных характеристик их режима. Т. 5. Белоруссия и Верхнее Поднепровье. Ч. 1—2. — Л., 1971.

Катэгорыя:Прытокі Прыпяці
Катэгорыя:Рэкі Нясьвіскага раёну
Катэгорыя:Рэкі Клецкага раёну
Катэгорыя:Рэкі Ганцавіцкага раёну
Катэгорыя:Рэкі Салігорскага раёну
Катэгорыя:Рэкі Лунінецкага раёну
Лахва (рака)

**Лахва́** — рака ў Беларусі, правы прыток Дняпра. Цячэ ў Шклоўскім, Магілёўскім і Быхаўскім раёнах. Даўжыня 90 км. Плошча вадазбору 731 км². Выдатак вады ў вусьці 4,4 м³/с. Сярэдні нахіл воднай паверхні 0,6 ‰.

## Асноўныя прытокі
* *Правыя*: Лахвіца, Жыварэзка, Праціўніца

## На рацэ
* *Зоны адпачынку*: Лахва

## Назва
Назву ракі зьвязваюць з гоцкім (шырэй — германскім) этымонам.

## Агульныя зьвесткі

Пачынаецца за 1 км на паўночны ўсход ад вёскі Старой Вадвы Шклоўскага раёну, вусьце на ўсходняй ускраіне вёскі Залахвеньня Быхаўскага раёну. Цячэ пераважна на Цэнтральнабярэзінскай раўніне.

Даліна трапэцападобная, шырыня яе 0,5—0,8 км у верхняй плыні, 1—1,5 км у нізкай. Схілы спадзістыя і ўмерана стромкія, вышынёй 10—25 м. Абалона двухбаковая (шырыня 0,4—0,6 км), слабаперасечаная. Рэчышча каналізаванае на 3 дзялянках у Магілёўскім раёне: 2 км на паўночны ўсход ад вёскі Селішча — 0,8 км на захад ад вёскі Лужкоў (2,2 км); 1,2 км на поўдзень ад пасёлку Лахвы — вёска Нізкая Вуліца (6 км); 2 км на паўднёвы ўсход ад вёскі Ямніцы — мост на аўтамабільнай дарозе Магілёў — Бабруйск (14 км). На астатнім працягу рэчышча зьвілістае, шырыня яго 15—20 м, месцамі да 40 м. Берагі вышынёй 0,5—1 м, у ніжняй плыні да 2 м.

Найвышэйшы ўзровень разводзьдзя ў канцы сакавіка, найбольшая вышыня над межанным узроўнем да 2,2 м у ніжняй плыні.

## Крыніцы

## Літаратура
*  С. 215—216.
* Природа Белоруссии: Попул. энцикл. / БелСЭ; Редкол.: И. П. Шамякин (гл.ред.) и др. — Мн.: БелСЭ, 1986. — 599 с., 40 л. ил.
* Ресурсы поверхностных вод СССР. Описание рек и озёр и расчёты основных характеристик их режима. Т. 5. Белоруссия и Верхнее Поднепровье. Ч. 1—2. — Л., 1971.

Катэгорыя:Прытокі Дняпра
Катэгорыя:Рэкі Шклоўскага раёну
Катэгорыя:Рэкі Магілёўскага раёну
Катэгорыя:Рэкі Быхаўскага раёну
Лахвіца

**Лахві́ца** — рака ў Бялыніцкім і Магілёўскім раёнах Беларусі, правы прыток ракі Лахвы (басэйн Дняпра). Даўжыня 19 км. Плошча вадазбору 75 км². Сярэдні нахіл воднай паверхні 1,1‰.

Пачынаецца за 2,5 км на паўночны захад ад вёскі Ермалавічы Бялыніцкага раёну, вусьце за 0,5 км на паўднёвы захад ад вёскі Савасьцянавічы Магілёўскага раёну. Мае каналізаванае рэчышча на працягу 5,5 км (выток — 0,6 км ніжэй за мост каля паўднёвай ускраіны вёскі Ермалавічы). На рацэ каля вёскі Мікіцінічы Магілёўскага раёну плаціна і сажалка (плошча 12 га).

## Гісторыя
У 1636 годзе згадваецца фальварак Лахвіца ў складзе маёнтка Княжыцы ўдавы вялікага пісара літоўскага Кшыштафа-Стэфана Сапегі Ганны Аляксандраўны (у дзявоцтве Галоўчынскай) у Аршанскім павеце Вялікага Княства Літоўскага. У 1663 годзе ў складзе таго ж маёнтка згадваецца сяло Лахвіца.

## Крыніцы

## Літаратура
*  С. 216

Катэгорыя:Басэйн Дняпра
Катэгорыя:Рэкі Бялыніцкага раёну
Катэгорыя:Рэкі Магілёўскага раёну
Лебяда (рака)

**Лебяда́**, **Лябёдка** — рака ў Беларусі, правы прыток Нёману. Цячэа ў Шчучынскім і Мастоўскім раёнах Гарадзенскай вобласьці. Даўжыня 67 км. Плошча вадазбору 791 км². Выдатак вады ў вусьці каля 5 м³/с. Сярэдні нахіл воднай паверхні 0,7 ‰.

На рацэ стаіць гістарычнае мястэчка Васілішкі.

## Асноўныя прытокі
* Жужма, Касьцянёўка, Жалудзянка, Шкардзянка, Вялікая Лябёдка, Вавёрка, Голдаўка, Дубенка

## Агульныя зьвесткі
Пачынаецца каля вёскі Калечыцаў Шчучынскага раёну, цячэ Лідзкай раўнінай.

Даліна трапэцападобная, у нізоўі месцамі невыразная. Абалона нізкая, двухбаковая, большай часткай забалочаная; шырыня яе 500—700 м. Рэчышча зьвілістае, шырыня ў межань да вусьця Вялікай Лябёдкі 8—12 м, ніжэй 15—25 м. Берагі стромкія і абрывістыя. На працягу 20,4 км рэчышча каналізаванае: ад вёскі Русанаўкі да вёскі Збражкаў (7,9 км) і ад вёскі Васілішкаў да вёскі Малога Мажэйкава (12,5 км). У абалоне мэліярацыйныя каналы.

## Крыніцы

## Літаратура
* 
* Природа Белоруссии: Попул. энцикл. / БелСЭ; Редкол.: И. П. Шамякин (гл.ред.) и др. — Мн.: БелСЭ, 1986. — 599 с., 40 л. ил.
* Ресурсы поверхностных вод СССР. Описание рек и озёр и расчёты основных характеристик их режима. Т. 5. Белоруссия и Верхнее Поднепровье. Ч. 1—2. — Л., 1971.

Катэгорыя:Прытокі Нёману
Катэгорыя:Рэкі Шчучынскага раёну
Катэгорыя:Рэкі Мастоўскага раёну
Лясная

**Лясна́я** — шматзначны тэрмін.

## Населеныя пункты
### [[Беларусь]]
* Берасьцейская вобласьць:
** Лясная — вёска ў Баранавіцкім раёне

* Віцебская вобласьць:
** Лясная Паляна — вёска ў Сеньненскім раёне

* Гарадзенская вобласьць:
** Лясная — вёска ў Бераставіцкім раёне
** Лясная — вёска ў Гарадзенскім раёне

* Магілёўская вобласьць:
** Лясная — вёска ў Прапойскім раёне
 
* Менская вобласьць:
** Лясная — вёска ў Вялейскім раёне

### [[Польшча]]
* Лясная — вёска ў Гайнаўскім павеце Падляскага ваяводзтва

### [[Расея]]
* Лясная — вёска ў Тыгільскім раёне Камчацкага краю

## Рэкі
* Лясная — рака ў Берасьцейскай вобласьці Беларусі, правы прыток ракі Заходні Буг

## Іншае
* Лясная — вуліца ў Альшанах (Столінскі раён)
* Лясная — плятформа Паўночна-Каўкаскай чыгункі ў Лазараўскім раёне гораду Сочы.
* Лясная — плятформа Яраслаўскага кірунку Маскоўскай чыгункі.
* Лясная — станцыі Санкт-Пецярбургскага і Кіеўскага мэтрапалітэнаў.

## Глядзіце таксама
* Лес
* Лясное
* Лясны
* Лясныя
Лебядзёўка

**Лебядзёўка** — рака ў Горацкім раёне Магілёўскай вобласьці, правы прыток ракі Быстрай (басэйн Дняпра). Даўжыня 19 км. Плошча вадазбору 67 км². Сярэдні нахіл воднай паверхні 2,5‰.

Пачынаецца на паўднёвай ускраіне вёскі Андзекалава, вусьце за 1 км на паўднёвы ўсход ад вёскі Паляшчыцы. Цячэ паўднёвымі схіламі Смаленскага ўзвышша. У вярхоўі мае каналізаванае рэчышча.

## Крыніцы

## Літаратура
*  С. 216

Катэгорыя:Басэйн Дняпра
Катэгорыя:Рэкі Горацкага раёну
Левая Лясная

**Ле́вая Лясна́я** — рака ў Беларусі, у басэйне Віслы. Цячэ ў Пружанскім і Камянецкім раёнах Берасьцейскай вобласьці. Даўжыня 50 км. Плошча вадазбору 750 км². Выдатак вады ў вусьці 3,6 м³/с. Сярэдні нахіл воднай паверхні 0,5‰.

На рацэ стаіць мястэчка Шарашоў.

Асноўны прыток — рака Вішня (правы).

## Агульныя зьвесткі
Пачынаецца на паўднёвым захадзе ад вёскі Мыльніску (Пружанскі раён), вусьце за 0,5 км на ўсход ад вёскі Вуглянаў. У сутоках з ракой Правай Лясной, утварае раку Лясную. Цячэ Прыбужанскай раўнінай.

Даліна ракі шырынёй 1,6—2,5 км, у сярэдняй плыні месцамі невыразная; схілы спадзістыя, вышынёй 7—9 м, парэзаныя ручаямі, лагчынамі і канавамі. Абалона нізкая, забалочаная (шырыня 0,3—0,5 км), перасечаная старыцамі і асушальнымі каналамі. У разводзьдзе затапляецца вадой на глыбіню да 0,6 м на 15—30 дзён. Рэчышча каналізаванае, шырыня яго 6—8 м, у ніжняй плыні месцамі да 20 м. Берагі нізкія, вышынёй 0,3—0,5 м, парасьлі хмызьняком.

## Крыніцы

## Літаратура
*  С. 217.
* Природа Белоруссии: Попул. энцикл. / БелСЭ; Редкол.: И. П. Шамякин (гл.ред.) и др. — Мн.: БелСЭ, 1986. — 599 с., 40 л. ил.
* Ресурсы поверхностных вод СССР. Описание рек и озёр и расчёты основных характеристик их режима. Т. 5. Белоруссия и Верхнее Поднепровье. Ч. 1—2. — Л., 1971.

Катэгорыя:Басэйн Заходняга Бугу
Катэгорыя:Рэкі Пружанскага раёну
Катэгорыя:Рэкі Камянецкага раёну
Лясная (рака)

**Лясна́я** — рака ў Беларусі, правы прыток Бугу (басэйн Віслы). Цячэ ў Камянецкім і Берасьцейсім раёнах. Даўжыня 85 км. Плошча вадазбору 2650 км². Выдатак вады ў вусьці 13 м³/с. Сярэдні нахіл воднай паверхні 0,2 ‰.

## Асноўныя прытокі
* *Правыя*: Крывуля, Тачыя, безыменная рэчка каля вёскі Трасьцяніцы, Лютая
* *Левыя*: Градаўка, Курніца

## На рацэ
* *[[Горад|Места]]*: Камянец

## Агульныя зьвесткі
Утвараецца на сутоках рэк Правай Лясной і Левай Лясной за 1 км на ўсход ад вёскі Вуглянаў Камянецкага раёну, вусьце за 0,5 км на захад ад вёскі Церабуню Берасьцейскага раёну. Цячэ Прыбужанскай раўнінай і Берасьцейскім Палесьсем.

Даліна шырынёй 2—4 км, схілы да 20 м (месцамі да 30 м), перасечаныя лагчынамі, ярамі, асушальнымі каналамі. Абалона двухбаковая, шырынёй 0,2—0,6 км (найбольшая 1 км), лугавая, радзей — парослая хмызьняком; у разводзьдзе затапляецца вадой на глыбіню 0,3—0,8 м тэрмінам да 3 тыдні. Рэчышча зьвілістае, месцамі моцназьвілістае. Шырыня ракі ў межань 20—30 м. Берагі вышынёй 1—1,5 м (месцамі 3—4 м), адкрытыя, пад хмызьняком.

Найвышэйшы ўзровень разводзьдзя ў канцы 2-й дэкады сакавіка, сярэдняя вышыня над межанным узроўнем 1,5 м, найбольшая 2,1 м (1958 год). Замярзае ў 3-й дэкадзе сьнежня, крыгалом у сярэдзіне сакавіка (6 дзён). На рацэ каля вёскі Цюхінічаў — плаціна. Рака прымае сьцёк зь сеткі мэліярацыйных каналаў.

## Расьліннасьць
Лясы мяшаныя, разьмешчаныя пераважна ў паўночнай частцы вадазбору, дзе яны зьяўляюцца працягам запаведніку Белавескай пушчы. Балоты нізінныя, травяныя, распаўсюджаныя ў абалонах рэк Левай Лясной і Правай Лясной.

## Гаспадарчая дзейнасьць
Значная плошча басэйну (17%) у межах Беларусі на 1 студзеня 2006 году мэліяраваная, здадзеныя ў эксплюатацыю каля 780 км адкрытай асушальнай сеткі каналаў. Рэжым ракі вывучаецца на двух гідрапастах каля места Камянца і вёскі Цюхінічаў.

## Крыніцы

## Літаратура
*  С. 234.
* Природа Белоруссии: Попул. энцикл. / БелСЭ; Редкол.: И. П. Шамякин (гл.ред.) и др. — Мн.: БелСЭ, 1986. — 599 с., 40 л. ил.
* Ресурсы поверхностных вод СССР. Описание рек и озёр и расчёты основных характеристик их режима. Т. 5. Белоруссия и Верхнее Поднепровье. Ч. 1—2. — Л., 1971.

Катэгорыя:Прытокі Заходняга Бугу
Катэгорыя:Рэкі Камянецкага раёну
Катэгорыя:Рэкі Берасьцейскага раёну
Лешня

Назву **Ле́шня** маюць:

## Населеныя пункты
### [[Беларусь]]
* Берасьцейская вобласьць:
** Лешня — вёска ў Камянецкім раёне

* Віцебская вобласьць:
** Лешня — вёска ў Дрысенскім раёне

* Гомельская вобласьць:
** Лешня — вёска ў Мазырскім раёне

* Менская вобласьць:
** Лешня — вёска ў Капыльскім раёне
** Лешня — вёска ў Маладэчанскім раёне

## Рэкі
* Лешня — рака, басэйн Дняпра
* Лешня — рака, басэйн Віслы
* Лешня — рака, басэйн Заходняй Дзьвіны

## Глядзіце таксама
* Лешна
Лешча

**Ле́шча** — рака ў Шклоўскім раёне Магілёўскай вобласьці і Аршанскім раёне Віцебскай вобласьці, левы прыток ракі Дняпра. Даўжыня 33 км. Плошча вадазбору 191 км². Выдатак вады ў вусьці каля 1,2 м³/с. Сярэдні нахіл воднай паверхні 1,3‰.

Пачынаецца за 2,5 км на паўночны захад ад вёскі Акунёўка Шклоўскага раёну, вусьце ў межах вёскі Зорная Аршанскага раёну. Цячэ на паўночнай ускраіне Аршанска-Магілёўскай раўніны.

Даліна ў вярхоўі невыразная, у сярэдняй і нізкай плыні скрынкападобная, шырынёй ад 0,2 да 1 км. Схілы парэзаны ярамі. Абалона двухбаковая, высокая, сухая. Рэчышча каналізаванае на працягу 20 км (ад вытоку да вёскі Лешча Шклоўскага раёну), ніжэй зьвілістае; шырыня яго ў нізкай плыні 5—6 м. Берагі ў высокай і сярэдняй плыні ўмерана стромкія і стромкія, у нізкай — абрывістыя.

## Крыніцы

## Літаратура
*  С. 219

Катэгорыя:Прытокі Дняпра
Катэгорыя:Рэкі Шклоўскага раёну
Катэгорыя:Рэкі Аршанскага раёну
Лешня (басэйн Дняпра)

**Ле́шня**, **Але́шкі** — рака ў Шклоўскім раёне Магілёўскай вобласьці, правы прыток ракі Басі (басэйн Дняпра). Даўжыня 8,8 км.

Пачынаецца за 1 км на поўнач ад вёскі Новае Займішча, вусьце на паўночна-ўсходняй ускраіне вёскі Новае Вільянава. Мае каналізаванае рэчышча на працягу 2,9 км (ад вытоку да ўсходняй ускраіны вёскі Старое Займішча).

## Крыніцы

## Літаратура
*  С. 219

Катэгорыя:Басэйн Дняпра
Катэгорыя:Рэкі Шклоўскага раёну
Лешня (басэйн Дзьвіны)

**Ле́шня** — рака ў Расонскім і Дрысенскім раёнах Віцебскай вобласьці, левы прыток ракі Свольны (басэйн Дзьвіны). Даўжыня 13 км. Плошча вадазбору 40 км². Сярэдні нахіл воднай паверхні 2,4‰.

Пачынаецца за 1,4 км на паўднёвы ўсход ад вёскі Роўнае Поле Расонскага раёну, вусьце за 1 км на паўднёвы захад ад вёскі Лешня Дрысенскага раёну. Цячэ лясістай мясцовасьцю.

## Крыніцы

## Літаратура
*  С. 219

Катэгорыя:Басэйн Дзьвіны
Катэгорыя:Рэкі Расонскага раёну
Катэгорыя:Рэкі Дрысенскага раёну
Лешчанка (рака)

**Ле́шчанка** — рака ў Наваградзкім раёне Гарадзенскай вобласьці, левы прыток ракі Плісы (басэйн Нёману). Даўжыня 13 км. Плошча вадазбору 25 км². Сярэдні нахіл воднай паверхні 4,8%. Пачынаецца каля вёскі Гердаўка, упадае ў Плісу на ўскраіне вёскі Зенявічы. Рэчышча каналізаванае ад вытоку да вёскі Трасьцянка (2,8 км) і ад вёскі Біцавічы ўніз па плыні на працягу 0,8 км.

## Літаратура
*  С. 219

Катэгорыя:Басэйн Нёману
Катэгорыя:Рэкі Наваградзкага раёну
Лешчынка

**Ле́шчынка**, **Лешынка** — рака ў Ігуменскім раёне Менскай вобласьці, левы прыток ракі Вусы (басэйн Дняпра). Даўжыня 8,4 км. Пачынаецца за 2,5 км на паўночны ўсход ад вёскі Кадзішча, вусьце за 1 км на поўдзень ад вёскі Анапольле. Рэчышча каналізаванае на працягу 3,5 км (ад вытоку да вёскі Кораб).

## Літаратура
*  С. 219

Катэгорыя:Басэйн Дняпра
Катэгорыя:Рэкі Ігуменскага раёну
Сьцяг Джэрзі

**Сьцяг Джэрзі** (, , па-нармандзку: *Couleu d’Jèrri*) — сьцяг кароннага валоданьня брытанскай кароны Джэрзі.

Да 1981 году афіцыйна выкарыстоўваўся сьцяг Сьвятога Патрыка (чырвоны Андрэеўскі крыж на белым фоне) з суадносінамі бакоў 3:5. Аднак, 12 чэрвеня 1979 году парлямэнт Джэрзі прыняў, 10 сьнежня] 1980 году ўхвалены каралевай, а з 1 красавіка 1981 году афіцыйна ўведзены новы сьцяг, які нагадвае стары, але з намаляванымі гербам і каронай.

## Вонкавыя спасылкі

* Сьцяг Джэрзі

Джэрзі
Катэгорыя:Джэрзі
Лідзея

**Лідзе́я**, **Ліда**, **Лідзейка** — рака ў Беларусі, левы прыток ракі Дзітвы (басэйн Нёмана). Цячэ ў Лідзкім раёне Гарадзенскай вобласьці. Даўжыня 31 км. Плошча вадазбору 167 км². Выдатак вады ў вусьці 1,2 м³/с. Сярэдні нахіл воднай паверхні 0,9 ‰.

## Асноўныя прытокі
* Астраўлянка, Нарва

## На рацэ
* *[[Горад|Места]]*: Ліда
* *Помнік гісторыі і архітэктуры*: Лідзкі замак

## Агульныя зьвесткі
Пачынаецца каля вёскі Верх-Ліды, упадае ў Дзітву за 1 км на ўсход ад вёскі Даржаў.

Даліна ад вытоку да вёскі Лайкоўшчыны выразная, шырыня яе 1—2 км. Абалона перарывістая (шырыня ў асноўным 0,5—0,8 км), ніжэй за вёску Навапрудцы і да вусьця парэзаная мэліярацыйнымі каналамі. Рэчышча на працягу 20 км каналізаванае: ад вытоку да сажалкі (плошча 0,6 км²) у месьце Лідзе (6 км) і ад вёскі Навіцкіх да вусьця (14 км); яго шырыня 6—12 м. Берагі спадзістыя.

## Крыніцы

## Літаратура
* 
* Природа Белоруссии: Попул. энцикл. / БелСЭ; Редкол.: И. П. Шамякин (гл.ред.) и др. — Мн.: БелСЭ, 1986. — 599 с., 40 л. ил.
* Ресурсы поверхностных вод СССР. Описание рек и озёр и расчёты основных характеристик их режима. Т. 5. Белоруссия и Верхнее Поднепровье. Ч. 1—2. — Л., 1971.

Катэгорыя:Басэйн Нёману
Катэгорыя:Рэкі Лідзкага раёну
Сьцяг Вострава Мэн

**Сьцяг Вострава Мэн** уяўляе сабой чырвонае палотнішча з суадносінамі бакоў 1:2, у цэнтры якога разьмешчаны трыскеліён — злучаныя разам тры беглыя нагі.

Сьцяг Вострава Мэн — адзін з самых старых у сьвеце. Апошняе яго зьмена датавана другой паловай XIII стагодзьдзя пры каралю Магнусе III.

Існуе таксама грамадзянскі варыянт сьцягу, дзе ў левай верхняй чвэрці намаляваны сьцяг Вялікабрытаніі, нягледзячы на тое, што востраў Мэн не зьяўляецца яе часткай (гл. Каронныя землі).

## Глядзіце таксама
* Герб Вострава Мэн
* Трыскеліён

Востраў Мэн
Катэгорыя:Востраў Мэн
Ліса (рака)

**Ліса́** — рака ў Глускім раёне Магілёўскай вобласьці, левы прыток ракі Пцічы (басэйн Дняпра). Даўжыня 23,8 км. Плошча вадазбору 214 км². Сярэдні нахіл воднай паверхні 0,7 ‰. Пачынаецца каля вёскі Фартуны Бабруйскага раёну, вусьце за 1,5 км на паўднёвы захад ад вёскі Засьценак Усьцярхі. Асноўны прыток — рака Чаромуха (леваруч). Рэчышча каналізаванае.

## Літаратура
*  С. 222

Катэгорыя:Басэйн Прыпяці
Катэгорыя:Рэкі Глускага раёну
Лабжанка

**Лабжа́нка**, **Ло́бжа** — рака ў Беларусі, левы прыток ракі Сажу (басэйн Дняпра). Цячэ ў Клімавіцкім раёне Магілёўскай вобласьці. Даўжыня 54 км. Плошча вадазбору 489 км². Выдатак вады ў вусьці 3,1 м³/с. Сярэдні нахіл воднай паверхні 1,3‰.

## Асноўныя прытокі
* *Правыя*: Рэкта
* *Левыя*: Сабалёўка, Перавалочня, Бароўка

## На рацэ
* *[[Горад|Места]]*: Клімавічы
* *Зоны адпачынку*: Лабжанка

## Агульныя зьвесткі
Пачынаецца на паўднёвай ускраіне вёскі Недзьведзя, вусьце за 3 км на захад ад вёскі Рудні. Цячэ ў межах Аршанска-Магілёўскай раўніны.

Даліна ў вярхоўі невыразная, на астатнім працягу трапэцападобная, глыбокаўрэзаная, шырынёй 1—1,2 км. Абалона двухбаковая, роўная, месцамі слабазабалочаная, адкрытая; яе шырыня 20—60 м у верхняй плыні і 200—500 м на астатнім працягу. Рэчышча каналізаванае на працягу 33,2 км.

## Крыніцы

## Літаратура
*  С. 212.

Катэгорыя:Басэйн Дняпра
Катэгорыя:Рэкі Клімавіцкага раёну
Сьцяг Фарэрскіх астравоў

**Сьцяг Фарэ́рскіх астраво́ў** () — адзін з сымбаляў Фарэрскіх астравоў.

Як і сьцяг большасьці паўночных краін, на сьцягу Фарэраў намаляваны скандынаўскі крыж, які ўяўляе сабой прастакутнае палотнішча з суадносінамі бакоў 8:11 з чырвоным крыжам зь сіняй аблямоўкай на белым фоне. На Фарэрах сьцяг карыстаецца адмысловай пашанай і завецца «Мэркід» (*Merkið*).

Сьцяг Фарэрскіх астравоў зьяўляецца афіцыйным з 23 сакавіка 1948 году.

## Глядзіце таксама
* Герб Фарэрскіх астравоў
* Гімн Фарэрскіх астравоў

## Вонкавыя спасылкі

Фарэрскія астравы
Катэгорыя:Фарэрскія астравы
Лобчанка

**Ло́бчанка** — рака ў Чэрыкаўскім раёне Магілёўскай вобласьці і на мяжы з Прапойскім, правы прыток ракі Сожу (басэйн Дняпра). Даўжыня 30 км. Плошча вадазбору 122 км². Сярэдні нахіл воднай паверхні 1,2‰. Пачынаецца на заходняй ускраіне вёскі Дубраўка Лабанаўскага сельсавету, вусьце ў межах вёскі Рамідоўшчына. Рэчышча каналізаванае на працягу 5,8 км (ад вёскі Доўгае да вёскі Прыпёчана).

## Літаратура
*  С. 223

Катэгорыя:Басэйн Дняпра
Катэгорыя:Рэкі Чэрыкаўскага раёну
Катэгорыя:Рэкі Прапойскага раёну
Лонва

**Ло́нва** — рака ў Беларусі, левы прыток ракі Вяльлі (басэйн Нёману). Цячэ ў Лагойскім раёне Менскай вобласьці. Даўжыня 22 км. Плошча вадазбору 125 км². Сярэдні нахіл воднай паверхні 1,3 ‰. 

Пачынаецца каля вёскі Амнішава, упадае ў Вяльлю за 1 км на паўночны захад ад вёскі Папоўцаў. Прытокі — рака Каменка і шчыльная сетка асушальных каналаў. На ўсім працягу каналізаваная.

## Крыніцы

## Літаратура
* 

Катэгорыя:Прытокі Вяльлі
Катэгорыя:Рэкі Лагойскага раёну
Ліпаўка (басэйн Дняпра)

**Лі́паўка** — рака ў Бялыніцкім раёне Магілёўскай вобласьці, левы прыток ракі Малышу (басэйн Дняпра).

## Літаратура
*  С. 221

Катэгорыя:Басэйн Дняпра
Катэгорыя:Рэкі Бялыніцкага раёну
Ліпа (рака)

**Лі́па** — рака ў Буда-Кашалёўскім раёне Гомельскай вобласьці, правы прыток ракі Сожу (басэйн Дняпра). Даўжыня 62 км. Плошча вадазбору 577 км². Выдатак вады ў вусьці 2,4 м³/с. Сярэдні нахіл воднай паверхні 0,4‰.

## Асноўныя прытокі
* *Леваруч*: Гліна, Прудоўка

## Агульныя зьвесткі
Пачынаецца за 1 км на паўднёвы ўсход ад вёскі Вуглы Рагачоўскага раёну, упадае ў раку Сож на паўднёвым ўсходзе ад вёскі Андрэеўка. Цячэ ў межах Прыдняпроўскай нізіны.

Даліна пераважна трапэцападобная, шырыня яе да 1 км у вярхоўі і да 3,5 км у сярэдняй і нізкай плыні. Схілы на вялікім працягу адкрытыя, вышынёй 6—10 м. Абалона ў вярхоўі перарывістая, вузкая, у сярэдняй і нізкай плыні двухбаковая, шырынёй ад 0,5 км да 3 км. Рэчышча на працягу 36 км каналізаванае: выток — мост ля вёскі Любавін (8,5 км), 1 км на поўнач ад вёскі Кастрышча — 1 км на паўднёвы ўсход ад вёскі Дубовіца (27,5 км). На астатнім працягу зьвілістае, шырынёй 8—10 м. Прымае сьцёк зь сеткі мэліярацыйных каналаў.

## Крыніцы

## Літаратура
*  С. 221

Катэгорыя:Басэйн Дняпра
Катэгорыя:Рэкі Буда-Кашалёўскага раёну
Лоньніца

**Ло́ньніца** — рака ў Полацкім раёне Віцебскай вобласьці, правы прыток ракі Дахнаркі (басэйн Дзьвіны). Даўжыня 24 км. Плошча вадазбору 100 км². Сярэдні нахіл воднай паверхні 0,9‰.

Выцякае з возера Лонна за 2 км на паўднёвы ўсход ад вёскі Лоньніца. Паводле іншых крыніцаў, рака бярэ пачатак за 2,5 км на паўднёвы захад ад вёскі Конны Бор. Вусьце за 2 км на захад ад вёскі Дзьмітроўшчына. Цячэ лясістай мясцовасьцю.

## Крыніцы

## Літаратура
*  С. 224

Катэгорыя:Басэйн Дзьвіны
Катэгорыя:Рэкі Полацкага раёну
Ласосна (рака)

**Ласо́сна**, **Ласася́нка** — рака ў Беларусі і Польшчы, левы прыток Нёману. Цячэ ў Гарадзенскім раёне Гарадзенскай вобласьці. Даўжыня 46 км. Плошча вадазбору 468 км². Выдатак вады ў вусьці 2,8 м³/с. Сярэдні нахіл воднай паверхні 1,1‰.

## Асноўныя прытокі
* *Правы*: Каменка
* *Левы*: Татарка

## На рацэ
* *[[Горад|Места]]*: Горадня
* *Гістарычнае [[мястэчка]]*: Кузьніца
* *Вадасховішчы*: Юбілейнае

## Агульныя зьвесткі
Пачынаецца ў Польшчы, перасякае дзяржаўную граніцу непадалёк ад вёскі Брузгоў, упадае ў Нёман на заходняй ускраіне места Горадні.

Даліна выразная. Абалона перарывістая, у верхняй плыні адкрытая, шырынёй 50—150 м. Рэчышча зьвілістае, яго шырыня ў межань ад 5—10 м у верхняй і сярэдняй плыні, да 20—25 м у ніжняй.

На рацэ ў нізоўі ўтварылася возера, каля вёскі Каробчыцы — 2 сажалкі.

## Крыніцы

## Літаратура
* 
* Природа Белоруссии: Попул. энцикл. / БелСЭ; Редкол.: И. П. Шамякин (гл.ред.) и др. — Мн.: БелСЭ, 1986. — 599 с., 40 л. ил.
* Ресурсы поверхностных вод СССР. Описание рек и озёр и расчёты основных характеристик их режима. Т. 5. Белоруссия и Верхнее Поднепровье. Ч. 1—2. — Л., 1971.

Катэгорыя:Прытокі Нёману
Катэгорыя:Рэкі Гарадзенскага раёну
Катэгорыя:Рэкі Польшчы
Сьцяг Рэспублікі Абхазія

**Сьцяг Рэспу́блікі Абха́зія** — дзяржаўны сымбаль самаабвешчанай дзяржавы на ўсходнім узьбярэжжы Чорнага мора, дэ-юрэ ў складзе Грузіі.

## Апісаньне
Сьцяг ўяўляе сабой палотнішча з чатырма зялёнымі й трыма белымі палосамі, а таксама чырвоным прастакутнікам у левым верхнім куце. У ім разьмешчаная адкрытая рука, якая ўвасабляе абхаскую дзяржаўнасьць (сымбаль Абхазіі, вядомы з часоў Абхаскага царства). Сем зорак, зьмешчаных над ёй, сымбалізуюць сем абхаскіх рэгіёнаў (сем гістарычных абласьцей, сем сучасных раёнаў і сем гарадоў). Сем зьяўляецца для абхазаў сьвятым лікам. Сем зялёна-белых палос увасабляюць памяркоўнасьць, якая дазваляе хрысьціянству й ісламу суіснаваць у Абхазіі. Сьцяг быў створаны па матывах сьцягу Рэспублікі Горцаў Паўночнага Каўказу (1918), куды ўваходзіла Абхазія.

Абхазія
Катэгорыя:Дзяржаўныя сымбалі Абхазіі
Ласіца

**Ла́сіца** — рака ў Пастаўскім раёне Віцебскай вобласьці, правы прыток ракі Галбіцы (басэйн Дзьвіны). Даўжыня 30 км. Плошча вадазбору 160 км². Сярэдні нахіл воднай паверхні 1,9‰.

Пачынаецца каля вёскі Турчына, цячэ заходняй часткай Полацкай нізіны праз азёры Крывое і Ласіца. Вусьце каля вёскі Якімаўцы.

## Крыніцы

## Літаратура
*  С. 214

Катэгорыя:Басэйн Дзьвіны
Катэгорыя:Рэкі Пастаўскага раёну
Ласасіна

**Ласасі́на** — рака ў Беларусі, правы прыток ракі Сухадроўкі (басэйн Дзьвіны). Цячэ ў Віцебскім і Лёзьненскім раёнах. Даўжыня 30 км. Плошча вадазбору 158 км². Выдатак вады ў вусьці 1 м³/с. Сярэдні нахіл воднай паверхні 1,7‰.

## Агульныя зьвесткі
Пачынаецца на заходніх схілах Віцебскага ўзвышша з возера Запецкага за 1,8 км на захад ад вёскі Цішкава Віцебскага раёну, вусьце за 0,3 км на поўнач ад вёскі Буракоў Лёзьненскага раёну.

Даліна пераважна трапэцападобная, абалона шырынёй 200—4300 м. Рэчышча ў ніжняй плыні моцназьвілістае.

## Крыніцы

## Літаратура
*  С. 214.

Катэгорыя:Басэйн Дзьвіны
Катэгорыя:Рэкі Віцебскага раёну
Катэгорыя:Рэкі Лёзьненскага раёну
Лоша (неадназначнасьць)

Назву **Ло́ша** маюць:

## Азёры
### [[Беларусь]]
* Гомельская вобласьць:
** Лоша — возера ў Жыткавіцкім раёне 

* Менская вобласьць:
** Лоша — возера ў Слуцкім раёне 

## Населеныя пункты
### [[Беларусь]]
* Гарадзенская вобласьць:
** Лоша — вёска ў Астравецкім раёне

* Менская вобласьць:
** Лоша — вёска ва Ўзьдзенскім раёне 

## Рэкі
### [[Беларусь]]
* Лоша — рака ў Гарадзенскай вобласьці, левы прыток Ашмянкі
* Лоша — рака ў Менскай вобласьці, левы прыток Нёману
Ластаянка

**Ластая́нка**, **Вішнёўка** — рака на мяжы Ашмянскага і Смаргонскага раёнаў Гарадзенскай вобласьці і Валожынскага раёну Менскай вобласьці, правы прыток ракі Бярэзіны (басэйн Нёману). Даўжыня 18 км. Плошча вадазбору 157 км². Сярэдні нахіл воднай паверхні 2,9 ‰. Пачынаецца за 1,5 км на ўсход ад вёскі Загарняты Ашмянскага раёну, цячэ па паўднёвай ускраіне Ашмянскага ўзвышша, упадае ў Бярэзіну на ўскраіне вёскі Падбярэзь Валожынскага раёну. Асноўны прыток — рака Слабодка.

## Літаратура
*  С. 215

Катэгорыя:Басэйн Нёману
Катэгорыя:Рэкі Ашмянскага раёну
Катэгорыя:Рэкі Смаргонскага раёну
Катэгорыя:Рэкі Валожынскага раёну
Лоша (прыток Ашмянкі)

**Ло́ша** — рака ў Беларусі, левы прыток ракі Ашмянкі (басэйн Вяльлі). Цячэ ў Ашмянскім і Астравецкім раёнах Гарадзенскай вобласьці. Даўжыня 55 км. Плошча вадазбору 455 км². Выдатак вады ў вусьці 3,9 м³/с. Сярэдні нахіл воднай паверхні 1,34‰.

## Асноўны прыток
* Кавалёўка

## На рацэ
* *[[Горад|Места]]*: Астравец
* *Гістарычнае [[мястэчка]]*: Гервяты
* *Вадасховішча*: Янаўскае

## Агульныя зьвесткі
Пачынаецца за 1,5 км на паўднёвы ўсход ад вёскі Ваўкоўшчыны Ашмянскага раёну, у вярхоўі цячэ паўночнымі схіламі Ашмянскага ўзвышша, далей празь невялікія лясныя масівы. Упадае ў Ашмянку на паўднёвым захадзе ад вёскі Зарэчча Астравецкага раёну.

Даліна да вёскі Лошы невыразная, ніжэй трапэцападобная; яе шырыня 200—300 м, паміж вёскай Палушамі і местам Астраўцом — да 1 км. Абалона двухбаковая, пераважная шырыня 100—150 м. Рэчышча на працягу 12 км ад вытоку каналізаванае, на астатнім працягу зьвілістае. Берагі стромкія, у вярхоўі абрывістыя.

У месьце Астраўцы сажалка (плошча 0,16 км²), на ўсходзе ад яго ў маляўнічай мясьціне — Янаўскае вадасховішча.

## Крыніцы

## Літаратура
* 

Катэгорыя:Басэйн Вяльлі
Катэгорыя:Рэкі Ашмянскага раёну
Катэгорыя:Рэкі Астравецкага раёну
Акадэмія мастацтваў у Варшаве

**Акадэ́мія маста́цтваў у Варша́ве** () — грамадзкая вышэйшая мастацкая навучальная ўстанова.

## Апісаньне

Першапачаткова ў 1816 годзе пры Варшаўскім унівэрсытэце зьявіўся ў краіне першы мастацкі факультэт. У 1844 годзе на базе факультэту была створаная Школа мастацтваў. У 1904 Школа ператварылася ў самастойную Варшаўскую школу мастацтваў. У 1932 годзе Варшаўская школа мастацтваў была ператвораная ў Акадэмію.

Акадэмія мастацтваў у Варшаве зьяўляецца самай вядомай мастацкай ВНУ Польшчы.

## Колькасьць студэнтаў

Агульная колькасьць студэнтаў Акадэміі складае каля 1500 чалавек.

## Факультэты

У Акадэміі існуюць наступныя факультэты:

* Факультэт маляўнічага мастацтва
* Факультэт скульптуры
* Факультэт графікі
* Факультэт дызайну інтэр’ера
* Факультэт прамысловага дызайну
* Факультэт рэстаўрацыйнай справы і аховы помнікаў культуры

## Кошт навучаньня

Кошт навучаньня складае прыблізна €5000 на год.

## Літаратура
* CD: Guidebook. Адкукацыя за мяжой. — Менск, люты 2005.

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйная старонка Акадэміі мастацтваў


Катэгорыя:Варшаўскія ВНУ
Катэгорыя:Мастацкія вышэйшыя навучальныя ўстановы Польшчы
Сьцяг Косава

**Сьцяг Косава** быў афіцыйна прыняты косаўскім парлямэнтам 17 лютага 2008 адначасова з абвяшчэньнем незалежнасьці (ад Сэрбіі). Уяўляе сабой сіняе палотнішча з намаляванымі на ім жоўтым контурам Косава, а таксама шасьцю белымі пяціканцовымі зоркамі, якія сымбалізуюць шэсьць народаў, якія пражываюць на тэрыторыі рэспублікі. Па каляровай гаме сьцяг Косава супадае са сьцягам Босьніі і Герцагавіны.

## Вонкавыя спасылкі

Косава
Катэгорыя:Косава
Вішнёўка

Назву **Вішнёўка** (**Višnioŭka**) маюць:

## Населеныя пункты
### [[Беларусь]]
* Берасьцейская вобласьць:
** Вішнёўка — вёска ў Івацэвіцкім раёне

* Віцебская вобласьць:
** Вішнёўка — вёска ў Гарадоцкім раёне

* Гарадзенская вобласьць:
** Вішнёўка — вёска ў Смаргонскім раёне
** Вішнёўка — хутар у Смаргонскім раёне

* Гомельская вобласьць:
** Вішнёўка — пасёлак у Гомельскім раёне
** Вішнёўка — пасёлак у Рэчыцкім раёне

* Магілёўская вобласьць:
** Вішнёўка — вёска ў Бабруйскім раёне
** Вішнёўка — вёска ў Клічаўскім раёне

* Менская вобласьць:
** Вішнёўка — вёска ў Бараўскім сельсавеце Койданаўскага раёну
** Вішнёўка — вёска ў Станькаўскім сельсавеце Койданаўскага раёну
** Вішнёўка — вёска ў Гаранскім сельсавеце Менскага раёну
** Вішнёўка — вёска ў Крупіцкім сельсавеце Менскага раёну
** Вішнёўка — вёска ў Папярнянскім сельсавеце Менскага раёну
** Вішнёўка — вёска ў Пухавіцкім раёне
** Вішнёўка — пасёлак у Салігорскім раёне
** Вішнёўка — пасёлак у Слуцкім раёне
** Вішнёўка — пасёлак ва Ўзьдзенскім раёне

### [[Малдова]]
* Вішнёўка — сяло ў Кантэмірскім раёне

### [[Расея]]
* Вішнёўка — населены пункт, Алтайскі край
* Вішнёўка — населены пункт, Башкартастан
* Вішнёўка — населены пункт, Валгаградзкая вобласьць
* Вішнёўка — пасёлак у Лазараўскім раёне гораду Сочы, Краснадарскі край
* Вішнёўка — населеныя пункты, Ленінградзкая вобласьць 
* Вішнёўка — населены пункт, Новасібірская вобласьць
* Вішнёўка — населены пункт, Омская вобласьць
* Вішнёўка — населены пункт, Прыморскі край
* Вішнёўка — пасёлак у Кошкінскім раёне Самарскай вобласьці

## Рэкі
* Вішнёўка — адна з назваў ракі Ластаянка — рака на мяжы Ашмянскага і Смаргонскага раёнаў

## Іншае
* Вішнёўка — гатунак віна

## Глядзіце таксама
* Вішнева 
* Вішневічы
* Вішнеўка 
* Вішнеўцы 
* Вішнёва 
* Вішнёвае 
* Вішнёвая 
* Вішнявец
Сьцяг Нагорна-Карабаскай Рэспублікі

Сьцяг Нагорнага Карабаху. Дызайн сьцягу распрацаваны на аснове армянскага трыкалёру — тры роўнавялікія гарызантальныя палосы: чырвоная, сіняя і памяранцавая, сымбалізуючы гістарычнае і культурнае адзінства з Армэніяй. Ад армянскага сьцягу сьцяг НКР адрозьнівае ўзор белага колеру, які паказвае на тое, што Нагорны Карабах застаецца самастойнай дзяржавай. Узор таксама нагадвае арнамэнт, які выкарыстоўваецца на традыцыйных армянскіх дыванах.

Сьцяг быў зацьверджаны 2 чэрвеня 1992 году. Суадносіны бакоў сьцягу 1:2.

## Глядзіце таксама
* Нагорна-Карабаская Рэспубліка
* Герб Нагорна-Карабаскай Рэспублікі
* Сьцяг Армэніі

Нагорна-Карабаская Рэспубліка
Катэгорыя:Дзяржаўныя сымбалі Нагорна-Карабаскай Рэспублікі
Лоша (прыток Нёмана)

**Ло́ша** — рака ў Беларусі, левы прыток Нёману. Цячэ ва Ўзьдзенскім і Капыльскім раёнах Менскай вобласьці. Даўжыня 42 км. Плошча вадазбору 830 км². Выдатак вады ў вусьці 4,4 м³/с. Сярэдні нахіл воднай паверхні 0,7‰.

На рацэ стаіць гістарычнае мястэчка Лоша.

Прытокі: Баравінка, Воўкаўка, Выня і сетка мэліярацыйных каналаў.

Пачынаецца каля вёскі Даўгінава Ўзьдзенскага раёну, упадае ў Нёман каля вёскі Пясочнага. Даліна на вялікім працягу невыразная, у ніжняй плыні шырынёй 500—600 м. Абалона асушаная. Рэчышча на ўсім працягу каналізаванае. Берагі абрывістыя. На рацэ паміж вёскамі Лошай, Крывялямі, Баравымі, Сенажаткамі створана Лашанскае вадасховішча.

## Крыніцы

## Літаратура
*  С. 225.

Катэгорыя:Прытокі Нёману
Катэгорыя:Рэкі Ўзьдзенскага раёну
Катэгорыя:Рэкі Капыльскага раёну
Лашанка

**Лаша́нка** (у высокай плыні — **Лікаўка**) — рака ў Гарадзенскім раёне Беларусі, левы прыток ракі Сьвіслачы (басэйн Нёману). Даўжыня 15 км. Плошча вадазбору 143 км². Сярэдні нахіл воднай паверхні 2‰.

Асноўныя прытокі — Баярка, Баранава.

Пачынаецца на ўсходніх схілах Гарадзенскага ўзвышша каля вёскі Баранава, упадае ў Сьвіслач на ўсходзе ад вёскі Сухая Даліна.

## Крыніцы

## Літаратура
*  С. 216

Катэгорыя:Прытокі Сьвіслачы (басэйн Нёману)
Катэгорыя:Рэкі Гарадзенскага раёну