Забава на сьмерць

**Забава на сьмерць** (), або **Спакусьніцы** () — карціна была зьнятая ў 1977 годзе ў ЗША. Пітэр Эс. Трэйнар  галоўны начальнік здымак карціны. У ёй здымаліся Сондра Лёк, Колін Кэмп і Сэймур Кэсэль. "Забава на сьмерць" паказвае праўдзівыя падзеі, якія адбыліся з Джорджам Мэнінгам. Ён быў зацным панам і купцом у затоцы Сан-Францыска, мужам і бацькам, які запрасіў пару маладых жанчын у свой дом. Яны хаваліся ад вячэрнія буры і навальніцы. Дзьве жанчыны спакусілі Джорджа Мэнінга і паланілі, а затым катавалі яго ў яго ўласным доме.

Трэйнар (колішні прадавец будынкаў) пачаў займацца вытворчасьцю карцінаў ў пачатку 1970-ых гадоў. Ён знайшоў грошы для карціны ў мясцовых насельнікаў. Карціна "Забава на сьмерць" была пачынам Трэйнара-вытворца дзіва. Карціна здымалася з большага ў адным вялікім доме ў Лос-Анджэлесе. Грошай было для здыманьня невялікая колькасьць, а час здымкаў — пару тыдняў 1974 году. Карціна была выпушчаная для прагляду наступным летам. Вытворчасьць карціны была запаволеная з-за грызьні паміж "маладым" начальнікам здымкаў Трэйнарам і дружынаю работнікаў, а яшчэ здымкі прыпыніліся з-за сьледзтва падатковае службы ЗША. Выпуск для паказу ў тэатрах ЗША быў зацягнуты на два гады.

Прыймо крытыкамі карціны "Забава на сьмерць" была зьмяшаная паміж гледачамі і часопісамі. Адны бачылі змову і насільле, другія бачылі нізкую спробу "выкарыстаньня" старых і "правераных" спосабаў продажу карціны. "Забава на сьмерць" зарабіла мала грошай і акупіла сабе толькі пасьля тэатральнага прагляду, але знайшла свае месца ў "дамашнім відэа". Пасьля ў 1980-ыя гады пасьля зьяўленьня відэакасэт і відэамагнітафонаў "Забава на сьмерць" мела добрыя прагляды, але тыя прагляды не былі законнымі, бо яе глядзелі бясплатна без выплат аўтарскіх грошай. Карціна была перазьнятая некалькі разоў, у 2015 годзе "Тук-тук", дзе зьняўся Кіяну Рыўз, Гана дэ Армас і Лярэнца Іца, а пан здымкаў быў Элі Рот. Трэйнар, Лёк і Кэмп удзельнічалі ў здымках гэтай карціны.

## Зьмест
Дзея апісвае падзеі выхаднога дня 1975 году, а словы ўводзін расказваюць, што карціна апісвае сапраўдныя падзеі. Карціна пачынаецца з дому Джорджа Мэнінга (Сэймур Кэсэль), зацнага пана з ваколіц затокі Сан-Францыска. Ён адзін дома ў дзень сваіх народзінаў. Джорджу спаўняецца 40 гадоў. Яго адносіны зь сям’ёю і жонкаю цяжкія. На вуліцы бура і навальніца. Вечар. У дзьверы стукаюць. Дж. Мэнінг адамкнуў дзьверы і ўбачыў дзьве маладыя жанчыны. Яны прадставіліся Джэксан (Сондра Лёк) і Дона (Колін Кэмп). Яны просяць у яго сказаць, як ім даехаць на вячоркі ў сяброў. Жанчыны кажуць, што ў іх зламалася машына і ім трэба высахнуць, бо яны змоклі. Дж. Мэнінг іх пусьціў у дом, каб яны высахнулі і пазванілі знаёмаму, які забярэ жанчын.

Пасьля гутаркі ўтрох Джэксан знайшла ванную і лазьню ў доме. Дона была зь ёю. Яны пачалі купацца ў ваньне. Нечакана ў ванную зайшоў Джордж і ўбачыў жанчын голымі ў ваньне. Жанаты мужчына быў спакушаны жанчынамі і ён кахаўся зь дзьвюмя незнаёмымі жанчынамі. Наступнаю раніцаю Джордж праснуўся і знайшоў сваіх гасьцей на кухні, дзе яны гатавалі сьняданьне. Джордж думаў, што жанчыны пайшлі ноччу з дому. Ён спытаў жанчын пра тое, што яны яшчэ робяць тут у яго доме.

Імгненна становіцца ясна, што жанчыны нават і ня думаюць выходзіць з дому. Яны становяцца злымі, крыклівымі, прыніжаюць Джорджа, бо ходзяць па доме, адзяваюць адзеньне жонкі і ламаюць уласнасьць у доме. Джордж быў расшчараваны паводзінамі жанчын і пагражае званком у "адпаведныя службы". Ён змоўкнуў, калі Джэксан заявіла, што яна і Дона непаўналетнія і яму пагражае абвінавачваньне ў разбэшчаньні і гвалце дзяцей, доўгае астрожнае жыцьцё, распад сям’і і канец яго работы. Пасьля прыйшоў да Джорджа госьць і Джордж спрабаваў зьвязацца зь дзяржорганамі, але неўзабаве Джэксан згадзілася выйсьці з дому, а Джордж іх адвязе на машыне.

Джордж на машыне падкінуў жанчын на другую старану масту "Залатыя вароты" і вяртаецца назад да дому. Ён задаволены, бо жанчынаў няма і ўсё будзе добра. Аднак спакой для Джорджа быў нядоўгім. Джэксан і Дона вярнуліся. Яны ўлезьлі ў дом, паланілі Джорджа і прывязалі да ложка. Ён стаў прадметам для цялеснага і душэўнага насільля, а там часам жанчыны б’юць і ламаюць што хочуць у яго доме. Паводзіны жанчын сталі вельмі злымі і незаконнымі. Затым Джордж крычыць вознаму тавараў, каб ён дапамог. Жанчыны прыводзяць няшчаснага вознага ў гасьцёўню і б’юць яго калом, кідаюць яго ў скрыню з рыбаю. Джордж некалькі разоў спрабуе ўцячы, але няўдала. Джордж спрабуе гаварыць з жанчынамі. Джэксан заяўляе яму, што яе дурныя паводзіны гэта спадак ад бацькі, які "трахаў" яе. Жанчыны пачынаюць злобна-насьмешлівы "суд", каб даказаць віну Джорджа і вынесьці кару за галаслоўныя абвінавачваньні за ўчорашнія плоцевыя злачынствы.

Поўнач. Джэксан у "судзе" выступае судзьдзёю і сьведкам, абвяшчае прыгавор і кару — сьмерць. А шостае гадзіне жанчыны мяняюцца месцамі. Дона дзержыць душэўна зламанага Джорджа, а Джэксан хоча справіць прыгавор і бярэ для гэтага вялікі нож. Яна шкадуе жыцьцё Джорджа і пад канец пара не забівае мужчыну. Жанчыны злобна сьмяюцца над ім.

Карціна пад канец паказвае дзьве жанчыны. Яны шчасьлівыя і бродзяць па дарозе. Карціну раптам закрывае грузавая машына, якая едзе ў іх старану і зьбівае жанчын лабавым ударам.

## Выраб
### Дружына
**Забава на сьмерць** была зьнятая малым прадпрыемствам "Першая амэрыканская карціна" і была першаю зьнятаю карцінаю Пітэрам Эс Трэйнарам. Ён быў прадаўцом дамоў і колішнім страхаўшчыком, які пайшоў на рынак кінавытворчасьці. У 1972 годзе Трэйнар заснаваў прадпрыемства "Сотня стужка" і знайшоў таварыша Марк Лестэр, каб зь ім заснаваць новае прадпрыемства "Лестэр-Трэйнар стужка".

Грошы для здымкаў "Забавы на сьмерць" і дзьве ранейшыя карціны "Жалезная арэна" і "Машына прыпыніла жанчын"былі ўзятыя з асабістых грошай Трэйнара (ад даходаў з продажу нерухомасьцяў) і каліфарнійскіх лекараў.  "Забава на сьмерць" была адна зь некалькіх карцінаў, такіх як мастацкія карціны "Богард", "Страшныя дрыжыкі", "Злое места".

Трэйнар таксама рабіў вытворцам "Забавы на сьмерць" разам з мужчынам па імю Леры Шпігель.

Першы чарнавік для дзіва "Забава на сьмерць" быў напісаны чалавекам Джо Геймс пры ўдзеле Клінта Іствуда.

Трэйнар выбраў чарнавік і назву дзіва "Выхадныя спадара Мэнінга" ад Геймса, а потым яго перапісалі Энтані Овэрман і Майкаль Рональд. Сондра Лёк была адабраная для дзіва з-за яе даручэнца, які сказаў ёй аб вобразе "дурное дзеўкі", вобраз які яна ніколі ня грала. "Забава на сьмерць" была адна зь першых значных здымкаў для Колін Кэмп, бо яна часьцей здымалася ў дробных тэлекампаніях.

Дзяяч Эл Лятэры з пачатку павінен быў граць вобраз Джорджа Мэнінга, а ўжо потым той вобраз дастаўся асобе Сэймур Кэсэл. Комік Марты Ален павінен быў граць вобраз прадаўца тавараў.

Дэвід Ворт рабіў у карціне здымшчыкам і злучаў ранейшыя зьнятыя карціны. Джэк Фіск быў адказным за пастаноўшчыка мэблі, а яго жонка Сысі Спэйсэк рабіла адказнаю за адзеньне для дзеячоў карціны. Малады Біл Пэкстан таксама рабіў пастаноўшчыкам нутра месца здымкаў карціны "Забава на сьмерць"

Музыку склаў для карціны чалавек Джымі Гаскель і стварыў уласныя два творы:
* "Добрыо  стары дзед", са словамі ад Айрыс Рэйнэр Дарт і выкананая чалавекам Рон Гіклін Сынгер
* "Мы дома", са словамі ад Гай Гемрык і выкананая чалавекам Мэксайн Вэльдан.

### Здымкі і злука
Вальныя расходы "Забавы на сьмерць" былі каля 150 000 даляраў, калі верыць Ворту. Здымкі пачаліся ў 1974 годзе і мела такія рабочыя назвы "Выхадныя спадара Мэнінга" , "Сьвяты спадара Мэнінга", "Выхадныя страху" і "Марныя гадзіны". Самыя важныя здымкі пачалі паміж 13 і 15 днямі. Трэйнар выбраў вялікі дом у Лос-Анджэлесе ў садзе "Гэнкак" для галоўнага месца здымкаў. Дом быў зьняты на час здымкаў за 1 000 даляраў. І Лёк і Ворт апісалі здымкі карціны як шумныя. Лёк назваў першы чарнавік карціны "беспакойным", а не "насільным", але Трэйнар спрабаваў уставіць у карціну трохі сьмешных дзеяў. Лёк пачаў указываць на недахопы пастаноўшчыка карціны, бо ён "ня меў мыслі, якія меў і трэ' меці". Ён апісваў яго пастаноўку, як гаварэньне дзеячам жанчынам, што ім трэба "штосьці зламаць, або што-небудзь зьесьці". Гэта прывяло да таго, што Кэсэл і Лёк пачалі самі рабіць свае дзіва, бо Кэмп была надта нявопытнаю. Напруга ў адносінах паміж Кэсэлам і Трэйнарам была пастаяннаю. Пад канец Кэсэл кінуў здымкі. Напрыклад, пасьля аднае дзеі, дзе былі дзьве жанчыны і яны кідаюць вялікі кус ежы на вобраз Мэнінга (Кэсэл яго граў). Кэсэл быў такі злы на Трэйнара і ледзь не пабіў яго. Кэсэл адмовіўся агучыць свой вобраз і Ворт быў вымушаны агучваць Джорджа Мэнінга пасьля здымкаў.

Пасьля першага начальніка здымкаў, якога выгналі, Ворт быў узяты як замена колішняга начальніка здымкаў.  Самі здымкі былі беспарадачныя. Ворт стаў начальнікам здымкаў, калі ўжо былі ўзятыя ў дружыну дзеячоў два чалавека Лёк і Кэсэл. Ян абедзьве спрабавалі ўзяць узнагароды Акадэміі за ранейшыя работы Ворт зьняў большасьць дзеяў з добрым аб’ектывам і карыстаўся 35-ці мм ручную кінакамэру. З-за абмежаваных грашовых сродкаў і шчыльнага раскладу  Ворт выдумаў спосаб здымкаў ручною і пераноснаю кінакамэраю. Пад час здымкаў чалавек сядзеў каля дзеяча на стуле, бо гэта вызваляла ад пастаяннага перасоўваньня кінакамэры з трыногаю. Ворт таксама здымаў Лёк вельмі падрабязна, бо яна мела прывабны стан. Галоўная дзяячка апісала добрыя здымкі Ворта ў карціне "Забава на сьмерць".  У астатнія дні здымкаў Лёк мела хваробу вока і каб схаваць яе недахоп яе твар добра мазалі.

"Забава на сьмерць" павінная была быць гатовая ў пачатку лета 1975 году. Аднак карціна не была зьнятая і была рэчавым доказам пад час сьледзтва КАМ над Трэйнарам. Празь некалькі месяцаў Трэйнар здабыў дапамогу ад "Мэтра гольдвін мэр" для заканчэньня карціны "Забава на сьмерць". Яму далі 100 000 даляраў. Работа над зьнятымі стужкамі цягнулася тры тыдні, дзе Трэйнар і Ворт рабілі 15 гадзінаў у дзень і сем дзён у тыдзень.

## Выпуск
"Забава на сьмерць" першы раз выйшла на паказ у ЗША ў Калёніі 13 красавіка 1977 году. З-за дапамогі "Мэтра гольдвін мэр" карціна "Забава на сьмерць" была добрая для прагляду. Часопісы "Выбар" і "Кіёск" напісалі, што карціна мела невялікі час для прагляду з траўня да кастрычніка 1977 і "бедны" і "сярэдні" даход.

"Забава на сьмерць" мела невялікі попыт на кабэльным тэлебачаньні і ў крамах пракату відэакасэт. У 1981 годзе карціна займела новаю назву "Спакусьніцы" і была перазапісана на касэты для відэамагнітафонаў. Яе прадавала прадпрыемства "Адзіная забава". У 1984 годзе правы на паказ  перайшлі да "Вісіяй забава" і карціну выпусьцілі ізноў для паказу, а на Дывіды пачалі паказваць у 2004 годзе. Пад канец правы продажу карціны купіла "Грындгаўс выпуск" прыблізна ў 2010 годзе. "Забава на сьмерць" мела міжнародны паказ у Вялікабрытаніі. Яе праводзіла прадпрыемства "Брэнт валькер", а ў Аўстраліі   — "Міжбачаньне відэа". Карціна ніколі ня мела свайго праўдзівага дамашняга паказу ў кіно, а толькі відэа.

## Пераробкі
"Забава на сьмерць" была двойчы перароблена. Першы раз была перароблена ў 1980 годзе ў гішпанскай карціне "Злыя й голыя", якая была зьнятая Мануэлем Эстэбаю. У ёй гралі Джэк Тэйлар, Адрыяна Вэга і Эва Лібэртэн. Гэты выраб меў непрыстойныя дзеі большыя чым у 1977 выпуску.

"Забава на сьмерць" была другім разам пераробленая ў 2015 годзе пад назваю "Тук-тук", якая была зьнятая Элі Ротас, а граў у ім  Кіяну Рыўз, Ана дэ Армас і Лярэнца Іца. Некаторыя ўдзельнікі карціны 1977 году ўдзельнічалі ў здымках "Тук-тук" 2015 году. Пітэр Трэйнар, Тэры Шпігель, Сондра Лёк і Колін Кэмп былі  названыя "выканаўчымі вытворцамі". Энтані Овэрман і Майкл Рональд Рос былі  "прыкрэпленыя" да карціны.

## Заўвагі

## Крыніцы

Катэгорыя:Фільмы на ангельскай мове
Катэгорыя:Фільмы 1977 году
Катэгорыя:Фільмы ЗША
Катэгорыя:Фільмы жахаў ЗША
Катэгорыя:Фільмы ЗША 1977 году
Катэгорыя:Фільмы ЗША ў 1970-я
Катэгорыя:Фільмы Metro-Goldwyn-Mayer
Катэгорыя:Фільм пра ўзлом дому
Катэгорыя:Незалежныя фільмы
Катэгорыя:Незалежныя фільмы ЗША
Катэгорыя:Незалежныя фільмы на ангельскай мове
Катэгорыя:Незалежныя фільмы ў 1970-я
Катэгорыя:Незалежныя фільмы 1977 году