Джуліян Барнз

**Джу́ліян Барнз** (;  19 студзеня 1946, Лэстэр, Ангельшчына) — ангельскі пісьменьнік, эсэіст, літаратурны крытык, адзін з бачных прадстаўнікоў літаратуры постмадэрнізму. Ляўрэат Букераўскай прэміі за 2011 год.

## Біяграфія й творчасьць
Джуліян Барнз нарадзіўся ў Лэстэры (Ангельшчына) 19 студзеня 1946 году. Ён атрымаў адукацыю ў Школе Лёнданскага Сіці з 1957 да 1964 год. Пасьля заканчэньня школы ён паступае ў каледж «Магдалена» Оксфардзкага ўнівэрсытэту. Скончвае яго Ў 1968 годзе з адзнакаю па катэдры сучасных заходнеэўрапейскіх моваў. Пасьля гэтага працаваў лексыкографам для Оксфардзкага ангельскага дадатку Слоўніка на працягу трох гадоў. У 1977 годзе Барнз пачаў працаваць рэцэнзэнтам і літаратурным рэдактарам для *New Statesmen* і *New Review*. З 1979 да 1986 году ён працаваў тэлекрытыкам, спачатку для *New Statesmen* і затым для *the Observer*.

Першымі літаратурным досьведам сталі дэтэктыўныя аповеды, якія Барнз публікаваў пад псэўданімам Дэн Кавана. Пасьля шэрагу публікацыяў у літаратурных альманахах — надрукаваў свой першы раман «Мэтралэнд», як узнагароджаны прэміяй Самэрсэта Моэма. Раман распавядае пра лёс пакаленьня бунтароў і нігілістаў 60-х гадоў.

Раман «Гісторыя сьвету ў 10½ частках» (1989) зьявіўся сапраўднай падзеяй у літаратуры. Напісаны ў жанры антыўтопіі, раман шукае адказы на шэраг філязофскіх пытаньняў пра сутнасьць чалавека, пра яго мінулае, сапраўднае й будучае.

Сярод твораў Барнза ёсьць навэлы пра каханьне, напрыклад «Да таго, як яна сустрэла мяне», «Каханьне й гэтак далей». Раман «Чыюк Флабэра» ўяўляе сабою цікавае дасьледаваньне пра ролю аўтара ў творчым працэсе.

Джуліян Барнз стаў героем кнігі «Дзёньнік Брыджэт Джонз», дзе ён быў прадстаўлены рафінаваным інтэлектуалам, які холадна ўзвышаецца над ардынарнасьцю.

## Узнагароды
Барнз тройчы за сваю творчую кар’еру трапляў у шортаў-ліст Букераўскай прэміі. Характэрна, што некаторыя расейскія выдавецтвы ня першы год хібна ўяўляюць Барнза як ляўрэата гэтай прэміі. У 2005 годзе на сушуканьне Букера быў высунуты раман «Артур і Джордж». Ангельскія букмэкеры лічылі Барнза фаварытам, аднак стаць пераможцам яму было не наканавана.

* Прэмія Самэрсэта Моэма (*Somerset Maugham Award*), 1981, за раман «Мэтралэнд»
* Geoffrey Faber Memorial Prize, 1985, за раман «Чыюк Флабэра»
* E. M. Forster Award, 1986
* Prix Médicis, 1986, за раман «Чыюк Флабэра»
* Chevalier of the Ordre des Arts et des Lettres, 1988
* Prix Femina Étranger, 1992, за раман «Як усё было»
* Shakespeare Prize, 1993
* Officer of the Ordre des Arts et des Lettres, 1995
* Аўстрыйскай дзяржаўнай прэміі па эўрапейскай літаратуры (*Austrian State Prize for European Literature*), 2004
* Commander of the Ordre des Arts et des Lettres, 2004

## Творы
### Раманы й аповеды
* 1980 «Мэтралэнд» (*Metroland*)
* 1982 Да таго, як яна мяне сустрэла (*Before She Met Me*)
* 1984 «Чыюк Флабэра» (*Flaubert’s Parrot*)
* 1986 «Гледзячы на сонца» (*Staring at the Sun*)
* 1989 «Гісторыя сьвету ў 10½ частках» (*A History of the World in 10½ Chapters*)
* 1991 «Як усё было» (*Talking it Over*)
* 1992 «Дзікабраз» (*The Porcupine*)
* 1996 «Па той бок Ля-Манша» (*Cross Channel*) — аповеды
* 1998 «Ангельшчына, Ангельшчына» (*England, England*)
* 2000 «Каханьне й гэтак далей» (*Love, Etc.*)
* 2004 «Лімонны стол» (*The Lemon Table*) — аповеды
* 2005 «Артур і Джордж» (*Arthur & George*)
* 2008 «Няма чаго баяцца» (*Nothing to Be Frightened Of*) — мэмуары
* 2008 «Усходні вецер» (*East Wind*) — аповеды
* 2011 «Пульс» (*Pulse*) — аповеды
* 2011 «Адчуваньне канца» (*The Sense of an Ending*)

### Пад псэўданімам Дэн Кавана
* 1980 «Дафі» (*Duffy*)
* 1981 «Флідл Сіці» (*Fiddle City*)
* 1985 «Падвяргаючыся нападкам» (*Putting the Boot In*)
* 1987 «Паходзячы на сабак» (*Going to the Dogs*)

### Дакумэнтальная проза
* 1995 «Лісты зь Лёндану» (*Letters from London*)
* 2002 «Хачу заявіць» (*Something to Declare*)
* 2003 «Пэдант на кухні» (*The Pedant in the Kitchen*)

## Крыніцы

Катэгорыя:Ангельскія літаратары