Бацькаўшчына (1947)

«**Ба́цькаўшчына**» — газэта беларускай эміграцыі, палітычны тыднёвік (з 1955). Лічыла сябе органам «беларускай нацыянальна-вызвольнай думкі». Выдавалася на беларускай мове, у Мюнхэне (31.10.1947 — сьнежань 1966). Выдавец У. Бортнік (з 1955).
У «Бацькаўшчыне» зьмяшчаліся публікацыі па гісторыі Беларусі. Шмат увагі адводзілася праблемам нацыянальна-дзяржаўнага і культурнага адраджэньня Беларусі ў 20-я гады XX ст., крытыцы кірунку нацыянальнай палітыкі ў БССР. Шматлікія матэрыялы прысьвячаліся гісторыі рэлігіі, рэлігійных адносінаў, супярэчлівасьцям у нацыянальна-канфэсійным разьвіцьці Беларусі. Таксама на старонках газэты прыводзілася ідэя абароны беларускай мовы. «Бацькаўшчына» пасьлядоўна публікавала на сваіх старонках артыкулы пра рэфармаваньне беларускага правапісу, русыфікацыю беларускае мовы, прыгадвала час ейнага росквіту. 

## «Бацькаўшчына» і беларуская мова
«Бацькаўшчына» прысьвяціла шмат увагі гісторыі русыфікацыі беларускае мовы, старалася не абмяжоўвацца толькі XX ст., але зазірнуць глыбей у мінуўшчыну. У ёй быў зьмешчаны цыкл публікацыяў праф. Яна Станкевіча "Зь гісторыі русыфікацыі Беларусі". Аўтар абапёрся на дзьве працы: А. Пушкарэвіча («Эпизод из истории русификации Белоруссии») і А. Цьвікевіча («Западно-руссизм»). На пачатку аўтар сьцьвярджае, што формула Пушкіна «Славянскія ручаі сальюцца ў расійскім моры» сталася баявым лёзунгам рэакцыйных колаў расійскага грамадзтва ў славянскім пытаньні. Згодна з шматлікімі праектамі рэфарматараў Беларусі, трэба было зьмяніць у ёй народны дух. Дзеля гэтага мелі служыць рэформы асьветы, увядзеньне расійскае мовы, цывільнае й крымінальнае расійскае судовае працэдуры, скасаваньне царкоўнае вуніі, залучэньне шляхам ільготаў і прывілеяў у Беларусь чыноўнікаў з расійскіх губэрняў ды, напрыканцы, калянізацыя беларускіх губэрняў расійцамі. Узаконеньне расійскае мовы ў якасьці службовай ва ўсіх галоўных галінах эканамічнага, палітычнага і дзяржаўнага жыцьця СССР узносіць расійскую мову ў выразна прывілеяванае становішча і робіць яе фактычнай дзяржаўнай мовай усяго Савецкага Саюзу, а гэта вядзе да адміраньня іншых нацыянальных моваў. Выходзячы з гэтага, змаганьне нерасійскіх народаў за чысьціню сваіх нацыянальных моваў практычнага значэньня ня мае. Пры такім разьвязаньні пытаньня лёс іх трагічны. Зусім натуральна, што ў такіх умовах сярод нерасійскіх народаў штораз больш людзей вывучае расійскую мову.

Цытата з артыкула «Зь гісторыі русыфікацыі Беларусі»:

Таксама Станіслаў Станкевіч на старонках гэтай газэты пісаў пра русіфікацыю беларускае мовы і абмеркаваў прычыны, па якіх была зроблена рэформа беларускага правапісу 1933 году:

Газэта стаяла на тым, што ўсе беларусы замежжа павінны размаўляць па-беларуску, каб «не распусьціцца ў чужым моры», каб «горда й годна рэпрэзэнтаваць Беларусь перад чужымі народамі». На яе старонках зьяўляліся заклікі да беларусаў, што жылі ў лягеры Віндышбэргэрдорф, каб тыя не пераставалі размаўляць на беларускай мове. У выніку ў Віндышбэргэрдорфе былі адкрытыя беларускія школы, утвораны зьвяз беларускіх скаўтаў.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Архіў газэты «Бацькаўшчына»: Орган беларускай нацыянальна-вызвольнай думкі ў Беларускай Інтэрнэт-бібліятэцы Камунікат

Катэгорыя:Зьявіліся ў 1947 годзе
Катэгорыя:Беларускія газэты
Катэгорыя:Выданьні беларускай дыяспары