open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Хане-Хурсы

**Хане-Хурсы** (, па-падляску: *Chanie, Chursy*) — вёска ў Сямяціцкім павеце Падляскага ваяводзтва Польшчы. Знаходзіцца ў гміне Нурэц-Станцыя.

## Насельніцтва
Жыхары вёскі ў большасьці этнічныя беларусы, праваслаўныя (прыход  сьв. Барбары ў Мілейчыцах). Па набліжанасьці мясцовай гаворкі да ўкраінскай мовы ў меншай часткі жыхароў украінская нацыянальная ідэнтыфікацыя. Каталіцкая частка насельніцтва (парафія Маткі Боскай Чанстахоўскай у Нурцы-Станцыі) па этнічных ідэнтыфікацыях — польская.

## Гісторыя
Вёска складаецца зь дзьвюх часткаў: вёскі Хане ды былога млынскага прысёлка Хурсы. У міжваенны пэрыяд Хане ды Хурсы прыналежалі да гміны Мілейчыцы Бельскага павету Беластоцкага ваяводзтва. Паводле польскага перапісу насельніцтва 1921 г. пражывала тут 81 жыхароў (72 праваслаўных, 7 габрэяў і 2 каталікоў; беларусамі было запісаных 77 жыхароў, палякамі 4).

## Зноскі

## Вонкавыя спасылкі
* Відэапрагулка па Ханях-Хурсах.

Катэгорыя:Сямяціцкі павет
Катэгорыя:Вёскі Падляскага ваяводзтва
Двор (гміна Нурэц-Станцыя)

**Двор** (, па-падляску: *Dvir*) — прысёлак вёскі Забалоцьця ў Сямяціцкім павеце Падляскага ваяводзтва Польшчы. Знаходзіцца ў гміне Нурэц-Станцыя.

## Насельніцтва
Жыхары Двара этнічныя каталікі і палякі (парафія Сьв. Біскупа і Мучаніка Станіслава ў Мілейчыцах) ды беларусы, якія карыстаюцца падляскім дыялектам, праваслаўныя (прыход  сьв. Барбары ў Мілейчыцах).

## Гісторыя
Двор распаложаны на месцы сядзібы былога маёнтку Паканева-Забалоцьця (сёньняшняга Забалоцьця), заснаванага праўдападобна ў першай палове 17 ст.. У міжваенны пэрыяд Двор прыналежаў да гміны Мілейчыцы Бельскага павету Беластоцкага ваяводзтва.

## Зноскі

Катэгорыя:Сямяціцкі павет
Катэгорыя:Вёскі Падляскага ваяводзтва
Вычалкі

**Вы́чалкі** (, па-падляску: *Výčułki*) — вёска ў Сямяціцкім павеце Падляскага ваяводзтва Польшчы. Знаходзіцца ў гміне Нурэц-Станцыя.

## Насельніцтва
Жыхары вёскі ў большасьці этнічныя беларусы, праваслаўныя (прыходПакровы Божай Маці ў Зубачах). Па набліжанасьці мясцовай гаворкі да ўкраінскай мовы ў меншай часткі жыхароў украінская нацыянальная ідэнтыфікацыя. Каталіцкая частка насельніцтва (парафія Ўзьнясеньня Крыжа Панскага ў Такарах) па этнічных ідэнтыфікацыях — польская.

## Гісторыя
Вычалкі ў сваёй гісторыі былі цесна зьвязаныя з суседнім маёнткам у Клюкавічах.  У міжваенны пэрыяд Вычалкі прыналежалі да гміны Палоўцы, а з 1928 г. да гміны Вярховічы Берасьцейскага павету Палескага ваяводзтва. Паводле польскага перапісу насельніцтва 1921 г. пражывала тут 122 жыхароў (101 праваслаўных беларусаў, 14 палякаў-каталікоў і 7 габрэяў).

## Зноскі

## Вонкавыя спасылкі
* Відэапрагулка па Вычалках.

Катэгорыя:Сямяціцкі павет
Катэгорыя:Вёскі Падляскага ваяводзтва
Волька Нурэцкая

**Во́лька Нурэ́цкая** (, па-падляску: *Vílka Nuréćka*) — вёска ў Сямяціцкім павеце Падляскага ваяводзтва Польшчы. Знаходзіцца ў гміне Нурэц-Станцыя.

## Насельніцтва
Жыхары вёскі ў большасьці этнічныя беларусы, якія карыстаюцца падляскім дыялектам, праваслаўныя (прыход Пакровы Божай Маці ў Зубачах). Па набліжанасьці мясцовай гаворкі да ўкраінскай мовы ў меншай часткі жыхароў украінская нацыянальная ідэнтыфікацыя.

## Гісторыя
У міжваенны пэрыяд Волька Нурэцкая прыналежала да гміны Палоўцы, а з 1928 г. да гміны Высокае Берасьцейскага павету Палескага ваяводзтва. Паводле польскага перапісу насельніцтва 1921 г. пражывала тут 157 жыхароў (156 праваслаўных і 1 каталік, 155 было запісаных беларусамі, 2 як іншыя).

## Зноскі

## Вонкавыя спасылкі
* Відэапрагулка па Вольцы Нурэцкай.

Катэгорыя:Сямяціцкі павет
Катэгорыя:Вёскі Падляскага ваяводзтва
Пішчатка

**Пішча́тка** (, па-падляску: *Pyščátka*) — прысёлак вёскі Тымянка ў Сямяціцкім павеце Падляскага ваяводзтва Польшчы. Знаходзіцца ў гміне Нурэц-Станцыя.

## Насельніцтва
Жыхары Пішчаткі ў большасьці этнічныя беларусы, якія карыстаюцца падляскім дыялектам, праваслаўныя (прыход  сьвсьв. Кузьмы й Дзям’яна ў Цяляцічах). Па набліжанасьці мясцовай гаворкі да ўкраінскай мовы ў меншай часткі жыхароў украінская нацыянальная ідэнтыфікацыя. Каталіцкая частка насельніцтва (парафія Ўзьнясеньня Крыжа Панскага ў Такарах) па этнічных ідэнтыфікацыях — польская.

## Гісторыя
У міжваенны пэрыяд Пішчатка прыналежала да гміны Палоўцы, а з 1928 г. да гміны Высокае Берасьцейскага павету Палескага ваяводзтва. Паводле польскага перапісу насельніцтва 1921 г. пражывала тут 62 жыхароў (54 праваслаўныя беларусы і 8 жыдоў).

## Зноскі

Катэгорыя:Сямяціцкі павет
Катэгорыя:Вёскі Падляскага ваяводзтва
Рагнар Сыгурдсан

**Рагнар Сыгурдсан** (;  19 чэрвеня 1986 году) — былы ісьляндзкі футбаліст, абаронца. Гулец нацыянальнай зборнай Ісьляндыі.

## Дасягненьні
**«Гётэборг»**:
* Чэмпіён Швэцыі: 2007
* Уладальнік Кубка Швэцыі: 2008
* Уладальнік Супэркубка Швэцыі: 2008

**«Капэнгаген»**:
* Чэмпіён Даніі: 2013
* Уладальнік Кубка Даніі: 2012

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Профіль на national-football-teams.com

Катэгорыя:Ісьляндзкія футбалісты
Грабарка-Кляштар

**Гра́барка-Кля́штар** (, па-падляску: *Sviatája Horá*) — праваслаўны манастыр на Сьвятой Гары Грабарцы ў Сямяціцкім павеце Падляскага ваяводзтва Польшчы. Знаходзіцца ў гміне Нурэц-Станцыя. Адміністрацыйна зьяўляецца часткаю вёскі Грабарка.

## Насельніцтва
Жыхары манастыра ў большасьці этнічныя беларусы, якія карыстаюцца падляскім дыялектам.

## Гісторыя
Праваслаўны жаночы манастыр сьвятых Марты і Марыі быў заснаваны на Сьвятой Гары Грабарцы толькі ў 1947 г., раней існавала тут толькі царква з могілкамі.

## Зноскі

Катэгорыя:Сямяціцкі павет
Катэгорыя:Вёскі Падляскага ваяводзтва
Гаёўка (Падляскае ваяводзтва)

**Гаё́ўка** (, па-падляску: *Hajốvka*) — прысёлак вёскі Жэрчычы ў Сямяціцкім павеце Падляскага ваяводзтва Польшчы. Знаходзіцца ў гміне Нурэц-Станцыя.

Катэгорыя:Гміна Нурэц-Станцыя
Катэгорыя:Населеныя пункты Сямяціцкага павету
Катэгорыя:Вёскі Падляскага ваяводзтва
Паканева

**Пакане́ва** (, па-падляску: *Pakaniévo*) — вёска ў Сямяціцкім павеце Падляскага ваяводзтва Польшчы. Знаходзіцца ў гміне Мілейчыцы.

## Насельніцтва

Жыхары вёскі ў большасьці палякі-каталікі  (парафія Сьвятога Біскупа і Мучаніка Станіслава ў Мілейчыцах). Невялікую частку насельніцтва складаюць этнічныя беларусы, якія карыстаюцца падляскім дыялектам, праваслаўныя (прыход  Сьв. Барбары ў Мілейчыцах).

## Гісторыя
Вёска і фальварак былі заснаваная да 1545 г. у вялікакняжацкіх уладаньнях. Першым вядомым арандатарам паканеўскага маёнтку зьяўляўся Пётра Казімерскі, які атрымаў гэтыя правы ад князя Жыгімонта Аўгуста каля 1562 г.. У 17 ст. маёнтак праходзіў у рукі шматлікіх арандатараў і быў моцна зьнішчаны ў час Паўночнай вайны 1655—1660 гг.. Маёнтка быў адбудаваны і на працягу 18 ст. зрабіўся прыватнай уласцнасьцю. Каля 1870 г. маёнтак Паканева набыла Альтэя Феншаў, уладальніца Сямятычаў, якая пабудавала тут вялікі завод па прадукцыі фаянсу і гарэлачны завод. У міжваенны пэрыяд Паканева прыналежала да гміны Мілейчыцы Бельскага павету Беластоцкага ваяводзтва. Паводле польскага перапісу насельніцтва 1921 г. пражывала тут 50 чалавек у фальварку (45 палякаў-каталікоў і 5 праваслаўных беларусаў) і 284 у вёсцы (252 праваслаўныя беларусы і 32 палякі-каталікі). Пасьля 1939 г. фальварчная зямля была разданая тутэйшым мужыкам, але ўжо ў 1941 г. немцы паноўна адабралі зямлю і далучылі яе да маёнтку ў Быстрам. У выніку савецкай прапаганды і збройных дзеяньняў польскага антыкамуністычнага падпольля каля 250 беларусаў з Паканева выехалі ў БССР пасьля Другой сусьветнай вайны (засталося толькі 13 сем’яў), а іхнія хаты засяляліся палякамі. У выніку пасьлявоаенных перасяленьняў Паканева набыла польскі нацыянальны характар. У 1985 годзе ў вёсцы была пабудаваная каталіцкая капліца ў гонар Адведзінаў Найсьвяцейшай Дзевы Марыі.

## Крыніцы

Катэгорыя:Сямяціцкі павет
Катэгорыя:Вёскі Падляскага ваяводзтва
Валкі (Падляскае ваяводзтва)

**Ва́лкі** (, па-падляску: *Váłki*) — вёска ў Сямяціцкім павеце Падляскага ваяводзтва Польшчы. Знаходзіцца ў гміне Мілейчыцы.

## Насельніцтва
Жыхары вёскі ў большасьці палякі-каталікі (парафія Маткі Боскай Балеснай у Асмоле).

## Гісторыя
Валкі былі заснаваныя як частка гарноўскіх маёмасьцяў і праўдападобна ўжо ў 17 ст. існаваў тут невялікі маёнтак. З 1784 па 1944 год тутэйшы маёнтак знходзіўся ў руках сям’і Малеўскіх. У міжваенны пэрыяд Валкі прыналежалі да гміны Куты Бельскага павету Беластоцкага ваяводзтва. Паводле польскага перапісу насельніцтва 1921 г. пражывала тут 175 чалавек (122 каталікоў і 53 праваслаўных, 169 чалавек было запісаных палякамі, 6 беларусамі).

## Зноскі

Катэгорыя:Сямяціцкі павет
Катэгорыя:Вёскі Падляскага ваяводзтва
Сабятына

**Сабяты́на** (, па-падляску: *Sobjatýno*) — вёска ў Сямяціцкім павеце Падляскага ваяводзтва Польшчы. Знаходзіцца ў гміне Мілейчыцы.

## Насельніцтва
Жыхары вёскі ў большасьці этнічныя беларусы, якія карыстаюцца падляскім дыялектам, праваслаўныя (прыход  Праабражэньня Гасподняга ў Сасінах). Па набліжанасьці мясцовай гаворкі да ўкраінскай мовы ў меншай часткі жыхароў украінская нацыянальная ідэнтыфікацыя. Каталіцкая частка насельніцтва (парафія Сьвятога Біскупа і Мучаніка Станіслава ў Мілейчыцах) па этнічных ідэнтыфікацыях — польская.

## Гісторыя
Вёска была заснаваная ў 15 ст. у межах вялікакняскіх маёмасьцяў у берасьцейскай зямлі зямлі. Была засяляная асаднікамі спад Берасьця. У 1672 г. была пабудаваная на могілках драўляная царква ў гонар сьвятых Пятра і Паўла (была дадатковай царквой сасінскай уніяцкай парафіі). У 1805 г. парафія ў Сасінах была ліквідаваная і Сабятына было далучанае да мілейчыцкага прыходу. З 1901 г. Сабятына паноўна праходзіць да рэактываванай парафіі ў Сасінах. У міжваенны пэрыяд Сабятына прыналежала да гміны Мілейчыцы Бельскага павету Беластоцкага ваяводзтва. Паводле польскага перапісу насельніцтва 1921 г. пражывала тут 367 (350 праваслаўных, 15 габрэяў і 2 каталікоў; акрамя 9 жыдоў усе былі пагалоўна запісаныя палякамі). Пасьля скасаваньня польскімі міжваеннамі ўладамі прыхода ў Сасінах, Сабятына паноўна было далучанае да праваслаўнага прыхода ў Мілейчыцах, пасьля Другой сусьветнай вайны парафіяльнай царквой ізноў стала сьвятыня ў Сасінах. Пасьля пажару царквы ў Сасінах Пятрпаўлаўская царква была парафіяльнай у 1947 -1954 гадах.

## Зноскі

## Вонкавыя спасылкі
* Sobiatyno na Podlasiu - аматарская старонка вёскі 

Катэгорыя:Сямяціцкі павет
Катэгорыя:Вёскі Падляскага ваяводзтва
Галубоўшчына (неадназначнасьць)

Назву **Галубо́ўшчына** маюць:

## Населеныя пункты
### [[Беларусь]]
* Віцебская вобласьць:
** Галубоўшчына — вёска ў Браслаўскім раёне

### [[Польшча]]
* Падляскага ваяводзтва:
** Галубоўшчына — вёска ў Мілейчыцкай гміне Сямяціцкага павету
Грабарка (неадназначнасьць)

Назву **Гра́барка** маюць:

## Населеныя пункты

### [[Польшча]]
* Падляскага ваяводзтва:
** Грабарка — вёска ў Нурэцкай гміне Беластоцкага павету
** Грабарка — вёска ў Мілейчыцкай гміне Сямяціцкага павету

## Глядзіце таксама
* Грабарка, Сьвятая Гара — цэнтар праваслаўнага паломніцтва ў Польшчы
Харашчэва

**Харашчэ́ва** (, па-падляску: *Choroščévo*) — вёска ў Сямяціцкім павеце Падляскага ваяводзтва Польшчы. Знаходзіцца ў гміне Мілейчыцы.

## Насельніцтва
Жыхары вёскі этнічныя беларусы, якія карыстаюцца падляскім дыялектам, праваслаўныя (прыход сьб. Барбары ў Мілейшыцах)і каталікі (парафія Маткі Боскай Балеснай у Асмоле), па этнічных ідэнтыфікацыях палякі.

## Гісторыя
У міжваенны пэрыяд Харашчэва прыналежала да гміны Куты Бельскага павету Беластоцкага ваяводзтва. Паводле польскага перапісу насельніцтва 1921 г. пражывала тут 187 жыхароў (108 каталікоў, 78 праваслаўных, 1 пратэстант, усе пагалоўна запісаныя палякамі).

## Крыніцы

Катэгорыя:Сямяціцкі павет
Катэгорыя:Вёскі Падляскага ваяводзтва
Касьцюковічы (Польшча)

**Касьцюко́вічы** (, па-падляску: *Kościukóvičy*) — вёска ў Сямяціцкім павеце Падляскага ваяводзтва Польшчы. Знаходзіцца ў гміне Мілейчыцы. Разам з Клімковічамі і Ханькамі складае адміністрацыйна адну вёску.

## Насельніцтва
Жыхары вёскі ў большасьці этнічныя беларусы, якія карыстаюцца падляскім дыялектам, праваслаўныя (прыход сьб. Барбары ў Мілейшыцах). Па набліжанасьці мясцовай гаворкі да ўкраінскай мовы ў меншай часткі жыхароў украінская нацыянальная ідэнтыфікацыя. Каталіцкая частка насельніцтва (парафія Сьвятога Біскупа і Мучаніка Станіслава ў Мілейчыцах) па этнічных ідэнтыфікацыях — польская.

## Гісторыя
На пачатку 16 ст. існаваў тут вадзяны млын, якім кіраваў млынар Касьцюк. У міжваенны пэрыяд Касьцюковічы прыналежалі да гміны Мілейчыцы Бельскага павету Беластоцкага ваяводзтва. Паводле польскага перапісу насельніцтва 1921 г. пражывала тут 54 жыхароў (50 праваслаўных, 4 габрэяў, усе пагалоўна былі запісаныя палякамі).

## Зноскі

Катэгорыя:Сямяціцкі павет
Катэгорыя:Вёскі Падляскага ваяводзтва
Ліга Эўропы УЭФА 2016—2017 гадоў

**[[Ліга Эўропы УЭФА]] 2016—2017 гадоў** — восьмы розыгрыш трафэю з часу зьмены назвы з Кубка УЭФА. Фінал адбыўся на стадыёне «Фрэндс Арэна» ў Сольне 24 траўня 2017 году. У фінале «Манчэстэр Юнайтэд» перамог «Аякс» зь лікам 2:0, што стала першай перамогай для «Манчэстэру» ў турніры.

## Кваліфікацыйныя раўнды
### Першы кваліфікацыйны раўнд

### Другі кваліфікацыйны раўнд

### Трэці кваліфікацыйны раўнд

## Раўнд плэй-оф

## Групавы этап

### Група A

### Група B

### Група C

### Група D

### Група E

### Група F

### Група G

### Група H

### Група I

### Група J

### Група K

### Група L

## 1/16 фіналу

## 1/8 фіналу

## 1/4 фіналу

## 1/2 фіналу

## Фінал

## Глядзіце таксама
* Ліга чэмпіёнаў УЭФА 2016—2017 гадоў

## Заўвагі

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйная старонка

2016
Катэгорыя:2016 год у футболе
Катэгорыя:2017 год у футболе
Кантынуўм-гіпотэза

**Кантынуўм-гіпотэза** — у матэматыцы наступнае сьцьверджаньне: магутнасьць кантынуўму — першая магутнасьць, большая за магутнасьць мноства ўсіх натуральных лікаў. 

## Гісторыя
Шматлікія спробы даказаць кантынуўм-гіпотэзу, якую сфармуляваў Г. Кантар (1878), не прывялі да мэты. К. Гёдэль (1936) давёў, што кантынуўм-гіпотэза супольная зь нейкай аксіяматычнай сыстэмай тэорыі мностваў і, такім чынам, ня можа быць абвэргнутая традыцыйнымі сродкамі. Амэрыканскі матэматык П. Коэн (1963) на аснове знойдзенага ім мэтаду прымусу давёў, што й адмаўленьне гэтай гіпотэзы ёсьць супольным з гэтай сыстэмай. Такім чынам, кантынуўм-гіпотэзу нельга ні даказаць, ні абвэргнуць з дапамогай звычайных мэтадаў тэорыі мностваў. Такое ж становішча й з абагульненай кантынуўм-гіпотэзай, якая сьцьвярджае, што для бясконцага мноства P першая магутнасьць, большая за магутнасьць P, ёсьць магутнасьцю ўсіх падмностваў мноства P. Пасьлядоўнікі П. Коэна атрымалі мэтадам прымусу шмат сьцьверджаньняў, якія высьвятляюць ролю кантынуўм-гіпотэзы, абагульненай кантынуўм-гіпотэзы й іх сувязь зь іншымі прынцыпамі тэорыі мностваў.

Катэгорыя:Тэорыя мностваў
Граніт Джака

**Граніт Джака** (;  27 верасьня 1992 году) — швайцарскі футбаліст, паўабаронца ангельскага клюбу «Сандэрлэнд» і нацыянальнай зборнай Швайцарыі.

## Дасягненьні
**«Базэль»**:
* Чэмпіён Швайцарыі: 2011, 2012
* Уладальнік Кубка Швайцарыі: 2012

**«Арсэнал»**:
* Уладальнік Кубка Ангельшчыны: 2017, 2020
* Уладальнік Супэркубка Ангельшчыны: 2017, 2020

**«Баер»**:
* Чэмпіён Нямеччыны: 2024
* Уладальнік Кубка Нямеччыны: 2024
* Уладальнік Супэркубка Нямеччыны: 2024

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* 
* 

Катэгорыя:Швайцарскія футбалісты
Дэнамінацыі ў Беларусі

**Дэнамінацыі ў Беларусі**. Апошняя — 1 ліпеня 2016 . Да канца году ў звароце будуць знаходзіцца беларускія рублі старога і новага ўзору. Суадносіны абмену складаюць 1 да 10 тысячаў.

Упершыню за ўсю гісторыю беларускага рубля ў звароце зьявіліся манэты. Раней Беларусь была адной зь нешматлікіх краінаў у сьвеце, дзе выпускаліся толькі памятныя манэты, якія фактычна не ўжываліся ў звароце.

Манеты выбітыя на Летувіскім манэтным двары і Манэтным двары Крэмніцы ў 2009 року.

## Вонкавыя спасылкі
* Дэнамінацыя – 2016 на сайце НБРБ
* Дэнамінацыя — Канвэртар валютаў

Катэгорыя:Грошы Беларусі
Катэгорыя:Падзеі 1 ліпеня
Камень філярэтаў

**Каме́нь філярэ́таў** — геалягічны помнік прыроды ў Беларусі (з 1972 р.). Знаходзіцца за 500 м на паўночны захад ад в. Карчова Баранавіцкага раёну Берасьцейскай вобласьці, ва ўрочышчы Кут, недалёка ад Туганавіцкага парку.

Валун сярэднезярністага граніту з крышталямі амфіболу. Даўжыня 4,1 м, шырыня 3 м, вышыня 1,9 м, у абводзе 13,9 м, аб’ём 12 м³, маса каля 32 т. Прынесены ледавіком каля 200—120 тысячаў гадоў таму са Скандынавіі.

Месца сустрэч «філярэтаў», сябраў кансьпіратыўнага таварыства патрыятычнай студэнцкай моладзі: А. Міцкевіча, Т. Зана, Я. Чачота, І. Дамейкі, Ю. Яжэўскага, Ф. Малеўскага і інш. У сувязі з гэтым валун атрымаў вядомасьць як «Камень філярэтаў».

## Літаратура

* 
* 
* 
* 
* 

Катэгорыя:Філярэты
Катэгорыя:Памятныя камяні Беларусі
Катэгорыя:Помнікі прыроды рэспубліканскага значэньня Берасьцейскай вобласьці
Катэгорыя:Славутасьці Баранавіцкага раёну
Катэгорыя:Карчова
Гэл Робсан-Кану

**Гэл Робсан-Кану** (;  21 траўня 1989 году) — былы ўэйлзкі футбаліст, нападнік нацыянальнай зборнай Ўэйлзу.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Статыстыка на soccerbase.com

Катэгорыя:Валійскія футбалісты
Ляўгардальсьвёльлюр

«**Ляўгардальсьвёльлюр**» () — нацыянальны стадыён Ісьляндыі, разьмешчаны ў сталіцы краіны Рэйк’явіку. Зьмяшчальнасьць — 15 000 чалавек (9800 сядзячых).

На стадыёне праводзіць матчы нацыянальная зборная і футбольны клюб «Фрам».

## Апісаньне
Пабудаваны ў 1958 з драўлянай трыбунай, у 1997 дабудаваная супрацьлеглая, у 2006 старая была абноўленая і павялічаная. Стадыён выкарыстоўваецца пераважна для правядзеньня футбольных і легкаатлетычных спаборніцтваў.

Найбольшая наведвальнасьць на «Ляўгардальсьвёльлюры» была зафіксаваная на таварыскім матчы Ісьляндыя — Італія ў 2004 року і склала 20 204 чалавекі. Тады гаспадары здабылі перамогу 2:0.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі

* Афіцыйная бачына

Катэгорыя:Футбольныя стадыёны Ісьляндыі
Катэгорыя:Нацыянальныя стадыёны
Катэгорыя:Спорт у Рэйк’явіку
Катэгорыя:Зьявіліся ў 1958 годзе
Эдэр Сытадын Мартынс

**Эдэр Сытадын Мартынс** (;  15 лістапада 1986 году) — колішні італьянскі футбаліст, нападнік. Таксама былы гулец нацыянальнай зборнай Італіі.

## Дасягненьні
**«Цзянсу Сунін»**:
* Чэмпіён Кітаю: 2020

**«Сан-Паўлу»**:
* Чэмпіён штату Сан-Паўлу: 2021

**«Крысіюма»**:
* Чэмпіён штату Санта-Катарына: 2023

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* 
* 
* 

Катэгорыя:Італьянскія футбалісты
Трыпутнік

**Трыпу́тнік** (*Plantago*) — род кветкавых расьлінаў сямейства трыпутнікавых.

Вылучаюць каля 260 відаў. Пашыраны пераважна ва ўмерана цёплых зонах абодвух паўшар’яў. У Беларусі сустракаюцца трыпутнік вялікі, трыпутнік ланцэтны, трыпутнік стэпавы, трыпутнік сярэдні, трыпутнік шурпаты. Трапляюцца каля жыльля, уздоўж дарог (адсюль назва), на пустках, лугах.

Адна- ці шматгадовыя травяністыя расьліны, радзей кусты і хмызьнякі. Лісьце звычайна чаргаванае, часта збліжанае ў прыкаранёвую разетку, простае, вузкалінейнае або шырокаланцэтнае, суцэльнакрайняе, хвалістае ці зубчастае. Кветкі дробныя, у галоўках або каласах на верхавінках бязьлістых стрэлак. Плод — каробачка.

Лекавыя, тэхнічныя, кармавыя расьліны. Насеньне некаторых відаў трыпутніка (г. зв. блошнае семя) выкарыстоўваюць у мэдыцыне, тэкстыльнай і папяровай прамысловасьці.

## Літаратура
* *Скуратовіч А.* Трыпутнік // 

Катэгорыя:Трыпутнікавыя
Катэгорыя:Флёра Эўразіі
Катэгорыя:Лекавыя расьліны
Катэгорыя:Сродкі на вольнасьць
Катэгорыя:Бацьвіньне
Кары Арнасан

**Ка́ры А́рнасан** (;  13 кастрычніка 1982 году) — былы ісьляндзкі футбаліст, паўабронца. Раней выступаў у складзе нацыянальнай зборнай Ісьляндыі.

## Дасягненьні
**«Юргордэн»**:
* Чэмпіён Швэцыі: 2005
* Уладальнік Кубка Швэцыі: 2005

**«Мальмё»**:
* Чэмпіён Швэцыі: 2016

**«Вікінгур»**:
* Чэмпіён Ісьляндыі: 2021
* Уладальнік Кубка Ісьляндыі: 2019, 2021

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Статыстыка на soccerbase.com

Катэгорыя:Ісьляндзкія футбалісты
Эшлі Ўільямз

**Э́шлі Ўі́льямз** (;  23 жніўня 1984 году) — былы ўэйлскі футбаліст, абаронца. За нацыянальную зборную Ўэйлзу правёў 86 матчаў.

## Дасягненьні
**«Сўонсі Сіці»**:
* Уладальнік Кубка футбольнай лігі: 2013

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Статыстыка на soccerbase.com

Катэгорыя:Валійскія футбалісты
Максім Танько

**Максім Танько** (нарадзіўся 18 лютага 1994 году) — колішні беларускі футбаліст, брамнік.

## Кар’ера
Выхаванец ДЮСШ «Белшыны». У 2016 годзе прыцягваўся да асноўнай каманды, часам зьяўляючыся на матчах у статусе запаснога брамніка. Дэбютаваў у Найвышэйшай лізе 25 чэрвеня ў матчы супраць наваполацкага «Нафтану», абарніўшы браму без прапушчаных галоў. У наступным туры таксама зьявіўся ў браме ў выяздным матчы супраць мікашэвіцкага «Граніту», таксама не прапусьціўшы галоў. Больш у браме першай каманды не зьяўляўся. У ліпені 2017 году аддадзены ў арэнду шацілавіцкаму «Хіміку». Спачатку амаль не гуляў, але ў сэзон 2018 году ўжо чаргаваўся ў браме зь Дзянісам Лебедзевым. У 2020 годзе быў адхілены ад футболу на два гады ў сувязі з удзелам у дамоўных матчах. Пасьля браў удзел у аматарскіх футзальных лігах.

## Статыстыка

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Профіль на сайце «Белшыны»
* Статыстыка «ПБ-Инфо»

Катэгорыя:Беларускія футбалісты
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Белшына» Бабруйск
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Хімік» Шацілавічы
Антон Сарокін

**Антон Сарокін** (нарадзіўся 21 лютага 1996 году) — беларускі футбаліст, паўабаронца клюбу «Баранавічы».

## Кар’ера
Выхаванец баранавіцкай ДЮСШ №5, дзе першым трэнэрам гульца быў Валеры Чарняк. У 2012 годзе гулец прыяднаўся да гарадзенскага «Нёмана», дзе абараняў колеры клюбу ў юнацкім і дублюючым складах.

У красавіку 2015 году першы раз выправіўся ў арэнду ў «Баранавічы», дзе згуляў увесь сэзон. Дэбютаваў у Першай лізе 26 красавіка 2015 году, калі зьявіўся на замену на 75-й хвіліне матча супраць «Смалявічаў-СТІ». Першым голам адзначыўся 22 ліпеня ў матчы супраць «Крумкачоў». Цягам сэзону быў футбалістам першай адзінаццатцы. Па вяртаньні ў «Нёман» гуляў за дублюючы склаў, але здолеў дэбютаваць у Найвышэйшай лізе ў матчы супраць «Слуцка» 26 чэрвеня 2016 году. У красавіку 2017 году прыяднаўся да «Баранавічаў» у другі раз. Аднак, гэтым разам пераважна быў гульцом ратацыі. У каманзе правёў і сэзон 2018 году. У сакавіку 2019 году перайшоў у «Смаргонь». У жніўні 2019 году вярнуўся ў «Баранавічы». Не зважаючы на тое, што баранавіцкі клюб паводле вынікаў сэзону 2018 году страціў месца ў Першай лігі, гулец застаўся ў камандзе і дапамог ёй вярнуцца назад праз год.Пазьней футбаліст працягнуў абараняць колеры клюбу як адзін з ключавых гульцоў. У сьнежні 2022 году Сарокін быў адным з тых футбалістаў, хто застаўся ў клюбе, пасьля таго, як многія гульцы зышлі зь яго.

## Статыстыка

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Профіль на сайце «Нёману»
* Статыстыка «ПБ-Инфо»

Катэгорыя:Беларускія футбалісты
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Нёман» Горадня
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Баранавічы»
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Смаргонь»
Аляксей Бялевіч

**Аляксей Бялевіч** ( 26 студзеня 1995 году) — беларускі футбаліст, паўабаронца.

## Кар’ера
Выхаванец футбольнай акадэміі сталічнага «Дынама». У менскім клюбе бараніў колеры толькі ў юнацкіх каманды. У сэзоне 2011 году прыцягваўся да матчаў дублюючага складу, за які ў 3 матчах пасьпеў вызначыцца адзіным голам. У пачатку 2013 году Бялевіч на правах арэнды прыяднаўся да «Менску», але толькі ў чэрвені далучыўся да асноўнага складу. У 18 ліпеня 2013 году згуляў свой дэбютны матч у прафэсійным футболе супраць мальтыйскай «Валеты», зьявіўшыся ў стартавым складзе. Таксама браў удзел у першым матчы супрацьстаяньня з шатляндзкім «Сэнт-Джонстанам». Цягам сэзону больш на полі не зьяўляўся і па заканчэньні тэрміну арэнды вярнуўся ў менскае «Дынама».

У канцы сакавіка 2014 году футбаліст на правах арэнднай дамовы выправіўся ў «Бярозу-2010». Дэбютаваў за клюб 19 красавіка 2014 году ў матчы супраць «Слоніму», выйшаўшы на замену на 77-й хвіліне. Першую палову сезону быў гульцом замены, аднак потым пачынаючы зь сярэдзіны верасьня 2014 году замацаваўся ў пачатковым складзе. Дэбютнымі галамі за клюб вызначыўся 25 кастрычніка 2014 году ў матчы супраць «Гарадзеі», запісаўшы на свой рахунак дубль. Скончыў сэзон футбаліст з трыма праведзенымі галамі за клюб. У 2015 годзе таксама быў у табары бярозаўскага клюбу, стаўшы адным з ключавых футбалістаў каманды. У ліпені футбаліст пакінуў клюб па заканчэньні тэрміну арэнды. У студзені 2016 году Бялевіч прыяднаўся да жодзінскага «Тарпэда-БелАЗ», але сталага месца на полі спартовец ня меў. У выніку ўжо ў лютым наступнага году разьвітаўся з камандай.

У пачатку 2017 году выступаў за мікашэвіцкі «Граніт». Першапачаткова футбаліст адразу ж стаў адным з ключавых гульцоў клюбу, аднак у чэрвені 2017 года выбыў з складу і ў наступным месцы пакінуў каманду. З жніўня 2017 году выступаў за «Баранавічы». У красавіку 2018 году падпісаў кантракт з клюбам «Чысьць». Футбаліст адразу ж даў рады ў справе замацаваньня ў асноўным складзе. Дэбютны гол за клюб правёў 12 траўня ў матчы супраць сталічнага «Энэргетыка-БДУ». У наступнай сустрэчы чэмпіянату 20 траўня адзначыўся хет-трыкам у браму «Граніта». З жніўня 2018 году выступаў за наваполацкі «Нафтан», які спаборнічаў у Першай лізе. Цягам сэзону быў гульцом замены. У 2019 годзе прыяднаўся да «Андэрдогу», дзе згуляў адзін сэзон. Першую палову 2020 году заставаўся бяз клюбу, але ўлетку далучыўся да «Астраўца».

## Статыстыка

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Статыстыка «ПБ-Инфо»

Катэгорыя:Беларускія футбалісты
Клімковічы

**Клімко́вічы** (, па-падляску: *Klimkóvičy*) — вёска ў Сямяціцкім павеце Падляскага ваяводзтва Польшчы. Знаходзіцца ў гміне Мілейчыцы. Разам з Касьцюковічамі і Ханькамі складае адміністрацыйна адну вёску.

## Насельніцтва
Жыхары вёскі ў большасьці этнічныя беларусы, якія карыстаюцца падляскім дыялектам, праваслаўныя (прыход сьб. Барбары ў Мілейшыцах). Па набліжанасьці мясцовай гаворкі да ўкраінскай мовы ў меншай часткі жыхароў украінская нацыянальная ідэнтыфікацыя. Каталіцкая частка насельніцтва (парафія Сьвятога Біскупа і Мучаніка Станіслава ў Мілейчыцах) па этнічных ідэнтыфікацыях — польская.

## Гісторыя
На пачатку 16 ст. існаваў тут вадзяны млын, якім кіраваў млынар Клімковіч. У міжваенны пэрыяд Клімковічы прыналежалі да гміны Мілейчыцы Бельскага павету Беластоцкага ваяводзтва. Паводле польскага перапісу насельніцтва 1921 г. пражывала тут 47 жыхароў (41 праваслаўных і 6 юдаістаў, усе пагалоўна запісаныя беларусамі).

## Зноскі

Катэгорыя:Сямяціцкі павет
Катэгорыя:Вёскі Падляскага ваяводзтва
Ханькі (неадназначнасьць)

Назву **Ханькі́** маюць:

## Населеныя пункты
### [[Беларусь]]
* Берасьцейская вобласьць:
** Ханькі — вёска ў Жабінкаўскім раёне

### [[Польшча]]
* Падляскае ваяводзтва:
** Ханькі — вёска ў Сямяціцкім павеце
Любейкі (Сямяціцкі павет)

**Любе́йкі** (, падляск. *Lubiéjki*) — вёска ў Польшчы, каля ракі Нурчыку. Уваходзяць у склад гміны Мілейчыцы Сямяціцкага павету Падляскага ваяводзтва.

## Назва

Любіка або Любека (Lubbiko, Liubbecha) — імя германскага паходжаньня. Адпаведнасьць літоўскіх імёнаў на -ейка (-іка) германскім імёнам з суфіксам -к- (Вілейка — Wilico, Мінейка — Minnico, Радзейка — Radecke < Radacho і г. д.) сьцьвердзіў францускі лінгвіст-германіст Раймонд Шмітляйн, які на падставе шматгадовых дасьледаваньняў прыйшоў да высноваў пра германскае паходжаньне літоўскіх уласных імёнаў.

## Гісторыя
Вёска і невялікі маёнтак Любейкі ўпершыню ўпамінаюцца ў 1676 годзе. У міжваенны пэрыяд Любейкі належалі да гміны Куты Бельскага павету Беластоцкага ваяводзтва. Паводле польскага перапісу насельніцтва 1921 году, тут жыло 79 чалавек (74 каталікоў і 5 праваслаўных, акрамя 1 беларуса ўсе жыхары былі запісаныя палякамі).

## Насельніцтва
### Дэмаграфія
* 1905 год — 40 чалавек

### Склад
Жыхары вёскі ў большасьці палякі-каталікі (парафія Маткі Боскай Балеснай у Асмоле).

## Крыніцы

Катэгорыя:Сямяціцкі павет
Катэгорыя:Вёскі Падляскага ваяводзтва
Паканева-Калёнія

**Пакане́ва-Калё́нія** (, па-падляску: *Pakaniévo-Koloníja*) — вёска ў Сямяціцкім павеце Падляскага ваяводзтва Польшчы. Знаходзіцца ў гміне Мілейчыцы.

## Насельніцтва
Жыхары вёскі палякі-каталікі  (парафія Сьвятога Біскупа і Мучаніка Станіслава ў Мілейчыцах).

## Гісторыя
У міжваенны пэрыяд Паканева-Калёнія прыналежала да гміны Мілейчыцы Бельскага павету Беластоцкага ваяводзтва. Паводле польскага перапісу насельніцтва 1921 г. пражывала тут 71 чалавек (усе палякі і каталікі). 

## Зноскі

Катэгорыя:Сямяціцкі павет
Катэгорыя:Вёскі Падляскага ваяводзтва
Антоні Мацярэвіч

**Антоні Мацярэвіч** (; нарадзіўся 3 жніўня 1948 году, Варшава) — польскі палітык, міністар нацыянальнай абароны, міністар унутраных справаў у 1991—1992 гадах, намесьнік міністра нацыянальнай абароны ва ўрадзе Яраслава Качынскага, начальнік Службы ваеннай контравыведкі, дэпутат Сэйму I, III, IV і VI тэрмінаў. Актывіст дэмакратычнай апазыцыі ў камуністычнай Польшчы ў 1968—1989 гадах, быў адным з заснавальнікаў Камітэту абароны рабочых, палітычны аглядальнік.

## Вонкавыя спасылкі

Катэгорыя:Нарадзіліся ў Варшаве
Катэгорыя:Выпускнікі Варшаўскага ўнівэрсытэту
Катэгорыя:Выкладчыкі Ягелонскага ўнівэрсытэту
Катэгорыя:Выкладчыкі Варшаўскага ўнівэрсытэту
Катэгорыя:Дэпутаты Сойму Польскай Рэспублікі
Катэгорыя:Міністры ўнутраных справаў Польшчы
Катэгорыя:Дэпутаты Эўрапарлямэнту з Польшчы
Катэгорыя:Сябры партыі «Права і справядлівасьць»
Катэгорыя:Міністры абароны Польшчы
Агароднікі (Сямятыцкі павет)

**Агаро́днікі** (, па-падляску: *Horódniki, Huródniki*) — вёска ў Сямятыцкім павеце Падляскага ваяводзтва Польшчы. Знаходзіцца ў гміне Сямятычы.

Побач зь вёскай працякае рака Буг.

## Насельніцтва
Жыхары вёскі ў большасьці этнічныя беларусы, якія карыстаюцца падляскім дыялектам, праваслаўныя (прыход сьвсьв. Пятра і Паўла ў Сямятычах). Па набліжанасьці мясцовай гаворкі да ўкраінскай мовы ў меншай часткі жыхароў украінская нацыянальная ідэнтыфікацыя. Каталіцкая частка насельніцтва (парафія Прасьвятой Тройцы ў Дарагічыне) па этнічных ідэнтыфікацыях — польская.

## Гісторыя
Вёска была заснаваная ў 15 ст., але яе землі былі заселяныя на многа раней, калі былі зьвязаныя з цэнтрамі ў Дарагічыне і Берасьці. Першапачаткова вёска існавала як пасяленьне агароднікаў у мяжах сямятыцкай маёмасьці і была зьвязаная з фальваркам у Слохах. У 1580 г. пражывала тут 12 агародніцкіх сем’яў і 6 рыбакоў. У міжваенны пэрыяд Агароднікі прыналежалі да гміны Сямятычы Бельскага павету Беластоцкага ваяводзтва. Паводле польскага перапісу насельніцтва 1921 г. пражывала тут 173 жыхароў (усе праваслаўныя беларусы). 23 чэрвеня 1941 г. вёска была спаляная немцамі.

## Крыніцы

Катэгорыя:Гміна Сямятычы
Катэгорыя:Сямяціцкі павет
Катэгорыя:Вёскі Падляскага ваяводзтва
Эдуарду Карвальлю

**Эдуарду душ Рэйш Карвальлю** (;  19 верасьня 1982 году) — былы партугальскі футбаліст, брамнік. За кар’еру прыцягваўся да матчаў у складзе нацыянальнай зборнай Партугаліі. Чэмпіён Эўропы 2016 году.

## Дасягненьні
**«Віторыя»**:
* Уладальнік Кубка партугальскай лігі: 2018

**«Дынама»**:
* Чэмпіён Харватыі: 2015, 2016
* Уладальнік Кубка Харватыі: 2015, 2016

**Партугалія**:
* Чэмпіён Эўропы: 2016

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Профіль на national-football-teams.com

Катэгорыя:Партугальскія футбалісты
Бікіні

**Бікіні** (ад маршальскага: *Pikinni*, літаральна — «паверхня какосу») — адкрыты жаночы купальны строй, які не прыкрывае цела. У бікіні жанчына паказвае голае цела. Складаецца зь бюстгальтару і вузкіх майтак, якія не хаваюць талію. Бікіні асабліва прыдатнае для нашэньня ў сьпякотнае летняе надвор’е, пашырае зону загару, падкрэсьлівае прыгажосьць жаночага цела.

Адкрытыя купальныя строі для жанчын былі вядомы ўжо ў антычны час. Мода на іх адрадзілася ў 1946 г. пасьля прэзэнтацыі ў Парыжы. Тады ж упершыню была выкарыстана назва **бікіні**. Папулярызацыя адбылася ў 1950-я гг. першапачаткова дзякуючы эўрапейскім мадэлям. Адной зь іх была Брыжыт Бардо, якая падчас Канскага фэстывалю 1953 году сфатаграфавалася ў бікіні і зрабіла адкрыты купальны строй абавязковай рэччу ў арсэнале эўрапейскіх модніц.

У наш час бікіні шырока ўжываюцца па прызначэньні, на конкурсах прыгажосьці, спартовых спаборніцтвах, на розных выступленьнях.

## Вонкавыя спасылкі

Катэгорыя:Адзеньне
Уладзіслаў Сэрчык

**Уладзіслаў Анджэй Сэрчык** (; 23 ліпеня 1935, Кракаў, Малапольскае ваяводзтва — 5 студзеня 2014, Жэшаў, Падкарпацкае ваяводзтва) — польскі гісторык, прафэсар, спэцыялізацыя — гісторыя Ўкраіны і польска-ўкраінскія дачыненьні.

## Біяграфія
Вывучаў гісторыю ў кракаўскім Ягелонскім унівэрсытэце і Люблінскім унівэрсытэце імя Марыі Складоўскай-Кюры. З 1956 па 1981 у Польскай Аб’яднанай Рабочай партыі. У 1968 выйшла яго першая навуковая праца «Каліеўшчына», ад таго часу менавіта ўкраінская гісторыя стала для навукоўцы асноўнай тэмай яго інтарэсаў, што не перашкаджала выконваць пэўныя ідэялягічныя «замовы да датаў», тычыўшыяся ленініяны ці гісторыі Вялікай Кастрычніцкай Сацыялістычнай рэвалюцыі. Працаваў таксама над тэмамі з гісторыі Расеі, у асноўным зьвязанымі з дынастыяй Раманавых. Ад 1974 дырэктар Ягелонскае бібліятэкі, прафэсар Ягелонскага ўнівэрсытэту з 1976, потым працаваў у Беластоку, Варшаўскім унівэрсытэце, нарэшце ў Вышэйшай пэдагагічнай школе ў Жэшаве. Аўтар боляй чым 300 навуковых працаў і 30 выданьняў, акадэмік Польскай акадэміі навук, адзначаны ўзнагародамі, атрымаў тытул «Заслужаны дзяяч культуры». Пахаваны ў Кракаве на Ракавіцкім цьвінтары.

Катэгорыя:Нарадзіліся ў Кракаве
Катэгорыя:Выпускнікі Ягелонскага ўнівэрсытэту
Катэгорыя:Польскія гісторыкі
Катэгорыя:Выкладчыкі польскіх ВНУ
Катэгорыя:Узнагароджаныя крыжам камандорскім ордэна Адраджэньня Польшчы
Катэгорыя:Узнагароджаныя крыжам афіцэрскім ордэна Адраджэньня Польшчы
Катэгорыя:Памерлі ў Жэшаве
Катэгорыя:Пахаваныя на Ракавіцкіх могілках у Кракаве
Ёнас Гэктар

**Ёнас Гэктар** (;  27 траўня 1990 году) — колішні нямецкі футбаліст, абаронца. Доўгі час быў капітанам клюбу «Кёльн», за які гуляў на працягу амаль усёй сваёй кар’еры. Мае на сваім рахунку матчы ў складзе нацыянальнай зборнай Нямеччыны.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* 
* 
* 

Катэгорыя:Нямецкія футбалісты
Узус

**Узус** (ад  — карыставаньне, ужываньне, звычай) — у мовазнаўстве прынятае ў пэўнай супольнасьці ўжываньне моўных сродкаў — словаў, *фразэалягізмаў* і да т. п. Узус проціпастаўляецца аказіянальнаму, часоваму ці індывідуальнаму, выкарыстаньню. Напрыклад, нэалягізм ня ёсьць узуальнай адзінкай мовы. Узус рэалізуецца ў акце маўленьня. Уласна, акт маўленьня зьдзяйсьняецца адпаведна узусу.

Панятак узусу цесна зьвязаны з паняткамі моўнае нормы і моўнае сыстэмы. Норма — пэўная абстракцыя, абагульненьне і кадыфікацыя правілаў, на аснове якіх зьдзяйсьняецца узус, то бок гэта фармалізаваны ды ўнармаваны узус. У пэўных выпадках норма і узус могуць проціпастаўляцца. Напрыклад, у выпадку, калі жывыя нормы узусу яшчэ не адлюстраваныя ў фармальных правілах нормы.

Звычайна ўзуальнае ўжываньне адзінак мовы фіксуецца слоўнікамі — тлумачальнымі, фразэалягічнымі, артаграфічнымі, артаэпічнымі і інш.

Катэгорыя:Мовазнаўства
Гудні Ёўганэсан

**Гу́дні Тарлясыюс Ё́ўганэсан** (;  26 чэрвеня 1968, Рэйк’явік, Ісьляндыя) — ісьляндзкі гісторык, дзяржаўны дзяяч. Прэзыдэнт Ісьляндыі з 2016 року.

## Жыцьцяпіс
Гудні скончыў Рэйк’явіцкую гімназію (1987), унівэрсытэт Ўорвіку (Ангельшчына) са ступеньню бакаляўра гісторыі і паліталёгіі (1991) і ўнівэрсытэт Ісьляндыі са ступеньню магістра мастацтваў па гісторыі (1997). У 1999 атрымаў званьне магістра студыяў унівэрсытэту Оксфарду, у 2003 — доктара філязофіі па гісторыі Лёнданскага ўнівэрсытэту каралевы Марыі.

Чытаў лекцыі ва ўнівэрсытэце Ісьляндыі, Біфрасцкім унівэрсытэце і ўнівэрсытэце Лёндану. Цяпер працуе старэйшым выкладчыкам гісторыі ва ўнівэрсытэце Ісьляндыі. Выдаў некалькі працаў па гісторыі Ісьляндыі, у тым ліку пра трасковыя войны, фінансавы крызіс 2008—2011 рокаў і інстытут прэзыдэнцтва. Апісаў біяграфію  і кнігу пра прэзыдэнцкі тэрмін .

25 чэрвеня 2016 року абраны новым прэзыдэнтам Ісьляндыі з 39,1% галасоў, стаўшы ва ўзросьце 48 гадоў наймаладзейшым прэзыдэнтам. Пасаду заняў 1 жніўня.

## Сям’я
Маці — настаўніца і журналістка Маргрэт Тарлясыюс, бацька — настаўнік фізкультуры і трэнэр Ёўганэс Сэмундсан (памёр у 42-гадовым узросьце ад раку). Гудні мае двух братоў — Патрэкура, колішняга гульца гандбольнай зборнай Ісьляндыі, цяпер трэнэра аўстрыйскай зборнай, і Ёўганэса, сыстэмнага аналітыка. У дзяцінстве гандболам займаўся і Гудні.

У 2004 року Гудні Ёўганэсан ажаніўся з канадкай Элайзай Рэйд, зь якой пазнаёміўся ў Вялікабрытаніі падчас навучаньня. Зь ёй маюць чатырох дзяцей, яшчэ адну дачку Гудні мае ад папярэдняга шлюбу.

## Крыніцы

## Літаратура
* Kári í jötunmóð. *Saga Íslenskrar erfðagreiningar og Kára Stefánssonar* (Reykjavík: Nýja bókafélagið, 1999).
* Völundarhús valdsins. *Stjórnarmyndanir, stjórnarslit og staða forseta Íslands í embættistíð Kristjáns Eldjárns, 1968—1980* (Reykjavík: Mál og menning, 2005).
* Óvinir ríkisins. *Ógnir og innra öryggi í kalda stríðinu á Íslandi* (Reykjavík: Mál og menning, 2006).
* Þorskastríðin þrjú. *Saga landhelgismálsins 1948—1976* (Reykjavík: Hafréttarstofnun Íslands, 2006).
* Hrunið. *Ísland á barmi gjaldþrots og upplausnar* (Reykjavík: JPV, 2009)
* Gunnar Thoroddsen. *Ævisaga*. (Reykjavík: JPV, 2010)

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйная бачына

Катэгорыя:Ісьляндзкія гісторыкі
Катэгорыя:Ісьляндзкія перакладчыкі
Катэгорыя:Перакладчыкі з ангельскай мовы
Катэгорыя:Прэзыдэнты Ісьляндыі
Катэгорыя:Перакладчыкі на ісьляндзкую мову
Катэгорыя:Выпускнікі Лёнданскага ўнівэрсытэту каралевы Марыі
Катэгорыя:Выпускнікі Оксфардзкага ўнівэрсытэту
Катэгорыя:Выпускнікі Ўорвіцкага ўнівэрсытэту
Катэгорыя:Выпускнікі Ўнівэрсытэту Ісьляндыі
Катэгорыя:Нарадзіліся ў Рэйк’явіку
Катэгорыя:Дзейныя кіраўнікі дзяржаваў
Муса Сысако

**Муса́ Сысако** (;  16 жніўня 1989 году) — францускі футбаліст, паўабаронца грэцкага клюбу «Панатынаікос» і нацыянальнай зборнай Францыі.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* 
* 
* 

Катэгорыя:Францускія футбалісты
Звычайны хмель

**Звычайны хмель** — шматгадовы від хмеля, пашыраны ва ўмераным поясе Паўночнага паўшар’я (у тым ліку ў Беларусі). Трапляецца ў вільготным лесе, хмызьняку і на беразе ракі. Павойнае, рабрыстае і полае сьцябло мае даўжыню да 10 мэтраў і адмірае на зіму. Лісьце супраціўнае, акруглае і лопасьцевае. Кветка дробная і аднаполая. Мужчынская кветка ў мяцельчатым суквецьці. Жаночая — у коласападобным. Прыквецьці жаночага суквецьця пасьля цьвіценьня разрастаюцца і ўтвараюць суплодзьдзі («шышкі»). Плод — арэшак. Суплодзьдзе («шышка») мае дае 22% смалістых рэчываў (лупулін) і выкарыстоўваецца замест дрожджаў у хлебапячэньні, як  у мэдыцыне, таксама ў піваварэньні. *Слабы* адвар хмелю выкарыстоўваецца для аднаўленьня сну пры бессані і крывятварэньня ў касе. Сьцябло мае грубае валакно і йдзе на корм жывёле. Вырошчваецца як аздабленчая, алейная, валакністая, лекавая, прыпраўная і сыравінная сельскагаспадарчая культура.

## Хмеляводзтва
Суплодзьдзе («шышка») хмеля зьмяшчае этэрны алей, горкія і дубільныя рэчывы, таму выкарыстоўваецца ў вырабе дрожджаў, касмэтыкі, лака, лекаў, піва і фарбы. Хмеляводзтва ўзьнікла ў 10 стагодзьдзі. На 2003 г. найбольшую плошчу пасеваў мелі Нямеччына (32%), ЗША (24%), Чэхія (10%), Кітай (8%), Японія, Украіна і Расея. У 1999 г. сусьветная плошча хмельнікаў перавышала 570 км², зь іх 64% у Эўропе. Вылучаюць 4 ступені гатункаў хмелю: А — найлепшы араматычны (найкаштоўнейшы), В — араматычны, С — непіваварны, D — горкі. На 2012 г. сярэдняя сусьветная ўраджайнасьць хмелю складала каля 15 цэнтнэраў з гектара.

## Беларусь

У 1970—80-я гады ў Беларускай ССР плошчы хмельнікаў былі ва ўсіх 6 абласьцях. На Беларусь прыпадала 0,3% сусьветнага вырабу хмеля, як у Канадзе, Карэі і Турэччыне. Унутранае хмеляводзтва забясьпечвала звыш 40% патрэбаў рынку Беларусі. У 1990-я гады працавала адна хмеляводчая гаспадарка, якая забясьпечвала 2% патрэбаў беларускага рынку. На 2003 г. у Беларусі вырошчвалі 5 замежных гатункаў пладаносных хмельнікаў на плошчы 50 га. Найбольшым вытворцам было беларуска-нямецкае прадпрыемства «Бізон» (вёска Замшаны, Маларыцкі раён, Берасьцейская вобласьць), заснаванае ў сакавіку 1993 году. Імпарт пераважна ажыцьцяўляўся з Чувашыі (Прыволская фэдэральная акруга, Расея), дзе засяроджвалася таварная вытворчасьць хмелю ў Расеі (звыш 2,5 тыс. тонаў за год). На 2012 г. выраб хмелю ў Беларусі вырас да 9% ад патрэбы айчыннага рынку. Сярэдняя цана кіляграма хмелю складала каля $5. Найбольшыя плошчы займаў нямецкі  «Галертаўэр Магнум», які ўлучылі ў Дзяржаўны рэгістар гатункаў Беларусі. Устаноўка на 1 га слупоў і нацягваньне між імі стужкі для вырошчваньня хмелю каштавала ў сярэднім каля $5-7 тысячаў.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі

Катэгорыя:Ружакветныя
Катэгорыя:Эўдыкоты
Катэгорыя:Сельскагаспадарчыя культуры
Катэгорыя:Флёра Эўразіі
Катэгорыя:Флёра Паўночнай Амэрыкі
Катэгорыя:Флёра Афрыкі
Катэгорыя:Харчовыя расьліны
Катэгорыя:Садовыя расьліны
Катэгорыя:Дэкаратыўныя расьліны
Эдэрзыту Антонію Машэду Лопіш

**Эдэрзы́ту Антонію Машэ́ду Лопіш** (), таксама вядомы як **Эдэр** (;  22 сьнежня 1987 году) — колішні партугальскі футбаліст, нападнік. Таксама спартовец мае на сваім рахунку матчы ў складзе нацыянальнай зборнай Партугаліі. Чэмпіён Эўропы 2016 году.

## Дасягненьні
**«Акадэміка»**:
* Уладальнік Кубка Партугаліі: 2012

**«Брага»**:
* Уладальнік Кубка партугальскай лігі: 2013

**«Лякаматыў»**:
* Чэмпіён Расеі: 2018
* Уладальнік Кубка Расеі: 2019, 2021
* Уладальнік Супэркубка Расеі: 2019

**Партугалія**:
* Чэмпіён Эўропы: 2016

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Профіль на national-football-teams.com

Катэгорыя:Партугальскія футбалісты
Свэса

**Свэса** () — мястэчка ў Сумской вобласьці Ўкраіны, на рацэ Свэсе (прытока Дзясны). Насельніцтва на 2015 год — 6755 чал.

## Геаграфічнае становішча
Пасёлак Свэса знаходзіцца на беразе аднайменнай ракі. Вышыня над узроўнем мора: 159 м. На адлегласьці 1 км разьмешчаныя вёскі Арлоўка і Шаўчэнкава. Да пасёлку прымыкае вялікі лясны масіў — урочышча Крывыя Рэчкі (бяроза, хвоя). На паўднёвым усходзе знаходзіцца заказьнік мясцовага значэньня Сіняя Крыніца.

За 20 км ад пасёлку праходзіць аўтамагістраль Кіеў — Масква. А за 12 км — аўтадарога Сярэдзіна-Буда — Бяроза.

Адлегласьць да сталіцы (Кіеў): 288 км.

## Насельніцтва

### Колькасьць

## Вонкавыя спасылкі
* Статистичний збірник «Чисельність наявного населення України на 1 січня 2015 року», — Київ, Державна служба статистики України, 2015 zip

Катэгорыя:Населеныя пункты Сумской вобласьці
Барыс Пухоўскі

**Бары́с Пухо́ўскі** ( 3 студзеня 1987 году, Маларыта, Берасьцейская вобласьць) — колішні беларускі гандбольны гульнёвы. Гулец нацыянальнай зборнай Беларусі.

## Кар’ера
### Клюбная
Пачынаў кар’еру ў менскім СКА. У 2009 годзе перабраўся ў сталічнае «Дынама», але ў пачатку 2012 году вярнуўся ў склад армейцаў і дапамог клюбу ў 2013 годзе здабыць перамогу ў эўрапейскім Кубак выкліку. У 2013—2015 гадах выступаў за вугорскі клуб «Чурго», у першай палове 2015 году зноў бараніў колеры СКА, пасьля чаго стаў гульцом украінскага «Матора». Увесну 2016 году на правах арэнды выступаў у Катары, але пазьней вярнуўся ў Запарожжа. У 2022 годзе прыяднаўся да сэрбскай «Ваяводзіны», дзе рабіўся чэмпіёнам краіны. У 2025 годзе завяршыў гульнёвую кар’еру.

### Міжнародная
Пачаў выступаць за нацыянальную зборную Беларусі з 2005 году. Выступаў на чэмпіянатах сьвету 2013, 2015, 2017 гадоў ды чэмпіянатах Эўропы 2008, 2014, 2016, 2018 гадоў.

## Вонкавыя спасылкі
* Профіль на бачыне ЭГФ
* Профіль на бачыне БФГ

Катэгорыя:Нарадзіліся ў Маларыце
Катэгорыя:Беларускія гандбалісты
Катэгорыя:Чэмпіёны і чэмпіёнкі Беларусі па гандболе
Валынская разьня

**Валынская разьня** () — масавае забойства Украінскай паўстанцкай арміяй этнічнага польскага грамадзянскага насельніцтва і, у меншых маштабах, грамадзянскіх асобаў іншых нацыянальнасьцяў, улучаючы ўкраінцаў, у сакавіку — ліпені 1943 году. Зваротныя дзеяньні польскага боку, пачатыя з канца лета 1943 году, прывялі да ахвяр сярод украінскага грамадзянскага насельніцтва. Дакладная колькасьць ахвяр невядомая, гісторыкі ацэньваюць, што загінула каля 50—60 тысячаў палякаў і ў выніку помсты каля 2—3 тысячаў украінцаў.

8 ліпеня 2016 году Сэнат Рэспублікі Польшча прыняў пастанову, у якой падзеі Валынскай разьні назваў генацыдам і заклікаў устанавіць 11 ліпеня Нацыянальным днём памяці ахвяраў генацыду. 22 ліпеня нават Сойм прызнаў падзеі Валынскай разьні генацыдам.

## Літаратура
* Вашкевіч А. «Распятыя дзеці»: як фота сямейнай трагедыі выкарысталі для распальвання варожасці // Наша гісторыя, №2, 2019, с. 54-55. ISBN 2617-2305

## Крыніцы

Катэгорыя:Гісторыя Польшчы
Катэгорыя:Генацыды
Глеб Шаўчэнка

**Глеб Шаўчэнка** ( 17 лютага 1999 году) — беларускі футбаліст, паўабаронца маскавіцкага «Тарпэда» і нацыянальнай зборнай Беларусі.

## Кар’ера
### Клюбная
Выхаванец мазырскай СДЮШАР-1, з 2015 году пачаў выступаць за дубль мясцовай «Славіі», а ў сэзоне 2016 году стаў таксама часам прыцягвацца да асноўнага складу. 3 ліпеня 2016 году дэбютаваў у Найвышэйшай лізе, выйшаўшы на замену ў другім тайме матча супраць менскага «Дынама» (0:1).

У сакавіку 2017 году падоўжыў кантракт з мазырскім клюбам. Сэзон 2017 году пачынаў, звычайна выходзячы на замену, а ўлетку замацаваўся ў стартавым складзе «Славіі». Пачатак сэзона 2018 году прапусьціў праз траўмы, у чэрвені вярнуўся на поле і неўзабаве стаў гуляць у стартавым складзе. Гулец дамапог мазырчукам атрымаць перамогу ў Першай лізе. У 2019—2020 гадах быў асноўным гульцом палешукоў у Найвышэйшай лізе, стаў часьцей выступаць на пазыцыі абаронцы.

У студзені 2021 году перайшоў да табару салігорскага «Шахцёру», дзе таксама замацаваўся ў стартавым складзе. У ліпені 2023 году стаў гульцом маскавіцкага «Тарпэда», склаў трохгадоваю ўгоду.

### Міжнародная
Увосень 2017 году ў складзе зборнай Беларусі (да 19 гадоў) браў удзел у кваліфікацыйным раўндзе чэмпіянату Эўропы. 10 лістапада 2017 году дэбютаваў у зборнай Беларусі (да 21 году), калі выйшаў на поле ў стартавым складзе ў таварыскім матчы супраць зборнай Летувы на пазыцыі апорнага паўабаронцы і быў заменены ў другім тайме. У далейшым стаў асноўным гульцом моладзевай зборнай.

2 чэрвеня 2021 году дэбютаваў у нацыянальнай зборнай Беларусі ў таварыскім матчы супраць зборнай Азэрбайджану (1:2), калі выйшаў на замену ў другім тайме.

## Дасягненьні
* Чэмпіён Беларусі: 2021
* Уладальнік Супэркубка Беларусі: 2021, 2023
* У сьпісе 22 найлепшых футбалістаў чэмпіянату Беларусі: 2021, 2022

## Статыстыка

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Статыстыка «ПБ-Инфо»
* 
* 
* 

Катэгорыя:Беларускія футбалісты
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Славія» Мазыр
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Шахцёр» Салігорск
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Тарпэда» Масква
Марган Шнэдэрлен

**Марга́н Шнэдэрле́н** (;  8 лістапада 1989 году) — колішні францускі футбаліст, паўабаронца. Былы гулец нацыянальнай зборнай Францыі. Кар’еру распачаў у клюбе «Страсбург» на радзіме, але ў хуткім часе апынуўся ў Ангельшчыне, перайшоўшы ў склад клюбу «Саўтгэмптан». Дзякуючы выдатнай гульні, атрымаў запрашэньне ў склад зборнай Францыі і клюбу «Манчэстэр Юнайтэд».

## Дасягненьні
**«Манчэстэр Юнайтэд»**:
* Уладальнік Кубка Ангельшчыны: 2016
* Уладальнік Супэркубка Ангельшчыны: 2016

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Статыстыка на soccerbase.com

Катэгорыя:Францускія футбалісты
Аляксандар Тарасеня

**Алякса́ндар Тарасе́ня** (нарадзіўся 25 верасьня 1996 году) — беларускі футбаліст, паўабаронца клюбу «Івацэвічы».

## Кар’ера
Выхаванец ляхавіцкага футболу. Першапачаткова ў веку 5 гадоў займаўся дзюдо, аднак неўзабаве маладога хлопца заўважыў трэнэр па футболе і запрасіў пагуляць у ягонай камандзе. У веку 7 гадоў Тарасеня пастанавіў зьмяніць від спорту на футбол. Першым трэнэрам быў Васіль Бут-Гусаім. У веку 10 гадоў на запрашэньне Дзьмітра Матуліса прыязджаў у Ганцавічы дзеля выступу за мясцовую ДЮСШ, але на той момант футбаліст ужо выступаў на ліцэнзаваньні за мікашэвіцкі «Граніт». За мікашэвіцкі клюб дэбютаваў 3 ліпеня 2016 году ў матчы Найвышэйшай лігі супраць бабруйскай «Белшыны». Потым яшчэ непрацяглы час бараніў колеры клюбу ў Першай лізе. У 2018 годзе атрымаў статус вольнага агента.

З 2018 году пачаў выступаць за розныя каманды, пераважна з Ганцавічаў, на ўзроўні раённых і абласных чэмпіянатаў. Таксама скончыў Беларускі дзяржаўны ўнівэрсытэт фізычнай культуры, атрымаўшы спецыяльнасьць трэнэра ў двух відах спорту — футбол і гандбол. Таксама адвучыўся яшчэ і на спартовага судзьдзю. Неаднаразова быў прызэрам з футбольнымі камандамі і клюбамі па футзале. З 2020 году таксама пачаў выступаць за клюб «Івацэвічы» ў Другой лізе.

## Статыстыка

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Статыстыка «ПБ-Инфо»

Катэгорыя:Беларускія футбалісты
Аляксей Пышынскі

**Аляксей Пышынскі** (нарадзіўся 28 красавіка 1993 году) — колішні беларускі футбаліст, паўабронца. Адзначыўся толькі адным матчам у Найвышэйшай лізе і яшчэ адной сустрэчы Кубка Беларусі ў складзе мікашэвіцкага «Граніту».

## Статыстыка

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Статыстыка «ПБ-Инфо»

Катэгорыя:Беларускія футбалісты