Джузэпэ Маскаці

**Сьвяты́ Джузэ́пэ Маска́ці** (; 25 ліпеня 1880, Бэнэвэнта — 12 красавіка 1927, Нэапаль) — італьянскі лекар, навуковец-дасьледчык і ўнівэрсытэцкі прафэсар, адметны сваёй першапраходніцкай працай у біяхіміі і вядомы сваёй пабожнасьцю. Маскаці быў кананізаваны каталіцкай царквой у 1987 року; ягоны памятны дзень адзначаецца 16 лістапада.

## Жыцьцяпіс
Джузэпэ быў сёмым зь дзевяці дзяцей у сям’і юрыста Франчэска і Розы Дэ Люкі дэй Маркезі ды Разэта. У 1884 року сям’я пераехала ў Нэапаль, дзе ён і правёў большасьць свайго жыцьця. У дзесяцігадовым узросьце ён быў канфірмаваны ў царкве; у гэты ж час ягоная сям’я пазнаёмілася з Бартолё Лёнга і пэўны час правяла ў маёнтку Кацярыны Вальпічэльлі, што стала адной з галоўных духоўных падзеяў у ягоным жыцьці.

Скончыўшы ў 1889 року пачатковую школу, Джузэпэ паступіў у ліцэй імя Віторыё Эмануэля II у Нэапалі, дзе сярод ягоных прафэсараў быў вульканоляг Джузэпэ Мэркальлі. Зацікаўленасьць у мэдыцыне зьявілася ў Маскаці ў 1892 року, калі ён стаў сьведкам хатняга догляду за братам Альбэртам, які атрымаў невылечную траўму галавы пры падзеньні з каня на вайсковай службе. Гэтае захапленьне працягнулася і пасьля сканчэньня ліцэю ў 1897; у гэтым жа годзе памёр бацька Джузэпэ. Маскаці паступіў на мэдычны факультэт Нэапалітанскага ўнівэрсытэту, які скончыў у 1903.

Атрымаўшы дактарат, Маскаці далучыўся да штату Шпіталю невылечных у Нэапалі, дзе быў адміністратарам. У гэты час ён працягваў вучобу, праводзіў навуковыя дасьледаваньні. Ужо заслужыўшы прызнаньне за сваю адданасьць абавязку, ён асабліва адзначыўся падчас вывяржэньня Вэзувію 8 красавіка 1906. Адзін са шпіталяў у ахопе адказнасьці Джузэпэ Маскаці, разьмешчаны ў Торэ дэль Грэка, знаходзіўся за некалькі кілямэтраў ад кратэру вулькана. Мноства пацыентаў былі старымі, іншыя таксама паралізаванымі. Маскаці пракантраляваў эвакуацыю будынку, вывеўшы ўсіх перад тым, як дах абрынуўся.

Калі ў 1911 у Нэапалі пачаўся выбух эпідэміі халеры, урад даручыў Маскаці праводзіць інспэкцыі стану здароўя, дасьледуючы як прычыны захворваньня, так і шляхі іх ліквідацыі. Ён выканаў гэта апэратыўна, прадставіўшы кіраўніцтву места свае прапановы, большасьць зь якіх былі прынятыя да ягонай сьмерці. У тым жа 1911 року Маскаці стаў сябрам Каралеўскай акадэміі хірургічнай мэдыцыны і атрымаў дактарат па фізыялягічнай хіміі.

У часе I сусьветнай вайны Маскаці спрабаваў запісацца ва ўзброеныя сілы, аднак яго не ўзялі, палічыўшы, што ён будзе болей патрэбны на цывільнай службе дзеля лекаваньня параненых. Ягоны шпіталь быў падпарадкаваны войску, і ён уласна наведаў блізу 3000 жаўнераў. У 1919 ён быў прызначаны дырэктарам аднае зь мясцовых школаў, дзе таксама выкладаў. У 1922 року Маскаці атрымаў *[[Габілітацыя|габілітацыю]]* па клінічнай мэдыцыне, што дало яму магчымасьць выкладаць ва ўстановах найвышэйшай адукацыі.

12 красавіка 1927 року Маскаці раптоўна сканаў. Уранку ён, як заўжды, наведаў імшу, пасьля пайшоў у шпіталь. Вярнуўшыся дадому, таксама прымаў пацыентаў да трох гадзінаў дню, пасьля чаго, стомлены, сеў адпачнуць у фатэлі, дзе і памёр.

Джузэпэ Маскаці быў пахаваны на могілках Поджарэале, але праз тры гады быў перапахаваны пры царкве Джэзу Нуова.

У сваёй практыцы Маскаці заўсёды знаходзіў месца цноце і дабрачыннасьці. Зь бедных ён ня браў аплаты, замест гэтага часам разам з рэцэптамі укладаў ім і грошы на іх набыцьцё. Яшчэ да ягонай сьмерці сьцьвярджалі, што ён зьдзяйсьняў цуды: нібыта ён мог па сымптомах любога пацыента паставіць дыягназ і прызначыць неабходнае лекаваньне, і што ён дабіваўся немагчымых вынікаў лячэньня. Паведамленьні пра падобныя выпадкі працягнуліся і па ягонай сьмерці. У рэшце рэшт 16 лістапада 1975 ён быў бэатыфікаваны, а 25 кастрычніка 1987 — кананізаваны. Неабходным для кананізацыі цудам паслужыў выпадак з маладым мэталістам, хворым на леўкемію. Маці хлапца прысьніла лекара ў белым плашчы, пасьля яна пазнала на фатаздымку Маскаці. Неўзабаве пасьля гэтага ейны сын пайшоў на рэмісію і вярнуўся на працу.

## Памяць
Дзень сьвятога Джузэпэ Маскаці адзначаюць 16 лістапада.

У Бэнэвэнце, дзе нарадзіўся Джузэпэ Маскаці, пастаўленая мармуровая статуя.

У 2007 року італьянскі тэлеканал Rai Uno прадставіў тэлефільм «Джузэпэ Маскаці. Любоў, што ацаляе» рэжысэра Джакама Кампьёцьці. Фільм заснаваны на сьведчаньнях сучасьнікаў Маскаці і апісвае ягонае жыцьцё з моманту выпуску з унівэрсытэту (1903) да сьмерці.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Мясьціны, прысьвечаныя Джузэпэ Маскаці

Катэгорыя:Італьянскія навукоўцы
Катэгорыя:Італьянскія сьвятыя
Катэгорыя:Італьянскія мэдыкі
Катэгорыя:Італьянскія выкладчыкі
Катэгорыя:Хрысьціянскія сьвятыя XX стагодзьдзя
Катэгорыя:Выпускнікі Нэапалітанскага ўнівэрсытэту імя Фэдэрыка II
Катэгорыя:Нарадзіліся ў Бэнэвэнта