open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Бярновічы

**Бярновічы** — літоўскі шляхецкі род гербу ўласнага.

Валодалі маёнткамі ў Менскім і Наваградзкім ваяводзтвах.

## Прозьвішча

Берн (Bern) — імя германскага паходжаньня. Іменная аснова берн- (бэрн-) (імёны ліцьвінаў Бернат, Бернар, Бэрнард; германскія імёны Bernat, Bernar, Bernard) паходзіць ад германскага beran 'мядзьведзь'.

Этымалягічны слоўнік старапольскіх асабовых імёнаў, выдадзены Польскай акадэміяй навук, адзначае гістарычнае бытаваньне ў Польшчы германскага імя Biern.

## Гісторыя
Выводзілі свой род з Прусіі ад 1560 году.

## Найбольш вядомыя
* Ян — заснавальнік роду, упершыню ўпамінаецца ў 1683 годзе як маёр войска Вялікага Княства Літоўскага; стольнік вендэнскі
* Юры Вільгельм — стольнік вендэнскі з 1701 году, у 1704—1707 гадох на вайсковай службе
* Міхал (24 верасьня 1734 — па 1802) — староста крэўскі (1764 год), судзьдзя земскі наваградзкі (1783 год), слуцкі падкаморы (1792 год) і павятовы маршалак (1795—1802 гады); заснаваў у сваім маёнтку Бабоўні мястэчка
* Сэрвацы Станіслаў Антон (14 траўня 1784 — каля 1835) — старшыня менскага галоўнага і памежнага судоў, старшыня галоўных судоў Менскай губэрні, слуцкі павятовы маршалак (1808—1811 гады)

## Крыніцы

## Літаратура
* 

Катэгорыя:Шляхецкія роды Вялікага Княства Літоўскага
Катэгорыя:Беларускія шляхецкія роды
Вайніловічы

**Вайніловічы** — літоўскі шляхецкі род гербу ўласнага (Сыракомля зьмененая).

Валодалі маёнткамі ў Мазырскім, Слуцкім (лінія савіцка-пузаўская, XVII ст.), Пінскім (лінія макранская, XIX ст.), Наваградзкім (лінія нянькаўская, XIX ст.) паветах.

## Прозьвішча

Вуйнла (Vuinla) — імя германскага паходжаньня. Іменная аснова -вуйн- (-войн-, -вун-) (імёны ліцьвінаў Вайнейка, Войнар, Войнат; германскія імёны Vunnecho, Wunar, Wonnat) паходзіць ад старагерманскага wunna, гоцкага wunands 'шчаснасьць, задаволенасьць', ісьляндзкага vænn 'прыемны', нямецкага gewohnt 'задаволены'.

## Гісторыя
Паводле некаторых крыніцаў, заснавальнікам роду быў Вайніла (канец XIV ст.).

## Крыніцы

## Літаратура
* 

Катэгорыя:Шляхецкія роды Вялікага Княства Літоўскага
Катэгорыя:Беларускія шляхецкія роды
Войны-Грычынавічы

**Войны-Грычынавічы**, **Грычыны-Войны** — літоўскі шляхецкі род гербу Трубы.

## Прозьвішча

Вуйна, Вуна або Вона (Uuenna, Wuono, Vunna, Wona) — імя германскага паходжаньня. Іменная аснова -вуйн- (-войн-, -вун-) (імёны ліцьвінаў Вайніла, Войнар, Войнат; германскія імёны Vuinla, Wunar, Wonnat) паходзіць ад старагерманскага wunna, гоцкага wunands 'шчаснасьць, задаволенасьць', ісьляндзкага vænn 'прыемны', нямецкага gewohnt 'задаволены'. Такім парадкам, імя Война азначае 'шчасны'.

## Гісторыя
Паходзілі ад пінскіх баяраў Грычынаў, якія ў пачатку XVI ст. валодалі маёнткамі Парэччам, Моладавам, Варацэвічамі, Моталем ды іншымі. Прозьвішча ўтварылася ад імя Войны Мацьвеевіча Грычыны (Грычыновіча). Ад пачатку былі вернікамі Канстантынопальскай праваслаўнай царквы, пазьней перайшлі да Каталіцкай Царквы.

## Крыніцы

## Літаратура
* 

Катэгорыя:Шляхецкія роды Вялікага Княства Літоўскага
Катэгорыя:Беларускія шляхецкія роды
Сем апосталаў Баўгарыі

**Сем апо́сталаў Баўга́рыі**, **Сем славянскіх апосталаў**, **Сёмачысьленікі** — сем праваслаўных і каталіцкіх сьвятых, якія стварылі царкоўнаславянскую мову і пераклалі на яе Сьвятое Пісаньне. У іх гонар у Сафіі існуе Царква Сьвятых сёмачысьленікаў, пераабсталяваная з мячэці. Усе апосталы ведалі славянскую мову, і большасьць з іх былі бізантыйскімі (паўднёвымі) славянамі.

Акрамя Кірыла і Мятоды да сьвятых залічаны іх вучні: Гаразд Охрыдзкі, Клімэнт Охрыдзкі, Навум Охрыддзкі, Сава Охрыдзкі і Ангелары Охрыдзкі.

Група аднадумцаў утварылася ў 856 годзе ў бізантыйскім манастыры Паліхрон на беразе Мармуровага мора пад гарою Малы Алімп, дзе настаяцелем быў Мятод Салунскі. У 863 годзе яны перабраліся ў Вэлеград (Вялікая Маравія), дзе выканалі пераклад Эвангельляў, Апосталаў і Псальмаў на славянскую мову. У 886 годзе, пасьля сьмерці Мятода, рэшткі групы перабраліся ў Першае Баўгарскае царства, паклаўшы пачатак Праслаўскай кніжнай школе. Апошнія сёмачысьленікі здабылі сваё апошняе прыстанак у македонскім Охрыдзе.

Памяць іх адзначаецца баўгарскай праваслаўнай царквой 27 ліпеня. Каталіцкі касьцёл згадваў іх даўней 17 ліпеня, у новым рымскім Мартыралёгу — 22 лістапада.

## Крыніцы


Катэгорыя:Баўгарскае нацыянальнае адраджэньне
Катэгорыя:Баўгарская праваслаўная царква
Войны-Ясянецкія

**Войны-Ясянецкія** — літоўскі шляхецкі род гербу Гакі.

## Прозьвішча

Вуйна, Вуна або Вона (Uuenna, Wuono, Vunna, Wona) — імя германскага паходжаньня. Іменная аснова -вуйн- (-войн-, -вун-) (імёны ліцьвінаў Вайніла, Войнар, Войнат; германскія імёны Vuinla, Wunar, Wonnat) паходзіць ад старагерманскага wunna, гоцкага wunands 'шчаснасьць, задаволенасьць', ісьляндзкага vænn 'прыемны', нямецкага gewohnt 'задаволены'. Такім парадкам, імя Война азначае 'шчасны'.

## Гісторыя
Паходжаньне роду зьвязваюць зь віцебскімі баярамі Рамейкавічамі. Сын аднаго зь іх, Война Богушавіч Рамейка, у сярэдзіне XVI стагодзьдзя служыў княгіні Астроскай і яе другому мужу Альбрэхту Ласкаму, валодаў невялікім маёнткам Ясенцам на рацэ Сэрвачы у Наваградзкім павеце. У 1567 годзе ён выстаўляў у войска аднаго вершніка. Яго нашчадкі — павятовая шляхта ў Віцебскім, Наваградзкім і Мазырскім паветах — ужывалі прозьвішча Войны-Ясянецкія (часам з даданьнем старога прозьвішча Рамейка) і карысталіся ўласным гербам, які адрозьніваўся ад гербу астатніх Рамейкавічаў дадаткам паўмесяца з зоркай уверсе гербавай выявы.

## Крыніцы

## Літаратура
* 

Катэгорыя:Шляхецкія роды Вялікага Княства Літоўскага
Катэгорыя:Беларускія шляхецкія роды
Юндзілы (род)

**Юндзілы** — літоўскі шляхецкі род гербу Лебедзь.

## Прозьвішча

Юндэль або Юнціла (Jundel, Juncila, Junzila) — імя германскага паходжаньня. Іменная аснова юнд- (юнт-) паходзіць ад гоцкага junda 'маладосьць'.

Этымалягічны слоўнік старапольскіх асабовых імёнаў, выдадзены Польскай акадэміяй навук, сьцьвярджае беларускае паходжаньне літоўскіх імёнаў Юнда (Junda) і Юндзіл (Jundził) — ад юны 'малады' з даданьнем суфікса -да, адкуль гэтыя імёны запазычалі ў летувіскую мову.

## Гісторыя
Пачынальнік роду — Рачка, які жыў на мяжы XIV—XV стагодзьдзяў, меў сына Юндзіла, ад імя якога ўтварылася прозьвішча роду.

## Найбольш вядомыя з роду
* Мікалай Юндзілавіч (? — па 1527), сын Юндзіла Рачкавіча; кухмістар вялікай княгіні Алены Іванаўны ў 1495—1505 гадох, намесьнік дубіцкі і канеўскі з 1506 году, харужы земскі (вялікі) у 1506—1511 гадох, маршалак гаспадарскі ў 1516—1527 гадох
* Мацей Янавіч, сын Яна Юндзілавіча; маршалак гаспадарскі ў 1538 годзе
* Мікалай Шымкавіч, сын Шымкі Юндзілавіча; войскі і канюшы гарадзенскі з 1539 году, намесьнік мерацкі каралевы Боны ў 1541 годзе
* Войцех Шымкавіч, сын Шымкі Юндзілавіча; дзяржаўца лепунскі і алькеніцкі з 1541 году, ушпальскі і пянянскі, цівун і гараднічы віленскі з 1542 году
* Мікалай, сын Паўла Юндзілавіча; судзьдзя земскі слонімскі ў 1555—1562 гадох, каралеўскі дваранін у 1570 годзе, паборца слонімскі ў 1567 і 1568 гадох
* Андрэй (? — да 14 лютага 1606), сын Мацея Янавіча; маршалак ваўкавыскі ў 1586 годзе, адначасна з 1586 году маршалак гаспадарскі
* Францішак (?—1818), сын Аўгустына; падкаморы гарадзенскі з 1784 году, валодаў маёнткам Бераставіцай у Гарадзенскім павеце; у 1798 атрымаў ад прускага караля для сябе і сваіх нашчадкаў графскі тытул
* Станіслаў Баніфацы (1761—1847), сын Бэнэдыкта; прыродазнаўца і батанік

## Крыніцы

## Літаратура
* 

Катэгорыя:Шляхецкія роды Вялікага Княства Літоўскага
Катэгорыя:Беларускія шляхецкія роды
Сітна (Шцьяўніцкія горы)

**Сітна** () — найвышэйшая горная вяршыня Шцьяўніцкіх гор ў сярэдняй Славаччыне.

Сітна знаходзіцца ў цэнтры Шцьяўніцкіх гор і зьяўляецца іх характэрнай дамінантай, бачнай здалёк. На вяршыні знаходзіцца высокая тэлекамунікацыйная рэлейная вежа.

Горная вяршыня складаецца з андэзыту. Яна мае форму кавалку высечанага з былога застылага патоку лавы, з даволі плоскай вяршыняй, акружанай з трох бакоў стромымі скальнымі сьценамі і даступнай толькі з паўночнага ўсходу.

## Крыніцы

Катэгорыя:Горы-тысячнікі
Катэгорыя:Горныя вяршыні Славаччыны
Арцём Станкевіч

**Арцём Станкевіч** ( 26 траўня 2005 году) — беларускі футбаліст, паўабаронца «Смаргоні».

## Кар’ера
Выхаванец футбольнай школы «Смаргоні». У студзені 2022 году далучыўся да гарадзенскага «Нёмана», а ўжо ў ліпені прыяднаўся да барысаўскага БАТЭ. У абодвух клюбах выступаў у юнацкіх камандах. На пачатку 2023 году вярнуўся да шыхтаў «Смаргоні», дзе пачаў абараняць колеры дублюючага складу. За першую каманду запачаткаваў выступы 1 кастрычніка 2023 году, калі зьявіўся на 80-й хвіліне матчу супраць «Нёмана». Цягам сэзону згуляў за галоўную каманду яшчэ адную гульню, правёўшы крыху больш за 20 хвілінаў матчу супраць «Гомлю».

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Статыстыка «ПБ-Инфо»
* 
* 

Катэгорыя:Беларускія футбалісты
Аляксей Анцілеўскі

**Аляксе́й Анціле́ўскі** (  2 лютага 2002 году) — беларускі футбаліст, паўабаронца «Гомля» і моладзевай зборнай Беларусі. Ягоны старэйшы брат Дзьмітры таксама футбаліст.

## Кар’ера
### Клюбная
Пачынаў займацца футболам у ДЮСШ менскага МТЗ-РІПА. Пазьней на юнацкім узроўні гуляў за менскае «Дынама», «Менск» і барысаўскі БАТЭ. У 2018 годзе далучыўся да берасьцейскага «Дынама», дзе пачаў выступаць за дубль і хутка замацаваўся ў камандзе. У сакавіку 2020 году на правах арэнды стаў гульцом берасьцейскага «Руха». Пачаў гуляць за дубль, у складзе асноўнай каманды звычайна заставаўся на лаўцы запасных. Дэбютаваў у Найвышэйшай лізе 12 ліпеня 2020 году ў матчы супраць «Энэргетыка»-БДУ (8:1), калі выйшаў на замену ў другім тайме.

У студзені 2021 году выправіўся на прагляд у жодзінскае «Тарпэда-БелАЗ» і неўзабаве падпісаў кантракт з клюбам. Пачаў рэгулярна зьяўляцца на полі ў складзе асноўнай каманды, у тым ліку нярэдка ў стартавым складзе. У студзені 2023 году падоўжыў кантракт з жодзінцамі, аднак шмат перадсэзоннай падрыхтоўскі прапусьціў праз траўму нагі. У сакавіку 2023 году быў аддадзены ў арэнду ў мазырскую «Славію», дзе неўзабаве замацаваўся ў пачатковым складзе. У сьнежні 2023 году па заканчэньні арэнды пакінуў мазырскі клюб. У пачатку 2024 году трэнаваўся з салігорскім «Шахцёрам», аднак салігорцам забаранілі рэгістраваць новых гульцом. У выніку ў сакавіку Анцілеўскі стаў гульцом «Гомля». Дэбютаваў у складзе гамельчукоў 31 сакавіка 2024 году ў матчы супраць гарадзенскага «Нёмана», зьявіўшыся ў стартавым складзе.

### Міжнародная
29 сакавіка 2021 году дэбютаваў у моладзевай зборнай Беларусі, калі выйшаў у стартавым складзе ў таварыскім матчы супраць зборнай Грузіі (1:4) і быў заменены ў другім тайме.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Статыстыка «ПБ-Инфо»
* 
* 

Катэгорыя:Беларускія футбалісты
Кірыл Шаўчэнка

**Кіры́л Шаўчэ́нка** ( 26 лютага 2002 году) — беларускі футбаліст, абаронца.

## Кар’ера
З 2018 году пачаў выступаць за дубль «Гомля». На наступны год пачаў прыцягвацца да асноўнай каманды. У 2020 годзе, калі «Гомель» выступаў у Першай лізе, пачаў выходзіць у складзе асноўнай каманды, згуляўшы за яе ў чатырох матчах. У 2021 годзе гуляў пераважна за дубль. 21 жніўня 2021 году дэбютаваў у Найвышэйшай лізе, выйшаўшы на замену ў канцы сустрэчы супраць менскага «Дынама» (2:0).

У 2022 годзе працягваў зьяўляцца ў асноўнай камандзе, пераважна выходзячы на замену. У красавіку 2023 году падоўжыў кантракт з «Гомлем» да сканчэньня 2024 году. Другую палову сэзону футбаліст правёў пераважна на лаўцы запасных, не вызначаючыся выніковымі дзеямі. У 2025 годзе наагул не выступаў у Найвышэйшай лізе, баронячы колеры толькі рэзэрвовай каманды ў Першай лізе. На пачатку студзеня 2026 году па заканчэньні дзеі кантракту сышоў з каманды.

## Дасягненьні
* Уладальнік Кубка Беларусі: 2022

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Статыстыка «ПБ-Инфо»
* 
* 

Катэгорыя:Беларускія футбалісты
Аніта Дарк

**Аніта Дарк** () — порнаакторка, мадэлька. Нарадзілася ў Вугоршчыне, здымаламя ў порнастужках з вуснымі, заднімі, двайным пранікненьнямі дзеяньнямі.

## Жыцьцяпіс
Нарадзілася ў Вугоршчыне 11 красавіка 1975 году. У 1994 годзе стала «Міс Будапэшт». Пачала здымацца ў парнафільмах. Пераехала ў ЗША ў 1996 годзе. Стала здымацца ў порнавырабах. З 2001 году перастала здымацца, але выступае ў начных клюбах. Паказвае стрыптыз.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Старонка ў сеціве
* Старонка на ЭВіН

Катэгорыя:Порнаакторкі
Катэгорыя:Вугорскія порнаакторкі
Катэгорыя:Парнаграфія ў Вугоршчыне
Катэгорыя:Нарадзіліся ў Будапэшце
Дзьмітры Мацяш

**Дзьмітры Мацяш** ( 3 чэрвеня 2000 году) — беларускі футбаліст, нападнік пінскай «Хвалі» (у арэндзе з койданаўскага «Арсэнала»).

## Кар’ера
### Клюбная
З 2018 году пачаў выступаць за дубль барысаўскага БАТЭ. У 2019 годзе замацаваўся ў складзе і дапамог камандзе выйграць першынство дублёраў. Таксама пачаў прыцягвацца да асноўнай каманды, але гэтак і не згуляў за яе.

У лютым 2020 году поруч з шэрагам іншых дублёраў барысаўчанаў быў аддадзены ў арэнду ў койданаўскі «Арсэнал», дзе пачаў пераважна выходзіць на замену. У кастрычніку 2020 году быў выкуплены «Арсэналам» і стаў гульцом клюбу на трывалай аснове. У лютым 2021 году падпісаў кантракт зь берасьцейскім «Рухам», аднак застаўся ў «Арсэнале» на правах арэнды. Паводле вынікаў сэзону 2021 году дапамог койданаўскаму клюбу прабіцца ў Найвышэйшую лігу. У сьнежні 2021 году па заканчэньні арэнды вярнуўся ў «Рух». У пачатку 2022 году рыхтаваўся да новага сэзону разам з «Рухам», аднак у лютым зноў быў аддадзены ў арэнду «Арсэнала». Дэбютаваў у Найвышэйшай лізе 1 траўня 2022 году ў матчы супраць берасьцейскага «Дынама» (0:0), калі выйшаў на замену ў другім тайме. У чэрвені стаў гульцом «Арсэнала» на трывалай аснове. У далейшым працягваў рэгулярна выходзіць на поле, пераважна на замену.

У сакавіку 2023 году падоўжыў пагадненьне з «Арсэналам». У сакавіку 2024 году стала вядома, што нападнік працягне выступаць за койданаўскі клюб у новым сэзоне, не зважаючы на службу ва Ўзброеных сілах краіны. У сакавіку 2025 году на правах арэнды далучыўся да пінскай «Хвалі». У камандзе Першай лігі меў выдатны сэзон, правёўшы ў 31-м матчы 16 галоў, то бок амаль кожны чацьверты гол каманды. Перад пачаткам сэзону 2026 году вярнуўся да складу «Арсэнала», але зноў выправіўся ў арэнду ў пінскі клюб.

### Міжнародная
У кастрычніку 2016 году выступаў за зборную Беларусі (да 17 гадоў) у кваліфікацыйным раўндзе чэмпіянату Эўропы. У кастрычніку 2018 году выступаў за зборную Беларусі (да 19 гадоў) у кваліфікацыйным раўндзе чэмпіянату Эўропы.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Статыстыка «ПБ-Инфо»
* 
* 

Катэгорыя:Беларускія футбалісты
Іван Санько

**Іван Санько** ( 2 сакавіка 1999 году) — беларускі футбаліст, брамнік койданаўскага «Арсэнала».

## Кар’ера
Выхаванец футбольнай акадэміі «Менску». У 2020 годзе прыяднаўся да сталічных першалігавых «Крумкачоў», склаўшы працоўную дамову тэрмінам на год. Дэбютаваў за клюб 24 траўня ў матчы супраць койданаўскага «Арсэнала», аднак цягам сэзону быў рэзэрвовым брамнікам дружыны. У сьнежні 2020 году склаў новую ўгоду на год. Аднак, гулец не згуляў аніводнай гульні, у выніку чаго па сканчэньні сэзону зышоў з клюбу. У студзені 2022 году быў на праглядзе ў магілёўскім «Дняпры», аднак з клюбам не ўзгодніўся. У наступным месяцы далучыўся да койданаўскага «Арсэнала» з Найвышэйшай лігі. Увесь сэзон гулец быў запасным брамнікам пасьля Яўгена Абрамовіча і Арцёма Сарокі. Улетку 2022 году далучыўся да «Белшыны», дзе таксама не гуляў.

У лютым 2023 году вярнуўся ў «Арсэнал», які тым часам апусьціўся ў Першую лігу. Запачаткаваў кар’еру ў новым клюбе 15 красавіка ў матчы супраць «Воршы». У траўні гулец атрымаў штраф за дамоўныя матчы за той час, калі яшчэ быў футбалістам «Белшыны». Тым часам Санько замацаваўся ў першай адзінаццатцы клюбу, зь якім здабыў перамогу ў другім дывізіёне айчыннага першынства. У лютым 2024 году працягнуў супрацу з клюбам, дэбютаваўшы ў Найвышэйшай лізе 17 сакавіка 2024 году ў матчы супраць жодзінскага «Тарпэда-БелАЗ». У 2025 годзе зноў падпісаў новы кантракт з клюбам, зноў зрабіўшы тое самае праз год.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Статыстыка «ПБ-Инфо»
* 
* 

Катэгорыя:Беларускія футбалісты
Мікалай Рабых

**Мікала́й Рабы́х** ( 11 лютага 2001 году) — беларускі футбаліст, паўабаронца «Баранавічаў» (у арэндзе з мазырскай «Славіі»).

## Кар’ера
Выхаванец мазырскай «Славіі», дзе гуляў за юнацкія каманды. У 2020 годзе выступаў за мазырскі «Мантажнік» у Кубку Беларусі. Да сэзону 2022 году пачаў рыхтавацца з асноўнай камандай «Славіі», аднак ад пачатку сэзону выступаў за дубль. Дэбютаваў у Найвышэйшай лізе 22 кастрычніка 2022 году, калі выйшаў на замену ў канцы сустрэчы з койданаўскім «Арсэналам» (1:1). У 2023 годзе працягваў зьяўляцца ў асноўнай камандзе, выходзячы на замену. У жніўні 2023 году быў аддадзены ў арэнду ў «Маладэчна». Па заканчэньні арэнды ў сьнежні 2023 году пакінуў маладэчанскі клюб і вярнуўся ў «Славію», дзе замацавацца ня здолеў. Улетку 2025 году на правах арэнды прыяднаўся да «Баранавічаў».

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Статыстыка «ПБ-Инфо»
* 
* 

Катэгорыя:Беларускія футбалісты
Аляксандар Кучынскі

**Алякса́ндар Кучы́нскі** ( 15 ліпеня 1996 году) — беларускі футбаліст, абаронца бабруйскай «Белшыны».

## Кар’ера
Выхаванец футбольнай акадэміі менскага «Дынама». У 2013 годзе пачаў абараняць колеры клюбу ў дублюючым складзе. У жніўні 2015 году на правах арэнды далучыўся да першалігай «Бярозы-2010». Цягам сэзону заставаўся на лаве запасных, згуляўшы толькі ў адзіным матчы 15 лістапада супраць «Воршы», зьявіўшыся на пляцоўцы на 87-й хвіліне. Па заканчэньні сэзону 2015 году пакінуў бярозаўскі клюб, а таксама і «Дынама».

Пасьля двух гадоў адсутнасьці ў прафэсійным футболе прыяднаўся ў 2018 годзе да «Ашмянаў»-БДУФК, правёўшы ў камандзе некалькі гадоў. У сэзоне 2020 году спаборнічаў з клюбам у Першай лізе, дзе быў адным з ключавых футбалістаў каманды. Па заканчэньні сэзону ашмянскі клюб быў расфармаваны, а гулец тым часам у красавіку 2021 году далучыўся да гомельскага «Лякаматыва». Дэбютаваў у складзе клюбу 18 красавіка ў матчы супраць «Крумкачоў», а ў наступным матчы адзначыўся голам у браму койданаўскага «Арсэналу». Кучынскі быў адным з ключавых футбалістаў каманды. У складзе «Лякаматыва» стала зьяўляўся на полі ў першай адзінаццатцы і на наступны сэзон. У сьнежні 2022 году склаў новы кантракт з клюбам, але ў студзені праходзіў прагляд у «Іслачы», аднак няўдала. У выніку абаронца застаўся ў гомельскім клюбе, дзе прыцягваў быць асноўным абаронцам каманды. У сьнежні пакінуў клюб.

У студзені 2024 году выправіўся на прагляд у мазырскую «Славію», але ў выніку прыяднаўся да наваполацкага «Нафтану». Запачаткаваў выступы ў Найвышэйшай лізе 16 сакавіка 2024 году ў 1-м туры айчыннага першынства ў гасьцявым матчы супраць гарадзенскага «Нёману», зьявіўшыся на полі ў стартавым складзе. Цягам усяго сэзону стала зьяўляўся ў першым складзе каманды. У пачатку 2025 году прыяднаўся да «Маладэчна-2018», аднак яшчэ да заканчэньня сакавіка зьмяніў гэты клюб на першалігавую «Белшыну».

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Статыстыка «ПБ-Инфо»
* 
* 

Катэгорыя:Беларускія футбалісты
Умацаваны кампутар

**Умацава́ны** або **абаро́нены кампу́тар** — кампутар, распрацаваны адмыслова для працы ў неспрыяльных умовах, такіх як магутныя вібрацыі, экстрэмальныя тэмпэратуры, вільготнасьць ці пыльнасьць. Карпусы і ўнутраныя кампанэнты такіх кампутараў здольныя процістаяць трапляньню вонкавых часьцінак вадкасьці або пылу.

Практычна ўсе ўмацаваныя кампутары пабудаваныя паводле падобнай схемы, здольнай абараніць электроніку ад магчымых праблемаў:
* Удары, вібрацыя
* Тэмпэратура, вільготнасьць
* Карозія, драпаньне
* Эканомія месца, масы, энэргіі (SWaP)
* Шумаізаляцыя
* Паніжаны ціск/вышыня
* Абарона ад вонкавага трапляньня
* Электрамагнітныя перашкоды
* Аптымізацыя хуткадзейнасьці

## Стандарты
* Спэцыфікацыя кампутарных модуляў мікракампутараў для навакольнага асяродзьдзя IEEE 1156.1-1993
* Стандартныя патрабаваньні і выпрабаваньні для камунікацыйных сеткавых прыладаў у электрычных падстанцыях IEEE 1613
* Стандарт абароны ад вонкавых трапляньняў
* Стандарт IEC 60079-11:2023 па 
* EN 62262

## See also
* Вайсковы кампутар
* Партатыўны кампутар
* Прамысловы кампутар
* IP-код

## Крыніцы

Катэгорыя:Клясы кампутараў
Руслан Мялкоўскі

**Руслан Мялкоўскі** ( 7 траўня 2006 году) — беларускі футбаліст, нападнік расейскага «Лякаматыву».

## Кар’ера
### Клюбная
Выхаванец клюбу «Менск». З жніўня 2019 году па сьнежань 2020 году выступаў за юнацкую каманду берасьцейскага «Дынама». Пасьля да жніўня 2021 году знаходзіўся ў берасьцейскім «Руху». Сэзоны 2021 і 2022 гадоў правёў у Акадэміі АБФФ.

У ліпені 2022 году падпісаў кантракт з койданаўскім «Арсэналам». 10 ліпеня 2022 году дэбютаваў у Найвышэйшай лізе, выйшаўшы на замену ў другім тайме матчу супраць магілёўскага «Дняпра» (1:0). У далейшым працягваў зьяўляцца ў асноўнай камандзе, з кастрычніка пачаў выходзіць у стартавым складзе каманды. У сакавіку 2023 году падоўжыў пагадненьне з «Арсэналам». У пачатку 2025 году Мялкоўскі склаў працоўнае пагадненьне з расейскім «Лякаматывам», але застаўся ў складзе «Арсэналу» на правах арэнды.

### Міжнародная
У кастрычніку 2021 году, а пасьля і ў кастрычніку 2022 году гуляў за зборную Беларусі (да 17 гадоў) у кваліфікацыйным раўндзе чэмпіянату Эўропы, а ў сакавіку 2023 году — у элітным раўндзе чэмпіянату Эўропы. У лістападзе 2023 году гуляў за зборную Беларусі (да 19 гадоў) у кваліфікацыйным раўндзе чэмпіянату Эўропы.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Статыстыка «ПБ-Инфо»
* 
* 

Катэгорыя:Беларускія футбалісты
Антынарманізм

**Антынарманізм** — навукова зьняпраўджаная расейская тэорыя адмаўленьня германскага (скандынаўскага) уплыву на гістарычных русінаў, паводле якой Русь («Старажытнаруская дзяржава») — гэта твор ўсходніх славянаў зь нязначнымі дадаткамі іншых народаў. Адкідае і спрабуе зьняпраўдзіць нарманскую тэорыю.

Мае пашырэньне, сярод іншага, у шырокіх масах расейцаў, калянавуковым асяродзьдзі, псэўдагістарычных структурах і ў славянскім нэапаганстве. Адзін з кірункаў антынарманізму — спробы давесьці балтыйскае паходжаньне першых рускіх князёў.

## Гісторыя
Узьнік у XVIII стагодзьдзі ў зьвязку з змаганьнем Расейскай імпэрыі за панаваньне на Балтыцы, калі вараскае (скандынаўскае) паходжаньне не задавальняла расейскіх уладаў. Іншым чыньнікам узьнікненьня антынарманізму стаў распачаты ў ХVIII стагодзьдзі працэс «вынаходзтва нацыяў» і іх гісторыі, у які ўлучаліся ўяўленьні пра «гістарычныя карані», а валадарам мінулага надавалася «правільная» нацыянальнасьць; у гэтым выпадку галоўным было давесьці «славянства» першых рускіх князёў. Апроч таго, адэпты антынарманізму імкнуліся давесьці глыбокую старажытнасьць і спрадвечную высокую цывілізаванасьць славянаў і расейцаў, якія не саступалі народам Заходняй Эўропы і мелі права на роўнае зь імі месца ў сусьветнай гісторыі і сусьветнай супольнасьці.

Уздымаўся расейскім грамадзтвам у найбольш цёмныя пэрыяды расейскай гісторыі: часы паразаў у Крымскай і Расейска-японскай войнах, сталінскага тэрору, пуцінскага рашызму.

## Глядзіце таксама
* Летувізм

## Крыніцы

Катэгорыя:Псэўдагісторыя
Катэгорыя:Варагі
Катэгорыя:Русь
Цагліна (электроніка)

**Цаглі́на** — электронная прылада (мабільная, гульнявая кансоля, маршрутызатар, кампутар і пад.), якая не функцыянуе з прычыны сапсаванага праграмнага, апаратнага забесьпячэньня ці іншага пашкоджаньня. Тэрмін спасылаецца на карыснасьць цагліны ў сучасным тэхналягічным сьвеце.

Найчасьцей да пераўтварэньня электроннай прылады ў цагліну прыводзіць спыненьне працэсу ейнага . Такія прылады дазваляюць абнаўленьне, аднак калі ў гэты час адбудзецца адключэньне сілкаваньня, умяшаньне карыстальніка ці якая-кольвек іншая праблема, існае ўшытае забесьпячэньне будзе перазапісанае толькі часткова і стане непрыдатным. Іншымі прычынамі ацагліньваньня могуць стаць абнаўленьне непрыдатным для гэтай мадэлі праграмным забесьпячэньнем; запускам ; праграмаў з памылкамі.

У залежнасьці ад здольнасьці прыладаў функцыянаваць іх можна падзяліць на два тыпы:
* «Мяккая цагліна» можа падаваць прызнакі жыцьця, аднак не загружаецца ці выдае памылку. Такія памылкі звычайна выпраўляюцца параўнальна проста падключэньнем да іншай прылады і загрузкай праграмы зь яе;
* «Цьвёрдая цагліна» не падае прызнакаў жыцьця. Такія прылады аднавіць цяжэй, бо для гэтага могуць спатрэбіцца дадатковыя прылады і праграматары нізкага ўзроўню. Пашкоджаньне ж мікрасхемаў ці працэсара патрабуе замены няспраўных дэталяў ці блёкаў.

## Крыніцы

Катэгорыя:Кампутарны жаргон
Катэгорыя:Тэхнічныя дэфэкты
Ільля Сьвірыдзенка

**Ільля́ Сьвірыдзе́нка** ( 9 кастрычніка 2002 году) — беларускі футбаліст, абаронца «Менску» і моладзевай зборнай Беларусі.

## Кар’ера
### Клюбная
Выхаванец асіпавіцкай ДЮСШ. З 2019 году пачаў выступаць за дубль салігорскага «Шахцёра», дзе хутка замацаваўся ў складзе. У 2022 годзе пачаў прыцягвацца да асноўнай каманды. Дэбютаваў у Найвышэйшай лізе 10 красавіка 2022 году, выйшаўшы на замену ў канцы матчу супраць «Іслачы» (1:1). У ліпені 2022 году быў пераведзены ў петрыкаўскі «Шахцёр». У лістападзе 2022 году вярнуўся ў асноўную каманду. У сэзоне 2023 году часьцей заставаўся на лаве запасных, але напрыканцы розыгрышу часам выходзіў у пачатковым складзе. Праз зыход у міжсэзоньні лідэраў каманды ды забарону на рэгістрацыю «Шахцёрам» новых гульцоў трывала замацаваўся ў першым складзе дружыны. Пасьля таго, як «Шахцёр» страціў месца ў Найвышэйшай лізе, у студзені 2025 году праходзіў прагляд у сталічным «Менску», а ўжо ў лютым склаў працоўную ўгоду з клюбам.

### Міжнародная
21 верасьня 2022 году дэбютаваў у моладзевай зборнай Беларусі, калі выйшаў у стартавым складзе ў таварыскім матчы супраць зборнай Расеі (1:6) і быў заменены ў другім тайме.

## Дасягненьні
* Уладальнік Супэркубка Беларусі: 2023

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Статыстыка «ПБ-Инфо»
* 
* 

Катэгорыя:Беларускія футбалісты
Вадзім Марцінкевіч

**Вадзі́м Марцінке́віч** ( 10 красавіка 2004 году) — беларускі футбаліст, паўабаронца «Гомля».

## Кар’ера
### Клюбная
Выхаванец акадэміі АБФФ. У чэрвені 2021 году ўжо па заканчэньні навучаньня ў акадэміі прыяднаўся да салігорскага «Шахцёра». У клюбе пачаў гуляў у складзе дублю. За першую каманду запачаткаваў выступы 22 чэрвеня 2022 году ў матчы Кубка Беларусі супраць «Астраўцу», зьявіўшыся на замену на 90-й хвіліне сустрэчы. На пачатку 2023 году выправіўся ў арэнды ў петракаўскі «Шахцёр», які тым часам спаборнічаў у Першай лізе. Дэбютаваў за клюб 28 траўня 2023 году ў матчы супраць «Асіпавічаў». У гэтай гульні паўабаронца ня толькі зьявіўся ў першай адзінаццатцы, ды яшчэ забіў свой першы гол у прафэсійнай кар’еры. У ліпені вярнуўся ў Салігорск, але хутка зноў далучыўся да петрыкаўскай каманды. Ужо ў канцы сэзону быў пераведзены ў галоўную каманды салігорцаў. Дэбютаваў у Найвышэйшай лізе ў заключным матчы каманды 2 сьнежня супраць барысаўскага БАТЭ. Гулец замяніў на 85-й хвіліне гульні Максіма Кавалевіча.

У міжсэзоньне «Шахцёр» пакінулі шэраг гульцоў, а на сам клюб была накладзеная забарона на рэгістрацію новых футбалістаў. У выніку Марцінкевіч на пачатку 2024 году адразу замацаваўся ў асноўным складзе каманды, выходзячы на пляцоўку ў стартавым складзе. Паводле вынікаў сэзону каманда страціла месца ў Найвышэйшай лізе, але гол Марцінкевіча ў 9-м туры ў браму менскага «Дынама» быў абраны заўзятарамі найлепшым голам «Шахцёра» ў сэзоне. У студзені 2025 году далучыўся да «Гомля».

### Міжнародная
У чэрвені 2022 году атрымаў выклік у зборную Беларусі (да 19 гадоў). Дэбютаваў у складзе зборнай у матчы супраць зборнай Узбэкістану. У верасьні 2022 года ў складзе зборнай футбаліст браў удзел у кваліфікацыйных матчах юніёрскага чэмпіянату Эўропы.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* 
* 

Катэгорыя:Беларускія футбалісты
Андрэй Дзенісюк

**Андрэ́й Дзенісю́к** ( 26 сакавіка 2005 году) — беларускі футбаліст, паўабаронца менскага «Дынама».

## Кар’ера
### Клюбная
Выхаванец футбольнай акадэміі салігорскага «Шахцёра». У сакавіку 2023 году далучыўся да петрыкаўскага «Шахцёра» згодна з арэндным пагадненьнем. Дэбютаваў у клюбе 2 красавіка ў матчы супраць койданаўскага «Арсэналу», зьявіўшыся ў пачатковым складзе. У наступым матчы, які ладзіўся 8 красавіка супраць гомельскага «Лякаматыва», адзначыўся голам. Цягам сэзону быў адным з ключавых футбалістаў каманды, зарабіўшы на свой рахунак 5 галоў і 6 асыстэнцкіх пунктаў. Клюб, аднак, выступіў няўдала, бо фінішаваў на перадапошнім месцы. Па сэзоне вярнуўся ў Салігорск, дзе пачаў рыхтавацца з асноўнай камандай да новага сэзону. Дзенісюк запачаткаваў кар’еру ў кашулі салігорскага клюбу 3 сакавіка 2024 году ў чвэрцьфінальным матчы Кубка Беларусі супраць жодзінскага «Тарпэда-БелАЗ», зьявіўшыся на пляцоўцы ў другім тайме. Дэбют у Найвышэйшай лізе прыпаў на 17 сакавіка ў матчы супраць «Віцебску». У сакавіку 2025 году ўзмоцніў шыхты сталічнага «Менску», дзе быў футбалістам асноўнага складу. У летні перапынак прыяднаўся да сталічнага «Дынама».

### Міжнародная
У лютым 2022 году футбаліст атрымаў выклік у зборную Беларусі (да 17 гадоў) дзеля ўдзелу ў Кубку Разьвіцьця. Дэбютаваў за зборную 6 лютага 2022 году ў матчы супраць зборнай Узбэкістану. Паводле вынікаў турніру футбаліст разам з дружынай здабыў бронзавыя мэдалі.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Статыстыка «ПБ-Инфо»
* 
* 

Катэгорыя:Беларускія футбалісты
Дарожная сетка

**Дарожная сетка** — транспартная сетка, якая складаецца з дарог у межах транспартнай прасторы. Транспартнай сеткай можа быць горад, рэгіён ці краіна. Акрамя дарожнай яна таксама можа ўключаць у сябе чыгуначную, водную і паветраную сеткі.

## Глядзіце таксама
* Дарога
* Транспарт

Катэгорыя:Вуліцы
Катэгорыя:Дарожная інфраструктура
Іван Зянькоў

**Іва́н Зянько́ў** ( 2 верасьня 2003 году) — беларускі футбаліст, паўабаронца берасьцейскага «Дынама».

## Кар’ера
### Клюбная
Выхаванец салігорскага футболу. У складзе «Шахцёра» пачаў абараняць клюбныя колеры юнацкіх камандаў. У 2021 годзе быў пераведзены ў дублюючы склад. У лютым 2022 году далучыўся да петрыкаўскага «Шахцёра» зь Першай лігі. Дэбютаваў у складзе каманды 9 красавіка, згуляўшы супраць наваполацкага «Нафтану». Першы гол здабыў 23 красавіка ў матчы супраць «Воршы». У гэтай жа сустрэчы адзначыўся галявой перадачы. Гулец хутка замацаваўся ў складзе клюбу ды стаў адным з ключавых футбалістаў каманды. Па сэзоне вярнуўся ў Салігорск.

25 лютага 2023 году ў складзе салігорцаў згуляў, зьявіўшыся замест Мікіты Корзуна на 91-й хвіліне, у матчы Супэркубка Беларусі супраць «Гомлю». У матчах кубка краіны выбыў з турніру ў матчах супраць жодзінскага «Тарпэда-БелАЗ». Запачаткаваў выступы ў Найвышэйшай лізе 18 сакавіка ў матчы супраць «Нафтану». На пачатку траўня за клюб не гуляў, але пасьля стала трапіў у асноўны склад каманды. Пасьля таго як «Шахцёр» страціў месца ў элітным дывізіёне паводле вынікаў сэзону 2024 году, прыяднаўся да берасьцейскага «Дынама».

### Міжнародная
У жніўні 2023 году футбаліст атрымаў выклік у моладзевую зборную Беларусі на кваліфікацыйныя матчы чэмпіянату Эўропы. Дэбютаваў за зборную 13 кастрычніка 2023 году ў матчы супраць зборнай Партугаліі.

## Дасягненьні
* Уладальнік Супэркубка Беларусі: 2023

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Статыстыка «ПБ-Инфо»
* 
* 

Катэгорыя:Беларускія футбалісты
Кірыл Янкоўскі

**Кіры́л Янко́ўскі** ( 9 жніўня 1999 году) — беларускі футбаліст, абаронца «Салігорску».

## Кар’ера
Выхаванец акадэміі салігорскага «Шахцёра». У 2017 годзе пачаў выступаць за дублюючы склад клюбу. За першую каманду дэбютаваў, зьявіўшыся ў пачатковым складзе і адгуляўшы ўсю гульню, 29 ліпеня 2018 году ў матчы Кубка Беларусі супраць «Андэрдогу». У студзені 2020 году быў выпраўлены ў наваствораны фарм-клюб каманды — петрыкаўскі «Шахцёр». Каманда ўзяла ўдзел у розыгрышы чэмпіянату Беларусі ў Другой лізе, а сам абаронца хутка замацаваўся ў асноўным складзе, здабыўшы срэбраныя мэдалі першынства. У лютым 2021 году працягнуў супрацу з клюбам, які тым часам пачаў спаборнічаў у Першай лізе. Першы матч у новым дывізіёне згуляў 6 траўня, зьявіўшыся на замену на 42-й хвіліне ў сустрэчы з «Воршай». Паводле вынікаў сэзонаў клюб атрымаў бронзавыя мэдалі чэмпіянату. У лютым 2023 году пакінуў петрыкаўскі клюб, вярнуўшыся ў салігорскі «Шахцёр». Запачаткаваў выступы ў Найвышэйшай лізе 2 красавіка 2023 году ў матчы супраць гарадзенскага «Нёмана». У чэрвені 2023 году па зыходзе шэрагу ключавых футбалістаў з каманды Янкоўскі здолеў замацавацца ў асноўным складзе дружыны. У 2024 годзе быў капітанам каманды. Па заканчэньні сэзону 2024 году, пасьля страты «Шахцёрам» месца ў элітным дывізіёне, поруч з аднаклюбнікам Андрэем Макаранкам далучыўся да складу «Іслачы». Не згуляўшы за «ваўкоў» аніводнага матчу ў найвышэйшым дывізіёне, далучыўся да складу «Віцебску». На пачатку 2026 году прыяднаўся да шыхтаў «Салігорску».

## Дасягненьні
* Уладальнік Кубка Беларусі: 2019

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Статыстыка «ПБ-Инфо»
* 
* 

Катэгорыя:Беларускія футбалісты
Уладзіслаў Кабышаў

**Уладзісла́ў Ка́бышаў** ( 28 кастрычніка 2001 году) — беларускі футбаліст, паўабаронца магілёўскага «Дняпра». Мае брата Андрэя, які таксама працуе прафэсійным футбалістам.

## Кар’ера
### Клюбная
Выхаванец магілёўскага «Дняпра». У 2019 годзе пры аб’яднаньні менскага «Промня» і «Дняпра» далучыўся да новай каманды, дзе браў удзел у юнацкіх пяршынствах. Пасьля ліквідацыі клюбу прыяднаўся да навастворанага «Дняпра», трапіўшы, між іншым, адразу ў асноўны склад. Новая каманда пачала з Другой лігі. У 2021 годзе поруч з клюбам дэбютаваў у Першай лізе, згуляўшы 17 красавіка матч супраць «Ліды». Кабышаў зьявіўся ў першай адзінаццатцы ды адзначыўся забітым голам.

У студзені 2022 году футбаліст перайшоў у склад салігорскага «Шахцёра», склаўшы доўгатэрміновую дамову. Гулец рыхтаваўся да Найвышэйшай лігі, але ў выніку быў выпраўлены ў першалігавы фарм-клюб «Шахцёр» зь Петрыкава. Дэбютаваў у складзе новага клюбу 9 траўня 2022 году ў матчы супраць «Макслайну», выйшаўшы на замену на 80-й хвіліне сустрэчы. 22 траўня зьдзейсьніў дзьве галявыя перадачы ў матчы супраць «Маладэчна-2018», а 3 ліпеня ўлучыў мяч у браму гомельскага «Лякаматыва». Праз тыдзень учыніў дубль у браму «Баранавічаў». На пачатку 2023 году вярнуўся ў салігорскі клюб, дзе спачатку гуляў у дублюючым складзе. У чэрвені быў падцягнуты да асноўнай каманды, у складзе якой дэбютаваў 9 чэрвеня ў матчы супраць «Іслачы». Гулец хутка замацаваўся ў складзе каманды. У студзені 2025 году далучыўся да складу наваполацкага «Нафтану». У стане паўночнікаў за першую палову сэзону згуляў толькі ў шасьці матчаў, пасьля чаго вярнуўся ў першалігавае магілёўскае «Дняпро».

### Міжнародная
У жніўні 2017 году атрымаў выклік у зборную Беларусі (да 17 гадоў). Дэбютаваў у складзе каманды 16 жніўня 2017 году ў матчы супраць зборнай Грузіі. У кастрычніку 2017 года разам з зборнай браў удзел у кваліфікацыйных матчаў чэмпіянату Эўропы. У сваім адзіным матчы 25 кастрычніка 2017 году супраць Казахстану вызначыўся галявой перадачай.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Статыстыка «ПБ-Инфо»
* 
* 

Катэгорыя:Беларускія футбалісты
Аляксей Гараст

**Аляксей Гараст** ( 30 сакавіка 2004 году) — беларускі футбаліст, нападнік салігорскага «Шахцёра».

## Кар’ера
Выхаванец акадэміі салігорскага «Шахцёра», а таксама акадэміі АБФФ. Пасьля выпуску ўлетку 2021 году вярнуўся ў «Шахцёр», дзе пачаў абараняць колеры клюбу ў складзе дублюючай каманды. У лютым 2023 году выправіўся ў петрыкаўскі «Шахцёра», у складзе якога запачаткаваў кар’еру 1 траўня ў матчы Першай лігі супраць «Макслайну». Цягам першай паловы сэзону быў гульцом ратацыі, а ўлетку вярнуўся ў Салігорск. Дэбютаваў у складзе салігорскага клюбу 8 верасьня ў матчы Найвышэйшай лігі супраць менскага «Энэргетыка»-БДУ, зьявіўшыся на замену на 92-й хвіліне.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Статыстыка «ПБ-Инфо»
* 
* 

Катэгорыя:Беларускія футбалісты
Аляксандар Сьвірскі

**Алякса́ндар Сьві́рскі** ( 28 лютага 1999 году) — беларускі футбаліст, брамнік «Іслачы».

## Кар’ера
### Клюбная
Выхаванец барысаўскай ДЮСШ-2, пазьней прыяднаўся да структуры БАТЭ. На пачатку 2019 году пачаў прыцягвацца да матчаў першай каманды, але на поле не выходзіў. 2 сакавіка таго ж году быў заяўлены на матч Супэркубка Беларусі, аднак застаўся на лаве рэзэрвовых. Цягам сэзону гуляў у складзе дублюючага складу каманды. Дэбютаваў у складзе БАТЭ 26 чэрвеня 2019 году ў матчы Кубка Беларусі супраць рэчыцкага «Спадарожніка».

У сакавіку 2020 году дзеля здабыцьця гульнявога досьведу выправіўся ў арэнду ў бабруйскую «Белшыну». Аднак, у новым клюбе гуляў выключна за дублюючы склад. У ліпені таго ж году прыяднаўся паводле дамовы арэнды да рэчыцкага «Спадарожніка». Пераважна быў запасным брамнікам, але 4 лістапада 2020 году ўсё ж такі дэбютаваў у Першай лізе ў матчы супраць «Крумкачоў». Паводле вынікаў сэзону каманда стала пераможцам турніру, а гулец пакінуў каманду. У красавіку 2021 году прыяднаўся да «Воршы», у складзе якой дэбютаваў 6 траўня 2021 году ў матчы супраць петрыкаўскага «Шахцёра». Першую палову сэзону заставаўся на лаве запасных, але потым здабыў месца ў стартавым складзе. Зь верасьня зноў вярнуўся да рэзэрвы.

У сакавіку 2022 году ў статусе вольнага агента далучыўся да прысталічнай «Іслачы». Спачатку быў гульцом ратацыі, запачаткаваўшы выступы за каманду толькі 22 чэрвеня 2022 году ў матчы Кубка Беларусі супраць менскіх «Крумкачоў». Цягам сэзону больш у браме першай каманды не зьяўляўся. У студзені 2023 году ўзгодніў новую дамову з клюбам тэрмінам на два гады. 1 красавіка дэбютаваў у Найвышэйшай лізе, адгуляўшы матч супраць берасьцейскага «Дынама», захаваўшы браму без прапушчаных галоў. Хутка замацаваўся ў першай адзінаццатцы, часта не прапускаючы галоў. У лютым 2024 году яшчэ раз працягнуў кантракт з клюбам на два гады. У верасьні 2024 году ўсталяваў новы рэкорд «Іслачы», згуляўшы за каманду ў 48-і матчах запар бяз пропускаў.

### Міжнародная
Напрыканцы верасьня 2015 году футбаліст разам з зборнай Беларусі (да 17 гадоў) выправіўся на кваліфікацыйныя матчы чэмпіянату Эўропы. Дэбютаваў за юнацкую зборную 5 кастрычніка 2015 года ў матчы супраць зборнай Расеі. У красавіку 2017 году гулец быў у складзе зборнай Беларусі (да 18 гадоў), зь якой 25 красавіка 2017 году згуляў матч супраць зборнай ЗША. У ліпені 2017 году брамнік атрымаў выклік у зборную Беларусі (да 19 гадоў). Дэбютаваў у складзе гэтай каманды 8 жніўня 2017 году ў таварыскім матчы супраць зборнай Ізраілю. У кастрычніку 2017 году з зборнай браў удзел у кваліфікацыйных матчах чэмпіянату Эўропы да 19 гадоў. У верасьні 2019 году футбаліст атрымаў выклік у моладзевую зборную Беларусі, аднак у ейным складзе не гуляў.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Статыстыка «ПБ-Инфо»
* 
* 

Катэгорыя:Беларускія футбалісты
Цэгла (неадназначнасьць)

**[[Цэгла]]** — будаўнічы матэрыял. Іншыя значэньні:

* Цэгла — псаваньне электроннай прылады.
Мікіта Бурак

**Мікі́та Бура́к** ( 13 траўня 2004 году) — беларускі футбаліст, паўабаронца «Слуцку» (у арэндзе зь берасьцейскага «Дынама»).

## Кар’ера
### Клюбная
Выхаванец берасьцейскага «Дынама», да якога прыяднаўся ў 2019 годзе. У 2021 годзе перайшоў у акадэмію берасьцейскага «Руха», а праз год стаў футбалістам салігорскага «Шахцёра». У сакавіку 2023 году вярнуўся ў «Дынама», зь якім узгадніў дамову тэрмінам на тры гады. Дэбютаваў у складзе клюбу 6 траўня ў матчы Найвышэйшай лігі супраць гарадзенскага «Нёмана». Гулец зьявіўся на полі на 82-й хвіліне сустрэчы. Бурак хутка замацаваўся ў складзе каманды, зьяўляючыся на пляцоўцы ў кожнай гульні чэмпіянату акрамя сустрэчы зь менскім «Дынама». 8 кастрычніка адзначыўся дэбютным голам у браму «Гомля». У другой палове ліпеня 2025 году на правах арэнды перайшоў у склад «Слуцку».

### Міжнародная
У 2023 годзе прыцягваўся да выступаў у складзе зборнай Беларусі (да 21 году), дэбютаваўшы ў складзе каманды 15 лістапада ў таварыскім матчы супраць зборнай Расеі.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Статыстыка «ПБ-Инфо»
* 
* 

Катэгорыя:Беларускія футбалісты
Вадашчур міжземнаморскі

**Вадашчур міжземнаморскі** (*Neomys milleri*) — жывёла клясы сысуноў сямейства зямлярыйкавыя (Soricidae).

## Распаўсюджваньне
Сустракаецца ў Эўропі і Азіі (Албанія, Аўстрыя, Беларусь, Бэльгія, Босьнія і Герцагавіна, Баўгарыя, Харватыя, Чэхія, Францыя, Нямеччына, Грэцыя, Вугоршчына, Іран, Італія, Ліхтэнштэйн, Малдова, Чарнагорыя, Паўночная Македонія, Польшча, Румынія, Расея, Сэрбія, Славаччына, Славенія, Іспанія, Швэйцарыя, Турэччына, Украіна), на вышынях 0–1850 м. Ён насяляе расьлінныя ўчасткі побач з павольна цякучымі або нерухомымі эўтрофнымі водамі, напрыклад, балоты, азёры, рэкі і ручаі.

## Постаць

## Лад жыцьця
Як і ў іншых відаў *Neomys*, яго дыета, верагодна, у асноўным складаецца з мяккацелых бесхрыбетных, такіх як лічынкі вусякоў, павукі і чарвякі.

## Крыніцы

* Gazzard, A. & Meinig, H. 2023. ''Neomys milleri''. The IUCN 

Катэгорыя:Сысуны Эўропы
Катэгорыя:Сысуны Азіі
Ягор Крэс

**Ягор Крэс** ( 20 лістапада 2003 году) — беларускі футбаліст, апорны паўабаронца БАТЭ.

## Кар’ера
Выхаванец футбольнай акадэміі менскага «Дынама». У 2021 годзе пачаў абараняць колеры ў юнацкім першынстве. На пачатку 2022 году стаў гульцом дублюючага складу менскага клюбу. У ліпені быў выпраўлены з арэнду ў гомельскі «Лякаматыў». Дэбютаваў у матчах Першай лігі 24 ліпеня, зьявіўшыся на 64-й хвіліне сустрэчы з «Асіпавічамі». Футбаліст адразу ж замацаваўся ў складзе каманды, але па заканчэньні арэнды пакінуў клюб. У лютым 2023 году вольным агентам далучыўся да мазырскай «Славіі». Дэбютаваў у складзе чорна-чырвоных 17 сакавіка ў матчы супраць «Менску», зьявіўшыся на пляцоўцы ў канцы сутрэчы. Гэта быў першы матч абаронцы ў матчах Найвышэйшай лігі. У далейшым быў гульцом ратацыі, але ў другой палове сэзону выбыў з асноўнага складу. У студзені 2024 году прыяднаўся да наваполацкага «Нафтану», стаўшы футбалістам асноўнага складу. У пачатку 2026 году далучыўся да барысаўскага БАТЭ.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Статыстыка «ПБ-Инфо»
* 
* 

Катэгорыя:Беларускія футбалісты
Арцём Драбатовіч

**Арцём Драбатовіч** ( 19 верасьня 2003 году) — беларускі футбаліст, абаронца наваполацкага «Нафтану».

## Кар’ера
Юнаком далучыўся да акадэміі берасьцейскага «Дынама». Улетку 2020 году пачаў выступаць у дублюючым складзе каманды. Па сканчэньні сэзону зышоў з клюбу і далучыўся да берасьцейскага «Руха». Аднак, гулец хутка быў выпраўлены ў арэнду ў першалігавы наваполацкі «Нафтан». Запачаткаваў кар’еру 17 красавіка 2021 году ў матчы супраць «Баранавічаў». Гулец адразу замацаваўся ў складзе паўночнікаў. На пачатку 2022 году пасьля таго, як «Рух» зьняўся з чэмпіянату Беларусі, гулец як вольны агент вярнуўся ў «Нафтан», склаўшы дамову да сканчэньня году. Дэбютны гол у складзе «нафтавікоў» забіў 28 траўня 2022 году ў матчы Кубка Беларусі супраць менскага «Юні». Першы гол быў улучаны ў браму «Ліды» 20 жніўня таго ж году. Паводле вынікаў сэзону поруч з камандай здабыў пуцёўку ў Найвышэйшую лігу.

У лютым 2023 году падоўжыў супрацу з клюбам, узгадніўшы ўмовы новага кантракту. Дэбютаваў у матчах Найвышэйшай лігі 18 сакавіка 2023 году, калі ў пачатковым складзе зьявіўся ў сустрэчы з салігорскага «Шахцёра». Цягам усяго сэзону быў адным з ключавых футбалістаў каманды. 13 кастрычніка 2024 году Драбатовіч згуляў свой 100-ы матч у складзе «Нафтану» ў перанесеным матчы 18-га туру супраць менскага «Дынама».

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Статыстыка «ПБ-Инфо»
* 
* 

Катэгорыя:Беларускія футбалісты
Анатоль Саньнікаў

**Анато́ль Са́ньнікаў** ( 14 лютага 2004 году) — беларускі футбаліст, абаронца наваполацкага «Нафтану» (у арэндзе з БАТЭ).

## Кар’ера
Выхаванец футбольнай акадэміі барысаўскага БАТЭ. Напачатку 2021 году пачаў выступаць у складзе дублюючага складу. У сакавіку 2023 году на правах арэнды пачаў супрацу з наваполацкім «Нафтанам», дзе таксама абараняў колеры клюбу толькі ў складзе дублюючай каманды. Шанец атрымаў улетку, зьявіўшыся на полі 7 ліпеня ў матчы супраць гарадзенскага «Нёмана». 4 лістапада забіў дэбютны гол у кар’еры, пацэліўшы мяч у браму «Слуцку». Па заканчэньні сэзону вярнуўся да БАТЭ, дзе з студзеня рыхтаваўся да пачатку новага сэзону. У лютым наваполацкі і барысаўскі клюбы ўзгоднілі новае арэнднае пагадненьні, у выніку гулец вярнуўся да паўночнікаў. Праз год гулец зноў накіраваўся ў Наваполацак, дзеля здабыцьця гульнёвай практыкі.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Статыстыка «ПБ-Инфо»
* 
* 

Катэгорыя:Беларускія футбалісты
Кралёва Голя

**Кралёва Голя** (, , ) — горная вяршыня ў Славаччыне. Пасьля татрскага Крываня друга па папулярнасьці гара ў славакаў, што згадваецца ў розных легендах і творах.

Гара знаходзіцца ў цэнтральнай частцы краіны сярод горнага масіву Нізкія Татры. Найвышэйшая кропка ва ўсходняй частцы Нізкіх Татр.

Вышыня над ўзроўнем мора  — 1946 м.

У 1960 годзе на вяршыні ўсталявалі тэлевізійны рэтрансьлятар вышынёю 131 мэтар. Вышыня і значная магутнасьць перадатчыка азначаюць, што сыгнал, які перадаецца адсюль, прымаецца на 1/4 тэрыторыі Славаччыны, а таксама ў паўднёвай Польшчы. Таксама там знаходзіцца станцыя службы горных ратаўнікоў. Да станцыі вядзе вузкая дарога даўжынёй 11,5 км сэрпантынам ад вёскі Шумяц у даліне Грон — асфальтавая ў верхняй частцы, над лесам, і жвіровая ў ніжняй частцы. Пры перападзе вышынь 1162 м яе сярэдні ўхіл складае 10,6%, але на некаторых участках ухіл перавышае 12%. Дарога зачыненая для грамадзкага руху, акрамя роварнага. Вяршыня пазначана бэтонным трыянгуляцыйным слупам, разьмешчаным на захадзе ад вежы-перадатчыка.

## Крыніцы

## Літаратура
* Barański Mirosław J.: *Królewski szczyt Kráľova hoľa*, w: «Gazeta Górska» R. XXVI, nr 1 (101), zima 2018, s. 20-24;
* Lacika, Niżne Tatry, «Dajama», Bratislava, 2001, 
* Linhart Kamil a kolektív: *Nízke Tatry — východná časť. Turistický sprievodca ČSSR* č. 11, wyd. Šport, slovenské telovýchovné vydavateľstvo, Bratislava 1982.
* *Nízke Tatry. Kráľova hoľa*. Turistická mapa 1:50&nbsp;000. Edícia turistických máp č. 123, wyd. VKÚ Harmanec 2002. .

Катэгорыя:Горы-тысячнікі
Катэгорыя:Горныя вяршыні Славаччыны
Канстытуцыйны суд Славаччыны

**Канстытуцыйны суд Славаччыны** () — ворган канстытуцыйнага кантролю Славацкай Рэспублікі. Разьмешчаны ў Кошыцах.

## Гісторыя
Упершыню Канстытуцыйны суд быў створаны яшчэ ў першай Чэхаславацкай Рэспубліцы і існаваў у пэрыяд з 1921 году па 1931 год (ліквідаваны па палітычных абставінах). Канстытуцыйным законам Аб Чэхаславацкай фэдэрацыі Канстытуцыйны суд дэ-юрэ быў адноўлены ў 1968 годзе, але на самой справе наогул не быў сфармаваны і ніколі не функцыянаваў. Толькі ў 1991 годзе быў заснаваны Канстытуцыйны суд ЧСФР, які складаўся з шасьці судзьдзяў з Чэхіі і шасьці сухзьдзяў са Славакіі. З 1993 года існуе самастойны Канстытуцыйны суд Славацкай Рэспублікі.

## Задачы
Асноўныя палажэньне аб дзейнасьці Канстытуцыйнага суду і яго судзьдзяў рэгулююцца Канстытуцыяй (Разьдзел 7).

Асноўнай задачай суда зьяўляецца праверка законаў і іншых прававых актаў, у тым ліку нормаў міжнародных дамоваў на адпаведнасьць Канстытуцыі Славаччыны. Ён таксама разьвязвае спрэчкі паміж органамі дзяржаўнага кіраваньня, за выключэньнем, калі закон паказвае, што гэтыя спрэчкі вырашаюцца іншым дзяржаўным органам; ажыцьцяўляе кантроль за правядзеньнем выбараў і рэфэрэндумаў, а таксама за дзейнасьцю палітычных партый. Канстытуцыйны суд зьяўляецца адзіным судом, які можа ўдзельнічаць у працэдуры імпічмэнту прэзыдэнта Славаччыны.

Суд распачынае судовае паседжаньне на аснове прапановы:

* не менш за 1/5 (гэта значыць 30) дэпутатаў Парлямэнту,
* Прэзыдэнта Славаччыны,
* Ураду Славаччыны,
* суду,
* Генэральнага пракурора.

## Судзьдзі
Першапачаткова суд складаўся з дзесяці судзьдзяў, прызначаных на сем гадоў прэзыдэнтам, які выбіраў іх з удвая большай колькасьці кандыдатаў па прадстаўленьні Парлямэнту. Пасьля таго, як у Канстытуцыю ў 2001 годзе былі ўнесены папраўкі, Канстытуцыйны суд стаў складацца з трынаццаці судзьдзяў, прызначаных прэзыдэнтам на дванаццаць гадоў таксама з удвая большай колькасьці кандыдатур, прапанаваных парлямэнтам. Кандыдаты на пасаду судзьдзяў павінны быць не маладзейшыя за 40 гадоў, валодаць вышэйшай юрыдычнай адукацыяй і мець практыку па спэцыяльнасьці на працягу 15 гадоў. Судзьдзі карыстаюцца імунітэтам нароўні з чальцамі Парлямэнту.

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйная старонка Канстытуцыйнага суду

Катэгорыя:Канстытуцыйныя суды
Катэгорыя:Права Славаччыны
Катэгорыя:Органы дзяржаўнай улады Славаччыны