open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Фэрмы Шэбаа

**Фэ́рмы Шэбаа** (, **',  ''Havot Sheba‘a'') альбо **гара Доў*' () — паласа зямлі на [[Лібанска–сырыйская граніца|лібанска-сырыйскай граніцы]] даўжынёй 11 км і шырынёй 2,5 км. Назва паласы паходзіць ад фэрмаў, якія абслугоўвалі жыхары лібанскага места [[Шэбаа]].

[[Лібан]] і [[Сырыя]] лічаць фэрмы лібанскай тэрыторыяй, а [[Ізраіль]] — сырыйскай. За часам [[Францускі мандат у Сырыі і Лібане|Францускага мандату]] ўлады не пасьпелі дэмаркаваць граніцу між Лібанам і Сырыяй, але ў 1920—1930-х роках жыхары паласы плацілі падаткі лібанскаму ўраду. Ад пачатку 1950-х да ізраільскай акупацыі [[Галанскія вышыні|Галанскіх вышыняў]] у [[Шасьцідзённая вайна|Шасьцідзённай вайне]] *de facto'' тэрыторыяй кіравала Сырыя. У 1978 року Ізраіль акупаваў Паўднёвы Лібан. У 1981 Ізраіль акупаваў Галанскія вышыні, а разам зь імі і фэрмы Шэбаа. З тае пары яны знаходзяцца пад ізраільскім кантролем. Акупацыю прызналі толькі Злучаныя Штаты Амэрыкі.

У 2000 року ў адпаведнасьці з  Ізраіль вывеў свае войскі зь Лібану. Тым ня меней, Хэзбала лічыць фэрмы лібанскай тэрыторыяй і з тае пары ладзіць тэрарыстычныя акты супраць жыдоўскіх жаўнераў.

## Крыніцы

Катэгорыя:Геаграфія Лібану
Катэгорыя:Геаграфія Сырыі
Катэгорыя:Галанскія вышыні
Катэгорыя:Канфлікт Ізраілю з Хэзбалой
Катэгорыя:Тэрытарыяльныя спрэчкі Лібану
ЮНІФІЛ

**Часо́выя сі́лы ААН у Ліба́не** (, , ), скарочана **ЮНІФІЛ** (, , ) — міратворчая місія ААН, створаная 19 сакавіка 1978 рэзалюцыямі Рады Бясьпекі ААН №№425 і 426 з мэтай раззбраеньня Хэзбалы, падтрымкі апэрацый лібанскага войска супраць паўстанцаў і кантрабанды зброі і кантролю выхаду ізраільскіх войскаў зь Лібану.

З часу дзеяньня мандату адбыліся напад Ізраілю ў 1982 року і вывад ізраільскіх войскаў у 2000 року. Пасьля вайны 2006 году Рада бясьпекі ААН пашырыла ЮНІФІЛ і надала яму новыя задачы, сярод якіх і дапамога перамешчаным асобам.

Штороку Рада бясьпекі працягвае мандат ЮНІФІЛ.  рок ён складаецца з 10 000 міратворцаў з 46 краінаў, якія дапамагаюць лібанскаму войску ахоўваць поўдзень краіны ад «староньніх вайскоўцаў, напрыклад баевікоў Хэзбалы».

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйная бачына

Катэгорыя:Ізраільска-лібанскі канфлікт
Lebanon
425
Катэгорыя:XX стагодзьдзе ў Лібане
Катэгорыя:XXI стагодзьдзе ў Лібане
Катэгорыя:Вайсковыя фармаваньні, створаныя ў 1978 годзе
Катэгорыя:ААН і Лібан
Антылібан

**Антыліба́нскія го́ры** () — горны хрыбет на мяжы між Лібанам і Сырыяй працягласьцю  150 км. Большая частка хрыбту ляжыць на сырыйскім баку.

## Этымалёгія
Прынятая на Захадзе назва *Антылібан* паходзіць з грэцкага і лацінскага , бо гэтая гара ляжыць насупраць (*anti-*) і раўналежна гары Лібан ().

## Геалёгія
Антылібанскі хрыбет мае даўжыню прыкладна 150 км. На поўдні сутыкаецца з Галянскімі вышынямі. Найвышэйшыя пункты — гара Хермон (Джабаль аль-Шэйх) вышынёй 2814 м і Та’ла’т Муса вышынёй 2669 м.

Антылібанскія горы антыклінальныя. Пераважаюць вапняковыя і крэйдавыя пароды зь юрскіх часоў.

## Геаграфія
На поўначы Антылібанскі горны хрыбет даходзіць амаль да шыраты сырыйскага Хомсу, на поўдні — гарой Хермон на мяжы з Галянскімі вышынямі. На захадзе Антылібану пралягаюць даліны, што аддзяляюць яго ад Лібану: Бэкаа з поўначы і даліна ракі Хасбані з поўдню. На ўсходзе, у Сырыі, пачынаецца Ўсходняе плято.

## Крыніцы

Катэгорыя:Горныя сыстэмы Лібану
Катэгорыя:Горныя сыстэмы Сырыі
Катэгорыя:Лібанска-сырыйская граніца
Mein Land

«**Mein Land**» (, )&nbsp;— дваццаць чацьвёрты самотнік нямецкага NDH-гурта Rammstein. Ён быў выдадзены як першы самотнік са складанкі гурта *[[Made in Germany 1995—2011]]* 11 лістапада 2011 году ў Аўстрыі, Нямеччыне й Швайцарыі; ва ўсім сьвеце&nbsp;— 14 лістапада.

## Апісаньне

Паводле гітарыста Рыхарда Круспэ, першы накід тэксту песьні зьявіўся пасьля таго, як сьпявак Тыль Ліндэман займаўся сэрфінгам на амэрыканскім пляжы, і празь неўстаноўленыя прычыны, трапіў у непрыемнасьці зь мясцовымі «лідарамі». Паўль Ляндэрс пракамэнтаваў песьню наступным чынам:

### Гісторыя рэлізу

## Відэакліп
Відэакліп для песьні «Mein Land» быў зьняты 23 траўня 2011 году Юнасам Окерлюндам на ўзьбярэжжы Лос-Анджэлесу, Каліфорнія. Гэта ўжо чацьвёрты кліп, зьняты гэтым рэжысэрам. Прэмʼера кліпу адбылася 11 лістапада на афіцыйным сайце гурта, працягласьць кліпу&nbsp;— 4 хвіліны 24 сэкунды.

У пачатку кліп прадстаўлены як фільм 1960—1970-х гадоў, зь нязграбнымі спэцэфэктамі. Дзеяньне кліпу адбываецца нібыта ў 1964 годзе, гурт удзельнічае пляжнай вечарынцы, у стылістыцы таго часу.

У канцы кліпу паказваецца ўжо 2011 год: той жа самы пляж, аднак паказаная сучасная пляжная вечарынка й канцэрт Rammstein зь іхнымі сучаснымі спэцэфэктамі (іскры, агнямёты й выбухі). Удзельнікі гурта размаляваныя корпспэйнтам.

19 лістапада 2011 году гурт выпусьціў вэрсію кліпу «за сцэнай» працягласьцю 30 хвілінаў.

### Водгукі
Крысьціна Хофман з *[[Die Welt]]* піша, што «новае відэа  даволі выразна палітычна чытаецца як крытыка культурнай гегемоніі ЗША. На фоне сьветлага й сонечнага Rammstein стварае цяжкае, суровае й змрочнае, менавіта нямецкае».

### Узнагароды
2 студзеня Rammstein былі абвешчаныя пераможцамі прэміі «Відэа году 2011» ад *Loudwire* Music Awards за кліп на «Mein Land». Іншымі намінантамі былі «Walk» ад Foo Fighters, «Locust» ад Machine Head, «Curl of the Burl» ад Mastodon і «Public Enemy No.&nbsp;1» ад Megadeth.

## Сьпіс кампазыцыяў
Аўтарамі тэкстаў песьняў і музыкі зьяўляюцца Rammstein.

## Чарты

## Заўвагі
### Асноўныя

### Камэнтары

## Крыніцы

Катэгорыя:Самотнікі 2011 году
Катэгорыя:Самотнікі Rammstein
Майсей Іткін

**Майсе́й Эмануі́лавіч І́ткін** (25 лютага 1902, Калышкі Віцебскага павету Віцебскай губэрні Расейскай імпэрыі — 21 жніўня 1978, Казань, Расейская СФСР, СССР) — беларускі савецкі навуковец у галіне машынабудаваньня, доктар тэхнічных навук (1968), прафэсар (1968).

## Жыцьцяпіс
У 1929 року — інструктар вытворчага навучаньня, выкладчык курсу па тэхналёгіі мэталаў Харкаўскага тэхналягічнага інстытуту. З 1930 — асыстэнт Харкаўскага мэханіка-машынабудаўнічага інстытуту.

З 1941 року працаваў дацэнтам, выкладчыкам; загадчыкам катэдры такарных станкоў і інструмэнтаў (1941—1976), дэканам маторабудаўнічага факультэту (1945—1946) Казанскага авіяцыйнага інстытуту.

## Бібліяграфія
* Атлас кинематических схем металлорежущих станков (Казань, 1953)
* Исследование скорости резания при чистовой обработке сталей для паровозных и вагонных осей
* Изыскание оптимальных условий применения кругов из эльбора для шлифования нержавеющих сталей (Кіеў, 1974)

## Крыніцы
Патроньнік

**Патро́ньнік**&nbsp;— вучастак канала рулі, у якім разьмяшчаецца унітарны патрон (знарад) агнястрэльнай зброі.

## Крыніцы

Катэгорыя:Пальная зброя
Сухапутныя войскі Ўкраіны

**[[Сухапутныя войскі Ўкраіны|Сухапу́тныя во́йскі Ўзбро́еных Сіл Украі́ны]] войскі** (УСУ) — найбольш шматлікі самастойны від Узброеных Сіл Украіны, асноўны носьбіт іх баявой моцы, прызначаны для вядзеньня баявых дзеяньняў пераважна на сушы.

## Крыніцы
Падзеньне Кабулу (2021)

**Падзе́ньне Кабу́лу** — захоп сталіцы Аўганістану 15 жніўня 2021 року сіламі Талібану ў выніку наступу, распачатага ў траўні таго ж року. Захоп сталіцы стаў апошняй перамогай Талібану, якая скончыла доўгатрывалую вайну. Кіраўніцтва Ісламскай рэспублікі на чале з прэзыдэнтам Ашрафам Гані было скінутае, і Талібан усталяваў рэжым ісламскага эмірату.

Асноўнай прычынай захопу Талібанам улады ў Аўганістане лічыцца падпісаная 29 лютага 2020 року дамова з ЗША, пасьля якой Злучаныя Штаты спынілі авіяўдары па паўстанцах і падтрымку аўганскага войска. Яшчэ да сканчэньня поўнага вываду войскаў ЗША Талібан пачаў шырокамаштабны наступ і завалодаў большасьцю аўганскіх правінцыяў.

Пасьля захопу Кабулу ЗША і партнэры па кааліцыі здолелі эвакуяваць больш за 123 тысячы чалавек праз Кабульскі аэрапорт, які захоўваўся пад кантролем НАТО. Сярод выратаваных былі прадстаўнікі замежных амбасадаў, вайскоўцы, грамадзяне іншых дзяржаваў, аўганцы, што супрацоўнічалі з хаўрусьнікамі, журналісты і праваабаронцы. 26 жніўня тэрарыст-сьмяротнік падарваў сябе ў аэрапорце, забіўшы 169 аўганскіх уцекачоў і 13 вайскоўцаў ЗША. Пасьля апошняга рэйсу з аэрапорту 30 жніўня ў Аўганістане засталіся яшчэ колькі тысячаў грамадзянаў і рэзыдэнтаў ЗША.

## Крыніцы

2021
Катэгорыя:2021 год у Кабуле
Катэгорыя:Бітвы Талібану
Катэгорыя:Бітвы вайны ў Аўганістане (2001—2021)
Катэгорыя:Дзяржаўныя перавароты 2021 году
Катэгорыя:Прэзыдэнцтва Джо Байдэна
Катэгорыя:Бітвы 2021 году
The Eagles

**The Eagles** () — рок-гурт ЗША, створаны ў 1971 годзе ў Лос-Анджэлесе. 

## Дыскаграфія
* *[[Eagles (альбом)|Eagles]]* (1972)
* *[[Desperado (альбом)|Desperado]]* (1973)
* *[[On the Border]]* (1974)
* *[[One of These Nights]]* (1975)
* *[[Hotel California]]* (1976)
* *[[The Long Run]]* (1979)
* *[[Long Road Out of Eden]]* (2007)

## Крыніцы

Катэгорыя:Музычныя гурты ЗША
Катэгорыя:Музычныя гурты з Лос-Анджэлесу
Імока Канэльяна

**Імо́ка** () — італьянскі жаночы валейбольны клюб зь места Канэльяна, якое месьціцца на Поўначы Італіі.

## Гісторыя

Клюб быў заснаваны 15 сакавіка 2012 году, праз два месяцы пасьля банкруцтва клюб «Спэс», то бок іншай валейбольнай каманды з Канэльяна. У красавіку 2012 году ён набыў ліцэнзію Сэрыі A1 у клюбу «Парма», што каманда атрымала права на ўдзел адразу ў найвышэйшай італьянскай лізе. Клюб упершыню здабыў перамогу ў італьянскім першынстве ў сэзоне 2015—2016 гадоў. Ужо празь некалькі месяцаў дружына стала ўладальніцай Супэркубка Італіі. 5 сакавіка 2017 году «Імока» ўпершыню здабыла Кубак Італіі, атрымаўшы перамогу ў фінале над клюбам «Нордмэканіка» з Модэны зь лікам 3:0. У сьнежні 2019 году клюб выйграў клюбны чэмпіянат сьвету сярод жанчынаў.

У 2020 годзе канэльянкі яшчэ раз здабылі Кубак Італіі. Праз пандэмію каранавіруса Сэрыя А1 і Ліга чэмпіёнаў ЭКВ былі заўчасна адмененыя. «Імока» была аб’яўленая пераможцам рэгулярнага сэзону айчыннай лігі, але тытул чэмпіёнак краіны ў гэты сэзон не атрымаў аніхто. У Лізе чэмпіёнаў «Імока» і турэцкі «Вакыфбанк» дакрочылі да паўфіналу, здабываўшы перамогі ўва ўсіх матчах турніру, але на гэтым розыгрыш быў скончаны.

У сэзонах 2021—2022 і 2022—2023 гадоў каманда працягнула дамінаваньне ў італьянскім жаночым валейболе, здабыўшы перамогі ўва ўсіх нацыянальныя турнірах, як чэмпіянаце, гэтак у Кубку і Супэркубку краіны. Вынікі сэзону 2023—2024 году апынуліся такімі ж трыюмфальнымі, як і трыма гадамі раней. Каманда зноў выйграла ўсе 4 афіцыйныя турніры — чэмпіянат, Кубак і Супэркубак Італіі і Лігу чэмпіёнаў ЭКВ, пры гэтым у галоўным клюбным турніры Эўропе каманда ўнікнула паразаў у 11 згуляных матчах.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт

Катэгорыя:Італьянскія жаночыя валейбольныя клюбы
НХЛ 2024—2025 гадоў

**НХЛ у сэзоне 2024—2025 гадоў** — 108-ы (107-ы гульнявы) сэзон Нацыянальнай хакейнай лігі, які распачаўся 4 кастрычніка 2024 году, а  скончыўся на пачатку 17 чэрвеня 2025 году. У матчы адкрыцьці згулялі «Бафала Сэйбрз» і «Нью-Джэрзі Дэвілз» у Празе, у рамках Глябальнай сэрыі НХЛ. Перадсэзонны драфт адбыўся 28—29 чэрвеня 2024 году ў Парадайзе. Першым нумарам на драфце быў абраны канадзкі хакеіст Маклін Сэлебрыні клюбам «Сан-Хасэ Шаркс». 13 красавіка 2024 году стала вядома, што з дазволу НХЛ «Арызона Каётыз» пераедзе з новага сэзону ў іншы штат. Як далей стала вядома, клюб пачаў называццца «Юта». Згодна з вынікамі плэй-оф «Флорыда Пантэрз» абаранілі свой тытул уладальнікаў Кубка Стэнлі.

## Рэгулярны сэзон
### Табліца

### Заходняя канфэрэнцыя
#### Ціхаакіянскі дывізіён

:Абноўленая пасьля гульняў 17 красавіка 2025 году
#### Цэнтральны дывізіён

:Абноўленая пасьля гульняў 17 красавіка 2025 году
### Усходняя канфэрэнцыя
#### Атлянтычны дывізіён

:Абноўленая пасьля гульняў 17 красавіка 2025 году
#### Сталічны дывізіён

### Статыстыка
#### Найлепшыя бамбардзіры
У гэты сьпіс уключаны толькі дзесяць найлепшых гульцоў, якія набралі найбольшую колькасьць пунктаў цягам рэгулярнага сэзону.

*М = Матчы; Г = Галы; A = Асыстэнцкія перадачы; П = Пункты; +/− = [[плюс-мінус (хакей)|Плюс/мінус]]*

#### Найлепшыя брамнікі
У гэты сьпіс уключаны толькі дзесяць найлепшых брамнікаў, паводле іхняга адсотку надзейнасьці, здабытага цягам рэгулярнага сэзону. Пры гэтым, каб трапіць у сьпіс брамнікі мусілі згуляць ня меней за 40% ад усіх матчаў сваёй каманды.

*М = Матчы; ЧнЛ = Час на лёдзе (хвіліны:сэкунды); ПШ = Прапушчаныя шайбы; АК = Адбітыя кідкі; Н% = Адсотак надзейнасьці*

## Плэй-оф

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Падзеі сэзону 2024—2025 на сайце nhl.com 

2024—2025
СТБ (украінскі тэлеканал)

**СТБ**&nbsp;— украінскі тэлеканал. Пачаў вяшчаньне ў 1997 годзе.

## Гісторыя
Заснавальнікамі тэлеканала зьяўляюцца ЗАТ «Міжнародны мэдыя цэнтар» і карпарацыя «Інтэрньюз Нэтварк» (ЗША).

З 1997 году СТБ кантраляваўся Ўладзімерам Сіўковічам, якому ўласна й належыць ідэя стварэньня каналу на базе інфраструктуры, створанай «Інтэрньюз-Украіна», каманды, якая зь верасьня 1996 году на частотах «УТ-2» стварала навіны пад назвай «Вокны» і дадатковых магчымасьцяў кампаніі «ПроТБ». Бягучы мэнэджмэнт узначаліў Мікалай Княжыцкі.

## Пакрыцьцё
Этэрнае аналагавае й лічбавае DVB-T2&nbsp;— больш 95 тэрыторыі Ўкраіны, кабэльнае, спадарожнікавае.

## Рэйтынг
Па выніках 2004 году доля СТБ склала 3,71 (Па піпламэтрычнай панелі GfK Ukraine, аўдыторыя людзі 18+, горада 50 тыс. +), ужо ў 2005 годзе дасягнула 5,2, у 2006&nbsp;— 6,05, 2007&nbsp;— 6,7, у 2008&nbsp;— 7,75, 2009&nbsp;— 8,27, у 2010&nbsp;— 9,82, 2011&nbsp;— 9,9, (3-е месца сярод тэлеканалаў, якія трансьлююцца ва Ўкраіне). Да 2011 году СТБ быў адзіным сярод украінскіх тэлеканалаў, які ўвесь час з году ў год падвышаў долю тэлепраглядаў.

У 2012 годзе доля каналу трохі зьнілізася&nbsp;— да 9,8, у 2013 дасягнула 10,6, у 2014 скарацілася да 8,71.

## Этэр

### Праграмы
#### Інфармацыйныя, сацыяльныя і пазнавальныя праграмы
* Вокны-Навіны
* У пошуках ісьціны
* Дакумэнтальны дэтэктыў
* Паралельны сьвет
* Містычныя гісторыі
* Дэтэктар хлусьні
* Адзін за ўсіх
* Масфільм. Невядомая вэрсія

#### Забаўляльныя праграмы
* Украіна мае талент
* Танцуюць усе!
* Бітва экстрасенсаў
* Сьледзтва вядуць экстрасэнсы
* Зорнае жыцьцё
* Неверагодная праўда пра зоркі
* Мая праўда
* ВусаЛапаХвост
* Фэрмэр шукае жонку
* Караоке на майдане
* Х фактар
* МайстарШэф
* Кулінарная дынастыя
* Куб
* Халасьцяк
* Хата на тату
* Усё будзе добра&nbsp;— тэлечасопіс для жанчын

#### Рэаліці-шоў
* Халасьцяк
* Узважаныя й шчасьлівыя
* Цяжарная ў 16 і яго пост-шоў
* Дочкі-маці
* Правілы жыцьця
* Вясельныя бітвы
* Ратуйце нашу сямʼю
* Дарагая, мы забіваем дзяцей

## Паходжаньне й мова кантэнту
Зьяўляецца адным зь нямногіх украінскіх каналаў, які выкарыстоўвае асобныя правілы харкаўскага правапісу ў некаторых тэлеперадачах, тым самым падвяргаючы сябе як станоўчым, так і крытычным камэнтарам з боку грамадзтва.

У той жа час, паводле зьвестак маніторынгу актывістаў кампаніі «Байкот расейскага кіно», які яны правялі 27 верасьня 2014 году, на тэлеканале СТБ доля расейскамоўнага кантэнту складала каля 54.

Катэгорыя:Украінскія тэлеканалы
Шталяг (мастацкі твор)

**Шталяг** (, а паходзіць ад Асноўны лягер ) — назва мастацкіх твораў, кнігаў, дзе пісалі пра насільства жанчына над мужчынамі. Падзеі адбываліся ў канцлягеры. У Ізраілі іх выдавалі ў 1960-ыя гады. Пад час суду над Адольфам Эйхманам ў Ізраілі паднялі пытаньне пра творы Шталяг. Іх пачалі шукаць і караць творцаў. Кнігі мелі сваіх чытальнікаў. Зьмест кнігаў быў непрыстойны, быў садызм. Паказ ілжывых падзей у нямецкіх канцлягерах было не да спадобы ў Ізраілі. Яшчэ была сьвежая памяць пра сьмерці габрэяў ад немцаў.

## Крыніцы

Катэгорыя:Парнаграфія ў Ізраілі
Катэгорыя:Парнаграфія
Катэгорыя:Ізраільская літаратура
Катэгорыя:Літаратурныя жанры
Катэгорыя:БДСМ
Катэгорыя:Кнігі пра Другую сусьветную вайну
Хэсус Франка

**Хэсус Франка**, або **Джэз** () — гішпанскі рэжысэр, які вядомы сваімі непрыстойнымі стужкамі. Вядомы сваім скорымі здымкамі кіно. Зьняў больш 180 стужак. Нарадзіўся 12 траўня 1930 году ў Мадрыдзе. Памёр 2 красавіка 2013 году ў месьце Маляга.. Усё жыцьцё жыў у Гішпаніі.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Хэсус Франка на БЗФІ

Катэгорыя:Парнаграфія ў Гішпаніі
Катэгорыя:Нарадзіліся ў Мадрыдзе
Катэгорыя:Гішпанскія акторы
Катэгорыя:Гішпанскія кінарэжысэры
Катэгорыя:Кінарэжысэры жахаў
Юта Мамат

**«Ю́та Ма́мат»** () — прафэсійны хакейны клюб, які гуляе ў Нацыянальнай хакейнай лізе. Клюб месьціцца ў горадзе Солт-Лэйк-Сіці, штат Юта, ЗША. Каманда далучылася да лігі з сэзону 2024—2025 гадоў, замяніўшы «Арызону Каётыз». Свае хатнія матчы ладзіць на арэне Дэльта-Сэнтар, якую падзяляе з клюбам НБА «Ютай Джаз». Каманда гуляла свой першы сэзон з часовай назвай і колерамі, але новая сымболіка была распрацаваная да пачатку наступнага сэзону. Па выніках галасаваньня заўзятараў была абраная назва «Юта Мамат», якая стала афіцыйнай 7 траўня 2025 году.

## Гісторыя
Да зьяўленьня клюбу НХЛ места Солт-Лэйк-Сіці мела абмежаваную хакейную гісторыю. Першай камандай, якая пачала базавацца ў горадзе, была «Солт-Лэйк Голдэн Іглз», якая 25 сэзонаў спаборнічала ў Заходняй хакейнай лізе, Цэнтральнай хакейнай лізе і Міжнароднай хакейнай лізе (МХЛ) з 1969 па 1994 гады. Свае хатнія матчы гэты клюб ладзіў у Солт-Пэласе ажно першыя 22 гады, пасьля чаго апошнія свае тры сэзоны гулялі ў арэне Дэльта-Сэнтар.

Пасьля ўсяго аднаго сэзону па-за хакеем, Солт-Лэйк-Сіці атрымаў яшчэ адну франшызу МХЛ у 1995 годзе, калі дзейны чэмпіён Кубка Тэрнэра «Дэнвэр Грызьліз», заменены нядаўна перанесенай камандай «Каларада Эвэланш» з НХЛ, пераехаў на Дэльта-Сэнтар. Каманда зьмяніла сваю назву на «Юта Грызьліз». Дружына правяла ў Солт-Лэйк-Сіці два сэзоны, падчас аднаго зь якіх каманда яшчэ раз здабыла перамогу ў Кубку Тэрнэра ў 1996 годзеэ. Чацьвертую фінальную гульню за кубак, якая ладзілася на мясцовай арэне, наведала  чалавек, што на той момант стала самай вялікай наведвальнасьцю ў гісторыі ніжэйшых лігаў. Пасьля вялікіх камандаў у горадзе не было, толькі некалькі перадсэзонных гульняў «Лос-Анджэлес Кінгс» у рамках сэрыі «Замарожаная лютасьць» ладзілася на арэне.

Спачатку Солт-Лэйк-Сіці зважаўся за новы горад дзеля франшызы яшчэ ў чэрвені 2023 году, калі зьявіліся чуткі аб патэнцыйным пераезьдзе «Арызоны Каётыз» пасьля правалу рэфэрэндуму на будаўніцтва Нью-Тэмп-Арэны. Праз шэсьць месяцаў, ужо ў студзені 2024 году, Раян Сьміт, уладальнік клюбу НБА «Юта Джаз» і суўладальнік мясцовага футбольнага клюбу «Рэал», зьвярнуўся ў НХЛ з просьбай пачаць працэс пашырэньня на Солт-Лэйк-Сіці. Было выяўлена, што дыскусіі аб гэтым пашырэньні вядуцца з пачатку 2022 году, а Сэнат штату Юта зрабіў пэўныя заканадаўчыя пастановы ў лютым 2024 году, каб падтрымаць будаўніцтва новай арэны ў цэнтры гораду, прыдатную для хакея.

## Склад
 году

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйная старонка

Катэгорыя:Клюбы НХЛ
Катэгорыя:Юта
Крывароскі раён

**Крывароскі раён** () — раён у Днепрапятроўскай вобласьці Ўкраіны, утвораны ў 2020 годзе. Адміністрацыйны цэнтар — м. Крывы Рог.

## Гісторыя
Раён утвораны 17 ліпеня 2020 году ў адпаведнасьці з пастановай Вярхоўнай Рады Ўкраіны ад 17 ліпеня 2020 году № 807-ІX «Аб утварэньні й ліквідацыі раёнаў» за кошт былых Крывароскага, Сафіеўскага, Шырокаўскага й Апосталаўскага раёнаў, ліквідаваныя той жа пастановай у ходзе правядзеньня адміністрацыйна-тэрытарыяльнай рэформы.

### Маскальска-ўкраінская вайна

20 ліпеня 2022 году рашысты з танка абстралялі камбайны на ўборцы хлеба каля вёскі Кошава.

## Грамады раёна
У склад раёна ўвайшлі наступныя тэрытарыяльныя абшчыны:

* мескія:
** Апосталаўская
** Крывароская
** Зеленадольская

* пасялковыя:
** Сафіеўская
** Шырокаўская

* вёскавыя:
** Вакулёўская
** Глеювацкая
** Грэчанаподаўская
** Грушаўская
** Дзяўладзіўская
** Карпіўская
** Лазувацкая
** Ніватрудаўская
** Новалатаўская
** Навапольска

## Крыніцы

Катэгорыя:Раёны Днепрапятроўскай вобласьці
Каменскі раён (Днепрапятроўская вобласьць)

**Камянскі раён**&nbsp;— раён у Днепрапятроўскай вобласьці Украіны . Адміністрацыйны цэнтар&nbsp;— места Каменскае . Каменскі райрада https://www.facebook.com/kamrrada https://web.archive.org/web/20241004205007/https://kamrada.dp.gov.ua/

Плошча тэрыторыі&nbsp;— 4818,2 км², насельніцтва&nbsp;— 434 898 чалавек (2020 г.). 

## Геаграфія
Раён разьмешчаны ў паўночна-заходняй частцы вобласьці. на захадзе мяжуе з Александрыйскім раёнам, на поўначы з Палтаўскім раёнам, на ўсходзе з Дняпроўскім раёнам, на поўдні з Крывароскім раёнам.

Рэкі: Дняпро, Сухая Сура, Балка Васкабойнікава, Балка Жабячая, Балка Арловая.

## Гісторыя
Створаны 19 ліпеня 2020 году ў рамках адміністрацыйнай рэформы ў адпаведнасьці з пастановай Вярхоўнай Рады Ўкраіны ад 17 ліпеня 2020 году № 807-ІX «Аб утварэньні й ліквідацыі раёнаў».

## Грамады раёна
У склад раёна ўваходзілі:

* Мескія:
** Вярхоўцаўская
** Вальнагорская
** Верхнедняпроўская
** Жаўтаводзкая
** Каменская
** Пяціхацкая
* Пасялковыя:
** Бажэдараўская
** Вішнёўская
** Крынічанская
** Лыхаўская
* Вясковыя:
** Затышнянская
** Саксаганскай

## Перадгісторыя зямель раёна
Да 2020 году тэрыторыя раёна ўваходзіла ў склад Верхнедняпроўскага, Крынічанскага, Пяціхацкага раёнаў і Вальнагорскага, Жаўтаводзкага, Камянскага гарадзкіх саветаў Днепрапятроўскай вобласьці.

## Вядомыя людзі

* Ерафееў Макар Уладзіміравіч (†) — старшы лейтэнант. Герой Украіны, пасьмяротна (2024).

## Заўвагі

Катэгорыя:Раёны Днепрапятроўскай вобласьці
Бурлеск

**Бурле́ск** (, , ад  — «жарт») — кшталт камічнай паэзіі, які сфармаваўся ў эпоху Адраджэньня. Камічны эфэкт бурлеска будуецца на стылістычнай неадпаведнасьці тэксту й тэмы: узвышаныя клясычныя сюжэты пераказваюцца прастамоўнымі выразамі і напаўняюцца штодзённымі побытавымі дэталямі (травесьція), альбо, наадварот, нейкая малазначная падзея апісваецца мовай эпічнай паэзіі (іраікамічная паэма).

Правобразам бурлескавай паэзіі была антычная «Батрахаміямахія» («Вайна жаб і мышэй»). У эпоху Адраджэньня бурлеск зьявіўся найперш у Італіі, дзе з жанрам зьвязаныя імёны Франчэска Бэрні, Алесандра Тасоні і Франчэска Брачаліні.

Найбольш значным падвідам бурлескных паэзіяў зьяўляецца пераказ Энэіды Вэргіліюса. Ён пачаўся напрыканцы XVII стагодзьдзя ў Францыі пісьменьнікам П. Скаронам («Вэргіліюс навыварат»).

У беларускай літаратуры да бурлескаў адносяцца Энэіда навыварат і Тарас на Парнасе.

## Глядзіце таксама
* Энэіда навыварат

## Літаратура
* *[[Вячаслаў Пятровіч Рагойша|Рагойша В. П.]]* Бурле́ска // Літаратуразнаўчы слоўнік: Тэрміны і паняцьці. — Менск, 2009. — С. 31.

Катэгорыя:Літаратурныя жанры
Дніпроўскі раён

**Дніпроўскі раён** (; Дніпроўшчына) — раён у складзе Днепрапятроўскай вобласьці Ўкраіны, утвораны ў 2020 годзе. Адміністрацыйны цэнтар — места Дніпро.

## Гісторыя
Раён быў створаны ў адпаведнасьці з пастановай Вярхоўнай Рады Ўкраіны № 807-ІX ад 17 ліпеня 2020 г.

## Грамады раёна

Раней тэрыторыя раёна ўваходзіла ў склад Дніпроўскага (1928-2020 гг.), Царычанскага, Сінельнікаўскага (часткова), Петрыкоўскага, Саланянскага, Магдалінаўскага раёнаў, якія былі ліквідаваныя той жа пастановай  .

## Заўвагі

## Спасылка

Катэгорыя:Раёны Днепрапятроўскай вобласьці
Паўлаградзкі раён

**Паўлаградзкі раён** *(Паўлаградская вобласць)*&nbsp;— раён у Днепрапятроўскай вобласьці Ўкраіны, утвораны ў 2020 годзе. Адміністрацыйны цэнтар&nbsp;— места Паўлаград.

## Гісторыя
Раён быў створаны ў адпаведнасьці з пастановай Вярхоўнай Рады Ўкраіны № 807-ІX ад 17 ліпеня 2020 г.

10 красавіка 2024 году Камітэт Вярхоўнай Рады Ўкраіны па пытаньнях арганізацыі дзяржаўнай улады, мясцовага самакіраваньня, рэгіянальнага разьвіцьця й горадабудаўніцтва падтрымаў перайменаваньне раёна ў Мацьвіеўскі, у сувязі з плянаваным перайменаваньнем Паўлаграда ў Мацьвееў. Канчатковае перайменаваньне адбудзецца толькі пасьля пасьпяховага галасаваньня ў Вярхоўнай Радзе.

## Грамады раёна
Яна ўключала:

* Мескі:
** Паўлаградзкая
** Цярноўская
* Вясковыя:
** Багданаўскай
** Вербкоўская
** Мезырыцкая
** Троіцкая
* Сельскія:
** Юр'еўская

Раней тэрыторыя раёна ўваходзіла ў склад Паўлаградзкай (1923-2020) і Юр'еўскай раёнаў, якія былі ліквідаваныя той жа пастановай.

## Перадгісторыя зямель раёна

## Заўвагі
Катэгорыя:Раёны Днепрапятроўскай вобласьці
Самараўскі раён

**Самараўскі раён** (; да 2024 г&nbsp;— **Новамаскоўскі**; )&nbsp;— раён у Днепрапятроўскай вобласьці Ўкраіны. Утвораны ў 2020 годзе. Адміністрацыйны цэнтар&nbsp;— места Самар.

## Гісторыя
Новамаскоўскі раён створаны пастановай Вярхоўнай Рады Украіны №&nbsp;807-IX ад 17 ліпеня 2020 г.

10 красавіка 2024 году Камітэт Вярхоўнай Рады Ўкраіны па пытаньнях арганізацыі дзяржаўнай улады, мясцовага самакіраваньня, рэгіянальнага разьвіцьця й горадабудаўніцтва падтрымаў перайменаваньне раёна ў Самараўскі, у сувязі з прапановай перайменаваць раённы цэнтар у Самар. 19 верасьня 2024 году Вярхоўная Рада падтрымала перайменаваньне Новамаскоўскага раёну ў Самараўскі. Перайменаваньне набыла сілу 26 верасьня.

## Грамады раёна
Ён уключаў:

* Мескі:
** Перашчэпінская
** Самараўская
* Сельскі:
** Лычкоўская
** Пішчанская
** Чарнеччынская
* Жылы:
** Чаркаская
** Губыніская
** Магдалінаўская

Раней тэрыторыя раёна ўваходзіла ў склад Новамаскоўскага (1923—2020), Магдалінаўскага, Юр’еўскага раёнаў, якія былі ліквідаваныя той жа пастановай.

## Галерэя

Стела_на_межі_Новомосковського_району.jpg|alt=Стела на межі Новомосковського району|Стэла на мяжы Самараўскага раёна


## Крыніцы

Катэгорыя:Раёны Днепрапятроўскай вобласьці
Усе стварэньні, вялікія і малыя (2020)

***Усе стварэньні, вялікія і малыя*** () — брытанскі тэлесэрыял паводле сэрыі кніг Альфа Ўайта, які апавядае жыцьцяпіс ёркшырскага вэтэрынара ў Паўночнай Ангельшчыне 1930-х рокаў.

Першы сэзон з шасьці сэрыяў і спэцыяльнага каляднага выпуску быў зьняты да 50-годзьдзя выданьня першай кнігі сэрыі і выйшаў на брытанскія экраны 1 верасьня 2020 року. Да гэтай пары выйшлі 5 сэзонаў.

## Сюжэт
Сэрыял апавядае пра тройку вэтэрынараў, якія працуюць у  у канцы 1930-х. Эксцэнтрычны Зыгфрыд Фарнан наймае Джэймза Герыёта на вэтэрынарную практыку. Акрамя іх, у доме жыве Зыгфрыдаў брат Трыстан і аканомка місіс Гол.

## Акторскі склад

### Другарадныя акторы

 (1-ы сэзон)
 (з 2-га сэзону)

## Ацэнкі
Першую сэрыю паглядзелі 3,3 млн гледачоў у Вялікабрытаніі, а сэрыял стаў найбольш прагляданым на 5-м канале за ўвесь час.

Metacritic ацаніў сэрыял у 83 балы з 100. На агрэгатары Rotten Tomatoes ён мае рэйтынг 97%.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* 
* 

Катэгорыя:Тэлесэрыялы 2020 году
Катэгорыя:Брытанскія драматычныя тэлесэрыялы
Катэгорыя:Тэлесэрыялы паводле раманаў
Катэгорыя:Тэлесэрыялы пра жывёлаў
Катэгорыя:Тэлесэрыялы пра Ангельшчыну
Катэгорыя:Тэлеперадачы на ангельскай мове
Маці Божая Ружанцовая

**Найсвьяцейшая Панна Марыя Ружанцовая** — тытул Маці Божай, які выкарыстоўваюць каталікі для абазначэньня Марыі. У адрозненьне ад іншых марыйных тытулаў і заклікаў, гэты тытул зьвязаны не з пэўнай выявай, статуяй, санктуарыём ці касьцёлам, але з малітвай і ружанцовай пабожнасьцю.

## Сьвята

Сьвята Маці Божай Ружанцовай адзначаецца 7 кастрычніка. Дата сьвяткаваньня зьвязаная з перамогаю хрысьціянскага флёту ў бітве з туркамі пры Лепанта ў 1571 годзе, якую прыпісваюць асабліваму заступніцтву Найсьвяцейшай Панны Марыі. 7 кастрычніка 1571 годзе аб’яднаныя флёты Гішпаніі, Вэнэцыі і Папскай дзяржавы пад кіраўніцтвам дона Хуана Аўстрыйскага ушчэнт разьбілі турэцкі флёт. Дзякуючы гэтай перамозе пры Лепанта ўдалося спыніць турэцкую экспансію на Міжземным моры.

Як паведамляюць старадаўнія кронікі, перамогу ў бітве пры Лепанта дапамагла здабыць нечаканая зьмена ветру, што палічылі цудоўным умяшальніцтвам Марыі ў выніку малітвы на ружанцы.

У гэты дзень па вуліцах Рыму на чале з Папам Піюсам V прайшла працэсія, удзельнікі якой разам маліліся на ружанцы. У працэсіі з пашанаю несьлі абраз Маці Божай Сьнежнай з рымскай базылікі сьвятой Марыі Вялікай, які мае тытул *Salus Populi Romani* — «Збаўленьне рымскага народу».

З таго часу цудадзейная ікона Маці Божай Сьнежнай непарыўна зьвязана з ружанцовай малітвай і часам называецца абразам Маці Божай Пераможнай. Сьвята пад такой назвай устанавіў Папа Піюс V, але праз год ягоны наступнік Грыгорый ХІІІ замяніў яго на сьвята ў гонар Маці Божай Ружанцовай. У 1716 годзе Папа Клімэнт ХІ распаўсюдзіў сьвяткаваньне на ўвесь Касьцёл. Папа Леў ХІІІ у 1883 годзе дадаў у Лярэтанскую літанію заклік «Каралева Ружанца сьвятога, маліся за нас», а праз два гады заклікаў маліцца Ружанец на працягу ўсяго кастрычніка.

Сёньня касьцёл заахвочвае вернікаў на працягу ўсяго кастрычніка маліцца Ружанец.

## Асноўныя месцы культу
У сьвеце ёсьць шмат месцаў, якія называюць санктуарыем Найсьвяцейшай Панны Марыі Ружанцовай. Большасьць з іх зьяўляюцца цэнтрамі, зьвязанымі з ордэнам дамініканаў, у якіх малітва на ружанцы мае асаблівае значэньне, і, паводле легенды, заснавальнік дамініканцаў — Дамінік Гусман — нібыта атрымаў ружанец ад Маці Божай пры аб’яўленьні. У наш час культ ружанцовай малітвы зьвязаны з культам і аб’яўленьнямі Найсьвяцейшай Панны Марыі з Лурду і Маці Божай Фатымскай. Адным з пасланьняў, якія прагучалі падчас аб’яўленьняў, была просьба пастаянна маліцца на ружанцы.

## Беларускія касьцёлы з абразамі Маці Божай Ружанцовай
* Касьцёл Узвышэньня Сьвятога Крыжа ў Лідзе
* Касьцёл Унебаўзяцьця Найсьвяцейшай Панны Марыі ў Мёрах
* Касьцёл Сьвятога Яна Хрысьціцеля ў Мсьцібаве
* Касьцёл Маці Божай Ружанцовай у Солах
* Касьцёл Маці Божай Ружанцовай у Радуні

## Крыніцы

Катэгорыя:Хрысьціянскія сьвяты
Катэгорыя:Іканаграфія Дзевы Марыі
Катэгорыя:Тытулы Дзевы Марыі
Катэгорыя:Багародзічныя сьвяты
Катэгорыя:Падзеі 7 кастрычніка
Сінельнікаўскі раён

**Сінельнікаўскі раён** () — раён у Днепрапятроўскай вобласьці Ўкраіны, утвораны 17 ліпеня 2020 году. Адміністрацыйны цэнтар — места Сінельнікава.

## Гісторыя
Раён утвораны пастановай Вярхоўнай Рады Ўкраіны № 807-ІX ад 17 ліпеня 2020 г.

10 красавіка 2024 году Камітэт Вярхоўнай Рады Ўкраіны па пытаньнях арганізацыі дзяржаўнай улады, мясцовага самакіраваньня, рэгіянальнага разьвіцьця й горадабудаўніцтва падтрымаў перайменаваньне раёна ў Раднапольскі, у сувязі з магчымым перайменаваньнем горада ў Раднапольле. Канчатковае перайменаваньне адбудзецца толькі пасьля пасьпяховага галасаваньня ў Вярхоўнай Радзе.

## Грамады раёна
Яна ўключала:

* Мескія:
** Сінельнікаўская
** Шахтарская
* Сельскія:
** Брагінаўская
** Вялікаміхайлаўская
** Дубавікоўская
** Зайцаўская
** Маламіхайлаўская
** Мікалаеўская
** Новапаўлаўская
** Раіўская
** Славянская
** Украінская
* Пасялковыя:
** Васількоўская
** Іларыёнаўская
** Межаўская
** Петрапаўлаўская
** Пакроўская
** Раздорская
** Слаўгарадская

## Перадгісторыя зямель раёна
Раней тэрыторыя раёна ўваходзіла ў склад: Сінельнікаўскага (1923—2020), Петрапаўлаўскага, Васількоўскага, Пакроўскага, Межаўскага раёнаў, якія былі ліквідаваныя той жа пастановай.

## Крыніцы

Катэгорыя:Раёны Днепрапятроўскай вобласьці
Там павінен быць борцік

***Там павінен быць борцік*** () — дацкая парнаграфічная стужка, якая была зьнятая ў 1975 годзе. Стужка — камэдыя, мае жорсткую парнаграфію.

## Зьмест

Малады мужчына страціў жонку, бо яна кінула яго і ад’ехала да маці. Малады муж прадае лямпы. Ён пачынае мяняць каханак кожны дзень.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* ''Там павінен быць борцік'' на БЗФІ
* ''Там павінен быць борцік'' на Дацкай кінабазе
* Беля Бія тэатральная інсцэноўка стужкі

Катэгорыя:Фільмы дацкай мовай
Катэгорыя:Дацкія фільмы 1975 году
Катэгорыя:Парнаграфічныя фільмы Даніі
Спортынг Лісабон (гандбольны клюб)

«**Спортынг**» () — партугальскі гандбольны клюб зь Лісабону. Шматразовы чэмпіён краіны, дзякуючы чаму зважаецца адным з самых тытуляваных клюбаў краіны.

## Гісторыя
Гандбольная сэкцыя клюбу «Спортынг» была створаная ў 1932 годзе. Аднак, у той час гандбол гуляўся ў адзінаццаць чалавек. Першы гандбольны матч з сучаснымі правіламі гандболу быў згуляны ў Партугаліі з удзел «Спортынгу» ў 1949 году. Афіцыйна каманда ўпершыню ўзяла ўдзел у розыгрышы 1950—1951 гадоў.

«Спортынг» дамінаваў у партугальскім гандболе асабліва ў 1960-х і 1970-х гадах. Найбольш пасьпяховым лічыцца час з 1966 па 1973 гады, падчас іх было здабыта сем нацыянальных чэмпіянатаў з васьмі магчымых. Пры гэтым каманда пяць разоў запар станавілася чэмпіёнам краіны ў гэты час. У 1995 годзе заўзятары «Спортынга» былі вымушаныя выбраць спосабы ўтрыманьня ў клюбе шэрагу сэкцыяў празь фінансавыя праблемы, абраўшы гандбол і футзал, што прывяло да закрыцьця баскетбольнай, хакейнай і валейбольнай сэкцыяў, якія, аднак, з часам вярнуліся. Першым міжнародным тытулам каманды стаў Кубак выкліку, які «Спортынг» здабыў у сэзоне 2009—2010 гадоў.

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйная бачына

Катэгорыя:Партугальскія гандбольныя клюбы
Катэгорыя:Спорт у Лісабоне
Катэгорыя:Зьявіліся ў 1932 годзе
Васіль Дубейка

**Васі́ль Міха́йлавіч Дубе́йка** ( 21 кастрычніка 1961) — беларускі пэдагог і краязнавец.

## Жыцьцяпіс
Нарадзіўся ў вёсцы Семігосьцічы Столінскага раёна Берасьцейская вобласьці. У 1987 годзе завочна скончыў Беларускі дзяржаўны ўнівэрсытэт. З 1985 году жыве і працуе ў Баранавіцкім раёне. Настаўнічаў у Вялікасваротаўскай школе, Навамыскім ПТВ-156 (1986—1991), выкладаў гісторыю і геаграфію. Мэтадыст па краязнаўстве Палонкаўскай турыстычнай дзіцячай базы аддзелу адукацыі Баранавіцкага райвыканкама (1991—1992); дырэктар школы (Пастарынскай васьмігадовай у 1992—1995 гадах; Цешаўлянскай сярэдняй школы ў 1995—2019). 

Дасьледуе гісторыю населеных пунктаў Баранавіцкага раёну. Ініцыятар стварэньня Літаратурна-краязнаўчага музэя імя Яна Чачота ў Цешаўлянскай сярэдняй школе.

Дубейка належыць да ліку рупліўцаў на ніве краязнаўчай справы. Сфэра краязнаўчых інтарэсаў — гісторыя Наваградчыны. Шмат працуе ў архівах, знаходзіць і даносіць да грамадзкасьці цікавыя гістарычныя зьвесткі. Удзельнік розных навукова-практычных канфэрэнцый, у т. л. міжнародных. З дакладам «Бібліятэкі цэркваў і касьцёлаў Баранавіцкага раёну ў XV–XIX стст. і іх лёс» выступіў на міжнароднай навукова-практычнай канфэрэнцыі «Берасьцейскія кнігазборы: праблемы і пэрспэктывы дасьледаваньня» (Берасьце, 2008).

## Працы
Апублікаваў у пэрыядычным друку шэраг артыкулаў аб гісторыі вёсак Баранавіцкага раёну. Адзін з аўтараў кнігі "Памяць. Баранавічы. Баранавіцкі раён".

Аўтар краязнаўчых кніг :
* На беразе Мышанкі / В. М. Дубейка. — Менск : Чатыры чвэрці, 2018. — 288 с. : іл.
* Багрымаў Крашын / Васіль Дубейка. — Менск : Чатыры чвэрці, 2019. — 212 с. : іл.
* Паходжанне назваў населеных пунктаў Баранавіцкага раёна, Менск : Чатыры чвэрці, 2019. — 527 с. : іл. — ISBN 978-985-581-297-6.

За сваю пэдагагічную дзейнасьць Дубейка ўзнагароджаны нагрудным знакам Міністэрства адукацыі Рэспублікі Беларусь «Выдатнік адукацыі» (2021).

## Крыніцы

## Літаратура
* Музеи учреждений образования Брестской области: справочник-путеводитель о музеях и музейных уголках учреждений образования Брестской области / Ред. коллегия: А. П. Строкач и др.; Брестский областной центр туризма и краеведения детей и молодёжи. — Брест, 2016. — С. 43—44. — 146 с.

## Вонкавыя спасылкі
* Дубейка, Васілій Міхайлавіч (педагог ; гісторык ; нар. 1961) у Зводным электронным каталогу бібліятэк Беларусі
* Дубейка Васіль Міхайлавіч // ДУК «Цэнтралізаваная бібліятэчная сістэма г. Баранавічы»
* ''Валерыя Сцяцко'' Адчуць подых гісторыі, каб ствараць сучаснае // «Звязда (газэта)»

Катэгорыя:Нарадзіліся ў Столінскім раёне
Катэгорыя:Беларускія гісторыкі
Катэгорыя:Беларускія краязнаўцы
Катэгорыя:Беларускія пэдагогі
Катэгорыя:Асобы Баранавіцкага раёну
Дзіў

**Дзіў** або **Дзіва** — боства ў славянскай міталёгіі; у беларусаў вярхоўнае боства, выціснутае ў хрысьціянскія часы словам Бог.

## Назва
Разглядаецца як імя аднаго індаэўрапейскага кораню з Дзьяўс, Дзевас (летувіскае) і Дэўс (лацінскае).

Адзначаюцца пералелі і магчымыя повязі з старажытнаіранскай і старажытнагрэцкай міталёгіяй.

Паводле менскага дасьледніка Алёхны Дайліды, які разьвівае ўсходнегерманскую этымалёгію імёнаў літоўскіх князёў і баяраў, Deiwe — старажытнае індаэўрапейскае слова, тоеснае з старагерманскім Teiwa (імя бога вайны).

## Гісторыя
Упамінаецца ў старажытных славянскіх помніках нароўні зь Перуном і Хорсам: «*овъ Дыю жьрет, а другыи Дивии*» (жаночая форма), «*требу кладут… Дивѣ, Перуну, Хорсу*» («Слова о том како
погани суще языци кланялися идоломъ», ХІ ст.).

Некалькі разоў упамінаецца ў «Задоншчыне»: «*а уже диво кличет под саблями татарскими, а тѣм богатырем под ранами слава и честь*», «*кликнуло диво в Русьской землѣ, велить послушати грозным землям*» і «*Уже вержено диво на землю*».

Бытуе ў фальклёры заходніх і паўднёвых славянаў як дэманічная істота, часта зьвязаная зь лесам, і, як правіла, ужываецца ў форме жаночага, але часам і мужчынскага роду.

Яшчэ ў 1926 годзе адзначалася, што ў ваколіцах Опсы на Браслаўшчыне: «*веруць у Дзіва, называючы яго ні то нейкім богам, ні то так надпрыроднай істотай*».

## Глядзіце таксама
* Дывірыкс
* Дывіла

## Крыніцы

## Літаратура
* Ластоўскі В. Дзіў // Крывіч. № 1 (11), студзень-чэрвень 1926. С. 112.
* Дидди К. К осмыслению термина Див в «Слове о полку Игореве» // Sub specie aeternitatis. Сборник научных статей к 60-летию Вадима Борисовича Крысько. — М.: Азбуковник, 2021, С. 321—328.

Катэгорыя:Славянскія багі
Катэгорыя:Мітычныя істоты
Катэгорыя:Вярхоўныя багі
Катэгорыя:Русь
Катэгорыя:Беларуская міталёгія
Наяўныя грошы

**Ная́ўныя гро́шы**,  **гато́ўка**&nbsp;— сума выданых у карыстаньне папяровых й манэтавых грошаў, якія зьяўляюцца сапраўднымі сродкамі аплаты.

Наяўныя грошы нязручныя тым, што імі нельга аплочваць дыстанцыйна (напрыклад, у сеціве), для таго трэба карыстацца электроннымі грошамі або карткай, але вельмі зручныя, калі трэба аплаціць штось канфідэнцыйна.

## Крыніцы

Катэгорыя:Грошы
Фрэдэрысія (гандбольны клюб)

«**Фрэдэрысія**» () — дацкі гандбольны клюб з аднайменнага гораду. Выступае ў Дацкай мужчынскай лізе. Свае хатнія матчы ладзіць на мескім спартовым цэнтры.

## Гісторыя
Гандбольны клюб «Фрэдэрысія» быў створаны ў 1990 годзе ў выніку зьліцьця дзьвюх гандбольных камандаў гораду. Папярэднім сучаснай дружыны станавіўся чэмпіёнам Даніі ў 1975, 1976, 1977, 1978 і 1979 гадах. Пасьля некалькіх гадоў у найвышэйшай лізе наваствораны клюб страціў месца ў эліце, вылецеўшы ў другі дывізіён у 2011 годзе. У 2012 годзе каманда збанкрутавала і апусьцілася яшчэ ніжэй у сыстэме дацкіх лігаў. Паступова каманда выцягвала сябе ўгару, гэтак у сэзоне 2019—2020 гадоў «Фрэдэрысія» вярнулася ў найвышэйшы дывізіён. Рэгулярны сэзон 2021—2022 гадоў каманда завяршыла на 6-м месцы. У сэзоне 2023—2024 гадоў каманда дакрочыла да фіналу, дзе ў трэцяй вырашальнай гульні саступіла «Ольбаргу» зь лікам 26:27. Дзякуючы такому посьпеху каманда атрымала месца ў розыгрыш Лігі чэмпіёнаў на наступны сэзон.

## Дасягненьні

### Нацыянальныя
* **[[Дацкая мужчынская гандбольная ліга|Дацкая ліга]]:**
** : 1975, 1976, 1977, 1978, 1979
* **[[Кубак Даніі па гандболе сярод мужчынаў|Кубак Даніі]]:**
** : 1971, 1972, 1973, 1974, 1976, 1977, 1982

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйная бачына

Катэгорыя:Дацкія гандбольныя клюбы
Катэгорыя:Спорт у Фрэдэрысіі
Катэгорыя:Зьявіліся ў 1990 годзе
Нант (гандбольны клюб)

«**Нант**» () — францускі гандбольны клюб з аднайменнага гораду. Выступае ў Першым дывізыёне. Свае хатнія матчы ладзіць на Аш-Арэне.

## Гісторыя
Клюб быў заснаваны ў 1959 годзе.

Да 2008 году каманда спаборнічала ў найніжэйшых лігах чэмпіянату Францыі. У 2011 годзе «Нант» заняў паводле вынікаў сэзону пяты радок, што дазволіла клюбу выступіць у Кубку ЭГФ. У наступным сэзоне дружына дакрочыла да паўфіналу Кубка Францыі і Кубка французскай лігі. У 2016 году «Нант» упершыню здабыў бронзавыя мэдалі чэмпіянату, пасьля чаго рушыў час удалых вынікаў. «Нант» штогод, акрамя сэзону 2018—2019 гадоў, уздымаўся на п’едыстаў айчыннага першынства, некалькі разоў фінішаваўшы на другім радку, аднак чэмпіёнам ня быў. Аднак, нанцкі клюб некалькі разоў здабываў кубак краіны.

У сэзоне 2017—2018 гадоў «Нант» няблага выступіў на групавым этапе Лігі чэмпіёнаў, перамогшы на хатняй пляцоўцы «Вардар», «Барсэлёну», «Пік» ды іншыя клюбе. У сябе на арэне францускі клюб перамог усіх, згуляўшы ўнічыю толькі з «Райн-Нэкар Лёвэнам». У 1/8 фіналу клюб перагуляў БГК імя Мяшкова бы быў мацнейшы за дацкі «Ск’ерн». У фінале чатырох «Нант» перамог свайго галоўнага канкурэнта ў хатнім чэмпіёнаце ПСЖ, але ў вырашальным матчы саступіў «Манпэлье». Паводле вынікаў розыгрышу гандбаліст клюбу Рамэн Лягард быў абраны найлепшым маладым гульцом турніру.

## Дасягненьні
### Нацыянальныя
* **[[Кубак Францыі па гандболе сярод мужчынаў|Кубак Францыі]]:**
** : 2017, 2023, 2024

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйная бачына

Катэгорыя:Францускія гандбольныя клюбы
Катэгорыя:Спорт у Нанце
Катэгорыя:Зьявіліся ў 1959 годзе
Манпэлье (гандбольны клюб)

«**Манпэлье**» () — францускі гандбольны клюб з аднайменнага гораду. Выступае ў Першым дывізыёне. Свае хатнія матчы ладзіць на Сюд-дэ-Франс-Арэне.

## Гісторыя
Клуб быў заснаваны ў 1982 годзе пад назвай «Космас» і выступаў у найніжэйшых дывізіёнах чэмпіянату Францыі па гандболе. У 1986 годзе, «Космас» прасунуўся ў чацьверты дывізіён. У 1987 годзе каманда атрымала назву «Манпэлье Паяд», атрымаўшы падтрымку ад Жоржа Фрэша і Люі Нікалена. У 1988 годзе каманда прабілася ў трэці дывізіён, а праз год узьнялася ў другі дывізіён. У тым жа годзе клюб зьмяніў назву наўпрост на «Манпэлье». У 1992 годзе каманда дабралася да першага дывізіёну. Прэзыдэнтам клюбу на той час быў Жан-Поль Лякомб, які некалі і стварыў каманду.

Вынікі рушылі адразу, то бок дружына ў дэбютным сэзоне фінішавала на пятым радку, дзякуючы чаму запачаткавала выступы на эўрапейскай арэне, згуляўшы ў Кубку ЭГФ 1993—1994 гадоў. У ліпені 1994 году галоўным трэнэрам стаў Патрыс Канае, які да таго пакінуў быў ПСЖ-Аньер. Першы тытул чэмпіёна Францыі быў здабыта на апошніх сэкундах апошняга матчу чэмпіянату супраць «Вітроля» ў 1995 годзе. У 1998 годзе «Манпэлье» другі раз выйграў чэмпіянат Францыі. За пэрыяд з 1997 па 2012 гады «Манпэлье» ажно 13 разоў рабіўся наймацнейшым у айчыннай лізе, яшчэ 11 разоў здабываючы Кубак Францыі. У 2003 годзе «Манпэлье» стаў першым францускім клюбам, які здабыў перамогу ў Лізе чэмпіёнаў. Гегемонія клюбу з поўдня Францыі парушылася ў 2010-я гады з узмацненьнем сталічнага «Пары Сэн-Жэрмэну». Тым ня менш, у 2018 годзе клюб яшчэ раз стаў пераможцам Лігі чэмпіёнаў.

## Дасягненьні
### Нацыянальныя
* **[[Першы дывізіён нацыянальнай гандбольнай лігі Францыі|Першы дывізыён]]:**
** : 1995, 1998, 1999, 2000, 2002, 2003, 2004, 2005, 2006, 2008, 2009, 2010, 2011, 2012
* **[[Кубак Францыі па гандболе сярод мужчынаў|Кубак Францыі]]:**
** : 1999, 2000, 2001, 2002, 2003, 2005, 2006, 2008, 2009, 2010, 2012, 2013, 2016
* **[[Супэркубак Францыі па гандболе сярод мужчынаў|Супэркубак Францыі]]:**
** : 2010, 2011, 2018
* **[[Ліга чэмпіёнаў ЭГФ]]:**
** : 2003, 2018

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйная бачына

Катэгорыя:Францускія гандбольныя клюбы
Катэгорыя:Спорт у Манпэлье
Катэгорыя:Зьявіліся ў 1982 годзе
Афра Кенды

**Афра Кенды** () — порнаакторка зь Нігерыі, якая жыве і працуе ў ЗША і ў Нігерыі. Прадпрымальніца і заснавальніца таварыства «Невідочныя двайняты завод».

## Жыцьцяпіс
Нарадзілася 12 ліпеня 1971 году на паўднёвым усходзе Нігерыі. Яе сапраўднае імя **Джудыт Чычы Акпара**. Хадзіла ў школу, дзе займалася самадзенасьцю ў тэатры. Пасьля заканчэньня школы страціла ахвоту да выступаў на памосьце. Рабіла пажарнікам, ахоўнікам. Пачала рабіць мадэлькаю.

У 2005 годзе Афра Кенды пераехала ў ЗША. Жыла разам з мужам. Праз два гады разьвялася зь ім. Афра Кенды мае дзьве дачкі.

## Заўвагі

## Крыніцы

Катэгорыя:Порнаакторкі Нігерыі
Катэгорыя:Барды Нігерыі
Катэгорыя:Нігерыйскія сьпявачкі
Катэгорыя:Кінарэжысэры Нігерыі
Катэгорыя:Кінапрадусары Нігерыі
Катэгорыя:Асобы аховы здароўя Нігерыі
Катэгорыя:Нігерыйскія музыкі
Катэгорыя:Жанчыны мадэлькі Нігерыі
Катэгорыя:Кампазытары-песьняры і пясьняркі Нігерыі
Катэгорыя:Акторкі Нігерыі
Лёсьліф

**Лёсьліф** () — парнаграфічны часопіс у Паўднёва-афрыканскай рэспубліцы. Быў заснаваны ў 1995 годзе, а першы выпуск быў у чэрвені 1995 году. Пачаў выдавацца на афрыкаанс. Пачаў выдавацца а жрыканскім выдавецтвам, якое выдае порначасопіс Пэнтгаўс. Быў першым такім выданьнем на афрыканерскае мове.

Прадаецца ў Сэкс-шопах і яшчэ з рук у рукі.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Выданьні часопісу Лёсьліф

Катэгорыя:Парнаграфічныя часопісы
Катэгорыя:Парнаграфія ў ПАР
Катэгорыя:Часопісы на афрыкаанс
Катэгорыя:Зьявіліся ў 1995 годзе
Катэгорыя:Часопісы ПАР
Завеі, сьнежань

**Завеі, сьнежань** — трэці раман з цыкла «Палеская хроніка» народнага беларускага пісьменьніка Івана Мележа. Складаецца з трох частак.

## Сюжэт
У творы галоўнымі гэроямі зьяўляюцца дзяўчына Ганна — дачка простага селяніна з Куранёў і сакратар райкома Башлыкоў. Ганна некалі была жонкай Яўхіма Глушака, сына кулака, але ўцякла ад яго ў вёску Глінішчы. Там пачала працаваць у школе прыбіральшчыцай. Башлыкоў быў вельмі паважаны чалавек, але яго раён у вапошні час стаў адставаць ад астатніх. Простыя сяляне не верылі ў калгасы, таму ў Башлыкова прарэзаліся вялікія цяжкасьці. У гэты дрэнны час яны і сустракаюцца: ўжо не маладзіца, але вельмі прываблівая жанчына Ганна, і ўпарты, саманадзейны Башлыкоў. Ён спрабуе вывесьці з развалу раён, але закахаўся і ня можа добра працаваць. Яна таксама закахалася, і яны пару раз сустракаюцца ў таямніцы ад усіх. Але іх шчасьце доўга не жыве, бо Ганна гаворыць Башлыкову ўсю праўду і пакідае разгубленага сакратара райкома, хутчэй за ўсё, назаўсёды.
Катэгорыя:Раманы на беларускай мове
Катэгорыя:Творы Івана Мележа
Катэгорыя:Беларуская літаратура XX стагодзьдзя
Суад Хосьні

**Суад Хосьні** (, 26 студзеня 1943 году — 21 чэрвеня 2001 году) — эгіпецкая акторка. Была сьпявачкаю, танцоркаю. Была названаю самаю вядомаю і ўплывоваю жанчынаю Эгіпту і Бліжняга ўсходу. Здымалася ў кіно з 1959 па 1991 гады.

## Сям'я
Суад Хосьні выходзіла замуж сем разоў, але сваіх дзяцей ня мела.

## Глядзіце таксама
* Мэрыям Джордж
* Парнаграфія ў Эгіпце

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Суад Хосьні на БЗФІ

Катэгорыя:Эгіпецкія акторкі
Катэгорыя:Эгіпецкія сьпевакі і сьпявачкі
Катэгорыя:Сьпевакі і сьпявачкі XX стагодзьдзя
Штутгарт (гандбольны клюб)

«**Штутгарт**» () — нямецкі гандбольны клюб з аднайменнага гораду. Выступае ў Бундэсьлізе. Клюб мае лякальнае суперніцтва з «Балінген-Вайльштэтэн».

## Гісторыя
Спартовы клюб «Бітэнфэльд» быў заснаваны ў 1898 годзе. Гандбольная каманда ў арганізацыі паўстала ў 1925 годзе, а першыя гульні былі згуляныя ў гандболе на траве. Па Другой сусьветнай вайны арганізацыя аднавіла сваю дзейнасьць 18 лістапада 1945 году. У 1947—1949 гадах першая каманда пад кіраўніцтвам трэнэра Гэльмута Люітгарта дасягнула фіналу чэмпіянату Вюртэмбэргу па гандболе. У 1960—1961 гадоў каманда узьнялася ў найвышэйшы дывізіён па гандболе на траве і гандболе ў памяшканьні пад кіраўніцтвам трэнэра Горста Юнга. У наступныя дзесяцігодзьдзі клюб доўгі час браў удзел у чэмпіянатах сваёй зямлі.

З 2006 па 2015 гады «Бітэнфэльд» спаборнічаў у другім дывізіёне чэмпіянату краіны. Паводле вынікаў сэзону 2014—2015 гадоў «Бітэнфэльд» заняў трэці радок і ўпершыню ў гісторыі прасунуўся ў Бундэсьлігу. У дэбюце ў найвышэйшым дывізіёне каманда атрымала новы назоў — «Штутгарт». Пераемнікам Юргена Швайкарта на пасадзе трэнэра стаў Томас Кёніг. У пачатковым сэзоне «Штутгарт» фінішаваў на 15-м месцы, чым забясьпечыў сабе захаваньне месца ў эліце. Па сэзоне новым галоўным трэнэрам быў прызначаны Маркус Баўр. Пачынаючы з сэзону 2020—2021 гадоў каманда ўсе свае гульні ладзіла выключна на Поршэ-Арэне. У жніўні 2023 году шыхты каманды ўзмоцніў гулец зборнай Нямеччыны Кай Гэфнэр. «Штутгарт» завяршыў сэзон 2023—2024 гадоў на 11-м месцы ў Бундэсьлізе, то бок найлепшым вынікам у гісторыі клюбу.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйная бачына

Катэгорыя:Нямецкія гандбольныя клюбы
Катэгорыя:Спорт у Штутгарце
Катэгорыя:Зьявіліся ў 1898 годзе
Гумэрсбах (гандбольны клюб)

«**Гумэрсбах**» () — нямецкі гандбольны клюб з аднайменнага гораду. Выступае ў Бундэсьлізе. Да сэзону 2018—2019 гадоў «Гумэрсбах» быў адзіным клюбам, які бесьперапынна гуляў у найвышэйшым дывізіёне з моманту заснаваньня гандбольнай Бундэсьлігі.

## Гісторыя
Спартовае таварыства «Гумэрсбах» было заснаванае 3 сакавіка 1861 году. Ганбольная каманда была створаная ў 1925 годзе. Першапачаткова ў клюбе канцэнтраваліся на гандболе на траве, як і ва ўсёй Нямеччыне, аднак «Гумэрсбах» адным зь першых пачаў разьвіцьцё гандболу ў памяшканьні. У 1966 годзе каманда ўвайшла ў склад навастворанай гандбольнай Бундэсьлігі. «Гумэрсбах» адразу стаў моцнай сілай як на радзіме, гэтак і на міжнароднай арэне. У 1967 годзе клюб стаў пераможцам Эўрапейскага кубка, выгуляўшы ў фінале чэскую «Дуклу». Агулам, 1970-я гады былі самымі пасьпяховымі ў гісторыі клюбу з чатырма чэмпіёнствамі, дзьвюма перамогамі ў Кубку Нямеччыны і пяцьцю тытуламі Эўрапейскага кубка. З «Гумэрсбаху» вылучаліся гульцы ў зборную краіны на чэмпіянат сьвету 1978 году. Нават у 1980-х гадах клюб заставаўся адным з наймацнейшай у ФРН.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйная бачына

Катэгорыя:Нямецкія гандбольныя клюбы
Катэгорыя:Спорт у Гумэрсбаху
Катэгорыя:Зьявіліся ў 1861 годзе