Эрнст Юнгер

**Эрнст Ю́нгер** (; 29 сакавіка 1895, Гайдэльбэрг, Нямецкая імпэрыя — 17 лютага 1998, Рыдлінген, Нямеччына) — нямецкі пісьменьнік і філёзаф. Акрамя сваіх палітычных эсэ, раманаў і дзёньнікаў, вядомы дзякуючы дакумэнтальнаму аповеду пра свой досьвед у Першай сусьветнай вайне — «У сталёвых навальніцах».

## Жыцьцяпіс
Эрнст Юнгер паходзіў зь сярэдняе клясы. Бацька — інжынэр-хімік, пазьней фармацэўт. У 1901—1913 Эрнст навучаўся ў школе, а ў 1913 сышоў з хаты і ўступіў у Францускі замежны легіён. Аднак з пачаткам I сусьветнай вайны служыў у імпэратарскім нямецкім войску на Заходнім фронце. У 1917 атрымаў Жалезны крыж I клясы, а ў 1918 у званьні лейтэнанта — найвышэйшую прускую вайсковую ўзнагароду, Pour le Mérite.

Па вайне Юнгер служыў у войску Ваймарскай рэспублікі да дэмабілізацыі ў 1923. У 1925 ажаніўся з Грэтай фон Яйнсэн. Яны мелі двух дзяцей, Эрнста і Аляксандра (1934—1993).

У 1927 пераехаў у Бэрлін. Вывучаў марскую біялёгію, заалёгію, батаніку, філязофію і стаў вядомым энтамолягам.

Пасьля прыходу да ўлады нацыстаў Эрнст Юнгер адмовіўся і ад прапанаванага месца ў Райхстагу, і ад пасады кіраўніка Нямецкае акадэміі літаратуры. Ён ня стаў сябрам НСДАП, адмовіўся выступаць на гебэльсавым радыё, напісаў у афіцыйную газэту НСДАП «Völkischer Beobachter» ліст з забаронай публікаваць ягоныя творы. Пасьля таго, як з вэтэранскай арганізацыі Гановэрскага палку «Traditionsverein der 73er» былі выключаныя ўсе жыды, Эрнст з братам Фрыдрыхам Георгам таксама пакінулі шэрагі гэтай арганізацыі.

У 1933 Юнгер зьехаў з Бэрліну; гестапа зладзіла ў ягонай хаце ператрус.

У II сусьветную вайну Эрнст Юнгер служыў капітанам. Знаходзячы на адміністрацыйнай пасадзе ў Парыжы, пазнаёміўся зь Пікаса і Както. Пасьля спробы забойства Гітлера быў зьняты з пасады, паколькі быў асабіста знаёмы зь некаторымі са змоўшчыкаў.

Па вайне выданьні Юнгера сьпярша былі забароненыя ў Нямеччыне з-за падазрэньняў у супрацоўніцтве з нацыстамі. У 1950-я ягоны аўтарытэт быў адноўлены, у 1965 выйшаў зборнік ягоных твораў у 10 тамох.

У 1960 памерла ягоная жонка Грэта, і ў 1962 Эрнст ажаніўся зь Лізэлётай Лёрэр.

Брат Эрнста Юнгера Фрыдрыха Георга — паэт і эсэіст.

У 1997 року Эрнст Юнгер навярнуўся ў рыма-каталіцтва. Памёр у Рыдлінгене ў 102-гадовым узросьце, апошнім з носьбітаў вайсковага ордэну Pour le Mérite.

## Творчасьць

Першым ягоным творам, выдадзеным у 1920 року, стала кніга «Ў сталёвых навальніцах» (), якая прынесла яму нечаканую славу. Кніга была складзеная на аснове ўласнага досьведу аўтара і ацэненая як усхваленьне вайны. Нягледзячы на ягоную дыстанцыянавасьць ад нацыстаў, кніга «Ў сталёвых навальніцах» карысталася вялікім попытам у Нямеччыне ў 1930-х.

У кнізе «Вагонь і кроў» (, 1925), як і ў «У сталёвых навальніцах», Юнгер усхвальваў вайну як унутраную падзею. Ён крытыкаваў крохкасьць і нестабільнасьць дэмакратыі ў Ваймарскай рэспубліцы, адзначаючы, што «ненавідзеў дэмакратыю як мор».

У працы «Пра нацыяналізм і жыдоўскае пытаньне» (, выдадзенай у 1930, Юнгер прадставіў жыдоў пагрозай адзінству Нямеччыны і рэкамэндаваў асыміляцыю або эміграцыю ў Палестыну.

У 1948 былі надрукаваныя ягоныя дзёньнікі Другой сусьветнай вайны пад назовам «Рэфлексіі» ().

## Прэміі і ўзнагароды
* 1916 — Жалезны крыж II і I клясы
* 1917 — прускі ордэн рыцарскага крыжа Гагенцолернаў зь мечамі 
* 1918 Знак «За раненьне» ў золаце
* 1918 — вайсковы ордэн Pour le Mérite
* 1939 — плянка да Жалезнага крыжа II клясы
* 1956 — літаратурная прэмія Брэмену; культурная прэмія Госьляру
* 1959 — Ордэн «За заслугі перад Фэдэратыўнай рэспублікай Нямеччына»
* 1960 — ганаровы грамадзянін муніцыпалітэту Вільфлінген
* 1965 — ганаровы грамадзянін Рэбургу; Імэрманава прэмія Дусэльдорфа
* 1970 — залаты мэдаль імя Фрайгера фом Штайна Фундацыі Альфрэда Тэпфэра
* 1973 — літаратурная прэмія Акадэміі Амрысьвілю
* 1974 — Шылераў мэмарыяльны прыз Бадэн-Вюртэмбэргу
* 1977 — «Залаты арол» Ніцы, Вялікі фэдэральны крыж заслугаў з зоркай
* 1979 — мэдаль міру Вэрдэну
* 1980 — Мэдаль «За заслугі» Бадэн-Вюртэмбэргу
* 1981 — залаты мэдаль Таварыства імя Гумбальта
* 1982 — прэмія імя Гётэ (Франкфурт)
* 1983 — ганаровы грамадзянін Манпэлье; прэмія Асацыяцыі італьянска-нямецкага сяброўства
* 1985 — Вялікі крыж заслугаў з зоркай і стужкай
* 1989 — ганаровы доктар Унівэрсытэту Краіны баскаў (Більбао)
* 1993 — вялікі прыз журы Вэнэцыянскага біенале
* 1993 — прэмія Робэрта Шумана (Фундацыя імя Альфрэда Тэпфэра)
* 1995 — ганаровы доктар факультэту мастацтваў Мадрыдзкага ўнівэрсытэту Камплутэнсэ

## Памяць
У 1985, у гонар 90-годзьдзя пісьменьніка, нямецкая зямля Бадэн-Вюртэмбэрг заснавала прэмію ягонага імя па энтамалёгіі. Яна ўручаецца штотры гады за выбітныя дасягненьні па энтамалёгіі.

## Крыніцы

## Літаратура
* 
* 

## Вонкавыя спасылкі

* Блог пра Эрнста Юнгера
* Дасьледаваньні твораў
* Дом-музэй Юнгера ў Вільфінгене
* Эрнст Юнгер у Кібэрпрасторы

Катэгорыя:Нарадзіліся ў Гайдэльбэргу
Катэгорыя:Нямецкія энтамолягі
Катэгорыя:Нямецкія філёзафы
Катэгорыя:Нямецкія літаратары
Катэгорыя:Удзельнікі Першай сусьветнай вайны
Катэгорыя:Удзельнікі Другой сусьветнай вайны
Катэгорыя:Кавалеры Вялікага крыжа з зоркай і стужкай ордэна За заслугі перад Фэдэратыўнай Рэспублікай Нямеччына
Катэгорыя:Кавалеры ордэна Жалезнага крыжа 1-й клясы‎
Катэгорыя:Кавалеры ордэна Жалезнага крыжа 2-й клясы‎
Катэгорыя:Кавалеры ордэна Pour le Mérite
Катэгорыя:Кавалеры Баварскага ордэна Максіміліяна за дасягненьні ў навуцы і мастацтве
Катэгорыя:Выпускнікі Ляйпцыскага ўнівэрсытэту
Катэгорыя:Пратэстанты, якія прынялі каталіцтва
Катэгорыя:Нямецкія каталіцкія дзеячы
Катэгорыя:Стогадовыя жыхары