open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Карымонт

**Карымонт** (*Кармонт*), **Карымунт** — мужчынскае імя і вытворнае ад яго прозьвішча.

## Паходжаньне

Карымунд, Кармунт або Карамонд (Kárimundr, Karmunt, Caromond, Caramond) — імя германскага паходжаньня. Іменная аснова -кар- (-кор-) (імёны ліцьвінаў Каргоўт, Караман, Карыят; германскія імёны Caragolt, Caroman, Cariatto) паходзіць ад гоцкага kaurus 'цяжкі, важкі' або гоцкага і бургундзкага kara 'турбота, клопат', а аснова -мунд- (-мунт-, -монт-) (імёны ліцьвінаў Монтгерд, Валімонт, Жыгімонт; германскія імёны Mundgerd, Walmont, Sigimunt) — ад германскага *mundô 'рука, абарона, крэўнасьць' або гоцкага munds 'моц розуму, імкненьне', mundrs 'гарлівы, палкі'. 

Германскі характар літоўскіх імёнаў з асновай -монт- (-мант-) — як і запазычаньне самой асновы з германскіх моваў — сьцьвердзілі францускі лінгвіст-германіст Раймонд Шмітляйн і амэрыканскі лінгвіст Альфрэд Зэн.

Варыянты імя ў гістарычных крыніцах: *w Milaykiszkach wsi… strzelców 3: Maciey Karmontowicz* (1641 год); *Johan Cramond… Jacobus Cramond* (27 кастрычніка 1709 году); *Waśkiewicz Karymont* (1789 год); *Antonina Karmontowna de [[Цельшы|Telsensi]]* (1800—1812 гады).

## Носьбіты
* Яган і Якуб Крамонды — кейданскія кальвіністы, якія ўпамінаюцца ў 1709 годзе

З XVI ст. прыдомкам Карымонт або Карымунт карыстаўся літоўскі шляхецкі род Маськевічаў гербу ўласнага.

## Глядзіце таксама
* Кара
* Мунд

## Крыніцы

Катэгорыя:Мужчынскія імёны
Таль (імя)

**Таль**, **Тала** (*Дала*, *Даль*) — мужчынскае імя і вытворнае ад яго прозьвішча.

## Паходжаньне

Тала або Таль, пазьней Даль (Talo, Tallo, Thal, Dahl) — імя германскага паходжаньня. Іменная аснова тал- (дал-) паходзіць ад гоцкага tals 'дасьціпны, руплівы' або ад германскага і стараангельскага deall 'славуты, ганарлівы'. Такім парадкам, імя Таль азначае «дасьціпны». Сярод ліцьвінаў бытавалі імёны Талейка (Талка), Таліла, Дальна (Дален), Талюш, Дальман, Талімонт (Талімунт), Талмут. Адзначаліся германскія імёны Taleke (Talke), Thalilo, Dalina (Dallen), Talsche, Dalman, Talamundus, Talmut.
 
Этымалягічны слоўнік старапольскіх асабовых імёнаў, выдадзены Польскай акадэміяй навук, адзначае гістарычнае бытаваньне ў Польшчы германскіх імёнаў Tal, Talk (Talka), Talijan, Dalbert (Dolbert), Dalwin. Апроч таго, у Польшчы гістарычна бытавалі імёны Даліка і Далюш: *Dalico* (1448 год), *Dalusch* (1349—1360 гады).

У Прусіі адзначалася імя *Dalite*. Апроч таго, у Прусіі бытавалі прозьвішчы Thal і Dahl.

У Латгаліі гістарычна бытавала імя Talibaldus (Thalibaldus).

Германскія імёны Tale і Talke гістарычна бытавалі ў Рызе.

Варыянты імя ў гістарычных крыніцах: *в людеи наших [[Браслаўскі павет|Бряславского повета]], Уколское волости на имя у Михна, а в Юнча Талевичов* (29 траўня 1514 году); *а в Станка Талевича чоловека его отьчизного* (9 чэрвеня 1517 году); *пан Юрьи Мацькович Талевич* (да 1525 году); *Товтько Талевичъ*, *Матеи Талевичъ* (1528 году); *Таля Павлович* (1537 год); *Pilip Taliewicz* (1558 год).

## Носьбіты
* Станька Талевіч — баярын Ўпіцкага павету, які ўпамінаецца ў 1517 годзе
* Тоўтка Талевіч — упіцкі баярын, які ўпамінаецца ў попісе войска Вялікага Княства Літоўскага 1528 году
* Мацей Талевіч — вялёнскі баярын, які ўпамінаецца ў попісе войска ВКЛ 1528 году
* Лявон Талевіч — жыхар мястэчка Кублічаў (Полацкае ваяводзтва), які ўпамінаецца ў 1791 годзе

Талі (Tal) — прыгонныя зь вёсак Куцькаў і Патрэбічаў (Ашмянскі павет), якія ўпамінаюцца ў XIX стагодзьдзі.

Талевічы і фон Талі — літоўскія шляхецкія роды.

Дала-Федаровічы — літоўскі шляхецкі род.

Далёвіч (Dalowicz) — прозьвішча, зафіксаванае ў XIX стагодзьдзі ў ваколіцах Сувалкаў.

На гістарычнай Случчыне існуе вёска Таль, на гістарычнай Слонімшчыне — Талявічы, на гістарычнай Ковеншчыне — Талішкі, у гістарычнай Прусіі — Дальгайм.

## Заўвагі

## Крыніцы

Катэгорыя:Мужчынскія імёны
Домінік Цвэргер

**До́мінік Цвэ́ргер** (;  16 ліпеня 1996 году) — аўстрыйскі хакеіст, левы скрайні нападнік швайцарскага клюбу «Амбры-Піёта».

## Кар’ера
Гулец выступаў у моладзевых клюбах Аўстрыі і Швайцарыі да таго, калі зьехаў у Паўночную Амэрыку. За акіянам выступаў за розныя клюбы моладзевай Заходняй хакейнай лігі. Вярнуўся ў Эўропу ў 2017 годзе, калі склаў дамову з швайцарскім клюбам «Амбры-Піёта». У першыя ж два сэзоны займеў добрую статыстыку, але пазьней крыху пагоршыў свае выступы. У 2018 годзе аўстрыец быў названы найлепшым маладых гульцом швайцарскае Нацыянальнае лігі, а таксама быў абраны найлепшым хакеістам Аўстрыі паводле апытанкі сярод журналістаў і трэнэраў.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* 
* 

Катэгорыя:Аўстрыйскія хакеісты
Катэгорыя:Хакеісты зборнай Аўстрыі
Катэгорыя:Хакеісты клюбу «Амбры-Піёта»
Кірыл Савіцкі

**Кіры́л Саві́цкі** (;  9 сакавіка 1996 году) — казаскі хакеіст, левы скрайні нападнік клюбу «Барыс» і нацыянальнай зборнай Казахстану. Выхоўваўся ў акадэміі клюбу «Тарпэда», зь якім у тым ліку браў удзел у Найвышэйшай хакейнай лізе. Акрамя таго пэўны час хакеіст абараняў колеры сталічнага клюбу «Номад». Пасьля чарговага сэзону з «Тарпэда» прыцягнуў увагу «Барыса» з Кантынэнтальнай хакейнай лігі. Далучыўся дэ шэрагаў клюбу ў 2021 годзе.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* 

Катэгорыя:Казахстанскія хакеісты
Катэгорыя:Хакеісты зборнай Казахстану
Катэгорыя:Хакеісты клюбу «Тарпэда» Аскемен
Катэгорыя:Хакеісты клюбу «Номад» Астана
Катэгорыя:Хакеісты клюбу «Барыс» Астана
Крапіна

**Кра́піна** () — горад на поўначы Харватыі, адміністрацыйны цэнтар і найбуйнейшы горад Крапінска-Загорскай жупаніі, найбуйнейшы горад Харвацкага Загор’я. Насельніцтва гораду — 4 471 чалавек, а муніцыпальнага акругі — 12 480 чалавек (2011).

Крапіна — гістарычны цэнтар рэгіёну Харвацкае Загор’е. Яна разьмешчана ў 45 км на поўнач ад Заграбу і на такой жа адлегласьці на паўднёвы захад ад Вараждзіну. У 15 км на ўсход ад горада знаходзіцца Лепаглава, у 20 км на поўдзень — Забок. За 15 км на поўнач ад гораду праходзіць граніца са Славеніяй.

## Славутасьці
* Францысканскі кляштар. Заснаваны ў XVII стагодзьдзі. У ім сабрана вялікая колькасць прадметаў мастацтва XVII і XVIII стагодзьдзя.
* Катэдральны сабор. Пабудаваны ў 1647 годзе.
* Царква Сьв. Марыі Ерусалімскай. Пабудавана ў стылі барока ў 1761 годзе ў вёсцы Тршскі Врх побач з горадам.
* Музэй Людэвіта Гая. Знаходзіцца ў родным доме лінгвіста.
* 

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт

Катэгорыя:Гарады Харватыі
Крапіна (неадназначнасьць)

**Крапіна** — геаграфічныя аб'екты ў Харватыі

* Крапіна — горад
* Крапіна — рака, левы прыток Савы
Людвіг Гоф

**Лю́двіг Гоф** (;  16 кастрычніка 1996 году) — нарвэскі хакеіст, левы скрайні нападнік клюбу «Ставангер Ойлерз» і нацыянальнай зборнай Нарвэгіі. Ёсьць сынам колішняга нарвэскага хакеіста Гайра Гофа. Юнаком шмат часу правёў у акадэміі «Валерэнгі», пасьля чаго зьехаў каб гуляць у паўночнаамэрыканскіх юніёрскіх хакейных лігах. У 2019 годзе вярнуўся на радзіму, склаўшы дамову з клюбам «Ставангер Ойлерз». У 2018 годзе браў удзел у зімовых Алімпійскіх гульнях у складзе нарвэскай зборнай.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* 
* 

Катэгорыя:Нарвэскія хакеісты
Катэгорыя:Хакеісты зборнай Нарвэгіі
Катэгорыя:Хакеісты клюбу «Ставангер Ойлерз»
Іванец (горад)

**Іванец** () — горад на паўночна-заходняй частцы Харватыі, другі паводле велічыні горад у Вараждзінскай жупаніі. Насельніцтва гораду — 5234 чалавек (2011).

Іванец разьмешчаны на паўночных схілах горнага сьцягу Іваншчыца, у гістарычным раёне Харвацкае Загор’е. Стаіць на горнай рэчцы Быстрыцы, якая ўпадае ў раку Бедня, прыток Дравы.

Найбліжэйшыя гарады — Лепаглава (7 км на паўднёвы захад), Вараждзін (20 км на паўночны ўсход), Крапіна (25 км на паўднёвы захад). Праз Іванец праходзіць шашы Вараждзін-Лепаглава, іншыя дарогі маюць мясцовае значэньне.

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт

Катэгорыя:Гарады Харватыі
Кевін Фіяла

**Ке́він Фія́ла** (;  22 ліпеня 1996 году) — швайцарскі хакеіст, левы скрайні нападнік клюбу «Лос-Анджэлес Кінгс» і нацыянальнай зборнай Швайцарыі. Бацькі хакеіста паходзяць з Чэхіі, а ягоны бацька сам быў прафэсійным хакеістам, які, аднак, гуляў толькі ў найніжэйшых лігах Швайцарыі.

## Кар’ера
Займаўся хакеем у Швайцарыі, але яшчэ юнаком пераехаў у Швэцыю. У скандынаўскай краіне браў удзел у юніёрскіх лігах, абараняючы колеры «Мальмё Рэдгокс». У розыгрышы Эўрапейскага трафэю 2013 году дэбютаваў у складзе клюбу ГВ71. З гэтым жа клюбам дэбютаваў у Швэдзкай хакейнай лізе, але частку гульнявога часу выступаў за моладзевую дружыну клюбу. У 2014 годзе на драфце НХЛ быў абраны клюбам «Нэшвіл Прэдатарз» у першым раўндзе пад агульным 11 нумарам. Фіяла пагадзіўся на трохгадовы кантракт, але новы сэзон хакеіст усё ж пачаў у складзе швэдзкага клюбу. Тым ня менш, ужо ў студзені 2015 году швайцарац далучыўся да фарм-клюбу «Мілўокі Эдміралз» з Амэрыканскае хакейнае лігі. Пазьней быў выкліканы ў асноўны клюб, у якім дэбютаваў 24 сакавіка ў матчы супраць «Манрэаль Канадыенз». У тым жа сэзоне аднойчы зьявіўся ў матчы Кубка Стэнлі.

Першую закінутую шайбу гульцу давялося чакаць да 14 студзеня 2016 году, калі нападнік пацэліў у браму «Вініпэг Джэтс». Аднак, большую частку сэзону спартовец правёў зь «адміраламі», зь якімі зарабіў 50 пунктаў за 66 матчаў. Сэзон 2016—2017 гадоў гулец ужо больш праводзіў час у матчах «драпежнікаў». У матчы плэй-оф супраць «Сэнт-Луіс Блюз» швайцарац сутыкнуўся каленам з бортам празь сілавы кідок абаронца Робэрта Бэртуцца. Хакеіст здолеў сысьці з пляцоўкі толькі на насілках, пасьля чаго быў выпраўлены шпіталь. Як выявілася нападнік атрымаў пералом сьцягніцы, што пазбавіла спартоўца шанцаў на далейшы ўдзел у Кубку Стэнлі на той год. У лютым 2019 году быў абменены ў «Мінэсоту Ўайлд» на Мікаэла Гранлунда. У верасьні таго ж году працягнуў супраць з клюбам, падоўжыўшы кантракт на два гады. 16 жніўня 2021 году Фіяла склаў з клюбам новы аднагадовы кантракт на суму 5,1 млн даляраў. У час між сэзонамі ўлетку 2022 году гулец быў абменены ў «Лос-Анджэлес Кінгс» на абаронцу Брока Фэйбэра і права на першы раўнд драфту 2022 году. Пасьля абмену нападнік склаў з новым клюбам 7-гадовы кантракт на 55,125 млн даляраў.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* 
* 
* 

Катэгорыя:Швайцарскія хакеісты
Катэгорыя:Хакеісты зборнай Швайцарыі
Катэгорыя:Хакеісты клюбу ГВ71 Ёнчэпінг
Катэгорыя:Хакеісты клюбу «Мілўокі Эдміралз»
Катэгорыя:Хакеісты клюбу «Нэшвіл Прэдатарз»
Катэгорыя:Хакеісты клюбу «Мінэсота Ўайлд»
Катэгорыя:Хакеісты клюбу «Лос-Анджэлес Кінгс»
Каргоўд

**Каргоўд**, **Каргоўт** (*Каргоўць*) — мужчынскае імя і вытворнае ад яго прозьвішча **Коргаўд** (*Коргаўт*).

## Паходжаньне

Караголт (Caragolt, *Caragolt) — імя германскага паходжаньня. Іменная аснова -кар- (-кор-) (імёны ліцьвінаў Караман, Карымонт, Карыят; германскія імёны Caroman, Caromond, Cariatto) паходзіць ад гоцкага kaurus 'цяжкі, важкі' або гоцкага і бургундзкага kara 'турбота, клопат', аснова -гаўд- (-гаўт-, -каўд-) (імёны ліцьвінаў Гаўтоўт, Гаўдземунда, Саргоўд; германскія імёны Gautald, Gaudemund, Saregaud) — ад германскага *gautaz 'гот' або гоцкага goþs 'добры, годны', godei 'дабро, годнасьць, цнота', а аснова -голд- (-голт-) (імёны ліцьвінаў Голдзін, Гоўдвік, Мінігаўд; германскія імёны Goldine, Goldwig, Minegolt) — ад гоцкага gulth 'золата'.

Варыянты імя ў гістарычных крыніцах: *два чоловеки Корговци Логожан* (1440—1492 гады); *Catharina Baibianka Kargowtowa* (1662 год); *Catharina Kargawdowa* (1664 год); *Dawid Korgowd* (1690 год); *Aleksander Korgowt* (23 чэрвеня 1750 году); *Antoni Korgowt… Tomasz Korgowt*, *Jerzy Korgowt*, *Adam Korgowt* (5 лютага 1776 году); *Adam Korgowd, Jerzy Korgowd* (10 лютага 1779 году); *Jerzy Korgowt, Adam Korgowt… Adam Korgowt* (21 жніўня 1780 году); *Jerzy Korgowt, Antoni Korgowt… Adam Korgowt x, Antoni Korgowt… Jerzy Korgowt… Dominik Korgowt x, Tomasz Korgowt… Józef Korgowt x, Bernard Korgowt* (9 лютага 1785 году); *Dominik Korgowd* (6 лютага 1786 году); *Michał Korgowd* (18 жніўня 1788 году); *Antoni Korgowd, porucznik pow. kow.* (11 лютага 1789 году).

## Носьбіты
* Антоні Коргаўд — дзяржаўны дзяяч Вялікага Княства Літоўскага, паручнік Ковенскага павету

Коргаўды (Korgowd) гербу Прус I — літоўскі шляхецкі род зь Вільні.

Коргаўт (Korgowt) — прозьвішча, зафіксаванае ў XIX стагодзьдзі ў ваколіцах Сувалкаў.

На гістарычнай Лідчыне існуе вёска Каргаўды.

## Глядзіце таксама
* Кара
* Гаўд

## Крыніцы

Катэгорыя:Мужчынскія імёны
Леан Гаванке

**Ле́ан Гаванке** (;  31 траўня 1999 году) — нямецкі хакеіст, абаронца клюбу «Адлер Мангайм» і нацыянальнай зборнай Нямеччыны.

## Кар’ера
Гулец займаўся хакеем у родным Бэрліне, пасьля чаго яшчэ юнаком далучыўся да клюбу Квэбэцкае галоўнае юніёрскае хакейнае лігі. Пасьля сэзону за акіянам у 2017 годзе быў абраны на драфце НХЛ клюбам «Вініпэг Джэтс» у пятым раўндзе пад агульным 136 нумарам. Пагуляўшы яшчэ некаторы час у Квэбэку, Гаванке ў 2019 годзе склаў кантракт пачаткоўца «Вініпэг Джэтс», але адразу выправіўся да шэрагаў фарм-клюбу «Манітоба Мус» з Амэрыканскае хакейнае лігі. У міжсэзоньне 2020 году на некаторы час вярнуўся ў родны «Айсбэрэн», у якім дэбютаваў у айчынным першынстве. Згуляўшы шэсьць матчаў зноўку накіраваўся да Манітобы. Пасьля сэзону 2022—2023 гадоў як вольны агент склаў чатырохгадовы кантракт з клюбам «Адлер Мангайм».

Праз два месяцы правы на гульца ў НХЛ былі абмененыя «Вініпэг Джэтс» у «Сан-Хасэ Шаркс» на Арцемія Князева. Праз тры дні гулец склаў дамову з «акуламі», далучыўшыся да фарм-клюбу каманды «Сан-Хасэ Баракуда». 8 лютага 2024 году скасаваў кантракт з клюбам, пасьля чаго далучыўся да клюбу «Адлер Мангайм».

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* 
* 
* 

Катэгорыя:Нямецкія хакеісты
Катэгорыя:Хакеісты зборнай Нямеччыны
Катэгорыя:Хакеісты клюбу «Манітоба Мус»
Катэгорыя:Хакеісты клюбу «Айсбэрэн» Бэрлін
Катэгорыя:Хакеісты клюбу «Сан-Хасэ Баракуда»
Катэгорыя:Хакеісты клюбу «Адлер Мангайм»
Сымбаль бясконцасьці

**Сы́мбаль бяско́нцасьці** (**знак бязьме́жнасьці**, **знак бяско́нцасьці**, **знак бескане́чнасьці**)  — друкарскі знак, які выкарыстоўваецца для пазначэньня бясконцасьці.

## У матэматыцы
У матэматыцы выкарыстоўваецца для пазначэньня патэнцыяльнае бязьмежнасьці:

:  \sum_{i=0}^{\infty} \frac{1}{2^i} = \lim_{x\to\infty}\frac{2^x-1}{2^{x-1}} = 2

## Крыніцы

Катэгорыя:друкарскія знакі
Катэгорыя:Бясконцасьць
Катэгорыя:Матэматычныя сымбалі
Знак роўнасьці

**Сы́мбаль ро́ўнасьці**  у матэматыцы&nbsp;— знак, што пішацца паміж дзьвюма роўнымі матэматычнымі выразамі.

## Табліца варыяцыяў знака роўнасьці

Катэгорыя:друкарскія знакі
Катэгорыя:Матэматычныя сымбалі
Харвацкае Загор’е

**Харвацкае Загор’е** () — гістарычны рэгіён ў паўночнай часцы Харватыі, на поўнач ад сталіцы краіны, Загрэбу. У Харватыі часьцей за ўсё называецца проста «Загор’е». Большая частка Загор’я знаходзіцца ў Крапінска-Загорскай жупаніі і частка ў Вараждзінскай жупанія. Рэгіён абмежаваны з поўдня горнай градой Мядзьведніца, з паўночнага захаду граніцай Славеніі, з поўначы і ўсходу — Дравай і яе шырокай далінай, вядомай як Падравіна.

Уся тэрыторыя Загор’я пакрытая невысокімі пагоркамі. На большай іх частцы расьце лес, на схілах некаторых узьведзеныя вінаграднікі. Найбуйнейшыя гарады — Вараждзін, Іванец, Крапіна і Лепаглава. Найбуйнейшая рака — Бедня.

Загор’е — прывабны кірунак прыроднага турызму. На тэрыторыі рэгіёну знаходзіцца шэраг курортаў каля гарачых крыніц — самыя вядомыя разьмешчаны ў горадзе Вараждзінске-Топліце. Таксама тут знаходзяцца шэраг культурных славутасьцяў, такіх як замак Тракашчан і найбуйнейшы харвацкі паломніцкі цэнтар Марыя-Быстрыца. Горад Крапіна лічыцца культурнай сталіцай кайкаўскага дыялекту харвацкай мовы, на якім размаўляе насельніцтва рэгіёну. Штогод у Крапіне праводзіцца фэстываль кайкаўскай песьні ().

## Крыніцы

Катэгорыя:Рэгіёны Харватыі
Адзейка

**Адзейка** (*Ядзейка*, *Ядзека*, *Ядык*, *Ядка*), **Адзіка** (*Гадыка*), **Гадэйка** — мужчынскае імя і вытворнае ад яго прозьвішча.

## Паходжаньне

Гадзіка, Адзека, Адзіка, Едзіка, Едзека, Аціка або Ецека (Chadico, Adecho, Adika, Edica, Edeco, Attiko, Ettecha) — імя германскага паходжаньня. Іменная аснова -гад- (-ад-, -ат-) (імёны ліцьвінаў Ядвіга, Гатман, Бернат; германскія імёны Hadwig, Hadoman, Bernat) паходзіць ад гоцкага *haþus, германскага hathu 'бой'.

Імя Эдыка гістарычна бытавала ў Польшчы: *Edyke, uxor Ioachim de Colberg* (1402 год).

Варыянты імя ў гістарычных крыніцах: *чоловеков… Одеико* (7 лістапада 1442 году); *село у [[Берасьцейскі павет|Берестеиском повете]] на имя [[Цяляцічы|Телатичи]]… а земли пустовскии… Едковщина* (26 студзеня 1516 году); *Турчинъ Адеиковичъ* (1528 год); *прыставомъ былъ за чоловекомъ боярына пана Александрова Стец Ядыкъ* (1529 год); *[[Вісконт|Висконт]] Едейкович* (1538 год); *человека ихъ отчизного Пацука Стачковича Едековича* (1541 год); *до подданого господарьского волости Городенской Едейковъ* (27 сакавіка 1560 году); *Marcian Adzikiewicz* (3 студзеня 1672 году); *ks. Andrzej Odeyko, pleban kieturwłócki* (1784 год); *Elżbieta Hadyko* (1802 год).

## Носьбіты
* Турчын Адзейкавіч — берасьцейскі баярын, які ўпамінаецца ў попісе войска Вялікага Княства Літоўскага 1528 году
* Вісконт Ядзейкавіч — жыхар Жамойцкага староства, які ўпамінаецца ў 1537—1538 гадох
* Павал Яцейкавіч — жыхар Жамойцкага староства, які ўпамінаецца ў 1537—1538 гадох

Гадэйкі — літоўскі шляхецкі род.

Ядкевічы (Jadkiewicz) гербу Даленга — літоўскі шляхецкі род.

Этэйкі (Атэйкі) — літоўскі шляхецкі род.

Адзікевічы (Adikiewicz) — шляхецкі род Рэчы Паспалітай з Прусіі.

На гістарычнай Меншчыне існуе вёска Ядзейкі.

## Крыніцы

Катэгорыя:Мужчынскія імёны
Вік (імя)

**Вік**, **Віга** — мужчынскае імя і вытворнае ад яго прозьвішча.

## Паходжаньне

Вік або Віга (Wic, Wigo) — імя германскага паходжаньня. Іменная аснова -віг- (-вік-) паходзіць ад гоцкага і германскага wigs 'вайна, бойка'. Сярод ліцьвінаў бытавалі імёны Вігіла (Вікула, Вігель), Віганд (Вігант), Вігайла (Вігал), Вігерд, Вігінт, Вігунт (Вігонт), Вігер, Вігмант (Вімант), Вікерат, Барвік, Гоўдвік, Кірвік, Лодвік, Матывік, Мандывік, Ядвіга, Урвік. Адзначаліся германскія імёны Wigilo (Wigulo, Wiegel), Wigand (Wigant), Wigelo (Wigal), Wigerd, Wigent, Wigunt, Wiger, Wigmont (Vimont), Wicrat (Wigerat), Barwic, Goldwig, Kerwic, Lodwich, Matouigius (Mathwig), Mundivicus, Hadwig Urwick.
 
Этымалягічны слоўнік старапольскіх асабовых імёнаў, выдадзены Польскай акадэміяй навук, адзначае гістарычнае бытаваньне ў Польшчы германскіх імёнаў Wik (Wiko), Wigil (Wiglo, Wikel, Wegil), Wigand (Wigant), Wiksza, Wibert, Wigard, Wigel, Wikhard (Wikard), Wicher (Wiker), Adwiga (Edwiga, Adwigis, Edwigis), Alwig (Elwig), Detwig, Gerwig (Gerwik, Girwik), Halwig (Helwig, Helwigis), Jadwiga (Jedwiga, Hadwiga, Hedwiga, Hedwig, Hedwigis), Herwik (Erwik, Harwik), Hertwig (Hartwik, Hertwik), Hildewigis, Łodwig (Łodwik, Łodwich, Lodwig, Lodwik, Ludewig, Ludowig, Ludwig, Ludwik, Ludwich, Lodewicus, Lodowicus, Lodwich).

У Чэхіі гістарычна бытавалі германскія імёны Vikl, Vicman (Vykman), Vikart, Vikéř, Hartovik, Ludvík.

У Прусіі бытавалі імёны *Wigel* (1382 і 1394 гады), *Berwicke* (1362 год), *Erwicke / Harwicke* (1364 год), *Nerwyk / Nerwike / Nerwicke / Nerweke / Nerewig / Norwig* (1330, 1359, 1374, 1376, 1389, 1396, 1406 гады). У 1619 годзе ў Каралявецкім унівэрсытэце навучаўся *Theodorus Wick, Regiomontanus Borussus*.

У рускіх берасьцяных граматах адзначалася германскае імя Вігар.

Варыянты імя ў гістарычных крыніцах: *Якубъ Викъ* (1528 год); *людеи в повете [[Бірштаны|Биръштаньскомъ]] на имя… а Янеля Викговича* (па 1 траўня 1532 году); *Jasz Wigewicz* (1558 год); *бояре путные волости [[Немянчын|Неменъчинъское]]… Езофъ Виковичъ* (30 ліпеня 1560 году); *бояринъ Станиславъ Виковичъ* (1569 год); *Wikowicz* (1671—1681 гады).

## Носьбіты
* Якуб Вік — бельскі баярын, які ўпамінаецца ў попісе войска Вялікага Княства Літоўскага 1528 году
* Юры Багданавіч Віковіч — расенскі зямянін, які ўпамінаецца ў 1584 годзе
* Ганна Міхайлаўна Віковіч — расенская зямянка, якая ўпамінаецца ў 1584 годзе
* Мікалай Янавіч Віковіч — расенскі зямянін, які ўпамінаецца ў 1584 годзе
* Настасься Паўлаўна Радвіловіч Якубава Віковіча — расенская зямянка, якая ўпамінаецца ў 1592 годзе

Вік (Wik, Wic) гербу ўласнага — шляхецкі род Рэчы Паспалітай.

У актах Вялікага Княства Літоўскага ўпаміналіся дзяржава Вігі каля Коўна і маёнтак Вігушкі ў Ашмянскім павеце.

На 1906 год існавала вёскі Вікішкі ў Дзьвінскім павеце Віцебскай губэрні.

На гістарычнай Ковеншчыне існуе вёска Вігі, на гістарычнай Ашмяншчыне — Вігушкі, у гістарычнай Прусіі — Вікен, Вікяў і Вікішкен.

## Заўвагі

## Крыніцы

Катэгорыя:Мужчынскія імёны
Оскарс Батня

**О́скарс Ба́тня** (;  31 траўня 1999 году) — латвійскі хакеіст, цэнтральны нападнік фінскага клюбу «Лахці Пэліканс» і нацыянальнай зборнай Латвіі. Пачынаў кар’еру ў латыскіх юніёрскіх лігах. У 2013 годзе далучыўся да клюбу «Рыга», які на той час выступала ў Найвышэйшай хакейнай лізе. У Кантынэнтальнай хакейнай лізе дэбютаваў у складзе рыскага «Дынама», зьявіўшыся 22 жніўня 2017 году ў матчы супраць омскага «Авангарду». Сваю першую шайбу закінуў у браму хэльсынскага «Ёкерыта» 26 студзеня 2018 году. У канцы красавіка 2024 году стала вядома, што Батня ўзмоцніў склад чэскага клюбу «Маўнтфілд».

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* 
* 

Катэгорыя:Латвійскія хакеісты
Катэгорыя:Хакеісты зборнай Латвіі
Катэгорыя:Хакеісты клюбу «Рыга»
Катэгорыя:Хакеісты клюбу «Прызма» Рыга
Катэгорыя:Хакеісты клюбу «Кіцбюэль»
Катэгорыя:Хакеісты клюбу «Дынама» Рыга
Катэгорыя:Хакеісты клюбу «Ліепая»
Катэгорыя:Хакеісты клюбу «Англет Армандзі»
Катэгорыя:Хакеісты клюбу «Юкурыт» Мікелі
Катэгорыя:Хакеісты клюбу «Маўнтфілд» Градэц Кралавэ
Катэгорыя:Хакеісты клюбу «Лахці Пэліканз»
Вірмонт

**Вірмонт**, **Вярмонт**, **Вэрэмунд** — мужчынскае імя.

## Паходжаньне

Вэрэмунд, Вэрымунд, Верымунт, Вермунт, Вірмунд, Вірмунт або Вэрмонт (Veremund, Werimund, Werimunt, Vermunt, Virmundis, Virmundus, Vermond, Uirmuntr, Wermont) — імя германскага паходжаньня. Іменная аснова -вер- (-вар-, -вір-) (імёны ліцьвінаў Вірбольт, Вербут, Вірконт; германскія імёны Virboldus, Warboto, Werecundus) паходзіць ад германскага *war(j)a-, war(i)n 'абарона', а аснова -мунд- (-мунт-, -монт-) (імёны ліцьвінаў Монтгерд, Валімонт, Жыгімонт; германскія імёны Mundgerd, Walmont, Sigimunt) — ад германскага *mundô 'рука, абарона, крэўнасьць' або гоцкага munds 'моц розуму, імкненьне', mundrs 'гарлівы, палкі'.

Германскі характар літоўскіх імёнаў з асновай -монт- (-мант-) — як і запазычаньне самой асновы з германскіх моваў — сьцьвердзілі францускі лінгвіст-германіст Раймонд Шмітляйн і амэрыканскі лінгвіст Альфрэд Зэн.

Этымалягічны слоўнік старапольскіх асабовых імёнаў, выдадзены Польскай акадэміяй навук, адзначае гістарычнае бытаваньне ў Польшчы германскага імя Warmundus.

У Чэхіі бытавала германскае імя Varmunt.

Варыянты імя ў гістарычных крыніцах: *Мы от [[Русіны|рода Рускаг:]] <…> Веремоуд* (Аповесьць мінулых часоў); *Петръ Вирмонтовичъ* (1528 год); *Zaracki Weremund* (1771 год); *Jozefata Wiermontowicz* (1826 год).

## Носьбіты
* Вэрымунд ( — паміж 500 і 508) — кароль свэваў у Галісіі 
* Пётар Вірмонтавіч — вількамірскі баярын, які ўпамінаецца ў попісе войска Вялікага Княства Літоўскага 1528 году

Вармунтовічы (Warmuntowicz) гербу Праўдзіч — шляхецкі род Рэчы Паспалітай.

## Глядзіце таксама
* Вера
* Мунд

## Заўвагі

## Крыніцы

Катэгорыя:Мужчынскія імёны
Вальцейка

**Вальцейка**, **Вальдзейка** (*Волдзік*), **Уладзейка** (*Валодка*, *Вайлодка*) — мужчынскае імя.

## Паходжаньне

Вальціка або Вальдзіка, пазьней Вальдэка або Вольдэка (Waltiko, Waldiko, Waldecke, Woldeke) — імя германскага паходжаньня. Іменная аснова -валд- (-алд, -олт) (імёны ліцьвінаў Геральт, Левалт, Рамвольт; германскія імёны Gerwald, Lewolt, Romuald) паходзіць ад гоцкага і германскага waldan 'валодаць, гаспадарыць' або wulþus 'слава, мажнасьць'.

Этымалягічны слоўнік старапольскіх асабовых імёнаў, выдадзены Польскай акадэміяй навук, адзначае гістарычнае бытаваньне ў Польшчы германскага імя Waldko (Waltko, Waldek, Waltek).

У 1621 годзе ў Каралявецкім унівэрсытэце навучаўся *Erhardus Waldeck, Saloviensis Borussus*, у 1624 годзе — *Fridericus Waldeck, Saloviensis Borussus*, у 1642 годзе — *Fridericus Waldeck, Saloviensis Prussus*, у 1648 і 1651 гадох — *Erhardus Waldeck, Tilsensis Borussus*.

Варыянты імя ў гістарычных крыніцах: *у [[Упіта|Упите]] Володъку Ятовтовичу два чоловеки* (9 лістапада 1449 году); *Стас Волтеиковичъ* (1528 год); *Воилодко Колъбовичъ* (1565 год); *wioskę Wołdziki nad rz. Czapunią, w starostwie [[Ліпнішкі|lipniskim]], w [[Ашмянскі павет|pow. oszmiańskim]] leżącą* (23 лютага 1658 году); *Mieszczanie JKm Miasta [[Мазыр|Mozyrskiego]]… Stephan Władeykowicz* (20 кастрычніка 1670 году); *Wołdziki* (1744 год).

## Носьбіты
* Валодка Ятаўтавіч — літоўскі баярын, які ўпамінаецца ў 1449 годзе
* Стась Вальцейкавіч — кернаўскі баярын, які ўпамінаецца ў попісе войска Вялікага Княства Літоўскага 1528 году
* Вайлодка Колбавіч — кобрынскі баярын, які ўпамінаецца ў попісе войска ВКЛ 1565 году

У 1586 годзе ўпаміналася сяло Вальдзейкі ва Ўпіцкім павеце.

На гістарычнай Ашмяншчыне існуе вёска Вольдзікі, у гістарычнай Прусіі — Валдыкі, у былым Жамойцкім старостве — Валодкішкі.

## Крыніцы

Катэгорыя:Мужчынскія імёны
У агні народжаная

**«У агні́ наро́джаная»** (), іншая назва **«Во́лат»** () — беларускі нямы мастацкі фільм, зьняты ў 1929 року рэжысэрам Уладзімерам Коршам на кінастудыі «Белдзяржкіно».

## Сюжэт
Фільм зроблены да 10-годзьдзя ўтварэньня БССР і апавядае пра ўсталяваньне бальшавіцкай улады на беларускіх землях у часе ўзброеных канфліктаў 1919—1920 рокаў.

Гэта першы і апошні выпадак у савецкім кінэматографе, дзе згаданая Беларуская Народная Рэспубліка.

## У ролях

## Стварэньне
Фільм прасякнуты тагачаснай авангарднай стылістыкай; на рэжысэра паўплывала творчасьць Аляксандра Даўжэнкі ды іншых культавых савецкіх рэжысэраў. Пазьней ні Ўладзімер Корш, ні іншыя беларускія рэжысэры міжваеннага пэрыяду да авангарднай тэматыкі не зьвярталіся.

У 2012 року ў межах праекту «Тузін. Немаўля» беларускія выканаўцы «Re1ikt» напісалі арыгінальную музыку да фільму. Сучасны плякат намаляваў мастак Анджэй Ветэшка.

## Крыніцы

## Літаратура
* 

## Вонкавыя спасылкі
* 

Катэгорыя:Савецкія фільмы бяз гуку
Катэгорыя:Фільмы «Беларусьфільму»
Барут (імя)

**Барут** (*Баруць*, *Парут*), **Барута** — мужчынскае імя і вытворнае ад яго прозьвішча.

## Паходжаньне

 
Барут (Baruthus) — імя германскага паходжаньня. Іменная аснова -бар- (-бор-) (імёны ліцьвінаў Барвід, Барвін, Вісбар; германскія імёны Barvid, Barwin, Wisbar) паходзіць ад гоцкага bara, baur 'чалавек, дзіця' (літаральна — «народжаны»). Антрапанімічны суфікс-пашыральнік -ут- (-ut-) адзначаецца як у германскіх, так і ў славянскіх мовах.

Імя Барут гістарычна бытавала ў Польшчы: *Paulo dicto Baruth* (1296 год), *[[Генрых|Henrico]] Baruth* (1347 год), *[[Зігфрыд|Zifrido]] Baruth* (1423 год), *[[Жыгімонт|Sigmund]] Baruth* (1470—1480 гады).

У Прусіі бытавала прозьвішча Baruth. 

Варыянты імя ў гістарычных крыніцах: *[[Скаламонт (імя)|Скомондъ]] и Бороуть* (Галіцка-Валынскі летапіс); *чоловековъ… а Борютя* (1440—1492 гады); *Борута Микулич [[Амсьціслаў|Мстиславец]]* (1512 год); *terrarum desertarum in districtu [[Наваградак|Nowogrodensi]]… Boruthyewsczyna… Boruthiewsczyna* (2 ліпеня 1519 году); *Ян, Борутинъ зять*, *Шимко Борутичъ*, *Немера Борутичъ*, *Станиславъ Борута* (1528 год); *земяне [[Гонядзь|Ганязскіи]]… Борута Жаконскій* (1536 год); *на бояр господаръскихъ судеревскихъ… а Миколая Борутевича* (22 чэрвеня 1538 году); *Boruta Klimasz* (1558 год); *Станиславъ сынъ Яна Борутича… Станиславъ Борута*, *Войтехъ Борута… Себестыянъ Борута*, *Павелъ Борутичъ… Себестыянъ Борутичъ… Михалъ Борутичъ* (1567 год); *Стасюкъ Барутовичъ* (24 красавіка 1580 году); *Jakub Parota* (29 кастрычніка 1698 году); *Katarzyna Barutowicz* (1738 год); *Ewa Baruta* (1741 год); *Barutowna* (27 кастрычніка 1748 году і 19 студзеня 1766 году); *Paweł Borutowicz* (1752 год); *Katarzyna Baruć* (1848 год).

## Носьбіты
* Барут ( 750) — князь Карантаніі
* Барута Мікуліч — літоўскі баярын з Амсьціслава, які ўпамінаецца ў 1512 годзе
* Барута — падляскі баярын, які ўпамінаецца ў попісе войска Вялікага Княства Літоўскага 1528 году
* Шымка Баруціч — падляскі баярын, які ўпамінаецца ў попісе войска ВКЛ 1528 году
* Нямера Баруціч — падляскі баярын, які ўпамінаецца ў попісе войска ВКЛ 1528 году
* Станіслаў Барута — падляскі баярын, які ўпамінаецца ў попісе войска ВКЛ 1528 году
* Мікалай Баруцевіч — судэраўскі баярын, які ўпамінаецца ў 1538 году
* Амбражэй Барутавіч — расенскі зямянін, які ўпамінаецца ў 1598 годзе

Прыдомкам Барута карыстаўся літоўскі княскі род Чартарыйскіх гербу Любіч.

Баруты — путныя баяры маёнтку Койданава, вядомыя з XVII стагодзьдзя.

Баруты — парафіяне Катэдральнага касьцёла ў Менску на 1851—1857 гады.

Баруты-Клімашэўскія і Баруты-Цераховічы — літоўскія шляхецкія роды.

Парутовічы (Porutowicz) гербу Радван — літоўскі шляхецкі род з ваколіцаў Цельшаў.

Барута (Boruta) — прозьвішча, зафіксаванае ў XIX стагодзьдзі ў ваколіцах Сувалкаў.

На гістарычнай Ашмяншчыне існуе вёска Баруцішкі.

## Заўвагі

## Крыніцы

Катэгорыя:Мужчынскія імёны
Аўгмэнтатыў

**Аўгмэнтатыў** (ад  — павелічэньне, узвышэньне), або **павелічэньне** — павелічальна-ўзмацняльнае слова або форма слова. Процілегласьць дымінутыву. Выкарыстоўваецца (галоўным чынам у гутарковай мове) для наданьня большай выразнасьці, нэгатыўнай ці пазытыўнай афарбоўкі.

## У беларускай мове
У беларускай мове павелічэньне ўтвараецца дзякуючы наступным суфіксам:

* **-іска**, **-ыска** (прыклады: *Зірнуў у вакно — аж там за сталом [[Сям’я|сям’іска]]… сядзіць, можа, чалавек дваццаць.* Кузьма Чорны; ''вятрыска'' — рэзкі, халодны, сільны вецер, ''камяніска'' — вялікая камень, *[[Вогнішча|агніска]]* — вялікае вогнішча)
* **-ішча**, **-ышча** (прыклады: *дамішча* — вялікі дом; *вятрышча* — тое ж, што і *вятрыска*)
* **-эн**, **-ен** (прыклады: *страшэнны*, *дабрэнны*, *багаценны*)
* **-эч**, **-еч** (прыклады: *халадэча*, *галаднеча*)
* **-эзн** (прыклады: *высачэзны*, *таўшчэзны, велічэзны*)
* **-дл** (прыклады: *гультаідла*, *страшыдла*)
* **-уг-а**, **-юг-а** (прыклады: *вятруга*, *зьвяруга, ваўчуга*)
Таксама ў беларускай мове аўгмэнтатыў можа ўтварацца дзякуючы:

* прэфіксу **на-** (прыклады: *насадзіць —* шмат пасадзіць)
* **па-** + прэфікс (прыклады: *пападкрэсьліваць* — падкрэсьліць шмат, шматкроць)
* **папа-** (прыклады: *папахадзіць* — пахадзіць доўга, многа, празьмерна)

## Ва ўкраінскай мове
Ва ўкраінскай мове аўгмэнтатыў утвараецца пры дапамозе:

* афіксаў **-ище**, **-ища** (прыклады: *вітер — вітрище*)
* суфіксу **-ен** (Л. Глібаў: *«Аж суне Вовк — такий страшенний / та здоровенний»*)
* падвоеныя прыстаўкі (А. Рызнічанка: *«Стоптала копитами татарва / Угіддя руські й діточок маленьких. / Попогуляла шабелька крива / По їхніх татах і по їхніх неньках»*)

Утвараецца таксама з дапамогай эпэнтэзы (грэцк. *epenthesis*  — устаўка), гэта значыць зьяўлення ў складзе слова дадатковага гука, у прыватнасьці «о» (А. Рызнічанка: «*Сокира щугоне униз, / І череп, ніби диня, репне»*).

## У расейскай мове
У расейскай мове аўгмэнтатыў утвараецца пры дапамозе афіксаў:

* **-ище**, **-ища** (прыклады: *хвост — хвостище; дом — домище; сила — силища, красота — красотища*)

## Заўвагі

## Крыніцы

Катэгорыя:Мовазнаўства
Катэгорыя:Беларуская мова
Краснагруда

**Краснагру́да** () — вёска ў гміне Сейны Сейненскага павету Падляскага ваяводзтва Польшчы. Насельніцтва — 74 жыхары (2021).

## Крыніцы

Катэгорыя:Населеныя пункты Сейненскага павету
Катэгорыя:Сейны (гміна)
Катэгорыя:Чэслаў Мілаш
Домінік Кубалік

**До́мінік Ку́балік** (;  21 жніўня 1995 году) — чэскі хакеіст, левы скрайні нападнік швайцарскага клюбу «Цуг».

## Кар’ера
Кубалік пачаў займацца хакейнем у роднай Пльзені. За родны клюб «Шкода» гулец дэбютаваў у сэзоне 2011—2012 гадоў. У наступным сэзоне далучыўся да клюбу «Садбэры Ўулвз» з Хакейнай лігі Антарыё. Пасьля таго як у новым клюбе займеў статыстыку ў 34 пункты ў 67 матчах, гулец быў абраны клюбам «Лос-Анджэлес Кінгс» на драфце НХЛ у 7 раўндзе пад агульным нумарам 191. Пасьля драфту нападнік застаўся ў клюбе, але ў студзені 2014 году быў абменены ў «Кітчэнэр Рэйнджарз» на земляка Радка Факсу. Тым ня менш, ужо ў красавіку чэх вярнуўся ў родную «Шкоду». Празь некалькі сэзонаў Кубалік перайшоў у швайцарскі клюб «Амбры-Піёта». Паводле вынікаў апошняга сэзону з клюбам хакеіст зарабіў 57 пунктаў за 50 гульняў у рэгулярным сэзоне, а таксама 6 пунктаў у 5 матчах плэй-оф. Такім чынам чэх стаўся самым каштоўным гульцом Нацыянальнай лігі Швайцарыі.

У студзені 2019 правы на гульца ў НХЛ перайшлі да «Чыкага Блэкгокс». 29 траўня 2019 году спартовец склаў аднагадовы кантракт на 925 тысяч даляраў. Сваю першую шайбу чэх закінуў 10 кастрычніка таго ж году ў матчы супраць «Сан-Хасэ Шаркс». 27 студзеня 2020 году хакеіст учыніў свой першы хет-трык у НХЛ, зрабіўшы ўнёсак у перамогу над «Тампа Бэй Лайтнінг». Пры гэтым усе тры шайбы Кубалік улучыў у трэцім пэрыядзе. У ліпені 2022 году ўжо як вольны агент склаў дзьвюхгадовую дамову з «Дэтройт Рэд Ўінгс» на 5 млн даляраў. Улетку 2023 году хакеіст быў часткай абмену з клюбам «Атава Сэнатарз», але пасьля сэзону 2023—2024 году сышоў з каманды. 4 верасьня 2024 году чэх прыяднаўся да швайцарскага клюбу «Амбры-Піёта». Паводле ўмоваў пагадненьня Кубалік мае мажлівасьць скасаваць кантрат да 15 сьнежня, калі атрымаў працу ў клюбе НХЛ. 9 траўня 2025 году Кубалік падпісаў двухгадовы кантракт з клюбам «Цуг».

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* 
* 
* 

Катэгорыя:Чэскія хакеісты
Катэгорыя:Хакеісты зборнай Чэхіі
Катэгорыя:Хакеісты клюбу «Шкода» Пльзень
Катэгорыя:Хакеісты клюбу «Садбэры Ўулвз»
Катэгорыя:Хакеісты клюбу «Кітчэнэр Рэйнджарз»
Катэгорыя:Хакеісты клюбу «Гаўлічкаў-Брод»
Катэгорыя:Хакеісты клюбу «Амбры-Піёта»
Катэгорыя:Хакеісты клюбу «Чыкага Блэкгокс»
Катэгорыя:Хакеісты клюбу «Дэтройт Рэд Ўінгс»
Катэгорыя:Хакеісты клюбу «Атава Сэнатарз»
Катэгорыя:Хакеісты клюбу «Цуг»
Андрэй Кудрна

**Андрэ́й Ку́дрна** (;  11 траўня 1991 году) — славацкі хакеіст, скрайні нападнік клюбу «Зволен».

## Кар’ера
Ёсьць вахаванцам браціслаўскага «Словану», але яшчэ юнаком дэбютаваў у юніёрскіх першынствах у Паўночнай Амэрыцы. На сэзон 2011—2012 гадоў вярнуўся ў «Слован», зь якім праз годам дэбютаваў у Кантынэнтальнай хакейнай лізе. Аднак, хакеіст амаль не гуляў за клюб, больш часу праводзячы славацкай Экстралізе ў шэрагах «Скаліцы» і «Банска Быстрыцы». У 2015 годзе склаў кантракт з праскай «Спартай». У 2021 годзе далучыўся да клюбу «Літвінаў» поруч з сваім суайчыньнікам  Матушам Сукелам. У сэзоне 2022—2023 гадоў нападнік увайшоў у дзясятку найлепшых бамбардзіраў чэскай Экстралігі. У 2024 годзе вярнуўся на радзіму, склаўшы працоўную дамову з клюбам «Зволен».

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* 
* 

Катэгорыя:Славацкія хакеісты
Катэгорыя:Хакеісты зборнай Славаччыны
Катэгорыя:Хакеісты клюбу «Ванкувэр Джаянтс»
Катэгорыя:Хакеісты клюбу «Рэд-Дыр Рэбэлз»
Катэгорыя:Хакеісты клюбу «Слован» Браціслава
Катэгорыя:Хакеісты клюбу «Скаліца»
Катэгорыя:Хакеісты клюбу «Банска Быстрыца»
Катэгорыя:Хакеісты клюбу «Спарта» Прага
Катэгорыя:Хакеісты клюбу «Літвінаў»
Катэгорыя:Хакеісты клюбу «Зволен»
Павал Рагенда

**Па́вал Раге́нда** (Рэ́генда) (;  7 сьнежня 1999 году) — славацкі хакеіст, скрайні нападнік клюбу «Сан-Хасэ Шаркс» з Нацыянальнае хакейнае лігі.

## Кар’ера
У сэзоне 2021—2022 гадоў запісаў на свой рахунак 15 галоў і 24 перадачы ў 43 гульнях за «Дуклу». Такім чынам ён стаўся найлепшым бамбардзірам у славацкай Экстралізе сярод гульцоў веку 22 галоў і маладзей. Пасьля двух удалых сэзонаў з «Дуклай», Рагенда першапачаткова склаў дамову з чэскім клюбам «Млада Болеслаў» 1 траўня 2022 году. Аднак, пасьля выдатнаму выступу на чэмпіянаце сьвету 2022 году Рагенда здолеў скасаваць дамову з чэхамі і 1 чэрвеня скласьці дзьвюхгадовую дамову з «Анагайм Дакс» з Нацыянальнае хакейнае лігі. Большую частку сэзону нападнік правёў у фарм-клюбе «Сан-Дыега Галз», але ўсё ж такі правёў некалькі матчаў у складзе асноўнага клюбу.

6 сакавіка 2024 году дэбютаваў у НХЛ у матчы супраць «Атавы Сэнатарз». Цягам сэзону згуляў яшчэ некалькі матчаў у складзе галоўнай каманды. Улетку 2024 году склаў новую працоўную дамову з «Анагайм Дакс». У студзені 2025 году прыяднаўся да «Сан-Хасэ Шаркс». 1 сьнежня 2025 году дэбютаваў у складзе «Сан-Хасэ Шаркс» у гульні НХЛ супраць «Юта Мамат», адзначыўшыся голам. 3 студзеня 2026 году зрабіў хет-трык у матчы супраць «Тампа-Бэй Лайтнінг», але ягоны клюб зазнаў паразу зь лікам 7:3.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* 
* 
* 

Катэгорыя:Славацкія хакеісты
Катэгорыя:Хакеісты зборнай Славаччыны
Катэгорыя:Хакеісты клюбу «Дукла» Міхалаўцы
Катэгорыя:Хакеісты клюбу «Сан-Дыега Галз»
Катэгорыя:Хакеісты клюбу «Сан-Хасэ Баракуда»
Катэгорыя:Хакеісты клюбу «Сан-Хасэ Шаркс»
Марыё Грман

**Ма́рыё Грман** (;  7 сьнежня 1999 году) — славацкі хакеіст, абаронца расейскага клюбу «Адмірал». Пачынаў кар’еру ў Славаччыне, але потым зьехаў у Канаду дзеля выступаў ў юніёрскіх лігах. Пасьля вярнуўся на радзіму, дзе разам з «Слованам» правёў адзін сэзон у Кантынэнтальнай хакейнай лізе. Пэўны час гуляў у фінскай Лійзе за «Сайпу» і ХПК. Улетку 2022 году падпісаў давому з чэскім клюбе «Віткавіцы». Празь некалькі гадоў Грман перайшоў у КХЛ, пагадзіўшыся на гадавы кантракт на сэзон 2024—2025 гадоў з расейскім клюбам «Адмірал».

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* 
* 

Катэгорыя:Славацкія хакеісты
Катэгорыя:Хакеісты зборнай Славаччыны
Катэгорыя:Хакеісты клюбу «Рэд-Дыр Рэбэлз»
Катэгорыя:Хакеісты клюбу «Кутні Айс» Крэнбрук
Катэгорыя:Хакеісты клюбу «Вэлцы» Жыліна
Катэгорыя:Хакеісты клюбу «Піраты» Хомутаў
Катэгорыя:Хакеісты клюбу «Слован» Браціслава
Катэгорыя:Хакеісты клюбу «Сайпа» Лапээнранта
Катэгорыя:Хакеісты клюбу ХПК Хямээнліна
Катэгорыя:Хакеісты клюбу «Віткавіцы» Острава
Катэгорыя:Хакеісты клюбу «Адмірал» Уладзівасток
Тарут

**Тарут** (*Таруць*, *Таруці*, *Тарута*) — мужчынскае імя і вытворнае ад яго прозьвішча.

## Паходжаньне

Тарут (Tarut) — імя германскага паходжаньня. Іменная аснова -тор- (-тар-, -дар-) (імёны ліцьвінаў Тарвід, Турвін, Дармонт; германскія імёны Tarut, Torvid, Darmundus) паходзіць ад гоцкага thaur > thoris 'волат, асілак'. Антрапанімічны суфікс-пашыральнік -ут- (-ut-) адзначаецца як у германскіх, так і ў славянскіх мовах.

Варыянты імя ў гістарычных крыніцах: *Тарутю чоловекъ… чоловекъ Таруть* (20 чэрвеня 1413—1424 гадоў паводле выпісу 30 студзеня 1607 году); *[[Мілейка|Милейко]] Дорутович… Тарути Нацович* (1537—1538 гады); *Tom Thorutanowicz* (1609 год); *на [[Магілёў|могилевца]] на Ондрюшку Торуту… литвин Ондрюшка Торута* (паміж 25 і 30 жніўня 1625 году); *siolo [[Лынтупы|Lyntupy]]… Jasiuk Tarucewicz* (26 лютага 1619 году); *Jan Tarutowicz* (1675—1677 гады).

## Носьбіты
* Тарут — літоўскі баярын, які атрымаў ад вялікага князя Вітаўта два чалавекі ў Медніцкай воласьці
* Таруці Нацавіч — жыхар Жамойцкага староства, які ўпамінаецца ў 1538 годзе
* Ядвіга Пашкаўна Таруцевіч — расенская зямянка, якая ўпамінаецца ў 1593 годзе
* Іван Тарута — жыхар маёнтку Галамысьлі (Полацкае ваяводзтва), які ўпамінаецца ў 1792 годзе

Таруці — прыгонныя зь вёскі Доневічаў (каля Лаздунаў), якія ўпамінаюцца ў XIX стагодзьдзі.

На гістарычнай Ашмяншчыне існуе вёска Таруці.

## Крыніцы

Катэгорыя:Мужчынскія імёны
Вігінт

**Вігінт**, **Вігент** — мужчынскае імя.

## Паходжаньне

Вігент (Wigent) — імя германскага паходжаньня. Іменная аснова -віг- (-вік-) (імёны ліцьвінаў Вігунт, Вігмонт, Лодвік; германскія імёны Wigunt, Wigmont, Lodvigus) паходзіць ад гоцкага і германскага wigs 'вайна, бойка', а аснова -генд- (-гент-, -гінт-) (імёны ліцьвінаў Гінтэр, Агінт, Эйгінт; германскія імёны Genter, Aginto, Eigint) — ад гоцкага gands 'посах', пераноснае 'чары'.

Варыянты імя ў гістарычных крыніцах: *Викгинъту семъица* (1440—1492 гады); *Józef	Wigintowicz* (1806 год); *Kazimierz Wigentowicz* (1825 год).

## Носьбіты
* Вігінт — літоўскі баярын, які атрымаў наданьне ад вялікага князя Казімера

## Глядзіце таксама
* Вік
* Гента

## Крыніцы

Катэгорыя:Мужчынскія імёны
Велют

**Велют** (*Велюць*, *Вілюць*, *Велюта*), **Велут** — мужчынскае імя.

## Паходжаньне

Велут або Велют (Welut, Weluth) — імя германскага паходжаньня. Іменная аснова вел- (імёны ліцьвінаў Велянт, Вяльмонт, Велерат; германскія імёны Welant, Welamunt, Welarat) паходзіць ад стараісьляндзкага welja 'абіраць' або стараангельскага wela 'багацьце, дастатак'. Антрапанімічны суфікс-пашыральнік -ут- (-ut-) адзначаецца як у германскіх, так і ў славянскіх мовах.

У Ноўгарадзе ў XIV ст. адзначалася германскае (паўночнагерманскае) імя Вельют (Veljotr).

Варыянты імя ў гістарычных крыніцах: *у Вельютовых 2 куницы… у Вельюта 3 куницы* (1340 — пачатак 1380-х гадоў); *Wolczhko Welutewicz* (18 студзеня 1401 году); *пану [[Контаўт (імя)|Контовту]] у Кнетонскои волости люди Овняне, 30 и чотыри чоловеки куничников, на имя: <…> а Вилютя* (1440—1492 гады); *et inscribo homines in villa mea Mileykoni dicta tredecem nominibus nuncupatos… Veluti* (14 студзеня 1459 году); *Труфонъ Оноховъским… Велюта, братъ его* (каля 1492 году); *Helena Wiełutowicz* (1840 год).

## Носьбіты
* Вельют (*Вельютъ*) і Вельютаў (*Вельютовъ*) — жыхары Ноўгараду, якія ўпамінаюцца ў XIV стагодзьдзі
* Волчка Велюцевіч — літоўскі баярын, які засьведчыў акт Віленска-Радамскай уніі
* Велюта Анахоўскі — смаленскі баярын, які ўпамінаецца ў 1492 годзе

## Крыніцы

Катэгорыя:Мужчынскія імёны
Контын

**Контын**, **Кундзін** (*Кондзін*), **Гунтын**, **Гудзін** (*Гондын*) — мужчынскае імя і вытворнае ад яго прозьвішча.

## Паходжаньне

Гундын, Гонтын, Гунтын, Кундын або Контына (Gundin, Gontinus, Guntin, Cundin, Contina) — імя германскага паходжаньня. Іменная аснова -гунд- (-гунт-, -кунт-) (імёны ліцьвінаў Гунтар, Вігунт, Вірконт; германскія імёны Guntar, Wigunt, Werecundus) паходзіць ад гоцкага gunþs 'бойка, бітва'.

Адпаведнасьць імя Гунцін германскаму імю Gundin (Guntin) сьцьвердзіў францускі лінгвіст-германіст Раймонд Шмітляйн, які на падставе шматгадовых дасьледаваньняў прыйшоў да высноваў пра германскае паходжаньне літоўскіх уласных імёнаў.

У Прусіі бытавала імя Гундын: *Hanke Gundyne* (1419 год).

Варыянты імя ў гістарычных крыніцах: *Конътыновы чоловекъ* (22 чэрвеня 1415 году паводле выпісу 9 чэрвеня 1614 году); *j. m. pana Stefana Uwoynia Kondzinowa* (15 сакавіка 1680 году); *Marianna Gundzinowicz* (1828 год).

## Носьбіты
* Контын — літоўскі баярын, які атрымаў ад вялікага князя Вітаўта чалавека ў Калтынянскай воласьці (Жамойць)

Кундзіновічы (Kundzinowicz) — літоўскі шляхецкі род зь Вільні.

Гондыны (Gondyn) гербу Радван — літоўскі шляхецкі род.

У XVI ст. існаваў маёнтак Гунтыны ў Жамойцкім старостве.

На 1906 год існавалі вёска і фэрма Кундзенішкі ў Дзьвінскім павеце Віцебскай губэрні.

Контын (*Kontien*) — былая вёска каля Караляўцу ў Прусіі.

На гістарычнай Ашмяншчыне існуе вёска Конціненты, у гістарычнай Прусіі — Гунтэнэн.

## Крыніцы

Катэгорыя:Мужчынскія імёны
Вялікія Вуйкі

«**Вялікія Вуйкі**»  — украінскі камэдыйны 16-сэрыйны тэлесэрыял.

Прэм'ера адбылася на тэлеканале "1+1" 14 кастрычніка 2019 года. Галоўныя ролі ў праекце, які паставілі Міця Шмурак і Дзьмітры Маніфест, выканалі Юры Гарбуноў, Уладзімер Гаранскі, Назар Задняпроўскі, а таксама Міхаіл Паплаўскі, Надзя Мейхер, Ганна Кошмал і Артур Логай. Працяг сэрыяла «Апошні маскаль». Крэатыўны прадусар — Юры Гарбуноў.

## Сюжэт
### Першы сэзон
У сэрыяле прыгоды галоўных герояў «Апошняга маскаля» працягваюцца ва ўкраінскай сталіцы: на Андрыеўскім узвозе, Крэшчаціку, Майдане Незалежнасьці, Кіеўскім вакзале, а таксама на набярэжнай Рычкова вакзала. Яны прыяжджаюць у Кіеў па патрабаванні сельскага старасты Васіля Мікіцюка, каб за сродкі, выдзеленыя вёсцы Вялікія Вуйкі, пракласці дарогу да в. Бо з-за карупцыянэра права на забудову атрымлівае вёска-канкурэнт — Малыя Вуйкі. Васіль Мікіцюк вырашае сабраць дэлегацыю і адправіцца ў саму сталіцу шукаць справядлівасьці.

«	«Гуцулы, якія ўсё жыцьцё правялі ў гарах, апынуцца ў найбуйнейшым мэгаполісе Ўкраіны. У сталіцы ім трэба будзе не толькі пазнаёміцца ​​з новымі героямі, але і адаптавацца да новага рытму жыцьця. Сучасная кватэра з мноствам незнаёмай тэхнікі, перапоўненае мэтро з вялікімі эскалятарамі, гандлёвыя цэнтры з павабнымі прапановамі, салёны прыгажосьці, гастранамічныя адкрыцьці і маса забаваў», — распавёў крэатыўны прадусар Юры Гарбуноў.

## Крыніцы

Катэгорыя:Украінскія камэдыйныя тэлесэрыялы
Катэгорыя:Тэлесэрыялы на ўкраінскай мове
Катэгорыя:Тэлесэрыялы «1+1»
Уле-Юліян Гольм

**У́ле-Ю́ліян Б’ё́ргвік Го́льм** (;  23 траўня 2002 году) — нарвэскі хакеіст, абаронца клюбу «Кліўлэнд Монстэрз» з Амэрыканскай хакейнай лігі. Выхаванец клюбу «Манглеруд Стар», але ўжо юнаком зьехаў у Паўночную Амэрыку, дзе выступаў спачатку у «Місысага Стылгэдс». У 2020 годзе на драфце НХЛ быў абраны клюбам «Каламбус Блю Джэкетс» у пятым раўндзе пад агульным 145 нумарам.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* 

Катэгорыя:Нарвэскія хакеісты
Катэгорыя:Хакеісты зборнай Нарвэгіі
Катэгорыя:Хакеісты клюбу «Місысага Стылгэдс»
Катэгорыя:Хакеісты клюбу «Манглеруд Стар» Осьлё
Катэгорыя:Хакеісты клюбу «Кліўлэнд Монстэрз»
Катэгорыя:Хакеісты клюбу «Каламазу Ўінгс»
Катэгорыя:Хакеісты клюбу «Цынцынаці Сайкланз»
Даніел Важанілэк

**Даніе́л Важані́лэк** (;  10 лютага 1996 году) — чэскі хакеіст, нападнік швайцарскага клюбу «Цуг». Дэбютаваў у хакеі ў сэзоне 2013—2014 гадоў Экстралігі ў складзе пардубіцкага «Дынама». У 2023 годзе стаў чэмпіёнам Чэхіі, пры гэтым менавіта дзякуючы гульні Важанілка ў тым ліку «Ацэларжы» здабылі тытул. Гулец быў прызнаны найлепшым хакеістам плэй-оф, здабыўшы 6 галоў і 10 галявых перадачаў. У 2024 году прыяднаўся да швайцарскага клюбу «Цуг».

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* 
* 

Катэгорыя:Чэскія хакеісты
Катэгорыя:Хакеісты зборнай Чэхіі
Катэгорыя:Хакеісты клюбу «Дынама» Пардубіцы
Катэгорыя:Хакеісты клюбу «Гарацка Славія» Тршэбіч
Катэгорыя:Хакеісты клюбу «Шумпэрк»
Катэгорыя:Хакеісты клюбу «Ястржабі» Просьцеёў
Катэгорыя:Хакеісты клюбу «Рокі» Рованіемі
Катэгорыя:Хакеісты клюбу «Стадыён» Літамержыцы
Катэгорыя:Хакеісты клюбу «Матор» Чэске-Будзеёвіцы
Катэгорыя:Хакеісты клюбу «Спарта» Прага
Катэгорыя:Хакеісты клюбу «Ацэларжы» Тршынец
Катэгорыя:Хакеісты клюбу «Цуг»
Матыяс Баў-Гансэн

**Маты́яс Баў-Га́нсэн** (;  3 ліпеня 1993 году) — чэскі хакеіст, нападнік клюбу «Гэрнінг Блю Фокс».

## Кар’ера
Дэбют гульца прыпаў на матчы чэмпіянату Даніі па хакеі ў складзе клюбу «Рэдаўрэ Майці Булз». Пасьля перайшоў у швэдзкі «Мальмё Рэдгокс», але выступаў толькі за юніёрскую дружыну клюбу, а таксама клюб з трэцяга дывізіёну «Пантэрн». Пасьля трох пасьпяховых сэзонаў з «Фрэдэрыксгаўн Ўайт Гокс» Баў-Гансэн прыцягнуў увагу з Паўночнае Амэрыкі, пагадзіўшыся 20 чэрвеня 2017 году на гадавы кантракт з «Гэршы Бэарз», які зьвязаны з «Вашынгтон Кэпіталз». У сваім дэбютным паўночнаамэрыканскім сэзоне зь «мядзьведзямі» ў 2017—2018 гадоў гулец запісаў на свой рахунак 13 галоў і 23 пункты ў 58 гульнях. 9 траўня 2018 году гулец склаў аднагадовы двухбаковы кантракт з «Вашынгтон Кэпіталз». Нажаль, гулец атрымаў на чэмпіянаце сьвету 2018 году цяжкую траўму і быў вымушаны прапусьціў увесь сэзон, пасьля чаго вярнуўся ў Эўропу.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* 
* 

Катэгорыя:Дацкія хакеісты
Катэгорыя:Хакеісты зборнай Даніі
Катэгорыя:Хакеісты клюбу «Рэдаўрэ Майці Булз»
Катэгорыя:Хакеісты клюбу «Пантэрн» Мальмё
Катэгорыя:Хакеісты клюбу «Фрэдэрыксгаўн Ўайт Гокс»
Катэгорыя:Хакеісты клюбу «Гэршы Бэарз»
Катэгорыя:Хакеісты клюбу «Дорнбірн Бульдогс»
Катэгорыя:Хакеісты клюбу «Гэрнінг Блю Фокс»
Ханэс Б’ёрнінэн

**Ха́нэс Б’ё́рнінэн** (;  19 кастрычніка 1995 году) — фінскі хакеіст, нападнік швайцарскага клюбу «Лянгнаў Тайгерз». Алімпійскі чэмпіён і чэмпіён сьвету 2022 году.

## Кар’ера
Дэбютаваў у прафэсійным хакеі ў складзе клюбе «Лахці Пэліканз». Да дружыну выступаў доўгія гады, стаўшы капітанам клюбу. 5 траўня 2021 году склаў дамову зь фінскім клюбам «Ёкерыт» з Кантынэнтальнае хакейнае лігі. У рэгулярным сэзоне КХЛ 2021—2022 гадоў зарабіў 21 пункт у 43 матчах да таго моманту калі клюб сышоў з КХЛ праз расейскае ўварваньне ва Ўкраіну. Празь нявызначанасьць лёсу клюбу гулец вырашыў вярнуцца ў родны клюб, у якім гуляў шмат гадоў. Тым ня менш, 28 красавіка 2022 году дамовіўся з швэдзкім клюбам «Брунэс». Пасьля няўдалага сэзону і вылету клюбу з Швэдзкае хакейнае лігі фін вырашыў перайсьці да шэрагаў іншага клюбу «Эрэбру».

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* 
* 

Катэгорыя:Фінскія хакеісты
Катэгорыя:Хакеісты зборнай Фінляндыі
Катэгорыя:Хакеісты клюбу «Лахці Пэліканз»
Катэгорыя:Хакеісты клюбу «Коокоо» Коўвала
Катэгорыя:Хакеісты клюбу «Пэлійтат» Хэйнала
Катэгорыя:Хакеісты клюбу «Ёкерыт» Хэльсынкі
Катэгорыя:Хакеісты клюбу «Брунэс» Еўле
Катэгорыя:Хакеісты клюбу «Эрэбру»
Катэгорыя:Хакеісты клюбу «Лянгнаў Тайгерз»