open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Якаў Юшкевіч

**Якаў Мікалаевіч Юшкевіч** (1764, Кіеў — 1820-я, Санкт-Пецярбург) — расейскі надворны дараднік, штаб-лекар марскога кадэцкага корпусу, пісьменьнік. 

## Біяграфія

Сын дзячка ў Кіева-Пячэрскай лаўры. Выхоўваўся ў Кіеўскай духоўнай акадэміі, у сьнежні 1783 для атрыманьня мэдычнае адукацыі паступіў у хірургічную вучэльню пры Пецярбурскім сухапутным шпіталі. У 1784 узьведзены ў падлекары, а ў 1785 атрымаў месца ў інжынэрным кадэцкім корпусе. Прыкамандзіраваны ў 1788 да Пецярбурскага сухапутнага генэральнага шпіталю, у тым самым годзе атрымаў званьне лекара, а ў наступным годзе быў прызначаны лекарам у вясьлярны флёт і заставаўся ў гэтай пасадзе да 1798. У 1792 атрымаў званьне штаб-лекара. Прызначаны ў 1798 штаб-лекарам марскога кадэцкага корпусу, заставаўся на гэтай пасадзе да самае свае сьмерці. 

## Працы

**О замечательной болезни мочевого пузыря* (Аб выдатнай хваробе мачавой бурбалкі);
**Излечение мании и эпилепсии, вызванных менструальными кровями * (Выгаеньне маніі і эпілепсіі, выкліканых мэнструальнай крывёй; 1805, "Observationes medico-chirurgorum Rutheni Imperii").

## Вонкавыя спасылкі
*Юшкевич, Яков Николаевич

Катэгорыя:Нарадзіліся ў 1764 годзе
Катэгорыя:Нарадзіліся ў Кіеве
Катэгорыя:Расейскія мэдыкі
Катэгорыя:Памерлі ў 1820-я гады
Катэгорыя:Памерлі ў Санкт-Пецярбургу
Сукрэ

**Сукрэ** () — канстытуцыйная сталіца Балівіі. Насельніцтва складае 247 300 жыхароў (2006).

Катэгорыя:Гарады Балівіі
Катэгорыя:Сталіцы Паўднёвай Амэрыкі
Юшкевіч

**Юшке́віч** — прозьвішча беларускага паходжаньня. Утворанае ад імя Юшка, варыянту імя Юры.

## Асобы
***[[Амвросій (Юшкевіч)|Андрэй (Амвросій) Юшкевіч]]** (1690-1745) — праваслаўны прапаведнік, архіяпіскап наўгародзкі;
***[[Якаў Юшкевіч|Якаў Мікалаевіч Юшкевіч]]** (1764-1820-я) — расейскі мэдык;
***[[Антон Юшкевіч]]** (1819-1866) — летувіскі этнограф, ксёндз.
***[[Іван Юшкевіч|Іван Васілевіч Юшкевіч]]** (?-1886) — летувіскі этнограф, лінгвіст, брат А.Юшкевіча;
***[[Марыя Юшкевіч]]** (1865-1921) —  першая жонка Юзафа Пілсудзкага;
***[[Сямён Юшкевіч|Сямён Саламонавіч Юшкевіч]]** (1868—1927) — расейскі пісьменьнік, драматург;
***[[Павал Юшкевіч|Павал Саламонавіч Юшкевіч]]**  (1873–1945) — расейскі філёзаф-нэапазытывіст пачатку ХХ ст., меншавік, брат С. С. Юшкевіча;
***[[Васіль Юшкевіч|Васіль Аляксандравіч Юшкевіч]]** (1897—1951) —  савецкі вайскавод, генэрал-палкоўнік;
***[[Міхаіл Юшкевіч|Міхаіл Купрыянавіч Юшкевіч]]** (1899—1952) —  савецкі вайскавод, генэрал-маёр;
***[[Адольф Юшкевіч|Адольф (Андрэй) Паўлавіч Юшкевіч]]** (1906–1993) – савецкі расейскі гісторык навукі, сын П. С. Юшкевіча;
***[[Аляксандар Юшкевіч (1915-1975)|Аляксандар Юшкевіч]]** (1915-1975) — польскі дыплямат, эканаміст;
***[[Віктар Юшкевіч|Віктар Баляслававіч Юшкевіч]]** (1927-2001) — польскі вайсковец, палкоўнік;
***[[Рышард Юшкевіч]]** (1928-) — польскі юрыст, гісторык, сэнатар;
***[[Дзьмітры Юшкевіч|Дзьмітры Сяргеевіч Юшкевіч]]** (1971-) — расейскі хакеіст;
***[[Ярослаў Юшкевіч]]** (1971-) — польскі радыёвядучы;
***[[Аляксандар Юшкевіч|Аляксандар Мікалаевіч Юшкевіч]]** (1972-) — дэпутат НС РБ ад 2004;
***[[Лукаш Юшкевіч]]** (1983-) — польскі футбаліст;
***[[Аляксандар Адольфавіч Юшкевіч]]** — доктар фізыка-матэматычных навук, прафэсар, адмысловец па матэматычнай статыстыцы, сын А. П. Юшкевіча;
***[[Сяргей Юшкевіч|Сяргей Іванавіч Юшкевіч]]** — кінаактор;
***[[Алег Юшкевіч]]** — паэт;
***[[Канстанцін Юшкевіч]]** — актор.

## Глядзіце таксама
*Юшкевічы

Катэгорыя:Беларускія прозьвішчы
Ігнат Легатовіч

**Ігнат Пётар Сымонавіч Легатовіч** (, , маёнтак Малая Капліца, Гарадзенскі павет — ) — беларускі і польскі паэт, пэдагог.

## Біяграфія
Нарадзіўся ў шляхецкай сям’і.

Скончыў Гарадзенскую дамініканскую школу і Віленскі ўнівэрсытэт (1817), дзе атрымаў дыплём магістра. Працаваў выкладчыкам лацінскае мовы ў Менскай гімназіі (1817—1839), школьным інспэктарам ў Лепелі і Вількаміры.

У 1846, страціўшы зрок, пераехаў у Менск, дзе заняўся рэпэтытарства і літаратурнаю творчасьцю. Жыў бедна, бо не хапала пэнсіі. Часта наведваў дом Марцінкевічаў.

## Творчасьць
Вершы і эпіграмы І. Легатовіча карысталіся вялікаю папулярнасьцю ў тагачасным грамадзтве. Паэт высьмейваў і агульначалавечыя заганы, і непрыстойныя паводзіны ды учынкі канкрэтных асобаў. Эпіграмы І. Легатовіча скіраваны супраць зладзеяў, п’яніцаў, злосных жонак і графаманаў. Асаблівы рахунак І. Легатовіч выстаўляў дактарам, лячэньне якіх не толькі спустошала кішэню хворага, але і скарачала век, магчыма тут выявіўся горкі жыцьцёвы вопыт паэта, бо страціўшы зрок, ён доўга і безвынікова спрабаваў вярнуць яго з дапамогаю мэдыцын.

Самым вядомым творам І. Легатовіча была эпіграма на сьмерць жорсткага прыгоньніка маршалка Менскае губэрні Леана Оштарпа. Сацыяльны аспэкт зьяўляецца асноўным і ў эпіграме «Адказ хлопа». Пэўна, антыпрыгоньніцкі пафас дадзеных твораў І. Легатовіча стаўся тою акалічнасьцю, якая зьвязала асобу паэта з ананімна надрукаваным у альманаху Адама Пянькевіча «Bojan» (1838) вершам «Скажы, Вяльможны Пане…». Напраўдзе ж, выдавец «Bojana» А. Пянькевіч (1811—1879) у 1830-я гады яшчэ не меў сувязі з І. Легатовічам.

Верш «Пра час» пераклаў на беларускую мову Уладзімер Мархель.

## Крыніцы

## Літаратура
* Мархель У. На кампактнай мастацкай плошчы // Мархель У. Прысутнасць былога. С. 71.
* Янушкевіч Я. Услед за Міцкевічам і Пушкіным — Дунін-Марцінкевіч: Канцэпцыя аднаго супольнага юбілею аднаго з заснавальнікаў новай беларускай літаратуры // Беларусіка — Albaruthenica кн. 20, 2001. С. 178—181
* Хаўстовіч М. Паэзія 30-40 гг. ХІХ ст. (Ян Чачот, Ігнат Легатовіч, Тадэвуш Лада-Заблоцкі) // Лекцыі па гісторыі беларускае літаратуры. БДУ, 2005.

Катэгорыя:Нарадзіліся 10 жніўня
Катэгорыя:Нарадзіліся ў 1796 годзе
Катэгорыя:Нарадзіліся ў Гарадзенскім раёне
Катэгорыя:Беларускія літаратары
Катэгорыя:Беларускія пэдагогі
Катэгорыя:Польскія літаратары
Юшкевічы

**Юшке́вічы**
 
*Юшкевічы (Баранавіцкі раён) — вёска ў Баранавіцкім раёне Берасьцейскае вобласьці;
*Юшкевічы (Барысаўскі раён) — вёска ў Барысаўскім раёне Менскае вобласьці;
*Юшкевічы (плятформа) — чыгуначная плятформа ў Баранавіцкім раёне;
*Юшкевічы гербу Сьлепаўрон — шляхецкі род гербу Сьлепаўрон.
*Юшкевічы гербу Ляліва — шляхецкі род гербу Ляліва.

## Глядзіце таксама
*Юшкевіч
*Юшкавічы
Дуброва (Лельчыцкі раён)

**Дубро́ва** — вёска ў Лельчыцкім раёне Гомельскай вобласьці, за 14 км на захад ад раённага цэнтру Лельчыцаў, за 75 км ад чыгуначнай станцыі Ельск. Дуброва ўваходзіць у склад і зьяўляецца цэнтрам Дуброўскага сельсавету.

## Гісторыя
Па пісьмовых крыніцах вядомая з 1551 году як дзяржаўнае сяло ў складзе Вялікага Княства Літоўскага. З 1793 году — у складзе Расейскай імпэрыі, сяло знаходзілася ў Лельчыцкай воласьці Мазырскага павету Менскай губэрні.

У лістападзе 1942 году нямецка-фашысцкія захопнікі спалілі ўсю вёску і загубілі 23 жыхары.

З 23 сьнежня 1959 году цэнтар сельсавету.

## Насельніцтва
* XIX стагодзьдзе: 1886 год — 40 двароў, 243 жыхары
* XX стагодзьдзе: 1909 год — 105 двароў, 670 жыхароў; маёнтак, двор — 12 жыхароў; 1917 год — 141 двор, 895 жыхароў; маёнтак — 76 жыхароў; 1940 год — 210 двароў, 1056 жыхароў; 1971 год — 410 двароў, 1556 жыхароў; 1998 год — 316 двароў, 942 жыхары; 1999 год — 898 жыхароў; 2000 год — 347 двароў, 915 жыхароў
* XXI стагодзьдзе: 2010 год — 720 жыхароў

## Інфраструктура
Сярэдняя школа, клюб, бібліятэка, комплексны прыёмны пункт бытавога абслугоўваньня, аддзяленьне сувязі, аўтаматычная тэлефонная станцыя, дзіцячы сад, фэльчарска-акушэрскі пункт, аддзяленьне ААТ «Беларусбанк», 3 крамы. Цэнтар камунальнага сельскагаспадарчага прадпрыемства «Новая ніва».

## Інфармацыя для турыстаў
### Страчаная спадчына
* Міхайлаўская царква

## Крыніцы

## Літаратура
* 

## Вонкавыя спасылкі
* Дуброва

Катэгорыя:Дуброўскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Лельчыцкага раёну
Катэгорыя:Населеныя пункты, згаданыя ў XVI стагодзьдзі
Данілевічы

**Даніле́вічы** — вёска ў Лельчыцкім раёне Гомельскай вобласьці, за 28 км на захад ад раённага цэнтру Лельчыцаў, за 60 км ад чыгуначнай станцыі Жыткавічы. Данілевічы ўваходзяць у склад Дуброўскага сельсавету.

## Гісторыя
Па пісьмовых крыніцах вядомыя з 1508 году, у складзе Вялікага княства Літоўскага. З 1793 году — у складзе Расейскай імпэрыі, з 1886 году сяло знаходзілася ў Тонескай воласьці Мазырскага павету Менскай губэрні.

У сьнежні 1942 году нямецка-фашысцкія захопнікі спалілі ўсю вёску і забілі 8 жыхароў.

## Насельніцтва
* XIX стагодзьдзе: 1845 год — 16 двароў, 146 жыхароў; 1886 год — 26 двароў, 188 жыхароў
* XX стагодзьдзе: 1909 год — 57 двароў, 370 жыхароў; 1917 год — 59 двароў, 387 жыхароў; 1921 год — 312 жыхары; 1940 год — 74 двары, 446 жыхароў; 1998 год — 104 двароў, 149 жыхароў; 1999 год — 162 жыхары; 2000 год — 89 двароў, 167 жыхароў
* XXI стагодзьдзе: 2010 год — 81 жыхар

## Інфраструктура
Бібліятэка, фэльчарска-акушэрскі пункт, аддзяленьне сувязі, крама. Дзейнічае камунальнае сельскагаспадарчае прадпрыемства «Новая ніва».

## Інфармацыя для турыстаў
Каля вёскі ў лесе знаходзіцца дуб вышынёй 32 м, дыямэтрам 1,6 м, акружынай 4,5 м — помнік прыроды рэспубліканскага значэньня.

### Помнікі архітэктуры
* Сьвята-Міхайлаўская царква, пабудаваная ў 2000 годзе.

### Страчаная спадчына
* Царква

## Крыніцы

## Літаратура
* 

## Вонкавыя спасылкі
* Данілевічы

Катэгорыя:Дуброўскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Лельчыцкага раёну
Катэгорыя:Населеныя пункты, згаданыя ў XVI стагодзьдзі
Дубніцкае

**Дубні́цкае** — вёска ў Лельчыцкім раёне Гомельскай вобласьці, на поўдзень ад шашы , за 2 км на поўнач ад Дубровы, за 9 км на ўсход ад раённага цэнтру Лельчыцаў, за 84 км ад чыгуначнай станцыі Ельск. Дубніцкае ўваходзіць у склад Дуброўскага сельсавету.

## Гісторыя
Вядома з пачатку XX стагодзьдзя. У 1909 годзе — хутар у Лельчыцкай воласьці Мазырскага павету.

У траўні 1943 году нямецка-фашысцкія захопнікі спалілі вёску і загубілі 7 жыхароў.

## Насельніцтва
* XX стагодзьдзе: 1909 год — 24 двары, 143 жыхары; 1940 год — 78 двароў, 468 жыхароў; 1998 год — 87 двароў, 234 жыхары; 1999 год — 228 жыхароў; 2000 год — 87 двароў, 229 жыхароў
* XXI стагодзьдзе: 2010 год — 141 жыхар

## Інфраструктура
Пачатковая школа, крама. Дзейнічае камунальнае сельскагаспадарчае прадпрыемства «Новая ніва».

## Інфармацыя для турыстаў
* Помнік археалёгіі. Курганны могільнік. За 0,2 км на паўднёвы захад ад вёскі, ва ўрочышчы Дубіна, 8 курганоў вышынёй 0,5—0,7 м, дыямэтрам 0,6—0,8 м.

## Крыніцы

## Літаратура
* 

## Вонкавыя спасылкі
* Дубніцкае

Катэгорыя:Дуброўскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Лельчыцкага раёну
Катэгорыя:Населеныя пункты, заснаваныя ў XX стагодзьдзі
Забалацьце (Лельчыцкі раён)

**За́балацьце** — вёска ў Лельчыцкім раёне Гомельскай вобласьці, за 2 км на поўдзень ад Дубровы, за 16 км на захад ад раённага цэнтру Лельчыцаў. Забалацьце ўваходзіць у склад Дуброўскага сельсавету.

## Гісторыя
У XIX — пачатку XX стагодзьдзя ўпамінаецца як вёска Лельчыцкай воласьці Мазырскага павету Менскай губэрні.

У лістападзе 1943 году нямецка-фашысцкія захопнікі спалілі вёску і загубілі 3 жыхароў.

## Насельніцтва
* XX стагодзьдзе: 1909 год — 28 двароў, 154 жыхары; 1917 год — 28 двароў, 199 жыхароў; 1923 год — 224 жыхары; 1940 год — 48 двароў, 288 жыхароў; 1998 год — 40 двароў, 76 жыхароў; 1999 год — 70 жыхароў; 2000 год — 35 двароў, 72 жыхары
* XXI стагодзьдзе: 2010 год — 37 жыхароў

## Інфраструктура
Крама. Дзейнічае калгас «Чырвоны Кастрычнік».

## Крыніцы

## Літаратура
* 

## Вонкавыя спасылкі
* Забалацьце

Катэгорыя:Дуброўскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Лельчыцкага раёну
Катэгорыя:Населеныя пункты, згаданыя ў XIX стагодзьдзі
Яўген Касмовіч

**Яўге́н Касмо́віч** — удзельнік пасьляваеннага антысавецкага падпольнага руху.

Сябра падпольнай патрыятычнай арганізацыі «Саюз змаганьня за незалежнасьць Беларусі».

## Вонкавыя спасылкі
* КАСМОВІЧ Яўген Канстанцінавіч

Катэгорыя:Удзельнікі антысавецкага падпольнага руху ў Беларусі
Катэгорыя:Рэпрэсаваныя ў БССР
Вера Касмовіч

**Вера Сямёнаўна Касмовіч** (з дому Скачко; нарадзілася ў 1928 годзе, Гарадзея, цяпер Нясьвіскі раён) — удзельніца пасьляваеннага антысавецкага падпольнага руху.

Пасьля вайны ўзяла шлюб з настаўнікам Яўгенам Касмовічам.

Сяброўка падпольнай патрыятычнай арганізацыі «Саюз змаганьня за незалежнасьць Беларусі».

## Крыніцы

## Літаратура
* Дземідовіч Н. Век так ня будзе. Мн., 2002. С. 82, 104.

## Вонкавыя спасылкі
* Вера Касмовіч. Галасы стагодзьдзя. Мінулы век у памяці сучасьнікаў // Радыё «СВАБОДА»
* КАСМОВІЧ Вера Сямёнаўна
* Ганна КАНДРАЦЮК. Вера Касмовіч з Гарадзеі //Ніва № 44 (2425), 3 лістапада 2002 г.

Катэгорыя:Нарадзіліся ў 1928 годзе
Катэгорыя:Нарадзіліся ў Гарадзеі
Катэгорыя:Удзельнікі антысавецкага падпольнага руху ў Беларусі
Катэгорыя:Рэпрэсаваныя ў БССР
Рубеж (Лельчыцкі раён)

**Рубе́ж** — вёска ў Лельчыцкім раёне Гомельскай вобласьці, за 8 км на захад ад Дубровы, за 18 км на захад ад раённага цэнтру Лельчыцаў, за 80 км ад чыгуначнай станцыі Жыткавічы. Рубеж уваходзіць у склад Дуброўскага сельсавету.

## Гісторыя
Вядомая з пачатку XX стагодзьдзя як хутар Лельчыцкай воласьці Мазырскага павету.

У сьнежні 1942 году нямецка-фашысцкія захопнікі спалілі вёску і загубілі 2 жыхароў.

## Насельніцтва
* XX стагодзьдзе: 1909 год — 4 двары, 30 жыхароў; 1917 год — 24 двары, 158 жыхароў (зь іх 147 украінцаў, 11 беларусаў); 1940 год — 26 двароў, 182 жыхары; 1998 год — 19 двароў, 33 жыхары; 1999 год — 26 жыхароў; 2000 год — 17 двароў, 27 жыхароў
* XXI стагодзьдзе: 2010 год — 8 жыхароў

## Інфраструктура
Крама. Дзейнічае камунальнае сельскагаспадарчае прадпрыемства «Новая ніва».

## Крыніцы

## Літаратура
* 

## Вонкавыя спасылкі
* Рубеж

Катэгорыя:Дуброўскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Лельчыцкага раёну
Катэгорыя:Населеныя пункты, заснаваныя ў XX стагодзьдзі
Міхаіл Юшкевіч

**Міхаі́л Купрыя́навіч Юшке́віч** (20 студзеня 1899, мястэчка Бялынічы — 11 траўня 1952, Тбілісі) — савецкі вайскавод, генэрал-маёр (1941).

## Біяграфія
Ад 1919 году ў Чырвонай Арміі, удзельнік баёў на Заходнім фронце, камандзір узводу, роты. Скончыў бранятанкавую школу ў 1924, курсы «Выстрал» у 1927. У нямецка-савецкую вайну на Далёкім Усходзе, камандзір дывізіі, корпусу, намесьнік камандуючага войскамі Далёкаўсходняга фронту. Ад 1946 году на камандных пасадах у вайсковых акругах.

## Літаратура
* 

Катэгорыя:Нарадзіліся ў Бялынічах
Катэгорыя:Савецкія генэралы
Катэгорыя:Беларускія генэралы
Катэгорыя:Удзельнікі Грамадзянскай вайны ў Расеі
Катэгорыя:Удзельнікі нямецка-савецкай вайны
Катэгорыя:Памерлі ў 1952 годзе
Астражанскі сельсавет

**Астража́нскі сельсавет** — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Лельчыцкага раёну Гомельскай вобласьці. Адміністрацыйны цэнтар — вёска Астражанка.


Катэгорыя:Адміністрацыйна-тэрытарыяльны падзел Лельчыцкага раёну
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі
Запольле (Лельчыцкі раён)

**Запо́льле** — вёска ў Лельчыцкім раёне Гомельскай вобласьці, на ўсход ад Астражанкі, за 40 км на паўночны ўсход ад раённага цэнтру Лельчыцаў. Запольле ўваходзіць у склад Астражанскага сельсавету.

## Гісторыя
Вядома з пачатку XX стагодзьдзя як хутар Буйнавіцкай воласьці Мазырскага павету.

У лістападзе 1943 году нямецка-фашысцкія захопнікі спалілі вёску і загубілі 4 жыхароў.

## Насельніцтва
* XX стагодзьдзе: 1909 год — 17 двароў, 82 жыхары; 1917 год — 18 двароў, 109 жыхароў (усе беларусы); 1940 год — 40 двароў, 185 жыхароў; 1998 год — 6 двароў, 8 жыхароў; 1999 год — 10 жыхароў; 2000 год — 5 двароў, 11 жыхароў
* XXI стагодзьдзе: 2010 год — 6 жыхароў

## Інфраструктура
Дзейнічае камунальнае сельскагаспадарчае прадпрыемства «Буйнавічы».

## Крыніцы

## Літаратура
* 

## Вонкавыя спасылкі
* Запольле

Катэгорыя:Астражанскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Лельчыцкага раёну
Катэгорыя:Населеныя пункты, заснаваныя ў XX стагодзьдзі
Магільнае (Лельчыцкі раён)

**Магі́льнае** (з 1964 году — *Мі́рнае*) — вёска ў Лельчыцкім раёне Гомельскай вобласьці, за 6 км на паўднёвы ўсход ад Астражанкі, за 43 км на паўночны ўсход ад раённага цэнтру Лельчыцаў. Магільнае ўваходзіць у склад Астражанскага сельсавету.

## Гісторыя
Вядома з пачатку XX ст. як хутар Буйнавіцкай воласьці Мазырскага павету. Да 1964 году называлася Магільнае.

У лістападзе 1942 году нямецка-фашысцкія захопнікі спалілі вёску і загубілі 12 жыхароў.

## Насельніцтва
* XX стагодзьдзе: 1909 год — 19 двароў, 140 жыхароў; 1917 год — 11 двароў, 67 жыхароў; 1940 год — 50 двароў, 210 жыхароў; 1998 год — 19 двароў, 33 жыхары; 1999 год — 31 жыхар; 2000 год — 18 двароў, 26 жыхароў
* XXI стагодзьдзе: 2010 год — 13 жыхароў

## Інфраструктура
Крама. Дзйнічае камунальнае сельскагаспадарчае прадпрыемства «Астражанка».

## Крыніцы

## Літаратура
* 

## Вонкавыя спасылкі
* Мірнае

Катэгорыя:Астражанскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Лельчыцкага раёну
Катэгорыя:Населеныя пункты, заснаваныя ў XX стагодзьдзі
Сом (вёска)

**Сом** — вёска ў Лельчыцкім раёне Гомельскай вобласьці, за 4 км на паўночны ўсход ад Астражанкі, за 42 км на паўночны ўсход ад раённага цэнтру Лельчыцаў, за 62 км ад чыгуначнай станцыі Мазыр, на мяжы з Мазырскім раёнам. Сом уваходзіць у склад Астражанскага сельсавету.

## Гісторыя
Вядомая з пачатку XX стагодзьдзя як хутар Буйнавіцкай воласьці Мазырскага павету.

## Насельніцтва
* XX стагодзьдзе: 1909 год — 6 двароў, 56 жыхароў; 1917 год — 10 двароў, 63 жыхары; 1998 год — 9 двароў, 15 жыхароў; 1999 год — 12 жыхароў; 2000 год — 9 двароў, 14 жыхароў
* XXI стагодзьдзе: 2010 год — 6 жыхароў

## Інфраструктура
Дзейнічае камунальнае сельскагаспадарчае прадпрыемства «Астражанка».

## Крыніцы

## Літаратура
* 

## Вонкавыя спасылкі
* Сом

Катэгорыя:Астражанскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Лельчыцкага раёну
Катэгорыя:Населеныя пункты, заснаваныя ў XX стагодзьдзі
Сом (неадназначнасьць)

Назву **Сом** маюць:

* Сом звычайны () — буйная прэснаводная рыба

## Населеныя пункты
### [[Беларусь]]
* Сом — вёска ў Лельчыцкім раёне Гомельскай вобласьці

## Прозьвішчы
* Лера Сом — беларуская паэтка, бард

## Іншае
* Кіргіскі сом — грашовая адзінка Кыргыстану
* Падводныя лодкі тыпу «Сом» — сэрыя расейскіх падводных лодак пачатку XX стагодзьдзя
** Сом (падводная лодка) — галаўная лодка гэтай сэрыі
* Падводныя лодкі праекту 641Б «Сом» — сэрыя савецкіх падводных лодак сярэдзіны XX стагодзьдзя
Астражанка

**Астража́нка** — вёска ў Лельчыцкім раёне Гомельскай вобласьці, за 5 км на ўсход ад ракі Убраці, за 38 км на паўночны ўсход ад раённага цэнтру Лельчыцаў, за 60 км ад чыгуначнай станцыі Мазыр, за 26 км ад прыстані ў горадзе Петрыкаве (на рацэ Прыпяці). Астражанка ўваходзіць у склад і зьяўляецца цэнтрам Астражанскага сельсавету.

## Гісторыя
Упершыню згадваецца ў 1609 годзе як сяло. 

З 20 жніўня 1924 году цэнтар сельсавету. 

У лістападзе 1942 году нямецка-фашысцкія карнікі спалілі вёску і загубілі 71 жыхара.

## Насельніцтва
* XIX стагодзьдзе: 1886 год — 43 двары, 350 жыхароў; 1900 год — 73 двары, каля 600 жыхароў; маёнтак — 2 двары, 17 чалавек
* XX стагодзьдзе: 1917 год — 125 двароў, 769 жыхароў; маёнтак — 23 жыхары; 1940 год — 190 двароў, 820 жыхароў; 1969 год — 245 двароў, 962 жыхары; 1998 год — 222 двары, 538 жыхароў; 1999 год — 509 жыхароў; 2000 год — 203 двары, 460 жыхароў
* XXI стагодзьдзе: 2010 год — 322 жыхары

## Інфраструктура
Вэтэрынарны пункт, лясьніцтва. Сярэдняя школа, клюб, бібліятэка, аддзяленьне сувязі, фэльчарска-акушэрскі пункт, крама. Цэнтар камунальнага сельскагаспадарчага прадпрыемства «Астражанка».

## Інфармацыя для турыстаў
### Помнікі архітэктуры
* Брацкая магіла савецкіх воінаў. У 1960 годзе на магіле пастаўлены абэліск.
* Помнік землякам. 

### Страчаная спадчына
* Праваслаўная царква (пабудаваная ў 1779 годзе)

## Выхадцы
Радзіма беларускага пісьменьніка М. Ф. Капыловіча.

## Крыніцы

## Літаратура
* 

## Вонкавыя спасылкі
* Астражанка

Катэгорыя:Астражанскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Лельчыцкага раёну
Катэгорыя:Населеныя пункты, згаданыя ў XVII стагодзьдзі
Бараўскі сельсавет

Назву **Бараўскі́ [[сельсавет]]** маюць:

* Бараўскі сельсавет — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Лельчыцкага раёну Гомельскай вобласьці
* Бараўскі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Вялейскага раёну Менскай вобласьці
* Бараўскі сельсавет — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Койданаўскага раёну Менскай вобласьці

## Глядзіце таксама
* Бараўскі нацыянальны польскі сельсавет
811

## Падзеі
* 1 кастрычніка — Міхал I Рагнавэ, абвешчаны бізантыйскім імпэратарам

## Нараджэньні
* Васіль I, бізантыйскі імпэратар

## Сьмерці
* 26 ліпеня — Нікіфар I Бізантыйскі імпэратар, загінуў у бітве

## Вонкавыя спасылкі
Вакзальная (станцыя мэтро, Дніпро)

**Вакзальная** () — станцыя Дніпроўскага мэтрапалітэну. Адкрытая 29 сьнежня 1995 году. На дадзены момант зьяўляецца канцавой станцыяй Цэнтральна-заводзкай лініі.

## Вонкавыя спасылкі

Катэгорыя:Станцыі Дніпроўскага мэтрапалітэну
Бараўскі сельсавет (Койданаўскі раён)

**Бараўскі́ сельсавет** — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Койданаўскага раёну Менскай вобласьці. Адміністрацыйны цэнтар — вёска Баравое.

## Гісторыя
20 жніўня 1924 году створаны ў складзе Койданаўскага раёну Менскай акругі. 15 сакавіка 1932 году раён рэарганізаваны ў Койданаўскі нацыянальны польскі.

23 сакавіка 1932 году сельсавет рэарганізаваны ў нацыянальны польскі.

29 чэрвеня 1932 году раён перайменаваны ў Дзяржынскі.

14 траўня 1936 году сельсавет пераўтвораны ў беларускі.

31 ліпеня 1937 году раён скасаваны, сельсавет далучаны да Менскага раёну. 4 лютага 1939 году сельсавет перададзены адноўленаму Койданаўскаму раёну.

16 ліпеня 1954 году сельсавету перададзены населеныя пункты скасаванага Паланевіцкага сельсавету.

30 кастрычніка 2009 году сельсавету перададзеныя ўсе населеныя пункты — Вялікае Сяло, Карачуны, Паўлюці, Старынкі, Целяшэвічы — скасаванага Старынкаўскага сельсавету.

## Крыніцы

## Літаратура
* 
*  С. 8, 79


Катэгорыя:Адміністрацыйна-тэрытарыяльны падзел Койданаўскага раёну
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі
Катэгорыя:Сельсаветы, створаныя ў 1924 годзе
Клімаўка (Падляскае ваяводзтва)

**Клі́маўка** () — вёска ў Сакольскім павеце Падляскага ваяводзтва Польшчы. Знаходзіцца ў гміне Кузьніца.

## Гісторыя
У 1939—1940 і 1944—1946 гадах у Гарадзенскім раёне БССР.

У 1946 годзе ў сувязі з карэкціроўкай дзяржаўнай мяжы паміж СССР і Польскай Народнай Рэспублікай вёска была перададзеная Польшчы.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі

Катэгорыя:Населеныя пункты Падляскага ваяводзтва
Чырвоны Барон (фільм)

**Чырвоны Барон** () — нямецкі гістарына-біяграфічны фільм пра найлепшага лётчыка Першай Сусьветнай вайны барона Манфрэда фон Рыхтгофэра.

## Сюжэт

## Акторы
*Маціас Швайгхефер — *[[Манфрэд фон Рыхтгофэн]]*
*Лена Хідзі — *Катэ*
*Ціль Швайгэр — *Вэрнер Фосс*
*Джозэф Файнс — *Рой Браўн*

## Вонкавыя спасылкі

Катэгорыя:Нямецкія фільмы
Катэгорыя:Брытанскія фільмы
Катэгорыя:Фільмы пра Першую сусьветную вайну
Катэгорыя:Гістарычныя фільмы
Катэгорыя:Драматычныя фільмы
Катэгорыя:Фільмы 2008 году
Навадзель (вёска)

**Навадзель** () — вёска ў Сакольскім павеце Падляскага ваяводзтва Польшчы. Знаходзіцца ў гміне Кузьніца.

На беларускім баку мяжы знаходзіцца хутар Навадзель.

Катэгорыя:Вёскі Падляскага ваяводзтва
Рыбальскі востраў

**Рыбальскі востраў** () — гістарычны раён у Кіеве, на правым беразе Дняпра. Абмежаваны Дняпром на ўсходзе, яго затокай Гавань на поўдні і захадзе. На поўначы абмежаваны чыгункай. Каля паўвострава ёсьць чыгуначны прыпынак Абалонь. У Гавані таксама знаходзіцца Кіеўскі рачны таварны порт.

## Гісторыя
Назоў паходзіць ад селішча, якое мела назоў «Рыбалака» ().

## Будучыня
У цяперашні момант на паўвостраве вядуцца работы па будаўніцтве Падольска-Ўваскрасенскага маста. Плянуецца адкрыцьцё станцыі мэтро. Праектны назоў — «Суднабудаўнічая» ().

Катэгорыя:Кіеў
Картынічы

**Карты́нічы** — вёска ў Лельчыцкім раёне Гомельскай вобласьці, на правым беразе ракі Убарці, за 13 км на ўсход ад Баравога, за 14 км на паўднёвы захад ад раённага цэнтру Лельчыцаў. Картынічы ўваходзяць у склад Бараўскога сельсавету.

## Гісторыя
Упершыню ўпамінаюцца ў дакумэнтах 1604 году. 

З 20 жніўня 1924 году да 22 сьнежня 1959 году цэнтар сельсавету.

У ліпені 1943 году нямецка-фашысцкія захопнікі спалілі ўсю вёску і загубілі 46 жыхароў.

## Насельніцтва
* XVIII стагодзьдзе: 1777 год — 22 двары
* XX стагодзьдзе: 1909 год — 54 двары, 384 жыхары; 1917 год — 85 двароў, 527 жыхароў; 1940 год — 150 двароў, 536 жыхароў; 1998 год — 49 двароў, 107 жыхароў; 1999 год — 121 жыхар; 2000 год — 45 двароў, 95 жыхароў
* XXI стагодзьдзе: 2010 год — 55 жыхароў

## Інфраструктура
Крама. Дзейнічае калгас імя М. І. Калініна.

## Інфармацыя для турыстаў
### Страчаная спадчына
* Царква 
* Сынагога

## Выхадцы
* Іван Колас (1923—2007) — савецкі выведнік
* Леанід Сечка (нар. 1948) — біёляг, дэпутат Вярхоўнага Савету Беларусі (1990—1996) і Палаты прадстаўнікоў Беларусі

## Крыніцы

## Літаратура
* 

## Вонкавыя спасылкі
* Картынічы

Катэгорыя:Бараўскі сельсавет (Лельчыцкі раён)
Катэгорыя:Населеныя пункты Лельчыцкага раёну
Катэгорыя:Населеныя пункты, згаданыя ў XVII стагодзьдзі
Маркоўскае

**Марко́ўскае** — вёска ў Лельчыцкім раёне Гомельскай вобласьці, на левым беразе ракі Убарці, за 11 км на ўсход ад Баравога, за 12 км на паўднёвы захад ад раённага цэнтру Лельчыцаў, за 77 км ад чыгуначнай станцыі Ельск, на аўтамабільнай дарозе Лельчыцы — Глушкавічы (). Маркоўскае ўваходзіць у склад Бараўскога сельсавету.

## Гісторыя
Па пісьмовых крыніцах вядома з пачатку XX стагодзьдзе як хутар Лельчыцкай воласьці Мазырскага павету Менскай губэрні.

У ліпені 1943 году нямецка-фашысцкія захопнікі спалілі ўсю вёску і загубілі 4 жыхароў.

З 22 сьнежня 1959 году цэнтар сельсавету.

## Насельніцтва
* XX стагодзьдзе: 1909 год — 11 двароў, 72 жыхары; 1917 год — 15 двароў, 105 жыхароў; 1940 год — 65 двароў, 310 жыхароў; 1998 год — 158 двароў, 395 жыхароў; 1999 год — 402 жыхары; 2000 год — 153 двары, 374 жыхары
* XXI стагодзьдзе: 2010 год — 364 жыхары

## Інфраструктура
Цагельны завод, лясьніцтва, мэханічныя майстэрні. Базавая школа, клюб, бібліятэка, дзіцячы сад, фэльчарска-акушэрскі пункт, аддзяленьне сувязі, крама. Цэнтар калгасу імя М. І. Калініна.

## Крыніцы

## Літаратура
* 

## Вонкавыя спасылкі
* Маркаўскае

Катэгорыя:Бараўскі сельсавет (Лельчыцкі раён)
Катэгорыя:Населеныя пункты Лельчыцкага раёну
Катэгорыя:Населеныя пункты, заснаваныя ў XX стагодзьдзі
Руднішча

**Ру́днішча** — вёска ў Лельчыцкім раёне Гомельскай вобласьці, на левым беразе ракі Сьвідоўцу, за 11 км на поўдзень ад Баравога, за 35 км на паўднёвы захад ад раённага цэнтру Лельчыцаў, за 78 км ад чыгуначнай станцыі Ельск. Руднішча ўваходзіць у склад Бараўскога сельсавету.

## Гісторыя
Вядома з пачатку XX стагодзьдзя як хутар Лельчыцкай воласьці Мазырскага павету Менскай губэрні.

У верасьні 1943 году нямецка-фашысцкія захопнікі спалілі ўсю вёску і загубілі 8 жыхароў.

## Насельніцтва
* XX стагодзьдзе: 1909 год — 16 двароў, каля 120 жыхароў; 1917 год — 27 двароў, 162 жыхары; 1940 год — 46 двароў, 247 жыхароў; 1998 год — 158 двароў, 395 жыхароў; 1999 год — 82 жыхары; 2000 год — 34 двары, 73 жыхары
* XXI стагодзьдзе: 2010 год — 47 жыхароў

## Інфраструктура
Пачатковая школа, бібліятэка, крама. Дзейнічае камунальнае сельскагаспадарчае прадпрыемства «Баравое».

## Інфармацыя для турыстаў
### Помнікі архітэктуры
* Магіла Сасноўскага

## Крыніцы

## Літаратура
* 

## Вонкавыя спасылкі
* Руднішча

Катэгорыя:Бараўскі сельсавет (Лельчыцкі раён)
Катэгорыя:Населеныя пункты Лельчыцкага раёну
Катэгорыя:Населеныя пункты, заснаваныя ў XX стагодзьдзі
Сівакі

**Сівакі́** (з 1948 году — **Калі́ніна**) — былая вёска ў Лельчыцкім раёне Гомельскай вобласьці, за 18 км на паўднёвы захад ад раённага цэнтру Лельчыцаў. Сівакі ўваходзілі ў склад Бараўскога сельсавету.

## Гісторыя
Да 1948 году вёска называлася Сівакі. Адселена ў сувязі з катастрофай на Чарнобыльскай АЭС. 30 верасьня 2009 году вёска ліквідаваная рашэньнем Лельчыцкага раённага Савету дэпутатаў.

## Насельніцтва
* 1998 год — 1 двор, 1 жыхар
* 1999 год — 1 жыхар
* 2000 год — 1 двор, 1 жыхар

## Інфраструктура
Дзейнічаў калгас імя М. І. Калініна.

## Крыніцы

## Літаратура
* 

## Вонкавыя спасылкі
* Калініна
* Фотарэпартаж з выселенай вёскі Калініна

Катэгорыя:Колішнія населеныя пункты Лельчыцкага раёну
Пакроўская (станцыя мэтро)

**Пакроўская** (да 2015 году — *Камунараўская*; ) — станцыя Дніпроўскага мэтрапалітэну. Адкрытая 29 сьнежня 1995 году. На дадзены момант зьяўляецца канцавой станцыяй Цэнтральна-Заводзкай лініі.

## Гісторыя
24 лістапада 2015 году перайменаваная з «Камунараўскай» у «Пакроўскую».

## Крыніцы

Катэгорыя:Станцыі Дніпроўскага мэтрапалітэну
Слабодка (Лельчыцкі раён)

**Слабо́дка** — вёска ў Лельчыцкім раёне Гомельскай вобласьці, на поўнач ад ракі Убарці, за 1 км на поўдзень ад Баравога, за 25 км на паўднёвы захад ад раённага цэнтру Лельчыцаў, за 75 км ад чыгуначнай станцыі Ельск. Слабодка ўваходзіць у склад Бараўскога сельсавету.

## Гісторыя
У 1917 годзе вядома як вёска Слабодка-Убарцкая, знаходзілася ў Тонескай воласьці Мазырскага павету Менскай губэрні. У 1923 годзе вядома як хутар Слабодка.

У кастрычніку 1943 году нямецка-фашысцкія захопнікі спалілі ўсю вёску і загубілі 8 жыхароў.

## Насельніцтва
* XX стагодзьдзе: 1917 год — 23 двары, 156 жыхароў; 1940 год — 22 двары, 132 жыхары; 1998 год — 20 двароў, 41 жыхар; 1999 год — 34 жыхары; 2000 год — 18 двароў, 32 жыхары
* XXI стагодзьдзе: 2010 год — 26 жыхароў

## Інфраструктура
Крама. Дзейнічае камунальнае сельскагаспадарчае прадпрыемства «Баравое».

## Крыніцы

## Літаратура
* 

## Вонкавыя спасылкі
* Слабодка

Катэгорыя:Бараўскі сельсавет (Лельчыцкі раён)
Катэгорыя:Населеныя пункты Лельчыцкага раёну
Катэгорыя:Населеныя пункты, заснаваныя ў XX стагодзьдзі
Тартак (Гомельская вобласьць)

**Тарта́к** — вёска ў Лельчыцкім раёне Гомельскай вобласьці, на правым беразе ракі Убарці, за 2 км на паўночны ўсход ад Баравога, за 26 км на паўднёвы захад ад раённага цэнтру Лельчыцаў, за 80 км ад чыгуначнай станцыі Ельск. Тартак уваходзіць у склад Бараўскога сельсавету.

## Гісторыя
Вядомы з 2-й паловы XIX стагодзьдзя як хутар Тонескай воласьці Мазырскага павету.

У верасьні 1943 году нямецка-фашысцкія захопнікі спалілі ўсю вёску і загубілі 33 жыхары.

## Насельніцтва
* XX стагодзьдзе: 1909 год — 23 двары, 163 жыхары; 1917 год — 24 двары, 185 жыхароў; 1940 год — 48 двароў, 258 жыхароў; 1998 год — 50 двароў, 107 жыхароў; 1999 год — 92 жыхары; 2000 год — 41 двор, 96 жыхароў
* XXI стагодзьдзе: 2010 год — 52 жыхары

## Інфраструктура
Пачатковая школа, крама, малочна-таварная фэрма. Дзейнічае камунальнае сельгаспрадпрыемства «Баравое».

## Крыніцы

## Літаратура
* 

## Вонкавыя спасылкі
* Тартак

Катэгорыя:Бараўскі сельсавет (Лельчыцкі раён)
Катэгорыя:Населеныя пункты Лельчыцкага раёну
Катэгорыя:Населеныя пункты, згаданыя ў XIX стагодзьдзі
Асянское

**Асянско́е** — вёска ў Лельчыцкім раёне Гомельскай вобласьці, на левым беразе ракі Убарці, за 14 км на ўсход ад Баравога, за 8 км на паўднёвы захад ад раённага цэнтру Лельчыцаў, за 75 км ад чыгуначнай станцыі Ельск, на аўтамабільнай дарозе Лельчыцы — Глушкавічы (). Асянское ўваходзіць у склад Бараўскога сельсавету.

## Гісторыя
Вядома з пачатку XX стагодзьдзя як хутар Лельчыцкай воласьці Мазырскага павету Менскай губэрні.

У ліпені 1943 году нямецка-фашысцкія карнікі спалілі вёску і загубілі 25 жыхароў.

## Насельніцтва
* XX стагодзьдзе: 1909 год — 18 двароў, 133 жыхары; 1917 год — 29 двароў, 189 жыхароў (181 беларус, 8 габрэяў); 1940 год — 42 двары, 136 жыхароў; 1998 год — 36 двароў, 79 жыхароў; 1999 год — 91 жыхар; 2000 год — 31 двор, 62 жыхары
* XXI стагодзьдзе: 2010 год — 45 жыхароў

## Інфраструктура
Крама. Дзейнічае калгас імя М. І. Калініна.

## Інфармацыя для турыстаў
### Помнікі архітэктуры
* Брацкая магіла савецкіх воінаў і партызан. У 1957 годзе на магіле пастаўлены абэліск.

## Крыніцы

## Літаратура
* 

## Вонкавыя спасылкі
* Асянское

Катэгорыя:Бараўскі сельсавет (Лельчыцкі раён)
Катэгорыя:Населеныя пункты Лельчыцкага раёну
Катэгорыя:Населеныя пункты, заснаваныя ў XX стагодзьдзі
Баравое (Гомельская вобласьць)

**Бараво́е** — вёска ў Лельчыцкім раёне Гомельскай вобласьці, на левым беразе ракі Убарці пры ўпадзеньні ў яе Выгошчы і Літошы, за 24 км на паўднёвы захад ад раённага цэнтру Лельчыцаў, на аўтамабільнай дарозе Лельчыцы — Глушкавічы (). Баравое ўваходзіць у склад і зьяўляецца цэнтрам Бараўскога сельсавету.

## Назва
Айконім Баравое паходзіць ад слова «бор» (хваёвы лес) — паселішча ў бары.

## Гісторыя
Упершыню населены пункт згадваецца ў 1763 годзе як сяло.

З 20 жніўня 1924 па 22 сьнежня 1959 году цэнтар сельсавету.

У верасьні 1943 году нямецка-фашысцкія захопнікі спалілі ўсю вёску і забілі 33 жыхары.

## Насельніцтва
* XVIII стагодзьдзе: 1763 год — 17 дымоў, 70 сялян муж. полу; 1789 год — 25 дымоў, 174 жыхары (ад 1 да 16 гадоў — 36 муж. і 39 жан., ад 16 да 30 — 25 муж. і 23 жан., ад 30 да 45 — 12 муж. і 15 жан., ад 45 да 60 — 3 муж. і 7 жан., старэйшых за 60 гадоў — 9 муж. і 5 жан.)
* XIX стагодзьдзе: 1838 год — 15 двароў, 137 жыхароў; 1847 год — 132 жыхары (58 муж. і 74 жан.); 1886 год — 28 двароў, 204 жыхары; 1897 год — 68 двароў, 539 жыхароў, зь іх 277 муж. i 262 жан. Паводле габрэйскай  энцыкляпэдыі — 554 жыхары, зь іх 82 габрэі.
* XX стагодзьдзе: 1909 год — 108 двароў, 742 жыхары; 1917 год — 131 двор, 871 жыхар (432 муж. і 439 жан., зь іх 719 беларусаў, 152 інш.); 1923 год — 960 жыхароў; 1924 год — 239 двароў, 1360 жыхароў; 1925 год — 239 двароў, 1360 жыхароў; 1940 год — 252 двары, 1256 жыхароў; 1970 год — 1484 жыхары; 1995 год — 412 двары, 1380 жыхароў; 1998 год — 428 двароў, 1212 жыхароў; 1999 год — 1215 жыхароў; 2000 год — 408 двароў, 1192 жыхары
* XXI стагодзьдзе: 2010 год — 1040 жыхароў

## Інфраструктура
У вёсцы знаходзяцца майстэрні па рамонце сельскагаспадарчай тэхнікі, лясьніцтва, участак Ельскага лясгасу, сярэдняя школа, клюб, бібліятэка, фэльчарска-акушэрскі пункт, вэтэрынарны пункт, дзіцячыя ясьлі-сад, аддзяленьне сувязі, 2 крамы. Цэнтар камунальнага сельскагаспадарчага прадпрыемства «Баравое».

## Інфармацыя для турыстаў
### Помнікі архітэктуры
* Драўляная царква ў імя Ўспеньня Прасьвятой Багародзіцы. Пабудаваная ў 1998 годзе, на месцы старой драўлянай царквы. 

### Страчаная спадчына
* Драўляная царква ў імя Ўспеньня Прасьвятой Багародзіцы. Пабудаваная ў XVIII стагодзьдзі, разбураная ў 1995 годзе.

## Крыніцы

## Літаратура
* 

## Вонкавыя спасылкі

* Баравое на Radzima.org

Катэгорыя:Бараўскі сельсавет (Лельчыцкі раён)
Катэгорыя:Населеныя пункты Лельчыцкага раёну
Катэгорыя:Населеныя пункты, згаданыя ў XVIII стагодзьдзі
Баравое

Назву **Бараво́е** маюць:

## Населеныя пункты
### [[Беларусь]]
* Віцебская вобласьць:
** Баравое — вёска ў Глыбоцкім раёне 
** Баравое — хутар у Пастаўскім раёне 
** Баравое — вёска ў Шаркоўшчынскім раёне 

* Гомельская вобласьць:
** Баравое Лядо — вёска ў Буда-Кашалёўскім раёне 
** Баравое — вёска ў Лельчыцкім раёне

* Менская вобласьць:
** Баравое — вёска ў Койданаўскім раёне

## [[Казахстан]]
* Баравое — пасёлак у Акмалінскай вобласьці

## [[Расея]]
* Баравое — сяло ў Скапінскім раёне Разанскай вобласьці

## Іншае
* Баравое — санаторый у Докшыцкім раёне Віцебскай вобласьці

## Глядзіце таксама
* Баравая 
* Баравуха 
* Баравыя 
* Бараўляны 
* Бараўская 
* Бор 
* Боркі
Буйнавіцкі сельсавет

**Бу́йнавіцкі сельсавет** — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Лельчыцкага раёну Гомельскай вобласьці. Адміністрацыйны цэнтар — вёска Буйнавічы.


Катэгорыя:Адміністрацыйна-тэрытарыяльны падзел Лельчыцкага раёну
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі
Літоша

**Літо́ша** — рака ў Лельчыцкім раёне Гомельскай вобласьці, левы прыток ракі Убарці (басэйн Дняпра). Даўжыня 12 км. Пачынаецца за 5 км на поўнач ад вёскі Мілашавічы, упадае ва Убарць каля вёскі Баравое.

Катэгорыя:Басэйн Прыпяці
Катэгорыя:Рэкі Лельчыцкага раёну
Старыя Лясныя Багатыры

**Старыя Лясныя Багатыры** () — вёска ў Аўгустоўскім павеце Падляскага ваяводзтва Польшчы. Знаходзіцца ў гміне Ліпск. Па беларускім баку мяжы знаходзіцца вёска Польныя Багатыры.

Катэгорыя:Вёскі Падляскага ваяводзтва
Гаркавічы

**Гаркавічы** () — вёска ў Сакольскім павеце Падляскага ваяводзтва Польшчы. Знаходзіцца ў гміне Шудзялова.

## Ураджэнцы
* Павал Валошын (1891—1937) — беларускі палітычны дзеяч
* Сяргей Прытыцкі (1913—1971) — палітычны дзяяч Польскай Рэспублікі і БССР, старшыня прэзыдыюму Вярхоўнага савету БССР

Катэгорыя:Вёскі Падляскага ваяводзтва
Вуглы (Лельчыцкі раён)

**Вуглы́** — вёска ў Лельчыцкім раёне Гомельскай вобласьці, за 14 км на паўднёвы ўсход ад Буйнавічаў, за 35 км на ўсход ад раённага цэнтру Лельчыцаў. Вуглы ўваходзяць у склад Буйнавіцкага сельсавету.

## Гісторыя
Вядомы з пачатку XX стагодзьдзя як хутар Буйнавіцкай воласьці Мазырскага павету.

У ліпені 1943 году нямецка-фашысцкія захопнікі спалілі ўсю вёску і загубілі 4 жыхароў.

## Насельніцтва
* XX стагодзьдзе: 1909 год — 7 двароў, 50 жыхароў; 1917 год — 10 двароў, 57 жыхароў; 1923 год — 73 жыхары; 1940 год — 17 двароў, 71 жыхар; 1998 год — 18 двароў, 36 жыхароў; 1999 год — 31 жыхар; 2000 год — 16 двароў, 31 жыхар
* XXI стагодзьдзе: 2010 год — 14 жыхароў

## Інфраструктура
Крама. Дзейнічае камунальнае сельскагаспадарчае прадпрыемства «Сінпольскае».

## Крыніцы

## Літаратура
* 

## Вонкавыя спасылкі
* Вуглы

Катэгорыя:Буйнавіцкі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Лельчыцкага раёну
Катэгорыя:Населеныя пункты, заснаваныя ў XX стагодзьдзі
810

## Падзеі
* 

## Нараджэньні
* Касія, бізантыйскі кампазытар

## Сьмерці
*
Барбарызм

**Барбары́зм** — іншамоўнае слова ці выраз, які поўнасьцю не засвоены моваю і ўспрымаецца як чужароднае, як парушэньне агульнапрынятае маўленчае нормы. З часам гэтае слова (выраз) можа ці выйсьці з ужытку й забыцца (да прыкладу «камільфо»), ці застацца ўжываным у абмежаваных асяродках (прафэсіяналізмы, слэнг) — як цяперашнія «пэйджар» ці «хакер», ці распаўсюдзіцца ў шырокім ужытку — як, да прыкладу, «інфармацыя». У паэзіі барбарызмы маюць рознае прызначэньне — ад псыхалягічнай і сацыяльнай характарыстыкі чалавека да сатырычнага высьмейваньня яго.

## Віды барбарызмаў
У залежнасьці ад таго, зь якой мовы словы і словазлучэньні запазычаныя, адрозьніваюць:
* русізмы (з расейскай мовы),
* украінізмы (з украінскай мовы)
* палянізмы (з польскай мовы),
* англіцызмы (з ангельскай мовы),
* галіцызмы (з францускай мовы),
* германізмы (зь нямецкай мовы),
* гебраізмы (з іўрыту) і г. д.

## Літаратура
* 

Катэгорыя:Мовазнаўства
Катэгорыя:Лексыкалёгія
Катэгорыя:Сацыялінгвістыка
Зарэчка

Назву **Зарэ́чка** маюць:

## Населеныя пункты
### [[Беларусь]]
* Берасьцейская вобласьць:
** Зарэчка — вёска ў Дарагічынскім раёне 

* Гарадзенская вобласьць:
** Зарэчка — вёска ў Наваградзкім раёне

## Іншае
* Зарэчка — урочышча ў Жыткавіцкім раёне Гомельскай вобласьці

## Глядзіце таксама
* Зарэчкі 
* Зарэчнае 
* Зарэчная 
* Зарэчча
Зарэчнае

Назву **Зарэ́чнае** маюць:

## Населеныя пункты
### [[Беларусь]]
* Менская вобласьць:
** Зарэчнае — вёска ў Мядзельскім раёне
** Зарэчнае — вёска ў Койданаўскім раёне
** Зарэчнае — вёска ў Старадароскім раёне

### [[Украіна]]
* Ровенская вобласьць:
** Зарэчнае — мястэчка

## Глядзіце таксама
* Зарэчка
* Зарэчкі
* Зарэчная
* Зарэчча
Каралеўскія сухапутныя паветраныя войскі

**Каралеўскія сухапутныя паветраныя войскі** (, RFC) — паветраны флёт Брытаніі пад час І Сусьветнай вайны. Створаны 12 траўня 1912. 1 красавіка 1918 пасьля аб’яднаньня з марской авіяцыяй пераўтвораны ў Каралеўскія ваенна-паветраныя сілы (Royal Air Force, RAF).

### Маркі самалётаў ужываных RFC
* Airco DH.1 and DH.1A
* Airco DH.2
* Airco DH.4
* Airco DH.5
* Airco DH.6
* Airco DH.9
* Airco DH.9A
* Armstrong Whitworth F.K.3
* Armstrong Whitworth F.K.8
* Avro Type E and Es also known as the Avro 500
* Avro 504
* Blériot XI
* Bleriot XII
* Blériot XXI
* Blériot Parasol Monoplane
* Breguet Type III
* Bristol Boxkite
* Bristol Coanda Monoplane
* Bristol F.2B Fighter
* Bristol Scout
* Bristol TB.8
* Bristol M.1
* Bristol Prier Monoplane
* Canadian Aeroplanes Twin Canada
* Caudron G.III
* Cody V Biplane
* Curtiss JN 3
* Curtiss JN 4
* De Havilland DH.10 Ariens
* Deperdussin TT Monoplane
* Farman III
* Farman Biplane
* Farman F.40
* Farman HF.20
* Farman MF 7 Longhorn
* Farman MF 11 Shorthorn
* Farman Type Militaire, 1910
* FBA Type A
* Flanders F.4
* Grahame-White Type XV
* Henry Farman Biplane
* Handley Page O/100
* Handley Page O/400
* Howard-Wright Biplane
* Martinsyde G.100
* Martinsyde S.1
* Martinsyde-Handasyde Monoplane
* Morane-Saulnier G
* Morane-Saulnier H
* Morane-Saulnier Type BB
* Morane-Saulnier I
* Morane-Saulnier Type L
* Morane LA
* Morane-Saulnier Type N Bullet
* Morane-Saulnier V
* Morane-Saulnier Type P
* Morane-Saulnier AC
* Nieuport Monoplane
* Nieuport 10
* Nieuport 11
* Nieuport 12
* Nieuport 16
* Nieuport 17
* Nieuport 20
* Nieuport 21
* Nieuport 23
* Nieuport 24
* Nieuport 27
* Paulhan biplane
* Royal Aircraft Factory BE 1
* Royal Aircraft Factory BE 2, 2A, 2B, 2C, 2D, 2E
* Royal Aircraft Factory BE 3
* Royal Aircraft Factory BE 4
* Royal Aircraft Factory BE 7
* Royal Aircraft Factory B.E.8
* Royal Aircraft Factory BE 12
* Royal Aircraft Factory F.E.2
* Royal Aircraft Factory F.E.8
* Royal Aircraft Factory R.E.1
* Royal Aircraft Factory R.E.5
* Royal Aircraft Factory R.E.7
* Royal Aircraft Factory R.E.8
* Royal Aircraft Factory S.E.2
* Royal Aircraft Factory S.E.5
* Short 184
* Short Type 820
* Short Type 827
* Short Bomber
* Short S.32 School Biplane
* Short Tractor Biplane
* Short S.62
* Sopwith 1-1/2 Strutter
* Sopwith 3-Seater
* Sopwith 80-hp Biplane
* Sopwith Baby
* Sopwith Camel
* Sopwith Dolphin
* Sopwith Pup
* Sopwith Salamander
* Sopwith Snipe
* Sopwith Tabloid
* Sopwith Triplane
* SPAD S.VII
* Vickers Boxkite
* Vickers FB 'Gun Carrier'
* Vickers FB 5
* Vickers F.B.12
* Vickers F.B.14
* Vickers ES 1
* Vickers FB 19 Mk II
* Voisin III
* Wight Converted Seaplane

Катэгорыя:Першая сусьветная вайна
Вялікабрытанія
Буда-Сафіеўка

**Бу́да-Сафі́еўка** — вёска ў Лельчыцкім раёне Гомельскай вобласьці, за 6 км на ўсход ад Буйнавічаў, за 28 км на паўночны ўсход ад раённага цэнтру Лельчыцаў, за 39 км ад чыгуначнай станцыі Ельску, на шашы . Буда-Сафіеўка ўваходзіць у склад Буйнавіцкага сельсавету.

## Гісторыя
У 1909 годзе вёска Буйнавіцкай воласьці Мазырскага павету Менскай губэрні. У ліпені 1943 году нямецка-фашысцкія захопнікі спалілі ўсю вёску і загубілі 25 жыхароў.

## Насельніцтва
* XX стагодзьдзе: 1909 год — 47 двароў, 301 жыхар; 1917 год — 86 двароў, 473 жыхары; маёнтак, 1 двор, 53 жыхары; 1940 год — 195 двароў, 442 жыхары; 1970 год — 188 двароў, 624 жыхары; 1998 год — 165 двароў, 426 жыхароў; 1999 год — 399 жыхароў; 2000 год — 163 двары, 398 жыхароў
* XXI стагодзьдзе: 2010 год — 332 жыхары

## Інфраструктура
Базавая школа, клюб, бібліятэка, аддзяленьне сувязі, фэльчарска-акушэрскі пункт, прадстаўніцтва Лельчыцкага філіялу акцыянэрна-ашчаднага банку «Беларусбанк», крама. Цэнтар калгасу «Сьвітанак».

## Інфармацыя для турыстаў
* Брацкая магіла савецкіх войнаў. У 1963 годзе на магіле пастаўлены абэліск.
* Помнік землякам. У 1967 годзе пастаўлены помнік.

## Крыніцы

## Літаратура
* 

## Вонкавыя спасылкі
* Буда-Сафіеўка

Катэгорыя:Буйнавіцкі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Лельчыцкага раёну
Катэгорыя:Населеныя пункты, заснаваныя ў XX стагодзьдзі
Заберажніца

**Заберажні́ца** — вёска ў Лельчыцкім раёне Гомельскай вобласьці, за 12 км на ўсход ад Буйнавічаў, за 34 км на паўночны ўсход ад раённага цэнтру Лельчыцаў. Заберажніца ўваходзіць у склад Буйнавіцкага сельсавету.

## Гісторыя
Вядома з пачатку XX стагодзьдзя як хутар Буйнавіцкай воласьці Мазырскага павету.

У ліпені 1943 году нямецка-фашысцкія захопнікі спалілі вёску і загубілі 13 жыхароў.

## Насельніцтва
* XX стагодзьдзе: 1909 год — 21 двор, 99 жыхароў; 1917 год — 43 двары, 258 жыхароў; 1940 год — 68 двароў, 263 жыхары; 1998 год — 20 двароў, 42 жыхары; 1999 год — 32 жыхары; 2000 год — 21 двор, 27 жыхароў
* XXI стагодзьдзе: 2010 год — 13 жыхароў

## Інфраструктура
Крама. Дзейнічае камунальнае сельскагаспадарчае прадпрыемства «Сінпольскае».

## Крыніцы

## Літаратура
* 

## Вонкавыя спасылкі
* Заберажніца

Катэгорыя:Буйнавіцкі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Лельчыцкага раёну
Катэгорыя:Населеныя пункты, заснаваныя ў XX стагодзьдзі
Заходы (Лельчыцкі раён)

**Захо́ды** — вёска ў Лельчыцкім раёне Гомельскай вобласьці, за 9 км на паўднёвы ўсход ад Буйнавічаў, за 30 км на паўночны ўсход ад раённага цэнтру Лельчыцаў. Заходы ўваходзяць у склад Буйнавіцкага сельсавету.

## Гісторыя
Вядомы з пачатку XX стагодзьдзе як хутар Буйнавіцкай воласьці Мазырскага павету Менскай губэрні.

У ліпені 1943 году нямецка-фашысцкія захопнікі спалілі ўсю вёску і загубілі 31 жыхара.

## Насельніцтва
* XX стагодзьдзе: 1909 год — 12 двароў, каля 80 жыхароў; 1917 год — 31 двор, 211 жыхароў (зь іх 151 беларус, 38 палякаў, 22 габрэі); 1940 год — 50 двароў, 154 жыхары; 1998 год — 22 двары, 45 жыхароў; 1999 год — 41 жыхар; 2000 год — 18 двароў, 37 жыхароў
* XXI стагодзьдзе: 2010 год — 7 жыхароў

## Інфраструктура
Крама. Дзейнічае калгас «Сьвітанак».

## Крыніцы

## Літаратура
* 

## Вонкавыя спасылкі
* Заходы

Катэгорыя:Буйнавіцкі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Лельчыцкага раёну
Катэгорыя:Населеныя пункты, заснаваныя ў XX стагодзьдзі
Заходы

Назву **Захо́ды** маюць:

## Населеныя пункты
### [[Беларусь]]
* Віцебская вобласьць:
** Заходы — вёска ў Гарадоцкім раёне 

* Гомельская вобласьць:
** Заходы — вёска ў Лельчыцкім раёне 
** Заходы — вёска ў Рэчыцкім раёне 

* Магілёўская вобласьць:
** Заходы — вёска ў Дрыбінскім раёне 
** Заходы — вёска ў Клімавіцкім раёне 
** Заходы — вёска ў Гарадзецкім сельсавеце Шклоўскага раёну
** Заходы — вёска ў Фашчаўскім сельсавеце Шклоўскага раёну

## Глядзіце таксама
Янушова

**Янушо́ва** — вёска ў Мядзельскім раёне Менскай вобласьці, за 11 км на поўнач ад Княгініну. Уваходзіць у склад Княгінінскага сельсавету.

## Гісторыя
* У 1662 г. згадваецца ў складзе Ашмянскага павету ВКЛ.
* 1847 год — зьяўлялася маёнткам Вялейскага павету Віленскай губэрні. Маёнтак складаўся з 5 вёсак, 208 сялянаў, зь іх 14 былі дваровымі сялянамі. З 1838 году маёнтак зьяўляўся уладаньнем В. Корсака.
* З 1888 году ў маёнтку працавала вінакурнае прадпрыемства, дзе ў 1890 годзе разьмяшчалася паравая машына і працавалі 6 рабочых.
* 1904 год — маёнтак Княгінінскай воласьці Вялейскага павету Віленскай губэрні. Маёнтак налічваў 86 жыхароў.
* 1921 год — калёнія ў складзе Крывіцкай гміны Вялейскага павету Віленскага ваяводзтва. Калёнія налічвала 29 двароў і 174 жыхароў.
* 1921 год — калёнія ў складзе Крывіцкай гміны Вялейскага павету Віленскага ваяводзтва. Калёнія налічвала 39 двароў і 230 жыхароў.
* З 12 кастрычніка 1940 году вёска знаходзіцца ў складзе Восаўскага сельсавету Крывіцкага раёну Вялейскай вобласьці (з 20 верасьня 1944 году — Маладэчанскай).
* 1949 год — створаны калгас «Ударнік».
* З 16 ліпеня 1954 году знаходзіцца ў складзе Княгінінскага сельсавету.
* 20 студзеня 1960 году вёска ўвайшла ў склад Менскай вобласьці.
* 1960 год — насельніцтва вёскі складала 179 жыхароў.
* З 25 сьнежня 1962 году вёска знаходзіцца ў складзе Мядзельскага раёну.
* З 1964 году вёска знаходзіцца ў складзе саўгасу «Восаўскі» з цэнтрам у вёсцы Восава.
* З 4 верасьня 1991 году вёска знаходзіцца ў складзе калгасу «Восаўскі».

## Насельніцтва
* 1 студзеня 1997 году — 31 двор, 50 жыхароў
* 1999 год — 47 жыхароў
* 2010 год — 17 жыхароў

## Крыніцы

## Літаратура
* 

Катэгорыя:Княгінінскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Мядзельскага раёну
Дваровыя сяляне

**Дваро́вымі сяля́намі** называлі адзін з двух відаў прыгонных сялянаў, апроч паселеных ці цяглых сялянаў.

Дваровыя сяляне жылі пры двары памешчыкаў і выкарыстоўваліся ў якасьці прыслугі — абслугоўвалі сядзібу памешчыка. Уласных сродкаў вытворчасьці ў дваровых сялянаў не было. У якасьці павіннасьці дваровыя сяляне адбывалі паншчыну.

У Вялікім Княстве Літоўскім дваровыя і цяглыя сяляне існавалі з канца XIV стагодзьдзя і да часу скасаваньня прыгоннага права ў XIX стагодзьдзі, калі беларускія землі ўваходзілі ў склад Расейскай імпэрыі.

## Літаратура
* «Бялыніцкая даўніна», краязнаўчы альманах (дадатак да газэты «Паходня»), №2 (16), сьнежань 2007 г.
* Сацыяльна-палітычнае становішча беларускіх губерняў у канцы XVIII — першай чвэрці XIX ст.

Катэгорыя:Права Вялікага Княства Літоўскага
Катэгорыя:Прыгоннае права
Катэгорыя:Прыслуга
Катэгорыя:Сялянства