open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Лея Аргана

**Лея Аргана** () — адна з найгалоўнейшых пэрсанажаў сусьвету Зорных войнаў, створаная Джорджэм Лукасам. Зьяўляецца асноўнай дзеючай асобай у арыгінальнай трылёгіі. Лея зьяўляецца дачкой Падмэ й сястрой-блізьнюком Люка Скайўокера, але носіць прозьвішча свайго апякуна. У шостым эпізодзе яна даведваецца гісторыю сваёй сям’і ад свайго брата Люка Скайўокера. У арыгінальнай трылёгіі Лею згуляла акторка Кэры Фішэр. Згодна з пашыраным сусьветам Зорных войнаў Лея пабралася шлюбам з Ханам Сола. У гэтым шлюбе яна нарадзіла траіх дзяцей, аднаго зь якіх назвала ў гонар свайго бацькі — Энакінам.

## Вонкавыя спасылкі
* 
* 

Катэгорыя:Пэрсанажы «Зорных войнаў»
Мандарыны (фільм)

«**Мандары́ны**» (, ) — эстонска-грузінскі фільм 2013 року грузінскага рэжысэра Зазы Ўрушадзэ. Падзеі фільму разгортваюцца падчас вайны ў Абхазіі. У 2014 року фільм быў намінаваны на прэмію Акадэміі і Залаты Глёбус за найлепшы фільм на замежнай мове.

## Сюжэт

Падзеі адбываюцца ў вёсачцы ў Абхазіі ў часе вайны ў Грузіяй. У вёсачцы эстонскія фэрмэры гадуюць мандарыны на продаж. З выбухам вайны большасьць эстонцаў зьяжджаюць на гістарычную радзіму, і ў вёсцы застаюцца толькі два мужчыны — стары Іва (Лембіт Ульфсак) і Маргус (Эльма Нюганэн) — на якіх лягае абавязак пасьпець сабраць ураджай. Тым часам ля іхняй вёскі адбываецца страляніна паміж абхаскімі апалчэнцамі і грузінамі, у якой выжываюць па адным чалавеку з кожнага боку. Ахмэд (Гіоргі Накашыдзэ) — чачэнскі найміт абхазцаў, а Ніка (Міхеіл Мэшхі) — грузін; абодва цяжка параненыя, але эстонцы з дапамогай знаёмага лекара выратоўваюць іх.

Акрыяўшы, абодва жаўнеры клянуцца пазабіваць адзін аднаго, аднак Іва вымагае кожнага зь іх паклясьціся, што пад ягоным дахам крывапраліцьця ня будзе. Ваяры застаюцца выздароўліваць у ягонай хаце, хоць працягваюць звады адзін з адным. Паступова яны пачынаюць выказваць ўзаемную спагаду і ўсьведамляюць, што чалавечнасьць пазнаецца праз раны і пакуты ворага. Неспадзявана ля хаты Іва спыняецца аўтамабіль расейскіх жаўнераў; Ніка застаецца ўнутры, а Ахмэд спрабуе патлумачыць, што ён свой, чачэнец, аднак расейцы ўважаюць яго за ворага і вырашаюць расстраляць на месцы. Ніка расстрэльвае іх з вакна, каб выратаваць Ахмэда. У страляніне ад шалёнае кулі гіне невінаваты Маргус, а Ніку забівае паранены афіцэр, якога яны палічылі забітым. Ахмэд прыкончвае расейца, аднак Ніка ўжо не ўратаваць.

Іва і Ахмэд хаваюць Маргуса і Ніка. На Нікавай магіле Ахмэд прызнае, што Іва меў рацыю, выказвае яму вялікую пашану, называючы ці ня бацькам. Іва кажа, што Ніка будзе пахаваны побач зь ягоным сынам, які загінуў у пачатку вайны. Іва, які застаўся ў вёсцы адзіны, вырашае вярнуцца ў Эстонію, а Ахмэд вяртаецца дадому на вайсковым джыпе, на якім ён упершыню наведаўся ў вёску.

## У галоўных ролях
* Лембіт Ульфсак — Іва, стары эстонскі фэрмэр, які жыве ў Абхазіі
* Эльма Нюганэн — Маргус, сябар Іва, таксама эстонскі фэрмэр
* Гіоргі Накашыдзэ — Ахмэд, чачэнскі найміт
* Міхеіл Мэшхі — Ніка, грузінскі жаўнер

## Узнагароды

## Дадатковыя зьвесткі
* Фільм прысьвечаны Лявану Абашыдзэ, грузінскаму актору, які загінуў у Абхаскую вайну.
* Гіоргі Накашыдзэ, які грае ролю чачэнскага баявіка, паводле нацыянальнасьці грузін.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* 
* Зьвесткі  на Allfilm

Катэгорыя:Фільмы 2013 году
Катэгорыя:Грузінскія фільмы
Катэгорыя:Эстонскія фільмы
Катэгорыя:Фільмы на грузінскай мове
Катэгорыя:Фільмы на расейскай мове
Катэгорыя:Фільмы на эстонскай мове
Ціса

**Ціса** (, , , ) — рака, найвялікшы левы прыток Дунаю. Працякае па тэрыторыі Ўкраіны, Вугоршчыны, Сэрбіі, часткова па мяжы між Украінай ды Вугоршчынай і Румыніяй, а таксама па мяжы між Вугоршчынай і Славаччынай. Даўжыня ракі 966 км. Плошча басэйну — 127 тыс. км². Утвараецца зьліцьцём Чорнай Цісы зь Белай Цісай за 4 км вышэй места Рахаў. Злучаецца з Дунаем у Сэрбіі, места Нові Сад. Жыўленьне ракі сьнегавое й дажджавое, здараюцца высокія паводкі, 40% сьцёку за год прыпадае на вясновы пэрыяд. Лёдаўтварэньне — зь першай паловы сьнежня (заберагі, сала, шарош), ледастаў няўстойлівы; вясновы крыгаход ў сакавіку, бываюць заторы. У межах Украіны Цісу выкарыстоўваюць для водазабесьпячэньня, рыбаводзтва, рэкрэацыі. Існуе дзьве вэрсіі паходжаньня назвы ракі. Першая вэрсія гаворыць аб тым, што назва ўтварылася ад дрэва ціс, якое было распаўсюджана некалі ў Карпатах. Другая вэрсія гаворыць аб тым, што назва паходзіць ад слова «таса», што з булгарскай мовы, і азначае «чыста». У старажытнарымскіх крыніцах Ціса згадваецца пад назвамі Tissus, Tisia, Pathissus.

## Галерэя

Файл:Тиса в Рахові.jpg
Файл:Ukraine-Zakarpayska oblast-Solotvuno-Tuca.JPG
Файл:Szeged-tisza3.jpg
Файл:Tisa river in Zakarpattia (Ukraine).jpg
Брушкоўшчына

**Брушко́ўшчына** (, на мясцовай беларускай гаворцы: *Брушкоўшчына*) — прысёлак вёскі Адрынкі ў Гайнаўскім павеце Падляскага ваяводзтва Польшчы. Знаходзіцца ў гміне Нараў.

Побач з Брушкоўшчынай працякае рака Нараў.

## Насельніцтва
Жыхары Брушкоўшчыны ў большасьці этнічныя беларусы, праваслаўныя (прыход Узьдзьвіжаньня Крыжа Гасподняга ў Нарві). Невялікую частку насельніцтва складаюць палякі-каталікі (парафія Ўнебаўзяцьця Найсьвяцейшай Панны Марыі і сьв. Біскупа Станіслава ў Нарві).  

## Гісторыя
У міжваенны пэрыяд Буякоўшчына прыналежала да гміны Нараў Бельскага павету Беластоцкага ваяводзтва. Паводле польскага перапісу насельніцтва 1921 г. пражывала тут 34 жыхароў (6 палякаў-каталікоў і 28 праваслаўных беларусаў).

## Крыніцы

Катэгорыя:Гайнаўскі павет
Катэгорыя:Вёскі Падляскага ваяводзтва
Віадэн Мэдыя

**«Віадэн Мэдыя»** () — беларускае прадпрыемства распрацоўкі апраграмаваньня для здароўя і азартных гульняў у сеціве пад мабільныя апэрацыйныя сыстэмы, заснаванае ў 2001 годзе ў Менску.

## Мінуўшчына
У 2001 г. Юры Гурскі і Віктар Пракапеня заснавалі прадпрыемства «Віадэн Мэдыя» для аўтсорсінгу вэб-дастасункаў. У 2006 г. прадпрыемства перайшло да распрацоўкі мабільнага апраграмаваньня для сеціва. У 2007 г. «Віадэн Мэдыя» стала рэзыдэнтам Беларускага парку высокіх тэхналёгіяў. У 2009 г. пачалася распрацоўка ўласнага апраграмаваньня для гульняў і здароўя пад мабільныя апэрацыйныя сыстэмы Android і iOS. На сакавік 2011 г. мабільнымі дастасункамі прадпрыемства карысталіся звыш 7 млн чалавек. Пры канцы 2011 г. транснацыянальны вытворца гульнявога апраграмаваньня  (анг. Playtech; Дуглас, востраў Мэн), буйнешым акцыянэрам якога быў ізраільскі мільярдэр , набыў «Віадэн Мэдыя» за €95 млн. У 2013 г. са складу «Віадэн Мэдыя» вылучылі прадпрыемства «Плюс Спорт» зь сядзібай у Лёндане (Ангельшчына), якое ў жніўні ў вайшло ў дзясятку найпрыбытковейшых распрацоўнікаў дастасункаў пад iOS. На 2015 г. спартовымі дастасункамі «Плюс Спорт» (Sport.com) карысталіся звыш 27 млн чалавек.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Старонка на Google Play
* Апраграмаваньне прадпрыемства для здароўя

Катэгорыя:Беларускія вытворцы праграмнага забесьпячэньня
Катэгорыя:Прадпрыемствы Менску
Катэгорыя:Зьявіліся ў 2001 годзе
Прэм’ер-ліга чэмпіянату Ізраілю па футболе

**Прэм’ер-ліга** — найвышэйшы дывізіён сыстэмы футбольных лігаў Ізраілю. У спаборніцтве ўдзельнічаюць 14 клюбаў. Пасьля кожнага сэзону клюбы, які занялі два апошнія месцы, пераводзяцца ў Лігу Леўміт, а іх месцы займаюць дзьве наймацнейшыя каманды другога дывізіёну. Дзейным чэмпіёнам зьяўляецца клюб «Макабі Тэль-Авіў».

## Чэмпіёны
* Макабі Хайфа — 10 тытулаў
* Макабі Тэль-Авіў — 8
* Гапаэль Бээршэба — 3
* Бэйтар Ерусалім, Гапаэль Тэль-Авіў — 2
* Гапаэль Іроні Кір’ят-Шмана — 1

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйная старонка

Катэгорыя:Чэмпіянат Ізраілю па футболе
Мянькі

Назву **Мянькі** маюць:

* Мянькі — вёска ў Бераставіцкім раёне Гарадзенскай вобласьці
* Мянькі — вёска ў Койданаўскім раёне Менскай вобласьці
Фэер (мэд’е)

**Фэер** () — мэд’е ў Цэнтральна-задунайскім краі Вугоршчыны, адміністрацыйны цэнтар — места Сэкешфэхервар. На поўначым усходзе мэд’е мяжуе з Пэштам, на паўднёвым усходзе з мэд’е Бач-Кішкун. З поўдню мяжуе з мэд’е Тольна, з паўднёвага захаду — з мэд’е Шомадзь, з паўночнага захаду — з мэд’е Вэспрэм і на поўначы мяжуе з мэд’е Комарам-Эстэргам. Фэер месьціцца на заходнім беразе Днуаю. Недалёка ад мэд’е знаходзіцца возера Балатон.
Бурыданаў асёл

**Бурыда́наў асёл** — філязофскі парадокс, названы па імені Жана Бурыдана, нягледзячы на ​​тое, што быў вядомы яшчэ з працаў Арыстоцеля, у якіх было пастаўлена пытаньне: як асёл, якому прадастаўлены два аднолькавыя прывабныя пачастункі, можа ўсё ж такі рацыянальна зрабіць выбар?

Бурыдан нідзе не згадваў дадзенай праблемы, але закранаў падобную тэму, адстойваючы пазыцыю маральнага дэтэрмінізму — што чалавек, сутыкнуўшыся з выбарам, павінен выбіраць у бок большага дабра. Бурыдан дапусьціў, што выбар можа быць запаволены ацэнкай вынікаў кожнага выбару.

Пазьней іншыя пісьменьнікі ўтрыравалі гэты пункт гледжаньня, прыводзячы прыклад з аслом і двума аднолькава даступнымі і добрымі ахапкамі сена і сьцьвярджаючы, што ён абавязкова памрэ з голаду, пакуль прыме рашэньне. Гэтая вэрсія стала шырока вядомая дзякуючы Ляйбніцу.

У рамках лёгікі самой задачы можна, аднак, паказаць, што рацыянальна думаючы асёл ніколі не памрэ з голаду, хоць і нельга сказаць, які ахапак сена ён абярэ. Адмову ад ежы можна таксама лічыць выбарам. Такім чынам, з трох варыянтаў выбару (ахапак сена зьлева, ахапак справа і галодная сьмерць) трэці варыянт будзе горшы за ўсіх, таму асёл яго не абярэ ніколі.

Таксама ў некаторых інтэрпрэтацыях разглядаецца і магчымае зьмяненьне сытуацыйнага кантэксту: злучэньне двух ахапкаў у адзін, з прычыны чаго дыхатамія зьнікае.Тры дні назіраў за ім гандляр і філёзаф Бурыдан. І, напэўна, усе трое памерлі б з голаду, калі б гандляр нарэшце не здаўся і не злучыў два ахапкі сена ў адзін.

## Літаратура
* Логіка выказванняў: вучэбны дапаможнік / Гарбузаў, Віктар Мікалаевіч; Немец, Уладзімер Сьцяпанавіч; ГрДУ імя Я. Купалы. — Гродна: ГрДУ, 1997. — 44 с.
* Матэматыка: вучэб.-мэтад. дапам. У 2 ч. Ч. 1 — 2-е выд., перапрац. / Баранцэвіч, Канстанцін Зянонавіч; Пакала, Аляксандар Анатольевіч. — Мн., БДПУ, 2005. — 176 с.
* Матэматыка: вучэб.-мэтад. дапам. У 2 ч. Ч. 1. / Баранцэвіч, Канстанцін Зянонавіч; Пакала, Аляксандар Анатольевіч. — Мн., 1996.
* Кантрольная праца па матэматыцы / Баранцэвіч, Канстанцін Зянонавіч; Пакала, Аляксандар Анатольевіч. — Мн., 1993.
* Геаметрыя 7 — 11. / Пагарэлаў А. — Мн., 1991.
* Задачнік-практыкум па матэматыцы / Пакала А. А. — Мн., 1994.
* Асновы пачатковага курса матэматыкі / Стойлава Л. П., Пышкала А. М.— Мн., 1990.

## Крыніцы

Катэгорыя:Парадоксы
Катэгорыя:Уяўныя экспэрымэнты
Катэгорыя:Лёгіка
БелХард

«**БелХард Груп**» () — беларускае прадпрыемства распрацоўкі апраграмаваньня, заснаванае ў 1994 годзе ў Менску.

## Прадукты
* «Аіпсін» — праграма для наркакантролю
* «КрыптаКор» (анг. CryptoCore) — праграма шыфравальнай абароны
* «Маша» — праграма кіраваньня дашкольнай установай
* «СіМона» — праграма нагляду за справаводзтвам
* «Экспэрт» — база зьвестак аб праве Беларусі
* «3D FashionDesign» () — праграма мадэляваньня адзеньня

## Мінуўшчына
У студзені 1994 г. інжынэр-дасьледнік Беларускага дзяржаўнага тэхналягічнага ўнівэрсытэту Ігар Мамоненка і Андрэй Грыгарцэвіч заснавалі прадпрыемства «БелХард» для збыту кампутараў амэрыканскай кампаніі Hewlett-Packard (Пала-Альта, акруга , штат Каліфорнія). У лістападзе 1995 году прадпрыемства стала дыстрыб’ютарам з уласнай сеткай збыту. У 1996 годзе «БелХард» стаў прадстаўніком у Беларусі амэрыканскага вытворцы  і абсталяваньня для лёгкай прамысловасьці  (, шт. Канэктыкут). Пасьля пачаў прадстаўляць у краіне ізраільскага вытворцу  . Адначасна адчыняюцца майстэрня рамонту кампутараў, газэта «Кампутарныя весьці» і радыёстанцыя. Даччыны «ЭкспэртЦэнтар» пачынае падаваць паслугі доступу да лічбавай базы прававых зьвестак.

У 1998 годзе «БелХард» атрымаў першы замежны заказ на распрацоўку праграмнага забесьпячэньня. У 2002 годзе адчыніў школу праграмаваньня. У 2003 годзе пачаў падаваць паслугі вэб-дызайну. У 2005 годзе пачалася распрацоўка апраграмаваньня пад мабільныя апэрацыйныя сыстэмы. У 2006 годзе «БелХард» адчыніў часопіс «Мой Інтэрнэт». У 2007 годзе ўступіў у Беларускі парк высокіх тэхналёгіяў і асвоіў паслугі . У 2008 годзе ўпершыню распрацаваў сеціўныя банкаўскія сыстэмы з выкарыстаньнем лічбавага подпісу. У 2009 годзе «БелХард» стварыў праграму шыфраваньня і адчыніў уласную працоўню. У 2014 годзе на прадпрыемстве распрацавалі праграму для наркакантролю «Аіпсін».

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Даведнік для наркакантролю «Аіпсін»
* Кампутарныя весьці
* Краіна інфармацыйных тэхналёгіяў: Вучэльня
* Праграма кіраваньня дашкольнай установай «Маша»
* Прававы даведнік «Экспэрт»

Катэгорыя:Беларускія вытворцы праграмнага забесьпячэньня
Катэгорыя:Прадпрыемствы Менску
Катэгорыя:Зьявіліся ў 1994 годзе
Жалезнадарожны

**Жалезнадаро́жны** () — скасаванае места абласнога падпарадкаваньня ў Маскоўскае вобласьці Расеі, у 2015 годзе аб’яднаны з горадам Балашыха ды ўключаны ў межы гарадзкой акругі Балашыха. Да 2015 году адзіны населенны пункт і адміністратыўны цэнтар былой гарадзкой акругі Жалезнадарожны.

Чыгуначная станцыя на лініі Масква — Ніжні Ноўгарад за 10 км на ўсход ад Масквы.

Плошча тэрыторыі места складала 2 408 гектараў. Насельніцтва — 151 985 чал. (2015). Былы горад складаўся зь мікрараёнаў: Кераміка, Купаўна, Кучына, Вольгіна, Паўліна, Савіна, Цэнтральны, Цэнтар-2.

## Крыніцы


Катэгорыя:Маскоўская вобласьць
Пяхорка

**Пяхорка** (*Пяхра́*) — рака ў Маскоўскай вобласьці і Маскве, левы прыток Масквы-ракі. Агульная даўжыня — 42 км, плошча вадазбору — 513 км². Выток — за 1,5 км на поўнач ад мікрараёну Лукіна (Балашыха). Кірунак плыні амаль строга з поўначы на поўдзень. На рацэ разьмешчаныя месты: Балашыха і яе мікрараён Жалезнадарожны, пасёлкі гарадзкога тыпу Таміліна і Краскова, а таксама раён Масквы Някрасаўка. Пяхорка ўпадае ў Маскву-раку ў раёне места Жукоўскі, за 4 км на поўдзень ад чыгуначнай станцыі Быкава.

## Вонкавыя спасылкі

Катэгорыя:Рэкі Расеі
Кубак Амэрыкі па футболе 2015 году

**[[Кубак Амэрыкі па футболе]] 2015 году** — галоўнае футбольнае спаборніцтва Паўднёвай Амэрыкі сярод нацыянальных камандаў, якое праходзіла з 11 чэрвеня па 4 ліпеня 2015 году ў Чылі. Сваё чэмпіёнства абараняла зборная Ўругваю, аднак чэмпіёнам упершыню ў гісторыі стала зборная Чылі. У спаборніцтве бралі ўдзел 12 зборных, 10 зь якіх прадстаўляць КОНМЭБОЛ і яшчэ дзьве былі запрошаныя зборныя з зоны КОНКАКАФ — Мэксыка і Ямайка.

## Выбары гаспадара
Першапачаткова правядзеньне турніру было заплянавана ў Бразыліі, аднак у сувязі з тым, што гэтая краіна зьяўляецца месцам правядзеньня Кубка канфэдэрацыяў 2013 году, чэмпіянату сьвету па футболе 2014 году і летніх алімпійскіх гульняў 2016 году, было вырашана правесьці спаборніцтва ў іншай краіне. Такім чынам Чылі атрымала права правядзеньне турніру, у той час як Бразылія стане гаспадаром Кубка Амэрыкі 2019 году.

## Стадыёны
Чэмпіянат праходзіў на дзевяці стадыёнах.

## Склады камандаў

Згодна з рэглямэнтам, склады камандаў-удзельніц чэмпіянату былі абвешчаныя не пазьней за 1 чэрвеня 2015 году. Усяго ў заяўку галоўныя трэнэры маглі ўнесьці 23 футбалісты, у тым ліку трох брамнікаў.

## Групавы турнір
На першым этапе чэмпіянату 12 зборных былі падзеленыя на 3 групы па 4 каманды. З кожнай групы ў 1/4 фіналу выходзіць па дзьве першыя каманды, астатнія дзьве пуцёўкі ў плэй-оф атрымалі дзьве найлепшыя каманды, сярод тых, хто заняў трэці радок у групе.

### Група A

### Група B

### Група C

## Плэй-оф
У плэй-оф возьмуць удзел 8 зборных, якія згуляюць па алімпійскай сыстэме.

:1 — матч скончыўся ў сэрыі пэнальці

### 1/4 фіналу

### 1/2 фіналу

## Матч за трэцяе месца

## Фінал

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Кубак Амэрыкі. Афіцыйны сайт
* Кубак Амэрыкі. КОНМЭБОЛ
Дзень Канстытуцыі Ўкраіны

**Дзень Канстытуцыі Ўкраіны** — дзяржаўнае сьвята Ўкраіны, што сьвяткуецца шторок 28 чэрвеня ў гонар прыняцьця канстытуцыі краіны ў гэты дзень у 1996 року.

Дзень Канстытуцыі Ўкраіны — адзінае дзяржаўнае сьвята, замацаванае ў самой Канстытуцыі:

## Гісторыя
У чэрвені 1996-га дэпутаты Вярхоўнай Рады прынялі Канстытуцыю. Гэта адбылося на пяты рок пасьля абвяшчэньня незалежнасьці. Народныя абраньнікі працавалі ўсю ноч з 27 на 28 чэрвеня — агулам бесьперапынна 23 гадзіны. Падчас галасаваньня «ЗА» выказаліся 315 парлямэнтарыяў. Украіна стала апошняй сярод незалежных краіны на тэрыторыі былога СССР, якая прыняла новую Канстытуцыю.

## Значэньне
Прыняцьце Канстытуцыі замацавала прававыя асновы незалежнай Украіны, яе сувэрэнітэт і тэрытарыяльную цэласнасьць, стала істотным крокам у забесьпячэньні правоў чалавека й грамадзяніна, садзейнічала далейшаму павышэньню міжнароднага аўтарытэту Ўкраіны на сусьветнай арэне.

Паводле апытаньня сацыялягічнай службы Цэнтру Разумкова ў 2008, 52,9% апытаных грамадзянаў не лічылі Дзень Канстытуцыі Ўкраіны сьвятам, каля 33% паставіліся да яго, як да звычайнага дзяржаўнага сьвята. Вынікі апытаньня КМІС у красавіку 2013 паказалі, што Дзень Канстытуцыі Ўкраіны зьяўляецца любімым сьвятам для 4% грамадзянаў (апошняе месца).

## Глядзіце таксама
* Канстытуцыя Ўкраіны

* Дзень памяці й перамогі над нацызмам у Другой сусьветнай вайне 1939 – 1945
* Дзень Эўропы
* 
* Дзень незалежнасьці Ўкраіны
* Дзень абаронцаў Украіны

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Гісторыя прыняцьця Канстытуцыі Ўкраіны
* Гісторыя Канстытуцыі Ўкраіны 1996р.

Катэгорыя:Сьвяты Ўкраіны
Чэскі Крумлаў

**Чэ́скі Кру́млаў** () — места ў Паўднёвачэскім краі Чэхіі.

Разьмешчаны на рацэ Вэлтаве. Старое места ў 1992 року занесенае ў сьпіс сусьветнай спадчыны ЮНЭСКО. У месьце разьмешчаны другі па велічыні замак у Чэхіі.

Частка назвы *Чэскі* дададзеная дзеля адрозьненьня ад места Мараўскі Крумлаў у Паўднёвай Маравіі.

## Мінуўшчына
Будаўніцтва гораду і замку пачалося ў другой палове XIII стагодзьдзя, каля броду праз Вэлтаву, празь які пралягаў важны гандлёвы шлях у Багемію. Места зьмяніла некалькі ўладальнікаў, у ліку якіх былі род Розэнбэргаў, імпэратары Рудольф II, Фэрдынанд II, род Эгенбэргаў і, нарэшце, Шварцэнбэргі, якія валодалі замкам да 1945 року.

Горад стаў часткай Аўстрыйскай імпэрыі ў 1806 і Аўстра-Вугоршчыны ў 1866 року. У 1910 у месьце пражывалі 8662 чалавекі, уключаючы 7367 немцаў і 1265 чэхаў. У 1918 чэскія войскі занялі места, якое заставалася часткай Чэхаславаччыны да 1938 року. У пэрыяд з 1938 па 1945 было анэксаванае нацысцкай Нямеччынай як частка Судэцкай вобласьці.

Пасьля Другой сусьветнай вайны нямецкамоўнае насельніцтва было выселена, і горад зноў стаў часткай Чэхаславаччыны. Падчас камуністычнага рэжыму Крумлаў здрахлеў і прыйшоў у заняпад, але пасьля Аксамітнай рэвалюцыі быў у большай ступені адноўлены і цяпер зьяўляецца адным з самых папулярных турыстычных цэнтраў у Чэхіі.

## Турыстычная інфармацыя
Замак Крумлава незвычайна вялікі для места падобнага памеру. У Чэхіі па сваіх памерах ён саступае толькі Праскаму Граду. За час існаваньня замак некалькі разоў перабудоўваўся.

Большасьць будынкаў была пабудаваная з XIV па XVII стагодзьдзі. Пераважныя архітэктурныя стылі — гатычны, рэнэсанс і барока. Царква сьв. Віта гатычнага стылю датаваная XV стагодзьдзем, з фрэскамі таго жа пэрыяду. У замку Крумлава таксама знаходзіцца тэатар, выкананы ў стылі барока, скончаны ў 1766 року, разам з арыгінальнымі мэханізмамі, стойкамі і дэкарацыямі. З-за свайго веку тэатар выкарыстоўваецца для выступаў толькі тры разы ў год.

За дзесяць кілямэтраў ад места знаходзіцца адзін з найстарэйшых кляштараў у Багеміі, Залатая Карона.

## Вонкавыя спасылкі

* Афіцыйная бачына
* Віртуальны тур па замку

Катэгорыя:Гарады Паўднёвачэскага краю
Катэгорыя:Населеныя пункты Чэска-Крумлаўскай акругі
Катэгорыя:Гарады на Вэлтаве
Кубак Амэрыкі па футболе 2015 году (склады)

У гэтым артыкуле знаходзяцца склады, заяўленыя на Кубак Амэрыкі па футболе 2015 году фэдэрацыямі адпаведных краінаў. Звычайна ў нацыянальных камандах розная колькасьць гульцоў. На афіцыйныя спаборніцтвы гэтая колькасьць абмяжоўваецца. Апошні тэрмін падачы заявак быў 1 чэрвеня 2015 году. Колерам, вылучаны гулец, які зьяўляецца капітанам каманды. У заяўцы павінны прысутнічаць 23 гульцы, сярод іх 3 брамнікі.

## Група A
###### 
Галоўны трэнэр:  Хорхэ Сампаолі

###### 
Галоўны трэнэр: Мігель Эрэра

###### 
Галоўны трэнэр:  Густава Кінтэрас

###### 
Галоўны трэнэр: Маўрысіё Сарыя

## Група B
###### 
Галоўны трэнэр: Хэрарда Мартына

###### 
Галоўны трэнэр: Оскар Табарэс

###### 
Галоўны трэнэр:  Рамон Дыяс

###### 
Галоўны трэнэр:  Вінфрыд Шэфэр

## Група C
###### 
Галоўны трэнэр: Дунга

###### 
Галоўны трэнэр:  Хасэ Пэкэрман

###### 
Галоўны трэнэр:  Рыкарда Гарэка

###### 
Галоўны трэнэр: Наэль Санвісэнтэ

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт

Склады
Умару Бангура

**Умару Бангура** (; нарадзіўся 7 кастрычніка 1987 году, Фрытаўн, Сьера-Леонэ) — футбаліст зь Сьера-Леонэ, абаронца клюбу «Цюрых» і нацыянальнай зборнай Сьера-Леонэ. Найлепшы футбаліст Сьера-Леонэ 2013 году.

## Кар’ера
### Клюбная
Пачынаў кар’еру на радзіме, пазьней некаторы час правёў выступаючы за моладзевы склад ангельскага клюбу «Ўотфард». У 2006 годзе зьехаў у Нарвэгію, дзе правёў доўгі час сваёй кар’еры. У 2013 годзе разам з клюбам «Гаўгесун» атрымаў бронзавыя мэдалі нарвэскага першынства. У 2013 году да Ўмару зьявілася цікавасьць з боку ангельскага клюбу «Крыстал Пэлас», аднак клюбы ня здолелі дамовіцца пра суму трансфэру.

У сьнежні 2013 году ў якасьці вольнага агенту далучыўся да складу менскага «Дынама», дзе адразу замацаваўся ў асноўным складзе клюбу на пазыцыі цэнтральнага абаронцы. У кастрычніку 2014 году атрымаў траўму і выбыў да канца сэзону. У жніўні 2016 году перайшоў у «Цюрых».

### Міжнародная
З 2006 году выступае за нацыянальную зборную Сьера-Леонэ, дзе зьяўляецца трывалым гульцом асновы. У апошніх матчах выконваў абавязкі капітану.

## Дасягненьні
* Срэбраны прызэр чэмпіянату Беларусі: 2015
* У сьпісе 22 найлепшых футбалістаў чэмпіянату Беларусі: 2015

## Статыстыка

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Профіль на сайце менскага «Дынама»
* Статыстыка «ПБ-Инфо»

Катэгорыя:Футбалісты Сьера-Леонэ
Катэгорыя:Футбалісты зборнай Сьера-Леонэ
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Гёнэфос»
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Гаўгесун»
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Дынама» Менск
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Цюрых»
Хортыца

**Хортыца** — найвялікшы востраў на Дняпры, разьмешчаны ў раёне места Запарожжа, ніжэй за ДнепраГЭС. Унікальны прыродны ды гістарычны комплекс.

## Характарыстыка
Хортыца зьяўляецца найвялікшым востравам на Дняпры. На паўночным баку востраву быў апошні дняпроўскі парог.

Хортыца выцягнутая з паўночнага-захаду на паўднёвы ўсход, мае даўжыню 12,5 км, шырыню ў сярэднім 2,5 км і плошчу блізу 3000 га.

Востраў да апошняга часу захоўваў лясы ў прыбярэжных ярах. У паўднёвай частцы захоўваецца стэп з многімі рэліктавымі відамі расьлінаў, якія захаваліся толькі на востраве, але ў старажытнасьці расьлі на ўсёй тэрыторыі поўдня Ўкраіны. На крайнім поўдні выспы існуюць плаўні.

З геалягічнага гледзішча Хортыца ўяўляе сабой частку Украінскага крышталічнага шчыта. Да будаўніцтва ДнепраГЭС рэчышча Дняпра перасякалі дзевяць парогаў. Непасрэдна каля вострава не было парогаў, але захаваліся скальныя выспы і скальныя структуры ў паўночнай частцы, што маюць характэрныя для парогаў асаблівасьці. Хортыца і прылеглыя да яе выспы абвешчаныя геалягічным заказьнікам «Дняпроўскія Парогі».

## Назва
Існуе шмат вэрсій паходжаньня назвы выспы. Большасьць дасьледнікаў выводзяць назву ад цюркско-палавецкай «орт», «орта», што азначае «сярэдні» (пасярод Дняпра). Сярод шэрагу вэрсій назвы выводзяць ад «хорт» — «сабака», ад старажытнаславянскага бога Хорс.

Упершыню назва выспы сустракаецца ў працы бізантыйскага імпэратара Канстанціна Парфірароднага «Аб кіраваньні імпэрыяй». У розных сьпісах гэтай працы Хортыца носіць назву «востраў Сьвятога Рыгора» і «востраў Сьвятога Георгія». Адносна Рыгора, то лічаць, што гэта быў армянскі асьветнік Сьв. Рыгор.

У рускіх летапісах востраў называецца Хортычам, Кортыцкім, Гарадзецкім, Ортынскім, Інтрскім востравам. Упершыню назва Хортычый востраў згаданая ў сувязі з паходам князя Сьвятаслава Ізяславіча супраць полаўцаў у 1103 годзе.

У Уваскрасенскім летапісу пад 1223 годам востраў названы Вараскім востравам. Пазьней у крыніцах можна знайсьці Хортыцу і Хіртыцу.

## Сучаснасьць

Сёньня востраў інтэграваны ў структуру места Запарожжа. Праз востраў праходзіць чыгунка са станцыяй «Запароская Сеч» у сярэдняй частцы вострава. Тры існуючыя аўтамабільныя масты даюць магчымасьць людзям перасякаць Дняпро і карыстацца багацьцямі Хортыцы.

На востраве ёсьць заселеныя пасёлкі. На тэрыторыі выспы — вялікая колькасьць пазначаных помнікаў гісторыі і археалёгіі. Дзясяткі дамоў адпачынку, санаторыяў, турыстычных баз, пясочныя пляжы, хваёвыя і ліставыя лясы. Унікальныя плаўні на поўдні.

Катэгорыя:Хортыца
Катэгорыя:Геаграфія Ўкраіны
Ля-Рамбля

**Ля-Рамбля** (таксама ўжываецца назва *Ляс-Рамбляс*; , ) — бульвар Барсэлёны, разьмешчаны паміж плошчай Каталёніі й Старым Портам.

Ля-Рамбля зьяўляецца не адной доўгай вуліцай, а сукупнасьцю вулачак, кожная з каторых мае слова *Рамбля* ў сваёй назьве: *Ля-Рамбля-да-Каналетас*, *Ля-Рамбля-дальс-Астудзіс* (у перакладзе Ля-Рамбля студыяў), *Ля-Рамбля-да-Сан-Жузэп* (Ля-Рамбля Сьвятога Язэпа), *Ля-Рамбля-дальс-Купучынс* (Ля-Рамбля купуцынаў), *Ля-Рамбля-да-Санта-Моніка* (Ля-Рамбля Сьвятой Монікі), а таксама, з 1990-х, пасьля пабудовы драўлянага мосту да Старога Порту, *Ля-Рамбля-да-Мар* (марская Ля-Рамбля).

Уздоўж вуліцы месьцяцца тысячы клюбаў, пабаў, рэстарацыяў і рознага кшталту крамаў, а таксама рынак Бакерыя. Візытоўкамі Рамблі зьяўляюцца мімы, акторы й танцоры.

Гішпанскі паэт Фэдэрыка Гарсія-Лёрка сказаў пра Ля-Рамблю, што толькі Ля-Рамбля «павінна быць адзінай вуліцай у сьвеце, якая не павінна была б ніколі скончвацца».

Слова *Рамбля* ў каталёнскай мове азначае перарывісты паток вады, запазычанае з арабскай, дзе слова *ramla* азначае «пясчанае рэчышча ракі».

## Фатаздымкі

Spain.Barcelona.Les.Rambles.svg|Схема Ля-Рамблі
La rambla.jpg
050529 Barcelona 119.jpg|«Жывая статуя» на вуліцы 
2007-02-05-barcelona-by-RalfR-30.jpg|Ля-Рамбля ноччу
Barcelona - Mercat de Sant Josep (la Boqueria) - Entrance.jpg|Рынак Сьв. Язэпа


## Вонкавыя спасылкі

Катэгорыя:Барсэлёна
Падлужжа (Менская вобласьць)

**Падлу́жжа** — вёска ў Капыльскім раёне Менскай вобласьці. Уваходзіць у склад Грозаўскага сельсавету.

## Гісторыя
28 траўня 2013 году вёска перададзеная зь ліквідаванага Камсамольскага ў Грозаўскі сельсавет.

## Насельніцтва
* 2010 год — 47 чалавек
* 1999 год — 80 чалавек

## Крыніцы

Катэгорыя:Грозаўскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Капыльскага раёну
Седльцы

**Се́дльцы** (, ) — горад на правах павету ва ўсходняй частцы Мазавецкага ваяводзтва, сталіца Сядлецкага ваяводзтва ў 1975—1998 гадах.

Горад ляжыць на Паўднёвым Падляшшы паміж невялікімі рэкамі Мухаўка ды Галенка.

## Войска
 год у Седльцах месьцілася 18-я мэханізаваная дывізія Польскага войска, на ўзбраеньне якой мелі паставіць амэрыканскія танкі «Абрамс». Сярод падразьдзяленьняў дывізіі 2 батальёны мелі разьмясьціць за 20 км ад беларускага Берасьця.

## Гарады-сябры
*  Пэскантына, Італія — з 1993 г.
*  Дазынг, Нямеччына — з 1998 г.
*  Ваўкавыск, Беларусь — з 2000 г.
*  Сабінаў, Славаччына — з 2001 г.
*  Віленскі раён, Летува — з 2002 г.
*  Бярдычаў, Украіна — з 2005 г.
*  Кіраў, Расея — з 2008 г.

## Крыніцы


Катэгорыя:Седлецкі павет
Сяргей Бябешка

**Сярге́й Васі́льевич Бябе́шка** (;  29 лютага 1968 году, Новая Кахоўка, Хэрсонская вобласьць, Украінская ССР, СССР) — савецкі і ўкраінскі гандбаліст. Заслужаны майстар спорту СССР.

## Жыцьцяпіс
Нарадзіўся ў месьце Новай Кахоўцы, скончыў . Выступаў за Ўзброеныя сілы Ўкраіны.

## Кар’ера
У 1990—1992 выступаў за зборную СССР і Аб’яднаную каманду на Алімпіядзе-1992; агулам за зборныя правёў 70 гульняў.

### Клюбная
* «» (Украінская ССР, 1985—1992)
* «Кўэнка» (Гішпанія, 1992—1993)
* «Сьюдад Рэаль» (Гішпанія, 1993—2000)
* «Мэлільля» (Гішпанія, Д2, 2001 — сакавік 2002)
* «Вілярбан» (Францыя, Д2, сакавік 2002 — чэрвень 2004)
* «» (Д3, Францыя, 2004—2005, 2005—2006 — выхад у Д2)

### Трэнэрская
* «Сьюдад-Рэаль» (Гішпанія, 2000—2001) — другі трэнэр
* «Мэлільля» (Гішпанія, Д2, 2001 — сакавік 2002) — гуляючы трэнэр
* «Фаркуса» (Гішпанія, Д2, 2006/2007)
* «Лябара» (Гішпанія, Д2, 2008—2009 — выхад у Лігу Асабаль)
* «Дынама Менск» (Беларусь, 2009—2013)
* «Матор Запарожжа» (Украіна, 2013—2015)
* «БГК імя Мяшкова» (Беларусь, 2015—2018)

## Дасягненьні
* Алімпійскі чэмпіён (1992)
* чатырохразовы чэмпіён Беларусі, двойчы ўладальнік Кубка Беларусі на пасадзе трэнэра «Дынама Менск»
* чэмпіён Украіны на пасадзе трэнэра «Матору Запарожжа»
* фіналіст Кубку гарадоў (1998—1999) у складзе «Сьюдад Рэалю»
* Заслужаны майстар спорту СССР (1992)

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Профіль  на Sports-Reference

Катэгорыя:Нарадзіліся ў Новай Кахоўцы
Катэгорыя:Савецкія гандбалісты
Катэгорыя:Украінскія гандбалісты
Катэгорыя:Заслужаныя майстры спорту СССР
Катэгорыя:Алімпійскія чэмпіёны па гандболе
Катэгорыя:Алімпійскія чэмпіёны Аб’яднанай каманды
Катэгорыя:Чэмпіёны летніх Алімпійскіх гульняў 1992 году
Катэгорыя:Гандбалісты і гандбалісткі на летніх Алімпійскіх гульнях 1992 году
Катэгорыя:Украінскія гандбольныя трэнэры
Катэгорыя:Гандбалісты клюбу «Сьюдад-Рэаль»
Аляксей Наско

**Аляксей Наско** ( 15 жніўня 1996 году) — беларускі футбаліст, паўабаронца віцебскага МЛ.

## Кар’ера
### Клюбная
Выхаванец ДЮСШ «Белкард». З 2012 году пачаў выступаць за дубль гарадзенскага «Нёмана». У сэзоне 2014 году замацаваўся ў рэзэрвовай камандзе гарадзенцаў. Перад сэзонам 2015 году значная колькасьць маладых гульцоў, у тым ліку і Наско, была пераведзеная ў асноўны склад. 21 сакавіка 2015 году дэбютаваў у першай камандзе «Нёмана» ў першым матчы чвэрцьфіналу Кубка Беларусі супраць БАТЭ (0:1), выйшаўшы на замену ўжо ў кампэнсаваны час. 30 траўня 2015 году дэбютаваў у Найвышэйшай лізе, выйшаўшы на замену на 68-й хвіліне матчу супраць «Граніта» (2:0).

У першай палове сэзону 2016 году выступаў пераважна за дубль, у той час як за галоўную каманду згуляў толькі адзін матч. У жніўні 2016 году быў аддадзены ў арэнду «Смаргоні». Па заканчэньні сэзону 2016 году вярнуўся ў Горадню, аднак сэзон 2017 году распачаў у складзе сталічнага «Энэргетыка-БДУ». На наступны сэзон стаў капітанам каманды і ў якасьці трывалага гульца асноўнага складу дапамог ёй прасунуцца ў Найвышэйшую лігу.

У лютым 2019 году падоўжыў кантракт зь менскім клюбам. У сэзоне 2019 году заставаўся асноўным гульцом сталічнай каманды, толькі з чэрвеня перастаў зьяўляцца на полі праз траўмы. У ліпені 2019 году падпісаў кантракт зь берасьцейскім «Дынама», аднак застаўся ў «Энэргетыку-БДУ» на правах арэнды да сканчэньня сэзону. У верасьні акрыяў пасьля траўмы і вярнуў месца ў пачатковым складзе. У сьнежні 2019 году вярнуўся з арэнды ў «Дынама», але неўзабаве зноў далучыўся да «Энэргетыка-БДУ». У верасьні 2020 году, скасаваўшы пагадненьне з дынамаўцамі, стаў гульцом сталічнага клюбу на трывалай аснове. Хутка склаў кантракт з барысаўскім БАТЭ, які пачаў дзеіць з 1 студзеня 2021 году.

У складзе барысаўчанаў звычайна выходзіў на замену. У ліпені 2021 году быў аддадзены ў арэнду ў «Тарпэда-БелАЗ», дзе гуляў пераважна ў першай адзінаццатцы. Па заканчэньні арэнды ў студзені 2022 году вярнуўся ў БАТЭ. У ліпені 2022 году на правах арэнды далучыўся да казаскага «Мактааралу». У студзені 2023 году па вяртаньні з арэнды пачаў трэнавацца з БАТЭ, а ў лютым быў аддадзены ў арэнду ва ўзбэцкі «Бунядкор». У студзені 2024 году падпісаў кантракт з «Сагдыянай». У 2025 годзе вярнуўся на радзіму, склаўшы працоўную дамову з наваком Найвышэйшай лігі віцебскім МЛ.

### Міжнародная
26 сакавіка 2017 году дэбютаваў у зборнай Беларусі (да 21 году), выйшаўшы ў стартавым складзе таварыскага матчу супраць зборнай Латвіі (3:4).

## Дасягненьні
**БАТЭ**:
* Уладальнік Кубка Беларусі: 2021
* Уладальнік Супэркубка Беларусі: 2022

**МЛ**:
* Чэмпіён Беларусі: 2025

## Статыстыка

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Профіль на сайце «Нёману»
* Статыстыка «ПБ-Инфо»
* 
* 
* 

Катэгорыя:Беларускія футбалісты
Мар’інка

**Мар’інка** () — былое места раённага значэньня ў Данецкае вобласьці Ўкраіны. Падпарадкоўвалася Мар’інскай раённай радзе. Знаходзілася ў сярэдзіне Данецкае вобласьці на рацэ Воўчая (прыток ракі Самара), вадазбору Дняпра. 

Па стане на сакавік 2023 году з-за поўнамаштабнага ўварваньня Маскоўшчыны людзей у гэтым месьце няма. Насельніцтва складае 0 чалавек. Дэ-факта, Мар’інкі больш не існуе, бо места цалкам разбуранае й ня мае жыхароў.

## Мінулае
Мар’інка заснаваная ў 1840-х гадах. Большасьць насельніцтва прыйшло з Палтаўскае й Харкаўскае губэрняў (цяпер гэта Ўкраіна). Да 1859 году жыло 1316 чалавек у 220 дварах. У 1869 годзе адкрыта школа пры мясцовай царкве, а ў 1896 — земская вучэльня. Напярэдадні Першай сусьветнай вайны ў Мар’інцы было 524 двары.

У пачатку 1930-х гадоў была праведзена калектывізацыя земляробчых гаспадарстваў, у 1932 годзе была створана машына-трактарная станцыя. У 1928 годзе ў Мар’інку быў пераведзены Настаўніцкі тэхнікум. У 1938 годзе Мар’інка была аднесена да мястэчка вясковага тыпу (нешта сярэдняе паміж вёскай і мястэчкам). Да 1941 году была праведзена электрыфікакцыя мястэчка. У ім рабілі дзьве сярэднія школы, клюб і бібліятэка. У 1977 годзе Мар’інка атрымала стан места.

## Кароткае апісаньне
Мар’інка займала абшар 2,3 км², зь якіх 26% было забудавана. На аднаго жыхара прыпадала 50 м² зялёных пасадак. Сярэдняя тэмпэратура студзеня −6,6, ліпеня +21,6. За год выпадае 434 мм ападкаў.

Насельніцтва станам на красавік 2023 году складае 0 чалавек.

## Вядомыя ўраджэнцы
* Мікола Ўладзімерскі (нар. 1954 г. м. Мар’інка)— грамадзкі дзяяч, журналіст, майстар спорту па міжнародных шашках, шматразовы чэмпіён Крыму й Севастопалю.
* Васіль Марсюк (нар. 1938 г. м. Мар’інка) — паэт, публіцыст, аўтар, сябра Саюзу пісьменьнікаў Украіны.

## Вонкавыя спасылкі

* Мар’їнка&nbsp;— Інформаційно-пізнавальний портал | Донецька область у складі УРСР (На основі матеріалів енциклопедичного видання про історію міст та сіл України, том&nbsp;— Історія міст і сіл Української РСР. Донецька область.&nbsp;— К.: Головна редакція УРЕ АН УРСР, 1970.&nbsp;— 992 с.)

Катэгорыя:Гарады Данецкай вобласьці
Пружанскі кансэрвавы завод

**[[ААТ]] Пружа́нскі кансэ́рвавы заво́д** — прамысловае прадпрыемства ў Пружанах Берасьцейскай вобласьці, заснаванае ў 1946 року.

## Вытворчасьць

## Мінуўшчына
Заснаваны ў 1946 року як Пружанскі харчовы камбінат. У 1972 перайменаваны ў Пружанскі пладовагароднінны завод.

У 1996 пераўтвораны ў Адкрытае акцыянэрнае таварыства. У 2005 быў адчынены сокавы цэх (вул. Лазо, 24).

Прадукцыя выпускаецца пад гандлёвымі маркамі «Пружанскі слоік» (кансэрвацыя) і «Спадар Мікола» (соўсы, кетчупы).

## Вонкавыя спасылкі

* Нейкая бачына 
* Пружанскі раённы выканаўчы камітэт 

Катэгорыя:Прадпрыемствы Пружанаў
Катэгорыя:Заводы
Катэгорыя:Прамысловасьць Беларусі
Катэгорыя:Савецкія прадпрыемствы
Катэгорыя:Зьявіліся ў 1946 годзе
Асіпавічы (футбольны клюб)

«**Асіпавічы**» — беларускі футбольны клюб з гораду Асіпавічаў. Заснаваны ў 1994 годзе. У 1999 годзе клюб выступаў у Найвышэйшай лізе, дзе заняў 15 месца і апусьціўся ў Першую лігу. У 2003 годзе каманда пад ужо сучаснай назвай трапіла ў Другую лігу, дзе і праводзіла большую частку сваёй гісторыі. У 2022 годзе зноўку павярнулася ў Першую лігу.

## Гісторыя
Клюб быў заснаваны ў 1994 годзе і першапачаткова меў назву КРЗ, пазьней у 1996 годзе атрымаў назву «Сьвіслач-Дах». У 1998 годзе клюб выйшаў у Першую лігу, а на наступны год дэбютаваў у Найвышэйшай лізе. Выступ у найвышэйшым дывізіёне, аднак, быў нядоўгім, то бок клюб заняў апошняе месца і апусьціўся назад у Першую лігу. Найлепшымі бамбардзірамі той каманды былі Сяргей Крот, Ігар Паркулевіч і Максім Самушчык, кожны зь якіх запісаў 4 галы на свой рахунак у чэмпіянаце. «Сьвіслач-Дах» у тым сэзоне двойчы вырагуляў «Маладэчна», а таксама здабыў перамогі над «Тарпэда-Кадзіна» і «Лідай». Праз тры гады ўвогуле апынуўся ў Другой лізе. З 2002 году клюб мае сучасную назву.

У сэзоне 2016 году, пасьля доўгіх безвыніковых гадоў у трэцім дывізіёне, «Асіпавічы» сталіся адным з асноўных прэтэндэнтаў на павышэньне ў клясе. Каманда амаль увесь сэзон трымала другое месца ў табліцы і, не зважаючы на няўдалы фініш, здолела захаваць яго паводле вынікаў чэмпіянату і прасунуцца ў Першую лігу. Па вяртаньні ў другі дывізіён дружына з пачатку турніру апынулася ў зоне вылету. У другой палове сэзону «Асіпавічы» замацаваліся на перадапошнім месцы і, не зважаючы на барацьбу да апошняга тура, выбылі ў Другую лігу. У сэзоне 2018 году ў Другой лізе каманда месьцілася ў верхняй частцы табліцы, але не прэтэндавала на прызавыя месцы, і скончыла сэзон на шостым радку. Сытуацыя захавалася і ў сэзоне 2019 году, калі «Асіпавічы» сталі восьмымі.

Паводле вынікаў сэзону 2021 году асіпавіцкі клюб скончыў першынство на пятымі радку і ў пачатку 2021 году атрымалі прапанову заявіцца ў Першую лігу замест камандаў, якія адмовіліся ад удзелу, аднак у сакавіку 2021 году клюб вырашыў працягнуць свае выступы ў Другой лізе. «Асіпавічы» выйшлі ў плэй-оф Другой лігі, дзе ў выніку занялі чацьвертае месца ў атрымалі месца ў Першай лізе. У сэзоне 2022 году ў Першай лізе клюб быў сярод аўтсайдэраў, аднак за некалькі тураў да фінішу здолеў пакінуць апошні радок і фінішаваць на 12 месцы перад «Баранавічамі».

## Склад
: *Актуальны на 26 верасьня 2025 году*

## Статыстыка

## Галоўныя трэнэры
* Аляксандар Кавалеўскі (з 2019 году)
* Вадзім Чэчат (верасень — сьнежань 2018 году)
* Канстанцін Чахаў (ліпень — верасень 2018 году)
* Дзяніс Дрыгалёў (красавік 2017 году — ліпень 2018 году)
* Аляксандар Кончыц (да 2016 году)

## Крыніцы

Катэгорыя:Асіпавічы
Катэгорыя:Зьявіліся ў 1994 годзе
Народак

thumb|Будова народка
**Наро́дак** — мужчынская плоцевая вуза, мужчынская гамэта, якая служыць для заплодкаваньня жаночай гамэты, заплодкавай вузы. Тэрмін выкарыстоўваецца для абазначэньня дробных, звычайна рухомых гамэт у арганізмаў, якім уласьцівая аагамія. Звычайна яны значна меншыя за заплодкавую вузу, бо ня ўтрымліваюць такой значнай колькасьці цытаплазмы і выпрацоўваюцца арганізмам адначасова ў значнай колькасьці. Паняцьце «народак» неабходна адрозьніваць ад паняцьця «кнура», бо апошняя складаецца з насеннай вадкасьці (у якой зьмяшчаюцца народкі), а таксама зьмяшчае невялікую колькасьць эпітэліяльных вузаў мачавыпускальнага канала.

Катэгорыя:Плоцевае размнажэньне
Путчына

Назву **Путчына** маюць:

* Путчына — вёска ў Койданаўскім раёне Менскай вобласьці
* Путчына — пасёлак у Койданаўскім раёне Менскай вобласьці
Зборная Ізраілю па футболе

**Зборная Ізраілю па футболе** — прадстаўляе Ізраіль на міжнародных футбольных турнірах і ў таварыскіх матчах. Арганізацыяй, якая ажыцьцяўляе кантроль і кіраваньне зборнай, зьяўляецца Ізраільская футбольная асацыяцыя.

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт Ізраільскай футбольнай асацыяцыі
Калесьнік

**Кале́сьнік** — прозьвішча. Вядомыя носьбіты:
* Валер Калесьнік ( 1965) — беларускі дыплямат;
* Іван Калесьнік (1932—1979) — беларускі літаратар;
* Уладзімер Калесьнік (1922—1994) — беларускі літаратуразнаўца, крытык.
Сьцяг Вуглядару

**Сьцяг Вуглядару** — сьцяг места Вуглядару (Данецкая вобласьць, Украіна). Ухвалены 26 сьнежня 2007 году рашэньнем мескае рады.

## Апісаньне
Палотнішча ў выглядзе прамакутніка з суадносінамі старон 2:3 складаецца з трох стужак. Якія ідуць зьлева-направа. Стужкі маюць колеры зьверху ўніз: жоўтая, блакітная, жоўтая; суадносіны па шырыні 1:5:1. У сярэдзіне блакітнае стужкі герб места Вуглядару.

## Глядзіце таксама
* Герб Вуглядару

## Вонкавыя спасылкі
* Украінская геральдыка

Катэгорыя:Вуглядар
Катэгорыя:Сьцягі гарадоў Данецкай вобласьці
Кавальцы

Назву **Кавальцы** маюць:

## Населеныя пункты
### [[Беларусь]]
* Гарадзенская вобласьць:
** Кавальцы — былая вёска ў Гарадзенскім раёне, цяпер у складзе вёскі Славічы

* Менская вобласьць:
** Кавальцы — вёска ў Койданаўскім раёне
** Кавальцы — вёска ў Маладэчанскім раёне

## Глядзіце таксама
* Кавалькі
Фінал Лігі чэмпіёнаў УЭФА 2015 году

**Фінальны матч [[Ліга чэмпіёнаў УЭФА 2014—2015 гадоў|Лігі чэмпіёнаў УЭФА 2015 году]]** прайшоў у Бэрліне на стадыёне «Алімпійскі», дзе сустракаліся італьянскі «Ювэнтус» і гішпанскі клюб «Барсэлёна». Гэта быў 60-ы фінал у гісторыі Кубка эўрапейскіх чэмпіёнаў і 23-і фінал у гісторыі Лігі чэмпіёнаў УЭФА. Футбольны матч прайшоў у суботу 6 чэрвеня 2015 году. Пераможца Лігі чэмпіёнаў атрымаў права згуляць з клюбам «Сэвільля», пераможцам Лігі Эўропы, у гульні за Супэркубак УЭФА ў 2015 годзе, а таксама ў паўфінале клюбнага чэмпіянату сьвету па футболе.

## «Алімпіяштадыян»

«Алімпіяштадыян» быў абраны арэнай правядзеньня фінальнага матчу Лігі чэмпіёнаў выканаўчым камітэтам УЭФА ў Лёндане 23 траўня 2013 году. Матч быў першым фіналам Лігі чэмпіёнаў, які прайшоў у Бэрліне. Не зважаючы на гэта, стадыён мае на сваім рахунку правядзеньне іншых элітных матчаў. У 2006 годзе бэрлінская арэна прыняла 6 матчаў сусьветнага першынства, у тым ліку фінал.

## Перад гульнёй
Былы гулец зборнай Нямеччыны Карл-Гайнц Рыдле, які выйграў Лігу чэмпіёнаў у складзе дортмундзкай «Барусіі» ў 1997 годзе, быў названы ў якасьці пасла фінальнага матчу. У фінальным матчы 1997 году менавіта Рыдле двойчы забіў у браму турынскага «Ювэнтусу», такім чынам, пакінуўшы італьянцаў без трафэю.

### Квіткі
Агульная ўмяшчальнасьць бэрлінскага стадыёну складае 70 500 чалавек, зь іх толькі 46 000 квіткоў былі даступныя для заўзятараў і шырокай грамадзкасьці, пры гэтым дзьве каманды фіналісты атрымалі 20 000 квіткоў кожны і 6000 квіткоў былі даступныя для продажу прыхільнікам па ўсім сьвеце праз сайт УЭФА ад 5 да 23 сакавіка 2015 году ў чатырох цэнавых катэгорыях: 390, 280, 160 і 70 эўра. Астатнія 24 500 квіткоў былі выдзеленыя спонсарам і службовымі асобам.

## Матч

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт

Катэгорыя:Фіналы Лігі чэмпіёнаў
Катэгорыя:2015 год у футболе
Заплодкавая вуза

**Запло́дкавая ву́за** (навук. *аацыт*, радзей *авацыт*) — жаночая гамэта жывёлаў, вышэйшых расьлін, а таксама шматлікіх водарасьцей і іншых пратыстаў, якім уласьціва аагамія. Як правіла, заплодкавыя вузы — гаплоідныя вузы, але могуць мець іншую плоіднасьць у поліплоідных арганізмаў.

Чалавечая заплодкавая вуза мае дыямэтар прыкладна 130 мкм.

У цытаплазьме заплодкавых вузаў (*ааплазьме*) утрымліваюцца сукупнасьць пажыўных рэчываў — жаўток.

Заплодкавая вуза ўтворацца ў выніку аагенезу. Пасьля апладненьня з аплодненай заплодкавай вузы (зыготы) разьвіваецца эмбрыён. Пры партэнагэнэзе эмбрыён, а затым новы арганізм разьвіваецца зь неаплодненай заплодкавай вузы.

## Глядзіце таксама
* Яйка
* Ікра
* Гамэта
* Народкі
* Аагон

Катэгорыя:Вузы зародкавага шляху
Катэгорыя:Плоцевае размнажэньне
Катэгорыя:Эмбрыялёгія
Парлямэнт Малдовы

**Парлямэнт Малдовы** () — аднапалатны заканадаўчы орган (Парлямэнт) Малдовы, які складаецца з 101 дэпутата.

## Глядзіце таксама
* Дэклярацыя аб незалежнасьці Рэспублікі Малдова

Малдова
Катэгорыя:Малдаўская палітыка
Іван Мараш

**І́ван Ма́раш** (; нарадзіўся 20 красавіка 1986 году, Цітаград, Югаславія) — чарнагорскі баскетбольны цяжкі форвард, які выступае за бэльгійскі клюб «Акапі Аальст».

## Дасягненьні

## Вонкавыя спасылкі
* Профіль у Эўралізе
* Профіль на asia-basket.com
* Профіль на бачыне БК «Цмокі-Менск»
* Профіль у Адзінай лізе ВТБ
* 

Катэгорыя:Чарнагорскія баскетбалісты
Катэгорыя:Нарадзіліся ў Падгорыцы
Катэгорыя:Баскетбалісты клюбу «Будучнаст» Падгорыца
Катэгорыя:Баскетбалісты клюбу «Мэталац» Вальева
Катэгорыя:Баскетбалісты клюбу «Вэршац»
Катэгорыя:Баскетбалісты клюбу «Монс-Гайно»
Катэгорыя:Баскетбалісты клюбу ЭТА Энгоміс
Катэгорыя:Баскетбалісты клюбу «Ілісыякас» Атэны
Катэгорыя:Баскетбалісты клюбу «Цмокі-Менск»
Герб Вуглядару

**Герб Вуглядару** — зацьверджаны мескай радай Вуглядару, які месьціцца ва Ўкраіне ў Данецкай вобласьці. Герб быў ухвалены 19 лістапада 2003 году рашэньнем мескае рады.

## Апісаньне
Герб наўскос падзелены на дзьве часткі – блакітную й чорную. У сярэдзіне зьверху залатое сонца, у нізе залатая рука трымае срэбны малаток. У гары герба надпіс па-ўкраінску «Вугледар» і лічбы «1964».

## Значэньне герба
Залатая рука з малатком азначае што галоўнае месца ў разьвіцьці места грае вуглездабыча. Сонца азначае, што будучыня места ў вуглездабычы.

## Гл. таксама
* Сьцяг Вуглядару

## Вонкавыя спасылкі
* Украінскія знакі

Катэгорыя:Вуглядар
Катэгорыя:Гербы гарадоў Данецкай вобласьці
Вуглядар

**Вугляда́р** () — места абласнога падпарадкаваньня ў Данецкай вобласьці Ўкраіны.

## Агульныя зьвесткі
Места Вуглядар было заснаванае ў 1964 годзе, знаходзіцца ў паўднёва-заходняй частцы Данецкае вобласьці, каля 57 кілямэтраў ад абласное сталіцы — места Данецк. Агульная плошча места — 532 га.

## Насельніцтва
Насельніцтва места на 1 чэрвеня 2011 году складае 15 549 чалавек. Паводле перапісу насельніцтва 2001 году — 17,4 тыс. чал.; 2004 год — 16,6 тыс. чал.

Паводле перапісу 2001 году роднаю моваю абвясьцілі 28,18% украінскую, 70,80% — расейскую, 0,06% — беларускую, 0,02% — армянскую, малдаўскую й гагавузкую, 0,01% — балгарскую мову.
	
Нацыянальны склад места наступны:

## Вонкавыя спасылкі
* http://www.info.dn.ua/map/vugl.shtml
* Помнікі Данецкае вобласьці
Сьцяг Дабрапольля

**Сьцяг места Дабрапольле** — сьцяг места Дабрапольле ва Ўкраіне, Данецкая вобласьць, Дабрапольскі раён. Ухвалены 5 ліпеня 2000 году рашэньнем мескае рады.

## Апісаньне
Прамакутнае палотнішча з суадносінамі даўжыні й вышыні 2:3 складаецца з трох палос зьлева направа блакітнага й зялёнага колераў у суадносінах 1:4. Ад ніжняга краю палотнішча адыходзіць чорны трыкутнік на палову шырыні сьцяга. Зьлева направа гэтага трохкутніка ідзе хвалепадобная стужка белага колеру (1/16 ад шырыні сьцяга).

## Глядзіце таксама
* Герб Дабрапольля
* Дабрапольле

## Вонкавыя спасылкі
* Украінскія знакі
 
Катэгорыя:Дабрапольле
Дабрапольле
Адзінства (Латвія)

«**Адзінства**» — правацэнтрысцкая палітычная партыя Латвіі, створаная ў 2011 годзе з трох партыяў. Партыя была заснавана ў 2010 годзе, як электаральныя альянс. У 2011 годзе пераўтварылася ў палітычную партыю. Асноўнымі ідэямі Адзінства зьяўляюцца кансэрватызм, лібэралізм, пра-эўрапеанізм.

## Гісторыя
Адзінства, як электаральны блёк, была заснавана ў 2010 годзе, перад выбарамі ў Саэйму. Іныцыятарамі заснаваньня зьяўляюцца тры правыя латвійскія партыі — Новы час, Грамадзянскі зьвяз, Грамадзтва за іншую палітыку. На выбарах у 10-ю Саэйму партыя перамагла, набраўшы амаль 32 адсоткі.

## Кіраўніцтва

У склад кіраўніцтва ўваходзяць 15 чалавек. Таксама ў партыі ёсьць дума, якую ўзначальвае Яніс Розенбергс. Лідарам партыі з 2010 па 2016 год зьяўлялася Солвіта Аболтыня, якая была пераабрана на гэтую пасаду ў сьнежні 2014 году, падчас партыйнага кангрэсу. 
Фракцыяй Адзінства ў Рыскай мясцовай Думе кіруе Сармітэ Элэртэ.

## Удзел партыі ў выбарах
Партыя з моманту свайго заснаваньня брала ўдзел у кожных парлямэнцкіх і мясцовых выбарах, атрымліваючы пэўную колькасьць мандатаў у парлямэнце ці мясцовых самакіраваньнях. Варта адзначыць, што найбольш пасьпяховымі для Адзінства парлямэнцкімі выбарамі былі выбары 2010 году, але найменьш пасьпяховымі ў 2018. 

### Парлямэнт (''Саэйма'')

### Выбары ў Эўрапарлямэнт

### Выбары ў Рыскую думу

Катэгорыя:Палітычныя партыі Латвіі