open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Царква Ля-Эрміта (Калі)

**Эрміта́жная царква́** () — каталіцкая царква ў Сант’яга дэ Калі, Калюмбія.

## Мінуўшчына
Першая драўляная царква на гэтым месцы была збудаваная ў 1602 року. У выніку землятрусу 1787 року яна была зруйнаваная, і ейны выгляд вядомы толькі з карціны мастака Фарфана.

Цяперашняя царква была пабудаваная ў 1942 року і зьяўляецца адной з архітэктурных дамінантаў Калі. Архітэктура гэтага будынку, як і многіх іншых гатычных храмаў Амэрыкі, нагадвае Ульмскі сабор у Нямеччыне.

## Апісаньне
Будынак трохнэфавы.

Званы адлітыя і прывезеныя з Францыі, музычны гадзіньнік і вітражы з выявамі дванаццаці апосталаў вырабленыя ў Нідэрляндах, а мэталічныя дзьверы зрабілі студэнты мясцовай Муніцыпальнай школы мастацтваў і рамёстваў.

Інтэр’ер дэкараваны мармурам з Італіі.

## Вонкавыя спасылкі
* Відэа экстэр’еру і інтэр’еру
* The Ermita Church — Places to go in Cali

Калі
Катэгорыя:Зьявіліся ў 1942 годзе
Bridges to Babylon

***Bridges to Babylon*** — 21-ы ангельскі і 23-і амэрыканскі альбом гурта The Rolling Stones, прэзэнтаваны 29 верасьня 1997 году.

## Сьпіс кампазыцыяў

## Вонкавыя спасылкі
* 100 Best Albums of the ’90s – Rolling Stone

Катэгорыя:The Rolling Stones
Глоданскі сельсавет

**Гло́данскі сельсавет** — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Лёзьненскага раёну Віцебскай вобласьці. Адміністрацыйны цэнтар — вёска Глоданкі.

## Населеныя пункты
* 1 студзеня 1947 году — 15

## Літаратура
*  С. 82

Катэгорыя:Былыя сельсаветы Лёзьненскага раёну
Друцкі сельсавет

**Дру́цкі сельсавет** — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Талачынскага раёну Віцебскай вобласьці. Адміністрацыйны цэнтар — вёска Друцак.

## Гісторыя
20 жніўня 1924 году створаны ў складзе Талачынскага раёну Аршанскай акругі (да 26 ліпеня 1930 году, з 20 лютага 1938 году — Віцебскай вобласьці).

## Населеныя пункты
* 1 студзеня 1947 году — 20

## Літаратура
*  С. 496
*  С. 89

Катэгорыя:Былыя сельсаветы Талачынскага раёну
Катэгорыя:Сельсаветы, створаныя ў 1924 годзе
Стуканы

Назву **Стуканы** маюць:

* Стуканы — вёска ў Браслаўскім раёне Віцебскай вобласьці
* Стуканы — вёска ў Зябкаўскім сельсавеце Глыбоцкага раёну Віцебскай вобласьці
* Стуканы — вёска ва Ўзрэцкім сельсавеце Глыбоцкага раёну Віцебскай вобласьці
* Стуканы — вёска ў Талачынскім раёне Віцебскай вобласьці
Мархлеўскі нацыянальны польскі сельсавет

**Мархле́ўскі нацыяна́льны по́льскі сельсавет** — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Круглянскага раёну БССР.

## Гісторыя
24 верасьня 1926 году створаны ў складзе Талачынскага раёну Аршанскай акругі (да 26 ліпеня 1930 году). 12 лютага 1935 году сельсавет далучаны да адноўленага Круглянскага раёну.

3 верасьня 1937 году сельсавет скасаваны.

## Літаратура
*  С. 263
*  С. 496
* Адміністрацыйна-тэрытарыяльны падзел Круглянскага раёну

Катэгорыя:Былыя сельсаветы Круглянскага раёну
Катэгорыя:Нацыянальныя польскія сельсаветы БССР
Катэгорыя:Сельсаветы, створаныя ў 1926 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы, скасаваныя ў 1937 годзе
Anybody Seen My Baby?

**Anybody Seen My Baby?** — песьня брытанскага гурта The Rolling Stones з кружэлкі Bridges to Babylon. Была напісаная Мікам Джагерам і Кітам Рычардзам ды выдана ў 1997 годзе. Некаторыя матывы падобныя да песьні «Constant Craving». Каб унікнуць судовых працэсаў The Rolling Stones прызнаў k.d. lang і Бэна Мінка суаўтарамі.

Катэгорыя:Самотнікі 1997 году
Катэгорыя:The Rolling Stones
Гамбурскі мэтрапалітэн

**Гамбурскі мэтрапалітэн** () — сыстэма грамадзкага транспарту ў Гамбургу (Нямеччына). Адкрытая ў 1912 годзе. Працягласьць трох лініяў складае 104 км, на якіх знаходзіцца 91 станцыя, большасьць зь якіх - наземныя. Сыстэма мэтро зьвязаная з лініямі прыгарадных цягнікоў *S-Bahn*.

Мэтрапалітэн
Катэгорыя:Мэтрапалітэны
Андрэй Павук (мастак)

**Андрэ́й Паву́к** (28 лістапада 1907 — 18 траўня 1990) — беларускі мастак.

## Жыцьцяпіс
З пачаткам Першай сусьветнай вайны сям’я накіравалася ў бежанства. У 8-гадовым узросьце Андрэй вярнуўся ў Пружану, жыў на міласьціну, працаваў пастухом, ганчаром.

У 18-гадовым узросьце, адмовіўшыся браць у рукі зброю (прыняў хрысьціянства), атрымаў два гады турэмнага зьняволеньня. Падчас адбыцьця пакараньня ў Варшаўскай турме пазнаёміўся з такім самым арыштантам, польскім мастаком Людвікам Шандароўскім (), ад якога пераняў захапленьне маляваньнем.

Скончыў рэгенцкія курсы. Віртуозна іграў на скрыпцы, мандаліне, гітары, піяніне.

Па Другой сусьветнай вайне скончыў пэдагагічныя курсы, два гады працаваў настаўнікам пачатковых клясаў у Сланімцах. Пасьля выкладаў маляваньне ў Пружанскай пэдвучэльні. Месца працы даводзілася мяняць часта праз рэлігійныя перакананьні.

У 40-гадовым узросьце, маючы трох дзяцей, пайшоў працаваць фатографам, аднак празь месяц быў звольнены і стуль. Цягам 9 рокаў працаваў тынкоўшчыкам у розных вайсковых частках.

У 65-гадовым узросьце пайшоў на пэнсію. У Саюз мастакоў Беларусі так і ня быў прыняты.

Жыў у Пружанах па вуліцы Каліноўскага.

## Творчасьць
Маляваньнем займаўся ў вольны час. Навуку атрымаў толькі ад Людвіка Шандароўскага падчас іхняга зьняволеньня, болей нідзе не вучыўся.

Маляваў на любым падручным матэрыяле: фанэры, дрэве, палатне, кардоне. Малюнкі вазіў на продаж у Бярозу, Пінск, Маларыту, Берасьце. Гэта дазваляла існаваць сям’і і атрымоўваць сродкі дзеля працягу маляваньня.

Творы мастака захоўваюцца ў сям’і, у прыватных калекцыях вернікаў-эвангелістаў, у музэі «Пружанскі палацык».

## Літаратура
* 

Катэгорыя:Беларускія мастакі
Катэгорыя:Беларускія пэдагогі
Катэгорыя:Пяцідзясятнікі
Мадрыдзкі мэтрапалітэн

**Мадрыдзкі мэтрапалітэн** () — сыстэма лініяў мэтрапалітэну і лёгкага мэтро ў Мадрыдзе і некалькіх гарадах-спадарожніках. Адкрытая 17 кастрычніка 1919 году. На цяперашні момант разам з трамваем налічвае 16 лініяў і 330 станцыяў. Мадрыдзкі мэтрапалітэн займае 8-е месца  паводле працягласьці ў сьвеце і 3-е ў Эўропе (пасьля лёнданскага ды маскоўскага).

## Вонкавыя спасылкі

Мэтрапалітэн
Катэгорыя:Мэтрапалітэны
Міклаш Харасьці

**Міклаш Харасьці** (;  2 студзеня 1945, Ерусалім) — вугорскі пісьменьнік, журналіст, праваабаронца, прафэсар. У 2012 року прызначаны спэцдакладчыкам ААН па Беларусі.

## Жыцьцяпіс
У 1964—1967, 1968—1970 вывучаў вугорскую мову і філязофію ў Будапэшцкім унівэрсытэце, двойчы быў выключаны і ўзяты пад паліцыйны нагляд. У 1970 пайшоў на фізычную працу, паводле ўласнага досьведу напісаў разам з Дзьёрдзем Конрадам кнігу «Праца на прэмію» пра эксплюатацыю працоўных на дзяржаўнай вытворчасьці. За распаўсюджаньне гэтае кнігі ў 1973 року быў асуджаны да 8 месяцаў пазбаўленьня волі з адтэрміноўкай на 3 рокі.

У 1976 стаў адным з заснавальнікаў руху дэмакратычнай апазыцыі, а ў 1980 рэдактарам пэрыядычнага самвыданьня «Beszélő» ( ў сэнсе сустрэчы вязьня з асобамі, што яго наведваюць). Публікаваў у ім артыкулы пра лёсы рэпрэсаваных з палітычных прычын асобаў, дзейнасьць незалежных ініцыятываў. У 1988 заснаваў так званую Сетку вольных ініцыятываў.

У 1989 року стаў сябрам Зьвязу вольных дэмакратаў (ЗВД); узяў удзел у  датычна свабодных выбараў. У 1990—1994 быў дэпутатам нацыянальнага парлямэнту ад ЗВД.

Пазьней чытаў лекцыі па дэмакратызацыі і палітычных мэдыях у некалькіх унівэрсытэтах. У 1996 атрымаў званьне доктара honoris causa Паўднёва-Заходняга ўнівэрсытэту (ЗША).

9 сакавіка 2004 прызначаны прадстаўніком Арганізацыі па бясьпецы і супрацоўніцтве ў Эўропе па свабодзе СМІ. 10 сакавіка 2010 пакінуў пасаду, адбыўшы на ёй два тэрміны.

28 верасьня 2012 прызначаны адмысловым дакладчыкам па сытуацыі ў Беларусі Рады ААН па правох чалавека.

Кнігі Міклаша Харасьці «Працоўны ў працоўнай дзяржаве» і «Аксамітная турма» перакладзеныя на розныя мовы сьвету.

## Крыніцы і заўвагі

## Вонкавыя спасылкі
* Representative on Freedom of the Media // OSCE

Катэгорыя:Нарадзіліся ў мандатнай Палестыне
Катэгорыя:Вугорскія дысыдэнты
Катэгорыя:Вугорскія журналісты
Катэгорыя:Вугорскія перакладчыкі і перакладчыцы
Катэгорыя:Вугорскія праваабаронцы
Катэгорыя:Вугорскія службоўцы ААН
Катэгорыя:Выкладчыкі вугорскіх ВНУ
Катэгорыя:Прадстаўнікі і прадстаўніцы АБСЭ па свабодзе СМІ
Катэгорыя:Спэцыяльныя дакладчыкі ААН
Катэгорыя:Правы чалавека ў Беларусі
Катэгорыя:Сябры Альянсу вольных дэмакратаў
Катэгорыя:Выпускнікі Міжнароднай пісьменьніцкай праграмы
Катэгорыя:Выпускнікі Будапэшцкага ўнівэрсытэту
Катэгорыя:Камандоры ордэна Заслуг (Вугоршчына)
Катэгорыя:Мааісты
Катэгорыя:Вугорскія жыды
Катэгорыя:Дэпутаты Нацыянальнага сходу Вугоршчыны (1990—1994)
Малотынскі сельсавет

**Мало́тынскі сельсавет** — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Аршанскага раёну Віцебскай вобласьці. Адміністрацыйны цэнтар — вёска Запольле (на 1 студзеня 1947 году).

## Гісторыя
20 жніўня 1924 году створаны ў складзе Коханаўскага раёну Аршанскай акругі (да 26 ліпеня 1930 году). 8 ліпеня 1931 году раён скасаваны, сельсавет далучаны да Аршанскага раёну. 25 сьнежня 1962 году сельсавет далучаны да Талачынскага раёну Віцебскай вобласьці.

## Населеныя пункты
* 1 студзеня 1947 году — 12

## Крыніцы

## Літаратура
*  С. 245
*  С. 85

Катэгорыя:Былыя сельсаветы Аршанскага раёну
Катэгорыя:Сельсаветы, створаныя ў 1924 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы, скасаваныя ў 1982 годзе
Брэшыя (футбольны клюб)

«**Брэ́шыя**» () — колішні італьянскі футбольны клюб з гораду Брэшыя. Заснаваны ў 1911 годзе.

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт

Катэгорыя:Брэшыя
Панцеляймон (Ніжнік)

**Архімандры́т Панцеляймо́н**, у сьвеце ***Пётар Адамавіч Ніжнік*** (16 студзеня 1895, Рэчыца, Пружанскі павет Гарадзенскай губэрні, Расейская імпэрыя — 13 студзеня 1984, Джорданвіль, Нью-Ёрк, ЗША) — архімандрыт Расейскай праваслаўнай царквы за мяжой. Адзін з заснавальнікаў  ў Джорданвілі (ЗША).

## Жыцьцяпіс
Нарадзіўся  ў Рэчыцы Гарадзечанскай воласьці Пружанскага павету Гарадзенскай губэрні (цяпер у Кобрынскім раёне Берасьцейскай вобласьці).

Калі яму надышло 18 гадоў, бацькі вырашылі ажаніць Пятра. Аднак ён замест гэтага вырашыў зьехаць у Амэрыку на заробкі, і па прыезьдзе ўладкаваўся на працу на цукровы завод ля Чыкага. Падзеі Першай сусьветнай вайны і прыход да ўлады ў Расеі бальшавікоў вымусілі яго адмовіцца ад ідэі вяртаньня на радзіму.

18 красавіка 1918 пайшоў у . У 1920 прыняў манаства і рукапакладзены ў іерадыяканы, а 10 красавіка 1921 — у іераманахі. З мэтаю займець сродкі на адкрыцьцё ўласнага манастыру Панцеляймон уладкаваўся на працу на аэраплянны завод Сікорскага ў Стратфардзе.

Надзел для будучае будоўлі быў набыты ў 1928 року. Пабудова пачалася ў 1930 року з дабраславеньня архіяпіскапа Паўночна-Амэрыканскага Апалінарыя. Комплекс манастыра быў асьвечаны ў 1935 року пад тытулам Сьвятой Тройцы. Панцеляймон быў ягоным настаяцелем да 1946 року.

У 1950 ігумен Панцеляймон узьведзены ў сан архімандрыта.

У 1955 згаданы як трасьціст (чалец апякунскай рады) Усходне-Амэрыканскай і Джэрзэйсыцкай япархіі Расейскай праваслаўнай царквы за мяжой. У 1964 згаданы як трасьціст Усходне-Амэрыканскай і Нью-Ёрскай япархіі РПЦМ.

Памёр у 1984 року, пахаваны на могілках Сьвята-Траецкага манастыру.

## Крыніцы

## Літаратура
* 

## Вонкавыя спасылкі
* Мінуўшчына Сьвята-Траецкага мужчынскага манастыра ў Джорданвілі ў кароткіх жыцьцеапісаньнях ягоных настаяцеляў
* Orthodoxwiki

Катэгорыя:Манахі Расейскай праваслаўнай царквы
Катэгорыя:Архімандрыты Расейскай праваслаўнай царквы за мяжой
Катэгорыя:Праваслаўная царква ў Амэрыцы
Паўлавіцкі сельсавет (Круглянскі раён)

**Па́ўлавіцкі сельсавет** — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Круглянскага раёну Магілёўскай вобласьці. Адміністрацыйны цэнтар — вёска Паўлавічы.

## Гісторыя
20 жніўня 1924 году створаны ў складзе Круглянскага раёну Аршанскай акругі (да 26 ліпеня 1930 году, з 20 лютага 1938 году — Магілёўскай вобласьці). 8 ліпеня 1931 году раён скасаваны, сельсавет далучаны да Талачынскага раёну. 12 лютага 1935 году сельсавет перададзены ў склад адноўленага Круглянскага раёну. 16 верасьня 1959 году раён скасаваны, сельсавет далучаны да Бялыніцкага раёну Магілёўскай вобласьці. 30 ліпеня 1966 году сельсавет перададзены ў склад адноўленага Круглянскага раёну.

## Населеныя пункты
* 1 студзеня 1947 году — 10

## Літаратура
*  С. 263
*  С. 163
* Адміністрацыйна-тэрытарыяльны падзел Круглянскага раёну

Катэгорыя:Былыя сельсаветы Круглянскага раёну
Катэгорыя:Сельсаветы, створаныя ў 1924 годзе
Трудзі Канаван

**Трудзі Канаван** (23 кастрычніка 1969, Мэльбурн) — папулярная аўстралійская пісьменьніца-фантастка.

## Жыцьцяпіс
Дзяцінства прайшло ў маляўнічым прыгарадзе Мэльбурна, дзе яна жыве сёньня. Зь дзяцінства захаплялася музыкай і маляваньнем. Колькі сябе памятае, заўсёды складала гісторыі «*пра рэчы, якія не існуюць*».

Па прафэсіі — дызайнэр. З адзнакай скончыла Melbourne College of Decoration ў 1988 годзе. Працавала дызайнэрам, мастачкай і картографам ў выдавецтве «Lonely Planet Publications». У 1993 годзе перайшла на працу ў «Oxford University Press Australia».

У 1995 годзе заснавала ўласную фірму «The Telltale Art», якая займаецца ілюстрацыямі, працамі па графічным дызайне і афармленьнем геаграфічных мапаў. З 1995 па 2004 год працавала таксама ў аўстралійскім часопісе фэнтэзі і навуковай фантастыкі «Aurealis». У якасьці мастацкага рэдактара ўдзельнічала ў распрацоўцы афармленьня часопіса і стэндаў рэдакцыі на выставах, а таксама адбірала для публікацыі мастацкія работы. Акрамя таго, яна працавала з поштай, чытала рукапісы і адказвала за сайт часопіса.

## Творчае жыцьцё
Праца ва ўласнай фірме дазволіла ёй частку часу прысьвяціць літаратурнай дзейнасьці. Дэбютны аповяд «Whispers of the Mist Children», да яе вялікага зьдзіўленьня, атрымаў ў 1999 годзе прэмію «Aurealis Award».

У 2001 годзе ў «HarperCollins Australia» быў выдадзены дэбютны раман «*Гільдыя чараўнікоў*», які пачаў фэнтэзійную трылёгію «*Чорны маг*» . Другая кніга цыклю была выдадзена ў чэрвені 2002 году і намінавалася на «Aurealis Award». Трэцяя частка трылёгіі зьявілася ў студзені 2003 году і была намінаваная на самую прэстыжную аўстралійскую фантастычную ўзнагароду «Ditmar». Усе тры кнігі патрапілі ў першую дзясятку аўстралійскіх сьпісаў бэстсэлераў. Пабачыўшы такі посьпех кніг Трудзі Канаван, на яе зьвярнулі ўвагу і замежныя выдаўцы. У 2004 годзе трылёгія была выдадзена ў ЗША і Вялікабрытаніі. Правы на пераклад цыклю купілі таксама выдаўцы шэрагу эўрапейскіх краінаў.

У 2004 годзе другі апублікаваны аповяд Трудзі Канаван «*Пакой часу*» прынёс ёй аўстралійскі «Ditmar».

## Творчасьць
### Цыклы
* Кіралія / Kyralia
** Чорны маг / The Black Magician Trilogy
*** Гільдыя Магаў / The Magician’s Guild
*** Вучаніца Гільдыі / The Novice (2002)
*** Высокі Лорд / The High Lord (2003)
** The Magician’s Apprentice (2009)
** The Traitor Spy Trilogy
*** The Ambassador’s Mission (2010)
*** The Rogue (2011)
*** The Traitor Queen (2012)
* Age of the Five 
** Priestess of the White (2006)
** Last of the Wilds (2006)
** Voice of the Gods (2007)
## Апавяданьні
* 1998  Whispers of the Mist Children
* 2003  Пакой часу / A Room for Improvement
* 2008  The Lost Property Room
* 2010  The Mad Apprentice: A Black Magician Story

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі

Катэгорыя:Аўстралійскія літаратары
Катэгорыя:Фэнтэзі
Івашкавічы

Назву **Івашкавічы** маюць:

## Населеныя пункты
### [[Беларусь]]
* Гарадзенская вобласьць:
** Івашкавічы — вёска ў Зэльвенскім раёне

* Гомельская вобласьць:
** Івашкавічы — вёска ў Петрыкаўскім раёне
** Івашкавічы — пасёлак у Петрыкаўскім раёне

## Глядзіце таксама
* Івашкава
* Івашкаў
* Івашкаўцы
Трэмля

Назву **Трэмля** маюць:

* Трэмля — рака ў Гомельскай вобласьці, левы прыток Прыпяці, басэйн Дняпра
* Трэмля — пасёлак у Петрыкаўскім раёне Гомельскай вобласьці
Барсэлёнскі мэтрапалітэн

**Барсэлёнскі мэтрапалітэн** () — сыстэма грамадзкага транспарту ў Барсэлёне (Гішпанія). Быў адкрыты ў 30 сьнежня 1924 годзе. На цяперашні момант налічвае 12 лініяў і 180 станцыяў.

Барсэлёнскі мэтрапалітэн абслугоўваецца дзьвюма апэратарамі: TMB (кат. Transports Metropolitans de Barcelona) ды чыгуначнай кампаніяй FGC (кат. Ferrocarrils de la Generalitat de Catalunya — Дзяржаўныя Чыгункі Каталёніі).

## Барсэлёнскае рашэньне
Мэтрапалітэн Барсэлёны знакаміты сваім прынцыпам арганізацыі пасадкі ды высадкі пасажыраў, які атрымаў назву *Барсэлёнскае* або *Гішпанскае рашэньне*. Прынцып заключаецца ў тым, што на станцыях будуюцца тры плятформы: дзьве берагавыя ды адна астраўная  — пасажыр можа ўвайсьці ў вагон ды выйсьці зь яго з абедзьвюх бакоў, што скарачае час стаянкі цягніку ды цісканіну на станцыях.  

Мэтрапалітэн
Катэгорыя:Мэтрапалітэны
Бучамля

Назву **Бу́чамля** маюць:

## Населеныя пункты
### [[Беларусь]]
* Берасьцейская вобласьць:
** Бучамля 1 — вёска ў Войскім сельсавеце Камянецкага раёну 
** Бучамля 2 — вёска ў Войскім сельсавеце Камянецкага раёну 
** Бучамля 3 — вёска ў Войскім сельсавеце Камянецкага раёну
Сэрвэр імёнаў

**Сэрвэр імёнаў** () — сэрвэр, на якім працуе сеткавая служба, што адказвае на запыты зьвестак у службу каталёгаў. Яна пераўтварае зразумелыя чалавекам ідэнтыфікатары ў кампутарнае, часьцей лічбавае, прадстаўленьне (IP-адрас, MAC-адрас і іншыя). Служба дзейнічае на сэрвэры ў залежнасьці ад пратаколу сеткі.

Найбольш распаўсюджаны тып сэрвэраў імёнаў — DNS-сэрвэр у Інтэрнэце, адказны за пераўтварэньне дамэнных імёнаў у IP-адрасы і наадварот.

## DNS
Інтэрнэт апэруе дзьвюмя асноўнымі прасторамі назваў: герархіяй дамэнных імёнаў і сыстэмай адрасацыі Internet Protocol (IP). DNS кантралюе прастору дамэнных імёнаў і дазваляе вызначасьць адпаведнасьць паміж імі і IP-адрасамі. DNS-сэрвэр трымае DNS-запісы пра кожнае дамэннае імя, напрыклад, адрасныя запісы (A, AAAA), запісы сэрвэраў імёнаў (NS) і паштовыя запісы (MX). Пры атрыманьні запыту на разьвязаньне дамэннага імя DNS-сэрвэр дае адказ, які ўтрымлівае IP-адрасы на кожны запіс у базе зьвестак.

Верхавіну герархіі DNS-сэрвэраў у Інтэрнэце складае геаграфічна разьмеркаваная сетка каранёвых DNS-сэрвэраў, працу якіх забясьпечвае ICANN.

## Рэкурсіўныя запыты
Калі сэрвэр імёнаў ня мае зьвестак пра запытанае імя ў сваёй базе, ён перасылае запыт вышэй па герархічнай лесьвіцы. У такім выпадку гэта *рэкурсіўны запыт* ці *рэкурсіўны пошук* ().

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* DNS & BIND Resources
* Website DNS Lookup

Катэгорыя:DNS
Катэгорыя:Сеткавае праграмнае забесьпячэньне на міжсеткавым пратаколе
Капцэвічы

Назву **Капцэвічы** маюць:

## Населеныя пункты
### [[Беларусь]]
* Гомельская вобласьць:
** Капцэвічы — вёска ў Капцэвіцкім сельсавеце Петрыкаўскага раёну
** Капцэвічы — пасёлак у Капцэвіцкім сельсавеце Петрыкаўскага раёну
** Капцэвічы — вёска ў Лучыцкім сельсавеце Петрыкаўскага раёну

## Глядзіце таксама
* Копцева
* Копцевічы
* Копцеў
* Копцеўшчына
Стакгольмскі мэтрапалітэн

**Стакгольмскі мэтрапалітэн** () — сыстэма грамадзкага транспарту ў Стакгольме (Швэцыя). Адкрыты 1 кастрычніка 1950 году. На цяперашні момант налічвае 7 лініяў і 100 станцыяў.

## Вонкавыя спасылкі

Мэтрапалітэн
Катэгорыя:Мэтрапалітэны
Плеса

Назву **Пле́са** маюць:

## Азёры
### [[Беларусь]]
* Віцебская вобласьць:
** Плеса — возера ў Расонскім раёне 

* Гомельская вобласьць:
** Плеса — возера ў Жыткавіцкім раёне, каля вёскі Перароў
** Плеса — возера ў Жыткавіцкім раёне, каля вёскі Хлупін

## Рэкі
### [[Беларусь]]
* Плеса — канава
* Плеса — рака

## Глядзіце таксама
* Плесаўка
* Плёсы
Загаранкаўскі сельсавет

**Загара́нкаўскі сельсавет**, **Загара́нскі сельсавет** — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Круглянскага раёну Магілёўскай вобласьці. Адміністрацыйны цэнтар — вёска Загаранкі.

## Гісторыя
20 жніўня 1924 году створаны ў складзе Круглянскага раёну Аршанскай акругі (да 26 ліпеня 1930 году, з 20 лютага 1938 году — Магілёўскай вобласьці). 8 ліпеня 1931 году раён скасаваны, сельсавет далучаны да Шклоўскага раёну. 12 лютага 1935 году сельсавет перададзены ў склад адноўленага Круглянскага раёну.

Сельсавет скасаваны, населеныя пункты перададзены Лясьнянскаму сельсавету.

## Населеныя пункты
* 1 студзеня 1947 году — 16

## Літаратура
*  С. 263
*  С. 163
* Адміністрацыйна-тэрытарыяльны падзел Круглянскага раёну

Катэгорыя:Былыя сельсаветы Круглянскага раёну
Катэгорыя:Сельсаветы, створаныя ў 1924 годзе
Пасьля кірмашу (фільм)

«**Пасьля́ кірмашу́**» () — фільм рэжысэра Юрыя Цьвяткова, зьняты на кінастудыі «Беларусьфільм».

## Сюжэт
Па матывах п’есы Янкі Купалы «Паўлінка». Сялянская дачка Паўлінка кахае сельскага настаўніка Якіма, але яе бацька, жадаючы парадніцца з дваранскім родам, марыць выдаць яе за дурнога і нікчэмнага шляхціча Быкоўскага. Пасьля застольля, уладкованага бацькамі Паўлінкі ў гонар прыезду Быкоўскага, госьця ў цемры прымаюць за злодзея і складаюць пад арышт. Скарыстаўшыся гэтым непаразуменьнем, Якім выкрадае сваю каханую.

## Акторы
* Іван Гаўрылюк — *Якім*
* Людміла Сенчына — *Паўлінка*
* Міхаіл Пугаўкін — *Пранцысь Пустарэвіч*
* Любоў Маліноўская — *Агата*
* Галіна Макарава — *Альжбэта*

## Дадатковыя зьвескі
* Галоўныя ролі ў фільме згулялі ўкраінскія і расейскія акторы

Катэгорыя:Фільмы 1972 году
Катэгорыя:Фільмы «Беларусьфільму»
Snickers

**Snickers** — шакалядны батончык з смажаным арахісам, карамэльлю ды нугой, пакрытай зьверху малочным шакалядам. Зьяўляецца самым прадаваемым шакалядным батончыкам ў Злучаных Штатах Амэрыкі. Аб’ём продажаў Snickers па ўсім сьвеце штогод раўняецца 2 мільярдам даляраў. Да 1990 году прадукт прадаваўся ў Вялікабрытаніі і Ірляндыі пад назвай Marathon. Пазьней гэты батончык стаў прадавацца па ўсім сьвеце пад назвай Snickers. Вырабляецца кампаніяй Mars.

## Вонкавыя спасылы
* Афіцыйны сайт

Катэгорыя:Харчовыя прадукты
Катэгорыя:Гандлёвыя маркі
Эліс Іў

**Эліс Іў ** (, нар. — ангельская і амэрыканская акторка. Нарадзілася 6 лютага 1982 году ў Лёндане, Вялікабрытанія. Эліс — дачка актора *Трэвара Іва* і актрысы *Шарон Мофан*. Некалькі гадоў у дзяцінстве яна жыла разам з бацькамі ў Лос-Анджэлесе. У 13 гадоў вярнулася ў Вялікабрытанію. Скончыла школу ў Хэмпшыры, а потым Ўэстмінстэрскую школу ў Лёндане. Скончыла Оксфардзкі Ўнівэрсытэт. Першай кінапрацай акторкі, калі яна вучылася ва ўнівэрсытэце стаў фільм «*Прыгажосьць па-ангельску*», дзе так сама гралі такія акторы як Руперт Эвэрэт, Клэр Дэйнс і Бен Чаплін.

У 2008 годзе вельмі ўдала выступіла на *Брадвэі* і лёнданскім *Ўэст-Эндзе*, сыграўшы ў п’есе «Рок-н-ролл» (Rock N Roll) Тома Стопарда. Рэжысэрам быў Трэвар Натан, а акрамя Іў ў п’есе гралі такія акторы як Руфус С’юэл, Браян Кокс і Шынэд К’юсак. У 2006 годзе Эліс Іў зьнялася ў фільме «*Starter for Ten*» разам з Джэймсам МакЭвоем і Рэбэкай Хол, а так сама ў фільме «**Big Nothing**» з Дэйвідам Швімэрам і Сайманам Пэгам. Акрамя гэтага Іў зьнялася ў сэрыяле «*The Rotters Club*», фільмах «*Losing Gemma*» і «*She’s Out of My League*», драме «*Нawking*» і іншых творах.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі

* Adoring Alice Eve — фанацкі сайт

Катэгорыя:Нарадзіліся ў Лёндане
Катэгорыя:Выпускнікі Оксфардзкага ўнівэрсытэту
Катэгорыя:Нарадзіліся ў Лёндане
Катэгорыя:Брытанскія акторкі
Катэгорыя:Акторкі ЗША
Ружанская сынагога

**Ружа́нская сынаго́га** — помнік архітэктуры XVIII стагодзьдзя ў Ружанах. Знаходзіцца ў цэнтры мястэчка пад адрасам *вуліца Якуба Коласа, 6*. Твор эклектычнай архітэктуры. Аб’ект Дзяржаўнага сьпісу гістарычна-культурных каштоўнасьцяў Беларусі.

## Гісторыя
Мураваную сынагогу ў Ружанах збудавалі ў канцы XVIII стагодзьдзя як копію слонімскай у маштабе 1:3.

У другой палове XIX стагодзьдзя побач з сынагогай у адзіным зь ёй архітэктурным стылі збудавалі жыдоўскую школу.

Сынагога дзеяла да 1940 году, па чым яе закрылі савецкія ўлады. Па Другой сусьветнай вайне ў будынку ешывы месьціліся пасьлядоўна склады, млын, кацельня, гараж мясцовага прадпрыемства. Урэшце будынак закінулі і занядбалі.

## Архітэктура
Помнік архітэктуры эклектыкі. Гэта 1-павярховы будынак на высокім падмурку, дэкараваны пэрымэтрам пілястрамі і гзымсамі. Вокны завяршаюцца паўкруглымі абрамленьнямі.

Усярэдзіне часткова захаваліся насьценныя фрэскі і надпісы. У цэнтры біма — адна зь нямногіх, што захаваліся ў Беларусі.

## Галерэя

Ružanskaja synagoga. Ружанская сынагога (1901-39).jpg|да 1939 г.
Ružanskaja synagoga. Ружанская сынагога (1919-39).jpg|да 1939 г.
Ružanskaja synagoga. Ружанская сынагога (1919-39) (2).jpg|да 1939 г.
Ružanskaja synagoga. Ружанская сынагога (1919-39) (3).jpg|да 1939 г.


## Крыніцы

## Літаратура
* 

## Вонкавыя спасылкі

* 
* Ружанская сынагога на «Глобусе Беларусі»
* Ружанская сынагога на «Віртуальным штэтле»

Сынагога
Катэгорыя:Сынагогі Пружанскага раёну
Бельскі сельсавет

Назву **Бе́льскі [[сельсавет]]** маюць:

* Бельскі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Дубровенскага раёну Віцебскай вобласьці
* Бельскі сельсавет — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Полацкага раёну Віцебскай вобласьці
* Бельскі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Дрыбінскага раёну Магілёўскай вобласьці
* Бельскі сельсавет — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Крычаўскага раёну Магілёўскай вобласьці
Славенскі сельсавет (Талачынскі раён)

**Славе́нскі сельсавет** — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Талачынскага раёну Віцебскай вобласьці. Адміністрацыйны цэнтар — вёска Славені.

## Населеныя пункты
* 1 студзеня 1947 году — 10

## Літаратура
*  С. 89

Катэгорыя:Былыя сельсаветы Талачынскага раёну
Сальніцкі сельсавет

**Сальніцкі́ сельсавет** — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Талачынскага раёну Віцебскай вобласьці. Адміністрацыйны цэнтар — вёска Сальнікі.

## Гісторыя
17 сьнежня 1956 году Коханаўскі раён скасаваны, сельсавет далучаны да Аршанскага раёну Віцебскай вобласьці. 25 сьнежня 1962 году сельсавет далучаны да Талачынскага раёну Віцебскай вобласьці.

## Крыніцы

Катэгорыя:Былыя сельсаветы Талачынскага раёну
Азёрскі сельсавет (Дубровенскі раён)

**Азёрскі сельсавет**, **Азярэ́цкі сельсавет** — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Дубровенскага раёну Віцебскай вобласьці. Адміністрацыйны цэнтар — вёска Пятрыкі (на 1 студзеня 1947 году). 

## Гісторыя
20 жніўня 1924 году створаны ў складзе Дубровенскага раёну Аршанскай акругі (да 26 ліпеня 1930 году, з 20 лютага 1938 году — Віцебскай вобласьці).

З 9 верасьня 1946 году да 17 сьнежня 1956 году сельсавет знаходзіўся ў складзе Арэхаўскага раёну Віцебскай вобласьці.

25 сьнежня 1962 году раён скасаваны, сельсавет далучаны да Аршанскага раёну Віцебскай вобласьці.

6 студзеня 1965 году сельсавет перададзены ў склад адноўленага Дубровенскага раёну.

## Населеныя пункты
* 1 студзеня 1947 году — 6

## Крыніцы

## Літаратура
*  С. 201
*  С. 309
*  С. 84

Катэгорыя:Былыя сельсаветы Дубровенскага раёну
Катэгорыя:Сельсаветы, створаныя ў 1924 годзе
Халмоўскі сельсавет

**Халмо́ўскі сельсавет** — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Аршанскага раёну Віцебскай вобласьці. Адміністрацыйны цэнтар — вёска Халмы.

## Гісторыя
20 жніўня 1924 году створаны Верацейскі сельсавет у складзе Дубровенскага раёну Аршанскай акругі (да 26 ліпеня 1930 году, з 20 лютага 1938 году — Віцебскай вобласьці). 9 верасьня 1946 году сельсавет далучаны да Арэхаўскага раёну Віцебскай вобласьці.

16 ліпеня 1954 году сельсавет перайменаваны ў Халмоўскі.

17 сьнежня 1956 году раён скасаваны, сельсавет далучаны да Дубровенскага раёну. 8 красавіка 1957 году сельсавет далучаны да Аршанскага раёну. 16 верасьня 1960 году сельсавет скасаваны.

## Крыніцы

## Літаратура
*  С. 201

Катэгорыя:Былыя сельсаветы Аршанскага раёну
Катэгорыя:Сельсаветы, створаныя ў 1954 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы, скасаваныя ў 1960 годзе
Паніёніяс Нэа-Сьмірні

«**Паніёніяс**» () — грэцкі футбольны клюб з гораду Нэа-Сьмірні. Заснаваны ў 1890 годзе. Двухразовы ўладальнік Кубка Грэцыі (1979, 1998).

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт

Катэгорыя:Нэа-Сьмірні
Молат (неадназначнасьць)

Назву **Молат** маюць:

* Молат — прылада працы, якая выкарыстоўваецца для нанясеньня ўдараў пры коўцы мэталу, разьбіваньні камянёў, забіваньні цьвікоў і іншага
* Молат — вёска ў Петрыкаўскім раёне Гомельскай вобласьці Беларусі
Серп (неадназначнасьць)

Назву **Серп** маюць:

* Серп — прылада для зразаньня злакаў і траваў, складаецца з закругленага ляза (як правіла сталёвага) і кароткай драўлянай ручкі
* Серп — вёска ў Петрыкаўскім раёне Гомельскай вобласьці Беларусі
Дуб (герб)

**Дуб** () — прыватны шляхецкі герб.

## Апісаньне
На чорным полі залаты дуб з трыма жалудамі (сярэдні знаходзіцца вышэй), двума адгалінаванымі ў розныя бакі лісткамі і пяцьцю каранямі. На шлеме выява дуба паўтараецца, але без каранёў.

## Вонкавыя спасылкі
* Гербы беларускае шляхты
* Герб Донб (Dab)

Катэгорыя:Шляхецкія гербы
Найджэль дэ Ёнг

**Найджэль дэ Ёнг** (;  30 лістапада 1984 году, Амстэрдам, Нідэрлянды) — былы нідэрляндзкі футбаліст і гулец нацыянальнай зборнай Нідэрляндаў. Гуляў на пазыцыі апорнага паўабаронцы. Найджэль ёсьць сынам нідэрляндзкага футбаліста Джэры дэ Ёнга, а таксама выхаванцам футбольнага клюбу «Аякс».

## Дасягненьні
**«Манчэстэр Сіці»**:
* Чэмпіён Ангельшчыны: 2012
* Уладальнік Кубка Ангельшчыны: 2011
* Уладальнік Супэркубка Ангельшчыны: 2012

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Профіль на афіцыйным сайце «Міляну»

Катэгорыя:Нідэрляндзкія футбалісты
Самір Ханданавіч

**Самір Ханданавіч** (;  14 ліпеня 1984 году, Любляна, СФРЮ) — колішні славенскі футбаліст, брамнік. Доўгі час абараняў колеры італьянскага клюбу «Інтэрнацыянале» і нацыянальнай зборнай Славеніі.

## Кар’ера
### Клюбная
Ханданавіч зьяўляецца выхаванцам славенскага клюбу «Дамжале», але за родны клюб ён амаль не гуляў. У 2004 годзе ён быў набыты «Ўдынэзэ», у якасьці дублёра для Моргана Дэ Санктыса й доўга аддаваўся ў арэнду. У 2006 годзе ён добра праявіў сябе, гуляючы за «Рыміні». У 2007 годзе Ханданавіч вярнуўся ва «Ўдынэзэ», але ўжо ня ў якасьці дублёра, а як асноўны галкіпэр. 4 ліпеня 2012 году Ханданавіч перайшоў у мілянскі «Інтэр». Сума трансфэру склала 11 мільёнаў эўра.

### Міжнародная
Ханданавіч дэбютаваў у складзе зборнай Славеніі 17 лістапада 2005 году ў матчы супраць зборнай Славаччыны. У 2010 годзе ў складзе зборнай гуляў на чэмпіянаце сьвету ў ПАР.

## Асабістае жыцьцё
Бацькі Саміра маюць басьнійскае паходжаньне. Стрыечны брат Саміра, Ясьмін Ханданавіч, таксама зьяўляўся футбольным галкіпэрам, але скончыў кар’еру. Браты часьцяком удваёх выклікаліся да табару нацыянальнай зборнай.

## Дасягненьні
**«Інтэрнацыянале»**:
* Чэмпіён Італіі: 2021
* Уладальнік Кубка Італіі: 2022, 2023
* Уладальнік Супэркубка Італіі: 2021, 2022

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* 
* Профіль на сайце Eurosport.ru
* Статыстыка на сайце National Football Teams

Катэгорыя:Славенскія футбалісты
Матыя Дэ Шыльлё

**Матыя Дэ Шыльлё** (;  20 кастрычніка 1992 году, Мілян, Італія) — італьянскі футбаліст нацыянальнай зборнай Італіі. Гуляе на пазыцыі флянгавага абаронцы.

## Кар’ера
### Клюбная
Ураджэнец Міляну, Дэ Шыльлё пачаў гуляць у футбол у дзіцячай камандзе «Санта-К’яра Сан Франчэска», пакуль не перайшоў у мясцовую аматарскую каманду «Чыміяна» ў 2001 годзе. У наступным годзе, ва ўзросьце дзесяці гадоў, Матыя далучыўся да моладзевай сыстэмы клюбу «Мілян», дзе ён правёў 9 сэзонаў.

У пачатку сэзону 2011—2012 гадоў Матыя быў афіцыйна ўключаны ў першую каманду галоўным трэнэрам Масыміліяна Алегры. Ён дэбютаваў за клюб 28 верасьня 2011 году, выйшаўшы на замену ў хатняй гульні Лігі чэмпіёнаў УЭФА супраць чэскай «Вікторыі».

### Міжнародная
Дэ Шыльлё атрымаў свой ​​першы заклік да нацыянальнай зборнай Італіі ад мэнэджара Чэзарэ Прандэльлі на таварыскі матч супраць зборнай Ангельшчыны 15 жніўня 2012 году, аднак на полі не зьявіўся.

## Дасягненьні
**«Мілян»**:
* Уладальнік Супэркубка Італіі: 2011, 2016

**«Ювэнтус»**:
* Чэмпіён Італіі: 2018, 2019, 2020
* Уладальнік Кубка Італіі: 2018, 2024
* Уладальнік Супэркубка Італіі: 2018

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Профіль на афіцыйным сайце «Міляну»

Катэгорыя:Італьянскія футбалісты
Кевін-Прынс Баатэнг

**Кевін-Прынс Баатэнг** (;  6 сакавіка 1987 году, Бэрлін, ФРН) — колішні ганскі футбаліст, гулец нацыянальнай зборнай Ганы. Гуляў на пазыцыі паўабаронцы. Мае таксама й нямецкае грамадзянства.

## Кар’ера
### Клюбная
Баатэнг пачаў кар’еру ў дзіцячай камандзе «Райнікендорфэр Фюксэ» й далучыўся да клюбу «Тотэнгэм Готспур» пасьля 13 гадоў, праведзеных у бэрлінскай «Гэрце». Трансфэр адбыўся 31 ліпеня 2007 году й абышоўся ангельцам у 4,7 млн фунтаў. Гулец дэбютаваў у Прэм’ер-лізе 3 лістапада 2007 году ў матчы супраць клюбу «Мідлзбра». Другую палову сэзону 2008—2009 гадоў правёў у арэндзе ў дортмундзкай «Барусіі», згуляўшы за яе 10 матчаў у Бундэсьлізе.

14 жніўня 2010 году перайшоў з ангельскага «Портсмуту» ў італьянскі «Джэноа», падпісаўшы з генуэзцамі 4-гадовы кантракт. Аднак ужо праз чатыры дні, 18 жніўня 2010 году, Кевін-Прынс перайшоў у «Мілян» на правах арэнды з правам наступнага выкупу. За некалькі матчаў Баатэнг даказаў, што ён гулец асновы. 4 сьнежня 2010 году ў матчы 15 туру чэмпіянату Італіі Баатэнг забіў свой ​​першы гол за новы клюб.

30 жніўня 2013 году стала вядома, што гулец сышоў зь «Міляну» й перайшоў у нямецкі клюб «Шальке-04».

### Міжнародная
Кевін-Прынс выступаў за юнацкія й моладзевыя зборныя Нямеччыны. Паўабаронцу прапанавалі гуляць за зборную Ганы на чэмпіянаце сьвету па футболе 2006 году, але ён адмовіўся, чым моцна парадаваў галоўнага трэнэра «Гэрты», і вырашыў выступаць за Нямеччыну. 27 сакавіка 2007 году нямецкія СМІ распаўсюдзілі інфармацыю аб тым, што Баатэнг заявіў трэнэру зборнай Нямеччыны, Ёахіму Лёву, пра свой намер гуляць за зборную Ганы.

## Дасягненьні
**«Тотэнгэм Готспур»**:
* Уладальнік Кубка ангельскае лігі: 2008

**«Мілян»**:
* Чэмпіён Італіі: 2011
* Уладальнік Супэркубка Італіі: 2011

**«Айнтрахт»**:
* Уладальнік Кубка Нямеччыны: 2018

**«Барсэлёна»**:
* Чэмпіён Гішпаніі: 2019

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Профіль на афіцыйным сайце «Міляну»
* Профіль на Twitter

Катэгорыя:Нямецкія футбалісты
Катэгорыя:Ганскія футбалісты
Андрэа Ранок’я

**Андрэа Ранок’я** (;  16 лютага 1988 году, Асызі, Італія) — былы італьянскі футбаліст, абаронца. Раней абараняў колеры нацыянальнай зборнай Італіі.

## Кар’ера
### «Арэцца»
Андрэа пачаў кар’еру ў моладзевым складзе «Пэруджы», адкуль перайшоў у «Арэцца». У сэзоне 2006—2007 гадоў ён дэбютаваў у складзе «Арэцца», правёўшы ў агульнай складанасьці 24 матчы й забіўшы 1 гол. Аднак выступ Ранок’і ня выратаваў клюб ад вылету ў Сэрыю С1.

### «Джэноа»
Правёўшы яшчэ адзін сэзон у «Арэцца», Андрэа быў набыты клюбам «Джэноа», які выкупіў палову кантракту футбаліста, і амаль адразу на правах арэнды перайшоў у «Бары». Улетку 2009 году «Джэноа» цалкам выкупіла кантракт гульца. 23 жніўня 2009 году Ранок’я дэбютаваў у Сэрыі А ў матчы супраць «Інтэру», які скончышся ўнічыю зь лікам 1:1. 18 кастрычніка ён забіў свой першы гол у найвышэйшым італьянскім дывізіёне, паразіўшы браму «К’ева», ягоная каманда перамагла зь лікам 2:1.

### «Інтэрнацыянале»
21 ліпеня 2010 году «Інтэр» выкупіў палову трансфэру гульца за 6 млн эўра. У сьнежні «нэрадзуры» зноў паспрабавалі купіць футбаліста. 27 сьнежня 2010 году Андрэа далучыўся да мілянскага клюбу, а 29 сьнежня правёў сваю першую трэніроўку ў складзе новай каманды. 3 студзеня 2011 году Ранок’я падпісаў кантракт зь «Інтэрам» тэрмінам да 30 чэрвеня 2015 году, сума трансфэру склала 12 млн эўра.

## Міжнародная кар’ера
17 лістапада 2010 году Андрэа дэбютаваў у складзе нацыянальнай зборнай Італіі ў матчы супраць зборнай Румыніі, які скончыўся ўнічыю зь лікам 1:1.

## Дасягненьні
**«Інтэрнацыянале»**:
* Чэмпіён Італіі: 2021
* Уладальнік Кубка Італіі: 2011, 2022
* Уладальнік Супэркубка Італіі: 2021

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Профіль на сайце Transfermarkt.it
* Статыстыка на сайце Soccerway.com
* Статыстыка на сайце FIFA.com

Катэгорыя:Італьянскія футбалісты
Слатаўшчынскі сельсавет

**Сла́таўшчынскі сельсавет** — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Дубровенскага раёну Віцебскай вобласьці. Адміністрацыйны цэнтар — вёска Зарубы (на 1 студзеня 1947 году).

## Гісторыя
20 жніўня 1924 году створаны ў складзе Ляднянскага раёну Аршанскай акругі (да 26 ліпеня 1930 году).

8 ліпеня 1931 году раён скасаваны, сельсавет далучаны да Дубровенскага раёну.

## Населеныя пункты
* 1 студзеня 1947 году — 9

## Літаратура
*  С. 309
*  С. 422
*  С. 79

Катэгорыя:Былыя сельсаветы Дубровенскага раёну
Катэгорыя:Сельсаветы, створаныя ў 1924 годзе
Новая дарога

**«Но́вая даро́га»** — штотыднёвая беларускамоўная газэта, якая выдавалася ў 1942—44 роках у акупаваным нацыстамі Беластоку.

Выдавец — беластоцкае Беларускае нацыянальнае згуртаваньне. Галоўны рэдактар — Хведар Ільяшэвіч. У рэдакцыі працавалі між іншага Юры Попка і Масей Сяднёў.

Газэта публікавала ваенныя зводкі, артыкулы на міжнародныя тэмы, агляды сацыяльна-эканамічнай сытуацыі на Беларусі, матэрыялы антысэміцкага, антыпольскага, антырасейскага і пранямецкага характару. На старонках газэты зьмешчаныя артыкулы пра гістарычных асобаў, падзеі мінулага, старажытныя каштоўнасьці, успаміны, зьвесткі па геаграфіі Беларусі, рэцэнзіі, асобныя творы беларускіх пісьменьнікаў. Друкавалася хроніка культурнага жыцьця, дапаможны вучэбны матэрыял, сельскагаспадарчыя парады.

Выйшла больш за 100 нумароў.

## Крыніцы

## Літаратура
* Жумар С. «Новая дарога» // 
* 

## Вонкавыя спасылкі
* «Новая дарога» // Камунікат (Беларуская Інтэрнэт-Бібліятэка)

Катэгорыя:Газэты на беларускай мове
Катэгорыя:Беларускія газэты
Катэгорыя:Калябарацыянізм у Другой сусьветнай вайне
Катэгорыя:Зьявіліся ў 1942 годзе
Катэгорыя:Зьніклі ў 1944 годзе
Катэгорыя:Друк беларускіх калябарантаў
Абухаў

**Абу́хаў** () — места ў Кіеўскай вобласьці Ўкраіны. Адміністрацыйны цэнтар Абухаўскага раёну. Плошча — 24,2 км². Насельніцтва на 2024 год — 32 600 чал.

## Гісторыя
* 1362: першыя згадкі ў гістарычных крыніцах.
* 1979: атрымаў статус места.

## Насельніцтва

### Колькасьць
* XX стагодзьдзе: 1959 год — 8743 чал.; 1970 год — 8870 чал.; 1979 год — 12 095 чал.; 1989 год — 30 177 чал.
* XXI стагодзьдзе: 2001 год — 32 776 чал.; 2008 год — 32 608 чал.; 2017 год — 33 237 чал.

### Мова

## Месты-сябры

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Банк даних Державної служби статистики України

Катэгорыя:Гарады Кіеўскай вобласьці
Літаграфія

**Літагра́фія** (ад  — камень і  — пішу) — спосаб друку, пры якім адбітак атрымліваецца пераносам фарбы пад ціскам з плоскай, гладкай або зярністай, паверхні каменю (вапняку) або мэталічнай формы непасрэдна на паперу. Спосаб быў вынайдзены ў 1796 годзе нямецкім пісьменьнікам і акторам Аляізам Зэнэфэльдэрам як танны мэтад выданьня тэатральных твораў. Літаграфія можа выкарыстоўвацца як для друку тэкстаў, гэтак і ілюстрацыяў. У беларускай графіцы літаграфія вядомая зь першай паловы XIX стагодзьдзя.

**Літаграфіяй** таксама называюць асобны твор, выраблены сродкамі літаграфіі.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі

Катэгорыя:Выяўленчае мастацтва
Катэгорыя:Друкарства
Мікола Чураба

**Міко́ла (Мікала́й Дзьмі́трыевіч) Чура́ба** (, Менск — 29 студзеня 1998, Берасьце) — беларускі мастак.

## Жыцьцяпіс
Бацька Дзьмітры Васілевіч — галоўны бугальтар на пошце, маці сьпявала ў царкоўным хоры. У 1919 ці 1920 сям’я пераехала ў Клімавічы, дзе Мікола пайшоў у школу. Тут ён пачаў займацца сьпевамі ў прафэсара кансэрваторыі, які гатовы нават быў вучыць бясплатна, бо бацькі Міколы ня мелі на гэта сродкаў.

Тым ня меней, скончыўшы ў 1930 клімавіцкую сямігодку, Мікола Чураба паступіў у Віцебскі мастацкі тэхнікум, а ў 1933 — у Маскоўскі мастацкі інстытут імя Сурыкава, дзе вучыўся ва Ўладзімера Фаворскага, Паўла Паўлінава, Канстанціна Істоміна. Сваю дыплёмную працу — ілюстрацыі да раману Мікалая Астроўскага «Народжаныя бурай» — выканаў у тэхніцы літаграфіі.

У 1940, па сканчэньні інстытуту, быў накіраваны на працу ў Беласток, дзе савецкая ўлада стварала мастацкі тэхнікум. Вёў мастацкія заняткі ў доме творчасьці, што па рынку Касьцюшкі.

З пачаткам нямецка-савецкай вайны даводзілася зарабляць пілаваньнем дроваў, уборкай збожжа, капаньнем бульбы. Сьпяваў у хоры пры Беларускім камітэце ў Беластоку, быў адным зь лепшых ягоных тэнараў. Хор выконваў беларускія народныя песьні, езьдзіў па ўсёй Беласточчыне, 3 лютага 1943 року выступаў у Пружане. Тут Мікола Чураба і пазнаёміўся з Тацянай Утгаф, свай будучай жонкай. 19 траўня 1943 яны зьвянчаліся ў Прачысьценскай царкве і засталіся жыць у Пружане.

Па вайне Мікола працаваў настаўнікам рысунку ў пружанскай школе, а ў 1946 сям’я пераехала ў Берасьце. Тут мастак уладкаваўся ў Дом народнай творчасьці і ў мастацкія майстэрні, адразу арганізаваў першую абласную выставу народнай творчасьці. Сьпяваў у царкоўным хоры.

Сябра Саюзу мастакоў СССР з 1947 року.

У 1966—1982 — выкладчык (з 1972 дацэнт) Берасьцейскага інжынэрна-будаўнічага інстытута.

## Творчасьць
Працаваў у станкавым жывапісе ў жанрах карціны, партрэту, пэйзажу.

Вядомыя творы: «Док рыбкалгаса» (1937), трыптых «Абарона Берасьцейскай крэпасьці» (1949), «Маё роднае Берасьце» (1958), «Якуб Колас у дзяцінстве» (1959), «Партрэты герояў Берасьцейскай крэпасьці» (1965).

Таксама працаваў у станкавай і кніжнай графіцы, м. інш. аздабляў «Новую зямлю» Якуба Коласа (1958).

Працы Міколы Чурабы захоўваюцца ў Нацыянальным мастацкім музэі, краязнаўчых музэях у Берасьці й Пінску, у прыватных калекцыях.

## Крыніцы і заўвагі

## Літаратура
* 
* 

## Вонкавыя спасылкі
* Жыцьцяпіс // Мастакі Берасьцейшчыны

Катэгорыя:Беларускія мастакі і мастачкі
Катэгорыя:Нарадзіліся ў Менску
Катэгорыя:Памерлі ў Берасьці
Катэгорыя:Сябры Саюзу мастакоў СССР
Джон Бонэм

**Джон Гэнры Бо́нэм** (; 31 траўня 1948 — 25 верасьня 1980) — ангельскі барабаншчык, удзельнік Led Zeppelin, за час сваёй адносна кароткай кар’еры ў якім стаў адным з найвялікшых барабаншчыкаў сьвету. Да адметнасьцяў стылю ігры Бонэма адносяць ягоную хуткасьць і моц, а таксама добрае адчуваньне рытму. Encyclopædia Britannica назвала Бонэма «ідэальным прыкладам для ўсіх барабаншчыкаў гард-року», а ў 2011 годзе часопіс Rolling Stone паводле апытаньня чытачоў паставіў Бонэма на першае месца сярод найлепшых барабаншчыкаў усіх часоў.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт Led Zeppelin
* JohnBonham.co.uk

Катэгорыя:Led Zeppelin
Катэгорыя:Ударнікі Вялікабрытаніі
Зілупскі край

**Зі́лупскі край** () — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў этнаґрафічным рэґіёне Латгалія, Латвія.

## Геаґрафія
Край разьмешчаны на паўднёвым усходзе рэспублікі. На захадзе мяжуе зь Люцынскім краем, на заходнім поўдні — з Дагдзкім краем, на поўдні — з Дрысенскім раёнам Віцебскае вобласьці Беларусі, на ўсходзе — зь Себескім раёнам Пскоўскае вобласьці Расеі. Мяжа зь Беларусьсю цалкам праходзіць па рацэ Сінюха (Зілупэ).

## Гісторыя
У часы Расейскае імпэрыі тэрыторыя сучаснага краю ўваходзіла ў склад Люцынскага павету Віцебскае губэрні. Пасьля атрыманьня незалежнасьці 18 лістапада 1918 году тэрыторыя краю ўваходзіла ў Люцынскі павет. З 1949 па 1959 гады тэрыторыя краю ўваходзіла ў тэрыторыю Зілупскага, а з 1959 году — у тэрыторыю Люцынскага раёну. У той час, як і іншыя раёны тагачаснага СССР, тэрыторыя раёну падзялялася на сельсаветы. У 1990 годзе пасьля аднаўленьня незалежнасьці сельсаветы рэфармаваны ў воласьці.

Першапачаткова край паўстаў у 2002 годзе, як адміністрацыйная адзінка ў складзе Люцынскага раёну. У той час Зілупскі край падзяляўся на горад Зілупэ (адміністрацыйны цэнтар) і Залескую воласьць. З 2009 году край стаў асобнай адміністрацыйнай адзінкай, на гэты ж год прыпадае павелічэньне тэрыторыі краю: да яго былі далучаны Лаўдэрская і Пасіенская воласьці.

## Дэмаґрафія
Насельніцтва раёну складае 3714 чалавек. Большасьць насельніцтва — латышы і расейцы, апроч іх таксама існуе значная доля карэннага беларускага насельніцтва.

## Адміністрацыйнае ўладкаваньне
У склад краю ўваходзіць тры воласьці і горад Зілупэ, які лічыцца асобнай ад воласьцяў адзінкай.

## Транспарт
Праз тэрыторыю адзінкі праходзіць значная аўтамаґістраль Е22, якая зьвязвае заходняе ўзьбярэжжа Ўэйлзу і ўсходную Сыбір. На мяжы з Расеяй знаходзіцца прапускны пункт Церахава-Засіціна. Аўтадарогамі населеныя пункты краю зьвязаны зь іншымі гарадамі і сёламі навакольных раёнаў. Буйная аўтамабільная сувязь краю зь Беларусьсю адсутнічае з нагоды вельмі кароткай мяжы Зілупскага краю з Дрысенскім раёнам.

Таксама праз край праходзіць чыгунка Рыга — Масква.

## Глядзіце таксама
* Беларуска-латвійская граніца

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
Ляднянскі сельсавет

**Лядня́нскі сельсавет** — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Ляднянскага раёну Аршанскай акругі. Адміністрацыйны цэнтар — вёска Ляды.

## Гісторыя
20 жніўня 1924 году створаны ў складзе Ляднянскага раёну Аршанскай акругі (да 26 ліпеня 1930 году).

24 верасьня 1926 году сельсавет скасаваны, населеныя пункты перададзены навастворанаму Ляднянскаму местачковаму савету.

## Літаратура
*  С. 422

Катэгорыя:Былыя сельсаветы Ляднянскага раёну
Катэгорыя:Сельсаветы, створаныя ў 1924 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы, скасаваныя ў 1926 годзе
Біма

**Біма** (), **тэва** () — месца на ўзвышэньні ў цэнтры сынагогі, збудаванае ў форме намёту, альтанкі з балюстрадай або кратамі і балдахінам, ці ў форме каплічкі з дахам у форме купалу зь ліхтаром. Унутры знаходзіцца стол для чытаньня Торы і прарокаў. У сынагогах сяфардзкіх традыцыяў біма служыць таксама як катэдра, зь якое кантар чытае малітвы.

## Вонкавыя спасылкі

Катэгорыя:Архітэктурныя элемэнты
Катэгорыя:Габрэйскія словы і фразы
Сэркль Бруге

«**Сэркль**» () — бэльгійскі футбольны клюб з гораду Бруге. Заснаваны ў 1899 годзе. Трохразовы чэмпіён Бэльгіі, двухразовы ўладальнік Кубка Бэльгіі.

## Гісторыя
«Сэркль» быў закладзены 9 красавіка 1899 году былымі вучнямі інстытуту імя Сьвятога Францішка Ксавэры, які месьціцца ў Бруге. Першапачаткова суполка засяроджвалася на пяці відах спорту, як то футболе, крыкеце, тэнісе, бегу і роварным спорце.

«Сэркль» далучыўся да Каралеўскай бэльгійскай футбольнай асацыяцыі ў 1900 годзе і атрымаў 12 парадкавы нумар рэгістрацыі. У тым жа годзе клюб пераехаў з свайго футбольнага поля пры інстытуце да пляцоўкі ў Сынт-Андрыесе, дзе былі лепшыя ўмовы, а таксама добрае разьмяшчэньне бліжэй да галоўнай чыгуначнай станцыі Бруге. Першыя посьпехі клюбу былі дасягнутыя на Кубку Анры Фрэйса ў 1902 годзе, дзе бругаўцы перамаглі клюб «Алімпік» з францускага Лілю і каманду «Туркуэн». Па здабыцьці яшчэ некалькіх аматарскіх кубкаў «Сэркль» дамогся свайго першага вялікага посьпеху, здабыўшы перамогу ў чэмпіянаце Бэльгіі ў сэзоне 1910—1911 гадоў. Цікава, што паміж «Сэрклем» і «Бруге», галоўным супернікам клюбу, у выніку быў толькі адзін пункт перавагі. Пагатоў, у апошным туры лёс зьвёў супернікаў паміж сабою. Іхняе суперніцтва скончылася ўнічыю 1:1, што было на карысьць «Сэрклю».

Праз тры гады бэльгійскі футбол быў спустошаны Першай сусьветнай вайной. «Сэркль» страціў двух гульцоў першай каманды — Люіса Баса і Жазэфа Эўрара. Клюбны стадыён і аб’екты інфраструктуры былі пашкоджаныя, а былы выбітны гулец клюбу Альфонс Сыкс быў забіты ў баі. «Сэркль» аднавіў свае выступы ў 1919 годзе амаль цалкам новым складам. Адзіным гульцом, які яшчэ быў у шыхтах клюбу, быў Люіс Саіс. Спадзеваў на новую каманду амаль не было, але ў выніку «Сэркль» фінішаваў трэцім у лізе. У 1921 годзе клюб пастанаіў збудаваць помнік у гонар загінулых гульцоў на Першай сусьветнай вайне, але адкрыцьцё было азмрочанае трагедыяй, бо замоўлены біплян, які меўся праляцець над стадыёнам, упаў на зямлю. У выніку загінулі два пасажыры. Помнік па-ранейшаму існуе і зараз стаіць ля стадыёну Яна Брэйдэля.

## Склад
: *Актуальны на 21 лютага 2026 году*

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт

Катэгорыя:Бруге
Лентул Батыят

**Гнэй Карнэліюс Лентул Батыят**, (ці, магчыма, **Ватыя**) — рымскі заснавальнік уласнай глядыятарскай школы ў Капуі (каля вулькану Вэзувія), на поўдні Італіі. Менавіта з гэтай школы ў 73 годзе да н. э. зьбег тракійскі раб Спартак і каля 70 з 78 уцёклых зь ім яго пасьлядоўнікаў. Іх уцёкі прывялі да паўстаньня рабоў, вядомаму як Паўстаньне Спартака (73—71 гады да н. э.). Вядома, што Батыят меў вілу непадалёк ад глядыятарскай школы. Пасьля яна была разбурана паўсталымі рабамі.

Брытанскі навуковец-літаратар Шэклтан Бейлі адзначаў, што яго імя запісваецца старажытнымі гісторыкамі як «Batiatus», што можа быць скажонай формай ад «Vatia», гэта значыць сапраўдным імем было Vatia. Таксама ён заўважыў, што дадзенае пры нараджэньні імя *Servilius Vatia* магло быць ператворана рымлянамі ў *Cornelii Lentuli*, ці ж дадзенае пры нараджэньні імя *Cornelius Lentulus* у *Servilii Vatiae*.

## Вобраз у кіно
Батыята згуляў Пітар Усьцінаў у карціне Стэнлі Кубрыка «Спартак» 1960 году, за якую Ўсьцінаў быў узнагароджаны прэміяй «Оскар» за найлепшую мужчынскую ролю другога пляну.

У тэлевэрсіі «Спартак» 2004 году Батыята згуляў Ен Макныс.

У 2010 годзе ролю Батыята выканаў Джон Ганна ў тэлесэрыяле «Спартак: Кроў і пясок» тэлеканалу Starz, а таксама ў сэрыяле «Спартак: Багі арэны» 2011 году.

## Крыніцы

Катэгорыя:Глядыятарскія баі