Губін

**Гу́бін**, **Гу́біна** — вёска ў Беларусі, каля азёраў Макараўскага і Мелкага. Уваходзіць у склад Каменскага сельсавету Лепельскага раёну Віцебскай вобласьці.

Губін — даўняе мястэчка гістарычнай Полаччыны. Да нашага часу тут захаваліся руіны касьцёла Сьвятога Антонія, помніка архітэктуры віленскага барока, узарванага савецкімі ўладамі ў 1960-я гады.

## Гісторыя
### Вялікае Княства Літоўскае
Першы пісьмовы ўпамін пра Губін датуецца 1669 годам, калі ён уваходзіў у склад Полацкага ваяводзтва Губін здаўна знаходзіўся ў валоданьні роду Пакашаў, тут пэўны час месьцілася іхная рэзыдэнцыя. 

У 1714 годзе полацкі стольнік Ян Пакаш збудаваў у Губіне касьцёл Сьвятога Антонія, пры якім дзеяў кляштар францішканаў. Пазьней у якасьці пасагу мястэчка перайшло да роду Сяляваў.

### Пад уладай Расейскай імпэрыі
У выніку другога падзелу Рэчы Паспалітай (1793 год) Губін апынуўся ў складзе Расейскай імпэрыі, у Лепельскім павеце Віцебскай губэрні. Па здушэньні вызвольнага паўстаньня (1830—1831) у 1833 годзе расейскія ўлады гвалтоўна ліквідавалі кляштар францішканаў. У 1834 годзе тут збудавалі царкву Сьвятога Мікалая. У 1861 годзе ўладальнік Губіна Юзэф Сялява памёр бязьдзетным і пакінуў маёмасьць сваёй жонцы Валерыі з Шырынаў. У 1896—1914 гадох у маёнтку працавала кардонна-папяровая фабрыка. У пачатку XX стагодзьдзя ў Губіне быў адзін ксёндз. Тутэйшая парафія ўлучала некалькі скасаваных (Чашнікі, Кублічы, Бела-Камень) і налічвала 1815 вернікаў. У касьцёле было 3 алтары, галоўны зь якіх у імя Марыі Панны, зьвяртаў на сябе ўвагу бочны алтар Найсьвяцейшай Панны Марыі Вастрабрамскай. Пры плябаніі існавала бібліятэка і багаты архіў айцоў францішканаў. 

За часамі Першай сусьветнай вайны ў лютым 1918 году Губін занялі войскі Нямецкай імпэрыі.

### Найноўшы час
25 сакавіка 1918 году згодна з Трэцяй Устаўной граматай Губін абвяшчаўся часткай Беларускай Народнай Рэспублікі. 1 студзеня 1919 году згодна з пастановай І зьезду КП(б) Беларусі ён увайшоў у склад Беларускай ССР, аднак 16 студзеня Масква адабрала мястэчка разам зь іншымі этнічна беларускімі тэрыторыямі ў склад РСФСР. У 1924 годзе Губін вярнулі БССР, дзе ён стаў цэнтрам сельсавету. Неўзабаве статус паселішча панізілі да вёскі.

У 1929 годзе ў Губінскім касьцёле правялі апошнюю службу, па чым сьвятыню гвалтоўна зачынілі савецкія ўлады і ператварылі яе ў клюб. У 1960-я гады яны зруйнавалі помнік архітэктуры з дапамогай выбухоўкі.

 
Hubin, Franciškanski. Губін, Францішканскі (1913) (2).jpg|Касьцёл і кляштар францішканаў, 1913 г.
Hubin._Губін_(1913).jpg|Касьцёл Сьятога Антонія, 1913 г.
Hubin, Franciškanski. Губін, Францішканскі (1913) (3).jpg|Інтэр’ер касьцёла, 1913 г.
Hubin, Makaraŭskaje. Губін, Макараўскае (1941).jpg|Макараўскае возера, 1941 г.


## Насельніцтва
* **XX стагодзьдзе**: 1999 год — 221 чал.
* **XXI стагодзьдзе**: 2010 год — 157 чал.

## Турыстычная інфармацыя
### Славутасьці
* Касьцёл Сьвятога Антонія (1714; руіны)

### Страчаная спадчына
* Кляштар францішканаў (XVIII ст.)
* Царква Сьвятога Мікалая (1895)

## Галерэя
 
Рэшткі велічнага касцёла ў Губіне. Выгляд ад дарогі.jpg|Касьцёл ад дарогі
Рэшткі велічнага касцёла ў Губіне. Званіца знутры.jpg|Вежа касьцёла
Рэшткі велічнага касцёла ў Губіне.jpg|Руіны касьцёла
Улица в Губино.jpg|Вуліца вёскі


## Заўвагі

## Крыніцы

## Літаратура
* 
* 

## Вонкавыя спасылкі
* Губін, Radzima.org