open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Sehnsucht (альбом Rammstein)

***Sehnsucht*** ()&nbsp;— другі студыйны альбом нямецкага гурта Rammstein, выпушчаны 22 жніўня 1997 году. Амаль адразу пасьля выхаду стаў плятынавым. Альбом адрозьніваецца асаблівай дынамікай і жорсткім, зьлёгку рваным гітарным рыфам.

Мова песьняў&nbsp;— нямецкая. Музыка й словы да песьняў&nbsp;— Тыль Ліндэман, Рыхард Круспэ, Паўль Ляндэрс, Олівэр Рыдэль, Крыстоф Шнайдэр, Крыстыян Лёрэнц.

## Гісторыя
Запіс альбома пачаўся ў лістападзе 1996 году, калі Rammstein і іхны прадусар Якаб Гэльнар прыехалі ў *Temple Studios* на Мальце. Усяго гуртам было запісана 13 песьняў.

«» (кавэр песьні Kraftwerk) і «Kokain», нягледзячы на запіс альбома, пазьней выйшлі ў якасьці асобных самотнікаў. Адна зь песьняў мела працоўную назву «Sadist», але дагэтуль невядома, якая менавіта.

## Вокладка
Альбомны буклет зьмяшчае шэсьць фотаздымкаў, па адной на кожнага чальца гурта, намаляванага зь незвычайнай канструкцыяй на твары. Аснову канструкцыі складаюць кухонныя прадметы — відэльцы, лыжкі, нажы, лапатачкі й г.&nbsp;д.

    

На адной з вэрсіяў вокладцы намаляваны Тыль Ліндэман з кратамі для ўзьняцьця яек у якасьці намордніка й відэльцамі ў якасьці сонцаахоўных акуляраў. Гэта дало падставу крытыкам вінаваціць гурт ў нацызьме.

## Самотнікі
* «Engel»&nbsp;— 1 красавіка 1997
* «Engel Fan-Edition»&nbsp;— 23 траўня 1997
* «Du hast»&nbsp;— 18 лістапада 1997
* «Sehnsucht»&nbsp;— 18 лістапада 1997

## Сьпіс кампазыцыяў

## Крыніцы

Катэгорыя:Альбомы Rammstein
Herzeleid (альбом Rammstein)

***Herzeleid*** ()&nbsp;— дэбютны альбом нямецкага Neue-Deutsche-Härte-гурта Rammstein, выпушчаны 25 верасьня 1995 году.

Мова песьняў&nbsp;— нямецкая. Музыка й словы да песьняў&nbsp;— Тыль Ліндэман, Рыхард Круспэ, Паўль Ляндэрс, Олівэр Рыдэль, Крыстоф Шнайдэр, Крысьціян Лёрэнц.

## Вокладка
Вокладка альбома адлюстроўвае ўдзельнікаў гурта на фоне велізарнай кветкі па пояс без адзеньня. Гэта прымусіла крытыкаў вінаваціць гурт ў спробе паказаць сябе як «пануючую расу».
  
Была распрацаваная новая вокладка, дзе былі толькі твары музыкаў.

## Гісторыя
Запіс праходзіў у Стакгольме, Швэцыя, на студыі *Polar Studios*. Група была прабыла там тыдзень, толькі каб запісаць барабанныя партыі. Пасьля гэтага яны пераехалі ў прыватную студыю свайго прадусара Якаба Гэльнара. Ён працаваў толькі ў дзень на працягу тыдня, так што па вечарах і ў выходныя гурт быў у студыі сам-насам. Аніхто з удзельнікаў гурта не размаўляў на ангельскай альбо швэдзкай, таму яны нікуды не маглі выйсьці, што прывяло да расчараваньня ўнутры гурта. У цэлым запіс усяго альбому заняў у іх тры месяцы. Пасьля гэтага Якаб пачаў мантаваць альбом у адзіночку. Рыхард быў адзіным удзельнікам гурта, які прысутнічаў падчас зьмешваньня, і пасьля таго, як ён зразумеў, што Якаб паняцьця ня меў, як правільна зводзіць альбом, яны пачалі спрачацца, і анічога не было зроблена. Такім чынам, Рыхард заклікаў усіх у Стакгольме: гурт, Якаба, кіраўніцтва й лэйбл. Яны вырашылі, што нехта іншы павінен міксаваць альбом, і менавіта так яны трапілі да Рональда Прэнта. Зьмешваньне зь ім было зроблена ў Гамбургу, і хоць у іх былі некаторыя рознагалосьсі зь зьмешваньнем, Рыхард думае, што ён выратаваў альбом.

## Самотнікі
* «Du riechst so gut»&nbsp;— 24 жніўня 1995
* «Seemann»&nbsp;— 8 студзеня 1996
* «Du riechst so gut ’98»&nbsp;— 17 красавіка 1998
* «Asche zu Asche»&nbsp;— 15 студзеня 2001

## Сьпіс кампазыцыяў

## Чарты
### Тыднёвыя чарты

## Крыніцы

Катэгорыя:Дэбютныя альбомы
Катэгорыя:Альбомы Rammstein
Вугорская сацыялістычная партыя

**Вугорская сацыялістычная партыя** () — левацэнтрысцкая сацыяльна-дэмакратычная і праэўрапейская палітычная партыя ў Вугоршчыне.

Была закладзеная 7 кастрычніка 1989 году як адзін з двух посткамуністычных пераемнікаў Вугорскай сацыялістычнай рабочай партыі. Поруч з сваім кансэрватыўным канкурэнтам партыяй Фідэс, сацыялісты былі адной зь дзьвюх самых дамінуючых партыяў у вугорскай палітыцы да 2010 году. Пасьля партыя страціла папулярнасьць і падтрымку ў выніку пратэстаў 2006 году і фінансавай крызы 2008 году. Паводле вынікаў парлямэнцкіх выбараў 2010 году партыя стала найбуйнейшай апазыцыйнай партыяй у парлямэнце, але праз восем гадоў страцілі і гэтае месца, саступіўшы яго Ёбіку.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт.

Катэгорыя:Палітычныя партыі Вугоршчыны
Будрых

**Будрых**, **Будрык** — мужчынскае імя і вытворнае ад яго прозьвішча.

## Паходжаньне

Бодэрых, Бодэрык, Будрык, Будрых або Бодрык (Boderich, Boderic, Budrick, Buddrich, Bodric) і Рыхбода, Рыкбода або Рыкабода (Richbodo, Ricbodo, Ricobodo) — імёны германскага паходжаньня. Іменная аснова -буд- (-бод-) (імёны ліцьвінаў Будзіла, Будзівід, Будар; германскія імёны Budilo, Bodwidus, Buder) паходзіць ад бургундзкага buda 'пасол, пасланьнік' або германскага bodo 'гаспадар', а аснова -рых- (-рык-) (імёны ліцьвінаў Дзітрык, Індрых, Эрык; германскія імёны Hindrich, Ditricus, Erik) — ад гоцкага reiks 'магутны', германскага rikja 'магутны, каралеўскі'.
 
У 1640 годзе ў Каралявецкім унівэрсытэце навучаўся *Gregorius Bodereck, Memelensis Borussus*. У ваколіцах Мэмэлю бытавала прозьвішча Buddrich. 

Варыянты імя ў гістарычных крыніцах: *Budrich* (Паведамленьні аб літоўскіх дарогах); *у волости [[Эйшышкі|Еишышъскои]]… чоловека на имя… Матея Будрыковича* (16 чэрвеня 1531 году); *Budrich Mirosławski*, *Piotr Budryk* (1524—1566 гады); *Урбанъ Будриховичъ [[Вільня|вильневецъ]]* (да 1600 году); *Zygmunt Budrykiewicz na miejscu Jan[a] Budrykiewicza* (1667 год); *Будрихъ Богданъ* (1810 год).

## Носьбіты
* Пётар Будрык — дзяржаўны дзяяч Вялікага Княства Літоўскага, чашнік браслаўскі

Будрыкі гербаў Прус і Ястрабец — літоўскі шляхецкі род зь Вільні.

Будрык (Budryk) — прозьвішча, зафіксаванае ў XIX стагодзьдзі ў ваколіцах Сувалкаў.

У XVI ст. існаваў маёнтак Будрыкавічы (*Будриковичи*) у Жамойцкім старостве.

## Глядзіце таксама
* Бода
* Рых

## Крыніцы

Катэгорыя:Мужчынскія імёны
Вівіла (імя)

**Вівіла** — мужчынскае імя.

## Паходжаньне

Вівіла (Vivilo) — імя германскага паходжаньня. Іменная аснова -веф- (-віф-, -вів-) паходзіць ад гоцкага *weif 'жанчына' або ад германскага *wiw-, *wigwō- 'бой'.

Варыянты імя ў гістарычных крыніцах: *черезъ двухъ возныхъ повету Ошменского… а Станислава Вивиловича <…> возныхъ двухъ повету Ошменского… а Станислава Вивиловича* (18 жніўня 1591 году); *Antoni Wewell* (24 кастрычніка 1765 году).

## Носьбіты
* Вівіла ( 746 або 747) — біскуп Пасаў
* Станіслаў Вівілавіч — дзяржаўны дзяяч Вялікага Княства Літоўскага, возны Ашмянскага павету

У 1593 годзе ўпаміналася сяло Вівавічы ў Вількамірскім павеце.

## Глядзіце таксама
* Генавэфа

## Заўвагі

## Крыніцы

Катэгорыя:Мужчынскія імёны
Вівіла

**Вівіла** (; ? — 746 або 747) — першы біскуп Пасаў (з 739).

## Біяграфія
Атрымаў прызначэньне на першага біскупа Пасаў ад Сьвятога Баніфацыя. Адзін з чатырох новых біскупаў, памянёных у лісце Папы Грыгорыюса III, які пацьвярджаў заснаваньне чатырох дыяцэзіяў у Баварыі — Пасаўскай, Рэгенсбурскай, Зальцбурскай і Фрайзінскай.

## Глядзіце таксама
* Вівіла (імя)

## Крыніцы

Катэгорыя:Каталіцкія біскупы
Сьвентагал

**Сьвентагал**, **Зьвінгель** (*Жвінгель*) — мужчынскае імя і вытворнае ад яго прозьвішча.

## Паходжаньне

Галсьвінта або Гельсьвінт (Galsuintha, Gelsuint) — імя германскага паходжаньня. Іменная аснова -сьвінд- (-сьвент-, -сьвіт-) (імёны ліцьвінаў Сьвінцейка, Швендэр, Сьвентальд; германскія імёны Schwindtke, Schwender, Switald) паходзіць ад гоцкага swinþs 'моцны, магутны', а аснова -гайл- (-гал-, -гел-) (імёны ліцьвінаў Відзігайла, Інгела, Монтгайла; германскія імёны Widigail, Ingeila, Montigel) — ад гоцкага і бургундзкага gails 'жвавы, свавольны, ганарысты'. Адзначалася старажытнае германскае імя Swithgils (Swith-gils).

Варыянты імя ў гістарычных крыніцах: *rozdawanie tego zasćiankv od dwv pol tego sioła y od zasćiankv, ktory został kv Zwingielęm, rozdawano tym sposobęm, iako y włoki* (12 кастрычніка 1561 году); *listy boyar Swiętogałow* (12 траўня 1582 году); *Andrzey Żwingielewicz* (1667 год).

## Носьбіты
* Сьвентагалы — літоўскія баяры, якія ўпамінаюцца ў 1582 годзе

## Глядзіце таксама
* Сьвінт
* Гайла

## Заўвагі

## Крыніцы

Катэгорыя:Мужчынскія імёны
Бушка

**Бушка** (*Бусека*, *Бушэйка*), **Буска** (*Бозейка*, *Босіка*, *Боська*) — мужчынскае імя і вытворнае ад яго прозьвішча.

## Паходжаньне

Босіка, пазьней Бусэка, Буска або Бушка (Bosico, Buseke, Buske, Buschke) — імя германскага паходжаньня. Іменная аснова -бус- (-бос-) (імёны ліцьвінаў Бушыла, Бусінь, Бушман; германскія імёны Busilo, Buosin, Bussman) паходзіць ад стараверхненямецкага bōsi 'варожы, злы' або ад германскага buozan 'паляпшаць, прыносіць карысьць'.

Паводле менскага дасьледніка Алёхны Дайліды, які разьвівае усходнегерманскую этымалёгію імёнаў літоўскіх князёў і баяраў, імя Бушка паходзіць ад гоцкага buska 'цялеш'.

Імя Бушка гістарычна бытавала ў Польшчы: *Buszco* / *Busco* (1404 год).

Варыянты імя ў гістарычных крыніцах: *Buseke* (29 верасьня 1379 году); *Busekindorfe* (Паведамленьні аб літоўскіх дарогах); *Busko* (Хроніка Віганда); *Walmundt Buschken son* (23 красавіка 1398 году); *Walimund Buschken son*, *Walimund, filius Bosken*, *Walmund filius Bussky* (12 кастрычніка 1398 году); *ad curiam Gedeghinnen, que nunc Bussike dicitur* (Хроніка Лівоніі Германа Вартбэрга); *князю Юрю Михаиловичу братня Анъдреевая доля… Бушкевичи* (1440—1492 гады); *мещане [[Мазыр|Мозырские]]… Иванъ Босиковичъ* (1552 год); *Bosko Bondar* (2 траўня 1558 году); *szl. Jan s. Pawłow Buskowicz* (14 траўня 1569 году); *село [[Вішнеў (Менская вобласьць)|Вишневъ]]… на другой волоце Данко Бушко, въ него сыновъ два, на име Андрей, Данило Данковичъ* (18 жніўня 1591 году); *Oniszko Buszko* (13 кастрычніка 1591 году); *Andrzeia Bozeyka* (26 траўня 1645 году); *Богдань Бушко* (1649 год); *Fiedor Buszeyko… Illasz Busieyko… Lewon y Adam Buszeyki… Lewon Buszeyko… Lewon Busieyko* (30 чэрвеня 1652 году); *Maciey Buskiewic z Żoną y Synem komornica* (1673 год); *Iwan Busko* (28 сьнежня 1778 году); *Chwedor Boszko* (30 студзеня 1779 году); *Mikołay Boszko* (15 сакавіка 1794 году); *Antoni Buszejko* (1801 год).

## Носьбіты
* Бушка — уплывовы літоўскі баярын, меў сына Валімонта
* Мікалай Бускевіч — гарадзенскі мешчанін, які ўпамінаецца ў 1627 годзе
* Міхаіл і Самуэль Бушэйкі, Гаўрыла Бушка — жыхары мястэчка Дзяляцічаў, вёсак Рахаўцаў і Загор’я (Наваградзкае ваяводзтва), якія ўпамінаюцца ў 1734 годзе
* Астап і Тамаш Боські — жыхары вёскі Купіску (Наваградзкае ваяводзтва), якія ўпамінаюцца ў 1774 годзе

Бушкевічы (Buszkiewicz) — літоўскі шляхецкі род з Троцкага павету (ваколіцы Жыжмараў).

Бусковічы (Buskowicz) — літоўскі шляхецкі род зь Вільні.

Бушка (Buszko) — прозьвішча, зафіксаванае ў XIX стагодзьдзі ў ваколіцах Сувалкаў.

Буске (*Buske*), Бушка (*Buszko*) і Бушкевіч — прозьвішчы, гістарычна зафіксаваныя на тэрыторыі цяперашняй Летувы.

На 1903 год існавала вёска Бушкішкі ў Панявескім павеце Ковенскай губэрні.

На гістарычнай Наваградчыне існуе вёска Бушкі, на гістарычнай Аршаншчыне — Вялікае Бушкава і Малое Бушкава, на гістарычнай Ашмяншчыне — Бушыкі, на гістарычнай Віцебшчыне — Боськава.

## Крыніцы

## Літаратура
* 

Катэгорыя:Мужчынскія імёны
Хаос (касмагонія)

**Хао́с** (стар.-грэч.: *χάος* ад *χαίνω*, «расчыняцца, раскрывацца») — катэгорыя касмагоніі й касмалёгіі, першасны стан Сусьвету, бясформенная сукупнасьць матэрыі й прасторы (у адрозьненьне ад парадку).

## Асноўная інфармацыя
Уяўленьні пра эпоху хаосу ўзьнікаюць у выніку разьвіцьця, канкрэтызацыі ўяўленьняў пра мітычны час, асаблівы першапачатковы сакральны пэрыяд, які папярэднічае эмпірычнаму (гістарычнаму) «прафаннаму» часу.

Адным з увасабленьняў хаосу ці самім хаосам часьцей за ўсё зьяўляецца сусьветны акіян, першародныя воды. У многіх старажытных касмаганічных мітах акіян і хаос раўназначныя й неадзьдзельныя адзін ад аднаго.

У побытавым сэнсе хаос разумеецца як бязладзіца, блытаніна, блытаніна. Паняцьце ўзьнікла ад назвы ў старажытнагрэцкай міталёгіі першабытнага стану сьвету, своеасаблівай «неўтаймаванай бездані» (а не хаатычнага стану), зь якой узьніклі першыя бажаствы. Толькі ў раньнехрысьціянскія часы гэтаму слову сталі прыпісваць значэньне бязладзіцы.

## У навуцы
У матэматыцы хаос - гэта апэрыядычныя дэтэрмінаваныя паводзіны дынамічнай сыстэмы, надзвычай адчувальныя да пачатковых умоў. Бясконца малое абурэньне межавых умоў хаатычнай дынамічнай сыстэмы прыводзіць да канчатковай зьмены траекторыі ў фазавай прасторы. Вывучаецца матэматычнымі сродкамі тэорыі хаосу.

Паняцьце энтрапіі, якое адначасова характарызуе інфармацыйную ёмістасьць сыстэмы, часта выкарыстоўваецца ў фізіцы й матэматыцы (тэорыя інфармацыі, матэматычная статыстыка) для колькаснага вымярэньня хаатычнасьці (неарганізаванасьці) пэўнай сыстэмы.

## Крыніцы

Катэгорыя:Старажытнагрэцкая міталёгія
Чэмпіянат сьвету па хакеі з шайбай 2023 году (склады)

У гэтым артыкуле знаходзяцца склады, заяўленыя на чэмпіянат сьвету па хакеі з шайбай 2023 году фэдэрацыямі адпаведных краінаў. Звычайна ў нацыянальных дружынах розная колькасьць гульцоў. На афіцыйныя спаборніцтвы гэтая колькасьць абмяжоўваецца. Кожная дружына павінна складацца зь ня менш як 15 палявых гульцоў і 2 брамнікаў, і пры гэтым не перавышаць колькасьць у 25 палявыя гульцы і 3 брамнікі.

## 
Галоўны трэнэр: Ражэ Бадэр

## 
Галоўны трэнэр: Кевін Канстантын

## 
Галоўны трэнэр: Гайнц Элерс

## 
Галоўны трэнэр: Дэйвід Кўін

## 
Галоўны трэнэр: Галым Мамбеталіеў

## 
Галоўны трэнэр: Андрэ Турыньі

## 
Галоўны трэнэр: Харыйс Віталіньш

## 
Галоўны трэнэр: Тубіяс Ёгансэн

## 
Галоўны трэнэр: Гаральд Крайс

## 
Галоўны трэнэр: Крэйг Рэмзі

## 
Галоўны трэнэр: Мацяж Копітар

## 
Галоўны трэнэр: Юка Яланэн

## 
Галоўны трэнэр: Філіп Базон

## 
Галоўны трэнэр: Кары Яланэн

## 
Галоўны трэнэр: Патрык Фішэр

## 
Галоўны трэнэр: Сэм Галям

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт.

Склады
Васіль Пашкоў

**Васі́ль Алякса́ндравіч Пашко́ў** (; , Масква — , Парыж) — расейскі рэлігійны дзяяч. Адзін з заснавальнікаў і кіраўнік руху эвангельскіх хрысьціянаў Расеі.

## Жыцьцяпіс
Васіль Пашкоў належаў да дваранскага роду Пашковых, які паходзіць ад паляка Рыгора Пашкевіча, што прыехаў у Масковію за часам Івана Жахлівага. Бацька, Аляксандар Пашкоў, даслужыўся да генэральскага чыну расейскага войска. Васіль нарадзіўся, калі бацька душыў паўстаньне на землях Рэчы Паспалітай. Меў яшчэ дзьвюх сёстраў — Кацярыну і Вольгу. У 1849 року скончыў Пажаскі корпус і залічаны ў кавалергардзкі полк карнэтам. У 1858 року звольнены, за гады службы атрымаў ордэн сьвятога Станіслава 3-й ступені і мэдаль «У памяць вайны 1853—1856» на Андрэеўскай стужцы за ўдзел у Крымскай вайне.

Дзякуючы шлюбу з Аляксандрай Чарнышовай-Круглікавай павялічыў родавыя ўладаньні маёнткамі Чарнышовых у Маскоўскай і Санкт-Пецярбурскай губэрнях. Валодаў трынаццацьцю маёнткамі ў розных губэрнях, а таксама чатырма заводамі па выплаўцы медзі на Ўрале.

Пасьля прыезду ў Пецярбург ангельскага лорда Грэнвіля Рэдстака навярнуўся ў эвангельскае хрысьціянства, а празь некалькі гадоў пераняў пасьля Рэдстака кіраўніцтва рухам «рэдстакістаў». У доме Пашковых ладзіліся эвангелізацыйныя сходы. Удзельнікі руху адчынялі танныя страўні для студэнтаў, гарбатні для працоўных, начоўкі для бяздомнікаў, майстэрні для жанчынаў, школы для бедных дзяцей, выдавалі хрысьціянскую літаратуру, распаўсюджвалі Новы Запавет. У 1884 року Пашкоў разам зь іншым пасьлядоўнікам лорда Рэдстака Мадэстам Корфам склікалі ў Пецярбургу сход прадстаўнікоў розных пратэстанцкіх дэнамінацыяў дзеля аб’яднаньня. Аднак праз 6 дзён усіх дэлегатаў арыштавала паліцыя.

Пасьля далучэньня да эвангельскага руху простага люду Расейская праваслаўная царква назвала пашкоўцаў «сэктантамі» ды «герэтыкамі» і пачала патрабаваць ад уладаў прыняць меры супраць пропаведзяў Пашкова. З 1878 року жандармэрыя спрабавала абмежаваць эвангелісцкія сходы. Кульмінацыяй стаў разгон зьезду 1884 року: Васіль Пашкоў і Мадэст Корф былі вымушаныя эміграваць з Расеі. Жыў спачатку ў Лёндане, шмат вандраваў па Брытаніі, Францыі, Аўстрыі, Італіі, Нямеччыне. Памёр у Парыжы, пахаваны на пратэстанцкіх могілках у Рыме.

## Сям’я
Жонка — графіня Аляксандра Чарнышова-Круглікава, фрэйліна імпэратарскага двара, старэйшая дачка ўдзельніка вайны 1812 року палкоўніка Івана Круглікава і графіні Соф’і Чарнышовай. Разам зь сястрой Лізаветай яна далучылася да руху Грэнвіля Рэдстака і пазнаёміла зь ім свайго мужа.

У шлюбе мелі сына Аляксандра і трох дачок — Соф’ю, Вольгу ды Марыю.

У 1886 року Аляксандра паехала зь дзецьмі да мужа ў эміграцыю. Удавеўшы, вярнулася з дочкамі Вольгай і Марыяй у Расею. Памерла ў Францыі, пахаваная ў Вэрсалі.

## Крыніцы

## Літаратура

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Вонкавыя спасылкі
* 
* 

Катэгорыя:Расейскія эвангельскія хрысьціяне
Катэгорыя:Выпускнікі Пажаскага корпусу
Катэгорыя:Кавалергарды
Катэгорыя:Пахаваныя на некаталіцкіх могілках Рыму
Людзень

**Людзень** (*Людзен*), **Людын**, **Лютын** — мужчынскае імя і вытворнае ад яго прозьвішча.

## Паходжаньне

Людзін, Людзен, Люцін або Люцен, пазьней Людэн (Liudin, Liudenus, Leudin, Liutin, Liutenus, Luden) — імя германскага паходжаньня. Іменная аснова -люд- (-лют-) (імёны ліцьвінаў Людвін, Лютар, Людамонт; германскія імёны Liudwin, Liutar, Ludimunt) паходзіць ад гоцкага і бургундзкага liuþs, leuda 'люд, людзі'.

У Прусіі бытавала імя Лютын: *Lutyne* (1343 год), *Steffan Lutyn* (1448 год).

Варыянты імя ў гістарычных крыніцах: *служеб людеи у [[Браслаўскі павет|Бряславъскомъ повете]] у [[Друя|Друискои]] волости… а Паца Люденевича* (15 ліпеня 1524 году); *Ясюту Люденя* (11 лютага 1539 году); *Adam Luten s pliacu [[Ганус (імя)|Hanusowego]]* (20 лістапада 1604 году); *Ludziny* (1744 год); *Parafia [[Лучай|łuczajska]]… Ludzienicze wieś* (1784 год).

## Носьбіты
* Людын Бода (каля 610 — каля 673) — біскуп Тулю, Сьвяты
* Адам Лютэнь — кейданскі мешчанін, які ўпамінаецца ў 1604 годзе
* Крыштоф, Юры, Каця і Марыя Людзены — жыхары вёскі Сабалішкаў (Браслаўскі павет), якія ўпамінаюцца ў 1759 годзе

Лютыны гербу Гіпацэнтаўр — літоўскі шляхецкі род з Ковенскага павету.

На 1910 год існавала вёска Людзінічы ў Горацкім павеце Магілёўскай губэрні.

На гістарычнай Мазыршчыне існуе вёска Людзяневічы, на гістарычнай Піншчыне — Людзінавічы, на гістарычнай Троччыне — Люценішкі.

## Крыніцы

Катэгорыя:Мужчынскія імёны
Бінг

**Бінг** () — пошукавая сыстэма, распрацаваная прадпрыемтсвам Майкрасофт. Даступная па адрасу **'. Раней мела наступныя найменьні і адрасы:
* **MSN Search** ''()'' — з моманту зьяўленьня ў [[1998]] годзе і да [[11 верасьня]] [[2006]] году;
* **Windows Live Search** ''()'' — да [[21 сакавіка]] [[2007]] году;
* **Live Search** ''()'' — да [[1 чэрвеня]] [[2009]] году.

У наш час Бінг займае 2-е месца ў сьпісе самых папулярных пошукавых сыстэм, у адрозьненьне ад якіх мае шэраг асобных магчымасьцяў, такіх як прагляд вынікаў пошуку на адной старонцы (замест прагортваньня шматлікіх старонак вынікаў пошуку), а таксама дынамічнае карэктаваньне аб’ёму інфармацыі, якая паказваецца для кожнага выніку пошуку (напрыклад, толькі назва, кароткая ці вялікая зводка).

== Гісторыя ==

Увосень 1998 году зьявілася старонка ***Майкрасофт пошук у сеціве**' (скарочана па ангельску: *MSN Search''), які ўяўляў сабой пошукавую сыстэму Майкрасофт, якая ўтрымлівала пошукавую машыну, індэкс, а таксама вэб-сканар.

Пазьней, 8 сакавіка 2006 году была прадстаўлена бэта-вэрсыя сэрвіса Windows Live Search, а 12 верасьня 2006 году адбыўся яе канчатковы выпуск, які замяніў састарэлую сістэму MSN Search.

Новы пошукавы мэханізм дазваляў карыстальнікам шукаць сярод даных канкрэтнага тыпу, у вэб-інтэрфэйсе выбіраемага пры дапамозе ўкладак: па вэб-старонкам, навінам, выявам, музыцы, на працоўным стале, у каталогах і ў Microsoft Encarta. MSN Search імкнулася зрабіць так, каб у іх пошукавай сыстэмы было больш за 2,5 млрд запытаў па ўсім сьвеце за кожны месяц і «быць больш карыснай, падаючы карыстальнікам палепшаны доступ да інфармацыі і больш дакладныя адказы на пытаньні». У меню настройкі Internet Explorer можна зьмяніць пошукавую сыстэму зададзеную па змоўчаньні.

21 сакавіка 2007 году кампанія Майкрасофт абвясьціла, што пошукавая сыстэма Live Search перастане быць часткай комплексу прадуктаў Windows Live. Live Search была злучаная ў Live Search and Ad Platform узначаленых Satya Nadella, якая зьяўлялася часткай Майкрасофт. У рамках гэтай зьмены, Live Search была аб’яднана з Microsoft adCenter.

Напачатку 2009 году ў кампаніі Майкрасофт пачалося ўнутранае тэставаньне новага пошукавага рухавічка з кодавым імем Кума, які з 1 чэрвеня 2009 году стаў асноваю новае пасьля Live Search пошукавае сыстэмы Бінг.

У 2011 годзе Майкрасофт атрымалася дасягнуць пагадненьня з канадзкай кампаніяй Рызэч-ін-моўшан на падаваньне пошуку на мабільных тэлефонах канадзкага вытворцы.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі

* Bing, галоўная старонка пошукавай сістэмы
* Блог распрацоўшчыкаў Live Search

Катэгорыя:Пошукавыя сыстэмы
Катэгорыя:Зьявіліся ў 2009 годзе
Мужчынская зборная Вугоршчыны па хакеі

**Збо́рная Вугоршчыны па [[Хакей з шайбай|хаке́і]]** — нацыянальная хакейная каманда Вугоршчыны. Зборная брала ўдзел у чэмпіянатах Эўропы, сьвету і Алімпійскіх гульнях. Каманда кіруецца Вугорскай хакейнай фэдэрацыяй. Пакуль аніводны вугорац не гуляў у матчах Нацыянальнай хакейнай лігі, але тройчы хакеісты з гэтай краіны абіраліся на драфце НХЛ. Гэтымі спартоўцамі былі Тамаш Грэшль, абраны «Эдмантанам Ойлерз» у 1999 годзе, Левэнтэ Супэр, абраны «Калгары Флэймз» у 2000 годзе, і Янаш Ваш, абраны «Далас Старз» у 2002 годзе.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйная бачына Вугорскай хакейнай фэдэрацыі

Хакей
Вугоршчына
Катэгорыя:Вугорскі хакей
Домінік Гайнрых

**До́мінік Га́йнрых** (;  31 ліпеня 1990 году) — аўстрыйскі хакеіст, абаронца нацыянальнай зборнай Аўстрыі. Пасьля 9 сэзонаў у складзе «Рэд Була» Гайнрых пакінуў клюбу у якасьці вольнага агента, каб працягнуць кар’еру ў Швэцыі, пагадзіўшыся на двухгадовы кантракт з «Эрэбру» 27 красавіка 2016 году. Аднак ужо ў студзені 2017 году вярнуўся ў Зальцбург да роднае дружыны.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* 
* 

Катэгорыя:Аўстрыйскія хакеісты
Катэгорыя:Хакеісты зборнай Аўстрыі
Катэгорыя:Хакеісты клюбу «Рэд Бул» Зальцбург
Катэгорыя:Хакеісты клюбу «Эрэбру»
Катэгорыя:Хакеісты клюбу «Вена Кэпіталз»
Зэльва (гміна)

**Гміна Зэльва** — гарадзкая гміна, якая была з 1922 да 1939 годзе ў складзе Ваўкавыскі павет, Беластоцкае ваяводзтва, Польшча. Управа гміны была ў месьце Зэльва.

Гміна Зэльва была самай усходняй гмінай Беластоцкага павету.

## Крыніцы

Катэгорыя:Былыя гміны Ваўкавыскага павету (1921—1939)
Катэгорыя:Былыя гміны Беластоцкага ваяводзтва (1919—1939)
Канкан

[значак|[Анры дэ Тулюз-Лятрэк|Тулюз-Лятрэк. Афіша 1895 году]]
**Канка́н** ( «шум, гам») — скоры францускі танец. Доўгі час лічыўся непрыстойным. Зьявіўся ў Парыжы ў 1830-я гадына публічных балях. Уваходзіць у рэпэртуар кабарэ.

Музычны памер 2/4. Рух скоры, рухавы. Характэрныя рухі: выкідваньне рукі, нагі, галавы, скачкі ўніз галавой.
Найбольш вядомая мэлёдыя — канкан кампазытара Афэнбаха з апэрэты «Арфэй у пекле» (1858).
значак|Афэнбах ''Канкан''
міні|Запіс выступу жанчын. 25 ліпеня 2014 году.

## Узьнікненьне
З пачатку канкан ня быў адназначны прыняты ў насельнікаў Парыжу, бо многія яго лічылі вельмі непрыстойным. Многія патрабавалі забароны выкананьня канкану. Адмысловыя грамада людзей была ўпаўнаважаная ўладамі места Парыж для разгляду дазволу выступленьняў у кабарэ з канканам. Яна дазволіла выступаць канкану ў кабарэ.

Першыя спробы выступу з канканам былі ў 1820—1830-ыя гады ў месьце Парыж. Існуе здагадка, што асноваю для канкану стала кадрыля. Вядомы, ў той час, танец. Яго танцавалі ва ўсёй Эўропе. Магчыма, ў канкан запазычылі з танца Галёп, які быў вядомы ў пачатку 1800-ых гадоў. У канцы 1800-ых гадоў пачалі насіць жанчыны панчохі. Яны сталі абавязковымі, бо хавалі ногі жанчын пры выкананьні канкану. Доўгі час канкан танцавала асобна адна жанчына. Толькі ў 1928 годзе П'ер Сандрыні прыдумаў аб'яднаць некалькіх жанчын пры танцах канкану. Такім чынам узьнік «клясычны» канан.

Доўгі час канкан прызнаваўся непрыстойным і раўналі жанчын, якія яго выконваюць да непрыстойных жанчынаў.

## Вонкавыя спасылкі

Катэгорыя:Эратычныя танцы
Катэгорыя:Зьявіліся ў XIX стагодзьдзі
Катэгорыя:Францускія танцы
Катэгорыя:Мулен Руж
Катэгорыя:Мэмы
Люкас Гаўдум

**Люкас Гаўдум** (;  21 траўня 1997 году) — аўстрыйскі хакеіст, цэнтральны нападнік клюбу «Грац 99эрз» і нацыянальнай зборнай Аўстрыі. Некалькі сэзонаў правёў у Швэдзкай хакейнай лізе, дзе пэўны час абараняў колеры «Мальмё Рэдгокс». Пасьля чаго ўладкаваўся ў «Клягенфурт». Чэмпіён Міжнароднай цэнтральнаэўрапейскай хакейнай лігі.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* 
* 

Катэгорыя:Аўстрыйскія хакеісты
Катэгорыя:Хакеісты зборнай Аўстрыі
Катэгорыя:Хакеісты клюбу «Штайнбах Блэк Ўінгс» Лінц
Катэгорыя:Хакеісты клюбу «Мальмё Рэдгокс»
Катэгорыя:Хакеісты клюбу «Клягенфурт»
Катэгорыя:Хакеісты клюбу «Грац 99эрз»
Пронднік

**Про́нднік** (), у ніжнім цячэньні, на тэрыторыі Кракава вядомы пад назвай **Бялуха** () — рака ў Малапольскім ваяводзтве, на Кракаўска-Чанстахоўскім узвышшы, левы прыток Віслы. Іншыя назвы ракі: *Пронтнік*, *Промнік*, у верхнім цячэньні *Салашоўка* або *Сулашоўка*.

Катэгорыя:Рэкі Польшчы
Бібічанка

**Бібіча́нка** () — ручай, прытока Бялухі, даўжынёй 7,94 км і плошчай вадазбору 10,86 км².

Рачулка працякае ў Малапольскім ваяводзтве. Выцякае ў паўночнай частцы вёскі Бібіцы на вышыні каля 300 мэтраў над узроўнем мора, каля мяжы вёскі з Воляй Захарашоўскай. Цячэ празь Бібіцы і Кракаў, упадае ў Бялуху (Пронднік) у раёне Пронднік Бялы.

Даліна ручая мае асымэтрычную будову (левыя схілы стромкія, правыя спадзістыя), бо ляжыць на тэктанічным разломе. Ручай праходзіць па мяжы двух макрарэгіёнаў — Кракаўска-Чанстахоўскага ўзвышша (341,3) і Нідзянскай катлавіны (342,2) — і адпаведна двух мэзарэгіёнаў: Олкускага ўзвышша (341,32) і Прашавіцкага плято (342,23).

Катэгорыя:Рэкі Польшчы
Катэгорыя:Геаграфія Малапольскага ваяводзтва
Гайліман

**Гайліман**, **Галеман** (*Гальман*, *Гельман*, *Кельман*, *Келман*) — мужчынскае імя і вытворнае ад яго прозьвішча.

## Паходжаньне

Гайламан, Галіман, Гальман, Гельман або Кальман (Gailamanns, Galamannus, Galiman, Galmann, Galman, Gelman, Gelmannus, Kalmannus) і Манігель (Mannigel) — імёны германскага паходжаньня. Іменная аснова -гайл- (-гал-, -гел-) (імёны ліцьвінаў Відзігайла, Інгела, Монтгайла; германскія імёны Widigail, Ingeila, Montigel) паходзіць ад гоцкага і бургундзкага gails 'жвавы, свавольны, ганарысты', а аснова -ман- (імёны ліцьвінаў Мангерд, Дзерман, Есьман; германскія імёны Mangerðr, Derman, Esmann) — ад гоцкага manna, германскага man 'чалавек'.

У Прусіі бытавала імя Гайліман: *Gaylemanne* (1379 год), *Geileman* (1540 год).

Варыянты імя ў гістарычных крыніцах: *людеи на име Стерковичовъ и земль пустовских у в [[Анікшты|Оникъштенском]] повете… Буквилъ Кголмоновичъ* (4 красавіка 1525 году); *села Кголмановичовъ* (1554 год); *do starosty Żmuydzkiego Golemona* (3 жніўня 1583 году); *do starosty Żmudzskiego Goilimona* (18 жніўня 1583 году); *do starosty Żmuydzkiego Golemona* (4 кастрычніка 1640 году); *mała kamienica quondam pana Gielmana* (12 ліпеня 1690 году); *Jerzy Kiełman* (1803 год).

## Носьбіты
Кельман (*Kellmann*) — прозьвішча, гістарычна зафіксаванае на тэрыторыі цяперашняй Летувы.

## Глядзіце таксама
* Гайла
* Ман

## Крыніцы

Катэгорыя:Мужчынскія імёны
Школьны цэнтар імя Леа Рэміяра

**Школьны цэнтар імя Леа Рэміяра** (ШЦЛР) — франкамоўная сярэдняя школа, разьмешчаная ў паўднёва-ўсходняй частцы Вініпэга, правінцыя Манітоба, у Канадзе.

У ёй навучаюцца ад 9 да 12 клясаў. Гэтая школа была пабудавана ў гонар пісьменьніка Леа Рэміяра й зьяўляецца часткай Франка-Манітабэйскага школьнага аддзелу.

## Крыніцы

Катэгорыя:Школы
Катэгорыя:Канада
Катэгорыя:Зьявіліся ў 2007 годзе
Карэйскі інстытут дзяржаўнага кіраваньня

**Карэйскі інстытут дзяржаўнага кіраваньня** (KIДК) — навукова-дасьледчы інстытут Паўднёвай Карэі, які фінансуецца ўрадам, створаны ў кастрычніку 1991 году.

Яны дасьледуюць ня толькі бягучыя праблемы дзяржаўнага кіраваньня, але й гістарычныя, як у 2009 годзе, калі дасьледчык прадставіў сэмінарскую працу аб эфэктыўнасьці дзяржаўных выдаткаў падчас праўленьня Сечжона Вялікага ў 15 стагодзьдзі. У сьнежні 2009 году новы кіраўнік інстытуту Бак Юн Гёк вывеў сваю групу працоўных дасьледаваньняў з Карэйскай канфэдэрацыі прафсаюзаў і распусьціў яе. У чэрвені 2010 году яны правялі сэмінар па нарматыўных рэформах адміністрацыі Лі Мён Бака. У сакавіку 2017 г. Інстытут зладзіў прыём у Амэрыканскім таварыстве дзяржаўнага кіраваньня й апісаў свой галоўны дасьледчы аддзел і яго абавязкі (напрыклад, Дэпартамэнт ацэнкі, Цэнтар міжнароднага супрацоўніцтва, Дэпартамэнт дасьледаваньняў грамадзкай бясьпекі й сацыяльнай згуртаванасьці). Карэйскі інстытут дзяржаўнага кіраваньня прапануе сумесныя дасьледаваньні й пасады запрошаных навуковых супрацоўнікаў з пагадненьнямі, пачынаючы ад Злучаных Штатаў і Расеі да Кот-дʼІвуара, Японіі й Узбэкістана, сярод іншых.

## Крыніцы

Катэгорыя:Паўднёвая Карэя
Катэгорыя:Сэул
Катэгорыя:Арганізацыі, заснаваныя ў 1991 годзе
Гудвіл

**Гудвіл** (*Гудзьвіл*), **Гадві́ла** (*Годвіль*) — мужчынскае імя.

## Паходжаньне

Гатэсьвіла, Гудвіл або Гудвілі (Goteswillo, Goedwil, Góðvili) і Вілігод (Willegod) — імёны германскага паходжаньня. Іменная аснова -гуд- (-год-, -гут-) (імёны ліцьвінаў Готарт, Гудман, Саўгут; германскія імёны Gotard, Gudman, Savegot) паходзіць ад гоцкага guþs 'Бог', gôþs 'добры, старанны, пабожны' або *guts 'гот', а аснова -віл- (імёны ліцьвінаў Вільбут, Вільгейда, Мунтвіл; германскія імёны Willebut, Williheid, Muntwil) — ад гоцкага wilja 'воля'.

Адзначалася нямецкае прозьвішча Gudewill.

У Прусіі бытавала прозьвішча Gottwill.

Варыянты імя ў гістарычных крыніцах: *товариша его Войтеха Кгодвиловича* (12 кастрычніка 1598 году); *Woyciechowi Godwilewiczowi… Godwilewicza… Dorota y Zofia Godwilewiczówny… Michałowi y Krysztofowi Godwilewiczom… pan Michał Godwiłowicz… od imci pana Krysztofa Godwiłowicza* (25 сакавіка 1671 году); *Symon Godwiłowicz* (1690 год); *Gudwil ziemianin* (1712 год); *Gudwilowa… Jan Gadwil* (26 жніўня 1765 году); *panów Gudwiłłów* (6 лютага 1773 году); *Jasiukiewicz Antonina z Gudwiłowiczów* (19 красавіка 1907 году).

## Носьбіты
* Гудвіл Янавіч — жыхар Жамойцкага староства, які ўпамінаецца ў 1537—1538 гадох
* Сымон Гадвіловіч — шляхціч Наваградзкага ваяводзтва, які ўпамінаецца ў 1690 годзе

Гудвіловічы — парафіяне Катэдральнага касьцёла ў Менску на 1851—1857 гады.

Гудвілы — літоўскі шляхецкі род.

Гудвіловічы гербу Астоя — літоўскі шляхецкі род.

Гудзьвіловічы (Gudwiłowicz) гербу Равіч — літоўскі шляхецкі род.

Гудвілёвіч (Gudwilowicz) — прозьвішча, зафіксаванае ў XIX стагодзьдзі ў ваколіцах Сувалкаў.

## Крыніцы

Катэгорыя:Мужчынскія імёны
Гадодзін

**«Гадо́дзін»** — сярэднявечная валійская паэма, якая складаецца зь сэрыі элегіяў да людзей Брытанскага каралеўства Гадодзін і яго хаўрусьнікаў, якія, згодна з агульнапрынятай інтэрпрэтацыяй, загінулі ў барацьбе з вугламі Дэйры й Бэрніцыі пры месца пад назовам Катраэт прыкладна ў 600 годзе нашай эры.

Традыцыйна прыпісваецца барду Анэйрыну й захавалася толькі ў адным рукапісе, «Кнізе Анэйрына». Рукапіс датуецца позьнім 13-м стагодзьдзем, але «Гадодзін» датуецца пэрыядам паміж 7-м і пачаткам 11-га стагодзьдзяў. Тэкст часткова напісаны сярэдневалійскай артаграфіяй, часткова старавалійскай. Раньняя дата зьмяшчае яго вусны склад неўзабаве пасьля бітвы, як мяркуецца, у «Старой Поўначы» (вал. Hen Ogledd). Такім чынам, ён узьнік на дыялекце Камбрык агульнабрытанскага. Іншыя лічаць яго творам паэта з Ўэйлза 9, 10 ці 11 стагодзьдзяў. Нават дата 9-га стагодзьдзя зрабіла б яго адным з найстарэйшых захаваных валійскіх вершаваных твораў.

Гадодзін, вядомы ў рымскія часы як Votadini, валодаў тэрыторыямі цяперашняй паўднёва-ўсходняй Шатляндыі й Нортумбэрлэнда, часткай Хен Огледд. У паэме распавядаецца пра тое, як была сабраная сіла з 300 (або 363) выбраных воінаў, некаторыя зь якіх былі з такіх далёкіх мясьцін, як Піктлэнд і Ґвінэд. Пасьля году піраваньня ў Дын-Эйдыне, цяпер Эдынбурґ, яны напалі на Катраэт, які звычайна атаясамліваюць з Катэрыкам, Паўночны Ёркшыр. Пасьля некалькіх дзён барацьбы зь пераважнай сілай амаль усе ваяры гінуць. Паэма падобная па духу да гераічнай паэзіі з акцэнтам на ґероях, якія змагаюцца перш за ўсё за славу, але не зьяўляецца апавяданьнем. У рукапісе ёсьць некалькі строф, якія ня маюць дачыненьня да Гадодзіна й лічацца інтэрпаляцыямі. Адна страфа асабліва прыцягнула ўвагу, таму што ў ёй мімаходзь згадваецца кароль Артур, што, калі б не інтэрпаляцыя, было б самай раньняй вядомай спасылкай на гэтага пэрсанажа.

## Крыніцы

Катэгорыя:Вершы
Катэгорыя:Літаратурныя творы Вялікабрытаніі
Катэгорыя:Валійская культура
WebGUI

**WebGUI** (бел. ЎэбГУІ) — гэта сыстэма кіраваньня зьместам з адкрытым крынічным кодам, напісаная на Perl і выпушчаная пад агульнай грамадзкай ліцэнзіяй.

Дазваляе карыстальнікам, якія не займаюцца тэхнікай, упарадкоўваць кантэнт на старонках і макетах, якія зьмяшчаюць «Актывы» (аплеты), якія дазваляюць наведвальнікам вэб-сайта праглядаць і ўзаемадзейнічаць з рознымі тыпамі зьвестак ад асноўных артыкулаў да поўнамаштабнай сыстэмы кіраваньня зьместам і карыстальніцкіх прыкладаньняў. У ліпені 2014 году Скот Ўолтэрс прапанаваў праект на Kickstarter, каб давесьці новую вэрсію 8 да афіцыйнага выпуску з падтрымкай супольнасьці бясплатнага праґрамнага забесьпячэньня. Згодна са старонкай праекта Kickstarter, вэрсія 8 — гэта «велізарная мадэрнізацыя, якая перапрацавала ядро для выкарыстаньня Moose, Plack, Try::Tiny» разам з агульнай ачысткай кода. Праект дасягнуў сваёй мэты краўдфандынгу 16 ліпеня 2014 году.

Дае вэб-адміністратарам магчымасьць кіраваць зьнешнім выглядам і функцыямі, даступнымі ў карыстальніцкім інтэрфейсе, у вадпаведнасьці з узроўнем навыкаў кожнага карыстальніка. Яго сыстэма карыстальнікаў і груп дазваляе кантраляваць прывілеі на рэдагаваньне зьмесьціва й прагляд, а сыстэмы кіраваньня вэрсіямі й працоўных працэсаў дазваляюць ерархіі зацьвярджэньня зьмесьціва й адсочваньне зьмесьціва падчас яго перамяшчэньня па сайце. Усё ў WebGUI — гэта шаблён, які дазваляе наладжваць, захоўваючы пры гэтым зьмест і стыль сайта асобна. Першапачаткова была пабудавана ў якасьці дадатку стваральнікам Plain Black Corporation для падтрымкі працы па распрацоўцы кліентаў, але большасьць цяперашніх незалежных карыстальнікаў выкарыстоўваюць яе як CMS з модулямі, зь якімі яна пастаўляецца.

## Гісторыя
У 1999 годзе пачаўся праект распрацоўкі пад назовам Web Done Right з мэтай стварэньня структуры вэб-прыкладаньняў. На працягу наступных некалькіх гадоў Web Done Right разьвіваўся й у выніку стаў WebGUI. WebGUI і яго мацярынская кампанія Plain Black Corporation былі прадстаўлены грамадзкасьці ў 2001 годзе.

## Крыніцы

Катэгорыя:Сыстэмы кіраваньня зьместам
Катэгорыя:Вольныя праграмы
Катэгорыя:Зьявіліся ў 2001 годзе
Мэтаматывацыя

**Мэтаматывацыя** — матывацыя людзей, якія самарэалізаваліся й імкнуцца выйсьці за рамкі сваіх асноўных патрэбаў, каб цалкам раскрыць свой патэнцыял.

Тэрмін уведзены Абрагамам Маслоў, які выказаў здагадку, што людзі першапачаткова матываваныя шэрагам асноўных патрэбаў, якія называюцца герархіяй патрэбаў. Маслоў сьцьвярджае: «Самарэалізуючыя людзі задавальняюць усе свае базавыя патрэбы (прыналежнасьці, прыхільнасьці, павагі й самапавагі)». Пасьля таго, як чалавек пасьпяхова арыентуецца ў герархіі патрэбаў, задавальняючы такім чынам усе свае асноўныя патрэбы, Маслоў прапанаваў ім пайсьці «шляхам, які называецца матывацыяй росту».

Маслоў лічыў, што неабходна адрозьніваць матывы тых, хто дзейнічае на ўзроўні самарэалізацыі або ніжэй (тых, хто ўсё яшчэ імкнецца задаволіць свае асноўныя патрэбы, або тых, хто задаволіў свае асноўныя патрэбы, але ўсё яшчэ жыве без мэты), і тых, якія самарэалізаваныя, якія таксама маюць значную мэту, паколькі іх матывацыі значна адрозьніваюцца. Патрэбы дэфіцыту матывуюць людзей задавальняць фізыялягічныя патрэбы, такія як голад, сэкс, каханьне, у той час як патрэбы быцьця падштурхоўваюць чалавека за межы самарэалізацыі й падштурхоўваюць яго да рэалізацыі свайго ўласьцівага канчатковага патэнцыялу.

## Крыніцы

Катэгорыя:Псыхалёгія
Бабровічы (Глускі раён)

Бабро́вічы (лацінка: Babrovičy) — вёска ў Глускім раёне Магілёўскай вобласьці. Уваходзіць у склад Каткаўскага сельсавета.
Бабровічы (Магілёўскі раён)

Бабро́вічы (лацінка: Babrovičy) — вёска ў Магілёўскім раёне Магілёўскай вобласьці. Уваходзіць у склад Княжыцкага сельсавета. Разьмешчана за 14 км на паўночны захад ад Магілёва й чыгуначнай станцыі Магілёў 2. Рэльеф раўнінны. На поўдні цячэ р. Лахвіца (прыток р. Лахва). Транспартныя сувязі па шашы Менск — Магілёў, якая праходзіць побач зь вёскай.сторыя

## Гісторыя

### Вялікае Княства Літоўскае
Згадваецца ў 1642 годзе як фальварак Бабровец (іначай — Папоўка) у складзе маёнтка Сенькава ў Варшанскім павеце Вялікага Княства Літоўскага. У 1667 годзе сяло ў Варшанскім павеце, шляхецкая ўласнасьць. У 1681 годзе вёска Бабровічы на падставе фундушу разам зь вёскамі Лубнішча й Нікіцінічы выдзелена са складу Княжыцкага графства й перададзена надворным харунжым літоўскім Канстанцінам-Уладзіславам Пацам заснаванаму ім Княжыцкаму дамініканскаму кляштару.

### Пад уладай Расейскай імпэрыі
У 1785 годзе ў складзе маёнтка Галоўчына Магілёўскага павета, уласнасьць памешчыка. Паводле перапісу 1897 году ў Княжыцкай воласьці Магілёўскага павета. Побач была аднайменная сядзіба.

### Найноўшы час
25 сакавіка 1918 году згодна з Трэцяй Устаўной граматай вёска абвяшчалася часткай Беларускай Народнай Рэспублікі. 1 студзеня 1919 году згодна з пастановай I зьезда КП(б) Беларусі ўвайшла ў склад Беларускай ССР, аднак 16 студзеня Масква адабрала яе разам зь іншымі этнічна беларускімі тэрыторыямі ў склад РСФСР. У сакавіку 1924 году вёску вярнулі БССР, з 17 ліпеня 1924 году ў Магілёўскім раёне Магілёўскай акругі (да 26 ліпеня 1930), з 20 лютага 1938 году ў Магілёўскай вобласьці. У 1930 годзе арґанізаваны калгас «13-ы зьезд партыі».

У Вялікую Айчынную вайну зь ліпеня 1941 году да 27 чэрвеня 1944 году акупавана нямецка-фашысцкімі захопнікамі. У 1990 годзе ў складзе калгаса «Беларусь» (цэнтар — в. Нікіцінічы). Разьмяшчаліся майстэрні, сьвінагадоўчая фэрма, зернедрабільня.

## Плянаваньне
Пляніровачна складаецца з прамалінейнай вуліцы мерыдыянальнай арыентацыі, забудаванай двухбакова, шчыльна традыцыйнымі драўлянымі дамамі сядзібнага тыпу.
Каменка (Ахрэмаўскі сельсавет)

Ка́менка(лацінка: Kamienka) — вёска ў Браслаўскім раёне Віцебскай вобласьці. Уваходзіць у склад Ахрэмавецкага сельсавета.

## Гісторыя
У 1921—1945 гадах вёска ў складзе гміны Ёды Дзісэнскага павета Віленскага ваяводзтва Польскай Рэспублікі.

## Насельніцтва

* 1921 год — 84 жыхары, 19 двароў.

* 1931 год — 98 жыхароў, 21 двор.
Баброва (Гарадоцкі раён)

Бабро́ва (лацінка: Babrova) — вёска ў Гарадоцкім раёне Віцебскай вобласьці. Уваходзіць у склад Мяжанскага сельсавета.
Баброва (Ушацкі раён)

Бабро́ва (лацінка: Babrova) — вёска ва Ўшацкім раёне Віцебскай вобласьці. Уваходзіць у склад Вяркудзкага сельсавета.

Да 19 лютага 1958 году вёска ўваходзіла ў склад Зарачанскага сельсавета, да 8 красавіка 2004 году — у склад Дубраўскага сельсавета.
Баброва (Княжыцкі сельсавет)

Бабро́ва (лацінка: Babrova) — пасёлак у Магілёўскім раёне Магілёўскай вобласьці. Уваходзіць у склад Княжыцкага сельсавета. Разьмешчаны за 13 км на паўночны захад ад Магілёва й чыгуначнай станцыі Магілёў 2. Рэльеф раўнінны. На паўднёвым усходзе цячэ р. Лахвіца (прыток р. Лахва). Транспартныя сувязі па мясцовай дарозе праз в. Бабровічы й далей па шашы Магілёў—Менск.

## Гісторыя
Заснаваны ў пачатку 1920-х гадоў перасяленцамі з суседніх вёсак. З 20 жніўня 1924 году ў Княжыцкім сельсавеце Магілёўскага раёна Магілёўскай акругі (да 26 ліпеня 1930), з 20 лютага 1938 году ў Магілёўскай вобласьці. У 1930-я г. вяскоўцы ўступілі ў калгас.

У Вялікую Айчынную вайну зь ліпеня 1941 году да 27 чэрвеня 1944 году акупавана нямецка-фашысцкімі захопнікамі. У 1990 годзе ў складзе калгаса «Беларусь» (цэнтар — в. Нікіцінічы).

## Пляніроўка
Пляніровачна складаецца з прамалінейнай вуліцы мерыдыянальнай арыентацыі, забудаванай двухбакова традыцыйнымі драўлянымі дамамі сядзібнага тыпу.

## Насельніцтва

* XX стагодзьдзе:
** 1926 — 8 двароў, 42 жыхары.
** 1990 — 9 гаспадарак, 24 жыхары.

* XXI стагодзьдзе:
** 2007 — 5 гаспадарак, 5 жыхароў.
Міхал Кемпны

**Мі́хал Ке́мпны** (;  8 верасьня 1990 году) — чэскі хакеіст, абаронца швэдзкага клюбу «Брунэс» і нацыянальнай зборнай Чэхіі. Уладальнік Кубка Стэнлі 2018 году.

## Кар’ера

Кемпны пачаў займацца хакеем у сябе на радзіме ў Чэхіі, але прафэсійную кар’еру запачаткаваў у суседняй Славаччыне ў клюбе «Скаліца». Хутка пасьля гэтага абаронца вярнуўся на радзіму, дзе абараняў колеры брноўскай «Камэты» і «Славіі». У красавіку 2015 году склаў дамову з омскім «Авангардам» з КХЛ. Адразу ў наступным сэзоне 2015—2016 гадоў стаў найлепшым абаронцам клюбу, зарабіўшы 21 пункт у 59 гульнях. У траўні 2016 году дэбютаваў на чэмпіянатах сьвету разам з зборнай Чэхіі. Ужо 23 траўня як вольны агент склаў аднагадовы кантракт з клюбам НХЛ «Чыкага Блэкгокс». 12 кастрычніка дэбютаваў у складзе чыкагаўцаў. Па сканчэньні сэзону перападпісаў дамову з клюбам, а 19 лютага 2018 году далучыўся да «Вашынгтон Кэпіталз». У 2018 годзе поруч з клюбам здабыў Кубак Стэнлі. У ліпені 2022 году мусіў далучыцца да клюбу «Сіетл Кракен», але перайшоў да шэрагаў клюбу АХЛ «Каачэла Валі Файрбэрдс». У кастрычніку вярнуўся ў Чэхіі, склаўшы дамову з праскай «Спартай». 20 чэрвеня 2025 году Кемпны на год узгадніў кантракт з клюбам «Брунэс» з Швэдзкай хакейнай лігі.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* 
* 
* 

Катэгорыя:Чэскія хакеісты
Катэгорыя:Хакеісты зборнай Чэхіі
Катэгорыя:Хакеісты клюбу «Скаліца»
Катэгорыя:Хакеісты клюбу «Камэта» Брно
Катэгорыя:Хакеісты клюбу «Славія» Прага
Катэгорыя:Хакеісты клюбу «Авангард» Омск
Катэгорыя:Хакеісты клюбу «Чыкага Блэкгокс»
Катэгорыя:Хакеісты клюбу «Вашынгтон Кэпіталз»
Катэгорыя:Хакеісты клюбу «Гэршы Бэарз»
Катэгорыя:Хакеісты клюбу «Каачэла Валі Файрбэрдс» Таўзэнд-Палмз
Катэгорыя:Хакеісты клюбу «Спарта» Прага
Катэгорыя:Хакеісты клюбу «Брунэс» Еўле
Конар Гэрланд

**Ко́нар Гэ́рланд** (;  11 сакавіка 1996 году) — амэрыканскі хакеіст, правы нападнік клюбу «Каламбус Блю Джэкетс» з Нацыянальнай хакейнай лігі. Гэрланд быў задрафтаваны ў пятым раўндзе, стаўшы абраным клюбам «Арызона Каётыз» пад агульным нумарам 123 у 2015 годзе.

Да таго, каб стаць прафэсіяналам, Гэрланд выступаў за «Манктан Ўайлдкэтс» у юнацкай хакейнай лізе Квэбэку, дзе быў узнагароджаны мэмарыяльным трафэем Мішэля Брыера як самы каштоўны гулец лігі. Пасьля гэтага перайшоў да клюбу з АХЛ «Тусан Роўдранэрз», дзе пасьля трох пасьпяховых сэзонаў быў выкліканы да шэрагаў «Арызоны Каётыз». Дэбютаваў у розыгрышу НХЛ 8 сьнежня 2018 году, зьявіўшыся ў матчы супраць «Сан-Хасэ Шаркс». Улетку 2021 году ў рамках абмену перайшоў да складу «Ванкувэр Кэнакс», падпісаўшы пяцігадовы кантракт на 24,57 млн даляраў. 6 сакавіка 2026 году хакеіст быў абменены ў «Каламбус Блю Джэкетс» на выбар у трэцім раўндзе драфту 2026 году і ў другім раўндзе драфту 2028 году.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* 
* 
* 

Катэгорыя:Хакеісты ЗША
Катэгорыя:Хакеісты зборнай ЗША
Катэгорыя:Хакеісты клюбу «Тусан Роўдранэрз»
Катэгорыя:Хакеісты клюбу «Арызона Каётыз»
Катэгорыя:Хакеісты клюбу «Ванкувэр Кэнакс»
Катэгорыя:Хакеісты клюбу Каламбус Блю Джэкетс»
Вілят

**Вілят**, **Віляд** (*Вілад*) — мужчынскае імя і вытворнае ад яго прозьвішча.

## Паходжаньне

Вілят або Віляд (Wiliatus, Williad) і Атавіл (Attavill) — імёны германскага паходжаньня. Іменная аснова -віл- (імёны ліцьвінаў Вільбут, Вільгейда, Мунтвіл; германскія імёны Willebut, Williheid, Muntwil) паходзіць ад гоцкага wilja 'воля', аснова -ют- (-ят-) (імёны ліцьвінаў Ютэль, Даўят, Карыят; германскія імёны Jutilo, Dowyatt, Cariatto) — ад гоцкага iuþa, старагерманскага joþ 'дзіцё, народзінец, нашчадак', а аснова -гад- (-ад-, -ат-) (імёны ліцьвінаў Ядвіга, Гатман, Бернат; германскія імёны Hadwig, Hadoman, Bernat) — ад гоцкага *haþus, германскага hathu 'бой'.

Адпаведнасьць імя Вілёт германскаму імю Williad сьцьвердзіў францускі лінгвіст-германіст Раймонд Шмітляйн, які на падставе шматгадовых дасьледаваньняў прыйшоў да высноваў пра германскае паходжаньне літоўскіх уласных імёнаў.

Імя Вільят (Вільяд) бытавала ў Ноўгарадзе: *Вильядъ Федковъ… Вильятъ Игачевъ* (1500 год).

Варыянты імя ў гістарычных крыніцах: *Listy Czamrowiczow Wiliatha, Bogdana, Piothra у Szemiszka* (12 ліпеня 1469 году з вопісу 2-й паловы XVI ст.); *hominibus… Petrus cum tribus aliis Vilyathovyczy* (15 жніўня 1489 году); *Вилят Андреевич* (1528 год); *Вилятъ Юръевич* (1537—1538 гады); *Stanisława Wiliathowicza woznego* (18 чэрвеня 1569 году).

## Носьбіты
* Вілят Чабровіч — наваградзкі баярын, які ўпамінаецца ў вопісе архіву Вялікага Княства Літоўскага XVI ст.
* Вілят Андрэевіч — літоўскі баярын, які ўпамінаецца ў попісе войска ВКЛ 1528 году
* Вілят Юр’евіч — жыхар Жамойцкага староства, які ўпамінаецца ў 1537—1538 гадох
* Рыгор Юшкавіч Вілят — расенскі зямянін, які ўпамінаецца ў 1583 годзе
* Андрэй Шчаснавіч зь Вілята Высагірд Шацкі — дзяржаўны дзяяч Вялікага Княства Літоўскага, падстолі браслаўскі ў 1691—1692 гадох

Віладзевічы (Wiłodziewicz) гербу Вянява — літоўскі шляхецкі род зь Вількамірскага павету.

У актах Вялікага Княства Літоўскага ўпаміналася сяло Вілядаўшчызна (*Вилядовщизна*) каля Шчучыну.

## Глядзіце таксама
* Віла
* Ят
* Гата

## Крыніцы

Катэгорыя:Мужчынскія імёны
Вінтыла

**Вінтыла**, **Вінціла** (*Віндул*, *Віндзюль*), **Вентыла** (*Венцель*) — мужчынскае імя і вытворнае ад яго прозьвішча.

## Паходжаньне

Вінціла, Віндзіла або Вендзіла (Vincila, Wintila, Windilo, Wendilo, Wentilo) — імя германскага паходжаньня. Іменная аснова -вінд- (-вінт-) (імёны ліцьвінаў Вінтаўт, Віндэр, Эвінт; германскія імёны Wintold, Winder, Evind) паходзіць ад германскага Winiþa, Winida 'назва племені вэнэдаў, перанесеная пазьней на славянаў'.

У Прусіі бытавала імя Віндыл: *Windil* (1340 год). У 1642 годзе ў Каралявецкім унівэрсытэце навучаліся *Johannes Wendelius, Neuhusensis Prussus, Paulus Wendelius, Neuhusensis Prussus*.

Варыянты імя ў гістарычных крыніцах: *Wintil* (Паведамленьні аб літоўскіх дарогах); *Wyntel* (7 жніўня 1409 году); *в [[Дзісна|Диснах]] земли пустовскии… Венцелевщину* (27 красавіка 1516 году); *Bałtromiej Wintył… Dawid Wojciechowicz Wintył na miejscu rodzica swego Wojciecha Maciejewicza Wintyły… Maciej Wintył* (1667 год); *Jan Wintyło* (1690 год); *Andrzey Winduł* (2 сакавіка 1758 году); *Stephanus Windziulewicz* (23 кастрычніка 1774 году).

## Носьбіты
* Урбан Пятровіч Вінтыловіч (Вінтыл) — расенскі зямянін, які ўпамінаецца ў 1585—1595 гадох
* Ян Вінтыла — паводзенскі шляхціч, які ўпамінаецца ў рэестры Жамойцкага княства 1690 году
* Тэафіла Вентылава (*Вентылова*) — мяшчанка з ваколіцаў Варняў, якая мела ў валоданьні зямлю на 1882 год

Віндзюлі (Windziul) — прыгонныя зь вёскі Карвелішкаў, якія ўпамінаюцца ў XIX стагодзьдзі.

Вінцелі (Wincel) і Віндзюлевічы (Windziulewicz) — літоўскія шляхецкія роды з Троцкага павету.

Вінтылы — літоўскі шляхецкі род.

На гістарычнай Меншчыне існуе вёска Вендзелева.

## Заўвагі

## Крыніцы

Катэгорыя:Мужчынскія імёны