open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Станькі (Віцебская вобласьць)

**Ста́нькі** — вёска ў Беларусі, на правым беразе ракі Абалянкі. Уваходзіць у склад Машканскага сельсавету Сеньненскага раёну Віцебскай вобласьці.

## Насельніцтва
* 1999 год — 42 чалавекі
* 2010 год — 30 чалавек

## Крыніцы

Катэгорыя:Машканскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Сеньненскага раёну
Опава (футбольны клюб)

«**Опава**» () — чэскі футбольны клюб з гораду Опавы. Заснаваны ў 1907 годзе.

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт

Катэгорыя:Опава
Гнязьдзілава

Назву **Гнязьдзілава** маюць:

## Населеныя пункты
### [[Беларусь]]
* Віцебская вобласьць:
** Гнязьдзілава — вёска ў Бешанковіцкім раёне
** Гнязьдзілава — вёска ў Докшыцкім раёне

## Падвойныя назвы
* Паўднёвае Гнязьдзілава
* Паўночнае Гнязьдзілава

## Глядзіце таксама
* Гнязьдзін
* Гнязьдзішча
Сьпіс вытворцаў парнаграфіі

Сьпіс вытворцаў парнаграфіі.

## Глядзіце таксама
* Сьпіс фільмаробаў
* Сьпіс кінапорнаробаў
* Сьпіс начальнікаў порнаробаў
* Сьпіс порначасопісаў
* Майндгік

## Вонкавыя спасылкі
* Сьпіс прадаўцоў Дзіва для дарослых у сеціве
* Сьпіс вытворцаў Зборнік для дарослых у сеціве
* Сьпіс вытворцаў Зборнік дзіва для дарослых
Посттраўматычная рапсодыя

**Посттраўматы́чная рапсо́дыя** () — украінская эпічная драма, зьнятая рэжысэрам Паўлам Кагутам, экранізацыя аднайменнай п’есы Дзьмітрыя Карчынскага. Стужка распавядае пра байца дабраахвотніцкага батальёна Сашу, які выжыў пасьля абстрэлу пад Ілавайскам, прабіраецца да сваіх — і сустракае дарогай самых нечаканых спадарожнікаў і ворагаў, сярод якіх Нэстар Махно, Эрых фон Манштайн й іншыя. Прэм’ера была заплянаваная на канец студзеня 2018 году. З чэрвеня 2018 даступны для прагляду ў сетцы інтэрнэт.

## Цікавосткі
* Аўтар сцэнару Дзьмітры Карчынскі, акторы Аляксей Серадзюк і Марат Сайфулін ўдзельнічалі ў штурме Ілавайска ў жніўні 2014 году.
* Сярод актораў, якія здымаліся ў фільме, шмат байцоў добраахвотніцкіх батальёнаў і Ўзброеных сілаў. У прыватнасьці, Арцём Бязьверхі — удзельнік абароны Данецкага аэрапорту, баец 81-ай дэсантна-штурмавой брыгады. Марат Сайфулін, Андрэй Ватолкін, Аляксей Серадзюк, Максім Міхайлаў, Аляксандар Цішчанка, Юры Гаравец — у 2014—2015 былі байцамі добраахвотніцкіх батальёнаў «Сьвятая Марыя», «Азоў», «Шахтарск». Віталь Чорны — удзельнік добраахвотніцкага руху.
* Ролю Эрыха фон Манштайна выканаў Анатоль Пашынін — вядомы расейскі і ўкраінскі актор. Пашынін выконваў адну з галоўных роляў у расейскай прапагандысцкай стужцы «Гразавыя вароты», якая выхваляла карную апэрацыю расейскіх фэдэральных войскаў супраць Чачэніі. Пасьля пачатку расейска-ўкраінскай вайны Пашынін ваюе добраахвотнікам на баку Ўкраіны (баец 8-га АБ Украінскай Добраахвотніцкай Арміі «Арата»).
* Адзіны актор, які атрымаў ганарар за здымкі ў фільме — Анатоль Пашынін. Актор атрымаў ганарар у выглядзе зброі для свайго батальёну — 120-міліметровага мінамёту.

## Глядзіце таксама
* Кібаргі (фільм)

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* «Посттравматична рапсодія» (поўная вэрсія)

Катэгорыя:Фільмы ў 3D
Катэгорыя:Фільмы 2018 году
Катэгорыя:Драматычныя фільмы
Катэгорыя:Украінскія гістарычныя фільмы
Горыца Вэліка-Горыца

«**Горыца**» () — харвацкі футбольны клюб з гораду Вэліка-Горыцы. Заснаваны ў 2009 годзе.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт

Катэгорыя:Вэліка-Горыца
Дудчына (Ушацкі раён)

**Дудчы́на** — вёска ва Ўшацкім раёне Віцебскай вобласьці Беларусі. Уваходзіць у склад Жарскага сельсавету.

## Насельніцтва
* 2010 год — 3 чалавекі
* 1999 год — 16 чалавек

## Крыніцы

Катэгорыя:Жарскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Ўшацкага раёну
Холм (неадназначнасьць)

Назву **Холм** маюць:

* Холм — горад у Люблінскім ваяводзтве Польшчы
* Холм — вёска ў Бешанковіцкім раёне Віцебскай вобласьці Беларусі
Гоцак

**Го́цак** — вёска ў Салігорскім раёне Менскай вобласьці Беларусі. Уваходзіць у склад, зьяўляецца цэнтрам і адзіным населеным пунктам Гоцкага сельсавету.

## Насельніцтва
* 2010 год — 1649 чалавек
* 1999 год — 2069 чалавек

## Крыніцы

Катэгорыя:Гоцкі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Салігорскага раёну
Музыкальная газета

**«Музыкальная газета»** — беларускае штотыднёвае выданьне, прысьвечанае музыцы й шоў-бізнэсу.

## Гісторыя
Заснавана ў Менску ў 1996 годзе выдаўцом Анатолем Віктаравічам Кірюшкіным (ВД «Нестар»). Газэта выходзіла першапачаткова адзін раз у тыдзень, затым адзін раз у два тыдні, на расейскай мове, распаўсюджвалася на тэрыторыі Рэспублікі Беларусь, а таксама праз прыватных распаўсюднікаў на рынках Украіны й Расеі.  Наклад у розныя гады  вар’яваўся ад 7 000 асобнікаў да 19 500, пасьля наклад рэзка ўпаў і працягваў зьніжацца ў наступныя гады, у той час як апошні нумар выйшаў у сьнежні 2007 году накладам у 2 514 асобнікаў.

Да 2003 году газэта выходзіла ў каляровым фармаце й распавядала як пра заходнюю, так і пра беларускую й расейскую музычную сцэны. З 2003 году газэта стала пісаць выключна на тэмы беларускай музыцы (асьвятленьне заходняй музыкі перавандравала ў новы часопіс «НОТ-7»), зьмяніла дызайн і перайшла на 8 старонак (замест 16) у чорна-белым выкананьні.

Практычна з самага пачатку галоўным рэдактарам выданьня зьяўляўся Алег ''«О'''’'''К»'' Клімаў, вядомы беларускі музычны журналіст. За час свайго існаваньня газэта стала знакавым выданьнем для беларускіх знатакоў музыкі й мела посьпех у Маскве ды Санкт-Пецярбургу, галоўным чынам за кошт велізарнай колькасьці апублікаваных матэрыялаў і высокай (у першыя гады) якасьці публікацыяў.

Напярэдадні 2008 году ў сілу фінансавых прычын газэта спыніла сваё існаваньне.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Официальный сайт 

Катэгорыя:Газэты
Катэгорыя:Беларускія газэты
Катэгорыя:Газэты на расейскай мове
Фінал Лігі Эўропы УЭФА 2011 году

**Фінальны матч [[Ліга Эўропы УЭФА 2010—2011 гадоў|Лігі Эўропы УЭФА 2011 году]]** праходзіў у Дубліне на стадыёне «Авіва», дзе сустракаліся партугальскія клюбы «Порту» і «Брага». Гэта быў 40-ы фінал у гісторыі Кубка УЭФА і 2-і як фінал Лігі Эўропы УЭФА. Футбольны матч прайшоў 18 траўня 2011 году.

## Матч

## Вонкавыя спасылкі
* Фінал Лігі Эўропы УЭФА 2011 году // UEFA.com
* Афіцыйны сайт

Катэгорыя:Ліга Эўропы УЭФА
Катэгорыя:2011 год у футболе
Чырвоны сьнег

**Чырво́ны сьнег**, таксама **ружовы**, **кавуновы** ці **крывавы** — прыродная зьява, бачная высока ў горах і ў прыпалярных абласьцёх Зямлі. Незвычайная брусьнелая ці ружовая афарбоўка сьнегу абумоўленая масавым размнажэньнем аднаго зь відаў водарасьці хламідаманады (*[[Chlamydomonas nivalis]]*). У адрозьненьне ад большасьці цеплалюбных водарасьцяў, гэтая хламідаманада крыяфільная (аддае перавагу нізкім тэмпэратурам) і ў халоднай вадзе інтэнсіўна размнажаецца.

У дадатак да зялёнага пігмэнта хлярафілу вузы гэтай водарасьці зьмяшчаюць другасны чырвоны каратыноід астаксантын. У спрыяльных умовах з-за вялікай колькасьці водарасьцяў сьнег афарбоўваецца ў іхні колер.

## Літаратура
* 
* 

Катэгорыя:Сьнег
Катэгорыя:Хламідаманадавыя
Марцінава

Назву **Марцінава** маюць:

## Населеныя пункты
### [[Беларусь]]
* Віцебская вобласьць:
** Марцінава — вёска ў Бешанковіцкім раёне
** Марцінава — вёска ў Дрысенскім раёне

## Глядзіце таксама
* Марцінавічы
* Марцінаўка
* Марцінаўцы
* Марцінелевічы
* Марцінішкі
* Марцінкавічы
* Марцінова
* Марціняты
Пах

**Пах**, **запах** — асаблівае адчуваньне прысутнасьці некаторых лятучых рэчываў у паветры, што ажыцьцяўляюцца хімічнымі рэцэптарамі нюху (гл. хемарэцэпцыя), што знаходзяцца ў насавой паражніны чалавека або жывёл.

Насякомыя таксама адчуваюць пах, але мэханізм хемарэцэпцыі у іх крыху іншы.
Чэмпіянат Эўропы па футболе 1988 году

**[[Чэмпіянат Эўропы па футболе]] 1988 году** — 8-ы чэмпіянат сярод нацыянальных зборных Эўропы, арганізаваны УЭФА. Праходзіў у Нямеччыне з 10 па 25 чэрвеня. У фінальнай частцы спаборніцтваў бралі ўдзел 8 камандаў. Чэмпіянат Эўропы ўпершыню праходзіў у Нямеччыне. У фінале зборная Нідэрляндаў перамагла зборную СССР і ўпершыню ў сваёй гісторыі выйграла чэмпіянат Эўропы.

## Стадыёны

## Групавы этап
### Група A

### Група B

## Плэй-оф

## Вонкавыя спасылкі
* Інфармацыя на сайце УЭФА

1988
Пролетэр Новы Сад

«**Пролетэр**» () — сэрбскі футбольны клюб з гораду Новага Саду. Заснаваны ў 1951 годзе.

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт

Катэгорыя:Спорт у Новым Садзе‎
MSQRD

**MSQRD**, цалкам **Masquerade** () — відэа і фота-сэлфі праграма, распрацаваная беларускай кампаніяй Masquerade Technologies.

## Апісаньне
Карыстальнік можа прывязаць фатаграфію і пасьля зьмяніць яе выгляд і падзяліцца зь сябрамі на Facebook або Instagram. Карыстальнік таксама можа выбраць маску-фільтар ці эфэкт, які ляжыць у бібліятэцы. Праграма выкарыстоўвае 3D-тэхналёгіі візуалізацыі для масак.

Карыстальнікі могуць рабіць уласныя маскі ў Masquerade Editor. Прылада спрашчае працэс праектаваньня і выкарыстаньня такіх фільтраў. Любы графічны дызайнэр можа лёгка выкарыстоўваць гэтую прыладу для рэдагаваньня фільтру ў рэальным часе. Захаваныя фільтры можна зьмясьціць у публічны каталёг.

## Гісторыя
У сакавіку 2016 году Джымі Кімэла паказаў дастасунак MSQRD у сваім тэлешоў.

4 сакавіка 2016 году дастасунак зьявіўся ў Google Play і стаў даступны ўсім карыстальнікам Android-гаджэтаў.

9 сакавіка 2016 сацыяльная сетка Facebook купіла MSQRD, заснавальнікі стартапу — Яўген Няўгень, Сяргей Ганчар і Яўген Зацяпякін едуць у Лёндан працаваць у мясцовым офісе Facebook.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасыокі
* 
* Ціўцер MSQRD
* 
; Дастасункі
* ITunes
* Google Play

Катэгорыя:Facebook
Катэгорыя:Праграмнае забесьпячэньне для Android
Катэгорыя:Праграмнае забесьпячэньне для iOS
Катэгорыя:Мабільныя праграмы
Прыберажжа

**Пры́беражжа** — вёска ў Быхаўскім раёне Магілёўскай вобласьці Беларусі. Уваходзіць у склад Грудзінаўскага сельсавету.

## Гісторыя
У 1913 г. дзейнічала царкоўна-прыходзкая школа.

## Насельніцтва
* 2010 год — 68 чалавек
* 1999 год — 132 чалавекі

## Крыніцы

Катэгорыя:Грудзінаўскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Быхаўскага раёну
Насенныя

**Насе́нныя расьлі́ны** (Spermatophyta) — група расьлін, які вырабляюць насеньне. Да насенных расьлін належаць голанасенныя (Gymnospermae) і кветкавыя расьліны (Magnoliopsida).

Катэгорыя:Расьліны
Катэгорыя:Надтыпы
Катэгорыя:Дэвонскае жыцьцё
Хрыпялёва

**Хрыпялёва** — вёска ў Магілёўскім раёне Магілёўскай вобласьці Беларусі. Уваходзіць у склад Вендараскага сельсавету.

## Гісторыя
Згадваецца ў 1647 годзе як вёска Храпялёва ў складзе маёнтку Княжыцы ў Аршанскім павеце Вялікага Княства Літоўскага, у 1654 годзе — пры перадачы лідзкім харунжым Янам Курчом з жонкай Барбарай (з Друцкіх-Сакалінскіх) (што атрымала Княжыцы ў спадчыну ад першага мужа, князя Юрыя Галоўчынскага) у заставу магілёўскаму бурмістру Раману Рабровічу з жонкай Арынай Аўхімаўнай.

## Насельніцтва
* 2010 год — 44 чалавекі
* 1999 год — 92 чалавекі

## Крыніцы

Катэгорыя:Вендараскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Магілёўскага раёну
Зялёная кніга (фільм)

«**Зялёная кні́га**» () — амэрыканская камэдыйная біяграфічная драма рэжысэра Пітэра Фарэлі. Распавядае сапраўдную гісторыю падарожжа па поўдні ЗША джазавага піяніста і звычайнага кіроўцы, паміж якімі з часам завязваецца сяброўства. Галоўныя ролі выканалі Віга Мортэнсэн, Магэршала Алі і Лінда Кардэліні. Фільм атрымаў «Залаты Глёбус» у намінацыі «найлепшы м’юзыкал ці камэдыя».

Прэм’ера адбылася на Міжнародным кінафэстывалі ў Таронта 11 верасьня 2018 году, дзе фільм атрымаў галоўную ўзнагароду «Народны выбар». У ЗША фільм выйшаў 16 лістапада 2018 году. У Беларусі фільм пачалі паказваць з 24 студзеня 2019 году.

У сьнежні 2018 году фільм «Зялёная кніга» ўвайшоў у сьпіс 10 найлепшых фільмаў 2018 году па вэрсіі Амэрыканскага інстытуту кінамастацтва (AFI). У студзені 2019 году фільм атрымаў галоўную ўзнагароду Гільдыі прадусараў Амэрыкі *Producers Guild Awards*. 22 студзеня 2019 году фільм быў намінаваны на «Оскар». 25 лютага 2019 году фільм атрымаў кінапрэмію «Оскар» як найлепшы фільм 2018 году, а таксама яшчэ аднаго «Оскара» за найлепшы арыгінальны сцэнар.

## Зьмест
У 1962 годзе выбівалу італьянска-амэрыканскага паходжаньня Тоні «Балбатуна» Валэлонгу наймаюць у якасьці кіроўцы на час туру афраамэрыканца і джазавага піяніста Дона Шырлі. Цалкам розныя, яны разам падарожнічаюць па правінцыйным поўдні ЗША. Падчас паездкі яны карыстаюцца так званай «Зялёнай кнігай», якая зьмяшчае інфармацыю аб бясьпечных месцах для чорных. Гэта падарожжа адкрые героям вочы на сьвет і зьменіць жыцьцё абодвух.

## Акторы
* Віга Мортэнсэн — *Тоні «Балбатун» Валэлонга*
* Магэршала Алі — *Дон Шырлі*
* Лінда Кардэліні — *Далорэс Валэлонга*
* Дон Старк — *Жуль Падэл*
* Сэбастыян Маніскалка — *Джоні Вэнэрэ*
* Пі Джэй Бірн — *прадусар запісу*
* Браян Стэпанэк — *Грэм Кіндэл*
* Ікбал Тэба — *Аміт*
* Том Вірту — *Морган Андэрсан*

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт
* 
* 

Катэгорыя:Фільмы 2018 году
Катэгорыя:Фільмы ЗША
Катэгорыя:Фільмы ЗША 2018 году
Катэгорыя:Фільмы Пітэра Фарэлі
Катэгорыя:Фільмы-драмы ЗША
Катэгорыя:Біяграфічныя фільмы ЗША
Катэгорыя:Фільмы, заснаваныя на рэальных падзеях
Катэгорыя:Кінакамэдыі ЗША
Катэгорыя:Дарожныя фільмы
Катэгорыя:Фільмы на ангельскай мове
Катэгорыя:Ляўрэаты прэміі «Оскар» за найлепшы фільм
Чэмпіянат сьвету па футболе 1978 году

**Чэмпіянат сьвету па футболе 1978 году** — 11-ы чэмпіянат сьвету па футболе ФІФА, які праходзіў у Аргентыны з 1 па 25 чэрвеня. Гэта быў першы выпадак, калі чэмпіянат праходзіў у Аргентыне.

У фінальным турніры прымалі ўдзел 16 нацыянальных зборных, 14 зь якіх прайшлі стадыю кваліфікацыйных спаборніцтваў, зборная Аргентыны аўтаматычна кваліфікавалася як каманда-гаспадар, а зборная Нямеччыны як пераможца папярэднага чэмпіянату.

Чэмпіянат праходзіў у 5 гарадах на 6 стадыёнах. Фінал адбыўся 25 чэрвеня на стадыёне «Манумэнталь». Зборная Аргентыны перамагла зборную Нідэрляндаў зь лікам 3:1 у дадатковы час і першы раз у сваёй гісторыі выйграла чэмпіянат сьвету.

## Стадыёны

## Першы раўнд
### Група 1

### Група 2

### Група 3

### Група 4

## Першы раўнд
### Група A

### Група B

## Матч за трэцяе месца

## Фінал

Катэгорыя:Чэмпіянаты сьвету па футболе
Германоўшчына

Назву **Германоўшчына** маюць:

## Населеныя пункты
### [[Беларусь]]
* Віцебская вобласьць:
** Германоўшчына — вёска ў Браслаўскім раёне
** Германоўшчына — вёска ў Глыбоцкім раёне

## Падвойныя назвы
* Новая Германоўшчына

## Глядзіце таксама
* Герман
* Германава
* Германавічы
* Германаўшчына
* Германішкі
* Германцы
Голанасенныя

**Голанасенныя** (*Gymnospermae*) — група расьлін, насеньне якіх не заключаны ў завязь, але выстаўлены ў адной з многіх структур, самая вядомая зь якіх — шышка. У асноўным голанасенныя — гэта дрэвы і хмызьнякі, рэдка, лазы (некаторыя *Gnetopsida*). Пылок голанасенных расьлін пераносіцца паветранымі плынямі.

## Распаўсюджаньне
Жывыя голанасенныя распаўсюджаныя па ўсім сьвеце (за выключэньнем Антарктыды), з большасьцю — ва ўмераных і субарктычных раёнах.

## Галерэя

Cycas circinalis.jpg|*Cycas circinalis*, Cycadopsida
Welwitschia.jpg|*Welwitschia mirabilis*, Gnetopsida
Ginkgo biloba in Lucenec2.jpg|*[[Ginkgo biloba]]*, Ginkgopsida
Pinus sylvestris Glenmuick.jpg|*[[Pinus sylvestris]]*, Pinopsida


## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
Сўінг (музыка)

**Сўінг** — кірунак джазавай музыкі, найболей шырока прадстаўлены ў выканальніцкай практыцы вялікіх аркестраў. Сўінг зьяўляецца адной з формаў папулярнай музыкі, якая зьявілася ў Злучаных Штатах Амэрыкі, якая была на ўзьлёце сваёй папулярнасьці ў 1930-х і 1940-х гадах. Назва «сўінг» паходзіць ад так званага «пачуцьця сўінгу», дзе акцэнт робіцца на слабой долі або на слабым пульсу ў музыцы. Сўінг звычайна ўяўляў сабой круг салістаў, якія імправізавалі над мелёдыяй і над аранжыроўкай. Танцавальны стыль сўінгу характарызуецца таксама наяўнасьцю вялікай колькасьці біг-бэндаў і бэнд-лідэраў, такіх як Бэні Гудман, які быў найбольш папулярны ў амэрыканскай папулярнай музыцы з 1935 па 1946 гады, у пэрыяд, вядомы як «эпоха сўінгу». Дзеяслоў «сўінгаваць» таксама выкарыстоўваецца ў якасьці пахвалы гульні, якая мае моцны груў, г.зн. добра гучыць. Сярод прыкметных музыкаў эпохі сўінгу лічацца такія музыкі, як Луі Армстронг, Дзюк Элінгтан, Каўнт Бэйсі, Бэні Гудмэн, Арці Шоў, Глен Мілер, Вудзі Херман, і Кеб Кэлоўэй.

## Літаратура
* Саймон Д. Большие оркестры эпохи свинга. — СПб.: Скифия, 2008. — 680 с — ISBN 978-5-903463-08-4

Катэгорыя:Музычныя жанры
Катэгорыя:Джаз
Сўінг

Назву **сўінг** маюць:

* Сўінг — музычны кірунак джазу
* Сўінг — сэксуальная практыка
Хуан Гуайдо

**Хуан Хэрарда Гуайдо Маркес** (; , Ля-Гуайра) — вэнэсуэльскі дзяржаўны дзяяч, палітык, сьпікер парлямэнту краіны. Абвясьціў сябе 23 студзеня 2019 году выканаўцам абавязкаў прэзыдэнта Вэнэсуэлы.

11 студзеня 2019 году Нацыянальная асамблея прызнала Хуана Гуайдо часовым прэзыдэнтам Вэнэсуэлы і абвесьціла былога прэзыдэнта Нікаляса Мадуру ўзурпатарам. Гэту пастанову прызналі ўрады Аргентыны, Бразыліі, Гватэмалы, Канады, Парагваю, Пэру, Пуэрта-Рыка, ЗША, Чылі, Эквадору, а таксама генэральны сакратар Арганізацыі амэрыканскіх дзяржаваў Люіс Альмагра, але не сама арганізацыя. 23 студзеня 2019 году Гуайдо «прынёс прысягу» на шматтысячным мітынгу ў раёне Чакао ў Каракасе.

## Жыцьцяпіс
Паходзіць зь сям’і зь сярэдняй клясы, сын лётчыка і настаўніцы. Старэйшы з шасьці дзяцей. Навучаўся на інжынэра ва ўнівэрсытэце ў Каракасе, затым атрымаў адукацыю ў галіне дзяржаўнага кіраваньня ва ўнівэрсытэце Джорджа Вашынгтона ў сталіцы ЗША і прыватным вэнэсуэльскім Інстытуце пэрспэктыўных дасьледаваньняў дзяржаўнага кіраваньня.

Удзельнічаў у студэнцкіх пратэстах. У 2009 годзе ён стаў сузаснавальнікам апазыцыйнай левацэнтрысцкай партыі «Народная воля» (Voluntad Popular) поплеч зь вядомым у Вэнэсуэле апазыцыянэрам Леанарда Лёпэсам (якога цяпер называюць мэнтарам Гуайдо).

У 2015 годзе Гуайдо быў абраны ў Нацыянальную асамблею ад свайго штату.

Патрабаваў пакараньня ўраду Мадуры за парушэньне правоў чалавека, але прапаноўваў амністыю вайскоўцам, якія падтрымліваюць улады. У час пратэстаў 2017 году быў паранены ў шыю паліцэйскай гумовай куляй — застаўся шнар.

5 студзеня 2018 году Гуайдо выбралі старшынём Нацыянальнай асамблеі Вэнэсуэлы — парлямэнту дзяржавы, апазыцыйнага да прэзыдэнта Нікаляса Мадуры. 13 студзеня 2019 году быў затрыманы супрацоўнікамі вэнэсуэльскай спэцслужбы SEBIN, але хутка адпушчаны.

Пасьля таго, як Мадура 10 студзеня правёў чарговую ўласную інаўгурацыю, Гуайдо абвясьціў яго ўзурпатарам (на прэзыдэнцкіх выбарах у траўні 2018 году Мадура па афіцыйных зьвестках атрымаў 68% галасоў выбаршчыкаў пры яўцы толькі 46%. Апазыцыя тыя выбары байкатавала). 11 студзеня 2019 году Нацыянальная асамблея абвясьціла Хуана Гуайдо часовым прэзыдэнтам Вэнэсуэлы.

23 студзеня на масавым мітынгу пратэсту супраць дыктатуры Мадуры й эканамічнага каляпсу Гуайдо прынёс прысягу прэзыдэнта.

### Асабістае жыцьцё
Жанаты, выхоўвае дачку.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Гуайдо супраць Мадура: хто за кім стаіць?, Радыё Свабода, 24 студзеня 2019

Катэгорыя:Выпускнікі Ўнівэрсытэту Джорджа Вашынгтона
Катэгорыя:Вэнэсуэльскія палітыкі
Катэгорыя:Сьпікеры Нацыянальнай асамблеі Вэнэсуэлы
Масьцішча (Мёрскі раён)

**Масьці́шча** — вёска ў Мёрскім раёне Віцебскай вобласьці Беларусі. Уваходзіць у склад Туркоўскага сельсавету.

## Гісторыя
У міжваенны час вёска знаходзілася ў складзе гміны Лужкі, Дзісенскага павету Віленскага ваяводзтва Польскай Рэспублікі.

## Насельніцтва
* 2010 год — 64 чалавекі
* 1999 год — 22 чалавекі
*1931 год — 65 чалавек
*1921 год — 68 чалавек

## Крыніцы

## Літаратура
* 

Катэгорыя:Туркоўскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Мёрскага раёну
Вот так

«**Вот так**» () — назва песьні й аднайменнага відэакліпу на YouTube, аўтарам якіх ёсьць расейскі відэаблоґер ды рэп-выканаўца Алішэр Морґенштэрн.

## Перадгісторыя

26 жніўня 2018 року на YouTube-канале Морґенштэрна быў апублікаваны відэаролік, даўжынёю ў 10 хвілінаў 44 сэкунды, у якім ён узгадваў падзеі траўня 2017 року, калі яго адлічылі з унівэрсытэту празь ягоныя відэаролікі. У відэа Алішэр параўноўвае маштабы свайго заробку ды маштабы заробку свайго колішнега рэктара. У відэаролік была ўбудаваная рэкламная інтэґрацыя, якая, паводле Алішэра, каштавала паўмільёны рублёў. Далей, па сюжэце відэароліку, пасьля выкананьня рэклямных абавязкаў, Алішэру далі канвэрт з грашыма, пасьля чаго ён вымавіў фразу «Рабіць грошы — вось так!» і ўпаў сьпіною ў басэйн. Пасьля гэтага йдзе чорная ўстаўка бяз хоць якіх далейшых дзеяў, якая доўжыцца з 2:48 да 10:44.

Пазьней Морґенштэрн выклаў відэаролік у свой профіль Instagram, у якім паказальна спаліў сто тысяч рублёў.

## Гісторыя ды посьпех
Кампазыцыя была выпушчаная 2 верасьня 2018 року. У музычным кліпе артыст патлумачыў свае эпатажныя дзеі. Відэакліп на песьню менш чым за суткі быў прагледжаны больш за два мільёны разоў. Па стане на 4 верасьня 2018 року ўвайшоў у ТОП-8 найпапулярнейшых музычных кампазыцыяў У Кантакце.

## Крыніцы

Катэгорыя:Расейскамоўныя песьні
Катэгорыя:Гіп-гоп-песьні
Стрэлы Робіна Гуда

**«Стрэ́лы Ро́біна Гу́да»** () — савецкі фільм рэжысэра Сяргея Тарасава, сфільмаваны ў 1975 году. Фільм заснаваны на ангельскіх сярэднявечных балядах пра Робіна Гуда.

## Сюжэт
Вольныя стралкі Шэрвудзкага лесу пад даводзтвам Робіна Гуда дапамагаюць маладому рыцару Алану-а-Дэйлу сплаціць доўг і павянчацца зь нявестай лэдзі Ганнай.

## У ролях
* Барыс Хмяльніцкі — *[[Робін Гуд]]* (агучыў Аляксандар Бяляўскі)
* Рэгіна Разума — *Марыя*
* Вія Артманэ — *Кэт*
* Мірдза Мартынсанэ — *лэдзі Ганна*
* Эдуард Павулс — *айцец Тук*
* Харый Швэйц — *[[Маленькі Джон]]*
* Альгімантас Масюліс — *сэр [[Гай Гізбарн]]*
* Юры Каморны — *блазан Клем*
* Юрыс Стрэнга — *біскуп Герфардзкі*
* Інтс Буранс — *сэр Ральф, шэрыф Натынгемскі*
* Яніс Плесумс — *Алан-а-Дэйл*
* Мартыньш Вэрдыньш — *сэр Эдманд*
* Мікалай Дупак — *млынар*
* Рамуалдс Анцанс — *Вілі*
* Анатоль Хадзюшын — эпізод
* Мікалай Вашчылін — эпізод
* Рыгор Дунаеў — эпізод

## Вытворчасьць
Здымкі мноства сцэнаў адбываліся ў Хоцінскай крэпасьці (УССР).

Меркавалася, што ролю блазна будзе выконваць Уладзімер Высоцкі, аднак той ня змог здымацца з пэўных акалічнасьцяў.

Адмыслова для фільму Ўладзімер Высоцкі напісаў шэсьць балядаў:
* Баляда пра час
* Баляда пра вольных стралкоў
* Баляда пра нянавісьць
* Баляда пра кароткае шчасьце
* Баляда пра любоў
* Баляда пра барацьбу

У рэжысэрскай вэрсіі ў фільм увайшлі ўсе песьні Ўладзімера Высоцкага. 9 сьнежня 1975 году рэдкалегія Дзяржкіно СССР зьвярнулася да дырэктара Рыскай кінастудыі Генрыха Ляпешкі з закідамі пра неадпаведнасьць балядаў Высоцкага тэме фільму. Для пракату фільму было створанае новае музычнае суправаджэньне на музыку Райманда Паулса.

У 1982 годзе чатыры баляды Высоцкага былі выкарыстаныя ў фільме таго ж рэжысэра «Баляда пра шляхетнага рыцара Айвэнга». «Баляда пра двух лебядзёў» і «Баляда пра нянавісьць» не былі ўключаныя празь неадпаведнасьці сюжэту.

У 1997 году да 60-годзьдзя Ўладзімера Высоцкага на расейскай тэлевізіі быў паказаны першапачатковы рэжысэрскі варыянт фільму зь песьнямі Ўладзімера Высоцкага.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* 

Катэгорыя:Фільмы 1975 году
Катэгорыя:Фільмы пра Робіна Гуда
Катэгорыя:Фільмы Сяргея Тарасава
Катэгорыя:Савецкія прыгодніцкія фільмы
Катэгорыя:Савецкія музычныя фільмы
Катэгорыя:Савецкія гістарычныя фільмы
Катэгорыя:Фільмы Рыскай кінастудыі
Катэгорыя:Фільмы на расейскай мове
Катэгорыя:Фільмы паводле твораў Ўолтэра Скота
Катэгорыя:Уладзімер Высоцкі
До того как стал известен

***До того как стал известен*** () — музычны альбом расейскага відэаблоґера й рэп-выканаўцы з Уфы Алішэра Морґенштэрна, выдадзены 12 кастрычніка 2018 року.

## Сьпіс кампазыцыяў

## Крыніцы
Валосавічы (Рагачоўскі раён)

**Вало́савічы** — вёска ў Рагачоўскім раёне Гомельскай вобласьці Беларусі. Уваходзіць у склад Журавіцкага сельсавету.

## Насельніцтва
* 1999 год — 30 чалавек

## Крыніцы

Катэгорыя:Журавіцкі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Рагачоўскага раёну
Канавалы

Назву **Канавалы** маюць:

## Населеныя пункты
### [[Беларусь]]
* Канавалы — хутар у Браслаўскім раёне Віцебскай вобласьці
* Канавалы — вёска ў Валожынскім раёне Менскай вобласьці

## Глядзіце таксама
* Канавалава
* Канавалаўшчына
Гарбаты

**Гарбаты́** — вёска ва Ўзьдзенскім раёне Менскай вобласьці Беларусі. Уваходзіць у склад Дзешчанскага сельсавету

## Насельніцтва
* 2010 год — 12 чалавек
* 1999 год — 20 чалавек

## Крыніцы

Катэгорыя:Дзешчанскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Узьдзенскага раёну
FREEДОМ

**FREEДОМ** (**UATV**)&nbsp;— украінскі тэлеканал для замежнага вяшчаньня, заснаваны 1 кастрычніка 2015 року. Трансьляцыя вядзецца пяцьцю мовамі: украінскай, расейскай, ангельскай, арабскай і крымскататарскай. Мэта каналу — забесьпячэньня доступу замежнай аўдыторыі да аб’ектыўнай, актуальнай і поўнай інфармацыі пра падзеі ва Ўкраіне і фармаваньне ды падтрыманьне пазытыўнага іміджу Ўкраіны ў сьвеце.

Замяніў сабой спадарожнікавы тэлеканал «УТР».

## Перадумовы стварэньня
Лейтматывам стварэньня новага каналу першапачаткова была патрэба ў процістаяньні расейскай прапагандзе на тле вайны на Данбасе.

Праект закону «Пра сыстэму іншамаўленьня Ўкраіны» быў прадстаўлены ўрадам парлямэнту 13 ліпеня 2015 року. Плянавалася, што новы канал атрымае назву «Ukraine Tomorrow», аднак пасьля рэгістрацыі гандлёвай маркі з такой самай назвай украінскім алігархам Дзьмітром Фірташам законапраект быў зьменены.

## Мінуўшчына
Першы выхад «Мультымэдыйнай плятформы іншамаўленьня Ўкраіны» ў этэр адбыўся 1 кастрычніка 2015 року а 12:00. 8 сьнежня таго ж року законапраект «Пра сыстэму іншамаўленьня Ўкраіны» быў ухвалены дэпутатамі 282 галасамі за (з 450-ці).

Сьпярша плянаваўся запуск адразу некалькіх моўных вэрсіяў UATV, аднак зь фінансавых прычынаў на момант запуску ў кастрычніку было вырашана зьдзяйсьняць трансьляцыі пачаргова ўкраінскай і расейскай мовамі. Зь лютага 2017 канал пачаў трансьляцыі крымскататарскаю, арабскаю ды ангельскаю мовами.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Канал на YouTube
* Канал UA|TV на бачыне Укрінфарму

Катэгорыя:Украінскія тэлеканалы
Катэгорыя:Украінскія дзяржаўныя кампаніі
Катэгорыя:Зьявіліся ў 2015 годзе
Сяльцо (Гарадоцкі раён)

**Сяльцо́** — вёска ў Гарадоцкім раёне Віцебскай вобласьці Беларусі. Уваходзіць у склад Першамайскага сельсавету.

## Насельніцтва
* 1999 год — 35 чалавек
* 2010 год — 22 чалавекі

## Крыніцы

Катэгорыя:Першамайскі сельсавет (Гарадоцкі раён)
Катэгорыя:Населеныя пункты Гарадоцкага раёну
Шаркішкі

Назву **Шаркішкі** маюць:

## Населеныя пункты
### [[Беларусь]]
* Віцебская вобласьць:
** Шаркішкі — хутар у Відзаўскім сельсавеце Браслаўскага раёну
** Шаркішкі — хутар у Опсаўскім сельсавеце Браслаўскага раёну

## Глядзіце таксама
* Шаркаўшчына
* Шаркелі
* Шаркі
* Шаркоўка
* Шаркоўшчына
* Шаркуці
Мішэль Легран

**Мішэль Легран** (; 24 лютага 1932, Парыж — 26 студзеня 2019, Парыж) — францускі кампазытар, піяніст, аранжыроўшчык, дырыгент, сьпявак.

## Жыцьцяпіс
Скончыў Парыскую кансэрваторыю ў 1950 годзе (кляс Надзі Буланжэ). Працаваў акампаніятарам эстрадных сьпевакоў. Пачынаючы з альбому «I Love Paris» у 1954 годзе, Мішэль Легран запісаў больш чым сотню альбомаў з джазавай, папулярнай і клясычнай музыкай ды напісаў музыку да звыш 200 фільмаў.

Неаднаразова наведваў Беларусь, у тым ліку як старшыня журы міжнароднага фэстывалю «Славянскі Базар у Віцебску».

## Творчасьць
Напісаў шэраг балетаў для трупы «Балет Парыжа», у тым ліку «Праклятыя красуні» (1955), «Валянціна» (1956). Пранікнёны лірызм уласьцівы яго музыцы да фільмаў «Шэрбурскія парасоны» (1963), «Дзяўчаты з Рашфору» (1967). Яго музыка вылучае таксама кінафільмы «НЕзвычайная Амэрыка», «Жанчына ёсьць жанчына», «Сем сьмяротных грахоў», «Ева», «Лета 42-га».

## Прэміі і ўзнагароды
За найлепшую музыку да фільмаў ён тройчы атрымліваў прэмію «Оскар». У яго калекцыі ўзнагарод былі пяць прэміяў «Грэмі» і адзін «Залаты глёбус».

## Крыніцы

## Літаратура
* 

## Вонкавыя спасылкі

* Ветракі нашай памяці — svaboda.org

Катэгорыя:Францускія кампазытары
Катэгорыя:Францускія мужчыны-музыкі
Катэгорыя:Францускія дырыгенты
Катэгорыя:Ляўрэаты прэміі «Залаты Глёбус»
Катэгорыя:Ляўрэаты прэміі «Оскар» за найлепшую музыку да фільму
Катэгорыя:Ляўрэаты прэміі BAFTA
Катэгорыя:Ляўрэаты прэміі «Грэмі»
Бастыённы замак (Вялікая Міцькаўшчына)

**Бастыённы замак у вёсцы [[Вялікая Міцькаўшчына]]** — археалягічны помнік (XIV—XVIII ст.). Бастыённы замак мае правільную чатырохвугольную форму й прадстаўляе сабой сыстэму з трох бастыёнаў, курцін і равоў. Знаходзіцца на паўднёва-заходняй ускраіне вёскі Вялікая Міцькаўшчына Аршанскага раёну Віцебскай вобласьці, ва ўрочышчы «Замак», на левым беразе ракі Негаўкі, за 3 км ад Дняпра. Бастыённы замак зьяўляецца помнікам бастыённай фартыфікацыі.

## Гісторыя
Адлюстраваны на пляне генэральнага межаваньня Аршанскага павету канца XVIII ст. У навуковай літаратуры вядомы з 1873 г.

Абсьледавалі ў 1966 г. К. П. Шут, у 1971 г. Л. Д. Побаль, у 1981 г. М. І. Лашанкоў, у 2002 г. Р. Ліхашапка. Выяўлена: кераміка, пячная кафля, цэгла, якія датуюцца XVI—XVII стагодзьдзямі.

На паўднёва-ўсходнім бастыёне ў жніўні 2014 году праводзіліся раскопкі І. У. Сьпірыным. Культурны слой на глыбіні 3,5 мэтру ўтрымліваў фрагмэнты гаршкоў, датаваных XII стагодзьдзем. Бастыённы замак узьведзены часткова на месцы паселішча XII стагодзьдзя.

## Плян
Пляцоўка памерам 107 на 100 мэтраў умацавана землянымі курцінамі вышынёй да 5 м і шырынёй 15—20 м. У паўночна-ўсходнім, паўднёва-ўсходнім і паўднева-заходнім вуглах земляныя, амаль квадратныя ў пляне, тры бастыёны, на якіх раней былі драўляныя вежы. Яны ўзвышаюцца над курцінамі на 1,5—2 м. Зьнешняя іх частка заканчваецца квадратнымі ў пляне пляцоўкамі (12×12 м, 13×13 м, 15×15 м). З трох бакоў: паўночнага, усходняга і паўднёвага — фартэцыя была абкружана ровам глыбінёй 2—3 м, шырыня каля бастыёнаў — да 12 м, з бакоў — да 25 м. З заходняга боку фартэцыя была ўмацавана дадатковым валам вышынёй да 4 м, даўжынёй да 50 м. Другі вал вышынёй 4 м, даўжынёй да 40 м праходзіў па беразе ракі, у бок якой ёсць выступ 10×10 м. Паміж валамі — пляцоўка, якая мае нахіл у заходнім кірунку. У паўночна-заходняй частцы знаходзіўся ўезд.


V. M. Castle. South-East Bastion.jpg|Паўднёва–ўсходні бастыён.
V. M. Castle. East Curtain wall.jpg|Усходняя курціна.
V. M. Castle. East Curtain wall and moat.jpg|Усходняя курціна й роў.
V. M. Castle. North-East Bastion.jpg|Паўночна-ўсходні бастыён.


## Крыніцы

## Літаратура
*  С. 496.
* 
* 
* 
* 

## Вонкавыя спасылкі
* 

Катэгорыя:Славутасьці Аршанскага раёну
Катэгорыя:Бастыённыя замкі Беларусі
Катэгорыя:Замкі Вялікага Княства Літоўскага
Фэлікс Чысэкедзі

**Фэлікс Антуан Чысэкэды Чыломба** (, , Леапольдвіль, Рэспубліка Конга) — палітычны дзеяч Дэмакратычнай Рэспублікі Конга. Старшыня «Зьвязу за дэмакратыю і сацыяльны прагрэс» — найстарэйшай і найбуйнейшай апазыцыйнай партыі ў краіне. Прэзыдэнт Дэмакратычнай Рэспублікі Конга з 24 студзеня 2019 году.

## Жыцьцяпіс
### Маладыя гады
Нарадзіўся ў Кіншасе. Калі яго бацька Эт’ен Чысэкэдзі стварыў апазыцыйную шматгадоваму кіраўніку краіны Мабуту партыю «Саюз за дэмакратыю і сацыяльны прагрэс» у пачатку 1980-х гадоў, Фэлікс далучыўся да бацькі-дысыдэнта.

У 1985 г. Мабуту дазволіў ягонай маці і братам зьехаць зь іх малой радзімы, вёску ў рэгіёне Касаі. Фэлікс зьехаў жыць у Брусэль, дзе працаваў на выпадковых падзаробках, атрымліваў асалоду ад начнога жыцьця і стаў актывістам ЗДСП.

### Палітычная дзейнасьць
Напрыканцы 2008 году быў прызначаны Нацыянальным сакратаром ЗДСП па зьнешніх сувязях.

У лістападзе 2011 году атрымаў месца ў Нацыянальнай асамблеі, якое прадстаўляе горад Мбужы-Маі. Тым ня менш, не заняў яго, заявіўшы, што «не можа быць і гаворкі пра тое, каб сядзець ва ўстановах, якія зьяўляюцца вынікам фальсыфікаваных выбараў». Яго мандат неўзабаве быў прызнаны несапраўдным за «абсэнтэізм».

У траўні 2013 году адмовіўся ад пасады дакладчыка ў Незалежнай нацыянальнай выбарчай камісіі (ННВК), сказаўшы: «Я не хачу ставіць сваю палітычную кар’еру ў дужкі» (артыкул 17 ННВК выключае сяброўства тых, хто зьяўляецца чальцом палітычнай арганізацыі).

У кастрычніку 2016 году стаў намесьнікам генэральнага сакратара ЗДСП.

31 сакавіка 2018 году быў абраны кіраўніком ЗДСП пасьля сьмерці свайго бацькі, заснавальніка партыі Эт’ена Чысэкэды 1 лютага 2017 году. У той жа дзень быў абраны кандыдатам у прэзыдэнты ад ЗДСП на ўсеагульных выбарах, прызначаных на сьнежань 2018 году. На гэтых выбарах атрымаў перамогу, набраўшы 38,57% галасоў.

Канстытуцыйны суд ДРК зацьвердзіў вынікі прэзыдэнцкіх выбараў і 24 студзеня 2019 году Чысэкэды афіцыйна заняў пасаду прэзыдэнта.

## Крыніцы

Катэгорыя:Прэзыдэнты Дэмакратычнай Рэспублікі Конга
Катэгорыя:Дзейныя кіраўнікі дзяржаваў
Хвойныя

**Хвойныя** — кляса голанасенных расьлін. Хвойныя звычайна маюць ігольчатае або чешуепадобнае лісьце і яны амаль усе вечназялёныя.

## Галерэя

IMG 6492 monkey puzzle.JPG|*[[Araucaria araucana]]*
Cipresso.JPG|Cupressus sempervirens
Scots Pines Monadh Mor.jpg|*[[Pinus sylvestris]]*
Podocarpus elongatus - foliage.JPG|*[[Podocarpus elongatus]]*
Sciadopitys verticillata in Forest park of Aichi Prefecture.JPG|*[[Sciadopitys verticillata]]*
Taxus baccata MHNT.jpg|*[[Taxus baccata]]*


## Крыніцы
Sciadopitys verticillata

***Sciadopitys verticillata*** — адзіны від хвойных расьлін сямейства Sciadopityaceae. Від пашыраны ў Японіі, ў зьмешаных голанасенна-пакрытанасенных лясах, на вышынях ад 200 м да 1700 м

## Апісаньне
Вечназялёнае дрэва 20–30(35) м вышынёй, а дыямэтр да 1 м. Кара тоўстая чырвона-карычневая. Пылковыя шышкі 6–12 мм. Насенныя шышкі яйкападобныя, зялёныя, паспявання цёмна-карычневага колеру ў 18–20 месяцаў ад апыленьня. Насеньне памяранцава-карычневага колеру, 8–12 мм даўжынёй.

## Крыніцы

Катэгорыя:Флёра Японіі
Катэгорыя:Чырвоны сьпіс МСАП відаў, блізкіх да пагрозьлівага
Катэгорыя:Хвойныя
Радыё Марыя

**Ра́дыё «Мары́я»** () — міжнародная каталіцкая радыёстанцыя, заснаваная ў Эрбе (правінцыя Кома, Мілянская архідыяцэзія, Італія) у 1983 року.

У 1987 годзе стала агульнакраёвай радыёстанцыяй Італіі. У 1998 року створаная «Міжнародная сям’я „Радыё Маріі“», якая  мела падразьдзяленьні ў 77 краінах сьвету.

## Мінуўшчына

Радыёстанцыя паўстала як аматарская ўнутры парафіі Эрбы, але ў 1987 року аформілася як «Радыё Марыя Італія». Менш чым за пяць гадоў яна стала нацыянальнай італьянскай каталіцкай радыёсеткай, хоць і не зьвязаная непасрэдна з Каталіцкай царквою; фінансуецца выключна ахвяраваньнямі слухачоў.

У 1994 заснавальнік радыё М. Гальб’яці сышоў і заснаваў новае «Радыё Матэр» у той самай Эрбе.

У 1990-я радыё выйшла на міжнародны ўзровень, таму ў 1998 была закладзеная міжнародная «Сусьветная сям’я „Радыё Маріі“». Заснавальнікам і першым прэзыдэнтам стаў Эмануэле Фэрарыё. З тае пары «Радыё Марыя» распаўсюдзілася ў Азіі, Амэрыцы, Афрыцы ды Эўропе.

## Радыёстанцыі паводле краінаў

### Эўропа

### Азія

### Акіянія

### Афрыка

### Амэрыка

## Праграмы
Праграма пераважна складаецца з традыцыйнага хрысьціянскага праслаўленьня з даданьнем традыцыйнай і сучаснай хрысьціянскай музыкі. Зь перадачаў — абмеркаваньні і адукацыйныя праграмы, прысьвечаныя навучаньню катэхізісу, малітвы на ружанцы,  і набажэнствы.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Люстэркавая бачына ў Беларусі
* Архіў радыё «Марыя» ў Беларусі
* Сусьветная сям’я Радыё Марыі

Катэгорыя:Радыёстанцыі на беларускай мове
Катэгорыя:Інтэрнэт-СМІ
Катэгорыя:Каталіцкія радыёстанцыі
Катэгорыя:Зьявіліся ў 1983 годзе
Катэгорыя:Міжнародныя радыёстанцыі
Катэгорыя:Шматмоўныя радыёстанцыі
Катэгорыя:Кароткахвалевыя радыёстанцыі
Малькаўшчына

Назву **Малькаўшчына** маюць:

## Населеныя пункты
### [[Беларусь]]
* Віцебская вобласьць:
** Малькаўшчына — хутар у Браслаўскім раёне
** Малькаўшчына — вёска ў Шумілінскім раёне

## Глядзіце таксама
* Малькава
* Малькавічы
* Малькаўка
* Малькевічы
* Малькі
Іван Пратасеня

**Іван Міхайлавіч Пратасе́ня** (, в. Знамя (да 1946 году в. Старцавічы) Слуцкага раёну Менскай вобласьці - 26 лютага 2022) — беларускі мастак-акварэліст.

Таксама працуе ў кніжнай графіцы, у тым ліку афармляе часопісы. Значная частка станковых твораў прысьвечаная выдатным асобам беларускай гісторыі — пісьменьнікам, беларускім помнікам архітэктуры, гістарычнай тэматыцы.

## Жыцьцяпіс
У 1957 годзе скончыў Менскую мастацкую вучэльню (Менскі дзяржаўны мастацкі каледж імя Аляксея Глебава). З 1964 году ўдзельнічаў у мастацкіх выставах. У 1965 стаў выпускніком Маскоўскага паліграфічнага інстытуту. Працоўную дзейнасьць пачаў у 1958 годзе ў Дзяржаўным камітэце па тэлебачаньні і радыё. Таксама працаваў у выдавецтве «Ураджай», ад 1972 да 1984 году — мастацкім рэдактарам выдавецтва «Беларуская Савецкая Энцыкляпэдыя» (Беларуская энцыкляпэдыя імя Петруся Броўкі). Ад 1973 году сябар Беларускага саюза мастакоў. Ад 1985 да 2000 году працаваў у часопісе «Работніца і сялянка» (Алеся).

Сярод твораў пэйзажы «Лагойшчына» (1969), «Навальніца над Нараччу» (1972), «Стары Браслаў» (1976), «Восень у Вязынцы» (1980), «Вечны кліч. Адвечнае» (1982), «Вячэрні звон» (1998). Стварыў шэраг тэматычных карцін, сярод якіх «Мэлёдыя роднага краю» (1969), «Случчына мая, мае бацькі» (1971), «Маці. Прысьвячаецца Н. Ф. Купрыянавай і яе сынам» (1975), «Вясельле ў Падгор’і» (1978), «Набат 1863 г. К.Каліноўскі і Марыся» (1989), «Трывожныя сны ветэрана» (1995); трыпціх «Баляда» (памяці Адама Міцкевіча; 1998); партрэтаў Пятруся Броўкі і «Думы Цёткі (Алаіза Пашкевіч)» (1976), «Кірыла Тураўскі» (1979), «Разьвітаньне ў Ляўках Я.Коласа і Я.Купалы» (1982), «Кветкі Радзімы. Францыск Скарына» (1988), «Асьветніца Эўфрасіньня Полацкая» (1990), «Партрэт бацькі» (1999), «Белы конь майго дзяцінства».

Яго творы ўключаныя ў аль­бом «Слуц­кая па­літра» (2010).

У сьнежня 2010 г. Пратасеня перадаў у дар Дзяржаўнаму музэю гісторыі беларускай літаратуры шэраг сваіх графічных твораў.

## Крыніцы

## Літаратура
* Пратасеня Іван Міхайлавіч //  С. 24.
* Піскун В. Паціна даўняга часу // «Культура», № 51 (971). 2010, 18—24 сьнежня
* Слуцкая палитра / Сост. Серик Н. Г. — РИУ «Литература и Искусство». 2010. — 64 с.
* Ціткоўскі І. Юбілей мастака // «Інфа-Кур’ер». 2006, 2 лют.

Катэгорыя:Беларускія мастакі і мастачкі
Катэгорыя:Памерлі ад каранавіруснай інфэкцыі COVID-19
Факультэт сацыякультурных камунікацыяў БДУ

﻿
**Факультэ́т сацыякульту́рных камуніка́цыяў БДУ** (ФСК) — падразьдзяленьне Беларускага дзяржаўнага ўнівэрсытэту, заснаванае ў сакавіку 2004 году ў якасьці гуманітарнага факультэту.

Месьціцца ў Маскоўскім раёне Менску па вул. Курчатава, д. 5. На 2018-2019 навучальны год навучаньне па 5 спэцыяльнасьцях праходзіла 2117 студэнтаў, зь іх 549 (26 %) завочна. Навучаньне ажыцьцяўлялася на расейскай мове. У студэнцкім інтэрнаце пражывала 83 студэнты.

## Катэдры
На 2018-2019 навучальны год факультэт сацыякультурных камунікацыяў БДУ меў 9 катэдраў: 1) інфармацыйных тэхналёгіяў, 2) камунікатыўнага дызайну, 3) культуралёгіі, 4) нямецкай мовы, 5) кампутарнай лінгвістыкі і лінгвадыдактыкі, 6) экалёгіі чалавека, 7) тэорыі і практыкі перакладу, 8) мастацтваў і асяродзьдзевага дызайну, 9) дызайну моды.

## Навучаньне
На 2018-2019 год Факультэт сацыякультурных камунікацыяў БДУ рыхтаваў адмыслоўцаў па 5 спэцыяльнасьцях: 1) дызайн, 2) мастацтвазнаўства, 3) культуралёгія, 4) дастасоўная інфарматыка, 5) пераклад.

## Мінуўшчына
11 сакавіка 2004 году Беларускі дзяржаўны ўнівэрсытэт заснаваў гуманітарны факультэт на аснове філіі ў Маскве. У 2004—2005 навучальным годзе рыхтавалі адмыслоўцаў у дызайне і міжнародных дачыненьнях. 1 кастрычніка 2004 году на гуманітарным факультэце БДУ стварылі катэдру агульнанавуковых дысцыплінаў. У 2005 годзе правялі першы набор студэнтаў для навучаньня на перакладнікаў. У ліпені 2005 году ў склад гуманітарнага факультэту БДУ перавялі катэдру біялёгіі разьвіцьця і мэдычнай біялёгіі, якую 19 кастрычніка 2005 году перайменавалі ў катэдру псыхафізыялёгіі. 10 кастрычніка 2005 году стварылі катэдру інфармацыйных тэхналёгіяў.

У 2008 годзе катэдру псыхафізыялёгіі перайменавалі ў катэдру экалёгіі чалавека. У 2009 годзе гуманітарнаму факультэту БДУ перадалі катэдру сучасных замежных моваў, якую перайменавалі ў катэдру тэорыі і практыкі перакладу. 9 сакавіка 2015 году гуманітарны факультэт БДУ перайменавалі ў Факультэт сацыякультурных камунікацыяў БДУ (ФСК).

### Дэканы
* Уладзімер Сьпірын (2004—2005)
* Уладзімер Гурскі (2005—2017)
* Іван Янушэвіч (2017—2018)
* Сяргей Важнік (зь лютага 2018 году)

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* 

Катэгорыя:Факультэты БДУ
Катэгорыя:Маскоўскі раён (Менск)
Катэгорыя:Гуманітарная адукацыя
Катэгорыя:Зьявіліся ў 2004 годзе
Парлямэнцкія выбары ў Польшчы 2019 году

**Выбары ў Сойм і Сэнат Польшчы** прайшлі 13 кастрычніка 2019 году. Выбіралі ўсіх паслоў Сойму (460 паслоў) й Сэнату (100 сэнатараў). У выбарах галасавалі толькі грамадзяне Польшчы, якія дасягнулі ўзросту 18 гадоў. Галасаваньне тайнае, прамое. Выбірацца ў Сойм і Сэнат могуць толькі грамадзяне Польшчы.

## Дзень выбараў
Дзень выбараў прызначаны на 13 кастрычніка 2019 году. Галава краіны прызначае дзень выбараў. У асноўным законе Польшчы напісана, што выбары павінныя быць прызначаныя на выхадны дзень (нядзеля, або дзяржаўнае сьвята) у час 30 дзён да канца 4-ох гадовага адрэзку часу ад астатніх выбараў у Сойм і Сэнат. Выбары могуць прайсьці раней у выпадку роспуску Сойму, або Сойм ня можа выбраць урад Польшчы ў час прадугледжаны асноўным законам Польшчы.
Астатнія выбары ў Сойм і Сэнат былі 12 лістапада 2015 году. Магчымыя дні для выбараў могуць быць у 2019:
* 13 кастрычніка
* 20 кастрычніка
* 27 кастрычніка
* 1 лістапада (каталіцкае сьвята Дзень усіх сьвятых)
* 3 лістапада
* 10 лістапада
* 11 лістапада (дзяржаўнае сьвята Дзень незалежнасьці Польшчы).

Дзень выбараў прызначаны на 13 кастрычніка 2019 году. 

## Удзельнікі выбараў
У выбарах удзельнічаюць усе грамады, што маюць сваіх паслоў:
* Права й справядлівасьць
* Грамадзянская плятформа
* Кукіз'15
* ПСЛ
* Сучасная.

Катэгорыя:Выбары ў Польшчы
Кіпарысавыя

**Кіпары́савыя** (Cupressaceae) — сямейства хвойных расьлін. Да кіпарысавых належаць 27 родаў і 142 віды расьлін. Яны распаўсюджаныя па ўсім сьвеце (за выключэньнем Антарктыды).

## Апісаньне
Дрэвы або хмызьнякі, як правіла, смалістыя і араматычныя. Сэквоя *[[Sequoia sempervirens]]* зьяўляецца самым высокім з усіх дрэваў. *[[Fitzroya cupressoides]]* і *Sequoiadendron giganteum*, як вядома, могуць жыць больш за 3000 гадоў.

## Крыніцы

Катэгорыя:Хвойныя
Бабковы ліст

**Ліст бабко́ў**, **ля́ўравае лі́сьце** — сушанае лісьце , ужыванае ў кулінарыі як спэцыя. Паходзіць зь міжземнаморскага рэгіёну.

## Прымяненьне
Добра высушанае бабковае лісьце мае сьветла-зялёны колер і вельмі пахкі водар.

У першыя стравы ліст бабкоў дадаюць за 5 хвілінаў да сканчэньня гатаваньня, у другія — за 10 хвілінаў. Па сканчэньні прыгатаваньня ліст бабкоў выдаляюць са стравы, каб яна не прагоркла. Парашок лісьця бабкоў дадаюць у гатовыя соўсы, тэмпэратура якіх ня мусіць перавышаць 40 °C. Дадаюць ліст бабкоў таксама ў марынады.

Акрамя харчовага прымяненьня, валодае таксама заспакойвальнымі, мачагоннымі і процігіпэртанічнымі ўласьцівасьцямі.

## Вонкавыя спасылкі

Катэгорыя:Спэцыі
Катэгорыя:Лісьце
Барэйкі (Магілёўская вобласьць)

**Барэ́йкі** — вёска ў Беларусі, на рацэ Зубры. Уваходзяць у склад Баронькаўскага сельсавету Касьцюковіцкага раёну Магілёўскай вобласьці.

## Назва

Барака, пазьней Барыка (Barocho, Baricke) — імя германскага паходжаньня. Адпаведнасьць літоўскіх імёнаў на -ейка (-іка) германскім імёнам з суфіксам -к- (Вілейка — Wilico, Мінейка — Minnico, Радзейка — Radecke < Radacho і г. д.) сьцьвердзіў францускі лінгвіст-германіст Раймонд Шмітляйн, які на падставе шматгадовых дасьледаваньняў прыйшоў да высноваў пра германскае паходжаньне літоўскіх уласных імёнаў.

## Насельніцтва
* 1910 год — 493 чалавекі
* 1999 год — 67 чалавек
* 2010 год — 23 чалавекі

## Крыніцы

Катэгорыя:Баронькаўскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Касьцюковіцкага раёну
Самбар (страва)

**Самба́р**, **самбха́р** ці **самбаа́р** — гароднінная патраўка ці рагу на аснове сачавіцы, страва паўднёваіндыйскай і шры-ланкійскай кухняў.

## Прыгатаваньне

Самбар гатуюць ці з адным з гэтых відаў гародніны, ці зь некалькімі:
* бамія
* марынг
* морква
* рэдзька
* гарбуз
* бульба
* памідор
* баклажан
* цыбуля.

Гародніну, спэцыі (сушаны перац чылі, насеньне , каляндры, лісьце кары, бабкоў, кумін, карыца ці іншыя), соль вараць да паўгатовасьці гародніны. Пасьля дадаюць адвараную сачавіцу і гатуюць да канца. У самым канцы для водару дадаюць алей са спэцыяў — высмажанага ў алеі насеньня гарчыцы, , сушанага чылі, лісьця кары ды іншых прыправаў.

Упрыгожваюць страву лісьцем каляндры ці кары і падаюць да адваранага рысу ці да такіх страваў, як ідлі, доса, мэду вада ды інш.

Катэгорыя:Стравы з рысу
Катэгорыя:Стравы з сачавіцы
Катэгорыя:Паўднёваіндыйская кухня
Катэгорыя:Бірманская кухня
Катэгорыя:Індыйскія вэгетарыянскія стравы
Любамір Рэгак

**Лю́бамір Рэ́гак** (;  24 лютага 1970, Топальчаны) — славацкі дыплямат, амбасадар Славаччыны ў Вялікай Брытаніі (з 2015). Магістар, доктар філязофіі.

## Жыцьцяпіс
Любамір Рэгак у 1992 року скончыў Маскоўскі дзяржаўны інстытут міжнародных зносін, у 1997 абараніў у ім дысэртацыю і атрымаў званьне *[[Доктар філязофіі|доктара філязофіі]]*.

Дыпляматычную службу пачаў у Міністэрстве замежных справаў Славаччыны ў Браціславе.

Жанаты, мае двух дзяцей. Валодае ангельскай, маскальскай і партугальскай мовамі, размаўляе таксама па-француску, гішпанску, беларуску і польску.

### Дыпляматычная кар’ера
* 1993—1998 Масква, Расея: асабісты сакратар амбасадара
* 1999—2003 Лісабон, Партугалія: намесьнік амбасадара
* 2004—2006 Браціслава, Славаччына: эўрапейскі карэспандэнт — каардынатар у галіне агульнай замежнай і бясьпечнай палітыкі Эўрапейскага Зьвязу
* 2006—2008 Менск, Беларусь: амбасадар Славаччыны ў Беларусі. У другой палове 2007 выконваў таксама функцыі прадстаўніка Эўрапейскага Зьвязу ў Беларусі
* 2008—2009 Брусэль, Бэльгія: амбасадар — прадстаўнік Славаччыны ў Камітэце Эўразьвязу па палітыцы і бясьпецы
* 2010—2011 Браціслава, Славаччына: генэральны старшыня палітычнага аддзелу Міністэрства замежных справаў Славаччыны
* 2011—2012 Астана, Казахстан: Надзвычайны і паўнамоцны амбасадар у Казахстане і Кыргыстане
* 2012—2015 Браціслава, Славаччына: палітычны дарадца Міністэрства замежных справаў Славаччыны
* 2015 —2020 Лёндан, Вялікабрытанія: Надзвычайны і паўнамоцны амбасадар пра Двары сьвятога Якуба (афіцыйнае найменьне каралеўскага двара манарха Аб’яднанага каралеўства Вялікай Брытаніі і Паўночнай Ірляндыі)
*2020 - Масква, Расея: Надзвычайны і паўнамоцны амбасадар.

## Узнагароды
* Эўрапейскі дыплямат року-2017
*  Рыцар-камандор «За заслугі»  (2018)

### Няўрадавыя арганізацыі
* Мэмарыяльная дошка «Дрэва міру» ( ў Фарнбара, 2019)

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі

Катэгорыя:Амбасадары Славаччыны ў Беларусі
Катэгорыя:Нарадзіліся ў Топальчанах
Катэгорыя:Пастаянныя прадстаўнікі Славаччыны ў Эўрапейскім Зьвязе
Катэгорыя:Амбасадары Славаччыны ў Казахстане
Катэгорыя:Амбасадары Славаччыны ў Кыргыстане
Катэгорыя:Амбасадары Славаччыны ў Вялікабрытаніі
Катэгорыя:Выпускнікі Маскоўскага дзяржаўнага інстытуту міжнародных зносін
Багдзюны

Назву **Багдзюны** маюць:

## Населеныя пункты
### [[Беларусь]]
* Віцебская вобласьць:
** Багдзюны — вёска ў Браслаўскім раёне
** Багдзюны — вёска ў Пастаўскім раёне

## Глядзіце таксама
* Багдзі
* Багдзюкі
Малінаўка (Старадароскі раён)

**Малі́наўка** — вёска ў Старадароскім раёне Менскай вобласьці Беларусі. Уваходзіць у склад Шчыткавіцкага сельсавету.

## Насельніцтва
* 2010 год — 21 чалавек
* 1999 год — 33 чалавекі

## Крыніцы

Катэгорыя:Шчыткавіцкі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Старадароскага раёну