Дэні Родрык

**Дэні Родрык** (; нар. 14 жніўня 1957 году, Стамбул) — турэцкі эканаміст, спэцыяліст у сфэры эканомікі разьвіваных краінаў і інстытуцыянальных рэформаў, прафэсар міжнароднай палітычнай эканоміі Урадавай школы Джона Ф. Кенэдзі пры Гарвардзкім унівэрсытэце. Раней быў прафэсарам сацыяльных навук імя Альбэрта Гіршмана Школы сацыяльных навук пры Інстытуце пэрспэктыўных дасьледаваньняў у Прынстане Нью-Джэрзі.

Мае шэраг публікацыяў у галіне міжнароднай эканомікі, эканамічнага разьвіцьця і палітычнай эканоміі. Адзін з асноўных пытаньняў, якія знаходзяцца ў цэнтры ягоных дасьледаваньняў, — гэта пытаньне пра тое, што ёсьць добрай эканамічнай палітыкай і чаму некаторыя ўрады больш пасьпяховыя ў гэтым аспэкце, чым іншыя. Асноўныя працы: «Эканоміка вырашае: сіла і слабасьць „змрочнай навукі“» (*Economic Rules: The Rights and Wrongs of the Dismal Science*) і «Парадокс глябалізацыі. Дэмакратыя і будучыня сусьветнай эканомікі» (*The Globalization Paradox: Democracy and the Future of the World Economy*). Ёсьць таксама сурэдактарам акадэмічнага часопіса *Global Policy*.

## Біяграфія
Паходзіць зь сям’і сэфардзкіх габрэяў. Па заканчэньні Робэртаўскага коледжа ў Стамбуле, ён атрымаў ступень А. Б. (дыплём з адзнакай) у Гарвардзкім каледжы, затым ступень доктара філязофіі ў галіне эканомікі за дысэртацыю «*Дасьледаваньні па тэорыі дабрабыту гандлю і валютнай палітыкі*» і ступень магістра дзяржаўнага кіраваньня ў Прынстанскім унівэрсытэце.

Пісаў артыкулы па эканоміцы дзеля турэцкай газэты «*Radikal*» (зь ліпеня 2009 году). Ёсьць сурэдактарам Review of Economics and Statistics.

Імя Родрыка павязанае з Нацыянальным бюро эканамічных дасьледаваньняў, Цэнтрам дасьледаваньняў эканамічнай палітыкі, Цэнтрам глябальнага разьвіцьця, Інстытутам міжнароднай эканомікі і Радай па міжнародных стасунках. Дэні Родрык атрымліваў дасьледчыя гранты ад Карпарацыі Карнэгі, Фонду Форда і Фонд Ракфэлера.

У 2011 годзе далучыўся да зноў створанай World Economics Association у якастці сябра выканаўчага камітэта. Узяў шлюб з дачкой турэцкага генэрала ў адстаўцы Чэтына Догана, які быў прыгавораны да пажыцьцёвага зьняволеньня (тэрмін быў скарочаны да 20 гадоў) за ўдзел у меркаваным пляне перавароту.

## Праца
Ягоная кніга 1997 году «*Глябалізацыя зайшла занадта далёка?*» была названая «адной з найбольш важных эканамічных кніг дзесяцігодзьдзя» паводле вэрсіі часопіса «Bloomberg Businessweek».

У сваім артыкуле ён засяродзіўся на трох аспэктах супярэчнасьці паміж глябальным рынкам і сацыяльнай стабільнасьцю, выкрываючы дылему, якая паўстае пры глябалізацыі, якая агаляе лініі разлома паміж нацыянальнымі дзяржавамі, якія маюць магчымасьці і капітал дзеля посьпеху на глябальным рынку, і тымі дзяржавамі, у якіх няма гэтай перавагі. Такім чынам, гэтая сыстэма вольнага рынку сталася загрозай сацыяльнай стабільнасьці і мясцовых сацыяльных нормаў. Падчас аналізу Родрык вылучыў тры чыньнікі гэтых супярэчнасьцяў.

Па-першае, напружанасьць выклікаецца глябалізацыяй, паколькі памяншэньне колькасьці бар’ераў дзеля гандлю і наўпроставых замежных інвэстыцыяў парадаксальна ўсталёўвае новыя межы паміж нацыямі і групамі, якія могуць скарыстацца перавагамі такіх транснацыянальных стасункаў і якія ня ў стане гэта зрабіць. Родрык адносіць да першай катэгорыі высокакваліфікаваных рабочых, прафэсіяналаў і тых, хто мае мажлівасьць рэалізаваць свае сілы ў тых сфэрах, дзе яны найбольш запатрабаваныя. Другая катэгорыя ўлучае, адпаведна, некваліфікаваных працоўных і паўкваліфікаваных работнікаў, чые пазыцыі ва ўмовах глябалізацыі становіцца ўсё больш хісткімі.

Па-другое, глябалізацыя спараджае канфлікты ўнутры і паміж нацыямі узверх мясцовых сацыяльных нормаў і сацыяльных інстытуцыяў. Тэхніка і культура ўсё больш стандартуе, і розныя нацыі, як правіла, дэманструюць непрыманьне падобных калектыўных нормаў і каштоўнасьцяў, распаўсюджаных на міжнародным узроўні ў стандартызаваных формах. Нарэшце, па-трэцяе, пагроза глябалізацыі ўзьнікае, таму што апошняя надзвычай абцяжарвае забесьпячэньне нацыянальнымі урадамі сацыяльнага страхаваньня.

«Свой падыход Д. Родрык лічыць альтэрнатыўным кансэнсусу палітыкаў і эканамістаў, якія выступаюць за безумоўную падтрымку глябалізацыі. Погляд Д. Родрыка на глябалізацыю грунтуецца на двух меркаваньнях: (1) рынкі і ўрад дапаўняюць, а не замяняюць адзін аднаго; і (2) існуе мноства мадэляў капіталізму, якія спрыяюць эканамічнаму росквіту».

## Узнагароды
* 2002 — прэмія Васіля Лявонцьева за пашырэньне межаў эканамічнай думкі.

## Выбраныя публікацыі
* 
* 
* 
* 
* 

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Матэрыялы Дэні Родрыка на РБК 
* Хто такі Дэні Родрык?  
* Дэні Родрык — афіцыйная старонка 
* Блог Дэні Родрыка 
* «Дарогі да росквіту» калёнка Дэні Родрыка ў Project Syndicate 
* Робэртс, Рус (11 красавіка 2011). «Родрык па пытаньнях глябалізацыі, разьвіцьця і занятасьці». *EconTalk*. Бібліятэка эканомікі і свабоды. 

Катэгорыя:Турэцкія эканамісты