Парнаграфія ў Бэльгіі

**[[Парнаграфія]] ў Бэльгіі** ёсьць, можа быць купленая й знойдзеная ў інтэрнэце; яна забароненая і караецца законам.

Парнафільмы і перадачы ў жывую празь сеціва караюцца законам. У Бэльгіі адсутнічаюць прызнаныя законам порнавытворцы, аднак самаробная парнаграфія існуе. Продаж і платны паказ забаронены і караецца законам; прагляд не забаронены.

## Мінулае
У Бэльгіі парнаграфія была даступная для невялікага кругу асоб. Порнавырабы тайна «па-ціху» прывозілі з-за мяжы, як правіла з Заходняе Эўропы, Францыі, Нямеччыны. 

Да XIX ст. краіна ня мае доказаў прысутнасьці парнаграфіі, акрамя невялікіх апісаньняў у хрысьціянскіх пісаньнях. Яны ў большасьці былі для апісаньня грэху і папярэджаньня чыненьня граху. Такі стан быў з-за таго, што архівы дзяржаўныя, асабістыя хаваліся ў манастырах і з-за існуючых правілаў «плоцкія рэчы» не маглі быць захаваныя там. Парнаграфія проста выкідалася, спальвалася, або іншым спосабам зьнішчалася, як непатрэбная, непаважная рэч.

У XIX ст. пачалі стварацца архівы неманастырскія: дзяржаўныя, прадпрымальніцкія, багатых асобаў. У іх можна знайсьці парнаграфію. Яна была ў асноўным з Францыі: фатаграфіі, кнігі, кіно. У пачатку XX ст. Бэльгія мела валоданьні ў сьвеці (т. зв. Бэльгійскае Конга і інш.). Розныя людзі выязджалі ў далёкія заморскія землі, дзе знаёміліся з рознымі звычаямі. Народы Бэльгійскага Конга мелі рознае разуменьне прыстойнасьці. 

У канцы XIX ст. і пачатку XX ст. чалавек павінен быў адзетым і адкрытым мець толькі галаву. Пасьля заканчэньня Другое сусьветнае вайны разуменьне прыстойнасьці і парнаграфіі пачало мяняцца. Можна стала хадзіць у адзеньні, якое не прыкрывала рукі й ногі вышэй кален, цалавацца ў грамадзкім месцы, купацца ў рэках і моры ў ніжняй бялізьне.

У 1970-ыя гады пачалася сэксуальная рэвалюцыя, у фільмах пачало паказвацца плоцкае каханьне.

У XXI ст. сеціва дало магчымасьць і доступ да порнавырабаў большасьці насельнікаў Бэльгіі.

## Вытворчасьць
У 1960-ыя і 1970-ыя гады краіна пачала мець самаробную вытворчасьць порнавырабаў, якія прадавалі ў Вялікабрытанію. У 1990-ыя гады ледзь усе рынкі краіны мелі месца продажаў відэа, дзе таксама можна было купіць порна. Сталі прадавацца порначасопісы замежныя, напрыклад Плэйбой, Гастлер і інш.

## Чытанка
У сярэднявечнае Бэльгіі любыя цісьненныя кнігі павінныя былі быць узгодненыя з царкоўнымі ўстановамі. У выпадку непрыстойнасьці, яна падлягала царкоўнаму суду. У XIX ст. правасудзьдзе стала сьвецкім і вольным ад каталіцкае царквы, правасудзьдзе, зьвязанае зь непрыстойнасьцю, чынілі ў судзе Кароны. Любая кніга перад выданьнем павінна быць мець асобную ільготу на абнародваньне.

Бэльгія была пад культурным уплывам Францыі. Першая вядомая кніга, дзе можна чытаць і глядзець парнаграфію, мела назву «Школа каханьня». Яна выйшла ў сьвет у Францыі ў 1655 годзе. Кніга «Школа каханьня» была пачаткам парнаграфіі ў Францыі.

## Фатаграфія

У 1841 годзе Вілям Фокс Тальбат заявіў аб адкрыцьці спосабу множаньня выявы абразу.

Асноўным месцам для вытворчасьці порназдымкаў стала Францыя. Іх вывозілі ў Брытанію і іншыя краіны. Іх перапраўлялі поштаю.

## Дзіва
Невядома час стварэньня першае порнастужкі ў Бэльгіі. Да сярэдзіны 1980-ых гадоў порна здымалася на кінастужкі, а пазьней паступова пачало выцясьняцца відэакасэтамі. Іх можна было глядзець на відэамагнітафонах дома, а не ў кінатэатры. Запіс порна можна было рабіць дома без удзелу многіх людзей. Гэта прывяло да падзеньня расходаў па вытворчасьці порнавырабаў, а гэта прывяло да павелічэньня вытворчасьці порнавырабаў. Іх рабілі ня сотні, а ўжо тысячы ў месяц.

У краіне існуюць прызнаныя дзяржаваю вытворцы порна, але разам з тым вытворчасьць порна забаронае і караецца законам. Самаробнае порна ў краіне вырабляецца і распаўсюджваецца празь сеціва, або паміж людзьмі «з рук у рукі».

Рынак краіны мае ўсе віды порна:
* Гей-парнаграфія;
* Лесьбійская парнаграфія;
* Гетэра-парнаграфія;
* скоталожніцтва.

Удзел у гей-парнаграфіі, лесьбійскай парнаграфіі не выдзяляецца асобна ад іншых відаў порнавырабаў, падобна як у суседняй Беларусі. Права Бэльгіі ў дачыненьні парнаграфіі падобнае да эўрапейскага права.

Запіс плоцевага акту для для ўласнага прагляду не караецца.

## Заўвагі

## Крыніцы