open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Тацяна Ліхтаровіч

**Таця́на Ліхтаро́віч** (, Менск) — прафэсійная беларуская баскетбалістка. Гуляе на пазыцыі лёгкага форварду за баскетбольны клюб «Aluinvent Dvtk» і нацыянальную зборную Беларусі. Майстар спорту Рэспублікі Беларусь міжнароднай клясы.

## Жыцьцяпіс
Вучылася ў філіяле СДЮШОР № 7 баскетбольнага клюбу «Прынёманьне» (Гародня) у 1998—2002 гг. Першы трэнэр — А. Л. Варварчук-Пушкін.

## Дасягненьні
Выступала за Беларускую зборную на Чэмпіянаце сьвету 2007 у Чэхіі, дзе нашая каманда заняла 4 месца. На Чэмпіянатах Эўропы 2011, 2013, 2015 гадоў.

Гуляла ў складзе беларускай каманды на Алімпійскіх гульнях 2008 у Пэкіне і Алімпійскіх гульнях 2016 у Рыё-дэ-Жанэйра.

## Крыніцы

Катэгорыя:Нарадзіліся ў Менску
Катэгорыя:Беларускія баскетбалісткі
Катэгорыя:Беларускія баскетбалісты і баскетбалісткі на Алімпійскіх гульнях
Катэгорыя:Баскетбалісты і баскетбалісткі на летніх Алімпійскіх гульнях 2008 году
Катэгорыя:Баскетбалісты і баскетбалісткі на летніх Алімпійскіх гульнях 2016 году
Катэгорыя:Майстры спорту Беларусі міжнароднай клясы
Master of Orion: Conquer the Stars

«**Master of Orion: Conquer the Stars**» () — перазапуск пакрокавай навукова-фантастычнай стратэгічнай гульні «Master of Orion». Гульня распрацаваная аргентынскай кампаніяй «NGD Studios» і выдадзеная беларускай Wargaming. Гульня была адкрытая на  Steam 26 лютага 2016, а выхад поўнай вэрсіі на плятформе Microsoft Windows адбыўся 25 жніўня таго ж року.

У «Master of Orion: Conquer the Stars» гулец вядзе адну зь 10 расаў да галяктычнага панаваньня шляхам дасьледаваньня і калянізацыі зорных сыстэмаў, адначасна разьвіваючы дыпляматыю, заваёвы і тэхналягічныя ўдасканаленьні.

## Гульнявы працэс
«Master of Orion: Conquer the Stars» — пакрокавая стратэгічная гульня, у якой гулец можа абраць кіраваньне адной зь 10 расаў, якая будзе суіснаваць зь іншымі пэрсанажамі незьлічоных галяктыкаў, кантраляванымі штучным інтэлектам.

Гулец займаецца ўласнай тэрыторыяй, калёніміі, тэхналягічнымі ўдасканаленьнямі, дызайнам караблёў, міжвідавай дыпляматыяй і бітвамі. Гульня пачынаецца з валоданьня адным калянізаваным сьветам пэўнай сонечнай сыстэмы. Ужываючы такія рэсурсы калёніі, як грашовы прыбытак, дасьледаваньні, ежа і вытворчасьць, гулец можа пашыраць уласныя валоданьні, павялічваць флёт, дасьледаваць новыя сыстэмы, назапашваць рэсурсы, гандляваць і ваяваць зь іншымі расамі. Перамога дасягаецца пры вынішчэньні ўсіх ворагаў, атрыманьнем права на ўсталяваньне міру ці дасягненьнем найбольшага выніку напрыканцы апошняга ходу.

## Мінуўшчына
2 жніўня 2013 стала вядома, што «Wargaming» набыла ў «Atari» правы на франшызу «Master of Orion». 9 чэрвеня кампанія абвясьціла пра намер выдаць новую гульню франшызы, ствараную камандай «NGD Studios».

26 лютага гульня выйшла ў раньні доступ на плятформе Steam. Выхад на плятформе Microsoft Windows адбыўся 25 жніўня 2016.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйная бачына
* Гульня на Steam
* 

Катэгорыя:Глябальныя стратэгіі
Conquer the Stars
Катэгорыя:Перазапускі кампутарных гульняў
Катэгорыя:Кампутарныя гульні, распрацаваныя ў Аргентыне
Катэгорыя:Гульні пад Windows
Катэгорыя:Кампутарныя гульні ў раньнім доступе
Катэгорыя:Гульні пра пазаземнае жыцьцё
Катэгорыя:Кампутарныя гульні 2016 году
Вайсковае мястэчка

**Вайсковае мястэчка** — комплекс будынкаў і збудаваньняў, разьмешчаных на адным зямельным участку, якія выкарыстоўваюцца для раскватараваньня вайсковых частак гарнізону і для разьмяшчэньня вайскоўцаў, рабочых і служачых Узброеных сілаў. Панятак выразна рэглямэнтаваўся ў пункце 34 главы II «Палажэньня аб кватэрна-эксплуатацыйнай службе і кватэрным забеспячэньні ў СА і ВМФ», якое было ўведзенае ў дзеяньне Загадам МА СССР ад 22 лютага 1977 году № 75. Пункт 35 гэтага Палажэньня дзеліць усе вайсковыя мястэчкі на адкрытыя (АВМ) і закрытыя (ЗВМ).

Катэгорыя:Вайсковая навука
Катэгорыя:Узброеныя сілы СССР
Катэгорыя:Узброеныя сілы Беларусі
Уладзімер Калтовіч

**Уладзі́мер Васі́левіч Калто́віч** ( 1 кастрычніка 1966, Ігумен, Беларуская ССР) — беларускі дзяржаўны дзяяч, міністар гандлю Беларусі.

## Жыцьцяпіс
Нарадзіўся ў Ігумене Менскай вобласьці Беларусі ў 1966 року.

Скончыў Інстытут народнай гаспадаркі, Акадэмію кіраваньня пры прэзыдэнце Рэспублікі Беларусь.

Працаваў намесьнікам генэральнага дырэктара ў буйных гандлёвых прадпрыемствах Менску: унівэрсаме «Беларусь» і гандлёвым доме «На Нямізе». Быў намесьнікам кіраўніка Заводзкага раёну Менску. 

У 2009—2010 роках — намесьнік, першы намесьнік міністра гандлю Рэспублікі Беларусь.

У 2010—2012 роках — намесьнік старшыні Менскага гарвыканкаму.

Са сьнежня 2012 року працаваў у амбасадзе Рэспублікі Беларусь у Расеі.

17 сьнежня 2015 прызначаны міністрам гандлю Рэспублікі Беларусі.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Наша Ніва. Хто ўзначаліў Міністэрства гандлю? Пяць фактаў пра Ўладзімера Калтовіча

Катэгорыя:Выпускнікі Акадэміі кіраваньня пры прэзыдэнце Рэспублікі Беларусь
Катэгорыя:Выпускнікі Беларускага дзяржаўнага эканамічнага ўнівэрсытэту
Катэгорыя:Міністры гандлю Рэспублікі Беларусь
Катэгорыя:Нарадзіліся ў Ігумене
Валянцін Байдак

**Валянці́н Іва́навіч Байда́к** — беларускі дзяржаўны дзяяч, міністар гандлю Беларусі (1992—1994).

## Жыцьцяпіс
Скончыў Інстытут народнай гаспадаркі, Акадэмію кіраваньня пры Савеце Міністраў.

З 16 студзеня 1992 па 28 лістапада 1994 быў міністрам гандлю Рэспублікі Беларусь.

Пасьля працаваў намесьнікам старшыні Менгарвыканкаму, генэральным дырэктарам КВУП «Менскхлебпрам».

2 лютага 2011 року стаў начальнікам Галоўнае ўправы спажывецкага рынку Менгарвыканкаму. З 2012 року — дырэктар ААТ «ЦУМ Менск».

## Крыніцы

Катэгорыя:Выпускнікі Акадэміі кіраваньня пры прэзыдэнце Рэспублікі Беларусь
Катэгорыя:Выпускнікі Беларускага дзяржаўнага эканамічнага ўнівэрсытэту
Катэгорыя:Міністры гандлю Рэспублікі Беларусь
Катэгорыя:Узнагароджаныя Ганаровай граматай Савету Міністраў Рэспублікі Беларусь
Аляксандра Тарасава

**Аляксандра Тарасава** (нарадзілася 23 чэрвеня 1988 году, Горадня) — прафэсійная беларуская баскетбалістка. Гуляе на пазыцыі гульнёвага абаронцы за баскетбольны клюб «TSV 1880 Wasserburg» і нацыянальную зборную Беларусі.

## Жыцьцяпіс
Пачала гуляць у баскетбол у 8 гадоў, на занятках у маці, якая працавала трэнэрам.

Выступала за беларускую зборную на чэмпіянаце сьвету 2014 году.

Гуляла ў складзе беларускай каманды на Алімпійскіх гульнях 2016 году ў Рыё-дэ-Жанэйра.

## Дасягненьні
* 2009 — другое месца ў чэскім чэмпіянаце разам з камандаю VS Praha
* 2011 — другое месца ў чэскім чэмпіянаце разам з VS Praha
* 2012 — трэцяе месца ў чэмпіянаце Беларусі разам з БК Гарызонт (Менск)
* 2014 — Кубак Кубкаў у Беларусі разам з БК Гарызонт (Менск)
* 2016 — самы варты гулец нямецкага чэмпіянату па жаночым баскетболе

## Прыватнае жыцьцё
Сярод літаратурных упадабаньняў беларускія раманы «Каласы пад сярпом тваім», «Людзі на балоце», «Сэрца на далоні».

## Крыніцы

Катэгорыя:Нарадзіліся ў Горадні
Катэгорыя:Беларускія баскетбалісткі
Катэгорыя:Беларускія баскетбалісты і баскетбалісткі на Алімпійскіх гульнях
Катэгорыя:Баскетбалісты і баскетбалісткі на летніх Алімпійскіх гульнях 2016 году
Кірыл Шрэйтар

**Кірыл Шрэйтар** (нарадзіўся 6 жніўня 1986 году) — беларускі футбаліст, нападнік клюбу «Надзея».

## Кар’ера
Выхаванец пінскага футболу. Пачаў кар’еру выступамі за дубль берасьцейскага «Дынама». Аддаваўся ў арэнду ў пінскую «Хвалю». У 2010—2011 гадах гуляў за мікашэвіцкі «Граніт», у сэзоне 2010 году стаў найлепшым бамбардзірам клюбу ў Першай лізе, забіўшы 19 мячоў. У студзені 2012 году вярнуўся ў «Берасьце», як тады называлася «Дынама», аднак ня здолеў замацавацца ў асноўным складзе і ў жніўні таго ж году стаў гульцом «Гарадзеі». У студзені 2013 году перайшоў у «Слуцак», дзе пачаў стала трапляць у аснову. Дапамог «Слуцку» атрымаць перамогу ў Першай лізе 2013 году, але па заканчэньні сэзону пакінуў дружыну.

У лютым 2014 году далучыўся да клюбу «Эляна» з Торуні, які выступаў у чацьвертым польскім дывізіёне. У жніўні 2014 году вярнуўся ў Беларусь, стаўшы гульцом «Ліды». За паўгады забіў 6 галоў за лідзкі клюб. У сьнежні 2014 году паводле пагадненьня бакоў пакінуў «Ліду». У лютым 2015 году мог перайсьці ў «Баранавічы», аднак у выніку апынуўся ў складзе «Гомельчыгунтранса», у якім і пачаў сэзон 2015 году.

У ліпені 2016 году перайшоў у бабруйскую «Белшыну», дзе быў асноўным нападнікам, але ня здолеў выратаваць каманду ад вылету ў Першую лігу. Па заканчэньні сэзону 2016 пакінуў Бабруйск і ў лютым 2017 году накіраваўся на прагляд у «Нафтан», але не падышоў камандзе. У красавіку 2017 году падпісаў кантракт зь летувіскім клюбам «Нявежыс». У ліпені 2017 году перайшоў у клюб «Баранавічы». 

У студзені 2018 году вярнуўся ў «Лідау». Аднак, праз пашкоджаньні і траўмы згуляў толькі сем матчаў, выходзячы на замену, і ў ліпені таго ж году паводле пагадненьня бакоў пакінуў клюб. Неўзабаве прыяднаўся да жыткавіцкага клюбу ЮАС, але скасаваў зь ім кантракт у лютым 2019 году. У красавіку 2019 году падпісаў кантракт з рэчыцкім «Спадарожнікам». У жніўні 2019 году перайшоў у «Баранавічы». У сэзоне 2020 году з 13 галамі быў другім бамбардзірам каманды. Па заканчэньні сэзону абвесьціў аб завяршэньні кар’еры. Аднак у ліпені 2022 году далучыўся да другалігавай «Надзеі» з Баранавіцкага раёну.

## Статыстыка

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Профіль на сайце «Белшыны»
* Статыстыка «ПБ-Инфо»

Катэгорыя:Беларускія футбалісты
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Дынама» Берасьце
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Хваля» Пінск
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Граніт» Мікашэвічы
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Гарадзея»
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Слуцак»
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Эляна» Торунь
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Ліда»
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Лякаматыў» Гомель
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Белшына» Бабруйск
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Баранавічы»
Катэгорыя:Футбалісты клюбу ЮАС Жыткавічы
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Спадарожнік» Рэчыца
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Надзея» Баранавіцкі раён
Кніга прарока Аўдзея

**Кні́га праро́ка Аўдзе́я** — кніга Старога Запавету, васямнаццатая частка Танаху. Чацьвёртая з кніг г. зв. малых прарокаў.

Гэта найкарацейшая кніга жыдоўскай Бібліі, якая складаецца з 21 верша.

## Аўтарства
Пра аўтара адсутнічаюць якія-кольвек зьвесткі, акрамя ўступнага слова «Відзеж Аўдзея». Імя прарока (עֹבַדְיָה) азначае «слуга Госпада». Высновы пра аўтара і час стварэньня тэксту можна зрабіць толькі са зьместу самога прароцтва. Эдом мусіць быць зьнішчаны за тое, што не абараніў Ізраіль у час нападу. У гісторыі вядомыя два такія выпадкі:
* у 853—841 роках да н. э. на Ерусалім падчас караляваньня Ёрама напалі філістымцы і арабы (гэта апісана ў 2-й кнізе цароў, 8:20—22 і 2-й кнізе летапісаў, 21:8—20);
* у 607—586 да н. э. на Ерусалім напаў кароль бабілёнскі Навухаданосар, што прывяло да выгнаньня ізраільцянаў у Бабілён (апісанага ў 136-й (або 137-й) псальме).

## Зьмест
Кніга Аўдзея заснаваная на прарочым відзежы падзеньня Эдому, горнае нацыі, айцом-заснавальнікам якой быў Эсаў.

Аўдзей апісвае сустрэчы зь Госпадам, які зьвяртае ўвагу на пыху Эдому і вінаваціць іх у гвалце супраць братняга народу з калена Якубава.

Заходняя частка старажытнага Эдому знаходзілася ў пустыні Нэгеў да Эйляту, усходняя частка належала хашыміцкаму каралеўству Ярданіі. У часы Аўдзея эдомцы насялялі ўцёсы і горы засушлівых земляў на поўдзень ад Мёртвага мора да Акабскай затокі Чорнага мора. Плошчы для ральлі тут было надта мала, дык эдомцы зараблялі кантролем гандлёвага шляху між Эгіптам і Бабілёнам, што перасякаў іхнюю зямлю.

Цягам усяго існаваньня Юдэі Эдом быў васалам Ерусаліму і ня быў у пашане як паганская дзяржава. Бог праз Аўдзея зьвяртае ўвагу, што іхняе высокагорнае становішча занадта ўзьнесла й іхнюю самапавагу, і папярэджвае, што скіне іх адтуль (Аў., 1:4).

У 597 да н. э. Навухаданосар II спустошыў Ерусалім, узяў у палон караля юдэйскага і паставіў марыянэткавага кіраўніка. Эдомцы разам з бабілёнцамі разрабавалі места. Аўдзей, пішучы прароцтва каля 590 да н. э., нагадвае эдамітам пра тое, што гэтага ня варта было рабіць: «Ня трэба было табе ўваходзіць у браму народу Майго ў дзень няшчасьця яго і нават глядзець на злашчасьце яго ў дзень пагібелі ягонай, ні дакранацца да маёмасьці ягонай у дзень бедства ягонага» (Аў., 1:13).

За гэта Бог, папярэджвае Аўдзей, вынішчыць дом Эсава назаўжды, не пакінуўшы нікога, а эдомскай зямлёю авалодаць эгіпцяне ды філістымляне. А сыны Ізраілевы аднойчы вернуцца з выгнаньня і здабудуць сабе Эдом.

## Вонкавыя спасылкі
* Кніга Аўдзея ў перакладзе Васіля Сёмухі

Катэгорыя:Кнігі Старога Запавету
Катэгорыя:Нэвіім
Катэгорыя:Малыя прарокі
Дальвіц (батальён)

**Батальён «Дальвіц»** — вайсковае фармаваньне, створанае ў ліпні 1944 году ў мястэчку Дальвіц ва Ўсходняй Прусіі пры нямецкай дывэрсыйна-разьведвальнай школе. Начальнікам школы быў маёр Георг Геруліс, а яго намесьнікамі Барыс Рагуля й Усевалад Родзька. Родзька адказваў за палітычную падрыхтоўку асабовага складу батальёна, а Іван Гелда — за вайсковую. Батальён быў створаны беларускімі нацыяналістамі пры дапамозе абвэра (нямецкай вайсковай разьведкі й контрразьведкі) для барацьбы ў тыле Чырвонай Арміі, на тэрыторыі Беларусі.

## Гісторыя
Батальён «Дальвіц» камплектаваўся з афіцэраў і жаўнераў Беларускай Краёвай Абароны, пераважна сябраў Беларускай Незалежніцкай Партыі. У 1944 году ў батальёне налічвалася болей за 200 чалавек і ён быў падзелены на дзьве роты: «Паўднёвую» і «Паўночную». Навабранцы вывучалі падрыўную й сапёрную справы, тапаграфію, тактыку вядзеньня партызанскага бою, тыпы зброі. У другой палове 1944 году на Беларусь было скінута зь нямецкіх самалётаў некалькі атрадаў, груп і асобных дэсантнікаў «Дальвіца». Частка зь іх была ліквідавана савецкай дзяржбясьпекай, іншыя пераходзілі да партызанскае дзейнасьці.

На пачатку лістапада 1944 году «Дальвіц» перадысьлякаваўся ў мястэчка Вальбуш пад Быдгошчам, дзе працягваў падрыхтоўку. Пазьней ён пераехаў у раён Бэрліна. Напрыканцы сакавіка 1945 году камандзір батальёна маёр Усевалад Родзька заключыў пагадненьне з кіраўніком «Ягдфербанд-Ост СС» палкоўнікам нямецкіх спэцслужбаў Ота Скарцэні аб павелічэньні складу «Дальвіца» да 700—800 чалавек і яго перакідцы ў Беларусь. Аднак падрыхтаваныя атрады «Дальвіца» ў Беларусь перакінутыя не былі. У траўні 1945 году «Дальвіц» быў раззброены чэскімі партызанамі, пасьля чаго Родзька аб’явіў пра яго роспуск.

## Афіцэры Батальёна «Дальвіц»
* Міхал Вітушка
* Іван Гелда
* Зьміцер Касмовіч
* Усевалад Родзька
* Глеб Багдановіч
* Міхась Ганько
* Аўген Жыхар
* Іван Гінько
* Міхась Зуй
* Юрый Луцкевіч

## Фільмы
* «Праклятыя і забытыя», дак. фільм, ч. 1 — 2013, Белсат
* «Праклятыя і забытыя», дак. фільм, ч. 2 — 2013, Белсат

## Крыніцы

## Літаратура
* Ёрш С. Дэсант у няпэўнасьць. Беларускі парашутны батальён «Дальвіц» 1944—1945 гг. Мінск; 2012

Катэгорыя:Беларуская незалежніцкая партыя
Катэгорыя:Беларускія вайсковыя фармаваньні калябарантаў падчас Другой сусьветнай вайны
Катэгорыя:Вайсковыя фармаваньні, створаныя ў 1944 годзе
ZIGZAG

**ZIGZAG** (бел.: З Ігарам Загумёнавым) — беларускі рок-гурт, заснаваны ў г. Менску ў 2003 годзе Ігарам Загумёнавым. Калектыў працуе ў стылях Альтэрнатыўны рок, Industrial, Synthpop з элемэнтамі беларускай этнічнай музыкі.

Калектыў выступаў на вялікай беларускай эстрадзе, у клюбах і на вялікіх канцэртных пляцоўках роднага гораду Менску, выступаў у заходняй Эўропе і Афрыцы. У тым ліку на гала-канцэрце «СЬВЕТ БЕЗ МІНАЎ» у г. Найробі, Кенія.

Нягледзячы на ​​тое, што асноўная частка творчасьці ZIGZAG — альтэрнатыўны рок з элемэнтамі этнікі і электронікі, на Радзіме праект найбольш вядомы шырокай аўдыторыі сваімі лёгкімі кампазыцыямі, якія з 2006 году актыўна ратуюцца айчыннымі FM-станцыямі.

У сьлед за посьпехам на радыё пачаўся ўдзел у вялікіх канцэртах на адной сцэне з зоркамі беларускай эстрады, удзел у тэлешоў, ратацыя кліпаў на тэлеканалах. Рэжысэрам кліпа на песьню Song Of The Wave выступіў па сваёй ініцыятыве генэральны прад’юсэр «MTV Мінск» Валянцін Грышко ...

Аднак гурт вырашыў цалкам ня паглыбляцца ў каньюнктуру беларускай афіцыйнай эстрады каб засяродзіцца на экспэрымэнтах з альтэрнатыўнай, і таксама этнічнай музыкай.

У 2010 годзе калектыў прадстаўляе публіцы свой новы праект BLAGI MAT!!! (пасьля зьменіць назву на BLOG OF MAD!!!. З гэтай назвай гурт грае сымбіёз Electro Punk і Folk Punk з правакацыйнымі востра-сацыяльнымі тэкстамі і, нягледзячы на ​​поўнаю адсутнасьць падтрымкі з боку СМІ, дасягае ў клюбах і на фэстывалях яшчэ большага прызнаньня сярод беларускай моладзі, чым ZIGZAG. Пры гэтым музыкі не выкарыстоўваюць для рэклямы свае раньнія заслугі і ўспрымаюцца аўдыторыяй як новы гурт.

У апошнія гады зьяўленьня новых трэкаў і жывыя выступы ZIGZAG бывалі нячастай зьявай у сувязі з занятасьцю музыкаў у BLOG OF MAD!!!.

У жніўні 2011 году адбыўся апошні канцэрт ZIGZAG. Гэта быў сольны канцэрт гурту на адкрытай летняй сцэне Палаца Рэспублікі (г. Менск, Кастрычніцкая плошча).

У жніўні 2016 году калектыў заявіў аб магчымым хуткім вяртаньні гурту ZIGZAG.

## Дыскаграфія

### Студыйныя альбомы
* Bionic@ (2005)
* Тры расейскія літары!!! (2007)

### Удзел у складанках
* Жыць для Беларусі (2005)
* Варта Вежы Багоў (2005)
* Сяргей Новік-Пяюн. Песьні з-за кратаў (2005)
* Не заганяйся (2008)
* З крывіцкай сям’і (2009)
* Трибьют Нейро Дюбель. Место подписи. (2013)

## Артыкулы
* Прощальный сингл ZIGZAG
* Гурт ZIGZAG
* ZigZag зьняў відэа на кавэр «Танкаў» Neuro Dubel
* Zigzag анансуе новы альбом
* Группа ZIGZAG снимает видеоклип на песню "Mine Free World"
* ZigZag продолжает дело принцессы Дианы
* ZIGZAG грае Depeche Mode
* Зьмяя, Postscriptum, Bionic@ — новыя дыскі.
* Neuro Dubel і ZigZag выступяць за сьвет бязь мінаў 1 сакавіка
## Літаратура
* 

## Вонкавыя спасылкі
* ZIGZAG ВКонтакте
* ZIGZAG на FaceBook
* ZIGZAG на SoundCloud
* ZIGZAG на YouTube
* ZIGZAG на ReverbNation
* ZIGZAG на MySpace

Катэгорыя:Беларускія музычныя гурты
Катэгорыя:Музычныя гурты
Катэгорыя:Беларускія рок-гурты
Гняздычаў

**Гняздычаў** ()&nbsp;— мястэчка ў Стрыйскім раёне Львоўскай вобласьці, адміністрацыйны цэнтар Гняздычаўскай сельскай рады. Знаходзіцца на правым беразе ракі Стрыю, за 4&nbsp;км на поўдзень ад Жыдачава.

## Мінуўшчына

Кахавіна вядомае з 1646&nbsp;року&nbsp;— часу зьявы там Цудатворнага абразу Маці Божай Кахавінскай. На гэтым месцы сьпярша была збудаваная капліца для абразу, з 1748&nbsp;року&nbsp;— прасторную драўляную царкву. Побач зь ёю паўстаў кляштар кармэлітаў.

За гэты час было зафіксавана багата выпадкаў ацаленьняў перад абразом, а таму адмысловая камісія, што вывучала гэтую зьяву, абвясьціла яго цудатворным. Гэта адбылося 26 траўня 1755&nbsp;року.

У 1789 за аўстрыйскім імпэратарам Ёзэфам II кляштар быў ліквідаваны і адроджаны толькі ў 1855&nbsp;року. Тады ж была адноўленая даўняя капліца і рэстаўраваны абраз. У 1868 року адбылося закладаньне новага храму, які быў асьвечаны 1 верасьня 1894&nbsp;року.

Значнаю падзеяю ў гісторыі Кахавіна стаў дзень 15 жніўня 1912&nbsp;року, калі адбылася каранацыя абраза, на якую сабралася вялікая колькасьць пілігрымаў ня толькі з Галічыны, але й іншых краінаў Эўропы.

З 1931 кляштарам валодалі айцы езуіты, якія перад Другою сусьветнаю вайною вывезьлі абраз Кахавінскай Маці Божай у Польшчу.

У сакавіку 1990 даўнюю сьвятыню ўзялі пад сваю апеку айцы рэдэмптарысты, якія ня толькі вярнулі старую назву вёсцы, але й прыкладаюць намаганьні дзеля вяртаньня колішняе славы.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Замкі і храмы Ўкраіны
* Украіна інкогніта

Катэгорыя:Мястэчкі Ўкраіны
Катэгорыя:Населеныя пункты Стрыйскага раёну
Катэгорыя:Населеныя пункты, згаданыя ў XVII стагодзьдзі
Міжнародны дзень ахвяраў гвалтоўных зьнікненьняў

**Міжнаро́дны дзень ахвя́раў гвалто́ўных зьнікне́ньняў** — памятны дзень, усталяваны Генэральнай асамблеяй ААН з мэтай прыцягненьня ўвагі да павелічэньня колькасьці выпадкаў гвалтоўных зьнікненьняў людзей у розных рэгіёнах сьвету і колькасьці паведамленьняў пра перасьлед, жорсткае абыходжаньне і запалохваньні, зь якімі сутыкаюцца сьведкі зьнікненьняў або сваякі зьніклых. Адзначаецца з 2011 року 30 жніўня.

Прапанова ўвядзеньня памятнага дню надышла ад  (, FEDEFAM) — няўрадавае арганізацыі, заснаванае ў 1981 року ў Коста-Рыцы дзеля аб’яднаньня мясцовых і рэгіянальных групаў, якія супрацьстаялі ,  і выкраданьням у шэрагу лацінаамэрыканскіх дзяржаваў.

Пытаньнямі загадкавых зьнікненьняў на міжнародным узроўні між іншага займаюцца такія праваабарончыя арганізацыі, як «Міжнародная амністыя» (МА), «Офіс вярхоўнага камісара ААН па правох чалавека» (ОВКПЧ) і «Міжнародны камітэт Чырвонага Крыжа» (МКЧК). Зь іх толькі апошні мае асаблівы статус недзяржаўнай сувэрэннай арганізацыі са строгай палітыкай нэўтральнасьці, дзякуючы чаму мае доступ да наведваньня падобных ізаляваных вязьняў, атрымліваючы хоць бы мінімальны кантакт зь імі і назіраньне за абыходжаньнем у турмах. Для чальцоў сем’яў арыштаваных гэтыя кантакты могуць быць адзіным сродкам атрыманьня інфармацыі пра іхніх сваякоў.

МКЧК займаецца ня толькі сачэньнем за лёсам зьняволеных, аднак і дапамогай сем’ям, якія згубілі сваякоў у выніку канфліктаў, стыхійных бедзтваў ці іншых катастрофаў. Гэтыя асобы маглі апынуцца затрыманымі, трапіць у іншую краіну, шпіталь ці загінуць. Працуючы празь сетку рэгіянальных аддзяленьняў, МКЧК шукае зьвесткі пра зьніклых па ўсім сьвеце.

Арышт і зьняволеньне пад нявызначанымі ці нераскрытымі прычынамі — вялізарнае парушэньне правоў чалавека, а ў выпадку ўзброеных канфліктаў — яшчэ й міжнароднага гуманітарнага права. Генэральная асамблея ААН 18 сьнежня 1992 року прыняла Дэклярацыю №47/133 па абароне ўсіх асобаў ад гвалтоўнага зьнікненьня. Паводле рэзалюцыі, гвалтоўныя затрыманьні практыкуюцца прыкладна ў 30 краінах. Працоўная група ОВКПЧ па гвалтоўных і беспадстаўных зьнікненьнях зарэгістравала каля 46 000 выпадкаў зьнікненьня людзей пры нявысьветленых абставінах.

## Вонкавыя спасылкі
* Зьніклыя людзі і іхнія сем’і // Міжнародны камітэт Чырвонага Крыжа
* Міжнародная кааліцыя супраць гвалтоўных зьнікненьняў
* Гвалтоўныя зьнікненьні // Міжнародная амністыя
* Міжнародная камісія па зьніклых асобах
* Азіяцкая фэдэрацыя супраць гвалтоўных зьнікненьняў
* Змаганьне супраць гвалтоўных зьнікненьняў у Лацінскай Амэрыцы
* Зьніклыя — ініцыятыва МКЧК

Катэгорыя:Памятныя дні
Катэгорыя:Парушэньні правоў чалавека
Катэгорыя:Жнівеньскія сьвяты
Катэгорыя:30 жніўня
Сьпіс станцыяў Маскоўскага мэтрапалітэну

Гэта сьпіс станцыяў **[[Маскоўскі мэтрапалітэн|Маскоўскага мэтрапалітэну]]**. На 2018 год мэтрапалітэн складаецца з 14 лініяў агульнай працягласьцю 379,1 кілямэтраў, якія ўключаюць 221 дзейную станцыю. Больш за дзесяць станцыяў плянуецца адчыніць цягам найбліжэйшых пяці гадоў. Сьпіс уключае станцыі Маскоўскай манарэйкавай транспартнай сыстэмы, якая ўваходзіць у ДУП «Маскоўскі мэтрапалітэн», хаця тэхнічна сувязі між мэтрапалітэнам і манарэйкай няма. Гэты сьпіс станцыяў зроблены з прывязкай да лініяў і падзелены на дзейныя станцыі, і такія, каторыя знаходзяцца ў працэсе будаўніцтва, закансэрваваныя альбо запраектаваныя.

## Лініі і станцыі
### [[Сакольніцкая лінія]]

### [[Замаскварэцкая лінія]]

### [[Арбацка-Пакроўская лінія]]

### [[Філёўская лінія]]

### [[Кальцавая лінія (Масква)|Кальцавая лінія]]

### [[Калуска-Рыская лінія]]

### [[Таганска-Краснапрэсьненская лінія]]

### [[Калінінская лінія|Калінінска-Сонцаўская лінія]]

### [[Серпухоўска-Ціміразеўская лінія]]

### [[Люблінска-Дзьмітраўская лінія]]

### [[Кахоўская лінія]]

### [[Бутаўская лінія]]

### [[Маскоўская манарэйка]]

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт Маскоўскага мэтрапалітэну 

Катэгорыя:Маскоўскі мэтрапалітэн
Катэгорыя:Сьпісы
BLOG OF MAD!!!

**«BLOG OF MAD!!!»** — беларускі альтэрнатыўны рок-гурт. Спачатку меў назву BLAGI MAT!!!. Грае фолк-панк з элемэнтамі электра-панк і грандж на беларускай мове. Утвораны ў 2008 у Менску ўжо вядомымі беларускімі музыкамі Ігарам Загумёнавым (раней выступаў на вялікай беларускай эстраднай сцэне са сваім гуртом ZIGZAG) і Аляксеем Ефрэменка, бубначом, які зарэкамэндаваў сябе ў складзе некалькіх знакамітых беларускіх рок- і мэтал-гуртоў (Litvintroll, Znich, PartyZone, ZIGZAG і інш.). Першапачаткова музыкі хавалі свае асобы, каб пачаць дзейнасьць гурту з нуля без сувязі са сваім мінулым. Пасьля шэрагу пасьпяховых выступаў на фэстывалях, BLAGI MAT!!! становіцца папулярным сярод беларускай моладзі. Дзеліць сцэну на фэстывалях з зоркамі беларускай і расейскай альтэрнатывы, такімі як Седьмая раса, Nuteki, Китай (праект Максіма Фадзеева), Neuro Dubel, The Toobes,  Markscheider Kunst, Технология, Бригадный подряд, Дай Дарогу!, N.R.M., Pomidor/Off, J-Морс, Алег Хаменка, Бранимир, ды іншымі.

## Дыскаграфія

### Студыйныя альбомы
* THE BLAGEST OF MAT!!! (Vigma i БМАgroup, 2013)

### Удзел у складанках
* Трибьют Нейро Дюбель. Место подписи (2013)

## Крыніцы

## Кліпы
* BLOG OF MAD!!! - DJ Гопнік Рэжысэр Арцём Лобач  
* BLOG OF MAD!!! - Тры расейскія літары!!! Рэжысэр Ігар Загумёнаў

## Вонкавыя спасылкі
* BLOG OF MAD!!! на Facebook
* BLAGI MAT!!! ВКонтакте
* BLOG OF MAD!!! на YouTube
* BLOG OF MAD!!! на MySpace
* BLOG OF MAD!!! на SoundCloud
* BLOG OF MAD!!! на Reverbnation
* BLOG OF MAD!!! на BandCamp
### Артыкулы
* Панкі BLAGI MAT!!! выдалі канцэптуальны дэбютнік-бэст euroradio.fm
* Дебютный альбом группы BLAGI MAT!!! experty.by
* Дебютный альбом группы BLAGI MAT!!! ultra-music.com
* Презентация нового альбома группы  BLAGI MAT!!! minchane.by
* BLAGI MAT!!! презентуют дебютный альбом в стиле "The Best", на сцене будут Хоменко и Куллинкович tut.by
* Трибьют Neuro Dubel. Александр Куллинкович: "Например, ту, что Blagi Mat!!! перепели. На мой взгляд, лучшая песня на альбоме". ultra-music.com
* 

* Статья о группе BLAGI MAT!!!.  Часопіс "Переходный возраст"
* Интервью с группой BLAGI MAT!!! pozerov.net
* Blagi Mat!!! сняли первый клип XLAM.BY
* BLAGI MAT!!! И этим все сказано! musecube.org
* В группе BLAGI MAT!!! поет снежный человек tut.by
* Ігар Загумёнаў благім матам пра айцоў беларускага року euroradio.fm
* BLAGI MAT!!! записал первый студийный сингл experty.by
* Сольный концерт BLAGI MAT!!! tut.by
* Белорусские панки перепели бразильский хит naviny.by

Катэгорыя:Беларускія панк-рок-гурты
Катэгорыя:Беларускія фолк-гурты
Катэгорыя:Беларускія рок-гурты
Марыя Філончык

**Марыя Філончык** (, Бабруйск) — прафэсійная беларуская баскетбалістка. Іграе на пазыцыі цяжкога форварду. Майстар спорту Рэспублікі Беларусь. Капітан баскетбольнай каманды «Алімпія» (Горадня).

## Жыцьцяпіс
Пяць год займалася баскетболам у Бабруйску. Пасьля была запрошаная на прагляд ў Гародню, дзе працягнула навучаньне.

Навучалася ў Гарадзенскім дзяржаўным ўнівэрсітэце імя Янкі Купалы.

## Нацыянальная зборная
Выступала за нацыянальную зборную Беларусі на Алімпійскіх гульнях у Рыё-дэ-Жанэйра.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* FIBA Марыя ФІлончык
* Мария Филончик: я лучше заработаю миллион, СП-он-лайн

Катэгорыя:Беларускія баскетбалісткі
Катэгорыя:Беларускія баскетбалісты і баскетбалісткі на Алімпійскіх гульнях
Катэгорыя:Баскетбалісты і баскетбалісткі на летніх Алімпійскіх гульнях 2016 году
Катэгорыя:Нарадзіліся ў Бабруйску
Мікалай (Касаткін)

**Архіяпі́скап Мікала́й** (сьвецкае імя — **Іва́н Дзьмітрыевіч Каса́ткін**; 1 (13) жніўня 1836 — 3 (16) лютага 1912) — япіскап Расейскай Царквы; місіянэр, заснавальнік Праваслаўнай царквы ў Японіі. Праслаўлены ў ліку сьвятых як роўнаапостальны; памяць — 3 лютага паводле Юліянскага календара.

Нарадзіўся ў Смаленскай губэрні ў сям’і дыякана. Скончыў Бельскую духоўную вучэльню і Смаленскую духоўную сэмінарыю. У ліку найлепшых вучняў у 1857 быў рэкамэндаваны і паступіў у Санкт-Пецярбурскую духоўную акадэмію, дзе ў 1860 року, даведаўшыся, што існуе вакансія на пасаду настаяцеля царквы пры нядаўна адчыненым расейскім консульстве ў г. Хакадатэ (Японія, падаў заяўку і быў абраны для гэтага служэньня. Тады ж прыняў пастрыг.

2 ліпеня 1861 прыбыў у Хакадатэ. Першыя гады свайго знаходжаньня ў Японіі айцец Мікалай самастойна вывучаў японскую мову, культуру і побыт японцаў і займаўся арганізацыйнымі пытаньнямі для адкрыцьця падвор’я Расейскай праваслаўнай царквы. Першым хрышчаным японцам у 1868 року стаў сынтаісцкі сьвятар Такума Савабэ, былы самурай, які прыйшоў ў хату да а. Мікалая, каб забіць яго. Да 1870 року праваслаўная суполка налічвала звыш 4 тыс. чалавек, а да 1912 — каля 33 тысячаў чалавек і 266 праваслаўных суполак.

У 1870 року па хадатайніцтве а. Мікалая, узьведзенага ў сан архімандрыта, была адкрытая расейская духоўная місія з цэнтрам у Токіё ў вядзеньні Камчацкай япархіі. У 1880 а. Мікалай узьведзены ў сан япіскапа Рэвельскага, вікарыя Рыскай япархіі. У працэсе місіянэрскай дзейнасьці а. Мікалай перавёў на японскую мову Сьвятое Пісаньне, іншыя багаслужэбныя кнігі, стварыў духоўную сэмінарыю, пачатковыя школы для дзяўчынак і хлопчыкаў, бібліятэку, прытулак і іншыя ўстановы. Выдаваў праваслаўны часопіс «Царкоўны весьнік» на японскай мове. 8 сакавіка 1891 быў асьвячоны катэдральны Васкрасенскі сабор (званы японцамі *Нікалай-до*).

Падчас расейска-японскай вайны застаўся са сваёй паствай у Японіі, аднак службы ў гэты час не праводзіліся. 24 сакавіка 1906 Найсьвяцейшы Сынод узьвёў яго ў сан архіяпіскапа Такійскага і ўсяе Японіі.

Па сьмерці а. Мікалая японскі імпэратар Мэйдзі асабіста даў дазвол на пахаваньне ў межах гораду.

10 красавіка 1970 прылічаны да ліку сьвятых.

## Глядзіце таксама
* Храм Мікалая Японскага

## Літаратура
# Архіепіскап Антоній (Мельникаў). *Святой равноапостольный архиепископ Японский Николай*. // Богословские труды, 1975, сб.14
# О. В.&nbsp;Шаталов. ''Святитель Николай (Касаткин) в первый период деятельности Российской православной миссии в Японии (1861—1875 гг.)''

## Вонкавыя спасылкі
* Мікалай Японскі, сьвяты, роўнаапостальны на бачыне *Расейскае Праваслаўе*

Катэгорыя:Праваслаўныя сьвятыя
Катэгорыя:Нарадзіліся ў Аленінскім раёне
Катэгорыя:Памерлі ў Токіё
Катэгорыя:Біскупы Расейскай праваслаўнай царквы
Катэгорыя:Праваслаўныя місіянэры
Катэгорыя:Роўнаапостальныя
Какурэ кірысітан

**Какурэ кірысітан** (, «патаемны хрысьціянін») — сучасная назва чальцоў японскае Каталіцкае Царквы ў эпоху Эда, якія сышлі ў падпольле пасьля Сімабарскага паўстаньня 1630-х роках з-за забароны вызнаньня каталіцкай веры.

## Мінуўшчына

Какурэ кірысітане завуцца «схаванымі» хрысьціянамі, паколькі патаемна працягнулі практыкаваць хрысьціянства. Яны ладзілі набажэнствы ў таемных пакояў хатаў. Зь цягам часу фігуры сьвятых і Дзевы Марыі былі адаптаваныя пад выгляд традыцыйных статуяў Буды і бодгісатваў; выявы Панны Марыі, створаныя паводле будыйскай багіні міласэрнасьці Канон, сталі называцца «Марыя Канон». Малітвы былі набліжаныя па гучаньні да будыйскіх харалаў, хоць з мноствам лацінскіх, партугальскіх і гішпанскіх словаў. Біблія і літургічныя творы перадаваліся вусна, паколькі друкаваныя асобнікі канфіскоўваліся ўладамі. З-за выгнаньня ў XVII стагодзьдзі каталіцкіх сьвятароў іхнюю ролю на служэньнях хрысьціянаў какурэ выконвалі сьвецкія лідэры.

У асобных выпадках супольнасьці адыходзілі ад хрысьціянскага вучэньня, іхнія вераваньні прыпадабняліся да ўшанаваньня памерлых, ролю якіх адыгрывалі хрысьціянскія мучанікі.

Пасьля рэстаўрацыі Мэйдзі ў сярэдзіне XIX стагодзьдзя і аднаўленьня рэлігійнай свабоды з падпольля выйшлі каля 30 000 хрысьціянаў, улічваючы тых, што ўхіліліся ва ўласныя адгалінаваньні хрысьціянства. Какурэ кірысітан сталі называць {Ніхонга|*Mukashi Kirishitan*|昔キリシタン||}}, ці «старажытныя» хрысьціяне. Большасьць зь іх узьядналася з каталіцкай царквой пасьля адмаўленьня ад неартадаксальных, сынкрэтычных практыкаў. Тыя, што адмовіліся злучацца з каталіцтвам, сталі звацца ганарэ кірысітан ( — аддзеленыя хрысьціяне). Зь легалізацыяй хрысьціянства і сэкулярызацыяй Японіі ганарэ кірысітан паступова выраджаліся, паколькі хлопчыкі, якія пакідалі родныя мясьціны ці проста не былі зацікаўленыя, не працягвалі вераваньні сваіх бацькоў. Пэўны час ганарэ кірысітан з-за сваёй таямнічасьці нават лічыліся зьніклымі; у 1980-х роках купка вернікаў з востраву  ў прэфэктуры Нагасакі пачала ладзіць адкрытыя набажэнствы, хоць іхнія практыкі займелі пэўныя рысы тэатру, напрыклад распавяданьне казак ці выкарыстаньне статуяў і іншых выяваў, ніколі не сустраканых у падпольных хрысьціянаў.

## Глядзіце таксама
* Крыптахрысьціянства
* Какурэ нэнбуцу

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Каталіцкі адукацыйны рэсурсны цэнтар 
* Энцыкляпэдыя Новага сьвету 

Катэгорыя:Хрысьціянства ў Японіі
Катэгорыя:Пэрыяд Эда
Катэгорыя:Перасьлед хрысьціянаў
Прэзыдэнцкія выбары ў Эстоніі 2016 году

**Прэзыдэ́нцкія вы́бары ў [[Эстонія|Эсто́ніі]]** адбываліся ў жніўні-кастрычніку 2016 году, паколькі ў пяці папярэдніх турах пераможцу вызначыць не атрымалася. Выбары непрамыя: галасаваньне адбывалася ў парлямэнце. Дзейны прэзыдэнт Тоомас Хэндрык Ільвэс ня мог узяць удзелу ў выбарах, паколькі знаходзіўся на сваёй пасадзе два тэрміны.

Пасьля галасаваньня ў Рыйгікогу і ў калегіі выбарцаў паўторным галасаваньнем парлямэнту пасаду прэзыдэнта ўпершыню заняла жанчына — Керсьці Кальюляйд.

## Галасаваньне ў парлямэнце

Кандыдаты вылучаліся ⅕ галасоў Рыйгікогу (21 чалавек).

У галасаваньнях, якія адбыліся 29 (першы тур) і 30 жніўня (другі-трэці туры), галасы за кандыдатаў разьмеркаваліся наступным чынам:

## Галасаваньне ў выбарчай калегіі
Паколькі за тры туры парлямэнт ня здолеў абраць прэзыдэнта, выбарчая камісія пачала працэдуру намінацыі нанова. Кандыдаты, якія трапілі ў 3-е, апошняе кола галасаваньня, трапілі ў кандыдаты аўтаматычна, астатнія мелі сабраць 21 подпіс чальцоў парлямэнту.

## Крыніцы

Катэгорыя:Выбары ў Эстоніі
Катэгорыя:Выбары 2016 году
Катэгорыя:2016 год у Эстоніі
Юры Рытгэў

**Рытгэў** (), паводле савецкага, пазьней расейскага пашпарту — **Юры Сяргеевіч Рытхэў** (; 8 сакавіка 1930, паселішча Увэлен (, ) тагачаснага Чукоцкага раёну Далёкаўсходняга краю РСФСР — 14 траўня 2008, Санкт-Пецярбург) — савецкі ды расейскі пісьменьнік чукоцкага паходжаньня. Мовы творчасьці — чукоцкая ды расейская.

## Біяграфія
Рытгэў нарадзіўся ў сям’і паляўнічага, ягоны дзед быў шаманам. Імя, дадзенае яму пры нараджэньні значыць «невядомы», асабістае імя ды імя па бацьку на расейскі капыл пісьменьнік узяў церазь неабходнасьць гэтых зьвестак для атрыманьня пашпарту.

Скончыўшы сямігадовую школу ў родным паселішчы Увэлен, юнак вырашыў працягваць навучаньне ў Інстытуце народаў Поўначы ў Пецярбургу, але з прычыны занадта маладога веку ня трапіў туды адразу. Гэтая мроя чукоцкага пісьменьніка зьдзейсьнілася толькі пасьля ягонага пераезду ў Анадыр (сталіцу аўтаномнае акругі) ды сустрэчы з кіраўніком лінгвістычнае экспэдыцыі, дасьледнікам чукоцка-камчацкіх моваў Пятром Скорыкам.

Публікавацца пачаў ужо падчас навучаньня ў Анадырскай вучэльні, першая публікацыя зьявілася ў акружнай газэце «Савецкая Чукотка» ў 1947 годзе.

Катэгорыя:Савецкія літаратары
Дэзманд Дос

**Дэ́зманд То́мас Дос** (; 7 лютага 1919, Лінчбург, Вірджынія, ЗША&nbsp;— 23 сакавіка 2006, П’едмант, Алабама, ЗША) — амэрыканскі вайсковец 307-га пяхотнага палку 77-я пяхотнай дывізіі. Першы з , узнагароджаны мэдалём Пашаны, адзіны з трох дагэтуль узнагароджаных.

## Жыцьцяпіс
Дэзманд Дос нарадзіўся ў сям’і стэльмаха Ўільяма Томаса Доса і Бэрты Дос.

У красавіку 1942 запісаўся на вайсковую службу, аднак адмовіўся забіваць варожых жаўнераў і браць у рукі зброю з уласных адвэнтысцкіх перакананьняў. Служыў лекарам на Ціхаакіянскім фронце II сусьветнай вайны, ратаваў амэрыканскіх жаўнераў, не перастаючы прытрымлівацца рэлігійных перакананьняў: так, адмаўляўся выконваць якія-кольвек загады ў суботу. За гэта зазнаваў уціск і зьдзекі з боку афіцэраў і саслужбоўцаў. У красавіку 1945 року, пасьля высадкі на Акінаве, дзякуючы ягонай малітве полк захапіў 400-мэтровую  Маэда безь ніводнае страты і з адзіным раненьнем. 5 траўня падчас бітвы за Акінаву ён спусьціў да ўзножжа скарпы 75 параненых жаўнераў свайго палку, знаходзячыся пад абстрэлам японскіх жаўнераў. Гэтым учынкам ён здолеў заслужыць павагу сярод вайскоўцаў, а 12 кастрычніка 1945 року атрымаў мэдаль Пашаны з рук прэзыдэнта ЗША Гары Трумэна.

Тройчы быў паранены, неўзабаве перад дэмабілізацыяй захварэў на сухоты, з-за чаго пазбавіўся лёгкага. У 1946 звольніўся са службы, пасьля чаго пяць гадоў лекаваўся ад раненьняў і хваробы.

З жонкай Фрэнсіс меў двух сыноў: Дэзманда-малодшага і Гаральда.

Дэзманд Дос сканаў у 2006 року ва ўласнай хаце ў П’едманце (Алабама) пасьля шпіталізацыі з-за праблемаў з дыханьнем, у адзін дзень зь яшчэ адным узнагароджаным мэдалём Пашаны, Дэйвідам Блікам. Пахаваны на Нацыянальных могілках Чатанугі (Тэнэсі).

## Ушанаваньне памяці
Паводле Досавага жыцьця створаны дакумэнтальны фільм «Адмаўленец паводле сумленьня» і мастацкі фільм «».

У 1990 року адцінак 2-й аўтадарогі штату Джорджыя ў акрузе Ўолкер паміж 27-й аўтамагістральлю і 193-й аўтадарогай Джорджыі быў названы «Шашой мэдалю Пашаны Дэзманда Доса». У 2008 року дзьвюхмільны адцінак 9-й аўтадарогі штату Алабама ў П’едманце названы «Мэмарыяльнай шашой спадара Дэзманда Доса».

У пачатку 1980-х рокаў у ягоны гонар была перайменаваная Лінчбурская школа, заснаваная царквой адвэнтыстаў сёмага дню.

## Узнагароды
* Мэдаль Пашаны
* Бронзавая зорка з адным дубовым лістком
* Пурпурнае сэрца з двума дубовымі лісткамі
* Прэзыдэнцкая адзнака часткі
* Мэдыль «За годную службу»
* Мэдаль «За амэрыканскую кампанію»
* Мэдаль «За азіяцка-ціхаакіянскую кампанію» з трыма зоркамі службы
* Мэдаль «За перамогу ў Другой сусьветнай вайне»
* Мэдаль «За вызваленьне Філіпінаў» з адной зоркай службы
* Баявы мэдыцынскі значык

## Крыніцы

## Літаратура
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Вонкавыя спасылкі

* Афіцыйная бачына 
* Хрысьціянская акадэмія імя Дэзманда Доса 
* Find a grave 
*  

Катэгорыя:Нарадзіліся ў Лінчбургу (Вірджынія)
Катэгорыя:Адвэнтысты сёмага дню ЗША
Катэгорыя:Пацыфісты
Катэгорыя:Удзельнікі Другой сусьветнай вайны
Катэгорыя:Амэрыканскія вайскоўцы
Катэгорыя:Узнагароджаныя мэдалём Пашаны ЗША
Катэгорыя:Узнагароджаныя Бронзавай зоркай ЗША
Катэгорыя:Узнагароджаныя Пурпурным сэрцам
Катэгорыя:Памерлі ў П’едманце (Алабама)
Бэцкаўскі замак

**Бэцкаўскі замак** () — рэшткі сярэднявечнага замку ў вёсцы Бэцкаў ля Новага-Мэста-над-Вагам. Аб’ект занесены ў сьпіс .

## Мінуўшчына
Замак упершыню згаданы ў Ананімнай хроніцы XII стагодзьдзя, што пацьверджана й археалягічнымі раскопкамі.

У XIII стагодзьдзі на скале над Вагам на граніцы Трэнчанскай і Нітранскай жупаў паўстаў каменны замак з ахоўным мурам. За Матушам Чакам Трэнчанскім Бэцкаў апынуўся ў ягоным валоданьні. У другой палове XIV стагодзьдзя замкам валодалі Сьцібараўцы з Польшчы, якія ў той час былі адным з найзамошнейшых родаў Вугоршчыны. Пасьля іх замак перайшоў пад каралеўскую ўладу, пад якой ён дасягнуў свайго найбольшага размаху.

На пераломе XIV—XV стагодзьдзяў пачалася перабудова замку, падчас якой былі збудаваныя вежы і гатычны палац з рыцарскай заляй і капліцаю. У сярэдзіне XVI стагодзьдзя замак умацаваны дзеля асманскай пагрозы: у ніжнім ярусе замку паставілі гарматную вежу і ўзвысілі акольны мур. У гэты час замак ужо належаў роду Банфі. Пасьля іхняга згасаньня ў 1646 року маёнткі былі падзеленыя між пераемнікамі. Новыя ўласьнікі не клапаціліся лёсам замку, які пачаў паступова разбурацца. У 1727 року адбыўся пажар, які зьнішчыў большасьць пабудоваў, і з тае пары замак быў закінуты.

## Галерэя

Beckov castle.jpg|Замак Бэцкаў
SlovakRepublic-Beckov-Castle_(3).JPG|Замак Бэцкаў
SlovakRepublic-Beckov-Castle_(6).JPG|Замак Бэцкаў
SlovakRepublic-Beckov-Castle_(7).JPG|Замак Бэцкаў
SlovakRepublic-Beckov-Castle_(8).JPG|Замак Бэцкаў
SlovakRepublic-Beckov-Castle_(25).JPG|Замак Бэцкаў
Slovak_Republic_-_Beckov_Castle_-_Castle_histor.games.JPG|Гістарычныя гульні ў замку
Beckov Horne nadvorie 01.jpg|Верхняя пляцоўка з капліцай
Beckov Dolne nadvorie 01.jpg|Ніжняя частка — гарматная вежа, рэплікі абложных машын, ззаду апсіда замкавай капліцы
Beckov Dolne nadvorie 02.jpg|Панарама ніжняга пляцу, над ім на скале рэшткі данжону


## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі

Катэгорыя:Бэцкаў
Катэгорыя:Замкі Славаччыны
Катэгорыя:Культурныя помнікі Славаччыны
Адальстэйн Аўсбэрг Сыгурдсан

**Адальстэйн Аўсбэрг Сыгурдсан** ( 22 ліпеня 1955, Гусавік, Ісьляндыя) — ісьляндзкі літаратар і бард.

## Жыцьцяпіс
У 1976 року скончыў Камэрцыйны коледж у Рэйк’явіку, пасьля , вывучаў ісьляндзкую мову ва ўнівэрсытэце Ісьляндыі.

Пачынаў працаваць рэпартэрам, аднак з 1978 заняўся выключна літаратурнай творчасьцю. У 1988—1998 роках быў старшынём Ісьляндзкага таварыства літаратараў і кампазытараў ().

У 2014 року наведваў Беларусь, браў удзел у «Стральцоўскім фэсьце».

## Творчасьць
Дэбютаваў у 1977 року паэтычным зборнікам «Неруш». Выдаў 10 паэтычных кнігаў, раман «Падарожжа на дваіх», больш за тузін дзіцячых кнігаў, пераклады нарвэскіх, швэдзкіх, гэльскіх, амэрыканскіх, летувіскіх, шэтляндзкіх твораў.

Акрамя літаратуры, займаецца таксама музыкай. Быў адным з заснавальнікаў гурту «Vísnavinir»; цяпер выступае ў складзе гурту «Hálft í hvoru». Аўтар словаў да песьні «» () гурта «Stjórnin», зь якой музыкі занялі 4-е месца на «Эўрабачаньні-1990».

## Беларускія пераклады
У 2023 годзе выйшаў зборнік выбраных вершаў «Чорнае неба» ў перакладзе Марыі Пушкінай.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Жыцьцяпіс // Саюз беларускіх пісьменьнікаў
* 

Катэгорыя:Ісьляндзкія літаратары
Катэгорыя:Ісьляндзкія перакладчыкі
Катэгорыя:Нарадзіліся ў Гусавіку
Ордэн «Сяброўства» (Узбэкістан)

**Ордэн «Сяброўства»** (па-ўзбэцку: *Дўстлик ордени*) — дзяржаўная ўзнагарода Рэспублікі Ўзбэкістан. Гэты ордэн быў заснаваны па ініцыятыве кіраўніка дзяржавы Іслама Карымава на якая адбылася 5-6 траўня 1994 году саборы сойму Рэспублікі Ўзбэкістан.

Ордэнам «Дустлік» (у перакладзе з узбэцкага «сяброўства») узнагароджваюцца асобы за дасягненьні ў працы па ўмацаваньні сяброўства, братэрства й сузгоднасьці паміж прадстаўнікамі ўсіх народаў і народнасьцяў, унёсак у разьвіцьцё сяброўства й супрацы паміж народамі Ўзбэкістану.

## Апісаньне ўзнагароды
Ордэн «Дустлік» вырабляецца з тампаку, пакрытага золатам таўшчынёй 1 мікрон, і мае форму падвойнай, розных памераў, з агульным цэнтрам, накладзенай адзін на аднаго васьміканцовай зоркі. Прамежак паміж большай і меншай зоркамі запоўнены блакітнай эмальлю. Паміж кутамі зоркі зьмесцаваны пучкамі разьбежныя залатыя прамені, сканчэньні якіх закруглены. Адлегласьць паміж процілеглымі канцамі большай зоркі 47 мілімэтраў, адлегласьць паміж процілеглымі канцамі меншай — 41 мілімэтар.

У цэнтры ордэна, у акружнасьці дыямэтрам 12 мілімэтраў, на белым серабрыстым тле, пазалочанымі фрагмэнтамі рук, намалявана сымбалічны поціск рукі. Вакол, на тле, выкананым блакітнай эмальлю, мясцуюцца 12 серабрыстых зорак, сымбалізуючых 12 чалавечых учыннасьцяў. Дыямэтар акружнасьці, на плоскасьці якой мясцуюцца зоркі, — 24 мілімэтру. Вакол усёй выявы мясцуецца абадок, угары якога, чырвонай эмальлю, надпіс «DOʻSTLIK», а ў ніжняй частцы — пазалочаныя лаўровыя галіны. Дыямэтар абадка 33 мілімэтру. На звароткавым боку, у ніжняй частцы, нанесены нумар ордэна ўвагнутым шрыфтам памерам 1 мілімэтар.

## Узнагароджаныя
Узнагароджаны колішні прэзыдэнт Узбэкістану — Іслам Карымаў.

Катэгорыя:Ордэны Ўзбэкістану
Ордэн Незалежнасьці (Узбэкістан)

**Ордэн Незалежнасьці** () — найвышэйшая дзяржаўная ўзнагарода Ўзбэкістану. Ордэн «Мустакілік» вырабляецца са срэбра 925 пробы, пакрытага папярэдне нікелем таўшчынёй 0,5 мікрон, а потым золатам таўшчынёй 0,25 мікрон.

Ордэн уяўляе сабою васьміканцовую зорку з двухсьценнымі праменямі. Паміж кутамі зоркі зьмесцаваны пучкамі разьбежныя прамені, пакрытыя эмальлю рубінавага колеру. Адлегласьць паміж процілеглымі канцамі зоркі 48 мілімэтраў. Дыямэтар акружнасьці, у якую ўпісваюцца прамені, 44 мілімэтру.

## Першая выява
У цэнтры ордэны намалявана серабрыстага колеру птушках розума — знак незалежнасьці. тло за птушкай Хумо, выкананы з колеравай эмалі, сымбалізуе хараство й багацьце Ўзбэкістану.

Угары абадка, што атачае птушку Хумо, намаляваны знак Дзяржаўнага герба Рэспублікі Ўзбэкістан — блакітны мусаман з паўмесяцам і зоркай. Мусаман упісваецца ў акружнасьць дыямэтрам 9 мілімэтраў, дыямэтры акружнасьцяў паўмесяца й пяціканцовай зоркі адпаведна складаюць 5 мілімэтраў і 3 мілімэтру. У верхняй палове абадка — дванаццаць чалавечых учыннасьцяў. Дыямэтар абадка 31 мілімэтар, шырыня 5 мілімэтраў.

У ніжняй частцы абадка — надпіс «MUSTAQILLIK», пакрыты эмальлю рубінавага колеру. Вышыня літар 3 мілімэтру.

Звароткавы бок ордэна ўвагнуты. У цэнтры знаходзіцца наразны штыфт з гайкай для мацаваньня ордэна.
У ніжняй частцы наносіцца нумар ордэна ўвагнутым шрыфтам памерам 1 мілімэтар.
Таўшчыня ордэна 4 мілімэтру.
Вага ордэна 32,5 грама.

## Другая выява
Ордэн «Мустакілік» вырабляецца са срэбра 925 пробы, пакрытага золатам таўшчынёй 1 мікрон і ўяўляе сабою васьміканцовую зорку з двухсьценнымі праменямі. На паверхні двухсьценных праменяў 46 фіянітаў дыямэтрам 2 мілімэтру. Паміж кутамі зоркі зьмесцаваны пучкамі разьбежныя прамені, пакрытыя эмальлю рубінавага колеру. Адлегласьць паміж процілеглымі канцамі зоркі 57 мілімэтраў. Дыямэтар акружыны, у якую ўпісваюцца прамені, 52 мілімэтры.

У цэнтры ордэны намалявана срабрыстага колеру птушках розума — знак незалежнасьці. Тло за птушкай Хумо, выкананы з колеравай эмалі, сымбалізуе хараство й багацьце Ўзбэкістану.

Угары абадка, што атачае птушку Хумо, намаляваны знак Дзяржаўнага герба Рэспублікі Ўзбэкістан — блакітны мусаман з паўмесяцам і зоркай. Мусаман упісваецца ў акружнасьць дыямэтрам 10,5 мілімэтраў, дыямэтры акружнасьцяў паўмесяца й пяціканцовай зоркі адпаведна складаюць 5 мілімэтраў і 2,6 мілімэтру. У верхняй палове абадка зьмесцаваны дванаццаць рубінаў дыямэтрам 2,5 мілімэтру, сымбалізуючыя дванаццаць чалавечых учыннасьцяў. Краі абадка з абодвух бакоў аблямаваны борцікам таўшчынёй 1 мілімэтар, выкананым блакітнай эмальлю. Дыямэтар абадка 36 мілімэтраў, шырыня 6 мілімэтраў.

У ніжняй частцы абадка на белым эмалевым фоне зьмесцавана надпіс «MUSTAQILLIK», выкананы чырвонай эмальлю. Вышыня літар 2,7 мілімэтру.

Звароткавы бок ордэна ўвагнуты. У цэнтры знаходзіцца наразны штыфт з гайкай для мацаваньня ордэна.
У ніжняй частцы нанесены нумар ордэна ўвагнутым шрыфтам памерам 1 мілімэтар.
Таўшчыня ордэна 8 мілімэтраў.
Вага ордэна 60,5 грама.

## Узнагароджаныя
Узнагароджаны колішні прэзыдэнт Узбэкістану — Іслам Карымаў.

Незалежнасьці
Гуўры Гансдотыр

**Гуўры Гансдотыр** (;  6 кастрычніка 1980 году, Торсгаўн, Фарэрскія астравы) — фарэрска-дацкая сьпявачка, аўтарка песень, кампазытарка і музыка.

## Жыцьцяпіс
Бацька — гітарыст Ганс Карл Гансэн, маці — Люіза. Дзяцінства Гуўры прайшло ў Аргіры ля Торсгаўну. Бацька навучыў яе граць на гітары, пасьля чаго яна пачала сьпяваць і складаць песьні. Дацкае прозьвішча Гансэн, даволі распаўсюджанае на Фарэрах, сьпявачка пазьней зьмяніла на фарэрскую форму Гансдотыр ().

Гуўры Гансдотыр двойчы атрымлівала фарэрскую музычную прэмію *Planet Awards*. У 2007 была названая найлепшай сьпявачкай за дэбютны альбом «Love Is Dead», а альбом 2009 року «The Sky is Opening» стаў найлепшым фарэрскім альбомам 2009 року.

Пасьля выхаду ў 2011 року трэцяга альбому «Beyond the Grey» сьпявачка пераехала ў Рэйк’явік (Ісьляндыя). Выступала па ўсёй краіне, праехала з турам па Эўропе і ЗША. Некалькі разоў выступала на такіх фэстывалях на Фарэрах, як Summarfestivalurin у Кляксвуйку і G! Festival у Сыйругёце.

У 2012 року ў Рэйк’явіку Гуўры стварыла творчы дуэт зь яшчэ адным фарэрскім музыкам Янусам Расмусэнам, чальцом ісьляндзка-фарэрскага гурту «Bloodgroup». У 2013 року выйшаў іхні альбом «BYRTA», і такую назву атрымаў іхні дуэт, які выконвае электрапоп.

## Альбомы

### Сольныя
* Love is Dead (2007)
* The Sky is Opening (2009)
* Beyond the Grey (2011)
* Taking Ship (2014)
* Living With You Is A Lot Like Dying / Animal (2015)
* Nothing About You (2016)
* Pegasus (2016)

### «Byrta»
* *BYRTA* (2013)

## Прэміі і ўзнагароды
* Planet Awards—2007 — *найлепшая сьпявачка*
* Planet Awards—2009 — *альбом году*

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* 

Катэгорыя:Нарадзіліся ў Торсгаўне
Катэгорыя:Дацкія сьпевакі і сьпявачкі
Катэгорыя:Фарэрскія сьпевакі і сьпявачкі
Катэгорыя:Сьпявачкі
Катэгорыя:Фарэрскія гітарысты
Катэгорыя:Фарэрскія кампазытары
Катэгорыя:Гітарысткі