Сынковічы

**Сынко́вічы** (афіцыйная назва — *Сы́нкавічы*) — вёска ў Беларусі, на рацэ Бярозе. Уваходзяць у склад Сынковіцкага сельсавету Зэльвенскага раёну Гарадзенскай вобласьці. Насельніцтва на 2010 год — 34 чалавекі. Знаходзяцца за 15 км ад Слоніму, на ўсход ад шашы . 

Сынковічы — старажытная вёска на гістарычнай Слонімшчыне (частка Наваградчыны). Да нашага часу тут захавалася царква Сьвятога Міхала ў стылі беларускай готыкі, унікальны помнік архітэктуры першай паловы XVI стагодзьдзя. 

## Назва
Традыцыйная гістарычная назва вёскі — Сынковічы — фіксуецца ў навуковых працах і энцыкляпэдычных даведніках. Аднак у 1960-я гады рэдактар газэты Зэльвенскага раёну, які паходзіў з Краснадарскага краю Расеі, з прычыны няведаньня беларускай мовы і мясцовай тапанімікі перайначыў беларускую назву вёскі на *Сынкавічы*.

## Гісторыя

### Вялікае Княства Літоўскае
Упершыню Сынковічы ў гістарычных крыніцах ўпамінаюцца ў пачатку XVI стагодзьдзя, калі тут збудавалі абарончую царкву. На думку асобных дасьледнікаў, царкву збудавалі ў пачатку XV стагоддзя з фундацыі вялікага князя Вітаўта. Аднак гэта не пацьвярджаюць гістарычныя крыніцы і гісторыкі архітэктуры і мастацтвазнаўцы, якія спасылаюцца на час пабудовы іншых падобных позьнегатычных храмаў.

У 1566 годзе Сынковічы знаходзіліся ў валоданьні Івана Есьмана. У 1576 годзе кароль і вялікі князь Стэфан Баторы надаў вёсцы прывілей на таргі ў нядзелі і корчмы. У канцы XVIII ст. Сынковічы перайшлі да Пуслоўскіх.

### Пад уладай Расейскай імпэрыі

У выніку трэцяга падзелу Рэчы Паспалітай (1795 год) Сынковічы апынуліся ў складзе Расейскай імпэрыі, у Слонімскім павеце Слонімскай, з 1797 году — у Літоўскай, з 1801 году — у Гарадзенскай губэрнях. 

Перад рэформай 1861 году і ў другой палове ХІХ ст. таварны характар у Сынковічах набыло садаводзтва і агародніцтва. У гэты час у вёсцы зьявілася першая крама. У 1905—1913 гадох у Сынковічах працавала вінакурня, якая ў 1908 годзе займела паравы рухавік.

### Найноўшы час
25 сакавіка 1918 году згодна з Трэцяй Устаўной граматай Сынковічы абвяшчаліся часткай Беларускай Народнай Рэспублікі. 1 студзеня 1919 году ў адпаведнасьці з пастановай І зьезду КП(б) Беларусі яны ўвайшлі ў склад Беларускай ССР. Згодна з Рыскай мірнай дамовай 1921 году вёска апынулася ў складзе міжваеннай Польскай Рэспублікі. З 1926 году Сынковічы сталі цэнтрам уніяцкай парафіі, у якой пэўны час служылі сьвятары з Усходняй місіі езуітаў у Альбяртыне каля Слоніму.

У 1939 годзе Сынковічы ўвайшлі ў БССР. У 2007 годзе ў выніку рэканструкцыі царкоўнай званіцы над ёй за грошы расейскага спонсара паставілі вялізны пазалочаны купал-цыбуліну, які псуе мастацкае аблічча помніка архітэктуры.


Synkovičy, Michajłaŭskaja. Сынковічы, Міхайлаўская (S. Zabaroŭski, 1909).jpg|С. Забароўкі, 1909 г.
Synkovičy, Michajłaŭskaja. Сынковічы, Міхайлаўская (1915).jpg|1915 г.
Synkovičy, Michajłaŭskaja. Сынковічы, Міхайлаўская (A. Visłocki, 1923) (3).jpg|А. Віслоцкі, 1923 г.
Synkovičy, Michajłaŭskaja. Сынковічы, Міхайлаўская (J. Bułhak, 1919-39) (2).jpg|Я. Булгак, 1930 г.


## Насельніцтва
* **XX стагодзьдзе**: 1921 год — 145 чал.; 1999 год — 86 чал.
* **XXI стагодзьдзе**: 2010 год — 34 чал.

## Турыстычная інфармацыя

### Славутасьці
* Званіца (1891)
* Сядзіба Лесьнічоўка (пач. XX ст.)
* Сядзіба Пуслоўскіх (XIX — пач. XX ст.)
* Царква Сьвятога Міхала (першая пал. XVI ст.)

### Страчаная спадчына
* Фальварак Сынковічы II

## Галерэя

Царква Сьв. Міхаіла Архангела ў Сынкавічах, foto 31.jpg|Царква, галоўны фасад
Царква Сьв. Міхаіла Архангела ў Сынкавічах, foto 24.jpg|Царква з боку апсыды
Царква Сьвятога Міхаіла (Сынкавічы) 4.jpg|Скляпеньні царквы
Сынкавічы. Сядзібны спіртзавод.jpg|Бровар


## Крыніцы

## Літаратура
* 

Катэгорыя:Сынковіцкі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Зэльвенскага раёну
Сынковічы