Рашаў

**Ра́шаў** — былая вёска ў Беларусі. Уваходзіў у склад Хвойніцкага райсавету Гомельскай вобласьці. Знаходзіцца за 16 км на паўночны ўсход ад места і чыгуначнай станцыі Хвойнікаў, на аўтамабільнай дарозе Хвойнікі — Рэчыца.

## Гісторыя
### Карона Каралеўства Польскага ў Рэчы Паспалітай

Ці не ўпершыню Рашаў згаданы ў судовым дэкрэце ад 12 чэрвеня 1618 году. Справа датычылася насланьня людзей панства Гальшкі  і Міхала Лозкаў з добраў Юравічы на грунты маёнтку Хвойнікі пана Мікалая Харлінскага і забраньня паташу, нападу на карчму Рашаў. У акце ад 7 чэрвеня 1623 году аб наезьдзе на Астраглядаўскі маёнтак і замак, мястэчка Новы Харленж (Хвойнікі) і прыналежныя ім паселішчы названа таксама "wieś Raszow". Месьцілася паселішча ў Кіеўскім ваяводзтве Каралеўства Польскага.

Ад тых часоў і да рэформавага пэрыяду ў складзе Расейскай імпэрыі (1860-я гады) Рашаў, як паселішча альбо ўрочышча, належаў тым самым уладальнікам, што і Хвойнікі з Астраглядамі, г. зн. пасьля Харлінскіх, ад 1624 г. – панам Мікалаю Абрамовічу, Максыміліяну Бжазоўскаму, князям Шуйскім, сямейству Прозараў. 

Паводле тарыфу падымнага падатку Кіеўскага ваяводзтва 1640 году, з 2 дымоў у Рашаве кашталяна мсьціслаўскага Мікалая Абрамовіча выбіралася 2 злотых. Пасьля гэтага ажно да канца XVIII ст. вёска ўжо ня згадвалася, імаверна, праз тое, што яе жыхары яшчэ ў другой палове XVII ст. пераселеныя ў больш люднае месца, у межы Астраглядавіцкага ключа, дзе заснаваны быў хутар Рашаўцы. Пазьней Рашаў адроджаны як слабада.

### Пад уладай Расейскай імпэрыі

Пасьля другога падзелу Рэчы Паспалітай (1793) вёска — у межах Рэчыцкай акругі Чарнігаўскага намесьніцтва (губэрні), з 1796 году ў складзе тэрытарыяльна ўпарадкаванага Рэчыцкага павету Маларасейскай, а з 29 жніўня 1797 году Менскай губэрні Расейскай імпэрыі. У крыніцы, заснаванай як быццам на матэрыялах рэвізіі 1795 году, вёска Рашаў згаданая сярод уладаньняў пана *Людвіка* Прозара, якія былі перайшлі «в казну», але потым «по высочайшему повелению» вернутыя пані Луізе (з князёў Шуйскіх) Прозаравай, спадчыннай іх уладальніцы. Паводле рэвізіі 1795 году Слабада Рашаў, у якой налічвалася 7 двароў з 15 жыхарамі мужчынскага і 18 жаночага полу, была ў заставе ад пані Людвікі з князёў Шуйскіх Прозар у мсьціслаўскага стольніка Юстыніяна Фурса. Прозьвішчы жыхароў – Добаш, Аўдзеенка, Душкевіч, Ярац.

Згодна з шляхецкай рэвізіяй, датаванай 10 сьнежня 1811 году, фальварак Рашаў з 50 рэвізскімі душамі ў аднайменнай вёсцы трымаў у арэндзе ад паноў Прозараў Караль, сын Антонія, Дмішэвіч (36 г.), былы паручнік войскаў польскіх; разам зь ім жыў пасынак Адам, сын Вінцэнта, Велямоўскі (15 г.).

У «Списках населенных мест Минской губернии по уездам, приходам, еврейским обществам со сведениями об их расположении и народонаселении [Дело]: 1857 г.», засьведчана, што 71 жыхар вёскі Рашаў абодвух полаў і 2 вайскоўцы належалі да прыходу Сьвята-Мікалаеўскай царквы ў сяле Маладуша.

У парэформавы час Рашаў адміністрацыйна належаў да Маладушскай воласьці. На 1876 і 1879 гады жыхары Рашава заставаліся прыхаджанамі Мікалаеўскай царквы ў Маладушы. Згодна зь перапісам 1897 году, дзейнічала хлебазапасная крама. На 1909 год у вёсцы Рашаў — 21 двор з 165 жыхарамі.

### Найноўшы час

У 1931 годзе арганізаваны калгас. У  чэрвені 1943 году акупанты цалкам спалілі вёску і забілі 11 жыхароў. 27 вяскоўцаў загінулі на франтах.

## Насельніцтва
* 1816 год — 28 двароў.
* 1850 год — 64 жыхары.
* 1897 год — 165 жыхароў (згодна зь перапісам).
* 1930 год — 46 двароў, 247 жыхароў.
* 1940 год — 51 двор, 259 жыхароў.
* 1959 год — 220 жыхароў (паводле перапісу).
* 2004 год — жыхароў няма.

## Забудова
Плян Рашава складаўся з простай мэрыдыяннай вуліцы, да якой на поўдні далучалася зьлёгку скрыўленая вуліца. Забудова двухбаковая, драўлянымі хатамі сядзібнага тыпу.

## Заўвагі

## Крыніцы

## Літаратура
* 

Катэгорыя:Населеныя пункты Хвойніцкага раёну