open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Вінка

**Вінка** — мужчынскае імя і вытворнае ад яго прозьвішча.

## Паходжаньне

Вініка, пазьней Вінка (Winicho, Winika, Winke) — імя германскага паходжаньня. Іменная аснова -він- (імёны ліцьвінаў Бутвін, Монтвін, Радавін; германскія імёны Butwin, Mondawin, Radowin) паходзіць ад гоцкага wins 'сябар'.

У Польшчы адзначаецца прозьвішча Вінік (Winik).

Варыянты імя ў гістарычных крыніцах: *Винку Ситъковичу корол дал Луган у отчизну* (1440—1492 гады); *Иванъ Винко*, *Семенъ Винко*, *панъ Винко Лосятинский* (1567 год); *Winko* (1670 год); *na zaskarżenie W. Winkiewicza* (10 верасьня 1812 году).

## Носьбіты
* Рыгор Стэфанавіч Вінкевіч — вількамірскі зямянін, які ўпамінаецца ў 1607 годзе

Вінкі (Winko) гербу Сталобат — літоўскі шляхецкі род з Слуцкага княства.

## Крыніцы

Катэгорыя:Мужчынскія імёны
Зыман

**Зыман** (*Жыман*, *Зымань*), **Зыгман** — мужчынскае імя і вытворнае ад яго прозьвішча.

## Паходжаньне

Сігіман, пазьней Зыгман або Зыман (Sigiman, Siegmann, Sieman) — імя германскага паходжаньня. Іменная аснова сіг- (зыг-, зег-) (імёны ліцьвінаў Зігібут, Зыгел, Жыгімонт; германскія імёны Sigibot, Sigel, Sigimunt) паходзіць ад гоцкага і бургундзкага sigus 'перамога', а аснова -ман- (імёны ліцьвінаў Мангерд, Дзерман, Есьман; германскія імёны Mangerðr, Derman, Esmann) — ад гоцкага manna, германскага man 'чалавек'.

Варыянты імя ў гістарычных крыніцах: *Krzysztof Zyman* (1777 год); *Antonina Żymonowicz* (1803 год); *Piotr Zymonewicz* (1814 год); *Katarzyna Zymanowicz* (1816 год); *Michalina Żymanowicz* (1840 год).

## Носьбіты
Зыманы (Zyman) — літоўскі шляхецкі род.

Стамбэрскія Жыманы (Stamberski Żyman) — шляхецкі род Рэчы Паспалітай з Прусіі.

На 1906 год існавала вёска Зыгманы ў Рэжыцкім павеце Віцебскай губэрні.

## Глядзіце таксама
* Зіга
* Ман

## Крыніцы

Катэгорыя:Мужчынскія імёны
Ян-Нікляс Бэстэ

**Ян-Нікляс Бэстэ** (;  4 студзеня 1999 году) — нямецкі футбаліст, ўінгер клюбу «Фрайбург».

## Кар’ера
Выхаванец сыстэмы дортмундзкай «Барусіі». За галоўную каманду згуляў у матчы Кубка Нямеччыны 12 жніўня 2017 году. Не зважаючы на тое, што ў міжсэзоньне рыхтаваўся поруч з асноўнай камандай клюбу, усё ж такі застаўся з моладзевай камандзе клюбу на новы сэзон. Не дачакаўшыся дэбюту ў Бундэсьлізе, перайшоў да шыхтаў брэмэнскага «Вэрдэра», дзе гуляў за другую каманду клюбу. У наступныя сэзоны на ўмове арэнднага пагадненьня абараняў колеры нідэрляндзкага «Эмэну» і потым «Ян Рэгенсбургу». З «Эмэнам» дэбютаваў у Эрэдывізіі 24 жніўня 2019 году ў матчы супраць «Вілему II». У 2022 годзе склаў трохгадовую працоўную ўгоду з «Гайдэнгаймам».

## Дасягненьні
**«Бэнфіка»**:
* Уладальнік Кубка партугальскай лігі: 2025

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* 
* 
* 

Катэгорыя:Нямецкія футбалісты
Патрык Вімэр

**Па́трык Ві́мэр** (;  30 траўня 2001 году) — аўстрыйскі футбаліст, правы ўінгер нямецкага клюбу «Вольфсбург» і нацыянальнай зборнай Аўстрыі.

## Кар’ера
Выхаванец шэрагу невялікіх. Пазьней трапіў у акадэміі сталічнай «Аўстрыі», у складзе якой дэбютаваў у матчы аўстрыйскай Бундэсьлігі ў дэрбі супраць «Рапіда». 8 ліпеня 2020 году ўлучыў свой першы гол у кар’еры ў браму «Альтаху». Улетку 2021 году прыяднаўся да складу нямецкай «Армініі», у складзе якой дэбютаваў у нямецкай Бундэсьлізе 28 жніўня ў матчы супраць франкфурцкага «Айнтрахту». Вімэр зраўнаваў лік у тым матчы, чым здабыў нічыю для сваёй дружыны. 13 красавіка 2022 году склаў пяцігадовую ўгоду з «Вольфсбургам», пачаўшы гуляць за клюб з сэзону 2022—2023 гадоў.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* 
* 
* 

Катэгорыя:Аўстрыйскія футбалісты
Марка Фрыдль

**Ма́рка Фрыдль** (;  16 сакавіка 1998 году) — аўстрыйскі футбаліст, левы і цэнтральны абаронца нямецкага клюбу «Вэрдэр» і нацыянальнай зборнай Аўстрыі.

## Кар’ера
Фрыдль пачаў займацца футболам у роднай Аўстрыі, але ў 2008 годзе пераехаў у Мюнхэн, каб далучыцца да акадэміі «Баварыі». Прафэсійную кар’еру запачаткаваў у другой камандзе «Баварыі» ў рэгіянальнай лізе. 14 сакавіка 2017 году склаў свой першы прафэсійны кантракт з клюбам. Да першай каманды быў падцягнуты да сэзону 2017—2018 гадоў. Спачатку згуляў 22 лістапада 2017 году ў матчы Лігі чэмпіёнаў супраць «Андэрлехту», а праз тры дні зьявіўся на пляцоўцы на матчы Бундэсьлігі супраць мёнхэнглядбаскай «Барусіі», у якой баварцы зьведалі паразу зь лікам 1:2.

25 студзеня 2018 году на правах арэнды далучыўся да «Вэрдэру» з варыянтам выкупу футбаліста. Гэтак і здарылася ў траўні 2019 году, калі «Вэрдэр» выдаткаваў крыху болей за 3 мільёны эўра. Свой першы мяч у кашулі брэмэнцаў забіў у верасьні 2019 году, пацэліўшы мяч у браму дортмундзкай «Барусіі». У ліпені 2022 году падоўжыў кантракт з клюбам.

## Дасягненьні
**«Баварыя»**:
* Уладальнік Супэркубка Нямеччыны: 2017

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* 
* 
* 

Катэгорыя:Аўстрыйскія футбалісты
Флёрыян Кайнц

**Флёрыян Кайнц** (;  24 кастрычніка 1992 году) — аўстрыйскі футбаліст, паўабаронца нямецкага клюбу «Кёльн» і нацыянальнай зборнай Аўстрыі.

## Кар’ера
### Клюбная
Выхаванец грацкага «Штурму», зь якім дэбютаваў у аўстрыйскай Бундэсьлізе. У ліпені 2014 году далучыўся да венскага «Рапіду», але сума трансфэру не выкрывалася. У чэрвені 2016 году пагадзіўся перайсьці да брэмэнскага «Вэрдэру», які выклаў за гульца 3,5 мільёнаў эўра. Першы гол у кашулі клюбу здабыў у матчы супраць «РБ Ляйпцыг», пры гэтым спартовец выйшаў на газон толькі на 88-й хвіліне. У студзені 2019 году Кайнц далучыўся да «Кёльну», склаўшы дамову на тры з паловай гады. Як паведамлялася, перазод каштаваў клюбу 3 мільёны эўра.

### Міжнародная
Дэбютаваў у складзе нацыянальнай зборнай Аўстрыі ў таварыскім матчы супраць зборнай Швайцарыі ў лістападзе 2015 году.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* 
* 
* 

Катэгорыя:Аўстрыйскія футбалісты
Філіп Лінгарт

**Фі́ліп Лі́нгарт** (;  11 ліпеня 1996 году) — аўстрыйскі футбаліст, абаронца нямецкага клюбу «Фрайбург» і нацыянальнай зборнай Аўстрыі.

## Кар’ера
### Клюбная
Выхаванец сталічнага «Рапіду», зь якой дэбютаваў у прафэсійным футболе. У 2014 выправіўся ў арэнды ў «Рэал», дзе гуляў у Юнацкай Лізе чэмпіёнаў. У 2015 годзе кантракт гульца быў выкуплены мадрыдцамі за 800 тысяч эўра. У той час рэзэрвістаў «Рэалу» трэнаваў Зынэдын Зыдан. Футбаліст некалькі сэзонаў правёў у другой камандзе клюбу, часам прыцягваючыся да першай дружыны падчас адсутнасьці лідэраў каманды, аднак заўсёды ў такіх выпадках заставаўся на лаве запасных. У складзе «Рэалу» зьявіўся ў матчы Кубка Гішпаніі супраць «Кадысу». У ліпені 2017 году далучыўся нямецкага «Фрайбургу» на правах арэнды. Праз год гулец стаў паўнавартасным футбалістам клюбу.

### Міжнародная
Лінгарт яшчэ зь юнацтва прыцягваўся да матчаў зборнай Аўстрыі розных узростаў. Першы выклік у нацыянальную зборную Аўстрыі атрымаў у 2017 годзе, калі праз траўму з складу выбыў Сэбастыян Прэдль. Аднак, той раз дэбюта не адбылося. Толькі празь месяц абаронца дэбютаваў у кашулі зборнай, адгуляўшы ўвесь матч адборачнага этапу да чэмпіянату сьвету 2018 году супраць зборнай Малдовы.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* 
* 
* 

Катэгорыя:Аўстрыйскія футбалісты
Конрад Ляймэр

**Конрад Ля́ймэр** (;  27 траўня 1997 году) — аўстрыйскі футбаліст, паўабаронца і правы абаронца нямецкага клюбу «Баварыя» і нацыянальнай зборнай Аўстрыі.

## Кар’ера
### Клюбная
Выхаванец зальцбурскага «Рэд Була». Дэбютаваў у футболе ў Першай лізе ў траўні 2014 году, абараняючы колеры «Ліфэрынгу», які ёсьць даччыным клюбам зальцбургцаў. У галоўным клюбе дэбютаваў 28 верасьня 2014 году ў матчы супраць венскага «Рапіду». 30 чэрвеня 2017 году Ляймэр выправіўся ў Нямеччыну, прыяднаўшыся да клюбу «РБ Ляйпцыг» і пагадніўшыся на чатырохгадовы кантракт. З камандаў некалькі разоў быў уладальнікам Кубка Нямеччыны. Па сканчэньні чарговага кантракту ўлетку 2023 году вольным агентам далучыўся да «Баварыі», узгадніўны кантракт да лета 2027 году. 8 жніўня па зыходзе Яна Зомэра зьмяніў свой нумар 24 на 27-ы.

### Міжнародная
Дэбютаваў у складзе нацыянальнай зборнай Аўстрыі ў адборачным матчы да чэмпіянату Эўропы 2020 году супраць зборнай Славеніі. Гулец выйшаў на пляоўку ў першай адзінаццатцы.

## Дасягненьні
**«Рэд Бул»**:
* Чэмпіён Аўстрыі: 2015, 2016, 2017
* Уладальнік Кубка Аўстрыі: 2015, 2016, 2017

**«РБ Ляйпцыг»**:
* Уладальнік Кубка Нямеччыны: 2022, 2023

**«Баварыя»**:
* Чэмпіён Нямеччыны: 2025
* Уладальнік Супэркубка Нямеччыны: 2025

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* 
* 
* 

Катэгорыя:Аўстрыйскія футбалісты
Галубок (неадназначнасьць)

Назву **Галубок** маюць:
## Асобы
* Уладзіслаў Галубок — беларускі драматург, рэжысэр, актор, тэатральны дзяяч
* Эдуард Галубок — беларускі фальклярыст, літаратуразнавец, літаратурны і тэатральны крытык
Дэніз Ундаў

**Дэніз Ундаў** (;  19 ліпеня 1996 году) — нямецкі футбаліст, нападнік клюбу «Штутгарт» і нацыянальнай зборнай Нямеччыны. Мае курдзкае паходжаньне, а ягоная сям’я паходзіць зь места Шанлыюрфа.

## Кар’ера
Гулец некалькі гадоў яшчэ хлопцам займаўся футболам у акадэміі брэмэнскага «Вэрдэра», аднак у футбол трапіў празь невялікі клюб «Гафэльзэ». Акрамя таго пэўны час гуляў за другую каманду браўншвайскага «Айнтрахту» ды «Мэпэн». Улетку 2020 году перайшоў да шэрагаў бэльгійскага клюбу «Юніён», які на той час гуляў у другім дывізіёне. Поруч з клюбам нападнік прасунуўся ў найвышэйшую лігу чэмпіянату Бэльгіі, дзе стаў найлепшым бамбардзірам чэмпіянату. У матчы супраць «Оостэндэ», які скончыўся зь лікам 7:1, Ундаў чатыры разы ўлучыў мяч у браму суперніка. 31 студзеня 2022 году склаў дамову з ангельскім клюбам «Брайтан энд Гоўв Альбіён», але застаўся ў Бэльгіі да сканчэньня сэзону.

У Прэм’ер-лізе дэбютаваў матчам супраць «Манчэстэр Юнайтэд», калі выйшаў на пляцоўку ўжо ў дададзены час. Першы гол забіў у матчы Кубка лігі. 2 жніўня 2023 году на правах арэнды далучыўся да «Штутгарта». 9 жніўня 2024 году, пасьля сэзоннай арэнды, Ундаў перайшоў у «Штутгарт» на сталай аснове, падпісаўшы трохгадовы кантракт.

## Дасягненьні
**«Штутгарт»**:
* Уладальнік Кубка Нямеччыны: 2025

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* 
* 
* 

Катэгорыя:Нямецкія футбалісты
Білін

**Білін** — мужчынскае імя і вытворнае ад яго прозьвішча.

## Паходжаньне

Білін (Bilin) — імя германскага паходжаньня. Іменная аснова біл- (імёны ліцьвінаў Біліка, Більвін, Більман; германскія імёны Biliko, Biliwin, Billmann) паходзіць ад гоцкага *bili 'баявая сякера'.

У Прусіі бытавала імя *Bylenne* (1394 год).

Варыянты імя ў гістарычных крыніцах: *Teresa Bilin* (1813 год).

## Носьбіты
* Тэадор Біліновіч — уніяцкі сьвятар у Ігумене, які ўпамінаецца ў 1776 годзе
* Рыгор Біліновіч — уніяцкі сьвятар у Блоні, які ўпамінаецца ў 1787 и 1796 гадох
* Каспэр Біліновіч — уніяцкі сьвятар у Белічанах, які ўпамінаецца ў 1796 годзе

## Крыніцы

Катэгорыя:Мужчынскія імёны
Максімілян Эгештайн

**Максімілян Эгештайн** (;  8 сьнежня 1996 году) — нямецкі футбаліст, абарончы паўабаронца клюбу «Фрайбург». Ягоны малодшы брат Яганэс таксама футбаліст.

## Кар’ера
Далучыўся да «Вэрдэру» ў 2011 годзе, калі перайшоў туды з «Гафэльзэ». Дэбютаваў у Бундэсьлізе 29 лістапада 2014 году ў матчы супраць «Падэборну-07». У 2015 годзе склаў з клюбам свой першы прафэсійны кантракт. У гэтым жа годзе ўпершыню выканаў ролю плэймэйкера ў камандзе, але стала зьяўляцца на полі пачаў з сэзону 2017—2018 гадоў. Эгештайн прыяднаўся да «Фрайбургу» у жніўні 2021 году пасьля таго, як брэмэнскі «Вэрдэр» вылецеў з Бундэсьлігі.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* 
* 
* 

Катэгорыя:Нямецкія футбалісты
Робін Цэнтнэр

**Робін Цэнтнэр** (;  28 кастрычніка 1994 году) — нямецкі футбаліст, брамнік клюбу «Майнц».

## Кар’ера
Цэнтнэр ёсьць выхаванцам сыстэмы «Майнцу». Пачаў свае выступы спачатку за рэзэрвовую каманду клюбу. У сэзоне 2014—2015 гадоў далучыўся да галоўнай каманды клюбу, але быў трэцім брамнікам. У жніўні 2015 году на два гады выправіўся ў арэнду ў клюб «Гольштайн» дзеля здабыцьця гульнявой практыкі. Вярнуўся ў «Майнц» у 2017 годзе, дэбютаваўшы ў кастрычнікам матчы лігі. Цягам кожнага зь першых двух сэзонаў па арэндзе ён па чарзе з Флёрыянам Мюлерам абараняў браму «Майнцу», пакуль стала ня стаў першым галкіпэрам у пачатку першай паловы сэзону 2019—2020 гадоў. Па парваньні крыжападобнага вязу 8 сакавіка 2020 году ў матчы Бундэсьлігі прапусьціў рэшту сэзону. Ягоны кантракт з «Майнцам» разьлічаны да канца сэзону 2024—2025 гадоў.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* 
* 
* 

Катэгорыя:Нямецкія футбалісты
Міруш

**Міруш** (*Міраш*), **Маруш** — мужчынскае імя і вытворнае ад яго прозьвішча.

## Паходжаньне

Мэруш (Merusch) — імя германскага паходжаньня. Іменная аснова -мер- (-мар-, -мір-) (імёны ліцьвінаў Маргела, Валадзімер, Нетымер; германскія імёны Mergell, Waldmer, Nitimerus) паходзіць ад гоцкага і бургундзкага meris 'славуты, выбітны'.

Варыянты імя ў гістарычных крыніцах: *homines… Mirosch Jaczyevycz* (25 чэрвеня 1500 году); *Katarzyna Marusz* (1800 год).

## Носьбіты
* Максім Мірушэвіч — радчыцкі войт, які ўпамінаецца ў 1634 годзе

## Крыніцы

Катэгорыя:Мужчынскія імёны
Рымард

**Рымард** — мужчынскае імя і вытворнае ад яго прозьвішча.

## Паходжаньне

Рымарт, пазьней Рымард або Рымэрт (*Rimhart, Rymard, Rimmert) — імя германскага паходжаньня. Іменная аснова -рым- (імёны ліцьвінаў Рымель, Рыман, Рымунд; германскія імёны Riemel, Rimann, Rimund) паходзіць ад гоцкага rimis 'спакой, стрыманасьць, непарухлівасьць', а аснова -гард- (-гарт-, -арт-) (імёны ліцьвінаў Бэйнарт, Ленарт, Мэйнарт; германскія імёны Beynart, Lenhardt, Meinhart) — ад гоцкага hardus 'моцны, цьвёрды'.

## Носьбіты
* Ільля Міхаіл Рымард — дэпутат Гарадзенскай кадэнцыі Трыбуналу Вялікага Княства Літоўскага, які ўпамінаецца ў 1690 годзе

## Глядзіце таксама
* Рым
* Гарт

## Крыніцы

Катэгорыя:Мужчынскія імёны
Грыша Прэмэль

**Гры́ша Прэ́мэль** (;  9 студзеня 1995 году) — нямецкі футбаліст, паўабаронца клюбу «Гофэнгайм».

## Кар’ера
Прэмэль пачаў сваю прафэсійную кар’еру ў «Карльсруэ», калі далучыўся да гэтага клюбу з другой каманды «Гофэнгайму» ў 2015 годзе. У чэрвені 2017 году, згуляўшы больш за 40 матчаў у кашулі клюбу, Прэмэль зышоў з «Карльсруэ» пасьля таго, як каманда пазбавілася месца ў Бундэсьлізе 2. Неўзабаве склаў трохгадовую дамову з сталічным «Уніёнам». Ужо ў другім матчы за бэрлінскі клюб быў выдалены праз наўпроставую чырвоную картку ў канцы сустрэчы зь «Нюрнбэргам», што прывяло да дыскваліфікацыі ажно на два матчы.

1 ліпеня 2022 году паўабаронца вярнуўся ў «Гофэнгайм» як вольны агент.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* 
* 
* 

Катэгорыя:Нямецкія футбалісты
Катэгорыя:Футбалісты і футбалісткі на летніх Алімпійскіх гульнях 2016 году
Катэгорыя:Прызэры летніх Алімпійскіх гульняў 2016 году
Робэрт Андрых

**Робэрт Андрых** (;  22 верасьня 1994 году) — нямецкі футбаліст, паўабаронца клюбу «Баер» і нацыянальнай зборнай Нямеччыны. Ягоны дзядзька таксама быў футбалістам, ён гуляў у чэмпіянаце НДР.

## Кар’ера
### Клюбная
Пачаў сваю кар’еру ў сталічнай «Гэрце», дзе спачатку гуляў за моладзевыя каманды клюбу. У сэзоне 2012—2013 гадоў некалькі разоў зьяўляўся на лаўцы запасных у галоўнай дружыне клюбу, але на полі не выходзіў. Пасьля абараняў колеры дрэздэнскага «Дынама» і клюб «Вээн». У студзені 2018 году было абвешчана, што Андрых далучыцца да «Гайдэнгайму», за які паўабаронца адгуляў сэзон 2018—2019 гадоў. Пасьля двух сэзонаў з «Уніёнам» Андрых далучыўся да левэркузэнскага «Баера», падпісаўшы пяцігадовы кантракт да 2026 году. 13 верасьня 2022 году ён забіў свой першы гол у Лізе чэмпіёнаў у пераможным матчы зь лікам 2:0 супраць мадрыдзкага «Атлетыка». У сярэдзіне траўня Андрых атрымаў пералом левага заступка, што датэрмінова вымусіла яго скончыць сэзон 2022—2023 гадоў.

### Міжнародная
Упершыню атрымаў выклік да шыхтаў нацыянальнай зборнай Нямеччыны ў кастрычніку 2023 году на таварыскія матчы супраць зборных ЗША і Мэксыкі. Аднак, дэбютаваў у кашулі роднай краіны 21 лістапада таго ж году ў таварыскім матчы супраць зборнай Аўстрыі.

## Дасягненьні
**«Баер»**:
* Чэмпіён Нямеччыны: 2024
* Уладальнік Кубка Нямеччыны: 2024
* Уладальнік Супэркубка Нямеччыны: 2024

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* 
* 
* 

Катэгорыя:Нямецкія футбалісты
Міхаэль Грэгарыч

**Міхаэль Грэгарыч** (;  18 красавіка 1994 году) — аўстрыйскі футбаліст, нападнік нямецкага клюбу «Аўгсбург» (у арэндзе з дацкага клюбу «Брэнбю») і нацыянальнай зборнай Аўстрыі.

## Кар’ера
Прафэсійную кар’еру пачаў на радзіме ў клюбе «Капфэнбэрг», запачаткаваўшы выступы ў аўстрыйскай Бундэсьлізе ў красавіку 2010 году. Гулец зьявіўся на пляцоўцы на замену ў матчы супраць «Рапіду» ды адразу ўлучыў мяч у браму суперніка, усталяваўшы новы рэкорд лігі як наймаладзейшы аўтар гола. 28 чэрвеня 2011 году далучыўся да нямецкага «Гофэнгайму», аднак працягнуў ужо на правах арэнды гуляць за «Капфэнбэрг». У 2013 годзе быў запазычаны клюбам «Санкт-Паўлі», а праз год у арэнду зьехаў у «Бохум». Пасьля абараняў колеры «Гамбургу», а з сэзону 2017—2018 гадоў гуляў у кашулі «Аўгсбургу». Сэзон 2019—2020 гадоў правёў у арэндзе ў «Шальке-04». 8 ліпеня 2022 году «Фрайбург» абвесьціў, што нападнік будзе абараняць колеры іхняга клюбу.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* 
* 
* 

Катэгорыя:Аўстрыйскія футбалісты
Эдуард Галубок

**Эдуард Галубок** ( 1906, Менск —  1943) — беларускі фальклярыст, літаратуразнавец, літаратурны і тэатральны крытык. Крыптанімы: Г-ок. Псэўданімы:  1) Галубок, Эд.; 2) Галубок, Эдуард; 3) Горскі, Э.; 4) Горскі, Эд.; 5) Горский, Эд.

## Біяграфія
Эдуард Галубок нарадзіўся ў Менску ў сям’і беларускага драматурга, тэатральнага рэжысэра й мастака Уладзіслава Галубка. З самага ўтварэньня бацькам у 1920 годзе трупы беларускіх артыстаў (потым БДТ-3), прымаў актыўны ўдзел у яе спэктаклях. Тэатар стаў для яго школай жыцьця і выхаваньня. Пасьля заканчэньня ў 1930 годзе Беларускага дзяржаўнага ўнівэрсытэта працаваў навуковым супрацоўнікам сэкцыі этнаграфіі й фальклёру ў Інстытуце літаратуры і мастацтва, з 1934 да 1941 году ў Інстытуце гісторыі Акадэміі навук. Дасьледаваў беларускі фальклёр і літаратуру, зьбіраў розныя жанры беларускай вусна-паэтычнай творчасьці.

Эдуард Галубок удзельнічаў у Вялікай Айчыннай вайне. У 1941 году прызваны Менскім вайсковым камісарыятам у войска лейтэнантам. Ён загінуў на фронце ў 1943 г. Месца яго гібелі й дакладная дата невядомы.

## Творчасьць
Літаратурную дзейнасьць Эдуард Галубок пачаў у 1927 годзе, выступіўшы з артыкуламі й нарысамі. У 1930-х гадах пісаў таксама літаратурныя й тэатральныя рэцэнзіі. Яго рэцэнзіі на творы беларускіх паэтаў, празаікаў і драматургаў друкаваліся ў газэтах „Чырвоная зьмена“, „Літаратура і мастацтва“, „Звязда“ й часопісах „Маладняк“, „Полымя“, „Заклік“, „Мастацтва і рэвалюцыя“. Ён зьяўляецца аўтарам артыкулаў у зборніках Акадэміі навук «Пісьменьнік і мова», прысьвечаных барацьбе за культуру мовы, дыскусійным зборніку сэкцыі драматургаў «Драматургія» і «Крытыка-бібліяграфічным бюлетэні» Бібліяграфічнага інстытуту.

З-за арышту бацькі ў 1937 годзе ня змог абараніць кандыдацкую дысэртацыю па беларускай драматургіі. Быў адным са складальнікаў зборнікаў «Дарэвалюцыйная і Савецкая Беларусь у народнай творчасьці» (1938), «Беларускі народ супраць папоў і рэлігіі» (1939), «Жанчына ў беларускай народнай творчасьці» (1940). У 1939 годзе фальклярыст удзельнічаў у навукова-дасьледчай экспэдыцыі Акадэміі навук у Нясьвіскі замак. Падрыхтаваў да друку рукапісы кніг «Шлях разьвіцьця БДТ-3» і «Мастацкае выхаваньне ў сыстэме нашай школы» зьніклі ў Беларускім дзяржаўным выдавецтве.

## Бібліяграфія

;1927
* 
* 
;1931
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
;1932
* 
;1933
* 
* 

;1934
* 
* 
* 
* 
* 
* 
;1938
* 
; 1939
* 
;1940
*  

## Крыніцы

## Літаратура
* 
* Галубок Эдуард Уладзіслававіч. //  — С. 315.
*  — С.  473.
* 
*  — С. 489.
* 
*   
*  С. 22. 

Катэгорыя:Выпускнікі Беларускага дзяржаўнага ўнівэрсытэту
Катэгорыя:Беларускія фальклярысты
Катэгорыя:Беларускія літаратуразнаўцы
Катэгорыя:Беларускія літаратурныя крытыкі
Катэгорыя:Удзельнікі нямецка-савецкай вайны
Катэгорыя:Зьніклыя бязь вестак
Айгуста

**Айгуста** (*Агуста*), **Айгуст** (*Агуст*) — жаночае і мужчынскае імёны, а таксама вытворнае ад іх прозьвішча.

## Паходжаньне

Эгуста або Эгуст (Eggusta, Ekgusta, Egustus) — імя германскага паходжаньня. Іменная аснова -эйх- (-эй-) (імёны ліцьвінаў Эйгерд, Эйман, Эймунт; германскія імёны Eygerd, Eimann, Eymunt) адпавядае аснове ег- (аг-, ек-) (утварылася ў выніку пераходу g' > j) і паходзіць ад гоцкага agi 'лязо, булат, меч'.

Варыянты імя ў гістарычных крыніцах: *а Пльсковичемъ дастъ князя Аигуста* (Наўгародзкі першы летапіс); *княжна изъ Литвы именемъ Литовьскимъ Аигуста* (Цьвярскі летапіс); *чоловеков… Огустович* (1440—1492 гады); *Agustowicz* (XVIII ст.); *Klara Agusta* (1799 год).

## Носьбіты
* Айгуст — князь пскоўскі ў другой палове XIII стагодзьдзя
* Айгуста (у праваслаўі Настасься; каля 1320—1345) — вялікая княгіня маскоўская, дачка вялікага князя літоўскага Гедзіміна

## Крыніцы

## Літаратура
* 

Катэгорыя:Жаночыя імёны
Катэгорыя:Мужчынскія імёны
Вальгун

**Вальгун** — мужчынскае імя.

## Паходжаньне

Валігунда, Валагон або Валагун (Walegundis, Walagoni, Walahun, Walchun) — імя германскага паходжаньня. Іменная аснова -вал- (імёны ліцьвінаў Валін, Валант, Гервала; германскія імёны Walin, Waland, Gerwala) паходзіць ад гоцкага *wala 'тыя, хто выдужаў на полі бітвы', walisa 'праўдзівы, лю́бы', waljan 'выбраць' або германскага wala < *wal(a)ha- 'чужы, валійскі', а аснова -гунд- (-гунт-, -кунт-) (імёны ліцьвінаў Гунтар, Вігунт, Вірконт; германскія імёны Guntar, Wigunt, Werecundus) — ад гоцкага gunþs 'бойка, бітва'.

У Чэхіі бытавала германскае імя Valkún (< Walchun).

У Прусіі бытавала імя *Walgune* (1302 год).

Варыянты імя ў гістарычных крыніцах: *unsern getruwen Walgunen… Walghune* (30 верасьня 1288 году).

## Носьбіты
* Вальгун — літоўскі баярын, які ўпамінаецца ў 1288 годзе

## Крыніцы

Катэгорыя:Мужчынскія імёны
Марыюс Вольф

**Ма́рыюс Вольф** (;  27 траўня 1995 году) — нямецкі футбаліст, правы абаронца клюбу «Аўгсбург» і нацыянальнай зборнай Нямеччыны.

## Кар’ера
### Клюбная
Выхаванец моладзевай акадэміі «Мюнхэн-1860». Дэбютаваў у Бундэсьлізе 2 у складзе мюнхэнскага клюбу 26 кастрычніка 2014 году ў матчы супраць браўншвайскага «Айнтрахту». 21 лютага 2015 году Вольф забіў свой першы гол у хатняй пераможнай гульні супраць «Санкт-Паўлі». 8 студзеня 2016 году перайшоў да складу «Гановэру-96». У студзені 2017 году на правах арэнды далучыўся да франкфурцкага «Айнтрахту». 28 траўня 2018 году Вольф склаў пяцігадовую працоўную дамову з дортмундзкай «Барусіяй». 18 верасьня дэбютаваў у Лізе чэмпіёнаў у выязным матчы супраць «Бруге». 2 верасьня 2019 году гулец быў аддадзены ў арэнду «Гэрце» на сэзон 2019—2020 гадоў. 2 кастрычніка 2020 году далучыўся да «Кёльну» на правах арэнды на сэзон 2020—2021 гадоў. Пазьней Вольф вярнуўся ў «Барусію», дзе стаў часьцей зьяўляцца ў складзе «чмялёў». 8 жніўня 2024 году Вольф склаў трохгадовы кантракт з «Аўгсбургам».

### Міжнародная
17 сакавіка 2023 году Вольф атрымаў свой першы афіцыйны выклік у нацыянальную зборную Нямеччыны на таварыскія матчы супраць зборнай Пэру і Бэльгіі.

## Дасягненьні
**«Айнтрахт»**:
* Уладальнік Кубка Нямеччыны: 2018

**«Барусія»**:
* Уладальнік Супэркубка Нямеччыны: 2019

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* 
* 
* 

Катэгорыя:Нямецкія футбалісты
Міліцыя Беларусі

міні|Міліцыя ў 2020 годзе.
**Міліцыя Рэспублікі Беларусь** — праваахоўны орган Рэспублікі Беларусь.

Міліцыя Беларусі складаецца з:
* крымінальнай міліцыі,
* міліцыі грамадскай бяспекі
* і іншых падраздзяленняў.

Яны ствараюцца для выкананьня задач міліцыі па рашэньні міністра ўнутраных спраў, калі іншае не вызначана Прэзыдэнтам Рэспублікі Беларусь.

Органы ўнутраных спраў — дзяржаўныя праваахоўныя органы, якія ажыцьцяўляюць барацьбу са злачыннасьцю, ахову грамадзкага парадку і забясьпечваюць грамадзкую бясьпеку ў адпаведнасьці з задачамі, ускладзенымі на іх правам Беларусі і іншымі вуснымі загадамі начальнікаў міліцыі.

Органы ўнутраных спраў зьяўляюцца складовай часткай сыстэмы забеспячэньня нацыянальнай бясьпекі Рэспублікі Беларусь.

## Глядзіце таксама
* АМАП
* Міністэрства ўнутраных спраў Рэспублікі Беларусь
* Дзень міліцыі
* Моладзевыя атрады аховы правапарадку

## Вонкавыя спасылкі

* Официальный сайт МВД РБ 

Катэгорыя:Міліцыя
Катэгорыя:Міністэрства ўнутраных справаў Рэспублікі Беларусь
Крымінальная міліцыя (Беларусь)

**Крымінальная міліцыя** Беларусі — частка міністэрства ўнутраных спраў, мае ў сваім складзе аддзелы:
* Аддзел апэратыўна-інфармацыйнае работы
* Крымінальны вышук
* Управа па барацьбе з эканамічнымі злачынствамі
* Управа па наркакантролі і супрацьдзеяньне гандлю людзьмі
* Управа па супрацьдзеяньні кібэрзлачыннасьці.

Крымінальная міліцыя была ўтвораная ў СССР. Існавала разам з іншымі аддзеламі міліцыі:
* Міліцыя грамадзкае бясьпекі
* Транспартная міліцыя
* і іншыя аддзелы

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Дзеяпіс крымінальнае міліцыі Магілёўскае вобласьці
* Дзеяпіс крымінальнага вышуку коратка
* Дзеяпіс крымінальнага вышуку Магілёўскае вобласьці
* УБЭЗ Магілёўскае вобласьці
* Дзеяпіс наркаманіі
* Дзеяпіс службы па барацьбе з распаўсюдам наркотыкаў
* Дзеяпіс службаў па барацьбе зь кібэрзлачыннасьцю

Катэгорыя:Міліцыя
Катэгорыя:Міністэрства ўнутраных справаў Рэспублікі Беларусь
Нікаляс Зайвальд

**Ні́каляс За́йвальд** (;  4 траўня 2001 году) — аўстрыйскі футбаліст, паўабаронца абарончага пляну нямецкага клюбу «РБ Ляйпцыг» і нацыянальнай зборнай Аўстрыі.

## Кар’ера
### Клюбная
Зайвальд пачаў сваю кар’еру ў 2009 годзе ў моладзевай акадэміі зальцбурскага «Рэд Булу». Дэбютаваў у прафэсійным футболе ў клюбе «Ліфэрынг» 29 траўня 2019 году. У складзе «Рэд Була» запачаткаваў свае выступы 21 лістапада 2020 году, калі выйшаў у стартавым складзе супраць грацкага «Штурма». 11 кастрычніка 2022 году ўлучыў свой першы гол у Лізе чэмпіёнаў у гасьцявым матчы супраць заграбскага «Дынама». 26 лютага 2023 году было афіцыйна абвешчана, што Зайвальд далучыцца да нямецкага клюбу «РБ Ляйпцыг» з сэзону 2023—2024 гадоў і падпісаў з клюбам пяцігадовы кантракт.

### Міжнародная
Гулец прыцягваўся да матчах зборнай Аўстрыі розных узростаў. Дэбютаваў у складзе нацыянальнай зборнай Аўстрыі 12 лістапада 2021 году ў матчы адборачнага цыклю да чэмпіянату сьвету супраць зборнай Ізраілю.

## Дасягненьні
**«Рэд Бул»**:
* Чэмпіён Аўстрыі: 2021, 2022
* Уладальнік Кубка Аўстрыі: 2021, 2022

**«РБ Ляйпцыг»**:
* Уладальнік Супэркубка Нямеччыны: 2023

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* 
* 
* 

Катэгорыя:Аўстрыйскія футбалісты
Сатыр (фільм)

***Саты́р*** () — парнаграфічная кінастужка, зьнятая ў 1900-ыя гады. Імаверна, адна з самых старых порнастужак, якая захавалася ў сьвеце. Прыблізны час стварэньня запісу — паміж 1907 і 1933 гадамі. Месца стварэньня невядомае. Адным зь месцаў называюць Аргентыну, паводле іншых вэрсіяў здымкі ладзіліся ў 1930-ыя гады на Кубе.

Карціна чорна-белая і ня мае гуку.

## Зьмест

Спачатку фільм паказвае мноства голых жанчын. Яны ўсе ў лесе. Ходзяць, бегаюць. Празь некаторы час зьяўляецца мужчына пад выглядам сатыра (у тытуле карціны яго завуць чорт), які ловіць адну жанчыну. Цягне яе ў лес, глыбей, каб ніхто не перашкаджаў. Мужчына робіць з жанчынаю плоцкае каханьне ў выглядзе паставы 69. Пасьля таго мужчына робіць вылеў семя. Затым жанчыны прыбягаюць і праганяюць мужчыну.

## Глядзіце таксама
* Парнаграфія ў Аргентыне
* Парнаграфія на Кубе
* Шлюбная ноч

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Una criatura mitológica, seis ninfas y un filme clandestino: por qué hay quienes dicen que la primera película porno es argentina

Катэгорыя:Фільмы 1907 году
Катэгорыя:Парнаграфічныя фільмы 1900-х гадоў
Катэгорыя:Аргентынскія парнаграфічныя фільмы
Катэгорыя:Кубінскія парнаграфічныя фільмы
Шлюбная ноч (фільм, 1896)

**Шлюбная ноч** () — парнаграфічная кінастужка была зьнятая ў 1896 гадзе, ў Парыжы, ў Францыі. Верагодна — самыя старая порнастужка, якая захавалася ў сьвеці. Прыблізны час выхаду ў сьвет і паказ карціны быў лістапад 1896 году. З пачатку карціна мела даўжыню 7 хвілін, аднак з-за дрэннага захоўваньня ў архіве стужка была пашкоджаная і захавалася толькі 3 хвіліны запісу.

## Зьмест
Захавалася стужка, дзе жанчына разьдзяваецца перад мужчынам. Жанчына стаіць за заслонкаю і яе не відаць гледачу карціны, але відаць для мужчыны.

Жанчыну грае акторка Люіза Віе, якая паказвала стрыптыз. Мужчыну грае невядомы чалавек.

Карціна чорна-белая і ня мае гуку.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Карціна на IMDb

Катэгорыя:Фільмы 1896 году
Катэгорыя:Парнаграфічныя фільмы 1890-х гадоў
Катэгорыя:Францускія парнаграфічныя фільмы
Бэньямін Гэнрыкс

**Бэ́ньямін Гэ́нрыкс** (;  23 лютага 1997 году) — нямецкі футбаліст, абаронца клюбу «РБ Ляйпцыг» і нацыянальнай зборнай Нямеччыны.

## Кар’ера
### Клюбная
Гэнрыкс — выпускнік акадэміі левэркузэнскага «Баера», у якім быў капітанам каманды да 19 гадоў. Маючы ўхвалу за выступы за моладзевыя каманды клюбу, у 2015 годзе ён быў прыцягнуты да асноўнай каманды, дзе дэбютаваў у Бундэсьлізе 20 верасьня, калі выйшаў на замену ў другім тайме матчу супраць дортмундзкай «Барусіі». Ён стаў заўсёдным гульцом каманды ў наступным сэзоне, падчас якога згуляў у першынстве 29 матчаў. У жніўні 2018 году далучыўся да клюбу «Манака» з францускай Лігі 1. Склаўшы пяцігадовы кантракт з манэгаскамі, Гэнрыкс, аднак, амаль не гуляў, асабліва ў свой другі сэзон. У выніку, 8 ліпеня 2020 году немец далучыўся на правах арэнды да клюбу «РБ Ляйпцыг», які меўся выкупіць гульца амаль праз год.

### Міжнародная
4 лістапада 2016 году Гэнрыкс быў упершыню выкліканы да складу нацыянальнай зборную Нямеччыны трэнэрам Ёахімам Лёвам дзеля ўдзелу ў адборачным матчы чэмпіянату сьвету супраць зборнай Сан-Марына і таварыскім матчы супраць зборнай Італіі. Празь сем дзён дэбютаваў у матчы супраць Сан-Марына, які скончыўся зь пераканаўчай перамогай нямецкіх футбалістаў зь лікам 8:0.

## Дасягненьні
**«РБ Ляйпцыг»**:
* Уладальнік Кубка Нямеччыны: 2022, 2023
* Уладальнік Супэркубка Нямеччыны: 2023

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* 
* 
* 

Катэгорыя:Нямецкія футбалісты
Рамана Шмід

**Рама́на Шмід** (;  27 студзеня 2000 году) — аўстрыйскі футбаліст, атакуючы паўабаронца нямецкага клюбу «Вэрдэр» і нацыянальнай зборнай Аўстрыі. Выхаванец грацкага «Штурма», але хутка пасьля трапіў у структуру зальцбурскага «Рэд Була». У нямецкую Бундэсьлігу трапіў у 2019 годзе, склаўшы кантракт з «Вэрдэрам», але часам адлучаўся ў «Вольфсбэрг».

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* 
* 
* 

Катэгорыя:Аўстрыйскія футбалісты
Крыстаф Баўмгартнэр

**Кры́стаф Баўмга́ртнэр** (;  1 жніўня 1999 году) — аўстрыйскі футбаліст, атакуючы паўабаронца і нападнік нямецкага клюбу «РБ Ляйпцыг» і нацыянальнай зборнай Аўстрыі.

## Кар’ера
### Клюбная
Баўмгартнэр навучаўся футболу ў акадэміях аўстрыйскіх клюбаў «Горн» і «Санкт-Пёльтэн». Пазьней далучыўся да футбольнай акадэміі нямецкага «Гофэнгайму». Да асноўнай каманды клюбу далучыўся ў студзені 2019 году. Дэбютаваў за дружыну 11 траўня 2019 году ў матчы Бундэсьлігі супраць «Вэрдэру», зьявіўшыся на замену ў другім тайме замест Надыма Аміры. У чэрвені 2023 году прыяднаўся да клюбу «РБ Ляйпцыг», склаўшы пяцігадовы кантракт.

### Міжнародная
У 2016 годзе ў складзе юнацкай зборнай Аўстрыі Баўмгартнэр браў удзел у юнацкім чэмпіянаце Эўропы, які ладзіўся ў Азэрбайджане. На турніры ён згуляў у матчах супраць зборных Босьніі і Герцагавіны, Украіны, Нямеччыны і Партугаліі. У паядынку супраць басьнійцаў Крыстаф вызначыўся забітым голам. Таксама футбаліст спаборнічаў у складзе моладзевай зборнай краіны ў чэмпіянаце Эўропы ў Італіі.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* 
* 
* 

Катэгорыя:Аўстрыйскія футбалісты
Rabbit r1

**Rabbit r1** — гэта прылада пэрсанальнага памочніка са штучным інтэлектам, распрацаваная тэхналягічным стартапам «Rabbit Inc» і вырабленая кампаніяй «». Ён прызначаны для выкананьня розных функцый, уключаючы вэб-пошук і кіраваньне мультымедыя, з выкарыстаньнем галасавых каманд і сэнсарнага ўзаемадзеяньня, што дазваляе выкарыстоўваць штучны інтэлект для прадастаўленьня паслуг, звычайна звязаных са смартфонамі і разумнымі хатнімі прыладамі; напрыклад, заказаць дастаўку ежы. У цяперашні час ён даступны для папярэдняга заказу па цане 199 доляраў ЗША, а пастаўкі заплянаваны на сакавік 2024 — ліпень 2024 року.

Кампанія «Rabbit Inc» была заснавана Джэсі Лю Чэнгам, ураджэнцам Сіаня, які прадаў свой папярэдні стартап кітайскаму гіганту штучнага інтэлекту «».

## Абсталяваньне
* Дысплэй: 2,88-цалевы сэнсарны экран для інтэрактыўнага ўводу карыстальнікам.
* Увод: кнопка «націсьні і размаўляй» для актывацыі галасавых каманд; гіраскоп; магнітометр; акселерометр; GPS.
* Камера: аднакамерная камера 8 Мп з дазволам 3264x2448, якая дазваляе ўбудаванаму ШІ выкарыстоўваць камп’ютэрны зрок
* Аўдыё: абсталяваны дынамікам і падвойнымі мікрафонамі для гукавога ўзаемадзеяньня.
* Падключэнне: падтрымлівае Wi-Fi і сотавую сувязь для доступу да інтэрнэт-сэрвісаў.
* Працэсар: працуе на працэсары «MediaTek Helio» з частатой 2,3 ГГц.
* Памяць: зьмяшчае 4 ГБ аператыўнай памяці для аператыўных задач.
* Захоўваньне: прапануе 128 ГБ унутранай памяці для зьвестак.
* Парты: выкарыстоўваецца порт USB-C для зарадкі і перадачы зьвестак.

## Праграмнае забесьпячэньне
* Мадэль штучнага інтэлекту: выкарыстоўвае мадэль вялікага дзеяньня (LAM), тып вялікай моўнай мадэлі, прызначанай для выкананьня дзеяньняў і дапамогі ў такіх задачах, як пошук у Інтэрнэце, струменевая музыка і транспартныя паслугі.
* Інтэграцыя: выкарыстоўвае Perplexity.ai (пошукавую сістэму штучнага інтэлекту), каб адказваць на запыты карыстальнікаў і выконваць каманды.
* Функцыянальнасць: магчымасць выкананьня розных дзеяньняў, такіх як заказ таксі або прайграваньне музыкі з «Spotify»
* Зрок: выкарыстоўвае мультымадальную моўную мадэль, якая дазваляе праглядаць выявы са сваёй камэры для інфармаваньня адказаў.

## Прыём
### Продажы
Пасля анонсу на «Consumer Electronics Show» ў 2024 годзе было прададзена больш за 20 000 адзінак прылады па папярэдніх заказах.

28 студзеня 2024 году мэдыяпакеты r1 былі адпраўлены на праверку.

## Крыніцы

Катэгорыя:Побытавая электроніка
Катэгорыя:Машыннае навучаньне
Катэгорыя:Штучны інтэлект
Тэрмінатар

**Тэрміна́тар** можа азначаць:

## Навука і тэхніка

* Тэрмінатар — канец гена для транскрыпцыі
* Тэрмінатар — рухомая лінія, якая падзяляе сьветлы і цёмны бакі плянэты
* Тэрмінатар — рэзыстар на канцы лініі электраперадачы
* „Тэрмінатар“ — расейская баявая машына падтрымкі танкаў

## Культура
* *[[Тэрмінатар (франшыза)|Тэрмінатар]]* — сэрыя фантастычных фільмаў ЗША
** Тэрмінатар — кібарг у выкананьні Арнольда Шварцэнэгера
** *[[Тэрмінатар (фільм)|Тэрмінатар]]* — першы фільм франшызы 1984 року
** *[[Тэрмінатар: Цёмны лёс]]* — апошні фільм франшызы 2019 року
* *[[Тэрмінатары]]* — фантастычны фільм ЗША 2009 року

## Іншае
* тэрмінатар — вучань, які ідзе навучацца рамёствам у майстра на пэўны тэрмін

## Глядзіце таксама
* Terminator
Terminator

**Terminator** можа азначаць:

* Terminator — род казурак

## Гульні
* „Terminator“ — гульнявая кансоля
* ** — відэагульня 1986 року
* *[[The Terminator (гульня, 1991)|The Terminator]]* — відэагульня 1991 року
* *[[The Terminator (гульня, 1992)|The Terminator]]* — відэагульня 1992 року
* *[[The Terminator (гульня, 1993)|The Terminator]]* — відэагульня 1993 року

## Мастацтва
* *[[Terminaator]]* — эстонскі панк-гурт
* „The Terminator: Original Soundtrack“ — гукавая дарожка 1984 року да фільму «Тэрмінатар»

## Глядзіце таксама
* Тэрмінатар
Тэрмінатар 2

**Тэрміна́тар 2** можа азначаць:

* *[[Тэрмінатар 2 (фільм, 1989)|Тэрмінатар 2]]* — італьянскі фільм 1989 року
* *[[Тэрмінатар 2: Судны дзень]]* — другі фільм франшызы ЗША 1991 року
* „Тэрмінатар-2“ — расейская баявая машына падтрымкі танкаў

## Глядзіце таксама
* Тэрмінатар
Начніца даўгавухая

**Начніца даўгавухая** (*Myotis bechsteinii*) — від рукакрылых сысуноў сямейства вечарнікавых (Vespertilionidae). 

## Вонкавы выгляд
Від сярэдняга памеру і адносна даўгавухі. Даўжыня цела 5 см, размах крылаў 25–30 см, вага 7–14 г. Дарослая асобіна мае доўгую пухнатую шэрсьць. Верх чырванавата-карычневы; ніз шэра-белы. У яго ружаваты твар, а вушы доўгія і шырокія. Крылы цёмна-карычневыя і даволі шырокія, з перапонкай, прымацаванай да падставы ног.

## Распаўсюджваньне
Сустракаецца ў Эўропе (ад Партугаліі да Украіны) і паўднёва-заходняй Азіі (Азэрбайджан, Грузія, Турэччына), ад 0 да 1500 м. Гэты від мае спэцыяльныя патрабаваньні да асяроддзя пражываньня і ў значнай ступені залежыць ад натуральных лясоў. Час ад часу сустракаецца ў штучных месцах, такіх як пашы, плянтацыі (асабліва фруктовыя сады) і сельскія сады. 

## Лад жыцьця
Улетку начуе ў дуплах дрэў, зрэдку ў будынках; скрыні даволі ахвотна прымаюцца. Зімой упадае ў спячку ў падземных месцах пражываньня, а магчыма, і ў дуплах дрэў. У лясах і па ўзлесках корміцца вусякамі.

## Вонкавыя спасылкі
* Paunović, M. 2016. ''Myotis bechsteinii''. The IUCN 

Катэгорыя:Рукакрылыя
Катэгорыя:Сысуны Эўропы
Катэгорыя:Сысуны Азіі
Найвышэйшая ліга чэмпіянату Беларусі па футболе 2024 году

**[[Найвышэйшая ліга чэмпіянату Беларусі па футболе|Найвышэйшая ліга]] [[Чэмпіянат Беларусі па футболе 2024 году|чэмпіянату Беларусі па футболе 2024 году]]** — 34-ы розыгрыш чэмпіянату Беларусі ў Найвышэйшай лізе, які ладзіўся з 14 сакавіка па 30 лістапада 2024 году. Свой тытул пасьпяхова абараніла менскае «Дынама». Лёсаваньне турніру ладзілася 26 лютага ў музэі гісторыі Вялікай Айчыннай вайны.

## Фармат
У розыгрышу бралі ўдзел 16 клюбаў. Не зважаючы на тое, што да койданаўскага «Арсэналу» меліся пытаньні наконт удзелу, клюб здолеў знайсьці дапамогу і заявіўся на чэмпіянат. Акрамя таго, у Найвышэйшую лігу пасьля году адсутнасьці вярнуліся магілёўскі «Дняпро» і «Віцебск». Апошні з клюбаў у пераходных матчах перагуляў сталічны «Энэргетык»-БДУ.

## Табліца

Пры аднолькавай колькасьці пунктаў месца ў табліцы вызначаецца згодна з наступнымі крытэрамі:
* вынікі гульняў між сабой (колькасьць пунктаў, розьніца забітых і прапушчаных мячоў, колькасьць забітых мячоў)
* лепшая розьніца забітых і прапушчаных мячоў ва ўсіх гульнях чэмпіянату
* большая колькасьць перамог ва ўсіх матчах чэмпіянату
* большая колькасьць забітых мячоў ва ўсіх матчах чэмпіянату

## Вынікі гульняў

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт Беларускай фэдэрацыі футболу

Катэгорыя:Чэмпіянат Беларусі па футболе
Катэгорыя:2024 год у футболе
Начніца Бранта

**Начніца Бранта** (*Myotis brandtii*, начніца руская, начніца лясная) — від рукакрылых сысуноў сямейства вечарнікавых (Vespertilionidae). Названая ў гонар нямецкага і рускага прыродазнаўцы Фёдара Брандта.

## Вонкавы выгляд
Даўжыня цела 3,8–13 см, размах крылаў 19–26 см, вага 4–11 г. Верх сьветла-карычневы, на самой верхавіне залаціста-карычневы. Ніз жаўтлява-шэры. Вушы, нос і крылы сьветла-карычневыя.

## Распаўсюджваньне
Сустракаецца ў Эўропі, Азіі (Паўночны Казахстан і Заходняя Сібір), ад -20 да 2300 м. Жыве ў зьмешаных і шыракалістых лясах, часам у іглічных лясах, часта ў непасрэднай блізкасьці ад вады. Уключаная ў Чырвоную кнігу Рэспублікі Беларусь. Напрыканцы 1970-х начніца Брандта знойдзеная ў калекцыйных матэрыялах Аляксандра Курскова, сабраных у беларускай частцы Белавескай пушчы.

## Лад жыцьця
Радзільныя калёніі могуць налічваць да 350 саміцаў і выкарыстоўваць дзеля начлегу пустэчы і шчыліны ў будынках або дрэвах, радзей скрыні для кажаноў і птушак. Гэтыя калёніі могуць мяняць лежні, таму іх даступнасьць вельмі важная. Від корміцца ў лясах, а таксама над і ўздоўж стаячай вады, рэк і ручаёў. Працягласьць жыцьця дасягае 41 год.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Gazaryan, S.; Kruskop, S.V.; Godlevska, L. 2020. ''Myotis brandtii''. The IUCN 

Катэгорыя:Рукакрылыя
Катэгорыя:Сысуны Эўропы
Катэгорыя:Сысуны Азіі
Начніца сажалкавая

**Начніца сажалкавая** (*Myotis dasycneme*) — від рукакрылых сысуноў сямейства вечарнікавых (гладканосых). Пастановай Міністэрства Прыродных рэсурсаў і аховы навакольнага асяродзьдзя Рэспублікі Беларусь № 26 ад 9 чэрвеня 2014 г уключаная ў сьпіс рэдкіх відаў дзікіх жывёл. 

## Вонкавы выгляд
Даўжыня цела 51–73 мм, размах крылаў 20–30 см, вага 14–20 г. Шэрсьць доўгая і густая. Верх ад сярэдня- да цёмна-шэра-карычневага колеру. Ніз ад бела-шэрага да жоўта-шэрага колеру. Морда карычняватая. Вушы карычнева-шэрыя, адносна кароткія. Перапонкі крылаў карычнева-шэрыя. Ступні вялікія. Хвост доўгі і цалкам уключаны ў вялікі уропатагіум.

## Распаўсюджваньне
Сустракаецца ў Эўропе, Азіі (Казахстан і Сібір), ад 0 да 1500 м. Улетку гэты від гняздуецца ў нізінных раёнах з вадаёмамі, лугамі і лясамі, а зімовыя лежні сустракаюцца і ў перадгор’ях. 

## Лад жыцьця
Сілкуецца ў асноўным дробнымі лускакрылымі, жукамі, аўсянікамі і двукрыльнымі, якіх ловяць над вадой на вышыні 5–20 см. Часта ўпадае ў спячку ў падземных месцах пражываньня — ад натуральных пячор да скляпоў і бункераў.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Piraccini, R. 2016. ''Myotis dasycneme''. The IUCN 

Катэгорыя:Рукакрылыя
Катэгорыя:Сысуны Эўропы
Катэгорыя:Сысуны Азіі
Начніца вадзяная

**Начніца вадзяная** (*Myotis daubentonii*) — від рукакрылых сысуноў сямейства вечарнікавых (Vespertilionidae). 

## Вонкавы выгляд
Даўжыня цела 40–60 мм, размах крылаў 24–27,5 см, вага 5–15 г. Самкі ў сярэднім трохі буйнейшыя за самцоў. Шэрсьць кароткая і густая. Верх ад карычнева-шэрага да зьлёгку чырвонага цёмна-бронзавага колеру. Ніз ад серабрыста-шэрага да белага колеру. Крылы чырванаватыя або цёмна-карычневыя, але ніколі ня чорныя. Твар тупы і ружаваты з голымі безвалосымі плямамі вакол вачэй. Вушы кароткія, круглявыя. 

## Распаўсюджваньне
Сустракаецца ў Эўропі, Азіі (Казахстан і Сібір), ад -20 да 1400 м. Яны аддаюць перавагу жыць у раёнах з шырокімі стаячымі азёрамі, сажалкамі і ручаямі для пошуку ежы, а таксама ў лісьцяных і зьмешаных лясах для начлегу.

## Лад жыцьця
Летам *Myotis daubentonii*, здаецца, аддае перавагу месцам начлегу ў дуплах лісьцяных дрэў, але іх таксама можна знайсьці пад мастамі, у будынках, скрынях, расколінах скал і гнёздах пяшчаных марцінаў. Яны аддаюць перавагу дубам перад іншымі пародамі дрэў і натуральным дуплам перад дупламі, створанымі дзятламі. Узімку *Myotis daubentonii* звычайна сустракаецца ў падземных месцах, такіх як пячоры, шахты, бункеры і скляпы. Тэмпература зімовай спячкі — ад 0 да 10 °C. Радзільныя калоніі могуць налічваць да 600 самак, аднак звычайны памер калоніі складае каля 40 самак. Самцы таксама могуць ствараць летнія калоніі да 200 асобін, якія начуюць у розных падземных і надземных сховішчах. *M. daubentonii* зьвязаны з воднымі асяроддзямі пражываньня, дзе ён палюе на вусякоў. *M. daubentonii* вядуць начны лад жыцьця і вылятаюць прыкладна праз 30–60 хвілін пасля заходу сонца.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Kruskop, S.V.; Godlevska, L.; Bücs, S.; Çoraman, E.; Gazaryan, S. 2020. ''Myotis daubentonii''. The IUCN 
* Gingera, T. 2012. ''Myotis daubentonii''. Animal Diversity Web 

Катэгорыя:Рукакрылыя
Катэгорыя:Сысуны Эўропы
Катэгорыя:Сысуны Азіі
Юраўка (Менская вобласьць)

**Юраўка** — хутар у Смалявіцкім раёне Менскай вобласьці. Юраўка ўваходзіць у склад Курганскага сельсавету.

Юраўка знаходзіцца на адлегласьці 195 кілямэтраў ад Менску. Вышыня знаходжаньня над узроўнем мора каля 141 мэтра.     

## Крыніцы

Катэгорыя:Курганскі сельсавет (Смалявіцкі раён)
Катэгорыя:Населеныя пункты Смалявіцкага раёну
Крыс Фюрых

**Крыс Ян Фю́рых** (;  9 студзеня 1998 году) — нямецкі футбаліст, цэнтральны паўабаронца і левы ўінгер клюбу «Штутгарт».

## Кар’ера
Фюрых пачаў сваю кар’еру ў клюбе «Кёльн», перш чым далучыцца да дортмундзкай «Барусіі II» у 2019 годзе. 19 ліпеня 2021 году гулец склаў чатырохгадовую працоўную дамову з «Штутгартам». 31 кастрычніка 2021 году паўабаронца здабыў свой першы гол у Бундэсьлізе, абараняючы колеры «Штутгарта», у матчы супраць «Аўгсбурга». 1 лютага 2024 году Фюрых падоўжыў кантракт з клюбам да чэрвеня 2028 году.

## Дасягненьні
**«Штутгарт»**:
* Уладальнік Кубка Нямеччыны: 2025

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* 
* 
* 

Катэгорыя:Нямецкія футбалісты
Мітчэль Вайзэр

**Мі́тчэль Ва́йзэр** (;  21 красавіка 1994 году) — нямецкі футбаліст, правы абаронца і правы флянгавы гулец клюбу «Вэрдэр».

## Кар’ера
Выхаванец моладзевай акадэміі «Кёльну». Дэбютаваў у Бундэсьлізе 25 лютага 2012 году ў матчы «Кёльну» супраць «Баеру». Гэты матч стаўся адзіным у складзе гадоўнай каманды клюбу, бо ўжо ўлетку гулец далучыўся да «Баварыі». Пэўны час футбаліст правёў у арэндзе ў клюбе Бундэсьлігі 2 «Кайзэрсьляўтэрн», а па вяртаньні згуляў за «Баварыю» ў Лізе чэмпіёнаў, замяніўшы ў матчы супраць чэскай «Вікторыі» Марыё Гёцэ на 87-й хвіліне матчу. 5 красавіка 2014 году ўпершыню за мюнхэнскі клюб адгуляў у матчы чэмпіянату Нямеччыны, але каманда, якая ўжо гарантавала чэмпіёнскі тытул, прагуляла «Аўгусбургу» зь лікам 1:0. Пасьля Вайзэр абараняў колеры сталічнай «Гэрты», а ў наступным далучыўся да «Баеру», дзе, акрамя першага сэзону, часьцей прапускаў гульні, чым гуляў. Улетку 2021 году на правах арэнды далучыўся да «Вэрдэру», які той сэзон спаборнічаў у Бундэсьлізе 2. Праз год клюбы ўмовіліся на сталае прыяднаньне гульца да брэмэнскай каманды.

## Дасягненьні
**«Баварыя»**:
* Чэмпіён Нямеччыны: 2014, 2015
* Уладальнік Кубка Нямеччыны: 2014
* Уладальнік Супэркубка Нямеччыны: 2012
* Пераможца клюбнага чэмпіянату сьвету: 2013

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* 
* 
* 

Катэгорыя:Нямецкія футбалісты
Шчуркі

**Шчуркі́** — хутар у Смалявіцкім раёне Менскай вобласьці. Шчуркі ўваходзілі ў склад Курганскага сельсавету.

Хутар скасаваны ў 2005 годзе.

Станам на 2016 год ад хутара нічога не засталося, тэрыторыя выкарыстоўваецца пад сельскагаспадарчыя мэты, таму месцазнаходжаньне былога паселішча цяжка вызначыць.   

## Крыніцы

Катэгорыя:Курганскі сельсавет (Смалявіцкі раён)
Катэгорыя:Населеныя пункты Смалявіцкага раёну
Мікалай Рыжкоў

**Мікала́й Іва́навіч Рыжко́ў** (, 28 верасьня 1929, Дылееўка, Дзяржынскі гарсавет, Данецкая вобласьць, УССР — 28 лютага 2024, Масква) — савецкі і расейскі дзяржаўны і партыйны дзеяч. Большую частку кіраваньня Міхаіла Гарбачова займаў пасаду Старшыні СМ СССР (1985—1991). Сябра КПСС з 1956 па 1991 гады. Дэпутат Савету Саюза Вярхоўнага Савету СССР (1974—89 гг.) ад Сьвярдлоўскай вобласьці.

Сябра Савету Фэдэрацыі РФ (з 2003 году), да 2011 году прэзыдэнт Расейскага саюзу таваравытворцаў. Нацыянальны Герой Армэніі (2008).

## Жыцьцяпіс

### Дума і Савет Фэдэрацыі
У сьнежні 1995 году абраны дэпутатам Дзяржаўнай думы Фэдэральнага Сходу Расеі другога скліканьня па Белгарадзкай аднамандатнай выбарчай акрузе № 62 ад блоку «Улада — народу». У думе ўзначальваў дэпутацкую групу «Народаўладдзе». Старшыня выканкаму Народна-патрыятычнага саюзу Расеі (НПСР).

У сьнежні 1999 году па гэтай жа акрузе абраны дэпутатам Дзяржаўнай думы трэцяга скліканьня.

У верасьні 2003 году прызначаны прадстаўніком адміністрацыі Белгарадзкай вобласьці ў Савету Фэдэрацыі Фэдэральнага Сходу Расейскай Фэдэрацыі. У сувязі з гэтым склаў паўнамоцтвы дэпутата Дзяржаўнай думы.

Старшыня Камісіі Савета Фэдэрацыі па натуральных манаполіях, чалец Камітэту па пытаньнях мясцовага самакіраваньня, сустаршыня расейска-армянскай камісіі міжпарляменцкай супрацы.

На пасяджэньні Савета Фэдэрацыі 1 сакавіка 2014 году прагаласаваў (гэтак жа, як і ўсе астатнія сябры СФ) за выдачу дазволу Пуціну выкарыстаць пры патрэбе Ўзброеныя сілы на тэрыторыі Ўкраіны. Пры гэтым у сваім выступе так ацаніў падзеі:

Падзеі ва Украіне — гэта сапраўдны бунт. Карычневая чума захапіла ўладу

17 сакавіка 2014 году трапіў пад санкцыі Эўразьвяза.

## Рыжкоў і Беларусь
Мікалай Рыжкоў кіраваў ліквідацыяй аварыі на ЧАЭС. Злачынным зьяўляецца тое, што ўсё, што зьвязана з Чарнобыльскай катастрофай было строга-настрага было засакрэчана ад народу і абсалютнай большасьці мэдыцынскіх работнікаў. Гэтыя каманды паступалі асабіста ад Рыжкова

Алесь Адамовіч расказваў, што пасьля аварыі на ЧАЭС старшыня Савету міністраў СССР Мікалай Рыжкоў завяршыў нейкую нараду словамі ўдзячнасьці беларусам:

«Пагутарыш з украінцамі — і адчуваеш сябе як выціснуты лімон: аднаго ў іх не хапае, другога, тое ім дай, гэтае падкінь. Бясконцыя прэтэнзіі і патрабаваньні. Іншая справа — беларусы: сказалі, нам нічога ня трэба, з Чарнобылем самі справімся!».

## Крыніцы

Катэгорыя:Нарадзіліся ў Данецкай вобласьці
Катэгорыя:Памерлі ў Маскве