open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Крэдыторская запазычанасьць

**Крэдыторская запазычанасьць** ( — пазыкадавальнік) — часова прыцягнутыя грашовыя сродкі прадпрыемства, якія патрэбна вярнуць ва ўсталяваны тэрмін пазыкадаўцу.

Абазначае страты ў будучыні, бо абавязкі прадпрыемства прадугледжваюць вяртаньне сродкаў і аказаньне паслуг контрагентам па заключаных раней зьдзелках, таму іх варта пагашаць своечасова.

Віды: *нармальная* — вынікае з правілаў разьліку між пакупніком і пастаўніком (прадаўцом), пазыкадаўцам і пазычальнікам, вызначаецца па тэрміне адпаведнай дамовай, паводле якой час выплаты не настаў; *пратэрмінаваная*. Таксама бывае:
* *кароткатэрміновая* (менш за год), якая лічыцца таннай крыніцай фінансаваньня, бо не патрабуе выплаты адсотка (за выключэньнем банкаўскай пазыкі) — банкаўская пазыка, банкаўскі овэрдрафт (крэдыт звыш рэшты на бягучым рахунку ў межах папярэдне абумоўленай сумы), вэксэль (запазычанасьць, якую належыць аплаціць да даты складаньня балянсу), рахунак да аплаты (запазычанасьць у разьліку з пастаўніком), аванс ад пакупніка (арэндная плата), запазычанасьць па выплаце падатку, зарплаты, узнагароджаньня (прэміі), дывідэнда акцыянэру, унёска ў страхавы (грамадзкі) фонд, запас на будучыя выдаткі, запазычанасьць па выплаце адсотку па доўгатэрміновым абавязку (больш за год);
* *доўгатэрміновая*, якая забясьпечваецца наяўнымі сродкамі прадпрыемства, у тым ліку нерухомасьцю, і прадугледжвае выплату адсотка — адтэрмінаваная падатковая плата (інвэстыцыйная падатковая пазыка, калі падатак выплочваецца не рэгулярна), выпуск аблігацыяў з выплатай адсотка (пазыковы капітал, атрыманы ў банку), запазычанасьць па аблігацыях (пагашэньне ў вызначаным годзе), пазыка пад нерухомасьць, абавязак па пэнсійнай выплаце (утварэньне ўласнага пэнсійнага фонду за кошт унёскаў работнікаў і наймальніка), падаходны падатак наступнага пэрыяду, датэрміновы вэксаль, аванс на тэрмін больш за год.

## Беларусь
На жнівень 2013 году прадпрыемствы Беларусі, якія знаходзіліся ў працэдуры банкруцтва, мелі пратэрмінаваную крэдыторскую запазычнасьць у памеры больш як 18 трлн рублёў ($2 млрд).

За 2015 год пратэрмінаваная крэдыторская запазычанасьць прадпрыемстваў Беларусі вырасла да 57,979 трлн рублёў ($3,053 млрд). Пагатоў зьнешняя пратэрмінаваная крэдыторская запазычанасьць павялічалася да 11,891 трлн рублёў ($626,126 млн).

## Крыніцы

Катэгорыя:Рахункаводзтва
Катэгорыя:Эканамічныя тэрміны
Хадакі (Берасьцейская вобласьць)

**Хадакі́** — вёска ў Івацэвіцкім раёне Берасьцейскай вобласьці. Цэнтар Жытлінскага сельсавету.

## Насельніцтва
* 1999 год — 447 чалавек
* 2009 год — 342 чалавекі

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі

Катэгорыя:Жытлінскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Івацэвіцкага раёну
Бывалькаўскі сельсавет (1919—1954)

**Быва́лькаўскі сельсавет** — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Лоеўскага раёну Гомельскай вобласьці. Адміністрацыйны цэнтар — вёска Бывалькі.

## Гісторыя
У 1919 годзе створаны ў складзе Лоеўскай воласьці Рэчыцкага павету Гомельскай губэрні РСФСР (з 3 сакавіка 1924 — Беларускай ССР); з 8 сьнежня 1926 году — Лоеўскага раёну Рэчыцкай (з 9 чэрвеня 1927 году да 26 ліпеня 1930 году — Гомельскай акругі, з 20 лютага 1938 году — Гомельскай вобласьці).

16 ліпеня 1954 году сельсавет скасаваны, населеныя пункты перададзены Дзяражыцкаму сельсавету.

## Населеныя пункты
* 1 студзеня 1947 году — 5

## Крыніцы

Катэгорыя:Былыя сельсаветы Лоеўскага раёну
Катэгорыя:Сельсаветы, створаныя ў 1919 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы, скасаваныя ў 1954 годзе
Дзятлавіцкі раён

**Дзя́тлавіцкі раён** — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе БССР у 1926—1927 гадах. Утвораны 8 сьнежня 1926 году ў складзе Гомельскай акругі. Цэнтар — Старыя Дзятлавічы. Плошча — 1049 км², насельніцтва 25413 чалавек (1926 год). Падзяляўся на 25 сельсаветаў. 4 жніўня 1927 году скасаваны. Тэрыторыя перададзеная ў Рэчыцкі, Лоеўскі і Гомельскі раёны.

## Літаратура
*  С. 164
*  С. 256

Катэгорыя:Былыя раёны Беларусі
Катэгорыя:Раёны, створаныя ў 1926 годзе
Катэгорыя:Раёны, скасаваныя ў 1927 годзе
Уваравіцкі раён

**Ува́равіцкі раён** — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе БССР у 1926—1962 гадах. Утвораны 8 сьнежня 1926 году ў Гомельскай акрузе (да 26 ліпеня 1930 году), з 20 лютага 1938 году ў Гомельскай вобласьці. Цэнтар — гарадзкі пасёлак Уваравічы. Падзяляўся на 39 сельсаветаў. 30 сьнежня 1927 году ў выніку ўзбуйненьня зацьверджаны 21 сельсавет. 24 жніўня 1950 году на тэрыторыі раёну створаны рабочы пасёлак Бальшавік. 14 красавіка 1962 году раён скасаваны, яго тэрыторыя перададзена ў Буда-Кашалёўскі і Гомельскі раёны.

## Літаратура
*  С. 156
*  С. 560

Катэгорыя:Былыя раёны Беларусі
Катэгорыя:Раёны, створаныя ў 1926 годзе
Катэгорыя:Раёны, скасаваныя ў 1960 годзе
Залесьсе (Капачоўскі сельсавет)

**Зале́сьсе** — вёска ў Амсьціслаўскім раёне Магілёўскай вобласьці Беларусі. Уваходзіць у склад Капачоўскага сельсавету.

## Насельніцтва
* 2010 год — 25 чалавек
* 1999 год — 45 чалавек

## Крыніцы

Катэгорыя:Капачоўскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Амсьціслаўскага раёну
Асмолаўка

Назву **Асмолаўка** маюць:

* Асмолаўка — вёска ў Бялыніцкім раёне Магілёўскай вобласьці
* Асмолаўка — вёска ў Бярэзінскім раёне Менскай вобласьці
Сталінскі сельсавет

Назву **Ста́лінскі [[сельсавет]]** маюць:

* Сталінскі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Ўваравіцкага раёну Гомельскай вобласьці
* Сталінскі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Койданаўскага раёну Менскай вобласьці

## Глядзіце таксама
* Сталінскі нацыянальны польскі сельсавет
* Сталінскі раён
Здароўніца

**Здароўніца** (cанато́рыя ад  — «лячыць») — стацыянарная лекава-прафіляктычная ўстанова зь пераважным выкарыстаньнем прыродных чыньнікаў (клімат, мінэральная вада і лекавая гразь) у спалучэньні з дыетычным харчаваньнем, лекавай фізкультурай і фізыятэрапіяй.

Віды: аднапрофільная і шматпрофільная; для дарослых, дзяцей, падлеткаў, 
бацькоў зь дзецьмі; для хворых на сухоты, іншыя хваробы органаў дыханьня, органаў кровазвароту, страваваньня, апорна-рухальнага апарату, нэрвовай сыстэмы, нырак і мачавых шляхоў; лекавая, рэабілітацыйная (замацаваньне вынікаў лячэньня), рэкрэацыйная (пры сындроме хранічнай стомленасьці, зьніжэньні разумовай і цялеснай працаздольнасьці). Можа мець аддзяленьне для асобаў, якія перанесьлі інфаркт міякарда, кровазьліцьцё ў мозаг, траўму косткі.

## У розных краінах

### Беларусь
На 2001 год у Беларусі працавала 71 здароўніца, дзе ў першую чаргу лекавалі ліквідатараў Чарнобыльскай катастрофы, зьнявечаных, пэнсіянэраў, хворых на сухоты і асобаў, якія перанесьлі інфаркт міякарда і хірургічную апэрацыю.

За першае паўгодзьдзе 2013 году ў здароўніцах Беларусі пралячыліся звыш 650 000 чалавек (7 насельніцтва Беларусі), зь іх звыш 404 000 (62) за кошт дзяржаўнага сацыяльнага страхаваньня і рэспубліканскага бюджэту. Таксама аздараўленьне прайшло звыш 102 000 (16) замежнікаў, зь іх 80 — расейцы. На землях здароўніцаў існавала звыш 90 сьвідравінаў мінэральнай вады і 4 радовішчы лекавай гразі. Цана аднаго дня ў здароўніцы складала прынамсі 300 000 рублёў ($33,44). Пагатоў інваліды 1-й і 2-й групаў атрымлівалі накіраваньне ў здароўніцу аднойчы на 2 гады. Пэнсіянэры аплочвалі 15—20 цаны пуцёўкі ў залежнасьці ад пары году. У выніку запоўненасьць здароўніцаў перавышала 90%.

У 2019 годзе лік адпачывальнікаў у здароўніцах Беларусі дасягнуў 1,389 млн чалавек. З іх 595 тыс. (43 %) грамадзянаў набылі пуцёўкі без выкарыстаньня бюджэтных сродкаў. У 2019 годзе здароўніцы Беларусі выручылі за свае паслугі 666 млн рублёў. Адпачывальнікам прапаноўвалі падарожжы выхаднога дня і лекавыя праграмы на 14, 18 і 21 дзень.

## Заўвагі

## Крыніцы

Катэгорыя:Санаторна-курортнае лячэньне
Катэгорыя:Мэдычныя арганізацыі
Летнік

**Летнік** — выхаваўча-аздараўленчая ўстанова для дзяцей школьнага ўзросту.

Іншыя назвы: летняя школа, летні лягер (ад  — «стаянка»). Бывае таксама: моладзевы, сямейны.

## У розных краінах

### Беларусь
У 2013 годзе ў Беларусі дзейнічала звыш 5000 летнікаў, дзе за чэрвень-ліпень аздаравілася звыш 309 000 дзяцей. Сярэдняя цана пуцёўкі ў кругласодневы дзіцячы летнік склала 1,998 млн рублёў ($223), зь якіх дзяржаўная датацыя пакрывала 900 000 рублёў (45%). Пагатоў бацькі аплочвалі каля 10% цаны пуцёўкі пры звароце ў камісію аздараўленьня на месцы працы.

У чэрвені 2018 году ў Беларусі працаваў 4491 летнік, зь іх 806 (18) з кругласодневых знаходжаньнем, рэшта — зь дзённым.

## Глядзіце таксама
* Летнік «Грунвальд»

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* 
* 
* 

Катэгорыя:Лета
Катэгорыя:Адпачынак на прыродзе
Катэгорыя:Выхаваньне
Катэгорыя:Скаўцкі рух
Кантрольны нумар Бібліятэкі Кангрэсу

**Кантро́льны ну́мар бібліятэ́кі Кангрэ́су** (**LCCN**) — парадкавая сыстэма лічбавай каталёгізацыі запісаў у бібліятэцы Кангрэсу ЗША. Выкарыстоўваецца для каталёгізацыі ўсіх выдадзеных амэрыканскіх кніг.

## Мінуўшчына
Сыстэма нумарацыі LCCN выкарыстоўваецца з 1898 року і першапачаткова азначала *Карткавы нумар бібліятэкі Кангрэсу* (). Бібліятэка Кангрэсу запаўняла карткі зь бібліяіграфічнай інфармацыяй па сваім бібліятэчным каталёгу і прадавала паўторныя наборы картак іншым бібліятэкам дзеля выкарыстаньня ў іхніх каталёгаў. Гэтая зьява стала называцца цэнтралізаванай каталёгізацыяй. Кожнаму набору картак дзеля ідэнтыфікацыі прысвойваўся парадкавы нумар.

Цяпер большасьць бібліяграфічнай інфармацыі ствараецца, захоўваецца і перадаецца ў іншыя бібліятэкі ў электронным выглядзе, аднак патрэба ва ўнікальнай ідэнтыфікацыі захавалася.

## Фармат

У найбольш спрошчанай форме кантрольны нумар складаецца з году і парадкавага нумару. На гады ад 1898 да 2000 адведзеныя два разрады, з 2001 выкарыстоўваюцца 4 разрады. Тры неадназначныя гады (1898, 1899 і 1900) адрозьніваюцца разьмернасьцю парадкавага нумару.

Парадкавы нумар — шасьцізначны лік, які абавязкова пачынаецца з нулёў. вядучыя нулі былі ўведзеныя дзеля выроўніваньня параўнальна нядаўна, *таму раньнія выданьні будуць складацца зь меншай колькасьці разрадаў*. Злучок паміж годам і парадкавым нумарам неабавязковы, і Бібліятэка Кангрэсу раіць яго не выкарыстоўваць.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі

* Бібліяграфічны файл найменьняў Бібліятэкі Кангрэсу
* Структура LCCN
* Традыцыйная і нармалізаваная формы LCCN

Катэгорыя:Бібліятэчная каталёгізацыя
Катэгорыя:Бібліятэка Кангрэсу ЗША
Катэгорыя:Клясыфікатары
Катэгорыя:Зьявіліся ў 1898 годзе
Іванаўскі сельсавет

**Іва́наўскі сельсавет**:

* Іванаўскі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Гарадоцкага раёну Віцебскай акругі
* Іванаўскі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Гомельскага раёну Гомельскай акругі
* Іванаўскі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Ўваравіцкага раёну Гомельскай акругі

## Глядзіце таксама
* Іванаўскі гарадзкі савет
* Іванаўскі раён
Узі Вайль

**Узі Вайль** (, , Газіт, Ізраіль) — жыдоўскі празаік, кінасцэнарыст і перакладчык.

Нарадзіўся ў кібуцы Газіце, але гадаваўся ў Тэль-Авіве, дзе жыве і цяпер. Разам з Этгарам Керэтам пісаў сцэнары для тэлекамэдыі «Камэрны квінтэт». Вёў зьедлівую гумарыстычную калёнку ў гарадзкой газэце “Га-ір”, дзе не шкадаваў нікога: ні цара Салямона, ні прэм’ера Нэтаньягу. Зрабіў першы ў гісторыі Ізраіля краўдфандынг для свайго раману — збор сродкаў быў завершаны пасьпяхова, але ініцыятар быў абвінавачаны ў жабраваньні.

Добра вядомы беларускаму чытачу па публікацыях у газэтах «Наша Ніва» і «Мы яшчэ тут!», у часопісе ARCHE, а таксама па «Начной чытанцы» Радыё Свабода. Апавяданьне Вайля «Чалавек, які скраў Сьцяну Плачу» дало назву першаму зборніку ізраільскай прозы па-беларуску.

## Пераклады па-беларуску
* Чалавек, які скраў Сьцяну Плачу — пер. Павал Касьцюкевіч
* Буржуазія задаволена не да канца, Галіяфы, 2018 год, пер. Павал Касьцюкевіч
* Дзеткі — ПрайдзіСвет, пер. Павал Касьцюкевіч
* Перапіхоны ў Зіхроне і разьня ў Хеўроне — ПрайдзіСвет, пер. Павал Касьцюкевіч
* Гэта не «Хамас», гэта Сьмерць, каб яна здохла — Наша Ніва, пер. Павал Касьцюкевіч
* Гадзі Блюменталь — ПрайдзіСвет, пер. Павал Касьцюкевіч

## Вонкавыя спасылкі
* Узі Вайль – «тарашкевіцаю»! Belisrael. Народны ізраільска-беларускі сайт

Катэгорыя:Ізраільскія літаратары
Катэгорыя:Ізраільскія перакладчыкі
Катэгорыя:Іўрытамоўныя пісьменьнікі
Ксавярова (Магілёўская вобласьць)

**Ксавяро́ва** — вёска ў Бялыніцкім раёне Магілёўскай вобласьці Беларусі. Уваходзіць у склад Запольскага сельсавету.

## Насельніцтва
* 2010 год — 15 чалавек
* 1999 год — 27 чалавек

## Крыніцы

Катэгорыя:Запольскі сельсавет (Бялыніцкі раён)
Катэгорыя:Населеныя пункты Бялыніцкага раёну
Людміла Разянкова

**Людміла Васілеўна Разянкова** ( году, Берасьце, Беларуская ССР —  году, Берасьце, Беларусь) — беларуская й савецкая баскетбалістка, шматразовая чэмпіёнка БССР, выступала на пазыцыі першага нумару каманды — гульнёвай абаронцы. Трэнэрка дзіцячых і выросткавых камандаў па баскетболе, якія шматразова станавіліся чэмпіёнамі БССР. Лекарка лячэбнай фізычнай культуры й спартовай мэдыцыны.

## Біяграфія
Людміла Разянкова нарадзілася ў 1952 годзе ў г. Берасьці. Навучалася ў СШ №3 места Берасьця, якую скончыла ў 1970 року. Схільнасьць да баскетболу разглядзела школьная настаўніца фізычнае культуры Дзіна Іванаўна Ярмоленкава, якая накіравала таленавітую дзяўчынку да заслужанага трэнэра БССР Сяргея Сяргеевіча Віторскага.

З 1967 па 1970 гг. Людміла Разянкова гуляла за юнацкую зборную БССР; з 1970 па 1973 рр. — за жаночую зборную БССР па баскетболе пад кіраўніцтвам заслужанага трэнэра СССР Сямёна Львовіча Халіпскага. За гады спартовай кар’еры шматкроць станавілася чэмпіёнкай БССР па баскетболе.

З 1974 року перайшла на трэнэрскую работу. Працавала ў Менску й Берасьці.

У сярэдзіне 1980-х гадоў перайшла на адміністрацыйную работу й працавала завучам, а потым дырэктарам спартовай школы алімпійскага рэзэрву Берасьця. У пачатку 1990-х рокаў па запрашэньні І. А. Мядзьведзкага кіраўніка Камітэту фізычнае культуры, спорту й турызму Берасьцейскага аблвыканкаму перайшла на чынавенскую службу й працавала ў кіраўніцтве Ўпраўленьня фізычнае культуры, спорту і турызму Берасьцейскага абласнога выканаўчага камітэту да выхаду ў адстаўку з Ганаровай пашанай Міністэрства спорту і турызму Рэспублікі Беларусь за шматгадовую бездакорную дзяржаўную службу ў галіне разьвіцьця спорту краіны.

Лічыцца адной з найлепшых баскетбалістак-камбогардаў у Савецкім Саюзе.

## Пашаны

## Крыніцы

Катэгорыя:Беларускія баскетбалісткі
Катэгорыя:Савецкія баскетбалісткі
Катэгорыя:Чэмпіёны БССР па баскетболе
Альбэрт Дзенісенка

**Альбэрт Дзенісенка** (23 лютага 1930 — 29 сакавіка 2009) — савецкі футбаліст і футбольны трэнэр, брамнік. Уваходзіць у Клюб беларускіх брамнікаў, якія не прапускалі галы ў 100 і болей матчах на найвышэйшым узроўні.

## Дасягненьні
* Срэбны прызэр чэмпіянату СССР: 1957
* Бронзавы прызэр чэмпіянату СССР: 1963

## Крыніцы

Катэгорыя:Савецкія футбалісты
Катэгорыя:Савецкія футбольныя трэнэры
Воля (Івацэвіцкі раён)

**Во́ля** — вёска ў Івацэвіцкім раёне Берасьцейскай вобласьці. Уваходзіць у Жытлінскі сельсавет. На поўначы вёскі праходзіць аўтастрада .

## Насельніцтва
* 1999 год — 543 чалавекі
* 2009 год — 590 чалавек

## Асобы
* Мікола Гойшык (1927—1944) — піянэр-герой, удзельнік партызанскага руху на тэрыторыі Берасьцейскай і Пінскай абласьцей падчас Другой сусьветнай вайны

## Крыніцы

Катэгорыя:Жытлінскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Івацэвіцкага раёну
Жытлін

**Жы́тлін** — вёска ў Івацэвіцкім раёне Берасьцейскай вобласьці. Уваходзіць у Жытлінскі сельсавет.

## Гісторыя
У пачатку вайны немцы спалілі вёску, дзе калісьці знаходзілася лясьніцтва. Людзей зачынілі ў царкве і потым выпусьцілі. Людзям давялося ісьці ў лес, дзе яны будавалі зямлянкі, дзейнічала нават лясная школа.

## Насельніцтва
* 2009 год — 128 чалавек
* 1999 год — 186 чалавек

## Інфармацыя для турыстаў
У сквэры знаходзіцца брацкая магіла загінулых у 1943—1944 гадах. Ахоўваецца дзяржавай.

## Крыніцы

Катэгорыя:Жытлінскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Івацэвіцкага раёну
Катэгорыя:Вёскі, спаленыя падчас Другой сусьветнай вайны
Белорусская лесная газета

**«Белорусская лесная газета»** () — беларуская газэта па лясной гаспадарцы. Заснаваная Міністэрствам лясной гаспадаркі Рэспублікі Беларусь. Выдаецца з 1994 году. Выходзіць штотыдзень у чацьвер.

Выдаецца на 16-ці палосах фармату А-3, а двойчы на месяц — на 24 поўнакаляровых палосах. Наклад газэты — больш за 28 тысячаў асобнікаў. Зьяўляецца адзіным у рэспубліцы пэрыядычным штотыднёвым выданьнем, якое працуе па ўсёй праблематыцы лесагаспадарчага і дрэваапрацоўчага комплексаў Беларусі.

Сярод пастаянных падпісчыкаў «Белорусской лесной газеты» усе без выключэньня прадпрыемствы і ўстановы сыстэмы Міністэрства лясной гаспадаркі краіны, лесапрамысловыя, дрэваапрацоўчыя вытворчасьці, гандлёва-закупачныя арганізацыі, мэблевыя фабрыкі і іншыя прадпрыемствы розных формаў уласнасьці. Значнае месца ў яе публікацыях адводзіцца Беларускаму вытворча-гандлёваму канцэрну лясной, дрэваапрацоўчай і цэлюлозна-папяровай прамысловасьці «Беллеспаперапрам».

На старонках «БЛГ» пастаянна прысутнічаюць адмысловыя падборкі і тэматычныя палосы, прысьвечаныя разьвіцьцю паляўнічай гаспадаркі і рыбалоўства ў рэспубліцы. Дзейнічаюць і карыстаюцца вялікай папулярнасьцю ў чытачоў прэс-клюбы «Паляўнічы рог», «Поклевка». У іх, акрамя шырокай прапаганды гэтых відаў адпачынку, значнае месца адведзена апісаньню рынку рыштунку, зброі і начыньня, а таксама прапаноў па рыбалоўна-паляўнічым турызьме і сэрвісу.

## Вонкавыя спасылкі
* Сайт газэты

Катэгорыя:Беларускія газэты
Катэгорыя:Зьявіліся ў 1994 годзе
Зыбайлы

**Зыба́йлы** — вёска ў Івацэвіцкім раёне Берасьцейскай вобласьці. Уваходзіць у Жытлінскі сельсавет. 

## Гісторыя
17 сакавіка 1943 году фашысты цалкам спалілі вёску разам з жыхарамі. Згарэлі 52 двары, загінула 260 чалавек.

## Насельніцтва
* 2018 год — 2 чалавекі
* 2009 год — 8 чалавек
* 1999 год — 17 чалавек

## Крыніцы

Катэгорыя:Жытлінскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Івацэвіцкага раёну
Катэгорыя:Вёскі, спаленыя падчас Другой сусьветнай вайны
Корачын

**Ко́рачын** (таксама — *Ко́ратчын*) — вёска ў Івацэвіцкім раёне Берасьцейскай вобласьці. Уваходзіць у Жытлінскі сельсавет. На ўсход ад вёскі знаходзіцца возера Корачын.

## Насельніцтва
* 2009 год — 36 чалавек
* 1999 год — 54 чалавекі

## Асобы
* Канстантын Хруцкі (1855-1969) — расейскі вайсковы дзеяч, герой расейска-турэцкай вайны 1877—1878 гадоў

## Інфармацыя для турыстаў
* Курганны могільнік IX—XIII ст. каля вёскі, урочышча Боркі, Ахоўваецца дзяржавай 
* Музэй партызанскай славы, знаходзіцца за 3 км на поўдзень ад вёскі ва ўрочышчы Хаваншчына

## Крыніцы

Катэгорыя:Жытлінскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Івацэвіцкага раёну
Музэй партызанскай славы

**Музэ́й партыза́нскай сла́вы** ці **Мэмарыя́льны ко́мплекс «Хаваншчына»** — музэй, створаны ў 1971 г. ва ўрочышчы Хаваншчына (за 3 км. на поўдзень ад в. Корачын) Івацэвіцкага раёну Берасьцейскай вобласьці. Філія Берасьцейскага краязнаўчага музэю.

Тут у 1943—1944 гг. у Другой сусьветнай вайне базаваліся Берасьцейскі падпольныя абкамы КП(б)Б і ЛКСМБ, штаб Берасьцейскага партызанскага злучэньня, і друкарня падпольнай газэты «Зара».

У музэі 960 адзінак асноўнага фонду (1999 г.). Уключае 4 драўляныя домікі, 2 зямлянкі, калодзеж, «Лясную школу». У доміках экспанаты пра дзейнасьць падпольных абкамаў, штабу партызанскага злучэньня, барацьбу моладзі супраць нямецкіх акупацыйных улад, работу рэдакцыі газэты, партызанскага шпіталя і інш.

## Літаратура
* Музей партызанскай славы // Беларуская энцыклапедыя: У 18 тамах / Беларуская энцыклапедыя; Рэдкалегія: Г. П. Пашкоў (галоўны рэдактар) [і інш.]. Том 11: Мугір — паліклініка. — Мн.: Беларуская энцыклапедыя, 2000. — С. 12—13.

Катэгорыя:Славутасьці Івацэвіцкага раёну
Катэгорыя:Музэі Берасьцейскай вобласьці
Катэгорыя:Зьявіліся ў 1971 годзе
Сінюха (неадназначнасьць)

**Сіню́ха** можа азначаць:

## Аронімы
* Сінюха — гара ў Расеі, на Алтаі

## Гідронімы
* Сінюха — рака ў Беларусі, Латвіі і Расеі
* Сінюха — рака ў Расеі, левая прытока Нерлі
* Сінюха — рака ва Ўкраіне, левая прытока Паўднёвага Бугу

## Тапонімы
* Сінюха — вёска ў Альшанскім раёне Кіраваградзкай вобласьці Ўкраіны
* Сінюха — Новаархангельскім раёне Кіраваградзкай вобласьці Ўкраіны

## Іншае
* Сінюха — захворваньне

## Глядзіце таксама
* Сінюшнік
* Сіняя
Сінюха (прытока Вялікай)

**Сіню́ха** (, )&nbsp;— рака ў Беларусі, Латвіі і Расеі, левая прытока ракі Вялікай (басэйн Чудзкага возера). Цячэ ў Дрысенскім раёне Віцебскай вобласьці. Даўжыня 195&nbsp;км. Плошча вадазбору 2040 км². Выдатак вады ў вусьці 10 м³/с. Сярэдні нахіл воднай паверхні 0,5‰.

Найбольшая прытока — Верша. На рацэ стаяць места Зілупэ і гістарычнае мястэчка Пасінь (Латвія).

Пачынаецца каля вёскі Сукаляў, на захад ад Асьвейскага возера. У верхняй плыні мае выгляд нешырокага ручая. На працягу 14 км у межах Беларусі цячэ лясістай мясцовасьцію. Спачатку ёй праходзіць граніца Беларусі з Латвіяй, потым Латвіі з Расеяй, ніжэй заходзіць на тэрыторыю Латвіі. У межах места Зілупэ за 60 кілямэтраў ад вытоку шырыня ракі не перавышае 10 мэтраў, у рэчышчы відаць каменьне і пясковае дно, хуткасьць плыні высокая. Ніжэй за Зілупэ ў раку ўпадаюць некалькі прытокаў&nbsp;— ейная шырыня павялічваецца да 10—15 мэтраў. Упадае ў Вялікую за 21 км на поўдзень ад места Вострава.

## Крыніцы

## Літаратура
* 

Катэгорыя:Басэйн Нарвы
Катэгорыя:Рэкі Дрысенскага раёну
Катэгорыя:Рэкі Латвіі
Катэгорыя:Рэкі Расеі
Прыбарскі сельсавет

Назву **Пры́барскі сельсавет** маюць:

* Прыбарскі сельсавет — былая адміністрацыйная адзінка ў складзе Буда-Кашалёўскага раёну Гомельскай вобласьці
* Прыбарскі сельсавет — адміністрацыйная адзінка ў складзе Гомельскага раёну Гомельскай вобласьці
Ізобішча

**Ізо́бішча** (таксама — *Забля́не*) — вёска ў Бялыніцкім раёне Магілёўскай вобласьці Беларусі. Уваходзіць у склад Вішоўскага сельсавету.

## Гісторыя
У 1647 годзе згадваецца як вёска Ізобішчы ў Княжыцкай воласьці ў Аршанскім павеце ВКЛ.

## Насельніцтва
* 2010 год — 92 чалавекі
* 1999 год — 142 чалавекі

## Крыніцы

Катэгорыя:Вішоўскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Бялыніцкага раёну
Сінюшнік

**Сіню́шнік** (), народныя назвы *гадзіньнік, аструшка, рабінка* — род расьлінаў сямейства Сінюхавыя. Налічвае каля 50 відаў, распаўсюджаных у халодным і ўмераным поясе Паўночнага паўшар’я. У Беларусі 1 від — сінюха блакітная.

## Батанічнае апісаньне
Прадстаўнікі роду — шматгадовыя, радзей аднагадовыя расьліны. Іхняя вышыня не перавышае 100 см.

Лісьце буйное, непарнапёркаватыя, чаргаваныя.

Кветкі блакітныя, радзей белыя, ружовыя, сінія; сабраныя ў мяцёлкавыя ці калматыя суквецьці.

Плод — пушачка.

## Выкарыстаньне
У народнай мэдыцыне  ўжываецца ад мноства хваробаў. Аказвае адхарквальнае і сэдацыйнае дзеяньне. Прымяняюць пры вострых хранічных бранхітах. Часам прызначаюць разам з сухотнікам багнавым пры язьве страўніка.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі


Катэгорыя:Флёра Эўразіі
Катэгорыя:Флёра Паўночнай Амэрыкі
Кубак Беларусі па футболе 2018—2019 гадоў

**Кубак Беларусі па футболе ў сэзоне 2018—2019 гадоў** — 26-ы сэзон беларускага футбольнага турніру сярод прафэсійных беларускіх клюбаў, а таксама камандаў калектываў фізкультуры. У адрозьненьне ад чэмпіянату праводзіцца па схеме восень — вясна. Уладальнік кубку трапляе ў другі кваліфікацыйны раўнд Лігі Эўропы УЭФА 2019—2020 гадоў.

## 1/64 фіналу

## 1/32 фіналу

## 1/16 фіналу

## 1/8 фіналу

## 1/4 фіналу

## 1/2 фіналу

## Фінал

Катэгорыя:Кубак Беларусі
Сярадава

**Сяра́дава** (таксама — *Серадо́ва*) — вёска ў Івацэвіцкім раёне Берасьцейскай вобласьці. Уваходзіць у Жытлінскі сельсавет. Знаходзіцца паміж аўтастрадамі  (на поўдні) і  (на поўначы).

## Насельніцтва
* 2009 год — 113 чалавек
* 1999 год — 172 чалавекі

## Крыніцы

Катэгорыя:Жытлінскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Івацэвіцкага раёну
Сіняя (неадназначнасьць)

**Сі́няя** — тапонім. Магчымыя значэньні:

## Аронімы
* Сіняя — гара ў Сьвярдлоўскай вобласьці Расеі, у Сініх гарах Уралу, каля пасёлку Баранчынскі
* Сіняя — гара ў Сьвярдлоўскай вобласьці Расеі, у Сініх гарах Уралу, каля пасёлку Сінягорскі

## Гідронімы
* Сіняя — рака ў Беларусі, Латвіі і Расеі
* Сіняя — рака ў рэспубліцы Якутыі (Расея)
* Сіняя — рака ў Асіповіцкім раёне Магілёўскай вобласьці
Міхалёўскі сельсавет

Назву **Міхалёўскі [[сельсавет]]** маюць:

* Міхалёўскі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Віцебскага раёну Віцебскай вобласьці
* Міхалёўскі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Камарынскага раёну Гомельскай акругі
* Міхалёўскі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Ўваравіцкага раёну Гомельскай акругі
Яблонка

Назву **Ябло́нка** маюць:

## Населеныя пункты
### [[Беларусь]]
* Берасьцейская вобласьць:
** Яблонка — вёска ў Івацэвіцкім раёне
* Віцебская вобласьць:
** Яблонка — вёска ў Докшыцкім раёне

### [[Польшча]]
* Яблонка — вёска ў Польшчы, уваходзіць у склад Наватарскага павету Малапольскага ваяводзтва
* Яблонка — вясковая гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Наватарскага павету Малапольскага ваяводзтва

## Глядзіце таксама
* Ябланка
Верашкі

**Верашкі́** — вёска ў Івацэвіцкім раёне Берасьцейскай вобласьці. Уваходзіць у склад Квасевіцкага сельсавету. На поўдзень ад вёскі праходзіць аўтастрада .

## Насельніцтва
* 2010 год — 60 чалавек
* 1999 год — 114 чалавек

## Інфармацыя для турыстаў
* Брацкія могілкі (1941—1944) — за 13 км на поўдзень ад вёскі, ва ўрочышчы Гута-Міхалін. Сярод пахаваньняў магіла Ёсіфа Ўрбановіча, аднаго з кіраўнікоў антыфашысцкага падпольля і партызанскага руху на тэрыторыі Берасьцейскай вобласьці

## Крыніцы

Катэгорыя:Квасевіцкі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Івацэвіцкага раёну
Ёдчыкі

**Ёдчыкі** — вёска ў Івацэвіцкім раёне Берасьцейскай вобласьці. Уваходзіць у склад Квасевіцкага сельсавету. На поўнач ад вёскі праходзіць аўтастрада .

## Гісторыя
Да вайны ў вёсцы жыло 291 чалавек і было 97 падворкаў. Падчас Другой сусьветнай ў ліпені 1944 году гітлераўцамі было спалена 86 дамоў, забіта 25 чалавек.

## Насельніцтва
* 2009 год — 133 чалавекі
* 1999 год — 221 чалавек

## Інфармацыя для турыстаў
* Сьвята-Юр’еўская (Георгіеўская) царква — драўлянае дойлідзтва

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі

Катэгорыя:Населеныя пункты Івацэвіцкага раёну
Катэгорыя:Квасевіцкі сельсавет
Катэгорыя:Вёскі, спаленыя падчас Другой сусьветнай вайны
Квасевічы

**Квасе́вічы** — вёска ў Івацэвіцкім раёне Берасьцейскай вобласьці. Цэнтар Квасевіцкага сельсавету. На поўначы вёскі праходзіць аўтастрада .

## Насельніцтва
* 2010 год — 537 чалавек
* 1999 год — 657 чалавек

## Крыніцы

Катэгорыя:Населеныя пункты Івацэвіцкага раёну
Катэгорыя:Квасевіцкі сельсавет
Быхаўскі павет

**Бы́хаўскі паве́т**, **Старабыхаўскі павет** (да 1852 году) — павет на тэрыторыі Беларусі ў 1772—1796 і 1802—1923 гг. Утвораны 28 траўня (8 чэрвеня) 1772 г. пасьля першага падзелу Рэчы Паспалітай. Цэнтар — горад Быхаў (Стары Быхаў). 12 (23) сьнежня 1796 году пры скасаваньні Магілёўскай губэрні павет скасаваны, тэрыторыя ўвайшла ў склад Беларускай губэрні.

Адноўлены 11 сакавіка 1802 году з аднаўленьнем Магілёўскай губэрні. Плошча павету складала 4105,8 кв. вёрстаў, насельніцтва 124 820 чалавек (1897 г.). У павеце было 10 воласьцяў: Баханская, Бычанская (раней Новабычанская), Гарадзецкая (пазьней Старабыхаўская), Гарадзішчанская, Глухаўская, Грудзінаўская (раней Царкоўнаасавецкая), Даўгамоская, Навабыхаўская, Прапойская, Чыгірынская; 476 населеных пунктаў (1897 г.). 3 абвяшчэньнем БССР (1 студзеня 1919 г.) Быхаўскі павет у яе складзе. 3ь лютага 1919 г. у складзе Магілёўскай (з 26 красавіка 1919 г. Гомельскай) губэрні РСФСР. 14 лютага 1923 г. павет скасаваны, воласьці перададзены ў Магілёўскі, Рагачоўскі і Чэрыкаўскі паветы Гомельскай губэрні.

## Крыніцы

## Літаратура
* 

## Вонкавыя спасылкі
* Быхаўскі павет (Магілёўская губэрня). Адміністрацыйная мапа

Катэгорыя:Паветы Магілёўскай губэрні
Катэгорыя:Гісторыя Быхава
Ланькаў

**Ла́нькаў** — вёска ў Бялыніцкім раёне Магілёўскай вобласьці Беларусі. Уваходзіць у склад і зьяўляецца цэнтрам Ланькаўскага сельсавету.

## Насельніцтва
* 2010 год — 196 чалавек
* 1999 год — 254 чалавекі

## Крыніцы

Катэгорыя:Ланькаўскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Бялыніцкага раёну
Старажоўшчына (павіннасьць)

**Старажо́ўшчына** — фэадальная адпрацовачная павіннасьць сялянаў Вялікага Княства Літоўскага.

Ажыцьцяўлялася ў выглядзе выкананьня розных работ (зазвычай у залік паншчыны), непасрэдна ў панскай сядзібе. Звычайна 2-4 чалавекі ад вёскі штодня працавалі на двары гаспадара.

## Літаратура
* 

Катэгорыя:Фэадальныя павіннасьці
Катэгорыя:Прыгоннае права
Катэгорыя:Гісторыя падаткаабкладаньня
Хадоркі (Берасьцейская вобласьць)

**Хадо́ркі** — вёска ў Івацэвіцкім раёне Берасьцейскай вобласьці. Уваходзіць у склад Квасевіцкага сельсавету.

## Гісторыя
Да 17 верасьня 2013 году вёска ўваходзіла ў склад Косаўскага сельсавету.

## Насельніцтва
* 2009 год — 43 чалавекі
* 1999 год — 90 чалавек

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* «Аўталаўкі» ананасаў ня возяць: цэны ў Івацэвіцкай аўтакраме параўноўваем зь менскім супэрмаркетам, Радыё Свабода, 26-01-2017

Катэгорыя:Населеныя пункты Івацэвіцкага раёну
Катэгорыя:Квасевіцкі сельсавет
Скураты (Берасьцейская вобласьць)

**Скураты́** — вёска ў Івацэвіцкім раёне Берасьцейскай вобласьці. Уваходзіць у склад Квасевіцкага сельсавету.

## Гісторыя
Упершыню ў пісьмовых крыніцах вёска згадваецца 23 кастрычніка 1597 году, як вёска Косаўскай воласьці Слонімскага павету, якая была ў арэндзе ў пана Дзьмітрыя Васільевіча Кіяніна. Сяло невялікае, ворнай зямлі было ўсяго «волок шесть, моркгов шестнадцать, прутов дванадцать пол».

У 1846 у вёсцы было 42 хаты, у якіх пражывала 328 чалавек. Усе разам яны мелі 463 дзесяціны ворнай зямлі, 144 дзесяціны сенакосу. У вёсцы было 11 коней, 92 валы, 54 каровы, 140 авечак, 83 сьвіньні, 9 пчаліных вульяў. За валоданьне зямлёй сяляне павінны былі плаціць грашовы чынш.

У 1905 годзе ў вёсцы жылі 617 чалавек.

## Насельніцтва
* 2009 год — 144 чалавекі
* 1999 год — 256 чалавек

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Скураты, Івацэвіцкі край, 4 лістапада 2008

Катэгорыя:Населеныя пункты Івацэвіцкага раёну
Катэгорыя:Квасевіцкі сельсавет
Ятвезь (Івацэвіцкі раён)

**Я́твезь** — вёска ў Івацэвіцкім раёне Берасьцейскай вобласьці. Уваходзіць у склад Квасевіцкага сельсавету.

## Гісторыя
Упершыню вёска ўпамінаецца ў 1559 годзе. У той год была праведзена рэвізія пушчаў у ВКЛ. «На Ятвизи Лососинских людей (*належалі двару ў Ласасіне*) 25 служб, мешкаюць домами».

У 1846 уваходзіла ў склад фальвараку Альба, у якой у тыя часы ў 24 хатах жыло 130 чалавек. Прыгонныя сяляне в. Ятвезь мелі 192 дзесяціны ворнай зямлі, 64 дзесяціны сенажацяў. Пры кожнай хаце быў агарод у 45 сотак. Агулам сяляне мелі 6 коней, 54 валы, 35 кароў, 16 галоў дробнай жывёлы (цялят), 88 авечак, 43 сьвіньні, 2 пчаліныя вульлі.

У 1905 годзе ў вёсцы жыло 63 чалавекі.

## Насельніцтва
* 2009 год — 8 чалавек
* 1999 год — 13 чалавек

## Крыніцы

## Літаратура
* Ятвезь, Івацэвіцкі край, 4 лістапада 2008

Катэгорыя:Населеныя пункты Івацэвіцкага раёну
Катэгорыя:Квасевіцкі сельсавет
Магілёўскія ведамасьці

**«Магілёўскія ведамасьці»** () — дзяржаўная газэта Беларусі, якая выдаецца ў Магілёве са сьнежня 1990 году і распаўсюджваецца ў Магілёўскай вобласьці.

На 2018 год выходзіла па аўторках (16 палосаў) і пятніцах (24 паласы з тэлепраграмай). Наклад перавышаў 13 500 асобнікаў, зь якіх звыш 13 000 распаўсюджвалі па падпісцы, у тым ліку звыш 2000 асобнікаў сярод ведамасных падпісчыкаў. Рэшту асобнікаў прадавалі праз кіёскі «Белсаюздрука». Падпісны індэкс на «Белпошце» 63926.

## Мінуўшчына
26 сьнежня 1990 году ў Магілёве выйшаў першы нумар газэты «Магілёўскія ведамасьці». Да 1994 году наклад газэты перавысіў 90 000 асобнікаў. 22 лютага 2013 году ў выніку далучэньня газэтаў «Магілёўская праўда» і «Дняпроўскі тыдзень» стварылі інфармацыйнае агенцтва «Магілёўскія ведамасьці». На жнівень 2013 году штат інфармацыйнага агенцтва складаў 65 супрацоўнікаў, зь якіх каля паловы працавала ў рэдакцыі газэты «Магілёўскія ведамасьці».

### Галоўныя рэдактары
* Рыгор Кісель (1990—1994)
* Барыс Лагоўскі (1994—2004)
* Сьвятлана Шутава (з 2004 году)

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* 
** Электронны зварот
* Інфармацыйнае агенцтва «Магілёўскія ведамасьці»
* 

Катэгорыя:Беларускія газэты
Катэгорыя:Газэты на расейскай мове
Катэгорыя:Магілёў
Катэгорыя:Беларускія інтэрнэт-СМІ
Катэгорыя:Дзяржаўныя СМІ
Катэгорыя:Інфармацыйныя агенцтвы
Катэгорыя:Магілёўская вобласьць
Катэгорыя:Зьявіліся ў 1990 годзе
Катэгорыя:Газэты на беларускай мове
Старына (Бялыніцкі раён)

**Старына́** — вёска ў Бялыніцкім раёне Магілёўскай вобласьці Беларусі. Уваходзіць у склад Запольскага сельсавету.

## Насельніцтва
* 2010 год — 3 чалавекі
* 1999 год — 9 чалавек

## Крыніцы

Катэгорыя:Запольскі сельсавет (Бялыніцкі раён)
Катэгорыя:Населеныя пункты Бялыніцкага раёну
Старажоўшчына (вёска)

**Старажо́ўшчына** — вёска ў Івацэвіцкім раёне Берасьцейскай вобласьці. Уваходзіць у склад Квасевіцкага сельсавету.

## Гісторыя
Першая пісьмовая згадка пра вёску датуецца 23 кастрычнікам 1597 году, як уладаньне князя Рыгора Сангушкі Кашырскага. «В том селе всех волох осмь, моргов двадцать, кроме волок двох и моргов осьми, которых уживает в том селе пан Ян Корпачевский на службе боярской». Гэтую зямлю (прыкладна 195 га) абраблялі 17 сялянскіх гаспадарак (у дакумэнце прыводзіцца сьпіс гаспадароў і іх дарослых сыноў).

14 ліпеня 1632 году новы ўладальнік маёнтку Косава канцлер Вялікага князя Літоўскага Леў Сапега склаў тэстамэнт, у якім касьцёлу ў Косаве «надае на вечныя часы вёску Старажэвічы».

У 1905 годзе ў вёсцы пражывала 438 чалавек.

Па непацьверджаных зьвестках вёску падчас вайны спалілі савецкія партызаны. 

Да 17 верасьня 2013 году вёска ўваходзіла ў склад Косаўскага сельсавету.

## Насельніцтва
* 2009 год — 334 чалавекі
* 1999 год — 372 чалавекі

## Крыніцы

Катэгорыя:Населеныя пункты Івацэвіцкага раёну
Катэгорыя:Квасевіцкі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты, згаданыя ў XVI стагодзьдзі
Старажоўшчына

Назву **Старожоўшына** маюць:

* Старажоўшчына — фэўдальная павіннасьць сялянаў ВКЛ
* Старажоўшчына — вёска ў Берасьцейскай вобласьці
Доўгі Лес

Назву **Доўгі Лес** маюць:

* Доўгі Лес — вёска ў Глускім раёне Магілёўскай вобласьці Беларусі
* Доўгі Лес — былая вёска ў Народыцкім раёне Жытомірскай вобласьці Ўкраіны

## Глядзіце таксама
* Доўгі
* Лес
Харошча

**Харо́шча** — вёска ў Івацэвіцкім раёне Берасьцейскай вобласьці. Уваходзіць у склад Мілейкаўскага сельсавету.

## Гісторыя
Першая пісьмовая згадка ў 1886 годзе.

## Насельніцтва
* 2009 год — 95 чалавек
* 1999 год — 153 чалавекі

## Інфармацыя для турыстаў
* Захаваўся прысядзібны парк пры былой сядзібе Халецкіх

## Асобы
* Фёдар Шастак (н. 1945) — мастак дэкаратыўна-прыкладнога мастацтва (кераміка), сябра Беларускага саюзу мастакоў

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Харошча на радзіма.орг

Катэгорыя:Населеныя пункты Івацэвіцкага раёну
Катэгорыя:Мілейкаўскі сельсавет
Сакоўцы

**Сако́ўцы** — вёска ў Івацэвіцкім раёне Берасьцейскай вобласьці. Уваходзіць у склад Мілейкаўскага сельсавету.

## Гісторыя
У міжваеннай Польшчы ў вёсцы працаваў гурток ТБШ.

## Насельніцтва
* 2009 год — 17 чалавек
* 1999 год — 39 чалавек

## Асобы
* Піліп Пестрак (1903—1978) — беларускі паэт, празаік, публіцыст, крытык

## Крыніцы

Катэгорыя:Населеныя пункты Івацэвіцкага раёну
Катэгорыя:Мілейкаўскі сельсавет
Альба (Берасьцейская вобласьць)

**А́льба** — вёска ў Івацэвіцкім раёне Берасьцейскай вобласьці. Уваходзіць у склад Квасевіцкага сельсавету. Празь вёску праходзіць аўтастрада .

## Гісторыя
14 ліпеня 1632 году, роўна за год да сьмерці, Леў Сапега ў тастамэнце завяшчае старэйшаму сыну Яну Станіславу Сапегу ў ліку другіх фальваркаў і фальварак Альба. Пасьля неаднойчы ў дакумэнтах XVII і XVIII стагодзьдзяў Альба ўпамінаецца як уладаньне магнацкага роду Сапегаў.

Мясцовыя жыхары называюць вёску *Гальба*, а сябе *гальбенцамі*, ужываючы прыстаўное *г*, што характэрна паўднёва-заходняму дыялекту беларускай мовы, у зоне якога пасяленьне знаходзіцца.

## Насельніцтва
* 1999 год — 92 чалавекі
* 2009 год — 76 чалавек

Выява:2024.04.20 Wooden House in Aĺba, Ivacevičy District 01.jpg
Выява:2024.04.20 Wooden House in Aĺba, Ivacevičy District 04.jpg
Выява:2024.04.20 Wooden House in Aĺba, Ivacevičy District 09.jpg


## Інфармацыя для турыстаў
* Сьвята-Юр’еўская царква (1692) — 

## Крыніцы

## Літаратура
* Альба, Івацэвіцкі край, 3 лістапада 2008

Катэгорыя:Квасевіцкі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Івацэвіцкага раёну
Катэгорыя:Населеныя пункты, згаданыя ў XVII стагодзьдзі
Альшаніца

**Альша́ніца** — вёска ў Івацэвіцкім раёне Берасьцейскай вобласьці. Уваходзіць у склад Квасевіцкага сельсавету.

## Гісторыя
У інвэнтары маёнтку Марачоўшчына ад 17 сакавіка 1846 году, які належаў Вандаліну Пуслоўскаму, і ў склад якога ўваходзіла і вёска Альшаніца, адзначаецца, што там было 28 хат і пражывала 217 чалавек. Яны валодалі 18 дзесяцінамі сядзібнай зямлі, 324 дзесяцінамі ворнай зямлі і 108 дзесяцінамі сенакосаў. Мелі ўсім сялом 8 коней, было ў іх 70 валоў, 47 кароў, 107 авечак, 66 сьвіней, 12 вульляў пчол.

У 1905 годзе ў вёсцы пражывала 430 жыхароў.

## Насельніцтва
* 2009 год — 66 чалавек
* 1999 год — 126 чалавек

## Інфармацыя для турыстаў
* Курганны могільнік пэрыяду раньняга сярэднявечча (XI—XIII ст.), за 0,7 км на ўсход ад вёскі, каля дарогі на в. Бялавічы. Ахоўваецца дзяржавай.

## Крыніцы

## Літаратура
* Альшаніца, Івацэвіцкі край, 3 лістапада 2008

Катэгорыя:Населеныя пункты Івацэвіцкага раёну
Катэгорыя:Квасевіцкі сельсавет
Ліхачы (Берасьцейская вобласьць)

**Ліхачы́** — вёска ў Пружанскім раёне Берасьцейскай вобласьці. Уваходзіць у склад Мокраўскага сельсавету.

## Мінуўшчына
За расейскім часам — у Котранскай воласьці Пружанскага павету Гарадзенскай губэрні, 241 дзесяціна.

17 ліпеня 1942 году вёска спаленая нямецкімі войскамі за партызанскую апэрацыю.

## Насельніцтва
* 2010 год — 19 чалавек
* 1999 год — 32 чалавекі

## Крыніцы

## Літаратура
*  С. 518

Катэгорыя:Мокраўскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Пружанскага раёну
Катэгорыя:Населеныя пункты, згаданыя ў XIX стагодзьдзі
Станцыя Друць

**Ста́нцыя Друць** — вёска ў Бялыніцкім раёне Магілёўскай вобласьці Беларусі. Уваходзіць у склад Цяхцінскага сельсавету.

## Насельніцтва
* 2010 год — 50 чалавек
* 1999 год — 62 чалавекі

## Крыніцы

Катэгорыя:Цяхцінскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Бялыніцкага раёну
Крукаўшчына

Назву **Крукаўшчына** маюць:

## Населеныя пункты
### [[Беларусь]]
* Віцебская вобласьць:
** Крукаўшчына — вёска ў Мёрскім раёне

* Магілёўская вобласьць:
** Крукаўшчына — вёска ў Глускім раёне
** Крукаўшчына — вёска ў Дрыбінскім раёне

## Глядзіце таксама
* Крукава
* Крукавічы
* Крукі
* Крукін
* Крукова
* Крукоўка
* Крукоўшчына
Була (вёска)

**Бу́ла** — вёска ў Івацэвіцкім раёне Берасьцейскай вобласьці. Уваходзіць у склад Мілейкаўскага сельсавету.

## Насельніцтва
* 2009 год — 85 чалавек
* 1999 год — 158 чалавек

## Інфармацыя для турыстаў
* Сьвята-Прадвесьніцкая царква

## Асобы
* Міхаіл Анішчык (1905—1973) — дзеяч камуністычнага руху ў Заходняй Беларусі

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* 

Катэгорыя:Населеныя пункты Івацэвіцкага раёну
Катэгорыя:Мілейкаўскі сельсавет
Міхаіл Анішчык

**Міхаіл Трафімавіч Анішчык** (, в. Була, Івацэвіцкі раён — ) — дзеяч камуністычнага рэвалюцыйнага руху ў Заходняй Беларусі.

## Жыцьцяпіс
Чалец кампартыі бальшавікоў з 1925 году. З 1926 году ў Беларускай сялянска-работніцкай грамадзе. У 1929 сакратар Слонімскага акруговага камітэта КСМЗБ. У 1934 сакратар Слонімскага акруговага камітэту КПЗБ. За камуністычную дзейнасьць тройчы зьмяшчаўся ў турму. У 1927 годзе асуджаны на два гады, у жніўні 1929 — асуджаны на 4 гады вязьніцы, восеньню 1936 году  арыштаваны і асуджаны да 6 год вязьніцы.

У верасьні 1939 году падчас паходу Чырвонай Арміі ў Заходнюю Беларусь ствараў атрады рабочай гвардыі. Працаваў опэрупаўнаважаным міліцыі. Пасьля далучэньня Заходняй Беларусі да БССР у 1940 годзе абраны дэпутатам і старшынём Слонімскага гарвыканкаму.

Падчас вайны СССР зь Нямеччынай служыў у Чырвонай Арміі. З чэрвеня 1943 году закінуты ў тыл дзеля стварэньня партызанскага руху. Памочнік упаўнаважанага ЦК КП(б)Б і Беларускага штаба партызанскага руху па Баранавіцкай вобласьці, кіраўнік Слонімскага межрайпартцэнтру КП(б)Б, рэдактар ​​яго падпольнага органу — газэты «Вольная праца». Пасьля вайны на партыйнай і савецкай рабоце. Дэпутат Вярхоўнага Савету БССР у 1955—1963 гадах.

Узнагароджаны ордэнамі Айчыннай вайны ІІ ступені, Чырвонай Зоркі, Чырвонага Сьцягу, чатырма мэдалямі. 24 чэрвеня 1969 году стаў «Ганаровым грамадзянінам Слоніму».

Яго імем названа вуліца ў Слоніме.

## Крыніцы

## Літаратура
* 
* Анищик Михаил Трофимович // Долготович, Б. Д. Почётные граждане белорусских городов : биографический справочник / Б. Д. Долготович. Минск, 2008. С. 232–233.
* Анішчык Міхаіл Трафімавіч // Памяць. Слонімскі раён : гіст.-дакум. хроніка. Мінск : БЕЛТА, 2004. С. 655.
* Анішчык Міхаіл Трафімавіч // Беларуская энцыклапедыя : у 18 т. Мінск, 1996. Т. 1. С. 372.
* Анішчык Міхаіл Трафімавіч // Энцыклапедыя гісторыі Беларусі : у 6 т. Мінск, 1993. Т. 1. С. 122.
* Анищик Михаил Трофимович // Их именами названы… : энцикл. справочник. Минск, 1987. С. 32–33.
* Анішчык Міхаіл Трафімавіч // Беларуская Савецкая Энцыклапедыя : у 12 т. Мінск, 1969. Т. 1. С. 346–347.
* Всенародное партизанское движение в Белоруссии в годы Великой Отечественной войны : документы и материалы июнь 1941 — июль 1944 : в 3 т. — Минск, 1967. — Т. 1. — Из содерж. : [о назначении Анищика Михаила Трофимовича помощником уполномоченного ЦК КП(б)Б по Барановичской области]. — С. 436–437.
* Партизанские формирования Белоруссии в годы Великой Отечественной войны (июнь 1941 — июль 1944) : краткие сведения об организационной структуре партизанских соединений, бригад (полков), отрядов (батальонов) и их личном составе. — Минск, 1983. — Из содерж.: [Анищик Михаил Трофимович с 14 августа 1943 года возглавляет Слонимский межрайпартцентр]. — С. 79.

Катэгорыя:Нарадзіліся ў Івацэвіцкім раёне
Катэгорыя:Дэпутаты Вярхоўнага Савету БССР
Катэгорыя:Дэпутаты Вярхоўнага Савету БССР 4-га скліканьня
Катэгорыя:Дэпутаты Вярхоўнага Савету БССР 5-га скліканьня
Катэгорыя:Асобы Слоніму
Катэгорыя:Сябры Камуністычнай партыі Заходняй Беларусі
Катэгорыя:Людзі, у гонар якіх названыя вуліцы
Катэгорыя:Рэпрэсаваныя ў Польскай Рэспубліцы (1918—1939)
Анішчык

**Анішчык** — беларускае прозьвішча.

## Вядомыя носьбіты
* Аляксей Анішчык, беларускі грамадзкі дзеяч, мэмуарыст
* Аркадзь Анішчык , беларускі мастак (мастацкае шкло)
* Міхаіл Анішчык, дзеяч камуністычнага руху ў Заходняй Беларусі
Дубітава

**Дубі́тава** — вёска ў Івацэвіцкім раёне Берасьцейскай вобласьці. Уваходзіць у склад Мілейкаўскага сельсавету.

## Гісторыя
На працягу стагодзьдзяў ўваходзіла ў склад Грыўдзенскага маёнтку, які належаў роду Палубінскіх. За ўдзел аднаго з чатырох братоў Палубінскіх у нацыянальна-вызваленчым паўстаньні 1830—1831 гадоў у Польшчы, Беларусі і Літве чацьвертая частка маёнтку была канфіскавана і перададзена дзяржаве. З гэтай прычыны пэўная колькасьць надзелаў сялянаў вёскі сталі дзяржаўнымі. У ім называюцца і прозьвішчы сялянаў, нашчадкі якіх і дагэтуль жывуць у вёсцы. Гэта Турчыны, Радзюкі, Кулецкія і іншыя.

У 1905 годзе ў вёсцы пражывала 357 чалавек.

## Насельніцтва
* 2009 год — 46 чалавек
* 1999 год — 84 чалавекі
* 1997 год — 95 жыхароў, 55 двароў

## Крыніцы

Катэгорыя:Населеныя пункты Івацэвіцкага раёну
Катэгорыя:Мілейкаўскі сельсавет
Нагарджуна

**Нагарджу́на** (; каля 150—250) — выбітны і адзін з найбольш важных будыйскіх філёзафаў. Разам са сваім вучнем Ар’ядэвам, лічыцца заснавальнікам школы Мадг’яміка кірунку Магаяна. Нагарджуне таксама прыпісваецца распрацоўка філязофіі сутраў Праджняпараміта. Акрамя таго, ён традыцыйна лічыцца, як аўтар некалькіх трактатаў па Расаяне. Ягоны твор *«[[Муламадг’ямакакарыка]]»* ёсьць самым важным тэкстам пра філязофію пустэты мадг’ямакі. Гэты твор натхніў на стварэньне вялікай колькасьці камэнтароў на санскрыце, кітайскай, тыбэцкай, карэйскай і японскай мовах і працягвае вывучацца і дасюль. У магаяне шануецца як другі Буда, які здолеў выявіць глыбокі філязофскі сэнс дгармы.

## Біяграфія
Вельмі мала вядома аб жыцьці Нагарджуны, бо першыя пісьмовыя згадкі пра яго былі напісаныя на кітайскай і тыбэцкай мовах празь некалькі стагодзьдзяў пасьля ягонай сьмерці. Паводле некаторых зьвестак Нагарджуна быў родам з Паўднёвай Індыі. Некаторыя навукоўцы лічаць, што Нагарджуна быў дарадцам караля дынастыі Сатавагана. Археалягічныя дасьледваньні каля гораду Амараваці сьведчаць, што, калі гэта зьяўляецца праўдай, каралём, якому служыў Нагарджуна, мог быць Шры Яджна Сатакарні, які кіраваў краінай паміж 167 і 196 гадамі. На аснове гэтай асацыяцыі, навукоўцы звычайна адносяць гады жыцьця Нагарджуны да 150—250 гадоў.

Згодна зь біяграфіяй Нагарджуны, напісанай у IV—V стагодзьдзях і перакладзенай Кумараджывам, індыйскі філёзаф нарадзіўся ў брагманской сям’і ў вобласьці Відарбга, а затым стаў будыстам.

Некаторыя крыніцы сьцьвярджаюць, што ў апошнія свае гады, Нагарджуна жыў на гары недалёка ад гораду, які пазьней быў названы ў ягоны гонар — Нагарджунаконда. Аднак, навукоўцы ня здолелі знайсьці якія-небудзь археалягічныя доказы таго, што места неяк зьвязана з Нагарджунам. Да таго ж, назва гораду паходзіць з пэрыяду Сярэднявечча, а больш раньнія зьвесткі, знойдзеныя на гэтым месцы, даюць зразумець, што ў старажытны пэрыяд яно было вядомае як Віджаяпуры.

Тыбэцкія агіяграфіі таксама сьцьвярджаюць, што Нагарджуна навучаўся ў Наландзкім манаскім цэнтры. Аднак, на думку Ўолзэра, гэты ўнівэрсытэт ня быў яшчэ вядомым манаскім цэнтрам прыкладна да 425 году. Акрамя таго, як адзначае той жа Ўолзэр, Сюаньцзан і Іцзін правялі шмат часу ў Наланде і вывучалі там тэксты Нагарджуны. Але лічыцца дзіўным, што яны правялі там шмат часу, але вырашылі не паведамляць аніводнай згадкі пра чалавека, чые творы гулялі такую важную ролю ў навучальнай праграме.

## Крыніцы

## Літаратура
* 

## Вонкавыя спасылкі
* Нагарджуна. Stanford Encyclopedia of Philosophy.
* Нагарджуна. Internet Encyclopedia of Philosophy.

Катэгорыя:Індыйскія філёзафы
Катэгорыя:Магаяна
Була (гульня)

**Бу́ла** — беларуская народная гульня.

Гуляюць дзьве каманды. Кожная выбірае вядучага. Ён моцна б’е кіем з загнутым канцом па буле (драўлянай кулі) і гоніць яе па зямлі ў бок праціўніка, каманда памагае яму. Праціўнікі стараюцца перахапіць і вярнуць булу да ўмоўленай мяжы.

## Літаратура
* Була // 

Катэгорыя:Беларускія гульні
Падчарэшань

**Падчарэ́шань** — вёска ў Бялыніцкім раёне Магілёўскай вобласьці Беларусі. Уваходзіць у склад Запольскага сельсавету.

## Насельніцтва
* 2010 год — 3 чалавекі
* 1999 год — 17 чалавек

## Крыніцы

Катэгорыя:Запольскі сельсавет (Бялыніцкі раён)
Катэгорыя:Населеныя пункты Бялыніцкага раёну
Калюга

Назву **Калюга** маюць:

* Калюга — вёска ў Глускім раёне Магілёўскай вобласьці
* Калюга — пасёлак у Бабаўнянскім сельсавеце Капыльскага раёну Менскай вобласьці
* Калюга — вёска ў Грозаўскім сельсавеце Капыльскага раёну Менскай вобласьці
* Калюга — вёска ў Лагойскім раёне Менскай вобласьці
* Калюга — вёска ў Драчкаўскім сельсавеце Смалявіцкага раёну Менскай вобласьці
* Калюга — вёска ў Жодзінскім сельсавеце Смалявіцкага раёну Менскай вобласьці
* Калюга — вёска ва Ўзьдзенскім раёне Менскай вобласьці
* Калюга — гістарычая мясьціна Маладэчна
Кансьержэры

**Кансьержэры́** () — былы каралеўскі замак і турма ў Парыжы.

Знаходзіцца ў самым цэнтры Парыжу ў 1-й акрузе, на заходнім ускрайку востраву Сытэ недалёка ад сабору Парыскай Божай Маці. Замак Кансьержэры зьяўляецца часткай комплексу Палацу правасудзьдзя (Palais de Justice), у якім да гэтага часу знаходзяцца муніцыпальныя службы, суд, пракуратура. Комплекс Палацу Правасудзьдзя займае ледзь не палову востраву Сытэ. Сёньня Палац уяўляе сабой разнастайны архітэктурны ансамбль з элемэнтамі, пабудаванымі з XIII па XX стагодзьдзі.

З часоў Капэтынгаў захаваліся два будынкі: каралеўская капліца Сэнт-Шапэль і Кансьержэры. Абодва гэтыя архітэктурныя помнікі зьяўляюцца музэямі. Сотні зьняволеных у часы Францускай рэвалюцыі былі кінутыя ў Кансьержэры і затым пакараныя.

Катэгорыя:Славутасьці Парыжу
Даргужы

**Даргужы́** (таксама — *Даргу́жы*) — вёска ў Івацэвіцкім раёне Берасьцейскай вобласьці. Уваходзіць у склад Мілейкаўскага сельсавету.

## Гісторыя
Упершыню ў пісьмовых крыніцах упамінаецца 12 красавіка 1566 году. У гэты дзень на рымскае сьвята сьвятога Міхала Віктар Адзінцэвіч, шляхціч Бусяжкі, зьвярнуўся ў Слонімскі павятовы суд, каб суд засьведчыў абмен зямельнымі ўчасткамі паміж ім і панам Апанасам Яськевічам. Пан Віктар Адзінцэвіч перадаў шляхцічу А. Яськевічу свой кавалак зямлі, які меў такую граніцу. «*Урочищом подле реки Бусежи, в ниву об межу з сеножатьми пана Аврама Мелешки з одное стороны, а з другое от стены волок села Доркговского, людей королевских, поля оремого и з сеножатью на чотырнадцать моргов*». Пан Апанас Яськевіч наўзаем перадаў яму поле «*урочищом подле Брода и подле дороги великое, идучое з Слонима до Берестя*».

У 1905 годзе тут жыло 274 чалавекі.

## Насельніцтва
* 2009 год — 5 чалавек
* 2005 год — 12 чалавек, 11 двароў
* 1999 год — 18 чалавек

## Крыніцы

Катэгорыя:Населеныя пункты Івацэвіцкага раёну
Катэгорыя:Мілейкаўскі сельсавет