open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Панатынаікос Атэны (баскетбольны клюб)

**«Панатынаіко́с»** () — грэцкі баскетбольны клюб з Атэнаў, які належыць да аднайменнага шматспартовага клюбу. Каманда спаборнічае ў Грэцкай баскетбольнай лізе. Галоўны атлетычны клюб быў зафундаваны ў 1908 годзе, у той час як баскетбольная каманда была створаная ў 1919 годзе, што робіць яе адной з найстарэйшых у Грэцыі. Разам з «Арысам» гэты клюб ёсьць адзінымі камандамі, якія бралі ўдзел у кожным чэмпіянаце Грэцыі ў першым дывізіёне. «Панатынаікос» уважаецца самым пасьпяховы баскетбольныт клюбам у гісторыі мясцовага баскетболу, маючы на сваім рахунку 40 перамог у чэмпіянаце Грэцыі. Клюб таксама трымае рэкорд паводле колькасьці чэмпіёнстваў у грэцкай лізе запар, зрабіўшы гэта дзевяць разоў з 2003 па 2011 гады. Шматкроць «Панатынаікос» рабіўся пераможцам Эўралігі, гэтак у 2011 годзе каманда стала чэмпіёнам Эўралігі ў шосты раз у сваёй гісторыі.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйная бачына.

Катэгорыя:Грэцкія баскетбольныя клюбы
Катэгорыя:Зьявіліся ў 1919 годзе
Прымэра дывізіё чэмпіянату Андоры па футболе 2021—2022 гадоў

**Прымэра дывізіё 2021—2022 гадоў** — 27-ы розыгрыш Прымэра дывізіё, найвышэйшага футбольнага дывізіёну Андоры, які праходзіў з 19 верасьня 2021 году па 22 траўня 2022 году. Чэмпіёнам стаў «Інтэр», які тым самым здабыў свой трэці тытул у найвышэйшым дывізіёне.

## Клюбы
У турніры бралі ўдзел восем клюбаў, зь якіх сем былі найлепшымі паводле вынікаў папярэдняга сэзону, а «Ардына» прасунуўся з Сэгона дывізіё, замяніўшы «Пэнью Энкарнаду».

## Рэгулярны сэзон
### Табліца


### Вынікі гульняў

## Чэмпіёнская група

## Група на паніжэньне

## Пераходныя матчы
Па заканчэньні сэзону прайшлі пераходныя матчы паміж «Энгарданем», які заняў сёмае месца ў Прымэра дывізіё, і «Ля-Масанай», якая заняла другое месца ў Сэгона дывізіё. Перамогу па суме дзьвюх сустрэч здабыў «Энгардань», і клюбы засталіся ў сваіх лігах.

**Першы матч**

**Матч у адказ**

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт Футбольнай фэдэрацыі Андоры

Катэгорыя:Чэмпіянат Андоры па футболе
Катэгорыя:2021 год у футболе
Катэгорыя:2022 год у футболе
Ратыёфарм Ульм

**«Ратыёфарм»** () — нямецкі баскетбольны клюб з Ульму. Клюб мае дзьве каманды, адную прафэсійную дружыну, якая спаборнічае ў Бундэсьлізе, то бок галоўнай нямецкай прафэсійнай лізе, і адну моладзевую каманду, якая бярэ ўдзел у моладзевай лізе. Хатняй арэнай каманды ёсьць Ратыёфарм-Арэна, якая здольная зьмясьціць блізу 6 тысяч гледачоў. Талісманам каманды ўважаецца трус зь мянушкай «Вясёлы», чымсьці падобны на Багса Бані. Галоўным спонсарам каманды ёсьць фармацэўтычная кампанія Ратыёфарм, а клюбнымі колерамі ўважаюцца аранжавы, белы і чорны. У 2023 годзе ульмскі клюб упершыню стаў чэмпіёнам краіны.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйная бачына.

Катэгорыя:Нямецкія баскетбольныя клюбы
Катэгорыя:Зьявіліся ў 2001 годзе
Урад міру і адзінства

**Урад міру й адзінства** () — паралельны ўрадурад у выгнаньні, створаны ў лютым 2025 году для кіраваньня раёнамі Судану, што знаходзіліся пад кантролем мяцежных Сілаў апэратыўнай падтрымкі.

## Гісторыя
У красавіку 2023 году ў краіне пачалася грамадзянская вайна паміж Узброенымі сіламі Судану (УСС) пад кіраўніцтвам Абдэля Фатаха аль-Бурхана, які адначасна займаў пасаду старшыні ваеннай хунты Пераходнага сувэрэннага савета, і Сіламі апэратыўнай падтрымкі (САП) на чале з Махамедам Хамданам Дагала.

10 лютага 2025 году Бурхан абвясьціў аб плянах па стварэньні пераходнага ўрада пад кіраўніцтвам грамадзянскіх асоб. У адказ кіраўніцтва САП правяло з хаўрусьнікамі (Абдэлазіз аль-Хілу з групоўкі «Народна-вызваленчы рух Судану–Поўнач» і Аль-Хадзі Ідрыс з Суданскага рэвалюцыйнага фронту) сустрэчу ў Найробі (Кенія), каб распрацаваць «Статут заснаваньня Судану». Плянавалася пракласьці шлях для стварэньня канкуруючага «Урада міру і адзінства» для кіраваньня раёнамі, якія знаходзіліся пад кантролем мяцежнікаў. Падпісаньне статута прайшло таемна ў 2 гадзіны ночы 23 лютага.

Дакумэнт заклікаў да «сьвецкай, дэмакратычнай, дэцэнтралізаванай дзяржавы, заснаванай на свабодзе, роўнасьці і справядлівасьці, без ухілу да якой-небудзь культурнай, этнічнай, рэлігійнай або рэгіянальнай ідэнтычнасьці», і акрэсьліваў пляны фармаваньня «новай, адзінай, прафэсійнай нацыянальнай арміі».

## Рэакцыя
Міністэрства замежных справаў Судану назвала прапанаванае фармаваньне паралельнага ўрада «актам варожасьці» і раскрытыкавала ўрад Кеніі за правядзеньне канфэрэнцыі, дадаўшы, што гэты крок «спрыяе разьдзяленьню афрыканскіх дзяржаў, парушае іхны сувэрэнітэт». Прэм’ер-міністар Кеніі Мусалія Мудавадзі заявіў, што дзеяньні краіны «адпавядалі яе больш шырокай ролі ў мірных перамовах і яе прыхільнасьці падтрымцы Судану ў пошуку рашэньня палітычнага крызісу».

Дзеяньні Кеніі і ўтварэньне органа асудзілі Кувэйт, Гаяна, ЗША, Катар, Эгіпет, Альжыр, Кітай, Пакістан, Саудаўская Арабія, Расея, Паўднёвая Карэя, Самалі, Сьера-Леонэ, Вялікабрытанія. ААН заявіла, што стварэньне паралельнага ўрада можа абвастрыць канфлікт.

20 лютага Судан адклікаў свайго пасла ў Кеніі. Праз два дні Міністэрства замежных спраў Судану заявіла, што разглядае магчымасьць увядзеньня забароны на ўвоз кенійскіх тавараў у краіну.

## Крыніцы

Катэгорыя:Урады ў выгнаньні
Катэгорыя:Грамадзянская вайна ў Судане (з 2023)
Катэгорыя:Суданская палітыка
Баварыя Мюнхэн (баскетбольны клюб)

**«Бава́рыя»** () — нямецкі баскетбольны клюб зь Мюнхэну, які належыць да аднайменнага футбольнага клюбу. Каманда спаборнічае ў Бундэсьлізе. Таксама клюб бярэ ўдзел у розыгрышы Эўралігі. Баскетбольная сэкцыя «Баварыі» была заснаваная ў 1946 годзе, а першых посьпехаў каманда дасягнула ў 1950-х і 1960-х гадах, але ў наступныя тры дзесяцігодзьдзі адбылося згасаньне каманды. У 2010-я гады адбылося аднаўленьне каманда і з таго часу «Баварыя» ўваходзіць у лік найлепшых камандаў Нямеччыны. Свае хатнія матчы каманда ладзіць на арэне БМВ-Парк, якая быў адкрытая ў 1972 годзе. Міжнародныя матчы «Баварыі» гуляюцца ў САП-Гардэн, які адчыніў свае дзьверы ў 2024 годзе.

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйная бачына.

Катэгорыя:Нямецкія баскетбольныя клюбы
Катэгорыя:Зьявіліся ў 1946 годзе
Прымэра дывізіё чэмпіянату Андоры па футболе 2019—2020 гадоў

**Прымэра дывізіё 2019—2020 гадоў** — 25-ы розыгрыш Прымэра дывізіё, найвышэйшага футбольнага дывізіёну Андоры. Сэзон пачаўся 15 верасьня 2019 году, 12 сакавіка 2020 году розыгрыш спынілі ў зьвязку з пандэміяй каранавірусу. Матчы ўзнавіліся 5 ліпеня 2020 году, спаборніцтва завяршылася 23 ліпеня 2020 году.

Чэмпіёнам упершыню ў сваёй гісторыі стаў «Інтэр».

## Клюбы
У турніры бралі ўдзел восем клюбаў, зь якіх шэсць былі найлепшымі паводле вынікаў папярэдняга сэзону, а два клюбы прасунуліся з Сэгона дывізіё — «Атлетык» і «Карой». Гэтыя клюбы замянілі «Люсітанас» і «Энкамп».

## Рэгулярны сэзон
### Табліца


### Вынікі гульняў

## Чэмпіёнская група

## Група на паніжэньне

## Пераходны матч
Па заканчэньні сэзону мусілі прайсьці пераходныя матчы паміж «Кароем», які заняў сёмае месца ў Прымэра дывізіё, і «Ля-Масанай», якая заняла другое месца ў Сэгона дывізіё. Матчы заплянавалі на 25 і 28 ліпеня 2020 году, аднак з-за выпадку COVID-19 у «Ля-Масане» адклалі. У выніку вырашылі згуляць толькі адзін матч, у якім перамогу здабыў «Карой», і клюбы засталіся ў сваіх лігах.

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт Футбольнай фэдэрацыі Андоры

Катэгорыя:Чэмпіянат Андоры па футболе
Катэгорыя:2019 год у футболе
Катэгорыя:2020 год у футболе
ПАОК Тэсалёнікі (баскетбольны клюб)

**ПАОК** () — грэцкі баскетбольны клюб з Тэсалёнікаў, які належыць да аднайменнага шматспартовага клюбу. Каманда спаборнічае ў Грэцкай баскетбольнай лізе. Баскетбольная сэкцыя клюбу была заснавана ў 1928 годзе, то бок праз два гады па стварэньні самога клюбу. Хатнія матчы ладзяцца на спартовай арэне ПАОК, якая здольная зьмясьціць  чалавекі.

Цягам многіх гадоў баскетбольны клюб ПАОК зарэкамендаваў сябе як добры клюб, асабліва дзякуючы сваім посьпехам на эўрапейскіх спаборніцтвах. У мінулым клюб двойчы выйграваў Грэцкую баскетбольную лігу ў 1959 і 1992 гадах. На сваім рахунку ПАОК мае два тытулы Кубка эўрапейскіх чэмпіёнаў. У сезоне 1990—1991 гадоў яны здабылі Кубак Сапорты, а таксама былі пераможцамі Кубка Корача ў сэзоне 1993—1994 гадоў. У 1993 годзе каманда брала ўдзел у фінале чатырох Эўралігі, дзе заняла трэці радок, саступіўшы ў паўфінале італьянскаму «Трэвіза», але адолеўшы ў матчы за трэцяе месца супраціў гішпанскага «Рэалу».

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйная бачына.

Катэгорыя:Грэцкія баскетбольныя клюбы
Катэгорыя:Зьявіліся ў 1928 годзе
Microsoft Azure

**Microsoft Azure** альбо проста **Azure** — плятформа воблачных вылічэньняў, створаная кампаніяй Microsoft. Прапануе глябальную інфраструктуру захаваньня зьвестак, распрацоўкі праграм і кіраваньня імі для прыватных асоб, кампаніяў і дзяржаўных органаў.

Першая вэрсія Azure была прадстаўлена на канфэрэнцыі Professional Developers Conference у кастрычніку 2008 году пад кодавай назвай «Праект Чырвоны Сабака». Праект быў афіцыйна запушчаны як Windows Azure у лютым 2010 году й пазьней перайменаваны ў Microsoft Azure 25 сакавіка 2014 году.

Azure прапануе больш за 600 сэрвісаў з выкарыстаньнем мадэляў SaaS, IaaS, PaaS і г.д. Сярод іх сэрвіс віртуальных машын Azure Vitual Machines, сэрвіс хостынга вэб-сайтаў Azure Web Sites, сэрвіс ідэнтыфікацыі карыстальнікаў Microsoft Entra ID, сэрвісы баз зьвестак Azure SQL Database і Azure Cosmos DB і многія іншыя.

Azure можа забясьпечыць узровень абслугоўваньня (SLA), які гарантуе 99,9 даступнасьці для праграм і зьвестак, разьмешчаных на плятформе.

## Крыніцы

Катэгорыя:Майкрасофт
Катэгорыя:Воблачныя плятформы
Катэгорыя:Воблачныя вылічэньні
Эдвард Горват

**Э́двард Арту́равіч Го́рват** (1866 — 1935) — буйны прадпрымальнік у Расейскай імпэрыі, уладальнік Нараўлянскага маёнтка дваран Горватаў.

## Жыцьцяпіс
Сын Артура Горвата (1831—1903).

Скончыў у 1889 годзе Рыскае політэхнічнае вучылішча са ступеньню агранома.

У 1890 годзе стаў членам Менскага таварыства сельскай гаспадаркі. У 1897—1901 гады быў дэпутатам дваранства Мазырскага, у 1901—1917 гады — Рэчыцкага павета Менскай губэрні. У 1903 годзе атрымаў у спадчыну нараўлянскі маёнтак. Яшчэ пры жыцьці бацькі Эдвард Горват у 1890-я гады правёў новыя будаўнічыя мерапрыемствы па ўпрыгожваньні палаца ў Нароўлі, а асабліва маштабныя пераўтварэньні ў маёнтку праводзіліся ў 1902—1914 гады.

Гісторык Андрэй Раюк адзначае, што менавіта Эдвард Горват канчаткова ператварыў маёнтак Нароўля з былой фэадальнай латыфундыі ў значны капіталістычны індустрыяльны цэнтар Менскай губэрні. У 1913 годзе непадалёк палаца ён пабудаваў кандытарскую фабрыку (выраблялі мармэляд, карамэль, пасьцілу, павідла, джэм і сочыва), а ў 1914 годзе ў Расейскай імпэрыі была зарэгістравана гандлёвая марка «Горват». Абсталяваньне для фабрыкі было набытае ў Варшаве, Кіеве, Маскве, дастаўленае ў Нароўлю па рацэ і ўстаноўленае ў новых будынках. На прадпрыемствах Горвата працавалі як мясцовыя наёмныя работнікі, так і замежныя спэцыялісты (немцы). Паводле Мечыслава Ялавецкага, Эдвард Горват належаў да найбліжэйшых супрацоўнікаў кіраўніка МТСГ Эдварда Вайніловіча.

У канцы 1917 году ў сувязі з рэвалюцыйнымі падзеямі кандытарская вытворчасьць была спынена, затым уладаньні Горватаў нацыяналізаваны савецкай уладай без кампэнсацыі.

## Сямʼя

Жонка — Ядвіга Аляксандраўна Аскерка — была дачкой Аляксандра Ўладзіслававіча Аскеркі, кіраўніка паўстаньня 1863 году. Іх дзеці — Данііл-Аляксандар Горват памёр у маладым узросьце ў горадзе Хэльсынкі, дачка — Аляксандра Горват была замужам за Станіславам Станіслававічам Ваньковічам (малодшым).

## Літаратура
* *Раюк, А. Р.* Нараўлянскі маёнтак дваран Горватаў: ад латыфундыі да фабрычнага цэнтру / А. Р. Раюк // Научные труды Респ. ин-та высш. школы. Истор. и псих.-пед. науки: сб. науч. ст.: в 4 ч. / РИВШ ; редкол. В. А. Гайсёнок [и др.]. — Минск: РИВШ, 2024. — Вып. 24. — Ч. 2. — С. 113—121.
* 
* *Jałowiecki, M.* U Edwarda Woyniłłowicza / M. Jałowiecki // Wiadomości. — Londyn, 1958. — № 18. — S. 2.

## Вонкавыя спасылкі
* 

Эдвард Артуравіч
Нацыянальны дывізіён чэмпіянату Люксэмбургу па футболе 2022—2023 гадоў

**Нацыянальны дывізіён 2022—2023 гадоў** — 109-ы розыгрыш найвышэйшага футбольнага дывізіёну Люксэмбургу, які праходзіў з 6 жніўня 2022 году па 21 траўня 2023 году. Чэмпіёнам упершыню ў сваёй гісторыі стаў «Сьвіфт».

## Клюбы
У турніры бралі ўдзел 16 клюбаў, зь якіх 14 былі найлепшымі паводле вынікаў папярэдняга сэзону, а два клюбы прасунуліся з Дывізіёну гонару — «Мандэрканж» і «Кэр’енг». Гэтыя клюбы замянілі «Раданж-91» і «Гам Бэнфіку».

## Табліца


## Вынікі гульняў

## Пераходныя матчы
Па заканчэньні сэзону прайшлі пераходныя матчы, дзе «Фоля» і «Кэр’енг», якія занялі адпаведна 13-е і 14-е месцы ў Нацыянальным дывізіёне, супрацьстаялі «Бэтэмбуру» і «Жэнэсу» Канах, якія занялі адпаведна трэцяе і чацьвёртае месцы ў Дывізіёне гонару. Перамогу здабылі «Фоля» і «Кэр’енг», і ўсе клюбы засталіся ў сваіх лігах.

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт Фэдэрацыі футболу Люксэмбургу

Катэгорыя:Чэмпіянат Люксэмбургу па футболе
Катэгорыя:2022 год у футболе
Катэгорыя:2023 год у футболе
Нацыянальны дывізіён чэмпіянату Люксэмбургу па футболе 2021—2022 гадоў

**Нацыянальны дывізіён 2021—2022 гадоў** — 108-ы розыгрыш найвышэйшага футбольнага дывізіёну Люксэмбургу, які праходзіў з 7 жніўня 2021 году па 22 траўня 2022 году. Чэмпіёнам стаў «Ф91 Дудэлянж», які тым самым здабыў свой 16-ы тытул у найвышэйшым дывізіёне.

## Клюбы
У турніры бралі ўдзел 16 клюбаў — дакладна тыя ж, што і ў папярэднім сэзоне, бо ратацыя паміж дывізіёнамі не праводзілася з-за раньняга спыненьня ў папярэднім сэзоне Дывізіёну гонару праз пандэмію каранавірусу.

## Табліца


## Вынікі гульняў

## Пераходныя матчы
Па заканчэньні сэзону прайшлі пераходныя матчы, дзе «Вільц-71» і «Гоштэрт», якія занялі адпаведна 13-е і 14-е месцы ў Нацыянальным дывізіёне, супрацьстаялі «Жэнэсу» Юнглінстэр і «Мамэру 32», якія занялі адпаведна трэцяе і чацьвёртае месцы ў Дывізіёне гонару. Перамогу ў сэрыях пэнальці здабылі «Вільц-71» і «Гоштэрт», і ўсе клюбы засталіся ў сваіх лігах.

----

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт Фэдэрацыі футболу Люксэмбургу

Катэгорыя:Чэмпіянат Люксэмбургу па футболе
Катэгорыя:2021 год у футболе
Катэгорыя:2022 год у футболе
Вільня (Быхаўскі раён)

**Ві́льня**&nbsp;— былы пасёлак у Быхаўскім раёне Магілёўскай вобласьці. Уваходзіў у склад Глускага сельсавету.

Да 16 ліпеня 1954 году пасёлак уваходзіў у склад Студзёнкаўскага сельсавету, да 11 красавіка 1960 году — у склад Гарадзецкага сельсавету, да 15 студзеня 1965 году — у склад Балонавасялецкага сельсавету. Скасаваны ў 1977 годзе.

## Крыніцы

Катэгорыя:Колішнія населеныя пункты Быхаўскага раёну
Горнунг (апэрацыя)

**Апэрацыя «Горнунг»** () — кодавая назва карнай апэрацыі нямецкіх войск супраць партызанаў Слуцкага і Пінскага партызанскіх злучэньняў і цывільнага насельніцтва ў Ганцавіцкім, Жыткавіцкім, Чырвонаслабодзкім, Ленінскім, Лунінецкім, Ляхавіцкім, Слуцкім, Старобінскім раёнах у лютым 1943 году.

## Хада апэрацыі
Апэрацыя праводзілася сіламі 3 паліцэйскіх палкоў і 5 батальёнаў, у тым ліку асобным батальёнам СС Дырлевангера.

Партызаны брыгад 300-й імя Варашылава, 27-й імя Чапаева, асобных атрадаў імя Кірава, імя Чапаева, імя М. Ц. Шыша й іншыя ў час барацьбы з карнікамі стварылі штаб партызанскага злучэньня (камандзір В. З. Корж), пад кіраўніцтвам якога некалькі дзён стрымлівалі націск праціўніка, потым асноўныя сілы партызан выйшлі з-пад удару карнікаў. 8—9 лютага карнікі ўчынілі масавае зьнішчэньне цывільных грамадзян у Слуцаку, потым пачалі прачэсваць міжрэчча Случ — Морач — Цна. Прачэсваньне праводзілі баявыя групы «Норд» і «Вест», 7 каманд СД, мінамётны ўзвод, спэцыяльныя фармаваньні — сотні пад камандаваньнем эсэсаўцаў Бібеля й Граафа, асобы батальён СС Дырлевангера. Былі спалены вёскі, у тым ліку ў Старобінскім раёне Капацэвічы (зьнішчылі 438 чалавек), Загліннае (128 чалавек), Вялічкавічы (222 чалавека), Старыя Вялічкавічы (187 чалавек), Ямнае (84 чалавека), вёскі Беразінец, Дуброўна, Задоўба, Гондарава, Капаткевіцкую МТС і іншыя. Усяго было загублена больш за 10 тысяч цывільных грамадзян, захоплена 16 700 галоў жывёлы, 222,8 тоны збожжа. Працягам «Горнунга» была апэрацыя «Русалка».

## Літаратура
* Пасэ, У. С., Фактаровіч, А. А. Горнунг // Беларусь у Вялікай Айчыннай вайне, 1941—1945: Энцыкл. / Рэдкал.: І. П. Шамякін (гал. рэд.) і інш. — Мн.: БелСЭ, 1990. — С. 176. — 680 с. — 20 000 экз. — ISBN 5-85700-012-2.

Катэгорыя:Антыпартызанскія апэрацыі Другой сусьветнай вайны
Катэгорыя:Канфлікты 1943 году
Катэгорыя:1943 год у Беларусі
Катэгорыя:Гісторыя Ганцавіцкага раёну
Катэгорыя:Гісторыя Жыткавіцкага раёну
Катэгорыя:Гісторыя Лунінецкага раёну
Катэгорыя:Гісторыя Ляхавіцкага раёну
Катэгорыя:Гісторыя Слуцкага раёну
Катэгорыя:Гісторыя Салігорскага раёну
Нацыянальны дывізіён чэмпіянату Люксэмбургу па футболе 2020—2021 гадоў

**Нацыянальны дывізіён 2020—2021 гадоў** — 107-ы розыгрыш найвышэйшага футбольнага дывізіёну Люксэмбургу, які праходзіў з 22 жніўня 2020 году па 30 траўня 2021 году. Чэмпіёнам стала «Фоля», якая тым самым здабыла свой восьмы тытул у найвышэйшым дывізіёне.

## Клюбы
У параўнаньні з папярэднім сэзонам колькасьць удзельнікаў павялічылі з 14 да 16, чаму спрычынілася скасаваньне выбываньня з-за пандэміі каранавірусу. Да ліку удзельнікаў папярэдняга сэзону дадаліся «Сьвіфт» і «Вільц-71», якія павысіліся з Дывізіёну гонару. Таксама «Блю Бойз Муленбах» спыніў існаваньне, аб’яднаўшыся з «Гам Бэнфікай», якой перайшло месца ў Нацыянальным дывізіёне.

## Табліца


## Вынікі гульняў

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт Фэдэрацыі футболу Люксэмбургу

Катэгорыя:Чэмпіянат Люксэмбургу па футболе
Катэгорыя:2020 год у футболе
Катэгорыя:2021 год у футболе
Прагулка на сёмуху (апэрацыя)

**Апэрацыя «Прагулка на сёмуху»** () — кодавая назва карнай апэрацыі нямецкіх войск супраць партызан і мясцовага насельніцтва ў Бягомельскім, Плешчаніцкім, Барысаўскім і частцы прылеглых да іх раёнаў 22 красавіка — 12 траўня 1944 году.

## Хада апэрацыі
Апэрацыя праводзілася сіламі 4-й палявой арміі, падпарадкаванымі на час апэрацыі 3-й танкавай арміі Групы арміяў «Цэнтар» (632-і й 931-ы пяхотныя, 313-ы грэнадзёрскі, 31-ы паліцэйскі палкі, артылерыйскі дывізіён, роты самаходных гармат і бронемашын і іншыя спэцыяльныя падразьдзяленьні). Разглядалася нямецкім камандаваньнем як адна зь лякальных падрыхтоўчых перад буйной карнай апэрацыяй «Баклан». Ваенна-апэратыўнай мэтай апэрацыі зьяўлялася выцясьненьне «бандыцкіх груп», якія знаходзіліся ў раёне Плешчаніцы — Радашкавічы — Докшыцы, у паўночную частку зоны «Менск-паўночны», як карнікі называлі Барысаўска-Бягомельскую партызанскую зону, што блякавала ўсе асноўныя камунікацыі 3-й танкавай арміі. Баявыя дзеяньні разгарнуліся ў міжрэччы Бярэзіны, Цны, Гайны, галоўным чынам уздоўж дарогі Зэмбін — Бягомель.

Адначасова з 4 напрамкаў праціўнік адцясьніў партызанскую брыгаду «Дзядзькі Колі» і 24 красавіка партызаны вымушаны былі адступіць у раён вёсак Сялец — Рэчкі — Божадары Бягомельскага раёну. Сюды па загаду камандзіра партызанскага злучэньня Барысаўска-Бягомельскай зоны Р. Н. Мачульскага пачалі рухацца брыгады «Жалязьняк» і «Беларусь». 28 красавіка абʼяднаныя сілы 3 партызанскіх брыгад атакавалі карнікаў і нанесьлі ім страты ў жывой сіле. Пасьля некалькіх дзён баёў партызаны былі вымушаны адысьці на поўнач да вёсак Зарэчча, Ніўкі Бягомельскага раёну, але праціўніку не ўдалося замацавацца й партызаны вярнулі страчаныя пазыцыі, сталі ствараць у непасрэднай блізкасьці ад нямецкіх гарнізонаў новую лінію абароны. За час апэрацыі карнікі страцілі больш за 900 чалавек забітымі, 7 танкаў, 14 аўтамашын, бронетранспартэр, 2 бронемашыны, 16 павозак з боепрыпасамі й іншым, спалілі 11 вёсак, захапілі 1663 мужчыны й 1390 жанчынаў.

## Літаратура
* Пасэ, У. С. Прагулка на сёмуху // Беларусь у Вялікай Айчыннай вайне, 1941—1945: Энцыкл. / Рэдкал.: І. П. Шамякін (гал. рэд.) і інш. — Мн.: БелСЭ, 1990. — С. 505-506. — 680 с. — 20 000 экз. — ISBN 5-85700-012-2.
* 

Катэгорыя:Антыпартызанскія апэрацыі Другой сусьветнай вайны
Катэгорыя:1944 год у Беларусі
Дык Схооф

**Дык Схооф** (;  8 сакавіка 1957 году) — нідэрляндзкі палітык, які зь ліпеня 2024 году па люты 2026 году займаў пасаду прэм’ер-міністра краіны.

## Біяграфія
### Пачатак кар’еры
Схооф пачаў сваю кар’еру ў якасьці дарадцы па пытаньнях адукацыі ў Асацыяцыі муніцыпалітэтаў Нідэрляндаў. У 1988 годзе стаў дзяржаўным служачым у Міністэрстве адукацыі і навукі. З 1996 году палітык займаў розныя кіроўныя пасады ў сфэры бясьпекі. Працаваў намесьнікам генэральнага сакратара ў Міністэрстве юстыцыі і бясьпекі. Затым быў прызначаны галоўным дырэктарам Службы іміграцыі і натуралізацыі ў 1999 годзе. Нідэрлянды адчувалі адносна вялікі прыток асобаў, якія шукалі прытулку ў выніку вайны ў Косаве, і ў арганізацыі была значная колькасьць запытаў. З 2010 па 2013 палітык займаў пасаду генэральнага дырэктара Міністэрства юстыцыі і бясьпекі.

У 2013 Схооф быў прызначаны нацыянальным каардынатарам па бясьпецы і барацьбе з тэрарызмам. Ён дазволіў сваім супрацоўнікам сачыць за патэнцыйнымі тэрарыстамі ў сацыяльных сетках праз падробленыя профілі, не зважаючы на папярэджаньні з боку праўнікаў. Пасьля зьбіцьця боінгу Малайзійсках авіялініяў у 2014 годзе, які зрабіў вылет з аэрапорту Схіпхол у Амстэрдаме, ён каардынаваў захады рэагаваньня на крызу, умацаваўшы адносіны з прэм’ер-міністрам Маркам Рутэ. Ён таксама адказваў за ўнутраную бясьпеку, разьвязваючы патаньні з ісламісцкай радыкалізацыі, гэтак і з залучэньнем байцоў ІДІЛ у Нідэрляндах. Схооф ачольваў Службу агульнай выведкі і бясьпекі ў якасьці генэральнага дырэктара з 2018 па 2020 гады. 1 сакавіка 2020 году ён заняў пасаду генэральнага сакратара Міністэрства юстыцыі і бясьпекі.

### Пасада прэм’ер-міністра
Партыя свабоды Геэрта Вільдэрса перамагла на ўсеагульных выбарах у лістападзе 2023 году. 16 траўня 2024 году гэтая партыя склала пагадненьне аб стварэньні правай кааліцыі з Народнай партыяй за свабоду і дэмакратыю, Новым грамадзкім дагаворам і Фэрмэрска-грамадзянскім рухам. У рамках перамоваў лідэры чатырох партыяў дамовіліся, што аніхто зь іх ня будзе займаць пасаду прэм’ер-міністра. Схооф быў вылучаны на пасаду прэм’ер-міністра 28 траўня 2024 году партыямі кааліцыі. Ён быў прыведзены да прысягі 2 ліпеня каралём Вілемам-Аляксандрам. Схооф, такім чынам, стаў першым незалежным палітыкам, які заняў пасаду прэм’ер-міністра пасьля Корта ван дэр Ліндэна, які займаў гэтую пасаду ў час з 1913 па 1918 гады.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Дык Схооф на Government.nl.

Катэгорыя:Нідэрляндзкія палітыкі
Нацыянальны дывізіён чэмпіянату Люксэмбургу па футболе 2019—2020 гадоў

**Нацыянальны дывізіён 2019—2020 гадоў** — 106-ы розыгрыш найвышэйшага футбольнага дывізіёну Люксэмбургу. Сэзон пачаўся 4 жніўня 2019 году, апошнія матчы прайшлі 8 сакавіка 2020 году, пасьля чаго розыгрыш спынілі ў зьвязку з пандэміяй каранавірусу.

28 красавіка 2020 году Фэдэрацыя футболу Люксэмбургу прыняла рашэньне пра завяршэньне турніру. Табліца станам на 8 сакавіка стала канчатковай, аднак ніхто не атрымаў чэмпіёнскага тытулу. Паніжэньне ў Дывізіён гонару ў гэтым сэзоне скасавалі, і на наступны сэзон лік удзельнікаў павялічылі з 14 да 16.

## Клюбы
У турніры бралі ўдзел 14 клюбаў, зь якіх 12 былі найлепшымі паводле вынікаў папярэдняга сэзону, а два клюбы прасунуліся з Дывізіёну гонару — «Раданж-91» і «Блю Бойз Муленбах». Гэтыя клюбы замянілі «Гам Бэнфіку» і «Румэлянж».

## Табліца


## Вынікі гульняў

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт Фэдэрацыі футболу Люксэмбургу

Катэгорыя:Чэмпіянат Люксэмбургу па футболе
Катэгорыя:2019 год у футболе
Катэгорыя:2020 год у футболе
Народная партыя за свабоду і дэмакратыю

**Народная партыя за свабоду і дэмакратыю** () — кансэрватыўна-лібэральная палітычная партыя ў Нідэрляндах. НПСД, папярэднікам якой была Партыя свабоды, уважаецца правацэнтрысцкай партыяй, якая спрабуе спрыяць прыватнаму прадпрымальніцтву і эканамічнаму лібэралізму.

## Гісторыя
Партыя была заснаваная 24 студзеня 1948 году. З 1948 па 1952 гады Народная партыя за свабоду і дэмакратыю брала ўдзел у шырокай урадавай кааліцыі пад кіраўніцтвам Партыі працы ў кабінэце прэм’ер-міністра Вілема Дрээса.

У 1952—1958, 1965—1967, 1973—1977, 1981—1982 і 1989—1994 гадах партыя была ў апазыцыі. З 1994 па 2002 гады яна зноў была ва ўрадавай кааліцыі разам з Партыяй працы і партыяй Дэмакраты 66. Пасьля парламенцкіх выбараў 2002 і да 2007 году яна таксама была часткай урадавай кааліцыі, якую ачольваў лідэр партыі Хрысьціянска-дэмакратычны заклік Ян Пэтэр Балькенэндэ. 2 верасьня 2004 году з партыі выйшаў дэпутат Геэрт Вільдэрс, які ачольваў затым правую Партыю свабоды.

Пасьля парлямэнцкіх выбараў 2010 году партыя атрымала найбольшую колькасьць месцаў (31 месца) і ачоліла правацэнтрысцкую кааліцыю разам з партыяй Хрысьціянска-дэмакратычны заклік, якую падтрымлівала ў парлямэнце Партыя свабоды Вільдэрса. Лідэр партыі Марк Рутэ 14 кастрычніка 2010 году стаў першым прэм’ер-міністрам ад Народнай партыі за свабоду і дэмакратыю. Пасьля ўсеагульных выбараў 2012 году партыя ўвайшла ў кіроўную кааліцыю з Партыяй працы ў якасьці малодшага партнэра па кааліцыі. Рутэ зноў стаў прэм’ер-міністрам, сфармаваўшы правацэнтрысцкі ўрад. У сакавіку 2021 году партыя зноў стала пераможцам на ўсеагульных выбарах, атрымаўшы 34 з 150 месцаў. Прэм’ер-міністар Рутэ, які быў ва ўладзе з 2010 году, сфармаваў свой чацьверты кааліцыйны ўраду.

Па распадзе кабінэту Рутэ праз разнагалосьсі наконт міграцыйнай палітыцы былі прызначаныя новыя выбары. Тым часам палітык пакінуў пасаду лідэра партыі, саступіўшы яе Дылян Ешылгёз.

## Ідэалёгія
Партыя апісваецца як кансэрватыўна-лібэральная, лібэральна-кансэрватыўная і кансэрватыўная. У час з 2006 па 2012 гады ёй прыпісвалі схільнасьць да клясычнага лібэралізму і лібэртарыянства.

Самая партыя вызначае сябе, як партыю, якая грунтуецца на лібэральнай філязофіі. Традыцыйна яна ўважаецца самым гарачым прыхільнікам «свабоднага рынку» з усіх нідэрляндзкіх палітычных партыяў, прапагандуючы палітычны, эканамічны, клясычны і культурны лібэралізм. У адрозьненьне ад гэтага, з 1945 году яна дапамагала будаваць сацыяльную дзяржаву. Пасьля 1971 году яна стала больш папулісцкай, але некаторыя кансэрватыўныя лібэральныя элемэнты захаваліся.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт


Катэгорыя:Арганізацыі Гаагі
Катэгорыя:Арганізацыі, заснаваныя ў 1948 годзе
Катэгорыя:Кансэрватыўна-лібэральныя партыі
Катэгорыя:Праэўрапейскія палітычныя партыі
Керман (імя)

**Керман** (*Кірман*), **Герман** — мужчынскае імя і вытворнае ад яго прозьвішча.

## Паходжаньне

Керман або Герман (Kerman, German) і Мангер (Manger) — імёны германскага паходжаньня. Іменная аснова -гер- (-гар-, -гір-) (імёны ліцьвінаў Гералт, Гермонт, Бутгер; германскія імёны Gerolt, Geromont, Butger) паходзіць ад стараісьляндзкага geirr, стараверхненямецкага gēr 'дзіда', а аснова -ман- (імёны ліцьвінаў Мангерд, Дзерман, Есьман; германскія імёны Mangerðr, Derman, Esmann) — ад гоцкага manna, германскага man 'чалавек'.

Варыянты імя ў гістарычным крыніцах: *Barbara Kirman* (1765 год); *Wojciech Kiermanowicz* (1775 год); *Szymon Kirmanowicz* (1803 год); *Emilia Gierman* (1829 год); *Gejbo-Germanowicz* (1913 год).

## Носьбіты
Германовічы (Germanowicz) гербаў Юноша і Жнін — літоўскі шляхецкі род, які меў маёнткі на Віленшчыне.

## Глядзіце таксама
* Гера
* Ман

## Крыніцы

Катэгорыя:Мужчынскія імёны
Жаночая нацыянальная баскетбольная асацыяцыя

**Жано́чая нацыяна́льная баскетбо́льная асацыя́цыя** () — прафэсійная жаночая баскетбольная ліга ў ЗША. На сёньня ліга зьмяшчае 13 клюбаў, але ў 2026 годзе іхняя колькасьць павялічыцца да 15-ці. Сядзіба кіраўніцтва лігі месьціцца ў Мангэтане. Асацыяцыя была заснаваная 24 красавіка 1996 году як жаночы аналяг Нацыянальнай баскетбольнай асацыяцыі, першы гульнёвы сэзон пачаўся ў 1997 годзе. Регулярны сэзон доўжыцца з траўня па верасень, і кожная каманда за гэты час гуляе 44 матчы. Восем найлепшых камандаў незалежна ад канфэрэнцыі прасоўваюцца ў плэй-оф, які завяршаецца фінальнай сэрыяй у кастрычніку. Матч усіх зорак пладзіцца ў сярэдзіне сэзону ў ліпені. Ліга таксама ладзіць штогадовы міжсэзонны турнір, вядомы як Кубак камісара. ЖНБА ёсьць актыўным сябрам арганізацыі ЗША-Баскетбол, якая вызнаецца Міжнароднай фэдэрацыяй баскетболу як кіроўны орган баскетболу ў ЗША.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт.

Катэгорыя:Жаночая нацыянальная баскетбольная асацыяцыя
Барыс Глушкоў

**Бары́с Іва́навіч Глушко́ў** (1939—2019) — беларускі інжынэр, грамадзкі дзяяч, першы дырэктар інстытуту «Віцебскграмадзянпраект». Сябра-карэспандэнт Беларускай інжынэрнай акадэміі (1995).

## Жыцьцяпіс
Нарадзіўся ў 1939 годзе. Скончыў Беларускі інстытут інжынэраў чыгуначнага транспарту ў 1961 годзе. З 1973 году працаваў у Віцебскім філіяле Белдзяржпраекту, які пазьней атрымаў назву «Віцебскграмадзянпраект». З 1974 па 2001 год узначальваў гэты інстытут.

Дэпутат Віцебскага гарадзкога Савету народных дэпутатаў.

Памёр у 2019 годзе.

## Прафэсійная дзейнасьць
Непасрэдна ўдзельнічаў у распрацоўцы мэтадычных і арганізацыйна-тэхналягічных пытаньняў забудовы сельскіх населеных пунктаў. Удзельнічаў у праектаваньні генэральных плянаў Віцебску, Воршы, Полацку, Новалукомля, шэрагу раённых цэнтраў, а таксама дэталёвага пляна цэнтра і Маскоўскага праспэкту ў Віцебску. Сярод абʼектаў, распрацаваных пры ягоным удзеле: Дом Саветаў у Глыбокім, Палац культуры ў парку Фрунзэ (цяпер Канцэртная заля «Віцебск»), Летні амфітэатар, плошча 1000-годзьдзя Віцебску, кардыялягічны корпус на прасьпекце Люднікава, дыягнастычны цэнтар, шматпавярховыя жылыя дамы з маналітнага жалезабетону, а таксама шэрагу знакавых абʼектаў у Полацку, Воршы і іншых рэгіёнах Віцебскай вобласьці.

Акрамя прафэсійнай дзейнасьці, Глушкоў займаўся грамадзкай працай. На працягу дзесяці гадоў узначальваў абласное праўленьне Навукова-тэхнічнага таварыства (НТТ) будіндустрыі, а ў 1995 годзе быў выбраны сябрай-карэспандэнтам Беларускай інжынэрнай акадэміі. З 2006 году быў рэгіянальным прадстаўніком Беларускага саюзу будаўнікоў па Віцебскай вобласьці.

## Памяць
У 2021 годзе ў Віцебску на будынку па вуліцы Гогаля, 8, дзе разьмяшчаецца інстытут «Віцебскграмадзянпраект», адбылося ўрачыстае адкрыцьцё мэмарыяльнай дошкі ў гонар Барыса Глушкова. Ініцыятыва па ўсталяваньні належала Віцебскай абласной арганізацыі Беларускага саюзу архітэктараў, мясцовым уладам і Міністэрству культуры Беларусі. Мэмарыяльную дошку выканаў скульптар Аляксандар Гвозьдзікаў, а таксама архітэктары Аляксандар Міхайлюкоў і Аляксандар Асяненка.

## Узнагароды
Барыс Глушкоў быў узнагароджаны срэбным і бронзавым мэдалямі ВДНГ СССР за ўдзел у распрацоўцы мэтадычных кірункаў і вырашэньне арганізацыйна-тэхнічных і горадабудаўнічых пытаньняў забудовы й добраўпарадкаваньня сельскіх населеных пунктаў Віцебскай вобласьці. За заслугі ў галіне будаўніцтва атрымаў нагрудны знак «За заслугі ў будаўніцтве».

## Крыніцы

## Літаратура
* 

Катэгорыя:Выпускнікі Беларускага дзяржаўнага ўнівэрсытэту транспарту
Катэгорыя:Узнагароджаныя срэбным мэдалём ВДНГ
Катэгорыя:Узнагароджаныя бронзавым мэдалём ВДНГ
Савет міністраў БССР

**Саве́т Міні́страў [[Беларуская Савецкая Сацыялістычная Рэспубліка|Белару́скай ССР]] — Урад Беларускай ССР** — вышэйшы выканаўчы і распарадчы орган дзяржаўнае ўлады Беларускай Савецкай Сацыялістычнай Рэспублікі, з 1946 года да абвяшчэньня незалежнасьці Беларусі ў 1991 годзе.

Савет Міністраў БССР быў заснаваны Указам Прэзыдыюму ВС БССР ад 26 сакавіка 1946 года, замест СНК БССР.

Гэта было выклікана тым, што раней (15 сакавіка 1946 года) выйшаў Закон СССР «Аб пераўтварэньні Савета Народных Камісараў СССР у Савет Міністраў СССР і Саветаў Народных Камісараў саюзных і аўтаномных рэспублік — у Саветы Міністраў саюзных і аўтаномных рэспублік ».

## Глядзіце таксама
* Менская вышэйшая партыйная школа

## Крыніцы

Катэгорыя:Скасаваныя органы выканаўчай улады Беларусі
Катэгорыя:Беларуская ССР
Катэгорыя:Урады Беларусі
Катэгорыя:Зьявіліся ў 1946 годзе
Катэгорыя:Зьніклі ў 1991 годзе
Прэм’ер-ліга чэмпіянату Ўэйлзу па футболе 2021—2022 гадоў

**Прэм’ер-ліга 2021—2022 гадоў** — 30-ы розыгрыш Прэм’ер-лігі, найвышэйшага футбольнага дывізіёну Ўэйлзу, які праходзіў з 13 жніўня 2021 году па 23 красавіка 2022 году. Чэмпіёнам стаў «Нью-Сэйнтс», які тым самым здабыў свой 14-ы тытул у найвышэйшым дывізіёне.

## Клюбы
У турніры бралі ўдзел 12 клюбаў — дакладна тыя ж, што і ў папярэднім сэзоне, бо ратацыя паміж дывізіёнамі не праводзілася з-за таго, што лігі другога дывізіёну (Кэмры Поўдзень і Кэмры Поўдзень) не гулялі ў папярэднім сэзоне праз пандэмію каранавірусу.

## Табліца


## Вынікі гульняў
### 1—22 туры

### 23—32 туры
Пасьля 22 тураў табліцу падзялілі на дзьве групы, і кожны клюб па два разы (дома і ў гасьцях) згуляў з кожным іншым клюбам са сваёй групы.

#### Верхняя шасьцёрка

#### Ніжняя шасьцёрка

## Плэй-оф за Шатляндзкі кубак выкліку
У зьвязку са скарачэньнем колькасьці ўдзельнікаў Лігі канфэрэнцыяў ад Ўэйлзу ў наступным сэзоне з-за паніжэньня нацыянальнага каэфіцыенту пераможца плэй-оф здабыў кваліфікацыю ў Шатляндзкі кубак выкліку. Матчы прайшлі 7 і 14 траўня 2022 году.

## Вонкавыя спасылкі
* Прэм’ер-ліга на афіцыйным сайце Футбольнай асацыяцыі Ўэйлзу

Катэгорыя:Чэмпіянат Ўэйлзу па футболе
Катэгорыя:2021 год у футболе
Катэгорыя:2022 год у футболе
Нью-Ёрк Лібэрці

**«Нью-Ёрк Лібэрці»** () — амэрыканскі прафэсійны жаночы баскетбольны клюб, які базуецца ў нью-ёрскім раёне Бруклін. «Лібэрці» спаборнічае ў Жаночай нацыянальнай баскетбольнай асацыяцыі як удзельнік з Усходняй канфэрэнцыі. Каманда была заснаваная ў 1997 годзе і ёсьць адной з васьмі першых франшызаў лігі. Клюб належыць Джозэфу Цай і Клары Ву Цай, які таксама ёсьць мажарытарным уладальнікамі клюбу «Бруклін Нэтс» з НБА. Хатнія гульні каманда ладзіць у Барклайс-цэнтры. Талісман клюбу сланянё Элі зьявіўся 6 траўня 2021 году. У сэзоне 2024 году клюбу ўпершыню скарыўся галоўны трафэй лігі.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт

Катэгорыя:Жаночыя баскетбольныя клюбы ЗША
Атланта Дрым

**«Атланта Дрым»** () — амэрыканскі прафэсійны жаночы баскетбольны клюб, які базуецца ў Атланце. Каманда выступае ў Жаночай нацыянальнай баскетбольнай асацыяцыі ў складзе Ўсходняй канфэрэнцыі. «Дрым» быў заснаваны перад пачаткам сэзонам 2008 году. Не зважаючы на тое, што каманда прадстаўляе Атланту разам з клюбам НБА «Атлантай Гокс», афіцыйнай сувязі паміж імі няма. Каманда ладзіць хатнія матчы на пляцоўцы Гэйтўэй-Цэнтар-Арэны у Каледж-Парку. У 2010 годзе «Дрым» прабілася ў фінал ЖНБА, але зазнала там паразу ад «Сіетл Сторм». У 2011 і 2013 гадах каманда таксама саступіла ў фінальнай сэрыі, але гэтым разам «Мінэсоце Лінкс».

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт

Катэгорыя:Жаночыя баскетбольныя клюбы ЗША
Чэмпіянат Сан-Марына па футболе 2022—2023 гадоў

**Чэмпіянат Сан-Марына па футболе 2022—2023 гадоў** — 38-ы розыгрыш чэмпіянату Сан-Марына па футболе, які праходзіў з 2 верасьня 2022 году па 23 красавіка 2023 году. Чэмпіёнам стаў «Трэ Пэнэ», які тым самым здабыў свой пяты тытул у найвышэйшым дывізіёне.

## Удзельнікі
У турніры бралі ўдзел 15 камандаў — дакладна тыя ж, што і ў папярэднім сэзоне.

## Табліца


## Вынікі гульняў

## Плэй-оф за Лігу канфэрэнцыяў
Каманды, якія фінішавалі на месцах з другога па адзінаццатае, трапілі ў плэй-оф, пераможца якога здабыў кваліфікацыю ў першы кваліфікацыйны раўнд Лігі канфэрэнцыяў.

Трапіць у першы кваліфікацыйны раўнд Лігі канфэрэнцыяў таксама мусіў пераможца Кубка Сан-Марына, якім стаў «Віртус». Аднак, «Віртус» не быў дапушчаны з боку УЭФА з-за датычнасьці да дамоўных матчаў, і кваліфікацыя ў першы кваліфікацыйны раўнд Лігі канфэрэнцыяў перайшла «Ля Фіярыце».

## Вонкавыя спасылкі
* Чэмпіянат на афіцыйным сайце Футбольнай фэдэрацыі Сан-Марына

Катэгорыя:Чэмпіянат Сан-Марына па футболе
Катэгорыя:2022 год у футболе
Катэгорыя:2023 год у футболе
Satanized

«****» ()&nbsp;— самотнік швэдзкага рок-мэтал-гурта Ghost, рэліз якога адбыўся 5 сакавіка 2025 году. Самотнік стаў першай працай «новага» саліста гурта&nbsp;— Папы V Пэрпэтуа.

«» ёсьць лід-самотнікам для будучага альбома гурта&nbsp;— *[[Skeletá]]*.

## Апісаньне

«» зьяўляецца першым самотнікам, які выканаў Папа V Пэрпэтуа.

У песьні распавядаецца пра барацьбу чалавека з чымсьці й пра асабістае шкадаваньне з нагоды таго, што ён апантаны.

## Відэакліп
2 сакавіка на афіцыйным YouTube-канале Ghost зьявіўся прамы этэр, які дэманстраваў білборд у Лас-Вэгасе, надпіс на ім «V is coming…» і лягатып гурта (у той жа дзень фатаздымкі гэтага білборду зьявіліся таксама ў сацсетках гурта). Частка назвы этэру «Fumata…» перакладаецца з італьянскай мовы як «дым»; у каталіцкай традыцыі белы дым з Сыкстынскай капэлі апавяшчае пра выбар новага Папы. Празь некалькі гадзінаў каля білборду зьявіўся белы дым, які апавясьціў пра выбар Папы V.

4 сакавіка гурт прыслаў падпісантам «сакральнага сьпісу рассыланьня» паведамленьне пра новае відэа пад назвай «Satanized», «…Мы хочам паведаміць вам, што наш савет горада грахоў завершаны. Ушэсьце Папы V Пэрпэтуа непазьбежнае…». Рэліз відэакліпа адбыўся 5 сакавіка 2025 году, у сераду, а 12:00 паводле EST (а 8:00 паводле Менску).

## Глядзіце таксама
* *[[Impera]]*&nbsp;— пяты студыйны альбом Ghost

## Заўвагі

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* 

Катэгорыя:Песьні Ghost
Катэгорыя:Самотнікі 2025 году
Катэгорыя:Творы на ангельскай мове
Прэм’ер-ліга чэмпіянату Ўэйлзу па футболе 2020—2021 гадоў

**Прэм’ер-ліга 2020—2021 гадоў** — 29-ы розыгрыш Прэм’ер-лігі, найвышэйшага футбольнага дывізіёну Ўэйлзу, які праходзіў з 12 верасьня 2020 году па 15 траўня 2021 году. Чэмпіёнам стаў «Конас-Кій Номадс», які тым самым здабыў свой другі тытул у найвышэйшым дывізіёне.

## Клюбы
У турніры бралі ўдзел 12 клюбаў, зь якіх дзесяць былі найлепшымі паводле вынікаў папярэдняга сэзону, а два клюбы прасунуліся зь лігаў другога дывізіёну — «Гавэрфардўэст Каўнці» (з Кэмры Поўдню) і «Флінт Таўн Юнайтэд» (з Кэмры Поўначы). Гэтыя клюбы замянілі «Кармартэн Таўн» і «Эйрбас ЮК».

## Табліца


## Вынікі гульняў
### 1—22 туры

### 23—32 туры
Пасьля 22 тураў табліцу падзялілі на дзьве групы, і кожны клюб па два разы (дома і ў гасьцях) згуляў з кожным іншым клюбам са сваёй групы.

#### Верхняя шасьцёрка

#### Ніжняя шасьцёрка

## Плэй-оф за Лігу канфэрэнцыяў
Клюбы, якія занялі месцы з чацьвёртага па сёмае, трапілі ў плэй-оф, пераможца якога здабыў кваліфікацыю ў першы кваліфікацыйны раўнд Лігі канфэрэнцыяў. Матчы прайшлі з 22 па 29 траўня 2021 году.

## Вонкавыя спасылкі
* Прэм’ер-ліга на афіцыйным сайце Футбольнай асацыяцыі Ўэйлзу

Катэгорыя:Чэмпіянат Ўэйлзу па футболе
Катэгорыя:2020 год у футболе
Катэгорыя:2021 год у футболе
Прэм’ер-ліга чэмпіянату Ўэйлзу па футболе 2019—2020 гадоў

**Прэм’ер-ліга 2019—2020 гадоў** — 28-ы розыгрыш Прэм’ер-лігі, найвышэйшага футбольнага дывізіёну Ўэйлзу. Сэзон пачаўся 16 жніўня 2019 году, апошнія матчы прайшлі 7 сакавіка 2020 году, пасьля чаго 13 сакавіка 2020 году розыгрыш спынілі ў зьвязку з пандэміяй каранавірусу.

19 траўня 2020 году Футбольная асацыяцыя Ўэйлзу прыняла рашэньне пра завяршэньне турніру. Табліца станам на 7 сакавіка стала канчатковай, і такім чынам чэмпіёнам упершыню ў сваёй гісторыі стаў «Конас-Кій Номадс».

## Клюбы
У турніры бралі ўдзел 12 клюбаў, зь якіх дзесяць былі найлепшымі паводле вынікаў папярэдняга сэзону, а два клюбы прасунуліся зь лігаў другога дывізіёну — «Пэнібонт» (зь Першага дывізіёну) і «Эйрбас ЮК» (з Кэмры Альянсу). Гэтыя клюбы замянілі «Ландыдна» і «Ланэлі Таўн».

## Табліца


## Вынікі гульняў
### 1—22 туры

### 23—26 туры
Пасьля 22 тураў табліцу падзялілі на дзьве групы, і кожны клюб мусіў па два разы (дома і ў гасьцях) згуляць з кожным іншым клюбам са сваёй групы. Аднак, пасьпелі згуляць чатыры туры, пасьля чаго розыгрыш спынілі з-за пандэміі каранавірусу.

#### Верхняя шасьцёрка

#### Ніжняя шасьцёрка

## Вонкавыя спасылкі
* Прэм’ер-ліга на афіцыйным сайце Футбольнай асацыяцыі Ўэйлзу

Катэгорыя:Чэмпіянат Ўэйлзу па футболе
Катэгорыя:2019 год у футболе
Катэгорыя:2020 год у футболе
Янчанка

**Янчанка** — украінскае прозьвішча.

## Вядомыя носьбіты
* Алег Янчанка (1939—2002) — беларускі і расейскі арганіст і кампазытар.
* Аляксандар Янчанка (1995) — беларускі футбаліст.
Чэмпіянат Сан-Марына па футболе 2021—2022 гадоў

**Чэмпіянат Сан-Марына па футболе 2021—2022 гадоў** — 37-ы розыгрыш чэмпіянату Сан-Марына па футболе, які праходзіў з 18 верасьня 2021 году па 26 траўня 2022 году. Чэмпіёнам стала «Ля Фіярыта», якая тым самым здабыла свой шосты тытул у найвышэйшым дывізіёне.

## Удзельнікі
У турніры бралі ўдзел 15 камандаў — дакладна тыя ж, што і ў папярэднім сэзоне.

## Першая фаза
### Табліца


### Вынікі гульняў

## Другая фаза
У другую фазу наўпрост трапілі каманды, якія занялі на першай фазе месцы зь першага па чацьвёртае; каманда на месцах зь пятага па дванаццатае пачалі з раўнду плэй-оф. У выпадку нічыйнага выніку па суме дзьвюх сустрэч далей праходзіла каманда, якая была вышэй на першай фазе. Пераможца другой фазы «Ля Фіярыта» стала чэмпіёнам і кваліфікавалася ў папярэдні раўнд Лігі чэмпіёнаў, фіналіст «Трэ Пэнэ» кваліфікаваўся ў першы кваліфікацыйны раўнд Лігі канфэрэнцыяў. Таксама ў першы кваліфікацыйны раўнд Лігі канфэрэнцыяў кваліфікаваўся «Трэ Фіёры» як пераможца Кубка Сан-Марына.

## Вонкавыя спасылкі
* Чэмпіянат на афіцыйным сайце Футбольнай фэдэрацыі Сан-Марына

Катэгорыя:Чэмпіянат Сан-Марына па футболе
Катэгорыя:2021 год у футболе
Катэгорыя:2022 год у футболе
Прэм’ер-ліга чэмпіянату Мальты па футболе 2022—2023 гадоў

**Прэм’ер-ліга 2022—2023 гадоў** — 108-ы розыгрыш найвышэйшага футбольнага дывізіёну Мальты, які праходзіў з 19 жніўня 2022 году па 1 траўня 2023 году. Чэмпіёнам стаў «Гамрун Спартанз», які тым самым здабыў свой дзявяты тытул у найвышэйшым дывізіёне.

## Клюбы
У турніры бралі ўдзел 14 клюбаў, зь якіх 11 былі найлепшымі паводле вынікаў папярэдняга сэзону, а тры клюбы прасунуліся з Чэлендж-лігі — «Зэбудж Рэйнджарз», «Марсашлок» і «Піета Готспэрз». Гэтыя клюбы замянілі «Сьліму Ўондэрэрз». Павысіцца з Чэлендж-лігі ў Прэм’ер-лігу мусіў і «Пэмброўк Атлета», аднак з-за фінансавых праблемаў ён перайшоў у аматарскую лігу, дзякуючы чаму месца ў Прмэ’ер-лізе захавала «Санта-Лючыя», якая па выніках папярэдняга сэзону мусіла панізіцца.

## Табліца


## Вынікі гульняў

## Дадатковы матч за чацьвёртае месца
Па выніках сэзону «Гібэрніянз», «Бальцан» і «Моста» набралі аднолькавую колькасьць пунктаў. «Моста», аднак, мела найменшую колькасьць пунктаў у гульнях паміж сабою, таму адразу засталася на шостым месцы. Іншыя дзьве каманды, «Гібэрніянз» і «Бальцан», правялі дадатковы матч для вызначэньня ўладальніка чацьвёртага месца і кваліфікацыі ў Лігу канфэрэнцыяў.

## Пераходны матч
Па заканчэньні сэзону адбыўся пераходны матч паміж «Санта-Лючыяй», якая заняла 12-е месца ў Прэм’ер-лізе, і «Зэйтун Карынтыянс», які заняў трэцяе месца ў Чэлендж-лізе. Перамогу здабыла «Санта-Лючыя», і клюбы засталіся ў сваіх лігах.

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт Футбольнай асацыяцыі Мальты

Катэгорыя:Чэмпіянат Мальты па футболе
Катэгорыя:2022 год у футболе
Катэгорыя:2023 год у футболе
Рэйкавая вайна

**«Рэ́йкавая вайна́»** — масавае разбурэньне чыгуначных шляхоў савецкімі партызанамі ў Нямецка-савецкую вайну на захопленых немцамі землях Беларускай, Латвійскай, Летувіскай і Ўкраінскай ССР, а таксама 5 заходніх вобласьцяў Расейскай СФСР.

Закранула таксама Арлоўскую, Бранскую, Калінінскую, Ленінградзкую і Смаленскую вобласьці Расейскай СФСР. Плянаваньне ажыцьцяўляў Цэнтральны штаб партызанскага руху, які ўзначальваў першы сакратар Камуністычнай партыі Беларусі Панцеляймон Панамарэнка. Падрыўныя дзеяньні ладзілі напярэдадні і падчас наступу Чырвонай арміі на франтах.

У 1944—1945 гадах у Менску ўручаліся мэдалі, прысьвечаныя ўдзелу ў рэйкавай вайне.

## Этапы
# *«[[Рэйкавая вайна (апэрацыя)|Рэйкавая вайна]]»*. У ноч на 3 жніўня 1943 году 74 000 савецкіх партызанаў пачалі падрыў чыгуначных шляхоў у карыстаньні нямецкіх захопнікаў падчас контарнаступу Чырвонай арміі пад Курскам. Падрыўныя дзеяньні працягваліся да 15 верасьня 1943 году. Ад 16 ліпеня да 5 жніўня савецкія лётчыкі даставілі беларускім савецкім партызанам за 90 вылетаў 144 тонаў грузаў, сярод якіх былі тол, міны, бікфорды і дэтанавальныя шнуры. Падарвалі 121 000 рэек, у выніку чаго вывелі з ладу чыгункі Бабруйск — Старушкі (Жыткавіцкі раён), Жлобін — Каленкавічы і Цімкавічы (Капыльскі раён) — Асіпавічы. Перасталі дзейнічаць участкі Полацак — Маладэчна на 15 дзён і Менск — Маладэчна на 10 дзён. Спыніўся рух на чыгунках Магілёў — Крычаў, Полацак — Дзьвінск і Магілёў — Жлобін цягам жніўня. Праз тое перавозкі для нямецкай групы арміяў «Цэнтар» упалі на 40 %.
# *«[[Канцэрт (апэрацыя)|Канцэрт]]»*. 19 верасьня 1943 году пачалі масавы падрыў рэек, які скончылі да 1 лістапада 1943 году.
# *«[[Апэрацыя Багратыён|Багратыён]]»*. 19 чэрвеня 1944 году пачалі падрывы ў Беларусі, якія працягвалі 10 дзён, за якія падарвалі 61 000 рэек і пусьцілі пад адхон 101 нямецкі эшалён. Зьнішчылі 8 мастоў, што вывела з ладу найбольшыя чыгуначныя лініі. Папярэдне самалётамі даставілі партызанам 52 тоны толу і 200 000 капсуляў-дэтанатараў. Падрывы працягвалі да поўнага заньняцьця Беларусі Чырвонай арміяй.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* 

Катэгорыя:Бітвы ў нямецка-савецкай вайне
Катэгорыя:Партызанскі рух падчас нямецка-савецкай вайны
Катэгорыя:Чыгуначны транспарт СССР
Катэгорыя:Партызанскія войны
Катэгорыя:Нямецкая акупацыя Беларусі (1941—1944)
Катэгорыя:Украіна ў час Другой сусьветнай вайны
Рэйкавая вайна (неадназначнасьць)

**[[Рэйкавая вайна]]** — масавае разбурэньне чыгуначных шляхоў савецкімі партызанамі ў Нямецка-савецкую вайну на захопленых немцамі землях.

## Іншыя
* Рэйкавая вайна (1990-я) — масавае перакрыцьцё чыгуначных шляхоў насельніцтвам вугальных рэгіёнаў Расеі праз затрымкі па выплатах заробкаў.
* Рэйкавая вайна ў Беларусі 2022 году — дывэрсіі на Беларускай чыгунцы дзеля вываду з ладу вайсковай тэхнікі, якая перавозілася для расейскага ўварваньня ва Ўкраіну.
Прэм’ер-ліга чэмпіянату Мальты па футболе 2021—2022 гадоў

**Прэм’ер-ліга 2021—2022 гадоў** — 107-ы розыгрыш найвышэйшага футбольнага дывізіёну Мальты, які праходзіў з 12 жніўня 2021 году па 7 траўня 2022 году. Чэмпіёнам стаў «Гібэрніянз», які тым самым здабыў свой 13-ы тытул у найвышэйшым дывізіёне.

## Клюбы
У зьвязку з тым, што папярэдні сэзон Чэлендж-лігі не дагулялі з-за пандэміі каранавірусу, павышэньне з Чэлендж-лігі ў Прэм’ер-лігу скасавалі. У той жа час, хоць Прэм’ер-лігу ў папярэднім сэзоне таксама не дагулялі, але правялі 75% матчаў, таму паніжэньне з Прэм’ер-лігі ў Чэлендж-лігу захавалася. Такім чынам колькасьць удзельнікаў у параўнаньні з папярэднім сэзонам скарацілася з 16 да 12: пакінулі Прэм’ер-лігу «Зэйтун Карынтыянс», «Таршын Рэйнбаўз», «Лія Атлетык» і «Сэнглея Атлетык».

## Першая фаза

### Табліца


### Вынікі гульняў

## Другая фаза
### Чэмпіёнская група

### Група на паніжэньне

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт Футбольнай асацыяцыі Мальты

Катэгорыя:Чэмпіянат Мальты па футболе
Катэгорыя:2021 год у футболе
Катэгорыя:2022 год у футболе
Гендэрныя дасьледаваньні

**Гéндэрныя дасьлéдаваньні**, **гéндэрныя штудыі**, **гендэралёгія** (англ. *Gender studies*) — комплекс міждысцыплінарных дасьледаваньняў (сацыялёгія, псыхалёгія, эканоміка, паліталёгія, пэдагогіка і іншыя навукі), прысьвечаных гендэрнаму фэномэну ў ягоных сацыяльных вымярэньнях. Цэнтральнымі катэгорыямі зьяўляюцца гендэр і апазіцыя маскуліннасьці і фэміннасьці, праз прызму якіх дасьледуюцца розныя аспэкты сацыяльных адносінаў — клясавыя, расавыя, нацыянальныя, палітычныя, ролевыя і інш.

## Гісторыя

Гендэрныя дасьледаваньні зарадзіліся ў галіне жаночых дасьледаваньняў, якія займаліся тэмай жанчынаў, фэмінізму, гендэру і палітыкі. Цяпер гэтая сфэра перасякаецца з квір-дасьледаванньямі і мужчынскімі дасьледаваньнямі. 

Такія пісьменьніцы і мысьляркі, як Вірджынія Ўулф і Сымона дэ Бавуар, лічацца папярэдніцамі гендэрных дасьледаваньняў.

## Акадэмічная дысцыпліна

Унівэрсытэцкія ступені ў галіне гендэрных дасьледаваньняў былі ўпершыню ўведзеныя ў ЗША ў 1970-х гадах. Першыя дасьледаваньні ў Эўропе былі адкрытыя ў Нямеччыне ва ўнівэрсытэце Ольдэнбургу і Ўнівэрсытэце імя Гумбальта ў Бэрліне ў 1985 г. (гэта былі міждысцыплінарныя дасьледаваньні). У выніку Балёнскага працэсу і ўніфікацыі галінай навучаньня ў Эўрапейскім Зьвязе гендэрныя дасьледаваньні былі створаныя ў іншых унівэрсытэтах Эўропы.

У 1997 годзе ў Менску быў створаны першы ў Беларусі і адзін зь першых у рэгіёне Цэнтар гендэрных дасьледаваньняў пры Эўрапейскім гуманітарным унівэрсытэце. Заснавальніца - Алена Гапава пры падтрымцы Фонду Джона Д. і Кэтрын Т. МакАртураў. 

## Крыніцы

Катэгорыя:Фэмінізм
Катэгорыя:Навука
Катэгорыя:Гуманітарныя навукі
Катэгорыя:Сацыяльныя навукі
Катэгорыя:Адукацыя
Катэгорыя:Гендэр