Тонкая кішка

**Тонкая кішка** () — аддзел страўнікава-кішачнага тракту чалавека, які разьмяшчаецца паміж страўнікам і тоўстай кішкой. У тонкай кішке ў асноўным і праходзіць працэс страваваньня. Асноўная функцыя тонкай кішкі ёсьць ўсмоктваньне пажыўных рэчываў і мінэралаў зь ежы.

Тонкі кішачнік ў дарослага чалавека ў сярэднім дасягае некалькіх мэтраў. Даўжыня тонкай кішкі ў нябожчыка на 50% даўжэй, бо пры сьмерці страчваецца цягліцавы тонус. У дыямэтар тонкая кішка дасягае 2,5—3 см. Паверхня тонкай кішкі можа павялічыцца з-за сваёй асаблівай структуры, і можа скласьці каля 6 мэтраў у даўжыню.

## Дзяленьне
Тонкая кішка складаецца з трох структурных частак: дванаццаціпалай, парожняй і падуздышнай кішкаў.

### Дванаццаціпалая кішка
Дванаццаціпалая кішка пачынаецца пад печаньню на ўзроўні 12 груднога або 1 паясьнічнай хрыбеткі, справа ад хрыбетнага слупа. Пачынаючыся ад страўніка, кішка ідзе зьлева направа і ззаду, затым паварочвае ўніз і спускаецца зьпераду да правай ныркі да ўзроўню другога або верхняга аддзелу 3 паясьнічнай хрыбеткі; тутака яна паварочвае налева, разьмяшчаючыся амаль гарызантальна і перасякаючы сьпераду ніжнюю парожнюю вену, а затым ідзе на ўскос да чэраўнай аорты, і, нарэшце, на ўзроўні цела першай або другой паясьнічнай хрыбеткі, зьлева ад яго, пераходзіць у парожнюю кішку. Такім чынам, дванаццаціпалая кішка ўтварае падкову або няпоўнае колца, якое ахоплівае галоўку і збольшага цела падстраўнікавай залозы.

Пачатковы аддзел кішкі называецца верхняй часткай (), другі аддзел — сыходнай часткай (), апошні аддзел — гарызантальнай або ніжняй часткай (), якая непасрэдна пераходзіць ва ўзыходзячую частку (). Пры пераходзе верхняй часткі ў сыходную ўтвараецца верхні выгіб дванаццаціпалай кішкі (), пры пераходзе зыходнай часткі ў гарызантальную ўтвараецца ніжні выгіб (), і, нарэшце, пры пераходзе кішкі ў парожнюю ўтвараецца круты выгіб ().

### Парожняя кішка
Сярэднім аддзелам тонкай кішкі, які разьмяшчаецца паміж дванаццаціпалай і падуздышнай кішкамі, зьяўляецца парожняя кішка. У сьценцы парожняй кішкі разьмяшчаюцца два плясты цяглічнай тканкі, як то зьнешні падоўжны і ўнутраны цыркулярны. Акрамя таго, гладкацягліцавыя вузы ёсьць у сьлізістай абалонцы кішкі. Даўжыня парожняй кішкі ў дарослага чалавека дасягае 0,9—1,8 мэтраў. У жанчынаў яна карацей за мужчынскія. У жывога чалавека кішка знаходзіцца ў танічнымі напружаным стане. Пасьля сьмерці яна расьцягваецца і ейная даўжыня можа дасягаць 2,4 мэтру.

Якой-небудзь выразна выяўленай анатамічнай структуры, якая падзяляла б парожнюю і падуздышную кішкі не існуе. Аднак маюцца выразныя адрозьненьні паміж гэтымі двума аддзеламі тонкай кішкі, то бок падуздышная мае большы дыямэтар, ейная сьценка таўшчэй за сьценку парожнюю і яна больш багата забясьпечаная судзінкамі.

### Падуздышная кішка
Падуздышная кішка разьмяшчаецца ў правай ніжняй частцы брушнай паражніны ў правым боку падуздышнай ямкі, паміж парожняй кішкай і сьляпой кішкай, якая зьяўляецца верхнім аддзелам тоўстай кішкі. Ад апошняй яна аддзяляецца ілеацэкальнай затамкай.

## Глядзіце таксама
* Лямбліёз

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Азначэньне на slounik.org
* Тонкі кішачнік. Organismus humanus

Катэгорыя:Страўнікава-кішачны тракт
Катэгорыя:Анатомія
Катэгорыя:Чэраўная паражніна
Катэгорыя:Вікіпэдыя:Істотныя артыкулы