Даўгіла

**Даўгіла**, **Дагіла** — мужчынскае імя і вытворнае ад яго прозьвішча **Догіль** (*Дагіль*, *Догель*, *Дагель*).

## Паходжаньне

Дагіла, Дагіл або Дэгель (Dagila, Dahilo, Dagil, Degel) — імя германскага паходжаньня. Іменная аснова -даў(г)- (імёны ліцьвінаў Даўгерд, Даўгер, Даўят; германскія імёны Daugaard, Dauharjis, Dowyatt) паходзіць ад гоцкага daug 'годна', бургундзкага daugjis 'здольны, годны' або ад асновы -даг- (-дак-, -таг-).

Паходжаньне імя Даўгіла ад германскага імя Daugo і яго адпаведнасьць германскаму імю Dagilo сьцьвердзіў францускі лінгвіст-германіст Раймонд Шмітляйн, які на падставе шматгадовых дасьледаваньняў прыйшоў да высноваў пра германскае паходжаньне літоўскіх уласных імёнаў.

Этымалягічны слоўнік старапольскіх асабовых імёнаў, выдадзены Польскай акадэміяй навук, адзначае гістарычнае бытаваньне ў Польшчы германскага імя Degil.

У Прусіі бытавала імя Даўгіл: *Daugil* (1344, 1354 і 1358 гады), *Dawgill* (1397 год), *Stephanus Dawgil* (1407 год).

У Польшчы адзначаюцца прозьвішчы Тагіл (Tagil), Даўгілевіч (Dawgilewicz, Dowgilewicz), Даўгіла (Dowgiłło), Даўгіловіч (Dowgiłłowicz).

Варыянты імя ў гістарычных крыніцах: *чоловека вакиницкого [[Троцкі павет|Троцъкого повета]], а [[Ганус (імя)|Гануса]] Довкгиловича* (13 сакавіка 1499 году); *Юреи Довкгилович*, *Богдановая Довкгиловича Дорота*, *Пашко Довкгиловичъ… Юри Довкгиловичъ*, *Янел Довкгиловичъ… Хрщон Довкгиловичъ*, *Довкгил Можутевичъ*, *Сташко Довкгилович* (1528 год); *Szyenko, Sthaszyuk Dagulyewyczey* (1552—1555 гады); *Marcin Daugielowicz* (1561 год); *вознымъ того жъ повету Остриньского Павломъ Матеевичомъ Докгилемъ… Докгилемъ… Докгилемъ… Докгила… Докгилемъ* (18 студзеня 1566 году); *Петръ Докгилевичъ… Павелъ Докгилевичъ… Стась Миклашевичъ Докгиль… Матей Шимъковичъ Докгилевичъ* (1567 год); *Jakub Dogil* (1690 год); *Pater Bonifacius Daugielewicz* (каля 1700—1702 гадоў); *Marthae Daugiłowiczowna* (24 красавіка 1710 году); *Jan Towgilewicz* (1733 год); *Jerzy Dowgiłowicz* (1764 год); *Stefan Dowgill* (4 кастрычніка 1765 году); *Dogil Kazimierz… Józef Dogil… Dominik Dogil* (7 лістапад 1765 году); *Simon Dowgiłła* (1798 год); *Wawrzyniec Dagiel* (1815 год); *Gordan Wincenty Dagil* (1827 год).

## Носьбіты
* Юры Даўгілавіч — беліцкі баярын, які ўпамінаецца ў попісе войска Вялікага Княства Літоўскага 1528 году
* Пашка і Юры Даўгілавічы — вялёнскія баяры, якія ўпамінаюцца ў попісе войска ВКЛ 1528 году
* Янел Даўгілавіч — расенскі баярын, які ўпамінаецца ў попісе войска ВКЛ 1528 году
* Хршчон Даўгілавіч — відуклеўскі баярын, які ўпамінаецца ў попісе войска ВКЛ 1528 году
* Даўгіл Мажутавіч — бяржанскі баярын, які ўпамінаецца ў попісе войска ВКЛ 1528 году
* Сташка Даўгілавіч — крожаўскі баярын, які ўпамінаецца ў попісе войска ВКЛ 1528 году
* Тамаш Даўгілавіч Гасьцевіч — вількамірскі зямянін, які ўпамінаецца ў 1581 годзе
* Павал Мацеевіч Догіль (Догіл) — дзяржаўны дзяяч ВКЛ, возны астрынскі
* Стэфан Доўгіл — шляхціч Наваградзкага ваяводзтва, які ўпамінаецца ў 1765 годзе

Даўгелевічы (Dowgielewicz) — прыгонныя з ваколіцаў Новых Трокаў, якія ўпамінаюцца ў XIX стагодзьдзі.

Догіль (Dogil) — прозьвішча, зафіксаванае ў XIX стагодзьдзі ў ваколіцах Сувалкаў.

Даўгелевічы (Dowgielewicz) гербу Нечуя — літоўскі шляхецкі род з Троцкага павету.

Даўгілы, Даўгеловічы, Догілі і Даўгілы-Ляўданскія — літоўскія шляхецкія роды.

На 1906 год існавала вёска Даўгелева ў Пасінскай воласьці Люцынскага павету Віцебскай губэрні.

На гістарычнай Ашмяншчыне існуе вёска Даўгелішкі.

## Крыніцы

Катэгорыя:Мужчынскія імёны