Уладзімер Самойла

**Уладзімер Іванавіч Самойла** (, Менск — 1941 (?)) — беларускі публіцыст, літаратурны крытык, філёзаф. Псэўданімы: Владак з Казіміроўкі; Наглядчык; Сірыус; Суліма; Sulima; М. Чэмер; Ул. Чэмер; крыптанімы: Н.; С.; В. С.; Вл. С.; Ул. С.; В. С.-а; Ч-мр.; S; S-ик; Ars.

## Біяграфія
### Навучаньне і пачатак работы

Навучаўся ў Маскоўскім унівэрсытэце, скончыў Петрагарадзкі ўнівэрсытэт (1916). Удзельнічаў у беларускім літаратурна-грамадзкім руху ў Менску, адзін з заснавальнікаў кніжнага таварыства «Мянчук» (1906). З 1908 супрацоўнічаў у менскіх і віленскіх пэрыядычных выданьнях («Минский курьер», «Наша Ніва»). Пісаў пра асьвету народных мас і неабходнасьць наяўнасьці беларускае школы. Адзін зь першых высока ацаніў літаратурную творчасьць Янкі Купалы. Аўтар артыкулаў, эсэ, прысьвечаных творчасьці расейскіх і замежных пісьменьнікаў. У пачатку 1910-х адыйшоў ад літаратурна-публіцыстычнае дзейнасьці. Узначальваў хімічную лябараторыю ў Менску, быў чальцом гарадзкое думы.

### Дзейнасьць у Заходняй Беларусі
З 1918 году жыў у Вільні, выкладаў у гімназіі, працаваў разам з прэсай («Виленская речь», «Виленские новости» ды іншыя). Выступіў з сэрыяй публіцыстычных артыкулаў пра становішча на Віленшчыне, у якіх паказваў імпэрыялістычны характар палітыкі Польшчы; займаўся літаратуразнаўчай працай. У 1923—1927 адзін зь вядучых публіцыстаў заходнебеларускага друку вызваленчага кірунку. У філязофскіх эсэ, нарысах сьцьвярджаў гістарычную заканамернасьць нацыянальна-вызваленчага руху працоўных у Заходняй Беларусі і яго аб’ектыўную непераможанасьць. Пасьля разгрому Беларускай сялянска-работніцкай грамады адышоў ад актыўнага ўдзелу ў грамадзка-палітычным жыцьці. У 1928—1929 выступіў у друку з рэцэнзіямі на выданьні Інбелкульту і Беларускай Акадэміі Навук. У газэтах «Kurier Wileński» і «Przegląd Wileński» апублікаваў артыкулы пра абрады, звычаі, нацыянальную ідэалёгію беларусаў, нацыянальна-вызваленчы рух.

Асноўныя публікацыі 1930-х гадоў (пераважна ў часопісе «Калосьсе») датычылі культуралягічнай тэматыкі, помнікаў старажытнае літаратуры, пытаньняў гісторыі мастацтва, музыкі. Разглядаў творчасьць асобных дзеячоў расейскай і сусьветнай культуры ў кантэксьце задачаў культурнага разьвіцьця Беларусі.

### Забойства ўладамі СССР

Арыштаваны ў 1939 году ў ліку іншых беларускіх дзеячоў. Вывезены органамі НКВД зь Вільні, некаторы час знаходзіўся ў турме ў Беластоку. Паводле аднаго зь вязьняў, які сядзеў зь ім у адной камэры ў беластоцкай турме, *«Самойла, беларус, хварэў на страўнік. Быў змучаны частымі допытамі. Седзячы ў камэры, увесь час пісаў. Энкавэдзісты патрабавалі ад яго падрабязнага апісаньня беларускага руху»*.

## Бібліяграфія

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*  
* 

## Заўвагі

## Крыніцы

## Літаратура

* 
* Кавалевіч Д. Старэйшы сябар Купалы // Новы Час. № 2 (7), 2003 г.
* Ліс А. Самойла, Уладзімер Іванавіч //  — С. 217—218. 

* 
* Ліс А. Самойла, Уладзімер Іванавіч //  — С. 139—140. 
* 

## Вонкавыя спасылкі
* Імёны Свабоды: Уладзімер Самойла, Радыё Свабода

Катэгорыя:Нарадзіліся 29 студзеня
Катэгорыя:Нарадзіліся ў 1878 годзе
Катэгорыя:Нарадзіліся ў Менску
Катэгорыя:Беларускія публіцысты
Катэгорыя:Беларускія філёзафы
Катэгорыя:Рэпрэсаваныя ў БССР
Катэгорыя:Памерлі ў 1941 годзе