open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Равянькі

**Равянькі́** ()&nbsp;— места абласнога падпарадкаваньня на поўдні Луганскай вобласьці Ўкраіны, за 60 км ад Луганску. Равянкоўскай мескай радзе падпарадкаваныя 7 пасялковых і адна вясковая рада. Насельніцтва — 45 898 чалавекі (2019).

Асноўная галіна прамысловасьці — здабыча каменнага вуглю (антрацыту). Дзейнічаюць прадпрыемствы лёгкай, харчовай прамысловасьці. Чыгуначная станцыя на лініі Дэбальцава — Зьверава.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі

* Статыстычныя зьвесткі Вярхоўнай рады Ўкраіны
* Афіцыйная бачына мескай рады
* Мескі інфармацыйны партал

Катэгорыя:Гарады Луганскай вобласьці
Катэгорыя:Населеныя пункты, згаданыя ў XVIII стагодзьдзі
Катэгорыя:Зьявіліся ў 1705 годзе
Міхаіл Фінберг

**Міхаіл Фінберг** (22 лютага 1947, Мазыр, Гомельская вобласьць 11 сьнежня 2021) — беларускі дырыгент, народны артыст Беларусі. Кіраўнік Нацыянальнага акадэмічнага канцэртнага аркестру Беларусі, прафэсар Беларускай дзяржаўнай акадэміі музыкі.

Сябра Камітэту па дзяржаўных прэміях Рэспублікі Беларусь. Сябра праўленьня Беларускага зьвязу музычных дзеячоў. Намесьнік старшыні грамадзкага савету па справах мастацтваў пры Савеце Міністраў Рэспублікі Беларусь.

## Біяграфія
Нарадзіўся 22 лютага 1947 году ў Мазыры. Ад самага маленства цікавіўся музыкай. Выхаванец ваеннага аркестру штабу Беларускай ваеннай акругі (1962—1966).

У 1970 годзе скончыў Беларускую дзяржаўную кансэрваторыю (дырыгент), у 1973 годзе — асьпірантуру пры ёй.

У 1967—1970 годах — артыст аркестру Беларускага радыё і тэлебачаньня. У 1970—1987 годах — дырыгент, галоўны дырыгент аркестру Беларускага дзяржаўнага цырку. З 1987 году мастацкі кіраўнік — дырыгент Нацыянальнага акадэмічнага канцэртнага аркестру Беларусі.

Сябра Савету Рэспублікі Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь другога і трэцяга скліканьняў.

У 2004 годзе ў Маскве на Алеі Зорак у знак прызнаньня вялікага ўкладу Міхаіла Фінберга ва ўмацаваньне творчых сувязяў майстроў мастацтваў Расеі і Беларусі, высокага мастацкага і выканальніцкага майстэрства аркестру была закладзеная «Зорка Міхаіла Фінберга».

## Узнагароды
* Заслужаны дзяяч мастацтваў БССР (1990)
* Народны артыст Беларусі (1994)
* Дзяржаўная прэмія Беларусі (1996)
* Ганаровы грамадзянін Мазыра (2005)
* Ганаровы грамадзянін Нясьвіжа (2006)
* Ордэн Францыска Скарыны (2006) — «*За значны асабісты ўклад ў развіцьцё нацыянальнай культуры, захаваньне і прапаганду лепшых музычных традыцыяў *»

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйная біяграфія на сайце Нацыянальнага акадэмічнага концертнага аркестру Беларусі

Катэгорыя:Нарадзіліся ў Мазыры
Катэгорыя:Беларускія дырыгенты
Катэгорыя:Народныя артысты Беларусі
Катэгорыя:Сябры Савету Рэспублікі Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 2-га скліканьня
Катэгорыя:Сябры Савету Рэспублікі Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 3-га скліканьня
Бушмічы

**Бу́шмічы** — вёска ў Камянецкім раёне Берасьцейскай вобласьці, уваходзіць у Вярховіцкі сельсавет.

Месьціцца за 35&nbsp;км на паўночны захад ад Камянцу, за 61&nbsp;км на поўнач ад Берасьця, за 16&nbsp;км на поўнач ад чыгуначнай станцыі Высока-Літоўск (лінія Берасьце&nbsp;— Беласток). Празь вёску праходзіць мясцовая аўтадарога Н-367 (Доўбізна&nbsp;— Падбур’е&nbsp;— Юўсічы).

## Гісторыя
* сярэдзіна XIX ст.: вёска ў Берасьцейскім павеце Гарадзенскай губэрні Расейскай імпэрыі. Уваходзіла ў склад маёнтку Капылы, уласнасьць абшарніцы Караліны Пуслоўскай.
* 1845: паводле інвэнтару маёнтку ў вёсцы 51 двор, 338 жыхароў, 399 дзесяцінаў ворнай зямлі, 20 дзесяцінаў лугу.
* 1897: паводле перапісу вёска ў Вярховіцкай воласьці, 85 двароў, 547 жыхароў, побач знаходзілася прыватная сядзіба Бушмічы, дзейнічалі хлебазапасная крама, кузьня.
* 1905: 558 жыхароў.
* 1921: у выніку польска-савецкай вайны па Рыскай мірнай дамове ў складзе Польшчы, вёска ў Вярховіцкай гміне Берасьцейскага павету Палескага ваяводзтва.
* 1923: 58 двароў, 237 жыхароў.
* 1939: у выніку пакту Молатава — Рыбэнтропа ў складзе Берасьцейскай вобласьці БССР.
* 1940: цэнтар Бушміцкага сельсавету Кляшчэльскага раёну Берасьцейскай вобласьці, у вёсцы 638 жыхароў.
* 1941—1945: цягам Другой сусьветнай вайны на франтах загінулі і зьніклі бязь вестак 9 жыхароў вёскі.
* 1945: у Высокаўскім раёне.
* 1948: у 7-гадовай школе 116 вучняў.
* 1958: у калгасе «Расея».
* 1960: 537 жыхароў.
* 1962: у Камянецкім раёне.
* 1968: у Вярховіцкім сельсавеце.

## Насельніцтва
* XX стагодзьдзе: 1970 год — 394 жыхары; 1999 год — 177 жыхароў
* XXI стагодзьдзе: 2005 год — 60 двароў, 137 жыхароў; 2010 год — 133 жыхары

## Інфраструктура
У складзе СВК «Агра-Ніва». Працуюць базавая школа, клюб, бібліятэка.

## Крыніцы

## Літаратура
*  С.&nbsp;21.

## Вонкавыя спасылкі
* Надвор’е ў вёсцы Бушмічы

Катэгорыя:Вярховіцкі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Камянецкага раёну
Катэгорыя:Населеныя пункты, згаданыя ў XIX стагодзьдзі
Сэрдар Азмун

**Сэрда́р Азму́н** (;  1 студзеня 1995 году, Гамбэдэ-Кавус, Іран) — іранскі футбаліст, нападнік клюбу «Шабаб Аль-Аглі» з ААЭ і нацыянальнай зборнай Ірану. Сэрдар зьяўляецца іранцам туркмэнскага паходжаньня.

## Кар’ера
### Клюбная
Азмун з 15 гадоў выступаў за ісфаганскі клюб «Сэпаган», які выступае ў найвышэйшым дывізіёне чэмпіянату Ірану. У склад казанскага «Рубіну» перайшоў у 17 гадоў, у сьнежні 2012 году, стаўшы ўжо другім іранцам у камандзе пасьля падпісанага ў студзені таго ж году брамніка Алірэза Хагігі. Ён стаў самым маладым іранскім гульцом у гісторыі, які выступае за замежны клюб.

Першы афіцыйны матч за «Рубін» згуляў 25 ліпеня 2013 году ў Лізе Эўропы супраць сэрбскай «Ягодзіны». 29 жніўня ў матчы Лігі Эўропы супраць «Мольдэ» выйшаў на замену і на 84-й хвіліне забіў гол. 6 кастрычніка 2013 году дэбютаваў у чэмпіянаце Расеі, выйшаўшы на замену на 73 хвіліне ў хатнім матчы супраць «Анжы», на дададзенай хвіліне другога тайму адзначыўся першым голам у афіцыйных матчах чэмпіянату Расеі, а таксама зарабіў пэнальці.

### Міжнародная
У кастрычніку 2013 году быў упершыню выкліканы ў нацыянальную зборную Ірану. Дэбютаваў 26 траўня 2014 году ў таварыскім матчы супраць зборнай Чарнагорыі, выйшаўшы на замену ў 60-й хвіліне.

## Дасягненьні
**«Зэніт»**:
* Чэмпіён Расеі: 2019, 2020, 2021, 2022
* Уладальнік Кубка Расеі: 2020
* Уладальнік Супэркубка Расеі: 2020, 2021

**«Шабаб Аль-Аглі»**:
* Чэмпіён ААЭ: 2025
* Уладальнік Супэркубка ААЭ: 2024

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Старонка на Soccerbase
* 

Катэгорыя:Іранскія футбалісты
Фэрнанда Мусьлера

**Нэ́стар Фэрна́нда Мусьле́ра Міко́ль** (;  16 чэрвеня 1986 году, Буэнас-Айрэс, Аргентына) — уругвайскі футбаліст, брамнік аргентынскага клюбу «Эстудыянтэс» і нацыянальнай зборнай Уругваю. Ёсьць асноўным брамнікам уругвайскай каманды.

## Кар’ера
### Клюбная
Пачынаў кар’еру ў клюбе «Мантэвідэо Ўандэрэрз», выхаванцам юнацкай акадэміі якога зьяўляецца. У жніўні 2007 году быў набыты італьянскім клюбам «Ляцыё», які выклаў за гульца 3 млн эўра. Дэбютаваў за сталічны клюб 16 верасьня ў пераможным матчы супраць «Кальяры» (3:1), аднак пазьней, 7 кастрычніка, адгуляў у матчы супраць «Міляну», які скончыўся паразай зь лікам 1:5, з-за чаго сеў на лаву. Наступны сэзон Фэрнанда пачаў як другі брамнік, зьяўляючыся ў асноўным у кубкавых матчах. Аднак ужо ў сэзоне 2009—2010 гадоў пачаў стала выходзіць у асноўным складзе клюбу.

19 ліпеня 2011 году «Галатасарай» афіцыйна абвесьціў аб падпісаньні кантракта з Фэрнандам Мусьлерам на 5 гадоў. Паводле пагадненьня паміж клюбамі турэцкі клюб перадачаў Ларыка Джана ў процілеглым кірунку. Акрамя таго «Галатасарай» заплаціў 6,75 млн эўра былому клюбу Мусьлеры, «Мантавідэо Ўандэрэрз», якія валодалі 50% правоў на гульца.

### Міжнародная
10 кастрычніка 2009 году Фэрнанда ўпершыню згуляў за зборную Ўругваю, куды ўжо неаднаразова выклікаўся ў папярэднія гады. Дэбют адбыўся ў ключавым матчы ўругвайцаў у Кіта, калі гасьцявая перамога зь лікам 2:1 дазволіла «сэлеста» абысьці супернікаў у барацьбе за месца на чэмпіянат сьвету.

## Дасягненьні
**«Ляцыё»**:
* Уладальнік Кубка Італіі: 2009
* Уладальнік Супэркубка Італіі: 2009

**«Галатасарай»**:
* Чэмпіён Турэччыны: 2012, 2013, 2015, 2018, 2019, 2023, 2024, 2025
* Уладальнік Кубка Турэччыны: 2014, 2015, 2016, 2019, 2025
* Уладальнік Супэркубка Турэччыны: 2012, 2013, 2015, 2016, 2019, 2023

**«Эстудыянтэс»**:
* Чэмпіён Аргентыны: 2025(к)

**Уругвай**:
* Уладальнік Кубка Амэрыкі: 2011

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Старонка на Soccerbase
* Старонка на FIFA
* Статыстыка на National Football Teams

Катэгорыя:Уругвайскія футбалісты
Ізэт Хайравіч

**Ізэт Хайравіч** (;  4 жніўня 1991 году, Бруг, Швайцарыя) — колішні басьнійскі футбаліст, паўабаронца нацыянальнай зборнай Босьніі і Герцагавіны. Вядомы дзякуючы сваім дрыблінгавым і плэймэйкерскім здольнасьцям.

## Кар’ера
### Клюбная
Ізэт правёў 9 гадоў у сыстэме швайцарскага клюбу «Грасгопэр» з 2000 па 2009 гады. Менавіта ў сэзоне 2009—2010 гадоў ён здолеў стаць гульцом асноўнага складу каманды, гуляючы на пазыцыі атакуючага ўскрайняга паўабаронцы.

7 студзеня 2014 году Хайравіч афіцыйна перайшоў у турэцкі клюб «Галатасарай» за 3,5 млн эўра, падпісаўшы 4,5-гадовы кантракт. Паводле словаў гульца менавіта ягонае басьнійскае паходжаньне і іслам сталіся аднымі з чыньнікаў пераходу ў «Галатасарай». Дэбютным для гульца стаў матч супраць «Бурсаспору», калі ён выйшаў на замену ў другой палове, а клюб атрымаў перамогу зь лікам 6:0.

Пасьля падачы скаргі ў ФІФА на тое, што ён не атрымаў аніякіх выплатаў ад «Галатасараю», яму далі права перайсьці на правах вольнага агента ў іншы клюб. 10 ліпеня 2014 году Хайравіч падпісаў 4-гадовы кантракт зь нямецкім «Вэрдэрам».

### Міжнародная
14 лістапада 2012 году дэбютаваў за нацыянальную зборную Швайцарыі ў таварыскім матчы супраць зборнай Тунісу, выйшаўшы на замену на 84-й хвіліне.

У чэрвені 2013 году Хайравіч абвесьціў пра жаданьне гуляць за зборную Босьнію і Герцагавіны. Паколькі Ізэт згуляў за зборную Швайцарыі толькі ў адным таварыскім матчы, то праблемаў са зьмяненьнем футбольнага грамадзянства ня ўзьнікла і ўжо 6 верасьня гулец дэбютаваў у складзе нацыянальнай зборнай Босьніі і Герцагавіны.

## Дасягненьні
**«Грасгопэр»**:
* Уладальнік Кубак Швайцарыі: 2013

**«Галатасарай»**:
* Уладальнік Кубак Турэччыны: 2014

**«Дынама»**:
* Чэмпіён Харватыі: 2018, 2019, 2020, 2021
* Уладальнік Кубка Харватыі: 2018, 2021
* Уладальнік Супэркубка Харватыі: 2019

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Старонка на FIFA
* Статыстыка на National Football Teams
* Старонка на Transfermarkt

Катэгорыя:Швайцарскія футбалісты
Катэгорыя:Басьнійскія футбалісты
Гары Мэдэль

**Га́ры Але́ксіс Мэдэ́ль Со́та** (;  3 жніўня 1987 году, Сант’яга-дэ-Чылі, Чылі) — чылійскі футбаліст, паўабаронца абарончага пляну клюбу «Ўнівэрсыдад Католіка» і нацыянальнай зборнай Чылі.

## Кар’ера
Кар’еру пачаў у родным клюбе «Ўнівэрсыдад Католіка» ў 2006 годзе. У 2007 годзе запіў свой першы гол у чэмпіянаце Чылі. У 2008 годзе быў прызнаны найлепшым футбалістам краіны, пасьля чаго стала стаў запрашацца ў склад нацыянальнай зборнай Чылі.

20 ліпеня 2009 году перайшоў у склад аргентынскага клюбу «Бока Хуніёрс». 21 студзеня 2011 году быў далучаны да табару «Сэвільлі». 11 жніўня 2013 году «Кардыф Сіці» афіцыйна пацьвердзіў складаньне кантракт з чылійцам, у выніку за рэкордную для клюбу суму ў 11 млн фунтаў стэрлінгаў гулец перайшоў у склад ўэйлскай каманды. Дэбютаваў за клюб 17 жніўня, у матчы супраць «Ўэст Гэм Юнайтэд», якая скончылася паразай «Кардыфу» зь лікам 0:2.

9 жніўня 2014 году перайшоў у табар італьянскага «Інтэру» за 10 млн эўра, у сувязі з вылетам «Кардыф Сіці» з Прэм’ер-лігі. Дэбютаваў у складзе новага клюбу 31 жніўня ў першым туры Сэрыі A ў матчы супраць «Тарына», які скончыўся зь лікам 0:0. Гары правёў на пляцоўцы ўсе 90 хвілінаў.

У жніўні 2019 году перайшоў у футбольны клюб Балёньня.

### Міжнародная
Дэбютаваў у складзе зборнай Чылі ў сакавіку 2007 году ў таварыскім матчы супраць зборнай Аргентыны.

## Дасягненьні
**Чылі**:
* Уладальнік Кубка Амэрыкі: 2015, 2016

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* 
* Статыстыка на National Football Teams
* Старонка на BDFutbol
* Старонка на FIFA

Катэгорыя:Чылійскія футбалісты
Дварэц (Камянецкі раён)

**Дварэ́ц** — вёска ў Камянецкім раёне Берасьцейскай вобласьці, уваходзіць у Вярховіцкі сельсавет.

Месьціцца за 33&nbsp;км на паўночны захад ад Камянцу, за 61&nbsp;км на поўнач ад Берасьця, за 16&nbsp;км на паўночны ўсход ад чыгуначнай станцыі Высока-Літоўск (лінія Берасьце&nbsp;— Беласток). Мясцовай аўтадарогай Н-364 злучаецца з цэнтрам сельсавету&nbsp;— вёскай Вярховічы.

## Гісторыя
* сярэдзіна XIX ст.: фальварак у складзе маёнтку Капылы Берасьцейскага павету Гарадзенскай губэрні Расейскай імпэрыі.
* 1845: паводле інвэнтару уласнасьць абшарніцы Караліны Пуслоўскай. У фальварку мелася 763 дзесяцінаў зямлі, да яго адносіліся вёскі Каленкавічы і Падбур’е.
* 1897: паводле перапісу маёнтак ў Вярховіцкай воласьці, 22 двары, 212 жыхароў, дзейнічала кузьня.
* 1905: у маёнтку 130 жыхароў.
* 1921: у выніку польска-савецкай вайны па Рыскай мірнай дамове ў складзе Польшчы, вёска ў Вярховіцкай гміне Берасьцейскага павету Палескага ваяводзтва.
* 1923: 16 двароў, 107 жыхароў.
* 1939: у выніку пакту Молатава — Рыбэнтропа ў складзе Берасьцейскай вобласьці БССР.
* 1940: вёска ў Бушміцкім сельсавеце Кляшчэльскага раёну Берасьцейскай вобласьці, 250 жыхароў.
* 1941—1945: цягам Другой сусьветнай вайны на франтах загінулі і зьніклі бязь вестак 14 жыхароў вёскі. Вызвалена ад нямецкіх акупантаў 27 ліпеня 1944 году воінамі 152-га гвардзейскага палка 50-й гвардзейскай стралковай дывізіі.
* 1945: у Высокаўскім раёне.
* 1948: у пачатковай школе 27 вучняў.
* 1960: 208 жыхароў.
* 1962: у Камянецкім раёне.
* 1968: у Вярховіцкім сельсавеце.
* 1970: уваходзіла ў калгас імя Дзяржынскага.

## Насельніцтва
* XX стагодзьдзе: 1970 год — 156 жыхароў; 1999 год — 58 жыхароў
* XXI стагодзьдзе: 2005 год — 31 двор, 47 жыхароў; 2010 год — 47 жыхароў

## Інфраструктура
У складзе СВК «Агра-Ніва».

## Крыніцы

## Літаратура
*  С.&nbsp;43.

Катэгорыя:Вярховіцкі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Камянецкага раёну
Катэгорыя:Населеныя пункты, згаданыя ў XIX стагодзьдзі
Чараўкоўскае

**Чараўко́ўскае** () — вёска ва Ўкраіне, у Бойкаўскім раёне Данецкай вобласьці. Насельніцтва — 77 чалавек.

## Вонкавыя спасылкі
* Статыстыка на бачыне Вярхоўнае Рады Ўкраіны
* Надвор’е ў Чараўкоўскім

Катэгорыя:Вёскі Данецкай вобласьці
Катэгорыя:Населеныя пункты Бойкаўскага раёну
Борнмут (футбольны клюб)

«**Борнмут**» () — ангельскі футбольны клюб з гораду Борнмут. Заснаваны ў 1899 годзе. Мянушка клюбу — «вішні». Колеры формы — чырвоныя, чорныя і белыя. Хатнія матчы праводзіць на стыдыёне «Дын Корт».

## Гісторыя
Не зважаючы на тое, што дата заснаваньня клюбу невядомая, існуюць доказы таго, што ён быў закладзены увосень 1899 году на грунце былога Інстытута Баскомба Сэнт-Джонза. Больш вядомай назвай клюбу быў «Баскомб». У першым сэзоне 1899—1900 гадоў клюб зьвярнулася да гарадзкой дарослай і моладзевай ліг з мэтай удзелу. Акрамя таго, каманда брала ўдзел у розыгрышу ў Кубку Гантс Джуніяр. Наступныя два сэзоны дружына гуляла на полі на вуліцы Кастэлмэйн-авэню, на трэці год свайго існаваньня перабралася у Кінгс-парк. У сэзоне 1905—1906 гадоў клюб атрымаў аматарскі статус.

У 1910 годзе «Баскомб» здолеў атрымаць у доўгатэрміновую пазыку поле ў Кінгс-парку. Ужо маючы ўласную пляцоўку клюб працягуў мацавацца. У гэтым жа годзе клюб склаў першую дамову з прафэсійным футбалістам Бэйвэнам Пэнтанам. Прыкладна ў гэты ж час за клюбам замацавалася мянушка — «вішні». Як мяркуецца, такая мянушка паходзіла да барвовых перапялясых кашулях. Паводле іншай вэрсіі мянушка спасылае на легенду, што стадыён борнмуцаў быў пабудаваны ля нерухомасьці Купэр-Дына, дабрадзея каманды, на тэрыторыі якой квітнелі вішнёвыя сады. У сэзоне 1913—1914 гадоў клюб упершыню змагаўся за Кубак Ангельшчыны, але ў хуктім часе прагрэс каманды спыніла Першая сусьветная вайна. У 1920 годзе быў утвораны трэці дывізіён, і клюб далучыўся да ягоных удзельнікаў. Каб зрабіць клюб больш вядомым у рэгіёне ў 1923 годзе назва была зьмененая на «Борнмут-і-Баскомб». «Борнмут» давялося чакаць заканчэньня Другой сусьветнай вайны, перш чым здабыць свой першы трафэй.

У 1971 годзе клюб атрымаў назву «Борнмут» з тым намерам, каб клюб зьявіўся першым у альфабэтных сьпісах ангельскіх клюбаў. Праз год клюб зацьвердзіў новы лягатып як сымбаль абнаўленьня. На тло эмблемы былі даданыя палосы, якія клюб даўно выкарыстоўваў на кашулях, у той час як на пярэднім пляне месьціцца профіль гульца, які б’е мяч галавой, што адсылае да Дыкі Даўсэта, плённага бамбардзіра клюба ў 1950-х і 1960-х гадах. Чырвона-чорная форма каманды, прадстаўленая ў 1971 годзе, адсылае да кашуляў «Міляну». Гэта была эпоха Тэда Макдкгала, плённага бамбардзіра, які ў матчы Кубка Ангельшчыны ў лістападзе 1971 году забіў дзевяць галоў у пераможным матчы супраць «Маргейту» (11:0).

## Склад
: *Актуальны на 21 лютага 2026 году*

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт

Катэгорыя:Борнмут
П’ер Вэбо

**П’ер Ашы́ль Вэбо́ Куамо́** (;  20 студзеня 1982 году, Бафусам, Камэрун) — былы камэрунскі футбаліст, нападнік. Мае на сваім рахунку матчы ў складзе нацыянальнай зборнай Камэруну.

## Кар’ера
### Клюбная
Прафэсійную кар’еру П’ер распачаў ува Ўругваі, гуляючы за каманду «Насьяналь», разам зь якой двойчы станавіўся чэмпіёнам краіны. У 2003 годзе пераехаў у Эўропу, далучыўшыся да табару клюбу «Леганэс» ў сярэдзіне сэзону 2002—2003 гадоў. Пасьля сканчэньня сэзону ўлетку Вэбо падпісаў кантракт з клюбам Ля Лігі «Асасунай». У камандзе дэбютаваў 14 верасьня 2003 году ў матчы супраць мадрыдзкага «Атлетыка» (1:0). Улетку 2006 году Вэбо хварэў на малярыю, пасьля таго, як пабываў на радзіме ў Камэруне.

У ліпені 2007 году Вэбо пакінуў «Асасуну» ў якасьці вольнага агента і мог перайсьці ў францускі «Ляр’ен», але ўсё ж такі апынуўся ў складзе «Мальёркі». У камандзе дэбютаваў 26 жніўня 2007 году ў матчы супраць «Левантэ» (3:0). Улетку 2011 зьехаў гуляць у Турэччыну, спачатку выступаючы за «Істанбул ББ», а потым з 2013 году за іншы стамбульскі клюб «Фэнэрбахчэ».

### Міжнародная
У складзе нацыянальнай зборнай Камэруну гуляе з 2003 году.

## Дасягненьні
**«Насьяналь»**:
* Чэмпіён Уругваю: 2001, 2002

**«Фэнэрбахчэ»**:
* Чэмпіён Турэччыны: 2014
* Уладальнік Кубка Турэччыны: 2013
* Уладальнік Супэркубка Турэччыны: 2014

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Старонка на BDFutbol
* Старонка на Transfermarkt
* Статыстыка на National Football Teams

Катэгорыя:Камэрунскія футбалісты
Барбарова (Пухавіцкі раён)

**Барбаро́ва** — вёска ў Пухавіцкім раёне Менскай вобласьці. Уваходзіць у склад Навапольскага сельсавету.

## Гісторыя
29 чэрвеня 2006 году вёска перададзеная зь ліквідаванага Сяргеевіцкага сельсавету ў склад Праўдзінскага пасялковага сельсавету.

28 траўня 2013 году вёска перададзеная зь ліквідаванага Праўдзінскага пасялковага савету ў склад Навапольскага сельсавету.

## Насельніцтва
* 1999 год — 24 жыхары
* 2010 год — 16 жыхароў

## Крыніцы

Катэгорыя:Навапольскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Пухавіцкага раёну
Джордан Аю

**Джордан П’ер Аю** (;  11 верасьня 1991 году, Марсэль, Францыя) — ганскі футбаліст, нападнік ангельскага клюбу «Лэстэр Сіці» і нацыянальнай зборнай Ганы.

## Кар’ера
П’ер зьяўляецца сынам вядомага ганскага гульца Абэдзі Аю. У 2006 годзе далучыўся да «Марсэлю», за які раней гуляў ягоны бацька. Дэбютаваў у складзе каманды 16 сьнежня 2009 году ў матчы супраць «Ляр’ену». 6 студзеня 2014 году выправіўся ў арэнду ў клюб «Сашо», які рабіў высілкі па захаваньні месца ў Лізе 1, аднак застацца ў элітным дывізіёне ня здолеў. 8 ліпеня 2014 году Аю падпісаў 4-гаддовы кантракт зь «Ляр’енам».

У складзе зборнай Ганы дэбютаваў 5 верасьня 2010 году ў адборачным матчы да Кубку афрыканскіх нацыяў супраць зборнай Эсўатыні.

## Дасягненьні
**«Марсэль»**:
* Чэмпіён Францыі: 2010
* Уладальнік Кубка францускай лігі: 2010, 2011, 2012
* Уладальнік Супэркубка Францыі: 2010, 2011

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Старонка на Footballdatabase
* Статыстыка на National Football Teams

Катэгорыя:Ганскія футбалісты
Рафаэль Бэнітэс

**Рафаэль Бэнітэс Маўдэс** () — гішпанскі футбольны трэнэр і былы прафэсійны футбаліст. 

## Камандныя дасягненьні
### У якасьці гульца
«**Парля**»:
* Чэмпіён Тэрсэры: 1982

### У якасьці трэнэра
«**Тэнэрыфэ**»:
* Чэмпіён Сэгунды: 2001

«**Валенсія**»:
* Чэмпіён Гішпаніі: 2002, 2004
* Уладальнік Кубка УЭФА: 2004

«**Лівэрпул**»:
* Уладальнік Кубка Ангельшчыны: 2006
* Уладальнік Супэркубка Ангельшчыны: 2006
* Пераможца Лігі чэмпіёнаў УЭФА: 2005
* Уладальнік Супэркубка УЭФА: 2005

«**Інтэрнацыянале**»:
* Уладальнік Супэркубка Італіі (**1**): 2010
* Пераможца Клюбнага чэмпіянату сьвету: 2010

«**Чэлсі**»:
* Пераможца Лігі Эўропы УЭФА: 2013

«**Напалі**»:
* Уладальнік Кубка Італіі (**1**): 2014

## Уласныя дасягненьні
* Уладальнік прэміі «Дон Балён»: 2002
* Трэнэр году па вэрсіі УЭФА: 2003/04, 2004/05
* Трэнэр месяцу ангельскай Прэм’ер-лігі: лістапад 2005, сьнежань 2005, студзень 2007, кастрычнік 2008, сакавік 2009, красавік 2013

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт Рафаэля Бэнітэса

Катэгорыя:Гішпанскія футбалісты
Катэгорыя:Гішпанскія футбольныя трэнэры
Катэгорыя:Трэнэры ФК «Лівэрпул»
Адрыян Рамас

**Густа́ва Адрыя́н Ра́мас Ва́скес** (;  22 студзеня 1986 году, Сантандэр-дэ-Кілічао, Калюмбія) — колішні калюмбійскі футбаліст, нападнік клюбу «Амэрыка». Былы гулец нацыянальнай зборнай Калюмбіі.

## Кар’ера
### Клюбная
Адрыян зьяўляецца выхаванцам футбольнай школы клюбу «Амэрыка». Дарослую футбольную кар’еру пачаў у 2004 годзе ў асноўнай камандзе таго ж клюбу. На працягу сэзону 2006—2007 гадоў абараняў на ўмовах арэнды колеры клюбу «Індэпэнд’ентэ».

У 2007 годзе вярнуўся з арэнды ў клюб «Амэрыка». На гэты раз згуляў за каманду больш за два сэзоны сваёй гульнявой кар’еры. Большасьць часу, праведзенага ў складзе «Амэрыкі», быў асноўным гульцом атакавалага зьвяна каманды, стала забіваючы мячы ў браму супернікаў.

У канцы жніўня 2009 году падпісаў кантракт зь нямецкім клюбам «Гэрта». Дэбют за клюб адбыўся 12 верасьня 2009 году ў матчы супраць «Майнцу». У сэзоне 2013—2014 гадоў стаў найлепшым бамбардзірам клюбу забіўшы за сэзон 16 галоў. 9 красавіка падпісаў дамову з дортмундзкай «Барусіяй», як замену Робэрту Левандоўскаму.

### Міжнародная
У складзе нацыянальнай зборнай Калюмбіі дэбютаваў 20 жніўня 2008 году ў таварыскім матчы супраць зборнай Эквадору.

## Дасягненьні
**«Амэрыка»**:
* Чэмпіён Калюмбіі: 2008(ф), 2020

**«Барусія»**:
* Уладальнік Супэркубка Нямеччыны: 2014

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Старонка на Fussballdaten
* Статыстыка на National Football Teams

Катэгорыя:Калюмбійскія футбалісты
Гаёўка

Назву **Гаёўка** маюць:

## Населеныя пункты
### [[Беларусь]]
* Гаёўка — вёска ў Мёрскім раёне Віцебскай вобласьці
* Гаёўка — вёска ў Койданаўскім раёне Менскай вобласьці

### [[Польшча]]
* Гаёўка — прысёлак у Сямяціцкім павеце Падляскага ваяводзтва

## Глядзіце таксама
* Гаеўцы
* Гаёўцы
* Гаі
* Гаішча
* Гай
* Гаявішча
* Гаяўцы
* Падгаі
* Падгай
Эрцгебірге Аўэ

«**Эрцгебірге**» () — нямецкі футбольны клюб з гораду Аўэ. Заснаваны 4 сакавіка 1946 году. У цяперашні час выступае ў другой нямецкай бундэсьлізе.

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт

Катэгорыя:Аўэ
Кастэль (Каталёнія)

**Кастэ́ль** ( — «замак») або **чалавечая вежа**&nbsp;— традыцыйная каталёнская забава, якая палягае ў выбудаваньні як мага вышэйшай пабудовы зь людзей, якія станаюць на плечы адзін аднаму.

## Мінуўшчына
Традыцыя будаваньня кастэляў бярэ свой пачатак у правінцыі Тарагона на поўдні Каталёніі, дзе ёсьць найпапулярнейшаю й цяпер. Валенсійская традыцыя муішэранга уяўляе адну з адменаў падобных *людзкіх вежаў*. Лічыцца, што як і муішэранґа, так і кастэлі паходзяць ад даўніх рэлігійных рытуальных працэсіяў муйшыґанґа (), але ў адрозьненьне ад валенсійскай традыцыі, кастэль амаль страціў сваю рэлігійнасьць, ператварыўшыся на сьвецкую забаву для шырокай публікі&nbsp;— змаганьне, хто пабудуе найбольшую вежу.

Кастэлі «будуюцца» пад час разнастайных фэстаў у Каталёніі (у наш час здабылі агульнагішпанскую папулярнасьць) у самым цэнтры места&nbsp;— на рынкавым пляцы, частка каля палацу або мэрыі пад акампанэмэнт запальнай музыкі, часта пад суправаджэньне ігры на ґральлі (), адмене флейты. Узводзяць кастэлі адмысловыя *каманды кастальераў* (), якія пастаянна змагаюцца за ўзьвядзеньне найвышэйшага кастэлю. Сярод найвядомейшых калектываў&nbsp;— «Els Xiquets de Valls», «Els Nens del Vendrell» і інш.*.

Сэзон кастэляў у цэлым трывае ў [[Каталёнія|Каталёніі]] з чэрвеня да канца лістапада, з абавязковымі найістотнейшымі турнірамі кастэлье, у прыватнасьці на *'Фэсьце ласкі** () ў [[Барсэлёна|Барсэлёне]] ў верасьні, на **Дні сьв. Урсулы''' () у Бальшы напрыканцы лістапада. Акрамя будаваньня кастэляў на сьвяты ёсьць і адмысловыя спаборніцтвы кастэлье, якія адбываюцца раз на два рокі ў Тарагоне ў першую нядзелю лістапада.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Кастэлье Барсэлёны 
* Папулярныя каталёнскія традыцыі 

Катэгорыя:Каталёнская культура
Катэгорыя:Каталёнцы
Уайнапутына

**Уайнапуты́на** (, ад  — «малады», ** — «вулькан») — вялікі вулькан, разьмешчаны ў вульканічным нагор’і ў паўднёвым Пэру.

Вулькан ня мае акрэсьленага горнага профілю, болей падобны да вялікага вульканічнага кратэру. Вядомы катастрафічным вывяржэньнем 19 лютага 1600 року (6 балаў паводле шкалы вульканічных вывяржэньняў), якое было наймацнейшым вывяржэньнем у Паўднёвай Амэрыцы за ўвесь час.

Лічыцца, што гэтае вывяржэньне магло быць прычынаю вялікіх кліматычных зьменаў у хадзе так званага «Малога ледавіковага пэрыяду».

## Сучаснасьць
Вулькан Уайнапутына набыў шырокую папулярнасьць увесну 2014 у сувязі з падзеямі на паўднёвым усходзе Ўкраіны і ўдзелу ў іх расейскага лідэра. Яшчэ большай легендарнасьці гэтай гары надае той факт, што ў 2014 чакаецца другое ў гісторыі вывяржэньне Ўайнапутыны.

## Вонкавыя спасылкі
* Volcano Live

Катэгорыя:Вульканы Пэру
Tux

**Такс** (; вымаўленьне: [tʌks]) — афіцыйны талісман апэрацыйнай сыстэмы Linux. Уяўляе сабой сядзячага задаволенага пінгвіна. Такс выкарыстоўваецца пераважна як лягатып Linux. Стварыць талісман Linux у выглядзе пінгвіна прапанаваў стваральнік апэрацыйнай сыстэмы Лінус Торвальдс. Лягатып талісману намаляваў Лары Юінг у 1996 годзе. Лінус Торвальдс ухваліў вэрсію Юінга. Мянушку «Такс» першым прапанаваў Джэймз Г’юз, які растлумачыў такую назву абрэвіятурай словаў «**T**orvalds **U**ni**X**».

## Глядзіце таксама
* Linux
* UNIX
* Лінус Торвальдс

## Вонкавыя спасылкі
* Linux 2.0 Penguins
* Tux (значэньні) на oxforddictionaries.com
* Варыянты лягатыпаў Linux з конкурсу Linux Logo

Катэгорыя:Linux
Раман Семашкевіч

**Рама́н Семашке́віч** (1 кастрычніка 1900, Лебедзева, Віленская губэрня, Расейская імпэрыя, цяпер Маладэчанскі раён — ) — беларускі жывапісец і графік, удзельнік групы «Трынаццаць».

## Біяграфія
Раман Семашкевіч нарадзіўся ў мястэчку Лебедзева Віленскай губэрні, у сялянскай сям’і. Яго бацька, Мацьвей Семашкевіч, працаваў садоўнікам у пана і ў той час вырошчваў у аранжарэі архідэі.

Скончыў Віленскую беларускую гімназію, дзе вучыўся жывапісу й малюнку ў  Язэпа Драздовіча ў Вільні, затым у Віцебскай народнай мастацкай вучэльні на скульптурным адьдзяленьні. Скончыў адукацыю ў Маскве, у Вышэйшым мастацка-тэхнічным інстытуце, дзе яго настаўнікамі былі: Дзьмітры Кардоўскі, Аляксандар Дрэвін, Сяргей Герасімаў.

## Творчасьць

Пісаў партрэты, пэйзажы, сцэны з гарадскога жыцьця, жанравыя кампазыцыі. Адважныя й нечаканыя каляровыя рашэньні, наіўнае ўспрыманьне й экспрэсіўнасьць выкананьня вызначылі творчую манеру мастака.

Мастацтва Рамана Семашкевіча высока шанавалі яго сучасьнікі: Надзея Удальцова, Юры Алеша, Ільля Ільф, Тацьцяна Маўрына, Мікалай Харджыеў, Давыд Штэрэнбэрг. Яго палотны набывалі знакамітыя музэі й калекцыянэры.

У 1930 годзе Семашкевіч прыняў удзел у выстаўцы аб’яднаньня «Всекохудожник». Яго першая пэрсанальная выстаўка адбылася ў Маскве ў 1931 годзе. У тым жа годзе карціны Рамана Семашкевіча экспанаваліся на выстаўцы групы «Трынаццаць». З 1932 году сябра аб’яднаньня МАСМ. У 1932—1937 гадах — мастак зьдзейсьніў творчыя паездкі на Урал, на Алтай, у Беларусь.

2 лістапада 1937 году Раман Семашкевіч быў арыштаваны па сфабрыкаваным абвінавачваньні ў «контрарэвалюцыйнай агітацыі» і 22 сьнежня расстраляны. Карціны, якія знаходзіліся ў майстэрні мастака, былі канфіскаваны супрацоўнікамі НКУС. Гэтыя творы лічацца страчанымі.

У 1990 годзе ў Маскве адбылася першая пасьмяротная выстаўка яго прац.

## Вядомыя творы
* «Чайная» — у зборы Рускага музэю
* «Аўтадар» — у зборы Трэцьцякоўскай галерэі

## Крыніцы

## Літаратура
* *Ермакова Т. А.* Роман Матвеевич Семашкевич. ― М., Третьяковская Государственная галерея, 1990.
* *Васильева Н. М.* Роман Матвеевич Семашкевич. ― М., Галарт, 1996.
* *Плугина Н. В.* Группа «13» в контексте художественной жизни конца 1920-х ― середины 1950-х. Канд. дисс. ― М., 2009.

## Вонкавыя спасылкі
* Раман Семашкевіч. Facebook.
* Біяграфія Рамана Семашкевіча — «Слоўнік мастацтваў Гроў»
* Жыцьцё й сьмерць Рамана Семашкевіча
* Раман Семашкевіч. Шпацыр зьняволеных
* Анатоль Кантор — «Яркае жыцьцё, жорсткая сьмерць»
* Інфармацыйны партал МДІМА — «Вядомыя людзі Беларусі»
* 

Катэгорыя:Прымітывізм
Катэгорыя:Беларускія мастакі
Катэгорыя:Сябры ўсебеларускага аб’яднаньня мастакоў
Катэгорыя:Савецкія мастакі і мастачкі
Катэгорыя:Мастакі XX стагодзьдзя
Катэгорыя:Рэпрэсаваныя ў СССР
Катэгорыя:Расстраляныя беларускія культурныя дзеячы
Сэсар Асьпілікуэта

**Сэсар Асьпілікуэта Танка** (;  28 жніўня 1989 году, Памплёна, Гішпанія) — гішпанскі футбаліст басконскага паходжаньня, унівэрсальны правы й левы абаронца клюбу «Сэвільля». Колішні гулец зборнай Гішпаніі.

## Кар’ера
### Клюбная
Сэсар зьяўляецца выхаванцам футбольнай акадэміі «Асасуны». 8 красавіка 2007 году ён дэбютаваў у Ля Лізе ў матчы супраць мадрыдзкага «Рэала» (0:2), паралельна застаючыся ў складзе другой каманды. Першапачаткова гуляў на пазыцыі паўабаронцы. У сэзоне 2007—2008 гадоў Сэсар пасьпяхова замяняў траўмаваных аднаклюбнікаў, да канца чэмпіянату заняўшы месца ў аснове каманды й перакваліфікаваўшыся ў лятэраля. У сэзоне 2008—2009 гадоў Асьпілікуэта стабільна выходзіў на поле ў стартавым складзе, а на наступны год стаў адным зь вядучых гульцоў «Асасуны», згуляўшы ва ўсіх матчах лігі без заменаў.

Паводле чутак, якія зьявіліся ў чэрвені 2010 году, гулец увайшоў у сфэру інтарэсаў францускага «Марсэля», а «Асасуна», з прычыны дрэннага фінансавага стану клюбу, таксама была зацікаўлена ў трансфэры. 21 чэрвеня афіцыйны сайт французаў абвесьціў аб пераходзе гульца. Сума ўгоды склала 7 млн эўра.

24 жніўня 2012 году 22-гадовы гулец узгадніў умовы асабістага кантракту з «Чэлсі» й прайшоў мэдычнае абсьледаваньне. Паводле некаторых дадзеных, сума ўгоды склала ад 7 да 9 млн фунтаў. Дэбютаваў у складзе «сініх» 25 верасьня ў матчы Кубка лігі супраць «Ўулвэргэмптану».

### Міжнародная
11 траўня 2010 году настаўнік галоўнай зборнай Гішпаніі Вісэнтэ дэль Боске ўключыў Асьпілікуэту ў пашыраную заяўку з 30 футбалістаў на чэмпіянат сьвету 2010 году, але ў выніку на мундыяль Сэсар не патрапіў. 20-гадовы абаронца зьяўляўся самым маладым пасьля Давіда дэ Хэа гульцом у сьпісе.

1 лютага 2013 году ён быў уключаны Дэль Боске ў заяўку на таварыскі матч супраць зборнай Ўругваю. Празь пяць дзён Сэсар адгуляў усе 90 хвілінаў, матч скончыўся перамогай зь лікам 3:1 на карысьць гішпанцаў.

## Дасягненьні
**«Марсэль»**:
* Уладальнік Кубка францускае лігі: 2011, 2012
* Уладальнік Супэркубка Францыі: 2010, 2011

**«Чэлсі»**:
* Чэмпіён Ангельшчыны: 2015, 2017
* Уладальнік Кубка Ангельшчыны: 2018
* Уладальнік Кубка футбольнай лігі: 2015
* Пераможца Лігі чэмпіёнаў: 2021
* Пераможца Лігі Эўропы: 2013, 2019
* Уладальнік Супэркубка УЭФА: 2021
* Пераможца клюбнага чэмпіянату сьвету: 2021

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Старонка на афіцыйным сайце ФК «Чэлсі»
* Профіль на L'Équipe
* Профіль на ESPN
* Статыстыка на National Football Teams

Катэгорыя:Гішпанскія футбалісты
Катэгорыя:Футбалісты і футбалісткі на летніх Алімпійскіх гульнях 2012 году
Катэгорыя:Гішпанскія футбалісты і футбалісткі на Алімпійскіх гульнях
Гастон Рамірэс

**Гасто́н Эсэк’е́ль Рамі́рэс Пэрэ́йра** (;  2 сьнежня 1990 году, Фрай-Бэнтас, Уругвай) — уругвайскі футбаліст, атакуючы паўабаронца клюбу «Мірамар» і зборнай Уругваю.

## Кар’ера
### Клюбная
Пачаў кар’еру Гастон у клюбе «Пэньяроль», дзе дэбютаваў у сакавіку 2009 году. У сэзоне 2009—2010 гадоў забіў за клюб 6 мячоў, чым дапамог «Пэньяролю» стаць чэмпіёнам Уругваю. У жніўні 2010 году перашоў у табар італьянскай «Балёньні» за 2,5 млн эўра. Дэбютаваў у чэмпіянаце Італіі 26 верасьня 2010 году матчам супраць «Катаніі», які скончыўся зь лікам 1:1.

31 жніўня 2012 году далучыўся да складу ангельскага клюбу «Саўтгэмптан», падпісаўшы кантракт з камандай на чатыры гады. Транфсэр гульца каштаваў ангельцам 12 млн фунтаў стэрлінгаў. 15 верасьня паўабаронца дэбютаваў у матчы супраць «Арсэналу», дзе ягоны новы клюб трываў буйную паразу зь лікам 1:6. Гастон зьявіўся на пляцоўцы ў другой палове матчу замест Стывэна Дэвіса. 23 студзеня 2014 году гулец атрымаў пашкоджаньне з-за чаго прапусьціў некалькі тыдняў.

1 верасьня 2014 году, падчас апошняга дню адчыненага трансфэрнага вакна, Рамірэс быў аддадзены ў арэнду клюбу «Гал Сіці».

### Міжнародная
8 кастрычніка 2010 году Рамірэс дэбютаваў у складзе зборнай Уругваю таварыскім матчам супраць зборнай Інданэзіі. Футбаліст адгуляў увесь матч.

## Дасягненьні
**«Пэньяроль»**:
* Чэмпіён Уругваю: 2010, 2024

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Старонка на афіцыйным сайце ФК «Саўтгэмптан»
* Профіль на Soccerbase

Катэгорыя:Уругвайскія футбалісты
Катэгорыя:Уругвайскія футбалісты і футбалісткі на Алімпійскіх гульнях
Катэгорыя:Футбалісты і футбалісткі на летніх Алімпійскіх гульнях 2012 году
Дарыль Янмаат

**Дарыль Янмаат** (;  22 ліпеня 1989 году, Лейдсэндам, Нідэрлянды) — былы нідэрляндзкі футбаліст, правы абаронца. Раней выступаў у складзе зборнай Нідэрляндаў.

## Кар’ера
Дарыль пачаў кар’еру ў клюбе «Дэн Гааг», дэбютаваўшы ў клюбе ў сэзоне 2007—2008 гадоў. На наступны сэзон 19-гадовы абаронца далучыўся да «Гээрэнвээну», дзе правёў наступныя гады сваёй кар’еры. Улетку 2012 году, пасьля таго, як ягоны кантракт з фрызаўскім клюбам скончыўся, ён падпісаў кантракт дамову з клюбам «Фэеноорд». 17 ліпеня 2014 году Янмаат далучыўся да клюбу ангельскай Прэм’ер-лігі «Ньюкасл Юнайтэд», склаўшы з камандай 6-гадовы кантракт.

Дэбютаваў у складзе зборнай Нідэрляндаў 7 верасьня 2012 году матчам супраць зборнай Турэччыны (2:0).

## Дасягненьні
**«Гээрэнвээн»**:
* Уладальнік Кубка Нідэрляндаў: 2009

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Профіль на Voetbal International
* Статыстыка на National Football Teams

Катэгорыя:Нідэрляндзкія футбалісты
Поль Пагба

**Поль Пагба́** (;  15 сакавіка 1993 году, Парыж, Францыя) — францускі футбаліст, паўабаронца «Манака». Былы гулец зборнай Францыі. Пагба зьяўляецца ўнівэрсальным гульцом, бо здольны згуляць як у напад, гэтак і ў абарону. Чэмпіён сьвету 2018 году.

## Кар’ера
Поль пачаў сваю футбольную кар’еру ў 6 гадоў, гуляючы ў школе клюбу «Руасі-ан-Бры». Пасьля гэтага знаходзіўся ў структурах некалькіх францускіх клюбаў пакуль 6 кастрычніка 2009 году не перайшоў у акадэмію «Манчэстэр Юнайтэд», дзе спачатку гуляў за моладзевыя каманды клюбу.

19 лютага 2011 году Пагба і тры іншыя гульцы клюбнай акадэміі былі заяўленыя галоўным трэнэрам «Манчэстэр Юнайтэд» сэрам Алексам Фэрг’юсанам у асноўны склад перад гульнёй 5 раўнду Кубка Ангельшчыны супраць «Кроўлі Таўн». Аднак дэбют гульца ў асноўны камандзе «МЮ», прычым зь першых хвілінаў, адбыўся 20 верасьня 2011 году ў матчы Кубка Футбольнай лігі супраць «Лідс Юнайтэд». У лізе дэбют гульца прыпаў на матч супраць «Сток Сіці» 31 студзеня 2012 году. Аднак у ліпені 2012 году кантракт з гульцом скончыўся, клюб ня меў жаданьня яго падаўжаць.

### «Ювэнтус»
27 ліпеня 2012 году Поль прайшоў мэдычнае абсьледаваньне ў «Ювэнтусе», а 3 жніўня Пагба падпісаў зь «Ювэ» чатырохгадовы кантракт. Ужо 1 жніўня француз дэбютаваў за новы клюб у таварыскім матчы супраць «Бэнфікі», замяніўшы на 78 хвіліне Андрэа Пірлё. У афіцыйных матчах за «Ювэнтус» Поль дэбютаваў у Сэрыі А матчам супраць «К’ева».

2 кастрычніка Пагба дэбютаваў за новы клюб у рамках Лігі чэмпіёнаў у хатнім матчы супраць данецкага «Шахтару» (1:1). 20 кастрычніка Пагба забіў свой першы гол за клюб у пераможным матчы чэмпіянату краіны супраць «Напалі» (2:0). 31 кастрычніка ён забіў пераможжны гол у браму «Балёньні» (2:1), пасьля чаго шэраг італьянскіх газэтаў паставілі Полю высокія адзнакі.

18 жніўня 2013 году паўабаронца стаў ключавым гульцом «Ювэнтуса» ў пераможнай гульні супраць «Ляцыё» (4:0) у матчы Супэркубка Італіі 2013 году. Падчас матчу Пагба замяніў Кляўдыё Маркізіё і забіў першы гол у гульні, пасьля чаго быў абраны гульцом сустрэчы. У сьнежні Пагба быў названы найлепшым маладым гульцом Эўропы. У студзені 2014 году Поль быў уключаны ў сьпіс 10 самых таленавітых маладых гульцоў у Эўропе, паводле вэрсіі газэты The Guardian.

## Міжнародная кар’ера
На міжнароднай арэне Пагба з 2008 году прадстаўляе зборную Францыі ў розных узроставых зборных. 22 сакавіка 2013 году дэбютаваў у складзе зборнай Францыі, у матчы адбору да ЧС-2014 супраць зборнай Грузіі, матчы скончыўся на карысьць французаў 3:1. 10 верасьня 2013 году забіў свой першы мяч за зборную ў матчы супраць зборнай Беларусі ў Гомлі на стадыёне «Цэнтральны», матчы скончыўся з рахункам 2:4.

## Дасягненьні
**«Ювэнтус»**:
* Чэмпіён Італіі: 2013, 2014, 2015, 2016
* Уладальнік Кубка Італіі: 2015, 2016
* Уладальнік Супэркубка Італіі: 2013, 2015

**«Манчэстэр Юнайтэд»**:
* Уладальнік Кубка футбольнай лігі: 2017
* Пераможца Лігі Эўропы: 2017

**Францыя**:
* Чэмпіён сьвету: 2018
* Пераможца Лігі нацыяў УЭФА: 2021

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Профіль на L'Équipe
* Профіль на FIFA
* Профіль на ESPN

Катэгорыя:Францускія футбалісты
Мануэль Бледа Радрыгес

**Мануэ́ль Бле́да Радры́гес** (;  31 ліпеня 1990 году, Сагунт, Гішпанія), таксама вядомы як **Манолё Бледа** () — прафэсійны гішпанскі футбаліст, гулец клюбу «Істэрн» і зборнай Ганконгу. Раней выступаў за гішпанскія каманды трэцяга дывізіёну і беларускі клюб «Белшыну».

## Кар’ера
У жніўні 2014 году пакінуў «Белшыну», пасьля чаго падпісаў кантракт да канца сэзону з таджыцкім клюбам «Істыклол». У першым жа матчы за таджыцкі клюб Мануэль Бледа забіў два мячы (у браму «Худжанду»).

## Дасягненьні
**«Істыклол»**:
* Чэмпіён Таджыкістану: 2014
* Уладальнік Кубка Таджыкістану: 2014

**«Кітчы»**:
* Чэмпіён Ганконгу: 2020
* Уладальнік Кубка Ганконгу: 2020

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Профіль на Soccerway
* Профіль на footballdatabase.eu

Катэгорыя:Гішпанскія футбалісты
Чэмпіянат сьвету па футболе 2014 году (склады)

У гэтым артыкуле знаходзяцца склады, заяўленыя на чэмпіянат сьвету па футболе 2014 году фэдэрацыямі адпаведных краінаў. Звычайна ў нацыянальных камандах розная колькасьць гульцоў. На афіцыйныя спаборніцтвы гэтая колькасьць абмяжоўваецца. Апошні тэрмін падачы заявак 2 чэрвеня 2014 году. 5 чэрвеня 2014 году ФІФА апублікавала афіцыйныя заяўкі на чэмпіянат. Калі нейкі з заяўленых гульцоў атрымаў траўму, яго можна замяніць не пазьней, чым за 24 гадзіны да першага матчу зборнай. Колерам, вылучаны гулец, які зьяўляецца капітанам каманды. У заяўцы павінны прысутнічаць 23 гульцы, сярод іх 3 брамнікі.

## Група A
###### 
Галоўны трэнэр: Луіс Фэліпэ Скалары

###### 
Галоўны трэнэр:  Фолькер Фінке

###### 
Галоўны трэнэр: Мігель Эрэра

###### 
Галоўны трэнэр: Ніка Ковач

## Група B
###### 
Галоўны трэнэр: Анге Пастэкаглю

###### 
Галоўны трэнэр: Вісэнтэ дэль Боске

###### 
Галоўны трэнэр: Люі ван Гааль

###### 
Галоўны трэнэр:  Хорхэ Сампаолі

## Група C
###### 
Галоўны трэнэр:  Фэрнанду Сантуш

###### 
Галоўны трэнэр:  Хасэ Пэкэрман

###### 
Галоўны трэнэр:  Сабры Лямушы

###### 
Галоўны трэнэр:  Альбэрта Дзакероні

## Група D
###### 
Галоўны трэнэр: Рой Годжсан

###### 
Галоўны трэнэр: Чэзарэ Прандэльлі

###### 
Галоўны трэнэр:  Хорхэ Люіс Пінта

###### 
Галоўны трэнэр: Оскар Табарэс

## Група E
###### 
Галоўны трэнэр:  Люіс Фэрнанда Суарэс

###### 
Галоўны трэнэр: Дыд’е Дэшам

###### 
Галоўны трэнэр:  Отмар Гіцфэльд

###### 
Галоўны трэнэр:  Рэйнальда Руэда

## Група F
###### 
Галоўны трэнэр: Аляхандра Сабэльля

###### 
Галоўны трэнэр: Сафэт Сушыч

###### 
Галоўны трэнэр:  Карлуш Кейруш

###### 
Галоўны трэнэр: Стывэн Кешы

## Група G
###### 
Галоўны трэнэр: Джэймз Апія

###### 
Галоўны трэнэр:  Юрген Клінсман

###### 
Галоўны трэнэр: Ёахім Лёў

###### 
Галоўны трэнэр: Паўлу Бэнту

## Група H
###### 
Галоўны трэнэр:  Вахід Халілхаджыч

###### 
Галоўны трэнэр: Марк Вільматс

###### 
Галоўны трэнэр: Хон Мён-Бо

###### 
Галоўны трэнэр:  Фабіё Капэльлё

## Заўвагі

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі

* Афіцыйны сайт

Склады
Куяба

**Куяба́** () — горад у Бразыліі, сталіца штату Мату-Гросу.

## Гісторыя
Першымі белымі, якія дасьледвалі тэрыторыю, дзе сёньня знаходзіцца Куяба, сталі ў 1673 годзе бандэйранты з Сан-Паўлу. У 1682 годзе адзін зь іх, Мануэл дзі Кампуш, заснаваў першае ў рэгіёне партугальскае паселішча Сан-Гансалу, але празь некалькі гадоў яно было закінута.

У 1718 годзе атрад бандэйрантаў пад правадырствам ураджэнца Саракабы Паскала Марэйры Кабрала, адыходзячы пасьля няўдалай сутычкі зь індзейцамі, выявіў на водмелях ракі золата. Бандэйранты арганізавалі на месцы знаходкі лягер і прыступілі да здабычы каштоўнага мэталу. Вестка пра знаходку хутка распаўсюдзілася па партугальскім валадарствам у Паўднёвай Амэрыцы, і ў пасёлак сталі сьцякацца асобы, якія жадалі атрымаць багацьце са здабычы золата. Выяўленьне новага, яшчэ больш багатага радовішча ў 1722 годзе паскорыла рост паселішча.

Да сярэдзіны XVIII стагодзьдзя залатыя радовішча высіліліся, што выклікала адток насельніцтва. Землятрус 1746 году прычыніў моцныя разбурэньні, што ўзмацніла заняпад. Жорсткая і кровапралітная Парагвайская вайна толькі паспрыяла разьвіцьцю гораду, які стаў адной з асноўных тылавых базаў бразыльскіх войскаў. Аднак пасьля вайны эканамічная актыўнасьць паменшылася. Чарговы пэрыяд уздыму пачаўся ў канцы 1930-х, калі аўтамабільныя дарогі і авіяцыя зьвязалі горад з астатняй краінай.

## Эканоміка
Галоўнымі галінамі гарадзкой эканомікі зьяўляюцца:
* прамысловасьць (у асноўным харчовая)
* дробны гандаль
* сфэра паслугаў
* турызм

## Гарады-сябры
* Кызыл, Расея

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт

Катэгорыя:Гарады Бразыліі
Джон Палей

**Джон Палей**, **Іёна Палей**, **Іёган Палей** (; , Радашкавічы, Віленская губэрня, Расейская імпэрыя, цяпер Маладэчанскі раён — , Нью-Ёрк) — амэрыканскі празаік, эсэіст, драматург, публіцыст беларуска-габрэйскага паходжаньня. Пісаў на ідышы.

## Біяграфія
*Палей Іёна* нарадзіўся ў сям’і габрэйскага навукоўца *Хаіма Паляя* і *Хаі Чэртковай*. Ва ўзросьце 13 гадоў паступіў у Валожынскую ешыву, затым пару гадоў ён правёў у Лібаве, дзе атрымаў агульную адукацыю, а таксама навучаўся ў ешыве Іцхака-Эльханана ў Коўна. У 1888 годзе эміграваў у ЗША. У 1889—1891 рэдактар-выдавец газэты «Драпак фолкс адвакат» (Нью-Ёрк), у 1891—1892 — «Ідышы Прэсе» (Філадэлфія), заснавальнік газэты «Драпак фолксьвэхтэр» (1892). Скончыў жыцьцё самагубствам.

## Творчасьць
* «Di rusishe heldn» («Рускія героі») (1888)
* «Рускія нігілісты і забойства рускага цара» (1889)
* «Патоп з Джонстона» (1890)
* «Жыцьцё ў Амэрыцы, ці Таямніцы Нью-Ёрка» (1891–92)
* «Чорная банда, ці Нью-Ёрк днём і ўначы» (1900)
* «Урыэль Акоста» (1900)
* «Таемны замак, ці Нянавісьць і каханьне» (1905)

## Вонкавыя спасылкі
* Палей Иоганн
* Yohan (Yona) Paley

Катэгорыя:Нарадзіліся ў Радашкавічах
Катэгорыя:Беларускія жыды
Катэгорыя:Літаратары ЗША
Катэгорыя:Памерлі ў Нью-Ёрку
Марк Манэ

**Марк Манэ**, **Мардэхай Цьві Манэ** (1859, Радашкавічы, Віленская губэрня, Расейская імпэрыя, цяпер Маладэчанскі раён — 1886, Радашкавічы) — беларуска-габрэйскі пісьменьнік, паэт-лірык, мастак. Пісаў на іўрыце.

## Біяграфія
Нарадзіўся ў 1859 годзе ў Радашкавічах Віленскай губэрні ў сям’і беднага мэламэда. Атрымаў традыцыйную габрэйскую рэлігійную адукацыю.

Калі Манэ мінула 13 гадоў, бацька адправіў яго ў Менск для паступленьня ў адну зь мясцовых ешываў. Бацькі, выявіўшы яго здольнасьці да маляваньня, адправілі без усялякіх сродкаў у Вільню, дзе знаходзілася мастацкая школа. Знаходзячыся ў Вільне самастойна вывучыў расейскую й нямецкую мовы і агульныя навукі.

Скончыўшы мастацкую школу ў 1880 годзе, паехаў у Санкт-Пецярбург, дзе быў прыняты ў Акадэмію мастацтваў. З 1884 году жыў у Варшаве. У 1884 годзе зьявіліся першыя сымптомы фатальнай хваробы — сухотаў. Вярнуўся на радзіму, дзе ў 1886 годзе памёр.

## Творчасьць
У годы вучобы ў Імпэратарскай Акадэміі мастацтваў публікаваў вершы (пісаў пад псэўданімам Ха-Мэцаер), мастацтвазнаўчыя й літаратуразнаўчыя артыкулы ў выданьнях на іўрыце: «Гамэліц» і «Ха-Цэфіра».

У 1896 годзе выдавецтва Тушыя выпусьціла поўны збор складаньняў у дзьвюх частках.

## Ушанаваньне памяці
Яго імем названыя вуліцы ў Тэль-Авіве, Хайфе і Рамат-Гане.

## Вонкавыя спасылкі

* Мане Мордхе Цви

Катэгорыя:Нарадзіліся ў Радашкавічах
Катэгорыя:Беларускія мастакі і мастачкі
Катэгорыя:Беларускія літаратары
Катэгорыя:Беларускія паэты і паэткі
Катэгорыя:Беларускія жыды
Катэгорыя:Памерлі ў Радашкавічах
Нафталі Маскілейсан

**Нафталі Маскілейсан** (, Радашкавічы, Віленская губэрня, Расейская імпэрыя, цяпер Маладэчанскі раён — , Менск) — беларуска-габрэйскі паэт, аўтар артыкулаў па дасьледаваньні Агады.

## Біяграфія
Нарадзіўся ў сям’і рабіна й аўтара камэнтароў да Талмуду і Шулхан аруху *[[Аўраам Маскілейсан|Аўраама Маскілейсана]]* (1788 – 1848, Менск). У 1832 годзе сямейства Маскілейсанаў перабралася ў Менск. Публікаваўся ў пэрыядычных выданьнях на старажытнагабрэйскай мове — «Хацэфіра» й «Гамэліц». Як добры стыліст ён зарэкамэндаваў сябе зборнікам лістоў «Міхтабім ле-ламэд» (1870). Плёнам дваццацігадовай працы зьяўляецца перавыданае ім у перапрацаваным і значна выпраўленым выглядзе вядомае сачыненьне *Егіеля Гэйльпрына* «Сэдэр ха-Дорот» (Варшава, 1878–82). Падрыхтаваў да друку й апублікаваў пакінутыя ў рукапісу працы свайго бацькі.

## Вонкавыя спасылкі
*Маскілейсан, Нафталі

Катэгорыя:Нарадзіліся ў Радашкавічах
Катэгорыя:Беларускія літаратары
Катэгорыя:Беларускія жыды
Катэгорыя:Памерлі ў Менску
Debian

**Debian** (бел. Дэбіян) — апэрацыйная сыстэма сямейства Linux, заснаваная на праграмным забесьпячэньні з адкрытым зыходным кодам. Распаўсюджваецца на ўмовах ліцэнзіі GNU. Debian прэзэнтаваў Іан Мэрдак 16 жніўня 1993 году. Назва «Debian» утвораная ад спалучэньня імёнаў стваральніка першай вэрсіі гэтай апэрацыйнай сыстэмы Іяна Мэрдака і ягонай жонкі Дэбры (). Паводле стану на 15 ліпеня 2017 году, Debian падтрымлівала восем плятформаў: IA-32, x86-64, PowerPC, SPARC, ARM, MIPS, IBM System z ды Intel 80386. Асноўны пакетны мэнэджар у Debian — dpkg, таксама выкарыстоўваецца Advanced Packaging Tool (APT). Па змоўчаньні ў Debian усталёўваецца інтэрфэйс GNOME, але ёсьць магчымасьць дадаткова ўсталяваць таксама KDE, Xfce, LXDE, MATE, Cinnamon ды іншыя. Зыходны код апэрацыйнай сыстэмы Debian разьмяшчаецца на плятформе github.

## Гісторыя вэрсій

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны вэб-сайт

Катэгорыя:Свабодныя апэрацыйныя сыстэмы
Катэгорыя:Linux
Катэгорыя:Беларусіфікаваныя праграмы