Дастын Гофман

**Да́стын Лі Го́фман** (; нарадзіўся 8 жніўня 1937 году, Лос-Анджэлес, ЗША) — амэрыканскі актор тэатру і кіно, рэжысэр і кінапрадусар. Да пачатку 1980-х гадоў, калі Гофман меў на сваім рахунку адну ўзнагароду прэміі Оскар за галоўную ролю ў фільме *«[[Крамэр супраць Крамэра]]»*, ён валодаў самай вялікай колькасьцю роляў «антыгерояў» сярод усіх актораў тагачаснага Галівуду. У 1989 годзе атрымаў другую ўзнагароду Оскар за ролю чалавека, хворага на аўтызм, у фільме *«[[Чалавек дажджу]]»*. Па гэты дзень Гофман зьяўляецца адным з найбольш працавітых актораў, што выяўляецца ў дэталёвых рэпэтыцыях і дапамозе калегам у разуменьні сваіх пэрсанажаў. Неаднаразова яго называлі пэрфэкцыяністам, адданым сваёй справе.

## Біяграфія
Нарадзіўся ў габрэйскае сям’і, якая паходзілася з Кіева і Ясаў. Бацька актора працаваў дэкаратарам у Columbia Pictures, перш чым стаць прадаўцом мэблі. Першапачаткова Гофман спадзяваўся стаць клясычным піяністам, вывучаючы фартэпіяна на працягу большай часткі юнацтва і ў каледжы. Аднак, навучаючыся ў каледжы Сьвятой Монікі, маладым хлопцам ён зацікавіўся акторскім майстэрствам. У наступныя дзесяць гадоў актор выконваў выпадковыя работы і быў беспрацоўным, імкнучыся знайсьці любыя даступныя акторскія ролі. Такі лад жыцьця пазьней ён адлюструе ў сваім пэрсынажы ў фільме *«[[Тутсі (фільм)|Тутсі]]»*. Ягонай першай акторскай роляй была роля ў пастаноўцы тэатру Пасадэны, дзе ён поруч з будучым ляўрэатам прэміі Оскар Джынам Гэкманам выступаў у розных творах. Пасля двух гадоў знаходжаньня ў тэатры Гэкман накіраваўся ў Нью-Ёрк, а неўзабаве за ім выправіўся і Гофман. Гофман, Гэкман і Робэрт Д’ювал жылі разам у 1960-х гадах, і утрох яны засяродзіліся на пошуку акторскае працы. У гэты пэрыяд Гофман часам здымаўся ў тэлерэклямах, а потым нават і на некаторы час забыўся на акторства, пачаўшы выкладаць. У наступным актор зьяўляўся ў брадўэскіх пастаноўках.

Ягонай прарыўнай роляй стала роля Бэнджаміна Брэдака ў вядомым і знакавым фільме Майка Нікалза *«[[Выпускнік (фільм)|Выпускнік]]»* (1967), за які ён атрымаў сваю першую намінацыю на прэмію Оскар. Наступным ягоным зьяўленьнем на экраны сталася выкананьне ролі Ратса Рыцца ў фільме Джона Шлэзынгера *«[[Начны каўбой]]»* (1969), у якім ён выступаў разам з Джонам Войтам. Яны абодва былі намінаваныя на Оскар, а фільм атрымаў прэмію Оскар як найлепшы фільм году. Актор стаў сапраўднай зоркай, павялічыўшы посьпех у 1970-х гадах, выконваючы ролі, якія сфармавалі ягонае акторскае майстэрства, лёгка зьмяняючы жанры ад вэстэрнаў *«[[Маленькі вялікі чалавек (фільм)|Маленькі вялікі чалавек]]»* (1970) і турэмнай драмы *«[[Мятлік (фільм)|Мятлік]]»* (1973) да роляў супярэчлівага і наватарскага коміка ў фільме *«[[Лэні (фільм)|Лэні]]»* Боба Фоса (1975). У 1976 годзе актор выканаў ролю сьледчака, які выкрывае Ўотэргейцкі скандал у фільме *«[[Усе прэзыдэнцкія людзі (фільм)|Ўсе прэзыдэнцкія людзі]]»* (1976). У 1979 годзе Гофман разам з Мэрыл Стрып зьявіўся ў сямейнай драме *«[[Крамэр супраць Крамэра]]»*. Яны абодва атрымалі ўзнагароды запаветныя статуэткі за свае выступы. Пасьля трохгадовага перапынку ў кіно Гофман вярнуўся ў камэдыйную кінастужку Сыдні Полака «Тутсі» (1982), якая распавядае пра актора, які змагаецца за кар’еру і прыкідваецца жанчынай, каб атрымаць запаветную акторскую ролю. Ён вярнуўся на сцэну, згуляўшы ў 1984 годзе ролю Ўілі Ломана ў спэктаклі *«[[Сьмерць прадавача]]»*, а праз год паўтарыў гэтую ролю ў тэлевізійным фільме, за што атрымаў прэмію Эмі. У 1987 годзе ён зьявіўся разам з Ўорэнам Біці ў камэдыі Элэйн Мэй *«[[Іштар (фільм)|Іштар]]»*. Ён атрымаў сваю другую прэмію Оскар за найлепшую мужчынскую ролю дзякуючы выкананьню ролі аўтыста Рэя Бэбіта ў фільме 1988 году *«[[Чалавек дажджу]]»* разам з Томам Крузам.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* 
* База зьвестак Брадўэю

Катэгорыя:Нарадзіліся ў Лос-Анджэлесе
Катэгорыя:Акторы ЗША
Катэгорыя:Кінарэжысэры ЗША
Катэгорыя:Ляўрэаты прэміі BAFTA
Катэгорыя:Ляўрэаты прэміі «Оскар» за найлепшую мужчынскую ролю
Катэгорыя:Ляўрэаты прэміі «Эмі»
Катэгорыя:Галівудзкая алея славы