open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Леў Бакст

**Леў Бакст** ( — ) — мастак, сцэнограф, кніжны ілюстратар, майстар станкавага жывапісу і тэатральнай графікі.

Некаторыя творы Бакста захоўваюцца ў карпаратыўнай калекцыі Белгазпрамбанка ў Менску.

## Галерэя

Bakst Uzhin.jpg|Вячэра, 1902
Z. Gippius by L.Bakst (1906, Tretyakov gallery).jpg|Зінаіда Гіпіюс, 1906
Bakst Lightning.jpg|Старадаўні жах, 1908
Léon Bakst 001.jpg|Эскіз балетнага гарнітура да балету «Жар Птушка», 1910
Bakst - Ida Rubinstein (1885-1960) comme Helene de Sparte, 1912.jpg|Эскіз гарнітура для Іды Рубінштэйн, балет «Алена Спартанская», 1912 год


## Крыніцы

Катэгорыя:Артыстычныя псэўданімы
Катэгорыя:Беларускія мастакі
Катэгорыя:Мастакі аб’яднаньня «Сьвет мастацтва»
Катэгорыя:Мадэрн
Аль Капонэ

**Альфонс Габрыель Капонэ** або **Аль Капонэ** (; 17 студзеня 1899 — 25 студзеня 1947) — знакаміты амэрыканскі гангстэр, які дзейнічаў у 1920—1930-х гадах на тэрыторыі Чыкага. Яскравы прадстаўнік арганізаванай злачыннасьці ЗША, якая зарадзілася і існуе там пад уплывам італьянскай мафіі. Вядомы пад мянушкай «Твар са шнарам» (*Scarface*).

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі

Катэгорыя:Асобы Чыкага
Катэгорыя:Нарадзіліся ў 1899 годзе
Катэгорыя:Нарадзіліся 17 студзеня
Катэгорыя:Памерлі ў 1947 годзе
Катэгорыя:Памерлі 25 студзеня
Катэгорыя:Злачынцы ЗША
Катэгорыя:Гангстэры
Гангстэр

**Га́нгстэр**, **Ґа́нґстэр** (ад ) — тое ж што і бандыт, сябра злачыннай супольнасьці. Тэрмін «ґанґстэр» выкарыстоўваецца галоўным чынам у дачыненьні да чальцоў злачынных арґанізацыяў у ЗША, Італіі, Мэксыцы, Японіі, Кітаі, і іншых краінах. 



## Гл. таксама

* Аль Капонэ
* Мэер Ланскі

Катэгорыя:Злачынцы
Ян Каханоўскі

**Ян Кахано́ўскі** (1894—1942) — выкладчык мужчынскай гімназіі Горадні, стваральнік Гарадзенскага заапарку.

Падчас нямецкай акупацыі быў расстраляны нацыстамі ў якасьці закладніка на 2-м форце Гарадзенскай крэпасьці каля вёскі Навумавічы.

У Горадні яго імем названа вуліца каля заапарку.

Катэгорыя:Асобы Горадні
Катэгорыя:Рэпрэсаваныя ў Трэцім Райху і яго акупаваных тэрыторыях
Катэгорыя:Расстраляныя
Катэгорыя:Нарадзіліся ў 1894 годзе
Катэгорыя:Памерлі ў 1942 годзе
Дзяўчына

**Дзяўчы́на** — малады чалавек жаночага полу. Узрост, у якім дзяўчына становіцца жанчынай, адрозьніваецца ў розных грамадзтвах.

У штодзённым жыцьці, абазначэньне «*дзяўчына*» ўжываецца ў дачыненьні да жаночай істоты, якая яшчэ ня мела палавых сувязяў з мужчынам.

Слова «*дзяўчына*», у розных формах, прысутнічае ва ўсіх славянскіх мовах. Праславянскае «*девъка*» паходзіць ад слова «*дева*», якое, першапачаткова азначала немаўляці жаночага полу.

Усяго ў сьвеце існуе каля 2,18 млрд чалавек, узрост якіх складае 18 гадоў ці меней (UNICEF, 2004), зь якіх каля 1 млрд маюць жаночы пол. З XVIII стагодзьдзя суадносіны хлопцаў да дзяўчынаў у сьвеце складаюць прыкладна 1050 да 1000.

Катэгорыя:Жанчына
Ордэн Чырвонай Зоркі

**О́рдэн Чырво́най Зо́ркі** — савецкая ўзнагарода. Зацьверджаны Пастановаю Прэзыдыюму ЦВК СССР ад 6 красавіка 1930 году. Статут ордэна заснаваны Пастановаю Прэзыдыюму ЦВК СССР ад 5 траўня 1930.

Ордэн Чырвонай Зоркі носяць на правай грудзі; пры належнасьці іншых ордэнаў ён месьціцца пасьля Ордэн Айчыннай вайны ІІ ступені.
Адміністрацыйна-тэрытарыяльны падзел

**Адміністрацы́йна-тэрытарыя́льны падзе́л** — падзел тэрыторыі ўнітарнай дзяржавы на часткі (адміністрацыйна-тэрытарыяльныя адзінкі), у адпаведнасьці зь якім будуецца сыстэма мясцовых органаў улады. Абумоўлены прыроднымі, палітычнымі, эканамічнымі, нацыянальнымі й іншымі чыньнікамі. 

Суб'ектам фэдэрацыяў, як правіла, таксама ўласьцівы адміністрацыйна-тэрытарыяльны падзел, аднак яны ў сваю чаргу самі могуць быць фэдэрацыямі (напрыклад, РСФСР).

## Глядзіце таксама

* Унітарная дзяржава
* Фэдэрацыя
* Мясцовае самакіраваньне

Катэгорыя:Адміністрацыйна-тэрытарыяльны падзел
Гарнізон Баранавічы (Польшча)

**Гарнізон Баранавічы** — вайсковы гарнізон Польскай Рэспублікі ў 1920—1939.

Баранавічы мелі гонар быць вайсковым гарнізонам Польскай Рэспублікі.
У горадзе стаялі:

* 20 Дывізія Пяхоты,
* 78 Полк Пяхоты,
* Брыгада Кавалерыі Баранавічы (штаб),
* 26 Полк Уланаў Вялікапольскіх,
* 20 Полк Артылерыі Лёгкай,
* 9 Дывізыён Артылерыі Коннай,
* Полк КАП "Баранавічы",
* 9 швадрон піянэраў,
* Рыма-каталіцкая вайсковая парафія,
* Камэндант пляцу.

## Камандзіры гарнізону
* Уладыслаў Андэрс (1939)

Баранавічы
Баранавічы
Габрэйскі каляндар

**Габрэ́йскі калянда́р** () — штогадовы каляндар, які выкарыстоўваецца ў юдаізьме для вызначэньня габрэйскіх сьвятаў, адпаведных частак Торы для грамадзкага чытаньня, ёрцайт (дня памяці памерлых сваякоў) і іншага. Побач з грэгарыянскім календаром зьяўляецца афіцыйным календаром у Ізраілі.

## Гісторыя
У гісторыі габрэйскага календара вылучаюць тры галоўныя пэрыяды:

* біблійны, ад Майсея до Ездры і Нэеміі (1500—450 да н. э.);
* пасьлябіблійны (да разбурэньня Храма у 70 г. н. э.);
* талмудычны, да заключэньня Талмуда (70—500).

У першы пэрыяд пачаткі месяцаў і сьвяты вызначаліся выключна па «бачаньні маладога Месяца» і стане Сонца, у другі — часткова па бачаньні месяца і стане сонца, часткова па падліках, у трэці — выключна па падліках. У габрэйскім календары просты год складаецца з 12 месяцовых месяцаў; у высакосным годзе дадаецца дадатковы месяц. Як простыя, так і высакосныя гады бываюць:
* правільныя, калі ўсе 12 месяцаў складаюцца чаргавана з 30 і 29 дзён;
* дастатковыя, калі адзін з 29-дзённых месяцаў мае 30 дзён;
* недастатковыя, калі адзін з 30-дзённых месяцаў складаецца з 29 дзён.

Такім чынам:

Працягласьць габрэйскага году (незалежна ад таго, будзе ён правільным, дастатковым альбо недастатковым) вызначаецца днём, на які прыпадае першае чысло месяца тышрэй і першае чысло месяца нісана. З-за таго, што сьвята Песах сьвяткуецца 14-га нісана, які мусіць быць веснавым месяцам, то для ўзгадненьня месяцовага году з сонечным у габрэйскім календары прыняты цыкль у 19 гадоў (малы месяцовы цыкль), у якім 7 гадоў зьяўляюцца высакоснымі.

У аснову ўсяго габрэйскага календара закладзенае вызначэньне першага маладзіка (маладзік сьветабудовы), які, па габрэйскіх падліках, адбыўся ў 3761 годзе да н. э., у панядзелак, у 5 гадзінаў і 204 часткі пасьля поўдня. Паводле габрэйскіх традыцыяў гадзіна падзяляецца не на хвіліны і сэкунды, а на 1080 частак (лік, пазычаны з «Альмагеста» Пталемэя, і які дзеліцца на ўсе адназнакавыя дзельнікі, апроч 7), кожная частка — з 76 імгненьняў. Цяпер, праз 1500 гадоў з часу канчатковага вызначэньня габрэйскага календара, ягонае вылічэньне не зусім супадае з сучаснымі астранамічнымі падлікамі, але памылка не зьяўляецца настолькі значнай, каб узьнікла неабходнасьць выпраўленьня календара.

Караімы таксама выкарыстоўваюць габрэйскі каляндар з той розьніцай, што яны падзяляюць гадзіну на агульнапрынятых падставах і іначай вызначаюць маладзік.
Вызваленьне (Смалявіцкі раён)

**Вызвале́ньне** — вёска ў Смалявіцкім раёне Менскай вобласьці. Вызваленьне ўваходзіць у склад Пекалінскага сельсавету.

## Насельніцтва
* 2010 год — 54 чалавекі
* 1999 год — 130 чалавек

## Крыніцы

Катэгорыя:Населеныя пункты Смалявіцкага раёну
Катэгорыя:Пекалінскі сельсавет
Дзямідавічы (Койданаўскі раён)

**Дзямі́давічы** — вёска ў Койданаўскім раёне Менскай вобласьці, уваходзіць у склад Дзямідавіцкага сельсавету. Знаходзіцца за 19 км ад Койданава, за 45 км ад Менску, за 21 км ад чыгуначнай станцыі «Койданава».

## Гісторыя
Вёска вядомая з другой паловы 16 стагодзьдзя як сяло ў складзе маёнтка Койданава. У 1588 годзе вёска знаходзілася ў Койданаўскай воласьці, уключала ў сябе 18 дымоў і 19 валок зямлі. Вёска належала магнатам Радзівілам. У 1796 вёска і засьценак у Койданаўскім графстве. У 1800 годзе — уласнасьць Дамініка Радзівіла, пры ім дзейнічала карчма. У 1876 годзе арандавала вёску Л. І. Вагнер. У 1880 годзе вёска Дзямідавічы і фальварак Дзямідавічы належылі Вагнерам, якія мелі 372 маргі зямлі. У 1897 годзе дзейнічаў хлебазапасны магазін. У канцы 19 стагодзьдзя ўласнасьць памешчыцы Фот. На пачатку 20 стагодзьдзя вёска Дзямідавічы знаходзілася ў Койданаўскай воласьці Менскага павету.  

23 сакавіка 1932 году створаны сельсавет у складзе Койданаўскага нацыянальнага польскага раёну. З 26 чэрвеня 1932 году вёска знаходзіцца ў Койданаўскім, з 31 ліпеня 1937 году — у Заслаўскім, а з 4 лютага 1939 году зноў у Койданаўскім раёнах. 22 верасьня 1935 году ў вёсцы Дзямідавічы мясцоваму калгасу «Чырвоная Беларусь» быў уручаны адзін зь першых актаў на вечнае карыстаньне зямлёй. Да 1941 працавалі сямігадовая школа, радыёвузел, клюб. Падчас нямецка-савецкай вайны на фронце загінулі 15 жыхароў. З 8 красавіка 1957 — цэнтр сельсавета.

## Насельніцтва
* 1800 год —  29 двароў 147 жыхароў
* 1897 год — 43 двары, 248 жыхароў
* 1917 год — 45 двароў, 277 жыхароў.
* 1926 год — 53 двары, 236 жыхароў
* 1960 год — 278 жыхароў
* 1971 год — 63 двары, 204 жыхароў
* 1991 год — 49 двароў, 94 жыхары
* 1999 год — 76 жыхароў
* 1 студзеня 2004 году — 34 двары, 55 жыхароў
* 2009 — 28 двароў, 35 жыхароў 
* 2010 год — 35 жыхароў

## Вядомыя асобы
Аляксандар Уладзімеравіч Шот (нар. 1925) — беларускі мэдык, спэцыяліст у галіне хірургіі.

## Помнікі
У вёсцы ўсталяваны помнік на брацкай магіле 33 абаронцаў Беларусі, што загінулі ў Вялікую Айчынную вайну.

## Крыніцы

## Літаратура
* 

Катэгорыя:Дзямідавіцкі сельсавет (Койданаўскі раён)
Катэгорыя:Населеныя пункты Койданаўскага раёну
Катэгорыя:Населеныя пункты, згаданыя ў XVI стагодзьдзі
Чырвоная Зьмена (Менская вобласьць)

**Чырво́ная Зьме́на** — вёска ў Койданаўскім раёне Менскай вобласьці. Чырвоная Зьмена ўваходзіць у склад Дзямідавіцкага сельсавету. За 12 км ад Койданава, 45 км ад Менску, 13 км ад чыгуначнай станцыі Койданава.

## Гісторыя
Заснаваная ў 1920-я гады як пасёлак.

## Насельніцтва
* 2010 год — 7 жыхароў
* 1 студзеня 2004 году — 7 двароў, 13 жыхароў
* 2010 год — 7 жыхароў

## Крыніцы

## Літаратура
* 

Катэгорыя:Населеныя пункты Койданаўскага раёну
Катэгорыя:Дзямідавіцкі сельсавет (Койданаўскі раён)
Катэгорыя:Зьявіліся ў XX стагодзьдзі
Васіль Глаголеў

**Васі́ль Васі́льевіч Глаго́леў** (21 лютага (4 сакавіка) 1896, Калуга, Расейская імпэрыя — 21 верасьня 1947, Масква, СССР) — савецкі военачальнік, генэрал-палкоўнік, Герой Савецкага Саюзу.

## Біяграфія

Нарадзіўся 21 лютага 1896 году ў Калузе ў сям’і ўрача.

Падчас першай сусьветнай вайны — шараговец. У Савецкай Арміі з 1918. Скончыў Бакінскія камандныя курсы (1921), курсы ўдасканаленьня камскладу (1926 і 1931) і курсы ўдасканаленьня вышэйшага начскладу пры Вайсковай акадэміі імя М. В. Фрунзэ (1941). Удзельнік Грамадзянскай вайны на Ўрале і Паўночным Каўказе у 1919—1920. Чалец КПСС з 1925. У міжваенны пэрыяд займаў пасады ад камандзіра эскадрону да камандзіра дывізіі, быў на штабной працы.

У пэрыяд нямецка-савецкай вайны камандзір 42-й кавалярыйскай дывізіі (ліпень 1941 — красавік 1942), затым 73-й (красавік — кастрычнік 1942) і 176-й (кастрычнік — лістапад 1942) стралковых дывізій. З лістападу 1942 па люты 1943 камандзір 10-га гвардзейскага стралковага корпусу, пасьля камандуючы арміямі: 9-й (люты — сакавік 1943), 46-й (сакавік 1943 — травень 1944), 31-й (травень — сьнежань 1944), 9-й гвардзейскай (з лютага 1944 да канца вайны). Прымаў удзел у баёх за Крым (1941), у бітве за Каўказ (1942—43), у Курскай бітве і бітве за Дняпро (1943), у апэрацыях па вызваленьні Правабярэжнай Украіны (1944), у Беларускай (1944), Балатонскай, Венскай і Праскай апэрацыях (1945).

Пасьля вайны працягваў камандаваць арміяй, з красавіка 1946 камандуючы паветрана-дэсантнымі войскамі.

Памёр на вучэньнях 21 верасьня 1947 году. Пахаваны ў Маскве на Новадзявочых могілках.

## Узнагароды

За ўмелае кіраўніцтва войскамі, пасьпяховае фарсіраваньне Дняпра і трывалае замацаваньне пляцдарму на ягоным заходнім беразе Васілю Васільевічу Глаголеву 1 лістапада 1943 нададзена званьне Героя Савецкага Саюзу (медаль «Залатая Зорка» № 1935).

Узнагароджаны 2 ордэнамі Леніна, 2 ордэнамі Чырвонага Сьцягу, 2 ордэнамі Суворава 1-й ступені, ордэнам Кутузава 1-й ступені, медалямі, а таксама замежнымі ордэнамі.

## Ушанаваньне памяці

Імем Васіля Васільевіча Глаголева названыя вуліцы ў Маскве і Менску.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* 
* 
* 

Катэгорыя:Нарадзіліся 21 лютага
Катэгорыя:Нарадзіліся ў 1896 годзе
Катэгорыя:Нарадзіліся ў Калузе
Катэгорыя:Удзельнікі нямецка-савецкай вайны
Катэгорыя:Памерлі 21 верасьня
Катэгорыя:Памерлі ў 1947 годзе
Катэгорыя:Памерлі ў Маскве
Катэгорыя:Героі Савецкага Саюзу
Катэгорыя:Пахаваныя на Новадзявочых могілках
Станіслаў Тарла

**Станіслаў Тарла**:

* Станіслаў Тарла (ак. 1480—1544) — біскуп пшэмыскі
* Станіслаў Тарла (ак. 1660—1705) — ваявода люблінскі

## Глядзіце таксама
* Тарла
Станіслаў Тарла (біскуп)

**Станіслаў Тарла** гербу Тапор (; нар. ак. 1480 году — пам. у 1544 годзе) — польскі каталіцкі сьвятар.

Сын Станіслава і Малгажаты з Магераў гербу Шэліга, дачкі Яна Магеры . Кананік плоцкі і кракаўскі ў 1506 году, сэкрэтэр каралеўскі ў 1506 году, архідыякан люблінскі ў 1515 году . Найпазьней з 1529 году да сьмерці пробашч (прэпазыт) коньскавольскі . З 1537 году біскуп пшэмыскі .

Аўтар паэмату «De Bello Pruthenico» .

## Літаратура

Станіслаў
Катэгорыя:Пісары вялікія літоўскія
Катэгорыя:Польскія літаратары
Катэгорыя:Канонікі кракаўскія
Катэгорыя:Канонікі плоцкія
Катэгорыя:Біскупы пшэмыскія
Катэгорыя:Пробашчы коньскавольскія
Катэгорыя:Памерлі ў 1544 годзе
Кантрабас

**Кантраба́с**, **басэ́тля** ( або basso, , , ) — найбуйнейшы са струнных смыковых інструмэнтаў, які мае рысы скрыпічнага сямейства й сямейства віёлаў. На кантрабасе граюць стоячы або седзячы на высокім зэдліку, ставячы інструмэнт перад сабой. Вышыня інструмэнта рэгулюецца даўжынёй шпілю. Прыёмы ігры на кантрабасе і рыскі тыя ж, што й на скрыпцы, граюць смыкам, тэхніка ігры на кантрабасе адрозьніваецца ад скрыпічнай. Смык дзьвюх сыстэм — нямецкай ды францускай.

Сучасны кантрабас мае чатыры струны, наладжаныя па квартах (у адрозьненьне ад іншых смыковых інструмэнтаў):*E<sub>1</sub>, A<sub>1</sub>, D, G* (мі, ля контарактавы, рэ, соль вялікай актавы). Гэта так званы «аркестровы лад». На некаторых мадэлях кантрабасаў, што выкарыстоўваюць пераважна ў сымфанічным аркестры, ёсть пятая струна, наладжаная на *'C<sub>1</sub>* (да контарактавы), аркестровыя кантрабасы XVII—XVIII стст. мелі тры струны і кароткі грыф. Існуе таксама так званы «сольны» лад, гэта калі струны наладжваюцца на тон вышэй, пры гэтым выкарыстоўваюцца адмысловыя «сольныя» струны, што дае больш чысты й прыгожы тэмбр.

Дыяпазон кантрабаса, якім карыстаюцца на практыцы, параўнальна невялікі: ад *E<sub>1</sub>* (мі контарактавы) да *e<sup>1</sup>* (мі першай актавы). У сольных віртуёзных творах выкарыстоўваюцца і больш высокія гукі, якія запісваюць у тэнаровым ды скрыпічным ключох. У партыях ноты пішуцца ў басовым, тэнаровым, або скрыпічным ключох на актаву вышей за натуральнае гучаньне. Прафэсійныя кантрабасісты паказваюць сьвету цудоўнае майстэрства валоданьня інструмэнтам. Хоць інструмэнт выглядае як грувасткі й непаваротлівы, але ён мае неверагодныя магчымасьці, практычна невядомыя звычайнаму слухачу, спалучаючы ў сябе цёплае басовае гучаньне з магчымасьцю выманьня фляжалетаў у высокіх рэгістрах; ён неперавышаны ў выкананьні сольных твораў. Майстровыя інструмэнты, старадаўнія інструмэнты дзівяць слухача насычанасьцю гуку і аксамітавым тэмбрам, асноўная сфэра яго выкарыстоўваньня — сымфанічны аркестар, у якім групе кантрабасаў належыць найважнейшая роля басовай асновы. Кантрабас часам выкарыстоўваецца ў камэрных ансамблях, у духавых аркестрах, а таксама ў джазе й іншых жанрах. У сайкабілі кантрабас выкарыстоўваецца замест бас-гітары. Некаторыя сучасныя поп і рок гурты часта ўлучаюць яго ў свой склад.

## Вядомыя кантрабасісты
* Радыён Азархін
* Джавані Батэзіні
* Уладзімер Волкаў
* Дамэніка Драганеці
* Гарі Кар
* Сяргей Кусевіцкі
* Чарльз Мінгус
* Ёханэс Шпэргер
* Кляўс Штоль
* Людвіг Штрайхэр

## Кантрабас у літаратуры і іншых галінах мастацтва
* Антон Чэхаў — «Раман з кантрабасам».
* Патрык Зюскінд — раман «Кантрабас».

## Крыніцы

## Літаратура
* Азархин Р. Контрабас. — М.: Музыка, 1978.
* Доброхотов Б. Контрабас: история и методика. — М.: Музыка, 1974.
* Раков Л. Отечественное контрабасовое искусство ХХ века (20-80-е годы). — М.: Консерватория, 1993.
* Раков Л. История контрабасового искусства. — М.: Композитор, 2004.

## Вонкавыя спасылкі
* Сайт, прысьвечаны джазаваму кантрабасу
* Міжнарожны форум кантрабасістаў

Катэгорыя:Музычныя інструмэнты
Вызваленьне

**Вызвале́ньне**:

## Населеныя пункты
### [[Беларусь]]
*У Менскай вобласьці:
** Вызваленьне — вёска ў Койданаўскім раёне
** Вызваленьне — вёска ў Смалявіцкім раёне

## Іншае
* Вызваленьне (2008) — дакумэнтальны фільм Вольгі Мікалайчык
Вызваленьне (Койданаўскі раён)

**Вызвале́ньне** — вёска ў Койданаўскім раёне Менскай вобласьці. Вызваленьне ўваходзіць у склад Дзямідавіцкага сельсавету. За 20 км ад Койданава, 60 км ад Менску, 22 км ад чыгуначнай станцыі Койданава.

## Насельніцтва
* 20 стагодзьдзе: 1991 год — 5 двароў, 7 жыхароў; 1999 год — 8 жыхароў
* 21 стагодзьдзе: 1 студзеня 2004 году — 2 двары, 4 жыхары; 2010 год — 4 жыхары

## Крыніцы

## Літаратура
* 

Катэгорыя:Населеныя пункты Койданаўскага раёну
Катэгорыя:Дзямідавіцкі сельсавет (Койданаўскі раён)
Высокаўскі сельсавет

Назву **Высо́каўскі [[сельсавет]]** маюць:

* Высокаўскі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Бярозаўскага раёну Берасьцейскай вобласьці
* Высокаўскі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Пінскага раёну Берасьцейскай вобласьці
* Высокаўскі сельсавет — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Аршанскага раёну Віцебскай вобласьці
* Высокаўскі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Клімавіцкага раёну Магілёўскай вобласьці
* Высокаўскі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Шклоўскага раёну Магілёўскай вобласьці

## Глядзіце таксама
* Высокаўскі раён
Забалоцкі сельсавет

Назву **Забало́цкі [[сельсавет]]** маюць:

* Забалоцкі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Буда-Кашалёўскага раёну Гомельскай вобласьці
* Забалоцкі сельсавет — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Смалявіцкага раёну Менскай вобласьці

## Глядзіце таксама
* Забалацкі сельсавет
Драчкаўскі сельсавет

**Дра́чкаўскі сельсавет** — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Смалявіцкага раёну Менскай вобласьці. Адміністрацыйны цэнтар — вёска Драчкава.

## Гісторыя
28 жніўня 1924 году створаны ў складзе Сьмілавіцкага раёну Менскай акругі. 8 ліпеня 1931 году раён скасаваны, сельсавет далучаны да Смалявіцкага раёну.

16 сьнежня 2009 году ў склад сельсавету перададзеныя ўсе населеныя пункты — Быкачына, Бярозавая Гара, Волма, Дзяхань, Загор’е, Задвор’е, Зарэчча, Заямнае, Зялёны Лужок, Каліта, Куляшоўка, Лазовы Куст, Лукава, Першамайская, Плюшчай, Пятровічы, Самсонаўка, Узбарогі, Чырвоны Лужок — ліквідаванага Пятровіцкага сельсавету.

## Крыніцы

## Літаратура
*  С. 361, 367


Катэгорыя:Адміністрацыйна-тэрытарыяльны падзел Смалявіцкага раёну
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі
Катэгорыя:Сельсаветы, створаныя ў 1924 годзе
Катэгорыя:Былыя сельсаветы Сьмілавіцкага раёну
Высокаўскі сельсавет (Клімавіцкі раён)

**Высокаўскі сельсавет** (афіцыйная назва — *Высако́ўскі сельсавет*) — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Клімавіцкага раёну Магілёўскай вобласьці. Адміністрацыйны цэнтар — вёска Высокае.

## Гісторыя
21 сьнежня 2011 году сельсавет ліквідаваны, усе населеныя пункты — Аўтухоўка, Буда, Высокае, Жэўжык, Клоў, Красавічы, Мяжэнін, Новы Лад, Слабада, Торчанка, Яноўка — перададзеныя ў склад Ціманаўскага сельсавету.

## Крыніцы

## Літаратура
*  С. 81, 131

Катэгорыя:Былыя сельсаветы Клімавіцкага раёну
Катэгорыя:Сельсаветы, створаныя ў 1965 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы, скасаваныя ў 2011 годзе
881

## Падзеі
* Карл Тлусты быў каранаваны як Заходні Імпэратар

## Нараджэньні
* 

## Сьмерці
*
Ляды

Назву **Ля́ды** або **Ляды́** маюць:

## Населеныя пункты
### [[Беларусь]]
* Віцебская вобласьць:
** Ляды — хутар у Браслаўскім раёне 
** Ляды — вёска ў Дубровенскім раёне
** Ляды — хутар у Шаркоўшчынскім раёне

* Гомельская вобласьць:
** Ляды — адселеная вёска ў Брагінскім раёне 
** Ляды — пасёлак у Веткаўскім раёне
** Ляды — вёска ў Жлобінскім раёне

* Магілёўская вобласьць:
** Ляды — пасёлак у Бабруйскім раёне 
** Ляды (нежыл.) — пасёлак у Крычаўскім раёне 

* Менская вобласьць:
** Ляды — вёска ў Ігуменскім раёне
** Ляды — вёска ў Крупскім раёне
** Ляды — вёска ў Азярыцкаслабадзкім сельсавеце Смалявіцкага раёну
** Ляды — вёска ў Драчкаўскім сельсавеце Смалявіцкага раёну 
** Ляды — пасёлак у Драчкаўскім сельсавеце Смалявіцкага раёну
** Ляды — вёска ў Старадароскім раёне
** Ляды — пасёлак ва Ўзьдзенскім раёне

### [[Польшча]]
*Падляскае ваяводзтва
**Ляды — вёска ў Чыжоўскай гміне Ганаўскага павету

## Урочышчы
### [[Беларусь]]
* Берасьцейская вобласьць:
** Ляды — урочышча ў Берасьцейскім раёне 

* Віцебская вобласьць:
** Ляды — урочышча ў Гарадоцкім раёне 

* Гарадзенская вобласьць:
** Ляды — урочышча ў Дзятлаўскім раёне 

* Гомельская вобласьць:
** Ляды — урочышча ў Жлобінскім раёне 
** Ляды — урочышча ў Калінкавіцкім раёне 
** Ляды — урочышча ў Лельчыцкім раёне 
** Ляды — урочышча ў Рэчыцкім раёне 

* Магілёўская вобласьць:
** Ляды — урочышча ў Быхаўскім раёне 
** Ляды — урочышча ў Краснапольскім раёне 

## Падвойныя назвы
* Малыя Ляды

## Глядзіце таксама
* Ляда
* Лядзец
* Лядзешня
* Лядзіна
* Лядзінка
* Лядзіны
* Лядзішча
* Лядзьвенеўка
* Лядкі
* Лядна
* Ляднікі
* Лядня
* Лядск
Старына

Назву **Старына́** або **Ста́рына** маюць:

## Населеныя пункты
### [[Беларусь]]
* Берасьцейская вобласьць:
** Старына — вёска ў Столінскім раёне 

* Віцебская вобласьць:
** Старына — вёска ў Аршанскім раёне
** Старына — вёска ў Докшыцкім раёне
** Старына — былая вёска ў Лёзьненскім раёне
** Старына — былы хутар у Мёрскім раёне
** Старына — вёска ў Расонскім раёне
** Старына — вёска ў Велікадолецкім сельсавеце Ўшацкага раёну 
** Старына — вёска ў Вяркудзкім сельсавеце Ўшацкага раёну

* Гарадзенская вобласьць:
** Старына — вёска ў Гарадзенскім раёне
** Старына — вёска ў Зьдзецельскім раёне
** Старына — вёска ў Мастоўскім раёне

* Гомельская вобласьць:
** Старына — вёска ў Жлобінскім раёне 
** Старына — вёска ў Петрыкаўскім раёне 
** Старына — вёска ў Рэчыцкім раёне 

* Магілёўская вобласьць:
** Старына — вёска ў Амсьціслаўскім раёне
** Старына — вёска ў Бялыніцкім раёне
** Старына — вёска ў Глускім раёне
** Старына — вёска ў Горацкім раёне
** Старына — вёска ў Магілёўскім раёне

* Менская вобласьць:
** Старына — фальварак, потым вёска, цяпер не існуе; знаходзілася за кілямэтар на паўднёвы захад ад вёскі Паўлаўцы (Бродаўскі сельсавет, Барысаўскі раён)
** Старына — вёска ў Весялоўскім сельсавеце Барысаўскага раёну
** Старына — вёска ў Маісееўшчынскім сельсавеце Барысаўскага раёну
** Старына — вёска ў Ігуменскім раёне
** Старына — пасёлак у Дабрынёўскім сельсавеце Койданаўскага раёну
** Старына — вёска ў Негарэльскім сельсавеце Койданаўскага раёну
** Старына — вёска ў Капыльскім раёне
** Старына — вёска ў Менскім раёне
** Старына — вёска ў Мядзельскім раёне
** Старына — вёска ў Слуцкім раёне
** Старына — вёска ў Драчкаўскім сельсавеце Смалявіцкага раёну
** Старына — вёска ў Забалоцкім сельсавеце Смалявіцкага раёну
** Старына — вёска ў Стаўпецкім раёне

## Падвойныя назвы
* Высокая Старына
* Новая Старына

## Глядзіце таксама
* Старынка 
* Старынкі 
* Старынцы 
* Старыны
* Старыца
* Старыцы
78-ы полк пяхоты

**78-ы полк слу́цкіх стральцо́ў** (, 78 pp) — адзінка пяхоты Самаабароны Літвы і Беларусі ды Войска Польскага Польскай Рэспублікі. Сфармаваны ў лютым — красавіку 1920 як **Слуцкі полк стральцоў** у складзе 2-й беларуска-літоўскай дывізіі. Прымаў удзел у польска-савецкай вайне 1920 году, уварваньні ў Вільню і стварэньні Сярэдняй Літвы. 12 кастрычніка 1921 полк атрымаў нумарацыю польскага войска — 78-ы полк пяхоты.

Сьвята палка — 26 ліпеня, у гадавіну геройскага ўчынку падхарунжага Аляксандра Ота пад Кузьніцай.

Полк знаходзіўся ў гарнізоне Баранавічы (запасны батальён у Берасьці).

Падчас вайсковых дзеяньняў 1939 уваходзіў у склад 20-й дывізіі пяхоты, што змагалася ў Арміі Модлін.

## Камандзіры палка
* падпалкоўнік Эмануэль Якубовіч — 1923
* падпалкоўнік Казімер Дудзінскі — 1939

## Афіцэры палка
* Юзаф Кабылецкі (намесьнік камандзіра палка 1931—1935)

## Штандар
Наданьне штандару і яго зацьверджаньне адбылося ў 1923 годзе. Штандар сфінансавалі горад Баранавічы і баранавіцкая зямля. 1 чэрвеня 1923 яго ўручыў палку генэрал Люцыян Жалігоўскі.

Катэгорыя:Войска ў Баранавічах
Катэгорыя:Палкі пяхоты Польскай Рэспублікі (1918—1939)
Полк КАП «Сноў»

**Полк Корпусу Аховы Пагранічча «Сноў»** — аддзел КАП. Кіраўніцтва палка знаходзілася ў мястэчку Сноў.

## Камандзіры палка
* падпалкоўнік Яцэк Юра — 1939

## Структура палка КАП «Сноў» пасьля мабілізацыі 1939
* Батальён КАП «Стоўбцы»
* Батальён КАП «Клецак» — капітан Станіслаў Звойшчык
* Галубіная паштовая станцыя «Баранавічы»

Катэгорыя:Сноў
Катэгорыя:Корпус аховы памежжа
Станіслаў Звойшчык

**Станіслаў Звойшчык** (; 16 верасьня 1894, Тамашоў Мазавецкі — 1940, Катынь) — капітан Войска Польскага, служыў у КАП.

Камандзір батальёну КАП "Клецак". Трапіў у савецкі палон, забіты ў Катыні.

Катэгорыя:Нарадзіліся 16 верасьня
Катэгорыя:Нарадзіліся ў 1894 годзе
Катэгорыя:Польскія вайскоўцы, забітыя ў Катыні
Катэгорыя:Памерлі ў 1940 годзе
Зялёны Бор

Назву **Зялёны Бор** маюць:

## Населеныя пункты
### [[Беларусь]]
* Берасьцейская вобласьць:
** Зялёны Бор — пасёлак у Івацэвіцкім раёне

* Віцебская вобласьць:
** Зялёны Бор — вёска ў Талачынскім раёне

* Гарадзенская вобласьць:
** Зялёны Бор — вёска ў Ашмянскім раёне

* Гомельская вобласьць:
** Зялёны Бор — вёска ў Ельскім раёне

* Менская вобласьць:
** Зялёны Бор — вёска ў Салігорскім раёне
** Зялёны Бор — гарадзкі пасёлак у Смалявіцкім раёне

## Глядзіце таксама
* Бор
Забалацкі сельсавет (Рагачоўскі раён)

**За́балацкі сельсаве́т** — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Рагачоўскага раёну Гомельскай вобласьці. Адміністрацыйны цэнтар — вёска Забалацьце.

## Гісторыя
1 сьнежня 2009 году ў склад сельсавету перададзеныя ўсе населеныя пункты — Альсагорка, Лучын, Сьверкаў — ліквідаванага Лучынскага сельсавету.

10 лютага 2014 году ліквідаваны пасёлак Сьверкаў.

## Крыніцы


Катэгорыя:Адміністрацыйна-тэрытарыяльны падзел Рагачоўскага раёну
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі
Забалацкі сельсавет (Амсьціслаўскі раён)

**За́балацкі сельсаве́т** — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Амсьціслаўскага раёну Магілёўскай вобласьці. Адміністрацыйны цэнтар — вёска Забалацьце.

## Гісторыя
8 ліпеня 1931 году да Мсьціслаўскага раёну быў далучаны Забалацкі сельсавет ліквідаванага Расьненскага раёну.

22 лютага 2012 году сельсавет ліквідаваны, усе населеныя пункты — Бескаўка, Васількова, Ваўкаўцы, Забалацьце, Карпісонаўка, Лыкінка, Міхайлава, Прыбярэжжа, Пятрыгі, Ракітанка, Чорная Сасна, Юшкавічы — перададзеныя ў склад Ходасаўскага сельсавету.

## Крыніцы

Катэгорыя:Былыя сельсаветы Амсьціслаўскага раёну
Забалоцкі сельсавет (Смалявіцкі раён)

**Забало́цкі сельсавет** — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Смалявіцкага раёну Менскай вобласьці. Адміністрацыйны цэнтар — вёска Забалоцьце.

## Гісторыя
20 жніўня 1924 году створаны Забалоцкі сельсавет у складзе Смалявіцкага раёну Менскай акругі.

## Літаратура
*  С. 361


Катэгорыя:Адміністрацыйна-тэрытарыяльны падзел Смалявіцкага раёну
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі
Катэгорыя:Сельсаветы, створаныя ў 1924 годзе
Забалацкі сельсавет (Вярэнаўскі раён)

**За́балацкі сельсавет** — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Вярэнаўскага раёну Гарадзенскай вобласьці. Адміністрацыйны цэнтар — вёска Забалаць.

## Гісторыя
Утвораны 12 кастрычніка 1940 году ў складзе Радунскага раёну Баранавіцкай вобласьці БССР. З 20 верасьня 1944 году ў складзе Гарадзенскай вобласьці. З 25 сьнежня 1962 году  ў складзе Вярэнаўскага раёну. 11 лютага 1972 году да сельсавета далучана частка скасаванага Сьмільгінскага сельсавету, у склад сельсавета са Слабодкаўскага сельсавету перададзены населеныя пункты Ліпкунцы, Лялюшы, Лялянцы і Слабодка.

17 кастрычніка 2005 году рашэньнем Гарадзенскага абласнога Савету дэпутатаў з складу сельсавету ў Місявіцкі сельсавет перададзеныя населеныя пункты Абрамішкі, Баброўнікі, Бярозаўка, Верхняя Ваверка, Гаранцы, Градаўшчына, Запрудзяны, Каламыцкія, Курчоўцы, Мішкалы, Падэйкі, Пашкі, Пятроўка, Слаўная, Станкілішкі, Сьмільгіні, Трайгі, Хутар Праважа, Ядэлеўцы і асобныя хутары вёскі Талочкі.

## Крыніцы


Катэгорыя:Адміністрацыйна-тэрытарыяльны падзел Вярэнаўскага раёну
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі
Дзямідавічы

Назву **Дзямі́давічы** маюць:

## Населеныя пункты
### [[Беларусь]]
* Віцебская вобласьць:
** Дзямідавічы — вёска ў Чашніцкім раёне

* Гарадзенская вобласьць:
** Дзямідавічы — вёска ў Сьвіслацкім раёне

* Магілёўская вобласьць:
** Дзямідавічы — вёска ў Касьцюковіцкім раёне

* Менская вобласьць:
** Дзямідавічы — вёска ў Валожынскім раёне
** Дзямідавічы — вёска ў Койданаўскім раёне
** Дзямідавічы — вёска ў Нясьвіскім раёне

## Глядзіце таксама
* Дземідзенка
* Дземідовіч
* Дзямідава
* Дзямідаў
* Дзямідаўка
* Дзямідаўшчына
* Дзямідзенкі
* Дзямідка
* Дзямідкі
Жылічы (пасёлак, Магілёўская вобласьць)

**Жы́лічы** — пасёлак у Качэрыцкім раёне Магілёўскай вобласьці. Знаходзіцца за 28 кілямэтраў на паўднёвы захад ад Качэрычаў на беразе ракі Добасны (прытока Дняпра). Адміністрацыйны цэнтар Добасьненскага сельсавету.

## Мінуўшчына

Першыя згадкі пра паселішча датаваныя XIV стагодзьдзем. Маёнтак Жылічы належаў князям Трабскім, пасьля перайшло ва ўладаньні Хадкевічаў.

У пачатку XVII стагодзьдзя ва ўладаньнях Сапегаў, у пачатку XIX — Булгакаў. Ігнаці Булгак збудаваў у Жылічах у 20-30-я рокі XIX стагодзьдзя палац, зладзіў гаспадарку. У 1897—1915 роках дзейнічала вінакурня.

У 1909 року адкрытая земская школа. У 1920 року створаны саўгас «Жылічы». У пачатку 1920-х адкрытая 4-гадовая школа. Працаваў гурток па ліквідацы непісьменнасьці для дарослых. У палацы ў 1925 року разьмешчаная сельскагаспадарчая артэль. У 1927 року створаны калгас, у 1928 — вінакурня. У 1930 року ў палацы был адкрыты сельскагаспадарчы тэхнікум. У Другую сусьветную вайну, з канца чэрвеня 1941 року да канца чэрвеня 1944 року — пад нацысцкай акупацыяй. У 1943 годзе пад нямецкай акупацыяй дзейнічала пачатковая школа.

У 1965 року саўгас «Жылічы» быў аб’яднаны з навучальна-вытворчай гаспадаркай сельскагаспадарчага тэхнікуму ў саўгас-тэхнікум «Жылічы».

## Насельніцтва

* XIX стагодзьдзе:
** 1897 — 489 жыхароў
* XX стагодзьдзе:
** 1909 — 492 жыхары
** 1959 — 440 жыхароў
** 1970 — 1109 жыхароў
** 1986 — 707 жыхароў

* XXI стагодзьдзе:
** 2002 — 749 жыхароў
** 2007 — 1388 жыхароў
** 2009 — 1131 жыхар

## Турыстычная інфармацыя
Палацава-паркавы ансамбль XIX стагодзьдзя.

## Крыніцы

## Літаратура

Катэгорыя:Добасьненскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Качэрыцкага раёну
Даматканавіцкі сельсавет

**Даматка́навіцкі сельсаве́т** — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Клецкага раёну Менскай вобласьці. Цэнтар савету — вёска Даматканавічы.

## Гісторыя
12 кастрычніка 1940 году створаны ў складзе Клецкага раёну Баранавіцкай вобласьці (з 8 студзеня 1954 году — Менскай вобласьці). 25 сьнежня 1962 году раён скасаваны, сельсавет далучаны да Нясьвіскага раёну. 30 ліпеня 1966 году сельсавет перададзены адноўленаму Клецкаму раёну.

25 красавіка 2007 году сельсавет скасаваны, усе населеныя пункты — Арда, Даматканавічы, Жылічы, Сьцяпужычы, Якшычы — перададзеныя Шчэпіцкаму сельсавету.

## Крыніцы

## Населеныя пункты
* 1 студзеня 1947 — 6

## Літаратура
*  С. 196
*  С. 269
*  С. 22

Катэгорыя:Былыя сельсаветы Клецкага раёну
Катэгорыя:Сельсаветы, створаныя ў 1940 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы, скасаваныя ў 2007 годзе
Жылічы (Клецкі раён)

**Жы́лічы** — вёска ў Клецкім раёне Менскай вобласьці. Жылічы ўваходзяць у склад Шчэпіцкага сельсавету.

## Гісторыя
З 12 кастрычніка 1940 году да 25 красавіка 2007 году вёска ўваходзіла ў склад Даматканавіцкага сельсавету. 25 красавіка 2007 году перададзеная зь ліквідаванага Даматканавіцкага ў Шчэпіцкі сельсавет.

## Насельніцтва
* 1999 год — 130 чалавек
* 2010 год — 81 чалавек

## Крыніцы

## Літаратура
* 

Катэгорыя:Шчэпіцкі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Клецкага раёну
Жылічы (Гомельская вобласьць)

**Жы́лічы** — вёска ў Брагінскім раёне Гомельскай вобласьці. Жылічы ўваходзяць у склад Малажынскага сельсавету.

## Гісторыя

### Карона Каралеўства Польскага і Вялікае Княства Літоўскае ў Рэчы Паспалітай

У пісьмовых крыніцах найраней Жылічы згаданыя ў падатковым рэестры ад 6 студзеня 1571 году як сяло воласьці Любецкага замку ў Кіеўскім ваяводзтве Кароны Польскай. Тады ў ім было 3 дымы (×6 — каля 18 жыхароў).  Лубенікі

Надалей Жылічы прысутныя ў люстрацыі старостваў Кіеўскага ваяводзтва 1616 году. Належалі яны да Любецкага староства, якое пажыцьцёва трымаў пан Мікалай Струсь. Агульны пабор з 8 падданых складаў 52 злотых і 4 грошы. Названая вёска таксама ў люстрацыях 1622 і 1636 гадоў. У падатковым рэестры 1628 году пра Жылічы зьвестак няма.

### Пад уладай Расейскай імпэрыі

У выніку другога падзелу Рэчы Паспалітай (1793) Жылічы – у межах Рэчыцкай акругі Чарнігаўскага намесьніцтва (губэрні), з 1796 г. у складзе тэрытарыяльна ўпарадкаванага Рэчыцкага павету спачатку Маларасейскай, а з 29 жніўня 1797 г. Менскай губэрні Расейскай імпэрыі. У крыніцы, заснаванай на зьвестках рэвізіі 1795 году, сказана, што вёска Жылічы ў складзе Лоеўскіх добраў належала генэралу-лейтэнанту польскай службы Юзафу Юдыцкаму.

У парэформавы пэрыяд вёска Жылічы адміністрацыйна належала да Дзяражыцкай воласьці.

Згодна зь перапісам 1897 году ў Жылічах — 50 двароў, 284 жыхары. На 1909 год у вёсцы налічвалася 70 двароў, 514 жыхароў.

### Найноўшы час
9 лютага 1918 годe, яшчэ да падпісанmня Берасьцейскага міру з бальшавіцкай Расеяй (3 сакавіка), Нямеччына перадала паўднёвую частку Беларусі Украінскай Народнай Рэспубліцы. У адказ на гэта, 9 сакавіка Другой Устаўной граматай тэрыторыя абвешчана часткай Беларускай Народнай Рэспублікі. Жылічы ў складзе Дзяражыцкай воласьці Рэчыцкага павету, аднак, апынуліся ў часова створанай 15 чэрвеня Палескай губэрні з цэнтрам у Рэчыцы, з кастрычніка — у Мазыры. З 18 траўня тут дзейнічала «варта Украінскай Дзяржавы» гэтмана Паўла Скарападзкага.

1 студзеня 1919, згодна з пастановай І зьезду КП(б) Беларусі Рэчыцкі павет увайшоў у склад Сацыялістычнай Савецкай Рэспублікі Беларусі, але 16 студзеня разам зь іншымі этнічна беларускімі тэрыторыямі быў далучаны да РСФСР

## Насельніцтва
* 1999 год — 120 чалавек
* 1 студзеня 2006 году — 83 чалавекі (зь якіх 14 ва ўзросьце да 16 гадоў, 15 — у працаздольным і 54 — старэйшым за працаздольны), 46 гаспадарак
* 2010 год — 68 чалавек
* 2019 год — 29 двароў, 48 жыхароў

## Заўвагі

## Крыніцы

## Літаратура
* 

## Вонкавыя спасылкі

Катэгорыя:Малажынскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Брагінскага раёну
Галынкаўскі сельсавет

Назву **Галы́нкаўскі [[сельсавет]]** маюць:

* Галынкаўскі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Гарадзішчанскага раёну Баранавіцкай вобласьці
* Галынкаўскі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Бераставіцкага раёну Гарадзенскай вобласьці
* Галынкаўскі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Гарадзенскага раёна Гарадзенскай вобласьці
* Галынкаўскі сельсавет — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Зэльвенскага раёну Гарадзенскай вобласьці
* Галынкаўскі сельсавет — былая назва Мікелеўшчынскага сельсавету (Мастоўскі раён, Гарадзенская вобласьць)
* Галынкаўскі сельсавет — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Клецкага раёну Менскай вобласьці

## Глядзіце таксама
* Галынскі сельсавет
Мікелеўшчынскі сельсавет

**Мі́келеўшчынскі сельсавет** — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Мастоўскага раёну Гарадзенскай вобласьці. Адміністрацыйны цэнтар — вёска Мікелеўшчына.

## Гісторыя
21 кастрычніка 1940 году створаны ў складзе Мастоўскага раёну Баранавіцкай вобласьці БССР. З 20 верасьня 1944 году ў складзе Гарадзенскай вобласьці. 25 сьнежня 1962 году Мастоўскі раён быў скасаваны, сельсавет перададзены Шчучынскаму раёну. 6 студзеня 1965 году Мастоўскі раён быў адноўлены.

28 жніўня 2013 году сельсавет ліквідаваны, усе населеныя пункты — Алешавічы, Баяры, Галынка, Дашкаўцы, Крывулькі, Лапацічы, Мікелеўшчына, Цельмукі, Шэўчыкі — перададзеныя ў склад Мастоўскага сельсавету.

## Крыніцы

Катэгорыя:Былыя сельсаветы Мастоўскага раёну
Катэгорыя:Сельсаветы, створаныя ў 1940 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы, скасаваныя ў 2013 годзе
Галынкаўскі сельсавет (Клецкі раён)

**Галы́нкаўскі сельсавет** — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Клецкага раёну Менскай вобласьці. Адміністрацыйны цэнтар — вёска Галынка.

## Гісторыя
12 кастрычніка 1940 году створаны ў складзе Клецкага раёну Баранавіцкай вобласьці (з 8 студзеня 1954 году — Менскай вобласьці). 25 сьнежня 1962 году раён скасаваны, сельсавет далучаны да Нясьвіскага раёну. 30 ліпеня 1966 году сельсавет перададзены адноўленаму Клецкаму раёну.

28 траўня 2013 году ў склад сельсавету перададзеныя вёскі Бабічы, Карацак, Межная Слабада ліквідаванага Тучанскага сельсавету.

## Населеныя пункты
* 1 студзеня 1947 — 6

## Войска
Ад кастрычніка 2003 году пад Азярэччам дзейнічаў радыётэхнічны вузел «Баранавічы» сыстэмы папярэджаньня пра ракетны напад, які ў Міністэрства абароны Беларусі арандавала Міністэрства абароны Расеі.

## Крыніцы

## Літаратура
*  С. 196
*  С. 263
*  С. 22


Катэгорыя:Адміністрацыйна-тэрытарыяльны падзел Клецкага раёну
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі
Катэгорыя:Сельсаветы, створаныя ў 1940 годзе
Жылічы (Лагойскі раён)

**Жы́лічы** — вёска ў Лагойскім раёне Менскай вобласьці. Жылічы ўваходзяць у склад Янушкавіцкага сельсавету.

## Гісторыя
Згадваецца ў 1560 годзе ў абмежаваньні вёскі Сьліжына ў Гаенскім старостве Менскага ваяводства ВКЛ.

## Насельніцтва
* 1999 год — 2 чалавекі
* 2010 год — 3 чалавекі

## Крыніцы

Катэгорыя:Янушкавіцкі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Лагойскага раёну
Янушкавіцкі сельсавет

**Яну́шкавіцкі сельсавет** — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Лагойскага раёну Менскай вобласьці. Адміністрацыйны цэнтар — вёска Янушкавічы.

## Гісторыя
20 жніўня 1924 году створаны ў складзе Лагойскага раёну Менскай акругі БССР. Пасьля скасаваньня акруговай сыстэмы 26 ліпеня 1930 году ў Лагойскім раёне БССР. З 20 лютага 1938 году ў складзе Менскай вобласьці. 16 ліпеня 1954 году да сельсавета далучана тэрыторыя скасаванага Бясядзкага сельсавету.

14 красавіка 1959 году да сельсавету далучана тэрыторыя скасаванага Калачоўскага сельсавету (20 населеных пунктаў: Аскрышына, Бабры, Барыскі, Вяпраты, Дашкі, Дзяніскі, Жабічы, Казьлеўшчына, Калачы, Крамянец, Малыя Бясяды, Мачулішча, Мышкавічы, Мышыцы, Падваране, Панышы, Паўляняты, Рацькавічы, Селішча і Трусавічы), у склад сельсавета з Гайненскага сельсавета перададзены 3 населеныя пункты (вёскі Айнаравічы, Альхоўка і Бухнавічы).

11 ліпеня 2014 году на тэрыторыі сельсавету ўтвораная вёска Губенічы.

## Насельніцтва
Насельніцтва сельсавету паводле перапісу 2009 году — 1676 чалавек, зь іх 95,9% — беларусы, 3,1% — расейцы, 0,4% — украінцы.

## Крыніцы

## Літаратура
*  С. 327


Катэгорыя:Адміністрацыйна-тэрытарыяльны падзел Лагойскага раёну
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі
Катэгорыя:Сельсаветы, створаныя ў 1924 годзе
Калачы (Менская вобласьць)

**Калачы́** — вёска ў Лагойскім раёне Менскай вобласьці. Калачы ўваходзяць у склад Янушкавіцкага сельсавету.

## Гісторыя
У 16 стагодзьдзі сяло, шляхецкая ўласнасьць у Менскім павеце і ваяводзтве. У 1582 годзе ўласнасьць Яна Ясінскага. У канцы 18 ст. вёска, цэнтар Калачоўскага староства Менскага ваяводзтва. У 1799 годзе сяло на р. Вяпраты, 7 двароў, 50 жыхароў, дзяржаўная ўласнасьць, карчма, вадзяны млын. У 1870 годзе вёска, 24 душы мужчынскга полу. У 1920 годзе ў двары сьвятара адчынена школа, якую наведвалі дзеці з трох навакольных вёсак, у 1924 годзе ў ёй вучыліся 35 калачоўскіх дзяцей. З 1924 году цэнтар Калачоўскага сельсавету ў Лагойскім раёне Менскай акругі, з 1938 году ў Менскай вобласьці, меўся вадзяны млын. У 1941 годзе 28 двароў, 120 жыхароў. У Вялікую Айчынную вайну гітлераўцы спалілі 2 двары, загубілі 9 жыхароў, 63 жыхары вывезлі ў Нямеччыну, 4 вяскоўцы загінулі на фронце, 1 жыхар у партызанскай барацьбе. З 1954 году ў складзе Янушкавіцкага сельсавету. У 1969 годзе ў вёсцы налічвалася 55 двароў, 173 жыхары.

## Насельніцтва
* 2010 год — 296 жыхароў
* 1 студзеня 2003 году — 122 двары, 388 жыхароў
* 1999 год — 369 жыхароў

## Гаспадарка
У вёсцы разьмешчаныя цэнтральная сядзіба калгасу «Селішча», комплексна-прыёмны пункт, Дом культуры, бібліятэка, сярэдняя школа, дзіцячы сад, фэльчарска-акушэрскі пункт, аддзяленьне сувязі, крама.

## Крыніцы

Катэгорыя:Янушкавіцкі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Лагойскага раёну
Катэгорыя:Населеныя пункты, згаданыя ў XVI стагодзьдзі
Язьненскі сельсавет

**Я́зьненскі сельсаве́т** — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Мёрскага раёну Віцебскай вобласьці. Адміністрацыйны цэнтар — Язна.

## Гісторыя
12 кастрычніка 1940 году створаны ў складзе Дзісенскага раёну Вялейскай вобласьці (з 20 верасьня 1944 году — Полацкай, з 8 студзеня 1954 году — Маладэчанскай). 3 кастрычніка 1959 году раён скасаваны, сельсавет далучаны да Пліскага раёну. 25 сьнежня 1962 году раён скасаваны, сельсавет далучаны да Мёрскага раёну.

20 чэрвеня 2008 году ліквідаваныя вёска Заазерцы і хутары Валатоўкі, Дворышча, Фінглясы.

15 чэрвеня 2011 году ліквідаваныя вёскі Багуцкія, Ізаіткі, Сапрончыкі і хутар Бор.

19 чэрвеня 2016 году зьліквідаваныя хутар Барбарына і вёска Катавічы.

З 28 чэрвеня 2017 году зьліквідаваныя хутары Мурашчына і Ружампольле.

## Населеныя пункты
* 1 студзеня 1947 году — 58

## Крыніцы

## Літаратура
*  С. 231
*  С. 130
*  С. 230


Катэгорыя:Адміністрацыйна-тэрытарыяльны падзел Мёрскага раёну
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі
Катэгорыя:Сельсаветы, створаныя ў 1940 годзе
Калачы

**Калачы**:

* Калачы — вёска ў Мёрскім раёне Віцебскай вобласьці. 
* Калачы — вёска ў Лагойскім раёне Менскай вобласьці.
Калачы (Віцебская вобласьць)

**Калачы́** — вёска ў Мёрскім раёне Віцебскай вобласьці. Калачы ўваходзяць у склад Язьненскага сельсавету.

## Гісторыя
25 сакавіка 1918 году згодна з Трэцяй Устаўной граматай Рады БНР Калачы абвяшчаліся часткай Беларускай Народнай Рэспублікі. 1 студзеня 1919 году згодна з пастановай І зьезду Камуністычнай партыі Беларусі яны ўвайшлі ў склад Беларускай ССР. Паводле Рыскага падзелу 1921 году 18 гадоў вёска была ў складзе гміны Язна, Дзісенскага павету Віленскага ваяводзтва Польскай Рэспублікі (Заходняя Беларусь). У 1939 годзе была далучаная да Беларускай ССР (Узьяднаньне Беларусі).

## Насельніцтва
* 2010 год — 1 чалавек
* 1999 год — 4 чалавекі
*1931 год — 65 чалавек
*1921 год — 71 чалавек

## Крыніцы

## Літаратура
* 

Катэгорыя:Населеныя пункты Мёрскага раёну
Катэгорыя:Язьненскі сельсавет
Акалоўскі сельсавет

**Акало́ўскі сельсавет** — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Лагойскага раёну Менскай вобласьці. Адміністрацыйны цэнтар — вёска Акалова.

## Гісторыя
20 жніўня 1924 году створаны ў складзе Плешчаніцкага раёну Барысаўскай акругі. 24 верасьня 1926 году рэарганізаваны ў **Акалоўскі нацыянальны польскі сельсавет**. З 9 чэрвеня 1927 году ў складзе Менскай акругі. Пасьля скасаваньня акруговага падзелу 26 ліпеня 1930 году ў Плешчаніцкім раёне БССР. 26 траўня 1935 году рэарганізаваны ў беларускі сельсавет. З 20 лютага 1938 году ў складзе Менскай вобласьці.

25 сьнежня 1962 году раён скасаваны, сельсавет далучаны да Лагойскага раёну. 30 студзеня 1976 году да сельсавету далучана частка скасаванага Прусавіцкага сельсавету (15 вёсак: Востраў, Глебаўшчына, Губа, Далькавічы, Жыдаўка, Забалоцьце, Капатніца, Крутая Гара, Падчарніца,  Прусавічы, Раўнядзь, Рубеж, Станавішча, Тарасіно і Чарніца).

Насельніцтва сельсавету паводле перапісу 2009 году — 1206 чалавек, зь іх 95,1% — беларусы, 3,9% — расейцы, 0,6% — украінцы.

## Краніцы

## Літаратура
*  С. 327, 328
*  С. 512


Катэгорыя:Адміністрацыйна-тэрытарыяльны падзел Лагойскага раёну
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі
Катэгорыя:Сельсаветы, створаныя ў 1924 годзе
Акцябарскі сельсавет (Лагойскі раён)

**Акця́барскі сельсавет** — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Лагойскага раёну Менскай вобласьці. Адміністрацыйны цэнтар — вёска Хатаевічы.

## Гісторыя
20 жніўня 1924 году створаны Хатаевіцкі сельсавет у складзе Плешчаніцкага раёну Барысаўскай акругі. У 1939 годзе сельсавет перайменаваны ў Акцябарскі. 25 сьнежня 1962 году раён скасаваны, сельсавет далучаны да Лагойскага раёну.

28 траўня 2013 году ў склад сельсавету перададзеныя ўсе населеныя пункты — Гаравец, Глыбачаны, Дунаі, Замошша, Зарэчча, Канюхі, Кацялі, Ляда, Палосы, Пасадзец, Пушча, Рэпішча, Селішча, Скарады, Франуліна — ліквідаванага Зарэчанскага сельсавету.

## Крыніцы

## Літаратура
*  С. 327, 328
*  С. 512


Катэгорыя:Адміністрацыйна-тэрытарыяльны падзел Лагойскага раёну
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі
Катэгорыя:Сельсаветы, створаныя ў 1939 годзе
Парыцкі пасялковы савет

**Па́рыцкі пасялковы савет** — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Шацілавіцкага раёну Гомельскай вобласьці. Цэнтар савету — мястэчка Парычы.

## Гісторыя
1 сьнежня 2009 году ў склад пасялковага савету перададзеныя ўсе населеныя пункты — Высокі Полк, Вярхлесьсе, Ельнічкі, Казлоўка, Кастрычнік, Кнышэвічы, Ліпнікі, Майсееўка, Пагонцы, Прудок, Пясчаная Рудня, Селішчы, Скалка, Судавіца — ліквідаванага Казлоўскага сельсавету.

## Крыніцы

Катэгорыя:Былыя пасялковыя саветы Шацілавіцкага раёну
Катэгорыя:Пасялковыя саветы, створаныя ў 1938 годзе
Катэгорыя:Пасялковыя саветы, скасаваныя ў 2013 годзе
Кастрычніцкі сельсавет

Назву **Кыстры́чніцкі [[сельсавет]]** (таксама — *Акця́барскі [[сельсавет]]*) маюць:

## [[Беларусь]]
* Акцябарскі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Антопальскага раёну Берасьцейскай вобласьці
* Акцябарскі сельсавет — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Віцебскага раёну Віцебскай вобласьці
* Акцябарскі сельсавет — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Рудабельскага раёну Гомельскай вобласьці
* Акцябарскі сельсавет — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Буда-Кашалёўскага раёну Гомельскай вобласьці
* Акцябарскі сельсавет — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Жлобінскага раёну Гомельскай вобласьці
* Акцябарскі сельсавет — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Клічаўскага раёну Магілёўскай вобласьці
* Кастрычніцкі сельсавет — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Крупскага раёну Менскай вобласьці
* Акцябарскі сельсавет — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Лагойскага раёну Менскай вобласьці
* Акцябарскі сельсавет — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Салігорскага раёну Менскай вобласьці
* Акцябарскі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Слуцкага раёну Менскай вобласьці

## Падвойныя назвы
* Чырвонакастрычніцкі сельсавет

## Глядзіце таксама
* Акцябарскае сельскае пасяленьне
* Акцябарская акруга
* Акцябарская воласьць
* Акцябарскі пасялковы савет
* Акцяброўскі сельсавет
* Кастрычніцкая сельская рада
* Кастрычніцкі раён
Акцябар

Назву **Акця́бар** маюць:

## Населеныя пункты
### [[Беларусь]]
* Берасьцейская вобласьць:
** Акцябар — вёска ў Кобрынскім раёне 

* Віцебская вобласьць:
** Акцябар (Акцябарская) — вёска ў Віцебскім раёне 

* Гомельская вобласьць:
** Акцябар — вёска ў Буда-Кашалёўскім раёне 
** Акцябар — вёска ў Жлобінскім раёне
** Акцябар — вёска ў Рэчыцкім раёне 
** Акцябар — вёска ў Чачэрскім раёне 

* Магілёўская вобласьць:
** Акцябар — вёска ў Асіпавіцкім раёне
** Акцябар — вёска ў Бабруйскім раёне
** Акцябар — вёска ў Клічаўскім раёне

* Менская вобласьць:
** Акцябар — вёска ў Лагойскім раёне 
** Акцябар — вёска ў Салігорскім раёне
** Акцябар — вёска ў Слуцкім раёне

## Падвойныя назвы
* Красны Акцябар
* Чырвоны Акцябар

## Глядзіце таксама
* Акцябарскі
* Кастрычнік
Рось (неадназначнасьць)

**Рось**:

* Рось — мястэчка ў Ваўкавыскім раёне Гарадзенскай вобласьці.
* Рось — рака ў Беларусі, левы прыток Нёмана.
* Рось — рака ва Ўкраіне, правы прыток Дняпра. Ад яё, магчыма, паходзіць даўні гістарычны назоў Ўкраіны — Русь.