open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Прэм’ер-ліга чэмпіянату Расеі па футболе 2019—2020 гадоў

**Прэм’ер-ліга 2019—2020 гадоў** — 28-ы розыгрыш найвышэйшага футбольнага дывізіёну Расеі, які пачаўся 12 ліпеня 2019 году. У зьвязку з пандэміяй каранавірусу 17 сакавіка 2020 году розыгрыш спынілі. Матчы ўзнавіліся 19 чэрвеня 2020 году, спаборніцтва завяршылася 22 ліпеня 2020 году.

Чэмпіёнам стаў «Зэніт», які тым самым здабыў свой шосты тытул у найвышэйшым расейскім дывізіёне.

## Клюбы
У турніры бралі ўдзел 16 клюбаў, зь якіх 14 былі найлепшымі паводле вынікаў папярэдняга сэзону, а два клюбы прасунуліся зь Першынства Футбольнай нацыянальнай лігі — «Тамбоў» і «Сочы». Гэтыя клюбы замянілі «Анжы» і «Енісей».

## Табліца


## Вынікі гульняў

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт Прэм’ер-лігі

Катэгорыя:Чэмпіянат Расеі па футболе
Катэгорыя:2019 год у футболе
Катэгорыя:2020 год у футболе
Войшка

**Войшка** (*Вейшэка*, *Вейсейка*) — мужчынскае імя і вытворнае ад яго прозьвішча.

## Паходжаньне

Вайска (Weiske) — імя германскага паходжаньня. Іменная аснова -войш- (-вайш-) (імёны ліцьвінаў Вайшыла, Вайсар, Войшнар; германскія імёны Weisel, Weiser, Wießner) паходзіць ад гоцкага і бургундзкага waiþs 'паляваньне', гоцкага waiþja 'паляўнічы' або ад асновы -віс- (-віз-, -веш-) (пазьнейшай -вайс-.

Варыянты імя ў гістарычных крыніцах: *Воишку Шапъце у Зазерянех пять чоловековъ* (1440—1492 гады); *Станислав Воишкевич*, *Петръ Веишекович* (1528 год); *Michel Weyseyko* (сакавік — красавік 1656 году).

## Носьбіты
* Станіслаў Войшкевіч — літоўскі баярын, які ўпамінаецца ў попісе войска Вялікага Княства Літоўскага 1528 год
* Пётар Вейшакавіч — кернаўскі баярын, які ўпамінаецца ў попісе войска ВКЛ 1528 году

## Крыніцы

Катэгорыя:Мужчынскія імёны
Прэм’ер-ліга чэмпіянату Ўкраіны па футболе 2021—2022 гадоў

**Прэм’ер-ліга 2021—2022 гадоў** — 31-ы розыгрыш найвышэйшага футбольнага дывізіёну Ўкраіны, які пачаўся 14 ліпеня 2021 году і меркаваўся да завяршэньня 21 траўня 2022 году. Апошнія матчы да зімовага перапынку прайшлі 12 сьнежня 2021 году, першыя матчы пасьля перапынку былі заплянаваны на 25 лютага 2022 году. Аднак 24 лютага 2022 году розыгрыш спынілі ў зьвязку з пачаткам расейскага ўварваньня ва Ўкраіну і ўвядзеньнем ваеннага становішча ў краіне.

26 красавіка 2022 году кіраўніцтва Ўкраінскай Прэм’ер-лігі прыняла рашэньне пра завяршэньне турніру. Табліца станам на 24 лютага 2022 году стала канчатковай, але ніхто не атрымаў чэмпіёнскага тытулу, а месцы ў эўракубках атрымалі першыя пяць камандаў табліцы. Пазьней «Дзясна» і «Марыюпаль» зьняліся са спаборніцтваў у наступным сэзоне з-за разбурэньня інфраструктуры і складанай сытуацыі ў сваіх гарадах пасьля расейскага ўварваньня, ім гарантавалі месца ў Прэм’ер-лізе пасьля аднаўленьня.

## Клюбы
У турніры бралі ўдзел 16 клюбаў, зь якіх 13 былі ўдзельнікамі папярэдняга сэзону, а тры клюбы прасунуліся зь Першай лігі — «Верас», «Чарнаморац» і «Мэталіст 1925». Гэтыя клюбы замянілі «Алімпік».

## Табліца


## Вынікі гульняў

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт Украінскай Прэм’ер-лігі

Катэгорыя:Чэмпіянат Украіны па футболе
Катэгорыя:2021 год у футболе
Катэгорыя:2022 год у футболе
Прэм’ер-ліга чэмпіянату Ўкраіны па футболе 2020—2021 гадоў

**Прэм’ер-ліга 2020—2021 гадоў** — 30-ы розыгрыш найвышэйшага футбольнага дывізіёну Ўкраіны, які праходзіў з 21 жніўня 2020 году па 9 траўня 2021 году. Чэмпіёнам стала «Дынама», якое тым самым здабыла свой 16-ы тытул у найвышэйшым украінскім дывізіёне.

## Клюбы
У турніры бралі ўдзел 14 клюбаў, зь якіх 11 былі ўдзельнікамі папярэдняга сэзону, а тры клюбы прасунуліся зь Першай лігі — «Мінай», «Рух» і «Інгулец». Гэтыя клюбы замянілі «Карпаты».

## Табліца


## Вынікі гульняў

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт Украінскай Прэм’ер-лігі

Катэгорыя:Чэмпіянат Украіны па футболе
Катэгорыя:2020 год у футболе
Катэгорыя:2021 год у футболе
Бусінь

**Бусінь** (*Бузэн*) — мужчынскае імя і вытворнае ад яго прозьвішча.

## Паходжаньне

Босін або Бусін (Bosin, Buosin, Bussin) — імя германскага паходжаньня. Іменная аснова -бус- (-бос-) (імёны ліцьвінаў Бушка, Бушыла, Бушман; германскія імёны Buske, Busilo, Bussman) паходзіць ад стараверхненямецкага bōsi 'варожы, злы' або ад германскага buozan 'паляпшаць, прыносіць карысьць'.

У Прусіі бытавала прозьвішча Bussien. 

Варыянты імя ў гістарычных крыніцах: *Anna Buzen* (1799 год).

## Носьбіты
Бусіневіч (Businiewicz) — прозьвішча, зафіксаванае ў XIX стагодзьдзі ў ваколіцах Сувалкаў.

## Заўвагі

## Крыніцы

Катэгорыя:Мужчынскія імёны
Генут

**Генут** (*Генюта*) — мужчынскае імя і вытворнае ад яго прозьвішча.

## Паходжаньне

 
Генут або Генют (Genut, Geniut) — імя германскага паходжаньня. Іменная аснова -гін- (-ген-, -кін-) (імёны ліцьвінаў Гендрута, Кімунд, Менгін; германскія імёны Genedrudis, Ginmund, Mennigen) паходзіць ад гоцкага gin- 'пачатак' (гоцкае *ginnan, германскае *gennan 'пачынаць'). Антрапанімічны суфікс-пашыральнік -ут- (-ut-) адзначаецца як у германскіх, так і ў славянскіх мовах.

У Прусіі бытавала імя *Genote* (1289 год). У ваколіцах Русі (Прусія) адзначалася прозьвішча Gennutt (Ginnutt).

Варыянты імя ў гістарычных крыніцах: *Wilhelmine Gennutt* (1861 год).

## Носьбіты
Генюта (Geniuta) — прозьвішча, зафіксаванае ў XIX стагодзьдзі ў ваколіцах Сувалкаў.

Генут (*Genuth*, *Genutt*, *Gennuth*, *Gennutt*) — прозьвішча, гістарычна зафіксаванае на тэрыторыі цяперашняй Летувы.

## Крыніцы

Катэгорыя:Мужчынскія імёны
Івашкевіч

**Івашке́віч** — беларускае прозьвішча. Вядомыя асобы:

* Алег Івашкевіч ( 1954)&nbsp;— беларускі хімік;
* Аляксандар Івашкевіч ( 1960)&nbsp;— расейскі актор тэатру і кіно;
* Вацлаў Івашкевіч-Рудашанскі (1871—1922)&nbsp;— расейскі і польскі вайсковы дзяяч;
* Віктар Івашкевіч (1959—2013)&nbsp;— беларускі грамадзка-палітычны дзяяч;
* Робэрт Івашкевіч ( 1962)&nbsp;— польскі палітык;
* Юры Івашкевіч (1819—?)&nbsp;— рыма-каталіцкі дзяяч;
* Януш Івашкевіч (1879—1944)&nbsp;— польскі і беларускі гісторык;
* Яраслаў Івашкевіч (1894—1980)&nbsp;— польскі пісьменьнік, перакладнік, грамадзкі дзяяч.
Алесь Місуна

**Аляксандар Аляксандравіч Місуна** — беларускі эканаміст, пісьменьнік

Нарадзіўся 6 сакавіка 1951 года ў вёсцы Зані Мядзельскага раёна Маладэчанскай (зараз Мінскай) вобласьці у сям’і настаўніка. Пасьля нараджэньня бацькі адразу з’ехалі з Заняў і жылі ў розных вёсках раёна, куды накіроўвалі бацьку. Усё сьвядомае дзяцінства прайшло ў засьценку Маргі (пасьля 1961 года — Леанардова). Вучыўся у Дзягільскай васьмігадовай, Мядзельскай сярэдняй школе. У 1968 годзе паступіў у Беларускі дзяржаўны інстытут народнай гаспадаркі (зараз Беларускі дзяржаўны эканамічны універсітэт). Пасьля заканчэньня інстытута (у 1972 г.) працаваў выкладчыкам у Навапольскім сельскагаспадарчым тэхнікуме (зараз коледж). Пасьля вучобы ў асьпірантуры працаваў выкладчыкам у інстытуце народнай гаспадаркі, пазьней Беларускім эканамічным універсітэце (да 1994 года). Кандыдат эканамічных навук (1979 г.), дацэнт (1984 г.). Навуковыя інтарэсы — Тэорыя аканамічнага аналіза, Эканамічны аналіз дзейнасьці прадпрыемстваў. Аўтар больш 100 апублікаваных навуковых і навукова-метадычных прац. Пасьля 1994 года працаваў у банку «Беларусь», Беларусбанку, Белкамбанку, Апараце Савета Міністраў Рэспублікі Беларусь, Прэзідыуме Нацыянальнай Акадэміі Навук Рэспублікі Беларусь. Першыя літаратурныя творы (вершы) напісаў у студэнцкія гады. Аднак сур’ёзна літаратурнай творчасьцю заняўся пасьля выхаду на пенсію. Аўтар кніг «Дзякуй за неба. Вершы і проза» (2019 г.), «Простыя людзі» (2019 г.), "Яскі дзяцінства: дзе люляла гарлачыкі Жэсніца" (2025 г.). Друкаваўся ў часопісах «Дзеяслоў», «Наша вера», электроннай газеце "Літаратурная Беларусь", шматтыражных газетах. Шмат твораў размяшчае на сваіх старонках ў Facebook і Telegram. Зараз жыве ў вёсцы Багушова Мінскага раёна, што каля ракі Менка, якая дала назву старажытнаму Менску.

Узнагароды: Ганаровая грамата Савета Міністраў Рэспублікі Беларусь (2011 г.)
Ама

**Ама** (*Ям*) — мужчынскае імя.

## Паходжаньне

Ама (Amo) — імя германскага паходжаньня. Іменная аснова ам- (ем-) мае значэньне 'актыўны, гарлівы, працавіты' і ўзыходзіць да стараісьляндзкага ama 'турбаваць, непакоіць'. Сярод ліцьвінаў бытавалі імёны Ямейка, Ямаўт, Яман, Ямін, Амут, Ямант. Адзначаліся германскія імёны Emmecke, Amolt, Aman, Ammin, Amota, Amunt.

Этымалягічны слоўнік старапольскіх асабовых імёнаў, выдадзены Польскай акадэміяй навук, адзначае гістарычнае бытаваньне ў Польшчы германскага імя Amin (Amen).

Варыянты імя ў гістарычных крыніцах: *Rozalya Jamowiczowna* (1826 год).

## Носьбіты
Амовіч (Amowicz) — прозьвішча, зафіксаванае ў XIX стагодзьдзі ў ваколіцах Сувалкаў.

## Заўвагі

## Крыніцы

Катэгорыя:Мужчынскія імёны
Гінэкалягічны масаж

[міні|Стул для гінэкалягічнага масажу ў [ЗША. 2023 год.]]
**Гінэкалягічны масаж** — масаж ніжняга тазу жанчыны, сукупнасьць прыёмаў мэханічнага і рэфлекторнага ўзьдзеяньня на ніжні аз жанчыны празь церце, націск і вібрацыі, якія ажыцьцяўляюцца непасрэдна на паверхні цела як рукамі, так і спэцыяльнымі апаратамі праз паветранае, воднае ці іншае асяродзьдзе. Гінэкалягічны масаж — частка гінэкалягічнага лячэньня. Першым апісаным выпадкам у ЗША быў допіс у часопісе Амэрыканскага таварыства мэдыкаў. У 19 стагодзьдзі гінэкалягічны масаж пачалі выкарыстоўваць для лячэньня. У 1880-ых гадах масаж быў распаўсюджаны ў Нямеччыне. Гінэкалягічны масаж стаў распаўсюджвацца ў Нямеччыне і Расейскім царстве. Для многіх гінэкалягічны масаж — непрыстойных спосаб лячэньня. Яго выкарыстоўвалі ў СССР для лячэньня хваробаў і пасьля рэзаньня дзяцей у чэраве жанчыны.

## Апісаньне
Гінэкалягічны масаж — дзеяньне па дотыку похвы жанчыны. Ён аднаўляе стан маткі данчыны і разьвівае яе.

Лекар або яго таварыш (мэдбрат ці мэдсястра) апускае палец у похву жанчыны і адначасова другою рукою трэ вельмі мякка жывот жанчыны над яе маткаю. Дзеяньні могуць доўжыцца каля 5 хвілін. Пасьля іх заканчэньня жанчына ляжыць на ложку 15-20 хвілін.

## Глядзіце таксама
* Пэтынг

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Масаж. Цэны на яго
* Цэны на масаж
* Віды масажу і яго цана

Катэгорыя:Мэдыцына
Бразэрз

**Бразэрз** () — канадзкая ўстанова, якае мае саю старонку ў сеціве. Галоўны зьмест — парнаграфія. Старонка ў сеціве была заснаваная ў 2005 годзе. Само прадпрыемства знаходзіцца ў Канадзе ў месьце Манрэаль. Уласьнік старонкі і прадпрыемства Бразэрз зьяўляецца Айля.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі

Катэгорыя:Забаўляльныя сайты
Катэгорыя:Вэб-сайты, якія зьявіліся ў 2005 годзе
Катэгорыя:Порнасайт
Вытворца порнастужак

**Вытворца порнастужак** — вытворца кіно, якія выпускае для прагляду стужкі «для дарослых». Вырабы маюць выявы голага цела, плоцкага чыну. Вырабы ў многіх краінах забаронена і караецца законам. Вытворцы выпускаюць свае порнавырабы для пракату, або для продажу. Сярод порнавытворцаў можна назваць Рока Сыфрэды, Тынта Брас, Тэрэса Арлоўская, Яган Шварцэр, Мануэль Эстэба і інш.

## Крыніцы

Катэгорыя:Парнаграфічныя кінастудыі
Дэбанэр

**Дэбанэр** ( — часопіс, які быў у Індыі. Быў створаны ў 1973 годзе, але першы выпуск адбыўся ў 1974 годзе. Выпускаўся на ангельскае мове. Уласьнікам часопісу было таварыства «Друкарня Клярыдж». Заснавальнікам друкарні быў Сушыль Самані.

Часопіс стаў вядомым у Індыі з-за сваіх здымкаў жанчын. Яны былі ў купальніку, або ў нацельным адзеньні. У 2005 годзе рэдактар Дэрэк Боз рашыў больш не друкаваць часопіс са здымкамі голых жанчын.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Старонка ў сеціве

Катэгорыя:Парнаграфія ў Індыі
Катэгорыя:Эратычныя часопісы
Катэгорыя:Індыйскія мужчынскія часопісы
Катэгорыя:Індыйскія штомесячныя часопісы
Катэгорыя:Часопісы на ангельскай мове ў Індыі
Катэгорыя:Мужчынскія парнаграфічныя часопісы
Карэйка (імя)

**Карэйка** — мужчынскае імя.

## Паходжаньне

Карыка або Карэка (Karike, Kareke) — імя германскага паходжаньня. Іменная аснова -кар- (-кор-) (імёны ліцьвінаў Караман, Карымонт, Карыят; германскія імёны Caroman, Caromond, Cariatto) паходзіць ад гоцкага kaurus 'цяжкі, важкі' або гоцкага і бургундзкага kara 'турбота, клопат'.

Варыянты імя ў гістарычных крыніцах: *Coreyko… de villa Coreykowo* (17 лютага 1387 году); *Корейко и иные [[Радунь]]цы* (1444 год); *Мацъ Кареиковичъ* (1528 год); *люди наши и путные Марковъское волости корейковичи* (28 чэрвеня 1530 году); *пустовщын… а Корейковщину* (7 сакавіка 1534 году); *люди… Корейко* (23 жніўня 1560 году).

## Носьбіты
* Мац Карэйкавіч — відуклеўскі баярын, які ўпамінаецца ў попісе войска Вялікага Княства Літоўскага 1528 году

## Крыніцы

Катэгорыя:Мужчынскія імёны
Станіслаў Кашпарак

**Станіслаў Кашпарак** (;  11 чэрвеня 1996 году) — чэскі гандбаліст эгіпецкага клюбу «Аль-Аглі» і нацыянальнай зборнай Чэхіі. Гуляе на пазыцыі правага гульнёвага гульца.

## Кар’ера
Кашпарак пачаў сваю кар’еру на радзіме ў клюбе «Зубржы». У 2014 годзе быў абраны галоўным талентам краіны і ўжо ў наступным годзе пераехаў у Вугоршчыну, дзе прыяднаўся да клюбу «Балатонфюрэд». Пазьней быў заўважаны больш моцным вугорскім клюбам «Пікам», зь якім склаў працоўную дамову з гэтай камандай у 2018 годзе. Зь «Пікам» у 2019 годзе заваяваў Кубак Вугоршчыны, а ў 2021 годзе ў шыхтах дружыны стаў чэмпіёнам краіны. У 2021 годзе прыяднаўся да беларускага клюбу «БГК імя Мяшкова», замяніўшы басьнійца Марка Паніча. У сэзоне 2021—2022 гадоў бараніў колеры каманды, разам зь якой у 2022 годзе стаў чэмпіёнам Беларусі. З сэзону 2022—2023 гадоў гандбаліст гуляе за румынскі клюб «Дынама». Перед пачаткам клюбнага чэмпіянату сьвету 2025 году далучыўся да эгіпецкага клюбу «Аль-Аглі».

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Старонка на Эўрапейскай гандбольнай фэдэрацыі.

Катэгорыя:Чэскія гандбалісты
Катэгорыя:Гандбалісты зборнай Чэхіі
Сава (імя)

**Сава** — мужчынскае імя.

## Паходжаньне

Сава або Савас (Soava, Savas) — імя германскага паходжаньня. Іменная аснова саў- паходзіць ад гоцкага і бургундзкага sauil, старагерманскага sowila 'сонца'. Сярод ліцьвінаў бытавалі імёны Савіла, Савігайла (Саўгел), Савігін (Саўгін), Саўгут, Саўконт, Саўрык. Адзначаліся германскія імёны Savilo, Savigello, Sawkin, Savegot, Savegonte, Saveric.

У Прусіі бытавалі імёны: *Sawkor*, *Sawgute / Sawgotthe*, *Sawarycke / Sauricke* (1315 і 1365 гады), *Sawirte*.

Варыянты імя ў гістарычных крыніцах: *homines nostros districtus [[Мерач|Merecensis]]… [[Нарт|Narta]] Ortimnowicza… Narta Sowiczewicza, Narta Czielkowicza* (16 жніўня 1511 году); *на воеводиную Троцкую… служебъника ее Якуба а Богдана Савича* (сьнежань 1515 году); *писара кгродского Троцкого пана Лаврына Савича* (22 красавіка 1591 году).

## Носьбіты
Савіч (Sawicz) — прозьвішча, зафіксаванае ў XIX стагодзьдзі ў ваколіцах Сувалкаў.

## Заўвагі

## Крыніцы

Катэгорыя:Мужчынскія імёны
Ашкелон

**Ашкело́н** (, ; ) — узьбярэжнае места ў Паўднёвай акрузе Ізраілю, за 50 км на поўдзень ад Тэль-Авіву, за 13 км на поўнач ад мяжы з сэктарам Газы.

Старажытнае паселішча на месцы сучаснага Ашкелону было зьнішчанае ў 1270 року. За 4 км ад яго існавала паселішча Мадждал, якое насялялі мусульмане. Але ўсё насельніцтва ўцякло з пачаткам вайны і заняцьцем места ізраільскім войскам 5 лістапада 1948 року. Цяпер насельніцтва амаль цалкам жыдоўскае. У Ізраіль яго перайменавалі сьпярша ў Мігдал, а пасьля аб’яднаньня з суседнім Афрыдарам — у Ашкелон.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Палестынская старонка пра Ашкелон

Катэгорыя:Узьбярэжныя населеныя пункты Ізраілю
Катэгорыя:Гарады Паўднёвай акругі Ізраілю
Катэгорыя:Сьвятыя гарады
Магнус Саўгструп

**Магнус Саўгструп** (;  12 ліпеня 1996 году) — дацкі гандбаліст нямецкага клюбу «Магдэбург» і нацыянальнай зборнай Даніі. Гуляе на пазыцыі лінейнага гульца.

## Кар’ера
### Клюбная
Саўгструп пачаў гуляць у гандбол у сваім родным горадзе ў клюбе «Нёўлінг». У 2014 годзе прыяднаўся да каманды «Ольбарг» з найвышэйшага дывізіёну дацкага першынства. Поруч з камандай неаднаразова станавіўся чэмпіёнам краіны. У сэзоне 2021—2022 гулец склаў трохгадовую ўгоду зь нямецкім клюбам «Магдэбург». У 2023 годзе стаў пераможцам Лігі чэмпіёнаў. У фінальным матчы, дзе нямецкая каманда здабыла перамогу зь лікам 30:29 польскі «Вівэ», гулец закінуў тры мячы ў браму супернікаў. Паводле вынікаў сэзону Бундэсьлігі 2023—2024 гадоў другі раз стаў чэмпіёнам Нямеччыны, пры гэтым быў уганараваны званьнем самага каштоўнага гандбаліста турніру.

### Міжнародная
Дэбютаваў у складзе зборнай Даніі 7 красавіка 2018 году ў матчы супраць зборнай Ісьляндыі. Браў удзел у чэмпіянаце Эўропы 2020 году, які стаў для спартоўца дэбютным міжнародным турнірам. Годам пазьней, на чэмпіянаце сьвету 2021 году, ён стаў чэмпіёнам сьвету, закінуўшы 29 галоў у дзевяці матчах, прычым у стадыі плэй-оф рэалізаваў 16 з 17 кідкоў. З Даніяй заваяваў срэбраны мэдаль на летніх Алімпійскіх гульнях 2020 году ў Токіё. На наступных міжнародных розыгрышах браў мэдалі розных гатункаў. Паводле вынікаў чэмпіянату Эўропы 2024 году быў абраны найлепшым абаронцам і ўлучаны ў склад сымбалічнай зборнай турніру. На летніх Алімпійскіх гульнях 2024 году стаў алімпійскім чэмпіёнам, заваяваўшы залаты мэдаль.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Старонка на Эўрапейскай гандбольнай фэдэрацыі.

Катэгорыя:Дацкія гандбалісты
Катэгорыя:Дацкія гандбалісты і гандбалісткі на Алімпійскіх гульнях
Катэгорыя:Гандбалісты і гандбалісткі на летніх Алімпійскіх гульнях 2020 году
Катэгорыя:Гандбалісты і гандбалісткі на летніх Алімпійскіх гульнях 2024 году
Катэгорыя:Прызэры летніх Алімпійскіх гульняў 2020 году
Катэгорыя:Чэмпіёны летніх Алімпійскіх гульняў 2024 году
Эміль Якабсэн

**Эміль Якабсэн** (;  24 студзеня 1998 году) — дацкі гандбаліст нямецкага клюбу «Фленсбург-Гандэвіт» і нацыянальнай зборнай Даніі. Гуляе на пазыцыі левага скрайняга гульца.

## Кар’ера
### Клюбная
Якабсэн пачаў гуляць у гандбол у сваім родным горадзе ў клюбе «Кертэмінэ». Яшчэ маладзёнам далучыўся да клюбу ГОГ, дзе спачатку спаборнічаў у моладзевых камандах клюбу. У 2016 годзе дэбютаваў у чэмпіянаце Даніі ў складзе каманды. У 2018 і 2019 гадоў быў адзначаны званьнем таленавітасьцю году. У сэзоне 2019—2020 гадоў, які быў перапынены праз пошасьць каранавірусу, ягоная каманда займала другое месца пасьля 24 з 26 матчаў асноўнага этапу. Пры гэтым гулец быў пятым найлепшым бамбардзірам лігі, закінуўшы 133 мячы, 58 зь якіх былі зробленыя зь сямімэтровых кідкоў. У 2021 годзе паводле вынікаў Лігі чэмпіёнаў стаў найлепшым бамбардзірам турніру, пацэліўшы ў браму супернікаў 111 галоў. У тым жа годзе прыяднаўся да нямецкага клюбу «Фленсбург-Гандэвіт». У 2024 годзе ў складзе каманды стаў пераможцам Лігі чэмпіёнаў, закінуўшы 18 з 19 кідкоў у выніковым турніры фіналу чатырох. У 2022 годзе было абвешчана, што гулец падоўжыў кантракт з клюбам да 2026 году.

### Міжнародная
Дэбютаваў у складзе зборнай Даніі ў 2019 годзе ў матчы супраць зборнай Чарнагорыі. У складзе зборнай станавіўся чэмпіёнам сьвету і пераможцам летніх Алімпійскіх гульняў.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Старонка на Эўрапейскай гандбольнай фэдэрацыі.

Катэгорыя:Дацкія гандбалісты
Катэгорыя:Дацкія гандбалісты і гандбалісткі на Алімпійскіх гульнях
Катэгорыя:Гандбалісты і гандбалісткі на летніх Алімпійскіх гульнях 2020 году
Катэгорыя:Гандбалісты і гандбалісткі на летніх Алімпійскіх гульнях 2024 году
Катэгорыя:Прызэры летніх Алімпійскіх гульняў 2020 году
Катэгорыя:Чэмпіёны летніх Алімпійскіх гульняў 2024 году
Пэрвайн

**Пэрвайн** (*Пэрвэйн*, *Пярвойнь*) — мужчынскае імя і вытворнае ад яго прозьвішча.

## Паходжаньне

Бэрвайн або Пэрвайн (Berwein, Perwein) — імя германскага паходжаньня. Іменная аснова -бер- (-бір-, -пер-) (імёны ліцьвінаў Бірын, Бірыбольд, Бэрвольд; германскія імёны Birin, Beribald, Berwoldus) паходзіць ад гоцкага baira, германскага bero 'мядзьведзь', а аснова -вуйн- (-вун-, -вон-) (імёны ліцьвінаў Войнар, Войнат, Гервойна; германскія імёны Wunar, Voinot, Geruuni) — ад старагерманскага wunna, гоцкага wunands 'шчаснасьць, задаволенасьць', ісьляндзкага vænn 'прыемны', нямецкага gewohnt 'задаволены' або ад асновы -він- (-вайн-).

У ваколіцах Мэмэлю бытавала прозьвішча Berwein. 

Варыянты імя ў гістарычных крыніцах: *Jan Perwoyn* (1667 год); *Pierwoniszki* (1744 год); *Marianna Perwejn* (1798 год).

## Носьбіты
Первынь-Пярвойні і Пярвойні — літоўскія шляхецкія роды.

## Глядзіце таксама
* Бера
* Война

## Крыніцы

Катэгорыя:Мужчынскія імёны
Настасься Слуцкая (неадназначнасьць)

**Наста́сься Слу́цкая** можа азначаць:

* Настасься Слуцкая (XV—XVI стст.) — слуцкая княгіня;
* „Анастасія Слуцкая“ — беларускі фільм 2003 року.

## Глядзіце таксама
* Слуцкая
Юнатан Карльсбогард

**Юнатан Карльсбогард** (;  19 красавіка 1995 году) — швэдзкі гандбаліст гішпанскага клюбу «Барсэлёна» і нацыянальнай зборнай Швэцыі. Гуляе на пазыцыі левага скрайняга гульца.

## Кар’ера
Карльсбогард пачаў займацца гандболам у сем гадоў у клюбе «Шэра». У 2013 годзе прыяднаўся да каманды «Рэдбэргсьлідс», у складзе якой дэбютаваў у найвышэйшым дывізіёне чэмпіянату Швэцыі. У лістападзе 2017 году гандбаліст быў прызнаны самым каштоўным гульцом лігі. У выніку з 2018 году Карльсбогард бараніў колеры нямецкага клюбу «Лемга». З гэтай камандай стаў уладальнікам Кубка Нямеччыны 2020 году. У 2022 годзе далучыўся да гішпанскай «Барсэлёны».

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Старонка на Эўрапейскай гандбольнай фэдэрацыі.

Катэгорыя:Швэдзкія гандбалісты
Катэгорыя:Швэдзкія гандбалісты і гандбалісткі на Алімпійскіх гульнях
Катэгорыя:Гандбалісты і гандбалісткі на летніх Алімпійскіх гульнях 2020 году
Катэгорыя:Гандбалісты і гандбалісткі на летніх Алімпійскіх гульнях 2024 году
Ацалелы

***Ацалелы/Ацалелая*** () — міжнародная рэаліці-франшыза, у якой удзельнікі апынаюцца ў бязьлюднай мясцовасьці і спрабуюць выжыць, удзельнічаючы ў змаганьнях за ўзнагароды і абарону ад выбыцьця. Самі ўдзельнікі галасуюць супраць тых, каго зьбіраюцца выбіць з гульні. Той, хто застанецца апошнім, і называецца «ацалелым» або «ацалелай».

Упершыню ідэю гульні распрацавалі ў Вялікабрытаніі ў 1992 року. Але тэлевізійная вэрсія зьявілася толькі ў 1997 року ў Швэцыі пад назвай «Эскпэдыцыя Рабінзон». З тае пары франшызу набылі ў шматлікіх краінах па ўсім сьвеце.

## Фармат
Базавыя правілы гульні нязьменныя. Удзельнікаў, якіх называюць «пакінутымі», падзяляюць на плямёны і рассяляюць у розных мясцовасьцях, звычайна дзе-небудзь у тропіках. Племя павінна зрабіць жытло, здабыць вагонь і ваду, самастойна шукаць ежу ды іншыя неабходныя для жыцьця прадметы. Працягласьць гульні ў розных краінах можа складаць ад 20 да 150 дзён. У першай палове гульні плямёны змагаюцца між сабой у спаборніцтвах за ўзнагароды: ежу, інструмэнты, побытавыя выгоды — але таксама і за атрыманьне імунітэту, гэта значыць забесьпячэньня ад выбыцьця. Племя, якое прайграла, удзельнічае ў племянной радзе, дзе мусіць выбраць гульца, які пакіне гульню.

У другой частцы гульні плямёны злучаюцца ў адно, і цяпер кожны *пакінуты* змагаецца сам за сябе. Цяпер гульцы, якіх выбілі на племянной радзе, не пакідаюць гульню, а ўтвараюць журы, якое галасуе ў наступных племянных радах, але больш ніякага ўдзелу ў гульні не бяруць. Калі застаецца толькі два-тры гульцы, журы выбірае зь іх таго, хто стане апошнім выжылым і атрымае прыз пераможцы.

У розных вэрсіях гульняў могуць зьяўляцца ўласныя асаблівасьці.

## Крыніцы

Катэгорыя:Творы пра навыкі выжываньня
Катэгорыя:Прыгодніцкія рэаліці-шоў
Катэгорыя:Франшызы рэаліці-шоў
Мінгуд

**Мінгуд** (*Мінгот*, *Мінкут*) — мужчынскае імя і вытворнае ад яго прозьвішча.

## Паходжаньне

Менгод, Менгот або Менкуці (Mengodus, Mengotus, Menkuti) і Гудэмен (Goudemen) — імёны германскага паходжаньня Mengotus (Men-gotus). Іменная аснова -мін- (-мен-) (імёны ліцьвінаў Мінят, Асьміна, Гальмін; германскія імёны Miniatus, Osminna, Galmin) паходзіць ад гоцкага minan 'менаваць, памятаць, любіць', minthi 'памяць', а аснова -гуд- (-год-, -гут-) (імёны ліцьвінаў Готарт, Гудман, Саўгут; германскія імёны Gotard, Gudman, Savegot) — ад гоцкага guþs 'Бог', gôþs 'добры, старанны, пабожны' або *guts 'гот'.

Варыянты імя ў гістарычных крыніцах: *чоловекъ Минкутева сына, на имя [[Явойша|Явоиша]]* (9 лістапада 1449 году); *Michel Mingud* (1773 год); *Erdmann Mingoth* (1836 год);

## Носьбіты
На тэрыторыі цяперашняй Летувы фіксавалася прозьвішча Менгот у летувізаванай форме.

## Глядзіце таксама
* Мін
* Гуда

## Крыніцы

Катэгорыя:Мужчынскія імёны
Фэлікс Мёлер

**Фэлікс Мёлер** (;  4 верасьня 2002 году) — швэдзкі гандбаліст дацкага клюбу «Ольбарг» і нацыянальнай зборнай Швэцыі. Гуляе на пазыцыі лінейнага гульца. Ягоны старэйшы брат Сыман таксама ёсьць гандбалістам, як і іхны бацька Пэтэр быў калісьці гандбалістам.

## Кар’ера
### Клюбная
Гулец пачаў займацца гандболам у 2009 годзе ў моладзевай акадэміі клюбу «Сэвэгоф». У складзе гэтай каманды ён двойчы станавіўся чэмпіёнам Швецыі сярод юнакоў. У сэзоне 2019—2020 гадоў гандбаліст дэбютаваў у асноўнай камандзе клюбу. У сэзоне 2020—2021 гадоў у складзе каманды стаў чэмпіёнам Швэцыі. З камандай далей яшчэ здабываў Кубак Швэцыі і яшчэ раз здабываў чэмпіёнскі тытул. У 2023 і 2024 гадах улучаўся ў сымбалічную зборную айчыннага першынства. Улетку 2024 году далучыўся да дацкага клюбу «Ольбарг».

### Міжнародная
Дэбютаваў у складзе зборнай Швэцыі 4 лістапада 2021 году ў матчы супраць зборнай Польшчы ў Мальмё. Быў у складзе зборнай на пераможным чэмпіянаце Эўропы 2022 году, але на пляцоўцы амаль не зьяўляўся, правёўшы за пяць матчаў толькі блізу хвіліны.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Старонка на Эўрапейскай гандбольнай фэдэрацыі.

Катэгорыя:Швэдзкія гандбалісты
Катэгорыя:Швэдзкія гандбалісты і гандбалісткі на Алімпійскіх гульнях
Катэгорыя:Гандбалісты і гандбалісткі на летніх Алімпійскіх гульнях 2024 году
Лясная песьня

«**Лясная песьня**» — беларуская патрыятычная песьня 1950 году.

Вобразна апявае разгортваньне партызанскага руху падчас нямецкай акупацыі Беларусі 1941—1944 гадоў. У 1950 годзе верш для песьні напісаў паэт-песеньнік Адам Русак. Словы вершу на музыку паклаў кампазытар Уладзімер Алоўнікаў. У якасьці мэты беларускіх партызанаў песьня падае свабоду роднага краю і яго росквіт у шчасьці. Нацыянальна расьпеўная музыка «Лясной песьні» мае лірычна-задушэўную афарбоўку. У 2014 годзе 1-ы галоўны рэдактар часопіса «Роднае слова» (1987—2006) Міхась Шавыркін адзначыў, што песьня набыла настолькі шырокую папулярнасьць, што стала музычна-паэтычным увасабленьнем сваёй эпохі.

У 1952 годзе Беларускі радыёкамітэт выпусьціў песьню на 2-й з дзьвюх грампласьцінак *Беларускія песьні*. Твор выконвалі народныя артысты Ісідар Балоцін і Міхаіл Дзянісаў, якія былі опэрнымі сьпевакамі Дзяржаўнага тэатру оперы і балету Беларусі. Гуказапіс праходзіў пры ўдзеле хору Беларускага радыёкамітэту пад кіраўніцтвам Рыгора Пукста і Сымфанічнага аркестру Беларускай дзяржаўнай філярмоніі пад дырыгенцтвам заслужанага дзеяча мастацтваў Марка Шнэйдэрмана. У 2004 годзе рок-гурт «Незалежная Рэспубліка Мроя» ўклаў уласную аранжыроўку «Лясной песьні» ў складанку *[[Генералы айчыннага року]]*. 

## Верш

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* 

Катэгорыя:Беларускія патрыятычныя песьні
Катэгорыя:Беларускамоўныя песьні
Катэгорыя:Песьні 1950 году
Міхал Аляйнічак

**Мі́хал Аляйні́чак** (;  31 студзеня 2001 году) — польскі гандбаліст клюбу «Індустрыя» і нацыянальнай зборнай Польшчы. Гуляе на пазыцыі цэнтральнага гульнёвага гульца.

## Кар’ера
Выхаванец спартовага клюбу «Місь» зь ягонага роднага гораду Горава Велікапольскага. У 2017 годзе прыяднаўся да гданьскай каманды СМС, дзе спачатку бараніў колеры рэзэрвовай каманды клюбу. У сэзоне 2018—2019 гадоў перайшоў у першую каманду, працягваючы пры гэтым выступаць у другой камандзе. У 2020 годзе пачаў выступаць за клюб «Індустрыя», які ўважаецца адным зь лідэраў польскага гандболу. У складзе каманды шматкроць станавіўся чэмпіёнам краіны. У сэзоне 2021—2022 гадоў разам з камандай дакрочыў да фіналу Лігі чэмпіёнаў, дзе клюб саступіў «Барсэлёне» зь лікам 35:37. Аднак, у тым матчы гулец галамі не вызначаўся.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Старонка на Эўрапейскай гандбольнай фэдэрацыі.

Катэгорыя:Польскія гандбалісты
Катэгорыя:Гандбалісты зборнай Польшчы
ГОГ Гудмэ

«**ГОГ**» () — дацкі гандбольны клюб з Гудмэ. Выступае ў Дацкай мужчынскай лізе. Свае хатнія матчы ладзіць на арэне Гудмэ-Галернэ.

## Гісторыя
Клюб быў заснаваны 1 траўня 1973 году ў выніку аб’яднаньня трох мясцовых клюбаў. У 1987 годзе ГОГ упершыню прабіўся ў найвышэйшы дывізіён дацкага першынства, а ўжо ў 1992 годзе каманда сьвяткавала перамогу ў гэтым дывізіёне. У 2005 годзе ГОГ і «Свэнбарг» аб’ядналіся. Клюб яшчэ раз стаў чэмпіёнам Даніі ў сэзоне 2006—2007 гадоў. У 2009 годзе жаночая каманда была аддзеленая ад клюбу і ўтварыла ўласны клюб «Одэнсэ». 26 студзеня 2010 году ГОГ быў абвешчаны банкрутам і паніжаны да другога дывізіёну. У сакавіку 2010 году клюб быў адноўлены. Новым генэральным дырэктарам стаў Каспэр Ёргенсэн, а старшынём каманды быў прызначаны Гэмінг Ван. Клюб даволі хутка вярнуўся ў найвышэйшы дывізіён, пачаўшы спаборнічаць на найвышэйшым узроўні ў 2013 годзе. У 2022 годзе клюб стаў чэмпіёнам Даніі, пры гэтым каманда ня толькі стала найлепшай у рэгулярных сэзоне, але і перамагла ў плэй-оф, толькі на адзіны гол апярэдзіўшы «Ольбарг».

## Дасягненьні

### Нацыянальныя
* **[[Дацкая мужчынская гандбольная ліга|Дацкая ліга]]:**
** : 1992, 1995, 1996, 1998, 2000, 2004, 2007, 2022, 2023
* **[[Кубак Даніі па гандболе сярод мужчынаў|Кубак Даніі]]:**
** : 1990, 1991, 1992, 1995, 1996, 1997, 2002, 2003, 2005, 2019, 2022, 2023
* **[[Супэркубак Даніі па гандболе сярод мужчынаў|Супэркубак Даніі]]:**
** : 2023

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйная бачына

Катэгорыя:Дацкія гандбольныя клюбы
Катэгорыя:Спорт у Гудмэ
Катэгорыя:Зьявіліся ў 1973 годзе
Нарт

**Нарт**, **Норда** — мужчынскае імя і вытворнае ад яго прозьвішча.

## Паходжаньне

Нарда, Норда або Норт (Nardo, Nordo, Nordt, North) — імя германскага паходжаньня. Іменная аснова норд- (нард-) паходзіць ад стараверхненямецкага nord 'поўнач'. Сярод ліцьвінаў бытавала імя Нартаўт (Нарталт), адзначалася германскае імя Nartolt.

У Прусіі бытавала імя Нартаўт: *Nartawt* (1398 год).

Варыянты імя ў гістарычных крыніцах: *homines nostros districtus [[Мерач|Merecensis]]… Narta Ortimnowicza… Narta [[Сава (імя)|Sowiczewicza]], Narta Czielkowicza* (16 жніўня 1511 году); *Нарта з Баева нет* (1556 год); *Kazimierz Nartowicz* (1690 год); *Elżbieta Barbara Norda* (1805 год).

## Заўвагі

## Крыніцы

Катэгорыя:Мужчынскія імёны
Прэм’ер-ліга чэмпіянату Ўкраіны па футболе 2019—2020 гадоў

**Прэм’ер-ліга 2019—2020 гадоў** — 29-ы розыгрыш найвышэйшага футбольнага дывізіёну Ўкраіны, які пачаўся 28 ліпеня 2019 году. У зьвязку з пандэміяй каранавірусу 18 сакавіка 2020 году розыгрыш спынілі. Матчы ўзнавіліся 30 траўня 2020 году, спаборніцтва завяршылася 19 ліпеня 2020 году.

Чэмпіёнам стаў «Шахтар», які тым самым здабыў свой 13-ы тытул у найвышэйшым дывізіёне.

## Клюбы
У турніры бралі ўдзел 12 клюбаў, зь якіх 10 былі ўдзельнікамі папярэдняга сэзону, а два клюбы прасунуліся зь Першай лігі — «Дніпро-1» і «Колас». Гэтыя клюбы замянілі «Чарнаморац» і «Арсэнал».

## Рэгулярны сэзон

### Табліца


### Вынікі гульняў

## Чэмпіёнская група

## Група на паніжэньне

## Плэй-оф за Лігу Эўропы
Каманды, якія занялі месцы з пятага па восьмае, згулялі ў плэй-оф, пераможца якога здабыў кваліфікацыю ў другі кваліфікацыйны раўнд Лігі Эўропы.

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт Украінскай Прэм’ер-лігі

Катэгорыя:Чэмпіянат Украіны па футболе
Катэгорыя:2019 год у футболе
Катэгорыя:2020 год у футболе
Мэйстрылііга 2022 году

**Мэйстрылііга 2022 году** — 32-і розыгрыш Мэйстрыліігі, найвышэйшага футбольнага дывізіёну Эстоніі, які праходзіў з 1 сакавіка па 12 лістапада 2022 году. Чэмпіёнам стала «Флёра», якая тым самым здабыла свой 14-ы тытул у найвышэйшым дывізіёне.

## Клюбы
У турніры бралі ўдзел дзесяць клюбаў, зь якіх дзевяць былі ўдзельнікамі папярэдняга сэзону, а «Калеў» прасунуўся з Эсіліігі, замяніўшы «Тулевік».

## Табліца


## Вынікі гульняў

## Пераходныя матчы
Па заканчэньні сэзону прайшлі пераходныя матчы паміж «Легіёнам», які заняў дзявятае месца ў Мэйстрыліізе, і «Элвай», якая заняла трэцяе месца ў Эсіліізе. Нягледзячы на перамогу па суме дзьвюх сустрэч, «Легіён» адмовіўся ад удзелу ў Мэйстрыліізе ў наступным сэзоне і панізіўся ў Эсіліігу.

**Першы матч**

**Матч у адказ**

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт Эстонскага футбольнага зьвязу

Катэгорыя:Чэмпіянат Эстоніі па футболе
Катэгорыя:2022 год у футболе
Мэйстрылііга 2021 году

**Мэйстрылііга 2021 году** — 31-ы розыгрыш Мэйстрыліігі, найвышэйшага футбольнага дывізіёну Эстоніі, які праходзіў з 13 сакавіка па 5 сьнежня 2021 году. Чэмпіёнам стала «Левадыя», якая тым самым здабыла свой дзясяты тытул у найвышэйшым дывізіёне.

## Клюбы
У турніры бралі ўдзел дзесяць клюбаў, зь якіх дзевяць былі ўдзельнікамі папярэдняга сэзону, а «Вапрус» прасунуўся з Эсіліігі, замяніўшы «Калеў».

## Табліца


## Вынікі гульняў
### 1—27 туры

### 28—32 туры
Пасьля 27 тураў табліцу падзялілі на дзьве групы, і кожны клюб па адным разе (дома або ў гасьцях) згуляў з кожным іншым клюбам са сваёй групы.

#### Верхняя шасьцёрка

#### Ніжняя чацьвёрка

## Пераходныя матчы
Па заканчэньні сэзону прайшлі пераходныя матчы паміж «Тамэкай», якая заняла дзявятае месца ў Мэйстрыліізе, і «Калевам», які заняў другое месца ў Эсіліізе. Перамогу па суме дзьвюх сустрэч збадыла «Тамэка» і захавала месца ў Мэйстрыліізе. «Калеў» жа, нягледзячы на паразу, павысіўся ў Мэйстрыліігу ў наступным сэзоне пасьля адмовы ад павышэньня «Лінамээсконду» з Маарду, пераможцы Эсіліігі.

**Першы матч**

**Матч у адказ**

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт Эстонскага футбольнага зьвязу

Катэгорыя:Чэмпіянат Эстоніі па футболе
Катэгорыя:2021 год у футболе
Грунвальд (неадназначнасьць)

**Грунвальд** мае наступныя значэньні:
* Грунвальд — вёска ў гміне Грунвальд Аструдзкага павету Вармінска-Мазурскага ваяводзтва Польшчы, сталіца гміны.
* Грунвальд (гміна)
* Грунвальд (бюлетэнь)
* Грунвальд (летнік)
* Беларускае культурнае таварыства «Грунвальд»

## Глядзіце таксама
* Грунвальдзкая бітва 15 ліпеня 1410 года — бітва паміж злучаным войскам Польскага Каралеўства і Вялікага Княства Літоўскага.
Беларускі саюз кінэматаграфістаў

**Беларускі саюз кінэматаграфістаў** — творчае аб’яднаньне кінэматаграфістаў Беларусі, утворанае на аснове агульнасьці інтарэсаў для сумеснай рэалізацыі грамадзянскіх, сацыяльных і культурных правоў.

## Гісторыя
У 1957 годзе па рашэньні Цэнтральнага камітэта КПБ і Пастанове Савета Міністраў БССР быў утвораны Аргкамітэт Саюза работнікаў кінэматаграфіі БССР. 1-ы Устаноўчы зьезд адбыўся 15—16 лістапада 1962 года.

У 1995 годзе ў складзе Саюза кінэматаграфістаў Беларусі было больш за 300 членаў.

## Старшыні
* У. У. Корш-Саблін (1957—1974)
* І. М. Дабралюбаў (1974—1976)
* В. Ц. Тураў (1976—1981)
* А.Я Карпаў (1981—1986)
* В. А. Нікіфараў (1986—1991)
* В. А. Нікіфараў, А. В. Красінскі, сустаршыні (1991—1994)
* А. В. Красінскі (1994—1997)
* І. В. Волчак (1997—2000)
* Ю. А. Марухін (2000—2001)
* А. В. Яфрэмаў, в.а. (2002)
* І. В. Волчак (сьнежань 2002 — красавік 2006)
* Ю. М. Цьвяткоў (2006 — красавік 2008)
* В. І. Васільеў (2008—2024)
* Я. М. Арандарэвіч (з 2024)

## Крыніцы

## Літаратура
* Саюз кінематаграфістаў Беларусі // Беларусь: энцыклапедычны даведнік / Рэдкал. Б. І. Сачанка (гал. рэд.) і інш.; Маст. М. В. Драко, А. М. Хількевіч. — Мн.: БелЭн, 1995. — С. 649. — 800 с. — 5 000 экз. — ISBN 985-11-0026-9.
* 

## Вонкавыя спасылкі
* Старонка ў сеціве

Катэгорыя:Грамадзкія арганізацыі Беларусі

Катэгорыя:Грамадзкія арганізацыі СССР
Катэгорыя:Зьявіліся ў 1962 годзе
Катэгорыя:Арганізацыі, заснаваныя ў 1962 годзе
Чэмпіянат сьвету па хакеі з шайбай 2025 году

**Чэмпіяна́т сьве́ту па хаке́і з ша́йбай 2025 году** — 89-ы па ліку чэмпіянат сьвету, які ладзіўся ў Даніі і Швэцыі з 9 па 25 траўня 2025 году. У спаборніцтве бралі ўдзел 16 зборных. Пастанова аб правядзеньні чэмпіянату ў Швэцыі была прынятая на паўгадавым кангрэсе Міжнароднай фэдэрацыі хакею на лёдзе ў 2018 годзе на Мальце. Але заява была афіцыйна зацьверджаная 24 траўня 2019 году на штогадовым кангрэсе падчас чэмпіянату сьвету ў Славаччыне. Адначасна з гэтым суарганізатарам стала Данія.

## Арэны
Матчы чэмпіянату сьвету было вырашана праводзіць на «Глёбэн-Арэне» ў Стакгольме і «Юске Банк Боксэн» ў Гэрнінгу. Гэтыя ж арэны ўжываліся дзеля правядзеньня чэмпіянатаў сьвету. Гэтак швэдзкая арэна была пляцоўкай, дзе гуляліся матчы чэмпіянатаў сьвету 2012 і 2013 гадоў. Дацкая арэна ладзіла матчы чэмпіянату сьвету 2018 году.

## Удзельнікі
У чэмпіянаце бралі ўдзел 16 нацыянальных камандаў — трынадцаць з Эўропы, дзьве з Паўночнай Амэрыкі і адна з Азіі. Дзякуючы прасоўваньню зь Першага дывізіёну атрымалі правы на выступ у турніры зборныя Вугоршчыны і Славеніі. На гэтым турніры трывала адхіленьне зборных Беларусі і Расеі праз удзел у вайне супраць Украіны. 

**Група А**:
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

**Група Б**:
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Склады

Склад кожнай каманды мусіць мець мінімум 15 палявых гульцоў і 2 брамнікаў. Максымум склад павінен быў складацца з 22 палявых гульцоў і 3 брамнікаў.

## Папярэдні этап

### Група A


#### Матчы

### Група Б


#### Матчы

## Плэй-оф

### Чвэрцьфіналы

### Паўфіналы

### Матч за 3-е месца

### Фінал

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт


Катэгорыя:Спорт у Стакгольме
Катэгорыя:Спорт у Гэрнінгу
Ікстуб

**Ікстуб** () — порнасайт, які быў заснаваны ў 2006 годзе. Ён мае ўправу ў месьце Таронта, які знаходзіўся ў Антарыё, Канада. Ікстуб даваў магчымасьць глядзець голае цела, мадэлькі у сеціве, паказваў эратычныя фатаграфіі і эратычную чытанку. Іксгамстэр быў заснаваны ў 2006 годзе. 5 ліпеня 2021 году была заява аб закрыцьці Ікстубу. Яго закрылі 5 верасьня 2021 году.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Апісаньне плоцевага чыну

Катэгорыя:Дармовая парнаграфія
Катэгорыя:Відэахостынг
Катэгорыя:Вэб-сайты, якія зьявіліся ў 2006 годзе
Катэгорыя:Зьявіліся ў 2006 годзе ў Канадзе
Катэгорыя:Зьніклі ў 2021 годзе
Катэгорыя:Вэб-сайты, якія зьніклі ў 2021 годзе
Катэгорыя:Порнасайт
Катэгорыя:Канадзкая культура
Color Climax Corporation

****&nbsp;— дацкае таварыства, асноўнай мэтай якога было стварэньне парнаграфія. Яно было заснаванае ў 1967 годзе братамі Тэндэр. Законным таварыства стала толькі ў 1969 годзе. Само прадпрыемства знаходзіцца ў Капэнгагене.

## Заўвагі

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Старонка ў сеціве
* ТЦК на БЗФІ

Катэгорыя:Зьявіліся ў 1965 годзе
Катэгорыя:Зьявіліся ў Даніі ў 1965 годзе
Катэгорыя:Дзіцячая парнаграфія
Катэгорыя:Дацкія порнавытворцы кіно
Катэгорыя:Кінакампаніі Даніі
Катэгорыя:Парнаграфічныя кінастудыі
Катэгорыя:Порнасайт
Мэйстрылііга 2019 году

**Мэйстрылііга 2019 году** — 29-ы розыгрыш Мэйстрыліігі, найвышэйшага футбольнага дывізіёну Эстоніі, які праходзіў з 8 сакавіка па 9 лістапада 2019 году. Чэмпіёнам стала «Флёра», якая тым самым здабыла свой 12-ы тытул у найвышэйшым дывізіёне.

## Клюбы
У турніры бралі ўдзел дзесяць клюбаў, зь якіх дзевяць былі найлепшымі паводле вынікаў папярэдняга сэзону, а «Лінамээсконд» з Маарду прасунуўся з Эсіліігі, замяніўшы «Вапрус».

## Табліца


## Вынікі гульняў

## Пераходныя матчы
Па заканчэньні сэзону прайшлі пераходныя матчы паміж «Курэсаарэ», які заняў дзявятае месца ў Мэйстрыліізе, і «Вапрусам», які заняў трэцяе месца ў Эсіліізе. Перамогу па суме дзьвюх сустрэч здабыў «Курэсаарэ», і клюбы засталіся ў сваіх лігах.

**Першы матч**

**Матч у адказ**

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт Эстонскага футбольнага зьвязу

Катэгорыя:Чэмпіянат Эстоніі па футболе
Катэгорыя:2019 год у футболе
Прэм’ер-ліга чэмпіянату Шатляндыі па футболе 2021—2022 гадоў

**Прэм’ер-ліга 2021—2022 гадоў** — 125-ы розыгрыш найвышэйшага футбольнага дывізіёну Шатляндыі, які праходзіў з 31 ліпеня 2021 году па 15 траўня 2022 году. Чэмпіёнам стаў «Сэлтык», які тым самым здабыў свой 52-і тытул у найвышэйшым дывізіёне.

## Клюбы
У турніры бралі ўдзел 12 клюбаў, зь якіх 10 былі найлепшымі паводле вынікаў папярэдняга сэзону, а два клюбы прасунуліся з Чэмпіёншыпу — «Гартс» і «Дандзі». Гэтыя клюбы замянілі «Кілмарнок» і «Гамільтан Акадэмікал».

## Табліца


## Вынікі гульняў
### 1—22 туры

### 23—33 туры

### 34—38 туры
Пасьля 33 тураў табліцу падзялілі на дзьве групы, і кожны клюб па адным разе (дома або ў гасьцях) згуляў з кожным іншым клюбам са сваёй групы.

#### Верхняя шасьцёрка

#### Ніжняя шасьцёрка

## Пераходныя матчы
Клюбы Чэмпіёншыпу, якія занялі месцы з другога па чацьвёртае, трапілі ў плэй-оф на павышэньне. Яго пераможца «Інвэрнэс Каледоніян Тыстл» сустрэўся ў фінальных пераходных матчах з 11-й камандай Прэм’ер-Лігі, «Сэнт-Джонстанам». Перамогу па суме дзьвюх сустрэч здабыў «Сэнт-Джонстан», і клюбы засталіся ў сваіх лігах.

**Першы матч**

**Матч у адказ**

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт Прэм’ер-Лігі

Катэгорыя:Чэмпіянат Шатляндыі па футболе
Катэгорыя:2021 год у футболе
Катэгорыя:2022 год у футболе
Юске Банк Боксэн

«**Юске Банк Боксэн**» () — спартова-забаўляльная арэна ў Гэрнінгу. На спартовых спаборніцтвах зьмяшчальнасьць арэны складае блізу 12,5 тысяч чалавек. У ёй ладзяцца канцэрты, а таксама спаборніцтвы па хакеі з шайбай, баскетболе, валейболе, гандболе і гімнастыцы.

## Гісторыя
1 кастрычніка 2010 году дацкая фінансавая ўстанова Jyske Bank набыла правы на найменне арэны. Адкрыцьцё арэны адбылося 20 кастрычніка 2010 году з канцэртам Лэдзі Гагі ў межах ейнага туру *The Monster Ball Tour*, дзе гурт Semi Precious Weapons выступаў у якасьці разагрэву. Арэна разглядалася як пляцоўка дзеля правядзеньня Эўрабачаньня 2014 году, але праз тэхнічныя нюансы заяўка дасталася Капэнгагену. Арэна была адной зь дзьвюх пляцовак, якія ладзілі ў сабе чэмпіянат сьвету па хакеі 2018 году.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт.

Катэгорыя:Будынкі і збудаваньні Гэрнінгу
Катэгорыя:Зьявіліся ў 2010 годзе
Маскоўска-беларускі слоўнік

**«Маско́ўска-белару́скі сло́ўнік»** — перакладны слоўнік, складзены Максімам і Гаўрылам Гарэцкімі. Выдадзены ў 1918 року ў Смаленску. Другое, дапрацаванае выданьне выдадзена ў 1920 року ў Вільні (на вокладцы — 1921). Зьмяшчае каля 4,5 тысячаў слоўнікавых артыкулаў.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Беларуская палічка

Катэгорыя:Слоўнікі беларускай мовы
Катэгорыя:Слоўнікі расейскай мовы
Катэгорыя:Кнігі 1918 году
Катэгорыя:Кнігі 1920 году
Катэгорыя:Перакладныя слоўнікі
Катэгорыя:Гаўрыла Гарэцкі
Катэгорыя:Максім Гарэцкі
Аніел Лангару

**Аніел Лангару** (;  7 сакавіка 1995 году) — бразыльскі гандбаліст румынскага клюбу «Дынама» і нацыянальнай зборнай Бразыліі. Гуляе на пазыцыі левага гульнёвага гульца.

## Кар’ера
Да студзеня 2016 году Лангару гуляў на радзіме за клюб «Піньейрус», пасьля чаго пераехаў за акіян, падпісаўшы кантракт з гішпанскім клюбам «Натургаўс». У Гішпаніі затрымаўся на адзін сэзон, пасьля чаго наступныя тры гады бараніў колеры францускага клюбу «Дункерк». З 2020 году выступаў у складзе гішпанскага гранда «Барсэлёны», зь якім выйграў усе магчымыя тытулы ўнутры Гішпаніі. У камандзе тройчы станавіўся пераможцам Лігі чэмпіёнаў у 2021, 2022 і 2024 гадах. Улетку 2024 году Лангару далучыўся да румынскага «Дынама».

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Старонка на Эўрапейскай гандбольнай фэдэрацыі.

Катэгорыя:Бразыльскія гандбалісты
Катэгорыя:Бразыльскія гандбалісты і гандбалісткі на Алімпійскіх гульнях
Катэгорыя:Гандбалісты і гандбалісткі на летніх Алімпійскіх гульнях 2016 году
Катэгорыя:Гандбалісты і гандбалісткі на летніх Алімпійскіх гульнях 2020 году
Прэм’ер-ліга чэмпіянату Шатляндыі па футболе 2019—2020 гадоў

**Прэм’ер-ліга 2019—2020 гадоў** — 123-і розыгрыш найвышэйшага футбольнага дывізіёну Шатляндыі. Сэзон пачаўся 3 жніўня 2019 году, апошнія матчы згулялі 11 сакавіка 2020 году, пасьля чаго 13 сакавіка 2020 году розыгрыш спынілі ў зьвязку з пандэміяй каранавірусу.

18 траўня 2020 году Шатляндзкая прафэсійная футбольная ліга прыняла рашэньне пра завяршэньне турніру. Табліца станам на 13 сакавіка стала канчатковай, для вызначэньня месцаў ужылі сярэднюю колькасьць набраных пунктаў за гульню. Чэмпіёнам прызналі «Сэлтык», які тым самым здабыў свой 51-ы тытул у найвышэйшым дывізіёне. «Гартс», які быў на апошнім месцы, панізілі ў Чэмпіёншып, з-за чаго клюб зьвярнуўся ў суд, але безвынікова.

## Клюбы
У турніры бралі ўдзел 12 клюбаў, зь якіх 11 былі найлепшымі паводле вынікаў папярэдняга сэзону, а «Рос Каўнці» прасунуўся з Чэмпіёншыпу, замяніўшы «Дандзі».

## Табліца


## Вынікі гульняў
### 1—22 туры

### 23—33 туры

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт Прэм’ер-Лігі

Катэгорыя:Чэмпіянат Шатляндыі па футболе
Катэгорыя:2019 год у футболе
Катэгорыя:2020 год у футболе
Найвышэйшая ліга чэмпіянату Латвіі па футболе 2022 году

**Найвышэйшая ліга 2022 году** — 31-ы розыгрыш найвышэйшага футбольнага дывізіёну Латвіі, які праходзіў з 11 сакавіка па 12 лістапада 2022 году. Чэмпіёнам упершыню ў сваёй гісторыі стала «Валміера».

## Клюбы
У турніры бралі ўдзел дзесяць клюбаў, зь якіх сем былі ўдзельнікамі папярэдняга сэзону, а тры клюбы прасунуліся зь Першай лігі — «Аўда», «Тукумс-2000» і «Супэр-Нова». Гэтыя клюбы замянілі «Ноа Юрмалу» і «Вэнтсьпілс».

## Табліца


## Вынікі гульняў

## Пераходныя матчы
Па заканчэньні сэзону прайшлі пераходныя матчы паміж «Мэтай», якая заняла дзявятае месца ў Найвышэйшай лізе, і «Гробіняй», якая заняла трэцяе месца ў Першай лізе. Перамогу па суме дзьвюх сустрэч здабыла «Мэта», і клюбы засталіся ў сваіх лігах.

**Першы матч**

**Матч у адказ**

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт Найвышэйшай лігі

Катэгорыя:Чэмпіянат Латвіі па футболе
Катэгорыя:2022 год у футболе
Плескачэўскі

**Плескачэ́ўскі** — прозьвішча.

## Вядомыя асобы
* Анатоль Плескачэўскі (1911—1980) — беларускі грамадзкі і вайсковы дзяяч;
* Віктар Плескачэўскі (1956—2018) — расейскі палітычны дзяяч;
* Юры Плескачэўскі — беларускі дзяржаўны дзяяч.
Найвышэйшая ліга чэмпіянату Латвіі па футболе 2021 году

**Найвышэйшая ліга 2021 году** — 30-ы розыгрыш найвышэйшага футбольнага дывізіёну Латвіі, які праходзіў з 13 сакавіка па 6 лістапада 2021 году. Чэмпіёнам упершыню ў сваёй гісторыі стала «Рыская футбольная школа».

## Клюбы
У турніры бралі ўдзел дзевяць клюбаў, зь якіх восем былі ўдзельнікамі папярэдняга сэзону, а «Ноа Юрмала» прасунулася зь Першай лігі, замяніўшы «Елгаву» і «Тукумс-2000».

19 чэрвеня 2021 году са спаборніцтваў зьняўся «Вэнтсьпілс», вынікі гульняў зь яго ўдзелам анулявалі.

23 ліпеня 2021 году са спаборніцтваў зьнялася «Ноа Юрмала», у астатніх матчах ёй прысудзілі тэхнічныя паразы зь лікам 0:3.

## Табліца


## Вынікі гульняў

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт Найвышэйшай лігі

Катэгорыя:Чэмпіянат Латвіі па футболе
Катэгорыя:2021 год у футболе
Найвышэйшая ліга чэмпіянату Латвіі па футболе 2020 году

**Найвышэйшая ліга 2020 году** — 29-ы розыгрыш найвышэйшага футбольнага дывізіёну Латвіі, які праходзіў з 15 чэрвеня па 29 лістапада 2020 году (пачатак затрымалі ў зьвязку з пандэміяй каранавірусу). Чэмпіёнам стала «Рыга», якая тым самым здабыла свой трэці тытул у найвышэйшым дывізіёне.

## Клюбы
У турніры бралі ўдзел дзесяць клюбаў — да ліку ўсіх дзевяці ўдзельнікаў папярэдняга сэзону дадаўся «Тукумс-2000», які прасунуўся зь Першай лігі.

## Табліца


## Вынікі гульняў

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт Найвышэйшай лігі

Катэгорыя:Чэмпіянат Латвіі па футболе
Катэгорыя:2020 год у футболе
Найвышэйшая ліга чэмпіянату Латвіі па футболе 2019 году

**Найвышэйшая ліга 2019 году** — 28-ы розыгрыш найвышэйшага футбольнага дывізіёну Латвіі, які праходзіў з 9 сакавіка па 9 лістапада 2019 году. Чэмпіёнам стала «Рыга», якая тым самым здабыла свой другі тытул у найвышэйшым дывізіёне.

## Клюбы
У турніры бралі ўдзел дзевяць клюбаў — да ліку ўсіх васьмі ўдзельнікаў папярэдняга сэзону дадаўся «Дзьвінск», які прасунуўся зь Першай лігі.

## Табліца


## Вынікі гульняў

## Пераходныя матчы
Па заканчэньні сэзону прайшлі пераходныя матчы паміж «Мэтай», якая заняла апошняе дзявятае месца ў Найвышэйшай лізе, і «Супэр-Новай», якая заняла другое месца ў Першай лізе. Перамогу па суме дзьвюх сустрэч здабыла «Мэта», і клюбы засталіся ў сваіх лігах.

**Першы матч**

**Матч у адказ**

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт Найвышэйшай лігі

Катэгорыя:Чэмпіянат Латвіі па футболе
Катэгорыя:2019 год у футболе
Альсвэнскан 2022 году

**Альсвэнскан 2022 году** — 98-ы розыгрыш найвышэйшага футбольнага дывізіёну Швэцыі, які праходзіў з 2 красавіка па 6 лістапада 2022 году. Чэмпіёнам упершыню ў сваёй гісторыі стаў «Гэкен».

## Клюбы
У турніры бралі ўдзел 16 клюбаў, зь якіх 13 былі найлепшымі паводле вынікаў папярэдняга сэзону, а тры клюбы прасунуліся з Супэрэтану — «Вэрнаму», «ГІФ Сундсваль» і «Гэльсынгборг». Гэтыя клюбы замянілі «Гальмстад», «Эрэбру» і «Эстэрсунд».

## Табліца


## Вынікі гульняў

## Пераходныя матчы
Па заканчэньні сэзону прайшлі пераходныя матчы паміж «Варбэргам», які заняў 14-е месца ў Альсвэнскане, і «Эстэрсам», трэцяй камандай Супэрэтану. Перамогу па суме дзьвюх сустрэч здабыў «Варбэрг», і клюбы засталіся ў сваіх лігах.

**Першы матч**

**Матч у адказ**

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт Швэдзкага футбольнага зьвязу

Катэгорыя:Чэмпіянат Швэцыі па футболе
Катэгорыя:2022 год у футболе