Бока Хуніёрс Буэнас-Айрэс

«**Бока Хуніёрс**» () ― аргентынскі футбольны клюб з гораду Буэнас-Айрэс, гуляе ў Прафэсійнай футбольнай лізе. Адзін з самых тытуляваных і папулярных футбольных клюбаў краіны. «Бока» перамагла ў 18 міжнародных спаборніцтвах, і зьяўляецца рэкардсмэнам па гэтым паказчыку, сярод іх — шэсьць Кубкаў Лібэртадорэс і тры Міжкантынэнтальныя кубкі. Клюб 31 раз станавіўся чэмпіёнам Аргентыны, што зьяўляецца другім паказчыкам у краіне пасьля «Рывэр Плэйт». Супрацьстаяньне з гэтым клюбам завецца Супэрклясыка, якое зьбірае шмат гледачоў ува ўсім сьвеце й зьяўляецца адным з найважнейшых дэрбі ў футболе.

«Бока» заняла 12 радок у сьпісе найлепшых клюбаў XX стагодзьдзя паводле вэрсіі ФІФА. Таксама клюб уваходзіць у сьпіс 20 найлепшых клюбаў паводле вэрсіі IFFHS, і шэсьць разоў займаў першы радок у штомесяцовай вэрсіі гэтага сьпісу.

## Гісторыя
3 красавіка 1905 году пяцёра італьянскіх хлопцаў сустрэліся, каб заснаваць клюб. Сустрэча адбылася ў доме Эстэбана Бальета, а астатніх чатырох актывістаў клікалі Альфрэда Скарпацьці, Сант’яга Сана і браты Хуан і Тэадора Фарэнгі. Пасьля некалькіх гадзінаў дыскусаў бацька Бальета выгнаў хлапцоў з дому, таму яны вымушаныя былі працягнуць абмеркаваньне праекту ў Пляса-Соліс, якую цяпер лічаць месцам стварэньня клюбу. Бальета, Сана і Скарпацьці бралі ўрокі футболу ў Патрыка «Пэдзі» Макарці, то бок ірляндзкага футбаліста і баксэра, які прыехаў у Аргентыну ў 1900 годзе і навучаў дзяцей імігрантаў футбольнай тэхніцы, будучы прызначаным сябрам спартовай рады супольнасьці ў Буэнас-Айрэсе. У першыя дзесяцігодзьдзі каманда брала ўдзелы ў розных чэмпіянатах і толькі ў 1913 годзе «Бока» пасьля некалькіх няўдалых спробаў перайшла ў Прэм’ер дывізіён. Гэта стала магчымым, калі Аргентынская футбольная асацыяцыя пастанавіла павялічыць колькасьць удзельнікаў лігі з 6 да 15. «Бока Хуніёрс» заняла 5-ы радок у сваім першым сэзоне ў Прымэры, згуляўшы ў агульнай складанасьці 14 матчаў. У тым жа сэзоне быў праведзены першы афіцыйны матч паміж «Бокай» і «Рывэр Плэйтам», матчы паміж якімі сёньня вядомыя як Супэрклясыка. У той дэбютнай сустрэчы перамогу здабылі гульцы «Рывэру» зь лікам 2:1. У наступным сэзоне каманда фінішавала на 3-м радку пры 13 камандах-удзельніцах, але ўжо чэмпіянат 1915 году скончыўся блага, бо гульцы былі толькі на 14-м месцы пры 25 клюбах.

У 1919 годзе футбольная асацыяцыя выключыла некалькі клюбаў, ануляваўшы трываўшы чэмпіянат, і арганізавала новае спаборніцтва толькі з 6 камандамі, сярод якіх была і «Бока Хуніёрс». Той розыгрыш аказаўся гістарычным для дружыны, бо тады «Бока» здабыла свой першы чэмпіёнскі тытул. Футбалісты сталічнай каманды перамаглі ўва ўсіх матчах, правёўшы 29 галоў і прапусьціўшы толькі 5. У той жа сэзон каманда ўзяла яшчэ два кубкі, а таксама выйграла міжнародны турнір, дзякуючы чаму гэты год уважаецца за самы пасьпяховы ў гісторыі клюбу. 1920-е дзесяцігодзьдзе таксама было адным з самых пасьпяховых у гісторыі каманды, бо клюб узяў яшчэ 9 тытулаў. У сэзоне 1924 годзе «Бока» нават стала чэмпіёнам, маючы на сваім рахунку 18 перамог у 19-і матчах. У 1925 годзе каманда ўпершыню накіравалася ў Эўропу, каб згуляць выставачныя матчы супраць зборных Гішпаніі, Нямеччыны і Францыі. Каманда правяла ў агульнай складанасьці 19 гульняў, здабыўшы перамогі ў 15 зь іх. Сярод пераможаных супернікаў былі мадрыдзкі «Рэал», «Сэльта» і «Дэпартыва». 28 чэрвеня 1926 году на сустрэчы, якая ладзілася ў сядзібе Аргентынскай футбольнай асацыяцыі, «Бока Хуніёрс» была абвешчана Чэмпіёнам гонару сэзону 1925 году, і кожны спартовец з каманды атрымаў памятны мэдаль.

Па зьяўленьні прафэсійнага футболу ў Аргентыне, «Бока» здабыла свой 7-ы чэмпіёнскі тытул у 1931 годзе, перамагшы свайго галоўнага суперніка, «Рывэр Плэйт», зь лікам 3:0 у апошнім матчы турніру. Наступная перамога ў лізе была зробленая ў 1934 годзе, не зважаючы на 7 паразаў і 62 прапушчаных мячоў цягам турніру. Пераможцамі лігі яны сталі і праз год. У 1940-я гады «Бока» ўзяла тры чэмпіянаты, як і ў папярэднім дзесяцігодзьдзі. Першы тытул быў здабыты ў 1940 годзе, у тым жа годзе, калі пачала эксплюатавацца Ля-Бамбанэра. Ключавым матчам быў матч супраць «Індэпэнд’ентэ», у якім «Бока» перамагла зь лікам 5:2. Тым ня менш, у 1949 годзе «Бока» была блізкая да вылету ў другі дывізіён, але здолела захаваць сваё месца ў Прымэры дзякуючы разгромнай перамозе над «Лянусам» у апошнім туры. У 1954 годзе «Бока» выйграла свой першы чэмпіянат пасьля дзевяці няўдалых гадоў. 9 сьнежня 1962 году каманда атрымала перамогу над «Рывэр Плэйтам» зь лікам 1:0 у легендарным матчы, кульмінацыяй якога было тое, што брамнік Антоніё Рома адбіў пэнальці за 6 хвілінаў да канца матчу. У наступным матчы «Бока» нарэшце выйграла свой першы тытул у дзесяцігодзьдзі, займеўшы разгромную перамогу (4:0) над «Эстудыянтэсам», стаўшы новым чэмпіёнам. Цягам 1960-х гадоў «Бока Хуніёрс» пяць разоў была чэмпіёнам краіны. Наступны тытул быў здабыты ў 1964 годзе, калі Антоніё Рома трымаў браму на замку цягам 742 хвілінаў і прапусьціў толькі адзін гол у 14 матчах.

У 1976 годзе ў клюб прыйшоў Хуан Карляс Лярэнса, які стаў адным з самых пасьпяховых трэнэраў у гісторыі каманды, выйграўшы пяць тытулаў цягам трох гадоў. У 1977 годзе ў Кубку Лібэртадорэс клюб дакрочыў да фіналу, дзе сустрэўся з бразыльскім «Крузэйру». Пасьля перамогі зь лікам 1:0 у Буэнас-Айрэсе і паразы ў Бэлу-Арызонці з такім жа лікам, неабходна было згуляць трэці матч, які ладзіўся на стадыёне Сэнтэнарыё ў Мантэвідэо, дзе «Бока» нарэшце ўпершыню ўзяла перамогу ў гэтым турніры пасьля драматычнай сэрыі пэнальці, дзе Уга Гацьці адбіў апошні ўдар бразыльскага гульца. У тым жа годзе, як найлепшая каманда Паўднёвай Амэрыкі, «Бока Хуніёрс» сустрэлася зь нямецкім клюбам «Барусія» зь Мёнхэнглядбаху ў рамках Міжкантынэнтальнага кубка і перамагла. У 1978 годзе аргентынская каманда зноў сьвяткавала перамогу ў Кубку Лібэртадорэс, гэтым разам перамогчы калюмбійскі «Дэпартыва» з Калі.

У пачатку 1980-х гадоў клюб набыў Дыега Марадону, які прыйшоў у клуб поруч зь Мігелем Брындызі, Асвальда Эскудэрам і Марсэлё Траб’яні. Асабліва ў складзе вылучаліся Марадона і Брындызі. У 1982 годзе «Бока» страціла маладога Марадону, які пераехаў у Эўропу, каб бараніць колеры «Барсэлёны», у тым ліку праз палітычныя праблемы ў Аргентыне. У 1984 годзе «Бока» была на мяжы фінансавага краху, ледзь не збанкрутаваўшы. У 1985 годзе Антоніё Алегрэ і Карляс Элер былі абраныя прэзыдэнтам і віцэ-прэзыдэнтам адпаведна. Удвох яны ўлагодзілі сытуацыю, урэгуляваўшы 153 пазоваў на пачатку свайго знаходжаньня на пасадах.

## Дасягненьні
* **[[Чэмпіянат Аргентыны па футболе|Чэмпіён Аргентыны]]: 35**
** 1919, 1920, 1923, 1924, 1926, 1930, 1931, 1934, 1935, 1940
** 1943, 1944, 1954, 1962, 1964, 1965, 1969(Н), 1970(Н), 1976(М), 1976(Н)
** 1981(М), 1992(А), 1998(А), 1999(К), 2000(А), 2003(А), 2005(А), 2006(К), 2008(А), 2011(А), 2015, 2017, 2018, 2020, 2022

* **Уладальнікі [[Кубак Аргентыны па футболе|Кубка Аргентыны]]: 3**
** 1969, 2012, 2015

* **Уладальнікі [[Кубак прафэсійнай лігі Аргентыны па футболе|Кубка прафэсійнай лігі Аргентыны]]: 2**
** 2020, 2022

* **Уладальнікі [[Супэркубак Аргентыны па футболе|Супэркубка Аргентыны]]: 1**
** 2018

* **Уладальнікі [[Кубак Лібэртадорэс|Кубка Лібэртадорэс]]: 6**
** 1977, 1978, 2000, 2001, 2003, 2007

* **Уладальнікі [[Міжкантынентальны кубак|Міжкантынентальнага кубка]]: 3**
** 1977, 2000, 2003

* **Уладальнікі [[Паўднёваамэрыканскі кубак|Паўднёваамэрыканскага кубка]]: 2**
** 2004, 2005

* **Уладальнікі [[Супэркубак Лібэртадорэс|Супэркубка Лібэртадорэс]]: 1**
** 1989

* **Уладальнікі [[Рэкопа Паўднёвай Амэрыкі|Рэкопы Паўднёвай Амэрыкі]]: 4**
** 1990, 2005, 2006, 2008

* **Уладальнікі [[Залаты кубак|Залатога кубка]]: 1**
** 1993

* Удакладненьне: А — Апэртура, К — Кляўсура, М — Мэтрапалітана, Н — Насьяналь

## Склад
: *Актуальны на 23 лютага 2026 году*

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт
* Гісторыя клюбу

Катэгорыя:Зьявіліся ў 1905 годзе
Катэгорыя:Буэнас-Айрэс