Межырэч

**Межырэч**, **Міжэ́рычы** — вёска ў Беларусі, на рацэ Вольшыне. У складзе Каралінскага сельсавету Зэльвенскага раёну Гарадзенскай вобласьці. Насельніцтва на 2010 год — 200 чалавек. Знаходзяцца за 17 км на паўночны захад ад Зэльвы, за 19 км ад чыгуначнай станцыі Зэльва; на шашы Тулава — Ружаны.

Межырэч — даўняе мястэчка гістарычнай Ваўкавышчыны (частка Наваградчыны).

## Назва
Традыцыйную гістарычную назву *Межырэч* у 1970-я гады зьмянілі на цяперашнюю афіцыйную *Міжэрычы*.

Дзеля адрозьненьня ад паселішчаў з такой жа назвай у іншых мясцовасьцяў часам насіў дадатковае азначэньне — *Межырэч [[Літва|Літоўскі]]*.

Варыянты назвы ў гістарычных крыніцах: *Межыреч* (1553 год).

## Гісторыя
### Вялікае Княства Літоўскае
Упершыню Межырэч упамінаецца ў другой палове XV ст. як двор у валоданьні Нацовічаў (Нацаў), пазьней — Ільлінічаў. 3 пачатку XVI ст. паселішчам валодаў маршалак гаспадарскі В. Клочка. Ён заснаваў тут касьцёл, дзе захоўваўся цудоўны абраз Маці Божай. 

У 1550 годзе Межырэч упамінаецца ў крыніцах як мястэчка Ваўкавыскага павету Наваградзкага ваяводзтва. У 1560—1570-я гады паселішча знаходзілася ў валоданьні вялікага князя, потым зноў перайшло да Клочкаў. Праз шлюб Марыны Клочкі з ваўкавыскім судзьдзём П. Дольскім у апошняй чвэрці XVI ст. Межырэч перайшла ў валоданьне Дольскіх. З 1725 году мястэчкам валодалі князі Вішнявецкія.

### Пад уладай Расейскай імпэрыі
У выніку трэцяга падзелу Рэчы Паспалітай (1795 год) Межырэч апынулася ў складзе Расейскай імпэрыі, дзе стала цэнтрам воласьці Ваўкавыскага павету Гарадзенскай губэрні. Паводле вынікаў перапісу 1897 году, у Межырэчы было 55 двароў, дзеяў касьцёл, працавалі расейская народная вучэльня, крама і карчма.

За часамі Першай сусьветнай вайны ў 1915 годзе Межырэч занялі войскі Нямецкай імпэрыі.

### Найноўшы час
25 сакавіка 1918 году згодна з Трэцяй Устаўной граматай Межырэч абвяшчалася часткай Беларускай Народнай Рэспублікі. 1 студзеня 1919 году ў адпаведнасьці з пастановай І зьезду КП(б) Беларусі яна ўвайшла ў склад Беларускай ССР. Згодна з Рыскай мірнай дамовай 1921 году Межырэч апынулася ў складзе міжваеннай Польскай Рэспублікі, дзе стала цэнтрам гміны Ваўкавыскага павету Беластоцкага ваяводзтва.

У 1939 годзе Межырэч увайшла ў БССР, дзе ў 1940 годзе стала цэнтрам сельсавету (16 ліпеня 1954 году Межырэцкі сельсавет скасавалі). На 1998 год тут было 105 двароў, на 1999 год — 102. У 2000-я гады Межырэч атрымала афіцыйны статус «аграгарадку». 18 красавіка 2017 году вёску перадалі зь ліквідаванага Тулаўскага ў склад Каралінскага сельсавету.

## Насельніцтва
### Дэмаграфія
* **XIX стагодзьдзе**: 1830 год — 97 муж., зь іх шляхты 3, духоўнага стану 1, мяшчанаў-юдэяў 72, мяшчанаў-хрысьціянаў і сялянаў 21; 1897 год — 334 чал.
* **XX стагодзьдзе**: 1998 год — 271 чал.; 1999 год — 269 чал.
* **XXI стагодзьдзе**: 2010 год — 200 чал.

### Інфраструктура
У Межырэчы працуюць сярэдняя школа, фэльчарска-акушэрскі пункг, клюб, бібліятэка, пошта.

## Турыстычная інфармацыя
### Славутасьці
* Касьцёл Зьвеставаньня Найсьвяцейшай Паньне Марыі (1906—1912)
* Царква Сьвятой Ганны (1903—1904; мураўёўка)

### Страчаная спадчына
* Царква Сьвятой Тройцы

## Галерэя

Міжэрычы. Касцёл Звеставання Найсвяцейшай Дзвевы Марыі (02).jpg|Касьцёл
Прыдарожная капліца па дарозе з Міжэрычаў да Бязводна (02).jpg|Прыдарожная капліца
Міжэрычы. Брама на могілках (01).jpg|Брама на могілках
Міжэрычы. Сядзіба Мештавічы (12).jpg|Сядзіба


## Крыніцы

## Літаратура
* 
* 
* 
* 

## Вонкавыя спасылкі
* 

Катэгорыя:Межырэч