Ісая (прарок)

**Ісая** ()&nbsp;— адзін з чатырох вялікіх прарокаў, які жыў у VIII ст. да н. э. Паводле біблейскага паданьня, яго бацька Амос быў сынам Іяаса й родным братам Амасіі, цароў юдзейскіх. Ісая жыў і прарочыў у Ерусаліме. Ужо на пачатку сваёй дзейнасьці ён, нягледзячы на шляхецкасьць свайго паходжаньня, выступае рэзкім выкрывальнікам сацыяльнае няроўнасьці й прыгнёту незаможных. Яшчэ большую сілу яго дзейнасьць набыла ў часы панаваньня Ахаза й Эзекія. Працягваючы традыцыі папярэдніх прарокаў, ён сьмела выступае перад царамі аракулам праўды, абараняе сацыяльную справядлівасьць, прадказвае вялікія бедзтвы, за што па загаду цара Манасіі прынімае пакутніцкую сьмерць: яго расьпілавалі паміж кедравымі дошкамі.

Ісая быў аўтарам гісторыі свайго часу, апісанай ім у 2-й кнізе Параліпамэнона, і прароцкай кнігі, якая носіць у Бібліі яго імя&nbsp;— (кніга Ісаі). У гэтай кнізе яму належаць разьдзелы 1—33 і 36—39, разьдзелы ж 34, 35, 40—66 належаць яго ананімнаму сааўтару, які жыў пасьля Ісаі. Яна ўключае ў сабе багаты матэрыял па гісторыі ня толькі сучаснага Ісаю габрэйскага, але і іншых народаў Блізкага Ўсходу. Асаблівую славутасьць Ісая набыў у хрысьціянскай царкве сваім прароцтвам пра месію, у якім багасловы бачылі дакладнае прароцтва зямнога жыцьця Ісуса Хрыста, таму, зрэдку Ісаю называюць пятым эвангелістам.

## Прароцтвы
* Вядомая фраза Ісаі аб будучым грамадзтве: *«не падыме народ на народ меча, і ня будуць болей вучыцца ваяваць»* (*Кніга Ісаі 2:4*)
* Ісая выступае як маральны прапаведнік і крайні антырытуаліст. Ён ставіцца адмоўна да бажніцаў і абрадаў: *«неба&nbsp;— трон Мой, а зямля&nbsp;— падножжа ног Маіх; дзе ж набудзеце вы дом Мне, і дзе месца спакою Майго?»* ''(Кніга Ісаі 66:1)''; *«ахвяравальнікі ягняці&nbsp;— тое самае, што гіцаль»* ''(Кніга Ісаі 66:3)''; *«Я пагляджу на ўпакоранага і зламанага духам»* ''(Кніга Ісаі 66:2)''
* Ісая выкрывае крывадушнасьць, калі чалавек паважае Бога языком, а не сэрцам ''(Кніга Ісаі 66:2)''
* Ісая адмаўляе магчымасьць адлюстраваньня Бога: *«Дык вось, да каго ж прыпадобніце вы Бога?»* ''(Кніга Ісаі 40:18)'' і адмаўляе магчымасьць спасьціжэньня Бога: *«розум Яго недасьледны»* ''(Кніга Ісаі 40:28)''
* Ісая адстойвае ідэю манархіі, называючы пэрсідзкага цара Кіра памазанікам Госпада: *«так кажа Гасподзь памазанцу Свайму Кіру»* ''(Кніга Ісаі 45:28)''
* Ісая адстойвае ідэю перадвызначэньня: *«вызначэньні даўнія&nbsp;— у ісьціне»* ''(Кніга Ісаі 25:1)''
* Ісая асуджае юдэяў за беззаконьне і прарочыць ім, што большая частка іх будзе адхіленая Богам, і месца іх займуць увераваўшыя паганскія народы Эгіпта й Асірыі (суч. Ірак): *«і Егіпцяне разам з Асірыйцамі служыцьмуць Госпаду»* ''(Кніга Ісаі 19:23)''
* Дамаск будзе разбураны: *«Дамаск перастане быць горадам, і будзе грудай руінаў»* ''(Кніга Ісаі 17:1)''
* Менавіта Ісаі належыць апісаньне прывіду Новага Ерусаліма.
* Асаблівую каштоўнасьць для хрысьціянскае царквы маюць шматлікія прароцтвы Ісаі аб будучым Месіі, уключаючы вядомае прароцтва аб яго нараджэньні: *«Дык вось Сам Гасподзь дасьць вам азнаку: вось, Дзева ва ўлоньні зачне і народзіць Сына, і дадуць імя Яму: Эмануіл.»* ''(Кніга Ісаі 7:14)''

## Крыніцы

## Літаратура
* &nbsp;— С. 148—149.

Катэгорыя:Прарокі Старога Запавету