open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
На ўсе застаўкі

**«На ўсе застаўкі»** () — амэрыканскі драматычны тэлесэрыял, створаны і спрадусаваны Вінсам Гіліганам. Дзеі твору адбываюцца ў горадзе Албукерке штату Нью-Мэксыка, дзе і праходзілі здымкі стужкі.

Сюжэт круціцца вакол Ўолтэра Ўайта, ролю якога выконвае Браян Крэнстан, недаплачанага, перакваліфікаванага і таленавітага настаўнікам хіміі сярэдняй школы, які змагаецца з ракам лёгкіх. Ўайт поруч з сваім колішнім вучнем Джэсі Пінкманам, у ролі Аарана Пола, вырабляе і распаўсюджвае мэтамфэтамін, каб забясьпечыць фінансавую будучыню сваёй сям’і, перш чым ён памрэ, адначасова спазнаючы небясьпеку злачыннага сьвету. Сэрыял выходзіў у этэр на тэлеканале AMC з 20 студзеня 2008 году па 29 верасьня 2013 году. У агульнай складанасьці на працяну пяці сэзонаў былі вырабленыя 62 сэрыі. Сярод зорак тэлесэрыял вылучаюцца выканаўцы Ганна Ган і Р. Дж. Міці, якія выканалі ролі жонкі Скайлер Ўайта і сына галоўнага героя Ўолтэра-малодшага адпаведна. Бэтсі Бранд і Дын Норыс выканалі ролі сястры Ўайта і ейнага мужа Гэнка, які працуе агентам дзяржаўнай процінаркатычнай агенцыі.

Ужо зь першага сэзону *«На ўсе застаўкі»* атрымаў станоўчыя водгукі і ўхвалу за выкананьне, рэжысуру, сцэнар і раскрыцьцё пэрсанажаў. У выніку многімі крытыкамі сэрыял быз ахрышчаны як адзін з найлепшых тэлесэрыялаў усіх часоў і народаў. Твор адразу набыў сваю аўдыторыю, але з чацьвертага сэзону, калі ён стаў дасяжны праз Netflix, аўдыторыя павялічылася. На прэм’еры другой паловы пятага сэзону ў 2013 годзе колькасьць гледачоў значна павялічылася. Шоў атрымала шматлікія ўзнагароды, у тым ліку 16 узнагародаў Эмі, восем прэміяў Спадарожнік, дзьве прэміі Залаты Глёбус ды іншыя. Крэнстан асабіста зарабіў прэмію Эмі Праймтайм як найлепшы актор у драматычным сэрыяле ажно чатыры разы. Іншыя акторы таксама адзначаліся рознымі ўзнагародамі. Сэрыял спарадзіў цэлы шэраг франшыз.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* 

Катэгорыя:Тэлесэрыялы ЗША
Ігар Крэбс

**Ігар Крэбс** (нар. , Віцебск) — беларускі перакладчык.

## Жыцьцяпіс
Скончыў школу № 34 у Віцебску (1986), потым — Менскі дзяржаўны лінгвістычны ўнівэрсытэт. Жыве ў Менску.

## Творчасьць
Перакладае паэзію і прозу з нямецкай, расейскай і ангельскай моў. Пераклаў на беларускую мову шэраг казак Вільгельма Гаўфа (2015), кнігі «Неверагодныя падарожжы барона Мюнхгаўзэна» Готфрыда Аўгуста Бюргера і Рудольфа Эрыха Распэ (2017), «Яўрэйская дзяржава» (2018) і «Старая новая зямля» (2022) Тэадора Герцля, «Габрэйскія мелодыі» (2022) Генрыха Гайнэ. 

Для сэрыі «Паэты плянэты» падрыхтаваў зборнік вершаў Гайнэ (2016), пераклаў шэраг вершаў Георга Гайма (2020), асобныя вершы Джона Кітса, Уільяма Шэксьпіра, Фэрнанду Пэсоа.

## Узнагароды
Ляўрэат прэміі часопіса «ПрайдзіСвет» за найлепшую публікацыю ў часопісе ў 2014 годзе.

## Крыніцы

## Спасылкі
* https://web.archive.org/web/20230110123351/https://litradio.by/fanateka/1348-gar-krebs.html
* https://www.svaboda.org/a/25107601.html

Катэгорыя:Нарадзіліся ў Віцебску
Катэгорыя:Беларускія перакладчыкі
Катэгорыя:Перакладчыкі на беларускую мову
Катэгорыя:Перакладчыкі паэзіі на беларускую мову
Катэгорыя:Перакладчыкі зь нямецкай мовы
Катэгорыя:Перакладчыкі з расейскай мовы
Катэгорыя:Перакладчыкі з ангельскай мовы
Крэбс

**Крэбс** — прозвішча.

## Вядомыя асобы
* Ганс Крэбс, нямецкі генэрал часоў Другой сусьветнай вайны
* Ігар Крэбс (нар. 1969), беларускі перакладчык
* Ханс Адольф Крэбс, нямецка-ангельскі біяхімік, ляўрэат Нобэлеўскай прэміі па фізіялёгіі і мэдыцыне (1953)
* Эдвін Крэбс, амэрыканскі навуковец ў галіне біяхіміі, ляўрэат Нобэлеўскай прэміі па фізіялёгіі і мэдыцыне
Сан-Валентын-ду-Сул

**Сан-Валенты́н-ду-Сул** () — горад у Бразыліі, які месьціцца ў штаце Рыю-Грандзі-ду-Сул. Паводле зьвестак на 2020 год насельніцтва гораду складала блізу 2,2 тысяч чалавек. Статус асобнага муніцыпалітэту горад набыў у 1992 годзе, калі быў вылучаны з складу Дойз-Лажэадусу.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт
Дойз-Лажэадус

**Дойз-Лажэа́дус** () — горад у Бразыліі, які месьціцца ў штаце Рыю-Грандзі-ду-Сул. Паводле зьвестак на 2020 год насельніцтва гораду складала блізу 3,4 тысяч чалавек.

## Гісторыя
Калянізацыя месца пачалася ў першыя гады XX стагодзьдзя. Заснавальнікамі паселішча лічацца італьянцы, якія прыбылі сюды з Гарыбальдзі і Бэнту-Гансалвэса. Апасьля сюды накіраваліся немцы і палякі. 1 чэрвеня 1905 году была адкрыта першая дзяржаўная школа. У 1912 годзе ў паселішчы пабудавалі першую драўляную капліцу з ініцыятывы жыхароў вёскі і навакольля. У 1915 годзе зьявіўся тэлеграф, а ў 1918 годзе філія банку.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт
Супэрмэн

**Супэрмэ́н** () — супэргерой, які зьяўляецца ў амэрыканскіх коміксах, выдадзеных выдавецтвам DC Comics. Пэрсанаж быў створаны пісьменьнікам Джэры Зыгелам і мастаком Джо Шустэрам. Упершыню зьявіўся ў коміксу, які быў апублікаваны 18 красавіка 1938 году. З тых часоў Супэрмэн набыў вялікую папулярнасьць, зьяўляючыся ў радыёсэрыялах, раманах, фільмах, тэлевізійных шоў, тэатральных пастаноўках і відэагульнях. Супэрмэн ёсьць тыповым супэргероем, то бок ён носіць дзівацкі касьцюм, выкарыстоўвае кодавае імя і змагаецца супраць зла пры дапамозе незвычайных здольнасьцяў. Не зважаючы на тое, што раней існавалі падобныя пэрсанажы, менавіта Супэрмэн папулярызаваў жанр супэргерояў і пашырыў яго. Ён быў самым прадаваным супэргероем у амэрыканскіх коміксах да 1980-х гадоў.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт.
DC Comics

**«DC Comics»** —  адно з найбуйнейшых і найбольш папулярных выдавецтваў коміксаў у сьвеце. Было заснаванае ў 1934 годзе над назовам National Allied Publications. У 1969 годзе было набытае кампаніяй Warner Brothers.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт.

Катэгорыя:Выдавецтвы ЗША
Голацак

**Го́лацакі** (таксама *Го́лацк*) — вёска ў Пухавіцкім раёне Менскай вобласьці Беларусі. Цэнтар Голацкага сельсавету.

Знаходзіцца за 40 км на паўночны захад ад Мар’інай Горкі, 26 км ад Менску, 12 км ад чыгуначнай станцыі Седча і Рудзенс на лініі Менск-Асіповічы каля шашы Менск-Мар’іна Горка.

## Гісторыя
У 18 ст. уласнасьць Агінскіх, потым Манюшкаў. Населены пункт уваходзіў у склад Менскага павету Менскае ваяводзтва.

Пасля 2-га падзелу Рэчы Паспалітай у 1793 годзе — у складзе Расейскай імпэрыі. У 19 — 20 стст. у Дукорскай воласьці Ігуменскага павету Менскай губэрні.

У 1882 годзе сялянамі в. Зазер’е, Рыбцы, Узьляны, і іншымі былі куплены ў растэрміноўку на 40 гадоў землі памешчыка, які разарыўся. у 1886 годзе працаваў вінакурны завод.

У Першую сусьветную вайну ў лютым — сьнежні 1918 году была пад акупацыяй войскаў кайзэраўскай Нямеччыне.

25 сакавіка 1918 году згодна з Трэцяй Устаўной граматай вёска абвешчана часткай Беларускай Народнай Рэспублікі. З 1 студзеня 1919 году ў адпаведнасьці з пастановай І з’езду КП(б) Беларусі вёска ўвайшла ў склад БССР.

У жніўні 1919 — ліпені 1920 вёска знаходзілася пад польскай уладай.

Пасля рэвалюцыі на базе вучэльні створана працоўная школа 1-ай ступені, у якой у 1922 годзе вучылася 60 хлопчыкаў і дзяўчынак, працавала 2 настаўнікі.

20 жніўня 1924 года Голацк стаў адміністрацыйным цэнтрам Голацкага сельсавету, які быў створаны ў складзе Сьмілавіцкага раёну Менскай акругі.

З чэрвеня 1941 г. да 4 ліпеня 1944 г. вёска была пад нямецкай акупацыяй.

## Насельніцтва
* 1897 — 49 двароў, 270 жыхароў
* пачатак XX ст. — 63 двары, 437 жыхароў.
* 1917 — 64 двары, 466 жыхароў.
* 1970—160 двароў, 546 жыхароў.
* 1996—494 жыхароў, 183 двары
* 2009 год — 669 чалавек

## Інфраструктура

### Эканоміка
* Крама
* Мэханічная майстэрня
* Ашчадная каса
* Аддзяленьне сувязі

### Адукацыя
У 1904 годзе адкрыта народная вучэльня. У 1914 годзе узьведзены школьны будынак. Зараз працуе:
* Голацкі дзіцячы сад — сярэдняя школа.
* Дзецячы яслі-сад.
* Музыкальная школа.

### Культура
* Дом культуры
* Бібліятэка

## Крыніцы

Катэгорыя:Голацкі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Пухавіцкага раёну
Яснаўка

**Я́снаўка** — вёска ў Пухавіцкім раёне Менскай вобласьці Беларусі. Уваходзіць у склад Голацкага сельсавету.

## Гісторыя
Да 2013 году вёска ўваходзіла ў склад Пярэжырскага сельсавету.

## Геалёгія
За 1 км на паўднёвы ўсход ад вёскі вядома Яснаўскае радовішча пясчана-жвіровага матэрыялу. Лінзападобны паклад зьвязаны з канцова-марэннымі адкладамі соскага ледавіка. Ва ўскрышы гліністыя пяскі.

## Насельніцтва
* 2009 год — 30 чалавек

## Вядомыя асобы
* Аркадзь Крук — беларускі вучоны ў галіне траўматалёгіі і артапэдыі 
* Уладзімер Савіч (мэдык) — беларускі вучоны ў галіне судовай мэдыцыны

## Крыніцы

Катэгорыя:Голацкі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Пухавіцкага раёну
Андрэ-да-Роша

**Андрэ́-да-Ро́ша** () — горад у Бразыліі, які месьціцца ў штаце Рыю-Грандзі-ду-Сул. Паводле зьвестак на 2020 год насельніцтва гораду складала блізу 1,3 тысячы чалавек. Муніцыпалітэт быў вылучаны ў асобную адзінку ў 1988 годзе з Лагоа-Вэрмэльлі. Сваё імя горад атрымаў ад руплівага судзьдзі Мануэла Андрэ да Рошы, які бараніў інтарэсы гораду. Гэта адзін з самых маленькіх паводле насельніцтва гарадоў штатаў.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт
Уладзімер Савіч

Імя і прозьвішча **Уладзімер Савіч** маюць наступныя выбітыя асобы:

* Уладзімер Пятровіч Савіч — мастак, заслужаны дзяяч мастацтва Беларусі (1990). 
* Уладзімер Ільліч Савіч — беларускі навуковец у галіне судовай мэдыцыны, доктар мэдыцынскіх навук, прафэсар
Савіч

**Савіч** — беларускае прозьвішча.

## Вядомыя носьбіты
* Аляксандар Антонавіч Савіч (1890—1957) — беларускі гісторык.
* Аляксандар Аляксандравіч Савіч (нар. 1969) — беларускі гісторык.
* Вайніслаў Савіч-Заблоцкі (1850 — пасля 1893) — беларускі і польскі пісьменьнік, паэт, публіцыст.
* Срджан Савіч (нар. 1973) — сэрбскі кіназнаўца, крытык рэдактар.
* Уладзімер Пятровіч Савіч (нар. 1952) — беларускі мастак-графік.
* Уладзімер Ільліч Савіч (1932—1989) — беларускі вучоны ў галіне судовай мэдыцыны.
* Усевалад Савіч (1885—1972) — вучоны ў галіне ліхеналогіі.
* Францішак Савіч (1815—1845) — беларускі палескі паэт, публіцыст, удзельнік вызваленчага руху.

## Глядзі таксама
* Савічы
Лешніца (Пухавіцкі раён)

**Ле́шніца** — вёска ў Пухавіцкім раёне Менскай вобласьці Беларусі. Уваходзіць у склад Голацкага сельсавету.

Месціцца за 27 км на паўночны захад ад Мар’інай Горкі, 8 км ад чыгуначнай станцыі Міханавічы на лініі Менск-Асіповічы.

## Гісторыя
У 19 — пач. 20ст. пасяленьне было вядома як сяло Пярэжырскай воласьці Ігуменскага павету Менскай губэрні. У 1886 годзе бала праваслаўная царква, царкоўнапрыходзкая школа (адкрыта ў 1883 г.). У 1892 годзе для школы пабудаваны будынак з дрэва.

Побач з сялом знаходзіўся аднайменны фальварак і маёнтак.

Паводле перапісу 1917 г. сумежна з сялом знаходзілася ўрочышча Лешніца.

У Першую сусьветную вайну ў лютым — сьнежні 1918 году была пад акупацыяй войскаў кайзэраўскай Нямеччыне.

25 сакавіка 1918 году згодна з Трэцяй Устаўной граматай вёска абвешчана часткай Беларускай Народнай Рэспублікі. З 1 студзеня 1919 году ў адпаведнасьці з пастановай І з’езду КП(б) Беларусі вёска ўвайшла ў склад БССР.

У жніўні 1919 — ліпені 1920 вёска знаходзілася пад польскай уладай.

У 1922 годзе працавала школа 1-ай ступені, у якой працавала 2 настаўніка, займалася каля 70 дзяцей, з якіх 15 дзяўчынак. З 1938 годзе — вёска.

У 1968 годзе да вёскі даллучаны пасёлак Лешніца, які на пачатку 20 ст. уяўляў сабою фальварак.

З чэрвеня 1941 г. да пачатку 4 ліпеня 1944 г. вёска была пад нямецкай акупацыяй.

Да 2013 году вёска ўваходзіла ў склад Пярэжырскага сельсавету.

## Насельніцтва
* 1886 — 50 двароў, 400 жыхароў
* Пачатак ХХ ст. — 113 двароў, 888 жыхароў. Фальварак Лешніца — 2 двары, 31 жыхар. Маёнтак — 3 двары, 104 жыхара
* 1917 год — 130 двароў, 826 жыхароў. Маёнтак — 1 двор, 75 жыхароў. Урочышча Лешніца — 1 гаспадарка, 46 жыхароў
* 2002 — 60 двароў, 112 жыхароў
* 2009 год — 72 чалавек

## Славутасьці
На паўднёвы ўсход ад вёскі ёсьць археалягічны помнік — селішча

## Вядомыя ўраджэнцы і жыхары
* Алесь Бачыла — беларускі паэт, драматург.
* Мікалай Баркун — Герой Сацыялістычнай Працы (1976).
* Андрэй Каленік — генэрал-маёр юстыцыі.

## Крыніцы

Катэгорыя:Голацкі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Пухавіцкага раёну
Лешніца (селішча)

**Лешніца** — селішча каля вёскі Лешніца Пухавіцкага раёну Менскай вобласьці.

## Апісаньне
За 0,5 км на паўднёвы ўсход ад вёскі, уніз па цячэньні р. Сьвіслач, на яе правым беразе. Плошча каля 1 га.

## Дасьледаваньні
Адкрыў і дасьледаваў у 1963 годзе Юры Драгун. Раскопкі не праводзіліся.

## Літаратура
* 

Катэгорыя:Селішчы Пухавіцкага раёну
Юры Драгун

**Ю́ры Ёсіфавіч Драгу́н** (, Менск — ) — беларускі гісторык, археоляг. Кандыдат гістарычных навук (1971).

## Жыцьцяпіс
Удзельнік Другой сусьветнай вайны. У 1960 годзе скончыў Беларускі дзяржаўны ўнівэрсытэт. У 1960—1962 гадах у Інстытуце гісторыі АН Беларусі (малодшы навуковы супрацоўнік сэктару археалёгіі). З 1962 па 1997 год у БДУ (дацэнт катэдры гістарыяграфіі гісторыі Расеі і СССР).

## Навуковая дзейнасьць
Дасьледваў дзядзінец старажытнай Оршы, вызначыў дату яе ўзьнікненьня, выявіў пляніроўку і забудову. Таксама дасьледаваў раньнеславянскія гарадзішчы і селішчы, курганныя могільнікі XI—XIII стагоддзяў на Меншчыне. Аўтар артыкулаў па гісторыі Беларусі XVIII—XIX стагоддзяў.

## Узнагароды
Ордэны Айчыннай вайны 1-й, 2-й ступеняў і інш.

## Крыніцы

## Літаратура

* 

Катэгорыя:Нарадзіліся ў Менску
Катэгорыя:Беларускія археолягі
Катэгорыя:Беларускія гісторыкі
Катэгорыя:Савецкія гісторыкі
Драгун (неадназначнасьць)

**Драгун** мае наступныя значэньні:

## Прозьвішча
* Аксана Драгун (нар. 1981) — беларуская лёгкаатлетка
* Мікалай Драгун (1888—1976) — беларускі рэлігійны дзеяч
* Станіслаў Драгун (нар. 1988) — беларускі футбаліст
* Уладзімер Драгун (1946—2011) — беларускі фізык. Доктар тэхнічных навук (1994), прафэсар (1996)
* Фёдар Драгун (нар. 1962) — беларускі мастак-манумэнталіст
* Юры Драгун (1926—2001) — беларускі археоляг, гісторык

## Глядзі таксама
* Драгуны — вёска ў Мёрскім раёне Віцебскай вобласьці.
Аляксей Дзікавіцкі

**Аляксей Дзікавіцкі** (нар. у 1973 г.) — беларускі журналіст і мэдыя-мэнэджар, намесьнік дырэктара тэлеканалу «Белсат», сябра Рады БНР.

## Біяграфія

Нарадзіўся ў Пінску.

У 1994 г. скончыў Інстытут сучасных ведаў у Менску па спэцыяльнасьці «эканоміка».

У 1995 годзе балятаваўся ў Вярхоўны Савет 13-га скліканьня.

Аж сярэдзіны 90-х гг. супрацоўнічаў з рознымі незалежнымі СМІ, з 1997 г. працаваў журналістам Радыё Свабода на Берасьцейшчыне. З 2001 году — у Варшаве.

Ад восені 2007 году — кіраўнік Аддзелу інфармацыйных праграм «Белсату». Зь лютага 2018 года — намесьнік дырэктара.

Аўтар кнігі вершаў «Оньдэ» на палескай гаворцы.

Узнагароджаны Мэдалём да стагодзьдзя БНР.

## Крыніцы

Катэгорыя:Нарадзіліся ў 1973 годзе
Катэгорыя:Нарадзіліся ў Пінскім раёне
Катэгорыя:Супрацоўнікі Белсата
Катэгорыя:Беларускія журналісты
Катэгорыя:Узнагароджаныя Мэдалём да стагодзьдзя БНР
Катэгорыя:Сябры Рады БНР
Ім Готфрыдсан

**Ім Готфрыдсан** () — швэдзкі гандбаліст вугорскага клюбу «Пік» і нацыянальнай зборнай Швэцыі. Самы каштоўны гулец чэмпіянату Эўропы 2018 і 2022 гадоў.

## Кар’ера
Ёсьць выхаванцам клюбу ІФК з роднага Істаду, у якім пачаў займацца гандболам з 1996 году. З 2011—2013 гады выступаў у клюбе «Істад». Выступаючы ў Швэцыі прыцягнуў да сябе ўвагу нямецкага клюбу «Фленсбург-Гандэвіт», да якога далучыўся ў 2013 годзе. У першы ж сэзон здабыў перамогу з новай камандай у Лізе чэмпіёнаў, выгуляўшы ў фінале прынцыповы для «Фленсбурга» клюб «Кіль» зь лікам 30:28. Паводле вынікаў розыгрышу Бундэсьлігі сэзону 2020—2021 гадоў быў абраны самым каштоўным гульцом чэмпіянату.

Улетку 2025 года гулец далучыўся да вугорскага клюбу «Пік» пасьля 12 гадоў, праведзеных у «Фленсбург-Гандэвіце». Ён заявіў, што сярод прычынаў зыходу з клюбу было тое, што не адчуваў сябе дастаткова важным і каштоўным для каманды пасьля таго, як атрымаў менш гульнёвага часу на пастанову дацкага трэнэра Нікалеў Крыкаў.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Старонка на Эўрапейскай гандбольнай фэдэрацыі.

Катэгорыя:Швэдзкія гандбалісты
Катэгорыя:Швэдзкія гандбалісты і гандбалісткі на Алімпійскіх гульнях
Катэгорыя:Гандбалісты і гандбалісткі на летніх Алімпійскіх гульнях 2016 году
Катэгорыя:Гандбалісты і гандбалісткі на летніх Алімпійскіх гульнях 2020 году
Катэгорыя:Гандбалісты і гандбалісткі на летніх Алімпійскіх гульнях 2024 году
Скандынавіюм

«**Скандынавіюм**» () — крытая арэна ў швэдзкім горадзе Гётэборг. Будаўніцтва комплексу пачалося ў 1969 годзе пасьля дзесяцігодзьдзяў перамоваў. Адкрыцьцё арэны адбылося 18 траўня 1971 году. З тых часоў на Скандынавіюме часта ладзіліся матчы розных чэмпіянатаў па хакею, тэнісу, гандболе і іншых відаў спорту. У 1985 годзе тут ладзілі конкурс песьні Эўрабачаньне. Арэна ёсьць хатняй пляцоўкаў хакейнага клюбу «Фрэлюнда». Часам свае хатнія матчы тут ладзіць таксама гадбольнаы клюб «Рэдбэргсьлід». Штогод на арэне праводзіцца Гётэборская выстава коней. На Скандынавіюме ладзяць канцэрты сусьветныя зоркі розных музычных жанраў. Гэтак тут выступалі гурты The Who, Deep Purple і Led Zeppelin падчас сваіх эўрапейскіх тураў 1972 і 1973 гадоў. У траўні 1988 году ў Гётэборзе дала канцэрт Ўітні Г’юстан, усталяваўшы рэкордную наведвальнасьць у  гледачоў. Шматкроць выступы ладзіў тут брытанскі гурт Iron Maiden.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт.

Катэгорыя:Хакейныя стадыёны Швэцыі
Катэгорыя:Збудаваньні Гётэборгу
Катэгорыя:Зьявіліся ў 1971 годзе
Салту-ду-Жакуі

**Са́лту-ду-Жакуі́** () — горад у Бразыліі, які месьціцца ў штаце Рыю-Грандзі-ду-Сул. Паводле зьвестак на 2020 год насельніцтва гораду складала блізу 12,5 тысяч чалавек.

## Гісторыя
Вядома, што першыя засяленцы прыбылі сюды прыблізна каля 1877 году. Гэта былі восем сем’яў, якія паходзілі Азорскіх астравоў, але зьявіліся тут з суседніх рэгіёнаў. Гісторыя паселішча непарыўна зьвязанае з імём капітанам Жуанэсам Герэйру дзі Амаралам, які быў буйным землеўласьнікам і займаўся жывёлагадоўляй і сельскай гаспадаркай.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт
Порту-Шавіер

**По́рту-Шавіе́р** () — горад у Бразыліі, які месьціцца ў штаце Рыю-Грандзі-ду-Сул. Паводле зьвестак на 2020 год насельніцтва гораду складала блізу 10,2 тысяч чалавек. Горад быў заснаваны ў 1870 годзе і першапачаткова меў назоў Сан-Франсіску-Шавіер. Ёсьць важным населеным пунктам на мяжы з Аргентынай, дзе на процілеглым беразе ракі Ўругвай месьціцца горад Сан-Хавіер.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт
Пэдру-Азорыю

**Пэ́дру-Азо́рыю** () — горад у Бразыліі, які месьціцца ў штаце Рыю-Грандзі-ду-Сул. Паводле зьвестак на 2020 год насельніцтва гораду складала блізу 7,7 тысяч чалавек. Муніцыпалітэт быў закладзены ў 1958 годзе і месьціцца на рацэ Піратыні. Значная частка насельтніцтва мае італьянскае і лібанскае паходжаньне.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт
Юры Кнор

**Юры Кнор** () — нямецкі гандбаліст дацкага клюбу «Ольбарг» і нацыянальнай зборнай Нямеччыны.

## Кар’ера
Не зважаючы, што Кнор нарадзіўся ў Фленсбургу, гандболам ён займаўся ў дзяніцтве ў іншых гарадах Нямеччыны. Дэбютаваў ва дарослым гандболе ў клюбе «Остзээ», якім на той час кіраваў ягоны бацька Томас Кнор. У 2018 годзе далучыўся да гішпанскай «Барсэлёны», але за ўвесь час правёў за сіне-гранатавых толькі шэсьць гульняў, выступаючы ў дублёвым складзе. У 2019 годзе вярнуўся ў Нямеччыну, склаўшы кантракт з клюбам «Міндэн» з Бундэсьлігі. У 2021 годзе далучыўся да складу «Райн-Нэкар Лёвэну». У верасьні 2024 году «Ольбарг» абвесьціў аб падпісаньні кантракту з Кнорам, паводле якога супраца з гульцом пачалася з сэзону 2025—2026 гадоў.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Старонка на Эўрапейскай гандбольнай фэдэрацыі.

Катэгорыя:Нямецкія гандбалісты
Катэгорыя:Нямецкія гандбалісты і гандбалісткі на Алімпійскіх гульнях
Катэгорыя:Гандбалісты і гандбалісткі на летніх Алімпійскіх гульнях 2020 году
Катэгорыя:Гандбалісты і гандбалісткі на летніх Алімпійскіх гульнях 2024 году
Катэгорыя:Прызэры летніх Алімпійскіх гульняў 2024 году
Мармарыс

**Ма́рмарыс** () — горад-порт і курорт у Турэччыне. Адміністрацыйны цэнтр аднайменнага раёну. Месьціцца на ўзьбярэжжы Міжземнага мора на паўднёвым захадзе краіны, у правінцыі Мугла. Знаходзіцца за 95 км ад аэрапорту Даламан.

Катэгорыя:Гарады Турэччыны
Эўразійскі стэп

**Эўразі́йскі стэп** альбо **Вялі́кі стэп** — шырокі стэп экарэгіёну Эўропы і Азіі з расьлінамі і жывёламі ўмераных лугоў, саваннаў і хмызнякоў. Ён распасьціраецца ад Малдовы праз Украіну, Расею, Казахстан, Сіньцьзян і Манголію да Маньчжурыі з адным буйным эксклавам, разьмешчаным, у асноўным, у вугорскай Пусьце.

Стэп зьвязваў Усходнюю Эўропу, Цэнтральную Азію, Кітай, Паўднёвую Азію і Блізкі Ўсход эканамічна, палітычна і культурна праз сухаземныя гандлёвыя шляхі, у першую чаргу праз Шаўковы шлях у старажытнасьці і Сярэднявеччы і праз Эўразійскі сухаземны мост у сучаснасьці. Стэп быў домам для качовых імпэрыяў і многіх буйных племянных канфэдэрацыяў і старажытных дзяржаваў на працягу ўсёй гісторыі, такіх як Хуну, Скітыя, Харэзм, Мавэранагр, Сагдыяна, Сяньбі, Цюрскі каганат, а таксама манголаў, кімэрыйцаў і сарматаў.

## Вонкавыя спасылкі
* The importance of the Eurasian steppe to the study of international relations. Journal of International Relations and Development.

Катэгорыя:Вялікі Стэп
Катэгорыя:Стэпы Азіі
Катэгорыя:Стэпы Эўропы
Катэгорыя:Геаграфія Цэнтральнай Азіі
Катэгорыя:Геаграфія Ўсходняй Эўропы
Ілопаліс

**Іло́паліс** () — горад у Бразыліі, які месьціцца ў штаце Рыю-Грандзі-ду-Сул. Паводле зьвестак на 2020 год насельніцтва гораду складала блізу 4 тысяч чалавек. Кожныя два гады ў горадзе ладзіцца турыстычны фэстываль.

## Гісторыя
У пачатку ХХ стагодзьдзя пачалася калянізацыя рэгіёну сучаснага гораду. Першыя засяленцы прыбылі сюды ў 1905 годзе. У 1928 годзе зьявілася магчымасьць пабудаваць дарогу, якая злучала Энкантаду з Салядадзі, а таксама праходзіла праз паселішча У 1931 годзе Ілопаліс пераўзышоў паводле колькасьці насельніцтва Ітапукі, якая ня мела зручнага выйсьця на існы шлях. Назва гораду паходзіць з грэцкае мовы, што азначае «горад лясоў».

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт
Энкантаду

**Энканта́ду** () — горад у Бразыліі, які месьціцца ў штаце Рыю-Грандзі-ду-Сул. Паводле зьвестак на 2020 год насельніцтва гораду складала блізу 22 тысяч чалавек.

## Гісторыя
Здавён тэрыторыя сучаснага места была пакрытая буйнымі лясамі, якія былі заселеныя індзейцамі з плямёнаў гуарані. Упершыню эўрапейцы зьявіліся тут у 1635 годзе — гэта былі езуіцкія сьвятары. Згодна з імпэратарскай пастановай рэгіён належыў Порту-Алегры, але з 25 кастрычніка 1831 году апынуўся пад уладай Трыюнфу. У канцы XIX стагодзьдзя паселішча пачало прыцягваць да сябе жыхароў суседніх гарадоў. У 1882 годзе тут зьявіліся першыя мігранты-італьянцы. Неўзабаве была пабудаваная першая драўляная царква. Блізкасьць да Порту-Алегры і наяўнасьць порту на рацэ Такуары былі галоўнымі фактарамі ў квітненьні гораду, асабліва ягонай прамысловасьці. У 1915 годзе Энкантаду вылучыўся ў асобны муніцыпалітэт.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт
Салядадзі (Рыю-Грандзі-ду-Сул)

**Саляда́дзі** () — горад у Бразыліі, які месьціцца ў штаце Рыю-Грандзі-ду-Сул. Паводле зьвестак на 2020 год насельніцтва гораду складала блізу 31 тысячы чалавек. Цэнтральным складнікам эканомікі гораду ёсьць здабыцьця амэтысту, большая частка якога здабываецца менавіта ў капальнях каля места. Сярод выбітных ураджэнчаў места ёсьць колішні футбаліст Фабію Рашэнбак, які выступаў у складзе «Грэмію» і нацыянальнай зборнай Бразыліі, а таксама праўнік, прафэсар і палітык Жаакім Маўрысію Кардосу, які працаваў губэрнатарам штату. Імя Кардосу мае адна з школаў у Салядадзі.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт
Салядадзі

Назву **Салядадзі** маюць наступныя геаграфічныя пункты:

## Бразылія
* Салядадзі — горад у штаце Параіба
* Салядадзі — горад у штаце Рыю-Грандзі-ду-Сул
Трыюнфу (Рыю-Грандзі-ду-Сул)

**Трыюнфу́** () — горад у Бразыліі, які месьціцца ў штаце Рыю-Грандзі-ду-Сул. Паводле зьвестак на 2020 год насельніцтва гораду складала блізу 29,9 тысяч чалавек. Горад месьціцца на зьліцьці рэк Такуары і Жакуі. На процілеглым баку рэк месьціцца горад Сан-Жэроніму. Трыюнфу — адзін з самых заможных гарадоў Бразыліі.

## Гісторыя
Мінуўшчына Трыюнфу непарыўна зьвязаная з вайной Фарапус. Тут дзеяліся некалькіх вайсковых сутыкненьняў, як то бітва ля Фанфы, калі быў арыштаваны Бэнту Гансалвэс. Да прыходу сюды эўрапейцаў у рэгіёне жылі індзейцы, а першымі эўрапейцамі былі ўраджэнцы Азорскіх астравоў. У 1754 годзе ў паселішчы была пабудаваная капліца Госпада Ісуса Хрыста. У 1956 годзе была ўзьведзеная яшчэ адна царква.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт
Капан-да-Каноа

**Капа́н-да-Кано́а** () — горад у Бразыліі, які месьціцца ў штаце Рыю-Грандзі-ду-Сул. Паводле зьвестак на 2020 год насельніцтва гораду складала блізу 54,1 тысяч чалавек. Гэта курортны горад на беразе Атлянтычнага акіяну.

## Гісторыя
Да прыбыцьця эўрапейцаў у XVI ​​стагодзьдзі, паўночнае ўзьбярэжжа Рыю-Грандзі-ду-Сул было традыцыйнай тэрыторыяй расьсяленьня індзейцаў. Праз заняволеньне і хваробы, якія прынесьлі калянізатары з Старога Сьвету, колькасьць індзейцаў у рэгіёне значна скарацілася. У 1752 годзе сюды прыбылі першыя засяленцы з Азорскіх астравоў, высадзіўшыся ў порце Дарнэлес. Паселішча фактычна пачалося з фазэнды, якая належыла Інасію Жазэ Араужу дзі Куадрус з 1800 году. Капан-да-Каноа дасягнуў росквіту каля 1900 году пад назвай Арою-да-Пэскарыя, калі першыя фазэнды пачалі зьяўляцца ўздоўж набярэжнай. Назва гораду паходзіць ад невялікага ручаю, які знаходзіцца побач з акіянам. Прыкладна з 1920 году пачалі прыбываць першыя адпачывальнікі з Сэра-Гаушы і Порту-Алегры. Пераважна наведвальнікамі былі нашчадкі нямецкіх і італьянскіх каляністаў. Прыблізна ў 1940 годзе ў месьце зьявіліся першыя засельнікі габрэі. Сучасная назва места пачала зьнікаць толькі ў 1940-х гадах. У асобны муніцыпалітэт горад вылучыўся 12 красавіка 1982 году. Першы мэр уступіў на пасаду 31 студзеня 1983 году.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт
Такуары

**Такуары́** () — горад у Бразыліі, які месьціцца ў штаце Рыю-Грандзі-ду-Сул. Паводле зьвестак на 2020 год насельніцтва гораду складала блізу 26,9 тысяч чалавек.

## Гісторыя
Да прыбыцьця эўрапейцаў у рэгіёне квітнелі індзейскія паселішчы. З калянізацыяй Паўднёвай Амэрыкі рэгіён ад самага пачатку быў пунктам прыцягненьня і цікавасьці з боку эўрапейцаў, дзякуючы выгоднаму месцазнаходжаньню і ўрадлівай зямлі. Сучаснае паселішча было створана 4 ліпеня 1849 году, калі тагачасная парафія Такуары была вылучаная з Трыюнфу і атрымала статус вёскі. Першыя выбары ў муніцыпалітэт адбыліся ў тым жа годзе ў верасьні. Першая рада была сфарміраваная Антонію дус Сантусам Прая, Мануэлам Фэрнандэсам да Сылвам, Антонію Каэтану Пэрэйрам, Анзамбужам Віланавам, Амэрыку дзі Азэвэду Віланам і Жуанам Фэрэйрам Бранданам.

У XX стагодзьдзі Такуары атрымаў вядомасьць як радзіма Артура да Коста-і-Сілвы, маршала бразыльскай арміі, які займаў пасаду 27-га прэзыдэнта Бразыліі з 1967 па 1969 гады. Ягонае кіраваньне ў эпоху вайсковай дыктатуры адзначанае ўкараненьнем Інстытуцыйнага акта № 5, які значна пашырыў аўтарытарныя паўнамоцтвы фэдэральнага ўрада.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт
Чэмпіянат сьвету па хакеі з шайбай 2023 году

**Чэмпіяна́т сьве́ту па хаке́і з ша́йбай 2023 году** — 87-ы па ліку чэмпіянат сьвету, які ладзіўся ў Фінляндыі і Латвіі з 12 па 28 траўня 2023 году. У спаборніцтве ўзялі ўдзел 16 зборных. Першапачаткова плянавалася, што турнір будзе праходзіць у расейскім Санкт-Пецярбурзе, але ў лютым 2022 году праз расейскае ўварваньне ва Ўкраіну Міжнародны алімпійскі камітэт забараніў Расеі ладзіць любыя спартовыя турніры. 26 красавіка Расея канчаткова страціла права на правядзеньне чэмпіянату сьвету. У хуткім часе пасьля гэтага Фінляндыя і Латвія падалі сумесную заяўку, якая была ўхваленая 27 траўня 2022 году.

## Арэны
Матчы чэмпіянату сьвету было вырашана праводзіць на «Нокія-Арэне» ў Тампэрэ і «Арэна Рыга» ў Рызе.

## Удзельнікі
У чэмпіянаце узялі ўдзел 16 нацыянальных камандаў — чатырнаццаць з Эўропы, дзьве з Паўночнай Амэрыкі. Дзякуючы прасоўваньню зь Першага дывізіёну атрымалі правы на выступ у турніры зборныя Вугоршчыны і Славеніі. Зборная Фінляндыі і Латвіі бралі ўдзел у турніры як арганізатары. Як і ў папярэдні розыгрыш зборныя Беларусі і Расеі былі адхідіныя ад удзелу.

**Група А**:
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

**Група Б**:
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Склады

Склад кожнай каманды мусіў мець мінімум 15 палявых гульцоў і 2 брамнікаў. Максымум склад павінен быў складацца з 25 палявых гульцоў і 3 брамнікаў. Усе 16 краінаў-удзельніц мусілі надаслаць «пашыраны сьпіс» не пазьней чым за два тыдні да турніру. Канчатковы склад быў зацьверджаны на паседжаньні да пачатку турніру.

## Папярэдні этап

### Група A

#### Матчы

### Група Б

#### Матчы

## Плэй-оф

### Чвэрцьфіналы

### Паўфіналы

### Матч за 3-е месца

### Фінал

## Статыстыка
### Найлепшыя бамбардзіры
У гэты сьпіс уключаны толькі дзесяць найлепшых гульцоў. Калі іх больш за 10, з гэтага вынікае, што шэраг хакеістаў мае аднолькавую колькасьць пунктаў.

*М = Матчы; Г = Галы; A = Асыстэнцкія перадачы; П = Пункты; +/− = [[плюс-мінус (хакей)|Плюс/мінус]]*
Крыніца: IIHF.com

### Найлепшыя брамнікі
У гэты сьпіс уключаны толькі пяць найлепшых брамнікаў, паводле іхняга адсотку надзейнасьці, якія згулялі ня меней за 40% ад усіх праведзеных хвілінаў сваёй каманды.

*М = Матчы; ЧнЛ = Час на лёдзе (хвіліны:сэкунды); ПШ = Прапушчаныя шайбы; АК = Адбітыя кідкі; Н% = Адсотак надзейнасьці*
Крыніца: IIHF.com

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт


Катэгорыя:Спорт у Рызе
Катэгорыя:Спорт у Тампэрэ
ЗНД

* Зброя несьмяротнага дзеяньня
* Зьезд народных дэпутатаў СССР
Джэры Сайнфэлд

**Джэро́м А́лен Са́йнфэлд** (;  29 красавіка 1954 году) — амэрыканскі стэнд-комік, актор, пісьменьнік і прадусар. Ён найбольш вядомы тым, што гуляў напаўвыдуманую вэрсію самога сябе ў сыткаме *«[[Сайнфэлд]]»*, які ён стварыў і спрадусараваў зь сябрам Лары Дэйвідам. Шоў выходзіла ў этэры NBC з 1989 па 1998 гады, стаўшы адным з самых вядомых і папулярных сыткамаў усіх часоў і народаў. Як стэндап-комік, Сайнфэлд спэцыялізуецца на назіральнай камэдыі. У 2004 годзе тэлеканал Comedy Central паставіў яго на 12 радок у сьпісе найлепшых стэндап-комікаў усіх часоў і народаў.

Сайнфэлд падрыхтаваў, напісаў і вырабіў анімацыйны фільм *«[[Бі-Муві: Мядовая змова]]»* 2007 году, які быў намінаваны на прэмію «Залаты Глёбус» як найлепшы анімацыйны мастацкі фільм. Яшчэ адным пасьпяховым праектам Сайнфэлда было ток-шоў *«[[Комікі за стырном у пошуках кавы]]»*, стваральнікам і вядоўцам якой ён быў на працягу 7 гадоў існаваньня перадачы. Жанаты з аўтаркай Джэсыкай Сайнфэлд, зь якой мае трох дзяцей. Актор атрымаў дваццаць намінацыяў на прэмію Эмі за працу над *«Сайнфэлдам»* і ток-шоў *«Комікі за стырном у пошуках кавы»*, а таксама чатыры намінацыі на прэмію Грэмі за свае камэдыйныя альбомы.

У 1990-х Сайнфэлд рэклямаваў прадукцыю кампаніі Apple, а ў 2008 годзе здымаўся ў шэрагу рэклямных ролікаў Microsoft.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт
* 

Катэгорыя:Акторы ЗША
Катэгорыя:Прадусары ЗША
Сайнфэлд

**«Са́йнфэлд»** () — амэрыканскі тэлевізійны сыткам, створаны Лары Дэйвідам і Джэры Сайнфэлдам. Ён выходзіў у этэры тэлеканалу NBC з 5 ліпеня 1989 году па 14 траўня 1998 году. За гэты час было створана дзевяць сэзонаў, якія складаюцца з 180 сэрыяў. Галоўная зорка тэлесэрыялу — Сайнфэлд, які выконваю ролю выдуманага самога сябе і засяроджваецца на сваім асабістым жыцьці і трох ягоных выдуманых сяброў — найлепшы сябар Джордж Костанца (Джэйсан Аляксандар), былая дзяўчына Элэйн Бэнэс (Джулія Луі-Дрэйфус) і сусед Косма Крамэр (Майкл Рычардс). Дзея сэрыялу адбываецца ў асноўным у шматкватэрным доме ў верхняй частцы Заходняга Мангэтану ў Нью-Ёрку. Сэрыял часта апісваецца як шоў ані пра што, то бок ён звычайна засяроджваецца на дробных падзеях паўсядзённага жыцьця. У першых сэрыях падзеі сэрыялу перамяжоўваюцца з момантамі стэнд-ап выступу выдуманага Джэры Сайнфэлда, якія часта апісваюць падзеі і эпізоды з самога сэрыялу.

Атрымаўшы папулярнасьць як комік у канцы 1980-х, Джэры Сайнфэлд займеў мажлівасьць стварыць шоў з NBC. Ён зьвярнуўся па дапамогу Лары Дэйвіда, свайго калегі-коміка і сябра, з мэтай распрацоўкі ідэі да сыткама. Сэрыял быў падрыхтаваны кампаніяй West-Shapiro Productions і Castle Rock Entertainment і распаўсюджваўся на тэлебачаньні Columbia Pictures. Сцэнары да выпускаў у значнай ступені напісаныя Дэйвідам і Сайнфэлдам, а таксамам шэрагам сцэнарыстаў, як то Лары Чарлзам, Пітэрам Мэлманам, Грэгам Кавэтам, Кэрал Лэйфэр, Дэйвідам Мандэлам, Джэфам Шафэрам, Стывам Корэнам, Джэніфэр Крытэндэн, Томам Гамілам, Максам Просам, Дэнам О’Кіфам, Чарлі Рубінам, Марджары Грос, Алекам Бэргам, Элэйн Поўп і Спайкам Фэрэстэнам. Улюбёны сярод крытыкаў, сэрыял ачольваў рэйтынгі Нілсэна, а сэзоны паміж 6 і 9 уздымаліся да першых двух радкоў рэйтынгу кожны год з 1994 па 1998 гады. Толькі іншыя два сэрыялы, як то *«[[Я кахаю Люсі]]»* і *«[[Шоў Эндзі Грыфіна]]»* скончыліся на вяршынях рэйтынгаў.

*«Сайнфэлд»* лічыцца адным з найвялікшых і найбольш уплывовых сыткамаў усіх часоў і народаў. Ягоныя сэрыі ўваходзіць у лік найлепшых тэлевізійных шоў у розных публікацыях. Цытаты з шматлікіх выпускаў увайшлі ў спажытак у папулярную культуру.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт

Катэгорыя:Тэлесэрыялы ЗША
Катэгорыя:Фільмы пра Нью-Ёрк
Бранка Вуявіч

**Бранка Вуявіч** () — чарнагорскі гандбаліст румынскага клюбу «Дынама» і нацыянальнай зборнай Чарнагорыі.

## Вонкавыя спасылкі
* Старонка на Эўрапейскай гандбольнай фэдэрацыі.

Катэгорыя:Чарнагорскія гандбалісты
Мужчынская зборная Эгіпту па гандболе

**Збо́рная Эгіпту па гандбо́ле** — мужчынская нацыянальная зборная Эгіпту, якая прадстаўляе дзяржаву на міжнародных спаборніцтвах па гандболе. Склад каманды вызначае Эгіпецкая гандбольная фэдэрацыя. Эгіпецкая зборная поруч з Альжырам і Тунісам лічыцца наймацнейшай на кантынэнце. Паводле словаў адмыслоўцаў з 2019 году ў Эгіпта зьявілася новае залатое пакаленьне, якое здольнае змагацца за тытулы ня толькі ў Афрыцы, але і на сусьветных спаборніцтвах. Гэтак на летніх Алімпійскіх гульнях 2020 году Эгіпет стаў першай афрыканскай краінай, чыя каманда дасягнула паўфіналу гандбольнага турніру.

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйная бачына. Эгіпецкая гандбольная фэдэрацыя

Эгіпет
Гандбол
Катэгорыя:Эгіпецкі гандбол
Ібіруба

**Ібіруба́** () — горад у Бразыліі, які месьціцца ў штаце Рыю-Грандзі-ду-Сул. Паводле зьвестак на 2020 год насельніцтва гораду складала блізу 20,4 тысяч чалавек. За гісторыі інаваньня гораду ён шмат разоў зьмяняў свой назоў, але кожным разам ён быў вымушаны зьмяняць яго праз блытаніну зь іншымі населенымі пунктамі. Сучасная назва паходзіць з тупі-гуаранскай мовы. Засельнікамі гораду ёсьць людзі нямецкага і італьянскага паходжаньня.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт
Джулія Луі-Дрэйфус

**Джу́лія Лу́і-Дрэ́йфус** (;  13 студзеня 1961 году) — амэрыканская акторка, камэдыянтка і прадусарка, якая працаваў у камэдыйных выпусках *«[[Суботнімі вечарамі ў жывым этэры]]»* з 1982 па 1985 гады, *«[[Сайнфэлд]]»* (1989—1998), *«[[Новыя прыгоды старой Крыстыны]]»* (2006—2010) і *«[[Віцэ-прэзыдэнт (тэлесэрыял)|Віцэ-прэзыдэнт]]»* (2012—2019). Акторка ёсьць адной з самых слынных акторак у гісторыі тэлебачаньня ЗША, атрымаўшы шмат узнагародаў Эмі і Гільдыі кінаактораў. У 2010 годзе Луі-Дрэйфус атрымала ўласную зорку на Галівудзкай алеі славы і была ўзьведзеная ў Залю славы тэлевізійнай акадэміі ў 2014 годзе. У 2016 годзе часопіс Time улучыў акторку у сьпіс 100 самых уплывовых людзей у сьвеце.

## Біяграфія
Луіс-Дрэйфус атрымала вядомаць дзякуючы выкананьню выступаў у Практычнай тэатральнай трупе ў Чыкага. Такі посьпех прывёў да запрашэньне на перадачу *«[[Суботнімі вечарамі ў жывым этэры]]»* з 1982 па 1985 гады. Сапраўдны прарыў адбыўся ў 1990 годзе, калі яна дзевяць сэзонаў выконвала ролю Элэйн Бэнэс у сэрыяле *«[[Сайнфэлд]]»*, адным з самых камэрцыйна пасьпяховых сыткамаў у гісторыі ЗША. Да іншых выбітных роляў адносяцца роля Крыстыны Кэмпбэл у *«[[Новых прыгодах старой Крыстыны]]»*, які выходзіў на тэлеэкраны на канале CBS. Таксама акторка атрымала ўхвалу за ролю Сэліны Мэер у тэлесэрыялу *«[[Віцэ-прэзыдэнт (тэлесэрыял)|Віцэ-прэзыдэнт]]»* тэлеканалу HBO.

Акрамя тэлевізіі Луі-Дрэйфус здымалася ў фільмах. Сярод ейных фільмаў вылучаюцца *«[[Ганна і ейныя сёстры]]»* (1986), *«[[Калядныя канікулы (фільм, 1989)|Калядныя канікулы]]»* (1989), *«[[Разьбіраючы Гары]]»* (1997) і *«[[Ані слова болей]]»* (2013). Таксама выконвала агучкі ў мультыплікацыйных фільмах.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* 

Катэгорыя:Акторкі ЗША
Мужчынская зборная Чарнагорыі па гандболе

**Збо́рная Чарнагорыі па гандбо́ле** — мужчынская нацыянальная зборная Чарнагорыі, якая прадстаўляе дзяржаву на міжнародных спаборніцтвах па гандболе. Склад каманды вызначае Чарнагорская гандбольная фэдэрацыя. Свой першы афіцыйны матч зборная правяла ў фінскім горадзе Вантаа, дзе чарнагорцы перамаглі зборную Фінляндыю зь лікам 26:28.

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйная бачына. Чарнагорская гандбольная фэдэрацыя

Чарнагорыя
Гандбол
Катэгорыя:Чарнагорскі гандбол
Краязнаўчая газета

**Краязнаўчая газета** — тыднёвік, які выдаецца з красавіка 2003 году, заснаваны Беларускім фондам культуры. Галоўны рэдактар Максім Гальпяровіч (з 2022 году).

На старонках выданьня зьмяшчаюцца артыкулы мясцовых краязнаўцаў, прысьвечаныя гісторыі і традыцыям рэгіёнаў нашай краіны, дасьледаваньні навукоўцаў пра гісторыю, этнаграфію, фальклор і архітэктуру, пра гістарычныя падзеі і асобаў, а таксама эсэ пра землякоў, якія праславіліся не толькі ў Беларусі, але і за яе межамі.

Лёс газэты напрыканцы 2021 году “трымаўся на валаску”, бо ад каронавірусу раптоўна памёр яе рэдактар Уладзімер Пучынскі. Аднак выданьне ўзначаліў гісторык Максім Гальпяровіч

У 2022 годзе на Радыё Марыя пачалі выходзіць аўдыё агляды «Па старонках краязнаўчай газеты» 

У студзені 2023 году наклад газэты складаў 560 асобнікаў (напачатку 2022—403 асобнікі).

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* kazeta.by Сайт газэты (не абнаўляўся з 2020 году)
* Старонка газэты на фэйсбуку

Катэгорыя:Беларускія газэты
Катэгорыя:Газэты на беларускай мове
Катэгорыя:Зьявіліся ў 2003 годзе
Аўрэа

**А́ўрэа** () — горад у Бразыліі, які месьціцца ў штаце Рыю-Грандзі-ду-Сул. Паводле зьвестак на 2020 год насельніцтва гораду складала блізу 3,5 тысяч чалавек. Горад неафіцыйна мае статус польскай сталіцы Бразыліі, бо 90% насельніцтва ў ім мае польскае паходжаньне. У ліпені 2022 году польская мова набыла статус другой афіцыйнай мовы муніцыпалітэту.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт
Джына Лёлябрыджыда

**Джына Лёлябрыджыда** (, Субʼяка, Італія — , Рым) — італьянская акторка, рэжысэрка і фатографка. 

## Жыцьцяпіс
Нарадзілася ў сямʼі майстроў-мэбельнікаў. Яна вядомая па ролях у фільмах *«Фанфан-Тульпан»* (1952) рэжысэра Крыстыяна-Жака і *«Сабор Парыскай Божай Маці»* (1956) рэжысэра Жана Дэляну, а таксама *«Начныя прыгажуні»* (1952), *«Хлеб, каханьне і фантазія»*, *«Правінцыялка»* (абодва 1953), *«Рымлянка»*, *«Хлеб, каханьне і рэўнасьць»* (абодва 1954), *«Салямон і царыца Саўская»* (1959)

У 1976 годзе Лёлябрыджыда зьняла дакумэнтальны фільм пра Кубу, для якога ўзяла інтэрвію ў Фідэля Кастра. У 1986 годзе яна выступіла ў якасьці старшыні журы на 36-м Бэрлінскім кінафэстывалі. У 1992 годзе ейная скульптура «Жыцьцё разам», якая сымбалізуе гармонію паміж дзяцінствам і прыродай, прадстаўляла Італію на Сусьветнай выставе ў Гішпаніі. У тым жа годзе за гэтую працу Лёлабрыджыда была ўзнагароджаная Ордэнам ганаровага легіёну з рук прэзыдэнта Францыі Франсуа Мітэрана.

## Крыніцы

## Літаратура
* 

Катэгорыя:Італьянскія акторкі
Блакіт

* Блакітны колер;
* Валянцін Блакіт (1938—2007) — беларускі пісьменьнік;
* «Блакіт» — таварны знак «Баранавіцкага вытворчага баваўнянага аб’яднаньня».
Гэбрыел Бірн

**Гэбрыел Джэймз Бірн** (; нар. , Дублін, Ірляндыя) — ірляндзкі актор тэатру, кіно і тэлебачаньня. Ляўрэат прэміі «Залаты глёбус».

У дзяцінстве ён рыхтаваўся быць сьвятаром, але стаў настаўнікам і пайсьці ў прафэсійныя акторы вырашыў толькі ў 29 гадоў. Найбольш папулярныя працы ў кіно — *«Абарона дзяржавы»*, *«Скрыжаваньне Мілера»*, *«[[Звычайныя падазроныя]]»*. На тэлебачаньні — роля псыхатэрапэўта ў сэрыяле HBO *«Пацыенты»*. Аддае перавагу здымацца ў артгаўсных праектах.

## Узнагароды
* 2009 — Ляўрэат прэміі «Залаты Глёбус» за найлепшую мужчынскую ролю ў драматычным тэлесэрыяле *«Пацыенты»*.

## Крыніцы

Катэгорыя:Ірляндзкія акторы
Катэгорыя:Ірляндзкія прадусары
Зазер’е (Менская вобласьць)

**Зазе́р’е** — вёска ў Пухавіцкім раёне Менскай вобласьці Беларусі. Уваходзіць у склад Голацкага сельсавету.

За 44 км на паўночны захад ад раённага цэнтру Мар’іна Горка, 4 ад чыгуначнага прыпыначнага пункту Седча на лініі Менск—Асіповічы. Разьмешчана на аўтамабільнай дарозе , каля ракі Свіслач.

## Гісторыя
Вядома з канца 16 стагодзьдзя у складзе Менскага павету ВКЛ.

Пасьля 2-га падзелу Рэчы Паспалітай (1793 г.) — у складзе Расейскай імпэрыі. У 19 — пач. 20ст. пасяленьне было вядома як сяло Пярэжырскай воласьці Ігуменскага павету Менскай губэрні. Уластнасьць роду Ваньковічаў. Антон Ваньковіч атрымаў у спадчыну бацькоўскі маёнтак Зазер’е.

На 1886 год сяло было вядомае пад назвай **Завозеры**, працавала праваслаўная царква, царкоўна прыхадзкая школа, пры царкве — папячыцельства. Праваслаўны прыход налічваў каля 960 вернікаў. Побач з сялом знаходзіўся аднайменны маёнтак.

У Першую сусьветную вайну ў лютым — сьнежні 1918 году была пад акупацыяй войскаў кайзэраўскай Нямеччыне.

25 сакавіка 1918 году згодна з Трэцяй Устаўной граматай вёска абвешчана часткай Беларускай Народнай Рэспублікі. З 1 студзеня 1919 году ў адпаведнасьці з пастановай І з’езду КП(б) Беларусі вёска ўвайшла ў склад БССР.

У жніўні 1919 — ліпені 1920 вёска знаходзілася пад польскай уладай.

Пасьля рэвалюцыі працавала працоўная школа 1-ай ступені, у якой у 1922 годзе вучыліся 90 вучняў, працавала 2 настаўнікі. У 1929 годзе створаны калгас «Барацьба», працавала кузьня, вадзяны млын з лесапілкай, сталярная майстэрня, сыраварня.

З чэрвеня 1941 году да 4 ліпеня 1944 году вёска была пад нямецкай акупацыяй.

Да 2013 году вёска ўваходзіла ў склад Пярэжырскага сельсавету.

## Насельніцтва
* 1805 год — 989 душ
* 1812 год — 406 душ
* 1886 год — 57 двароў, 476 жыхароў. Маёнтак 6 двароў, 156 жыхароў
* 1897 год — у маёнтку 10 двароў, душ м.п. — 52, душ ж.п. — 37. У сяле 101 двор, душ м.п. — 316, душ ж.п. — 325
* 1917 год — 131 двор, 821 жыхар. Маёнтак 314 жыхароў
* 1971 год — 204 двары, 684 жыхары
* 2002 год — 314 двароў, 929 жыхароў
* 2009 год — 918 чалавек

## Славутасьці

* Гаспадарчы двор
* Маёнтак «Зазер’е», цяпер у будынку знаходзіцца школа.

### Страчаная спадчына
* Царква Покрыва Прасьвятой Багародзіцы

## Вядомыя ўраджэнцы і жыхары
* Аркадзь Моркаўка — беларускі паэт
* Аляксандар Аўгустайціс — дзяржаўны дзеяч

## Інфраструктура
### Эканоміка
* У вёсцы дзейнічаюць ДП "Экспэрымэнтальная база «Зазер’е», конна-спартыўны клуб імя Дзяменцьева «Зазер’е»
* 2 крамы
* Дом быту
* Аддзяленьне сувязі
* Сталовая

### Адукацыя
* Зазерская сярэдняя школа
* Конна-спартыўная школа
* Дзіцячыя яслі-сад

### Культура
* Дом культуры
* Бібліятэка

### Мэдыцына
* Бальніца

## Крыніцы

Катэгорыя:Голацкі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Пухавіцкага раёну
Катэгорыя:Населеныя пункты, згаданыя ў XVI стагодзьдзі
Хазянінкі

**Хазяні́нкі** — вёска ў Пухавіцкім раёне Менскай вобласьці Беларусі. Уваходзіць у склад Голацкага сельсавету.

## Насельніцтва
* 2009 год — 81 чалавек

## Асобы
* Валянцін Цімафеевіч Мысьлівец —   беларускі пісьменьнік

## Крыніцы

Катэгорыя:Голацкі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Пухавіцкага раёну
Матароўшчына

**Матаро́ўшчына** — вёска ў Беларусі, каля ракі Слоўсту. Уваходзіць у склад Голацкага сельсавету Пухавіцкага раёну Менскай вобласьці.

## Назва

Матэр (Mather, Matter) — імя германскага паходжаньня.

## Гісторыя
Паводле перапісу 1926 году, мела афіцыйны статус пасёлку. З чэрвеня 1941 году да 4 ліпеня 1944 году вёска была пад нямецкай акупацыяй.

## Насельніцтва
* 1926 год — 14 двароў, 63 жыхары
* 2009 год — 21 чалавек

## Крыніцы

Катэгорыя:Голацкі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Пухавіцкага раёну
Кай Сьмітс

**Кай Сьмітс** () — нідэрляндзкі гандбаліст нямецкага клюбу «Гумэрсбах» і нацыянальнай зборнай Нідэрляндаў. Ягоны бацька, а таксама сястра і брат таксама зьяўляюцца гандбалістамі.

## Вонкавыя спасылкі
* Старонка на Эўрапейскай гандбольнай фэдэрацыі.

Катэгорыя:Нідэрляндзкія гандбалісты
Розмары Клуні

**Розмары Клуні** (,  — ) — амэрыканская эстрадная сьпявачка і акторка сярэдзіны ХХ стагодзьдзя. Цётка актора Джорджа Клуні.

## Біяграфія
Кар’еру сьпявачкі пачала ў 1940-я гады, выступала ў дуэце з сваёй роднай сястрой Бэці. У першай палове 1950-х гадоў Розмары стала адной з найпапулярнейшых сьпявачак ЗША. Ейныя песьні *«Come On-a My House»* (1951), *«Half As Much»* (1952), *«Hey There»* (1953) і *«This Ole House»* (1954) займалі першыя радкі ў амэрыканскіх топ-сьпісах найбольш пасьпяховых музычных твораў у рэйтынгу Billboard Hot 100.

У 1953 годзе Розмары ўзяла шлюб з ўладальнікам ўзнагароды «Оскар» кінаакторам Хасэ Фэрэрам. У гэтым шлюбе нарадзіліся сыны Мігель і Рафаэль, якія таксама, як і бацька, сталі кінаакторамі. З надыходам эпохі рок-н-ролу папулярнасьць сьпявачкі пачала зьмяншацца. У яе пачаліся праблемы з псыхікай, асабліва пасьля таго, як Клуні стала сьведкам забойства Робэрта Кенэдзі. Сытуацыя з псыхічным станам ускладнялася тым, што Розмары Клуні ўжывала наркотыкі.

Памерла 29 чэрвеня 2002 года ад раку лёгкіх.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Дыскаграфія.

Катэгорыя:Выканаўцы, якія ўзначальвалі Billboard Hot 100
Матарова

**Матаро́ва** — вёска ў Беларусі, каля ракі Слоўсту. Уваходзіць у склад Голацкага сельсавету Пухавіцкага раёну Менскай вобласьці. Знаходзіцца за 39 км на паўночны захад ад Мар'інай Горкі, за 18 ад чыгуначнага прыпынкавага пункту Рудзенск (лінія Менск — Асіповічы), каля шашы Менск — Бабруйск (0,3 км).

## Назва

Матэр (Mather, Matter) — імя германскага паходжаньня.

## Гісторыя
### Вялікае Княства Літоўскае
У пісьмовых крыніцах упамінаецца ў 1582 годзе як сяло і маёнтак Матарова Менскага павету Вялікага княства Літоўскага.

### Пад уладай Расейскай імпэрыі
У выніку другога падзелу Рэчы Паспалітай (1793 год) Матарова апынулася ў складзе Расейскай імпэрыі. У XIX — пачатку XX ст. сяло ў Дукорскай воласьці Ігуменскага павету Менскай губэрні. На 1886 годзе была праваслаўная царква. Паводле перапісу 1897 году, дзеяла капліца, працавала школа царкоўнай граматы, хлебазапасны магазын. На пачатак ХХ ст. была царква і царкоўнапрыходская школа. Побач з вёскай знаходзіўся аднайменны маёнтак.

У Першую сусьветную вайну ў лютым — сьнежні 1918 году Матарова занялі войскі Нямецкай імпэрыі.

### Найноўшы час
25 сакавіка 1918 году згодна з Трэцяй Устаўной граматай Матарова абвяшчалася часткай Беларускай Народнай Рэспублікі. З 1 студзеня 1919 году ў адпаведнасьці з пастановай І з’езду КП(б) Беларусі вёска ўвайшла ў склад БССР. У жніўні 1919 — ліпені 1920 вёска знаходзілася пад польскай уладай.

Па рэвалюцыі працавала працоўная школа 1-й ступені, у якой у 1922 годзе навучалася 120 вучняў, з іх 49 дзяўчынак, працавала 2 настаўнікі. У 1933 годзе быў калгас «Краіна Саветаў».

З чэрвеня 1941 году да пачатку 4 ліпеня 1944 году вёска была пад нямецкай акупацыяй.

У 1966 годзе далучаны Пасёлак торфапрадпрыемства «Сьцяг Саветаў».

## Насельніцтва
### Дэмаграфія
* 1886 год — 47 двароў, 518 чалавек
* 1897 год — 117 двароў, 761 чалавек
* 1909 год — 963 чалавекі ў вёсцы Матарове і 20 чалавек у маёнтку Матарове
* 1917 год — 151 двор, 972 чалавекі; маёнтак 1 двор, 2 чалавекі
* 2002 год — 180 двароў, 419 чалавек
* 2009 год — 444 чалавекі

### Культура
Дзеюць бібліятэка і клюб.

### Адукацыя
Працуюць базавая школа і дзіцячыя ясьлі-сад.

### Мэдыцына
Мэдычны паслугі надае мэдычны пункт.

## Эканоміка
Працуюць сядзіба калгаса, мэханічныя майстэрні, пошта, ашчадная каса, 2 крамы і аптэка.

## Транспарт

З раённым цэнтрам Матарова зьвязвае аўтобусны маршрут.

## Страчаная спадчына
* Капліца (упамінаецца ў 1897 годзе)
* Царква (упамінаецца ў 1886 годзе)

## Крыніцы

Катэгорыя:Голацкі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Пухавіцкага раёну
Катэгорыя:Населеныя пункты, згаданыя ў XVI стагодзьдзі