open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Onliner.by

**«Анла́йнэр»** — пераважна расейскамоўнае інтэрнэт-выданьне Беларусі пра лічбавыя тэхналёгіі, заснаване ў лютым 2001 году.

На 2021 год кіраўніком быў Дзяніс Кажура, а галоўным рэдактарам — Мікалай Казловіч. Рэдакцыя месьцілася ў Маскоўскім раёне Менску па праспэкце Дзяржынскага, д. 5. Фотарэдакцыю ўзначальваў Уладзь Барысевіч. Таксама працавала 6 аддзелаў: 1) «Аўта» пра становішча на дарогах, ровары, каршэрынг і дарожныя здарэньні — рэдактар Андрэй Гамыляеў, 2) «Відэа» — кіраўнік Аляксей Носаў, 3) «Гаманец» пра банкі, грошы і ўклады, 4) «Людзі» пра грамадзкія справы і здарэньні — рэдактар Аляксандар Уладыка, 5) «Нерухомасьць» пра гарадзкія навіны, надзвычайныя здарэньні і сутыкненьні — рэдактар Зьміцер Мелехавец, 6) «Тэхналёгіі» пра сотавую сувязь, Сеціва і электроніку — рэдактар Канстанцін Сідаровіч. Выданьне ўлучала каталёг спажывецкіх тавараў Беларусі, навіновы партал, аўтабарахолку, партал абвестак арэнды і продажу нерухомасьці, партал выкананьня і заказу паслугаў, барахолку спажывецкіх тавараў, форум і партал карткі «Клевер» ад «Менскага транзытнага банку».

## Мінуўшчына
На 2013 год «Анлайнэр» зьмяшчаў стужку навінаў у рубрыках «Людзі», «Аўта», «Тэхналёгіі», «Нерухомасьць», каталёг мадэляў лічбавых прыладаў, электроннай тэхнікі з коштамі ды апісаньнем, а таксама барахолку, форумы, «чорны сьпіс» скрадзенных тэлефонаў і інш. Паводле стану на ліпень 2013 году займае 8-ую пазыцыю ў беларускім ТОПе сайтаў паводле папулярнасьці.

У траўні 2013 году *Onliner.by* абвясьціў пра запуск адмысловага рэгіянальнага аддзелу для Гомельскае вобласьці са сваёй рэдакцыяй, каталёгам і барахолкай.. Адзіная расцэнка сотавай сувязі «МТС» безь перадаплаты ўлучае неабмежаваны паводле трафіку доступ да бачыны й носіць адпаведны назоў.

Падчас асьвятлення пратэстаў у Беларусі 17 кастрычніка 2020 году была затрымана журналістка Дар’я Спявак. 19 кастрычніка 2020 году суд Кастрычніцкага раёну Менску (судзьдзя — Алена Жывіца) прысудзіў ёй 15 сутак адміністрацыйнага арышту паводле 23.34 КоАП Беларусі. 12 ліпеня 2021 году партал паведаміў пра адключэньне камэнтаў на сайце дзеля большай бясьпекі для супрацоўнікаў рэдакцыі й чытачоў.

## Крыніцы

Катэгорыя:Беларускія вэб-сайты
Катэгорыя:Байнэт
Катэгорыя:Беларускія інтэрнэт-СМІ
Катэгорыя:Люты 2001 году
Катэгорыя:Вэб-сайты, якія зьявіліся ў 2001 годзе
Катэгорыя:Маскоўскі раён (Менск)
Катэгорыя:Расейская мова ў сеціве
Бакары Санья

**Бакары Санья** (;  14 лютага 1983 году, Санс, Францыя) — былы францускі футбаліст, абаронца нацыянальнай зборнай Францыі.

## Клюбная кар’ера
### «Асэр»
Бакары Санья згуляў за «Асэр» 87 матчы ў чэмпіянаце Францыі і быў уключаны ў склад, які перамог у розыгрышы Кубка Францыі ў 2005 годзе. Таксама ён гуляў у Кубку УЭФА ў кожным з трох сэзонаў, калі ён быў футбалістам асноўнага складу. Бакары згуляў 17 матчаў у гэтым турніры. Таксама ён быў уключаны ў сымбалічную зборную чэмпіянату Францыі як правы абаронца.

### «Арсэнал»
12 ліпеня 2007 году Бакары Санья перайшоў з «Асэру» ў лёнданскі «Арсэнал». Яму далі футболку пад нумарам 3, якую да яго насіў Эшлі Коўл, які перашоў у лёнданскі «Чэлсі». 19 ліпеня ён дэбютаваў за новы клюб у таварыскім матчы супраць турэцкага клюбу «Генчлербірлігі», які «Арсэнал» перайграў зь лікам 3:0. У Прэм’ер-Лізе Санья выйшаў адразу ў першам туры ў матчы супраць «Фулгэму», дзе «кананіры» былі мацней зь лікам 2:1. Санья ў большасьці выпадкаў гуляе правага абаронцу, але таксама можа згуляць і ў цэнтры, і на левым флянзе, і нават у паўабароне. Са сваім прыходам, ён зрушыў свайго новага аднаклюбніка Эманюэля Эбуэ на ролю правага паўабаронцы.

3 лютага 2008 году Бакары Санья стаў аўтарам галявой перадачы на Эманюэля Адэбаёра ў гульні супраць «Манчэстэр Сіці», матч скончыўся перамогай «Арсэналу» зь лікам 3:1. 23 сакавіка 2008 году Бакары забіў свой першы гол у складзе «кананіраў». Пасьля падачы кутняга ён прабіў галавой у браму лёнданскага «Чэлсі». Аднак гэты гол ня выратаваў «Арсэнал» ад паразы зь лікам 1:2.

2 кастрычніка 2011 году ў матчы супраць «Тотэнгэм Готспур» атрымаў пералом малой галёначнай косткі правай нагі й прапусьціў тры месяцы.

### «Манчэстэр Сіці»
13 чэрвеня 2014 году было абвешчана пра пераход Санья ў клюб «Манчэстэр Сіці». Бакары стаў першым падпісаньнем «Сіці» ў летнім міжсэзоньні, падпісаўшы трохгадовы кантракт. Француз узяў сабе кашулю з 3 нумарам, які ён меў у «Арсэнале».

## Міжнародныя выступы
Бакары атрымаў запрашэньне ў зборную Францыі 22 жніўня 2007 году на таварыскі матч супраць зборнай Славаччыны, дзе французы былі мацнейшымі зь лікам 1:0. Санья выйшаў на замену Франсуа Клеру пасьля гадзіны гульні.

## Дасягненьні
**«Асэр»**:
* Уладальнік Кубка Францыі: 2012

**«Арсэнал»**:
* Уладальнік Кубка Ангельшчыны: 2014

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт
* Профіль на афіцыйным сайце ФК «Арсэнал» Лёндан
* Статыстыка на National Football Teams

Катэгорыя:Францускія футбалісты
Зорныя войны

«**Зорныя войны**» () — эпічная фантастычная сага амэрыканскага рэжысэра Джорджа Лукаса. Сэрыял аказаў велізарны ўплыў на міжнародную поп-культуру, на ягонай аснове паўстаў пашыраны Сусьвет «Зорных войнаў» са шматлікімі кнігамі, тэлесэрыяламі, відэагульнямі й коміксамі. Асаблівай увагі пасьлядоўнікаў заслужыў пэрыяд паміж першай і другой трылёґіямі.

Першы фільм выйшаў 25 траўня 1977 году пад назвай «Зорныя войны». Ён меў велізарны касавы посьпех. Гэта выратавала кампанію «20th Century Fox» ад пагражаўшага ёй крызысу. Калі сумненьні ў акупальнасьці праекту адпалі, першы фільм атрымаў падзагаловак «Новая надзея». За ім выйшлі два працягі: «Імпэрыя наносіць удар у адказ» (1980) і «Вяртаньне джэдая» (1983). Першы фільм трылёґіі-прыквэлу зьявіўся праз шаснаццаць рокаў ад выхаду VI эпізоду, і зь перапынкамі ў тры гады выйшлі наступныя дзьве часткі.

У кастрычніку 2012 The Walt Disney Company набыла Lucasfilm і абвясьціла пра свой намер сфільмаваць трылёґію-працяг, першая частка якога павінна зьявіцца ў 2015 року.

Франшыза апісвае сусьвет «Зорных войнаў» як падзеі далёкага-далёкага мінулага ў далёкай-далёкай галяктыцы. Джэдаі — прадстаўнікі дабра, іхнія антаганісты — сытхі. Зброя абодвух бакоў — лязэрныя мечы — стала вельмі папулярнай у фанатаў.

## Кінаэпапея
У нізку фільмаў «Зорныя войны» ўваходзяць шэсьць сэрыяў. Спачатку былі зьнятыя эпізоды IV—VI, праз пэўны час — I—III.

У цэнтры «Зорных войнаў» жыцьцёвы шлях Энакіна Скайуокера — галоўнага героя сагі.

Арыгінальная трылёґія
* 1977 — «Зорныя войны. Эпізод IV: Новая надзея» / *Star Wars: Episode IV — A New Hope*. Бюджэт — 11 мільёнаў $
* 1980 — «Зорныя войны. Эпізод V: Імпэрыя наносіць удар у адказ» / *Star Wars: Episode V — The Empire Strikes Back*. Бюджэт — 32 мільёны $
* 1983 — «Зорныя войны. Эпізод VI: Вяртаньне джэдая» / *Star Wars: Episode VI — Return of the Jedi*. Бюджэт — 32,5 мільёны $

Трылёгія-прыквэл
* 1999 — «Зорныя войны. Эпізод I: Цьмяная пагроза» / *Star Wars: Episode I — The Phantom Menace*. Бюджэт — 115 мільёнаў $
* 2002 — «Зорныя войны. Эпізод II: Атака клонаў» / *Star Wars: Episode II — Attack of the Clones*. Бюджэт — 120 мільёнаў $
* 2005 — «Зорныя войны. Эпізод III: Помста сытхаў» / *Star Wars: Episode III — Revenge of the Sith*. Бюджэт — 115 мільёнаў $

Трылёгія-сыквэл
* 2015 — Зорныя войны. Эпізод VII / *Star Wars: Episode VII*
* Зорныя войны. Эпізод VIII / *Star Wars. Episode VIII*
* Зорныя войны. Эпізод IX / *Star Wars. Episode IX*

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйная бачына
* Wookieepedia — вікі-праект, прысьвечаны сусьвету «Зорных войнаў» 


Катэгорыя:Зьявіліся ў 1977 годзе
Катэгорыя:20th Century Fox
Катэгорыя:Мэдыяфраншызы
Комі-Пярмяцкая акруга

**Комі-Пярмя́цкая акру́га** (, ) — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка, акруга ў Пермскім краі Расеі. Месьціцца на паўночным захадзе краю.

## Геаграфія
Комі-Пярмяцкая акруга знаходзіцца ў нізоўі Ўралу, у крайняй усходняй частцы эўрапейскае часткі Расеі. Плошча акругі складае 32800 км², найвышэйшая кропка над узроўнем мора — 335 м., 82% тэрыторыі пакрытыя лясамі. Тэрыторыя Комі-Пярмяцкай акругі складае 20,0% ад тэрыторыі ўсяго Пермскага краю, у які ўваходзіць акруга. На тэрыторыі акругі працякаюць рэкі Кама (у прыватнасьці, паўднёва-ўсходняя частка акругі выходзіць сваімі межамі да Камскага вадасховішча), а таксама Іньва, Каса ды Вясьляна.

Тры раёны акругі залічаныя да раёнаў Крайняе Поўначы.

Акруга мяжуе з астатнімі раёнамі Пермскага краю, а таксама з Рэспублікай Комі (на поўначы ды паўночным захадзе) і Кіраўскаю вобласьцю (на захадзе).

## Адміністрацыйна-тэрытарыяльны падзел
Комі-Пярмяцкая акруга падзяляецца на 7 муніцыпальных утварэньняў: 1 мескую акругу (Кудымкарскую, якая аб'ядноўвае на сваёй тэрыторыі адміністрацыйны цэнтар акругі места Кудымкар) і шэсьць муніцыпальных раёнаў. Муніцыпальныя раёны ўлучаюць 30 сельскіх паселішчаў, у склад якіх у сваю чаргу ўваходзяць 705 сельскіх населеных пунктаў.

## Гісторыя
Утвораная 26 лютага 1925 року як *Комі-Пярмяцкая нацыянальная акруга* ў складзе тагачаснае Ўральскае вобласьці РСФСР, захоўваючы сваю назву да 1977 року.

17 студзеня 1934 року па падзеле Ўральскае вобласьці апынулася ў складзе Сьвярдлоўскае вобласьці, пасьля вылучэньня зь ейнае тэрыторыі Пермскае вобласьці трапіла ў склад апошняй (3 кастрычніка 1938 року).

У 1977 годзе зьмяняе сваю назву, набыўшы назоў *Комі-Пярмяцкая аўтаномная акруга*.

У 1992 року акруга атрымала статус самастойнага суб'екту Расейскае Фэдэрацыі, аднак пры гэтым яна фармальна працягвала знаходзіцца ў складзе Пермскае вобласьці і ладзіла зь ёю свае дачыненьні на дамоўнай аснове (для поўнага выхаду акругі са складу вобласьці было патрэбным прыняцьце спэцыяльнага фэдэральнага закону, як, напрыклад, у выпадку з Чукоцкай аўтаномнай акругай).

У 2003 годзе Комі-Пярмяцкая аўтаномная акруга ды Пермская вобласьць сталі ініцыятарамі рэфэрэндуму па аб'яднаньні ў адзіны суб'ект фэдэрацыі. 1 сьнежня 2005 году аўтаномная акруга спыніла сваё існаваньне, утварыўшы пры аб'яднаньні зь Пермскаю вобласьцю новы суб'ект — Пермскі край. Аўтаномная акруга пры гэтым страціла свой статус суб'екту Расейскае Фэдэрацыі, пры гэтым у складзе Пермскага краю на тэрыторыі колішняй аўтаномнай акругі ўзьнікла новае адміністрацыйна-тэрытарыяльнае ўтварэньне — Комі-Пярмяцкая акруга.

## Дэмаграфія
Колькасьць насельніцтва складае 114 839 чалавек, большасьць зь якіх складаюць комі-пермякі (59,0%) і расейцы (38,2%). Найбольш населенымі раёнамі акругі зьяўляюцца Кудымкарскі ды Юсьвінскі — складаючы 24,0% адсоткі ад тэрыторыі, у іх засяроджаныя да 40,0% насельніцтва.

## Заўвагі

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Міністэрства па справах Комі-Пярмяцкай акругі Пермскага краю
* Партал Комі-Пярмяцкай акругі

Катэгорыя:Пермскі край
Млада Болеслаў (футбольны клюб)

«**Млада Болеслаў**» () — чэскі футбольны клюб з гораду Млада Болеслаў. Заснаваны ў 1902 годзе. Двухразовы ўладальнік Кубка Чэхіі (2011, 2016).

## Гісторыя
Клюб упершыню прабіўся ў Першую лігу чэскага першынства ў 2004 годзе, але ў дэбютным сэзоне змагаўся за захаваньне месца ў элітным дывізіёне, у выніку заняўшы выратавальны 14 радок. Ужо наступны сэзон каманду напаткаў вялікі посьпех, то бок яны здабылі срэбныя мэдалі, і атрымалі месца ў Лізе чэмпіёнаў. Свой першы ўдзел адзначыўся перамогай над нарвэскай «Валерэнгі», але атрымалі паразу ад турэцкага «Галатасараю». Пры гэтым пасьля няўдалага матчу ў Стамбуле, які чэхі скончылі зь лікам 5:2 не на сваю карысьць, «Млада Болеслаў» у матчы ў адказ згуляў унічыю зь лікам 1:1. Але ж, эўракубкавы сэзон працягнуўся ў розыгрышы Кубка УЭФА, дзе ў першым раўндзе чэская дружына сэнсацыйна выбіла марсэльскі «Алімпік». У групавым раўндзе каманда правяла чатыры матчы, дзе здабыла тры пункты, гуляючы ўнічыю з тэль-авіўскім «Гапаэлем», парыскім ПСЖ і бухарэсцкім «Рапідам». Яшчэ ў адной гульні «Млада Болеслаў» атрымаў паразу ад грэцкага «Панатынаікосу».

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт

Катэгорыя:Млада Болеслаў
Катэгорыя:Зьявіліся ў 1902 годзе
Джо Лэдлі

**Джозэф Крыстафэр Лэдлі** (;  21 студзеня 1987 году, Кардыф, Ўэйлз) — былы ўэйлскі футбаліст нацыянальнай зборнай Ўэйлзу. Гуляе на пазыцыі цэнтральнага паўабаронцы ці левага ўінгера.

## Кар’ера
### Клюбная
Джо зь дзяцінства зьяўляўся прыхільнікам клюбу са свайго роднага гораду, «Кардыф Сіці». Ва ўзросьце дзевяці гадоў Лэдлі быў залічаны ў акадэмію «ластавак». Прайшоўшы ўсе моладзевыя каманды «Кардыф Сіці», 1 верасьня 2004 году малады паўабаронца падпісаў з клюбам свой першы прафэсійны кантракт. Дэбют Лэдлі ў першым складзе «ластавак» адбыўся ўжо 21 верасьня — у той дзень супернікам «Сіці» быў «Мілтан Кэйнз Донз». зь цягам часу Джо стаў сапраўдным лідэрам клюбу, аб чым сьведчыць той факт, што некалькі разоў заўзятары абіралі Лэдлі найлепшым гульцом клюбу за сэзон.

Па заканчэньні сэзону 2009—2010 гадоў кантракт Джо зь «Сіці» скончыўся, і ён стаў вольным агентам. У прэсе магчымымі новымі працадаўцамі паўабаронцы называлі ангельскія «Ўэст Бромўіч Альбіён» і «Сток Сіці», а таксама італьянскую «Рому». Аднак 12 ліпеня 2010 году Лэдлі перабраўся ў Шатляндыю, дзе падпісаў 4-гадовы кантракт з глазгаўскім «Сэлтыкам».

Дэбют валійца ў першым складзе «кельтаў» адбыўся 28 ліпеня 2010 году, калі ў рамках трэцяга кваліфікацыйнага раўнду Лігі чэмпіёнаў «бела-зялёныя» сустракаліся з партугальскай «Брагай».

31 студзеня 2014 году Лэдлі далучыўся да «Крыстал Пэлас» за 750 тысяч фунтаў, падпісаўшы кантракт на тры з паловай гады. Ён забіў у сваім дэбютным матчы супраць «Ўэст Бромўічу» галавой адправіўшы мяч у браму суперніка пасьля падачы кутняга. «Крыстал» такім чынам атрымаў перамогу зь лікам 3:1.

### Міжнародная
Дэбют паўабаронцы ў зборнай Ўэйлзу адбыўся 7 верасьня 2005 году, калі «цмокі» ў рамках адборачнага турніру да чэмпіянату сьвету 2006 году сустракаліся з зборнай Польшчы.

## Дасягненьні
**«Сэлтык»**:
* Чэмпіён Шатляндыі: 2012, 2013, 2014
* Уладальнік Кубка Шатляндыі: 2011, 2013

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Профіль на афіцыйным сайце ФК «Сэлтык»
* Статыстыка на Soccerbase

Катэгорыя:Валійскія футбалісты
You Spin Me Round (Like a Record)

«**You Spin Me Round (Like a Record)**» — песьня гурта Dead or Alive, якая была выдадзена ў 1985 годзе на альбоме «Youthquake».

## Вонкавыя спасылкі
* Тэкст песьні на MetroLyrics

Катэгорыя:Самотнікі 1985 году
Катэгорыя:Сынглы Dead or Alive
Стэфан Андэрсэн

**Стэфан Майгар Андэрсэн** (;  26 лістапада 1981 году, Капэнгаген, Данія) — былы дацкі футбаліст, брамнік. Былы гулец нацыянальнай зборнай Даніі.

## Кар’ера
### Клюбная
Андэрсэн пачаў сваю кар’еру ў дацкіх клюбах «Відоўрэ» й «Акадэміск БК». Затым ва ўзросьце 22 гадоў перайшоў у ангельскі «Чарлтан Атлетык», аднак ня здолеўшы прабіцца ў асноўны склад, Андэрсэн у 2007 годзе вярнуўся ў Данію, дзе стаўся асноўным брамнікам у родным для сябе клюбе «Брэнбю», пры гэтым ён у 2008 годзе быў прызнаны найлепшым брамнікам краіны. У жніўні 2011 году адбыўся пераход Андэрсэна ў францускі «Эвіян».

Улетку 2013 году Стэфан падпісаў двухгадовы кантракт з «Бэтысам». 30 студзеня быў аддадзены ў арэнду ў клюб нідэрляндзкага найвышэйшага дывізіёну «Гоў Эгэд Іглз». 19 траўня 2014 году было абвешчана, што брамнік вернецца ў Данію, падпісаўшы трохгадовы кантракт з клюбам «Капэнгаген», які зьяўляецца клятым супернікам ягонага папярэдняга дацкага клюбу «Брэнбю».

### Міжнародная
Пасьля моцных выступаў у клюбе «Акадэміск БК» Андэрсэн быў прыцягнуты да табару нацыянальнай зборнай Даніі, дзе ён дэбютаваў у гульні супраць зборнай Гішпаніі ў сакавіку 2004 году.

## Дасягненьні
**«Брэнбю»**:
* Чэмпіён Каралеўскай лігі: 2007
* Уладальнік Кубка Даніі: 2008

**«Капэнгаген»**:
* Чэмпіён Даніі: 2016, 2017, 2019
* Уладальнік Кубка Даніі: 2015, 2016, 2017

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Статыстыка на Soccerbase
* Статыстыка на National Football Teams

Катэгорыя:Дацкія футбалісты
Альдэраан

**Альдэра́ан** () — землепадобная плянэта ў выдуманым сусьвеце «Зорных войнаў». Была радзімай пэрсанажаў прынцэсы Леі, Бэйла Арганы і Тайка Сэлчу. Плянэта была зьнішчаная Зоркай сьмерці ў IV эпізодзе «Зорных войнаў».

## Апісаньне
Існуюць тры апісаньні Альдэраану:
* Апісаньне ў пашыраным сусьвеце:
: Лічыцца «брыльянтам» Цэнтральных сыстэмаў. На паверхні плянэты пераважалі зарасьнікі дзікіх лугоў і горныя хрыбты. Адзінымі вялізнымі вадаёмамі былі абмежаваныя ледавікамі палярныя моры, аднак па ўсёй плянэце сустракаліся тысячы прэснаводных і салёных азёраў з багатай флёрай і фаўнай. Альдэраан быў роднай плянэтай яшчэ некалькіх вядомых у галяктыцы жывёлаў, такіх як нэрфы ды транта. Месты будаваліся зь вялікай увагай да экалёгіі. Адно зь іх паўстала на сьценах каньёну і было амаль незаўважным зьверху. Іншыя месты паўсталі на сваях па ўзьбярэжжы або пад палярнымі льдамі. Сталіца, Альдэра, славутая сваім унівэрсытэтам, стаяла на высьпе пасярод кальдэры.
* У «Помсьце сытхаў»:
: Паверхня паказаная гарыстай і мала падобнай да апісаньня з пашыранага сусьвету; аднак у фільме прадстаўленая толькі адна з частак плянэты.
* У «Новай надзеі»:
: Альдэраан паказаны толькі з космасу і выглядае падобным да Зямлі, зь вялікай колькасьцю вады. Па зьнішчэньні плянэты Зоркай сьмерці ад яго застаецца толькі астэроідны пас.

## Літаратура
* *A Guide to the Star Wars Universe* 3rd Edition, by Bill Slavicsek, Del Rey Books
* *The Essential guide to Planets and Moons (Star Wars)*, 1st edition, by Daniel Wallace, Scott Kolins. 1998. 

## Вонкавыя спасылкі
* 
* 

Катэгорыя:Плянэты «Зорных войнаў»
Хомна

**Хо́мна** (даўней — *Зарай*, пасьля — *Казако́ва*) — вёска ў Пружанскім раёне Берасьцейскай вобласьці. Уваходзіць у склад Шаняўскога сельсавету. Знаходзіцца за 15 км на поўдзень ад Пружанаў, 9 км ад чыгуначнай станцыі Аранчыцы на лініі Баранавічы — Берасьце. Насельніцтва на 2010 год — 6 жыхароў.

## Мінуўшчына
За расейскім часам — фальварак Зарай у Гарадзечанскай воласьці Пружанскага павету Гарадзенскай губэрні, належаў да маёнтку Плянта Жданскіх. Пазьней фальварак і асада Казакова; фальварак належаў Ліпкам, асада — Фенікоўскім.

За польскім часам — фальварак Казакова ў гміне Гарадзечна Пружанскага павету Палескага ваяводзтва, уласнасьць Ліпкаў.

## Насельніцтва
* XX стагодзьдзе: 1970 год — 123 жыхары; 1999 год — 25 чалавек
* XXI стагодзьдзе: 2003 год — 18 жыхароў, 12 двароў; 2005 год — 12 жыхароў, 10 двароў; 2010 год — 6 чалавек

## Транспарт
Чыгуначная станцыя Прылуччына на лініі Берасьце — Баранавічы.

Аўтамабільная дарога  Чахец — Хомна.

## Турыстычная інфармацыя
### Славутасьці
* Парк ля сядзібы Ліпак і магіла аднаго з уладальнікаў

### Страчаная спадчына
* Сядзіба Ліпак («сядзіба пана Ліпкі», XIX стагодзьдзе)

## Асобы
* Вера Анохіна, дацэнт катэдры генэтыкі біялягічнага факультэту БДУ

## Крыніцы

## Літаратура
* 

## Вонкавыя спасылкі
* 
* 
* Фотагалерэя

Катэгорыя:Шаняўскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Пружанскага раёну
Сядзібна-паркавы ансамбль Ліпак

**Сядзі́бна-па́ркавы анса́мбль Лі́пак** — колішняя сядзіба дробнага шляхецкага роду Ліпак у вёсцы Казакова Пружанскага раёну Берасьцейскай вобласьці. Зруйнаваная ў 2012 року.

## Апісаньне
Складалася зь сядзібнага саманнага дому, гаспадарчых пабудоваў, парку, сажалкі.

Захаваліся рэшткі парку, дзе знаходзіцца магіла ўладальніка, забітага ў 1920-я мясцовымі актывістамі.

## Крыніцы

## Літаратура
* 

## Вонкавыя спасылкі
* 
*  
* Фотагалерэя «сядзібы пана Ліпкі» 

Катэгорыя:Сядзібы Пружанскага раёну
Катэгорыя:Зьявіліся ў XIX стагодзьдзі
Катэгорыя:Зьніклі ў 2012 годзе
Катэгорыя:Зьнішчаныя помнікі архітэктуры Беларусі‎
Імпэрскі марш

**Імпэрскі марш** (**Тэма [[Дарт Вэйдэр|Дарта Вэйдэра]]**), таксама вядомы як «Імпэрскі марш сьмерці» — музыкальная тэма з франшызы *[[Зорныя войны]]*. Была напісаная Джонам Ўільямзам для фільму *[[Зорныя войны. Эпізод V: Імпэрыя наносіць удар у адказ]]*. Разам з «Тэмай Ёды»  «Імпэрскі марш» быў прадстаўлены 29 красавіка 1980 году, за тры тыдні да прэм’еры фільму, з нагоду першага канцэрту Джона Ўільямза ў якасьці афіцыйнага дырыгент-рэзыдэнта Boston Pops Orchestra. Адна з самых вядомых сымфанічных тэмаў фільму. 

Гэтая музычная тэма ўключае многія элемэнты з «Марса, вайну прыносячага» Густава Голста, а таксама з «Пахавальнага маршу» Фрыдэрыка Шапэна.

## Крыніцы

Катэгорыя:Музыка «Зорных войнаў»
Катэгорыя:Маршы
Катэгорыя:Песьні зь фільмаў
Катэгорыя:Музычныя творы Джона Ўільямза
Гапаэль Рамат-Ган

«**Гапаэль**» — ізраільскі футбольны клюб з гораду Рамат-Гану. Заснаваны ў 1927 годзе. Чэмпіён Ізраілю (1964), двухразовы ўладальнік Кубка Ізраілю (2003, 2013).

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт

Катэгорыя:Рамат-Ган
Зорныя войны. Эпізод IV: Новая надзея

**«Зо́рныя во́йны. Эпізо́д IV: Но́вая надзе́я»** () — эпічная касьмічная опэра Джорджа Лукаса, што выйшла на экраны ў 1977 годзе. Гэта першы фільм з усёй сагі «Зорныя войны» і чацьверты з пункту гледжаньня ўласнай храналёгіі сэрыялу. Фільм стаўся прарывам у прымяненьні візуальных спэцэфэктаў і падачы фантастычнай гісторыі, і быў прызнаны адным з самых пасьпяховых і ўплывовых фільмаў усіх часоў.

Сюжэт фільму распавядае пра групу паўстанцаў — Паўстанцкі альянс — які «даўным-даўно ў далёкай-далёкай галяктыцы» паставіў перад сабой мэту зьнішчыць «Зорку сьмерці» — разбуральную зброю, стварэньне Галяктычнай імпэрыі. Гэтае супрацьстаяньне раптам закранае ціхае жыцьцё Люка Скайўокера, хлопца з фэрмы, які ненаўмысна купляе дроідаў, у якіх закладзеныя выкрадзеныя чарцяжы «Зоркі сьмерці». Калі Імпэрыя пачынае бязьлітаснае паляваньне на дроідаў, Скайўокер наважваецца на адчайнае заданьне разам з рыцарам-джэдаем Обі-Ванам Кенобі, каб уратаваць уласьніцу тых дроідаў, лідэра паўстанцаў Прынцэсу Лею, і ўсю галяктыку.

На вытворчасьць фільму было выдаткавана 11 млн даляраў. Па выхадзе 25 траўня 1977 году на экраны касавыя зборы фільму склалі 460 млн даляраў у ЗША і 314 млн у іншых краінах. Па гэтым паказьніку «Зорныя войны» абыйшлі «Сківіцы» — у той час самы касавы фільм — і пакінулі за сабой гэты статус да выхаду «Іншаплянэцяніна» ў 1982 годзе. З улікам інфляцыі на 2013 год «Зорныя войны» зьяўляюцца трэцім самым касавым фільмам у сьвеце. Фільм стаўся таксама і скарбонкай кінаўзнагарод: 10 намінацыяў на «Оскар», зь іх 6 выйграныя. Фільму часта прызначаюцца першыя месцы ў апытаньнях на найлепшы навукова-фантастычны фільм, а сам фільм спарадзіў культ сярод аматараў. Джордж Лукас, аўтар і рэжысэр фільму, з розных нагодаў рабіў перавыданьні «Зорных войнаў», часам уносячы значныя зьмены ў стужку. Так, найбольш заўважаныя перавыданьні — спэцыяльнае выданьне 1997 году, выхад на DVD ў 2004 і на Blu-ray у 2011 — зазналі ўстаўку кампутарных спэцэфэктаў, зьмены дыялёгаў і мантажу, перазьведзенае музычнае суправаджэньне і новыя сцэны. Утропы за посьпехам 1977 году былі выпушчаныя два сыквэлы: «Імпэрыя наносіць удар у адказ» і «Вяртаньне джэдая», якія адзначыліся тым жа касавым посьпехам і ўхвалай крытыкаў. У 2015 годзе выйшла на экраны першая частка трылёгіі-сыквэла — «Зорныя войны. Эпізод VII» — у якой узялі ўдзел многія з актораў арыгінальных «Зорных войнаў».

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Зорныя войны. Эпізод IV: Новая надзея на StarWars.com
* 
* 

Катэгорыя:Фільмы 1977 году
Катэгорыя:Фільмы 20th Century Fox
Катэгорыя:Фільмы Джорджа Лукаса
Катэгорыя:Фільмы на ангельскай мове
Катэгорыя:Фільмы пра «Зорныя войны»
Катэгорыя:Фільмы пра робатаў
Хот

**Хот** () — плянэта ў сусьвеце «Зорных войнаў», шостая ў аднайменнай аддаленай сыстэме. Гэтая плянэта зямной групы пакрытая сьнегам і льдом. Паверхня плянэты пастаянна бамбардуецца мэтэарытамі з астэроіднага поясу непадалёк, пакідаючы часовыя кратэры, якія паступова зьнікаюць з-за дрэйфаваньня сьнега. Хот мае тры спадарожнікі, усе ненаселеныя. Сталага насельніцтва ня мае; з жывёлаў на Хоце пражываюць ўомпа (драпежнікі) і таўнтаўны (траваядныя).

## Падзеі фільму
Плянэта Хот згаданая ў V эпізодзе «Імпэрыя наносіць удар у адказ». Сюды перамясьціўся Паўстанцкі альянс па перамозе на Явіне. Аднак імпэрскі дроід-выведнік выкрыў месцазнаходжаньне іхняе базы «Эха» і самаліквідаваўся пасьля таго, як быў заўважаны Ханам Солам і Чубакам.

Падчас падрыхтоўкі паўстанцкіх сілаў да сыходу прыбывае 501-ы легіён галяктычнай арміі на чале з Дартам Вэйдэрам, і адступленьне паўстанцаў адбываецца з боем. Хоць Імпэрыя і атрымала перамогу ў бітве на Хоце, зьнішчыўшы паўстанцкую базу і захапіўшы вялікую колькасьць пэрсаналу і тэхнікі, паўстанцы здолелі зацягнуць час для пасьпяховага адступленьня з плянеты і зьнішчэньня кампрамэтуючай інфармацыі пра знаходжаньне паўстанцкага флёту.

## Здымкі
Здымкі краявідаў плянэты часткова адбываліся ў нарвэскім Фінсэ, ролю паўстанцкіх жаўнераў гралі нарвэскія горныя ратаўнікі. Назва плянэты наводзіць алюзіі на асобу нацысцкага генэрала Германа Гота, а бітва падчас адыходу паўстанцаў — на бітву пад Сталінградам. Аднак у сусьвеце «Зорных войнаў» прынята, што сыстэма і плянэта названыя ў гонар джэдая лорда Хота.

## Літаратура
* Kevin J. Anderson, *Darksaber* (1995). ISBN 0-553-57611-9

## Вонкавыя спасылкі
* 
* 
* Месцы здымкі на Фінсэ

Катэгорыя:Плянэты «Зорных войнаў»
Татран Прашаў (гандбольны клюб)

«**Та́тран Прашаў**» () — славацкі гандбольны клюб з Прашаву, 12-разовы чэмпіён Славаччыны. Хатнія матчы праводзіць на Татран Арэне зьмяшчальнасьцю 3870 месцаў. Галоўны трэнэр — Слаўка Голужа.

## Дасягненьні

### Нацыянальныя спаборніцтвы

#### [[Славацкая гандбольная экстраліга]]
* 12 x  — 2004, 2005, 2007, 2008, 2009, 2010, 2011, 2012, 2013, 2014, 2015, 2016
* 3 x  — 1994, 2003, 2006
* 2 x  — 1995, 1999

#### Чэхаславацкая гандбольная ліга
* 3 x  — 1969, 1971, 1993
* 10 x  — 1959, 1961, 1962, 1964, 1965, 1966, 1973, 1974, 1975, 1988
* 10 x  — 1960, 1967, 1968, 1970, 1972, 1978, 1982, 1985, 1987, 1992

#### [[Кубак Славаччыны па гандболе (мужчыны)|Кубак Славаччыны па гандболе]]
* 20 x  — 1971, 1974, 1975, 1976, 1978, 1981, 1982, 2002, 2004, 2005, 2007, 2008, 2009, 2010, 2011, 2012, 2013, 2014, 2015, 2016

#### Кубак Чэхаславаччыны па гандболе
* 4 x  — 1971, 1974, 1975, 1976

### Міжнародныя спаборніцтвы

#### [[Ліга чэмпіёнаў ЭГФ]]
* **1/8 фіналу** — 2004/05
* **Групавая стадыя** — 2005/06, 2007/08, 2008/09, 2010/11, 2015/16

#### [[Кубак ЭГФ]]
* **1/4 фіналу** — 2011/12
* **1/8 фіналу** — 2009/10
* **Групавая стадыя** — 2012/13

#### [[Кубак уладальнікаў кубкаў ЭГФ]]
* **1/4 фіналу** — 2005/06
* **1/8 фіналу** — 2002/03, 2007/08, 2008/09

#### [[Паўднёва-ўсходняя ліга|СЭГА-ліга]]
* 4 месца (2011/12)

## Былыя назвы
* 1952: «Прашаў»
* 1953—1989: «Татран Прашаў»
* 2001—2002: «Фармаколу Татран Прашаў»
* з 2003: «Татран Прашаў»

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйная бачына
* «Татран Прашаў» на ehfcl.com
* Профіль клюбу на бачыне Эўрапейскай гандбольнай фэдэрацыі
* Профіль клюбу на бачыне the-sports.org


Катэгорыя:Зьявіліся ў 1952 годзе
Варыкоз

**Варыкоз** (пашырэньне венаў;  — вузел) — нераўнамернае павелічэньне прасьвету венаў з утварэньнем выпучваньняў у вобласьці стончанай вянознай сьценкі і іх вузлападобнай зьвілістасьці. Выяўляецца празь недастатковасьць клапанаў венаў і парушэньнем крывацёку. Найчасьцей пашкоджвае вены ног, прамой кішкі (гемарой), семявы канацік (варыкацэле) і падсьлізьневы слой стрававода. Другасная хвароба выклікаецца трамбозам, аплазіяй і дысплазіяй венаў. Першасная хвароба ў 50% хворых разьвіваецца ва ўзросьце 20—50 гадоў ад пашкоджаньня нэрвовага апарату венаў. Ускладненьне хваробы выклікае тромбафлембіт і трафічныя язвы. Сустракаецца ў 17% насельніцтва сьвету і зьяўляецца найбольш частай прычынай мужчынскага бясплодзьдзя (42% выпадкаў). У Беларусі ад хваробы церпяць 30% жыхароў.

## Папярэджаньне
Прадухіленьню хваробы спрыяюць штодзённыя прагулкі і разьмінаньне, плаваньне і язда на ровары, уніканьне закідваньня аднаго калена на другое пры сядзеньні, кантрастны душ штовечар і масаж ног (пагладжваньне ад ступні да пахвіны 7 хвілінаў зранку пасьля зарадкі). Карысна ўжываць багатую на расьлінныя валокны і вітаміны (С, В1, В6, Р) ежу: гародніна (капуста, перац і пятрушка), злакі і садавіна (ківі і цытрусавыя). У падарожжы неабходна кожныя 1,5 гадзіны спыняцца або ўставаць у салёне для 15-хвіліннага шпацыру. Падчас і пасьля працоўнага дня варта ўзьнімаць на 10 хвілінаў ногі вышэй за тулава. Таксама варта адмовіцца ад паленьня, гарачых ваннаў, цеснага адзеньня і абутку на абцасах звыш 4 см, выкарыстоўваць эластычныя шкарпэткі і панчохі.

## Чыньнікі
Разьвіцьцю хваробы спрыяе залішняя вага, цяжкая цялесная праца з падняцьцем цяжару, працяглае стаяньне на нагах, нашэньне сьціскальных панчохаў і гольфаў, стаячая і сядзячая праца, малая рухавасьць.

## Прыкметы
Адзначаецца пашырэньне венаў на галёнцы і сьцягне, хуткая стамляльнасьць, боль у нагах, пачуцьцё цяжару, сьверб і цяпло скуры, ацёкі.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі

* 
* 

Катэгорыя:Захворваньні
Уладзімер Жураў

**Уладзімер Жураў** (нарадзіўся 9 сакавіка 1991 году) — беларускі футбаліст, брамнік.

## Кар’ера
Выступаў за магілёўскі «Дняпро», дзе гуляў пераважна за дубль. З 2012 году быў асноўным брамнікам «Полацку» ў Першай лізе. Пасьля пагаршэньня фінансавага становішча полацкай каманды ў жніўні 2013 году далучыўся да наваполацкага «Нафтану». У складзе «Нафтану» быў трэцім брамнікам. 1 верасьня 2013 году дэбютаваў у асноўным складзе навапалачанаў у матчы супраць берасьцейскага «Дынама», правёўўшы ўсе 90 хвілінаў. Праз памылкі Журава «Нафтан» прапусьціў 2 галы і саступіў зь лікам 1:2. Больш у сэзоне 2013 году не полі не зьяўляўся.

У студзені 2014 году па заканчэньні тэрміну арэнды вярнуўся ў «Дняпро». Пачынаў сэзон 2014 году ў якасьці другога брамніка, за Барысам Панкратавым, але пасьля таго як Панкратаў у ліпені 2014 году атрымаў траўму, пачаў выступаць у асноўным складзе. Паводле вынікаў сэзону 2014 году «Дняпро» выбыў у Першую лігу, дзе Жураў быў асноўным брамнікам, дзе, аднак, чаргаваўся з Русланам Капанцовым.

У лютым 2016 году па заканчэньні кантракту пакінуў «Дняпро» і накіраваўся на прагляд у гарадзенскі «Нёман», зь якім у сакавіку падпісаў пагадненьне. У складзе «Нёмана» быў другім брамнікам пасьля Сяргея Курганскага. У траўні 2017 году ў сувязі з траўмай Курганскага, заняў месца ў асноўным складзе, а пазьней пачаў часьцей зьяўляцца на полі. У лістападзе 2017 году на два гады падоўжыў кантракт зь «Нёманам». У першай палове 2018 году быў першым брамнікам каманды, але пазьней страціў месца ў складзе.

У лютым 2019 году перайшоў у «Віцебск», дзе быў другім брамнікам пасьля Дзьмітра Гушчанкі. У сьнежні 2019 году кантракт клюбу з брамнікам быў скасаваны. У студзені 2020 году далучыўся да магілёўскага «Дняпра». Быў асноўным брамнікам каманды і дапамог ёй перамагчы ў Другой лізе. У студзені 2021 году падоўжыў кантракт з магілёўскім клюбам. У сэзоне 2021 году заставаўся асноўным брамнікам каманды. У студзені 2022 году стала вядома, што Жураў застанецца ў «Дняпры» яшчэ на год. У сэзоне 2022 году ў Найвышэйшай лізе правёў 21 гульню з 30. У студзені 2023 году, не зважаючы на выбыцьцё ў Першую лігу, падоўжыў кантракт з «Дняпром». Пакінуў каманду ў чэрвені 2023 году.

## Статыстыка

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Статыстыка «ПБ-Инфо»

Катэгорыя:Беларускія футбалісты
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Дняпро» Магілёў
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Полацак»
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Нафтан» Наваполацак
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Нёман» Горадня
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Віцебск»
Ранэрс (футбольны клюб)

«**Ранэрс**» () — дацкі футбольны клюб з гораду Ранэрсу. Заснаваны ў 2003 годзе. Уладальнік Кубка Даніі (2006).

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт

Катэгорыя:Ранэрс
Хомна (неадназначнасьць)

**Хомна** мае наступныя значэньні:
* Хомна — вёска ў Пружанскім раёне Берасьцейскай вобласьці Беларусі
*  — горад у Банглядэшы
*  — упазыла ў Банглядэшы
*  — муніцыпалітэт у Банглядэшы
Голая правда

«***Голая правда***» ()&nbsp;— альбом гурту КальЯн, выдадзены ў 2005 годзе.

## Зьмест

## Цікавая інфармацыя
Песьня «Радыёактыўны снег» увайшла ў складанку «Прэм’ер Тузін 2006».

Катэгорыя:Альбомы «КальЯну»
Антыпазітыў

***Антыпазітыў*** — альбом гурту КальЯн, выдадзены ў 2011 годзе.

## Зьмест
Б.Н.

***Б. Н.*** — альбом гурту КальЯн, выдадзены ў 1999 годзе.

У песьні «Мір і сонейка — для ўсіх» выкарыстаны верш Уладзімера Карызны «Кастрычніцкае сьвята».

Альбом запісаны ў складзе:
* Алесь «Міхалыч» Дзянісаў — вакал.
* Сакалоў «Сокал» А. — акардэон (4, 6, 9).
* Wunder — гітара.
* Яўген Ёрш — скрыпка (3, 5, 6, 8), бэк-вакал (4, 9).
* Зьміцер Wins — лідэр-гітара (1-5, 8-10).
* Юля — бас.
* Алесь Gans — ударныя.

Запісана на студыі «Rembrant» (Radio Bialystok, Polska) 12.07-13.07.1999.

Запіс ды зьвядзеньне: Slawomir Klibisz (Radio Bialystok, Polska).
Вокладка: Руслан «Руслапас».

## Крыніцы
Габрыель Агінскі

**Габрыель Юзэф Андрэй кн. Агінскі** (; 30 лістапада 1784 — 26 сьнежня 1842, Вільня) — дзяржаўны дзяяч Вялікага Княства Літоўскага. Кавалер Ганаровага Легіёну, кавалер Ордэну Wirtuti Militari, брыгадны генэрал, вайсковы дарадца і віцэ-прэзыдэнт Часовага Ўраду Літвы (паўстаньне 1830—1831 гадоў), пляменьнік дзяржаўнага дзеяча і кампазытара Міхала Клеафаса Агінскага.

## Біяграфія
Паходзіў са старэйшай княскай лініі роду Агінскіх. Нарадзіўся ў 1784 годзе ў сям’і Ігнацыя Агінскага (, 1755—1787) і ягонай жонкі Юзэфы Сафіі (, 1762—1841), старэйшай сястры Міхала Клеафаса Агінскага.

З 22 сьнежня 1803 году быў жанаты з графіняй Кунэгундай з Броэль-Плятэраў (*Kunegunda hr. Broel-Plater*, 1783—1865). Шлюб быў бязьдзетны.

У 1806 годзе ўступіў на вайсковую службу да войска Вялікага герцагства Варшаўскага, а пасьля фармаваньня 1-га палка польскіх шэвалежэраў Імпэратарскай гвардыі () быў пераведзены ў гэты элітны аддзел у афіцэрскім чыне, прымаў удзел у Аўстрыйскай кампаніі 1809 году, Расейскай выправе 1812 году (у якасьці ачольцы Ганаровай варты Імпэратара, складзенай з прадстаўнікоў знаных сем’яў Літвы), Саксонскай кампаніі 1813 году і Францускай кампаніі 1814 году, узьведзены ў палкоўнікі.

Пасьля заканчэньня баёвых дзеяньняў адмовіўся перайсьці на службу ў Царства Польскае і зьехаў у свае літоўскія маёнткі, у 1816 году — Прэзыдэнт Літоўскага галоўнага суду.

Быў чальцом таемнага таварыства Вольных муляроў. У 1816—1822 гг. меў ранг наглядчыка Літоўскай правінцыйнай масонскай ложы «Дасканалая еднасьць» ().

У пачатку Паўстаньня 1830—1831 гг. ачоліў паўстанцаў рэгіёну Трoкаў, на чале якіх далучыўся ля Вільні да польскіх войскаў што ішлі ў Літву на дапамогу. Цягам паўстаньня ўзьведзены ў брыгадныя генэралы, прызначаны вайсковым дарадцам і абраны віцэ-прэзыдэнтам Часовага Ўраду Літвы. Пасьля паразы паўстаньня зьбег у Прусію, а затым у Парыж, дзе ў прадмесьці Сэнт-Анарэ () адчыніў пераплётную майстэрню. 

У 1840 годзе атрымаў дазвол на вяртаньне ў Літву, але ў пачатку 1842 году быў арыштаваны ў Вільні і зьмешчаны ў вязьніцу, дзе і памёр пасьля 11-месячнага зьняволеньня 26 сьнежня 1842 году ў веку 58 гадоў.

## Літаратура
* 
* 

Габрыель
Катэгорыя:Маршалкі Трыбуналу Вялікага Княства Літоўскага
Мужчынская зборная Славаччыны па гандболе

**Збо́рная Слава́ччыны па гандбо́ле** () — нацыянальная зборная Славацкай рэспублікі, якая прадстаўляе дзяржаву на міжнародных спаборніцтвах па гандболе. Склад каманды вызначае Славацкі гандбольны зьвяз. Гандбольная зборная Славаччыны — удзельніца Чэмпіянату сьвету—2009 (10 месца) і трохразовая ўдзельніца чэмпіянатаў Эўропы.

## Выступы

### [[Чэмпіянат сьвету па гандболе сярод мужчынаў|Чэмпіянаты сьвету]]
*  2009 — 10-е месца
*  2011 — 17-е месца

### [[Чэмпіянат Эўропы па гандболе сярод мужчынаў|Чэмпіянаты Эўропы]]
*  2006 — 16-е месца
*  2008 — 16-е месца
*  2012 — 16-е месца

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйная бачына  Славацкага гандбольнага зьвязу
* Профіль  на бачыне Эўрапейскай гандбольнай фэдэрацыі
* Профіль  на бачыне Міжнароднай гандбольнай фэдэрацыі

Славаччына
Гандбол
Катэгорыя:Славацкі гандбол
Ноўбадзі

***Ноўбадзі*** (ад  — «ніхто») — альбом гурту «КальЯн», выдадзены ў 2001 годзе на касэтах.

## Сьпіс кампазыцыяў

## Інфармацыя
Альбом запісаны ў складзе:
* Аляксандар Дзянісаў — вакал (акрамя 10), бэк-вакал, губны гармонік.
* Ільля «Ільябл» — гітара, бэк-вакал, вакал (10, 4).
* Кастусь «Кот» — бас-гітара, бэк-вакал.
* Сакалоў «Сокал» Андрэй — акардэон, бэк-вакал.
* Алесь «Ганс» Саша — ударныя.
У запісе некаторых песень яшчэ прымалі ўдзел:
* Яўген Ёрш — скрыпка (1, 6, 11).
* «Сівы» Саша — труба (4).
* «Гусь» Віця — вакал (5).

## Вонкавыя спасылкі
* 
* 

Катэгорыя:Беларуская музыка
Кнэсэт

**Кнэ́сэт** ( (чытаецца: га кнэсэт); літаральна «*сабраньне*» ці «*сход*»;  *аль-Кнісат*) — аднапалатны заканадаўчы орган Ізраілю. Займаецца прыняцьцем законаў, абірае прэзыдэнта і пэрм’ер-міністра, зацьвярджае кабінэт і кантралюе працу ўраду. У дадатак Кнэсэт абірае дзяржаўнага кантралёра. Ён таксама мае права пазбаўляць імунітэту ягоных чальцоў, здымаць прэзыдэнта і дзяржаўнага кантралёра з пасадаў, распускаць урад канструктыўным вотумам недаверу, а таксама самараспускацца і прызначаць перавыбары. Прэм’ер-міністра мае права распускаць Кнэсэт, аднак толькі пасьля сканчэньня выбараў. Кнэсэт разьмяшчаецца ў квартале Ерусаліму пад назвай Гіват Рам.

## Глядзіце таксама
* Выбары ў Кнэсэт 2020 году

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйная бачына

Катэгорыя:Зьявіліся ў 1949 годзе
Катэгорыя:Парлямэнты паводле краінаў
Катэгорыя:Органы дзяржаўнай улады Ізраілю
Катэгорыя:Будынкі і збудаваньні Ерусаліму
Катэгорыя:Аднапалатныя парлямэнты
Завіша Быдгашч

«**Заві́ша**» () — польскі футбольны клюб з гораду Быдгашчу. Заснаваны ў 1946 годзе. Уладальнік Кубка Польшчы (2014). 

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт

Катэгорыя:Быдгашч
Катэгорыя:Зьявіліся ў 1946 годзе
Прэзыдэнт Ізраілю

**Прэзыдэ́нт Дзяржа́вы Ізра́іль** (, *Нэсі ХаМэдына* — *прэзыдэнт дзяржавы*; ) — кіраўнік дзяржавы Ізраіль. Прэзыдэнт Ізраілю выконвае ў асноўным цырыманіяльныя функцыі, а рэальная ўлада ў дзяржаве належыць прэм’ер-міністру. Цяперашнім прэзыдэнтам з 24 ліпеня 2014 року зьяўляецца Рэўвэн Рыўлін. Прэзыдэнт абіраецца галасаваньнем Кнэсэту, тэрмін ягоных паўнамоцтваў складае 7 гадоў, на другі тэрмін пераабраньне немагчымае.

## Сьпіс прэзыдэнтаў Ізраілю

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйная бачына
* Прэзыдэнт Ізраілю на бачыне Кнэсэту
Даніела Гантухава

**Даніе́ла Га́нтухава** (, прамаўляецца []; нарадзілася 23 красавіка 1983 году) — славацкая тэнісістка. Удзельнічае ў прафэсійных турнірах з 1999 року. Першых значных вынікаў дабілася ў 2002, упершыню выйграўшы турнір ЖТА Індыян-Ўэлз Мастэрз, перамогшы ў фінале Мартыну Гінгіс і стаўшыся пераможцам з найніжэйшым рэйтынгам у гісторыі турніру. У тым самым року Даніела дайшла да чвэрцьфіналаў Ўімбэлданскага турніру і Адкрытага чэмпіянату ЗША, па выніках году трапіўшы ў топ-10. А разам са зборнай Славаччыны Гантухава стала пераможцай Кубку фэдэрацыі.

Найвышэйшай пазыцыі ў рэйтынгу — пятае — Даніела Гантухава дасягнула ў студзені 2003 року пасьля выхаду ў чвэрцьфінал Адкрытага чэмпіянату Аўстраліі. Пасьля гэтага перамагла яшчэ ў пяці турнірах ЖТА, у тым ліку другі раз на Індыян-Ўэлз Мастэрз (2007). У 2008 дайшла да паўфіналу Адкрытага чэмпіянату Аўстраліі, што застаецца ейным найлепшым дасягненьнем у турнірах Вялікага шлема.

Гантухава — найбольш пасьпяховая славацкая тэнісістка ўсіх часоў. У чэрвені 2013 пасьля перамогі над Лорай Робсан стала 37-й жанчынай , якая дасягнула 500 перамог за кар’еру.

Даніела таксама пасьпяхова выступае ў парным разрадзе. У 2001 яна разам зь Леашам Фрыдлем перамагла на Ўімбэлдане, у 2002 з Кевінам Ульетам — на Адкрытым чэмпіянаце Аўстраліі, у 2005 — на Адкрытым чэмпіянаце Францыі з Фабрысам Сантаро і на Адкрытым чэмпіянаце ЗША з Махешам Бхупаці, стаўшыся такім чынам усяго пятай тэнісісткай, якая выйграла ўсе турніры Вялікага шлему ў зьмяшаных парах. Акрамя таго, у 2002 року яна дайшла да фіналу Ўімбэлданскага турніру з Кевінам Ульетам і жаночага фіналу Аўстралійскага чэмпіянату з Аранчай Санчас Вікарыё, у 2006 — да фіналу жаночага Адкрытага чэмпіянату Францыі і ў 2009 — Адкрытага чэмпіянату Аўстраліі (абодва разы — з Ай Сугіямай).

За апошні год Даніела Гантухова праз траўмы скацілася з 17 пазыцыі (2012) да 48-й. Ейным трэнэрам зьяўляецца былы гішпанскі тэнісіст Эдуарда Нікаляс.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Жаночая тэнісная асацыяцыя
* Міжнародная тэнісная фэдэрацыя
* Кубак фэдэрацыі
* 

Катэгорыя:Нарадзіліся ў Попрадзе
Катэгорыя:Славацкія тэнісісткі
Катэгорыя:Славацкія алімпійцы
Катэгорыя:Тэнісісты і тэнісісткі на летніх Алімпійскіх гульнях 2004 году
Катэгорыя:Тэнісісты і тэнісісткі на летніх Алімпійскіх гульнях 2008 году
Катэгорыя:Тэнісісты і тэнісісткі на летніх Алімпійскіх гульнях 2012 году
Катэгорыя:Пераможцы Адкрытага чэмпіянату Аўстраліі
Катэгорыя:Пераможцы Адкрытага чэмпіянату Францыі
Катэгорыя:Пераможцы Ўімбэлданскага турніру
Катэгорыя:Пераможцы Адкрытага чэмпіянату ЗША па тэнісе
Катэгорыя:Уладальнікі Кубку Фэдэрацыі па тэнісе
Катэгорыя:Нарадзіліся ў Чэхаславаччыне
Катэгорыя:Уладальнікі Кубку Гопмана
Істра 1961 Пула

«**І́стра 1961**» () — харвацкі футбольны клюб з гораду Пулы. Заснаваны ў 1961 годзе. Фіналіст Кубка Харватыі (2003).

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт

Катэгорыя:Пула
Душан Тарагел

**Ду́шан Та́рагел** (; * 29 верасьня 1961, Браціслава, Чэхаславаччына) — славацкі празаік, сцэнарыст і публіцыст.

## Жыцьцяпіс
Навучаўся ў хімічнай сярэдняй спэцыяльнай вучэльні і на філязофскім факультэце ўнівэрсытэту Коменскага ў Браціславе. Працаваў будаўніком, музычным рэдактарам Чэхаславацкага радыё. Цяпер працуе ў рэклямнай агенцыі і навучаецца на факультэце мультымэдыйных камунікацыяў  ў Зьліне.

## Творчасьць
Першыя празаічныя творы пачаў публікаваць у розных пэрыёдыках («Slovenské pohľady», «Kultúrny život», часопісе «Kankán», «Rak», «Domino Fórum», «Inzine») ў 80-х роках XX стагодзьдзя. У сваёй творчасьці парадуе выкарыстаньне крытычнага і сацыялістычнага рэалізму, натхняецца г. зв. *адкіднай літаратурай* (эратычнай, шпіянажнай) і пераканаўча выкрывае абсурднасьць сьвету і прагнасьць асобных людзей.

## Творы

* 1994 — «Башчаванскі і зяць» (сцэнар фільму)
* 1997 — «Казкі для непаслухмяных дзяцей і іхніх клапатлівых бацькоў»
* 1999 — «Сакераю і нажом» (у суаўтарстве з Пэтрам Пішцянкам)
* 2002 — «Роджэр Кровяк» (комікс, 12 суаўтараў)
* 2005 — «Сэкс па-славацку» (зборнік апавяданьняў)

## Вонкавыя спасылкі
* Пераклады на «ПрайдзіСьвеце»

Катэгорыя:Славацкія літаратары
Катэгорыя:Славацкія дзіцячыя літаратары
Катэгорыя:Славацкія сцэнарысты
Катэгорыя:Нарадзіліся ў Браціславе
Анатоль Байдачны

**Анатоль Байдачны** ( 1 кастрычніка 1952 году) — савецкі і беларускі футбаліст і футбольны трэнэр. У 2003—2005 гадах узначальваў нацыянальную зборную Беларусі. Мае журналісцкую адукацыю. Вядомы вострымі выказваньнямі на пасьляматчавых прэсавых канфэрэнцыях.

## Гульнёвая кар’ера
Выхаванец футбольнай школы гораду Обнінску, вучань Юрыя Шуванава. З 1969 па 1974 гады бараніў колеры маскавіцкага «Дынама». Праз канфлікт з кіраўніцтвам быў вымушаны сысьці ў менскае «Дынама». У 1979 годзе падчас матчу з «Спартаком» атрымаў сур’ёзную траўму нагі, у выніку чаго быў вымушаны рана скончыць кар’еру гульцо.

У 1972 годзе выклікаўся ў зборную СССР, у складзе якой на чэмпіянаце Эўропы 1972 году згуляў 5 матчаў і здабыў срэбраныя мэдалі.

## Трэнэрская кар’ера
У 1980 годзе пачаў кар’еру трэнэра. Ачольваў маглёўскае «Дняпро» (1980—1985), варашылаўградзкую «Зару» (1988—1989), хэрсонскі «Крышталь» (1990—1991), кіпрскі «Анагенісі» (1992—1993), алімпійскую і моладзевую зборную Сырыі (1993—1995), кувэйцкі «Ярмук» (1995—1996), малдаўскі «Тылігул »(1996), менскае «Дынама» (1997), расейскія клюбы «Жамчужына» (1998—1999), «Чарнаморац» (2000—2001), «Растсельмаш» (2001—2002).

У 2003 годзе вярнуўся ў Беларусь, дзе яшчэ раз трэнаваў менскае «Дынама» (2003), нацыянальную зборную Беларусі (2003—2005) і ждановіцкую «Дарыду» (2006—2007). Пасьля працяглага перапынку працаваў галоўным трэнэрам грозьненскага «Церака» (2010), старэйшым трэнэрам «Факела», дзе складаў тандэм з Канстанцінам Сарсаніям (2011). З красавіка па чэрвень 2012 году ачольваў «Растоў». У сакавіку 2021 году пасьля дзевяцігадовага перапынку аднавіў трэнэрскую кар’еру, стаўшы галоўным трэнэрам клюбу «Арарат-Армэнія». У чэрвені 2021 году пакінуў армянскі клюб.

## Дасягненьні
**СССР**:
* Срэбраны прызэр чэмпіянату Эўропы 1972 году

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Профіль на сайце sports.ru

Катэгорыя:Беларускія футбалісты
Катэгорыя:Беларускія футбольныя трэнэры
Вардар Скоп’е (гандбольны клюб)

**ГК «Ва́рдар ПРО»** () — македонскі гандбольны клюб са Скоп’я. Выступае ў Македонскай гандбольнай супэрлізе і рэгіянальнай СЭГА-лізе. «Вардар» — найбольш пасьпяховы гандбольны клюб Македоніі, 8-разовы чэмпіён і 9-разовы ўладальнік кубку Македоніі.

## Мінуўшчына
Гандбольны клюб «Вардар» быў створаны ў 1961 у складзе спартовага клюбу «Вардар» (Скоп’е), заснаванага ў 1947. У Югаславіі каманда не здабыла асаблівага посьпеху, а вось напрыканцы 1990-х стала адной з трох (разам з Мэталюргам і Пелістэрам) мацнейшых у чэмпіянаце. З 1999 року толькі аднойчы, у 2005, «Вардар» заняў у ім 4-е месца; ва ўсіх астатніх сэзонах ён станавіўся ці пераможцам, ці займаў другое месца. Клюб мае найбольшую колькасьць нацыянальных тытулаў (8-разовыя чэмпіёны і 9-разовыя ўладальнікі кубку Македоніі).

«Вардар» 5 разоў выступаў у Лізе чэмпіёнаў і тройчы даходзіў да паўфіналу Кубку ўладальнікаў кубкаў ЭГФ. У 2012 македонскі клюб стаў пераможцам першага розыгрышу міжнароднай СЭГА-лігі.

## Дасягненьні
* Македонская гандбольная супэрліга
: **Чэмпіёны (8):** 1998/99, 2000/01, 2001/02, 2002/03, 2003/04, 2006/07, 2008/09, 2012/13

* Гандбольны кубак Македоніі
: **Уладальнікі (9):** 1997, 2000, 2001, 2003, 2004, 2007, 2008, 2012, 2014

* СЭГА-ліга
: **Чэмпіёны (2):** 2011/12, 2013/14

* Кубак уладальнікаў кубкаў ЭГФ
: **Паўфіналісты (3):** 1998/99, 2004/05, 2010/11

## Хатняя арэна
Клюб мае ва ўласнасьці спартовую арэну СРЦ Кале зьмяшчальнасьцю 2500 гледачоў.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйная бачына 
* Профіль  на бачыне ЭГФ
* Профіль  на бачыне The-Sports.org


Катэгорыя:Спартовыя клюбы, заснаваныя ў 1961 годзе
Катэгорыя:1961 год у Македоніі
C-3PO

**C-3PO** (), скарочана **3PO** — робат-пэрсанаж сусьвету «Зорных войнаў», адзін з чатырох пэрсанажаў разам з Энакінам Скайўокерам/Дартам Вэйдэрам, Обі-Ванам Кенобі і R2-D2, якія фігуруюць ва ўсіх шасьці частках сэрыі «Зорных войнаў». Акрамя таго, ва ўсіх сэрыях «Зорных войнаў» C-3PO іграў адзін актор — Энтані Дэніелз; гэты пэрсанаж і R2-D2 (сыграны Кэні Бэйкерам) — адзіныя, якіх ва ўсіх фільмах іграў адзін актор. Дроід C-3PO таксама папулярным пэрсанажам «пашыранага сусьвету» з кніг, коміксаў і відэагульняў.

C-3PO — пратакольны дроід, створаны дзеля дапамогі чалавеку, умее патлумачыцца на «амаль шасьці мільёнах формаў камунікацыі». Звычайна ён зьяўляецца разам са сваім паплечнікам, R2-D2. Асноўныя навыкі C-3PO — этыкет, звычаі і пераклад дзеля палягчэньня стасункаў розных культураў. 3PO і R2-D2 адыграюць істотныя ролі ў гісторыі «Зорных войнаў». Асноўны колер корпусу C-3PO — залаты са срэбнай устаўкай ніжэй правага калена.

## Літаратура
* 

## Вонкавыя спасылкі

* 
* 

Катэгорыя:Пэрсанажы «Зорных войнаў»
Катэгорыя:Выдуманыя робаты
Катэгорыя:Выдуманыя лінгвісты
Катэгорыя:Выдуманыя дыпляматы
Ганна Кісьліцына

**Га́нна Мікала́еўна Кісьлі́цына** ( 8 верасьня 1967, Дарагічын, Берасьцейская вобласьць) — беларуская літаратуразнаўца, крытык, публіцыст. Доктар філялягічных навук (2016).

## Біяграфія
Нарадзілася 8 верасьня 1967 году ў Дарагічыне. Дачка беларускай літаратуразнаўцы Алы Кабаковіч ад першага шлюба. Вырасла ў сям’і Алы Кабаковіч і яе другога мужа, беларускага пісьменьніка Міхася Тычыны. У дзяцінстве хацела стаць лекарам. Навучалася ў менскай школе № 4 (з музычным ухілам).

Скончыла беларускае аддзяленьне філялягічнага факультэту Беларускага дзяржаўнага ўнівэрсытэту, асьпірантуру НАНБ.

З 1993 году — кандыдат філялягічных навук. 12 красавіка 2016 году атрымала званьне доктара філялягічных навук.

Супрацоўніца Цэнтру дасьледаваньняў беларускай культуры, мовы і літаратуры Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі.

Вядзе калёнку ў газэце «Звязда».

## Творчасьць
Аўтар кніг «Алесь Разанаў: праблема мастацкай сьвядомасьці» (1997), «Лірычная мініяцюра як жанр беларускай літаратуры» (2000), «blonde attack» (2006), «Новая літаратурная сытуацыя: зьмена культурнай парадыгмы» (2006).

У 2015 годзе ўваходзіла ў склад журы літаратурнага конкурсу на прэмію імя Ежы Гедройца.

## Узнагароды
* літаратурная прэмія «Залатая Літара» (2004) за зборнік «12+1» (разам з А. Івашчанкам, А. Хадановічам),
* прэмія Зоры Кіпель за даследаваньні ў галіне беларусістыкі (2007).

## Бібліяграфія
* «Алесь Разанаў: праблема мастацкай сьвядомасьці» (1997);
* «Лірычная мініяцюра як жанр беларускай літаратуры» (2000);
* «blonde attack» (2006);
* «Новая літаратурная сытуацыя: зьмена культурнай парадыгмы» (2006);
* «Чалавек постмадэрну ў сучаснай беларускай літаратуры» (2010).
* «Культурны градыент: ідэі, маніфесты, кірункі беларускай літаратуры на мяжы ХХ ― ХХІ стагоддзяў» (Мн.: Права і эканоміка, 2015)

## Крыніцы

## Літаратура
* *[[Маргарыта Аляшкевіч|Аляшкевіч М.]]* Ганна Кісліцына ў плыні сучаснай беларускай літаратуры… // «Маладосць» № 3(640), 2007. — С. 98-102.
* *[[Павел Абрамовіч|Абрамовіч П.]]* Крытыка як жаночая справа // «Наша Ніва», №20, 2003

Катэгорыя:Нарадзіліся ў Дарагічыне
Катэгорыя:Беларускія крытыкі
Катэгорыя:Беларускія літаратуразнаўцы
Катэгорыя:Беларускія публіцысты