open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ейны

**Е́йны** — былая вёска ў Беларусі, каля возера Вялікіх Швакштаў. Уваходзілі ў склад Камайскага сельсавету Пастаўскага раёну Віцебскай вобласьці.

## Назва

Эйна або Ейна (Eino) — імя германскага паходжаньня.

Варыянты назвы ў гістарычных крыніцах: *Ejny* (1881 год), *Эйны* (1905 год)

## Крыніцы

Катэгорыя:Камайскі сельсавет
Катэгорыя:Колішнія населеныя пункты Пастаўскага раёну
Домашышкі

**Домашышкі** () — вёска ў Летуве, каля возера Лакштыны. Уваходзяць у склад Чуленскага староства Маляцкага раёну Ўцянскага павету.

## Назва

Доміш (Domisch) — імя германскага паходжаньня. Імёны Домаш і Думаш гістарычна бытавалі ў Польшчы: *Paulich filius Domas* (1204 год), *Domas* (1244 і 1249 гады), *Dumas* (1413 год).

Яшчэ этнограф і мовазнаўца Яўхім Карскі зьвяртаў увагу на тое, што ў латыскай Курляндыі, «*большасьць [[Беларуская мова|беларускіх]] населеных месцаў заканчваюцца на -ішкі*», пазьней у рэчышчы палітыкі летувізацыі падобныя тапонімы на -ішкі азначылі як «гістарычна балтыйскія» і нават «тыпова летувіскія». Тым часам менскі дасьледнік Алёхна Дайліда зазначае, што «*ва [[Усходнегерманскія мовы|ўсходнегерманскіх мовах]] быў пашыраны суфікс -isk-: такім парадкам, так менаваная „лінія Сафарэвіча“ (мяжа перавагі паселішчаў з назовамі на -ішкі ў Панямоньні) не абавязкова зьнітаваная з балтамі*».

## Насельніцтва
* 1866 год — 40 чалавек
* 1905 год — 10 чалавек у засьценку Дамашышках і 20 чалавек у фальварку Дамашышках

## Крыніцы

Катэгорыя:Населеныя пункты Ўцянскага павету
Рамуцішкі

Назву **Рамуцішкі** маюць:
* Рамуцішкі — вёска ў Ігналінскім раёне Ўцянскага павету
* Рамуцішкі — вёска ў Сьвянцянскім раёне Віленскага павету
Відаўт

**Відаўт** (*Відаўць*) — мужчынскае імя.

## Паходжаньне

Відалд або Відалт (Widald, Widalt, Widolt) — імя германскага паходжаньня. Іменная аснова -від- (імёны ліцьвінаў Відмунд, Мельвід, Торвід; германскія імёны Widmund, Melvid, Torvid) паходзіць ад гоцкага wida 'повязь, злучэньне, моцнасьць' або ад гоцкага і германскага widus 'дрэва', а аснова -валд- (-алд, -олт) (імёны ліцьвінаў Геральт, Левалт, Рамвольт; германскія імёны Gerwald, Lewolt, Romuald) — ад гоцкага і германскага waldan 'валодаць, гаспадарыць' або wulþus 'слава, мажнасьць'.

У Памор’і адзначалася германскае імя *Vidalte* (1297 год).

У Прусіі бытавала імя Відаўт: *Widaute*, *Wydawte*, *Wydawthe*.

Варыянты імя ў гістарычных крыніцах: *за великого князя [[Вітаўт|Видовта]]* (1 сакавіка 1571 году); *Wydawciszki* (1744 год).

## Носьбіты
У XVI ст. існавала сяло Відаўці (*Видовти*) у Жамойцкім старостве.

На гістарычнай Ашмяншчыне існуе вёска Відаўцішкі.

## Глядзіце таксама
* Від
* Валд

## Крыніцы

Катэгорыя:Мужчынскія імёны
Аляшкевіч

**Аляшкевіч** — славянскае прозьвішча.

* Фёдар Аляшкевіч (1936—2008) — беларускі нэўрахірург, акадэмік і вынаходнік;
* Язэп Аляшкевіч (1777—1830) — беларускі партрэтны жывапісец.
Рудзевічы (Віцебская вобласьць)

**Ру́дзевічы** — вёска ў Беларусі, каля вытокаў ракі Паловіцы. Уваходзяць у склад Навасёлкаўскага сельсавету Пастаўскага раёну Віцебскай вобласьці.

## Назва

Грода, Рода або Руда (Hrodo, Roda, Ruodo) — імя германскага паходжаньня.

## Насельніцтва
* 1921 год — 254 чалавекі.
* 1931 год — 242 чалавекі.

## Крыніцы

Катэгорыя:Навасёлкаўскі сельсавет (Пастаўскі раён)
Катэгорыя:Населеныя пункты Пастаўскага раёну
Вайнілава (Магілёўская вобласьць)

**Вайні́лава** — вёска ў Беларусі, каля ракі Ясенкі. Уваходзіць у склад Ясенскага сельсавету Асіпавіцкага раёну Магілёўскай вобласьці. 

## Назва

Вуйнла (Vuinla) — імя германскага паходжаньня. Іменная аснова -вуйн- (-войн-, -вун-) (імёны ліцьвінаў Вайнейка, Войнар, Войнат; германскія імёны Vunnecho, Wunar, Wonnat) паходзіць ад старагерманскага wunna, гоцкага wunands 'шчаснасьць, задаволенасьць', ісьляндзкага vænn 'прыемны', нямецкага gewohnt 'задаволены'.

## Насельніцтва
* 1909 год — 47 чалавек
* 2007 год — 24 чалавекі

## Крыніцы

Катэгорыя:Ясенскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Асіпавіцкага раёну
Рудаш

**Рудаш** (*Рудзеш*, *Рудзіш*) — мужчынскае імя і вытворнае ад яго прозьвішча.

## Паходжаньне

Рудуш, Рутш або Руч (Rudusch, Rutsch) — імя германскага паходжаньня. Іменная аснова -грод- (-род-, -руд-) (імёны ліцьвінаў Рудалт, Родмант, Эйруд; германскія імёны Rudolt, Rodemund, Eirodus) паходзіць ад гоцкага hroþ 'слава, перамога'.

У Чэхіі бытавалі германска-славянскія імёны Rudeš і Rudiš.

Варыянты імя ў гістарычных крыніцах: *Czwierć Cyrma… Andrżey Rudzisz… Czwierć Medziszewo… Siemion Rudzisz… Skobylowo… Staszko Rudzisz… Hauryło Rudzisz… Parsiukowo… Silko Rudzisz… Czwiezć Wydry… Piotr Rudzisz… Jakub Rudzisz* (1765 год); *Wieś Awiszanow… Matis Rudziesz* (26 жніўня 1765 году); *Marcella Rudosz* (1832 год).

## Носьбіты
Рудзіш (Rudzisz) — прозьвішча, зафіксаванае ў XIX стагодзьдзі ў ваколіцах Сувалкаў.

На гістарычнай Наваградчыне існуе вёска Рудашы, на гістарычнай Ашмяншчыне — Рудашаны.

На 1906 год існавалі дзьве вёскі з назвай Рудзішы і вёска Рудушы ў Люцынскім павеце, а таксама вёска Рудушкі ў Рэжыцкім павеце Віцебскай губэрні.

## Крыніцы

Катэгорыя:Мужчынскія імёны
Судвоі

**Судвоі** () — вёска ў Летуве, на правым беразе ракі Нёману. Уваходзяць у склад Неманойцкага староства Аліцкага раёну Аліцкага павету.

## Назва

Судзівой — імя славянскага паходжаньня, якое ўтварылася ад праславянскага *sǫditi 'судзіць' і *vojь 'ваяр'.

## Насельніцтва
* 1865 год — 30 рэвіскіх душаў
* 1905 год — 87 чалавек

## Крыніцы

Катэгорыя:Населеныя пункты Аліцкага павету
Эйнаравічы

**Эйнаравічы** () — вёска ў Летуве, каля ракі Нёману. Уваходзяць у склад Алаўскага староства Аліцкага раёну Аліцкага павету.

## Назва

Эйнар або Айнар (Einar, Ainar) — імя германскага паходжаньня.

## Насельніцтва
* 1866 год — 34 чалавекі ў шляхецкім фальварку Эйнаравічах, зь іх 24 каталікі, 4 праваслаўныя і 6 юдэяў
* 1905 год — 152 чалавекі ў вёсцы Эйнаравічах, 9 чалавек у маёнтку Эйнаравічах, 3 чалавекі ў фальварку 1-х Эйнаравічах і 10 чалавек у фальварку 2-х Эйнаравічах

## Крыніцы

Катэгорыя:Населеныя пункты Аліцкага павету
Бутрыманцы

Назву **Бутрыманцы** маюць:
* Бутрыманцы — мястэчка ў Аліцкім раёне Аліцкага павету
* Бутрыманцы — вёска ў Салечніцкім раёне Віленскага павету
Бутрыманцы (Аліцкі павет)

**Бутрыманцы** () — мястэчка ў Летуве, на рацэ Пінсаўцы. Цэнтар староства Аліцкага раёну Аліцкага павету.

## Назва

Бодэрым (Bauderrim) і Рэмбод, Рымбот або Рымбота (Rembod, Rimbotus, Rimboto) — імёны германскага паходжаньня. Іменная аснова -бут- (-бот-) (імёны ліцьвінаў Бутвід, Бутрык, Вільбут; германскія імёны Botvid, Butariks, Willebut) паходзіць ад усходнегерманскага but- з значэньнем 'корань, камель' (гепідзкае butilo 'камель') або ад асновы -буд- (-бод-) (у старажытных тэкстах *bod* праз доўгае *о* пісалася як *baud*), а аснова -рым- (імёны ліцьвінаў Рымель, Рыман, Рымунд; германскія імёны Riemel, Rimann, Rimund) — ад гоцкага rimis 'спакой, стрыманасьць, непарухлівасьць'. Такім парадкам, імя Бутрым азначае «непарушны корань» (тое ж, што і Рымбут).

Паходжаньне імя Бутрым ад складаньня германскіх імёнаў Bodo і Rimo сьцьвердзіў францускі лінгвіст-германіст Раймонд Шмітляйн, які на падставе шматгадовых дасьледаваньняў прыйшоў да высноваў пра германскае паходжаньне літоўскіх уласных імёнаў.

## Гісторыя
У XIX ст. мястэчка Бутрыманцы ўваходзіла ў склад Троцкага павету Віленскай губэрні.

## Насельніцтва
* 1905 год — 1836 чалавек у мястэчку Бутрыманцах і 16 чалавек у маёнтку Бутрыманцах

## Крыніцы

Катэгорыя:Населеныя пункты Аліцкага павету
Люберцішкі

**Люберцішкі**, **Ліберцішкі** () — вёска ў Летуве, каля ракі Вопсы. Уваходзяць у склад Бутрыманцкага староства Аліцкага раёну Аліцкага павету.

## Назва

Германскае паходжаньне імя Любарт (Lubart, Lubert) сьцьвяржаецца ў этымалягічным слоўніку старапольскіх асабовых імёнаў, выдадзеным Польскай акадэміяй навук.

Яшчэ этнограф і мовазнаўца Яўхім Карскі зьвяртаў увагу на тое, што ў латыскай Курляндыі, «*большасьць [[Беларуская мова|беларускіх]] населеных месцаў заканчваюцца на -ішкі*», пазьней у рэчышчы палітыкі летувізацыі падобныя тапонімы на -ішкі азначылі як «гістарычна балтыйскія» і нават «тыпова летувіскія». Тым часам менскі дасьледнік Алёхна Дайліда зазначае, што «*ва [[Усходнегерманскія мовы|ўсходнегерманскіх мовах]] быў пашыраны суфікс -isk-: такім парадкам, так менаваная „лінія Сафарэвіча“ (мяжа перавагі паселішчаў з назовамі на -ішкі ў Панямоньні) не абавязкова зьнітаваная з балтамі*».

## Насельніцтва
* 1905 год — 7 чалавек у фальварку Люберцішках і 7 чалавек у засьценку Ліберцішках

## Крыніцы

Катэгорыя:Населеныя пункты Аліцкага павету
Рагалі (Камайскі сельсавет)

**Рага́лі** — вёска ў Беларусі, каля возера Лодасяў. Уваходзяць у склад Камайскага сельсавету Пастаўскага раёну Віцебскай вобласьці.

## Назва

Рагіла або Рэгель (Ragilo, Regel) — імя германскага паходжаньня.

## Насельніцтва
* 2009 год — 2 чалавекі

## Крыніцы

Катэгорыя:Населеныя пункты Пастаўскага раёну
Катэгорыя:Камайскі сельсавет
Эйгеланцы

**Эйгеланцы** () — вёска ў Летуве, у міжрэччы Веркны і Нёману. Уваходзяць у склад Півашунскага староства Аліцкага раёну Аліцкага павету.

## Назва

Эйгел (Eigel) — імя германскага паходжаньня.

## Гісторыя
У XIX ст. Эйгеланцы ўваходзілі ў склад Троцкага павету Віленскай губэрні.

## Насельніцтва
* 1905 год — 210 чалавек

## Крыніцы

Катэгорыя:Населеныя пункты Аліцкага павету
Сэйбутаны

**Сэйбутаны** () — вёска ў Летуве, каля возера Еўя. Уваходзяць у склад Еўеўскага староства Электрэнскага самакіраваньня Віленскага павету.

## Назва

Сэйбот (Seyboth, Seiboth) — імя германскага паходжаньня.
Этымалягічны слоўнік старапольскіх асабовых імёнаў, выдадзены Польскай акадэміяй навук, адзначае гістарычнае бытаваньне ў Польшчы германскага імя Sejbot.

## Насельніцтва
* 1866 год — 35 чалавек
* 1905 год — 83 чалавекі ў вёсцы Сэйбутанах і 5 чалавек у пасёлку Сэйбутанах

## Крыніцы

Катэгорыя:Населеныя пункты Віленскага павету (Летува)
Талейкі

**Талейкі** () — вёска ў Летуве, каля ракі Стрэвы. Уваходзяць у склад Пастраўскага староства Электрэнскага самакіраваньня Віленскага павету.

## Назва

Таліка або Талька (Taliko, Talke) — імя германскага паходжаньня. Адпаведнасьць літоўскіх імёнаў на -ейка (-іка) германскім імёнам з суфіксам -к- (Вілейка — Wilico, Мінейка — Minnico, Радзейка — Radecke < Radacho і г. д.) сьцьвердзіў францускі лінгвіст-германіст Раймонд Шмітляйн, які на падставе шматгадовых дасьледаваньняў прыйшоў да высноваў пра германскае паходжаньне літоўскіх уласных імёнаў.

## Насельніцтва
* 1905 год — 3 чалавекі

## Крыніцы

Катэгорыя:Населеныя пункты Віленскага павету (Летува)
Дзяніс Лазавік

**Дзяні́с Лазаві́к** ( 17 лістапада 2006) — беларускі шахматыст, наймаладзейшы гросмайстар зь Беларусі.

## Жыцьцяпіс
Навучэнец сярэдняй школы №98 у Менску.

## Спартовая кар’ера
У 2018, 2019 выступаў у складзе беларускай зборнай на моладзевых Алімпіядах.

У сьнежні 2022 узяў удзел у чэмпіянатах сьвету па рапідзе і бліцы, заняўшы 42-е і 16-е месцы адпаведна.

У ліпені 2023 Лазавік перамог у II дывізіёне аднаго з этапаў турніру Турніру шахматных чэмпіёнаў, што дазволіла яму ўзяць удзел у супэрфінале спаборніцтва.

## Прэміі і ўзнагароды
* Шахматыст году Беларусі (2022)
* Чэмпіён Беларусі (2023)

## Крыніцы

Катэгорыя:Беларускія шахматысты
Катэгорыя:Шахматныя гросмайстры
Катэгорыя:Удзельнікі шахматных алімпіядаў
Сэйбуты

**Сэйбуты** () — вёска ў Летуве, каля ракі Стрэвы. Уваходзяць у склад Кронскага староства Кашадарскага раёну Ковенскага павету.

## Назва

Сэйбот (Seyboth, Seiboth) — імя германскага паходжаньня.
Этымалягічны слоўнік старапольскіх асабовых імёнаў, выдадзены Польскай акадэміяй навук, адзначае гістарычнае бытаваньне ў Польшчы германскага імя Sejbot.

## Гісторыя
У XIX ст. ваколіцы Горныя і Дольныя Сэйбуты ўваходзілі ў склад Троцкага павету Віленскай губэрні

## Насельніцтва
* 1905 год — 58 чалавек

## Крыніцы

Катэгорыя:Населеныя пункты Ковенскага павету
Буцьвіданцы

**Буцьвіданцы** () — вёска ў Летуве, каля ракі Вярсокі. Уваходзяць у склад Матуйскага староства Аранскага раёну Аліцкага павету.

## Назва

Бутвід (Botvid, Bótviðr, Butvidis) — імя германскага паходжаньня.

## Насельніцтва
* 1865 год — 54 рэвіскія душы
* 1905 год — 182 чалавекі

## Крыніцы

Катэгорыя:Населеныя пункты Аліцкага павету
Вігі

**Вігі** () — вёска ў Летуве, на рацэ Гіні. Уваходзяць у склад Вендзягольскага староства Ковенскага раёну Ковенскага павету.

## Назва

Вік або Віга (Wic, Wigo) — імя германскага паходжаньня.

## Гісторыя
У XIX ст. Вігі ўваходзілі ў склад Ковенскага павету Ковенскай губэрні

## Насельніцтва
* 1902 год — 103 чалавекі

## Крыніцы

Катэгорыя:Населеныя пункты Ковенскага павету
Віляўды

**Віляўды** () — вёска ў Летуве, каля ракі Дубісы. Уваходзяць у склад Сярэдніцкага староства Юрбурскага раёну Таўроскага павету.

## Назва

Віляўд (Wiliaud) — імя германскага паходжаньня.

## Насельніцтва
* 1902 год — 75 чалавек

## Крыніцы

Катэгорыя:Населеныя пункты Таўроскага павету
Вітарты

**Вітарты** () — вёска ў Летуве, каля ракі Локісу. Уваходзяць у склад Шылаўскага староства Янаўскага раёну Ковенскага павету.

## Назва

Вітард або Вітарт (Witard, Witart) — імя германскага паходжаньня. Іменная аснова -віт- (імёны ліцьвінаў Віцень, Віталт, Бутавіт; германскія імёны Wittenus, Witolt, Botwith) паходзіць ад гоцкага wit 'веда, розум, закон', старасаксонскага witan 'ведаць' або ад асновы -від-, а аснова -гард- (-гарт-, -арт-) (імёны ліцьвінаў Бэйнарт, Ленарт, Мэйнарт; германскія імёны Beynart, Lenhardt, Meinhart) — ад гоцкага hardus 'моцны, цьвёрды'.

Адпаведнасьць імя Вітарт германскаму імю Witard сьцьвердзіў францускі лінгвіст-германіст Раймонд Шмітляйн, які на падставе шматгадовых дасьледаваньняў прыйшоў да высноваў пра германскае паходжаньне літоўскіх уласных імёнаў.

## Гісторыя
У XIX ст. двор Вітарты ўваходзіў у склад Ковенскага павету Ковенскай губэрні

## Насельніцтва
* 1902 год — 25 чалавек

## Крыніцы

Катэгорыя:Населеныя пункты Ковенскага павету
Валмонтышкі

**Валмонтышкі** () — вёска ў Летуве, каля ракі Нёману. Уваходзяць у склад Вількійскага староства Ковенскага раёну Ковенскага павету.

## Назва

Валтмунт, Валмунт або Валмонт (Waltmunt, Walmunt, Walmont) — імя германскага паходжаньня. Іменная аснова -валд- (-алд, -олт) (імёны ліцьвінаў Геральт, Левалт, Рамвольт; германскія імёны Gerwald, Lewolt, Romuald) паходзіць ад гоцкага і германскага waldan 'валодаць, гаспадарыць' або wulþus 'слава, мажнасьць', а аснова -мунд- (-мунт-, -монт-) (імёны ліцьвінаў Монтгерд, Жыгімонт, Скірмунт; германскія імёны Mundgerd, Sigimunt, Sciremunt) — ад германскага *mundô 'рука, абарона, крэўнасьць' або гоцкага munds 'моц розуму, імкненьне', mundrs 'гарлівы, палкі'. Такім парадкам, імя Валімонт азначае «гарлівасьць улады».

Адпаведнасьць імя Вальмант германскаму імю Walmont сьцьвердзіў францускі лінгвіст-германіст Раймонд Шмітляйн, які на падставе шматгадовых дасьледаваньняў прыйшоў да высноваў пра германскае паходжаньне літоўскіх уласных імёнаў.

Яшчэ этнограф і мовазнаўца Яўхім Карскі зьвяртаў увагу на тое, што ў латыскай Курляндыі, «*большасьць [[Беларуская мова|беларускіх]] населеных месцаў заканчваюцца на -ішкі*», пазьней у рэчышчы палітыкі летувізацыі падобныя тапонімы на -ішкі азначылі як «гістарычна балтыйскія» і нават «тыпова летувіскія». Тым часам менскі дасьледнік Алёхна Дайліда зазначае, што «*ва [[Усходнегерманскія мовы|ўсходнегерманскіх мовах]] быў пашыраны суфікс -isk-: такім парадкам, так менаваная «лінія Сафарэвіча» (мяжа перавагі паселішчаў з назовамі на -ішкі ў Панямоньні) не абавязкова зьнітаваная з балтамі*».

## Насельніцтва
* 1902 год — 148 чалавек

## Крыніцы

Катэгорыя:Населеныя пункты Ковенскага павету
Ганусевічы

**Ганусевічы** () — вёска ў Летуве, каля ракі Барупы. Уваходзяць у склад Пелегноскага староства Кейданскага раёну Ковенскага павету.

## Назва

Ганус (*Hanus*, *Hannus*) — імя германскага паходжаньня, варыянт імя Ёганэс (*Johannes*).

## Гісторыя
У XIX ст. ваколіца Ганусевічы ўваходзіла ў склад Ковенскага павету Ковенскай губэрні.

## Насельніцтва
* 1902 год — 250 чалавек

## Крыніцы

Катэгорыя:Населеныя пункты Ковенскага павету
Дакі (вёска)

**Дакі** () — вёска ў Летуве, каля ракі Лаздоны. Уваходзяць у склад Чэкіскага староства Ковенскага раёну Ковенскага павету.

## Назва

Дага або Дака (Dago, Dacco) — імя германскага паходжаньня.

## Гісторыя
У XIX ст. вёска Дакі ўваходзіла ў склад Ковенскага павету Ковенскай губэрні

## Насельніцтва
* 1902 год — 80 чалавек

## Крыніцы

Катэгорыя:Населеныя пункты Ковенскага павету
Лазавік (неадназначнасьць)

**[[Лазавік]]** — пэрсанаж беларускай міталёгіі. Іншыя значэньні:

## Асобы
* Дзяніс Лазавік ( 2006) — беларускі шахматыст;
* Луіс Лазавік (1892—1973) — украінскі маляр;
* Мікалай Лазавік (1951—2016) — беларускі дзяржаўны дзяяч;
* Рыгор Лазавік (1885—1936) — украінскі савецкі гісторык.

## Тапонімы
* Лазавік — вёска ў Бучанскім раёне Кіеўскай вобласьці Ўкраіны
Кіманты

**Кіманты** () — вёска ў Летуве, каля ракі Дубісы. Уваходзяць у склад Бетыгольскага староства Расенскага раёну Ковенскага павету.

## Назва

Паводле францускага лінгвіста-германіста Раймонда Шмітляйна, які на падставе шматгадовых дасьледаваньняў прыйшоў да высноваў пра германскае паходжаньне літоўскіх уласных імёнаў, імя Кімант цалкам адпавядае старажытнаму германскаму імю Kemmunt.

## Гісторыя
У XIX ст. шляхецкая вёска Кіманты ўваходзіла ў склад Ковенскага павету Ковенскай губэрні.

## Насельніцтва
* 1902 год — 87 чалавек

## Крыніцы

Катэгорыя:Населеныя пункты Ковенскага павету
Ліцьвіны (Бетыгольскае староства)

**Ліцьвіны** () — былая вёска ў Летуве, каля ўтоку ракі Мукі ў Дубісу. Уваходзілі ў склад Бетыгольскага староства Расенскага раёну Ковенскага павету.

## Назва

Ліцьвіны — назва тытульнага народу Вялікага Княства Літоўскага, гістарычнае найменьне і саманазва беларусаў эпохі ВКЛ.

## Гісторыя
У XIX ст. вёска Ліцьвіны ўваходзіла ў склад Расенскага павету Ковенскай губэрні.

## Насельніцтва
* 1902 год — 14 чалавек

## Крыніцы

Катэгорыя:Населеныя пункты Ковенскага павету
Агінты

**Агінты** () — вёска ў Летуве, каля ўтоку ракі Стрэвы ў Нёман. Уваходзяць у склад Румшыскага староства Кашадарскага раёну Ковенскага павету.

Агінты — даўняя рэзыдэнцыя князёў Агінскіх, ад якіх утварылася прозьвішча гэтага рускага з паходжаньня літоўскага роду.

## Назва

Агінта або Егінд (Aginto, Egind) — імя германскага паходжаньня. 

## Гісторыя
У XIX ст. фальварак Агінты ўваходзіў у склад Ковенскага павету Ковенскай губэрні.

## Насельніцтва
* 1902 год — 56 чалавек

## Крыніцы

Катэгорыя:Населеныя пункты Ковенскага павету
Прышманты

**Прышманты** () — вёска ў Летуве, каля ракі Дубісы. Уваходзяць у склад Бетыгольскага староства Расенскага раёну Ковенскага павету.

## Назва

Паводле менскага дасьледніка Алёхны Дайліды, які разьвівае германскую (перадусім усходнегерманскую) этымалёгію імёнаў літоўскіх князёў і баяраў, імя Прышмонт складаецца з фармантаў -прэз- (-проз-), які паходзіць ад старагерманскага proz 'каштоўнасьць, шляхетнае каменьне', і -монт- (-мунт-), які паходзіць ад гоцкага munds 'моц розуму, імкненьне', mundrs 'гарлівы, палкі'. Такім парадкам, імя Прышмонт азначае «каштоўны палкасьцю». Адзначалася германскае імя Prosmund.

## Гісторыя
У пачатку XX ст. Прышманты ўваходзілі ў склад Ковенскага павету Ковенскай губэрні.

## Насельніцтва
* 1902 год — 87 чалавек

## Крыніцы

Катэгорыя:Населеныя пункты Ковенскага павету
Рудмяны

**Рудмяны** () — былая вёска ў Летуве, каля ракі Шэшувы. Уваходзілі ў склад Ужусольскага староства Янаўскага раёну Ковенскага павету.

## Назва

Рудман (Roudman) — імя германскага паходжаньня.

## Гісторыя
У XIX ст. вёска і засьценак Рудмяны ўваходзілі ў склад Ковенскага павету Ковенскай губэрні.

## Насельніцтва
* 1902 год — 84 чалавекі ў вёсцы Рудмянах і 7 чалавек у засьценку Рудмянах

## Глядзіце таксама
* Даўмяны
* Эйтмяны
* Ашмяны

## Крыніцы

Катэгорыя:Населеныя пункты Ковенскага павету
Рымгайлы

**Рымгайлы** () — вёска ў Летуве, каля ракі Дубісы. Уваходзяць у склад Бетыгольскага староства Расенскага раёну Ковенскага павету.

## Назва

Паводле менскага дасьледніка Алёхны Дайліды, які разьвівае германскую (перадусім усходнегерманскую) этымалёгію імёнаў літоўскіх князёў і баяраў, імя Рымгайла складаецца з фармантаў -рым-, які паходзіць ад гоцкага rimis 'спакой, стрыманасьць, непарухлівасьць', і -гайл- (-гел-), які паходзіць ад гоцкага і бургундзкага gails 'жвавы, свавольны, ганарысты'. Такім парадкам, імя Рымгайла азначае «непарушная ганарыстасьць». Адзначалася старажытнае германскае імя Rimgils.

## Насельніцтва
* 1859 год — 46 чалавек
* 1902 год — 40 чалавек у вёсцы Рымгайлах і 27 чалавек у ваколіцы Рымгайлах

## Крыніцы

Катэгорыя:Населеныя пункты Ковенскага павету
Швэндрышкі

**Швэндрышкі** () — вёска ў Летуве, на правым беразе Нёману. Уваходзяць у склад Скістымонскага староства Юрбурскага раёну Таўроскага павету.

## Назва

Сьвіндэр, пазьней Швэндэр (Swindheri, Schwender) і Герысьвінд (Heriswind) — імёны германскага паходжаньня.

Яшчэ этнограф і мовазнаўца Яўхім Карскі зьвяртаў увагу на тое, што ў латыскай Курляндыі, «*большасьць [[Беларуская мова|беларускіх]] населеных месцаў заканчваюцца на -ішкі*», пазьней у рэчышчы палітыкі летувізацыі падобныя тапонімы на -ішкі азначылі як «гістарычна балтыйскія» і нават «тыпова летувіскія». Тым часам менскі дасьледнік Алёхна Дайліда зазначае, што «*ва [[Усходнегерманскія мовы|ўсходнегерманскіх мовах]] быў пашыраны суфікс -isk-: такім парадкам, так менаваная „лінія Сафарэвіча“ (мяжа перавагі паселішчаў з назовамі на -ішкі ў Панямоньні) не абавязкова зьнітаваная з балтамі*».

## Насельніцтва
* 1859 год — 198 чалавек
* 1902 год — 107 чалавек

## Крыніцы

Катэгорыя:Населеныя пункты Таўроскага павету
Ягентавічы

**Ягентавічы**, **Ягінтавічы** () — вёска ў Летуве, паміж рэкамі Гіняй і Нявежай. Уваходзяць у склад Бобтаўскага староства Кашадарскага раёну Ковенскага павету.

## Назва

Агінта або Егінд (Aginto, Egind) — імя германскага паходжаньня.

## Гісторыя
У XIX ст. шляхецкая вёска Ягентавічы ўваходзіла ў склад Ковенскага павету Ковенскай губэрні.

## Насельніцтва
* 1902 год — 63 чалавек

## Крыніцы

Катэгорыя:Населеныя пункты Ковенскага павету
Ягміны

**Ягміны** () — вёска ў Летуве, каля вытокаў ракі Барупы. Уваходзяць у склад Пелегноскага староства Кейданскага раёну Ковенскага павету.

## Назва

Паводле менскага дасьледніка Алёхны Дайліды, які разьвівае германскую (перадусім усходнегерманскую) этымалёгію імёнаў літоўскіх князёў і баяраў, фармант -мін- паходзіць ад гоцкага minan 'менаваць, памятаць, любіць'. У германскім (гоцкім) гістарычным арэале адзначалася імя Agminus (Egiminus). Імя Jagmyn адзначалася ў 1386 годзе ва Ўроцлаве. Імя Якмін гістарычна бытавала ў Польшчы: *Jakmyn de Nesmyrze* (1399 год).

## Гісторыя
У XIX ст. шляхецкая вёска Ягміны ўваходзіла ў склад Ковенскага павету Ковенскай губэрні.

## Насельніцтва
* 1902 год — 37 чалавек

## Крыніцы

Катэгорыя:Населеныя пункты Ковенскага павету
Дабейкі

**Дабейкі** () — вёска ў Летуве, каля ракі Вірынты. Уваходзяць у склад Аланцкага староства Маляцкага раёну Ўцянскага павету.

## Назва

Дабіка (Dabicho) — імя германскага паходжаньня. Адпаведнасьць літоўскіх імёнаў на -ейка (-іка) германскім імёнам з суфіксам -к- (Вілейка — Wilico, Мінейка — Minnico, Радзейка — Radecke < Radacho і г. д.) сьцьвердзіў францускі лінгвіст-германіст Раймонд Шмітляйн, які на падставе шматгадовых дасьледаваньняў прыйшоў да высноваў пра германскае паходжаньне літоўскіх уласных імёнаў.

## Насельніцтва
* 1902 год — 4 чалавекі

## Крыніцы

Катэгорыя:Населеныя пункты Ўцянскага павету
Бэры

**Бэры** () — вёска ў Летуве, каля ракі Сьвятой. Уваходзяць у склад Півонскага староства Вількамірскага раёну Віленскага павету.

## Назва

Бера або Бэра (Bero) — імя германскага паходжаньня.

## Гісторыя
У XIX ст. вёска Бэры ўваходзіла ў склад Ковенскага павету Ковенскай губэрні.

## Насельніцтва
* 1902 год — 58 чалавек

## Крыніцы

Катэгорыя:Населеныя пункты Віленскага павету (Летува)
Візбары

**Візбары** () — вёска ў Летуве, каля ракі Шатэкшні. Уваходзяць у склад Шыманцкага староства Купішкаўскага раёну Панявескага павету.

## Назва

Вісбар (Wisbar) і Барвіс (Barwis) — імёны германскага паходжаньня.

## Гісторыя
У XIX ст. вёска Візбары ўваходзіла ў склад Вількамірскага павету Ковенскай губэрні.

## Насельніцтва
* 1902 год — 54 чалавекі

## Крыніцы

Катэгорыя:Населеныя пункты Панявескага павету
Сьвятая Люцыя

**Сьвятая Люцыя** (), або **Сьвятая Люцыя з Сыракузаў**, у праваслаўі **Сьвятая Лукія** (каля 283 году — 301) — хрысьціянская сьвятая пакутніца. Дзень шанаваньня — 13 сьнежня.

## Жыцьцяпіс
Сьвятая Люцыя нарадзілася ў Сыракузах на Сыцыліі прыкладна ў 280-х гадах. Люцыя паходзіла з багатай рымскай сям’і. Пасьля раньняй сьмерці бацькі яе выхоўвала маці Эўтыхія.

Яшчэ ў дзяцінстве яна патаемна дала зарок цноты для служэньня Богу. Калі яна дасягнула шлюбнага ўзросту, маці знайшла ёй жаніха з паганскай сям’і. Дзяўчына зьвярнулася з малітвамі да Бога. Яе маці захварэла, і Люцыя ўгаварыла яе зьвярнуцца да гаючых мошчаў Сьвятой Агаты ў Катаніі. Люцыя суправаджала маці, і пасьля ўрачыстага набажэнства ўначы да яе зьявілася Сьвятая Агата, якая заявіла, што малітвы Люцыі выратавалі маці, і прадракла тое, што сваёю цнотай дзяўчына пабудуе Божы храм.

Пасьля цудоўнага аздараўленьня маці блаславіла дачку на хрысьціянскі подзьвіг. Аднак рашэньне застацца ў цноце і раздача маёмасьці бедным не спадабаліся яе жаніху. Ён абвінаваціў дзяўчыну перад судом у падмане, растратах і распаўсюдзіце хрысьціянства, забароненага імпэратарам Дыяклетыянам. На судзе Люцыя прызналася, што зьяўляецца хрысьціянкай і гэтым разьюшыла судзьдзю. Ён загадаў ззачыніць яе ў публічным доме. Аднак здарыўся цуд — ніхто не здолеў зрушыць сьвятую з месца. Вакол дзяўчыны запалілі вогнішча, а саму яе палівалі алеям. Вогнішча не прычыніла ёй шкоды. Тады судзьдзя загадаў перарэзаць ёй горла. Але і пасьля гэтага яна заставалася жывой, пакуль не паспавядалася сьвятару. Паміраючы, сьвятая суцяшала хрысьціян і прадракла хуткі канец ганеньняў.

Сьвятая Люцыя памерла 13 сьнежня 304 году. Праз некалькі месяцаў адмовіўся ад пасады імпэратар Дыяклетыян. У 312 годзе імпэратарам стаў Канстанцін I Вялікі, які спыніў ганеньні на хрысьціян і сам прыняў хрысьціянства.

## Мошчы
Існуюць дзьве традыцыі захаваньня мошчаў Сьвятой Люцыі. Паводле першай, яны 400 гадоў захоўваліся на Сыцыліі, пасьля былі перапраўлены на Апэнінскі паўвостраў і ў выніку да пач. XII ст. апынуліся ў адным з кляштароў Шпаерскай дыяцэзыі. Паводле другой, яны захоўваліся ў Канстантынопалі. У 1204 г. пад час трэцяга крыжовага паходу іх захапілі вэнэцыянцы. У 1513 годзе галава сьвятой была перададзена катэдры Буржа. У XVIII ст. частку рукі направілі ў Рым папу Бэнэдыкту XIII.

## Шанаваньне
Сьвятая Люцыя шануецца ўсімі хрысьціянамі. Лічыцца заступніцай сьляпых і хворых на вочы, хворых дзяцей. Культ сьвятой шырока распаўсюджаны ў Італіі, асабліва ў Вэнэцыі. Дзень узьнясеньня Сьвятой Люцыі (13 сьнежня) шырока сьвяткуецца ў Швэцыі, у Сэнт-Люсіі зьяўляецца нацыянальным сьвятам.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Сьвятая Люцыя, панна і мучаніца
* St. Lucy
* Лукия Сиракузская
* Сначала венецианцы, потом — христиане
* В Венеции на мощах святой мученицы Лукии Сиракузской совершено православное богослужение 
* National Day aka The Feast of St. Lucy 

Катэгорыя:Нарадзіліся ў Сыракузах
Катэгорыя:Памерлі ў Сыракузах
Катэгорыя:Хрысьціянскія мучанікі
Катэгорыя:Сьвятыя Адзінай Царквы
Катэгорыя:Пахаваныя ў Вэнэцыі
Гердзьвілы

**Гердзьвілы** () — вёска ў Летуве, каля ракі Абелі. Уваходзяць у склад Трускаўскага староства Кейданскага раёну Ковенскага павету.

## Назва

Паводле менскага дасьледніка Алёхны Дайліды, які разьвівае германскую (перадусім усходнегерманскую) этымалёгію імёнаў літоўскіх князёў і баяраў, імя Гердзівіл складаецца з фармантаў -герд-, які паходзіць ад гоцкага gairdan 'падпяразваць' (пераноснае 'ахоўваць'), garda 'агароджа' (пераноснае 'ахова, бясьпека'), і -віл-, які паходзіць ад гоцкага wilja 'воля'. Такім парадкам, імя Гердзівіл азначае «ахова волі». Адзначалася германскае імя Vilgerd (Vilgerðr).

## Гісторыя
У XIX ст. Гердзьвілы ўваходзілі ў склад Вількамірскага павету Ковенскай губэрні.

## Насельніцтва
* 1902 год — 76 чалавек

## Крыніцы

Катэгорыя:Населеныя пункты Ковенскага павету
Асіповіч

**Асіпо́віч** — беларускае прозьвішча, утвораная ад імя Восіп. Вядомыя носьбіты:

* Алесь Асіповіч-Асіпчык (1900—1990) — беларускі грамадзкі дзяяч у ЗША;
* Альбіна Асіповіч (1911—1964) — плыўчыха ЗША беларускага паходжаньня;
* Аляксандар Асіповіч ( 1977) — беларускі футбаліст;
* Аляксандар Асіповіч ( 1982) — беларускі баскетбаліст, трэнэр;
* Жанна Асіповіч (1929—2005) — беларуская лекарка-навукоўца;
* Навум Асіповіч (1870—1937) — жыдоўскі пісьменьнік, рэвалюцыянэр;
* Павал Асіповіч (1923—1997) — беларускі грамадзкі дзяяч у Вялікабрытаніі.

## Глядзіце таксама
* Асіповічы
* Асіпенка

## Крыніцы
Завісішкі

**Завісішкі** () — вёска ў Летуве, каля возера Шакаў. Уваходзяць у склад Турмонцкага староства Езяроскага раёну Ўцянскага павету.

## Назва

Завіша — імя славянскага паходжаньня, якое ўтварылася zawiścić 'адчуваць зайздрасьць, завісьць, зайздросьціць'.

Яшчэ этнограф і мовазнаўца Яўхім Карскі зьвяртаў увагу на тое, што ў латыскай Курляндыі, «*большасьць [[Беларуская мова|беларускіх]] населеных месцаў заканчваюцца на -ішкі*», пазьней у рэчышчы палітыкі летувізацыі падобныя тапонімы на -ішкі азначылі як «гістарычна балтыйскія» і нават «тыпова летувіскія». Тым часам менскі дасьледнік Алёхна Дайліда зазначае, што «*ва [[Усходнегерманскія мовы|ўсходнегерманскіх мовах]] быў пашыраны суфікс -isk-: такім парадкам, так менаваная „лінія Сафарэвіча“ (мяжа перавагі паселішчаў з назовамі на -ішкі ў Панямоньні) не абавязкова зьнітаваная з балтамі*».

## Гісторыя
У XIX ст. Завісішкі ўваходзілі ў склад Новааляксандраўскага павету Ковенскай губэрні.

## Насельніцтва
* 1902 год — 13 чалавек

## Крыніцы

Катэгорыя:Населеныя пункты Ўцянскага павету
Завішкі

**Завішкі** () — вёска ў Летуве, каля ракі Яры. Уваходзяць у склад Сьвядасцкага староства Анікштаўскага раёну Ўцянскага павету.

## Назва

Завіша — імя славянскага паходжаньня, якое ўтварылася zawiścić 'адчуваць зайздрасьць, завісьць, зайздросьціць'.

## Гісторыя
У XIX ст. Завішкі ўваходзілі ў склад Вількамірскага павету Ковенскай губэрні.

## Насельніцтва
* 1902 год — 16 чалавек у фальварку Завішках, 7 чалавек у сядзібе Завішкіх і 6 чалавек на млыне Завішках

## Крыніцы

Катэгорыя:Населеныя пункты Ўцянскага павету
Кіндэрцы

**Кіндэрцы** () — вёска ў Летуве, каля ракі Купы. Уваходзяць у склад Купішкаўскага староства Купішкаўскага раёну Панявескага павету.

## Назва

Кіндэр або Кінтэр (Kinder, Kinter) — імя германскага паходжаньня.

## Гісторыя
У пачатку XX ст. Кіндэрцы ўваходзілі ў склад Вількамірскага павету Ковенскай губэрні.

## Насельніцтва
* 1902 год — 176 чалавек

## Крыніцы

Катэгорыя:Населеныя пункты Панявескага павету
Любартоў

**Любартоў** () — вёска ў Летуве, каля возера Любартова. Уваходзіць у склад Больніцкага староства Маляцкага раёну Ўцянскага павету.

## Назва

Германскае паходжаньне імя Любарт (Lubart, Lubert) сьцьвяржаецца ў этымалягічным слоўніку старапольскіх асабовых імёнаў, выдадзеным Польскай акадэміяй навук.

## Гісторыя
У XIX ст. Любартоў уваходзіў у склад Вількамірскага павету Ковенскай губэрні.

## Насельніцтва
* 1902 год — 26 чалавек

## Крыніцы

Катэгорыя:Населеныя пункты Ўцянскага павету
Радзейкі

**Радзейкі** () — вёска ў Летуве, каля ракі Індраі. Уваходзяць у склад Даўгельскага староства Ўцянскага раёну Ўцянскага павету.

## Назва

Паводле францускага лінгвіста-германіста Раймонда Шмітляйна, які на падставе шматгадовых дасьледаваньняў прыйшоў да высноваў пра германскае паходжаньне літоўскіх уласных імёнаў, імя Радзейка адпавядае старажытнаму германскаму імю Radacho (пазьнейшаму Radecke).

## Гісторыя
У XIX ст. Радзейкі ўваходзілі ў склад Вількамірскага павету Ковенскай губэрні.

## Насельніцтва
* 1902 год — 128 чалавек у вёсцы Радзейках і 5 чалавек у фальварку Радзейках

## Крыніцы

Катэгорыя:Населеныя пункты Ўцянскага павету
Рапшаны

**Рапшаны** () — вёска ў Летуве, каля ракі Сьвятой. Уваходзяць у склад Каварскага староства Анікштаўскага раёну Ўцянскага павету.

## Назва

Рапш (Rapsch) — імя германскага паходжаньня.

## Гісторыя
У пачатку XX ст. Рапшаны ўваходзілі ў склад Вількамірскага павету Ковенскай губэрні.

## Насельніцтва
* 1902 год — 126 чалавек у вёсцы Рапшанах, 62 чалавекі ў маёнтку Рапшанах і 4 чалавекі ў выселку Рапшанах

## Крыніцы

Катэгорыя:Населеныя пункты Ўцянскага павету
Ратаўты

**Ратаўты** () — вёска ў Летуве, каля ракі Сьвятой. Уваходзяць у склад Дзявалтаўскага староства Вількамірскага раёну Віленскага павету.

## Назва

Раталт (Rattolt) і Тэўдрад (Teudrad) — імёны германскага паходжаньня. Этымалягічны слоўнік старапольскіх асабовых імёнаў, выдадзены Польскай акадэміяй навук, адзначае гістарычнае бытаваньне ў Польшчы германскага імя Ratołt.

## Гісторыя
У XIX ст. Ратаўты ўваходзілі ў склад Вількамірскага павету Ковенскай губэрні.

## Насельніцтва
* 1902 год — 104 чалавекі

## Крыніцы

Катэгорыя:Населеныя пункты Віленскага павету (Летува)
Рыдзі

**Рыдзі** () — былая вёска ў Летуве, у міжрэччы Нявежы і Сьвятой. Уваходзілі ў склад Буканцкага староства Янаўскага раёну Ковенскага павету.

## Назва

Рыда (Rido) — імя германскага паходжаньня.

## Гісторыя
У XIX ст. засьценак Рыдзі ўваходзіў у склад Вількамірскага павету Ковенскай губэрні.

## Насельніцтва
* 1902 год — 8 чалавек

## Крыніцы

Катэгорыя:Населеныя пункты Ковенскага павету
Рунейкі

**Рунейкі** () — вёска ў Летуве, у міжрэччы Нявежы і Сьвятой. Уваходзяць ў склад Шацкага староства Кейданскага раёну Ковенскага павету.

## Назва

Руніка, пазьней Рунека (Runica, Runnecke) — імя германскага паходжаньня. Адпаведнасьць літоўскіх імёнаў на -ейка (-іка) германскім імёнам з суфіксам -к- (Вілейка — Wilico, Мінейка — Minnico, Радзейка — Radecke < Radacho і г. д.) сьцьвердзіў францускі лінгвіст-германіст Раймонд Шмітляйн, які на падставе шматгадовых дасьледаваньняў прыйшоў да высноваў пра германскае паходжаньне літоўскіх уласных імёнаў.

## Гісторыя
У XIX ст. Рунейкі ўваходзілі ў склад Вількамірскага павету Ковенскай губэрні.

## Насельніцтва
* 1902 год — 20 чалавек

## Крыніцы

Катэгорыя:Населеныя пункты Ковенскага павету
Рунейка

**Рунейка** (*Руніка*), **Ранейка** — мужчынскае імя і вытворнае ад яго прозьвішча.

## Паходжаньне

Руніка, пазьней Рунека (Runica, Runnecke) — імя германскага паходжаньня. Іменная аснова -рун- (імя ліцьвінаў Балтрун; германскае імя Baltrun) паходзіць ад гоцкага rûna 'таямніца, пастанова'.

Варыянты імя ў гістарычных крыніцах: *Dawid Ronejko* (6 студзеня 1700 году); *Parafia Pogirska… Runeykie, wioska… od wioski Runeykie*, *Parafia podbirżańska… Runikie zaścianek* (1784 год).

## Носьбіты
У 1605—1606 гадох ўпамінаўся маёнтак Рунейкавічы ў Вількамірскім павеце.

На гістарычным памежжы Літвы і Жамойці існуе вёска Рунейкі.

## Крыніцы

Катэгорыя:Мужчынскія імёны
Сугінт

**Сугінт** (*Сугент*, *Сукінт*, *Сагінт*) — мужчынскае імя і вытворнае ад яго прозьвішча.

## Паходжаньне

Сугент або Сугант (Sugenti, Sugant) — імя германскага паходжаньня. Іменная аснова суг- (імя ліцьвінаў Жугар; германскае імя Sugarius) паходзіць ад стараверхненямецкага saugen 'маўчаць' або ад асновы суд- (сут-), а аснова -генд- (-гент-, -гінт-) (імёны ліцьвінаў Гінтэр, Агінт, Эйгінт; германскія імёны Genter, Aginto, Eigint) — ад гоцкага gands 'посах', пераноснае 'чары'.

У Польшчы адзначаецца прозьвішча Сугант (Sugont).

Варыянты імя ў гістарычных крыніцах: *Sagynthe Naywaithen zoen* (23 студзеня 1406 году); *Dalna Sugynthen son* (13 чэрвеня 1406 году); *чоловеки… Сукинть* (1440—1492 гады); *село Сукгинты* (травень 1584 году); *nieboszczyka pana Jerzego Stanisławowicza Walentynowicza Suginta… pana Jozepha у Dawida Jerzewiczow Sugintow… od paniey Zophiy Bałtromieiewny Preykintowny Jerzyney Sugintowey* (16 траўня 1640 году); *Daniel Sugint… Jan Sugint… Józef Sugint… Michał Jakubowicz Sugint* (1667 год); *Józef Sugint… Hieronim Sugint… z P. Jerzym Sugintem… Adam Sugint… Jan Sugint… Andrzej Sugint… na miejscu P. Kazimierza Suginta* (1690 год); *Suginty* (1744 год); *Stefania Sugent* (1913 год).

## Носьбіты
* Дальна Сугінтавіч — літоўскі баярын з Расенаў, які ўпамінаецца ў 1406 годзе
* Станіслаў Валентынавіч Сугінт — расенскі зямянін, які ўпамінаецца ў 1594 годзе

Сугінты гербу ўласнага і Сугінтовічы — літоўскія шляхецкія роды.

На тэрыторыі цяперашняй Летувы фіксаваліся прозьвішчы Сугента і Сугент у летувізаваных формах.

## Глядзіце таксама
* Суга
* Гента

## Крыніцы

Катэгорыя:Мужчынскія імёны
Тырольдзі

**Тырольдзі** () — вёска ў Летуве, каля ракі Шатэкшня. Уваходзяць у склад Камайскага староства Ракішкаўскага раёну Панявескага павету.

## Назва

Тырольд або Тыральд (Tirold, Thierold) — імя германскага паходжаньня.

## Гісторыя
У пачатку XX ст. Тырольдзі ўваходзілі ў склад Вількамірскага павету Ковенскай губэрні.

## Насельніцтва
* 1902 год — 366 чалавек у вёсцы Тырольдзях і 7 чалавек у карчме Тырольдзях

## Крыніцы

Катэгорыя:Населеныя пункты Панявескага павету
Тырольдзь

**Тырольдзь**  — мужчынскае імя.

## Паходжаньне

Дзервалд, Дзералд, Дзіралд або Ціралд, пазьней Тыральд (Deorwald, Derold, Dirald, Dyrold, Tirold, Thierold) — імя германскага паходжаньня. Іменная аснова дзір- (дзер-, цір-) (імёны ліцьвінаў Дзерык, Дзірман, Дырмунт; германскія імёны Diericke, Direman, Deormund) паходзіць ад гоцкага dius, германскага tiur 'зьвер', а аснова -валд- (-алд, -олт) (імёны ліцьвінаў Геральт, Левалт, Рамвольт; германскія імёны Gerwald, Lewolt, Romuald) — ад гоцкага і германскага waldan 'валодаць, гаспадарыць' або wulþus 'слава, мажнасьць'.

## Носьбіты
На гістарычным памежжы Літвы і Жамойці існуе вёска Тырольдзі.

## Глядзіце таксама
* Дзір
* Валд

## Крыніцы

Катэгорыя:Мужчынскія імёны
Эймонцішкі

**Эймонцішкі** () — вёска ў Летуве, каля ракі Сьвятой. Уваходзяць у склад Жмуйдкаўскага староства Вількамірскага раёну Віленскага павету.

## Назва

Эймунт (Eimunt, Eymunt) — імя германскага паходжаньня.

Яшчэ этнограф і мовазнаўца Яўхім Карскі зьвяртаў увагу на тое, што ў латыскай Курляндыі, «*большасьць [[Беларуская мова|беларускіх]] населеных месцаў заканчваюцца на -ішкі*», пазьней у рэчышчы палітыкі летувізацыі падобныя тапонімы на -ішкі азначылі як «гістарычна балтыйскія» і нават «тыпова летувіскія». Тым часам менскі дасьледнік Алёхна Дайліда зазначае, што «*ва [[Усходнегерманскія мовы|ўсходнегерманскіх мовах]] быў пашыраны суфікс -isk-: такім парадкам, так менаваная «лінія Сафарэвіча» (мяжа перавагі паселішчаў з назовамі на -ішкі ў Панямоньні) не абавязкова зьнітаваная з балтамі*».

## Гісторыя
У XIX ст. Эймонцішкі ўваходзілі ў склад Вількамірскага павету Ковенскай губэрні.

## Насельніцтва
* 1902 год — 17 чалавек у двух фальварках Эймонцішках і 9 чалавек у засьценку Эймонцішках

## Крыніцы

Катэгорыя:Населеныя пункты Віленскага павету (Летува)
Якунцы

**Якунцы** () — вёска ў Летуве, каля ракі Сьвятой. Уваходзяць у склад Каварскага староства Анікштаўскага раёну Ўцянскага павету.

## Назва

Якун () — усходнеславянская форма германскага (паўночнагерманскага) імя Hákon.

## Гісторыя
У XIX ст. Якунцы ўваходзілі ў склад Вількамірскага павету Ковенскай губэрні.

## Насельніцтва
* 1902 год — 81 чалавек у вёсцы Якунцах і 6 чалавек у выселку Якунцах

## Крыніцы

Катэгорыя:Населеныя пункты Ўцянскага павету
Рак (імя)

**Рак** — мужчынскае імя.

## Паходжаньне
Рак (Рачка, Рачко) — імя славянскага паходжаньня, якое ўтварылася rak 'рак'.

Варыянты імя ў гістарычных крыніцах: *Niloliaus et Jundzilo germani Raczkowicz… Jundzilo* (1463—1467 гады); *generoso Jundylo tenutario in Dvbycz* (25 лістапада 1470 году); *Nicolaus et Jondzylo Raczkowicz… Jvndzylo* (29 траўня 1479 году); *чоловеку [[Радунь|Радунискому]] [[Нарымонт (імя)|Наримонту]] Рачковичу* (11 лістапада 1513 году); *[[Вільня|Вилнянину]] Раку [[Сурвіла|Сурвиловичу]]* (10 сакавіка 1514 году); *в Дорсунишском повете шестьдесят чоловеков… а [[Ямант|Ямонта]] Рачкевича* (26 студзеня 1516 году).

## Носьбіты
* Юндзіла Рачкавіч — літоўскі баярын, які ўпамінаецца ў 1463—1479 гадох 

## Глядзіце таксама
* Ракаў
* Ракавічы
* Ракевічы
* Ракаўшчына
* Рачкавічы
* Рачкевічы
* Імёны ліцьвінаў

## Крыніцы

Катэгорыя:Мужчынскія імёны
Вілі

**Вілі** () — вёска ў Летуве, каля ракі Шатэкшні. Уваходзяць у склад Панямунацкага староства Ракішкаўскага раёну Панявескага павету.

## Назва

Віла або Вілі (Willo, Wilo, Wili) — імя германскага паходжаньня.

## Насельніцтва
* 1902 год — 198 чалавек

## Крыніцы

Катэгорыя:Населеныя пункты Панявескага павету
Гайдэлішкі

Назву **Гайдэлішкі** маюць:

## Летува
* Гайдэлішкі — вёска ў Езяроскім старостве Езяроскага раёну Ўцянскага павету
* Гайдэлішкі — вёска ў Салоцкім старостве Езяроскага раёну Ўцянскага павету
Кімбарышкі

Назву **Кімбарышкі** маюць:

## Летува
* Кімбарышкі — вёска ў Ігналінскім раёне Ўцянскага павету
* Кімбарышкі I — вёска ў Езяроскім раёне Ўцянскага павету
* Кімбарышкі II — вёска ў Езяроскім раёне Ўцянскага павету
Мільгедзе

**Мільгедзе**, **Мельгедзе** () — вёска ў Летуве, каля ракі Мельнічэлі. Уваходзяць у склад Сувецкага староства Езяроскага раёну Ўцянскага павету.

## Назва

Паводле менскага дасьледніка Алёхны Дайліды, які разьвівае германскую (перадусім усходнегерманскую) этымалёгію імёнаў літоўскіх князёў і баяраў, фармант -міл- (-мел-) азначае 'мяккі, прыязны', а фармант -гед- мае значэньне 'нораў, пыха' і паходзіць ад старагерманскага gidd- 'пыхлівы, ганарысты', ісьляндзкага geð 'нораў, тэмпэрамэнт'. У 552 годзе ўпамінаецца гоцкі водца Мелігед. 

## Гісторыя
У XIX ст. Мільгедзе ўваходзілі ў склад Новааляксандраўскага павету Ковенскай губэрні.

## Насельніцтва
* 1902 год — 115 чалавек у вёсцы Мельгедзе і 56 чалавек у вёсцы Мільгедзах

## Крыніцы

Катэгорыя:Населеныя пункты Ўцянскага павету
Мунцьвілова

**Мунцьвілова**, **Манцьвілова** () — вёска ў Летуве, на беразе возера Дрысьвятаў. Уваходзіць у склад Вісагінскага самакіраваньня Ўцянскага павету.

## Назва

Паводле францускага лінгвіста-германіста Раймонда Шмітляйна, які на падставе шматгадовых дасьледаваньняў прыйшоў да высноваў пра германскае паходжаньне літоўскіх уласных імёнаў, імя Монтвіл цалкам адпавядае старажытнаму германскаму імю Muntwil, ад якога ўтварыліся назвы некалькіх мясцовасьцяў у Францыі (таксама адзначалася старажытнае германскае імя Wilmunt).

## Гісторыя
У пачатку XX ст. Мунцьвілова ўваходзіла ў склад Новааляксандраўскага павету Ковенскай губэрні.

## Насельніцтва
* 1902 год — 10 чалавек

## Крыніцы

Катэгорыя:Населеныя пункты Ўцянскага павету
Пуцелі

**Пуцелі** () — вёска ў Летуве, каля ракі Нёманку. Уваходзяць у склад Попельскага староства Біржаўскага раёну Панявескага павету.

## Назва

Пуціла або Поціла, пазьней Потэль (Putilo, Potilo, Potel) — імя германскага паходжаньня.

## Гісторыя
У XIX ст. Пуцелі ўваходзілі ў склад Новааляксандраўскага павету Ковенскай губэрні.

## Насельніцтва
* 1902 год — 39 чалавек

## Крыніцы

Катэгорыя:Населеныя пункты Панявескага павету
Пуцейкі

**Пуцейкі** () — вёска ў Летуве, на беразе возера Жэгі. Уваходзяць у склад Дусяцкага староства Езяроскага раёну Ўцянскага павету.

## Назва

Поціка або Пуціка (Poticho, Putico) — імя германскага паходжаньня. Адпаведнасьць літоўскіх імёнаў на -ейка (-іка) германскім імёнам з суфіксам -к- (Вілейка — Wilico, Мінейка — Minnico, Радзейка — Radecke < Radacho і г. д.) сьцьвердзіў францускі лінгвіст-германіст Раймонд Шмітляйн, які на падставе шматгадовых дасьледаваньняў прыйшоў да высноваў пра германскае паходжаньне літоўскіх уласных імёнаў.

## Гісторыя
У пачатку XX ст. Пуцейкі ўваходзілі ў склад Новааляксандраўскага павету Ковенскай губэрні.

## Насельніцтва
* 1902 год — 42 чалавекі

## Крыніцы

Катэгорыя:Населеныя пункты Ўцянскага павету
Радзейкішкі (Уцянскі павет)

**Радзейкішкі** () — вёска ў Летуве, каля возера Сунгардаў. Уваходзяць у склад Казачынскага староства Ігналінскага раёну Ўцянскага павету.

## Назва

Паводле францускага лінгвіста-германіста Раймонда Шмітляйна, які на падставе шматгадовых дасьледаваньняў прыйшоў да высноваў пра германскае паходжаньне літоўскіх уласных імёнаў, імя Радзейка адпавядае старажытнаму германскаму імю Radacho (пазьнейшаму Radecke).

Яшчэ этнограф і мовазнаўца Яўхім Карскі зьвяртаў увагу на тое, што ў латыскай Курляндыі, «*большасьць [[Беларуская мова|беларускіх]] населеных месцаў заканчваюцца на -ішкі*», пазьней у рэчышчы палітыкі летувізацыі падобныя тапонімы на -ішкі азначылі як «гістарычна балтыйскія» і нават «тыпова летувіскія». Тым часам менскі дасьледнік Алёхна Дайліда зазначае, што «*ва [[Усходнегерманскія мовы|ўсходнегерманскіх мовах]] быў пашыраны суфікс -isk-: такім парадкам, так менаваная „лінія Сафарэвіча“ (мяжа перавагі паселішчаў з назовамі на -ішкі ў Панямоньні) не абавязкова зьнітаваная з балтамі*».

## Насельніцтва
* 1902 год — 6 чалавек

## Крыніцы

Катэгорыя:Населеныя пункты Ўцянскага павету
Рэйны

**Рэйны** () — вёска ў Летуве, каля возера Сунгардаў. Уваходзяць у склад Казачынскага староства Ігналінскага раёну Ўцянскага павету.

## Назва

Рэйн, Райна або Рэйна (Rein, Raino, Reyne) — імя германскага паходжаньня.

## Гісторыя
У XIX ст. Рэйны ўваходзілі ў склад Новааляксандраўскага павету Ковенскай губэрні.

## Насельніцтва
* 1902 год — 154 чалавекі

## Крыніцы

Катэгорыя:Населеныя пункты Ўцянскага павету
Гетаўты

**Гетаўты** () — вёска ў Летуве, каля ракі Даўгівені. Уваходзяць у склад Клаванскага староства Пакройскага раёну Шавельскага павету.

## Назва

Гетальд (Getoldus) і Тэўтгіт (Theotgit) — імёны германскага паходжаньня. Паводле менскага дасьледніка Алёхны Дайліды, які разьвівае германскую (перадусім усходнегерманскую) этымалёгію імёнаў літоўскіх князёў і баяраў, імя Гетаўт складаецца з фармантаў -гед-, які мае значэньне 'нораў, пыха' і паходзіць ад старагерманскага gidd- 'пыхлівы, ганарысты', ісьляндзкага geð 'нораў, тэмпэрамэнт', і -таўт-, які паходзіць ад гоцкага theuda 'род, народ'. Такім парадкам, імя Гетаўт азначае «ганарысты род».

## Гісторыя
У XIX ст. Гетаўты ўваходзілі ў склад Панявескага павету Ковенскай губэрні.

## Насельніцтва
* 1902 год — 123 чалавекі

## Крыніцы

Катэгорыя:Населеныя пункты Шавельскага павету
Даўмяны

**Даўмяны** () — вёска ў Летуве, каля ракі Татулы. Уваходзяць у склад Падбіржаўскага староства Біржаўскага раёну Панявескага павету.

## Назва

Этымалягічны слоўнік старапольскіх асабовых імёнаў, выдадзены Польскай акадэміяй навук, адзначае гістарычнае бытаваньне ў Польшчы германскага імя Dauman.

## Гісторыя
У XIX ст. Даўмяны ўваходзілі ў склад Панявескага павету Ковенскай губэрні.

## Насельніцтва
* 1902 год — 407 чалавек

## Крыніцы

Катэгорыя:Населеныя пункты Панявескага павету
Сунгард

**Сунгард** (*Сонгард*)  — мужчынскае імя.

## Паходжаньне

Сунгарт або Сонгарта (Sungart, Songarta) — імя германскага паходжаньня. Іменная аснова -сун- (-сон-) (імёны ліцьвінаў Сунігайла, Сонгуць, Сонкін; германскія імёны Sunigelo, Sunegod, Sunken), паходзіць ад гоцкага sunja 'праўда', sunis 'сапраўдны', а аснова -гард- (-герд-, -герт-) (імёны ліцьвінаў Альгерд, Мундыгерд, Тэўтыгерд; германскія імёны Algardus, Mundgerd, Teutgerdis) — ад гоцкага gairdan 'падпяразваць' (пераноснае 'ахоўваць'), garda 'агароджа' (пераноснае 'ахова, бясьпека').

Адпаведнасьць імя Сунгард германскаму імю Sungart (Songarta) сьцьвердзіў францускі лінгвіст-германіст Раймонд Шмітляйн, які на падставе шматгадовых дасьледаваньняў прыйшоў да высноваў пра германскае паходжаньне літоўскіх уласных імёнаў.

Варыянты імя ў гістарычных крыніцах: *wioski… Songardy* (1782—1783 гады); *Sungardy, jezioro w powiecie brasławskim* (1784 год).

## Носьбіты
На гістарычнай Браслаўшчыне існуюць вёска Сунгарды і возера Сунгарды.

## Глядзіце таксама
* Суна
* Герд

## Крыніцы

Катэгорыя:Мужчынскія імёны
Любэрты

**Любэрты**, **Люберты** () — вёска ў Летуве, каля ракі Ўпіты. Уваходзяць у склад Рэмігольскага староства Панявескага раёну Панявескага павету.

## Назва

Германскае паходжаньне імя Любарт (Lubart, Lubert) сьцьвяржаецца ў этымалягічным слоўніку старапольскіх асабовых імёнаў, выдадзеным Польскай акадэміяй навук.

## Гісторыя
У пачатку XX ст. Любэрты ўваходзілі ў склад Панявескага павету Ковенскай губэрні.

## Насельніцтва
* 1902 год — 36 чалавек у вёсцы Любертах і 7 чалавек у засьценку Любертах

## Крыніцы

Катэгорыя:Населеныя пункты Панявескага павету