open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Крыстафэр Баварскі

**Крыстафэр ІІІ Баварскі** (; 26 лютага 1416, Ноймаркт-ін-дэр-Обэрпфальц, Баварыя — 6 студзеня 1448, Гэльсынгборг, Швэцыя) — адзіны сын графа Ёгана, уладальніка Ноймаркту, унук караля Нямеччыны Рупрахта з роду Вітэльсбахаў і Катарыны Ўраціславаўны з славянскага паморскага роду Грыўцоў, якая прыходзілася роднай сястрой каралю Даніі Эрыку Паморскаму. Кароль Даніі з 1440, Швэцыі з 1441, Нарвэгіі з 1442 году.

## Біяграфія

У маладосьці на службе пры двары нямецкіх Імператараў. Пасьля пачатку паўстаньня супроць Эрыка,калі той вымушаны напрыканцы 1430-ых гадоў выдаліццца на в.Готлянд,Дацкая дзяржаўная рада накіравала запрашэньне для Хрыстафа,як пляменьніка былога караля на заняцьце трону Даніі.Запрашэньне было прынятае,ён стаў спачатку рэгентам,а 9 красавіка 1440 каранаваны.Праз Кальмарскую унію па чарзе быў прызнаны каралём Швецыі  і Нарвегіі.У 1443 атрымаў у спадчыну дзядзіну бацькі Пфальц-Ноймаркт.
Становішча ўласна ў Даніі і,шырэй,ва ўсёй Скандынавіі была надзвычай складаным.Фактычна Унія была на мяжы разрыву.Да таго ж у 1441 ўспыхнула новае сялянскае паўстаньне-у Паўн.Ютландыі,на чале з Хенрыкам Тагасенам Рэвентловам,пры чым урадавыя войскі напачатку атрымалі адчувальныя паразы,але праз хітрасьць новага караля,які змог шляхам перамоваў падзяліць сялянскія шэрагі,сітуацыя для урадоўцаў пачала выпраўляцца-спачатку былі разбітыя асноўныя сілы,а потым у палон трапілі і правадыры,пазьней асуджаныя на сьмяротнае пакараньне,усё гэта спрыяла далейшаму пагаршэньню стану сялянства,асабліва падаткавага.Аднак гэтая перамога не змагла ўмацаваць асабістую ўладу караля,які па ранейшаму знаходзіўся ў залежнасьці ад шляхты і купецкай Рады,а тая,у сваю чаргу,узгаджала ўласныя  інтарэсы з магутнай гандлёвай Ганзой.Акрамя таго,працягвалася супроцьстаяньне з выгнаным на Гётланд Эрыкам,не удавалася залагодзіць супярэчнасьці паміж удзельнікамі Уніі па цэламу шэрагу праблемаў,так,у Швецыі ,Хрыстаў атрымаў здзеклівую мянушку Караля Кары,праз голад,які прыпаў на час яго валадарства.Шляхта наракала на дамінаваньне пры двары немцаў,асабліва з Баварыі.

Пры ўладзе Хрыстафа Капенгаген стаў у 1443 сталіцай Даніі.26 верасьня 1445 Хрыстаў ажаніўся з Даратэйя Брандэнбургскай(1430-1495) з дынастыі Гогенцоляраў,дзяцей у іх пад час шлюбу не было,ды і быў ён вельмі кароткім праз раптоўную сьмерць караля ад «ліхаманкі».Пахаваны ён ў катэдры Роскіле,Данія.

Катэгорыя:Дацкія манархі
Катэгорыя:Каралі Нарвэгіі
Катэгорыя:Каралі Швэцыі
Пётар Прывалаў

**Пё́тар Фрало́віч Прыва́лаў** (22 сьнежня 1898, в. Смалявічы Чарнігаўскай губэрні, Расейская імпэрыя — 31 сьнежня 1951, Масква, РСФСР, СССР) — савецкі вайскавод, генэрал-маёр (1940), удзельнік Першай сусьветнай, грамадзянскай і Другой сусьветнай войнаў.

## Жыцьцяпіс
Пётар Прывалаў нарадзіўся 22 сьнежня 1898 року ў вёсцы Смалявічы Чарнігаўскай губэрні ў сям’і працоўнага. Па сканчэньні вясковай школы цягам сямі гадоў працаваў пекарам і чарнарабочым. У 1917 быў прызваны ў царскае войска, браў удзел у Першай сусьветнай вайне на Заходнім фронце, даслужыўся да званьня унтэр-афіцэра. У сакавіку 1918 далучыўся да Рабоча-сялянскай Чырвонай Арміі, служыў ваяром марскога аддзелу, удзельнічаў у бітвах з войскамі Юдзеніча і Калчака, быў паранены.

Па вайне да 1925 року Прывалаў камандаваў кулямётнымі зьвязам і ротай. У 1926 скончыў пяхотную школу ў Кіеве і да 1931 року камандаваў рознымі стралецкімі падпадзяленьнямі. Пасьля цягам двух гадоў Прывалаў служыў начальнікам штабу стралковага палку, і трох гадоў — ягоным камандзірам. У 1936—1937 роках ён быў памочнікам камандзіра дывізіі. У чэрвені 1938 прызначаны камандзірам 80-й стралковай дывізіі Кіеўскай асаблівай вайсковай акругі. 4 чэрвеня 1940 яму нададзенае званьне генэрал-маёра. У траўні 1941 скончыў Найвышэйшыя акадэмічныя курсы пры Вайсковай акадэміі Генэральнага штабу РСЧА, пасьля чаго атрымаў прызначэньне камандзірам 192-й горнастралковай дывізіі ў Кіеўскай асаблівай вайсковай акрузе.

У пачатку нямецка-савецкай вайны дывізія Прывалава змагалася на Паўднёва-Заходнім фронце, брала ўдзел у прыгранічным змаганьні і Кіеўскай абарончай апэрацыі. У апошняй дывізія трапіла ў атачэньне і зазнала вялікія страты. У жніўні 1941 року пры спробе выйсьці з атачэньня Прывалаў трапіў у нямецкі палон. Быў утрымліваны ў некалькіх нямецкіх канцэнтрацыйных лягерох. У пачатку траўня 1945 року Прывалаў быў вызвалены зь лягеру Вайсэнбург амэрыканскімі войскамі. Праз савецкую вайсковую місію па рэпатрыяцыі ў Парыжы быў перанакіраваны ў Маскву. Па праверцы ў ворганах НКУС 15 сьнежня 1945 быў арыштаваны і аддадзены пад суд. У 1950 року Вайсковай калегіяй Вярхоўнага Суду СССР прысуджаны да найвышэйшай меры пакараньня. Прысуд быў выкананы 31 сьнежня 1951 року. Пасьмяротна рэабілітаваны 18 сакавіка 1968.

## Узнагароды
* Ордэн Чырвонага сьцягу (20.02.1928)

## Крыніцы

## Літаратура
* 

Катэгорыя:Нарадзіліся ў Рагачоўскім раёне
Катэгорыя:Рэпрэсаваныя ў РСФСР
Катэгорыя:Удзельнікі нямецка-савецкай вайны
Катэгорыя:Удзельнікі Грамадзянскай вайны ў Расеі
Катэгорыя:Удзельнікі Першай сусьветнай вайны
Катэгорыя:Памерлі ў Маскве
Катэгорыя:Расстраляныя
Акадэмічнае веславаньне на летніх Алімпійскіх гульнях 2016 году

**Спаборніцтвы па [[акадэмічнае веславаньне|акадэмічным веславаньні]] на [[Летнія Алімпійскія гульні 2016 году|летніх Алімпійскіх гульнях 2016 году]]** праходзілі з 6 па 13 жніўня. Усе вясьлярныя спаборніцтвы адбываліся ў лягуне Радрыгу-дэ-Фрэйтас. Былі разыграныя 14 камплектаў мэдалёў.

## Узнагароды

## Вонкавыя спасылкі

* Афіцыйны сайт

Катэгорыя:Летнія Алімпійскія гульні 2016 году
2016
Вікшняны

**Вікшня́ны** — вёска ў Лаздунскім сельсавеце Івейскага раёну Гарадзенскай вобласьці.

Вёска знаходзіцца ў зоне радыяцыйнага кантролю.

## Гісторыя
Вёска ў Лаздунскім сельсавеце. У сярэдзіне XVII стагодзьдзя вёска і маёнтак у Дудзкім старостве Ашмянскага павету Віленскага ваяводзтва. У 1690 годзе 4,3 дыма, уласнасьць К. Галімскага, лоўчага менскага. 3 1710 году належала яго сынам Аляксандру і Данілу.

У 2-й палове XIX стагодзьдзя у Юрацішкаўскай воласьці Ашмянскага павету Віленскай губэрні. У 1861 годзе 81 рэвіская душа, дзяржаўная ўласнасьць. Фальварак Вікшняны належаў Нейлам, у канцы XIX ст. Міхайлавым. У 1897 годзе 49 двароў, 309 жыхароў.

У 1921—1939 гадах у Юрацішкаўскай гміне Валожынскага павету Наваградзкага ваяводзтва Польшчы. У 1921 годзе ў вёсцы 58 двароў, 297 жыхароў, у калёніі Вікшняны 7 двароў, 41 жыхар.

3 12 кастрычніка 1940 году вёска (86 двароў, 395 жыхароў) і калёнія (17 двароў, 81 жыхар) у Бачэшніцкім сельсавеце Юрацішкаўскага раёну. Працавала пачатковая школа. 3 канца чэрвеня 1941 году да пачатку ліпеня 1944 году пад нямецкай акупацыяй.

У 1950 годзе арганізаваны калгас імя Чарняхоўскага. 3 16 ліпеня 1954 году ў Лаздунскім сельсавеце. 3 20 студзеня 1960 году ў Івейскім раёне. У 1970 годзе 393 жыхары. Дзейнічала пачатковая школа.

## Насельніцтва
* 2009 год — 123 чалавек
* 1999 год — 195 чалавек, 84 двары

## Інфармацыя для турыстаў
* Каталіцкая капліца на могілках
* Магілы жаўнераў Арміі Краёвай


Вікшняны. Капліца на могілках (02).jpg|Капліца на могілках
Вікшняны. Могілкі (04).jpg|Магілы жаўнераў Арміі Краёвай


## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Віртуальная Івейшчына

Катэгорыя:Лаздунскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Івейскага раёну
Конны спорт на летніх Алімпійскіх гульнях 2016 году

**Спаборніцтвы па [[конны спорт|конным спорце]] на [[Летнія Алімпійскія гульні 2016 году|летніх Алімпійскіх гульнях 2016 году]]** праходзілі з 6 па 19 жніўня. Спаборніцтвы адбываліся ў Нацыянальным цэнтры коннага спорту. Былі разыграныя 6 камплектаў мэдалёў.

## Узнагароды

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт

Катэгорыя:Летнія Алімпійскія гульні 2016 году
2016
Сьпіс тэатраў Менску

## Тэатры ў падпарадкаваньні Міністэрства культуры Рэспублікі Беларусь
* Нацыянальны акадэмічны Вялікі тэатар опэры і балету
* Нацыянальны акадэмічны тэатар імя Янкі Купалы
* Нацыянальны акадэмічны драматычны тэатар імя Максіма Горкага
* Рэспубліканскі тэатар беларускай драматургіі
* Моладзевы тэатар эстрады

## Тэатры ў падпарадкаваньні ўпраўленьня культуры Менскага гарадскога выканаўчага камітэта
* Беларускі дзяржаўны акадэмічны музычны тэатар
* Беларускі рэспубліканскі тэатар юнага гледача
* Беларускі дзяржаўны тэатар лялек
* Беларускі дзяржаўны моладзевы тэатар
* Новы драматычны тэатар гораду Менску

## Іншыя тэатры
* Экспэрымэнтальны тэатар EYE
* Беларускі паэтычны тэатар аднаго актора «Зьніч»
* Драматычны тэатар Беларускай арміі
* Народны тэатар «Жывая плянэта»
* Народны літаратурны тэатар «Жывое слова»
* Плястычны тэатар ІнЖэст
* Камэрны драматычны тэатар
* Тэатар лялькі і актора «Карабас»
* Тэатар «Кампанія»
* Тэатар «Мімоза»
* Расейскі дзіцячы тэатар
* Сучасны мастацкі тэатар
* Тэатар сучаснай драматургіі «Тэатральны каўчэг»
* Тэатар-студыя кінаактора
* Тэатар гумару «Хрыстафор»
* Тэатар Генадзя Гладкова
* Тэатар-студыя юнацкай творчасьці
* Тэатар «Янкель»

## Вонкавыя спасылкі
* Арганізацыі, падпарадкаваныя міністэрству культуры
* Главное управление идеологической работы, культуры и по делам молодёжи Мингориспокома
* Театры в Минске

Катэгорыя:Сьпісы:Беларусь

Катэгорыя:Сьпісы паводле гарадоў
Настольны тэніс на летніх Алімпійскіх гульнях 2016 году

**Спаборніцтвы па [[настольны тэніс|настольным тэнісе]] на [[Летнія Алімпійскія гульні 2016 году|летніх Алімпійскіх гульнях 2016 году]]** праходзілі з 6 па 17 жніўня. Спаборніцтвы адбываліся ў Рыёсэнтру. Былі разыграныя 4 камплекты мэдалёў: індывідуальныя ў мужчынаў і жанчын, а таксама жаночыя і мужчынскія камандныя.

## Узнагароды

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт

Катэгорыя:Летнія Алімпійскія гульні 2016 году
2016
Уладзіслаў Кужаль

**Уладзіслаў Кужаль** (нарадзіўся 12 лютага 1998 году) — колішні беларускі футбаліст, брамнік.

## Кар’ера
У ліпені 2016 году падпісаў кантракт зь берасьцейскім «Дынама». 9 ліпеня дэбютаваў у браме клюбу ў матчы Найвышэйшай лігі супраць БАТЭ, але быў выдалены з поля ажно на 17-й хвіліне. Пасьля гуляў у турніры дублёраў. На пачатку 2018 году спрабаваў уладкавацца ў сталічны «Прамень», але ня даў рады. У пачатку 2018 году выступаў за «Энэргетык-БДУ», які пакінуў у жніўні 2018 году. Пасьля гэтага скончыў прафэсійную кар’еру.

## Статыстыка

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Статыстыка «ПБ-Инфо»

Катэгорыя:Беларускія футбалісты
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Дынама» Берасьце
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Энэргетык»-БДУ Менск
Мартына Гінгіс

**Мартына Гі́нгіс** (, ; нарадзілася 30 верасьня 1980 году, Кошыцэ, Славаччына) — швайцарская тэнісістка. Пераможца пяці турніраў Вялікага шлема ў адзіночным разрадзе і дванаццаці турніраў у парным разрадзе. Срэбны прызэр летніх Алімпійскіх гульняў 2016 году ў парным разрадзе.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* 
* Афіцыйны сайт

Катэгорыя:Нарадзіліся 30 верасьня
Катэгорыя:Нарадзіліся ў 1980 годзе
Катэгорыя:Нарадзіліся ў Кошыцэ
Катэгорыя:Швайцарскія тэнісісты і тэнісісткі
Катэгорыя:Швайцарскія тэнісісты і тэнісісткі на Алімпійскіх гульнях
Катэгорыя:Тэнісісты і тэнісісткі на летніх Алімпійскіх гульнях 1996 году
Катэгорыя:Тэнісісты і тэнісісткі на летніх Алімпійскіх гульнях 2016 году
Катэгорыя:Прызэры летніх Алімпійскіх гульняў 2016 году
Віталь Рушніцкі

**Віта́ль Рушні́цкі** (нарадзіўся 17 студзеня 1990 году) — беларускі футбаліст, нападнік пінскага «Стэнлесу».

## Кар’ера
### Клюбная
У маладосьці трапіў у структуру менскага «Дынама» і ўжо ў веку 15 гадоў пачаў гуляць за дубль. Пазьней прыцягваўся да асноўнага складу, але гэтак і не дэбютаваў у першай камандзе. У пачатку 2008 году далучыўся да расейскіх «Крылаў Саветаў», дзе таксама гуляў за моладзевы склад. Другую палову 2009 году правёў у бабруйскай «Белшыне», пасьля вяртаньня ў Самару перастаў зьяўляцца на полі і пакінуў клюб. У 2011 годзе далучыўся да клюбу беларускай Першай лігі «Ведрыч-97», а ў другой палове сэзону гуляў за «Смаргонь». У 2012 годзе стаў гульцом узбэцкага «Шуртану», які ачольваў беларускі трэнэр Ігар Крывушэнка, а пазьней вярнуўся ў «Смаргонь». Сэзон 2013 году распачаў у «Полацку», аднак неўзабаве ў клюбе пачаліся фінансавыя праблемы, і Віталь разам з большасьцю гульцоў клюбу пакінуў каманду.

У сэзоне 2014 году гуляў у Другой лізе за клюб «Колас-Дружба», з 11 галамі стаў найлепшым бамбардзірам каманды. На наступны год прыяднаўся да пінскай «Хвалі», у складзе якой адзначыўся ў сэзоне 2015 году 12 галоў. Пасьпяхова пачаў сэзон 2016 году, пасьля першай паловы чэмпіянату з 13 галамі ўзначальваў спіс бамбардзіраў Другой лігі. У ліпені 2016 году перайшоў у «Слуцак». 29 ліпеня дэбютаваў у Найвышэйшай лізе, выйшаўшы ў стартавым складзе ў матчы супраць мазырскай «Славіі» (1:0). Пазьней страціў месца ў першай адзінаццатцы ды часьцей заставаўся на лаўцы запасных. У сэзоне 2017 году працягваў зьяўляцца на полі, выхадзячы на замену. 3 чэрвеня 2017 году забіў свой першы гол у Найвышэйшай лізе, праз хвіліну пасьля выхаду на замену ўлучыўшы мяч у браму «Іслачы», чым забясьпечыў слуцкаму клюбу перамогу зь лікам 2:1. У ліпені 2017 году паводле пагадненьня бакоў пакінуў «Слуцак».

Неўзабаве пасьля зыходу з «Слуцку» вярнуўся ў пінскую «Хвалю», а ў студзені 2018 году ўзмоцніў склад жыткавіцкага ЮАС. У чэрвені 2018 году пакінуў жыткавіцкі клюб. У жніўні 2018 году склаў працоўную дамову з «Лідай», па заканчэньні сэзону 2018 году пакінуў лідзкі клюб. У 2019—2020 гадах гуляў у Другой лізе у складзе пінскага «Стэнлесу», быў найлепшым бамбардзірам каманды.

У студзені 2021 году пачаў трэнавацца з «Хваляй» і ў лютым падпісаў зь ёй кантракт. У сэзоне 2021 году чаргаваў выхады ў стартавым складзе і на замену. У лютым 2022 году па заканчэньні кантракта пакінуў «Хвалю». Хутка зноў далучыўся да «Стэнлесу», у сакавіку быў афіцыйна прадстаўлены ў якасьці гульца каманды. У сакавіку 2023 году было абвешчана, што Рушніцкі застанецца ў «Стэнлесу» на сэзон 2023 году, аднак у красавіку пакінуў клюб і далучыўся да «Новай Прыпяці» з Альшанаў. У жніўні 2023 году вярнуўся ў «Стэнлес». У красавіку 2024 году стала вядома, што нападнік застаецца ў пінскай камандзе на новы сэзон.

### Міжнародная
Гуляў за юнацкія зборныя Беларусі ў кваліфікацыях чэмпіянату Эўропы.

## Статыстыка

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Статыстыка «ПБ-Инфо»

Катэгорыя:Беларускія футбалісты
Скачкі ў ваду на летніх Алімпійскіх гульнях 2016 году

**Спаборніцтвы па [[скачкі ў ваду|скачках у ваду]] на [[Летнія Алімпійскія гульні 2016 году|летніх Алімпійскіх гульнях 2016 году]]** праходзілі з 7 па 20 жніўня. Спаборніцтвы адбываліся ў Водным цэнтры імя Марыі Ленк. Былі разыграныя 8 камплектаў мэдалёў.

## Узнагароды

## Вонкавыя спасылкі

* Афіцыйны сайт

Катэгорыя:Летнія Алімпійскія гульні 2016 году
2016
Веславаньне на байдарках і каноэ на летніх Алімпійскіх гульнях 2016 году

**Спаборніцтвы па [[веславаньне на байдарках і каноэ|веславаньні на байдарках і каноэ]] на [[Летнія Алімпійскія гульні 2016 году|летніх Алімпійскіх гульнях 2016 году]]** праходзілі з 7 па 20 жніўня. Слаламныя спаборніцтвы адбываліся на алімпійскім белаводным стадыёне «Дэадору», а спрынтавыя — у лягуне Радрыгу дэ Фрэйтас. Былі разыграныя 16 камплектаў мэдалёў.

## Узнагароды
### Спрынт

### Слалам

## Вонкавыя спасылкі

* Афіцыйны сайт

Катэгорыя:Летнія Алімпійскія гульні 2016 году
2016
Арман-Маршал Сыла

**Арман-Маршал Сыла** (  году, Менск) — беларускі спартовец (тэквандо). Майстар спорту міжнароднай клясы, 2-разовы чэмпіён Эўропы (2014, 2016). Вагавая катэгорыя — больш за 80 кг.

## Біяграфія
Яго бацька гвінэец па нацыянальнасьці, а маці зь Беларусі. Нарадзіўся і вырас у Менску. Займацца тэквандо пачаў з шасьці гадоў у Менскай гарадзкой СДЮШАР прафсаюзаў. Трэнэры: Юлія Сухавіцкая і Алеся Чарняўская. Чэмпіён Эўропы сярод юніёраў 2011 году, сярод моладзі 2012 і 2013 гадоў і сярод дарослых 2014 году. Выйграў чэмпіянат Эўропы па тэквандо 2016 году (у фінальнай схватцы перамог расейца Рамана Кузьняцова).

Меўся прадстаўляць Беларусь на летніх Алімпійскіх гульнях 2016 году ў Рыё-дэ-Жанэйра, але за некалькі дзён да спаборніцтваў быў адхілены ад удзелу Нацыянальнай антыдопінгавай агенцыяй Беларусі. У жніўні 2017 году дыскваліфікаваны за ўжываньне мэльдонію да 6 красавіка 2021 году.

## Крыніцы

Катэгорыя:Нарадзіліся ў Менску
Катэгорыя:Беларускія спартоўцы
Яўген Зямко

**Яўге́н Зямко́** ( 16 лютага 1996 году) — беларускі футбаліст, паўабаронца наваполацкага «Нафтану».

## Кар’ера
Выхаванец «Віцебска» Пасьля вылету клюба ў Першую лігу перабраўся ў магілёўскі «Дняпро», дзе пачаў выступаць за дубль. У 2015 годзе, калі «Віцебск» перамог у стыкавых матчах «Дняпро» і заняў ягонае месца ў Найвышэйшай лізе, вярнуўся ў родны клюб, дзе таксама гуляў за дубль.

Сэзон 2016 году пачынаў у арэндзе ў «Воршы». але ў ліпені 2016 году аддадзены ў арэнду мікашэвіцкаму «Граніту». Дэбютаваў у Найвышэйшай лізе 29 ліпеня 2016 году ў матчы супраць гарадзенскага «Нёмана» (0:1), выйшаўшы на замену ў другім тайме. У лютым 2017 году перайшоў у наваполацкі «Нафтан», аднак гуляў толькі за клюбны дубль. Застаўся ў камандзе на сэзон 2018 году, калі «Нафтан» выбыў у Першую лігу. З жніўня 2018 году выступаў за клюб «Ворша», дзе на працягу двух гадоў стала прыцягваўся да асноўнага складу.

У жніўні 2020 году перайшоў у «Мурам» з трэцяга расейскага дывізіёну. Выступаў у гэтай камандзе на працягу двух сэзонаў. У ліпені 2022 году стаў гульцом мазырскай «Славіі», дзе хутка стаў гуляць у стартавым складзе. Пакінуў клюб па заканчэньні кантракта ў лістападзе 2022 году. У сакавіку 2023 году далучыўся да казаскага «Аксу». Па заканчэньні сэзону ў лістападзе 2023 году зышоў з клюбу. У студзені 2024 году пачаў трэнавацца з жодзінскім «Тарпэда-БелАЗ» і ў лютым афіцыйна ўзмацніў склад каманды. У першай камандзе пераважна не гуляў, застаючыся на лаўцы запасных, але быў у камандзе фарм-клюбу «Тарпэда-БелАЗ-2» у Першай лізе. У ліпені 2024 году пакінуў жодзінскі клюб і стаў гульцом «Менску», дзе замацаваўся ў асноўным складзе. Па заканчэньні сэзону гульцу быў прапанаваны новы кантракт, але ён ня даў згоду на далейшую супрацу. У выніку прыяднаўся да клюбу КДВ з чацьвертага дывізіёну чэмпіянату Расеі. У студзені 2026 году вярнуўся да шыхтаў наваполацкага «Нафтану».

## Статыстыка

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Статыстыка «ПБ-Инфо»
* 
* 

Катэгорыя:Беларускія футбалісты
Уладзіслаў Крывіцкі

**Уладзісла́ў Крыві́цкі** (нарадзіўся 3 ліпеня 1995 году) — беларускі футбаліст, абаронца.

## Кар’ера
Выхаванец футбольнага клюбу «Менск». З 2013 году пачаў выступаць за клюбны дубль. У 2014 годзе пачаў таксама прыцягвацца да асноўнай каманды, але гэтак і не дэбютаваў у ейным складзе. У сакавіку 2016 году на правах арэнды далучыўся да сталічнага «Тарпэда» У ліпені 2016 году аддадзены ў арэнду мікашэвіцкаму «Граніту» да канца сэзону.

У 2018 годзе выступаў за «Энэргетык-БДУ». Пасьля сэзону 2018 году прыпыніў кар’еру праз рэцыдыў траўмы. У сьнежні 2019 году зноў пачаў трэнавацца з «Энэргетыкам-БДУ».

У красавіку 2020 году ўвайшоў у заяўку казаскага клюбу «Кыран». У лютым 2022 году пачаў трэнавацца зь берасьцейскім «Дынама» і неўзабаве склаў дамову з клюбам. У берасьцейскай камандзе быў гульцом ратацыі. Па заканчэньні сэзону 2022 году пакінуў «Дынама». У берасьцейскай камандзе быў гульцом ратацыі. Па заканчэньні сэзону 2022 пакінуў «Дынама».

## Статыстыка

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Статыстыка «ПБ-Инфо»

Катэгорыя:Беларускія футбалісты
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Тарпэда» Менск
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Граніт» Мікашэвічы
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Энэргетык»-БДУ Менск
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Кыран» Туркестан
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Дынама» Берасьце
Аляксандар Красій

**Аляксандар Красій** (нарадзіўся 17 сакавіка 1990 году) — беларускі футбаліст, абаронца клюбу «Гарадоцкія львы».

## Кар’ера
Красій пачынаў у «Віцебску», дзе некалькі гадоў правёў у клюбным дублі. У 2012 годзе далучыўся да першалігавага «Полацку», у якім правёў і частку наступнага сэзону. У 2013 годзе вярнуўся ў «Віцебск». На пачатку 2014 году спрабаваў уладкавацца ў складзе пінскай «Хвалі», але клюбу не падыйшоў. 2014 год ужо пачаў у кашулі «Слоніму». У ліпені 2016 году перайшоў у мікашэвіцкі «Граніт», у складзе якога дэбютаваў у Найвышэйшай лізе. Аднак, другую палову сэзону правёў у складзе слонімцаў. На пачатку 2017 году быў на праглядзе ў «Слуцку», але там ня даў рады. У выніку сэзон зноў пачаў у складзе «Граніта», дзе быў капітанам каманды. У 2018 годзе выступаў за клюб «Слонім-2017». На пачатку 2019 году пакінуў клюб і прыяднаўся да наваполацкага «Нафтану». У складзе паўночнікаў стабільна гуляў першым сэзоне ў Першай лізе. У наступныя гады гульнявы час значна паменшыў. У 2022 годзе далучыўся да другалігавых «Гарадоцкіх львоў».

## Статыстыка

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Статыстыка «ПБ-Инфо»

Катэгорыя:Беларускія футбалісты
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Полацак»
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Віцебск»
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Слонім-2017»
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Граніт» Мікашэвічы
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Нафтан» Наваполацак
Алег Гарапучык

**Алег Гарапучык** (нарадзіўся 29 траўня 1997 году) — беларускі футбаліст, абаронца.

## Кар’ера
У ліпені 2016 году аддадзены ў арэнду мікашэвіцкаму «Граніту». У красавіку 2017 году аддадзены ў арэнду клюбу «Баранавічы». У сакавіку 2018 году аддадзены ў арэнду пінскай «Хвалі». У першай палове 2019 году выступаў за жыткавіцкі ЮАС.

## Статыстыка

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Статыстыка «ПБ-Инфо»

Катэгорыя:Беларускія футбалісты
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Граніт» Мікашэвічы
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Баранавічы»
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Хваля» Пінск
Катэгорыя:Футбалісты клюбу ЮАС Жыткавічы
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Лунінец»
Мікалай Загвозьдзін

**Мікалай Загвозьдзін** (нарадзіўся 31 жніўня 1991 году) — беларускі футбаліст, паўабаронца клюбу «Мазырскі НПЗ».

## Кар’ера
Выхаванец каленкавіцкага футболу, аднак яшчэ ў веку 14 гадоў перайшоў у менскае «Дынама». Кар’еру пачынаў у дублі менскай каманды, але, ня даўшы рады, выступаў на правах арэнды ў «Бярозе-2010», шацілавіцкім «Хіміку» і «Дынама-2». У 2013 годзе перайшоў у статусе свабоднага агента ў «Гарадзею».

З 2014 па 2016 год бараніў колеры «Гомельчыгунтранс», стаўшы адным зь лідэраў каманды. У другой палове сэзону 2016 году перайшоў у мікашэвіцкі «Граніт», але ня здолеў з камандай захаваць месца ў Найвышэйшай лізе. У лютым 2017 году падпісаў кантракт зь «Лідай», які пакінуў у ліпені 2017 году. Са жніўня 2017 году выступаў за гомельскі «Лякаматыў».

У жніўні 2019 году пакінуў гомельскі клюб і неўзабаве ўзмоцніў склад рэчыцкага «Спадарожніка». Здолеў замацавацца ў пачатковым складзе рэчыцкага клюбу. У студзені 2020 году стала вядома, што паўабаронца застанецца ў «Спадарожніку» ў сэзоне 2020 году. Чаргаваў выхады ў стартавым складзе і на замену, дапамог рэчыцкай камандзе перамагчы ў Першай лізе. У пачатку 2021 году пачынаў рыхтавацца да новага сэзону са «Спадарожнікам», але ў лютым пакінуў каманду і хутка далучыўся да петрыкаўскага «Шахцёра», зь якім неўзабаве падпісаў кантракт. Замацаваўся ў асноўным складзе петрыкаўскай каманды. У сьнежні 2021 году пакінуў «Шахцёр».

У сакавіку 2022 году яшчэ раз стаў гульцом гомельскага «Лякаматыву». У складзе каманды пераважна выходзіў на замену. Пакінуў гомельскі клюб па заканчэньні сэзону 2022 году. Сэзон 2023 году пачаў у складзе мазырскага МНПЗ у Другой лізе.

## Статыстыка

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Статыстыка «ПБ-Инфо»

Катэгорыя:Нарадзіліся ў Каленкавічах
Катэгорыя:Беларускія футбалісты
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Бяроза-2010»
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Хімік» Шацілавічы
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Гарадзея»
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Лякаматыў» Гомель
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Граніт» Мікашэвічы
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Ліда»
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Спадарожнік» Рэчыца
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Шахцёр» Петрыкаў
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Мазырскі НПЗ» Мазыр
Мікіта Мятліцкі

**Мікі́та Мятлі́цкі** ( 6 лютага 1995 году) — беларускі футбаліст, паўабронца.

## Кар’ера
Пачынаў футбольную кар’еру ў РУАР. У пэрыяд з 2012 па 2013 гады быў у структуры барысаўскага БАТЭ. Пазьней таксама прайшоў моладзевыя каманды «Менску» і менскага «Дынама». У складзе апошняга з памянёных клюбаў у 2014 годзе стаў пераможцам чэмпіянату Беларусі сярод дублёраў. У пачатку 2015 году стаў гульцом «Смаргоні», у складзе якой дэбютаваў 19 красавіка 2015 году ў матчы супраць «Кобрыня». У ліпені 2015 году пакінуў клюб.

У жніўні 2015 году далучыўся да менскіх «Крумкачоў», але за каманду згуляў усяго толькі 5 матчаў, ня даўшы рады. У выніку ў ліпені 2016 году зышоў з каманды. Неўзабаве далучыўся да мікашэвіцкага «Граніта». Дэбютны матч за новую дружыну згуляў 29 ліпеня 2016 году супраць гарадзенскага «Нёмана». За гэты клюб таксама шмат не гуляў, пакінуўшы каманду па заканчэньні сэзону.

У 2017 годзе пачаў выступаць у «Чысьці», дзе таксама гуляў ягоны бацька Мікалай Мятліцкі, а галоўным трэнэрам быў старэйшы брат Дзяніс Мятліцкі. Разам з клюбам прабіўся ў Першую лігу. Хутка замацаваўся ў клюбе і стаў адным з ключавых гульцоў. У 2020 годзе прыяднаўся да «Маладэчна-2018». У 2022 годзе ўзмоцніў склад другалігавага «Юні».

## Статыстыка

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Статыстыка «ПБ-Инфо»

Катэгорыя:Беларускія футбалісты
Аляксей Плясуноў

**Аляксей Плясуноў** (нарадзіўся 3 студзеня 1991 году) — беларускі футбаліст, паўабаронца.

## Кар’ера
З 2008 году пачаў выступаў за дубль «Віцебску». У 2010 годзе згуляў у двух матчах за асноўную каманду. Пасьля вылету «Віцебску» з Найвышэйшай лігі паводле вынікаў сэзону 2011 году перайшоў у «Полацак», дзе быў асноўным гульцом. Улетку 2013 году празь фінансавыя цяжкасьці полацкага клюбу поруч з большасьцю іншых гульцоў пакінуў каманду і вярнуўся ў «Віцебск». У пачатку 2014 году страціў месца ў асноўнай камандзе, і ўлетку перайшоў у «Слонім», дзе цягам двух гадоў быў адным з асноўных гульцоў.

У ліпені 2016 году стаў гульцом мікашэвіцкага «Граніту». Неўзабаве замацаваўся ў пачатковым складзе каманды, але ня здолеў выратаваць яе ад вылету ў Першую лігу. У лютым 2017 году праходзіў прагляд у наваполацкім «Нафтане», але не падышоў камандзе, і ў выніку пачаў сэзон 2017 у складзе «Воршы». У ліпені 2017 году ўсё ж такі прыяднаўся да «Нафтану», дзе стаў гульцом асноўнага складу.

У пачатку 2018 году трэнаваўся разам з «Крумкачамі», а ў лютым далучыўся да «Граніту», зь якім неўзабаве падпісаў кантракт. У ліпені таго ж году пакінуў «Граніт» і вярнуўся ў «Нафтан», дзе доўгі час рэгулярна гуляў у асноўным складзе, быў капітанам каманды. Пакінуў наваполацкі клюб па заканчэньні сэзону 2022 году, у якім «Нафтан» перамог у Першай лізе і вярнуўся ў Найвышэйшую лігу.

У лютым 2023 году стаў гульцом «Маладэчна». Пакінуў клюб у ліпені 2023 году.

## Статыстыка

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Статыстыка «ПБ-Инфо»

Катэгорыя:Беларускія футбалісты
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Віцебск»
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Полацак»
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Слонім-2017»
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Граніт» Мікашэвічы
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Ворша»
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Нафтан» Наваполацак
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Маладэчна-2013»
Кацярына Белановіч

**Кацярына Белановіч** (у дзявоцтве — **Арцюх**; нарадзілася 14 студзеня 1991 году, Баранавічы) — беларуская лёгкаатлетка (бег з бар’ерамі). Майстар спорту.

Удзельніца Алімпійскіх гульняў 2016 году на дыстанцыі 400 мэтраў, дзе заняла 24 месца.

## Крыніцы

Катэгорыя:Нарадзіліся ў Баранавічах
Катэгорыя:Беларускія лёгкаатлеты і лёгкаатлеткі
Катэгорыя:Беларускія лёгкаатлеты і лёгкаатлеткі на Алімпійскіх гульнях
Катэгорыя:Лёгкаатлеты і лёгкаатлеткі на летніх Алімпійскіх гульнях 2016 году
Сямён Смунёў

**Сямён Смунёў** ( 14 верасьня 1995 году) — беларускі футбаліст, паўабаронца.

## Кар’ера
У 2012 годзе дэбютаваў у складзе «Віцебску-2» у Другой лізе, цягам сэзону згуляўшы 34 матчы і правёўшы 1 мяч. У 2013—2014 гадах быў у складзе наваполацкага «Нафтану», выходзячы на поле ў складзе дублюючага складу.

У ліпені 2016 году аддадзены ў арэнду гарадзенскаму «Нёману» да канца сэзону. У складзе гарадзенцаў дэбютаваў у Найвышэйшай лізе, зьявіўшыся на замену ў матчы супраць мікашэвіцкага «Граніту». У красавіку 2017 году аддадзены ў арэнду «Смаргоні» да канца сэзону. У пачатку 2018 году выступаў за клюб «Ворша». З жніўня 2018 году выступаў за клюб «Смаргонь». У жніўні 2019 году перайшоў у рэчыцкі «Спадарожнік». У 2020 годзе зноў стаў гульцом «Воршы».

У красавіку 2022 году стаў футбалістам віцебскага клюбу «Вялес-2020» з Другой лігі.

## Статыстыка

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Профіль на сайце «Нёману»
* Статыстыка «ПБ-Инфо»

Катэгорыя:Беларускія футбалісты
Аляксандар Няўзораў

**Аляксандар Глебавіч Няўзораў** () — савецкі і расейскі журналіст, рэпартор, тэлевядучы, публіцыст. Рэжысэр, сцэнарыст і прадусар дакумэнтальных фільмаў. Палітык, дэпутат Дзяржаўнай думы чатырох скліканьняў (1993—2007). Іполяг, заснавальнік, «майстар і настаўнік» школы «Nevzorov Haute École». Дарадца генэральнага дарэктара Першага канала (з траўня 2016).

## Крыніцы

Катэгорыя:Нарадзіліся ў Санкт-Пецярбургу
Катэгорыя:Расейскія журналісты
Салецтва

**Сале́цтва** (со́лтыства) () — адміністрацыйная адзінка ў Польшчы, якая дзейнічае на тэрыторыі сельскіх населеных пунктаў.

Салецтва зьяўляецца падразьдзяленьнем () гміны. У многіх выпадках салецтва дзейнічае на тэрыторыі аднаго сельскага населенага пункта. Дробныя населеныя пункты аб’ядноўваюцца ў адно салецтва. Вялікія сельскія населеныя пункты могуць быць падзеленыя на некалькі салецтваў.

Катэгорыя:Адміністрацыйна-тэрытарыяльныя адзінкі
Катэгорыя:Адміністрацыйна-тэрытарыяльны падзел Польшчы
Ветразевы спорт на летніх Алімпійскіх гульнях 2016 году

**Спаборніцтвы па [[ветразевы спорт|ветразевым спорце]] на [[Летнія Алімпійскія гульні 2016 году|летніх Алімпійскіх гульнях 2016 году]]** праходзілі з 8 па 18 жніўня. Спаборніцтвы адбываліся ў марыне да Глорыя ў заліве Гуанабара. Былі разыграныя 10 камплектаў мэдалёў.

## Узнагароды

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт

Катэгорыя:Летнія Алімпійскія гульні 2016 году
2016
Аляксандар Кротаў

**Аляксандар Кротаў** ( 19 красавіка 1995 году) — беларускі футбаліст, паўабаронца сталічнага «Юні Ікс Лабс».

## Кар’ера
Пачынаў займацца футболам у родным пасёлку Дружны Пухавіцкага раёну. Пазьней трапіў у барысаўскую вучэльню алімпійскай рэзэрвы, адтуль — у юнацкую каманду БАТЭ. Адначасова гуляў у аматарскіх лігах у Менску, дзе быў заўважаны трэнэрам «Іслачы» Уладзімерам Макоўскім і запрошаны ў каманду зь Менскага раёну, за якую пачаў выступаць з 2014 году. У 2014—2015 гадах правёў за «Іслач» 33 матчы ў Першай лізе, дапамог камандзе ў сэзоне 2015 году атрымаць перамогу ў другім дывізіёне і прасунуцца ў Найвышэйшую лігу.

Да сэзону 2016 году рыхтаваўся разам зь «Іслаччу», а ў сакавіку 2016 году быў аддадзены ў арэнду ў менскае «Тарпэда». У ліпені таго ж году быў адкліканы з арэнды ў «Іслач». 30 ліпеня 2016 году дэбютаваў у Найвышэйшай лізе, выйшаўшы на замену ў другім тайме матча супраць «Нафтану» (2:0). У далейшым працягваў зьяўляцца на полі за асноўную каманду, звычайна выходзячы на замену.

У першай палове сэзону 2017 году выступаў пераважна за дубль, у асноўнай камандзе толькі аднойчы зьявіўся на полі. У ліпені 2017 году быў аддадзены ў арэнду бабруйскай «Белшыне». У складзе бабруйскага клюбу пачаў пераважна выходзіць на замену. Па заканчэньні сэзону ў сьнежні 2017 году вярнуўся ў «Іслач», аднак у студзені 2018 году зноў трэнаваўся зь «Белшынай» і ў выніку быў паўторна арандаваны бабруйчанамі. Сэзон 2018 пачынаў у асноўным складзе бабаруйскага клюбу, аднак улетку атрымаў траўму, празь якую прапусьціў амаль усю другую палову сэзону. У лістападзе 2018 году вярнуўся з арэнды ў «Іслач», а ў сьнежні па заканчэньні кантракта пакінуў клюб.

У студзені 2019 году склаў аднагадовы кантракт зь берасьцейскім «Рухам», аднак ужо ў ліпені 2019 году пакінуў каманду, а ў жніўні ўзмоцніў склад «Андэрдога». У пачатку 2020 году рыхтаваўся да новага сэзону з «Андэрдогам», аднак клюб ня быў дапушчаны да Першай лігі, пасьля чаго ў сакавіку нападнік далучыўся ад складу «Ашмянаў-БДУФК», дзе замацаваўся ў пачатковым складзе.

У пачатку 2021 году далучыўся да наваполацкага «Нафтану», дзе чаргаваў выхады ў стартавым складзе і на замену. У пачатку 2022 году праходзіў прагляд у рагачоўскім «Макслайне», а пазьней трэнаваўся зь «Лідай» і ў красавіку афіцыйна быў далучаны да складу каманды. Рэгулярна зьяўляўся ў першай адзінаццатцы лідзкай каманды. Пакінуў «Ліду» па заканчэньні сэзону 2022 году. У лютым 2023 году стаў гульцом «Маладэчна-2018». У студзені 2024 году падоўжыў кантракт з клюбам. У летні перапынак сышоў з клюбу і стаў футбалістам другалігавага «Юні», які паводле вынікаў сэзону ўпершыню ў гісторыі прабіўся ў Першую лігу.

## Статыстыка

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Статыстыка «ПБ-Инфо»

Катэгорыя:Беларускія футбалісты
Алена Леўчанка

**Алена Сьцяпанаўна Леўчанка** ( 30 красавіка 1983 году, Гомель, БССР) — беларуская баскетбалістка. Гуляла на пазыцыі цэнтравой. Па завяршэньні спартовай кар’еры пераехала ў ЗША.

## Кар’ера
### Клюбная
Баскетболам пачала займацца ў гомельскай СДЮШАР-9. Першы трэнэр — Віктар Арлоў. Пасьля вучылася ў Рэспубліканскай вучэльні алімпійскага рэзэрву ў Менску. На чэмпіянаце Эўропы сярод кадэтак 1999 году, на якім яна была прызнана найлепшай цэнтравой, Алену заўважыла скаўт Аўкша Гарыс і запрасіла на вучобу ў ЗША. У 2000 годзе Алена паехала вучыцца ў баскетбольны каледж у ЗША. Пасьля каледжу скончыла ўнівэрсытэт Заходняй Вірджыніі па спэцыяльнасьці міжнародныя адносіны. Стала першай беларускай у гісторыі, якая згуляла ў ЖНБА. Выступала за клюб «Шарлот Стынг». Пасьля 6 гадоў, праведзеных у Амэрыцы, вярнулася на Бацькаўшчыну. У 2010 годзе ў складзе «Атланты Дрым» згуляла ў фінале ЖНБА.

Затым гуляла ў чэмпіянатах Кітаю, Турэччыны і іншых краінаў. У 2018 годзе прыядналася да лібанскага клюбу «Оменэтмэн». Пасьля амаль 2-гадовага перапынку ў спартовай кар’еры ў студзені 2021 году падпісала кантракт з грэцкім «Панатынаікосам», у складзе якога стала чэмпіёнкай краіны.

### Міжнародная
Выступала за зборную Беларусі з 2001 году. Удзельніца Алімпійскіх гульняў у Пэкіне і Рыю-дэ-Жанэйру, чэмпіянатаў сьвету 2010 і 2014 гадоў, а таксама чэмпіянатаў Эўропы 2007, 2009, 2011, 2013 і 2015 гадоў.

## Дасягненьні
* Чацьвёртае месца Сусьветных юнацкіх гульняў (Масква): 1998
* Найлепшая цэнтравая чэмпіянату Эўропы сярод кадэтак: 1999
* Чэмпіёнка Балтыйскай лігі (прызнана самай карыснай баскетбалісткай лігі): 2000
* Увайшла ў дзясятку найлепшых гульцоў каледжаў ЗША па вэрсіі KODAK: 2002, 2003
* Чэмпіёнка Летувы: 2007
* Чэмпіёнка Расеі: 2009, 2012
* Чэмпіёнка Грэцыі: 2021
* Уладальнік Кубку Расеі: 2009, 2012
* Бронзавы прызэр Эўралігі: 2008, 2009, 2012
* Срэбраны прызэр Кубка Расеі: 2008
* Бронзавы прызэр чэмпіянату Расеі: 2008
* Бронзавы прызэр чэмпіянату Эўропы: 2007
* Фіналістка WNBA: 2010
* Чэмпіёнка Польшчы (прызнана MVP фіналу): 2011
* Удзельніца матча ўсіх зорак Эўралігі: 2011
* Найлепшая цэнтравая чэмпіянату сьвету: 2010

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* 
* 

Катэгорыя:Нарадзіліся ў Гомлі
Катэгорыя:Беларускія баскетбалісткі
Катэгорыя:Беларускія баскетбалісты і баскетбалісткі на Алімпійскіх гульнях
Катэгорыя:Баскетбалісты і баскетбалісткі на летніх Алімпійскіх гульнях 2008 году
Катэгорыя:Баскетбалісты і баскетбалісткі на летніх Алімпійскіх гульнях 2016 году
Кропля

**Кропля** — невялікі аб’ём вадкасьці, абмежаваны паверхняй кручэньня або блізкай да яе.

Форма кроплі вызначаецца дзеяньнем сіл паверхневага нацяжэньня і зьнешніх сіл.

Кроплі ўтвараюцца:
* пры сьцяканьні вадкасьці з краю паверхні або з малых адтулін.
* пры кандэнсацыі пара: а) на цьвёрдай нязмочваемай паверхні; б) на цэнтрах кандэнсацыі.
* пры распыленьні вадкасьці (гл. Аэразоль).
* эмульгіраваньні.

## Літаратура
* 

Катэгорыя:Вада
Катэгорыя:Адзінкі вымярэньня аб’ёму
Генадзь Караткевіч

**Гена́дзь Уладзі́меравіч Каратке́віч** ( 25 верасьня 1994 году, Гомель, Беларусь) — беларускі  праграміст, неаднаразовы пераможца некалькіх буйных міжнародных спаборніцтваў па праграмаваньні.

## Жыцьцяпіс
Бацькі Людміла і Ўладзімер — праграмісты, супрацоўнікі катэдры матэматычных праблемаў кіраваньня Гомельскага дзяржаўнага ўнівэрсытэту. Генадзь яшчэ ў малодшай школе пачаў пісаць праграмы, у другім клясе стаў прызэрам нацыянальнай алімпіяды, атрымаўшы права паступіць без іспытаў у тэхнічную вну. Атрымаў права ўдзельнічаць у Міжнародных алімпіядах па інфарматыцы у 11-гадовым веку, што зьяўляецца сусьветным рэкордам.

Скончыў Гомельскую гімназію №56. У веку 16 гадоў трэніраваў каманды зь Беларусі для ўдзелу ў Міжнародным студэнцкім спаборніцтве па праграмаваньні. У 2012 року паступіў у санкт-пецярбурскі ўнівэрсытэт ІТМО (Расея) на катэдру кампутарных тэхналёгіяў факультэту інфармацыйных тэхналёгіяў і праграмаваньня.

## Дасягненьні
* Міжнародная алімпіяда па інфарматыцы:
** першае месца (2009, 2010, 2011);
** залаты мэдаль (2007, 20-е месца; 2008, 7-е; 2012, 2-е);
** срэбны мэдаль (2006; 26-е месца);
** рэкардсмэн паводле колькасьці залатых мэдалёў (6) і па абсалютным першым месцы (3).
* Cormen Medal (2010, 2011 і 2012) на Codeforces, як найлепшы ўдзельнік Codeforces у 2010, 2011 і 2012 роках.
* Яндекс. Алгоритм:
** першае месца (2010, 2013, 2014, 2015, 2017 і 2018)
* *VK Cup* (ВКонтакте):
** залаты мэдаль (2015, 2016)
** бронзавы мэдаль (2012)
* Кодавы джэм «Гугла»:
** першае месца (2014, 2015, 2016, 2017, 2018 і 2019)
** першы ў гісторыі конкурсу праграміст, які здолеў тройчы заваяваць першае месца
* ACM ICPC:
** залаты мэдаль (у складзе абсалютных чэмпіёнаў спаборніцтва — каманды ІТМО: 2013 і 2015)
* КРОК (Чэмпіянат па праграмаваньні):
** першае месца (2013, 2016)
* Russian Code Cup (Mail.Ru Group):
** першае месца (2014, 2016);
** другое месца (2013, 2015)
* Facebook Hacker Cup:
** першае месца (2014, 2015)
* TopCoder Open:
** першае месца (2014, 2018)
* *Kotlin Challenge*:
** першае месца (2014)
* *Rockethon*:
** пераможца (2014 і 2015)
* *ZeptoCodeRush*:
** першае месца (2015);
** трэцяе месца (2014)
* *Looksery Cup*:
** пераможца (2015)

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі

* Публікацыі на Generation.by
* Профіль на Topcoder
* Профіль на Codeforces
* Профіль на CodeChef

Катэгорыя:Нарадзіліся ў Гомлі
Катэгорыя:Беларускія праграмісты
Катэгорыя:Выпускнікі ўнівэрсытэту ІТМО
Барацьба на летніх Алімпійскіх гульнях 2016 году

**Спаборніцтвы па [[барацьба|барацьбе]] на [[Летнія Алімпійскія гульні 2016 году|летніх Алімпійскіх гульнях 2016 году]]** праходзілі з 14 па 21 жніўня. Спаборніцтвы адбываліся ў Алімпійскім трэніравальным цэнтры. Былі разыграныя 18 камплектаў мэдалёў.

## Узнагароды
### Вольная барацьба

### Грэка-рымская барацьба

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт

Катэгорыя:Летнія Алімпійскія гульні 2016 году
2016
Гольф на летніх Алімпійскіх гульнях 2016 году

**Турнір па [[гольф]]е на [[Летнія Алімпійскія гульні 2016 году|летніх Алімпійскіх гульнях 2016 году]]** праходзіў з 11 па 20 жніўня. Спаборніцтвы адбываліся на Алімпійскай трасе для гольфу. Былі разыграныя два камплекты мэдалёў: індывідуальныя ў мужчынаў і жанчын. Гэта першы раз, калі гольф быў уключаны ў праграму Алімпійскіх гульняў.

## Узнагароды

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт

Катэгорыя:Летнія Алімпійскія гульні 2016 году
2016
Віктар Орта

**Віктар Орта** (; 6 студзеня 1861, Гент, Фляндрыя, Бэльгія — 8 верасьня 1947, Брусэль, Бэльгія) — бэльгійскі архітэктар. Разам з Анры Ван дэ Вэльдэ (1863—1957) зьяўляецца клясыкам бэльгійскага Арт-Нуво ў архітэктуры.

## Біяграфія
Віктар нарадзіўся ў Генце, сын шаўца Пітара Хорта и Хенрыкі Копіцерс. Быў двойчы жанаты-зь сяброўкай дзяцінства Палін Гэйсэ (1860-1950), ад якой меў дачок Маргэрыт (1881-1882) і Сімону (1890-1939), шлюб скасаваны ў 1906 і Юліяй Карлсан( 1876-1966), зь якой пабраўся ў 1908.

Вучыўся ў сярэдняй школе ў родным Генце,у так званым Каралеўскім Атэніюме(школа мастацтваў),дзе атрымаў адукацыю ў традыцыях Боз-Арт.Затым працаваў ў Парыжы на Манмарце дызайнэрам,знаходзіўся пад ўплывам Эжэна Віяле-лё-Д’юка (1814-1879) і Жуля Дзюбюйсона (1845-?). У гэты час склаліся яго погляды на важкасьць дызайна інтэр’ера і дэкаратыўна-ўжытковага мастацтва.

У 1880 па сьмерці бацькі вяртаецца дахаты і неўзабаве пераязжае ў Брусэль, дзе працягвае сваю адукацыю, гэтым разам ў Каралеўскай Акадэміі выяўленчага мастацтва, якую скончыў з залатым мэдалём ў 1884 годзе, адначасова стаўшы ляўрэатам фонда Годшарль, які ўручаў штогадовую прэмію асабліва тэленавітым мастакам Бэльгіі. У гэты час пасябраваў з Паўлям Ханкарам (1859-1901), яшчэ адным талянавітым бэльгійскім архетэктарам блізкіх поглядаў. Інтэрнатуру праходзіў пад кіраўніцтвам Альфонса Балата (1818-1895), тагачаснага прыдворнага архетэктара пры двары караля Леапольда ІІ (1835-1909), паспрабаваўшы сябе на новачэсным для тае пары досьведзе праектаваньня будынка каралеўскіх аранжэрэяў з выкарыстаньнем сталі і шкла як будаўнічых матэрыялаў.

З 1885 пачынае ўласную практыку, а ў 1893 стварае свой першы сапраўдны шэдэўр - Дом Тасаля, які лічыцца першай у сьвеце пабудовай у стылі Арт-Нуво. На перадваенны час прыходзіцца росквіт таленту Віктара Хорты,калі кожны праектуемы ім будынак мае гарманічнае архітэктурнае рашэньне, спалучаючае адзінства вонкавага выгляду і інтэр’ераў з выкарыстаньнем такіх прыёмаў, як разнастайныя ўзроўні на фасадзе, адмысловыя вокны, зімовыя сады, лесьвіцы, шкляныя элемэнты на даху, што агулам стварала пачуцьцё адчыненасьці і суцэльнасьці для ўсяе прасторы будынкаў, нечувальнае для тае эпохі і заварожваючае па сёньня.

Пад час Першай усясьветнай вайны мастак зьязджае з акупаваный немцамі радзімы,жывучы і працуючы ў Вялікабрытаніі і ЗША. Па вяртаньні займае высокія пачэсныя пасады,такія як дырэктар Акадэміі выяўленчага мастацтва(1927-1931). На жаль, ня ўсё з архітэктурнай спадчыны мастака дажыло да нашых дзён, але чатыры яго шэдэўры займаюць ганаровае месца ў сьпісе аб’ектаў усясьветнай спадчыны ЮНЭСКА, упрыгожваючы бэльгійскую сталіцу непараўнальным флёрам тае выкшталцонай эпохі.

Памёр Віктар Хорта 8 верасьня 1947 году, пахаваны на цьвінтары Іксэлес, Брусэль, Бэльгія.

Катэгорыя:Бэльгійскія архітэктары
Катэгорыя:Мадэрн
Тацяна Троіна

**Тацяна Троіна** (нарадзілася 30 чэрвеня 1981 году, Менск) — прафэсійная беларуская баскетбалістка. Іграе на пазыцыі атакуючага форварду.

## Жыцьцяпіс
Баскетболам пачала займацца ў 1991 годзе ў менскім «Гарызонце». Першы трэнер — Аляксандар Лазоўскі. Пасьля вучылася ў Рэспубліканскай вучэльні алімпійскага рэзэрву ў Менску. Разам са зборнай стала 4-й на чэмпіянаце Эўропы сярод кадэтак 1997 году. У 1998 годзе паехала вучыцца ў баскетбольны каледж у ЗША. Пасьля каледжу навучалася ва ўнівэрсытэце Паўднёвай Караліны па спэцыяльнасьці гатэльна-рэстаранны бізнэс.

З-за траўмы прапусьціла гульні нацыянальнай зборнай Эўра-2013 і чэмпіянат сьвету ў 2014-м годзе.

## Нацыянальная зборная
Дэбютавала за дарослую зборную Беларусі па баскетболе 20 лістапада 2002 г. у гульні супраць Славаччыны. За нацыянальную зборную гуляе пад нумарам 13. Удзельніца Алімпійскіх гульняў у Пекіне і Рыё-дэ-Жанэйра, чэмпіянатаў сьвету 2010 і 2014, а таксама чэмпіянатаў Эўропы 2007, 2009, 2011 і 2015.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Статыстыка Тацяны Троінай на сайце ФІБА
* instagram Троінай
* Красивая с мячом и на каблуках — титулованная баскетболистка Татьяна Троина о спорте и не только, Менск-Навіны
* Троиной оргазм. Ужель та самая Татьяна?, Прессбол

Катэгорыя:Нарадзіліся ў Менску
Катэгорыя:Беларускія баскетбалісткі
Катэгорыя:Беларускія баскетбалісты і баскетбалісткі на Алімпійскіх гульнях
Катэгорыя:Баскетбалісты і баскетбалісткі на летніх Алімпійскіх гульнях 2008 году
Катэгорыя:Баскетбалісты і баскетбалісткі на летніх Алімпійскіх гульнях 2016 году
Алесь Ставер

**Але́сь (Алякса́ндар Сярге́евіч) Ста́вер** (10 жніўня 1929, Маргавіца, Бягомельскага раёну Менскай вобласьці БССР — 23 ліпеня 1995, Менск, Беларусь) — беларускі савецкі паэт, празаік, драматург. Сябра Саюзу пісьменьнікаў СССР (1962).

## Жыцьцяпіс
Нарадзіўся ў вёсцы Маргавіца Бягомельскага раёну Менскай вобласьці (цяпер у Докшыцкім раёне Віцебскай вобласьці Беларусі) ў сялянскай сям’і.

У Другую сусьветную вайну ў часе блякады (1944) страціў бацькоў, быў вывезены нацыстамі ў Нямеччыну. Вярнуўся дамоў у 1945 року.

У 1949 скончыў Барысаўскую пэдагагічную вучэльню. Працаваў старэйшым піянэрважатым і выкладчыкам беларускай мовы і літаратуры ў Бягомальскай сярэдняй школе. У 1954 року скончыў філялягічны факультэт Менскага пэдагагічнага інстытуту імя М. Горкага. Працаваў інспэктарам школаў Лагойскага раёну, літсупрацоўнікам газэты «Калгасная праўда», рэдактарам у Дзяржаўным выдавецтве БССР, навуковым супрацоўнікам Інстытуту мастацтваў, этнаграфіі і фальклёру АН Беларускай ССР, загадчыкам літаратурнай сэкцыяй Белдзяржфілярмоніі.

Сябра Саюзу пісьменьнікаў СССР з 1962 року. У 1975—1984 — карэспандэнт-арганізатар Бюро прапаганды мастацкай літаратуры Саюзу пісьменьнікаў БССР.

23 ліпеня 1995 Алесь Ставер трагічна загінуў у аўтакатастрофе. Пахаваны ў Менску

## Творчасьць
Першыя вершы апублікаваў у барысаўскай раённай газэце «Бальшавіцкая трыбуна» ў 1949 року. 1 ліпеня 1959 пабачыла сьвет першая кніга паэзіі Алеся Ставера «Золак над Бярозай». Кніга адразу ж была заўважаная літаратурнай супольнасьцю. Яна вылучалася пясьнявасьцю і пяшчотаю.

Аўтар паэтычных зборнікаў «Ластаўкі перад дажджом» (1967), «Жураўлі ляцяць…» (1972), «Лірнік» (1975), «Жнівеньскі вырай» (1979), «Зоры зямныя» (1989). Аўтар кніг для дзяцей «Касьцёр ня гасьне» (1961), «Пад вясёлкавай дугой» (1984).

Многія вершы Алеся Ставера пакладзеныя на музыку і сталі папулярнымі песьнямі: «Колас, ты мой колас», «Вячэрні вальс», «Дзе ты, маё шчасьце?», «Канікулы», «Яркі месяц», «Песьня пра Якуба Коласа», «Журавы на Палесьсе ляцяць», «Песьня пра раку Бярозу», «Дзіянка», «Нікагусенькі няма», «Косіць хлопец канюшыну», «А мне ў шчасьце верыцца», «Юная бярозка», «Беларусачка» і шмат іншых. У 1983 року выдадзеная складанка песьняў «Мой край беларускі».

Пра ўласны лёс у гады вайны Алесь Ставер распавёў у рамане «Пад канвоем», у зборніку аповесьцяў і апавяданьняў «Да сваіх», у кнізе «Лясныя аповесьці».

Вершы Алеся Ставера перакладзеныя на баўгарскую, польскую ды іншыя мовы.

## Крыніцы

## Літаратура
* 
* 

## Вонкавыя спасылкі
* Алесь Ставер на «Беларускай палічцы»

Катэгорыя:Выпускнікі Беларускага дзяржаўнага пэдагагічнага ўнівэрсытэту
Катэгорыя:Беларускія дзіцячыя літаратары
Катэгорыя:Беларускія драматургі
Катэгорыя:Савецкія драматургі
Катэгорыя:Беларускія літаратары
Катэгорыя:Савецкія літаратары
Катэгорыя:Беларускія перакладчыкі
Катэгорыя:Беларускія паэты-песеньнікі
Катэгорыя:Беларускія паэты і паэткі
Катэгорыя:Савецкія паэты
Катэгорыя:Нарадзіліся ў Докшыцкім раёне
Катэгорыя:Памерлі ў Менску
Катэгорыя:Загінулі ў аўтамабільных катастрофах
Катэгорыя:Сябры Саюзу пісьменьнікаў СССР
Эміліё Маркас Пальма

**Эмі́ліё Ма́ркас Па́льма** (;  7 студзеня 1978, Антарктыда) — аргентынскі грамадзянін, занесены ў Кнігу рэкордаў Гінэса як першы чалавек, народжаны на кантынэнце Антарктыда.

## Жыцьцяпіс
Бацька, капітан Хорхе Эміліё Пальма, быў старшынёю аргентынскага вайсковага аддзелу на станцыі Эспэранса. Маці, Марыя Сыльвія Марыльлё, у канцы 1977 року (на сёмым месяцы цяжарнасьці) была дастаўленая на станцыю Эспэранса адмыслова дзеля родаў. Транспартаваньне было адмыслова задуманае аргентынскім бокам у рамках вырашэньня спрэчкі пра сувэрэнітэт над гэтак званаю аргентынскаю Антарктыкаю. Гэты сэктар Антарктыкі Аргентына лічыць сваёй тэрыторыяй, што не прызнаюць Вялікабрытанія і Чылі.

Эміліё Маркас нарадзіўся ў Фартын Сархента Кабралі на станцыі Эспэранса паблізу вяршыні Антарктычнага паўвостраву, важыў 3400 г і стаў чацьвёртым дзіцём у сям’і. Да цяперашняга часу ў Антарктыцы нарадзіліся яшчэ 10 асобаў, аднак месца, дзе нарадзіўся Пальма, застаецца найбольш паўднёвым. Эміліё аўтаматычна атрымаў аргентынскае грамадзянства, бо ягоныя бацькі былі аргентынскімі грамадзянамі, і ён нарадзіўся на тэрыторыі аргентынскай Антарктыкі. Эміліё мог бы прэтэндаваць і на брытанскае грамадзянства, пакольку разьмяшчэньне станцыі падпадае пад юрысдыкцыю Брытанскай антарктычнай тэрыторыі, аднак ні ён сам, ні ягоныя бацькі падобных запытаў не падавалі.

Па вяртаньні ў Аргентыну пражываў у Буэнас-Айрэсе. Працуе сыстэмным аналітыкам

Эміліё Пальма занесены ў Кнігу рэкордаў Гінэса як першы чалавек у гісторыі, які нарадзіўся на кантынэнце Антарктыда. Часам першым чалавекам-антарктыкам называюць таксама Сольвэйг Гунб’ерг Якабсэн з Нарвэгіі, якая нарадзілася на тэрыторыі вострава Паўднёвая Георгія ў 1913 року, аднак гэтая тэрыторыя лічыцца часткаю Антарктыкі толькі ў некаторых выпадках.

## Глядзіце таксама
* Насельніцтва Антарктыды

## Крыніцы

Катэгорыя:Нарадзіліся ў Антарктыдзе
Катэгорыя:Нарадзіліся ў правінцыі Вогненая Зямля
Катэгорыя:Рэкардсмэны Кнігі рэкордаў Гінэса