Усман Дэмбэле

**Усма́н Дэмбэле́** (;  15 траўня 1997 году) — францускі футбаліст, нападнік клюбу «Пары Сэн-Жэрмэн» і нацыянальнай зборнай Францыі. Чэмпіён сьвету 2018 году. Уважаецца адным з найлепшых футбалістаў сьвету, стаўшы адным зь дзесяці футбалістаў, якія рабіліся чэмпіёнамі сьвету, пераможцамі Лігі чэмпіёнаў УЭФА і ўладальнікамі Залатога мяча.

## Кар’ера
### Клюбная
Дэмбеле дэбютаваў у складзе рэзэрвовай каманды «Рэну» ў аматарскім чэмпіянаце Францыі 6 верасьня 2014 году. 6 лістапада 2015 году гулец запачаткаваў кар’еру ў прафэсійным футболе, згуляўшы ў складзе першай каманды «Рэну» ў Лізе 1 супраць «Анжэ», замяніўшы Каміля Грасіцкага на апошнія пяць хвілін гульні. 22 лістапада ён правёў свой першы гол у найвышэйшым дывізіёне ў матчы супраць «Бардо», адкрыўшы лік у нічыйным матчы, які скончыўся зь лікам 2:2. 9 студзеня 2016 году Дэмбэле зноў улучыў гол, дапамогшы дружыне выратаваць нічыю ў матчы супраць «Ляр'ену». 6 сакавіка ён учыніў свой першы хет-трык у Лізе 1 у пераможным матчы супраць «Нанту», а тое брэтонскае дэрбі скончылася зь лікам 4:1 на карысьць рэнцаў. Свой першы сэзон у лізе завяршыў з дванаццаццю галамі ў 29 матчах, а спартовы дырэктар клюбу Мікаэль Сыльвэстар параўнаў Дэмбэле з маладым Крыштыяну Раналду часоў «Манчэстэр Юнайтэд».

12 траўня 2016 году француз склаў пяцігадовую ўгоду зь нямецкім клюбам «Барусія» з Дортмунду, які пачаў дзеіць 1 ліпеня. Першага гола пацэліў 20 верасьня ў матчы Бундэсьлігі супраць «Вольфсбургу», які дортмундцы скончылі перамогай зь лікам 5:1 на «Фольксваген-Арэне». 22 лістапада нападнік усчаў свой галявы посьпех у Лізе чэмпіёнаў, ладна трапіўшы ў браму польскай «Легіі». У тым матчы групавога этапу немцы сьвяткавалі перамогу зь лікам 8:4. 27 траўня 2017 году быў аўтарам першага гола фінальнага матчу на Кубак Нямеччыны, узяўшы свой першы тытул. Быў ушанаваны званьнем найлепшага гульца фіналу. У той сэзон Бундэсьлігі трапіў у сымбалічную зборную турніру.

25 жніўня 2017 году гішпанская «Барсэлёна» абвесьціла аб дасягненьні пагадненьня аб падпісаньні кантракту з Дэмбэле за 105 мільёнаў эўра і, як паведамлялася, дадатковыя 40 мільёнаў эўра ў якасьці бонусу. 28 жніўня прайшоў мэдычны агляд і пакінуў подпіс пад пяцігадовым кантрактам. Дэмбэле дэбютаваў 9 верасьня, выйшаўшы на 68-й хвіліне замест Жэрара Дэўляфэў у пераможным матчы супраць «Эспанёлу», зрабіўшы галявую перадачу на Люіса Суарэса. Хутка пасьля гэтага выбыў на доўгі час праз пашкоджаньне, азначыўшыся першым голам толькі 14 сакавіка 2018 году. 17 красавіка ўлучыў свой першы гол у Ля Лізе, адкрытыўшы лік у матчы супраць «Сэльты». Сэзон 2018—2019 гадоў быў гульцом асноўнага складу і аўтарам некалькіх важкіх галоў, але наступны сэзон амаль цалкам прапусьціў праз траўму. У 2020 і 2021 гадах двойчы рабіў апэрацыю ў Фінляндыі. 14 ліпеня 2022 году футбаліст падоўжыў свой кантракт з «Барсэлёнай» да 30 чэрвеня 2024 году, але ўжо праз год стаў гульцом «Пары Сэн-Жэрмэн». У новым клюбе ўзяў быў 23-ы нумар, але пасьля адыходу Нэймара зьмяніў кашулю на тую, якая была зь дзясяткай на сьпіне. 24 верасьня адзначыўся галявой перадачай на Гансалу Рамуша ў матчы супраць «Марсэля». Асабліва вылучыўся ў першай палове 2025 году, пачынаючы з таго, што 29 студзеня ён аформіў хет-трык у пераможным матчы Лігі чэмпіёнаў зь лікам 4:1 над «Штутгартам». Праз тры дні паўтарыў хет-трык у браму «Брэсту» ў матчы айчыннага першынства, стаўшы першым гульцом ПСЖ, які ўчыніў хет-трык у двух матчах запар у афіцыйных матчах. У 1/8 фіналу і 1/4 фіналу зь «Лівэрпулам» і «Арсэналам» трапна пацэліў важныя галы.

Дэмбэле завершыў сэзон у якасьці найлепшага бамбардзіра Лігі 1 з 21 голам на рахунку, падзяляўшы подыюм у намінацыі з нападнікам «Марсэля» Мэйсанам Грынўудам. Нападнік быў названы гульцом году лігі і пераможцам чэмпіянату. 31 траўня ў фінале Лігі чэмпіёнаў супраць італьянскага «Інтэру» зрабіў дзьве галявыя перадачы, дзякуючы чаму парыжане сьвяткавалі перамогу і ў гэтым турніры. У верасьні 2025 году быў намінаваны і ўганараваны Залатым мячом, як найлепшы футбаліст сьвету.

### Міжнародная

Дэмбэле ўпершыню быў выкліканы ў нацыянальную зборную Францыі ў жніўні 2016 году на таварыскія матчы супраць зборных Італіі і Беларусі пасьля таго, як Аляксандар Ляказэт і Набіль Фэкір былі выключаныя на пэўны час праз траўмы. Дэбютаваў у складзе каманды 1 верасьня ў матчы супраць італьянцаў, замяніўшы Антуана Грызмана на апошнія 27 хвілінаў матчу. 13 чэрвеня 2017 году правёў свой першы гол за Францыю ў таварыскім матчы супраць зборнай Ангельшчыны, які скончыўся зь лікам 3:2 на карысьць французаў.

## Дасягненьні
**«Барусія»**:
* Уладальнік Кубка Нямеччыны: 2017

**«Барсэлёна»**:
* Чэмпіён Гішпаніі: 2018, 2019, 2023
* Уладальнік Кубка Гішпаніі: 2018, 2021
* Уладальнік Супэркубка Гішпаніі: 2018, 2023

**«Пары Сэн-Жэрмэн»**:
* Чэмпіён Францыі: 2024, 2025
* Уладальнік Кубка Францыі: 2024, 2025
* Уладальнік Супэркубка Францыі: 2023, 2024, 2025
* Пераможца Лігі чэмпіёнаў: 2025
* Уладальнік Супэркубка Эўропы: 2025
* Уладальнік Міжкантынэнтальнага кубка: 2025

**Францыя**:
* Чэмпіён сьвету: 2018

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* 
* 
* 

Катэгорыя:Францускія футбалісты
Катэгорыя:Французы афрыканскага паходжаньня