open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Яна Кова

**Яна Кова**, () народжаная Яна Уеска () 13 красавіка 1980 — чэская парнаакторка і мадэль.

## Біяграфія
Нарадзілася Яна 13 красавіка 1980. У чэскім горадзе Вішкаве. Яна пачала сваю кар'еру як мадэль, а потым зьнялася ў некалькіх эратычных фільмах. У першых порна-фільмах, якія яна зьняла, яна ўдзельнічала толькі ў лязьбійскіх сцэнах. Неўзабаве яе сфатаграфавалі ў вядомых мужчынскіх часопісах, такіх як Гастлер, Пэнтгаўс і Пэрфэкт-10. У красавіку 2003 года яна была абраная ў якасці «гадаванца» часопіса Пэнтгаўс.

У 2005 годзе Яна падпісала эксклюзіўны кантракт з кампаніяй Digital Playground.. Першы фільм, які яна зняла, называўся «Фарфор», дзе яна ўдзельнічала ў дзьвюх лязьбійскіх і дзьвюх сольных сцэнах. Яна зьнялася больш чым у 200 порнафільмах. .

Яна апісвае сябе як бісэксуал.

## Выбраная фільмаграфія
* “Нічыйная зямля” – 2002г
* «Джэк Пляцоўка 5» - 2003г
* “Гісторыя Дж” – 2004г
* «Дэвонскі дэкаданс» — 2005 год
* «Ціган: Усеамерыканская дзяўчына» - 2005 г
* «Пляцоўка Джэка 26» - 2005 г
* «Шоу Джэка» - 2006 г
* “Фарфор” – 2006г
* "Хот Род для грэшнікаў" - 2006 г
* «Жанчыны шукаюць жанчын» 38, 41, 42, 47, 50, 52, 61, 67 і 70
* "Pussyman's Decadent Divas" 19 і 23
* «Пік: Дзённік вуайера» - 2006 г
* «Джэк Пляцоўка 31» - 2006г
* «Шоу Джэка 3» - 2006 г
* «Throb POV» - 2006 год
* «Астравовая ліхаманка 4» - 2006 г
* «Віртуальны сэкс з Янай Ковай» — 2006 год
* «Яна: Сэксуальны вырадак 4» - 2007 г
* «Яна Кова ў блакітным» — 2007
* «Яна Кова: Эротыка» - 2008
* «Выкрытае: Яна Кова» — 2008
* «Яна Кова: ПАРАГА» - 2008г
* «Вуснае фэнтэзі Яна Ковы, том 1» - 2009
* «Яна Кова: Крык» - 2009
* «Яна Кова: Прыгажуня» - 2009
* «Сок Яна Кова» - 2009г

## Фотагалерэя

AN Jana Cova 1.jpg|
Jana Cova 4.JPG|
Jana Cova 6.JPG|
Jana Cova 7.JPG|
Jana Cova at AVN Adult Entertainment Expo 2006.jpg|У 2006 годзе
Jana Cova DSC 0354.JPG|У 2006 годзе
Jana Cova, Evan Stone, Jesse Jane at Island Fever 4 party.jpg|17 верасьня 2006
Jana_Cova,_Jesse_Jane_at_Island_Fever_4_party_1.jpg|Яна Кова разам з Джэсі Джэйн. 4 верасьня 2006 году.
Jana_Cova,_Jesse_Jane_at_Island_Fever_4_party_2.jpg|Яна Кова разам з Джэсі Джэйн. 4 верасьня 2006 году.
Jana Cova, September 2006.JPG|17 верасьня 2006
Jana Cova DSC 0347.jpg|17 верасьня 2006
Jana Cova DSC00935.jpg|17 студзеня 2007 годзе
Jana Cova, Teagan Presley, Jesse Jane at Island Fever 4 party 2.jpg|з таварышкамі


## Глядзіце таксама
* Парнаграфія ў Чэхіі

## Крыніцы

## Заўвагі

Катэгорыя:Нарадзіліся ў 1980 годзе
Катэгорыя:Чэскія порнаакторкі
Любушаны

**Любуша́ны** (таксама *Лібуша́ны*) — вёска ў Беларусі, на рацэ Кляве. Уваходзяць у склад Пагосцкага сельсавету Бярэзінскага раёну Менскай вобласьці.

## Назва

Любіш (Lubisch) — імя германскага паходжаньня.

## Гісторыя
Да 28 траўня 2013 году вёска ўваходзіла ў склад Мачаскага сельсавету.

## Насельніцтва
* 1909 год — 17 чалавек
* 2009 год — 379 чалавек

## Крыніцы

Катэгорыя:Пагосцкі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Бярэзінскага раёну
Гацец

Назву **Гаце́ц** маюць:

## Населеныя пункты
### [[Беларусь]]
* Менская вобласьць:
** Гацец — вёска ў Бярэзінскім раёне
** Гацец — вёска ў Ігуменскім раёне
Юры Шулейка

**Ю́ры Вітольдавіч Шуле́йка** (нар. , Казлоўшчына, Дзятлаўскі раён, Гарадзенская вобласьць) — беларускі дзяржаўны дзеяч. Старшыня Берасьцейскага аблвыканкаму (2021—2024), намесьнік прэм’ер-міністра Беларусі з 2024.

## Жыцьцяпіс
Скончыў Магілёўскі тэхналягічны інстытут (1992) і Акадэмію кіраваньня пры прэзыдэнце Рэспублікі Беларусь (2002).

З 1992 году працаваў майстрам па рамонце тэхналягічнага абсталяваньня і выканаўцам абавязкаў галоўнага энэргетыка на Гарадзенскім мясакамбінаце. У 1994 годзе заняў пасаду начальніка мяснога цэха сельгаспрадпрыемства «Абухова» Гарадзенскай вобласьці. У 1996 годзе — намесьнік дырэктара — начальніка перапрацоўчага комплексу Зэльвенскай цеплаэлектрасеткі.

У 1996—2005 гадах працаваў начальнікам аддзела мэханізацыі і аўтаматызацыі вытворчых працэсаў Гарадзенскага мясакамбінату, пасьля на працягу двух гадоў узначальваў Лідзкі мясакамбінат. У 2007—2008 гадах — генэральны дырэктар прадпрыемства «Гарадзенскія мясамалочныя прадукты», у 2008—2012 гадах — генэральны дырэктар аб’яднаньня «Гроднамясамалпрам».

У 2012 годзе прызначаны першым намесьнікам старшыні Гарадзенскага гарвыканкама, у 2013 годзе — намесьнікам старшыні Гарадзенскага аблвыканкаму.

12 траўня 2017 году прызначаны памочнікам прэзыдэнта Беларусі — інспэктарам па Гомельскай вобласьці.

26 студзеня 2021 году прызначаны старшынёй Берасьцейскага абласнога выканаўчага камітэту.

25 лютага 2022 году быў уключаны ў чорны сьпіс Эўразьвязу за расейскую агрэсію супраць Украіны. У тым самым годзе трапіў пад санкцыі Швейцарыі, Вялікабрытаніі, Украіны, Канады.

27 чэрвеня 2024 году прызначаны намесьнікам прэм’ер-міністра Рэспублікі Беларусь па пытаньнях аграрна-прамысловага комплексу.

## Асабістае жыцьцё
Са сваёй будучай жонкай пазнаёміўся ў 21 год. Яго жонка — Людміла Шулейка, працуе намесьнікам генэральнага дырэктара Гарадзенскага мясакамбінату па ідэалёгіі і сацыяльных пытаньнях. У іх двое дзяцей: дачка Дыяна у 2020 годзе скончыла ўнівэрсытэт, працуе на мытні. Сын Максім працуе намесьнікам дырэктара страхавой кампаніі.

## Крыніцы

Катэгорыя:Нарадзіліся ў Зьдзецельскім раёне
Катэгорыя:Выпускнікі Магілёўскага дзяржаўнага ўнівэрсытэту харчаваньня
Катэгорыя:Старшыні Берасьцейскага абласнога выканаўчага камітэту
Катэгорыя:Памочнікі прэзыдэнта Беларусі — інспэктары па Гомельскай вобласьці
Катэгорыя:Беларускія асобы ў Чорным сьпісе ЭЗ
Катэгорыя:Намесьнікі прэм’ер-міністраў Рэспублікі Беларусь
Катэгорыя:Намесьнікі старшынь выканаўчых камітэтаў Беларусі
Малыя Лагі

**Малы́я Лагі́** — вёска ў Бярэзінскім раёне Менскай вобласьці Беларусі. Уваходзіць у склад Паплаўскага сельсавету.

Да 21 сьнежня 2007 году вёска ўваходзіла ў склад Ляжынскага сельсавету.

## Насельніцтва
* 2009 год — 30 чалавек
* 2019 год — 23 чалавекі

## Крыніцы

Катэгорыя:Паплаўскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Бярэзінскага раёну
Паплавы (Менская вобласьць)

**Папла́вы** — вёска ў Бярэзінскім раёне Менскай вобласьці Беларусі. Цэнтар Паплаўскага сельсавету. Знаходзіцца за 9 км у напрамку на паўднёвы захад ад горада Беразіно, за 92 км ад Менску, на рацэ Паплаўка.

## Насельніцтва
* 2000 год — 639 жыхароў у 254 дварах.
* 2009 год — 492 чалавекі

## Крыніцы

Катэгорыя:Паплаўскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Бярэзінскага раёну
Палеская акруга (1918—1919)

**Пале́ская акру́га** — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка Ўкраінскае дзяржавы. Створана 14 жніўня 1918 году па пастанове Рады міністраў. Адміністрацыйны цэнтр размяшчаўся ў горадзе Мазыр. Узначальваў староста. Іншая назва — **Палескае [[староства]]**.

## Кароткае апісаньне
У склад акругі ўвайшлі:
* Мазырскі павет Кіеўскае губэрні
* Рэчыцкі павет Кіеўскае губэрні
* Пінскі павет Валынскае губэрні
* Паўднёвыя раёны Слуцкага павету
* Паўднёвыя раёны Бабруйскага павету
У часы Расейскае імпэрыі ўсе землі Палескае акругі ўваходзілі ў склад Мінскае губэрні.

Уваходжанне Палесься ў склад Украіны было адобрана Нямецкае імпэрыяй, якая не прызнавала самастойнасьці Беларускае народнае рэспублікі.

## Старосты
* Пётар Патон

## Крыніцы

Катэгорыя:1918 год у Беларусі
Катэгорыя:Палесьсе
Катэгорыя:Украінская дзяржава
Катэгорыя:Дзяржавы і тэрыторыі, заснаваныя ў 1918 годзе
Катэгорыя:Дзяржавы і тэрыторыі, скасаваныя ў 1919 годзе
Катэгорыя:Акругі Ўкраіны
Аўгустоўская губэрня

**Аўгустоўская губэрня** () — губэрня ў Царстве Польскім у складзе Расейскай імпэрыі. Губэрнскі горад Ломжа (1837—1844), пазьней Сувалкі (1844—1866). Утворана  замест Аўгустоўскага ваяводзтва. Скасавана ў 1866 годзе, калі яе тэрыторыя ўвайшла ў склад Сувальскай і Ломжынскай губэрняў.

## Адміністрацыйны падзел
Губэрня падзялялася з пяці абласьцей і сем паветаў  да :
* Аўгустоўская вобласьць
** Данброўскі павет
** Бебжанскі павет
* Кальварыйская вобласьць
** Калтварыйскі павет
* Ломжынская вобласьць
** Ломжынскі павет
** Тыкоцінскі павет
* Мар’ямпальская вобласьць
** Мар’ямпальскі павет
* Сейненская вобласьць
** Сейненскі павет

Губэрня падзялялася з пяці паветаў  да :
* Аўгустоўскі павет
* Кальварыйскі павет
* Ламжынскі павет
* Сейненскі павет
* Марыямпальскі павет

Катэгорыя:Губэрні Царства Польскага
Катэгорыя:Губэрні Расейскай імпэрыі
Катэгорыя:Губэрні, створаныя ў 1837 годзе
Ломжынская губэрня

**Ломжынская губэрня** () — губэрня ў Царстве Польскім у складзе Расейскай імпэрыі. Губэрнскі горад Ломжа. Утворана ў 1866 годзе з часткі аўгустоўскай і плоцкай губэрняў.

## Адміністрацыйны падзел
* Астроўскі павет
* Астралэнцкі павет
* Кольненскі павет
* Ломжынскі павет
* Макоўскі павет
* Высокамазавецкі павет
* Пултускі павет
* Шчучынскі павет

6 ліпеня 1912 г. у сувязі з ліквідацыяй Сядлецкай губэрні Вэнгроўскі павет быў уключаны ў склад Ломжынскай губэрні. Падчас 1-й сусьветнай вайны да тэрыторыі далучыліся горад Гонядзь і гміна Гонядзь Беластоцкай вобласьці.

## Вонкавыя спасылкі

Катэгорыя:Губэрні Царства Польскага
Катэгорыя:Губэрні Расейскай імпэрыі
Катэгорыя:Губэрні, створаныя ў 1867 годзе
Мтацьмінда

**Мтацьмінда** () — адна з гор Трыялецкага хрыбта ў месьце Тбілісі вышынёю 770 м. Названая «Сьвятаю гарою» ў гонар Сьвятое гары — Афона. Цікава і як прыродная зьява, і як месца забаў, і як сьвятое месца — дзякуючы храму Бацькі Давыда (Гарэджыйскага). З пункту гледжаньня гісторыі й культуры цікавая Пантэонам каля таго храму, а з пункту гледжаньня кулінарыі — рэстарацыяй. Лічыцца найвышэйшаю гарою ў акрузе, хоць гара Махата вышэй яе мэтраў на пяцьсот.

## Геаграфія
Разьмешчана на правым беразе рэчкі Мтквары (*Кура*), практычна ў цэнтры места. Мтацьмінда дамінуе над навакольнымі высотамі і ёсьць сваяродным сымбалем сталіцы Грузіі. Вышыня гары — прыблізна 740 м. Гэта на 240 м вышэй вуліцы Чанкадзэ, што праходзіць каля падножжа.

На вяршыне разьмешчаная тэлевежа вышынёю 277,4 м. На Мтацьміндзе е найпрыгажэйшыя аглядныя пляцовачкі, прычым лепшыя зь іх не на самому версе ў парку, а ніжэй, на схіле.

Мтацьмінда асьпявана ў вершах і песьнях, у тым ліку, у адной з найвядомейшых грузінскіх песьньяў «Тбілісо».

## Гісторыя
На схіле гары разьмешчаная царква Сьвятога Давыда (Мама-Давіці). Паводле пераказаў, падзьвіжнік пасяліўся тут у VI стагодзьдзі. У IX стагодзьдзі тут была царква Маці Божай Іверскай, ня яе месцы ў 1542 годзе браты Ніколаз і Давіт Габашвілі пабудавалі манастыр сьвятога Давіда. У XIX стагодзьдзі на гэтым месцы была пабудаваная каменная царква. У згадку пра гэтую падзею штагод адзначаецца царкоўнае сьвята мамадавітоба. Існуе яшчэ невялікая Спаса-Прэабражэнская царква (пабудавана ў 1809 р.). Пад’язная дарога да цэркваў была пабудаваная ў 1817 р. Да пачатку XIX ст. Мтацьмінда была пакрыта лесам. На ўсходнім схіле гары з 1929 р. (афіцыйнае адкрыцьцё) існуе пантэон «Мтацьмінда» з шматлікімі пахаваньнямі выдатных людзей Грузіі — вядомых пісьменьнікаў, артыстаў, вучоных і нацыянальных героеў. На плато пабудаван парк культуры і адпачынку, злучаны з горадам аўтадарогай і канатнай дарогай. На гары стаіць тэлевізійная мачта.

## Фунікулёр на Мтацьміндзе
Свайго часу гара была знакаменітая сваім фунікулёрам, які будавала бельгійская трамвайная фірма з 1903 па 1905 рок. Фунікулёр быў з двума вагончыкамі, якія хадзілі па дзялянцы ў 500 м ад вуліцы Чанкадзэ да парку на вяршыне. Пасярэдзіны была прадугледжаная цікавая разьвязка для таго, каб вагончыкі разыходзіліся. Гэтую разьвязку зьвязалі з пешаходнаю сьцежкаю, што праходзіць пад лініяю фунікулёра і зь яе е выхад на аглядны майданчык па цэнтру разьвязкі. Каля пачатку і канца лініі месьціліся станцыі-павільёны. У такім выглядзе фунікулёр увайшоў да літаратуры і жывапісу.

За савецкім часам павільёны навошта перабудавалі ў іншым архітэктурным стылі. Улетку 2000 р. на лініі фунікулёра здарыўся абрыў троса, і з гэтага часу ён прыпыніў сваю работу дзесьці да пачатку 2013 р., а таксама абнавілі дызайн ніжняй станцыі, усталявалі новыя чырвоныя вагоны.

## Літаратура
* ჩორგოლაშვილი მ., მთაწმინდა, თბ., 1979;
* Иоселиани П. И., Описание древностей Тифлица, Тфл., 1866.

## Вонкавыя спасылкі
* Гара Мтацьмiнда.
* Інстытут геаграфіі РАН Тбілісі.
* Аднаўленьне парку на гары Мтацьмінда.
* Від на места і гару Мтацьмінда з фартэцыі Нарыкала (XIX — пачатак ХХ ст.).

Катэгорыя:Горы Грузіі
Паплаўка

**Папла́ўка** — рака ў Бярэзінскім раёне Менскай вобласьці, правы прыток ракі Бярэзіна.

Даўжыня 10,8 км. Пачынаецца каля пасёлка Крынкі, вусьце ў межах вёскі Красны Бераг. Рэчышча на працягу 4,2 км каналізаванае (ад вытоку да вёскі Паплавы). Каля вёскі Паплавы на рацэ створана сажалка (плошча 0,06 км²).

## Крыніцы

## Літаратура
* 

Катэгорыя:Рэкі Менскай вобласьці
Катэгорыя:Рэкі Бярэзінскага раёну
Катэгорыя:Басэйн Бярэзіны
Жалезкава (неадназначнасьць)

**Жалезкава** — тапонім.

## Беларусь
* Жалезкава - вёска ў Бярэзінскім раёне

## Расія
* Жалезкава (Расея) - вёска ў Красьнімскім раёне Смаленска вобласьці
Жабіхава

**Жа́біхава** (таксама *Жа́біхаў, м.. Шуканы́, мн.*) — пасёлак у Бярэзінскім раёне Менскай вобласьці Беларусі. Уваходзіць у склад Паплаўскага сельсавету.

## Насельніцтва
* 2009 год — 2 чалавекі
* 2019 год — 0 чалавек

## Крыніцы

Катэгорыя:Паплаўскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Бярэзінскага раёну
Жарамец

**Калі́ніна** (таксама *Зераме́ц*) — вёска ў Бярэзінскім раёне Менскай вобласьці Беларусі. Уваходзіць у склад Паплаўскага сельсавету.

## Гісторыя
Упершыню упамінаецца як вотчынае сяло **Зярэмцы** князя Дзьмітрыя Пуцяціча. У 1506 годзе, пасьля сьмерці кн. Дзьмітрыя (1505), часткі Зярэмцаў, Лагоў і Белічан перайшлі на памін яго душы праваслаўнай царкве. Палова даньнікаў ў Зярэмцах з мядовай данінай да Багародзіцкай царкве ў Вільні, частка Лагоў і Белічан — Кіева-Пячэрскай лаўры. Іншая частка **Жарэмцаў** і Лагоў перайшла да кн. Сямёна Ямантавіча-Падбярэзскага, пасьля яго сьмерці (не пазьней 1540) дасталася дзецям яго сястры Юліяніі баярам Яцкавічам (пазьней ужывалі прозьвішча Падбярэзскіх). На Попіс 1567 года падчас Інфлянцкай вайны Рыгор Падбярэзскі ставіў з Падбярэззя і **Зарэмцаў** 8 «коней».

Да канца XVI ст. колішняя вотчына кн. Пуцяціча, у тым ліку Жарамец была падзелена паміж многімі ўладальнікамі. На копным судзе ў 1594 годзе былі белічанскі старац мітрапаліта Міхаіла Рагозы, белічанскі старац князя Фёдара Друцкага-Горскага, белічанскі старац Кірылы Зубоўскага, лагоўскі старац віцебскага кашталяну Марціна Стравінскага, лагоўскі і жарэмецкі старац Падбярэзскіх, старац сяла Чарневічы.

Пасьля Берасьцейскай уніі, у 1597 годзе саўладальнікі захапілі царкоўную частку маёнтку. У 1624 годзе ўніяцкі мітрапаліт Язэп Руцкі пачаў судовы працэс па вяртаньні часткі Белічан і Жарэмцаў і ў 1627 годзе атрымаў судовы вырак на сваю карысьць. Аднак саўладальнікі аспрэчвалі вырак, Ян і Альбін Падбярэзскія ў 1628 года падалі дакумэнт, паводле якога яшчэ ў 1539 годзе мітрапаліт Макарый быццам прамяняў сваіх падданых у Жарэмцах іх продку — князю Сямёну Ямантавічу-Падбярэзскаму, суд, аднак, адхіліў дакумэнт як падложны.

Да 1636 года сёлы Жарамец, Лагі, Белічаны сумесна трымалі Ян, Васіль і Альбін Падбярэзскія, удава Мікалая Рэя Ядвіга Варапаева і пан Аляксандр Даджбог Сапега, які атрымаў частку ў іх спадчынай пасьля дзеда па маці — кашталяна віцебскага М. Стравінскага. У 1636 годзе судовы вырак 9-гадовай даўніны ўрэшце выкананы і ўніяцкі мітрапаліт увязаны на частцы Жарэмцаў і Белічан. У 1651 годзе мітрапаліцкія ўладаньні налічвалі 6 дымоў у Белічанах, 7 дымоў у Жарэмцах, 14 дымоў у Чарневічах.

Да 21 сьнежня 2007 году вёска ўваходзіла ў склад Ляжынскага сельсавету.

## Насельніцтва
* 2009 год — 66 чалавек

## Крыніцы

Катэгорыя:Паплаўскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Бярэзінскага раёну
Вялікія Лагі

**Вялі́кія Лагі́** (таксама *Лагі́*) — вёска ў Бярэзінскім раёне Менскай вобласьці Беларусі. Уваходзіць у склад Паплаўскага сельсавету.

Да 21 сьнежня 2007 году пасёлак ўваходзіў у склад Ляжынскага сельсавету.

## Насельніцтва
* 2009 год — 33 чалавек
* 2019 год — 26 чалавек

## Крыніцы

Катэгорыя:Паплаўскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Бярэзінскага раёну
Лусаіль

**Лусаіль** () — другі паводле велічыні горад у Катары, які месьціцца на ўзьбярэжжы Пэрсыдзкай затокі ў паўднёвай частцы муніцыпалітэту Аль-Дааен. Лусаіль знаходзіцца за 23 км ад сталіцы краіны. Як меркавалася, насельніцтва места будзе мець інфраструктуру дзеля разьмяшчэньня 450 тысяч чалавек, аднак на 2022 год колькасьць насельніцтва ацэньвалася ў 198 тысяч чалавек. Лусаіль мае набярэжную, жылыя раёны, курорты на астравах, бізнэсовыя раёны і забаўляльныя цэнтры. Распрацоўка і будаўніцтва ажыцьцяўлялася дзяржаўным прадпрыемствам Катары-Дыяр разам з карпарацыямі Parsons і Dorsch-Gruppe. На мясцовым Нацыянальным стадыёне ў горадзе ладзіліся матчы чэмпіянату сьвету па футболе 2022 году, у тым ліку фінал першынства. У месце таксама маецца гоначная траса Формулы-1, і першае Гран-пры Дохі ладзілася тут у 2021 годзе.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт.

Катэгорыя:Гарады Катару
Сядлецкая губэрня

**Сядлецкая губэрня** () — губэрня ў Царстве Польскім у складзе Расейскай імпэрыі. Губэрнскі горад Седльцы. Утвораная ў 1867 годзе з часткі Люблінскай губэрні. Была скасаваная ў 1912 годзе ў сувязі з утварэньнем 6 ліпеня 1912 году Холмскай губэрні.

## Адміністрацыйны падзел
Падзялялася на восем паветаў:
* Бельскі павет
* Гарвалінскі павет
* Канстанцінаўскі павет
* Лукоўскі павет
* Радзыньскі павет
* Седлецкі павет
* Сакалоўскі павет
* Уладаўскі павет

## Губэрнатары
* Сьцяпан Грамейка — з 1 студзеня 1867 году па 12 сьнежня 1875 году
* Дзьмітрый Масквін — з 30 сьнежня 1875 году па 6 лістапада 1884 году
* Міхаіл Зіноўеў — з 28 сьнежня 1884 году па 9 мая 1885 году
* ЯўгенСуботкін — з 9 мая 1885 году па 20 лютага 1904 году
* Аляксандар олжын — з 20 лютага 1904 году па 1 верасьня 1913 году

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі

Катэгорыя:Губэрні Царства Польскага
Катэгорыя:Губэрні Расейскай імпэрыі
Катэгорыя:Губэрні, створаныя ў 1867 годзе
Катэгорыя:Губэрні, скасаваныя ў 1912 годзе
Гастлер

**Гастлер** () — штомесячны порна часопіс для мужчын, які выдаваўся ў ЗША. Першы раз часопіс выйшаў у 1974 годзе. Заснавальнікам стаў Ляры Флінт. Выданьнем часопіса займалася грамада Выдавецтва Ляры Флінта, дзейнасьць якога распаўсюджвалася на многія стораны прамысловасьці для дарослых. Часопіс Гастлер стаў адным з самых пасьпяховых у ЗША.

## Глядзіце таксама
міні|зьлева|Ляры Флінт у 2009 годзе.
* Пэрфэкт-10
* Плэйбой
* СНІД-ІНФА
* Порнасайт
* Яна Кова

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Старонка ў сеціве
* Навіны часопісу

Катэгорыя:Мужчынскія часопісы
Мужчынская прастытуцыя

**Мужчынская прастытуцыя** — аказаньне мужчынамі плоцкіх паслуг мужчынам і/або жанчынам за матэрыяльнае ўзнагароджаньне. Мужчыская прастытуцыя распаўсюджаная меньш жаночае, але й мае прыблізны попыт. Мужчыская прастытуцыя таксама вывучаная  меньш, чым жаночая.

## Глядзіце таксама
* Прастытуцыя ў Беларусі

Катэгорыя:Прастытуцыя
Катэгорыя:Мужчынская прастытуцыя
Пэрфэкт-10

**Пэрфэкт-10** () — часопіс для дарослых мужчын, які спачатку выходзіў штомесяц, а потым раз на тры месяцы. Галоўны зьмест часопіса — голыя жанчыны або вельмі скупа адзетыя жанчыны. Часопіс зьняў некалькі боек паміж жанчынамі пад назваю *Пэрфэкт-10, а мадэлькі бьюцца*. У 2007 годзе выйшаў астатні папяровы наклад часопісу. Пасьля гэтага ўсе выпускі часопісу распаўсюджваліся толькі празь сеціва.

## Дзейнасьць
*Пэрфэкт-10* заснаваў былы прафэсар інфарматыкі, чэмпіён у покер і мэнэджар хэдж-фонду Нормам Задэ ў канцы 1990-х гадоў, калі адной сяброўцы адмовілі ў Плэйбоі з-за таго, што яе памер грудзей быў недастатковы.

## Судовыя працэсы
Сьцьвярджалася, што ўладальнік Зада марнаваў мінімум часу (ад 40 да 50 гадзін у год) на стварэньне кантэнту для сайта, але «8 гадзінаў у дзень, 365 дзён у годзе» на судовыя працэсы, што прымушае некаторых называць Пэрфэкт-10 ня больш чым апартуністам, які прабуе нажыцца на іншых. Да 2015 году кампанія падала ад 20 да 30 іскаў.

У жніўні 2005 году Пэрфэкт-10 падаў іск у акруговы суд ЗША ў Лос-Анджэлесе з патрабаваньнем спыніць тое, што Гугл кэшуе й паказвае мініяцюры другім сайтам, якія прапануюць неліцэнзійныя выявы з Пэрфэкт-10, сьцьвярджаючы, што гэта перашкаджае іх прапанове эскізаў для мабільных тэлефонаў. У лютым 2006 году суд часткова задаволіў просьбу й часткова адмовіў, пастанавіўшы, што мініяцюры парушаюць аўтарскія правы, а сайты са спасылкамі на выявы — не. У апэляцыі Дзевяты акруговы апэляцыйны суд амаль цалкам вынес рашэньне на карысьць Гугла ў справе Пэрфэкт-10.

У справе супраць Амазона суд пастанавіў, што выкарыстаньне Гугл-выяваў мела трансфармацыйны характар і, такім чынам, не парушала аўтарскія правы Пэрфэкт-10.

Судзячыся супраць *CCBill*, у 2006 годзе Пэрфэкт-10 падаўся ў акруговы суд ЗША ў Каліфорніі за «парушэньне аўтарскіх правоў, таварных знакаў і законаў аб нядобрасумленнай канкурэнцыі, ілжывай рэкляме і правах на публічнасьць шляхам прадастаўленьня паслуг вэб-сайтам, якія разьмяшчалі выявы, скрадзеныя з часопісу і вэб-сайту Пэрфэкт-10».

У студзені 2011 году Пэрфэкт-10 зноў падаў пазоў у акруговы суд ЗША ў Лос-Анджэлесе, патрабуючы ад *Megaupload* (і яе генэральнага дырэктара Кіма Шміца) 5 мільёнаў даляраў кампэнсацыі шкоды за парушэньне аўтарскіх правоў.

У красавіку 2011 году Пэрфэкт-10 зьвярнуўся ў суд супраць *Giganews*, вядомага правайдэра *Usenet*'а, як за прамое, так і за ўскоснае парушэньне. *Giganews* перамаглі па ўсіх падставах, і ў сакавіку 2015 году Пэрфэкт-10 быў абавязаны выплаціць гэтай кампаніі 5.213.117,06&nbsp;$ за паслугі адвакатаў і 424.235,47&nbsp;$ за выдаткі. У студзені 2017 году Апэляцыйны суд дзевятае акругі пацьвердзіў першапачатковае рашэньне.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* 
* Text of the district court ruling regarding the CCBill case
* Interview with Norm Zada

Катэгорыя:Мужчынскія часопісы
Камісарскі Сад

Назву **Камісарскі Сад** маюць:

## Населеныя пункты
### [[Беларусь]]
* Менская вобласьць
** Камісарскі Сад — вёска ў Бярэзінскім раёне
** Камісарскі Сад — вёска ў Ігуменскім раёне
Дамашкі

**Дамашкі́** — вёска ў Беларусі, каля вытоку Цэнтрыцы. Уваходзяць у склад Паплаўскага сельсавету Бярэзінскага раёну Менскай вобласьці.

## Назва

Доміш (Domisch) — імя германскага паходжаньня. Імёны Домаш і Думаш гістарычна бытавалі ў Польшчы: *Paulich filius Domas* (1204 год), *Domas* (1244 і 1249 гады), *Dumas* (1413 год).

## Насельніцтва
* 2009 год — 29 чалавек
* 2019 год — 33 чалавекі

## Крыніцы

Катэгорыя:Паплаўскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Бярэзінскага раёну
Інгальштат

**І́нгальштат** () — горад у Нямеччыне, які месьціцца ў фэдэратыўнае зямлі Баварыі на берагах Дунаю. У 2016 годзе ў месьце налічвалася каля 133,6 тысяч мяшчанаў, што рабіла яго пятым паводле велічыні горадам Баварыі. Ёсьць часткай Мюнхэнскага муніцыпальнага рэгіёну. У Інгальштаце разьмешчаны штаб-кватэры нямецкага вытворцы аўтамабіляў Аўдзі, адзін з аддзелаў авіябудаўнічай кампаніі Эйрбас і крамаў электратэхнікі Media Markt і Saturn. Паводле раману Мэры Шэлі *«[[Франкенштайн (раман)|Франкенштайн]]»* менавіта ў Інгальштаце навуковец Віктар Франкенштайн стварыў свайго монстра.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт.
Парнаграфія ў Бразыліі

[міні|Гей-парад у месьце [Сан-Паўлу ў 2014 годзе.]]
**Парнаграфія ў Бразыліі** забароненая і караецца законам. 

## Мінулае
міні|Карнавал у 2014 годзе.
У Бразыліі парнаграфія была даступная для невялікага кругу асоб. Порнавырабы тайна «па-ціху» прывозілі з-за мяжы, як правіла з Заходняе Эўропы, асабліва з Францыі. У пачатку 20 ст. адносіны ў краіне былі свабоднымі і многія жанчыны карысталіся свабодай для задаволеньня плоцкае похаці. Прыродныя ўмовы ў краіне давалі магчымасьць хадзіць па вуліцы без адзеньня, бо ў краіне вельмі гарачэ, а зімы няма.

Пачалі стварацца ўмовы адпачынку: корчмы, блудзілішча і кінатэатры. У іх насельнікі краіны маглі глядзець дзіва, у тым ліку і порна. Людзі, якія мелі ўласныя кінакамэры і фотапараты, рабілі непрыстойныя здымкі насельнікаў. Потым іх вывозілі па-за краіну ў Заходнюю Эўропу, ЗША, Брытанію й Ірляндыю, Японію і далей у іншыя краіны сьвету. 

Порнавырабы сталі даступнымі для простага чалавека. У 1980-ыя гады ледзь усе рынкі краіны мелі месца продажаў відэа, дзе таксама можна было купіць порна. Сталі прадавацца порначасопісы самаробныя тутэйшыя й замежныя, як правіла зь Францыі й ЗША.

## Вытворчасьць
міні|Карнавал у 2014 годзе.
[міні|Карнавал у месьце [Рыю-дэ-Жанэйру ў 2014 годзе.]]
Невядома час стварэньня першае порнастужкі ў Бразыліі. У краіне існуюць прызнаныя дзяржаваю вытворцы порна, але разам з тым вытворчасьць порна забаронае і караецца законам. Самаробнае порна ў краіне вырабляецца і распаўсюджваецца празь сеціва, або паміж людзьмі «з рук у рукі».

Краіна стала месцам вытворчасьці порнастужак. З ЗША прыехалі  здымаць карціну «Дзікая архідэя». Здымалі іншыя карціна з непрыстойнымі дзеяньнямі: «Адпачынак у Бразыліі» і інш.

Рынак краіны мае ўсе віды порна:
* ММ
* ЖЖ
* МЖ
* скоталожніцтва

## Глядзіце таксама
* Лямбада
* Порнашаншада
* Бразылерыньяс

## Крыніцы

## Літаратура
* ABREU, Nuno César de. *Boca do lixo: cinema e classes populares.* Campinas: UNICAMP, 2006.
* AUTRAN, Arthur. *A Boca: centro do cinema voltado para o público popular.* Dossiê Galante. Portal Heco.
* FINOTTI, Ivan; BARCINSKI, André. *Maldito: a vida e o cinema de José Mojica Marins, o Zé do Caixão.* São Paulo: Editora 34, 1998.
* RAMOS, Fernão. *Cinema Marginal (1968/1973) – A representação em seu limite.* São Paulo: Brasiliense / Embrafilme, 1987.
* RAMOS, Fernão (org.). *História do cinema brasileiro.* São Paulo: Art Editora, 1987. 

Катэгорыя:Парнаграфія ў Бразыліі
Парнаграфія ў Гішпаніі

**Парнаграфія ў Гішпаніі** забароненая і караецца законам.

## Мінулае
У гішпанскіх землях парнаграфія была даступная для невялікага кругу асоб. Порнавырабы тайна «па-ціху» прывозілі з-за мяжы, як правіла з Заходняе Эўропы, асабліва з Францыі. У XIX стагодзьдзі адносіны ў краіне былі свабоднымі і многія жанчыны карысталіся для задаволеньня свае похаці. Нават у Францыі плоцкую хваробу «Пранцы» звалі «Гішпанскаю хваробаю». Пасьля грамадзянскае вайны 1930-ых гадоў Гішпанія стала закрытаю краінаю, дзе ўрад стараўся прыдушыць свабоды простых людзей, у тым ліку, свабоднае перамяшчэньне асоб. Многія кінатэатры падпалі пад строгі нагляд дзяржаўных урадаў. Вынікам стала рэкае зьніжэньне прывозу порнавырабаў у краіну. Пасьля сьмерці начальніка краіны Ф. Франка пачалося аслабленьне дзяржаўнае ўлады й гэта паспрыяла павелічэньню прывозу порнавырабаў у Гішпанію.

Пачалі стварацца ўмовы адпачынку: корчмы, блудзілішча і кінатэатры. У іх насельнікі краіны маглі глядзець дзіва, у тым ліку і порна. Гішпанцы, якія мелі ўласныя кінакамэры і фотапараты, рабілі непрыстойныя здымкі насельнікаў. Потым іх вывозілі па-за Гішпанію ў Заходнюю Эўропу, ЗША, Вялікабрытанію, Японію і далей у іншыя краіны сьвету. 

Порнавырабы сталі даступнымі для простага чалавека. У 1980-ыя гады ледзь усе рынкі краіны мелі месца продажаў відэа, дзе таксама можна было купіць порна. Сталі прадавацца порначасопісы самаробныя гішпанскія і замежныя, як правіла зь Францыі й ЗША.

## Вытворчасьць
[міні|Кінафэстываль «[Эрас Галісія», 2009 год. Ля-Каруньня.]]
Невядома час стварэньня першае гішпанскае порнастужкі. У Гішпаніі існуюць прызнаныя дзяржаваю вытворцы порна, але разам з тым вытворчасьць порна забаронае і караецца законам. Самаробнае порна ў Гішпаніі вырабляецца і распаўсюджваецца празь сеціва, або паміж людзьмі «з рук у рукі».

Рынак Гішпаніі мае ўсе віды порна:
* ММ
* ЖЖ
* МЖ
* скоталожніцтва

Гішпанія мае свае фэсты для эратычнага кіно, якое зьяўляецца сапраўдным порна. Яно існуе ў Барсэлёне. Фэст самы стары ў Эўропе. У 2005, 2006 і 2097 гадах фэст адведалі каля 50000 асоб. Сярод порна рэжысэраў можна назваць Мануэля Эстэбу і яго дзіва «Злыя й голыя».

## Мастацтва
Карціны:

Albrecht Dürer - Adam.jpg|Адам, 1507, Альбрэхт Дурэр, Мадрыд
Albrecht Dürer - Eva.jpg|Эва, 1507, Альбрэхт Дурэр, Мадрыд
Knidos-coin-Aphrodite.jpg|Афрадыта Кнідзкая, 350—330 гг. да н. э.
Goya Maja naga2.jpg|каля 1797—1800, Франсіска Гоя, Мадрыд


## Глядзіце таксама
* Хэсус Франка

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Як уладкаванае сучаснае порна? споведзь жанчыны з Украіны
* Венера за кадрам любіць іншы сэкс. Порназорка-беларуска расказала аб працы ў індустрыі інтымных фільмаў

Катэгорыя:Парнаграфія ў Гішпаніі
Флорыдзкая пратока

**Флорыдзкая пратока** () — пратока на паўднёвым усходзе Паўночнае Амэрыкі. Лічыцца, што сама пратока абмяжоўваецца Мэксыканскай затокай з захаду і Атлянтычным акіянам з усходу. З поўначы на поўдзень пратока цягнецца ад Флорыды да Кубы. Шырынёй пратока мае 150 км у самым вузкім месцы. Глыбыня складае каля 1800 мэтраў. У пратоцы фармуецца Гальфстрым.

## Крыніцы
Бэргіш-Глядбах

**Бэргіш-Глядбах** () — горад у Нямеччыне, які месьціцца ў фэдэратыўнае зямлі Паўночны Райн — Вэстфалія. Цэнтар акругі Райніш-Бэргішэр.

## Гісторыя
Раньнія паселішчы ў навакольлі існавалі яшчэ з XIII стагодзьдзя, але горад быў афіцыйна закладзены толькі ў 1856 годзе. З пачатку XII стагодзьдзя навакольле было часткай графства Бэрг, якое потым сталася герцагствам. За часам Напалеона яно было пераўтворана ў вялікае герцагства. У 1975 годзе да гораду было прыяднанае суседняе селішча Бэнсбэрг, а калі ў 1977 годзе ён дасягнуў колькасьці насельніцтва ў 100 тысяч жыхароў, Бэргіш-Глядбах атрымаў статус гораду.

## Эканоміка
У горадзе наладжаная вытворчасьць паперы, шклаваты, шакаляду. Акрамя таго працуюць друкарскія прадпрыемствы ды іншыя высокатэхналягічныя галіны.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт.
Падэрборн

**Падэрборн** () — горад у Нямеччыне, які месьціцца ў фэдэратыўнае зямлі Паўночны Райн — Вэстфалія. Цэнтар акругі Падэрборн. Назва места паходзіць ад ракі Падэр. Візытоўкай гораду ёсьць старыжтная Падэборнская катэдра, закладзеная ў XIII стагодзьдзі.

## Гісторыя
Падэрборн быў заснаваны ў якасьці біскупства Карлам Вялікі ў 795 годзе, але гісторыя селішча ўзыходзіць да 777 году, калі Карл Вялікі пабудаваў тут замак. У 799 годзе рымскі папа Леў III быў вымушаны зьбегчы з Рыму і накіраваўся да Падэрборну, дзе пазнаёміўся з Карлам Вялікімі і заставаўся тут на працягу трох месяцаў. Менавіта ў гэты час было прынятае рашэньне аб каранацыі Карла Вялікага каронай імпэрыі. Карл аднавіў уладу Льва ў Рыме ў 800 годзе, і, наўзамен, атрымаў тытул імпэратару Сьвятой Рымскай імпэрыі. У 836 годзе заступнікам гораду стаў сьвяты Ліборыюс, калі ягоныя парэшткі былі перанесеныя ў Падэрборн зь Лё-Ману біскупам Бадурадам. Біскуп Падэрборну Майнвэрк стаў фюрстам у 1100 годзе. За ягоным часам было пабудавана некалькі вялікіх будынкаў. У 1802 годзе места было далучанае да Прусіі, а затым ў 1807 годзе увайшло ў склад Вэстфальскага каралеўства, якое знаходзілася ў залежнасьці ад Францыі. З 1813 году Падэрборн зноўку быў часткай Прусіі.

У 1914 годзе вайсковы лягер у горадзе быў ператвораны ў лягер ваеннапалонных. За часам Другой сусьветнай вайны Падэрборн бамбаваўся самалётамі хаўрусьнікаў ў 1944 і 1945 гадах, што прывяло да зьнішчэньня ажно 85% будынкаў. Былі страчаныя шматлікія гістарычныя будынкі. Па вайне горад быў адноўлены, стаўшы галоўным прамысловым месцам у Вэстфаліі. Брытанскія войскі захоўвалі значную прысутнасьць у рэгіёне да 2020 году, калі былі выведзеныя назад у Вялікабрытанію.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт.
Сасновае Балота

**Сасно́вае Бало́та** — вёска ў Бярэзінскім раёне Менскай вобласьці Беларусі. Уваходзіць у склад Паплаўскага сельсавету.

## Насельніцтва
* 2009 год — 13 чалавек
* 2019 год — 18 чалавек

## Крыніцы

Катэгорыя:Паплаўскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Бярэзінскага раёну
Кайзэрсьляўтэрн

**Кайзэрсьля́ўтэрн** () — горад у Нямеччыне, які месьціцца ў фэдэратыўнае зямлі Райнлянд-Пфальц. Цэнтар акругі аднайменнай акругі. Колькасьць насельніцтва дасягае амаль 100 тысяч чалавек, паводле стану на 2020 году. Акрамя таго, прыблізна 45 тысяч вайскоўцаў НАТО расквартаваныя ў горадзе і навакольлях. Кайзэрсьляўтэрн месьціцца ля самага Пфальцкага лесу.

## Гісторыя
Ваколіцы Кайзэрсьляўтэрну былі ўлюбёным месцам паляваньня імпэратара Фрыдрыха Барбаросы, які кіраваў Сьвятой Рымскай імпэрыяй з 1155 па 1190 гады. Маленькая рака Ляўтэр раней утвараля ў старым горадзе востраў у Сярэднявеччы. Руіны старажытнага замка Фрыдрыха, пабудаванага ў 1152—1160 гады, усё яшчэ месьцяцца перад ратушай. Найстарэйшая царква гораду Штыфткірхэ была пабудаваная ў пэрыяд з 1250 па 1350 гады. З прычыны росту гораду кароль Рудольф фон Габсбург надаў яму статус імпэрскага гораду ў 1276 годзе. У XVI стагодзьдзі горад быў апірышчам Рэфармацыі. Падчас Трыццацігадовай вайны горад пацярпеў, бо быў спачатку акупаваны гішпанцамі, але вызвалены швэдамі. Крыху пазьней Кайзэрсьляўтэрн разрабавалі харвацкія сілы аўстрыйскага імпэратара. У канцы XVII стагодзьдзя горад быў акупаваны французамі, але вярнуўся ў Сьвятую Рымскую імпэрыю. У 1713 годзе французы зруйнавалі замак Барбаросы і гарадзкія вежы. З 1793 года да паразы Напалеона ў бітве пры Ватэрлёо ў 1815 годзе рэгіён знаходзіўся пад кіраваньнем Францыі. Па зрынаньні французаў рэгіён стаў часткай Баварыі. За часам Другой сусьветнай вайны хаўрасьнікі бамбавалі Кайзэрсьляўтэрн і ў выніку зьнішчылі больш за 85% гораду. Асноўнымі мэтамі нападаў была чыгунка і некалькі асноўных дарог блізу гораду, прычым самыя буйныя напады адбыліся 7 студзеня, 11 жніўня і 28 верасьня 1944 году. Горад быў захоплены войскамі ЗША, але па вайне ён апынуўся ў складзе францускай акупацыйнай зоны. Пазьней ля гораду зьявілася база войскаў ЗША.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт.
Неганічы

**Не́ганічы** — вёска ў Бярэзінскім раёне Менскай вобласьці Беларусі. Уваходзіць у склад Паплаўскага сельсавету. Знаходзіцца за 8 км на паўднёвы захад ад Беразіно, 93 км ад Менску, на р. Паплаўка (прыток р. Бярэзіна). Транспартныя сувязі па мясцовай дарозе праз в. Паплавы і далей па шашы Менск — Магілёў. 

## Насельніцтва
* 1800 год — 238 жыхароў
* 1858 год — 300 жыхароў
* 1897 год — у сяле 563 жыхары, у маёнтку 53 жыхары
* 1908 год — у 759 жыхароў, у маёнтку 13 жыхароў
* 1917 год — у сяле 730 жыхароў, у маёнтку 45 жыхароў
* 1926 год — у вёсцы 617 жыхароў, у маёнтку 32 жыхары
* 1960 год — 411 жыхароў
* 2003 год — 133 жыхары
* 2008 год — 114 жыхароў
* 2009 год — 94 чалавекі

## Крыніцы

Катэгорыя:Паплаўскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Бярэзінскага раёну
Згурск

**Згурск** (таксама *Узгу́рск*) — вёска ў Ігуменскім раёне Менскай вобласьці Беларусі. Уваходзіць у склад Валевачоўскага сельсавету.

## Насельніцтва
* 2009 год — 33 чалавекі
* 2013 год — 30 чалавек

## Асобы
* Янка Крук (нар. 1954) — беларускі фальклярыст

## Крыніцы

Катэгорыя:Валевачоўскі  сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Ігуменскага раёну
Ліга Эўропы УЭФА 2019—2020 гадоў

**Ліга Эўропы УЭФА 2019—2020 гадоў** — 49-ы сэзон другога паводле статуснасьці эўрапейскага турніру УЭФА, і адзінаццаты зь іх пасьля перайменаваньня Кубка УЭФА ў Лігу Эўропы УЭФА.

У фінале, які прайшоў на «Райн-Энэргі-Штадыёне» ў Кёльне 21 жніўня 2020 году, гішпанская «Сэвільля» перамагла італьянскі «Інтэрнацыянале» зь лікам 3:2 і шосты раз у сваёй гісторыі стала пераможцай турніру.

## Кваліфікацыйныя раўнды

### Папярэдні раўнд

### Першы кваліфікацыйны раўнд

### Другі кваліфікацыйны раўнд

### Трэці кваліфікацыйны раўнд

## Раўнд плэй-оф

## Групавы этап

### Група A

### Група B

### Група C

### Група D

### Група E

### Група F

### Група G

### Група H

### Група I

### Група J

### Група K

### Група L

## Плэй-оф
### 1/16 фіналу

### 1/8 фіналу
}
|-
|style="text-align: right;"|**[[Сэвільля (футбольны клюб)|Сэвільля]]**
|style="text-align: center;"|2:0
|style="text-align: left;"|Рома
|-
|style="text-align: right;"|Айнтрахт Франкфурт
|style="text-align: center;"|0:4
|style="text-align: left;"|**[[Базэль (футбольны клюб)|Базэль]]**
|style="text-align: center;"|0:3
|style="text-align: center;"|0:1
|-
|style="text-align: right;"|ЛАСК Лінц
|style="text-align: center;"|1:7
|style="text-align: left;"|**[[Манчэстэр Юнайтэд]]**
|style="text-align: center;"|0:5
|style="text-align: center;"|1:2
|-
|}

### Чвэрцьфінал

### Паўфінал

### Фінал

## Глядзіце таксама
* Ліга чэмпіёнаў УЭФА 2019—2020 гадоў

## Вонкавыя спасылкі
* Ліга Эўропы УЭФА 2019—2020 гадоў на афіцыйным сайце УЭФА

2020
Катэгорыя:2019 год у футболе
Катэгорыя:2020 год у футболе
Леанід Яновіч

**Леанід Аляксандравіч Яновіч** (, Кажушкі, Слуцкі раён, цяпер Менская вобласьць, Беларусь — ) — беларускі матэматык.

Дасьледаваў набліжаныя спосабы аналізу і вылічальную тэхніку. Выканаў некалькі фундамэнтальных працаў па тэорыі квадратурных і кубатурных формулаў, а таксама па тэорыі набліжэньня функцыяў і апэратараў. Разьвіў спосабы вылічэньня кантынуальных інтэгралаў і лічбавыя спосабы разьвязаньня інтэгральных і інтэграцыі-дыфэрэнцыяльных раўнаньняў. Прапанаваў спосабы колькаснага разьвязаньня некалькіх клясаў фізычных і тэхнічных задачаў. Доктар фізыка-матэматычных навук (1987), сябар-карэспандэнт Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі (1989) і прафэсар (1992). Аўтар каля 200 навуковых працаў.

## Жыцьцяпіс
У 1957 годзе скончыў фізыка-матэматычны факультэт Беларускага дзяржаўнага ўнівэрсытэту і працаўладкаваўся малодшым навуковым супрацоўнікам у Інстытут матэматыкі Акадэміі навук Беларускай ССР. У 1966 годзе абараніў кандыдацкую дысэртацыю «Некаторыя пытаньні набліжэньня пэрыядычных аналітычных функцыяў». У 1967 годзе атрымаў навуковую ступеню кандыдата фізыка-матэматычных навук і заняў пасаду загадніка лябараторыі. У 1976 годзе атрымаў ордэн «Знак Пашаны». У 1987 годзе здабыў ступеню доктара навук за абарону дысэртацыі «Дасьледаваньні па набліжаным кантынуальным інтэграваньні функцыяналаў паводле гаўсавай меры» ў Ленінградзкім дзяржаўным унівэрсытэце (Расейская СФСР). У 1992 годзе атрымаў навуковую годнасьць прафэсара вылічальнай тэхнікі. У 1993 годзе быў узнагароджаны прэміяй Акадэміі навук Беларусі за распрацоўку набліжаных сросабаў функцыянальнага інтэграваньня.

У 1996 годзе стаў галоўным навуковым супрацоўнікам аддзелу нелінейнага і стахастычнага аналізу Інстытуту матэматыкі. Разьвязаў задачу Чабышова з рэчаіснымі вузламі для некалькіх відаў інтэгралаў. Пабудаваў і дасьледаваў лікавыя спосабы разьвязаньня раўнаньняў паветрапругкасьці з дэтэрмінаванымі і выпадкова ўзбуджанымі ядрамі і правай часткай, формулы апэратарнага інтэраляваньня ў функцыянальных і агульных лінейных прасторах. У 2000 годзе выдаў манаграфію «Інтэрпаляваньне апэратараў» у суаўтарстве з украінскімі матэматыкамі Валерыем Макаравым і В. В. Хлабыставым. У 2012 годзе стаў ляўрэатам Дзяржаўнай прэміі Ўкраіны за цыкль навуковых працаў «Дыскрэтныя і функцыянальныя спосабы тэорыі набліжэньня і іх дастасаваньне» ў суатарстве. Сярод ягоных вучняў двое абаранілі доктарскія дысэртацыі, а сямёра — кандыдацкія.

## Крыніцы

Катэгорыя:Нарадзіліся ў Слуцкім раёне
Катэгорыя:Выпускнікі Беларускага дзяржаўнага ўнівэрсытэту
Катэгорыя:Беларускія матэматыкі
Катэгорыя:Дактары фізыка-матэматычных навук
Катэгорыя:Супрацоўнікі Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі
Катэгорыя:Сябры-карэспандэнты Акадэміі навук Беларусі
Катэгорыя:Ляўрэаты Дзяржаўнай прэміі Ўкраіны
Юніён Сэн-Жыль

**Юніён** (; поўная назва: *Royale Union Saint-Gilloise*) — бэльгійскі футбольны клюб з Сэн-Жылью, які ўваходзіць у склад Брусэльскага сталічнага рэгіёну. Ёсьць аднім з самых пасьпяховых клюбаў у гісторыі бэльгійскага футболу. Гэтак з 1904 па 1935 гады «Юніён» дванаццаць разоў здабываў тытул чэмпіёна Бэльгіі, больш за любы іншы бэльгійскі футбольны клюб да Другой сусьветнай вайны. Традыцыйнымі колерамі каманды ёсьць блакітны і жоўты. Мае рэгістрацыйны нумар 10 у сьпісе Каралеўскай футбольнай асацыяцыі Бэльгіі. Клюб традыцыйна папулярны сярод супольнасьцяў рабочай клясы паўднёвага Брусэлю, а таксама працаўнікоў інстытуцыяў Эўрапейскага Зьвязу і флямандзкай супольнасьці гораду. 13 сакавіка 2021 году пасьля працяглай адсутнасьці ў эліце бэльгійскага футболу «Юніён» павярнуўся ў Першы дывізіён А.

## Гісторыя
Клуб быў заснаваны ў 1897 годзе і атрымаў рэгістрацыйны 10 нумар. Адразу ж па закладаньні дружына паказвала добрыя вынікі. Гэтак у пэрыяд з 1904 па 1935 гады клюб адзінаццаць разоў станавіўся найлепшым у краіне. У з 1933 па 1935 гады «Юніён» 60 матчаў запар скончыла перамогай ці нічыёй, усталяваўшы, такім чынам, рэкода у гісторыі бэльгійскага футболу. На пачатку 1900-х гадоў клюб таксама браў удзел у міжнародных эўрапейскіх турнірах, маючы пэўныя посьпехі.

У пэрыяд з 1958 па 1965 гады клюб добра гуляў у ​​Кубку кірмашоў, дасягнуўшы нават паўфіналу. У розыгрышу турніру «Юніён» выбіў італьянскую «Рому». Аднак у 1963 годзе клюб страціў месца ў найвышэйшым дывізіёне, а ў 1980 апусьціўся яшчэ глыбей у сыстэме бэльгійскіх футбольных лігаў.

21 траўня 2018 году на пасаду прэзыдэнта клюбу быў зацьверджаны старшыня ангельскага клюбу «Брайтан энд Гоўв Альбіён» Тоні Блум. Пасьля гэтага клюб пачаў паляпшаць свае вынікі. 13 сакавіка 2021 году пасьля перамогі над «Маленбээкам» зь лікам 2:1, «Юніён», нарэшце, павярнуўся ў найвышэйшы дывізіён, у якім адсутнічаў з 1972 году. Праз абмежаваньні ў выніку пандэміі каранавірусу, заўзятары клюбу на здолелі адсьвяткаваць гістарычнае вяртаньне на стадыёне.

10 красавіка 2022 году ў свой першы сэзон па вяртаньні клюб здолеў здабыць тэхнічную перамогу над клюбам «Бээрсхот» і ўзначаліць турнірную табліцы, усталяваўшы новы рэкорд, бо ніводнага разу клюб пасьля павышэньня ня здолеў ачоліць выніковую табліцу сэзону. Тым ня менш, у матчах плэй-оф на вызначэньне выніковых месцаў «Юніён» саступіў першы радок «Бруге». У выніку брусэльцы здабылі квіток у кваліфікацыйны раўнд Лігі чэмпіёнаў упершыню ў гісторыі клюбу. Пасьля хатняй перамогі зь лікам 2:0 у матчы супраць шатляндзкага «Рэйнджарзу» бэльгійцы трывалі паразу ў Глазга зь лікам 3:0. Такім чынам, клюб быў дапушчаны да ўдзелу ў асноўным раўндзе Лігі Эўропы.

## Тытулы
* **[[Чэмпіянат Бэльгіі па футболе|Чэмпіён Бэльгіі]]**: 12
** 1904, 1905, 1906, 1907, 1909, 1910, 1913, 1923, 1933, 1934,
** 1935, 2025
* **Уладальнік [[Кубак Бэльгіі па футболе|Кубка Бэльгіі]]**: 3
** 1913, 1914, 2024
* **Уладальнік [[Супэркубак Бэльгіі па футболе|Супэркубка Бэльгіі]]**: 1
** 2024

## Склад
: *Актуальны на 21 лютага 2026 году*

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт
Грабёнка (Менская вобласьць)

**Грабё́нка** — вёска ў Ігуменскім раёне Менскай вобласьці Беларусі. Уваходзіць у склад Валевачоўскага сельсавету.

У 1924—1954 гадах цэнтар Грабёнкаўскага сельсавету.

## Насельніцтва
* 2009 год — 457 чалавек
* 2019 год — 478 чалавек

## Асобы
* Дзьмітры Есяневіч (нар. 1981) — беларускі актор.

## Крыніцы

Катэгорыя:Валевачоўскі  сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Ігуменскага раёну
Грабёнкаўскі сельсавет

**Грабё́нкаўскі сельсавет** — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Ігуменскага раёна Менскай вобласьці. Цэнтар — вёска Грабёнка.

Утвораны 20 жніўня 1924 году ў складзе Ігуменскага раёну Менскай акругі БССР. Пасьля скасаваньня акруговай сыстэмы 26 ліпеня 1930 году ў Ігуменскім раёне БССР. З 20 лютага 1938 году ў складзе Менскай вобласьці.

16 ліпеня 1954 году скасаваны, тэрыторыя далучана да Валевачоўскага сельсавету.

## Крыніцы

## Літаратура
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Минск: «Беларусь», 1985―1987.

Катэгорыя:Былыя сельсаветы Ігуменскага раёну
Катэгорыя:Сельсаветы, створаныя ў 1924 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы, скасаваныя ў 1954 годзе
Лахазва (неадназначнасьць)

**Лахазва** — тапонім:

## Беларусь
* Лахазва — рака ў Баранавіцкім раёне Берасьцейскай вобласьці Беларусі, прыток ракі Шчара.
* Лахазва — былая вёска ў Баранавіцкім раёне Берасьцейскай вобласьці
Арскае княства

**Арскае** (Удмурцкае) княства існавала ў складзе Булгарскай дзяржавы, пазней - Казанскага ханства.

Упершыню аб старажытных продках удмуртов-арах пісалі ў IX - XII стст. арабскія вандроўцы, купцы, місіянеры, як аб жыхарах краіны Арсанія з галоўным горадам - ​​Арса, які знаходзіцца на высокай умацаванай гары; у народа Арсаніі ёсць свой цар; жыхары краіны - паляўнічыя, рамеснікі - вядуць ажыўлены гандаль з купцамі паўднёвых краін, але нікога з чужакоў у сваю зямлю не пускаюць.

Арская зямля ляжала ў развалінах. Усё актыўнае насельніцтва, яе правадыры, князі народа былі перабітыя, альбо беглі на Урал, у завяцкія ўдмурцкія лясы, у Башкірыю

У 1554 годзе аб'яднанае войска казанскіх і свіяжскіх ваяводаў пачалі магутнае наступленне на арскую зямлю. Паўстанцы пацярпелі паражэнне: крэпасць на рацэ Мяшэ была разбурана, 15000 чалавек былі выведзены ў палон, перабіта вялізная колькасць удзельнікаў паўстання. Але і не спыняліся карныя паходы на Арскую зямлю ні ў 1554 г., ні ў 1555-1556 гадах, аж да 1557 г.

**Арскае** (Удмурцкае) княства існавала ў складзе Булгарскай дзяржавы, пазней - Казанскага ханства.

**Арскае** (Удмурцкае) княства існавала ў складзе Булгарскай дзяржавы, пазней - Казанскага ханства.
Дзьмітры Есяневіч

**Дзьмітрый Есяне́віч** (, в. Чарнаградзь, Ігуменскі раён, Менская вобласьць) — беларускі актор.

## Жыцьцяпіс
У 2003 годзе скончыў тэатральны факультэт Беларускай дзяржаўнай акадэміі мастацтваў па спецыяльнасьці «Акторскае мастацтва драматычнага тэатра і кіно» (курс заслужанага дзеяча мастацтваў Л. А. Манаковай). З 2003 года працаваў у Нацыянальным акадэмічным тэатры імя Янкі Купалы.

Пасьля масавых фальсыфікацый на прэзыдэнцкіх выбарах 2020 году, жорсткага разгону акцый пратэстаў, зьбіцьця і катаваньняў затрыманых пратэстоўцаў, калектыў Купалаўскага тэатру 13 жніўня запатрабаваў спыніць гвалт у дачыненьні да мірных грамадзян і выступіў за пералік галасоў з удзелам незалежных назіральнікаў. 17 жніўня ўладамі быў звольнены дырэктар тэатра Павел Латушка. 26 жніўня Дзьмітрый Есяневіч разам з большасьцю трупы і іншымі супрацоўнікамі тэатра звольніўся ў знак пратэсту.

## Творчасьць
У рэпэртуары 2020 году выконваў ролі: Базыль Статкевіч («Пінская шляхта» В. Дуніна-Марцінкевіча), Кум, Запарожац («Ноч на Каляды» М. Гогаля), Маёр Плут («Пан Тадэвуш» Адам Міцкевіч), Старшыня камбеду, Селянін, Салдат, Чырвонаармеец («Дзьве душы» М. Гарэцкага), Арцемій Філіпавіч Земляніка («Рэвізор» М. Гогаля), Перакладчык, Пятро, Лётчык, Жук, Дзядзька Коля, Мыш Верачка, Шура («Радзіва Прудок» Андрусь Горват), Эльф («Сон у купальскую ноч» Ульям Шэксьпіра), Чарлі, заўсёднік пабу («Вешальнікі» Марцін Мак-Донах), Селянін, Калядоўшчык, Шляхціц, Індус («Шляхціц Завальня, або Беларусь у фантастычных апавяданьнях» паводле Я. Баршчэўскага).

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Дзьмітры Есяневіч на сайце Нацыянальнага акадэмічнага тэатра імя Янкі Купалы.

Катэгорыя:Нарадзіліся ў Ігуменскім раёне
Катэгорыя:Асобы Нацыянальнага акадэмічнага тэатру імя Янкі Купалы
Катэгорыя:Беларускія тэатральныя акторы
Лахазва (вёска)

{{Іншыя значэньні}

**Лахазва́** — колішняя вёска ў Баранавіцкім раёне Берасьцейскай вобласьці. Бараўцы ўваходзілі ў склад Жамчужненскага сельсавету.

## Гісторыя
У другой палове XIX — пачатку XX ст. маёнтак у Навамыскай воласьці Наваградзкага павету Менскай губэрні, уласнасьць Сьлізняў. У 1896 годзе Ціт Слізень заснаваў тут шоўкапрадзільную фабрыку, якая працавала да Першай сусьветнай вайны. Паводле перапісу 1897 году ў маёнтку дзейнічалі шоўкапрадзільная фабрыка, шкіпінарны завод, вадзяны млын, каталіцкая капліца.

З 1921 году ў складзе Польшчы.

З верасьня 1939 году ў складзе БССР. З 15 студзеня 1940 году ў Навамыскім раёне Баранавіцкай, з 8 студзеня 1954 году Берасьцейскай абласьцей.

У Вялікую Айчынную вайну з канца чэрвеня 1941 году да 8 ліпеня 1944 году пад нямецкай акупацыяй.

У 1950-х гадах на месцы буйных лясоў каля невялікай рэчкі Лахазва был створаны вялікі ваенны Абуз-Лясноўскі палігон. У 1954 годзе вёска Лахазва была адселена, яе жыхары пераехалі ў іншыя месцы.

## Насельніцтва
* 1897 — 10 двароў, 289 жыхароў.

## Крыніцы

Катэгорыя:Колішнія населеныя пункты Баранавіцкага раёну
Катэгорыя:Зьніклі ў 1954 годзе