Шарэйкі (Гомельская вобласьць)

**Шарэ́йкі** — вёска ў Беларусі, каля ракі Прыпяці. Уваходзяць у склад Юравіцкага сельсавету Каленкавіцкага раёну Гомельскай вобласьці.

## Назва
 
Літоўскае прозьвішча Шарэйка нібыта вытворнае ад Сарыка або Сэрэка (Saricho, Serecho) — імя германскага паходжаньня. Адпаведнасьць літоўскіх імёнаў на -ейка (-іка) германскім імёнам з суфіксам -к- (Вілейка — Wilico, Мінейка — Minnico, Радзейка — Radecke < Radacho і г. д.) сьцьвердзіў францускі лінгвіст-германіст Раймонд Шмітляйн. Але тая позна канстатаваная адпаведнасьць можа быць хіба праявай колішняй індаэўрапейскай моўнай супольнасьці. Імёны існавалі ўва ўсе часы.

## Гісторыя

### Вялікае Княства Літоўскае і Рэч Паспалітая

Пры разьдзеле добраў пана Барыса Лозы паміж ягонымі сынамі ў 1507 годзе, Яцку Лозе, акрамя іншага, дасталася «i wieś pod Mozyrem Szerejkowice». Пасьля яе ўладальнікам названы Багдан Лозка.  

У апісаньні Мазырскага замка 1552 году сказана, што 7 чалавек сяла Шарэйкавічаў Айцючыцкай нядзелі Мазырскай воласьці на той час былі падданымі пана Васіля Лозкі.

У рэестры выбранага двайнога падымнага Мазырскага павету 1670 году сказана, што пан Базыль Абуховіч з 2 дымоў у Шарэйках выплачваў 2 злотых, у іншым месцы – з 4 дымоў 4 зл., а пан Гразны з 2 дымоў у тых жа Шарэйках – 2 зл..

У 1671 годзе пісар гродзкі мазырскі Базыль Абуховіч абвінавачваў у судзе стрыечнага брата Дамініка Абуховіча, уладальніка Тульгавічаў, у памкненьні на забойства і ўчыненьні пагрозаў на шляхецкі гонар і здароўе. Сам валодаў у Мазырскім павеце спадчыннымі маёнткамі Абухаўшчына, Глінішча, Сядзельнікі, Трасьцяніца і часткай Шарэйкаў.

У дакумэнце пад назвай «Akt popisu powiatu Mozyrskiego» 1765 году ёсьць зьвестка пра тое, што ў аколіцы Szerejki жылі шляхецкія радзіны — Казарыны, Яцыны....

### Пад уладай Расейскай імпэрыі

Пасьля другога падзелу Рэчы Паспалітай (1793) Шарэйкі — у межах Рэчыцкай акругі Чарнігаўскага намесьніцтва (губэрні), з 1796 году ў складзе адноўленага Рэчыцкага павету Маларасейскай, а з 29 жніўня 1797 году Менскай губэрні Расейскай імпэрыі.

Згодна з расейскай рэвізіяй 1795 году, Шарэйкі належалі розным уладальнікам. Міхал, сын Мікалая, Казарын, ротмістар мазырскі, акрамя ўласнага панскага, меў тут і 1 сялянскі двор. У валоданьні Матэуша, сына Казімера, Русецкага, гараднічага мазырскага, было 18 сялянскіх двароў. У частцы Рафала, сына Паўла, Жудры, паручыка мазырскага, — панскі двор і 4 сялянскія. 1 двор з падданымі братоў Ігната і Яна, сыноў Рыгора, Нундзічаў аддадзены за 1636 злотых у трохгадовую заставу Міхалу, сыну Яна, Траскоўскаму, чашніку ваўкавыскаму. Панскі, 4 сялянскія і 4 сялянскія двары ў Шарэйках належалі адпаведна Міхалу і Станіславу, сынам Паўла, Жудрам, судзьдзям земскім мазырскім. Прозьвішчы тагачасных шарэйкаўскіх сялянаў — Акулы, Самойлікі, Швабы, Рудыя, Бабры, Пячэркія, Клімчукі, Осакары. Прозьвішчы дваровых людзей, да сялянаў непрыналежных, — Макарэвічы і Дабрынскія (Дабранскія).  

У парэформавы пэрыяд Шарэйкі адміністрацыйна належалі да Юравіцкай воласьці.

На 1909 год у вёсцы Шарэйкі налічвалася 96 двароў, 450 жыхароў, у аднадворным фальарку — 9 жыхароў.

### Найноўшы час

9 лютага 1918 году, яшчэ да падпісаньня Берасьцейскага міру з бальшавіцкай Расеяй (3 сакавіка), Нямеччына перадала паўднёвую частку Беларусі Украінскай Народнай Рэспубліцы. У адказ на гэта, 9 сакавіка Другой Устаўной граматай тэрыторыя абвешчана часткай Беларускай Народнай Рэспублікі. Шарэйкі, аднак, у складзе Юравіцкай воласьці апынуліся ў часова створанай 15 чэрвеня Палескай губэрні з цэнтрам у Рэчыцы, з кастрычніка — у Мазыры. Ад 18 траўня тут дзейнічала «варта Украінскай Дзяржавы гэтмана Паўла Скарападзкага.

## Насельніцтва
* 2009 год — 60 чалавек

## Заўвагі

## Крыніцы

## Літаратура
* 

Катэгорыя:Юравіцкі сельсавет (Каленкавіцкі раён)
Катэгорыя:Населеныя пункты Каленкавіцкага раёну
Катэгорыя:Населеныя пункты, згаданыя ў XVI стагодзьдзі