open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Бэста дэйльд карля 2025 году

**Бэста дэйльд карля 2025 году** — 114-ы розыгрыш найвышэйшага футбольнага дывізіёну Ісьляндыі, які праходзіў з 5 красавіка па 26 кастрычніка 2025 году. Чэмпіёнам стаў «Вікінгур», які тым самым здабыў свой восьмы тытул у найвышэйшым дывізіёне.

## Клюбы
У турніры бралі ўдзел 12 клюбаў, зь якіх дзесяць былі найлепшымі паводле вынікаў папярэдняга сэзону, а два клюбы прасунуліся зь Першага дывізіёну — «Вэстманаэяр» і «Афтурэльдынг». Гэтыя клюбы замянілі «Каўпавогюр» і «Фюлькір».

## Рэгулярны сэзон

### Табліца


### Вынікі гульняў

## Чэмпіёнскі раўнд
### Табліца

### Вынікі гульняў

## Раўнд на паніжэньне
### Табліца

### Вынікі гульняў

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт Фэдэрацыі футболу Ісьляндыі

Катэгорыя:Чэмпіянат Ісьляндыі па футболе
Катэгорыя:2025 год у футболе
Эгнатыя Рагажына

«**Эгнатыя**» () — альбанскі футбольны клюб з гораду Рагажыны. Заснаваны 15 верасьня 1934 году. Двухразовы чэмпіён Альбаніі (2024, 2025), двухразовы ўладальнік Кубка Альбаніі (2023, 2024).

## Гісторыя
Футбол у Рагажыне зьявіўся зь першых гадоў Першай сусьветнай вайны. Тут на пачатку была сфармаваная каманда аматарскага ўзроўню, якая пазьней возьме ўдзел у спаборніцтвах у другім дывізіёне альбанскага футболу. Самым першым матчам у гісторыі клюбу стала таварыская сустрэча з клюбам «Бэса» ў 1934 годзе, якая скончылася паразай рагажынцаў зь лікам 1:7. У складзе «Бэсы» пяцьцю галамі адзначыўся студэнт аграноміі Мустафа Кара, які прыехаў да дому на канікулы з італьянскага Бары.

Упершыню «Эгнатыя» трапіла ў найвышэйшы дывізіён альбанскага першынства ўлетку 2004 году, але затрымацца там ня здолела, адразу страціўшы месца ў элітным дывізіёне праз год. 2 траўня 2021 году «Эгнатыя» вярнулася ў Супэрлігу пасьля перамогі зь лікам 1:0 над «Бэсай» у раўндзе на павышэньне. Дамагчыся гэтага атрымалася дзякуючы працы галоўнага трэнэра каманды Гугаша Магані. 26 траўня 2024 году «Эгнатыя» здабыла свой першы тытул чэмпіёна краіны, перамогшы ў вырашальным матчы сталічны «Партызані». 

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт

Катэгорыя:Тырана
Сэрыя А чэмпіянату Італіі па футболе 2013—2014 гадоў

**Сэрыя А 2013—2014 гадоў** — 112-ы розыгрыш Сэрыі А, найвышэйшага футбольнага дывізіёну Італіі, які праходзіў з 24 жніўня 2013 году па 18 траўня 2014 году. Чэмпіёнам трэці раз запар стаў «Ювэнтус», які тым самым здабыў свой 30-ы тытул у найвышэйшым дывізіёне.

## Клюбы
У турніры бралі ўдзел 20 клюбаў, зь якіх 17 былі найлепшымі паводле вынікаў папярэдняга сэзону, а тры клюбы прасунуліся з Сэрыі Б — «Сасуолё», «Вэрона» і «Ліворна». Гэтыя клюбы замянілі «Палерма», «Сіену» і «Пэскару».

## Табліца


## Вынікі гульняў

## Бамбардзіры

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт Сэрыі А

Катэгорыя:Чэмпіянат Італіі па футболе
Катэгорыя:2013 год у футболе
Катэгорыя:2014 год у футболе
Балтыйская міжнародная акадэмія

**Балтыйская міжнародная акадэмія** () — латвійская не дзяржаўная вышэйшая навучальная ўстанова зь сядзібаю ў месьце Рыга і філіяламі ў іншых гарадах Латвіі.

## Апісаньне
Балтыйская міжнародная акадэмія (да 2006 года — **Балтыйскі расейскі інстытут**) заснавана ў 1992 годзе. У ёй навучаецца каля 4 500 студэнтаў, у тым ліку 400 замежных студэнтаў з 20 краін Эўропы і сьвету. Вучэльня прапануе праграмы вышэйшай адукацыі першай (бакаляўр) і другой (магістар) ступеняў. Навучаньне праводзіцца ў трох паралельных струменях: на латыскай мове (75 % аб’ёму навучаньня на латыскай мове, астатняя частка — на расейскай і ангельскай мовах); на расейскай мове (75 % прадметаў выкладаюцца на расейскай мове, астатняя частка — на латыскай і ангельскай мовах); і ангельскай мове (ня менш за 75 % навучаньня).

## Філіялы
* Дзьвінск
* Лібава
* Рэжыца
* Екабпілс
* Мітава
* Віндава
* Сьмілтэнэ

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі

* Старонка ў сеціве

Катэгорыя:Навучальныя ўстановы з латыскаю моваю навучаньня
Катэгорыя:Вышэйшыя навучальныя ўстановы Рыгі
Катэгорыя:1992 год у Латвіі
Латвійская акадэмія мастацтваў

**Латвійская акадэмія мастацтваў** () — латвійская дзяржаўная вышэйшая навучальная і навуковая ўстанова, якая знаходзіцца ў Рызе.

## Апісаньне
Заснавана ў 1919 годзе. Акадэмія знаходзіцца ў неагатычным доме былой камэрцыйнай школы (архітэктар Вільгельм  Бокслаф). Гэта аўтаномная вышэйшая навучальная ўстанова з правам самастойна распрацоўваць уласны статут і вызначаць зьмест і формы навучаньня, напрамкі навукова-дасьледчай работы і іх сутнасьць. Навучальныя праграмы рэалізуюцца на дзённай і завочнай формах навучаньня і толькі на латыскай мове на працягу ўсяго існаваньня акадэміі.

Падчас навучаньня ў Латвійскай акадэміі навук можна атрымаць наступныя акадэмічныя ступені:
* Бакаляўр мастацтваў
* Магістар мастацтваў
* Доктар мастацтвазнаўства

## Будова
Латвійская акадэмія мастацтваў прапануе навучаньне ў пяці аддзелах — візуальнага мастацтва, візуальнай плястыкі, дызайну, мастацтва аўдыявізуальных мэдыя і мастацтвазнаўства, якія аб'ядноўваюць 14 пададзелаў:
* Аддзел візуальных мастацтваў — жывапіс, графіка, тэкстыльнае мастацтва;
* Аддзел візуальнай плястыкі — скульптура, кераміка, мастацтва шкла і моды;
* Аддзел дызайну — функцыянальны дызайн, дызайн мэталу, экалягічнае мастацтва;
* Аддзел аўдыявізуальных мэдыя-мастацтва — візуальная камунікацыя, сцэнаграфія;
* Аддзел гісторыі мастацтва — гісторыя і тэорыя візуальнага мастацтва і культуры, рэстаўрацыя.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі

* Старонка ў сеціве 

Катэгорыя:Навучальныя ўстановы з латыскаю моваю навучаньня
Катэгорыя:Вышэйшыя навучальныя ўстановы Рыгі
Катэгорыя:Мастацкія вышэйшыя навучальныя ўстановы Латвіі
Катэгорыя:Мастацкія акадэміі
Катэгорыя:1919 год у Латвіі
Катэгорыя:Навучальныя ўстановы, заснаваныя ў 1919 годзе
Катэгорыя:Зьявіліся ў 1919 годзе
Латвійская акадэмія культуры

**Латвійская акадэмія культуры** () — латвійская дзяржаўная вышэйшая навучальная ўстанова, якая знаходзіцца ў месьце Рыга.

## Дзейнасьць
Ідэя стварэньня асобнай Латвійскай акадэміі культуры была выказана на Латвійскім культурным форуме ў сакавіку 1990 года. 29 сьнежня 1990 года было прынята рашэньне № 1 Савета Міністраў Латвійскай Рэспублікі «Аб стварэньні Латвійскай акадэміі культуры». Вучэльню хацелі стварыць на базе Інстытута павышэньня кваліфікацыі работнікаў культуры і Рыскага тэхнікума для работнікаў культуры і адукацыі. 

Петэрыс Лагіс быў прызначаны рэктарам акадэміі. Ён і Яніс Сіліньш, кіраўнік аддзела культурнай адукацыі Латвійскай кансэрваторыі імя Язэпа Вітола, распрацоўвалі навучальныя праграмы і вырашалі арганізацыйныя, матэрыяльныя і фінансавыя беды. 

Першы набор абітурыентаў адбыўся ў памяшканьні Латвійскай школы культуры на вул. Брунінеку, але першыя лекцыі прайшлі ў цяперашнім будынку па адрасе: вул. Лудзас 24, дзе знаходзіўся Інстытут павышэньня кваліфікацыі работнікаў культуры Міністэрства культуры Латвіі. 

Магістарская праграма пачала сваю дзейнасьць у 1996 годзе. У 1999 годзе былі ўпершыню прыняты на навучанне асьпіранты. У 2009 годзе да акадэміі ў якасьці структурных падраздзяленьняў былі дададзены Музэй тэатра імя Эдуарда Сьмільгі і Рыскі музэй кіно, у 2012 годзе — Латвійскі каледж культуры. 

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Сайт установы 

Катэгорыя:Навучальныя ўстановы з латыскаю моваю навучаньня
Катэгорыя:Вышэйшыя навучальныя ўстановы Рыгі
Катэгорыя:1990 год у Латвіі
Катэгорыя:Навучальныя ўстановы, заснаваныя ў 1990 годзе
Катэгорыя:Зьявіліся ў 1990 годзе
Латвійская спартыўна-пэдагагічная акадэмія

**Латвійская спартыўна-пэдагагічная акадэмія** () — латвійская дзяржаўная вышэйшая навучальная ўстанова, якая знаходзіцца ў Рызе.

## Дзейнасьць
6 верасьня 1921 года Кабінет міністраў Латвіі прыняў рашэнне аб стварэньні **Латвійскага інстытута фізычнага выхаваньня**. Навучаньне ў інстытуце працягвалася 2 гады і ўключала 1 400 гадзін тэарэтычных і практычных заняткаў. Пры падрыхтоўцы спэцыялістаў акцэнт рабіўся на іх практычнай падрыхтоўцы, якая складала 65 % усяго навучаньня. Інстытут быў зачынены ў 1925 годзе, і за 5 гадоў яго існаваньня (1921-1925) было атэставана 79 выкладчыкаў гімнастыкі.

2 кастрычніка 1926 года ў Латвійскім унівэрсытэце быў адкрыты Інстытут фізычнага выхаваньня. Працягласьць навучаньня складала 3 гады. За час сваёй дзейнасьці (1929–1940) інстытут падрыхтаваў 189 спэцыялістаў па фізычнай культуры, з іх 179 атрымалі дыплом аб паспяховым заканчэньні інстытута, а 10 — даведку аб навучаньні. Інстытут спыніў сваё існаваньне ў 1940 годзе. 

Пасьля Другое сусьветнае вайны пачаў сваю працу **Латвійскі дзяржаўны інстытут фізычнай культуры**. У 1959 годзе быў пабудаваны вучэбна-спартыўны комплекс па вуліцы Брывібас, 333. У 1982 годзе быў пабудаваны яшчэ адзін будынак для вучэбна-спартыўных баз, а ў 1986 годзе — заля лёгкай атлетыкі. За час існаваньня інстытут падрыхтаваў 5 522 спэцыяліста з вышэйшай адукацыяй і 151 зь сярэдняй спэцыяльнай. 5 лістапада 1991 года Міністэрства адукацыі Латвійскай Рэспублікі зьмяніла назву ўстановы на **Латвійскую спартыўна-пэдагагічную акадэмію**. 

У час з 1921 па 2017 годы вучэльню агулам скончылі 10 272 спэцыялісты.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі

* Старонка ў сеціве 

Катэгорыя:Навучальныя ўстановы з латыскаю моваю навучаньня
Катэгорыя:Вышэйшыя навучальныя ўстановы Рыгі
Катэгорыя:Спартовыя вышэйшыя навучальныя ўстановы
Катэгорыя:Вышэйшыя спартовыя навучальныя ўстановы Латвіі
Катэгорыя:1921 год у Латвіі
Катэгорыя:Навучальныя ўстановы, заснаваныя ў 1921 годзе
Катэгорыя:Зьявіліся ў 1921 годзе
Латвійская марская акадэмія

**Латвійская марская акадэмія** () — латвійская дзяржаўная вышэйшая навучальная ўстанова, якая знаходзіцца ў Рызе.

## Дзейнасьць
Заснавана 1 кастрычніка 1989 года як філіял завочнага аддзяленьня Калінінградзкага інстытута рыбнай прамысловасьці ў Латвійскай ССР. У ліпені 1990 года атрымала стан факультэта Рыскага тэхнічнага ўнівэрсытэта, у студзені 1993 года стала самастойнай вучэльняй. У тым жа годзе акадэмія была аб'яднаная з Рыскім мараходным вучылішчам, перамясьціўшыся ў яго будынак па адрасе: бульвар Кронвалда, 6.

## Будова
* Аддзяленьне марскога транспарту
* Аддзяленьне кіраваньня партамі і суднаходствам

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі

* Старонка ў сеціве 

Катэгорыя:Навучальныя ўстановы з латыскаю моваю навучаньня
Катэгорыя:Вышэйшыя навучальныя ўстановы Рыгі
Катэгорыя:Транспартныя ВНУ
Катэгорыя:Марскія вышэйшыя навучальныя ўстановы
Катэгорыя:Марскія вышэйшыя навучальныя ўстановы Латвіі
Катэгорыя:1989 год у Латвіі
Катэгорыя:Навучальныя ўстановы, заснаваныя ў 1989 годзе
Катэгорыя:Зьявіліся ў 1989 годзе
Латвійская нацыянальная акадэмія абароны

**Латвійская нацыянальная акадэмія абароны** () — латвійская дзяржаўная вышэйшая навучальная ўстанова, якая знаходзіцца ў Рызе.

## Апісаньне
Гэта дзяржаўная ваенная прафэсійная вышэйшая навучальная і навуковая ўстанова, пераемнік традыцый Латвійскай ваеннай школы (1918-1940). Вучэльня знаходзіцца па адрасе: вул. Эзэрмалас 8, Рыга. Створана 13 лютага 1992 года як акадэмія Міністэрства абароны Латвійскай Рэспублікі. Заснавальнік акадэміі — Кабінет міністраў. Акадэмія — адзіная вышэйшая ваенная навучальная ўстанова ў Латвіі.

Асноўнай задачай акадэміі зьяўляецца падрыхтоўка прафэсійна адукаваных камандзіраў і ваенных спэцыялістаў для ўзброеных сіл Латвіі, арганізацыя і правядзеньне дасьледаваньняў у галіне нацыянальнай абароны і бясьпекі. Вучэльня рэалізуе прафэсійныя праграмы навучаньня для бакаляўра ("Ваеннае камандаванне польнымі войскамі", "Ваеннае камандаванне плаўнымі сіламі", "Ваеннае камандаванне лётнымі сіламі"), адукацыйную праграму "Камандны афіцэр" другога ўзроўню вышэйшай адукацыі, праграму практыка-арыентаванай магістратуры "Ваеннае камандаваньне і бясьпека", а таксама забяспечвае курсы павышэньня кваліфікацыі.

У пытаньнях ваеннай службы акадэмія знаходзіцца пад непасрэдным праўленьнем галоўнакамандуючага Нацыянальнымі ўзброенымі сіламі Латвіі. Нацыянальная акадэмія абароны мае ўласны сьцяг, герб, дэвіз і гімн.

Узброеныя сілы Латвіі прадастаўляюць курсантам усіх навучальных праграм і афіцэрскіх курсаў: зарплату ваеннаслужачага, сутачныя і кампэнсацыю арэнды жыльля, гарантыі як для ваеннаслужачых, пражываньне ў інтэрнаце, магчымасьць выкарыстаньня комплексу спартыўнага клуба Узброеных сіл Латвіі. Па заканчэньні навучаньня студэнцкі крэдыт анулюецца для выпускнікоў навучальнай праграмы "Камандзір" і для выпускнікоў афіцэрскіх курсаў, калі выпускнік пасьля гэтага быў прыняты для атрыманьня вышэйшай адукацыі ў грамадзянскую ВНУ. Усім выпускнікам акадэміі гарантавана пасада ў падразьдзяленьнях Узброеных сіл Латвійскай Рэспублікі.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Старонка ў сеціве 

Катэгорыя:Навучальныя ўстановы з латыскаю моваю навучаньня
Катэгорыя:Вышэйшыя навучальныя ўстановы Рыгі
Катэгорыя:Вайсковыя вышэйшыя навучальныя ўстановы
Катэгорыя:Вайсковыя вышэйшыя навучальныя ўстановы Латвіі
Катэгорыя:1992 год у Латвіі
Катэгорыя:Навучальныя ўстановы, заснаваныя ў 1992 годзе
Катэгорыя:Зьявіліся ў 1992 годзе
Летувісы ў Латвіі

**Летувісы ў Латвіі** — народная меншасьць Латвіі. Большасьць летувісаў жыве на поўдзень ад Латвіі. У Латвіі летувісаў жыве 23 188 асоб па стане на 1 студзеня 2024 году. У Латвіі было 5 147 грамадзянаў Летувы па стане на 1 студзеня 2024 году.

У Латвіі маецца «Саюз летувісаў Латвіі».

## Крыніцы

## Літаратура
* Jēkabsons Ē. Lietuvieši Latvijā. Elpa, 2003 ISBN 9984743195, 9789984743196

## Вонкавыя спасылкі
* Інстытут Латвіі
* Lietuviešu atzars Latvijas valstī
* Рыская летувіская сярэдняя школа
* Саюз летувісаў Латвіі

Катэгорыя:Народы Латвіі
Катэгорыя:Летувісы ў Латвіі
Туркі ў Латвіі

**Туркі ў Латвіі** — народная меншасьць Латвіі. Большасьць турак была прыгнаная расейцамі пасьля заканчэньня вайны 1877/78 годоў. У Латвіі турак жыве 831 асоб па стане на 1 студзеня 2024 году. У Латвіі было 817 грамадзянаў Турэччыны па стане на 1 студзеня 2024 году.

## Крыніцы

## Літаратура
* Jēkabsons Ē. Lietuvieši Latvijā. Elpa, 2003 ISBN 9984743195, 9789984743196

## Вонкавыя спасылкі
* Turku gūstekņi Latvijā — spilgti, taču maz izzināti un piemirsti 

Катэгорыя:Народы Латвіі
Ян Пэтэр

**Ян Пэтэр**, або **Яніс Петэрс** (; 30 чэрвеня 1939 Прыекулэ, Латвія — 27 студзеня 2025, Латвія) — латыскі паэт і публіцыст, латвійскі дыплямат і грамадзкі дзеяч.

Адзін з пачынальнікаў і заснавальнікаў Народнага фронту Латвіі. Пасол Латвіі ў Расейскай Фэдэрацыі (1991—1997).

Яго сын — латвійскі палітык Крыш’ян Пэтэр (1975—2014).

## Творчасьць
Першая публікацыя вершаў Я. Петэра— «Kaist pīlādzis sniegā» («Палае рабіна ў снезе»)  — адбылася 24 лютага 1961 года ў ліепайскай газеце «Камуніст». «Cīņa» (1964—1967) і часопіса «Zvaigzne». Першы сакратар Саюза пісьменьнікаў Латвійскай ССР (1985—1990).

На вершы Я. Петэра напісаны шэраг вядомых песень Раймандса Паўлса, у ліку якіх — «Par pēdējo lapu» («Лісьце жоўтае»), «Tai pilsētā» («У тым горадзе»), мюзікл «Сястра Кэры» і інш.

## Крыніцы

Катэгорыя:Латыскія літаратары
Катэгорыя:Латвійскія перакладчыкі
Катэгорыя:Латыскамоўныя пісьменьнікі
Катэгорыя:Латыскія паэты
Катэгорыя:Латвійскія перакладчыкі
Катэгорыя:Паслы Латвіі ў Расеі
Катэгорыя:Камандоры ордэна Трох Зорак
Катэгорыя:Сябры КПСС
Катэгорыя:Заслужаныя дзеячы культуры Латвійскай ССР
Катэгорыя:Савецкія палітыкі
Зэнта Трацьцяк

**Зэнта Трацьцяк** (, 24 сакавіка 1960, Латвійская ССР, СССР м. Мітава) — палітык Латвіі, пасол на Сойм. Была выбрана з месца Елгаўскі край. Яна мае закончанаю юрыдычную асьвету.

Зэнта Трацьцяк кіруе грамадою беларусаў у месьце Мітава, якая мае назву Елгаўскае беларускае таварыства «Злата».

## Крыніцы

## Вонкавы спасылкі

* Зэнта Трацьцяк
* Даследчая праца Ірыны Апейнанэ адзначана дыпломам Саюза беларусаў Латвіі
* Председатель Елгавского белорусского объединения «Злата» Зента Третьяк о белорусах в Латвии
* Зента Третьяк: "Не бояться перемен, а действовать"
* Хвэсбук
* Задача с 89
* Зента Третьяк будет работать в сфере внутренних дел
* «Злата» (Елгава)

Катэгорыя:Латвійскія палітыкі
Катэгорыя:Паслы дванаццатага Сойму Латвіі
Катэгорыя:Беларусы ў Латвіі
Катэгорыя:Паслы на Сойм Латвіі
Злата (таварыства)

**«Злата»** () — елгаўскае беларускае таварыства Латвіі, заснаванае 2 кастрычніка 2012 году.

Старшыня грамады — Зэнта Леанідаўна Трацьцяк. Знаходзіцца сядзіба грамады: Латвія, м. Мітава, вул. Пастэ, 34-62. 29 кастрычніка 2022 году грамада адзначыла свае 20-годзьдзе існаваньня і дзейнасьці. Грамада зьдзясьняе наступныя віды дзейнасьці: выкладаньне і навучаньне беларускае і латыскае моваў, вывучае гісторыю і геаграфію Беларусі і Латвіі,беларускую народную музыкі і песьні, фальклёр беларусаў і латышоў, кухню беларусаў. Грамада мае таварысктя адномсіны з грамадою Саюз беларусаў Латвіі. Мае добрыя адносіны з ўладамі Беларусі. «Злата» мае іютаварыскія адносіны з грамадаю Беларускае таварыства «Сябры» Нарва,  Эстонія.

Пры грамадзе створаны ансамбль песьні і танцаў «Злата». Ён мае 12 асоб у сваім складзе.

## Глядзіце таксама
* Цэнтар беларускае культуры (Дзьвінск)

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Zlata, Jelgavas baltkrievu biedrība
* «Злата» (Елгава)

Катэгорыя:Зьявіліся ў 2012 годзе
Катэгорыя:Беларусы ў Латвіі
Катэгорыя:Арганізацыі, заснаваныя ў 2012 годзе
Цэнтар беларускай культуры (Дзьвінск)

**Цэнтар беларускае культуры** () — грамада расейскамоўных асоб, якія жывуць у месьце Дзьвінск, Латвія. Было створанае беларусамі гэтага места. Старшыня грамады — Раманоўская Жанна Вячаславаўна. Дзень заснаваньня грамады 25 сакавіка 1999 году. Знаходзіцца сядзіба грамады: Латвія, м. Дзьвінск, вул. Алеяс, 34-62.

Грамада зьдзясьняе наступныя віды дзейнасьці: выкладаньне і навучаньне беларускае і латыскае моваў, вывучае гісторыю і геаграфію Беларусі і Латвіі, беларускую народную музыкі і песьні, фальклёр беларусаў і латышоў, кухню беларусаў. Грамада мае таварыскія адносіны з грамадою Саюз беларусаў Латвіі, а таксама з грамадою Даўгапілскае культурна-асьветнае таварыства «Уздым». Мае добрыя адносіны з ўладамі Беларусі.

## Глядзіце таксама
* Злата (таварыства) (Елгава)
* Даўгапілскае культурна-асьветнае таварыства «Уздым»

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Цэнтр беларускай культуры
* «Злата» (Елгава)

Катэгорыя:Зьявіліся ў 1999 годзе
Катэгорыя:Беларусы ў Латвіі
Катэгорыя:Арганізацыі, заснаваныя ў 1999 годзе
Абалонь Кіеў

**Абалонь** () — украінскі футбольны клюб з поўначы Кіева, заснаваны з 2013 годзе. Клюб належыць кампаніі па вырабу піва і напояў Абалонь.

## Гісторыя
Клюб быў заснаваны ў канцы 2012 году кампаніяй «Абалонь» і Бершадзкім камбінатам. Афіцыйным годам заснаваньня клюбу ўважаецца 2013 году. Свой першы матч каманда «Абалонь-Бровар» згуляла супраць белацаркоўскага «Арсэналу», перамогшы зь лікам 2:1. Наваствораны клюб, які стаў таварыствам з абмежаванай адказнасьцю, зь юрыдычных чыньнікаў ня здолеў захаваць назву «Абалонь». Увесну 2013 году клюб пачаў выступаць у аматарскім чэмпіянаце. 24 ліпеня 2013 году як дэбютант Другой лігі, каманда пачала барацьбу за Кубак Украіны, перамогшы ў першым кваліфікацыйным раўндзе. У Другой лізе «абалонцы» пачалі з 22- і 23-гадовымі футбалістамі ў складзе. Свой дэбютны сэзоне каманда завяршыла на 8-м месцы, адстаўшы ад чацьвертага месца, якое магло даць месца ў Першай лізе, на 10 пунктаў. Аднак, ужо праз год кіяўляне здолелі прасунуцца ў Першую лігу, а іхны нападнік Васіль Продан з 12 галамі заняў 3-і радок у сьпісе бамбардзіраў лігі.

«Абалонцы» пачалі свой шлях у Першай лізе гульнёй у Крапіўніцкім супраць «Зоркі» (2:1), а агулам каманда ў сваім дэбютным сэзоне спынілася ледзь не здабыўшы месца ў элітны дывізіён. Астатнія некалькі гадоў «абалонцы» ня мелі шанцаў на выхад у Прэм’ер-лігу. 12 студзеня 2018 году Ўладзімер Пятэнка быў прызначаны галоўным трэнэрам «Абалонь-Бровару». Праз тыдзень клюб падпісаў свайго першага легіянэра, канадзкага нападніка з украінскімі каранямі Араміса-Набіла Кузіна. Узімку 2018 году «абалонцы» ўпершыню ў сваёй гісторыі правялі замежны збор у Турэччыне. У весну каманда здабыла толькі адную перамогу за гэты адрэзак чэмпіянату, выгуляўшы «Інгулец» зь лікам 1:0. Броварам удалося застацца ў Першай лізе толькі дзякуючы таму, што адэская «Жамчужына» зьнялася з турніру, а кіяўляне атрымалі тры пункты, якія выратавалі іх ад вылету ў Другую лігу. У сэзоне 2022—2023 гадоў каманда прабілася ў Прэм’ер-лігу, заняўшы другое месца.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт

Катэгорыя:Кіеў
Сэрыя А чэмпіянату Італіі па футболе 2010—2011 гадоў

**Сэрыя А 2010—2011 гадоў** — 109-ы розыгрыш Сэрыі А, найвышэйшага футбольнага дывізіёну Італіі, які праходзіў з 28 жніўня 2010 году па 22 траўня 2011 году. Чэмпіёнам стаў «Мілян», які тым самым здабыў свой 18-ы тытул у найвышэйшым дывізіёне.

## Клюбы
У турніры бралі ўдзел 20 клюбаў, зь якіх 17 былі найлепшымі паводле вынікаў папярэдняга сэзону, а тры клюбы прасунуліся з Сэрыі Б — «Леччэ», «Чэзэна» і «Брэшыя». Гэтыя клюбы замянілі «Аталянту», «Сіену» і «Ліворна».

## Табліца


## Вынікі гульняў

## Бамбардзіры

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт Сэрыі А

Катэгорыя:Чэмпіянат Італіі па футболе
Катэгорыя:2010 год у футболе
Катэгорыя:2011 год у футболе
Бундэсьліга чэмпіянату Нямеччыны па футболе 2014—2015 гадоў

**Бундэсьліга 2014—2015 гадоў** — 52-і розыгрыш Бундэсьлігі, найвышэйшага футбольнага дывізіёну Нямеччыны, які праходзіў з 22 жніўня 2014 году па 23 траўня 2015 году. Чэмпіёнам трэці раз запар стала мюнхэнская «Баварыя», якая тым самым здабыла свой 24-ы тытул Бундэсьлігі і 25-ы чэмпіёнскі тытул.

## Клюбы
У турніры бралі ўдзел 18 клюбаў, зь якіх 16 былі найлепшымі паводле вынікаў папярэдняга сэзону (у тым ліку і пераможца пераходных матчаў «Гамбург»), а два клюбы прасунуліся з Бундэсьлігі 2 — «Кёльн» і «Падэрборн-07». Гэтыя клюбы замянілі «Нюрнбэрг» і браўншвайскі «Айнтрахт».

## Табліца


## Вынікі гульняў

## Пераходныя матчы
Па заканчэньні сэзону прайшлі пераходныя матчы паміж «Гамбургам», які заняў 16-е месца ў Бундэсьлізе, і «Карльсруэ», які заняў трэцяе месца ў Бундэсьлізе 2. Перамогу ў дадатковы час здабыў «Гамбург», і клюбы засталіся ў сваіх лігах.

**Першы матч**

**Матч у адказ**

## Бамбардзіры

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт Бундэсьлігі

Катэгорыя:Чэмпіянат Нямеччыны па футболе
Катэгорыя:2014 год у футболе
Катэгорыя:2015 год у футболе
Бундэсьліга чэмпіянату Нямеччыны па футболе 2012—2013 гадоў

**Бундэсьліга 2012—2013 гадоў** — 50-ы розыгрыш Бундэсьлігі, найвышэйшага футбольнага дывізіёну Нямеччыны, які праходзіў з 24 жніўня 2012 году па 18 траўня 2013 году. Чэмпіёнам стала мюнхэнская «Баварыя», якая тым самым здабыла свой 22-і тытул Бундэсьлігі і 23-і чэмпіёнскі тытул.

## Клюбы
У турніры бралі ўдзел 18 клюбаў, зь якіх 15 былі найлепшымі паводле вынікаў папярэдняга сэзону, а тры клюбы прасунуліся з Бундэсьлігі 2 — «Гройтэр Фюрт», франкфурцкі «Айнтрахт» і «Фартуна». Гэтыя клюбы замянілі «Гэрту», «Кёльн» і «Кайзэрсьляўтэрн».

## Табліца


## Вынікі гульняў

## Пераходныя матчы
Па заканчэньні сэзону прайшлі пераходныя матчы паміж «Гофэнгаймам», які заняў 16-е месца ў Бундэсьлізе, і «Кайзэрсьляўтэрнам», які заняў трэцяе месца ў Бундэсьлізе 2. Перамогу па суме дзьвюх сустрэч здабыў «Гофэнгайм», і клюбы засталіся ў сваіх лігах.

**Першы матч**

**Матч у адказ**

## Бамбардзіры

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт Бундэсьлігі

Катэгорыя:Чэмпіянат Нямеччыны па футболе
Катэгорыя:2012 год у футболе
Катэгорыя:2013 год у футболе
Бундэсьліга чэмпіянату Нямеччыны па футболе 2011—2012 гадоў

**Бундэсьліга 2011—2012 гадоў** — 49-ы розыгрыш Бундэсьлігі, найвышэйшага футбольнага дывізіёну Нямеччыны, які праходзіў з 5 жніўня 2011 году па 5 траўня 2012 году. Чэмпіёнам стала дортмундзкая «Барусія», якая тым самым здабыла свой пяты тытул Бундэсьлігі і восьмы чэмпіёнскі тытул.

## Клюбы
У турніры бралі ўдзел 18 клюбаў, зь якіх 16 былі найлепшымі паводле вынікаў папярэдняга сэзону (у тым ліку і пераможца пераходных матчаў мёнхэнглядбаская «Барусія»), а два клюбы прасунуліся з Бундэсьлігі 2 — «Гэрта» і «Аўгсбург». Гэтыя клюбы замянілі франкфурцкі «Айнтрахт» і «Санкт-Паўлі».

## Табліца


## Вынікі гульняў

## Пераходныя матчы
Па заканчэньні сэзону прайшлі пераходныя матчы паміж «Гэртай», якая заняла 16-е месца ў Бундэсьлізе, і «Фартунай», якая заняла трэцяе месца ў Бундэсьлізе 2. Перамогу па суме дзьвюх сустрэч здабыла «Фартуна» і павысілася ў Бундэсьлігу, а «Гэрта» адправілася ў Бундэсьлігу 2.

**Першы матч**

**Матч у адказ**

## Бамбардзіры

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт Бундэсьлігі

Катэгорыя:Чэмпіянат Нямеччыны па футболе
Катэгорыя:2011 год у футболе
Катэгорыя:2012 год у футболе
Бундэсьліга чэмпіянату Нямеччыны па футболе 2008—2009 гадоў

**Бундэсьліга 2008—2009 гадоў** — 46-ы розыгрыш Бундэсьлігі, найвышэйшага футбольнага дывізіёну Нямеччыны, які праходзіў з 15 жніўня 2008 году па 23 траўня 2009 году. Чэмпіёнам упершыню ў сваёй гісторыі стаў «Вольфсбург».

## Клюбы
У турніры бралі ўдзел 18 клюбаў, зь якіх 15 былі найлепшымі паводле вынікаў папярэдняга сэзону, а тры клюбы прасунуліся з Бундэсьлігі 2 — мёнхэнглядбаская «Барусія», «Гофэнгайм» і «Кёльн». Гэтыя клюбы замянілі «Нюрнбэрг», «Ганзу» і «Дуйсбург».

## Табліца


## Вынікі гульняў

## Пераходныя матчы
Па заканчэньні сэзону прайшлі пераходныя матчы паміж «Энэргі», які заняў 16-е месца ў Бундэсьлізе, і «Нюрнбэргам», які заняў трэцяе месца ў Бундэсьлізе 2. Перамогу па суме дзьвюх сустрэч здабыў «Нюрнбэрг» і павысіўся ў Бундэсьлігу, а «Энэргі» адправіўся ў Бундэсьлігу 2.

**Першы матч**

**Матч у адказ**

## Бамбардзіры

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт Бундэсьлігі

Катэгорыя:Чэмпіянат Нямеччыны па футболе
Катэгорыя:2008 год у футболе
Катэгорыя:2009 год у футболе
Алег Асухоўскі

**Алег Іванавіч Асухоўскі** () — украінскі палітык, Народны дэпутат Украіны 7-га і 8-га скліканьня. Кіраўнік ГА «Люстрацыя».

## Біяграфія
Нарадзіўся 18 чэрвеня 1978 году ў вёсцы Вялікаселкі Каменка-Бускага раёну Львоўскай вобласьці. Скончыў сярэднюю школу ў Вялікаселцы, а ў 2007 годзе — эканамічны факультэт Львоўскага ўнівэрсытэту па спэцыяльнасьці «фінансы і крэдыт». Чалец УА «Свабода» з 1998 году. Працаваў памочнікам народнага дэпутата Алега Цягнібока. У 2010 годзе абраны дэпутатам Ровенскай абласной рады па акрузе ў  горадзе Роўна. У 2012 годзе быў вылучаны па квоце УА «Свабода» як адзіны кандыдат ад апазыцыйных сілаў ў 152 акрузе (горад Роўна), дзе і здабыў перамогу. Яго падтрымалі 40 705 выбаршчыкаў ці 39,75%. Актыўны ўдзельнік Эўрамайдану ў Кіеве. На выбарах ў Парлямент 2014 году ізноў абраны дэпутатам па 152 акрузе з вынікам 24,51%. Балятаваўся і на выбарах ў Парлямент 2019 году, але саступіў Аляксандру Кавальчуку ад «Слугі народу». Асухоўскі атрымаў другі вынік — 13,93%. На мясцовых выбарах 2020 году балятаваўся на пасаду гарадзкога галавы Роўна, атрымаў чацьверты вынік — 8,3%. На тых жа выбарах быў абраны дэпутатам Ровенскай гарадзкой рады па сьпісе УА «Свабода».

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі

Катэгорыя:Нарадзіліся 18 чэрвеня
Катэгорыя:Нарадзіліся ў 1978 годзе
Катэгорыя:Украінскія палітыкі
Катэгорыя:Дэпутаты Вярхоўнай рады Ўкраіны 7-га скліканьня
Катэгорыя:Дэпутаты Вярхоўнай рады Ўкраіны 8-га скліканьня
Катэгорыя:Усеўкраінскае аб’яднаньне Свабода
Кляра Крыстын

**Кляра Крыстэн** (, нар. 1993, м. Капэнгаген, Данія) — дацкая і француская акторка і мадэлька.

Займалася мадэльнаю справаю і здымалася ў стужках. Вядома стужка Каханьне. Яго зьняў рэжысэр Гаспар Ногэ. Дзіва мае апраўднае плоцкае каханьне ў кіно.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Кляра Крыстэн на БЗФІ

Катэгорыя:Францускія акторкі
Катэгорыя:Францускія кінаакторы і кінаакторкі
Катэгорыя:Францускія кінаакторкі
Катэгорыя:Порнаакторы
Катэгорыя:Порнаакторкі
Катэгорыя:Францускія порнаакторкі
Катэгорыя:Францускія кінаакторы
Катэгорыя:Фотамадэлі і фотамадэлькі
Катэгорыя:Францускія фотамадэлі
Катэгорыя:Дацкія фотамадэлі
Катэгорыя:Нарадзіліся ў Даніі
Катэгорыя:Нарадзіліся ў Капэнгагене
Катэгорыя:Сьпявачкі
Закон і правасудзьдзе

«**Закон і правасудзьдзе**» — штотыднёвая рэспубліканская прававая газэта на казаскай і расейскай мовах, што базуецца ў горадзе Астана, Казахстан. Газэта спэцыялізавалася за разглядзе і асвятленьні пытаньняў, датычных права і палітыкі Казахстана, рассьледаваньня і абнародаваньня фактаў карупцыі ў краіне. Некаторыя журналісты, якія працавалі ў газэце пасьля публікацый, што тычацца карупцыі, сталі асьцерагацца за свае правы недатыкальнасьці. Да іх ставяцца Аралгайша Амарсанава і Такберген Абіеў.

Адрас рэдакцыі: г. Астана, вул. Манаса, 31. оф. 206

Галоўны рэдактар: Гульжан Мухаметжанава.

У дзейнасьці выданьня адбылося парушэньне закона пры яго рэгістрацыі. Парушэньне дапусцілі ўласьнік газэты ТАА «ATS.KZ» і камітэт інфармацыі і архіваў міністэрства культуры і інфармацыі.

Першы нумар газеты выйшаў у 2005 годзе, у 2008 годзе рашэньнем спэцыялізаванага міжраённага эканамічнага суда Астаны газэта была закрыта.

У 2011 годзе былы галоўны рэдактар газеты «Закон і правасудзьдзе» Такберген Абіеў, які выйшаў на свабоду пасьля трохгадовага зьняволеньня, падаў дакумэнты ў Міністэрства сувязі і інфармацыі Казахстану на рэгістрацыю газэты «Альянс Казахстанскіх СМІ „Закон і правасудзьдзе“», у чым яму было адмоўлена.

## Крыніцы

## Вонкавя спасылкі
* http://www.gorodpavlodar.kz/News_9875_4.html

Катэгорыя:Газэты на расейскай мове
Катэгорыя:Газэты Казахстану
Катэгорыя:Выданьні, заснаваныя ў 2005 годзе
Міхайла Галоўка

**Міхайла Іосіфавіч Галоўка** () — украінскі палітык, Народны дэпутат Украіны 7-га і 8-га скліканьня, чалец УА  «Свабода». З 2020 да 2024 году — галава Тарнопальскай абласной рады. 

## Біяграфія
Нарадзіўся ў вёсцы Токы Тэрнопальскай вобласьці. Скончыў школу №9 Тарнопаля а пасьля яе Тарнопальскую Акадэмію народнага гаспадарства (зараз гэта Заходнеўкраінскі нацыянальны ўніверсітэт). З 2002 году зьяўляецца чальцом УА  «Свабода». Ў 2006 годзе ўзначаліў Тарнопальскую гарадзкую арганізацыю партыі. На мясцовых выбарах ў тым жа годзе атрымаў мандат дэпутата Тарнопальскай гарадзкой рады. Таксама балятаваўся пад нумарам 37 сьпісу «Свабоды» ў Парлямент, але сьпіс атрымаў падтрымку толькі 0,36% і не атрымаў мандатаў. На датэрміновых выбарах 2007 году ізноў балятаваўся ў Парлямент па сьпісе «Свабоды» пад нумарам 56, сьпіс атрымаў 0,76% і не прыняў удзел ў размеркаваньні мандатаў. У 2011 годзе скончыў аспірантуру Тарнопальскага нацыянальнага тэхнічнага ўніверсітэту імя Івана Пулюя. У 2012 годзе атрымаў дыплём па спецыяльнасьці «Правазнаўства» ў Міжрэгіянальнай акадэміі кіраваньня персаналам.

### Народны дэпутат
У 2012 годзе быў вылучаны на выбарах ў Парлямент па квоце УА «Свабода» як адзіны кандыдат ад апазыцыйных сілаў ў 164 акрузе (паўночны ўсход Тарнопальскай вобласьці), дзе і здабыў перамогу. Яго падтрымалі 52 212 выбаршчыкаў ці 45,33%. У Вярхоўнай Радзе 7-га скліканьня быў намесьнікам старшыні камітэту з пытаньняў эканамічнай палітыкі. На выбарах ў Парлямент 2014 году ізноў абраны дэпутатам па 164 акрузе з вынікам 35,64%. Ў Парляменце 8-га скліканьня быў чальцом камітэту з пытаньняў падатковай і мытнай палітыкі. Міхайла Галоўка балятаваўся і ў трэці раз па 164 акрузе на выбарах 2019 году, але мінімальна саступіў кандыдату ад партыі Слуга Народу Ігару Васыліву. Кандыдатуру Міхайла Галоўкі падтрымала 18 068 выбаршчыкаў ці 20,94%.

### Далейшая кар'ера
На мясцовых выбарах 2020 году быў абраны дэпутатам Тарнопальскай абласной Рады ад «Свабоды». 25 лістапада 2020 году яго было абрана Галавой абласной рады. 26 чэрвеня 2023 году супрацоўнікі Нацыянальнага антыкарупцыйнага бюро і Спецыялізаванй антыкарупцыйнай пракуратуры затрымалі Міхайла Галоўку па падазрэньні ў атрыманьні хабара. Па зьвестках сьледчых Галоўка з памочнікамі запатрабавалі ў прадпрыемцы-валянцёра 2,4 млн. грывень. 26 кастрычніка 2023 быў звольнены з пасады галасаваньнем дэпутатаў. 29 чэрвеня за Міхайла Галоўку было ўнесена 805 тыс. грыўняў заставы і ён выйшаў на свабоду. Быў зьмешчаны пад дамашні арышт ў Тэрнопалі. 1 жніўня 2024 году Восьмы апеляцыйны адміністрацыйны суд Львова задаволіў пазоў Міхайла Галоўкі і аднавіў яго на пасадзе галавы Тарнопальскай абласной Рады. Але дэпутатамі адразу ж ізноў быў быў паўторна звольнены.

## Погледы
Прыхільна ставіцца да амерыканскага Прэзыдэнта Дональда Трампа.
## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Профіль палітыка на старонцы руху «ЧЭСНА»

Катэгорыя:Нарадзіліся 3 траўня
Катэгорыя:Нарадзіліся ў 1983 годзе
Катэгорыя:Украінскія палітыкі
Катэгорыя:Дэпутаты Вярхоўнай рады Ўкраіны 7-га скліканьня
Катэгорыя:Дэпутаты Вярхоўнай рады Ўкраіны 8-га скліканьня
Катэгорыя:Усеўкраінскае аб’яднаньне Свабода
Першая ліга чэмпіянату Чарнагорыі па футболе

**Першая ліга чэмпіянату Чарнагорыі** *(па-чарнагорску: Prva crnogorska fudbalska liga — Prva CFL — 1. CFL)* з прычыны спонсарства называецца **Meridianbet 1. CFL** — вышэйшая прафесійная футбольная ліга ў Чарнагорыі. Заснавана ў 2006 годзе, праводзіцца Футбольнай асацыяцыяй Чарнагорыі. У гэтай лізе ўдзельнічаюць 10 каманд. Пераможца Першай лігі Чарнагорыі стартуе ў кваліфікацыі Лігі чэмпіёнаў УЕФА. Каманды, якія занялі другое і трэцяе месцы, а таксама ўладальнік Кубка Чарнагорыі, гуляюць у кваліфікацыйных раундах Лігі канферэнцыяў УЕФА. Каманда, якая заняла апошняе месца, наўпрост вылятае ў Другую лігу Чарнагорыі, а дзьве наступныя каманды з самым нізкім рэйтынгам гуляюць у пераходных матчах.

## Каманды ў сезоне 2024/25
Гэта спіс каманд, якія ўдзельнічаюць у сезоне 2024/25 Першай лігі Чарнагорыі.

## Чэмпіёны па сезонах

### Статыстыка па клубах

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Сайт Футбольнага саюза Чарнагорыі

Катэгорыя:Чэмпіянат Чарнагорыі па футболе
Skeletour

***', таксама ***'&nbsp;— сусьветны канцэртны тур швэдзкага музычнага гэві-мэтал / арэна-рок гурта , які пачаўся 15 красавіка 2025 году ў Манчэстэры.  скончыцца 25 верасьня 2025 году ў Мэхіка.

Тур мае два этапы й 54 шоў: 25 у Эўропе й 29 у Паўночнай Амэрыцы. , як сьцьвярджаецца, будзе напоўнены «найбольш уражлівымі канцэртнымі выступамі», а таксама стане «найбольш амбіцыйнам турам у  карʼеры [гурта]».

## Сэтліст

## Заўвагі

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* 

Катэгорыя:Канцэртныя туры 2025 году
Катэгорыя:Канцэртныя туры Ghost
Каханьне (2015)

**Каханьне** () — дзіва, якое было зьнятае ў 2015 годзе. Яго зьняў рэжысэр Гаспар Ногэ. У дзіве зьняліся Кляра Крыстын, Авомі Маёк і Карл Глусман.

## Зьмест
Студка апісвае адносіны трох асоб: Мэрфі (Карл Глусман), Электра (Авомі Маёк) і Вомі (Кляра Крыстын). Яны ўсе трое маюць плоцкія адносіны.

## Крыніцы

Катэгорыя:Фільмы 2015 году
Катэгорыя:Фільмы ў 3D
Катэгорыя:Францускія фільмы
Катэгорыя:Францускія фільмы 2015 году
Катэгорыя:Францускія парнаграфічныя фільмы
Катэгорыя:Францускія драматычныя фільмы
Катэгорыя:Фільмы ў 3D 2015 году
Катэгорыя:Драматычныя фільмы 2015 году
Катэгорыя:Фільмы на ангельскай мове
Катэгорыя:Дзіва, зьнятае ў Францыі
Катэгорыя:Дзіва, зьнятае ў Парыжы
Астана Опэра

**Нацыянальны акадэмічны тэатар опэры і балету «Астана Опэра»** — тэатар у Астане, збудаваны ў 2010—2013 гадах. Галоўны акадэмічны музычны тэатар Казахстана, заснаваны з ініцыятывы прэзыдэнта Нурсултана Назарбаева. Зьяўляецца асноўнай сцэнаю казахстанскага клясычнага балету.

Будынак тэатра прызнаны маладым помнікам архітэктуры нацыянальнага значэньня.

## Дом
Будынак быў завершаны за няпоўных тры гады. Будаваньне вялося ў 2010—2013 гадах і абыйшлося ў 320 мільёнаў долараў. Над вонкавым абліччам і інтэр’ерамі тэатра працавала каманда архітэктараў, будаўнікоў і спэцыялістаў з 33 краін. Прэзыдэнт краіны Нурсултан Назарбаеў увесь час уносіў у праект свае карэктывы, у тым ліку, ужо на стадыі практычнага ажыцьцяўленьня. Так, на ягоную прапанову, была павялічана вышыня галоўнага тэатральнага фае. Падлога, сьцены, дэкаратыўныя панэлі і вітыя мармуровыя ўсходы гэтага фае аздобленыя наборным сыцылійскім мармурам.

## Трупа
Трупа была сфармавана шляхам конкурснага адбору. Журы, у якое, сярод іншых, уваходзілі прадстаўнікі такіх найбуйных тэатраў, як «Ля Скала», Вялікі і Марыінскі, займалася падборам аркестрантаў, сьпевакоў і танцораў.

Першае прадстаўленьне было дадзена 21 чэрвеня 2013 году выкананьнем опэры Мукана Тулебаева «Біржан і Сара».

Спачатку тэатар функцыянаваў як акцыянэрнае таварыства.

## Управа
У канцы 2014 году Нурсултан Назарбаеў памяняў кіраўніка тэатра з Т. Мухамеджанава на Т. Альпіева. У сакавіку 2015 году на пасаду мастацкага кіраўніка балета была запрошана прыма-балерына Марыінскага тэатра Алтынай Асылмуратава, а на пасаду галоўнага дырыгента быў прызначаны Алан Бурыбаеў.

* Дырэктар — Талеўбек Альпіеў
* Мастацкі кіраўнік балета — Алтынай Асылмуратава
* Галоўны дырыжор — Алан Бурыбаеў
* Галоўны балетмайстар — Турсынбек Нураліеў
* Галоўны хормайстар — Ержан Давутаў

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт.

Катэгорыя:Акадэмічныя тэатры опэры і балету
Катэгорыя:Тэатры Казахстану
Катэгорыя:Збудаваньні Астаны
Катэгорыя:Тэатры, заснаваныя ў 2013 годзе
Катэгорыя:Зьявіліся ў 2013 годзе
Бэн Шэлтан

**Бэн Шэ́лтан** (;  9 кастрычніка 2002 году) — амэрыканскі тэнісіст. Паходзіць з тэніснай сям’і, бо ягоны бацька Браян Шэлтан калісьці быў прафэсійным тэнісістам і трэнэрам. Маці займалася тэнісам у юнацтве, а дзядзька Тод Ўіскен таксама быў тэнісістам.

## Кар’ера

Дэбютаваў у туры АТП на чэмпіянаце Атланты, атрымаўшы ўайлдкард. У першым раўндзе перамог Рамкумара Раманатана, але ў наступным матчы саступіў другому сеянаму Джону Ізнэру ў трох сэтах. Ужо хутка маладзён згуляў на турніры мастэрз у Цынцынаці, дзе ў другім раўндзе сустрэўся зь пятай ракеткай сьвету нарвэжцам Каспэрам Руўдам. Сэнсацыйная перамога сталася першым посьпехам супраць тэнісістаў зь першай дзясятцы сусьветнага рэйтынгу. 23 жніўня 2022 году Шэлтан абвесьціў, што ня вернецца ў каледж і стане прафэсіяналам, дэбютаваўшы на чэмпіянаце ЗША. У канцы лістапада ўзьняўся ў сьпіс 100 найлепшых тэнісістаў сьвету.

На чэмпіянаце Аўстраліі 2023 году амэрыканец адразу прабіўся ў чвэрцьфінал, дзе саступіў суайчыньніку Томі Полу. У выніку ён упершыню ў сваёй кар’еры ўзьняўся на 45 пазыцыяў у топ-50, заняўшы 44-е месца ў рэйтынгу. На чэмпіянаце ЗША 2023 году Шэлтан прасунуўся да свайго першага паўфіналу турніру Вялікага шлема, дзе зазнаў паразу ад будучага чэмпіёна Новака Джокавіча. 11 верасьня 2023 году ён быў названы 19-й ракеткай сьвету. Сваю першую перамогу ў турніры здабыў на чэмпіянаце Японіі, дзе перамог расейца Аслана Карацава.

У 2024 годзе спартовец стаў чэмпіёнам ЗША на грунтовых кортах, адолеўшы ў фінале аргентынца Тамаса Мартына Этчэвэры. У выніку 8 красавіка ён дасягнуў новага найвышэйшага ў кар’еры адзіночнага рэйтынгу, стаўшы 14-м у сьвеце, а 15 красавіка 2024 году стаў гульцом ЗША №1, апярэдзіўшы Тэйлара Фрыца. Шэлтан стаў наймаладзешым амэрыканскім гульцом нумарам адзін з таго часу, як Эндзі Родык дасягнуў такога ж выніку ў сакавіку 2004 году. На чэмпіянаце Аўстраліі 2025 году тэнісіст дакрочыў да паўфіналу, дзе саступіў італьянцу Яніку Сынэру ў трох сэтах. На БМВ-Оўпэн 2025 году амэрыканец саступіў у фінале Аляксандру Зьвераву.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Старонка на ATP.
* Старонка на ITF.

Катэгорыя:Тэнісісты ЗША
Павал Баркоўскі

**Павал Баркоўскі** — беларускі навуовец і палітык, філёзаф, кандыдат навук (2005), выканаўца абавязкаў прадстаўніка Аб’яднанага пераходнага кабінэту Беларусі па нацыянальным адраджэньні.

## Акадэмічная дзейнасьць

Арганізатар і ўдзельнік незалежных беларускіх адукацыйных і асьветніцкіх ініцыятываў — Беларускі калегіюм, Лятучы ўнівэрсытэт, «Беларуская філасофская прастора», Беларускі фэстываль інтэлектуальнай кнігі «Прадмова».

Аўтар манаграфіі «Фэномэны разуменьня. Контуры сучаснай філязофскай гермэнэўтыкі» (2008), шэрагу артыкулаў на тэмы філязофіі і адукацыі, перакладаў на беларускую мову.

Сфэра навуковых інтарэсаў: гермэнэўтыка, антычная і сучасная філязофія, літаратура, сацыяльная тэорыя, тэорыя гульняў, філязофія адукацыі.

## Грамадзкая і палітычная дзейнасьць

Ад верасьня 2024 г. выконвае абавязкі прадстаўніка Аб’яднанага пераходнага кабінэту Беларусі па нацыянальным адраджэньні. Перад гэтым быў намесьнікам Аліны Коўшык як прадстаўніцы па нацыянальным адраджэньні.

## Крыніцы

Катэгорыя:Нарадзіліся ў XX стагодзьдзі
Катэгорыя:Беларускія філёзафы
Катэгорыя:Беларускія палітыкі
Рабат (неадназначнасьць)

**[[Рабат]]** — сталіца Марока.

## Іншыя гарады
* Рабат (Іран)
* Рабат (Мальта)
* Рабат (Пакістан)

## Іншыя назвы
* Рабат (фільм) — нідэрлядзкі фільм 2011 году
* Рабат I (1616—1645) — сінарскі султан у Судане
Сьвятазар (газэта)

**Сьвятазар** — беларуская вайсковая газэта, якая выдавалася ў 1921 годзе ў Коўне культурна-асьветніцкай камісіяй Беларускага асобнага батальёну, рэдактар паручнік Вячаслаў Разумовіч. Газэта, памерам 44,5×35,5 см, выходзіла на чатырох старонках два разы на тыдзень з 27 верасьня 1921 году. 

## Зьмест
Газэта мела рубрыкі: «Гістарыя», «Родная Мова», «Хроніка». Друкаваліся артыкулы камандзіра батальёну палкоўніка палкоўніка Аляксандра Усьпенскага, вершы Алеся Смаленца, В. Равіча, Корала і інш., фэльетоны, жарты й рэбусы.

## Крыніцы

## Літаратура
* 

Сьвятазар
Катэгорыя:Беларусы ў Летуве
Узброеныя сілы Казахстану

**Узброеныя Сілы Рэспублікі Казахстан** () — сукупнасьць войскаў Рэспублікі Казахстан, прызначаных для абароны свабоды, незалежнасьці і тэрытарыяльнай цэласнасьці дзяржавы.

Казахстан — член Арганізацыі Дагавора аб калектыўнай бясьпецы.

## Структура
Згодна з законам Рэспублікі Казахстан узброеныя сілы маюць наступную структуру:
* Органы ваеннага кіраваньня
* Віды ўзброеных Сіл
* Роды войскаў
* Ваенна-навучальныя ўстановы
* Ваенна-навуковыя ўстановы
* Іншыя арганізацыі

## Крыніцы

Катэгорыя:Казахстан
Казахстан
Кызылардынскі гуманітарны ўнівэрсытэт імя Каркыт Ата

**Кызылардзінскі гуманітарны ўнівэрсытэт імя Каркыт Ата** — колішняя вышэйшая навучальная ўстанова, якая існавала ў г. Кызыларда (Казахстан) у 1937-1998 гадах. У 1998 годзе шляхам зьліцьця з Кызылардзінскім політэхнічным інстытутам імя Ібрая Жахаева рэарганізаваны ў Кызылардынскі дзяржаўны ўнівэрсытэт імя Каркыт Ата.

## Гісторыя
Адкрыты ў 1937 г. на базе Далёкаўсходняга Карэйскага пэдагагічнага інстытута, пераведзенага ў Кызыларду. У 1937—1941 гг. пры Кызылардзінскім пэдагагічным інстытуце паралельна дзейнічаў настаўніцкі інстытут. У час Вялікай Айчыннай вайны, у 1941—1945 гг., на базе Кызылардзінскага пэдагагічнага інстытута функцыянавалі вывезеныя Кіеўскі і Харкаўскі ўнівэрсытэты.

У 1952 годзе Кызылардзінскаму пэдагагічнаму інстытуту прысвоена імя расейскага пісьменьніка М. В. Гогаля. У 1992 годзе перайменаваны ў Кызылардзінскі пэдагагічны інстытут імя Каркыт Ата. У 1993 годзе пры інстытуце адкрыты казаска-турэцкі ліцэй, у 1994 — школа-гімназія «Кабілет».

7 мая 1996 года Кызылардзінскі пэдагагічны інстытут імя Каркыт Ата рэарганізаваны ў Кызылардзінскі гуманітарны ўнівэрсытэт імя Каркыт Ата (КызГУ).

Пастановай Урада Рэспублікі Казахстан №256 ад 24 сакавіка 1998 г. Кызылардзінскі гуманітарны ўнівэрсытэт імя Каркыт Ата і Кызылардзінскі політэхнічны інстытут імя Ібрая Жахаева шляхам зьліцьця рэарганізаваны ў Кызылардынскі дзяржаўны ўнівэрсытэт імя Каркыт Ата.

## Вонкавыя спасылкі
* Кызылординский государственный университет имени Коркыт Ата

Катэгорыя:Унівэрсытэты Казахстану
Катэгорыя:Унівэрсытэты Кызыларды
Катэгорыя:Кызыларда
Катэгорыя:Зьявіліся ў 1937 годзе
Катэгорыя:Навучальныя ўстановы, заснаваныя ў 1937 годзе
Катэгорыя:Зьніклі ў 1998 годзе
Кызылардзінскі політэхнічны інстытут імя Ібрая Жахаева

**Кызылардзінскі політэхнічны інстытут імя Ібрая Жахаева** — колішняя вышэйшая навучальная ўстанова, якая існавала ў г. Кызыларда (Казахстан) у 1976-1998 гадах. У 1998 годзе шляхам зьліцьця з Кызылардзінскім гуманітарным унівэрсытэтам імя Каркыт Ата рэарганізаваны ў Кызылардынскі дзяржаўны ўнівэрсытэт імя Каркыт Ата.

## Гістоыря
13 ліпеня 1976 г. у г. Кызыларда быў адкрыты філіял Джамбульскага гідрамэліярацыйна-будаўнічага інстытута (ДГМБІ).

15 лістапада 1990 года Кызылардзінскі філіял Джамбульскага гідрамэліярацыйна-будаўнічага інстытута пераўтвораны ў Кызылардзінскі інстытут інжынэраў аграпрамысловай вытворчасьці (КІІАВ).  12 лютага 1992 г. па ініцыятыве грамадзкасьці, прафэсарска-выкладчыцкага і студэнцкага калектываў інстытуту было прысвоена імя выдатнага казаскага земляроба, ляўрэата Дзяржаўнай прэміі, двойчы Героя Сацыялістычнай Працы Ібрая Жахаева.

7 мая 1996 года інстытут інжынэраў аграпрамысловай вытворчасьці рэарганізаваны ў Кызылардзінскі політэхнічны інстытут імя І. Жахаева (КПТІ імя І. Жахаева).

Пастановай Урада Рэспублікі Казахстан №256 ад 24 сакавіка 1998 г. Кызылардзінскі політэхнічны інстытут імя Ібрая Жахаева і Кызылардынскі гуманітарны ўнівэрсытэт імя Каркыт Ата шляхам зьліцьця рэарганізаваны ў Кызылардынскі дзяржаўны ўнівэрсытэт імя Каркыт Ата.

## Вонкавыя спасылкі
* Кызылординский государственный университет имени Коркыт Ата

Катэгорыя:Унівэрсытэты Казахстану
Катэгорыя:Унівэрсытэты Кызыларды
Катэгорыя:Кызыларда
Катэгорыя:Зьявіліся ў 1976 годзе
Катэгорыя:Навучальныя ўстановы, заснаваныя ў 1976 годзе
Катэгорыя:Зьніклі ў 1998 годзе
Кызылардынскі ўнівэрсытэт імя Каркыт Ата

**Кызылардынскі ўнівэрсытэт імя Каркыт Ата** — вышэйшая навучальная ўстанова, якая мае сядзібу ў г. Кызыларда (Казахстан). У 1998 годзе шляхам зьліцьця з Кызылардзінскім гуманітарным унівэрсытэтам імя Каркыт Ата рэарганізаваны ў **Кызылардынскі дзяржаўны ўнівэрсытэт імя Каркыт Ата**.

## Дзейнасьць
Пастановай Урада Рэспублікі Казахстан №256 ад 24 сакавіка 1998 г. Кызылардзінскі політэхнічны інстытут імя Ібрая Жахаева і Кызылардынскі гуманітарны ўнівэрсытэт імя Каркыт Ата шляхам зьліцьця рэарганізаваны ў Кызылардынскі дзяржаўны ўнівэрсытэт імя Каркыт Ата. 1 чэрвеня 2020 году адбылося пераўтварэньне ВНУ і яно пачало называцца «Кызылардынскі ўнівэрсытэт імя Каркыт Ата».

## Вонкавыя спасылкі
* Кызылординский государственный университет имени Коркыт Ата

Катэгорыя:Унівэрсытэты Казахстану
Катэгорыя:Унівэрсытэты Кызыларды
Катэгорыя:Кызыларда
Катэгорыя:Зьявіліся ў 1937 годзе
Катэгорыя:Навучальныя ўстановы, заснаваныя ў 1937 годзе
Гасан Шэйх Махмуд

**Гасан Шэйх Махмуд** (, ) (нар. , Джалалаксі, Самалі) — самалійскі выкладчык, купец, сацыяльны актывіст і палітык, які прадстаўляе Партыю міру і разьвіцьця. Былы дэкан Інстытута мэнэджмэнту і кіраваньня. 10 верасьня 2012 года Сойм краіны выбраў яго новым прэзыдэнтам Самалі. 12 верасьня 2012 г. перажыў няўдалы замах падчас прэсканфэрэнцыі з міністрам замежных спраў Кеніі Сэма Ангеры ў Магадыша. 16 верасьня 2012 г. прыняў прысягу на цырымоніі ў Магадыша. 15 траўня 2022 года Хасан Шэйх Махамуд быў абраны прэзыдэнтам Самалі ў выніку маратонскага галасаваньня.

18 сакавіка 2025 г. групоўкай «Аш-Шабааб» зьдзейсьнена спроба замаху на прэзыдэнта.  

## Крыніцы

Катэгорыя:Прэзыдэнты Самалі
Катэгорыя:Дзейныя кіраўнікі дзяржаваў
Шабаб

**Шабаб** поўная назва **Хараат аш-Шабаб аль-Мухаджэдзін** (, або ) — грамада, якая была заснаваная ў 2006 годзе для барацьбы з этыёпскім войскам. Яно ў 2006 годзе напала на Самалі і ўзяло сталіцу краіны места Магадыша. Грамада выступае за ўвядзеньне ў краіне ісламскага права. Многія краіны Эўропы і ЗША адносяцца варожа да гэтае грамады.

## Крыніцы

Катэгорыя:Самалійская палітыка