open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Гомельскі дзяржаўны тэхнічны ўнівэрсытэт

**Гомельскі дзяржаўны тэхнічны ўнівэрсытэт імя Паўла Сухога** (ГДТУ, Унівэрсытэт Сухога) — вышэйшая навучальная ўстанова Гомелю, заснаваная ў кастрычніку 1968 году ў якасьці агульнатэхнічнага факультэту Беларускага політэхнічнага інстытуту (Менск). З 1994 г. мае асьпірантуру. З 27 чэрвеня 1995 г. носіць імя авіяканструктара Паўла Сухога. На 2015 г. бібліятэка налічвала 535 тыс. асобнікаў літаратуры. ВНУ мела 3 навучальныя корпусы і 3 студэнцкія інтэрнаты, лябараторны корпус цяжкага абсталяваньня.

## Факультэты
На 2015 г. унівэрсытэт меў 7 факультэтаў, у тым ліку даўнівэрсытэцкай падрыхтоўкі і завочны, 30 катэдраў. Дзённае і завочнае навучаньне адмыслоўцаў ажыцьцяўлялася па 21 спэцыяльнасьці, у тым ліку магістраў і кандыдатаў навук.
* *Аўтаматызаваных і інфармацыйных сыстэмаў*. Утвораны 7 красавіка 1999 году. Знаходзіцца ў галоўным корпусе (вул. Кастрычніка, д. 48). Рыхтуе інжынэраў, праграмістаў, сыстэмных адміністратараў, радыёэлектрыкаў і электрыкаў. Меў 5 катэдраў: 1) аўтаматызаванага электрапрываду, 2) вышэйшай матэматыкі, 3) інфарматыкі, 4) інфармацыйных тэхналёгіяў, 5) прамысловай электронікі.
* *Гуманітарна-эканамічны*. Заснаваны 25 ліпеня 1997 году. Месьціцца на вул. Барыкіна, д. 269. Выпускае маркетолягаў, мэнэджараў і эканамістаў. Мае 8 катэдраў: 1) гаспадарчага права, 2) кіраваньня ў галінах, 3) маркетынгу, 4) мэнэджмэнту, 5) паліталёгіі і гісторыі, 6) філязофіі і сацыялёгіі, 7) эканамічнай тэорыі, 8) эканомікі.
* *Машынабудаўнічы*. Створаны ў студзені 1973 году. Месьціцца ў галоўным корпусе (вул. Кастрычніка, д. 48). Рыхтуе машынабудаўнікоў, нафтаздабыўнікоў і тэхнолягаў. Улучае 7 катэдраў: 1) гідрапнэўмааўтаматыкі, 2) дэталяў машынаў, 3) інжынэрнай графікі, 4) мэталарэжучых станкоў і інструмэнтаў, 5) нафтарадовішчаў і нафтатранспарту, 6) тэхналёгіі машынабудаваньня, 7) тэхнічнай мэханікі.
* *Мэханіка-тэхналягічны*. Заснаваны ў 1980 годзе. Месьціцца ў галоўным корпусе. Рыхтуе мэталюргаў і тэхнолягаў. Улучае 4 катэдры: 1) апрацоўкі матэрыялаў ціскам; 2) матэрыялазнаўства ў машынабудаваньні; 3) мэталюргіі і ліцейнай вытворчасьці, 4) сельскагаспарадчых машынаў.
* *Энэргетычны*. Заснаваны 1 студзеня 1973 году. Месьціцца ў корпусе № 2. Выпускае электратэхнікаў і энэргетыкаў. Мае 5 катэдраў: 1) беларускай і замежных моваў, 2) прамысловай цеплаэнэргетыкі і экалёгіі, 3) тэарэтычных асноваў электратэхнікі, 4) фізыкі, 5) электразабесьпячэньня.

## Рэктары
* Раман Руто (1968—1981)
* Васіль Стаўроў (1981—1986)
* Альбэрт Шагінян (1986—2001)
* Станіслаў Сарэла (2001—2007)
* Сяргей Цімошын (2007— 11 сакавіка 2021)
* Артур Пуцята (з 11 сакавіка 2021 году)

## Студэнцкае жыцьцё
На 2011 г. у ВНУ дзейнічала ініцыятыўная група «GoМель», што садзейнічала разьмяшчэньню ў Гомелі рэклямных шчытоў «Беларуская мова ўнікальная».

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Бібліятэка
* Электронны каталёг

Катэгорыя:Вышэйшыя тэхнічныя навучальныя ўстановы Беларусі
Катэгорыя:Унівэрсытэты Гомлю
Катэгорыя:Зьявіліся ў 1968 годзе
Поп Іван Чарнагорскі

**Поп Іван Чарнагорскі** () — адна з найвышэйшых вяршыняў Украінскіх Карпатаў. Разьмешчаная на паўднёва-ўсходнім канцы галоўнага хрыбта масіву Чарнагора, на мяжы Івана-Франкоўскай і Закарпацкай абласьцей.

Паводле паданьня, сваю назву атрымала ад скалы на вяршыні, якая нагадвала сьвятара ў расе. Зараз ад скалы засталася бясформенная куча камянёў.

Гара мае пірамідальную форму, у прывяршыньняй частцы — каменныя россыпы. Ёсьць старажытналедавіковыя формы рэльефу. Складаецца зь пяшчанікаў. Пакрытая пераважна субальпійскій расьліннасьцю. Распаўсюджаныя хмызьнякі (ядловец сыбірскі, рададэндран) і яловыя лясы (да вышыні 1500—1600 м).

Месьціцца ў межах Карпацкага нацыянальнага прыроднага парку.

Вяршыня на даваенных польскіх мапах пазначаная як слуп № 16. На вяршыні — руіны польскай астранома-метэаралягічнай абсэрваторыі Белы Слон.

## Абсэрваторыя
На гары Поп Іван Чарнагорскі знаходяцца руіны абсэрваторыі «Белы слон». У 1938 годзе тут была пабудаваная астранамічная і мэтэаралягічная станцыя Варшаўскага унівэрсытэту, якая дзейнічала да 1941 году. Пасьля Вялікай Айчыннай вайны абсэрваторыю зрабілі філіялам галоўнай астранамічнай абсэрваторыі Акадэміі навук УССР, але невялікі калектыў вучоных ня змог адрадзіць гэтую абсэрваторыю, і філіял практычна так і не функцыянаваў.

Сьцены абсэрваторыі, пабудаванай у стылі канструктывізму, складзеныя з вапняковых блёкаў і дасягаюць 1,5 м у таўшчыню на ўзроўні цокальнага паверху і 1 м — на ўзроўні верхніх паверхаў. Для ўцяпленьня памяшканьня з унутранага боку паміж тынкоўкай і каменным мурам была закладзеная праслойка прасмоленай коркі. Будынак мае два паверхі з усходняга боку і пяць — з заходняга, яго двухсьхільны дах быў пакрыты меднымі лістамі. З паўднёвага боку разьмешчаная ратонда, дзе стаяў тэлескоп.

Нягледзячы на многія дзесяцігодзьдзі запусьценьня і разбурэньня, падмуркі і сьцены будынку захаваліся ў здавальняючым стане.

Пачынаючы з 2014 року распачаліся працы па аднаўленьні будынка.

## Галерэя

Файл:Pip Ivan Chornogirskij-4.jpg|Від з гары на паўднёвы захад
Файл:Pop Iwan ruiny obserwatorium.jpg|Руіны абсэрваторыі


## Глядзіце таксама
* Поп Іван Мармароскі

## Крыніцы

* «Гуцульська піраміда»&nbsp;— на горі Піп Іван
* Сходження на гору Піп Іван Чорногірський
* Піп-Іван Чорногірський (2 028 м), Чорногора

Катэгорыя:Карпаты
Катэгорыя:Горы Ўкраіны
Палескі дзяржаўны ўнівэрсытэт

**Пале́скі дзяржа́ўны ўнівэрсытэ́т** (ПалесДУ) — вышэйшая навучальная ўстанова Пінску (Берасьцейская вобласьць, Беларусь), заснаваная ў красавіку 2006 году на аснове Пінскага дзяржаўнага вышэйшага банкаўскага каледжу і мясцовага філіялу Беларускага дзяржаўнага эканамічнага ўнівэрсытэту (Менск).

Да 2 красавіка 2013 году падпарадкоўваўся Нацыянальнаму банку Рэспублікі Беларусь. На 2015 г. ажыцьцяўляў дзённае і завочнае навучаньне, у тым ліку магістрантаў і асьпірантаў. На 2013 г. у ВНУ навучаліся 3718 студэнтаў, у тым ліку 2546 (69%) на дзённай форме. Мае 3 навучальныя корпусы і 5 студэнцкіх гуртажыткаў.

## Факультэты
На 2015 г. унівэрсытэт меў 5 факультэтаў, у тым ліку даўнівэрсытэцкай падрыхтоўкі.
* *Арганізацыі здаровага ладу жыцьця*. Заснаваны 7 траўня 2007 году. Месьціцца ў корпусе № 3 (вул.  Пушкіна, д. 4). Выпускае спартовых трэнэраў. Мае 3 катэдры: 1) агульнай і клінічнай мэдыцыны, 2) аздараўленчай і адаптыўнай фізычнай культуры, 3) фізычнай культуры і спорту.
* *Банкаўскай справы*. Месьціцца на вул. Кірава, д. 24. Рыхтуе аўдытараў, банкаўскіх службоўцаў, рахункаводаў і сыстэміных адміністратараў. Улучае 5 катэдраў: 1) банкаўскай справы; 2) бухгальтарскага ўліку, аналізу і аўдыту; 3) вышэйшай матэматыкі і інфармацыйных тэхналёгіяў; 4) замежных моваў; 5) фінансаў.
* *Біятэхналягічны*. Месьціцца ў корпусе № 3. Рыхтуе жывёлаводаў, расьлінаводаў і рыбаводаў. Мае 4 катэдры: 1) біялёгіі, 2) біятэхналёгіі, 3) ляндшафтнага праектаваньня, 4) прамысловага рыбаводзтва і рыбаперапрацоўкі.
* *Эканамічны*. Месьціцца на вул. Кулікава, д. 27. Выпускае маркетолягаў, мэнэджараў, турыстычных гідаў і эканамістаў. Мае 6 катэдраў: 1) гуманітарных навук, філязофіі і права; 2) мэнэджмэнту і маркетынгу; 3) турызму і гасьціннасьці; 4) эканамічнай тэорыі; 5) эканомікі і арганізацыі вытворчасьці ў аграпрамысловым комплексе; 6) эканомікі і арганізацыі прамысловай вытворчасьці.

## Рэктары
* Канстанцін Шабека (2006 — 11 сакавіка 2021)
* Валеры Дунай (з 11 сакавіка 2021 году)

## Выпускнікі
* Аляксандар Зімоўскі — беларускі журналіст

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Каталёг бібліятэкі

Катэгорыя:Беларускія ўнівэрсытэты
Катэгорыя:Пінскія навучальныя ўстановы
Катэгорыя:Зьявіліся ў 2006 годзе
Іванаўка (Іванкаўскі раён)

**Іванаўка** () — вёска ў Іванкаўскім раёне Кіеўскай вобласьці Ўкраіны. У сувязі з катастрофай на Чарнобыльскай АЭС вёска была адселена.

Час узьнікненьня вёскі невядомы. У 1887 годзе ў вёсцы пражывала 200 жыхароў.

У 1900 годзе ў 81 двары пражывала 195 жыхароў. Дзейнічала школа граматы.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйная старонка Вярхоўнай Рады Ўкраіны

Катэгорыя:Населеныя пункты Іванкаўскага раёну
Катэгорыя:Населеныя пункты, адселеныя з-за катастрофы на ЧАЭС
Настасься Зязюлькіна

**Настасься Зязюлькіна** (нарадзілася 6 кастрычніка 1995 году, Менск, Беларусь) — беларуская шахматыстка, гросмайстарка (2012), мужчынскі міжнародны майстар (2014).

## Кар’ера
Шмат разоў абараняла колеры Беларусі на юніёрскіх чэмпіянатах сьвету і Эўропы ў розных узроставых катэгорыяў, заваяваўшы шэсьць мэдалёў:
* тры залатыя (Порта Карас 2010 і Кальдас Новас 2011 — ЧС да 16 гадоў, Будва 2013 — ЧЭ да 18 гадоў);
* два срэбныя (Атэны 2012 — ЧС да 20 гадоў, Эль-Айн 2013 — ЧС да 18 гадоў);
* бронзавы (Юргюп 2004 — ЧЭ да 10 гадоў).

У 2010 року здабыла першы ў кар’еры тытул чэмпіёнкі Беларусі, пасьля ў гэтым жа року заваявала залаты мэдаль юніёрскага чэмпіянату краіны да 20 гадоў. Брала ўдзел у юніёрскай алімпіядзе (да 16 гадоў) у Бурдуры, дзе выступала за мужчынскую каманду і здабыла бронзавы мэдаль у індывідуальным разрадзе. У 2012 другі раз стала залатой прызэркай індывідуальнага чэмпіянату Беларусі сярод жанчынаў, а таксама заняла 2-е месца (пасьля Ніно Батыяшвілі) у дзявочым турніры фэстывалю *Moscow Open* у Маскве.

Неаднаразовая прадстаўніца Беларусі на шахматных алімпіядах (2010, 2012) і камандных чэмпіянатах Эўропы (2013).

Найвышэйшага рэйтынгу дасягнула 1 сакавіка 2014 року, з вынікам 2407 пунктаў займаючы 62 месца ў сьпісе FIDE і 1 месца сярод беларускіх шахматыстак.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Профіль на сайце FIDE
* Выбраныя партыі

Катэгорыя:Беларускія шахматысткі
Катэгорыя:Шахматныя гросмайстаркі
Сьцяг Сьвіслачы

**Сьцяг Сьвіслачы** — сьцяг места Сьвіслачы Сьвіслацкага раёну. Сьцяг і герб зацьверджаныя ўказам прэзыдэнта Рэспублікі Беларусь ад  г. № 279.

## Апісаньне
Сьцяг уяўляе сабой прамавугольнае палотнішча з суадносінамі бакоў 1:2, якое складаецца зь дзьвюх роўнавялікіх палос. У верхняй зялёнай намаляваны зубр жоўтага колеру з рагамі і капытамі белага колеру, у ніжняй чырвонай — частка будынка Сьвіслацкай гімназіі жоўтага колеру зь белымі калюмнамі.

## Глядзіце таксама
* Герб Сьвіслачы

## Вонкавыя спасылкі
* https://web.archive.org/web/20200823041242/https://www.pravo.by/pdf/2007-148/2007-148%28004-048%29.pdf

Катэгорыя:Сьвіслач
Сьвіслач
Герб Сьвіслачы

**Герб Сьвіслачы** — сымбаль места Сьвіслачы Сьвіслацкага раёну. Герб і сьцяг зацьверджаныя ўказам прэзыдэнта Рэспублікі Беларусь ад 14 чэрвеня 2007 г. № 279. Мастак Віктар Ляхар.

## Апісаньне
Герб уяўляе сабой перасечаны шчыт, у верхнім зялёным полі якога намаляваны залаты зубр зь срэбранымі рогамі і капытамі, у ніжнім чырвоным — частка будынка Сьвіслацкай гімназіі залатога колеру зь срэбранымі калюмнамі.

### Тлумачэньне сымболікі
Значэньне гербу места Сьвіслачы зыходзіла ад мясцовых уладаў, але было істотна дапрацавана з улікам патрабаваньняў геральдыкі. Залаты зубр зь срэбранымі капытамі і рагамі сымбалізуе прыроднае багацьце. Будынак Сьвіслацкай гімназіі, намаляваны ў ніжняй частцы гербу, быў узьведзены ў 1827 годзе, у ім разьмясьцілася першая школа на тэрыторыі Беларусі, чаму садзейнічаў куратар Віленскай вучэбнай акругі Адам Чартарыйскі.

## Глядзіце таксама
* Сьцяг Сьвіслачы

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* [Указ [Прэзыдэнт Рэспублікі Беларусь|прэзыдэнта Рэспублікі Беларусь] ад 14 чэрвеня 2007 г. № 279]

Катэгорыя:Сьвіслач
Сьвіслач
Нючэпінскі замак

**Нючэпінскі замак**, або **Нючэпінгсгус** (, радзей  ) — фрагмэнтарна захаваны замак у швэдзкім горадзе Нючэпінг.

## Гісторыя
У XII стагодзьдзі ў Нючэпінгу ўзводзіцца фартэцыя тыпу кастэль, перабудаваная ў XIII стагодзьдзі ў замак. У далейшым гэты замак дадаткова ўмацоўваецца, што робіць яго адной з найбольш магутных фартэцыяў Швэцыі. Напачатку XIV стагодзьдзя, падчас барацьбы за ўладу ў краіне братоў Біргера, Эрыка і Вальдэмара, у Нючэпінскі замак быў спачатку пасаджаны кароль Біргер, а затым празь некалькі гадоў і яго браты Эрык і Вальдэмар, якія ў няволі былі замораны голадам. У выніку выкліканага сьмерцю Эрыка і Вальдэмара паўстаньня ў 1318 годзе замак быў разбураны.

Прыблізна праз 50 гадоў Нючэпінская фартэцыя аднаўляецца, і ў наступныя стагодзьдзі неаднаразова перабудоўваецца. У 1574 годзе яна становіцца рэзыдэнцыяй герцага Карла — будучага караля Швэцыі Карла IX, які на яе аснове ўзводзіць новы палац у стылі эпохі Адраджэньня.

У 1665 годзе Нючэпінскі замак моцна пацярпеў ад пажару, які зьнішчыў значную частку горада. Аднаўленчыя працы тады не праводзіліся, аднак у XVIII стагодзьдзі ўнутры крапасных валаў была пабудавана рэзыдэнцыя ляндзгёўдынга Сёдэрманлянду. Пазьней фартэцыя ізноў выкарыстоўвалася як турма. У XX стагодзьдзі частка будынкаў фартэцыі былі адноўлены, цяпер тут разьмяшчаецца Музэй Сёдэрманлянду й рэстарацыя.

## Галерэя

File:Nyköpingshus sep 2011.jpg|
File:Nyköpingshus (8).JPG|
File:Nyköpingshus sept 2010.jpg|
File:Fängelsetornet Nyköpingshus.jpg|Турэмная вежа
File:Nyköpingshus2014.jpg


## Вонкавыя спасылкі
* 
* Выставы Музэю Сёдэрманлянду, прысьвечаныя Нючэпінскаму замку

Катэгорыя:Замкі Швэцыі
Катэгорыя:Музэі Швэцыі
Катэгорыя:Нючэпінг
Бранчыцы

**Бра́нчыцы** — вёска ў Салігорскім раёне Менскай вобласьці Беларусі. Уваходзіць у склад Чыжэвіцкага сельсавету. Знаходзіцца непадалёку ад вёсак Чапялі, Вялікі Быкоў, Глядкі.

## Гісторыя
Першы ўспамін датуецца 1566 годам. Належала да Слуцкага маёнтку. Ад 1567 году знаходзілася ва ўладаньні Слуцкіх князёў. Паводле некаторых зьвестак, першапачатковая назва вёскі была Бранчычы. Згодна зь іншымі весткамі, такая назва была вядома з 1879 году. Вёска з назовам Бранчычы ўпамінаецца ў творы Кузьмы Чорнага «Млечны шлях». У вёсцы існавала царква Сьвятога Георгія, пабудаваная ў 1840 годзе, але ў 30-х гг. ХХ ст. была перавезена ў Гоцк. На момант 1879 году ў вёсцы налічвалася каля 770 вернікаў жаночага й мужчынскага полу. Мелася сядзіба шляхціца сярэдняй рукі па інвэнтары 1682 году. У часы Другой сусьветная вайны ў 1943 годзе нацыстамі былі гвалтоўна ўзяты й вывезены на выпрабавальныя працы каля 40 жыхароў вёскі. Толькі трое чалавек вярнуліся дадому. Вядома сваім моцным адстойваньнем уніяцкіх інтарэсаў: 

30 кастрычніка 2009 году вёска перададзеная зь ліквідаванага Чапялёўскага сельсавету ў склад Чыжэвіцкага сельсавету.

Дзеля даведваньня асаблівасьцей і ўмоваў жыцьця ў канцы студзеня 2011 году карэспандэнты выданьня «Тут і цяпер» зладзілі падарожжа ў «салёныя» вёскі, сярод якіх была й Бранчыцы. Згодна з вандроўкай, у 1970-х гг. у вёсцы налічвалася каля 1000 двароў. У непасрэднай блізкасьці да вёскі знаходзяцца солеадвалы. Па словах жыхароў, зямля ў вёсцы мае нямалы працэнт солі, вода ў калодзежы дрэнная. Аднак, мясцовыя ня бачаць катастрофы ад суседзтва з солеадваламі. Варта адзначыць, што гуляючы па вёсцы, на вуснах можна адчуць прысмак солі.

## Насельніцтва
* 2010 год — 119 чалавек
* 1999 год — 181 чалавек

## Страчаная спадчына
* Царква Сьвятога Георгія (ХІХ ст.)
* Сядзібна-паркавы ансамбль Булгакаў (ХХ ст.)
* Капліца-пахавальня Булгакаў (ХХ ст.)

## Крыніцы

Катэгорыя:Чыжэвіцкі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Салігорскага раёну
Бальзатул

**Бальзатул (Бальзатуль)** () — рака ва Ўкраінскіх Карпатах, у межах Рахаўскага раёну Закарпацкай вобласьці. Правы прыток ракі Белая Ціса (басэйн Дунаю).

Даўжыня ракі 10 км. Плошча басэйну 71,6 км², ухіл ракі — 101 м/км, з-за чаго яна мае вельмі хуткую плынь. Рака тыпова горная. Рэчышча слабазьвілістае, маецца шмат вадаспадаў, дно камяністае. Бальзатул бярэ пачатак каля сяла Лугі на паўднёва-заходніх схілах гары Бальзатул (1851 м). Цячэ ў мэжах масіву Чарнагора ў асноўным на паўднёвы захад, пры зьліцьці з ракой Стагавец утварае Белую Цісу.

## Літаратура
* Каталог річок України. / Швець Г. І.&nbsp;— К.: Видавництво Академії наук Української РСР, 1957.&nbsp;— 192 с.
*  Ресурсы поверхностных вод СССР: Гидрологическая изученность. Том 6. Украина и Молдавия. Выпуск 1. Западная Украина и Молдавия / Под ред. Б.&nbsp;М.&nbsp;Штейнгольца.&nbsp;— Л.: Гидрометеоиздат, 1964.&nbsp;— 245 с.

Катэгорыя:Рэкі Ўкраіны
Жанчыны, якія маюць сэкс з жанчынамі

**Жанчыны, якія маюць сэкс з жанчынамі** (**ЖЗЖ**),&nbsp;— гэта жанчыны, якія ўступаюць у сэксуальныя адносіны з жанчынамі, незалежна ад таго, адносяць яны сябе да гетэрасэксуалак, лезьбіянак, бісэксуалак, пансэксуалак, маюць іншыя сэксуальныя арыентацыі ці ўвогуле адмаўляюцца ад сэксуальнай ідэнтыфікацыі. Тэрмін ЖЗЖ часта выкарыстоўваецца ў мэдыцынскай літаратуры для апісаньня такіх жанчын як групы для клінічнага вывучэньня, безь неабходнасьці разглядаць сэксуальную самаідэнтыфікацыю.

## Рэлігія

### У Бібліі
У Разьдзеле 1 Пасланьня да рымлянаў апостала Паўла, што ёсьць кнігай Новага Запавету Бібліі, згадваецца супрацьпрыроднасьць плоцевай сувязі між жанчынамі і падаецца тлумачэньне зьявы:

«21. Але як што яны, спазнаўшы Бога, не праславілі Яго як Бога, і не падзякавалі, а змарнаваліся ў развагах розуму свайго, і запамрочылася неразумнае іхняе сэрца:

22. называючы сябе мудрымі, здурнелі,

23. і славу нятленнага Бога зьмянілі на падабенства вобраза прахлага чалавека, і птушак, і чатырногаў, і гадаў, -

24. дык і аддаў іх Бог у пахацінствах сэрцаў іхніх нячыстасьці, так што яны апаганьвалі самі свае целы;

25. яны падмянілі ісьціну Божую на ману і пакланяліся і служылі стварэньню замест Творцы, які дабраславёны навекі, амін.

*26. Таму аддаў іх Бог [[Грэх|ганебным]] пажадам: жанчыны іхнія замянілі [[Размнажэньне|прыроднае]] паяднаньне на супрацьпрыроднае;* ...

28. І як што яны не стараліся мець Бога ў розуме, дык аддаў іх Бог розуму перавернутаму - чыніць непатрэбшчыну,

29. так што яны поўныя ўсялякай няпраўды, распусты, зламыснасьці, ліхазьдзірства, злосьці, поўныя зайздрасьці, душагубства, звады, ашуканства, ліхадушнасьці,

30. яны паклёпнікі, хлусы, боганенавісьнікі, крыўдзіцелі, самахвалы, пыхліўцы, вынаходлівыя на зло, бацькам непакорлівыя,

31. неразумныя, вераломныя, нелюбы, няпрымірцы, нелітасьціўцы.

32. *Яны ведаюць праведны вырак Божы, што тыя, якія чыняць такое, вартыя сьмерці*; аднак жа ня толькі гэта робяць, але і сабе падобных падахвочваюць».

## Заражэньне захворваньнямі
Некаторыя хваробы перадаюцца паміж жанчынамі, у тым ліку вірус папіломы чалавека (ВПЧ), трыхаманіяз, пранцы, вірус імунадэфіцыту чалавека (ВІЧ), бактэрыяльны вагіноз (БВ), і вірус простага герпесу (ВПГ). Перадача канкрэтных захворваньняў сярод жанчын, якія маюць палавыя кантакты з жанчынамі, залежыць ад таго чым жанчыны займаюцца паміж сабою. Любы аб’ект, які ўваходзіць у кантакт са сьлізьніцай похвы або мэнструальнай крывёй, у тым ліку пальцы (або іншыя прадметы, што пранікаюць у нутро похвы), можа перадаваць захворваньні, якія перадаюцца палавым шляхам. Дотык вуснамі да похвы можа паказваць на больш высокую рызыку заражэньня ВПЧ, нават сярод жанчын, якія ня мелі ніякага папярэдняга любадзейства з мужчынамі. Бактэрыяльнае заражэньне похвы (БЗП) адбываецца больш часта ў лезьбіянак пры палавым кантакце. БЗП часта адбываецца ў абодвух удзельнікаў у адносінах жанчына з жанчынай. Нядаўнім дасьледаваньнем жанчын з БЗП устаноўлена, што 81 зь іх мае ўдзельнікаў адносін з хваробамі БЗП.

## Глядзіце таксама
* Лезьбіянства
* Лезьбіянка

## Крыніцы

Катэгорыя:Сэкс
Сэкс-індустрыя

**Сэкс-індустры́я** — галіна прамысловасьці, якая ўключае ў сябе вытворчасьць і продаж тавараў і паслуг сэксуальнага характару. Абароты сродкаў у гэтай галіне даволі вялікія. У ЗША, напрыклад, прыбытак сэкс-індустрыі складае каля 13 мільярдаў долараў у год. Значная частка гэтага прыбытку — гэта сродкі атрыманыя ад продажу порнастужак на розных носьбітах і іншай мэдыя-прадукцыі. У Злучаных Штатах Амэрыкі вытворчасьць порнастужак сканцэнтравана ў Лос-Анджэлесе, у даліне Сан-Фэрнанда. У Эўропе цэнтрам, як парнаграфічнай кінапрамысловасьці, так і сэкс-індустрыі ў цэлым служыць Будапэшт.

## Сэкс-падарожжы

Рост паездак для задаволеньня сваіх патрэбаў прывёў да росту сэкс-індустрыі ў шэрагу краінаў сьвету. Нелегальны сэкс-турызм, калі турысту прапануюцца непаўналетнія хлопчыкі і дзяўчынкі, мае шырокае распаўсюджваньне ў краінах у Карыбскага басэйну і Паўднёва-Ўсходняй Азіі. У некаторых месцах сэкс-індустрыя дае істотную частку падатаковых паступленьняў у бюджэты. Шырока вядомая гамбурская зона прастытуцыі, у якой абслугоўваюцца кліенты з усяго сьвету.

## Ваенны фактар

У геаграфіі сэкс-індустрыі не апошнюю ролю адыгрывае блізкасьць ваенных баз. У XIX стагодзьдзі сэкс-індустрыя квітнела ў брытанскім ваенным порце Портсмуце. У XX стагодзьдзі, да пачатку 1990-х гадоў, самая вялікая канцэнтрацыя бардэляў на Філіпінах была каля амэрыканскіх ваенных баз. Большасьць кліентаў бардэляў Манто, раёну Дубліна, які быў адным з найбуйнейшых цэнтраў прастытуцыі ў Эўропе, складалі брытанскія салдаты, раскватараваныя ў горадзе. Пасьля таго як Ірляндыя атрымала незалежнасьць і брытанскія войскі пакінулі Дублін, прастытуцыя ў гэтым раёне прыйшла ў заняпад. Добра вядомы Патпанк, раён забаваў у сталіцы Тайлянду — Бангкоку, быў пабудаваны, як зона адпачынку для амэрыканскіх салдатаў, якія ўдзельнічалі напачатку 1970-х гадоў у Віетнамскай вайне.

## Глядзіце таксама
* Прастытуцыя
* Парнаграфія

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі

* AVN, Adult Video News
* XBIZ, Adult Entertainment Industry News & Information
* Rose Garden Project
* Adult Industry News (AINews.com)
* Principles for Model Sex Industry Legislation
* Sex Industry - A Guide to Occupational Health and Safety in New Zealand
* "City’s sex industry worth £6.6m a year and growing"
Аспэрмія

**Аспэрмія** (ад прыстаўкі , азначае адмаўленьне, і  — насеньне). Слова мае неадназначную трактоўку. Згодна з клясіфікацыяй Сусьветнай Арганізацыі Аховы здароўя «аспэрмія» — адсутнасьць эякулята, і можа быць вытлумачана як сынонім тэрміна «анэякуляцыя». У айчыннай навуцы слова «аспэрмія» таксама выкарыстоўваецца для абазначэньня хваробы, пры якой у эякуляце адсутнічаюць народкі і нясьпелыя клеткі спэрматагэнэза. З прычыны тэрміналягічнай няяснасьці тэрмін «аспэрмія» рэдка выкарыстоўваецца ў практычнай дзейнасьці. Для пазначэньня адсутнасьці эякуляцыі выкарыстоўваюць слова «анэякуляцыя», для абазначэньня адсутнасьці народкаў у эякуляце выкарыстоўваюць слова «азааспэрмія», для аналізу канкрэтнай клінічнай карціны выкарыстоўваюць падрабязныя заключэньні аналізу эякулята, матэрыялы дасьледваньня яечка і інш.

## Глядзіце таксама
* Эякуляцыя

## Літаратура
* 

Катэгорыя:Кнура
Катэгорыя:Разлады яечак
Катэгорыя:Мужчынская бясплоднасьць
Жаночая эякуляцыя

**Жаночая эякуляцыя**  — выкіданьне празрыстай вадкасьці падчас аргазму з мачаспускальнага канала ў жанчын.

## Паходжаньне
Вакол мачаспускальнага канала ў жанчын маецца залозная тканка, падобная да тканкі мужчынскай прадсталёвай залозы. Пры аргазме, калі похва сьцягвае ўрэтру, гэтая залоза выпрацоўвае празрыстую вадкасьць, якая выкідваецца з урэтры рухам цягліцаў.

Рэчыва па сваім хімічным складзе практычна не адрозьніваецца ад мужчынскай спэрмы, з тым адрозьненьнем, што ў ім няма народкаў.

Пры моцнай сэксуальнай узрушанасьці жанчына здольная вырабляць «семявывяржэньне» пры кожным аргазме. Пры параўнаньні аб’ёму жаночага вывяржэньня за мякінай акт можа напоўніць кубачак, у той час як з пэнісу выйдзе ~5-8 мл сьпермы.

## Глядзіце таксама
* Эякуляцыя
* Ласкацень

Катэгорыя:Сэкс
Эякуляцыя

**Выле́ў** або **эякуля́цыя** ( — выкіданьне, вывяржэньне; тое ж самае — семявывяржэньне) — выдзяленьне насеннай вадкасьці з мачаспускальнага канала ў мужчын, якое звычайна суправаджаецца прэмнасьцю (аргазмам). Як правіла, зьяўляецца вынікам палавых зносін або формаў палавой актыўнасьці, якія яго замяняюць. Таксама можа адбывацца падчас сну (палюцыя). Часам выклікаецца захворваньнем прастаты.

## Глядзіце таксама
* Аргазм
* Жаночая эякуляцыя
* Жамчужныя каралі
* Аспэрмія

## Вонкавыя спасылкі
* Плоцевы чын і яго апісаньне

Катэгорыя:Сэкс
Задубраўка

**Заду́браўка** () — вёска ва Ўкраіне, у Чарнавіцкай вобласьці, Застаўнаўскім раёне. Жыве 964 чалавекі.

## Ураджэнцы
* Амбросі Параска Юхімаўна — украінская паэтка. Сяброўка саюзу пісьменьнікаў Украіны.
* Кейван Марыя Адрыяна (1914) — украінская пісьменьніца.
* Генадзь Маскаль — украінскі дзяржаўны й грамадзкі дзяяч.
* Мікола Паўлавіч Шчарбіна (1920) — адзін зь дзьвюх памежнікаў, што абраняў мяжу са стараны Задубраўкі

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Надвор’е ў вёсцы Задубраўка
* Задубровка на сайте Верховной рады Украины
* Земскі падзел Чарнавіцкае вобласьці

Катэгорыя:Населеныя пункты Чарнавіцкай вобласьці
Касакоўскі

**Касако́ўскі** — прозьвішча. Вядомыя носьбіты:

* Касакоўскія — шляхецкі род гербаў «Сьлепаўрон» і «Корвін».
* Антоні Касакоўскі (1735—1798) — дзяржаўны дзяяч Вялікага Княства Літоўскага.
* Дамінік Касакоўскі (1711—1743) — дзяржаўны дзяяч Рэчы Паспалітай.
* Сымон Марцін Касакоўскі (1741—1794) — дзяржаўны і вайсковы дзяяч Вялікага Княства Літоўскага.
* Юзэф Дамінік Касакоўскі (1771—1840) — дзяржаўны і вайсковы дзяяч Вялікага Княства Літоўскага.
* Юзэф Казімер Касакоўскі (1738—1794) — дзяржаўны й рэлігійны дзяяч Рэчы Паспалітай.
* Ян Непамуцэн Касакоўскі (1755—1808) — дзяржаўны й рэлігійны дзяяч Вялікага Княства Літоўскага.
Узрост сэксуальнай згоды

**Узрост сэксуальнай згоды** — у карным праве ўзрост, зь якога чалавек лічыцца здольным даць інфармаваную згоду на каханьне зь іншай асобай. У большасьці выпадкаў, дарослы нясе карную адказнасьць, калі ён уступае ў палавую сувязь з асобай, якая не дасягнула гэтага ўзросту.

Пакараньні за гэта правапарушэньне вар’ююцца ў залежнасьці ад заканадаўства, узросту старэйшага ўдзельніка і розьніцы паміж удзельнікамі. У заканадаўствах некаторых краінаў таксама маецца паняцьце ўзросту сэксуальнай згоды ў сытуацыях, калі дарослы знаходзіцца ва ўладнай у дачыненьні да малодшага ўдзельніка (настаўнікі, урачы, трэнэры, працаўнікі праваахоўных органаў, члены сям’і).

Узрост сэксуальнай згоды ня варта блытаць з узростам паўналецьця ці ўзростам, зь якога чалавек можа ўзяць шлюб. Словы *спакушэньне непаўналетніх* азначае спакушэньне асобаў, які не дасягнулі менавіта ўзросту згоды, а ня ўзросту паўналецьця (*разумеючы пад узростам паўналецьця ўзрост атрыманьня грамадзянінам чарговай часткі ці ўсёй поўнасьці грамадзянскіх правоў і абавязкаў*).

Узрост сэксуальнай згоды можа значна адрозьнівацца ў залежнасьці ад заканадаўства, хоць у большасьці краінаў ён знаходзіцца паміж 14 і 16 гадамі. Тым ня менш узрост сэксуальнай згоды можа як адсутнічаць зусім, так і дасягаць 20 гадоў. Пэўная лічба можа вызначацца тыпам каханьня.

## Узрост сэксуальнай згоды ў розных краінах
*Гэта табліца прадстаўлена толькі для параўнаньня «нормаў» у розных краінах і ня можа лічыцца канчатковай.*

## Глядзіце таксама
* Шлюб
* Падлетак
* Дзіця

## Крыніцы

Катэгорыя:Сэкс
Леанід Козік

**Леанід Пятровіч Козік** (1948; Барысаў, Менская вобласьць, цяпер Беларусь) — дзяржаўны дзяяч Рэспублікі Беларусь. Заслужаны работнік прамысловасьці Беларусі (1994), кандыдат эканамічных навук (1997). Дэпутат Вярхоўнага Савету Рэспублікі Беларусь 12-га скліканьня (1990—1995) і Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 3-га скліканьня (2004—2008), 3-і старшыня Фэдэрацыі прафсаюзаў Беларусі (2002—2014).

Скончыў сярэднюю школу № 19 Барысава. Затым служыў у савецкім войску. Пасьля працаваў  на  (БАТЭ). У 1977 г. скончыў юрыдычны факультэт Беларускага дзяржаўнага ўнівэрсытэту. У 1976—1977 гг. працаваў памочнікам пракурора Барысава. У 1978—1984 гг. — старшыня прафсаюзнага камітэту БАТЭ. Скончыў асьпірантуру  імя  (Масква, Расейская СФСР). У 1985—1992 гг. працаваў кіраўніком Барысаўскай швейнай фабрыкі. У 1989 г. скончыў Беларускі інстытут народнай гаспадаркі.

З траўня 1990 г. па травень 1995 г. — дэпутат Вярхоўнага Савету Рэспублікі Беларусь 12-га скліканьня, дзе быў старшынём Камісіі па эканамічнай рэформе. 15 красавіка — 15 траўня 1994 г. спрабаваў сабраць подпісы для вылучэньня на 1-ыя ў Беларусі прэзыдэнцкія выбары. У 1995—1998 гг. быў паўнамоцным прадстаўніком Рэспублікі Беларусь у Міжнародным эканамічным камітэце Садружнасьці незалежных дзяржаваў. У 1996—1999 гг. быў сябрам Выканаўчага камітэта Саюза Беларусі і Расеі. У 1997 г. у Маскве абараніў кандыдацкую дысэртацыю на тэму «Арганізацыйна-мэтадалягічныя асновы распрацоўкі міждзяржаўных эканамічных праграмаў: на прыкладзе праграмаў эканамічнай інтэграцыі Расейскай Фэдэрацыі і Рэспублікі Беларусь». Зь лютага 1998 г. па верасень 2001 г. — намесьнік прэм’ер-міністра Рэспублікі Беларусь. Зь верасьня 2001 г. па ліпень 2002 г. быў намесьнікам кіраўніка Адміністрацыі прэзыдэнта Рэспублікі Беларусь. У 2002—2014 гг. быў старшынём Фэдэрацыі прафсаюзаў Беларусі. 10 верасьня 2004 г., за месяц да парлямэнцкіх выбараў і незаконнага рэфэрэндуму датычна абраньня прэзыдэнта, падпісаў у якасьці сябра Рэспубліканскай каардынацыйнай рады кіраўнікоў палітычных партыяў і грамадзкіх аб’яднаньняў «Зварот да грамадзянаў Беларусі» з заклікам да падтрымкі А.Лукашэнкі на рэфэрэндуме. З кастрычніка 2004 г. па верасень 2008 г. — дэпутат Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 3-га скліканьня ад Барысаўскай сельскай выбарчай акругі № 78. У Палаце прадстаўнікоў быў сябрам Пастаяннай камісіі па бюджэце.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі

Катэгорыя:Нарадзіліся ў Барысаве
Катэгорыя:Дэпутаты Вярхоўнага Савету Рэспублікі Беларусь 12-га скліканьня
Катэгорыя:Намесьнікі прэм’ер-міністраў Рэспублікі Беларусь
Катэгорыя:Супрацоўнікі Адміністрацыі прэзыдэнта Рэспублікі Беларусь
Катэгорыя:Дэпутаты Палаты Прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 3-га скліканьня
Катэгорыя:Узнагароджаныя Ганаровай граматай Савету Міністраў Рэспублікі Беларусь
Катэгорыя:Старшыні Фэдэрацыі прафсаюзаў Беларусі
Катэгорыя:Беларускія асобы ў Чорным сьпісе ЭЗ
Марцінова

Назву **Марцінова** маюць:

## Населеныя пункты
### [[Беларусь]]
* Берасьцейская вобласьць:
** Марцінова — вёска ў Дарагічынскім раёне

* Гарадзенская вобласьць:
** Марцінова — хутар у Астравецкім раёне
** Марцінова — вёска ў Ашмянскім раёне

## Глядзіце таксама
* Марцінава
* Марцінавічы
* Марцінаўка
* Марцінаўцы
* Марцінелевічы
* Марцінішкі
* Марцінкавічы
* Марціняты
Стакгольм-Скаўста (аэрапорт)

**Аэрапорт Стакгольм-Скаўста** (, ) — міжнародны аэрапорт побач з горадам Нючэпінг, Швэцыя, у 106 км на паўднёвы захад ад цэнтральнай чыгуначнай станцыі Стакгольму. Абслугоўвае лёў-кост і грузавыя авіякампаніі. Стакгольм-Скаўста — трэці паводле пасажыраабароту аэрапорт Швэцыі (пасьля Арлянды й Ляндвэтэру). Яго пасажырапаток склаў у 2011 годзе 2 581 639 чалавек.

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйная старонка

Катэгорыя:Аэрапорты Швэцыі
Вішнявецкі

**Вішняве́цкі** — прозьвішча. Вядомыя носьбіты:

* Вішнявецкія — княскі род гербу «Карыбут».
* Іван Вішнявецкі (1490—1543) — дзяржаўны дзяяч Вялікага Княства Літоўскага.
* Канстанцін Вішнявецкі (1914—1944) — савецкі вайсковец.
* Міхал Вішнявецкі (1640—1673) — кароль польскі і вялікі князь літоўскі.
* Міхал Сэрвацы Вішнявецкі (1680—1744) — дзяржаўны і вайсковы дзяяч Вялікага Княства Літоўскага.
* Януш Антоні Вішнявецкі (1678—1741) — дзяржаўны дзяяч Вялікага Княства Літоўскага і Рэчы Паспалітай.
* Ярэмі Вішнявецкі (1612—1651) — дзяржаўны і вайсковы дзяяч Рэчы Паспалітай.

## Іншае
* Вішнявецкі сельсавет — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Стаўпецкага раёну Менскай вобласьці.
Навіна

Назву **Навіна** маюць:

* Навіна — былы хутар у Астравецкім раёне Гарадзенскай вобласьці
* Навіна — пасёлак у Краснапольскім раёне Магілёўскай вобласьці
* Навіна — былая вёска ў Мядзельскім раёне Менскай вобласьці
* Навіна — вёска ў Салігорскім раёне Менскай вобласьці
Пэдра Паскаль

**Хасэ Пэдра Бальмасэда Паскаль** (;  2 красавіка 1975 году, Сант’яга, Чылі), больш вядомы як **Пэдра Паскаль** — чылійска-амэрыканскі актор. Выканаўца роляў Абэрына Мартэла ў чацьвертым сэзоне сэрыялу «Гульня стальцоў», Хаўера Пэньі ў сэрыяле «Наркі» ды галоўнага пэрсанажу сэрыялу «Мандалорац».

## Жыцьцяпіс
Пэдра Паскаль нарадзіўся ў Сант’яга, але неўзабаве па ягоным нараджэньні сям’я атрымала палітычны прытулак у Даніі, паколькі ў Чылі дзейнічала вайсковая дыктатура Аўгуста Піначэта. Гадаваўся Пэдра ў акрузе Орындж (акруга, Каліфорнія) (Каліфорнія) і Сан-Антоніё (Тэхас), навучаўся ў Мастацкай школе акруг Орындж і  Нью-Ёрскага ўнівэрсытэту.

Паскаль выконваў ролі ў розных сэрыялах, сярод якіх «Бафі — забойца вампіраў», «Добрая жонка», «Радзіма», «Мэнталіст» і «Грэйслэнд», у адным эпізодзе сэрыялу «Закон & парадак: Злачынны намер». У чэрвені 2013 року ён зьняўся ў ролі Абэрына Мартэла ў чацьвертым сэзоне сэрыялу «Гульня стальцоў» каналу HBO, а ў 2015 выканаў ролю агента Ўправы па барацьбе з наркотыкамі ЗША Хаўера Пэньі ў арыгінальным шоў Netflixу «Наркі».

У 2017 Пэдра Паскаль сыграў ролі агента Віскі ў «Раяліст: Залатое колца» і найміта Пэра Товара ў «Вялікай сьцяне». У 2018 Паскаль быў Дэйвам Ёркам, галоўным антаганістам трылеру «Раўняльнік 2».

У 2019 року стаў выканаўцам галоўнай ролі ў сэрыяле з сусьвету «Зорных войнаў» «Мандалорац».

## Фільмаграфія

### Фільмы

### Тэлебачаньне

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі

* 

Катэгорыя:Нарадзіліся ў Сант’яга-дэ-Чылі
Катэгорыя:Акторы ЗША
Катэгорыя:Чылійскія акторы
Сяргей Бусел

**Сярге́й Нічы́паравіч Бу́сел** (19 лютага 1901, Сухоўчыцы, Слуцкі павет, Расейская імпэрыя — пасьля 1940) — беларускі нацыянальны дзяяч. Удзельнік Слуцкага збройнага чыну.

## Біяграфія

Нарадзіўся ў 1901 годзе ў вёсцы Сухоўчыцы Слуцкага павету (цяпер Капыльскі раён Менскай вобласьці) ў сялянскай сям’і. Пасьля заканчэньня Раманаўскае вышэйшае пачатковае вучэльні (1916), у жніўні 1917 году паступіў у Слуцкую агульную земскую (беларускую гімназію). Быў адным зь лідэраў таварыства «Папараць-Кветка», удзельнічаў у беларускім нацыянальным руху. З 1918 году ў складзе Беларускае партыі сацыялістаў-рэвалюцыянэраў, уваходзіць у склад ейнага Слуцкага павятовага камітэту. У часе польска-савецкае вайны актыўна ўдзельнічае ў антыпольскім падпольным руху, сябра Часовага Беларускага нацыянальнага камітэту Случчыны. Удзельнік партыйных зьездаў БПСР у сакавіку й кастрычніку 1920 году ў Смаленску й Менску. Адзін з арганізатараў Беларускага зьезду Случчыны 14—15 лістапада 1920 году. У часе Слуцкага збройнага чыну на даручэньне старшыні Беларускае Рады Случчыны Ўладзімер Пракулевіча прымаў ўдзел у фармаваньні Першае Слуцкае брыгады войскаў БНР у мястэчку Семежава.

Па ліквідаваньні збройнага чыну — у складзе аднаго з аддзелаў Беларускае вайсковае камісіі (БВК), пад прыкрыцьцём мандату рэвідэнта БВК па культурна-асьветных справах праводзіў эсэраўскую прапаганду сярод беларускіх сялянаў Гарадзеншчыны і жаўнераў беларускага батальёну ў Лодзі. Пасьля скасаваньня палякамі БВК у 1921 годзе пераяжджае ў Вільню, дзе выконвае заданьні Загранічнага бюро БПСР. Каб пазьбегнуць арышту, пераяжджае ў Коўна (Летува), дзе нейкі час працуе ў Прадстаўніцтва БНР і Міністэрстве беларускіх справаў. У 1922 годзе, паводле рэкамэндацыі Ўраду БНР і пэрсанальна Вацлава Ластоўскага едзе вучыцца ў Прагу (Чэхаславаччына), у Вышэйшую тэхнічную школу.

У часе навучаньня на агранамічным факультэце актыўна ўдзельнічае ў жыцьці беларускае эміграцыі: блізка сыходзіцца з Тамашом Грыбам, Язэпам Мамонькам, Палутай Бадуновай, Міколам Чарнецкім, уваходзіць у Загранічнае бюро БПСР, актывіст эсэраўскае студэнцкае арганізацыі «Вольная Грамада». У 1929 годзе, пасьля заканчэньня навучаньня і атрыманьня дыплёма агранома вяртаецца ў Вільню, дзе спрабуе ўзнавіць мясцовую суполку беларускіх эсэраў. Некаторы час мае сувязь з Цэнтрабелсаюзам Антона Луцкевіча і Радаслава Астоўскага, потым перапыняе кантакты з гэтай групоўкай, выяўляючы сваю рэзкую пазыцыю да палітыкі польскіх уладаў, у прыватнасьці, да прыхільнікаў палітычнага рэжыму Юзэфа Пілсудзкага. Удзельнічаў у працы Беларускага нацыянальнага камітэту ў Вільні, супрацоўнічаў з часопісам «Золак».

У кастрычніку 1939 году, калі Чырвоная армія ўвайшла ў Заходнюю Беларусь, арыштаваны спэцыяльнай групай НКВД БССР і вывезены ў Менск. У лютым 1940 году прыгавораны да 15 гадоў працоўна-папраўчых лягераў. Далейшы лёс невядомы.

## Крыніцы

## Літаратура
* 
* 
* 

## Вонкавыя спасылкі
*Успаміны удзельнікаў слуцкага паўстаньня

Катэгорыя:Нарадзіліся ў Капыльскім раёне
Катэгорыя:Вайскоўцы БНР
Катэгорыя:Удзельнікі Слуцкага паўстаньня
Катэгорыя:Рэпрэсаваныя ў БССР
Задубраўская сельская рада

**Заду́браўская сельская ра́да** () — сельская рада, якая знаходзіцца ў Застанаўскім раёне Чарнавіцкай вобласьці. Разьмяшчэньне рады — вёска Задубраўка.

## Агульныя зьвесткі
* *Насельніцтва рады:* 964 асобы (на 2001 рок)

## Вёскі
Сельскай радзе падпарадкаваныя:
* в. Задубраўка

## Склад рады
Рада складацца з 16 дэпутатаў і старшыні.
* *Старшыня рады:* Гаўрылюк Васіль Аляксеевіч
* *Пісар рады:* Данілюк Адарка Васілеўна

### Сташыні папярэдніх радаў

*Примітка: таблиця складена за даними сайту Верховної Ради України*

### Дэпутаты
Паводле вынікаў мясцовых выбараў 2010 року дэпутатамі сталі:

#### Ад якой партыі выбіраліся

## Крыніцы

Катэгорыя:Адміністрацыйна-тэрытарыяльны падзел Чарнавіцкай вобласьці
Фістынг

**Фістынг** (ад  — кулак) — спосаб самазадавальненьня, які зьдзяйсьняецца праз увядзеньне некалькіх пальцаў або кулака, адной або двух рук у похву або задні праход.

## Вонкавыя спасылкі
* Плоцевы чын і яго апісаньне

Катэгорыя:Сэкс
Палавыя злачынствы

**Палавыя злачынствы** — супрацьпраўныя дзеяньні, якія пасягаюць на правы і свабоды чалавека.

Заканадаўства Рэспублікі Беларусь дапускае свабоду адносін, прызнае свабоду выбару з кім спаць, або ня спаць, калі не парушаюцца 2 асноўныя правілы — дабраахвотнасьці з боку ўдзельнікаў такіх адносін і дасягненьня імі 16 гадоў. Парушэньне гэтых правілаў зьяўляецца падставай для прыцягненьня да карнай адказнасьці.

## Літаратура
* Современная сексология. Энциклопедия. — Под общей редакцией доктора медицинских наук В. А. Доморацкого. — Мн.: БелЭн., 2008. — 384 с.: іл.

Катэгорыя:Сэкс
Сэксуальная ідэнтычнасьць

**Сэксуальная ідэнтычнасьць** — азначэньне самім чалавекам да каго ён будзе цягнуцца й задавальняць свае патрэбы.

## Віды ідэнтычнасьці
Дасьледчыкі вылучаюць розныя віды ідэнтычнасьці:
* цялесная й душэўная (псыхалягічная) прыналежнасьць да аднаго з полу (муж/жан),
** цялесна належыць да аднае з стацяў, але душэўна лічыць сябе другім полам (напрыклад, мужчына лічыць сябе жанчынай, альбо жанчына лічыць сябе мужчынам);
** цялесна й душэўна належыць да сваёй стаці, але жадае каханьня ня з той стацьцю (мужчына хоча мець зносіны з мужчынам, альбо жанчына з жанчынай).

## Спосабы праяўленьня ідэнтычнасьці

Сучаснай навуцы вядомыя магчымыя спосабы праяўленьня сэксуальнай ідэнтычнасьці:

* мужчына жадае мець стасункі з жанчынаю, альбо жанчына жадае мець стасункі з мужчынам;

* мужчына жадае мець стасункі з мужчынам, альбо жанчына жадае мець стасункі з жанчынаю.

* мужчына жадае мець стасункі толькі з мужчынам, альбо жанчына жадае мець стасункі толькі з жанчынаю.
* мужчына жадае мець стасункі з мужчынам і з жанчынаю, альбо жанчына жадае мець стасункі з жанчынаю і з мужчынаю.

## Глядзіце таксама
* Бісэксуальнасьць
* Лесьбіянства
* Гетэрасэксуальнасьць
* Гомасэксуальнасьць
* Лезьбіянкі
* Транссэксуальнасьць
* Каханьне
* Сэксалёгія

## Літаратура
* John Colapinto: *As Nature Made Him: The Boy Who Was Raised As A Girl.* Harper Collins, ISBN 0-06-019211-9.
* Anne Fausto-Sterling: *Sexing the Body: Gender Politics and The Construction of Sexuality.* Basic Books, ISBN 0-465-07713-7.
* Clellan S. Ford, Frank A. Beach: *Patterns of Sexual Behavior.* Ace Books, 1951.
* Francis Mark Mondimore: *A Natural History of Homosexuality.* Johns Hopkins University Press, ISBN 0-8018-5440-7.
* John Money: *Gay, Straight, and In-between: The Sexology of Erotic Orientation.* Oxford University Press, 1988, ISBN 0-19-506331-7.
* D. Haig: *The inexorable rise of gender and the decline of sex: social change in academic titles, 1945—2001.* Archives of Sexual Behavior 33/2004, S. 87-96 (PDF).
* Karl Marxen: *Aber doch nicht in der Öffentlichkeit! Schutz der sexuellen Identität im Grundgesetz.* Forum Recht 04/2009, Seite: 126—128 (PDF).
* Gunnar Duttge, Wolfgang Engel, Barbara Zoll (Hrsg.): *Sexuelle Identität und gesellschaftliche Norm.* Göttinger Schriften zum Medizinrecht — Band 10, Universitätsverlag Göttingen, Göttingen 2010, ISBN 978-3-941875-72-2.
* M. F. Bear’s B.W., Connors’s M.A. Paradiso: Neuroscience- Exploring the Brain, Lippincott Williams & Wilkins; Third edition edition (2006)

Катэгорыя:Сэкс
Сўінг (сэкс)

**Сўінг** () — слова ў англамоўных краінах для назвы непастаянных, кароткачасовых дабраахвотных каханьня-сэксу зь іншымі людзьмі. Сўінг разумее наяўнасьць сталых пар (уключаючы і сямейныя), якія добраахвотна здраджваюць адзін аднаму. Звычайна сем’і сумесна забаўляюцца прыкладна паўгоду-год. Клюбы для гэтых людзей завуцца сўінг-клюбы, у якія прымаюцца толькі пары, якія склаліся. Прыхільнікі сўінгу настойваюць, што іх сэксуальная актыўнасьць не падрывае даверу паміж дарослымі людзьмі, дазваляе разнастаіць жыцьцё. У сўінг любоўныя пары звычайна прыходзяць на трэцім-пятым годзе сваіх зносінаў. Лічыцца, што менавіта ў гэты час шлюб набывае некаторую аднастайнасьць.

## Мінулае
Перадгісторыя сўінгу сыходзіць у глыбокую старажытнасьць, калі эскімосы абменьваліся сваімі жонкамі. Аднак сўінг мае на ўвазе згоду ўсіх сваіх удзельнікаў. Гісторыя сўінгу зараджаецца ў гады Другой сусьветнай вайны, калі амэрыканскія лётчыкі абменьваліся жонкамі зь іх згоды.

## Віды сўінгу
* Мяккі сўінг — пяшчота іншых людзей (па-за сямейнаю параю), часам аральны сэкс, але без пранікненьня ў похву.
* Закрыты сўінг — абмен удзельнікамі на выходныя для звычайнага каханьня ў цішы й адзіноце.
* Адкрыты сўінг — звалка двух або больш пар з абменам удзельнікамі на вачах усіх.

## Этыка сўінгу
* Сўінгеры ня любяць напорыстасьць і дакучлівасьць.
* Адно з асноўных правіл — гэта безумоўнае права кожнага сказаць «не».
* На спатканьне ў сўінгераў прынята прыносіць усякія неспадзеўкі, падарункі, што-небудзь да гарбаты і на ўсякі выпадак — а яны, як вядома, бываюць рознымі — прадметы асабістай гігіены і г. д.
* Шматлікія палюбоўнікі ў парах дамаўляюцца не сустракацца сам-насам з чужым партнэрам. Трымаць дыстанцыю — вельмі важна, і заўсёды памятаць, што колькі бы ні спалі ў адным ложку, але чужая жонка — гэта чужая жонка, яе можна толькі часова і па дамоўленасьці «пазычыць» у абмен на сваю партнёрку.

## Дзесяць прыказаньняў сўінгу
# Ніколі не спрабуйце разбурыць шлюб.
# Заўсёды выконвайце ўмовы сустрэчы, або падрабязна паведамляйце загадзя аб зьмене акалічнасьцяў.
# Заўсёды лічыце першую сустрэчу азнакамляльнай, аднак будзьце гатовыя да сўінгу, калі ён апынецца ўзаемапрымальным, або да сумленнага адказу, калі вам штосьці не падышло.
# Ніколі, ні пры якіх акалічнасьцях, не аказвайце ціск на партнэра.
# Абмяжоўвайце абмеркаваньне тэм сўінгу вакол сўінгераў і якія спачуваюць.
# Абараняйце ананімнасьць іншых сўінгераў, устрымліваючыся ад згадваньня імёнаў.
# Заўсёды прытрымвайцеся вышэйшых стандартаў гігіены і вонкавага выгляду.
# Не ўключайцеся ні ў якую супрацьзаконную дзейнасьць, якая можа дыскрэдытаваць сўінгераў як групу.
# Будзьце дружалюбныя і цёплыя з вашымі сябрамі, але памятайце, што вызначаны тып эмоцый заўсёды павінен быць зарэзэрваваны для вашага мужа.
# Заўсёды дэманструйце павагу да асабістых пазыцыяў, пачуцьцяў і звычак іншых сўінгераў.

## Вонкавыя спасылкі
* Колькасьць свінгерскіх клюбаў па розных рэгіёнах: кантынентах, краінах, штатах Амэрыкі

Катэгорыя:Сэкс
Фінгерынг

**Фінгерынг** ( — рабіць пальцамі) — гэта спосаб дасягненьня палавога ўзбуджэньня пры ўзьдзеяньні пальцамі на вонкавыя похву або на задні праход. Фінгерынг можна разглядаць як разнавіднасьць самазадавальненьня, калі такая не ўключае стымуляцыю іншым аб’ектам, акрамя пальцаў. Зьяўляецца самым распаўсюджаным спосабам жаночага самазадавальненьня. Фінгерынг зьяўляецца таксама адной з найбольш распаўсюджаных пяшчотаў або супольнага (ўзаемнага) самазадавальненьня.

## Глядзіце таксама
* Каханьне
* Сэксалёгія
* Сэксуальная ідэнтычнасьць

## Вонкавыя спасылкі
* Плоцевы чын і яго апісаньне

Катэгорыя:Сэкс
Сэкс па тэлефоне

**Сэкс па тэлефоне ** — разнавіднасьць віртуальнага сэксу, якая заключаецца ў сэксуальнай гутарцы двух і больш асобаў па тэлефоне, падчас якой хоць бы адзін з удзельнікаў самазадавальняе сябе або аддаецца прыемным сэксуальным мроям.

## Спосабы
* Сэкс па тэлефоне могуць практыкаваць палюбоўнікі, падзеленыя адлегласьцю.
* Сэкс па тэлефоне можа быць платнай паслугай.
* Сэкс па тэлефоне можа прымаць шмат формаў, уключаючы (але, не абмяжоўваючыся): загады, апавяданьне і просьбы сэксуальнага характару; анекдоты і адкрытыя гісторыі з асабістага жыцьця; шчыры выраз сэксуальных пачуцьцяў і любові; абмеркаваньне вельмі індывідуальных і адчувальных сэксуальных тэм; або размова двух чалавек, якія слухаюць адзін аднаго і мастурбуюць.

## Глядзіце таксама
* Каханьне
* Сэксалёгія
* Сэксуальная ідэнтычнасьць

## Вонкавыя спасылкі
* Плоцевы чын і яго апісаньне

Катэгорыя:Сэкс
Гіпэрсэксуальнасьць

**Гіпэрсэксуа́льнасьць** () — павышаная цяга да прыемнасьці сэксу.

Часьцей за ўсё назіраецца юнацкая, або гіпэрсэксуальнасьць, якая праяўляецца ў юнацкім узросьце ў форме фіксацыі душы на сэксуальна-эратычных ўражаньнях і мроях. У мужчын яна зьвязана з вырабам спэрмы і выяўляецца ў выпадковыхых эрэкцыях, суправаджаецца частыя вытрыскамі спэрмы і іншымі праявамі падвышанай палавой узбудлівасьці. Важную ролю ў фармаваньні чалавечай сэксуальнасьці гуляе захаваная ў працэсе сямейнага выхаваньня. Гіпэрсэксуальнасьць ў чалавечым грамадзтве праходзіць на тле фармаваньня ўсьведамленьня сваёй палавой ролі, і папярэднічае фармаваньні патрэбных грамадзтву паводзінаў, якія забясьпечваюць нармальныя палавыя функцыі ў пэрыяд сталасьці.

## Глядзіце таксама
* Каханьне
* Сэксалёгія
* Сэксуальная ідэнтычнасьць

Катэгорыя:Сэксуальнасьць
Катэгорыя:Сэксуальнае здароўе
Сэксуальнае злоўжываньне

**Сэксуа́льнае злоўжыва́ньне ** — гэта любыя паводзіны сэксуальнага характару паміж двума або больш людзьмі пры адсутнасьці роўнасьці. Яно можа ўключаць адносіны дарослы — дзіця, старэйшае дзіця — малодшае дзіця, падлетак — асоба малодшая па ўзросту, або любую сытуацыю, у якой адна з асобаў прымае ўдзел па прымусе. Сэксуальнае злоўжываньне ўключае сытуацыі, калі ахвяра не ўсьведамляе таго, што адбываецца злоўжываньне (калі за ахвярай падглядаюць падчас мыцьця, падчас прыняцьця ванны, падчас пераапрананьня і г. д.), а таксама калі ахвяра сьпіць, знаходзіцца ў несьвядомым стане, пад уплывам алькаголю або наркотыку, альбо ня здольная зразумець, што адбываецца.

Сэксуальнае злоўжываньне можа быць ажыцьцёўлена з дапамогай сілы, падману, подкупу, пагрозы, або любога іншага сродку, які ставіць адну з асобаў у выйгрышнае становішча.

Паводзіны ў сытуацыі сэксуальнага злоўжываньня могуць прымаць форму падглядваньня, агаленьня пісі, дакрананьняў любымі часткамі голага цела пісі, паказу парнаграфічных фатаздымкаў дзіцяці, выкарыстаньне дзіцяці для стварэньня парнаграфічных фатаграфіяў або любыя сэксуальныя паводзіны бяз згоды.

Чалавек абавязаны разумець, што ўяўляюць сабой паводзіны, на якія дадзена згода, ня будучы падманутым або заблытаным. Удзельнік абавязаны ведаць, што прымальна ў культуры, у сям’і і ў групе знаёмых людзей, і таксама абавязаны ведаць пра магчымыя наступствы для яго і іншых, і аб іншых спосабах паводзінаў. Павінна прысутнічаць магчымасьць сказаць «не» без асьцярогі нэгатыўных наступстваў. Удзельнік павінен быць сьвядомым і не пад узьдзеяньнем алькаголю ці наркотыку. З пункту гледжаньня закону няма такога паняцьця, як згода непаўнагадовых, якія не дасягнулі так званага ўзросту згоды. Гэта азначае, што старэйшая асоба ня можа апраўдваць свае паводзіны, кажучы, што дзіця пагадзілася на гэтыя паводзіны.

Здаровыя, раўнапраўныя адносіны заўсёды грунтуюцца на згодзе.

## Глядзіце таксама
* Каханьне
* Сэксалёгія
* Сэксуальная ідэнтычнасьць

## Вонкавыя спасылкі
* Плоцевы чын і яго апісаньне

Катэгорыя:Сэкс
Плоцевая ўзрушанасьць

**Плоцевая ўзрушанасьць ** — зьмены ў целе чалавека, якія адбываюцца пад узьдзеяньнем сэксуальных стымулаў. Гэта пачатак, першая з чатырох частак у чыне каханьня чалавека. Юр у чалавеку папярэднічае моманту непасрэднага пачатку каханьня, занятку самазавальненьня. Як правіла яно наступае ў выніку прагляду і чытаньня эратычных матэрыялаў, размовы на сэксуальную тэму, узьдзеяньня на цела (пяшчоты і г. д.), успамінаў, зносінаў.

Апісаньне плоцевай узрушанасьці. Юр, агульны для мужчын і жанчын:
* пачашчэньне дыханьня;
* пачашчэньне сэрцабіцьця;
* павышэньне крывянага ціску;
* павышэньне цягліцавага тонусу;
* павышэньне сьлінавырабу;
* зьмяненьне стану скурных пакроваў (пачырваненьне, зьяўленьне мурашак);
* пашырэньне зрэнак;
* зьмены ў позірку, голасе, паводзінах.

Юр у мужчыны:
* эрэкцыя струка;
* эрэкцыя саскоў;
* цечка змазкі.

Юр у жанчыны:
* эрэкцыя саскоў;
* эрэкцыя похвы;
* увільгатненьне похвы.

## Глядзіце таксама
* Каханьне
* Сэксалёгія
* Сэксуальная ідэнтычнасьць

## Вонкавыя спасылкі
* Плоцевы чын і яго апісаньне

Катэгорыя:Сэкс