open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Няміга (станцыя мэтро)

**Няміга** (трансьліт.: *Niamiha*) — станцыя Аўтазаводзкай лініі Менскага мэтрапалітэну. 
Станцыя знаходзіцца ў гістарычным цэнтры города Менска і названая па імені ракі Нямігі.

Пры будаўніцтве станцыі вырашаліся складаныя археалягічныя, інжынерныя і горадабудаўнічыя задачы. Перадусім патрэбна было захаваць гістарычны падземны пласт культурнай спадчыны, які вякамі ствараўся ў гэтай зоне Менска. Вялізарнае значэньне мае і гістарычная забудова ў раёне станцыі. Зважаючы на гэтыя ўмовы, былі знойдзеныя нестандартныя канструктыўныя рашэньні па разьмяшчэньні тэхнічных памяшканьняў станцыі, умацаваньню падмуркаў існуючых будынкаў і абарона ад вібрацыі помнікаў архітэктуры.

Архітэктурна-мастацкае рашэньне падпарадкавана гістарычнай значнасьці месца разьмяшчэньня станцыі пры ўпадзеньні ў Сьвіслач ракі Няміга, дзе размяшчаўся Дзядзінец або Замчышча старажытнага Менска. У афармленьні інтэр'еру станцыі рэалізаваная тэма «драўлянага зруба» на калёнах і на сьценах пероннай залы ў спалучэньні з белым мармурам. Сьвяцільні нагадваюць форму карабельных ілюмінатараў, асьвятлюць ладзьдзю як элемэнт, што зьвязвае мінулае і сучаснасьць.

## Глядзіце таксама
* Трагедыя на Нямізе

Катэгорыя:Станцыі Менскага мэтрапалітэну
Катэгорыя:Аўтазаводзкая лінія мэтро (Менск)
Першамайская (станцыя мэтро, Менск)

**Першамайская** (трансьліт.: *Pieršamajskaja*) — станцыя Аўтазаводзкай лініі Менскага мэтрапалітэну, разьмешчана паміж станцыямі «Купалаўская» і «Пралетарская». Адкрыта ў 1991 годзе, праз некалькі месяцаў пасьля першага ўчастка Аўтазаводзкай лініі. Адзіная станцыя ў Менскім мэтрапалітэне з бакавым разьмяшчэньнем плятформаў. 

## Будаўніцтва
Першапачаткова станцыя праектавалася з астраўной плятформай, аднак пры будаўніцтве былі дапушчаныя тэхнічныя памылкі — у прыватнасьці, не ўлічана прысутнасьць пылеватых пяскоў паблізу рэчышча Сьвіслачы. У выніку плян тунэляў і станцыі быў зьменены, а дата адкрыцьця станцыі перанесена з 31 сьнежня 1990 году на першае паўгодзьдзе 1991 году. Да заканчэньня будаўніцтва цягнікі другой лініі праязджалі «Першамайскую» транзітам.

## Выхады
Выхады «Першамайскай» разьмешчаны ў падземных пераходах на вуліцы Леніна, побач з ракой Сьвіслач, і вядуць да канцэртнай залы «Менск», заводу «Менск Крышталь», ліцэю БДУ і стадыёна «Дынама».

Катэгорыя:Станцыі Менскага мэтрапалітэну
Катэгорыя:Аўтазаводзкая лінія мэтро (Менск)
Пралетарская (станцыя мэтро, Менск)

**Пралетарская** (трансьліт.: *Pralietarskaja*) — станцыя Аўтазаводзкай лініі Менскага мэтрапалітэну. Знаходзіцца паміж станцыямі «Першамайская» і «Трактарны завод». Адчынена 31 сьнежня 1990 году ў складзе першага ўчастка Аўтазаводзкай лініі, які ўключаў 5 станцый. 

## Канструкцыя
Калённая станцыя дробнага закладу, трохпралётная, з адным уваходным вестыбюлем. У канцы плятформы разьмешчана скульптура рабочага на фоне горада, створаная М. Рыжанковым.

## Выхады
«Пралетарская» разьмешчана ля лукавіны Сьвіслачы, побач з чыгуначнай станцыяй «Менск-Усходні». Выхад — 1. на: вуліцу Судмаліса й вуліцу Серафімовіча, 2. на: чыгуначную станцыю «Менск-Усходні».

Катэгорыя:Станцыі Менскага мэтрапалітэну
Катэгорыя:Аўтазаводзкая лінія мэтро (Менск)
Трактарны завод (станцыя мэтро, Менск)

**Трактарны завод** (трансьліт.: *Traktarny zavod*) — станцыя Аўтазаводзкай лініі Менскага мэтрапалітэну. 

## Выхады
Выхады станцыі разьмешчаны ў падземных пераходах пад вуліцай Даўгабродзкай. Побач са станцыяй разьмешчана галоўная прахадная Менскага трактарнага завода, Дом культуры МТЗ і бульвар Трактарабудаўнікоў.

Катэгорыя:Станцыі Менскага мэтрапалітэну
Катэгорыя:Аўтазаводзкая лінія мэтро (Менск)
Партызанская (станцыя мэтро, Менск)

**Партызанская** (трансьліт.: *Partyzanskaja*) — станцыя Аўтазаводзкай лініі Менскага мэтрапалітэну. Адчыненая разам са станцыяй «Аўтазаводзкая» 7 лістапада 1997 году.

## Канструкцыя
Калённая станцыя дробнага закладаньня, трохпралётная (адзін пралёт утоены), з побач прастакутных калён. На меншай глыбіні над станцыяй зьмесцаваны гандлёвы цэнтар «Падземны Горад».

У архітэктурна-мастацкім афармленьні станцыі падкрэсьлена нестандартнасьць канструктыўнага вырашэньня плятформавай залы з адным цэнтральна зьмесцаваным шэрагам калён. Рэбры пліт перакрыцьця ды апорныя рыгелі ўтвараюць прасторавую рашотку кесанаванай столі ды візуальна павялічваюць эфэкт шырыні прасторы.

Новыя аздабленчыя матэрыялы, якія зьяўляліся ў той час на рынку, дазволілі перагледзець афармленьне. Таму многія напрацоўкі дэкаратарскіх разьвязкаў гэтак і не былі ўвасоблены ў жыцьцё. Затое новы падыход дазволіў трохі патаньніць будаваньне.

Асноўная дэкаратыўна-мастацкая нагрузка скавана на разьвязак цэнтральна зьмесцаванага шэрага калён. Калёны абкладаюцца зялёным мармурам з улучэньнем дэкаратыўных профіляў з анадаванага алюмінію. У верхняй зоне калён зьмесцаваны сьвяцільні з адмысловай оптыкай, што ствараюць эфэкт паходні, якія сымбальізуюць полымя народнага супраціву ды апорныя агонь памяці ды падзяка нашчадкаў.

## Выхады
Выхады з двух вестыбюляў станцыі вядуць да гасьцініцы «Турыст», універмага «Беларусь», Партызанскага праспэкта, вуліц Даўгабродзкай і Жылуновіча, парку імя 50-годзьдзя Кастрычніка.

## Крыніцы

Катэгорыя:Станцыі Менскага мэтрапалітэну
Катэгорыя:Аўтазаводзкая лінія мэтро (Менск)
Аўтазаводзкая (станцыя мэтро, Менск)

**Аўтазаводзкая** (трансьліт.: *Aŭtazavodzkaja*) — станцыя Аўтазаводзкай лініі Менскага мэтрапалітэну.

## Канструкцыя
Калённая станцыя дробнага закладаньня, двухпралётная, з побач круглых калён.

Станцыя разьвязана ў нетрадыцыйнай для метрабудаваньня аб’ёмна-прасторавай схеме: скляпеністая, два паверхі, зьмесцаваныя пад пероннай залай ды адзін над ім, прызначаны для інжынерна-тэхнічных службаў.

У грунце архітэктурнага вырашэньня станцыі — перацяканьне прастор пероннай залы ды вестыбюляў. Цэнтральны ўваход у вестыбюль ужо з падвулічнага пераходу раскрывае інтэр’ер станцыі, у якім актыўную нагрузку нясуць мастацкія кампазыцыі, зьмесцаваныя на тарцах зьніжанай часткі пероннай залы ды выкананыя ў тэхніцы энкаўстыка. Алюмініевая столь яднае вестыбюль ды двухсьвятловую прастору перона. У цэнтры пероннай залы агаданы лавы для сядні ды рэклямныя элемэнты. У адстроі станцыі ўжыты грэцкі мармур, граніт, алюміній.

Катэгорыя:Станцыі Менскага мэтрапалітэну
Катэгорыя:Аўтазаводзкая лінія мэтро (Менск)
Магілёўская (станцыя мэтро)

**Магілёўская** (трансьліт.: *Mahilioŭskaja*) — станцыя Аўтазаводзкай лініі Менскага мэтрапалітэну.

## Канструкцыя
Калённая станцыя дробнага закладаньня, трохпралётная, з побач круглых калён. Станцыя двухузроўневая: на ніжнім зьмесцавана прыпынкавая плятформа, на верхнім — уваходныя вестыбюлі й бакавыя пешаходныя галерэі.

Усходы да вестыбюляў пачынаюцца бліжэй да цэнтра пасадкавай плятформы й збольшага зьмесцаваны над ёй. Дзякуючы гэтаму, а таксама двух’яруснаму месцаваньню службовых і тэхнічных памяшканьняў агульная даўжыня станцыйнага комплексу была скарочана са стандартных для менскага метро 280-300 мэтраў до 138.

Інтэр’еры плятформы, вестыбюляў, пешаходных пераходаў выкананы з падзелам прасторы на функцыйныя зоны: зоны транзіту, пасадкі й чаканьня. Адна прастора двух’яруснай плятформавай часткі й вестыбюляў з бакавымі пешаходнымі галерэямі па гарызанталі яднаецца тэмай цёмна-сіняй падвеснай столі ў цэнтральным пралёце станцыі, а па вэртыкалі падзяляецца на два ярусы круглымі калёнамі са сьветлага мармуру.

У адстроі скарыстаны партугальскі мармур, граніт, алюмініевыя падвесныя столі.

На «Магілёўскай» упершыню ў Менску (а таксама ўпершыню сярод усіх мэтрапалітэнаў былога СССР) былі ўсталяваны два ліфты для інвалідаў. Таксама над уваходамі ўпершыню ў Менскім мэтрапалітэне ўсталяваны павільёны аркавай формы з ужываньнем ударатрывалага шкла, якія бароняць лесьвічныя маршы ад дажджу й сьнегу.

Катэгорыя:Станцыі Менскага мэтрапалітэну
Катэгорыя:Аўтазаводзкая лінія мэтро (Менск)
Рэчыца (Магілёўская вобласьць)

**Рэ́чыца** — вёска ў Чэрыкаўскім раёне Магілёўскай вобласьці, цэнтар Рэчыцкага сельсавету.

## Гаспадарка
У лютым 2022 году каля Рэчыцы запрацавала сонечная электрастанцыя плошчай 2,2 кв.км і магутнасьцю 109 мэгават, што рабіла яе найбольш магутнай у Беларусі. Яна складалася з Паўночнага і Паўднёвага паркаў ды мела разьліковы гадавы аб’ём выпрацоўкі электраэнэргіі 156 960 МВт/гадзіна.

## Насельніцтва
* 2010 год — 438 чалавек
* 1999 год — 495 чалавек

## Крыніцы

Катэгорыя:Населеныя пункты Чэрыкаўскага раёну
Катэгорыя:Рэчыцкі сельсавет (Чэрыкаўскі раён)
Рэчыца (Віцебская вобласьць)

**Рэ́чыца** — вёска ў Полацкім раёне Віцебскай вобласьці. Рэчыца ўваходзіць у склад Гаранскага сельсавету.

## Насельніцтва
* 2010 год — 4 чалавекі
* 1999 год — 4 чалавекі

## Крыніцы

Катэгорыя:Гаранскі сельсавет (Полацкі раён)
Катэгорыя:Населеныя пункты Полацкага раёну
Воранава (неадназначнасьць)

Назву **Во́ранава** маюць:

## Населеныя пункты
### [[Беларусь]]
* Віцебская вобласьць:
** Воранава — вёска ў Полацкім раёне

* Гарадзенская вобласьць: 
** Воранава — мястэчка, цэнтар Воранаўскага раёну
** Воранава — хутар у Воранаўскім раёне

## Глядзіце таксама
* Воранаў
Варанова

**Варано́ва** — вёска ў Глыбоцкім раёне Віцебскай вобласьці. Варанова ўваходзіць у склад Падсьвільскага сельсавету.

## Гісторыя
25 сакавіка 1918 году згодна з Трэцяй Устаўной граматай Рады БНР Варанова абвяшчалася часткай Беларускай Народнай Рэспублікі. 1 студзеня 1919 году згодна з пастановай І зьезду Камуністычнай партыі Беларусі вёска ўвайшла ў склад Беларускай ССР. Паводле Рыскага падзелу 1921 году, засьценак, пазьней вёска апынулася ў складзе гміны Глыбокае, з 1929 года ў складзе гміны Плісa Дзісенскага павету Віленскага ваяводзтва Польскай Рэспублікі (Заходняя Беларусь). У 1939 годзе вернутая ў склад Беларускай ССР (Узьяднаньне Беларусі).

Да 9 жніўня 2013 году ўваходзіла ў склад Падсьвільскага пасялковага савету.

## Насельніцтва
* 2010 год — 35 чалавек
* 1999 год — 84 чалавекі
*1931 год — 100 чалавекi
*1921 год — 100 чалавекi

## Крыніцы

## Літаратура

Катэгорыя:Падсьвільскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Глыбоцкага раёну
Воранава (Віцебская вобласьць)

**Во́ранава** — вёска ў Полацкім раёне Віцебскай вобласьці. Воранава ўваходзіць у склад Зялёнкаўскага сельсавету.

## Крыніцы

Катэгорыя:Зялёнкаўскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Полацкага раёну
Сакалова

Назву **Сакало́ва** маюць:

## Прозьвішчы
**Сакало́ва** — жаночая форма расейскага прозьвішча Сакалоў.

### Вядомыя носьбіты
* Алена Сакалова (нар. 1980) — расейская фігурыстка
* Галіна Сакалова (1940—1997) — акторка
* Зінаіда Сакалова (1865—1950) — акторка
* Ірына Сакалова (нар. 1940) — акторка
* Любоў Сакалова (1921—2001) — акторка
* Марыя Сакалова (1899—1981) — іканапісец
* Натальля Віктараўна Сакалова (1916—2002) — пісьменьніца
* Натальля Міхайлаўна Сакалова (1980) — журналіст КП ва Ўкраіне
* Соня Сакалова (нар. 1972) — прадусар
* Тацяна Сакалова-Дзялюсіна — усходазнавец-япаніст, перакладнік зь японскай мовы

## Населеныя пункты
### [[Беларусь]]
* Берасьцейская вобласьць:
** Сакалова — вёска ў Бярозаўскім раёне
** Сакалова — вёска ў Жабінкаўскім раёне 

* Віцебская вобласьць:
** Сакалова — вёска ў Мёрскім раёне 
** Сакалова — былы хутар у Пастаўскім раёне 

* Гарадзенская вобласьць:
** Сакалова — вёска ў Слонімскім раёне

* Магілёўская вобласьць:
** Сакалова — вёска ў Горацкім раёне 
** Сакалова — вёска ў Амсьціслаўскім раёне

## Глядзіце таксама
* Сакаловічы
* Сакалоў
* Сакалоўка
* Сакалоўшчына
* Сакольнікі
* Сакольнічы
* Сакольшчына
* Сокал
* Сокалава
* Сокалы
Ордэн базылянаў-мэлькітаў Сьвятога Збаўцы

**Ордэн базылянаў-мэлькітаў Сьвятога Збаўцы** () — каталіцкі Ордэн усходняга абраду. Прытрымліваецца статуту, складзенага сьвятым Васілём Вялікім.

Заснаваны ў 1684 у Лібане мітрапалітам Тырскім і Сыдонскім Яўхімам Сайфі (1642—1722). Зацьверджаны Сьвятым Пасадам 25 студзеня 1717. Рэзыдэнцыя ордэна разьмешчаная ў горадзе Сайда (Лібан). У 1934 Ордэн разам зь іншымі мэлькіцкімі Законамі новую канстытуцыю (канчаткова зацьверджаная ў 1956). 18 манаскіх мясьцінаў знаходзяцца ў Лібане, Эгіпце, Сырыі і Палестынскай аўтаноміі (дыяцэзіі Тыру, Сайды, Акры, Трыпалі, Дамаску). Таксама Ордэн мае сем парафіяў і сэмінарыю ў ЗША. У 1998 у ордэне было 123 манахі, зь іх 94 сьвятары.

## Глядзіце таксама
* Базыляны
* Базылянкі
* Мэлькіцкая Каталіцкая Царква

## Літаратура
* 

Катэгорыя:Базыляны
Катэгорыя:Каталіцкія манаскія супольнасьці
Катэгорыя:Мэлькіцкая Каталіцкая Царква
Ордэн базылянаў-мэлькітаў сьвятога Яна Хрысьціцеля

**Ордэн базылянаў-мэлькітаў Сьвятога Яна Хрысьціцеля** (), таксама званы *Ордэн шувайрытаў* — каталіцкі Ордэн усходняга абраду. Прытрымліваецца статуту, складзеным сьвятым Васілём Вялікім.

## Гісторыя
Заснаваны ў 1712 у Лібане двума манахамі з манастыру Баляманд, якія ўсталяваліся ў Царкве сьвятога Яна Хрысьціцеля ля пасёлку Шувайр. У 1722 першы кіраўнік суполкі Нічыпар Кармі ўсталяваў для манахаў грамады чатыры зарокі: традыцыйныя зарокі беднаты, цноты, паслухмянства й новы пакоры. Зацьверджаны Сьвятым Пасадам у 1757. У 1934 Ордэн разам зь іншымі мэлькіцкімі Законамі новую канстытуцыю (канчаткова зацьверджаная ў 1956). Рэзыдэнцыя ордэна разьмешчаная ў горадзе Ханчара (Лібан). Усе манаскія мясьціны знаходзяцца ў Лібане.

## Статыстыка

## Прадстаўнікі Ордэну ў касьцёльнай герархіі
* Абрагам Нэмэ (нарадзіўся ў 1927), мэлькіцкі арцыбіскуп Гамы-Джабруду (Сырыя)
* Антуан Гаек (нарадзіўся ў 1928), мэлькіцкі арцыбіскуп Баніясу (Лібан)
* Жорж Эль-Мур (нарадзіўся ў 1930), мэлькіцкі арцыбіскуп Пэтры й Філядэльфіі (Ярданія)
* Жорж Рыяшы (нарадзіўся ў 1933), мэлькіцкі арцыбіскуп Трыпалі (Лібан) 
* Абдо Абаш (нарадзіўся ў 1952), апостальскі экзарх мэлькіцкае цакрквы ў Аргентыне

## Глядзіце таксама
* Базыляны
* Базылянкі
* Мэлькіцкая Каталіцкая Царква

## Літаратура
* 

## Вонкавыя спасылкі
* Ordre Basilien Choueirite

Катэгорыя:Базыляны
Катэгорыя:Каталіцкія манаскія супольнасьці
Катэгорыя:Мэлькіцкая Каталіцкая Царква
Ордэн базылянаў-мэлькітаў алепінцаў

**Ордэн базылянаў-мэлькітаў алепінцаў** () — каталіцкі Ордэн усходняга абраду. Прытрымліваецца статуту, складзеным сьвятым Васілём Вялікім.

## Гісторыя
Заснаваны ў 1829 у Лібане як адгалінаваньне ад шувайрытаў. Зацьверджаны Сьвятым Пасадам у 1832. У 1934 Ордэн разам зь іншымі мэлькіцкімі Законамі новую канстытуцыю (канчаткова зацьверджаная ў 1956). Манаскія мясьціны знаходзяцца ў Эгіпце і Судане.

## Статыстыка

## Прадстаўнікі Ордэну ў касьцёльнай герархіі
* Гілярыён Капучы (нарадзіўся ў 1922), мэлькіцкі арцыбіскуп Палестынскае Цэзарэі (Палестына)
* Жорж Кагале Зугайраты (нарадзіўся ў 1938), апостальскі экзарх мэлькіцкае цакрквы ў Вэнэсуэле
* Мішэль Абрас (нарадзіўся ў 1948), дапаможны біскуп мэлькіцкае Антыяхійскае архідыяцэзіі (Сырыя)
* Ісыдар Батыха (нарадзіўся ў 1950), мэлькіцкі арцыбіскуп Гамы-Джабруду (Сырыя)

## Глядзіце таксама
* Базыляны
* Базылянкі
* Мэлькіцкая Каталіцкая Царква

## Літаратура
* 

## Вонкавыя спасылкі
* Ордэн базылянаў алепінцаў

Катэгорыя:Базыляны
Катэгорыя:Каталіцкія манаскія супольнасьці
Катэгорыя:Мэлькіцкая Каталіцкая Царква
Рачыца (Менская вобласьць)

**Рачы́ца** — вёска ва Ўзьдзенскім раёне Менскай вобласьці, на правым беразе ракі Нёман, на мяжы з Капыльскім раёнам. Рачыца ўваходзіць у склад Слабадзкога сельсавету.

## Гісторыя
28 траўня 2013 году вёска перададзеная зь ліквідаванага Камянкоўскага ў склад навастворанага Слабадзкога сельсавету.

## Насельніцтва
* 2010 год — 9 чалавек
* 1999 год — 26 чалавек

## Крыніцы

Катэгорыя:Слабадзкі сельсавет (Узьдзенскі раён)
Катэгорыя:Населеныя пункты Узьдзенскага раёну
Калюжыца

**Калюжы́ца** — вёска ў Бярэзінскім раёне Менскай вобласьці. Калюжыца ўваходзіць у склад Бярэзінскага сельсавету.

## Гісторыя
У 1800 годзе вёска (10 двароў, 69 жыхароў) і фальварак у Ігуменскім павеце Менскай губэрні. У 1858 годзе была ўласнасьцю К. Ваньковіча. Налічвала 52 жыхары, 6 дваравых. У 1917 годзе ўваходзіла ў склад Белічанскай воласьці Ігуменскага павету, мела 12 двароў, 103 жыхароў. 28 траўня 2013 году перададзеная зь ліквідаванага Ўшанскага ў Бярэзінскі сельсавет.

## Насельніцтва
* XX стагодзьдзе: 1999 год — 97 жыхароў
* XXI стагодзьдзе: 1 студзеня 2003 году — 88 жыхароў; 2008 год — 72 жыхары, 41 двор; 2010 год — 44 жыхары

## Турыстычная інфармацыя
У вёсцы захаваліся каталіцкія могілкі XIX стагодзьдзя са склепам роду Ваньковічаў.

### Страчаная спадчына
* Сядзібна-паркавы ансамбль Ваньковічаў (XIX стагодзьдзе)

## Асобы
* Валенці Ваньковіч (1794—1842) — беларускі мастак, нарадзіўся ў маёнтку Калюжыца
* Мэльхіёр Ваньковіч (1892—1974) — польскі літаратар і журналіст

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* 

Катэгорыя:Населеныя пункты Бярэзінскага раёну
Катэгорыя:Бярэзінскі сельсавет (Бярэзінскі раён)
Катэгорыя:Населеныя пункты, згаданыя ў XVI стагодзьдзі
Сакалова (Жабінкаўскі раён)

**Сакало́ва** () — вёска ў Жабінкаўскім раёне Берасьцейскай вобласьці. Сакалова ўваходзіць у склад Хмелеўскага сельсавету.

## Насельніцтва
* 2010 год — 161 чалавек
* 1999 год — 176 чалавек

## Крыніцы

Катэгорыя:Населеныя пункты Жабінкаўскага раёну
Катэгорыя:Хмелеўскі сельсавет
Хмелеўскі сельсавет

**Хме́леўскі сельсавет** — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Жабінкаўскага раёну Берасьцейскай вобласьці. Адміністрацыйны цэнтар — вёска Хмелева.


Катэгорыя:Адміністрацыйна-тэрытарыяльны падзел Жабінкаўскага раёну
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі
Ленінскі сельсавет

Назву **Ле́нінскі [[сельсавет]]** маюць:

* Ленінскі сельсавет — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Жабінкаўскага раёну Берасьцейскай вобласьці
* Ленінскі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Бешанковіцкага раёну Віцебскай акругі
* Ленінскі сельсавет — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Добрускага раёну Гомельскай вобласьці
* Ленінскі сельсавет — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Жыткавіцкага раёну Гомельскай вобласьці
* Ленінскі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Лоеўскага раёну Гомельскай вобласьці
* Ленінскі сельсавет — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Чачэрскага раёну Гомельскай вобласьці
* Ленінскі сельсавет — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Горацкага раёну Магілёўскай вобласьці
* Ленінскі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Слуцкага раёну Менскай вобласьці

## Глядзіце таксама
* Ленінская сельская рада
* Ленінскі
* Ленінскі раён
Ордэн італійскіх базылянаў кляштару Гротафэрата

**Ордэн італійскіх базылянаў кляштару Гротафэрата** () — каталіцкі ордэн бізантыйскага абраду. Прытрымліваецца статуту, складзеным сьвятым Васілём Вялікім.

## Гісторыя
Першыя кляштары бізантыйскага абраду зьявіліся ў Паўднёвай Італіі й Сыцыліі ў VIII—IX стст. Яны былі заснаваныя грэкамі, уцекачамі зь Бізантыі ў пэрыяд іканаборства. У 1004 годзе манах Ніл Расанскі заснаваў кляштар Найсьвяцейшай Панны Марыі ў Гротафэраце за 18 кілямэтраў ад Рыму. Пасьля Вялікай схізмы гэты і шэраг іншых кляштараў Паўднёвай Італіі працягваў практыкаваць бізантыйскую літургію і жыць паводле статуту сьвятога Васіля Вялікага, знаходзячыся ў зносінах са Сьвятым Пасадам у складзе італа-грэцкае (пазьней італа-альбанскае ўсходне-каталіцкае царквы). Практыка выкарыстаньня статуту Васіля Вялікага ў каталіцкай царкве канчаткова была ўзаконеная ў 1561 годзе папам Піюсам IV. 1 лістапада 1579 году згодна з энцыклікай *Benedictus Dominus* на падставе грэцкіх кляштараў у Цэнтральнай і Паўднёвай Італіі папа Грыгорыюс XIII заснаваў адзіную Італа-гішпанскую кангрэгацыю базылянаў з цэнтрам у Гротафэраце. Узначальваў яе протаархімандрыт.

Напачатку XVIII стагодзьдзя Ордэн быў далучаны да бэнэдыкцінаў, пачаўся працэс лацінізацыі. Ордэн быў амаль зьнішчаны ў канцы XVIII—XIX стст. у выніку палітыкі сэкулярызацыі, якая праводзілася ў Нэапалітанскім каралеўстве: на 1866 год усе кляштары базылянаў, акрамя Гротафэраты былі зачыненыя. Тым ня менш у 1880 годзе абатам Джузэпэ Коца-Луцы (памёр у 1905) была ўзноўленая бізантыйская традыцыя й распачатае адраджэньне Ордэну. У 1900 годзе была прынятая новая канстытуцыя. У 1937 годзе папа Піюс XII узьвёў абацтва Гротафэрата ў статут тэрытарыяльнага абацтва з прамым падначаленьнем Ватыкану. Абацтва ў цяперашні час уяўляе сабой самастойную адзінку ў складзе італа-альбанскае каталіцкае царквы. У 1998 годзе Ордэн налічваў 2 кляштары, 25 манахаў, зь якіх 15 — сьвятары.

## Глядзіце таксама
* Базыляны
* Базылянкі
* Італа-Альбанская Каталіцкая Царква

## Літаратура
* 

Катэгорыя:Базыляны
Катэгорыя:Каталіцкія манаскія супольнасьці
Катэгорыя:Італа-Альбанская Каталіцкая Царква
920-я

**920-я**

Стагодзьдзі: IX стагодзьдзе - X стагодзьдзе - XІ стагодзьдзе

Дзесяцігодзьдзі: 
870-я
880-я
890-я
900-я
910-я
**920-я**
930-я
940-я
950-я
960-я
970-я


Гады: 
920, 921, 922, 923, 924, 925, 926, 927, 928, 929

----

## Асноўныя падзеі
* 

## Вонкавыя спасылкі
Ленінскі сельсавет (Горацкі раён)

**Ле́нінскі сельсавет** — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Горацкага раёну Магілёўскай вобласьці. Адміністрацыйны цэнтар — вёска Раманаў.


Катэгорыя:Адміністрацыйна-тэрытарыяльны падзел Горацкага раёну
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі
Папоўскі сельсавет (Добрускі раён)

**Папо́ўскі сельсаве́т** (з 1923 году — *Ле́нінскі сельсавет*) — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Добрускага раёну Гомельскай вобласьці. Цэнтар — вёска Папоўка.

## Гісторыя
У 1919 годзе створаны ў складзе Папоўскай (з 1923 году — Ленінскай, з 9 траўня 1923 году — Чырванабудзкай) воласьці Гомельскага павету Гомельскай губэрні РСФСР; з 8 сьнежня 1926 году ў складзе Чырванабудзкага (з 4 жніўня 1927 году — Церахоўскага, з 25 сьнежня 1962 году — Добрускага) раёну Гомельскай акругі (да 26 ліпеня 1930 году), з 20 лютага 1938 году — Гомельскай вобласьці БССР.

25 кастрычніка 1922 году вёску Папоўку перайменавалі ў Леніна. У сувязі з гэтым у 1923 годзе Папоўскі сельсавет перайменаваны ў Ленінскі. 30 сьнежня 1927 году сельсавет узбуйніўся, у яго склад уключаная тэрыторыя ліквідаванага Завідаўскага сельсавету і перайменаваны ў Ленінскі нацыянальны расейскі. У 1935 годзе сельсавет рэарганізаваны ў нацыянальны беларускі.

1 сьнежня 2009 году ў склад сельсавету перададзеная вёска Плутоўка, якая ўваходзіла ў склад Кузьмініцкага сельсавету.

## Населеныя пункты
* 1 студзеня 1947 году — 3
* 1 студзеня 1974 году — 3
* 1 студзеня 1986 году — 3

## Крыніцы

## Літаратура
*  С. 355—356
*  С. 285
*  С. 180
*  С. 124


Катэгорыя:Сельсаветы, створаныя ў 1919 годзе
Ленінскі сельсавет (Слуцкі раён)

**Ле́нінскі сельсавет** — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Слуцкага раёну Менскай вобласьці. Адміністрацыйны цэнтар — вёска Раманаў.

## Гісторыя
20 жніўня 1924 году створаны Ленінскі сельсавет у складзе Слуцкага раёну Слуцкай акругі.

28 траўня 2013 году сельсавет ліквідаваны, усе населеныя пункты — Залядзьдзе, Кажушкі, Нявязцы, Падлесьсе, Раманаў, Славінск, Ульянаўка, Цяраспаль, Шалавічы — перададзеныя ў склад Знаменскага сельсавету.

## Крыніцы

## Літаратура
*  С. 352

Катэгорыя:Былыя сельсаветы Слуцкага раёну
Катэгорыя:Сельсаветы, створаныя ў 1924 годзе
Сакалова (Мёрскі раён)

**Сакало́ва** — вёска ў Мёрскім раёне Віцебскай вобласьці. Сакалова ўваходзіць у склад Мікалаёўскага сельсавету.

## Гісторыя
У міжваенны час вёска знаходзілася ў складзе гміны Сцефанполле, пазней у складзе гміны Мікалаёва, Дзісенскага павету, Віленскага ваяводзтва Польскай Рэспублікі.

## Насельніцтва
* 2010 год — 28 чалавек
* 1999 год — 47 чалавек
* 1931 год — 112 чалавекi
* 1921 год — 108 чалавек

## Крыніцы

## Літаратура
* 

Катэгорыя:Мікалаёўскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Мёрскага раёну
Мікалаёўскі сельсавет

**Мікалаёўскі сельсавет** — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Мёрскага раёну Віцебскай вобласьці. Адміністрацыйны цэнтар — вёска Мікалаёва.

## Гісторыя
12 кастрычніка 1940 году створаны ў складзе Дзісенскага раёну Вялейскай вобласьці (з 20 верасьня 1944 году — Полацкай, з 8 студзеня 1954 году — Маладэчанскай). 3 кастрычніка 1959 году раён скасаваны, сельсавет далучаны да Мёрскага раёну.

8 красавіка 2004 году ў склад сельсавету ўключаны 10 сельскіх населеных пунктаў Туркоўскага сельсавету — Бушава, Бычыншчына, Вульшчына, Горкі 1, Горкі 2, Дарожкавічы, Касабукі, Федарцы, Шарагі, Янова.

## Населеныя пункты
* 1 студзеня 1947 году — 41

## Крыніцы

## Літаратура
*  С. 231
*  С. 230


Катэгорыя:Адміністрацыйна-тэрытарыяльны падзел Мёрскага раёну
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі
Катэгорыя:Сельсаветы, створаныя ў 1940 годзе
Сокалава

**Со́калава** — вёска ў Глыбоцкім раёне Віцебскай вобласьці. Сокалава ўваходзіць у склад Удзелаўскага сельсавету.

## Гісторыя
У міжваенны час вёска знаходзілася вёска ў складзе гміны Верхняе, пазней у (1929) складзе гміны Глыбокае, Дзісенскага павету, Віленскага ваяводзтва Польскай Рэспублікі.

## Насельніцтва
* 2010 год — 33 чалавекі
* 1999 год — 48 чалавек
* 1931 год — 71 чалавекi
* 1921 год — 60 чалавек

## Крыніцы

Катэгорыя:Населеныя пункты Глыбоцкага раёну
Катэгорыя:Удзелаўскі сельсавет
Удзелаўскі сельсавет

**У́дзелаўскі сельсаве́т** — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Глыбоцкага раёну Віцебскай вобласьці. Адміністрацыйны цэнтар — вёска Удзела.

## Гісторыя
20 траўня 1960 году сельсавету перададзены населеныя пункты скасаванага Мосарскага сельсавету.

6 сьнежня 2007 году ліквідаваная вёска Міхальцы; хутар Петрунова ператвораны ў вёску.

## Крыніцы


Катэгорыя:Адміністрацыйна-тэрытарыяльны падзел Глыбоцкага раёну
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі
Сакалова (Гарадзенская вобласьць)

**Сакало́ва** — вёска ў Слонімскім раёне Гарадзенскай вобласьці. Сакалова ўваходзіць у склад Азгінавіцкага сельсавету.

## Насельніцтва
* 2010 год — 141 чалавек
* 1999 год — 165 чалавек

## Крыніцы

Катэгорыя:Населеныя пункты Слонімскага раёну
Катэгорыя:Азгінавіцкі сельсавет
Сакалова (Горацкі раён)

**Сакало́ва** — вёска ў Горацкім раёне Магілёўскай вобласьці. Сакалова ўваходзіць у склад Горскага сельсавету.

## Крыніцы

Катэгорыя:Населеныя пункты Горацкага раёну
Катэгорыя:Горскі сельсавет (Горацкі раён)
Сакалова (Амсьціслаўскі раён)

**Сакало́ва** — вёска ў Амсьціслаўскім раёне Магілёўскай вобласьці. Сакалова ўваходзіць у склад Падсолтаўскага сельсавету.

## Гісторыя
20 лістапада 2013 году вёска перададзеная зь ліквідванага Разьдзельскага ў склад Падсолтаўскага сельсавету.

## Насельніцтва
* 2010 год — 38 чалавек
* 2007 год — 42 чалавекі, 24 двары
* 1999 год — 63 чалавекі

## Крыніцы

Катэгорыя:Населеныя пункты Амсьціслаўскага раёну
Катэгорыя:Падсолтаўскі сельсавет
Разьдзельскі сельсавет

**Разьдзе́льскі сельсавет** — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Амсьціслаўскага раёну Магілёўскай вобласьці. Адміністрацыйны цэнтар — вёска Курманава. Насельніцтва на 2009 год — 1071 чалавек.

## Гісторыя
29 жніўня 1959 году ў складзе Амсьціслаўскага раёну ўтвораны Разьдзельскі сельсавет.

20 лістапада 2013 году сельсавет ліквідаваны, усе населеныя пункты — Асінаўка, Багацькаўка, Бель, Беразетня, Вышова, Гліньне, Каменка, Крутая, Курманава, Лужкі, Несьцерава, Пацкава, Разьдзел, Рубанаўка, Сакалова, Селішчы, Слаўнае, Старына, Шамава — перададзеныя ў склад Падсолтаўскага сельсавету.

## Крыніцы

Катэгорыя:Былыя сельсаветы Амсьціслаўскага раёну
Катэгорыя:Сельсаветы, створаныя ў 1959 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы, скасаваныя ў 2013 годзе
Варта законаў

**Ва́рта зако́наў** () — вышэйшы орган выканаўчай улады Рэчы Паспалітай, створаны 23 сьнежня 1789 г. падчас Чатырохгадовага Сойма.

Першапачаткова выконвала дарадчыцкую функцыю пры каралі, замяняючы ліквідаваную Пастаянную Раду. У адпаведнасьць з Канстытуцыяй 3 траўня ператваралася ў вышэйшы орган выканаўчай улады, у чые функцыі ўваходзіла кантраляваць і арганізоўваць выкананьне прынятых Соймам пастановаў. Варта законаў ня мела права прымаць новыя ці зьмяняць старыя законы, абвяшчаць мір ці вайну, уводзіць ці адмяняць падаткі. Варта законаў могла весьці часовыя перамовы з замежнымі прадстаўнікамі, а таксама вырашаць надзённыя справы, неабходныя для забесьпячэньня спакою ў краіне паміж Соймамі.

У склад Варты ўваходзілі:
* Кароль (старшыня);
* Прымас;
* 5 міністраў (мелі права дарадчага голасу): паліцыі, пячаткі, скарбу пячаткі, справаў замежных, справаў вайсковых і 2 сакратары.

На паседжаньнях «Варты» мусіў прысутнічаць маршалак соймавы, бяз права голасу, для таго, каб у выпадку небясьпекі ці хваробы караля склікаць пазачарговы Сойм.

Варце законаў падпарадкоўваліся 4 камісіі: Вайсковая, Скарбу, Адукацыі і Паліцыі.

Варта законаў спыніла дзейнасьць самароспускам 30 траўня 1792 г.

## Літаратура
* Kalinka W. Sejm Czteroletni. Kraków 1880. Ponowne wydanie W-wa. 1991
* Бардах Юліуш. Штудыі з гісторыі Вялікага Княства Літоўскага. Мінск, 2002
* Чудаков М. Ф. Конституция Речи Посполитой 3 мая 1791 г. Государственно-правовая характеристика. Минск 2005

Катэгорыя:Вялікі Сойм 1788—1792 гадоў
Катэгорыя:Падзеі 1791 году
Сялецкі сельсавет

Назву **Сяле́цкі [[сельсавет]]** маюць:

* Сялецкі сельсавет — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Бярозаўскага раёну Берасьцейскай вобласьці
* Сялецкі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Аршанскага раёну Віцебскай вобласьці
* Сялецкі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Амсьціслаўскага раёну Магілёўскай вобласьці
* Сялецкі сельсавет — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Касьцюковіцкага раёну Магілёўскай вобласьці
* Сялецкі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Магілёўскага раёну Магілёўскай вобласьці

## Глядзіце таксама
* Селецкі сельсавет
Сялецкі сельсавет (Амсьціслаўскі раён)

**Сяле́цкі сельсавет** — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Амсьціслаўскага раёну Магілёўскай вобласьці. Адміністрацыйны цэнтар — вёска Сялец. Насельніцтва на 2009 год — 866 чалавек.

## Гісторыя
20 жніўня 1924 году ў складзе Амсьціслаўскага раёну створаны Дудчыцкі сельсавет.

27 верасьня 1963 году Дудчыцкі сельсавет перайменаваны ў Сялецкі.

20 лістапада 2013 году вёскі Вялікая Зяціца, Галкавічы, Жыгалава, Лар’янава перададзеныя ў склад Мазалаўскага сельсавету.

28 лістапада 2017 году сельсавет ліквідаваны, усе населеныя пункты — Беразуйкі, Вароўскага, Дудчыцы, Каленькава, Колтава, Ластрыгіна, Сьлёзкі, Сялец, Цяляткава — перададзеныя ў склад Краснагорскага сельсавету

## Крыніцы

Катэгорыя:Былыя сельсаветы Амсьціслаўскага раёну
Катэгорыя:Сельсаветы, створаныя ў 1924 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы, скасаваныя ў 2017 годзе
Гоман Барысаўшчыны

**Го́ман Бары́саўшчыны** — беларуская грамадзка-палітычная, культурна-асьветніцкая і краязнаўчая газэта. Піша пра гісторыю, культуру, помнікі мінуўшчыны, цікавых людзей Барысаўшчыны. Зарэгістравана ў Міністэрстве інфармацыі Рэспублікі Беларусь. Галоўны рэдактар — Міхась Мацельскі. Намесьнік рэдактара Тацяна Шміт. У складзе рэдакацыйнай рады Іван Белы і Міхась Пучыла. Друкуецца ў друкарні імя 1-га Мая (Барысаў).

Газэта выдаецца са жніўня 1996 году. У 2023 годзе пачала выдавацца раз на два месяцы. «Гоман Барысаўшчыны» прадаецца ў шапіках «Менаблсаюздрук» і паштовых аддзяленьнях Барысава і Барысаўскага раёну.

## Вонкавыя спасылкі
* Гоман Барысаўшчыны

Катэгорыя:Беларускія газэты
Катэгорыя:Зьявіліся ў 1996 годзе
Рачкі

Назву **Рачкі** маюць:

## Населеныя пункты
### [[Беларусь]]
* Берасьцейская вобласьць:
** Рачкі — вёска ў Жабінкаўскім раёне
** Рачкі — вёска ў Кобрынскім раёне
** Рачкі — вёска ў Пружанскім раёне

* Гарадзенская вобласьць:
** Рачкі — вёска ў Ашмянскім раёне

### [[Польшча]]
* Рачкі — вёска ў Сувальскім павеце Падляскага ваяводзтва

## Глядзіце таксама
* Рачкава
* Рачкавічы
* Рачканы
* Рачкевічы
* Рачкяны

## Вонкавыя спасылкі
*
Глівін (неадназначнасьць)

Назву **Глі́він(а)** маюць:

## Населеныя пункты
### [[Беларусь]]
* Вялікае Глівіна (Вялікі Глівін) — былая вёска, на левым беразе Бярэзіны месцазнаходжаньне якой невядома; найбольш верагодна, што ў больш раньнія часы мела назву Глівіна (Глівін)
* Глівін — вёска ў Барысаўскім раёне Менскай вобласьці
* Глівіна (Глівін) — былая вёска на левым беразе Бярэзіны, дакладнае месцазнаходжаньне якой невядома
Слаўнае

Назву **Слаўнае** маюць:

* Слаўнае — вёска ў Кобрынскім раёне Берасьцейскай вобласьці
* Слаўнае — аграгарадок у Талачынскім раёне Віцебскай вобласьці
* Слаўнае — вёска ў Амсьціслаўскім раёне Магілёўскай вобласьці
Дубовы Лог

Назву **Дубо́вы Лог** маюць:

## Населеныя пункты
### [[Беларусь]]
* Віцебская вобласьць:
** Дубовы Лог — вёска ў Чашніцкім раёне

* Гомельская вобласьць:
** Дубовы Лог — вёска ў Добрускім раёне

* Магілёўская вобласьць:
** Дубовы Лог — пасёлак у Прапойскім раёне

* Менская вобласьць:
** Дубовы Лог — вёска ў Весялоўскім сельсавеце Барысаўскага раёну
** Дубовы Лог — вёска ў Глівінскім сельсавеце Барысаўскага раёну
** Дубовы Лог — вёска ў Бярэзінскім раёне
** Дубовы Лог — вёска ў Ігуменскім раёне

## Глядзіце таксама
* Дубовае 
* Дубовая 
* Дубовы
Дубовы Лог (Глівінскі сельсавет)

**Дубо́вы Лог** — вёска ў Барысаўскім раёне Менскай вобласьці. Дубовы Лог уваходзіць у склад Глівінскага сельсавету.

## Насельніцтва
* 2010 год — 15 чалавек
* 1999 год — 29 чалавек

## Крыніцы

Катэгорыя:Глівінскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Барысаўскага раёну
Хаўхоліцкі сельсавет

**Хаўхо́ліцкі сельсавет** — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Барысаўскага раёну Менскай вобласьці. Адміністрацыйны цэнтар — вёска Хаўхоліца.

## Гісторыя
20 жніўня 1924 году створаны ў складзе Барысаўскага раёну Барысаўскай акругі (з 9 чэрвеня 1927 году да 26 ліпеня 1930 году — Менскай, з 15 студзеня 1938 году — Менскай вобласьці). 21 жніўня 1925 году сельсавет перададзены Зэмбінскага раёну. 22 верасьня 1927 году раён скасаваны, сельсавет вернуты Барысаўскаму раёну.

16 ліпеня 1954 году сельсавет скасаваны, населеныя пункты перададзены Кішчынаслабадзкому сельсавету. 17 жніўня 1963 году сельсавет адноўлены.

8 лютага 2010 году сельсавет скасаваны, усе населеныя пункты — Востраў, Вярховіна, Дубовы Лог, Ельніца, Загор’е, Крацэвічы, Мсьценьне, Нежыцы, Рагатка, Хаўхоліца, Яблачына — перададзеныя Весялоўскаму сельсавету.

## Населеныя пункты
* 1 студзеня 1947 году — 14

## Колішнія населеныя пункты
У склад сельсавету таксама ўваходзілі няісныя цяпер населеныя пункты: Волатава, Глінішча, Залужжа, вёскі Белавіна, Восава, Гарэлы Востраў, Жукоўскіх, Завосінскі, Задні Мост, Заям’е, Мірукі, Наддаткі, Несьцераўка, Сьленец, Сьцяпанаў, пасёлак Свабода, хутар Чырвоны Востраў.

## Крыніцы

## Літаратура
*  С. 207
*  С. 441
*  С. 137

Катэгорыя:Былыя сельсаветы Барысаўскага раёну
Катэгорыя:Сельсаветы, створаныя ў 1924 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы, скасаваныя ў 2010 годзе
Навасёлкі (Глівінскі сельсавет)

**Навасёлкі** — вёска ў Барысаўскім раёне Менскай вобласьці, на правым беразе ракі Бярэзіна, на ўсход ад шашы . Навасёлкі ўваходзяць у склад Глівінскага сельсавету.

## Гісторыя
Па пісьмовых згадках вядома з 18 стагодзьдзя. У 1755 г. да толькі што пабудаванай Глівінскай царквы была далучана ў якасьці філіі Навасёлкаўская царква. У 1773 г. сяло, 45 дымоў, у складзе маёнтку Глівін, уладаньне царквы. Пасьля другога падзелу Рэчы Паспалітай (1793) у складзе Расейскай імпэрыі. У 1800 годзе 63 двары, 426 жыхароў, шляхецкая уласнасьць. У 1884 г. адчыненая школа граматы, у якой у 1890 г. вучыліся 12 хлопчыкаў і 1 дзяўчынка, а ў 1904 г. яна пераўтворана ў земскую. У 1897 г. вёска (74 двары, 542 жыхары, капліца) і фальварак (3 двары, 33 жыхары), у Глівінскай воласьці Барысаўскага павету Менскай губэрні.

## Насельніцтва
* 2010 год — 269 жыхароў
* 2008 год — 291 жыхар, 110 гаспадарак
* 1999 год — 343 жыхары

## Адукацыя
Сярэдняя школа.

## Інфраструктура
Клюб, фэльчарска-акушэрскі пункт, комплексны прыёмны пункт бытавога абслугоўваньня насельніцтва, крама. Гаспадарчы сэктар — на захадзе.

## Інфармацыя для турыстаў
За 14 км на паўднёвы захад ад гораду і чыгуначнай станцыі Барысаў, 85 км ад Менску. На паўночным захадзе цячэ р. Бярэзіна (прыток р. Дняпро). Транспартныя сувязі ажыцьцяўляюцца па мясцовай дарозе і далей па шашы Барысаў — Бярэзань.

За 0,1 км на поўнач ад вёскі на правым беразе р. Бярэзіна разьмешчана гарадзішча.

## Крыніцы

Катэгорыя:Глівінскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Барысаўскага раёну
Новы Пасёлак (Менская вобласьць)

**Но́вы Пасёлак** — вёска ў Барысаўскім раёне Менскай вобласьці, на ўсход ад Сівіцы. Новы Пасёлак уваходзіць у склад Глівінскага сельсавету. Знаходзіцца ў 14 км на поўдзень ад гораду і чыгуначнай станцыі Барысаў, 85 км ад Менску. Рэльеф раўнінны, на захадзе праходзіць мэліярацыйны канал, злучаны з ракой Бярэзіна, на паўночным усходзе мяжуе зь лесам. Транспартныя сувязі па шашы Барысаў-Беразіно, зь якой вёска зьвязаная мясцовай дарогай.

Заснаваная ў 1920-х г. У Вялікую Айчынную вайну ад пачатку ліпеня 1941 году да 30 чэрвеня 1944 году акупаваная нямецкімі захопнікамі. У 1960 годзе 84 жыхары. У 1988 годзе 15 гаспадарак, 28 жыхароў. Планіровачна складаецца з двух кароткіх паралельных паміж сабой вуліц, арыентаваных з паўднёвага захаду на паўночны ўсход і забудаваных пераважна двухбакова драўлянымі дамамі сядзібнага тыпу.

## Насельніцтва
* 2009 год — 11 жыхароў
* 2008 год — 11 жыхароў, 8 двароў
* 1999 год — 21 жыхар

## Крыніцы

Катэгорыя:Глівінскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Барысаўскага раёну
Катэгорыя:Населеныя пункты, заснаваныя ў XX стагодзьдзі
Новы Пасёлак

Назву **Но́вы Пасё́лак** маюць:

## Населеныя пункты

### [[Беларусь]]
* Новы Пасёлак — вёска ў Столінскім раёне Берасьцейскай вобласьці
* Новы Пасёлак — вёска ў Барысаўскім раёне Менскай вобласьці

### [[Расея]]
* Новы Пасёлак — вёска ў Ельнянскім раёне Смаленскай вобласьці

## Глядзіце таксама
* Новы (Берасьцейская вобласьць)
* Пасёлак
Новы Пасёлак (Берасьцейская вобласьць)

**Но́вы Пасёлак** — вёска ў Столінскім раёне Берасьцейскай вобласьці, за 4 км на захад ад Гарадной. Новы Пасёлак уваходзіць у склад Гараднянскага сельсавету.

## Насельніцтва
* 2010 год — 149 чалавек
* 1999 год — 216 чалавек

## Крыніцы

Катэгорыя:Гараднянскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Столінскага раёну
929

## Падзеі
* 16 студзеня — эмір Абд-ар-Рахман ІІІ, абвясьціў аб стварэньні Кардобскага халіфату

## Нараджэньні
* 

## Сьмерці
* Аль-Батані, арабскі астраном
* кароль Францыі Карл Просты

## Вонкавыя спасылкі
Язэп Бельскі

**Язэп Аляксандравіч Бельскі** (21 верасьня (4 кастрычніка) 1903, в. Лошыца, цяпер у межах Менску — 25 чэрвеня 1966) — савецкі партыйны і прафсаюзны дзяяч, адзін з арганізатараў партызанскага руху ў Менскай вобласьці ў гады нямецка-савецкай вайны. Герой Савецкага Саюзу.

## Біяграфія
Чалец ВКП(б) з 1929. Скончыў Маскоўскую прам-акадэмію (1941). З 1921 на гаспадарчай, савецкай і партыйнай працы у БССР. З 1937 жыў у Маскве. Удзельнік паходу Чырвонай Арміі ў Заходнюю Беларусь (1939).

У чэрвені 1941 Я. А. Бельскі як сакратар абкаму партыі выконваў заданьне па эвакуацыі прадпрыемстваў і ўстаноў места Барысава Менскай вобласьці. У пачатку ліпеня 1941 увесь абкам выехаў у лес у Чэрвеньскі раён. Там быў створаны Менскі падпольны абкам партыі, у які ўвайшоў і Я. А. Бельскі. Як сакратару абкама, яму было даручана правесьці працу ў Старобінскім, Чырвонаслабадзкім, Капыльскім і Грэскім раёнах. Ужо ўлетку ў паўднёвых раёнах вобласьці пачалі дзейнічаць 5 партызанскіх атрадаў і 4 групы. Усяго пры ўдзеле Бельскага былі створаныя 63 першасныя падпольныя партыйныя арганізацыі ў партызанскіх атрадах Менскай і Палескай абласьцей.

Злучэньне Бельскага прымала ўдзел у вызваленьні Менску і Менскай вобласьці. 3 ліпеня 1944 Бельскі разам з савецкімі войскамі ўвайшоў у Менск. 16 ліпеня 1944 ў Менску адбыўся парад партызан, дзе са сваім кавалярыйскім падразьдзяленьнем прысутнічаў і Я. А. Бельскі.

Загадам Прэзыдыюму Вярхоўнага Савету СССР ад 15 жніўня 1944 «за асаблівыя заслугі ў разьвіцьці партызанскага руху ў Беларусі, узорнае выкананьне заданьняў камандаваньня ў барацьбе супраць нямецкіх захопнікаў у тылы праціўніка і праяўленыя пры гэтым адвагу і геройства» Бельскаму Язэпу Аляксандравічу было прысвоена званьне Героя Савецкага Саюзу з уручэньнем ордэна Леніна і мэдалю «Залатая Зорка» (№ 4091).

З 1944 сакратар Менскага гаркаму КП(б)Б, у 1948—1958 старшыня Беларускага рэспубліканскага савету прафсаюзаў. Чалец ЦК КПБ (1952—1960). Дэпутат Вярхоўнага Савету БССР (1947—1951, 1955—1959).

Памёр 25 чэрвеня 1966 году. Пахаваны на Ўсходніх (Маскоўскіх) могілках у Менску.

### Узнагароды
Уганараваны ордэнамі Леніна, Чырвонага Сьцягу, 2 ордэнамі Працоўнага Чырвонага Сьцягу, мэдалямі.

## Ушанаваньне памяці
Яго імем названыя вуліцы ў Менску і Барысаве. Імя Я. Бельскага носіць школа №149 у Менску.

## Крыніцы

## Літаратура
* 
* 

Катэгорыя:Нарадзіліся 21 верасьня
Катэгорыя:Нарадзіліся ў 1903 годзе
Катэгорыя:Нарадзіліся ў Менску
Катэгорыя:Героі Савецкага Саюзу
Катэгорыя:Удзельнікі нямецка-савецкай вайны
Катэгорыя:Памерлі 25 чэрвеня
Катэгорыя:Памерлі ў 1966 годзе
Катэгорыя:Памерлі ў Менску
Катэгорыя:Пахаваныя на Ўсходніх могілках Менску
Марцін Бельскі

**Ма́рцін Бе́льскі** (; 1495, вёска Бяла Паенчанскага павету, Лодзінскае ваяводзтва, Польшча — 18 сьнежня 1575) — польскі гісторык, пісьменьнік, аўтар нізкі паэтычных і празаічных твораў.

## Біяграфія
Навучаўся ў Кракаўскім унівэрсытэце. Служыў у войску ў час войнаў з Валахіяй і татарамі. Прымаў удзел у бітве пад Абяртынам (1531).

Шляхціч, сучасьнік Рэфармацыі і польскага Адраджэньня, Бельскі належаў да прагрэсіўных дзеячоў таго часу.

Выступаючы супраць сяреднявечнае схалястыкі, Бельскі пісаў свае творы па-польску, а не па-лацінску, як было заведзена. Найзначнаю працай Бельскага сталася прысьвечаная Жыгімонту ІІ Аўгусту «Хроніка ўсяго сьвету» — першы ў польскім пісьменстве агляд усясьветнай гісторыі, фактычна першы падручнік па ўсеагульнай гісторыі ў Польшчы. Адзначаецца, што прагрэсіўнай для свайго часу была сама ідэя стварэньня падобнай працы.

Пахаваны ў мястэчку Паенчна.

## «Хроніка ўсяго сьвету»
Пры жыцьці гісторыка праца была выдадзеная тры разы (1551, 1554, 1564), і ў трэцім выданьні складалася з 10 кніг. У 9-й кнізе «Аб маскоўскім альбо рускім народзе. Аб пасольстве Васіля да папы рымскага. Аб Літве, Аб Ліфлянцкай зямлі. Аб Татарах» разглядаецца і гісторыя ВКЛ. Амаль увесь разьдзел «Аб маскоўскім народзе…» пераважна зьяўляецца скарочаным пераказам «Запісак аб Масковіі» Сыгізмунда Герберштэйна. Геаграфічная частка і зьвесткі пра тэрытарыяльныя памеры ўзятыя з «Трактату аб дзвюх Сарматыях» Мяхоўскага. Інфармацыя пра Літву ў гэтым разьдзеле таксама ўзятая з працы Герберштэйна.

Адным з самых слабых месцаў «Хронікі» было тое, што аўтар некрытычна ставіўся да сярэднявечных паданьняў і нават анэкдотаў, не адрозьніваў значныя выпадкі ад нязначных, непрапарцыянальна кампанаваў матэрыял.

Думкі гісторыкаў пра галоўную працу М. Бельскага дыямэтральна разыходзяцца: ад найвышэйшай пахвалы (А. Павінскі) да ацэнкі яе як «сярэднявечнай кампіляцыі», у якой нават «няма духу гуманізму», і якую ратуе адзіны новы элемэнт, «пратэстанцкая тэндэнцыя» (І. Хшаноўскі). Адзначаецца, што «Хроніка ўсяго сьвету», магчыма, і ня стала б прадметам гісторыяграфічнага дасьледаваньня, калі б ня дзейнасьць ягонага сына Яўхіма Бельскага.

Таксама пяру Бельскага належыць «Хроніка Польская». Упершыню «Хроніка» была выдадзеная ў 1597 ягоным сынам Яхімам. Пазьней яна перавыдавалася яшчэ колькі разоў у 1764, 1829, 1833 ды 1856 гадох.

## Крыніцы

## Літаратура
* 
* 

## Вонкавыя спасылкі

* 
* 

Катэгорыя:Нарадзіліся ў 1495 годзе
Катэгорыя:Польскія гісторыкі
Бельскі

**Бе́льскі** — прозьвішча. Жаночая форма — Бельская.

## Носьбіты
* Аляксей Іванавіч Бельскі (1730—1796) — акадэмік гістарычнага і пэйзажнага жывапісу
* Аляксей Ільліч Бельскі (1914—1970) — палкоўнік, герой Савецкага Саюзу, ганаровы грамадзянін гораду Кішынёва
* Аляксей Язэпавіч Бельскі (1888—1937) — беларус, шавец-саматужнік, старшыня царкоўнага савету адной зь віцебскіх цэркваў. Расстраляны 7 кастрычніка 1937
* Багдан Якаўлевіч Бельскі (нар. 1611) — дзеяч апрыччыны, удзельнік Лівонскай вайны
* Генадзь Бельскі (1902—1942) — беларус, вайсковец, пэдагог. Асуджаны ў 1937 на высылку, дзе й загінуў
* Дзьмітры Бельскі (1499—1551) — расейскі князь, баярын
* Ігар Дзьмітрыевіч Бельскі (нар. 1925) — мастацкі кіраўнік Акадэміі расейскага балета імя А. Я. Ваганавай
* Іван Іванавіч Бельскі (1719—1799) — расейскі мастак
* Іван Іванавіч Бельскі (1893—1937) — гл. Іларыён (Бельскі), біскуп Катэльнічны
* Іван Фёдаравіч Бельскі (нар. 1542) — князь, баярын (з 1522 году), другі сын Фядора Іванавіча Бельскага
* Канстантын Бельскі (нар. 1935) — доктар юрыдычных навук, прафэсар Расейскай акадэміі правасудзьдзя
* Марцін Бельскі (1495—1575) — польскі гісторык, храніст
* Мікалай Бельскі-Багданаў (1868—1945) — мастак
* Міхась Бельскі (1921—1988) — беларускі мастак, графік
* Палада Алімпаўна Багданава-Бельская — расейская паэтка
* Малюта Скуратаў (нар. 1573) — Рыгор Лук’янавіч Скуратаў-Бельскі
* Самуіл Бельскі — польскі вайсковец і хранікёр Смутнага часу у Расеі XVII стагодзьдзя
* Уладзімер Бельскі (1866—1946) — расейскі лібрэтыст
* Уладзімер Бельскі (1955—2012) — беларускі дыплямат, журналіст
* Эйбрам Бельскі (1907—1988) — скульптар ЗША
* Юры Іванавіч Бельскі (нар. 1928) — савецкі дыплямат
* Язэп Бельскі (1903—1966) — савецкі партыйны і прафсаюзны дзеяч

## Аб’екты
* Бельскі раён — раён у Цьвярской вобласьці
* Бельскі астрог
* Бельскі замак у Баўгарыі

## Глядзіце таксама
* Бельскія (Гедзімінавічы) — удзельныя князі, нашчадкі сына Ўладзімера Альгердавіча, князя Кіеўскага
* Бельскія (Рурыкавічы) — безьзямельныя князі, нашчадкі князёў Яраслаўскіх, род спыніўся каля 1750 году
* Бельскія (польская шляхта) — нашчадкі польскіх шляхцічаў Бельскіх, некаторыя зь іх таксама належалі да княжых родаў Гедзімінавічаў
* Бельскія (мастакі) — род расейскіх мастакоў XVIII стагодзьдзя
* Бельскія (партызаны) — чатыры браты, якія стварылі падчас Другой сусьветнай вайны ў Беларусі габрэйскі партызанскі атрад
* Вуліца Бельскага (Менск)

## Крыніцы
Кабыльніцкі сельсавет

**Кабы́льніцкі сельсавет** (з 1964 году — *На́рацкі сельсавет*) — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Мядзельскага раёну Менскай вобласьці. Адміністрацыйны цэнтар — вёска Кабыльнік.

## Гісторыя
12 кастрычніка 1940 году створаны ў складзе Мядзельскага раёну Вялейскай (з 20 верасьня 1944 году — Маладэчанскай, з 20 студзеня 1960 году — Менскай) вобласьці.

28 жніўня 1964 году вёску Кабыльнік перайменавалі ў Нарач. У сувязі з гэтым сельсавет перайменаваны ў Нарацкі.

28 красавіка 2004 году ў склад сельсавету ўключаныя вёскі Абрамы, Балашы і Малая Сырмеж Сырмескага сельсавету і хутары Глыбокі Ручай і Рыдупля Сьвірскага пасялковага савету.

30 сьнежня 2009 году на тэрыторыі сельсавету ўтвораны пасёлак Зубранёўка.

## Населеныя пункты
* 1 студзеня 1947 году — 45
* 1 студзеня 1986 году — 44

## Крыніцы

## Літаратура
* 
*  С. 246
*  С. 568


Катэгорыя:Сельсаветы, створаныя ў 1940 годзе
Мірны (Віцебская вобласьць)

**Мі́рны** — пасёлак ва Ўшацкім раёне Віцебскай вобласьці. Мірны ўваходзіць у склад Велікадолецкага сельсавету.

## Насельніцтва
* 2010 год — 32 чалавекі
* 1999 год — 48 чалавек

## Крыніцы

Катэгорыя:Велікадолецкі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Ўшацкага раёну
Мірны (Гомельская вобласьць)

**Мі́рны** — пасёлак у Гомельскім раёне Гомельскай вобласьці. Мірны ўваходзіць у склад Даўгалескага сельсавету.

## Насельніцтва
* 2009 год — 34 чалавекі
* 1999 год — 65 чалавек

## Крыніцы

Катэгорыя:Населеныя пункты Гомельскага раёну
Катэгорыя:Даўгалескі сельсавет
Даўгалескі сельсавет

**Даўгале́скі сельсаве́т** — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Гомельскага раёну Гомельскай вобласьці. Адміністрацыйны цэнтар — вёска Даўгалесьсе.


Катэгорыя:Адміністрацыйна-тэрытарыяльны падзел Гомельскага раёну
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі
Мірны (Магілёўская вобласьць)

**Мі́рны** — пасёлак у Магілёўскім раёне Магілёўскай вобласьці. Мірны ўваходзіць у склад Сідаравіцкага сельсавету.

## Насельніцтва
* 2010 год — 229 чалавек
* 1999 год — 577 чалавек

## Крыніцы

Катэгорыя:Населеныя пункты Магілёўскага раёну
Катэгорыя:Сідаравіцкі сельсавет
Сідаравіцкі сельсавет (Магілёўскі раён)

**Сі́даравіцкі сельсаве́т** — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Магілёўскага раёну Магілёўскай вобласьці. Адміністрацыйны цэнтар — вёска Сідаравічы. Насельніцтва 1633 чал. (2010).

## Крыніцы


Катэгорыя:Адміністрацыйна-тэрытарыяльны падзел Магілёўскага раёну
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі
Нарачанскі сельсавет

**Нарача́нскі сельсавет**:

* Нарачанскі сельсавет — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Вялейскага раёну Менскай вобласьці
* Нарачанскі сельсавет — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Мядзельскага раёну Менскай вобласьці

## Глядзіце таксама
* Нарацкі сельсавет
* Нарацкі пасялковы савет
* Нарачанскі курортны пасялковы савет
Трыбушкі

**Трыбушкі́** (з 1964 году — *Мі́рная*) — вёска ў Слонімскім раёне Гарадзенскай вобласьці. Трыбушкі ўваходзяць у склад Новадзявяткавіцкага сельсавету.

## Насельніцтва
* 1999 год — 115 чалавек
* 2010 год — 109 чалавек

## Крыніцы

Катэгорыя:Новадзявяткавіцкі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Слонімскага раёну
Раманаўка (Стаўпнянскі сельсавет)

**Рама́наўка** (з 29 сьнежня 1977 году — **Мі́рная**) — вёска ў Рагачоўскім раёне Гомельскай вобласьці. Раманаўка ўваходзіць у склад Стаўпнянскага сельсавету.

## Насельніцтва
* 1999 год — 26 чалавек
* 2010 год — 10 чалавек

## Крыніцы

Катэгорыя:Стаўпнянскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Рагачоўскага раёну