Вішнеў (Гарадзенская вобласьць)

**Ві́шнеў**, **Ві́шнева** — вёска ў Беларусі, на беразе Вішнеўскага возера. Цэнтар сельсавету Смаргонскага раёну Гарадзенскай вобласьці. Насельніцтва на 2010 год — 426 чалавек. Знаходзіцца за 31 км на паўночны ўсход ад места і чыгуначнай станцыі Смаргоні.

Вішнеў — даўняе мястэчка гістарычнай Ашмяншчыны (частка Віленшчыны). Да нашага часу тут захаваўся касьцёл Сьвятога Тадэвуша ў стылі клясыцызму, помнік архітэктуры XIX стагодзьдзя.

## Назва
Афіцыйнае напісаньне назвы паселішча — *Вішнева* (, раней ).

## Гісторыя

### Вялікае Княства Літоўскае
Упершыню Вішнеў упамінаецца ў сярэдзіне XVI стагодзьдзі як мястэчка ў Ашмянскім павеце Віленскага ваяводзтва. 

У розныя часы Вішневам валодалі Гідыговічы, Баганскія, Дуброўскія, Сулістроўскія.

### Пад уладай Расейскай імпэрыі

У выніку другога падзелу Рэчы Паспалітай (1793 год) Вішнеў апынуўся ў складзе Расейскай імпэрыі, у Сьвянцянскім павеце Віленскай губэрні. У 1820 годзе Сулістроўскія збудавалі тут мураваны касьцёл Сьвятога Тадэвуша. Па здушэньні нацыянальна-вызвольнага паўстаньня (1863—1864) расейскія ўлады гвалтоўна перарабілі касьцёл пад царкву Ўрадавага сыноду Расейскай імпэрыі (Маскоўскага патрыярхату).

На 1866 год у Вішневе было 49 двароў, на 1886 год — 34 двары, дзеялі царква і сынагога, працавалі шынок і крама. У 1892 годзе адкрылася расейская царкоўнапрыходзкая школа. У 1893 годзе побач зь мястэчкам існавала аднайменная сядзіба (17 жыхароў), дзе знаходзілася бібліятэка, у якой было каля 4 тыс. тамоў кнігаў. У 1905 годзе маёнткам валодалі Карловічы.

За часамі Першай сусьветнай вайны ў 1915 годзе Вішнеў занялі войскі Нямецкай імпэрыі.

### Найноўшы час
25 сакавіка 1918 году згодна з Трэцяй Устаўной граматай Вішнеў абвяшчаўся часткай Беларускай Народнай Рэспублікі. 1 студзеня 1919 году ў адпаведнасьці з пастановай І зьезду КП(б) Беларусі ён увайшоў у склад Беларускай ССР. Згодна з Рыскай мірнай дамовай 1921 году мястэчка апынуўся ў складзе міжваенннай Польскай Рэспублікі, дзе стала цэнтрам гміны Сьвянцянскага павету Віленскага ваяводзтва.

У 1939 годзе Вішнеў увайшоў у БССР, дзе 12 кастрычніка 1940 году стаў цэнтрам сельсавету Сьвірскага раёну (з 1959 году ў Смаргонскім раёне). Статус паселішча панізілі да вёскі. У Другую сусьветную вайну з 1941 да 1944 году Вішнеў знаходзіўся пад акупацыяй Трэцяга Райху. На 1970 год тут быў 121 двор, на 1996 год — 160, на 1 студзеня 2004 году — 167. У 2000-я гады Вішнеў атрымаў афіцыйны статус «аграгарадку».


Višnieŭ, Śviatoha Tadevuša. Вішнеў, Сьвятога Тадэвуша (1916).jpg|Агульны выгляд, 1916 г.
Višnieŭ, Śviatoha Tadevuša. Вішнеў, Сьвятога Тадэвуша (1920).jpg|Касьцёл і званіца, 1920 г.
Višnieŭ, Śviatoha Tadevuša. Вішнеў, Сьвятога Тадэвуша (1920) (2).jpg|Касьцёл, 1920 г.
Višnieŭ, Rynak. Вішнеў, Рынак (1916).jpg|Рынак, 1916 г.


## Насельніцтва
### Дэмаграфія
* **XIX стагодзьдзе**: 1866 год — 289 чал., зь іх 259 каталікоў, 16 праваслаўных і 14 юдэяў; 1880 год — 405 чал.; 1886 год — 412 чал.
* **XX стагодзьдзе**: 1905 год — 240 чал.; 1970 год — 396 чал.; 1996 год — 450 чал.; 1999 год — 472 чал.
* **XXI стагодзьдзе**: 1 студзеня 2004 году — 391 чал.; 2010 год — 426 чал.

### Інфраструктура
У Вішневе працуе сярэдняя школа, дашкольная ўстанова, амбуляторыя, дом культуры, бібліятэка, пошта.

У 2001 годзе ў вёсцы збудавалі царкву Сьвятой Эўфрасiньні Полацкай.

## Эканоміка
Асноўнае прадпрыемства — СВК «Савецкая Беларусь», які спэцыялізуецца на жывёлагадоўлі (буйная рагатая жывёла) і расьлінаводзтве (ячмень, кукуруза, авёс, жыта, пшаніца, бульба, гарох, лён і рапс). Працуюць прадпрыемствы харчовай прамысловасьці (вытворчасьць вяршкоў, сьмятаны і малака).

## Транспарт
Празь вёску праходзіць шаша . Курсуе рэйсавы аўтобус Смаргонь — Вішнева.

## Турыстычная інфармацыя

### Інфраструктура
Вішнеўскае, нароўні з возерам Нараччу, лічыцца адным з найбольш маляўнічых прыродных месцаў у Беларусі. Каля возера знаходзіцца база адпачынку і дайвінг-база. Таксама ёсьць пракат катамаранаў.

### Славутасьці
* Касьцёл Сьвятога Тадэвуша (1820) — помнік архітэктуры клясыцызму; пры касьцёле званіца, збудаваная ў 1811 годзе Крыштапам Сулістроўскім
* Капліца прыдарожная (XIX ст.)
* Парк

### Страчаная спадчына
* Сядзібна-паркавы комплекс Сулістроўскіх (XVIII ст.)

## Асобы

### Ураджэнцы
* Мечыслаў Карловіч (1876—1909) — кампазытар і дырыгент

### Жыхары
* Міхал Эльвіра Андрыёлі (1836—1893) — мастак, графік
* Францішак Багушэвіч (1840—1900) — беларускі паэт
* Ян Карловіч (1836—1903) — лінгвіст, этнограф, музыказнаўца
* Альфрэд Ромэр (1832—1897) — маляр, скульптар
* Зыгмунт Чаховіч (1831—1907) — адзін з кіраўнікоў паўстаньня 1863—1864 гадоў

## Крыніцы

## Літаратура
* 
* 
* 
* 

## Вонкавыя спасылкі
*