Сямён Багданаў

**Сямён Ільлі́ч Багда́наў** (, Санкт-Пецярбург — 12 сакавіка 1960, Масква) — савецкі вайсковы дзяяч, маршал бранятанкавых войскаў (1945), двойчы Герой Савецкага Саюзу.

## Жыцьцяпіс
Расеец. Удзельнік Першай сусьветнай вайны, у 1917 скончыў Гатчынскую школу падпаручнікаў. У Чырвонай Арміі з 1918 року, удзельнічаў у грамадзянскай вайне, польска-савецкай вайне (1919—1921) і дзеяньнях супраць атраду Антонава.

Скончыў маскоўскую Вышэйшую ваенна-пэдагагічную школу (1923), курсы «Стрэл» (1930), акадэмічныя курсы ўдасканаленьня пры Ваеннай акадэміі мэханізацыі і матарызацыі РСЧА (1936). Да нямецка-савецкай вайны прайшоў шлях ад камандзіра ўзводу да камандзіра брыгады.

З 1938 року па кастрычнік 1939 знаходзіўся пад сьледзтвам. Быў асуджаны на два рокі ўвязьненьня, аднак неўзабаве вызвалены па амністыі. У 1942 судзімасьць зьнятая, прыняты ў ВКП(б).

У пачатку вайны зь Нямеччынай на чале танкавай дывізіі супрацьстаяў уварваньню на заходніх рубяжох Беларусі, зладзіў пад Пружанамі контратаку. 21 ліпеня 1942 атрымаў званьне генэрал-маёра. Зь верасьня 1943 — камандоўца 2-й гвардзейскай танкавай арміяй. Войскі пад камандаваньнем С. І. Багданава ўдзельнічалі ў баёх на Заходнім, 1-м і 2-м Украінскіх і 1-м Беларускім франтох, змагаліся з нацыстамі ў бітве пад Масквой, у Корсунь-Шаўчэнкаўскай, Уманска-Баташанскай, Люблінска-Берасьцейскай, Вісла-Одэрскай, Усходне-Памяранска і Бэрлінскай апэрацыях.

За ўмелае даводзтва войскамі танкавай арміі ў баёх пры прарыве абароны суперніка на ўманскім кірунку і праяўленае пры гэтым мужнасьць і адвагу С. І. Багданаву нададзенае званьне Героя Савецкага Саюзу. За ўзорныя дзеяньні войскаў пад ягоным камандаваньнем па акружэньні і разгроме варшаўскай групоўкі суперніка, пры фарсіраваньні рэк Нетцэ і Одэр і пры выхадзе да ўзьбярэжжа Балтыйскага мора ўзнагароджаны другім мэдалём «Залатая Зорка».

Пасьля вайны камандаваў бранятанкавымі і мэханізаванымі войскамі групы савецкіх акупацыйных войскаў у Нямеччыне, са жніўня 1947 року першы намесьнік камандоўцы бранятанкавымі і мэханізаванымі войскамі ВС СССР, са сьнежня 1948 — камандоўца бранятанкавымі і мэханізаванымі войскамі ВС СССР. У красавіка 1953 року прызначаны камандоўцам 7-й мэханізаванай арміі, ад траўня 1954 — начальнік бранятанкавай акадэміі імя Сталіна. У 1956 року звольнены з шэрагаў Узброеных Сілаў па стане здароўя.

Дэпутат Вярхоўнага Савету СССР 2—4-га скліканьняў. Памёр 12 сакавіка 1960. Пахаваны на Новадзявочых могілках.

## Узнагароды
* Мэдаль «Залатая Зорка» Героя Савецкага Саюзу № 2545 (11.03.1944)
* Мэдаль «Залатая Зорка» Героя Савецкага Саюзу № 5658 (06.04.1945)
* 2 ордэны Леніна
* 4 ордэны Чырвонага Сьцягу
* ордэн Суворава I-й ступені
* ордэн Суворава II-й ступені
* Замежныя ордэны
* Мэдалі

## Памяць
* Бронзавы бюст у Санкт-Пецярбургу
* Вуліца Багданава ў Маскве
* Вуліца Багданава ў Пружанах
* Вуліца Багданава ў Севастопалі

## Крыніцы

## Літаратура
* Багданаў Сямён Ільіч //  — С. 203
* 
* 
* 

## Вонкавыя спасылкі
* «Герои страны»

Катэгорыя:Нарадзіліся ў Санкт-Пецярбургу
Катэгорыя:Двойчы Героі Савецкага Саюзу
Катэгорыя:Маршалы
Катэгорыя:Рэпрэсаваныя ў РСФСР
Катэгорыя:Удзельнікі Першай сусьветнай вайны
Катэгорыя:Удзельнікі Грамадзянскай вайны ў Расеі
Катэгорыя:Удзельнікі нямецка-савецкай вайны
Катэгорыя:Сябры КПСС
Катэгорыя:Дэпутаты Вярхоўнага Савету СССР
Катэгорыя:Памерлі ў Маскве
Катэгорыя:Людзі, у гонар якіх названыя вуліцы
Катэгорыя:Пахаваныя на Новадзявочых могілках