Сайбут

**Сайбут**, **Сейбут** (*Сэйбот*, *Сэйбут*, *Шэйбут*) — мужчынскае імя і вытворнае ад яго прозьвішча.

## Паходжаньне

Сэйбот або Сайбот (Seyboth, Seiboth) — імя германскага паходжаньня. Іменная аснова сай- (сей-, зей-) (імёны ліцьвінаў Шэйбар, Зэйвальд, Саймунт; германскія імёны Seiber, Seywaldus, Seymund) паходзіць ад гоцкага saio 'вястун' або ад асновы сіг- (зыг-, зег-), а аснова -бут- (-бот-) (імёны ліцьвінаў Бутвід, Бутрык, Вільбут; германскія імёны Botvid, Butariks, Willebut) — ад усходнегерманскага but- з значэньнем 'корань, камель' (гепідзкае butilo 'камель').

Адпаведнасьць прускага імя Sayboth германскаму імю Siboto прызнае летувіскі лінгвіст .

Этымалягічны слоўнік старапольскіх асабовых імёнаў, выдадзены Польскай акадэміяй навук, адзначае гістарычнае бытаваньне ў Польшчы германскага імя Sejbot (Zejbot).

У Польшчы адзначаюцца прозьвішчы Шэйбут (Szejbut) і Сэйбутовіч (Seybutowicz).

Варыянты імя ў гістарычных крыніцах: *Sayboth eyme leytismanne uf Sameland* (27 лютага 1400 году); *у Красномъ Селе. Михаилу Корсаковичю землица Соибутишки* (1440—1492 гады); *людеи наших [[Бірштаны|бирштанъцов]]… а Дашка Соибутовича* (10 жніўня 1516 году); *Дашко Сеибутовичъ* (сьнежань 1552 году); *Янъ Петровичъ въ Сойбутовъ*, *Стефанъ Мацковичъ з Сойбутъ… Лавринъ Стецевичь зъ Сойбутовъ… Андрей Яновичъ зъ Сойбутовъ*, *Станиславь Павловичъ зъ Сойбутовъ* (1567 год); *возного повету ковенского Яна Матеевича Саибута* (2 красавіка 1586 году); *пана Лаврына Стецэвича Сайбута, пана Матея Лаврыновича Сайбута, пана Станислава Стэцэвича Сайбута, пана Стэфана Лавриновича Сайбута* (1 верасьня 1591 году); *пана Валенътого Сейбута земенина господарьского повету Ковеньского… панъ Сайбутъ… до рукъ Валентого Сайбута* (13 ліпеня 1592 году); *пан Ян Матеевичъ Сайбут* (5 студзеня 1596 году); *пана Валентoгo Сайбута… Walenty Saybuth ręką swą* (9 жніўня 1597 году); *Walenthy Saybuth* (28 траўня 1606 году); *пана Войтеха Сайбута* (6 сакавіка 1607 году); *Я Янъ Матеевичъ Сайбутъ, возный господарский повету Ковенского* (28 лістапада 1608 году); *Szeybut* (1641 год); *Seybutowa* (1671—1681 гады); *p. Anna Saybutowa… p. Piotr Saybut… p. Aleksander Saybut* (1690 год); *Wladyslaw Saybut* (15 траўня 1695 году); *у п. райцы Сейбута* (1710 год); *Przed nami Janem Seybutem — burmistrzem* (4 жніўня 1717 году); *Iacobus Seybutowicz* (1719 год); *Seybuty* (1744 год); *Anastasiae Szeybutowna* (1764—1786 гады); *Fran: Seybut Romanowicz prezyduiący ziemski i poseł wdztwa Wileń.* (1788 год); *konsyliarz woiewodztwa Trockiego Kanut Seybut Romanowicz sedzia grodzki Witebski* (17 жніўня 1792 году); *Kanut Seybut Romanowicz konsyliarz z powiatu Starodubowskiego* (13 жніўня і 2 кастрычніка 1792 году); *Kanuty Seybut Romanowicz* (2 кастрычніка 1792 году); *Anna Sejbot* (1801 год).

## Носьбіты
* Валенці Сайбут — літоўскі шляхціч, які ўзяў удзел у рокашы 1606 году
* Марцін Сайбут — берасьцейскі зямянін, які ўпамінаецца ў 1631 годзе
* Канут Сейбут Рамановіч — дзяржаўны дзяяч Вялікага Княства Літоўскага, судзьдзя гродзкі віцебскі
* Ян Сейбут — жыхар вёскі Гваздаў або Заляшанаў (Полацкае ваяводзтва), які ўпамінаецца ў 1766 годзе

Сейбуты-Рамановічы — літоўскі шляхецкі род.

У Беларусі адзначаецца прозьвішча Сейбут.

На тэрыторыі цяперашняй Летувы фіксавалася прозьвішча Шэйбот у летувізаванай форме

На 1904 год існавала сядзіба Сайбутава (Сайбутова) у Смаленскім павеце Смаленскай губэрні.

На гістарычнай Ковеншчыне існуе вёска Сэйбуты, на гістарычнай Віленшчыне — Сэйбутаны.

## Крыніцы

Катэгорыя:Мужчынскія імёны