Лука Модрыч

**Лу́ка Мо́дрыч** (;  9 верасьня 1985 году, Задар, СФР Югаславія) — харвацкі футбаліст, паўабаронца італьянскага клюбу «Мілян» і нацыянальнай зборнай Харватыі. Уважаецца за аднаго з найвялікшых паўабаронцаў усіх часоў і найвялікшым харвацкім гульцом усіх часоў. У 2018 годзе дайшоў да фінала чэмпіянату сьвету. Прызнаны гульцом году паводле вэрсіі ФІФА. Атрымаў узнагароду «Залаты мяч».

## Кар’ера
### Клюбная
У 2002 годзе, ва ўзросьце 16 гадоў Лука Модрыч падпісаў кантракт з заграбскім «Дынама», але, правёўшы адзін сэзон за моладзевы склад, быў аддадзены ў арэнду клюбу басьнійскіх харватаў «Зрынскі» з Мостару, дзе ён хутка паказаў свой патэнцыял, стаўшы найлепшым гульцом году ў басьнійскай Прэм’ер-лізе, пры тым, што тады яму было ўсяго 18 гадоў. У наступным годзе ён быў аддадзены ў арэнду харвацкаму «Інтэру» з гораду Запрэшыч, дзе ён быў названы «футбольнай надзеяй Харватыі». Вярнуўшыся ў заграбскае «Дынама» ў 2005 годзе Модрыч падоўжыў свой кантракт да 2015 году.

#### «Тотэнгэм Готспур»
26 красавіка 2008 году Модрыч падпісаў папярэдняе пагадненьне з ангельскім клюбам «Тотэнгэм», згодна зь якім гулец павінен прайсьці мэдычны агляд і атрымаць дазвол на працу ў Вялікабрытаніі. Асноўны кантракт разьлічаны на 6 гадоў, сума трансфэру склала 16,5 млн фунтаў стэрлінгаў, гэта рэкордная трансфэрная выплата клюбу, пасьля куплі Дарэна Бэнта ў 2007 годзе.

Ён атрымаў кашулю з нумарам 14, пазьней успамінаючы, што ўзяў яе ў гонар Ёгана Кройфа. Модрыч дэбютаваў у Прэм’ер-лізе 16 жніўня ў першым матчы сэзону 2008—2009 гадоў супраць «Мідлзбра», у якім ягоны клюб зазнаў паразу зь лікам 2:1. На пачатку свайго знаходжаньня ў камандзе ён атрымаў траўму калена, і некаторыя СМІ, а таксама трэнэр «Арсэналу» Арсэн Вэнгер, называлі яго залішне лёгкім для Прэм’ер-лігі. Разважаючы пра гэта, Модрыч сказаў, што крытыкі толькі падштурхоўваюць яго да самаразьвіцьця, адзначыўшы, што ён выглядае занадта лёгкім, але ён чалавек вельмі моцны псыхічна і фізычна. Аднак, крытыка супала з дрэннай формай, што выклікала заклапочанасьць як у самога гульца, гэтак і ў галоўнага трэнэра зборнай Харватыі Славэна Біліча.

Па прызначэньні Гары Рэднапа на пасаду галоўнага трэнэра «Тотэнгэм Готспуру» Модрычу былая аддадзеная больш звыклая роля цэнтральнага або левага паўабаронцы, што дазволіла яму займець большы ўплыў на каманду і больш прадуктыўна выкарыстоўваць свой футбольны талент, напрыклад, у матчы з заклятымі супернікам «Арсэналам» 29 кастрычніка, які скончыўся зь лікам 4:4. Рэднап прызнаў каштоўнасьць Модрыча для сваёй каманды і плянаваў сфармаваць сваю новую каманду вакол харвацкага плэймэйкера. Гэта хутка дало плён. 30 траўня 2010 году Модрыч склаў новы шасьцігадовы кантракт, які дзеіў да 2016 году. Па падпісаньні дамовы футбаліст адзначыў, што «Тотэнгэм Готспур» даў яму шанец у Прэм’ер-лізе, таму ён хацеў дасягнуць вялікіх посьпехаў з гэтай дружынай. Між тым, на той час існавалі запыты ад іншых буйных клюбаў, але харват ня быў зацікаўлены кудысьці пераходзіць. 11 верасьня 2010 году Модрыч улучыў свой першы гол у сэзоне 2010—2011 гадоў у выязным матчы супраць «Ўэст Бромўіч Альбіён», які скончыўся зь лікам 1:1. Модрыч дапамог «Тотэнгэму» ўпершыню трапіць у Лігу чэмпіёнаў. У першым матчы супраць «Інтэрнацыянале» на Сан-Сыра 20 кастрычніка ён датэрмінова выбыў з гульні праз траўму, а ягоны клюб зазнаў паразу зь лікам 4:3, не зважаючы на велізарныя намаганьні Гарэта Бэйла.

У сэзоне 2010—2011 гадоў Модрыч згуляў 32 матчы ў Прэм’ер-лізе, правёўшы тры галы, зрабіўшы дзьве галявыя перадачы і найбольшую сярэднюю колькасьць перадачаў за матч за «Тотэнгэм», якіх атрымалася 62,5, а паказьнік дакладнасьці склаў 87,4%. У канцы сэзону харват быў абраны гульцом году «Тотэнгэму». Тагачасны трэнэр «Манчэстэр Юнайтэд» сэр Алекс Фэрг’юсан сказаў, што абраў бы Модрыча сваім гульцом году ў тым сэзоне. Улетку 2011 году зьявілася інфармацыя аб зацікаўленасьці ў паслугах Модрыча кіраўніцтва лёнданскага «Чэлсі», але «Тотэнгэм» адмовіўся прадаваць гульца ў «Чэлсі» за 30 млн фунтаў стэрлінгаў. Узімку 2012 году зьявілася інфармацыя аб зацікаўленасьці ў паслугах Модрыча кіраўніцтва «Манчэстэр Юнайтэд», якія прапаноўвалі за хаўбэка 50 мільёнаў фунтаў стэрлінгаў. У выніку спартовец працянгуў гуляць у складзе лёнданскага клюбу. 2 траўня 2012 году ў выязным матчы супраць «Болтан Ўандэрэрз», які завяршыўся перамогай лёнданцаў зь лікам 1:4, магутным стрэлам з 23 мэтраў, стаў апошнім голам паўабаронцы ў кашулі «Тотэнгэм Готспур».

#### «Рэал»

27 жніўня 2012 году Модрыч падпісаў кантракт з мадрыдзкім «Рэалам» тэрмінам на пяць гадоў. Гішпанскі клюб заплаціў 35 млн фунтаў стэрлінгаў за трансфэр харвата. Праз два дні ён дэбютаваў у складзе «сьметанковых» у матчы супраць «Барсэлёны» ў фінале Супэркубка Гішпаніі 2012 году на стадыёне Сант’яга Бэрнабэў, замяніўшы Мэсута Эзіля на 83-й хвіліне. Мадрыдцы ўзялі перамогу ў матчы, чым Модрыч стаў уладальнікам першага трафэя з клюбам ужо праз 36 гадзінаў па абвяшчэньні аб ягоным падпісаньні. Не зважаючы на пазытыўны дэбют, Модрыч спачатку ня мог засвоіцца ў камандзе пад кіраўніцтвам Жузэ Маўрыньню праз брак перадсэзоннай падрыхтоўкі, якую ён прапусьціў праз працяглыя перамовы аб трансфэры. Прысутнасьць дасьведчаных абарончых паўабаронцаў Шабі Алёнса і Самі Хэдыры, а таксама Эзіля, які гуляў у атакуючым стылі, звычайна не давала Модрычу месца ў стартавым складзе, абмяжоўваючыся толькі выхадамі на замену. Першыя некалькі месяцаў у клюбе ён нават перадусім гуляў не на сваёй звычайнай пазыцыі. 3 лістапада Модрыч правёў свой першы гол за «Рэал» на апошняй хвіліне матчу, у якім сталічныя гульцы перамаглі «Рэал Сарагосу» зь лікам 4:0 у матчы Ля Лігі. Ягоны найбольш прыкметны матч у тым годзе адбыўся 4 сьнежня, калі харват аддаў галявыя перадачы на Крыштыяну Раналду і Хасэ Кальехона ў пераможным матчы групавога этапу Лігі чэмпіёнаў супраць «Аякса». У канцы года гішпанская газэта *Marca* прызнала яго найгоршым гульцом сэзону.

2 сакавіка 2013 году Модрыч выйшаў у пачатковым складзе ў хатнім матчы «Рэалу» супраць «Барсэлёны». На 82-й хвіліне з кутняга ён пацэліў галявую перадачу на Сэрхіё Рамаса, які правёў пераможны гол, што прынесла мадрыдцам перамогу ў Эль-Клясыка. 5 сакавіка Модрыч выйшаў на замену ў другім тайме падчас вырашальнага матчу плэй-оф Лігі чэмпіёнаў супраць «Манчэстэр Юнайтэд» на Олд Трафард. Калі мадрыдзкі клюб саступаў з розьніцай у адзін гол, Модрыч ураўнаў лік далёкім стрэлам з 23 мэтраў і адыграў ключавую ролю ў астатняй частцы матчу, які «Рэал» выйграў зь лікам 2:1, прасунуўшыся ў чвэрцьфінал з агульным лікам 3:2. Гэты матч часта лічыцца паваротным момантам у кар’еры харвата ў «Рэале». З прыходам новага трэнэра Карлё Анчэлёцьці Модрыч стаў адным з самых частых гульцоў старту ў камандзе, працуючы ў цэнтры поля разам з Шабі Алёнса, каб забясьпечыць балянс паміж абаронай і атакай. Ён стала быў самым эфэктыўным распасоўшчыкам каманды, у сярэднім маючы 90% дакладнасьці ў Ля Лізе, а таксама меў найбольшую колькасьць адбораў мяча сярод усіх гульцоў каманды. У 2014 годзе ён быў улучаны ў склад сымбалічнай зборнай сэзону Лігі чэмпіёнаў і атрымаў узнагароду найлепшага паўабаронца гішпанскага першага дывізіёну ў тым сэзоне. У жніўні Модрыч падпісаў новы кантракт з «Рэалам» да 2018 году, а па сыходзе Алёнса ягоным напарнікам стаў нядаўна прыбылы Тоні Кроос.

У канцы лістапада Модрыч атрымаў траўму сьцягна падчас міжнароднага матчу супраць зборнай Італіі, праз што быў адсутны тры месяцы. Футбаліст вярнуўся ў пачатку сакавіка 2015 году, згуляўшы сем матчаў у стартавым складзе, але 21 красавіка ў хатнім матчы супраць «Малягі», расьцягнуў вяз правага калена, праз што не гуляў да траўня. Брак паўабаронцы і недахоп якаснага запаснога гульца ўважаліся за галоўны чыньнік няўдачы «Рэалу» як у чэмпіянаце, гэтак і Лігі чэмпіёнаў. У наступны сэзон нават па зьменах на пасадзе галоўнага трэнэр пазыцыя Модрыча як ключавога гульца не пахіснулася, паводле вынікаў сэзону 2015—2016 гадоў ён зноў быў названы найлепшым паўабаронцам у Ля Лізе. 18 кастрычніка 2016 году Модрыч склаў новую працоўную ўгоду з «Рэалам» да 2020 году. Футбаліст рэгулярна выходзіў у стартавым складзе, калі «Рэал» выйграў Ля Лігу 2016—2017 гадоў, а таксама Лігу чэмпіёнаў 2016—2017 гадоў, дзе ён зрабіў галявую перадачу на другі гол Крыштыяну Раналду ў фінале супраць «Ювэнтусу». Модрыч быў улучаны ў сымбалічную зборную Лігі чэмпіёнаў і стаў першым харватам, які тройчы стаў пераможцам Лігу чэмпіёнаў. Па сыходзе Хамэса Радрыгеса ў «Баварыю» Модрыч атрымаў у спадчыну пажаданую ім кашулю зь дзясятым нумарам, пачынаючы з сэзону 2017—2018 гадоў. У той час футбаліст уважаўся ня толькі адной з зоркай «Рэалу», але ўважаўся адным з найлепшых футбалістаў сьвету. 8 студзеня 2020 году Модрыч адзначыўся сотым голам у кар’еры ў паўфінале Супэркубка Гішпаніі. 25 траўня 2021 году ён падоўжыў свой кантракт з «Рэалам» да 2022 году. З сэзону 2023—2024 гадоў гулец пачаў саступаць месца ў першым складзе на карысьць больш маладым аднаклюбнікам. 17 ліпеня 2024 году ён падоўжыў свой кантракт да 2025 году і стаў капітанам каманды па сыходзе Нача.

#### «Мілян»
14 ліпеня 2025 году Модрыч далучыўся да італьянскага клюбу «Мілян» на правах вольнага агента, падпісаўшы аднагадовы кантракт з опцыяй падаўжэньня ўгоду яшчэ на адзін год. Гуляць за «Мілян» было марай ягонага дзяцінства. Харват дэбютаваў у першым матчы сэзону 23 жніўня супраць «Крэманэзэ», які скончыўся паразай ягонай каманды зь лікам 1:2, але ягоны выступ, тым ня менш, быў ухвалене.

### Міжнародная

Прыцягваўся да матчаў юнацкіх зборных краіны. У 2006 годзе дэбютаваў у афіцыйных матчах за зборную Харватыі. У тым жа годзе ён браў удзел у чэмпіянаце сьвету у Нямеччыне, дзе двойчы выходзіў на замену ў матчах групавога этапу. На чэмпіянаце Эўропы 2008 году паўабаронца згуляў у трох з чатырох матчаў сваёй каманды. Ён правёў адзіны ды пераможны гол у матчы групавога этапу супраць гаспадароў, зборнай Аўстрыі, дапамогшы Харватыі прасунуцца ў плэй-оф. На чэмпіянаце Эўропы 2012 году і чэмпіянаце сьвету 2014 году ён ужо быў ключавым гульцом зборнай, згуляўшы ўва ўсіх матчах, але ў абодвух выпадках балканцы ня здолелі прабіцца далей групавога этапу.

Модрыч браў удзел у двух матчах групавога этапу на чэмпіянаце Эўропы 2016 году, і ў першым зь іх, супраць зборнай Турэччыны, ягоны гол быў адзіным у гульні і дапамог харватам, як і 8 гадамі раней, выйсьці з групы. Ён таксама згуляў увесь матч 1/8 фіналу, дзе «квадратовыя» мінімальна (0:1) саступілі будучым пераможцам чэмпіянату партугальцам. Пасьля кантынэнтальнага чэмпіянату аб заканчэньні выступаў за нацыянальную зборную абвесьціў даўні лідэр і капітан каманды Дарыё Срна, у выніку чаго менавіта Модрыч быў абраны новым капітанам дружыны. Матч адборачнага раўнду чэмпіянату сьвету 2018 году супраць зборнай Украіны, які завяршыўся перамогай харватаў зь лікам 2:0, стаў 100-м матчам Модрыча за нацыянальную зборную.

У фінальнай частцы чэмпіянату сьвету 2018 году капітан харвацкай зборнай у чарговы раз прадэманстраваў свае бамбардзірскія здольнасьці, правёўшы гол у двух стартавых матчах групавога этапу — супраць зборнай Нігерыі (2:0) і зборнай Аргентыны (3:0) — дапамогшы сваёй камандзе прабіцца ў стадыю плэй-оф. У 1/8 фіналу, пасьля нічыёй 1:1 па авэртайме, зборная Даніі перамагла па пэнальці зь лікам 3:2. У чвэрцьфінале яны выгулялі зборную Расеі (1:1, 4:3 па пэнальці). У паўфінале харваты перамаглі зборную Ангельшчыны у авэртайме (2:1). Толькі ў фінале зборная Харватыі саступіла зборнай Францыі зь лікам 4:2. Гулец браў таксама ўдзел у чэмпіянаце Эўропы 2020 і 2024 гадоў ды чэмпіянаце сьвету 2022 году. Ягоны ўдзел у турніры 2024 году зрабіў Модрыча адным з трох гульцоў, якія пяць разоў спаборнічалі на чэмпіянатах Эўропы.

## Дасягненьні
**«Дынама»**:
* Чэмпіён Харватыі: 2006, 2007, 2008
* Уладальнік Супэркубка Харватыі: 2006
* Уладальнік Кубка Харватыі: 2007, 2008

**«Рэал»**:
* Чэмпіён Гішпаніі: 2017, 2020, 2022, 2024
* Уладальнік Кубка Гішпаніі: 2014, 2023
* Уладальнік Супэркубка Гішпаніі: 2012, 2017, 2020, 2022, 2024
* Пераможца Лігі чэмпіёнаў: 2014, 2016, 2017, 2018, 2022, 2024
* Уладальнік Супэркубка Эўропы: 2014, 2016, 2017, 2022, 2024
* Пераможца клюбнага чэмпіянату сьвету: 2014, 2016, 2017, 2018, 2022

### Індывідуальныя
* Гулец году ФІФА: 2018
* Уладальнік «Залатога мяча»: 2018
* Найлепшы спартовец году паводле вэрсіі AIPS.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* 
* 
* 
* 
* 

Катэгорыя:Харвацкія футбалісты
Катэгорыя:Уладальнікі «Залатога мяча»