Васіль Супрун

**Васіль Супрун** (10 сакавіка 1926, вёска Глоўсевічы на Слонімшчыне — 2 траўня 2007, Слонім) — беларускі краязнаўца, археоляг і пісьменьнік. Ініцыятар заснаваньня і кіраўнік беларускага патрыятычнага моладзевага антысавецкага падпольля ў 1946—1947 гадох на тэрыторыі Заходняй Беларусі (арганізацыя «Чайка»).

## Біяграфія
Скончыў у Слоніме беларускую сямігодку, трохмесячныя настаўніцкія курсы, 2-і і 3-і клясы Слонімскай настаўніцкай сэмінарыі. 29 верасьня 1943 году ў «Баранавіцкай газэце» апублікаваў свой першы «*Песьня на чужыне*».

Па выгнаньні немцаў з Слоніма быў мабілізаваны на работу з аднаўленьня чыгункі. 20 жніўня 1944 году быў накіраваны дырэктарам Міжэвіцкай школы Слонімскага раёну. У 1946 годзе скончыў Ганцавіцкую пэдагагічную вучэльню.

Узначальваў Цэнтар Беларускага вызвольнага руху, які аб’ядноўваў слонімскія, баранавіцкія і берасьцейскія суполкі. 
6 чэрвеня 1947 году быў арыштаваны і асуджаны на 25 год няволі і 5 гадоў пазбаўленьня правоў.

16 чэрвеня 1956 году, згодна з пастановай Вярхоўнага Савета СССР, быў вызвалены зь няволі і атрымаў дазвол вярнуцца на радзіму.

## Крытыка балтыйскай гіпотэзы

 
З улікам таго, што гісторыя беларускай нацыі пісалася пераважна небеларусамі і пад абавязковую дыктоўку суседніх народаў (якія не былі зацікаўленымі ў аб’ектыўным яе асьвятленьні), і што ад гістарычнай памяці народа залежыць яго нацыянальная самасьвядомасьць, патрыятызм і імкненьне да волі (а гэтыя пачуцьці беларусаў былі не да спадобы тым, хто хацеў ўладарыць над імі, таму рабілася ўсё, каб укласьці ў тую памяць штосьці іншае, чым было напраўду), заклікаў да рэвізіі гістарыяграфіі Беларусі пачынаючы з найдаўнейшых часоў. Крытыкаваў гіпотэзу, паводле якой да VI—VIII стагодзьдзяў на поўнач ад Прыпяці жылі нібы плямёны балтаў — продкі сучасных летувісаў і латышоў, якія нібы засялялі Цэнтральную Эўропу ад Балтыкі і нізоўяў Віслы да басэйну верхняй Волгі. Адзначаў тэндэнцыйнасьць дасьледаваньняў летувіскага мовазнаўцы Казімера Бугі, які прыйшоў да высновы, што продкі сучасных летувісаў пачаткова жылі ў басэйнах верхняга Дняпра, Бярэзіны, Сажа і на левабярэжжы вярхоўяў Дзьвіны, адкуль нібы пад націскам славянаў паступова перамясьціліся да Балтыйскага мора. Таксама адзначаў тэндэнцыянасьць публікацыяў Алега Трубачова і яго вучня Ўладзімера Тапарова, прытым зьвяртаў увагу, што калі неаб’ектыўнасьць Бугі можна патлумачыць яго нацыянальным патрыятызмам, то тэндэнцыйнасьць Трубачова і Тапарова, якія фактычна рабілі не навуковы аналіз паходжаньня гідронімаў, а адвольнае дапасаваньне іх да балтыйскай лексыкі і тапанімікі, немагчыма патлумачыць з пункту гледжаньня лёгікі. 

Падкрэсьліваў, што працяглае славяна-балтыйскае тэрытарыяльнае суседзтва не магло абысьціся без узаемаўплываў і запазычаньняў, сумежныя зоны паміж памянёнымі этнічнымі групамі, безумоўна, мелі мяшанае насельніцтва і даволі блізкія традыцыі, якія складваліся стагодзьдзьзямі. Прытым зьвяртаў увагу на неверагоднасьць «калянізацыі» славянамі меркавана агромністых прастораў балтаў, што дапаўнялася загадкай дзіўнага выжываньня балтаў толькі на паўднёва-ўсходнім ўзьбярэжжы Балтыйскага мора, якое больш за тысячу гадоў ня мела ніякіх перашкодаў-агароджаў ад славянаў.

## Крыніцы

## Літаратура
* 
* 

## Вонкавыя спасылкі
* Вянок памяці: Васіль Супрун

Катэгорыя:Нарадзіліся 10 сакавіка
Катэгорыя:Нарадзіліся ў 1926 годзе
Катэгорыя:Удзельнікі антысавецкага падпольнага руху ў Беларусі
Катэгорыя:Памерлі ў 2007 годзе
Катэгорыя:Памерлі ў Слоніме
Катэгорыя:Сябры арганізацыі «Чайка»