Мікалай Сапега (сын Паўла)

**Мікалай Паўлавіч Сапега** (каля 1525 — ) — дзяржаўны дзяяч Вялікага Княства Літоўскага. Маршалак гаспадарскі (1566—1576), ваявода менскі (1676—1688), берасьцейскі (1588) і віцебскі (з 1588).

Валодаў Гальшанамі, Коднем, маёнткамі ў Берасьцейскім, Лідзкім, Ашмянскім паветах, на Валыні. Быў старостам рэчыцкім (1570—1573) і аршанскім (з 1588), дзяржаўцам сураскім і вяліскім (1591—1597).

## Жыцьцяпіс
З коданскай лініі магнацкага роду Сапегаў гербу «Ліс», сын Паўла, ваяводы наваградзкага, і Алены, дачкі князя Юрыя Гальшанскага-Дубравіцкага.

У 1545—1546 гадах навучаўся ў  і ў 1547—1548 гадах у  унівэрсытэтах. Як ротмістр коннай харугвы ўдзельнічаў (з 1561 году) у Інфлянцкай вайне 1558—1582 гадоў. У 1564—1568 гадах працягваў вайсковую кар’еру на той жа вайне. Ва ўзнагароду за ўдзел у бітве пад Чашнікамі 26 студзеня 1566 названы маршалкам гаспадарскім. У 1576 годзе незадоўга да сьмерці бацькі фактычна выконваў урад ваяводы наваградзкага. 9 ліпеня 1576 году кароль і вялікі князь Стэфан Баторы прызначыў яго ваяводам менскім. Пазьней 3 красавіка 1588 годзе прызначаны берасьцейскім *«па сьмерці [[Гаўрыла Гарнастай|Гаўрылы Гарнастая]]»*, а 10 кастрычніка таго ж году віцебскім ваяводам *«па сьмерці [[Станіслаў Пац|Станіслава Паца]]»*. Падпісаў акт Люблінскай уніі ў 1569 годзе. Быў паслом Жыгімонта Аўгуста да імпэратара Максыміліяна ІІ, ад якога атрымаў тытул графа Сьвятой Рымскай Імпэрыі і кавалера Залатога руна. Разам з  Станіславам Крыцкім (паводле іншых зьвестак з Тышкевічам) у 1577—1578 гадах быў паслом да цара Івана Маскоўскага.

У часы безкаралеўя ў верасьні 1586 быў адным з тых сэнатараў, якія зьвярнуліся зь лістом да маскоўскіх баяраў дзеля перамоваў аб вуніі Рэчы Паспалітай з Маскоўскім княствам. У 1587 падтрымаў кандыдатуру Жыгімонта Вазы. Падчас берасьцейскага сойміку ў 1596 годзе падтрымаў імкненьні Рэчы Паспалітай далучыцца да антытурэцкай лігі.

У 1580 годзе швагер Мікалая Сапегі Астафей Валовіч заказаў на іх абодвух трохгадовы кантракт з каралем на варэньне солі ў Кодні з каралеўскіх  у  і . Падобныя кантракты ў 1584 годзе Мікалай атрымаў на рускія , а ў 1597 годзе зноў на . Абодва гэтыя кантракты праз год былі спыненыя зь незразумелых прычынаў.

Выхаваны ў праваслаўі, знаходзіўся на працягу жыцьця пад уплывам кальвінізму, не парываючы аднак цалкам з папярэдней верай. Рэшткі свайго бацькі і дзеда перанёс з  у коданскую царкву. Збудаваў там жа за вялікі кошт прыгожы палац на месцы старога замчышча.

Першы шлюб (24 верасьня 1563) з Ганнай княжной Кашырскай (?—1580), дачкой луцкага старосты Андрэя Міхайлавіча Сангушкі, быў бязьдзетным. У другім шлюбе з Ганнай (?—1598), дачкой ваяводы валынскага Андрэя Вішнявецкага і Яўхіміі Вяржбіцкай, нарадзілся сем дзяцей:
* Ян (?—1614);
* Мікалай;
* Крыштап (?—27 лістапада 1637), які быў пасьлядоўна падстоліем, стольнікам, крайчым і падчашым літоўскім;
* Фрыдэрык;
* Аляксандар (?—1619), з 1609 віцебскі падкаморы;
* Габрыель (?—1614—?);
* Гальшка, жонка наваградзкага кашталяна Самуэля Валовіча;

Пахавалі М. Сапегу ў касьцёле Сьвятой Ганны ў Кодні.

## Крыніцы

## Літаратура
* 
* Niesiecki K. Herbarz Polski, wyd. J.N. Bobrowicz. — Lipsk, 1839—1846.
* Wolff J. Senatorowie i dygnitarze Wielkiego Księstwa Litewskiego: 1385—1795. — Kraków, 1885.
* Żychliński T. Złota księga szlachty polskiej. T. 1—31. — Poznań, 1879—1908.

## Вонкавыя спасылкі

Мікалай Паўлавіч
Катэгорыя:Ваяводы менскія
Катэгорыя:Ваяводы берасьцейскія
Катэгорыя:Ваяводы віцебскія
Катэгорыя:Маршалкі гаспадарскія
Катэгорыя:Сьвецкія сэнатары Рэчы Паспалітай
Катэгорыя:Дыпляматы Рэчы Паспалітай
Катэгорыя:Вайскоўцы Рэчы Паспалітай
Катэгорыя:Старосты рэчыцкія
Катэгорыя:Старосты аршанскія