Наім Фрашэры

**Наім Фрашэры** (; 25 траўня 1846 — 20 кастрычніка 1900) — альбанскі паэт і празаік. Дзяяч Альбанскага нацыянальнага адраджэньня. Прызнаны нацыянальным паэтам Альбаніі.

## Біяграфія
Наім Фрашэры нарадзіўся ў вёсцы Фрашэры на поўдні Альбаніі. Ужо ў дзяцінстве складаў вершы. У 1865 годзе разам зь сям’ёй пераехаў у Яніну, дзе паступіў у грэцкую гімназію, выкладаньне ў якой засноўвалася на ідэях францускага Асьветніцтва, і дзе навучыўся пісаць вершы па-пэрсыдзку (упершыню яны былі апублікаваныя ў 1885 годзе ў Стамбуле ў зборніку «Лятункі»). Акрамя таго ў гімназіі паэт вывучаў яшчэ й грэцкую, францускую й італьянскую мовы

Па вяртаньні на радзіму разам з братам Абдзюлем Фрашэры ён удзельнічаў у барацьбе Прызрэнскай лігі, нацыянальнай альбанскай арганізацыі, якая першапачаткова была створаная пры падтрымцы турэцкага ўраду, але пасьля ўступіла зь ім ва ўзброены канфлікт. Барацьба арганізацыі скончылася арыштам яе правадыроў. У 1882 годзе Наім Фрашэры зьехаў з краіны й адправіўся ў Турэччыну, дзе атрымаў пасаду сябра цэнзурнай камісіі пры міністэрстве асьветы Асманскай імпэрыі. Пры гэтым ён не пераставаў прымаць актыўны ўдзел у жыцьці альбанскага народу, спрыяў выданьню многіх альбанскіх кніг, але свае ўласныя публікацыі падпісваў ня поўным імем, а выкарыстоўваючы толькі ініцыялы.

Наім Фрашэры зьяўляецца аўтарам патрыятычнай паэмы на грэцкай мове — «Сапраўднае жаданьне альбанцаў», удзельнічаў у стварэньні нацыянальных школ у Альбаніі, яму належаць першыя альбанскія азбукі, кнігі для чытаньня й падручнікі. Пераклаў Іліяду Гамэра, таксама перакладаў байкі Ляфантэна, пісаў артыкулы па дыдактыцы й ісламскай практыцы.

## Асновы творчасьці
Агулам Наім Фрашэры напісаў дваццаць дзьве буйныя працы на турэцкай, грэцкай, пэрсыдзкай і альбанскай мовах. На ягоныя раньнія патрыятычныя вершы прыкметны ўплыў аказала пэрсыдзкая літаратура, а таксама француская. Аднак увесь ягоны творчы шлях быў працяты ідэямі суфійскага пантэізму, які казаў пра боскую сутнасьць ва ўсім, што існуе ў сьвеце, яркім пацьверджаньнем таму могуць служыць ягоныя вершы «Жалейка» і «Каганец», у якіх аўтар надзяляе рэчы, які апісвае, нейкай боскай сутнасьцю.

## Дадатковыя зьвесткі
* Наім Фрашэры зьяўляецца дзядзькам , заснавальніка стамбульскага футбольнага клюбу «Галатасарай».
* У цяперашняй незалежнай дзяржаве Альбаніі існуе адмысловы ордэн за заслугі, які носіць імя паэта.
* Наім Фрашэры быў намаляваны на купюры наміналам у пяцьсот альбанскіх лек, якая выпускалася ў 1992—1996 гадах, а таксама на банкноце ў дзьвесьце лек, што друкавалася пасьля 1996 году і да 2007 году.

## Творы
# Kavâid-i farisiyye dar tarz-i nevîn (), Стамбул, 1871.
# Ihtiraat ve kessfiyyat (), Стамбул, 1881.
# Fusuli erbea (), Стамбул, 1884.
# Tahayyülat (), Стамбул, 1884.
# Bagëti e Bujqësija (), Бухарэст, 1886.
# E këndimit çunavet (), Бухарэст, 1886.
# Istori e përgjithshme për mësonjëtoret të para (), Бухарэст, 1886.
# Vjersha për mësonjëtoret të para (), Бухарэст, 1886.
# Dituritë për mësonjëtoret të para (), Бухарэст, 1886.
# O alithis pothos ton Skypetaron (), Бухарэст, 1886.
# Luletë e Verësë (), Бухарэст, 1890.
# Mësime (), Бухарэст, 1894.
# Parajsa dhe fjala fluturake (), Бухарэст, 1894.
# Gjithësia (), Бухарэст, 1895.
# Fletore e bektashinjët (), Бухарэст, 1895.
# O eros (), Стамбул, 1895.
# Iliadh' e Omirit (), Бухарэст, 1896.
# Istori e Skënderbeut (), Бухарэст, 1898.
# Qerbelaja (), Бухарэст, 1898.
# Istori e Shqipërisë (), Сафія, 1899.
# Shqipëria (), Сафія, 1902.

## Крыніцы

## Літаратура
* 

## Вонкавыя спасылкі

* 
* 

Катэгорыя:Альбанскія літаратары
Катэгорыя:Памерлі ў Стамбуле