open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Запароская АЭС

**Запаро́ская а́тамная электраста́нцыя** (ЗАЭС)&nbsp;— атамная электрастанцыя, разьмешчаная на беразе Кахоўскага вадасховішча ў Запароскай вобласьці Ўкраіны, каля места Энэргадару. Найбольшая атамная электрастанцыя ў Эўропе і шостая ў сьвеце. Мае шэсьць энэргаблёкаў па 1&nbsp;млн кВт кожны.

## Агульная інфармацыя
Рашэньне пра будаўніцтва ЗАЭС было прынятае ў 1977 року. Будаўніцтва пачалося ў 1979 року.

У 1984—1987 уведзеныя ў эксплюатацыю чатыры энэргаблёкі. Пяты стаў функцыянаваць у 1989 року, шосты — толькі ў 1995, пасьля скасаваньня мараторыю на будаўніцтва ядзерных аб’ектаў ва Ўкраіне. Пасьля гэтага Запароская атамная станцыя стала найбуйнейшай у Эўропе.

Штогод станцыя генэруе каля 40&nbsp;млрд кВт-гад электраэнэргіі, што складае пятую частку агульнага вырабу электраэнэргіі ва Ўкраіне і палову ад вырабу на атамных станцыях.

На Запароскай АЭС першай сярод атамных станцый Украіны з рэактарамі тыпу ВВЭР пабудаванае сухое сховішча адпрацаванага ядзернага паліва (ССАЯП). Ягоная тэхналёгія заснаваная на захоўваньні адпрацаваных паліўных зборнікаў у вэнтыляваных бэтонных кантэйнэрах, разьмешчаных на тэрыторыі атамнай станцыі. Праектны аб’ём сховішча — 380 кантэйнэраў. Паліва з усіх астатніх АЭС Украіны вывозілася на перапрацоўку або захоўваньне ў Расею.

ЗАЭС падлучаная да электрасеткі з дапамогай ліній электраперадачаў (ЛЭП) 4×750 кВ і 1×330 кВ.

У студзені 2021 року Запароская АЭС упершыню ў гісторыі выйшла на поўную праектную магутнасьць 6000 МВт. 22 сьнежня 2021 року Запароская АЭС усталявала абсалютны рэкорд магутнасьці — 6140 МВт.

## Аварыіі
* 3 сьнежня 2014&nbsp;року на трэцім энэргаблёку АЭС адбылася аварыя ў сыстэме выдачы электраэнэргіі, не зьвязаная зь ядзерным рэактарам. Аварыя ліквідаваная 5 лістапада.

## Глядзіце таксама
* Ядзерная энэргетыка Ўкраіны
* Сьпіс электрастанцый Украіны

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйная бачына 
* Профіль  на бачыне „Энэргаатаму“

Катэгорыя:Энэргадар
Катэгорыя:Атамныя электрастанцыі Ўкраіны
Катэгорыя:Кампаніі Запароскай вобласьці
Катэгорыя:Зьявіліся ў 1984 годзе
Койданаўская вуліца

**Ву́ліца Ко́йданаўская** — урбанонім, які ў местах і мястэчках Вялікага Княства Літоўскага, пазьней Беларусі звычайна паказвае геаграфічны кірунак на места Койданаў.

* Койданаўская вуліца ў Івянцы, перайменаваная савецкімі ўладамі ў Камсамольскую
* Койданаўская вуліца ў Менску, перайменаваная савецкімі ўладамі ў Рэвалюцыйную
* Койданаўская вуліца ў Рубяжэвічах, перайменаваная савецкімі ўладамі ў Дзяржынскага
Малінаўка (Знаменскі сельсавет)

**Малі́наўка** — пасёлак ў Слуцкім раёне Менскай вобласьці. Уваходзіць у склад Знаменскага сельсавету.

## Насельніцтва
* 2009 — 92 чалавекі
* 2019 — 82 чалавекі

## Крыніцы

Катэгорыя:Старцавіцкі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Слуцкага раёну
Ёдыд калю

**Ёдыд калю** — хімічнае злучэньне, лечыва і біялягічна актыўная дабаўка. Хімічная формула — KI.

У мэдыцыне прымяняецца для лекаваньня гіпэртырэозу, пры радыяцыйных аварыях, для абароны шчытападобнай залозы падчас прымяненьня радыяактыўных прэпаратаў. Уваходзіць у арыентоўны сьпіс асноўных лекавых сродкаў САЗ. Пабочнымі эфэктамі зьяўляюцца ваніты, дыярэя, болі ў жываце, высыпка і распуханьне сьлінных залозаў. Пры цяжарнасьці можа адмоўна сказацца на дзіцяці, тым ня меней рэкамэндаванае ўжываньне пры радыяцыйнай небясьпецы.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* 
* World Health Organization’s guidelines for iodine prophylaxis following a nuclear accident

Катэгорыя:Злучэньні калю
Катэгорыя:Ёдыды лужных мэталаў
Катэгорыя:Падрыхтаванасьць да бедзтваў
Катэгорыя:Адхарквальныя сродкі
Катэгорыя:Харчовыя дабаўкі
Катэгорыя:Фотаграфічныя хімікаты
Катэгорыя:Радыябіялёгія
Катэгорыя:Асноўныя лекавыя сродкі арыентоўнага сьпісу САЗ
Bayraktar TB2

**«Байрактар ТБ2»** ()&nbsp;— турэцкі ўдарны апэратыўна-тактычны сярэдневысотны бесьпілётны лятальны апарат зь вялікай працягласьцю палёту. Распрацаваны і вырабляецца кампаніяй Baykar.

## Распрацоўка
Распрацоўка праекту пачалася ў 2000-х, першы палёт адбыўся ў 2009 року. У чэрвені — жніўні 2014 року апарат пабіў сусьветны рэкорд сярод бесьпілётных лятальных апаратаў у клясе тактычных сярэдневысотных БЛА паводле працягласьці палёту. Ён знаходзіўся ў небе на вышыні 8&nbsp;км 24 гадзіны 34 хвіліны. У 2014 року БПЛА ўпершыню ўдзельнічаў у баявой апэрацыі ў турэцкай частцы Курдыстану.

Бесьпілётнік атрымаў назву ад прозьвішча заснавальніка кампаніі Baykar Аздэміра Байрактара (у перакладзе з турэцкай Bayraktar&nbsp;— *сьцяганосец*).

## Характарыстыкі
* **Даўжыня:** 6,5 м
* **Размах крыла:** 12 м
* **Максымальная ўзьлётная маса:** 650 кг
* **Грузападымальнасьць:** 55 кг
* **Максымальная хуткасьць:** 222 км/г
* **Крэйсэрская хуткасьць:** 130 км/г
* **Радыюс дзеяньня:** 150&nbsp;км, абноўленая вэрсія&nbsp;— да 300 км
* **Столь:** 8200 м
* **Аўтаномнасьць:** 24 год

БПЛА абсталяваны рухавіком унутранага спальваньня Rotax 912, корпус выкананы з кампазытных матэрыялаў і зьмяшчае сыстэму аўтаматычнага ўзьлёту ды пасадкі.

Можа несьці кіраваныя процітанкавыя ракеты ды авіяцыйныя бомбы.

## Выкарыстаньне
У 2016 року зьявілася афіцыйная інфармацыя пра пасьпяховае баявое прымяненьне комплексу з ПТРК UMTAS супраць курдзкіх аддзелаў.

Комплексы шырока выкарыстоўваліся ў часе турэцкай апэрацыі «Веснавы шчыт» у лютым — сакавіку 2020 року ў Сырыі. «Байрактары» зьнішчылі каля 20 адзінак вайсковай тэхнікі арміі Сырыі: рэактыўныя сыстэмы залпавага вагню (РСЗВ), самаходныя артылерыйскія ўстаноўкі (САУ), танкі, іншую тэхніку — а таксама наносілі ўдары па скупнасьцях сырыйскіх вайскоўцаў.

У 2020 року БПЛА «Байрактар» адыгралі важкую ролю ў . Некалькі адзінак былі зьбітыя РСЗВ «Панцирь-С1Э», але зьнішчылі прынамсі 1 танк, 6 установак БМ-21 «Град», 11 зэнітна-ракетных комплексаў (ЗРК), 6 самалётаў на зямлі, амаль 50 браняваных і небраняваных машынаў.

У 2020 року азэрбайджанскія вайскоўцы актыўна выкарыстоўвалі бесьпілётную авіяцыю падчас вайны ў Нагорным Карабаху. За час баявых дзеяў «Байракта ТБ2» зьнішчылі 119 адзінак бранятэхнікі, 132 гарматы ці гаўбіцы, 61 адзінку рэактыўнай артылерыі, 15 ЗРК або пускавых установак, 9 радараў і сыстэмаў радыёэлектроннай барацьбы, 143 грузавікі, жывую сілу супрацоўніка.

З 2021 року ўкраінскае войска выкарыстоўвае «Байрактары» ў вайне з Расеяй на часова акупаваных тэрыторыях. З пачаткам расейскай інтэрвэнцыі бесьпілётнікі ўкраінскай арміі выкарыстоўваюцца для супрацьстаяньня нападу.

## Крыніцы

Катэгорыя:Бесьпілётныя лятальныя апараты Турэччыны
Катэгорыя:Бесьпілётныя вайсковыя летакі
Катэгорыя:Дзьвюхбэлькавыя летакі
Катэгорыя:Прадукцыя Baykar
Катэгорыя:Зьявіліся ў 2014 годзе
Царква Сьвятой Эўфрасіньні Полацкай (Полацак)

**Царква Сьвятой Эўфрасіньні Полацкай** — помнік архітэктуры сярэдзіны XIX стагодзьдзя ў Полацку. Знаходзіцца ў паўднёвай частцы комплексу Спаса-Эўфрасіньнеўскага манастыра. Дзее. Твор архітэктуры клясыцызму. Аб’ект Дзяржаўнага сьпісу гістарычна-культурных каштоўнасьцяў Беларусі.

## Гісторыя
У 1842 годзе ў жылым манастырскім доме ўладкавалі дамавую царкву, якую асьвяцілі ў гонар заснавальніцы манастыра прападобнай Эўфрасіньні Полацкай. У 1847 годзе дамавую царкву перабудавалі пад цёплую трапезную царкву. У 1886 годзе яе значна пашырылы: надбудавалі сьцены, узьнялі столь, зрабілі хоры, прыбудавалі алтар, прытвор і рызьніцу, збудавалі новыя прастол і ахвярнік. Па заканчэньні будаўнічых працаў 12 сьнежня 1886 году царкву зноў асьвяцілі. 

У 1920-я гады савецкія ўлады перадалі будынак вайскоўцам ды іншым дзяржаўным структурам.

У 1987—1989 гадох мескія ўлады правялі ў царкве капітальны рамонт, паставілі драўляныя хоры з сходамі. 

## Архітэктура
Помнік архітэктуры клясыцызму. Гэта прастакутны ў пляне аб’ём з 5-граннай апсыдай (з усходу), 4-гранным прыдзелам (з поўдня) і прытворам (з захаду). Будынак накрываецца 2-схільным дахам, у цэнтры якога невялікі купал з галоўкай на драўляным 8-гранным барабане. Уваход у выглядзе аркавага парталу з шырокімі сходамі, сьцены дэкаруюцца рустам, аконныя праёмы паўцыркульныя зь ліштвамі.

У царкве захоўваюцца абразы Божай Маці «Іверская» і «Ўсецарыца», напісаныя на Сьвятой Гары Афон, каўчэг-машчавік, дубовая рака з труной, у якой раней спачывалі мошчы Сьвятой Эўфрасіньні Полацкай, а цяпер знаходзяцца яе вярыгі (у царкве ёсьць часьцінка мошчаў Сьвятой Эўфрасіньні Полацкай).

## Галерэя
### Гістарычная графіка

Połacak, Spas, Kaplica. Полацак, Спас, Капліца (D. Strukov, 1864-67).jpg|Д. Струкаў, 1864—1867 гг.
Połacak, Spas. Полацак, Спас (D. Strukov, 1864-67).jpg|Д. Струкаў, 1864—1867 гг.
Połacak, Spas. Полацак, Спас (N. Orda, 1875-76).jpg|Н. Орда, 1875—1876 гг.
Połacak, Spas, Brama. Полацак, Спас, Брама (1888).jpg|1888 г.


### Гістарычныя здымкі

Połacak, Spas, Brama. Полацак, Спас, Брама (1880-89).jpg|1880-я гг.
Połacak, Spas, Eŭfrasińnieŭskaja. Полацак, Спас, Эўфрасіньнеўская (1890-99).jpg|1890-я гг.
Połacak, Spas. Полацак, Спас (1900).jpg|(направа), да 1900 г.
Połacak, Spas. Полацак, Спас (1910) (7).jpg|1910 г.


Połacak, Spas. Полацак, Спас (1910) (4).jpg|1910 г.
Połacak, Spas. Полацак, Спас (5.06.1910) (1).jpg|5 чэрвеня 1910 г.
Połacak, Spas. Полацак, Спас (M. Mironaŭ, 1912).jpg|М. Міронаў, 1912 г.
Połacak, Spas, Brama. Полацак, Спас, Брама (1914).jpg|1914 г.


## Крыніцы

## Літаратура
* 
* 

## Вонкавыя спасылкі

* 

Полацак
Катэгорыя:Праваслаўныя храмы Полацкай япархіі
Катэгорыя:Храмы пад тытулам Сьвятой Эўфрасіньні Полацкай
Сахалін

**Сахалі́н** () — востраў на паўночным захадзе Ціхага акіяна каля ўсходняга ўзьбярэжжа Азіі. Уваходзіць у склад Сахалінскай вобласьці, найбуйнейшы востраў у складзе Расейскай Фэдэрацыі. Плошча — 76 600 км². Насельніцтва (2021 г.) — 464 120 чалавек.

## Крыніцы

## Літаратура
* 
* Гидроминеральные ресурсы острова Сахалин / Под общ. ред. В. А. Сахарова. — Южно-Сахалинск: СахГУ, 2020 ISBN 978-5-88811-616-6
* История Сахалина и Курильских островов с древнейших времен до начала XXI столетия / М. С. Высоков, А. А. Василевский, А. И. Костанов, М. И. Ищенко. — Южно-Сахалинск: Сахалинское книжное издательство, 2008 ISBN 978-5-88453-207-5
* Матюшков, Г. В. Естественная история Сахалина и Курильских островов. Геологическое прошлое острова Сахалин / Г. В. Матюшков, А. В. Соловьёв, О. А. Мельников. — Южно-Сахалинск: Государственное бюджетное учреждение культуры «Сахалинский областной краеведческий музей», 2014 ISBN 978-5-900334-75-2
* Растительный мир Сахалина / Наталья Сурмач, Валентина Андреева, Наталья Царенко. — Владивосток: Издательство «Апельсин», 2014 ISBN 978-5-98137-040-3

## Вонкавыя спасылкі
* Сахалин и Курилы
* Энциклопедия Сахалинской области
* Сахалинская область — Минприроды России
* Путеводитель по Острову Сахалин и Курильским островам. Фотографии


Катэгорыя:Альпійская складкаватасьць
Катэгорыя:Астравы Ціхага акіяна
Катэгорыя:Астравы Азіі
Катэгорыя:Астравы Расеі
Сахалін (неадназначнасьць)

Назву **Сахалін** маюць:
* Сахалін — востраў каля ўсходняга ўзьбярэжжа Азіі.

## Населеныя пункты
### [[Беларусь]]
* Сахалін (Салігорскі раён) — пасёлак у Салігорскім раёне Менскай вобласьці.
* Сахалін (Слуцкі раён) — пасёлак у Слуцкім раёне Менскай вобласьці.
Леся Ставіцкая

**Лéся Ставíцкая** (па-ўкраінску: Леся Ставицька; 24 лістапада 1962, Кіеў, УССР — 7 жніўня 2010, Кіеў, Украіна) — украінская мовазнаўца, сацыялінгвістка, прафэсарка, доктарка філялягічных навук (1996). Аўтарка слоўніку нецэнзурнай лексыкі «Українська мова без табу». 

## Жыцьцяпіс

Нарадзілася 24 лістапада 1962 года ў Кіеве. Ейны бацька быў літаратуразнаўцам, маці - пэдыятаркай.

Пасля заканчэньня сярэдняй школы паступіла ў Кіеўскі пэдагагічны інстытут імя Горкага (цяпер Нацыянальны пэдагагічны ўнівэрсытэт імя М. П. Драгаманава), які скончыла ў 1983 годзе. Доўгі час была загадніцай адзьдзелу сацыялінгвістыкі Інстытуту ўкраінскай мовы НАН Украіны (з моманту стварэньня ў 1999 годзе да сьмерці ў 2010 годзе).

## Навуковая дзейнасьць

У 2003—2007 гадах — кіраўніца сэмінараў па гендарнай лінгвістыцы, якія дзейнічалі на базе катэдры сацыялінгвістыкі (пры Інстытуце ўкраінскай мовы НАН Украіны).

Аўтарка больш за 100 навуковых артыкулаў, дзьвух манаграфіяў і чатырох слоўнікаў.

Удзельнічала ў замежных стыпэндыяльных праграмах:

• The Eugene and Daymel Shklar fellowship in Ukrainian studies, Гарвардзкі дасьледчы інстытут, ЗША, Кембрыдж, 2006,

• Kasa im. Józefa Mianowskiego, Варшава, Польшча, 2008 г.

Найбольшую папулярнасьць дасьледніцы прынес ейны вядомы слоўнік нецэнзурнай лексыкі і ейных адпаведнікаў «Українська мова без табу».

## Працы

• «Жанри і стилі в історії української літературної мови», 1989 (у супрацы),

• «Естетика слова в українській поезії 10 — 30-х рр. ХХ ст.», 2000,

• «Український жарґон», 2005,

• «Арґо, жарґон, сленґ: Соціяльна диференціяція української мови», 2005,

• «Українська мова без табу», 2008. 

## Крыніцы

Катэгорыя:Нарадзіліся 24 лістапада
Катэгорыя:Нарадзіліся ў 1962 годзе
Катэгорыя:Нарадзіліся ў Кіеве
Катэгорыя:Памерлі ў 2010 годзе
Катэгорыя:Памерлі 7 жніўня
Катэгорыя:Памерлі ў Кіеве
Катэгорыя:Украінскія навукоўцы
Катэгорыя:Украінскія мовазнаўцы
Катэгорыя:Гендарная лінгвістыка
Свабодны (неадназначнасьць)

Назву **Свабодны** маюць:

## Населеныя пункты
### [[Беларусь]]
* Свабодны —  пасёлак у Слуцкім раёне Менскай вобласьці

### [[Расея]]
* Свабодны — горад у Амурскай вобласьці
* Свабодны — пасёлак гарадзкога тыпу ў Сьвярдлоўскай вобласьці
Старцавічы

**Ста́рцавічы** (з 1964 год — *Зна́мя*) — пасёлак у Слуцкім раёне Менскай вобласьці. Цэнтар Старцавіцкага сельсавету.

## Гісторыя
Першыя згадкі пра вёску ў 1681 годзе. 

30 ліпеня 1964 году савецкія ўлады перайменавалі вёску Старцавічы ў Знамя.

## Насельніцтва
* 1997 год — 699 жыхароў, 277 двароў
* 2009 год — 12 чалавек
* 2019 год — 13 чалавек

## Інфраструктура
* Сярэдняя школа
* Клюб
* Бібліятэка
* Амбуляторыя
* Аптэка
* Аддзяленьне сувязі

## Асобы
* Канстанцін Барысавец (нар. 1921), беларускі савецкі вучоны ў галіне жывёлагадоўлі
* Павел Андрэевіч Місько (1931—2011), беларускі пісьменьнік, празаік, паэт, публіцыст
* Іван Міхайлавіч Пратасеня, (нар. 1931), беларускі графік-акварэліст

## Крыніцы

Катэгорыя:Старцавіцкі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Слуцкага раёну
Беларускае вызвольнае войска

**Беларускае вызвольнае войска** (БВВ; або Беларускае нацыянальна-вызвольнае войска, БНВВ) — беларуская нацыянальная вызвольная арганізацыя, якая ў другой палове 1990-х гадоў вяла збройнае змаганьне з прарасейскім рэжымам Лукашэнкі.

БВВ правяла шэраг акцыяў у 1997 годзе: 1 красавіка ў Менску абстралялі Расейскую амбасаду, 28 красавіка адбыўся выбух на газакампрэсарнай станцыі ў Менскай вобласьці, а 30 красавіка — выбух на газапровадзе Таржок — Менск — Івацэвічы. 10 верасьня адбыліся выбухі перад будынкам суду Савецкага раёну Менску. У прэсе зьявіліся паведамленьні ад імя Беларускага нацыянальна-вызвольнага войска, у якіх гаварылася, што гэтая арганізацыя бярэ на сябе адказнасьць за выбухі.

Пазьней з прычыны браку пэрспэктывы ў змаганьні арганізацыя спыніла сваё існаваньне. Па расейскім уварваньні ва Ўкраіну ў 2022 годзе, якое адкрыта прадэманстравала, што Беларусь знаходзіцца пад поўнай акупацыяй Расеі, беларускі палітык і грамадзкі дзяяч Зянон Пазьняк выступіў з заклікам аднавіць беларускую вызвольную армію.

## Крыніцы

Катэгорыя:Беларускі незалежніцкі рух
Катэгорыя:Беларускія нацыяналістычныя арганізацыі
Катэгорыя:Гісторыя Беларусі (пасьля 1990 году)
Катэгорыя:Арганізацыі, заснаваныя ў 1990-я
Катэгорыя:Тэрарызм у Беларусі
Паўло Лі

**Паўло́ Лí** (; 10 ліпеня 1988, Эўпаторыя, УССР — 6 сакавіка 2022, Ірпень, Украіна) — украінскі актор кіно і дубляжу, кампазытар, сьпявак. Вядомы таксама пад імем Паша Лі.

## Жыцьцяпіс
Нарадзіўся ў 1988 годзе ў Эўпаторыі. Бацька — Лі Раман Мікалаевіч, музыкант, скончыў Сімфэропальскую музычную навучальню па спэцыяльнасьці духавое мастацтва, інструмэнт — труба. Маці — Лі Марыя Васільеўна, майстарка спорту міжнароднага клясу па лыжным спорце, па адукацыі — харэографка.

Навучаўся ў Кіеве па спэцыяльнасьці «актор тэатру і кіно».

Працаваў у тэатры «Колесо», адначасова здымаўся ў кіно і рэкляме. Стаў адной з зорак першага фільму жахаў «Штольня» (2007) Любаміра Лявіцкага. Паралельна выступаў з вакальнымі нумарамі ў некаторых прэстыжных клюбах Кіева. Шырокая папулярнасць прыйшла да артыста з удзелам у шоў «Фабрыка зорак — 3» украінскай вэрсіі. Нягледзячы на тое, што ён пакінуў шоу не як пераможца, яго заўважылі Канстанцін Меладзэ і Настасься Прыходзька. Апошняя ўзяла яго пад сваё крыло разам з прадусарам Ігарам Ганчарэнкам. Так нарадзіўся праект пад простай назвай «Паша Лі».

Загінуў 6 сакавіка 2022 году пад абстрэлам у Ірпені.

## Фільмаграфія
* «Адзін за ўсіх» (Один за всіх, 2003)
* «Штольня» (Штольня, 2006)
* «За ўсё табе дзякуй-3» (За все тобі дякую-3, 2008)
* «Звычайная справа» (Звичайна справа, 2012)
* «Цені незабытых продкаў» (Тіні незабутих предків, 2013)
* «SelfieParty» (2016)
* «Правіла бою» (Правило бою, 2017)
* «Спэцы» (Специ, 2017)
* «Сустрэча аднаклясьнікаў» (Зустріч однокласників, 2019).

## Крыніцы

Катэгорыя:Загінулі ў баі
Катэгорыя:Украінскія акторы
Катэгорыя:Украінскія сьпевакі і сьпявачкі
Сплачвайце доўг

**«Спла́чвайце до́ўг»** (арыг.: «Сплачывайця доўг») — артыкул Вацлава Ластоўскага, прысьвечаны далейшаму развіцьцю беларускае літаратуры. Сваім артыкулам Ластоўскі выклікаў першую дыскусію на гэтую тэму ў Беларусі.

Вацлаў Ластоўскі адным зь першых адчуў паварот у грамадзкім і культурным жыцьці Беларусі па рэвалюцыі 1905—1907 гг. і заганнасьць плачу й бедаваньня бальшыні літаратараў. Так ён, будучы сакратаром  *«*Нашай Нівы*»,* зьмясьціў у ёй свой артыкул (№ 26-27), падпісаўшыся псэўданімам «*Юры Верэшчака*».

## Напісаньне
Паводле Яна Чыквіна артыкул Ластоўскага зьяўляецца «канспэктам» гутарак з Максімам Багдановічам, які праездам у Ракуцёўшчыну двойчы наведваў Вільню, правёўшы ў 1911 годзе дзьве ночы разам з Ластоўскім за гутаркамі ў рэдакцыі «Нашай Нівы». Навуковец зьвяртае ўвагу, што Ластоўскі на той час быў далёкі ад паэзіі. Таму дасьледчык мяркуе, што аўтар выклаў не свае эстэтычныя прынцыпы, а Багдановіча.

## Рэакцыя
У № 30  «Нашай Нівы» зьявіўся адказ на артыкул Ластоўскага «Чаму плачэ песьня наша? (Атказ Юрцы Верашчаку)», падпісаны псэўданімам «Адзін з „парнасьнікоў“». Некаторыя дасьледнікі прыпісваюць гэты артыкул Янку Купалу.

У № 38 артыкуле «Ешчэ аб сплачываньню доўгу» крытык Лявон Гмырак, зьвярнуўшыся да «Гістарычных лістоў» () расейскага філёзафа Пятра Лаўрова, які сфармуляваў тэзу пра «*вялікі, неаплачаны доўг, каторы трэба звярнуць*» абабранаму простаму люду, пагадзіўся з Вацлавам Ластоўскім.

Гэтая нашаніўская дыскусія стала часткай эсэ «Развагі і думкі» Максіма Гарэцкага ў «Велікоднай пісанцы на 1914 год».

## Крыніцы

## Літаратура

* Гісторыя беларускай літаратуры XX стагодцзя: у 4 т. Т. 1 / Нац. акад. навук Беларусі. Ін-т літаратуры імя Я. Купалы. Мн.: Беларуская навука, 1999. 583 с.

Катэгорыя:Публіцыстыка Вацлава Ластоўскага
Катэгорыя:Творы 1913 году
Катэгорыя:Творы на беларускай мове
Катэгорыя:Беларуская літаратура XX стагодзьдзя
Катэгорыя:Літаратурная крытыка
Валаты

**Валаты́** — вёска ў Слуцкім раёне Менскай вобласьці. Уваходзіць у склад Ісернскі сельсавету.

Да 28 траўня 2013 году вёска ўваходзіла ў склад Казловіцкага сельсавету.

## Насельніцтва
* 2009 — 12 чалавек
* 2019 — 2 чалавекі

## Крыніцы

Катэгорыя:Ісернскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Слуцкага раёну
Гуляева

**Гуля́ева**, да 1964 году - **Каты** — вёска ў Слуцкім раёне Менскай вобласьці. Уваходзіць у склад Ісернскі сельсавету.

## Гісторыя
30 ліпеня 1964 году вёска Каты была перайменавана ў вёску Гуляева ў гонар Героя Савецкага Саюзу Дзьмітрыя Гуляева. 

## Насельніцтва
* 2009 — 89 чалавек
* 2019 — 61 чалавек

## Крыніцы

Катэгорыя:Ісернскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Слуцкага раёну
Сабор Узьвіжаньня Сьвятога Крыжа (Полацак)

**Царква саборная Ўзьвіжаньня Сьвятога Крыжа** — помнік гісторыі канца XIX стагодзьдзя (мураўёўка) у Полацку. Знаходзіцца ў цэнтры комплексу Спаса-Эўфрасіньнеўскага манастыра. Дзее. Твор архітэктуры расейскай эклектыкі. Аб’ект Дзяржаўнага сьпісу гістарычна-культурных каштоўнасьцяў Беларусі.

## Гісторыя

Мураваную саборную царкву Ўрадавага сыноду Расейскай імпэрыі (Маскоўскай царквы) пасярод Спаса-Эўфрасіньнеўскага манастыра збудавалі ў 1893—1897 гадох паводле праекту губэрнскага архітэктара Ўладзімера Коршыкава. Царкву ўрачыста заклаў 23 траўня 1893 году Антанін (Дзяржавін), япіскап полацкі і віцебскі.

У 1990 годзе праводзілася рэстаўрацыя сабора.

## Архітэктура
Прыклад расейска-бізантыйскага кірунку эклектычнай царкоўнай архітэктуры Расейскай імпэрыі. Амаль цэнтрычны крыжовы ў пляне аб’ём завяршаецца 5 паўсфэрычнымі купаламі з пазалочанымі крыжамі. Цэнтральны купал-шалом на высокім 12-гранным сьветлавым барабане падтрымліваецца кутнімі 8-граннымі вежамі з такімі ж купальнымі пакрыцьцямі. Тры ўваходы вылучаюцца асобнымі прытворамі-рундукамі. Паўкруглая апсыда мае 2 ярусы, верхні зь якіх завяршаецца конхавым купалам, з бакоў далучаюцца 2 нізкія рызьніцы. На фоне русту фасадаў вылучаюцца вузкія высокія аркавыя аконныя праёмы, зтроеныя ў цэнтры і здвоеныя з бакоў. У дэкаратыўнай аздобе фасадаў выкарыстоўваюцца закамары, аркавыя ўваходныя парталы, паўкалёнкі, круглыя мэдальёны. Верхам фасадаў праходзяць прафіляваныя карнізы і зубчастыя фрызы. Гмах царквы стаіць на высокім філёнгавым цокалі, што надае будынку ўражлівую манумэнтальнасьць.

Інтэр’ер мае спрошчаную архітэктуру. Унутраная прастора разьвіваецца ў сфэрычнае падкупальле, сьветлавы барабан якога падтрымліваецца празь ветразі 4 магутнымі крыжовымі ў сечыве пілёнамі. На магутнай арцы прытвора трымаецца галерэя хораў. Такімі ж аркамі адкрываюцца ў прастору сяродкрыжжа бакавыя прыдзелы і апсыда, якая асьвятляецца круглым акном-люкарнай, вылучаецца драўляным 1-ярусным іканастасам спрошчанай мастацкай трактоўкі. Падлога выкладаецца мармуровымі плітамі.

## Галерэя

### Гістарычныя здымкі і графіка

Połacak, Spas, Sabornaja. Полацак, Спас, Саборная (1894).jpg|1894 г.
Połacak, Spas, Sabornaja. Полацак, Спас, Саборная (M. Mironaŭ, 1910).jpg|М. Міронаў, 1910 г.
Połacak, Spas, Sabornaja. Полацак, Спас, Саборная (M. Mironaŭ, 1910) (2).jpg|М. Міронаў, 1910 г.
Połacak, Spas. Полацак, Спас (1910) (3).jpg|1910 г.


Połacak, Spas, Sabornaja. Полацак, Спас, Саборная (4.06.1910).jpg|4 чэрвеня 1910 г.
Połacak, Pałata-Spas. Полацак, Палата-Спас (1916).jpg|1916 г.
Połacak, Spas. Полацак, Спас (1901-17).jpg|да 1918 г.
Połacak, Spas, Brama. Полацак, Спас, Брама (1901-17).jpg|да 1918 г.


### Сучасныя здымкі

Крыжаўзвіжанскі сабор.jpg|Агульны выгляд
Спаса-Эўфрасіньнеўскі манастыр 2.jpg|Галоўны фасад
Спаса-Эўфрасіньнеўскі манастыр 1.JPG|З боку апсыды
BELARUS - POLOTSK (Полацк). Spasky monastery..jpg|У сылюэце манастыра


## Крыніцы

## Літаратура
* 
* 

## Вонкавыя спасылкі

* 

Полацак
Катэгорыя:Праваслаўныя храмы Полацкай япархіі
Нежаўка

Назву **Нежаўка** маюць:

## Менская вобласьць
* Нежаўка — вёска ў Слуцкім раёне 
* Нежаўка — вёска ў Ігуменскім раёне
Рабак

Назву **Раба́к** маюць:

## Населеныя пункты
### [[Беларусь]]
* Менская вобласьць
** Рабак — вёска ў Слуцкім раёне
** Рабак — вёска ў Старадароскім раёне
Царква Сьвятога Ўладзімера (Горадня)

**Царква Сьвятога Ўладзімера** — помнік гісторыі канца XIX стагодзьдзя (мураўёўка) у Горадні. Знаходзіцца ў Занёманскім прадмесьці пад адрасам *вуліца Перамогі, 5*. Дзее. Твор архітэктуры расейскай эклектыкі. Аб’ект Дзяржаўнага сьпісу гістарычна-культурных каштоўнасьцяў Беларусі.

## Гісторыя

Мураваную царкву Ўрадавага сыноду Расейскай імпэрыі (Маскоўскай царквы) у Занёманскім прадмесьці Горадні збудавалі ў 1896 годзе паводле праекту расейскага архітэктара Івана Плотнікава.

## Архітэктура
Прыклад эклектычнай царкоўнай архітэктуры Расейскай імпэрыі. Аб’ёмна-прасторавая кампазыцыя складаецца з 2-яруснай званіцы і асноўнага аб’ёму зь 5-граннай апсыдай. Асноўны аб’ём накрываецца 4-схільным дахам, званіца завяршаецца шатром з купалам-цыбулінай. Аконныя праёмы аркавыя і лучковыя. Сьцены пэрымэтрам завяршаюцца зубчастым пасам, філёнгавым фрызам і прафіляваным карнізам. На бакавых фасадах невялікія кілападобныя франтоны. Цокаль дэкаруецца філёнгамі і прафіляванымі цягамі. Архітэктура зьмяшчае стылізаваныя элемэнты дэкору дойлідзтва Маскоўскай дзяржавы: закамары, кілападобныя аркі, крыжовыя і аркавыя нішы, кутнія калёнкі, ліштвы вокнаў ды іншае.

Унутраная прастора перакрываецца роўнай стольлю. Дэкаратыўны акцэнт інтэр’еру — драўляны іканастас.

## Крыніцы

## Літаратура
* 

## Вонкавыя спасылкі

* 

Горадня
Катэгорыя:Збудаваньні Горадні
Вёска (неадназначнасьць)

**[[Вёска]]** — тып населенага пункту. Іншыя значэньні:

## Тапонімы

### Польшча
* Вёска — вёска ў гміне Сыцаў Алясьніцкага павету Ніжнесылескага ваяводзтва.
* Вёска — вёска ў гміне Нехлюў Гураўскага павету Ніжнесылескага ваяводзтва.
* Вёска — вёска ў гміне Скэмпэ Ліпнаўскага павету Куяўска-Паморскага ваяводзтва.
* Вёска — вёска ў гміне Раканевіцы Гродзіскага павету Велікапольскага ваяводзтва.

### Расея
* Вёска — вёска ў Юр’еў-Польскім раёне Ўладзімерскай вобласьці.
* Вёска — вёска ў Салецкім раёне Наўгародзкай вобласьці.
* Вёска — вёска ў Наваржэўскім раёне Пскоўскай вобласьці.
* Вёска — вёска ў Разанцаўскай сельскай акрузе Разанцаўскага сельскага пасяленьня Пераслаўскага раёну Яраслаўскай вобласьці.

## Іншае
* „Вёска“ — паэма Язэпа Крашэўскага.

## Глядзіце таксама
* Новая Вёска
* Веска
Заградзьдзе (Слуцкі раён)

**Загра́дзьдзе** — вёска ў Слуцкім раёне Менскай вобласьці Беларусі. Уваходзіць у склад Казловіцкага сельсавету.

Да 28 траўня 2013 году вёска ўваходзіла ў склад Паўстынскага сельсавета.

## Насельніцтва
* 2010 год — 111 чалавекі
* 1999 год — 65 чалавек

## Крыніцы

Катэгорыя:Казловіцкі сельсавет (Слуцкі раён)
Катэгорыя:Населеныя пункты Слуцкага раёну
Паўстынь

**Паўсты́нь** — вёска ў Слуцкім раёне Менскай вобласьці Беларусі. Уваходзіць у склад Казловіцкага сельсавету.

Вёска знаходзіцца за 20 км у напрамку на паўднёвы ўсход ад Слуцку, за 125 км ад Менску, каля ракі Бярозаўка.

## Гісторыя
У 1940—1954 гадах цэнтр Тэльманаўскага сельсавету. З 29 траўня 1969 году па 28 траўня 2013 году вёска ўваходзіла ў склад і зьяўлялася цэнтрам Паўстынскага сельсавету.

## Насельніцтва
* 2000год — 501 жыхар у 220 дварах.
* 2010 год — 463 чалавекі
 

## Славутасьці
* Помнік землякам, загінуўшым у Вялікую Айчынную вайну.
* Магіла Казіміра Астроўскага, бацькі Радаслава Астроўскага.

## Вядомыя асобы
* Мікалай Жук (1914—1995) — беларускі настаўнік, паэт.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі

Катэгорыя:Казловіцкі сельсавет (Слуцкі раён)
Катэгорыя:Населеныя пункты Слуцкага раёну
Ігар Тышкевіч

**Ігар Тышкевіч** (нар. 1975, Баранавічы) — беларускі і ўкраінскі палітоляг.

## Жыцьцяпіс
Скончыў Беларускі дзяржаўны ўнівэрсытэт. Спэцыяльнасьць - праграміст. Стваральнік і кіраўнік агенцтва рэгіянальнага разьвіцьця «Варута» (Баранавічы). Пасьля пераехаў ва Ўкраіну. Жыве ў мястэчку Ворзэль.

Аўтар арыгінальных аналітычных публікацый аб беларускай і ўкраінскай палітыцы і эканоміцы. Цяпер пражывае ў Украіне. Аналітык Украінскага інстытута будучыні. У якасьці аналітыка супрацоўнічаў з Беларускім інстытутам стратэгічных дасьледаваньняў (BISS) і Belarus Security Blog. Аказваў кансультацыйныя паслугі National Democratic Institute.

Дасьледчыя інтарэсы: эвалюцыя палітычных сыстэм і палітычных інстытутаў у краінах, якія перажываюць трансфармацыю; грамадзкія адносіны, магчымасьці карэкцыі сыстэмы адносін і ўплыву на яе; сувязь эканамічных адносін і міжнароднай палітыкі, узаемны ўплыў; рэгіянальная палітыка - Усходняя Эўропа і Прычарнамор'е.

Экспэрт праграмы "Міжнародная і ўнутраная палітыка" Украінскага інстытуту будучыні (UIF).

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Ігар Тышкевіч на сайце беларускіх дасьледаваньняў

Катэгорыя:Нарадзіліся ў 1975 годзе
Катэгорыя:Нарадзіліся ў Баранавічах
Катэгорыя:Асобы Баранавічаў
Катэгорыя:Выпускнікі Беларускага дзяржаўнага ўнівэрсытэту 
Катэгорыя:Беларускія палітолягі
катэгорыя:Украінскія палітолягі
Катэгорыя:Беларускія праграмісты
Тышкевіч

**Тышкевіч** — беларускае прозьвішча.

* Тышкевічы — шляхецкі род гербу «Ляліва», меў графскі тытул. Ніжэй прыведзеныя найбольш вядомыя прадстаўнікі (поўны сьпіс прадстаўнікоў тут)
** Бэнэдыкт Тышкевіч (1801—1866) — літоўскі арыстакрат, граф, уладальнік Чырвонага Двара, калекцыянэр і мэцэнат.
** Бэнэдыкт Генрык Тышкевіч (1852—1935) — граф, унук Бэнэдыкту Тышкевіча, вядомы фатограф.
** Канстанцін Тышкевіч (1806—1868) — беларускі гісторык, археоляг, краязнавец.
** Людвік Тышкевіч (1748—1808) — польны гетман літоўскі.
** Міхал Тышкевіч (1761—1839) — вайсковы дзеяч Вялікага Княства Літоўскага. Пачынальнік Біржанскай лініі роду Тышкевічаў. Бацька Бэнэдыкта Тышкевіча.
** Януш Тышкевіч (1570—1642) — ваявода віленскі.
** Яўстафій Тышкевіч (1814—1873) — беларускі археоляг, калекцыянэр.

* Альфонс Тышкевіч (нар. 1938) — беларускі дзяржаўны дзеяч.
* Бэата Тышкевіч (нар. 1938) — польская кінаактрыса.
* Ігар Тышкевіч (нар. 1975) — беларускі і ўкраінскі палітоляг.
* Рэгіна Тышкевіч (1929—2019) — беларускі матэматык.
* Тамара Тышкевіч (1931—1997) — савецкая лёгкаатлетка.
* Юры Тышкевіч (? — 1576) — ваявода берасьцейскі (з 1566)
* Юры Тышкевіч (1596—1656) — біскуп жамойцкі (1634—1649) і віленскі (з 1649)
Каргаўшчына

**Каргаўшчына**, **Каргавіца**, **Рудакоўка** — рака ў Беларусі, правы прыток ракі Балаўцу (басэйн Нёмана). Цячэ ў Лагойскім раёне Менскай вобласьці. Даўжыня 12 км. Плошча вадазбору 32 км². Сярэдні нахіл воднай паверхні 2,2‰.

На рацэ стаіць гістарычнае мястэчка Акалова.

Пачынаецца на поўдзень ад вёскі Мятлічыцаў, упадае ў Балавец за 3 км на паўднёвы захад ад вёскі Чыстага Бору. Вадазбор на паўночных схілах Менскага ўзвышша. Рэчышча каналізаванае ў ніжняй плыні.

## Крыніцы

## Літаратура
* 

Катэгорыя:Рэкі Лагойскага раёну]
Шура

**Шура** — рака ў Беларусі, левы прыток ракі Вусы (басэйн Нёмана). Цячэ ў Стаўпецкім раёне Менскай вобласьці. Даўжыня 27 км. Плошча вадазбору 99 км². Сярэдні нахіл воднай паверхні 0,7‰.

На рацэ стаіць гістарычнае мястэчка Дзераўная.

Пачынаецца за 1 км на поўдзень ад вёскі Брухачоў, упадае ў Вусу за 2 км на поўнач ад вёскі Прудоў. Вадазбор ў межах Нёманскай нізіны. Рэчышча часткова каналізаванае.

## Крыніцы

## Літаратура
* 

Катэгорыя:Рэкі Стаўпецкага раёну]
Веска

**Ве́ска** () — вёска ў Салігорскім раёне Менскай вобласьці. Уваходзіць у склад Акцябарскага сельсавету.

## Мінуўшчына
За расейскім часам — вёска і засьценак у Слуцкім павеце Менскай губэрні. У 1919–1920 роках пад кіраўніцтвамі Грамадзянскай управы Ўсходніх земляў. У выніку Рыскай дамовы адышла да БССР.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* 

Катэгорыя:Старчыцкі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Салігорскага раёну
Ігуменка

**Ігуменка** (афіц. *Чэрвенка*) — рака ў Беларусі, левы прыток ракі Волмы (басэйн Дняпро). Цячэ ў Ігуменскім раёне Менскай вобласьці. Даўжыня 19 км. Плошча вадазбору 146 км². Сярэдні нахіл воднай паверхні 0,5‰.

На рацэ стаіць места Ігумен.

Пачынаецца каля вёскі Камісарскага Саду. Вадазбор ў межах Цэнтральнабярэзінскай раўніны. Рэчышча на ўсім працягу каналізаванае.

## Крыніцы

## Літаратура
* 

Катэгорыя:Рэкі Ігуменскага раёну]
Каменка (прыток Ізьледзі)

**Каменка** — рака ў Беларусі, правы прыток ракі Ізьледзі (басэйн Нёмана). Цячэ ў Валожынскім раёне Менскай вобласьці. Даўжыня 21 км. Плошча вадазбору 51 км². Сярэдні нахіл воднай паверхні 2,5‰.

Пачынаецца каля гістарычнага мястэчка Каменю. Рэчышча ў сярэдняй плыні каналізаванае.

## Крыніцы

## Літаратура
* 

Катэгорыя:Рэкі Валожынскага раёну]
Царква Покрыва Багародзіцы (Дудзічы)

**Царква Покрыва Багародзіцы** — помнік архітэктуры XVIII стагодзьдзя ў Дудзічах. Знаходзілася ў паўднёвай частцы мястэчка. Твор традыцыйнай беларускай драўлянай архітэктуры. 

## Гісторыя

### Вялікае Княства Літоўскае
У 1780 годзе Юзэф Прозар, выконваючы волю памерлай жонкі, збудаваў у Дудзічах ўніяцкую Пакроўскую царкву на месцы драўлянага касьцёла Заранкаў. Пры царкве пачала дзеяць 2-клясная школа. 

### Пад уладай Расейскай імпэрыі
Па другім падзеле Рэчы Паспалітай (1793 год), калі Дудзічы апынуліся ў складзе Расейскай імпэрыі, царква працягвала дзеяць як уніяцкая. Па гвалтоўнай ліквідацыі Грэцка-Каталіцкай (Уніяцкай) царквы ў 1839 годзе расейскія ўлады адабралі будынак царквы ў Сьвятога Пасаду і перадалі ў валоданьне Ўрадавага сыноду Расейскай імпэрыі (Маскоўскай царквы).

Па пажары ў 1895 годзе адбыліся перазахаваньні (24 труны) у капліцу, збудаваную Міхалам і Аляксандрам Ельскімі на могілках ва ўрочышчы Кобані.

### Найноўшы час
У часы Другой сусьветнай вайны савецкія артылерыйскія назіральнікі занялі ўзвышша над мясцовасьцю — царкоўную званіцу і адтуль карэктавалі агонь артылерыі. Каб перашкодзіць гэтаму, войскі Трэцяга Райху сканцэнтравалі на будынку ўвесь агонь, царква згарэла. 

## Архітэктура
Помнік традыцыйнай беларускай драўлянай архітэктуры. Царква была высокай, каля 18 мэтраў, і славілася цудоўным абразам Маці Божай. 

Скляпеньні царквы служылі крыптай. Тут спачылі Заранкі-Грабоўскія, Прозары, Ельскія, Ліпскія, Францішак Букаты. 

## Крыніцы

Дудзічы
Дудзічы
Мікалаеўшчына (рака)

**Мікалаеўшчына** — рака ў Беларусі, правы прыток ракі Чарніцы (басэйн Нёману). Цячэ ў Лагойскім раёне Менскай вобласьці. Даўжыня 12 км. Плошча вадазбору 43 км². Сярэдні нахіл воднай паверхні 5,2‰.

На рацэ стаіць гістарычнае мястэчка Камена.

Пачынаецца за 1,5 км на паўночны захад ад вёскі Стайкаў, упадае ў Чарніцу за 0,8 км на паўночны ўсход ад вёскі Малінаўкі. Вадазбор ў межах Менскага ўзвышша.

## Крыніцы

## Літаратура
* 

Катэгорыя:Рэкі Лагойскага раёну]
Badoo

**Badoo** — сацыяльная сетка знаёмстваў, якая падтрымлівае мноства моў і працуе з карыстальнікамі ўсіх краін сьвету. Галоўны офіс кампаніі разьмяшчаецца ў Соха, Лёндан, аднак сама кампанія зарэгістраваная на Кіпры, а належыць расейскаму бізнэсмэну Андрэю Андрэву. У верасьні 2011 году ў часопісе 'The Economist' была апублікаваная артыкул, у якой разглядаецца нечаканы посьпех кампаніі Badoo, які дазволіў ёй стаць "адной з найбольш пасьпяховых IT-кампаній Эўропы", адкрыўшы зусім новы рынак.

Сацыяльная сетка Badoo працуе фактычна з усімі краінамі сьвету, але найболей папулярная яна ў Лацінскай Амэрыцы, Гішпаніі, Італіі і Францыі. Badoo разьмяшчаецца на 52-м месцы ва Францыі і на 1772-м месцы ў сусьветным рэйтынгу найбольш папулярных вэб-сайтаў, паводле статыстыкі парталу Alexa Internet. У ліпіне 2011 году Badoo паднялася да 59-га месца ў рэйтынгу самых наведвальных сайтаў у сьвеце з наведвальнасьцю ў 47 мільёнаў унікальных карыстальнікаў у месяц, зрушыўшы партал CNN на 60-е месца ў топе.

Рэгістрацыя ў сацыяльнай сетцы магчымая толькі з 18 гадоў. Максымальны ўзрост - фактычна не абмежаваны.

9 сакавіка 2022 году кіраўніцтва сайту заявіла, што сыходзіць з Расеі і Беларусі ў сувязі з санкцыямі з-за вайсковай агрэсіі супраць Украіны.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Сацыяльная сетка знаёмстваў Badoo
* Технаблёг Badoo

Катэгорыя:Сацыяльныя сеткі
Катэгорыя:Сеціўныя супольнасьці
Катэгорыя:Сайты знаёмстваў
Катэгорыя:Зьявіліся ў 2006 годзе
William Hill

**William Hill** — адна з найбуйнейшых букмэйкерскіх кантор Злучанага Каралеўства. Штаб-кватэры кампаніі разьмяшчаюцца ў наваколлях Вуд-Грын, Лондан, а таксама ў раёне Хеахілс горада Лідс, Заходні Ёркшыр. Акцыі кампаніі ўключаны ў індэкс FTSE 100 Лонданскай фондавай біржы. Па стане на 2 жніўня 2013 года паказчык рынкавай капіталізацыі кампаніі складае 4, 07 мільярда фунтаў.Кампанія была заснавана Уільямам Хілам у 1934 годзе — у тыя часы, калі азартныя гульні ў Вялікабрытаніі былі забаронены. З таго часу кампанія шмат разоў мяняла свайго ўладальніка: у 1971 яна была набыта Sears Holdings, у 1988 — Grand Metropolitan, а ў 1989 уладальнікам была кампанія Brent Walker.

## Дзейнасьць
Кампанія вядзе сваю дзейнасць па ўсім свеце, маючы 16600 супрацоўнікаў і галоўныя офісы ў Злучаным Каралеўстве, Ірландыі і Гібралтары. Кампанія прадастаўляе свае паслугі па тэлефоне, у Інтэрнеце або ў 2300 ліцэнзаваных букмекерскіх канторах па ўсёй Вялікабрытаніі. У 2007 годзе кол-цэнтры кампаніі для прыёму тэлефонных ставак, размешчаныя ў Ротэрхэме, Паўднёвы Ёркшыр, прынялі 125 тыс. ставак на скачкі Grand National. Паводле дадзеных кампаніі, іх пункты прыёму ставак апрацоўваюць у сярэднім больш за адзін мільён ставак у дзень. Зараз працуе на тэрыторыі Літвы, Латвіі, Аўстраліі, Сербіі, Таджыкістана, Манголіі.

## Крыніцы

Катэгорыя:Гульнявы бізнэс
Катэгорыя:Азартныя гульні
1xbet

**1xBet**&nbsp;— расейская кампанія, якая займаецца азартнымі гульнямі ў Інтэрнэце, ліцэнзаваная ліцэнзіяй Curaçao eGaming License. Была заснавана ў 2007 годзе й зарэгістравана на Кіпры. У 2019 годзе кампанія адчула значны рост, ненадоўга спансіруючы ФК «Чэлсі» й ФК «Лівэрпуль», перш чым была адхіленыя ад пасады за ўдзел у незаконнай дзейнасьці.

Пачаткова гэта было расейскім казіно, але ў 2014 годзе пашырыла сваю прысутнасьць ува Інтэрнэце, уступіўшы ў партнэрства з «Букмэйкерскім публком». Ён падтрымлівае апэрацыі на Мальце, Кіпры й Абуджы (Нігерыя).

 году 1xBet больш не знаходзіцца на Кюрасао пасьля падачы заявы аб банкруцтве. Пазоў супраць кампаніі й яе ліцэнзіяра застаецца адкрытым. Сайт працягвае працаваць у Інтэрнэце.

## Крымінальнае расьсьледаваньне
У пачатку 2020 году стала вядома аб афэры, якая працягваецца, зьвязанай з крадзяжамі й незаконнымі дзеяннямі, што прыцягнула ўвагу па дыпляматычных каналах.

## Банкруцтва
У лістападзе 2021 году даччыная кампанія *1xBet*, *1хCorр MV*, падала заяву аб банкруцтве ў суд Кюрасао пасьля таго, як адмовілася пакрыць грошы групе гульцоў.

## Крыніцы

Катэгорыя:Расейскія кампаніі
Катэгорыя:Анлайн-казіно
Катэгорыя:Букмэйкеры
Туапсэ

**Туапсэ́** — (, ( — «дзьве ракі, міжрэчча») — горад у Краснадарскім краі Расейскай Фэдэрацыі. Буйны порт на беразе Чорнага мора. Горад вайсковай славы (2008).

Галоўная ўправа Туапсінскага земскага раёну. Горад краявога падпарадкаваньня. У складзе «Туапсінскага гарадскога сяла», і таксама адзінае места ў яго складзе.

## Глядзіце такасама
* Юры Абаў — навуковец і ўраджэнец Туапсэ.
Кастрычніцкі райвыканкам (Магілёў)

**Райвыканкам Савету народных дэпутатаў Кастрычніцкага раёну Магілёву** — управа Кастрычніцкага раёну места Магілёву. Управа выконвала задачы, які выконвае раённы выканаўчы камітэт у сельскіх раёнах Беларусі.

## Управа

### Умовы
Раённы выканаўчы камітэт меў начальніка — старшыню райвыканкаму. Ён зацьвярджаўся Саветам народных дэпутатаў Ленінскага раёна места Магілеў. Аднак да галасавньня на Савеце мясцовы райкам КПБ зацьвярджаў будучага старшыню на паседжаньні бюро райкаму.

Старшыня павінен быў быць:
* грамадзянін СССР, а пазьней пасьля распаду СССР, грамадзянін Беларусі
* узрост 18 гадоў і болей
* мець досьвед кіраваньня ў дзяржаўных установах
* сяброўства ў КПБ (да распаду СССР)

Былі іншыя патрабаваньні да чалавека, які хацеў быць старшынём райвыканкаму. Напрыклад, вернасьць, паслухмянасьць сваім начальнікам.

Катэгорыя:Кастрычніцкі раён (Магілёў)
Катэгорыя:Райвыканкамы гарадзкіх раёнаў Беларусі
Управа Сьледчага камітэту Беларусі па Гарадзенскай вобласьці

**Управа Сьледчага камітэту Рэспублікі Беларусь па Гарадзенскай вобласьці** &mdash; абласная ўправа Сьледчага камітэту Беларусі. Дзейнічае ў наступнае мясцовасьці &mdash; Гарадзенская вобласьць.

## Службы
Унутраная будова ўправы складаецца зь некалькіх аддзелаў:
* Управа кадраў і ідэалягічнай працы;
* Група па працы са зваротамі грамадзянаў.

## Крыніцы

Катэгорыя:Сьледчы камітэт Рэспублікі Беларусь
Катэгорыя:Горадня
Катэгорыя:Выканаўчая ўлада Гарадзенскай вобласьці
Катэгорыя:Сьледчыя службы Гарадзенскай вобласьці
Гарадзенскі міжРА СК РБ

**Гарадзенскі міжраённы аддзел Сьледчага камітэту Рэспублікі Беларусь** &mdash; раённы аддзел Сьледчага камітэту Беларусі. Дзейнічае ў наступнае мясцовасьці &mdash; Гарадзенскі раён і м. Горадня.

## Крыніцы

Катэгорыя:Міжраённы аддзел Сьледчага камітэту Рэспублікі Беларусь
Катэгорыя:Гарадзенскі раён
Катэгорыя:Сьледчыя службы Гарадзенскай вобласьці
Вярэнаўскі РА СК РБ

**Вярэнаўскі раённы аддзел Сьледчага камітэту Рэспублікі Беларусь** &mdash; раённы аддзел Сьледчага камітэту Беларусі. Дзейнічае ў наступнае мясцовасьці &mdash; Вярэнаўскі раён.

## Крыніцы

Катэгорыя:Раённыя аддзелы Сьледчага камітэту Рэспублікі Беларусь
Катэгорыя:Вярэнаўскі раён
Катэгорыя:Сьледчыя службы Гарадзенскай вобласьці
Управа Сьледчага камітэту Беларусі па Берасьцейскай вобласьці

**Управа Сьледчага камітэту Рэспублікі Беларусь па Берасьцейскай вобласьці** &mdash; абласная ўправа Сьледчага камітэту Беларусі. Дзейнічае ў наступнае мясцовасьці &mdash; Берасьцейская вобласьць.

## Назва
Назва ўправы мае адрозьненьне ад правапісу:

## Службы
Унутраная будова ўправы складаецца зь некалькіх аддзелаў:
* Управа кадраў і ідэалягічнай працы ўправы Сьледчага камітэта Рэспублікі Беларусь па Берасьцейскае вобласьці
* Група па працы са зваротамі грамадзян ўправы Сьледчага камітэта Рэспублікі Беларусь па Берасьцейскае вобласьці

## Крыніцы

Катэгорыя:Выканаўчая ўлада Берасьцейскай вобласьці
Катэгорыя:Сьледчыя службы Берасьцейскай вобласьці
Берасьцейскі міжРА СК РБ

**Берасьцейскі міжраённы аддзел Сьледчага камітэту Рэспублікі Беларусь** &mdash; раённы аддзел Сьледчага камітэту Беларусі. Дзейнічае ў наступнае мясцовасьці &mdash; Берасьцейскі раён і м. Берасьце.

## Крыніцы

Катэгорыя:Міжраённы аддзел Сьледчага камітэту Рэспублікі Беларусь
Катэгорыя:Берасьцейскі раён
Катэгорыя:Выканаўчая ўлада Берасьцейскай вобласьці
Катэгорыя:Сьледчыя службы Берасьцейскай вобласьці
Раённы аддзел Сьледчага камітэту Беларусі

**Раённы аддзел Сьледчага камітэту Рэспублікі Беларусь** земскі аддзел сьледчае службы Беларусі. СК РБ мае раённыя аддзелу ва ўсіх раёнах Беларусі.

Начальнікам аддзелу зьяўляецца **Старшыня раённага аддзелу**. Ён прызначаецца начальнікам абласное ўправы СК РБ.

Катэгорыя:Сьледчы камітэт Рэспублікі Беларусь
Катэгорыя:Выканаўчая ўлада Беларусі
Катэгорыя:Сьледчыя службы Беларусі
Пружанскі РА СК РБ

**Пружанскі раённы аддзел Сьледчага камітэту Рэспублікі Беларусь** — раённы аддзел Сьледчага камітэту Беларусі. Дзейнічае ў наступнай мясцовасьці — Пружанскі раён.

## Дзейнасьць
Райаддзел пачаў сваю дзейнасьць 1 студзеня 2012 году. Сядзібаю стаў будынак раённае міліцыі. У 2013 годзе пераехалі ў асобны будынак.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Следчы Пружанскага райаддзела

Катэгорыя:Раённыя аддзелы Сьледчага камітэту Рэспублікі Беларусь
Катэгорыя:Пружанскі раён
Катэгорыя:Сьледчыя службы Берасьцейскай вобласьці
Крайшчанка

**Крайшчанка** — рака ў Беларусі, левы прыток ракі Вяльлі (басэйн Нёману). Цячэ ў Лагойскім раёне Менскай вобласьці. Даўжыня 21 км. Плошча вадазбору 58 км². Сярэдні нахіл воднай паверхні 3,1‰.

На рацэ стаіць гістарычнае мястэчка Крайск.

Пачынаецца каля вёскі Запольля, упадае ў Вяльлю каля вёскі Камены. Вадазбор ў межах Менскага ўзвышша.

## Крыніцы

## Літаратура
* 

Катэгорыя:Рэкі Лагойскага раёну]
Зьміцер Кулеба

**Зьміцер Іванавіч Кулеба** ( (, Сумы, Украіна)&nbsp;— украінскі дзяржаўны дзяяч, дыплямат, міністар замежных спраў Украіны з 4 сакавіка 2020 году, сябра РНБА з 13 сакавіка 2020. Самы малады ў гісторыі кіраўнік зьнешнепалітычнага ведамства Ўкраіны. Былы віцэ-прэм'ер Украіны па пытаньнях эўрапейскай і эўраатлантычнай інтэграцыі, пастаянны прадстаўнік Украіны пры Радзе Эўропы, пасол па асаблівых даручэньнях МЗС Украіны.

## Жыцьцяпіс
Нарадзіўся 19 красавіка 1981 года ў Сумах. У 2003 годзе скончыў Інстытут міжнародных адносін КНУ ім. Шаўчэнкі па спэцыяльнасьці «міжнароднае права». Кандыдат юрыдычных навук. Валодае ангельскай, францускай і расейскай мовамі.

## Крыніцы

Катэгорыя:Нарадзіліся ў Сумах
Катэгорыя:Украінскія палітыкі
Катэгорыя:Украінскія дыпляматы
Ашмянка (прыток Кроманкі)

**Ашмянка**, **Лебяжода** — рака ў Беларусі, левы прыток ракі Кроманькі (басэйн Нёману). Цячэ ў Стаўпецкім раёне і Наваградзкім раёне Гарадзенскай вобласьці. Даўжыня 20 км. Плошча вадазбору 37 км². Сярэдні нахіл воднай паверхні 2,4‰.

Пачынаецца каля гістарычнага мястэчка Налібакаў, упадае ў Кроманьку каля вёскі Купіску.

## Крыніцы

## Літаратура
* 

Катэгорыя:Рэкі Стаўпецкага раёну]
Катэгорыя:Рэкі Наваградзкага раёну]
Плешчаніцкае вадасховішча

**Плешчаніцкае вадасховішча**, **Войкаўскае вадасховішча** — вадасховішча ў Беларусі, у басэйне ракі Дзьвінасы (34 км ад вусьця). Знаходзіцца ў Лагойскім раёне Менскай вобласьці, за 24 км на поўнач ад Лагойску, каля заходняй ускраіны Плешчаніцаў. Плошча 2,04 км². Найбольшая глыбіня 6,3 м. Даўжыня 2,9 км. Найбольшая шырыня 0,9 км. Даўжыня берагавой лініі 7,3 км. Аб’ём вады 5,1 млн м³. Плошча вадазбору 232 км². 

Вадасховішча стварылі ў 1960 годзе дзеля рэгуляваньня рачнога сьцёку, рэкрэацыі і спартовых імпрэзаў. Берагі пад лесам, правы забалочаны, левы высокі (1,5—3 м). Дно высьцілаецца глеем, на мелкаводзьдзі пяском. Сярэднегадавое ваганьне ўзроўню 50 см. Замярзае ў пачатку сьнежня, лёд (таўшчыня 40—50 см) трымаецца да 2-й паловы сакавіка. Інтэнсіўна зарастае, асабліва ў верхняй частцы і ў затоцы. Упадаюць рэкі Дрылянка і Рудаўка.

## Крыніцы

## Літаратура
* 

Катэгорыя:Вадасховішчы Беларусі
Катэгорыя:Вадасховішчы Менскай вобласьці
Ганаровая адзнака «Горад-герой Украіны»

**Ганаровая адзнака «Горад-герой Украіны»** — адзнака, заснаваная прэзыдэнтам Украіны для ўзнагароджаньня подзьвігу, масавага гераізму і стойкасьці грамадзян, праяўленых пры абароне сваіх гарадоў падчас змаганьня з узброенай агрэсіяй Расейскай Фэдэрацыі супраць Украіны.

Заснавана Ўказам Прэзыдэнта Ўкраіны Ўладзімера Зяленскага 6 сакавіка 2022 году.

## Узнагароджаньні
Ганаровай адзнакаю ўзнагароджаныя:
* 6 сакавіка 2022 году з мэтаю адзначэньня подзьвігу, масавага гераізму і стойкасьці грамадзян, праяўленых пры абароне сваіх гарадоў падчас змаганьня з узброенай агрэсіяй Расейскай Фэдэрацыі супраць Украіны:
** Валнаваха,
** Гастомель,
** Марыюпаль,
** Харкаў,
** Хэрсон,
** Чарнігаў.
* 24 сакавіка Уладзімер Зяленскі надаў званьне горад-герой наступным гарадам:
** Буча, 
** Ірпень,
** Ахтырка,
** Мікалаеў

## Глядзіце таксама
* Гарады-героі

## Крыніцы


Катэгорыя:Падзеі 6 сакавіка
Катэгорыя:Зьявіліся ў 2022 годзе
Blackpink

**Blackpink** (; звычайна стылізавана як **BLACKPINK** або **BLΛƆKPIИK**) — паўднёвакарэйскі дзявочы гурт, створаны YG Entertainment. Гурт складаецца з чатырох удзельніц: Джысу, Джэні, Разэ і Лісы. Blackpink дэбютавалі у жніўні 2016 року зь першым сінгл альбомам *«Square One»*, які складаўся зь іх дэбютных песен *«Boombayah»* і *«Whistle»*. Пазьней гэтыя песьні занялі першыя месцы ў чартах Gaon Digital Chart і Billboard World Digital Song Sales.

## Удзельніцы

## Дыскаграфія

## Крыніцы
Салянка (рака)

**Салянка** — рака ў Беларусі, правы прыток ракі Солану (басэйн Дняпра). Цячэ ў Старадароскім раёне Менскай вобласьці. Даўжыня 16 км. Плошча вадазбору 72 км². Сярэдні нахіл воднай паверхні 0,7‰.

На рацэ стаіць места Старыя Дарогі.

Пачынаецца за 2 км на паўночны захад ад вёскі Дубнога, упадае ў Солан за 1,8 км на паўднёвы ўсход ад вёскі Солану. Вадазбор ў межах Цэнтральнабярэзінскай раўніны. Рэчышча каналізаванае ў верхняй плыні.

## Крыніцы

## Літаратура
* 

Катэгорыя:Рэкі Старадароскага раёну
Катэгорыя:Басэйн Пцічы
]
ТБН КНБК

**ТБН-КНБК** ()&nbsp;— польскае тэлебачаньне. Не існуе. Вяшчала на ўсю Польшчу з 2007 па 2013 гады. Усе перадачы на польскае мове.

## Даходы
ТБН-КНБК мае грашовыя сродкі ад продажу часу перадачы для платнае рэклямы.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* CNBC.com&nbsp;— Business Poland

Катэгорыя:Тэлебачаньне польскай мовай
Катэгорыя:Польскія тэлеканалы
Бярозаўка (прыток Таліцы)

**Салянка** — рака ў Беларусі, правы прыток ракі Таліцы (басэйн Дняпра). Цячэ ў Слуцкім і Любанскім раёнах Менскай вобласьці. Даўжыня 16,8 км. Плошча вадазбору 223 км².

На рацэ стаіць мястэчка Ўрэчча.

Пачынаецца за 0,5 км на захад ад вёскі Заградзьдзя Слуцкага раёну, упадае ў Таліцу за 3,5 км на паўднёвы ўсход ад мястэчка Ўрэчча Любанскага раёну. Рэчышча каналізаванае. 

## Крыніцы

Катэгорыя:Рэкі Любанскага раёну
Катэгорыя:Рэкі Слуцкага раёну
Катэгорыя:Басэйн Пцічы
Шляхецкі сход (Слуцак)

**Шляхецкі сход**, **дом Шталя** — помнік архітэктуры канца XVIII — пачатку XIX ст. у Слуцку. Знаходзіцца на гістарычнай Шашэйнай вуліцы. Твор архітэктуры клясыцызму. Аб’ект Дзяржаўнага сьпісу гістарычна-культурных каштоўнасьцяў Беларусі.

## Гісторыя
Будаваўся ў канцы XVIII — пачатку XIX ст. з цэглы як сядзіба Шталяў. У будынку зьбіраўся шляхецкі сход Слуцкага павету.

У 1952 годзе ў будынку разьмясьціўся Слуцкі краязнаўчы музэй.

## Архітэктура
Помнік архітэктуры клясыцызму. Гэта 1-павярховы прастакутны ў пляне будынак на высокім цокалі, накрыты вальмавым дахам. Архітэктура экстэр’еру ляканічная, мае стрыманую дэкаратыўную распрацоўку. Архітэктурна-плястычным акцэнтам выступае 4-калённы портык, якім вылучаецца галоўны ўваход. Папарна пастаўленыя калёны падтрымліваюць драўляны трыкутны франтон і антаблемэнт. Галоўны фасад у бакавых частках дэкаруецца руставанымі лапаткамі. Сьцены праразаюцца вялікімі прастакутнымі вокнамі ў простых ліштвах. Пад будынкам знаходзяцца скляпеністыя сутарэньні.

Плян зьменены, прыстасаваны пад музэйную экспазыцыю.

## Галерэя

Słucak, Šašejnaja, Štal. Слуцак, Шашэйная, Шталь (1923).jpg|1923 г.
Słucak, Šašejnaja, Štal. Слуцак, Шашэйная, Шталь (1923) (2).jpg|1923 г.


## Заўвагі

## Крыніцы

## Літаратура
* 
* 

## Вонкавыя спасылкі

* 

Катэгорыя:Слуцак