open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Сярэдняя Азія — Кітай

**Сярэ́дняя А́зія — Кіта́й** — газаправод ад Туркмэністана да Кітайскай Народнай Рэспублікі (Сіньцзян-Уйгурскі аўтаномны раён), адчынены 21 сьнежня 2009 году. На час адкрыцьця зьяўляўся найдаўжэйшым у сьвеце. Яго працягласьць складае 7 тыс. кілямэтраў, зь якіх 1833 км пралягаюць праз Туркмэністан, Узбэкістан і Казахстан. Будаўніцтва за кошт кітайскага боку першай часткі трубаправода гадавой магутнасьцю 6 мільярдаў кубамэтраў высілкамі 8 тыс. чалавек цягнулася 2 гады і 3 месяцы. Прыродны газ пастаўляецца пераважна з туркмэнскага залежа Паўднёвы Ёлатан, запасы якога сягаюць 14 трыльёнаў кубамэтраў (5-ае найбуйнейшае газарадовішча сьвету). У верасьні 2011 г. гадавая прапускная здольнасьць трубаправода ў выніку ўводу наступнай яго часткі ўжо сягала 30 млрд кубамэтраў.

## Крыніцы

Катэгорыя:Трубаправодны транспарт
Катэгорыя:Прыродны газ
Катэгорыя:Эканоміка Цэнтральнай Азіі
Катэгорыя:Транспарт у Казахстане
Катэгорыя:Транспарт у Кітаі
Катэгорыя:Транспарт у Туркмэністане
Катэгорыя:Транспарт ва Ўзбэкістане
Катэгорыя:Сіньцзян-Уйгурскі аўтаномны раён
Катэгорыя:Зьявіліся ў 2009 годзе
Максімілян Арнольд

**Максімілян Арнольд** (;  27 траўня 1994 году, Рыза, Нямеччына) — нямецкі футбаліст, які выступае за нямецкі клюб «Вольфсбург» і юнацкую зборную Нямеччыны на пазыцыі паўабаронцы.

## Кар’ера
### Клюбная
Пачынаў у клюбе «Strehla» й «Рыза», у 2006 годзе пераехаў у «Дынама» Дрэздэн, дзе яго вельмі жадаў бачыць трэнэр дрэздэнцаў. У 2009 годзе пераходзіць у клюб Бундэсьлігі «Вольфсбург». Прадстаўляў юнацкія каманды «Вольфсбурга» да 17 гадоў і да 19 гадоў. У складзе каманды «Вольфсбург» (да 19 гадоў) у 2011 годзе выйграў юнацкі чэмпіянат Нямеччыны. Усяго правёў за юнацкія каманды 55 матчаў і забіў у іх 21 гол.

26 лістапада 2011 году ва ўзросьце 17 гадоў і 5 месяцаў Максімілян Арнольд дэбютуе за каманду «Вольфсбург» і ў прафэсійным футболе наогул у матчы супраць «Аўсбургу» й становіцца самым маладым гульцом «ваўкоў» за ўсю гісторыю. 5 траўня 2012 году прымае ўдзел у матчы са «Штутгартам». 18 жніўня 2012 году Максімілян Арнольд гуляе за «Вольфсбург» у матчы першага раўнда Кубка Нямеччыны супраць клюбу «Шонбэрг 95», на поле Арнольд правёў 20 хвілін, а «Вольфсбург» упэўнена перамог зь лікам 5:0

9 сакавіка 2013 году Максімілян Арнольд дэбютаваў у сэзоне 2012—2013 гадоў Бундэсьлігі матчам супраць «Фрайбургу», у якім «ваўкі» разграмілі суперніка зь лікам 2:5. Наступны матч адбыўся 6 красавіка 2013 году з «Баерам». 13 красавіка 2013 году ўжо ў сваім трэцім матчы сэзона ў Бундэсьлізе з «Гофэнгаймам» Арнольд забіў свой першы гол. 20 красавіка 2013 году ў матчы супраць «Вэрдэра» Арнольд зноў забівае. 27 красавіка 2013 году Максімілян упершыню праводзіць увесь матч цалкам у сустрэчы з «Барусіяй» Мёнхэнглядбах і зноў забівае ў трэцім матчы запар. 5 траўня 2013 году прымае ўдзел у матчы з «Гамбургам». Пасьля гэтага працягнуў свой кантракт з «ваўкамі» да 30 чэрвеня 2017 году. Пасьля падаўжэньня кантракту Максімілян Арнольд сказаў:

«Гэта ўсё яшчэ трохі, як сон. З самага раньняга веку ў мяне было жаданьне стаць прафэсіяналам. Я вельмі рады й задаволены тым, як далёка зайшоў у «Вольфсбурзе», і я вельмі ўдзячны за гэта. Цяпер я не супакоюся, а буду кожны дзень зацята працаваць, каб разьвіваць сябе й крок за крокам ісьці ўперад.»

Кумірам Максіміляна зьяўляецца Зынэдын Зыдан. А ўзорам для перайманьня зьяўляецца Марыё Гёцэ.

Максімілян Арнольд — тэхнічны, здольны й таленавіты паўабаронца, якога ў «Вольфсбурзе» бачаць будучым бела-зялёных. Дастаткова сказаць, што на момант дэбюту ў Бундэсьлізе яму было ўсяго 17 гадоў, усяго ў сэзоне 2012—2013 гадоў Максімілян правёў 6 матчаў, прычым забіў у кожным другім зь іх.

### Міжнарожная
Максімілян гуляў за зборныя Нямеччыны розных узростаў. На дадзены момант прадстаўляе юнацкую зборную Нямеччыны.

## Дасягненьні
**«Вольфсбург»**:
* Уладальнік Кубка Нямеччыны: 2015
* Уладальнік Супэркубка Нямеччыны: 2015

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Профіль на афіцыйным сайце «Вольфсбурга»
* Профіль на сайце Weltfussball.de
* Профіль на сайце Fussballdaten.de
* Профіль на сайце Kicker.de
* Профіль на сайце uefa.com

Катэгорыя:Нямецкія футбалісты
РКК Ваальвэйк

**РКК Ваальвэйк** () — нідэрляндзкі футбольны клюб з гораду Ваальвэйку. Заснаваны ў 1940 годзе ў выніку зьліцьця адразу трох клюбаў. Абрэвіятура зь нідэрляндзкае мовы перакладаецца як «Рымска-каталіцкі зьвяз Ваальвэйку». Клюбнымі колерамі ёсьць жоўты і сіні.

## Гісторыя
Клюб быў утвораны 26 жніўня 1940 году. Свае хатнія матчы клюб ладзіў на стадыёне Спортпарк Алімпія. Новы стадыён Мандэмакерс на 7500 месцаў быў пабудаваны і адкрыты ў 1996 годзе. Першы матч на абноўленай арэне быў згуляны супраць «Роды». Ад пачатку назва клюбу ўлучала толькі абрэвіятуру РКК, але перад пачаткам сэзону 1996—1997 гадоў да яе дадалася яшчэ і назва гораду, то бок клюб атрымаў канчатковую назву «РКК Ваальвэйк». Не зважаючы на тое, што клюб лічыцца адным з найменшых клюбаў Эрэдывізіі, ён доўгія годы падтрымлівае свой статус даволі пасьпяховага клюбу.

Напрыканцы сэзону 2006—2007 гадоў «РКК Ваальвэйк» страціў сваё месца ў Эрэдывізіі пасля паразы ў плэй-оф супраць «ВВВ-Вэнлё». 3 чэрвеня 2009 году клюб павярнуўся ў найвышэйшы дывізіён пасьля перамогі ў плэй-оф у матчы супраць «Дэ Граафсхапу». Але знаходжаньне вакол наймацнейшых клюбаў было нядоўгім, клюб ня здолеў даць рады і з 15 пунктамі скончыў першынство на апошнім месцы. Ужо праз год ваальвэйкцы здабылі перамогу ў Ээрстэ дывізіі і вярнуліся ў элітны дывізіён.

Пасьля чарговага вылету з Эрэдывізіі паводле вынікаў сэзону 2013—2014 гадоў «РКК Ваальвэйк» фінішаваў на апошнім 20-м месьце і лігай ніжэй. Клюб мусіў сысьці ў аматарскую лігу, але абодва чэмпіёны аматарскіх чэмпіянатаў адмовіліся пераходзіць у прафэсійны футбол. У сэзоне 2016—2017 гадоў дружына дасягнула плэй-оф за прасоўваньне ў Эрэдывізію, але прагуляла «Эмэну». У сэзоне 2017—2018 гадоў клюб фінішаваў толькі 16-м пры 20 удзельніках. У 2019 годзе «РКК Ваальвэйк», нарэшце, прасунуўся ў Эрэдывізію па пяці гадам адсутнасьці. Клюб у плэй-оф здолеў выгуляць «Гоў Эгэд Іглз». Пасьля нічыйнага матчу 0:0 на хатнім стадыёне, ужо ў гасьцёх клюб вырваў перамогу зь лікам 4:5.

У сэзоне 2019—2020 гадоў «РКК Ваальвэйк» заняў апошняе месца ў найвышэйшым дывізіёне, але захаваў сваё месца ў лізе, бо розыгрыш быў скончаны заўчасна праз пандэмію каранавіруснай інфэкцыі. У наступным сэзоне 2020—2021 гадоў ваальвэйкцы такасама здолелі захаваць месца ў эліце, фінішаваўшы на 15 радку.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт

Катэгорыя:Ваальвэйк
Сывасспор Сывас

«**Сывасспор**» () — турэцкі футбольны клюб з гораду Сывасу. Заснаваны ў 1967 годзе. Уладальнік Кубка Турэччыны (2022).

## Гісторыя
«Сывасспор» быў утвораны 14 траўня 1932 году, але першапачаткова меў назоў «Сывас Генчлык». Клюбнымі колерамі абразу сталі чырвоны і белыя, якія ўсьцяж выкарыстоўваюцца клюбам. Доўгі час каманда мела аматарскі статус. Да сярэдзіны 1960-х гадоў «Сывас Генчлык» аб’яднаўся зь яшчэ двума клюбамі гораду з мэтай узмацненьня, але прафэсійны статус атрымаць і пасьля гэтага не атрымалася.

Толькі ў 1967 годзе «Сывасспор» атрымаў прафэсійны статус і запрашэньне выступаў у чэмпіянаце Турэччыны. Справа палягала ў тым, што за некалькі гадоў да таго Турэцкая футбольная фэдэрацыя пастанавіла стварыць трэці дывізіён, куды былі запрошаныя новыя клюбы. У тым жа годзе, але 17 верасьня, падчас матчу супраць «Кайсэры Эрджыесспор» (зь якога пазьней утварыўся «Кайсэрыспор») на стадыёне Кайсэры Ататурк здарылася катастрофа калі заўзятары клюбаў спрычынілі бойку, у якой загінулі 40 чалавек і яшчэ сама меней 300 чалавек атрымалі траўмы. Практычна ўсе ахвяры былі прыхільнікамі «Сывасспору». Сам матч быў завершаны зь лікам 1:0 на карысьць клюбу з Кайсэры. Падчас свайго першага прафэсійнага сэзону «Сывасспор» заняў 16 месца ў сваёй групе, на чатыры пункты адстаючы ад вылету. У наступныя сэзоны клюб таксама ня меў добрых вынікаў, але ўжо ў сэзонах 1971—1972 і 1972—1973 гадоў наблізіўся да прасоўваньня да дывізіёну вышэй, саступіўшы «Шэкерспору» і «Адана Дэмірспору» адпаведна.

«Сывасспор» яшчэ доўгі час праводзіў у найніжэйшых лігах пакуль не атрымаў перамогу ў Другой лізе ў 2005 годзе, атрымаўшы прасоўваньне да Супэрлігі. У дэбютным сэзоне спартоўцы занялі 8 радок. Да ключовых перамог падчас сэзону ў матчах супраць «Бэшыкташу» і «Генчлербірлігі» каманду прывёў Вэрнэр Лёрант. Сапраўднага посьпеху сывасцы дамагліся ў сэзоне 2007—2008 гадоў, калі клюб фінішаваў чацьвертым, зарабіўшы аднолькавую колькасьць пунктаў разам з «Фэнэрбахчэ» і «Бэшыкташам» і саступіўшы толькі ў розьніцы забітых і прапушчаных галоў. У наступным сэзоне 2008—2009 гадоў «Сывасспорт» скончыў сэзон другім, прапусьціўшы наперад «Бэшыкташ» і атрымаў права згуляць за выхад у групавы розыгрыш Лігі чэмпіёнаў. Дэбют у галоўным турніры Эўропы быў няўдалы, то бок клюб у гасьцях у бэльгійскага «Андэрлехту» атрымаў зьнішчальную паразу зь лікам 5:0. Перамога зь лікам 3:1 у матчы ў адказ ужо не дазволіла клюбу крочыць далей у турніры. У розыгрышу Лігі Эўропы, куды «Сывасспор» адразу патрапіў, клюб таксама чакала няўдача — з агульным лікам 5:0 у двубоі туркі саступілі ўкраінскаму «Шахтару».

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт

Катэгорыя:Сывас
Чэмпіянат Беларусі па футболе 1992—1993 гадоў

**Чэмпіянат Беларусі па футболе 1992—1993 гадоў** — другі розыгрыш чэмпіянату Беларусі, што праходзіў з 1 жніўня 1992 году да 20 чэрвеня 1993 году. Гульні праходзілі ў трох лігах у два колы.

## Першая ліга

## Другая ліга

## Трэцяя ліга

Катэгорыя:Чэмпіянат Беларусі па футболе
Катэгорыя:1992 год у футболе
Вольная барацьба

**Во́льная барацьба́** — від спорту, які заключаецца ў адзінаборстве двух спартоўцаў па вызначаных правілах; з ужываньнем розных прыёмаў (захопаў, кідкоў, пераваротаў, падсечак і т. п.), у якім кожны з супернікаў спрабуе пакласьці іншага на лапаткі й перамагчы. У вольнай барацьбе, у адрозьненьне ад грэка-рымскай, дазволеныя захопы ног суперніка, падсечкі й актыўнае выкарыстаньне ног пры выкананьні якога-небудзь прыёму.

Катэгорыя:Барацьба
Катэгорыя:Летнія алімпійскія віды спорту
Катэгорыя:Зьмяшаныя баявыя мастацтвы
Полацак (футбольны клюб)

«**Полацак**» — беларускі футбольны клюб з Полацку. Заснаваны ў 2004 годзе. У 2006—2013 гадах выступаў у першай лізе чэмпіянату Беларусі.

## Склад
Па стане на жнівень 2013 году

## Статыстыка

## Галоўныя трэнэры
* Яраслаў Камарыцкі (з жніўня 2013 году)
* Аляксандар Трайдук (да жніўня 2013 году)

## Крыніцы

Катэгорыя:Полацак
Барусія Дортмунд II

«**Барусія Дортмунд II**» — рэзэрвовая каманда «Барусіі» (Дортмунд).

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт

Катэгорыя:Барусія Дортмунд
Tatra banka

**Tatra banka**, a. s. () — банк у Славаччыне. Уваходзіць у склад аўстрыйскага Raiffeisen Zentralbank.

## Мінуўшчына

Банк створаны ў 1990 року як першы прыватны банк у Славаччыне з часоў камуністычнай улады; апэрацыйная дзейнасьць была пачатая ў сьнежні 1991. Банк узяў імя былога банку, што дзейнічаў у 1884—1948 роках.

Да адкрыцьця новазбудаванага Татра-цэнтру ў Браціславе на Годжавым пляцы, 3 у 2001 року цэнтральным офісам зьяўлялася аддзяленьне на набярэжнай Ваянскага, якое было першай адчыненай філіяй банку.

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйная бачына 

Катэгорыя:Банкі Славаччыны
Катэгорыя:Raiffeisen Zentralbank
Грэка-рымская барацьба

**Грэка-ры́мская барацьба́** (клясычная барацьба, француская барацьба, спартовая барацьба грэка-рымскага стылю) — эўрапейскі від адзінаборства, у якім спартовец павінен, з дапамогай вызначанага арсэналу тэхнічных дзеяньняў (прыёмаў), вывесьці суперніка з раўнавагі й прыціснуць лапаткамі да дывана. У грэка-рымскай барацьбе, у адрозьненьне ад вольнай, забароненыя тэхнічныя дзеяньні нагамі (зачэпы, падножкі, падсечкі) і захопы ног рукамі. Клясычная барацьба нарадзілася ў Старажытнай Грэцыі й атрымала разьвіцьцё ў Рымскай імпэрыі, а сучасны від грэка-рымскай барацьбы сфармаваўся ў Францыі ў першай палове XIX стагодзьдзя.

З 1896 году грэка-рымская барацьба ўваходзіць у праграму Алімпійскіх гульняў, з 1898 году праводзяцца чэмпіянаты Эўропы, з 1904 году — чэмпіянаты сьвету. У Міжнароднай фэдэрацыі барацьбы — ФІЛА (FILA; заснаваная ў 1912 годзе) знаходзіцца звыш 120 краінаў (1997 год).

Катэгорыя:Віды спорту
Марыян Сар

**Марыян Сар** (;  1 студзеня 1995 году, Эсэн, Нямеччына) — нямецкі футбаліст сэнэгальскага паходжаньня, які выступае за клюб «Вайхэ» на пазыцыі цэнтральнага абаронцы.

## Кар’ера
### Клюбная
Праявіў сябе ў камандзе «Баеру» (да 18 гадоў), пасьля чаго быў вызваны ў другую каманду «Баеру» й згуляў за яе 10 матчаў у Рэгіянальнай лізе Нямеччыны. Выдатная гульня за «Баер» і за зборную Нямеччыны (да 17 гадоў) прыцягнула ўвагу з боку шматлікіх клюбаў і, нягледзячы на нежаданьне «львоў» адпускаць таленавітага абаронцу, 31 сьнежня 2012 году Марыян Сар пераходзіць у клюб «Барусія Дортмунд».

Марыян Сар — надзейны й цягавіты абаронца, які выдатна ўпісваецца ў гульню й цудоўна гуляе ў паветры.. Марыян лічыцца адным з самых пэрспэктыўных абаронцаў «Барусіі».

Летам 2013 году быў вызваны ў галоўную каманду, за якую 8 ліпеня 2013 году дэбютаваў у таварыскім матчы з клюбам «Магдэбург».

### Міжнарожная
Марыян гуляў за зборныя Нямеччыны розных узростаў. Асабліва пасьпяхова прадстаўляў зборную Нямеччыны (да 17 гадоў). На дадзены момант прадстаўляе юнацкую зборную Нямеччыны.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Профіль на афіцыйным сайце Фэдэрацыі футболу Нямеччыны
* Профіль на сайце Kicker.de
* Профіль на сайце footballzz.com
* Профіль на сайце transfermarkt.de

Катэгорыя:Нямецкія футбалісты
Катэгорыя:Немцы афрыканскага паходжаньня
Пляжны валейбол

**Пля́жны валейбо́л** — папулярны від спорту, гульня на падзеленай высокай сеткай пяшчанай пляцоўцы, у якой дзьве каманды, зьмешчаныя па розныя бакі сеткі, перакідаюць празь яе мяч, як правіла, рукамі, з мэтай прызямліць яго на чужой палове й не дапусьціць падзеньня мяча на сваёй палове пляцоўкі.

Пляжны валейбол разьвіўся як самастойны від спорту з клясычнага валейболу. Паміж двума відамі спорту існуе шмат агульнага, але ёсьць і істотныя адрозьненьні ў правілах і тэхніцы гульні. Пляжны валейбол, апроч традыцыйных для валейбалістаў скакучасьці, добрай рэакцыі, сілы, пачуцьця мяча, патрабуе асаблівай атлетычнасьці (у гульні на пяску спартоўцам даводзіцца часьцей зьдзяйсьняць скачкі й рыўкі) і цягавітасьці (матчы, у якіх замена гульцоў у камандах правіламі не прадугледжаная, часта праходзяць ва ўмовах высокай тэмпэратуры, пры яркім сонцы ці пры дажджы й моцным ветры, да таго ж звычайнай практыкай зьяўляецца правядзеньне адной камандай некалькіх гульняў у дзень)

Важнай якасьцю для гульцоў зьяўляецца ўнівэрсалізм, бо каманда ў пляжным валейболе складаецца ўсяго з двух чалавек. Гульцы не падзеленыя па амплюа й разьмяшчаюцца на пляцоўцы вольна, аднак у шматлікіх камандах можна вылучыць высокага блякавальнага й меней высокага, але больш рухомага абаронцу (даігроўшчыка), вызваленага ад працы на блёку.

Галоўным кіруючым органам у пляжным валейболе зьяўляецца Міжнародная рада па пляжным валейболе, якая ўваходзіць у склад FIVB — Міжнароднай фэдэрацыі валейболу. З 1996 году біч-волей прысутнічае ў спаборніцкай праграме Алімпійскіх гульняў. Найбуйнейшымі спаборніцтвамі, апроч алімпійскіх турніраў, зьяўляюцца чэмпіянаты сьвету, якія праводзяцца адзін раз у два гады; Сусьветны тур — штогадовае камэрцыйнае спаборніцтва, якое складаецца зь некалькіх этапаў, арганізаванае аналягічна тэнісным ATP- і WTA-турам; турніры, што праводзяцца рэгіянальнымі канфэдэрацыямі, якія ўваходзяць у FIVB. 

## Вонкавыя спасылкі

* Міжнародная фэдэрацыя валейболу / Пляжны валейбол

Катэгорыя:Віды спорту
Марвін Дукш

**Марвін Дукш** (;  7 сакавіка 1994 году, Дортмунд, Нямеччына) — нямецкі футбаліст, які выступае за ангельскі клюб «Бірмінггэм Сіці» на пазыцыі нападніка.

## Кар’ера
### Клюбная
Выхаванец клюбу «Барусія Дортмунд». Гуляў за другую каманду дортмундцаў «Барусія Дортмунд II», за якую правёў 47 матчаў і забіў 19 галоў. У сэзоне 2012—2013 неаднаразова вызываўся ў галоўную каманду, але не дэбютаваў. 3 жніўня 2013 году дэбютаваў за «Барусію» ў матчы Кубку Нямеччыны супраць каманды «Вільгельмсгафэн». 18 жніўня 2013 году дэбютаваў у Бундэсьлізе ў матчы з «Айнтрахтам» з Браўншвайгу. Ад 2014 да 2015 году знаходзіўся ў арэндзе ў клюбе «Падэрборн-07».

### Міжнарожная
Марвін гуляў за зборныя Нямеччыны розных узростаў. Асабліва пасьпяхова прадстаўляў зборную Нямеччыны (да 17). У 2012 годзе прадстаўляў юнацкую (да 18 гадоў) зборную Нямеччыны.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* 
* Профіль на сайце Weltfussball.de
* Профіль на сайце Fussballdaten.de
* Профіль на сайце Transfermarkt.de
* Профіль на сайце Kicker.de

Катэгорыя:Нямецкія футбалісты
Зюльтэ-Варэгем (футбольны клюб)

«**Зюльтэ-Варэгем**» () — бэльгійскі футбольны клюб з гораду Варэгему. Заснаваны ў 1950 годзе. Двухразовы ўладальнік Кубка Бэльгіі (2006, 2017). Самым найвлікшым дасягненьнем клюба ў айчынным першынстве было 2 месца ў сэзоне 2012—2013 гадоў. Дэбют «Зюльтэ-Варэгема» ў эшракубках адбыўся ў розыгрышу Кубка УЭФА 2006—2007, дзе бэльгійскі клюб прайшоў праз групавы этап, але саступіў ангельскаму «Ньюкасл Юнайтэд» у 1/32 фіналу. Таксама ў сэзоны 2013—2014 і 2017—2018 гадох клюб выступаў у групавых этапах Лігі Эўропы. У абодвух выпадках «Зюльтэ-Варэгем» заняў 3 радок у сваёй групе. Клюб зьяўляецца вынікам партнэрства паміж клюбамі «Зюльтэ» і «Варэгем», якое цягнецца з 2001 году. Цікава, што аніякага аб’яднаньня клюбаў не адбывалася. Хатнія матчы каманда праводзіць на стадыёне «Рэгенбоогстадыён», які належыць клюбу «Варэгем».

## Гісторыя

Футбольны клюб «Зюльтэ Спартыф» быў заснаваны ў 1950 годзе і наўпрост увайшоў у склад нацыянальнай асацыяцыі, атрымаўшы рэгістрацыйны нумар 5381. У 1976 годзе «Зюльтэ Спартыф» аб’яднаўся з клюбам СК «Зюльтэ», утварыўшы клюб «Зюльтэ Спартыф». Новы клюб захаваў рэгістрацыйны нумар клюбу «Зюльтэ Спартыф». У 2001 годзе гэтая каманда зь Зюльтэ аб’яднала свае намаганьні з клюбам «Варэгем» з суседняга гораду. Да таго «Варэгем» шмат гадоў выступаў у першым дывізіёне. Пры гэтым аніводны клюб зь Зюльтэ ніколі не выступаў нават у другі дывізіёне, а найвышэйшым дасягненьнем лічылася дасягненьне клюбам ВВ «Зюльтэ» трэцяга дывізіёну ў 1995 годзе. На той момант ВВ «Зюльтэ» два сэзоны займаў 14 месца з 16 клюбаў і, калі ў першы раз клюб захаваў сваё месца ў дывіўіёне, на другі раз паводле вынікаў матчаў плэй-оф, клюб страціў месца ў трэцім дывізіёне. Паводле дамовы паміж клюбамі галоўны офіс «Зюльтэ-Варэгем» месьціцца ў Зюльтэ, але хатнія матчы клюб праводзіць на стадыёне ў Варэгеме, а таксама каманда мае чырвона-белыя колеры, якія пераважаюць у клюба «Варэгем».

У сэзоне 2006—2007 гадоў клюб атрымаў шанец выступіць у эўрапейскіх клюбных спаборніцтвах. Дэбют адбыўся ў матчы першага раўнду Кубка УЭФА, дзе бэльгійскаму клюбу супрацьстаяў расейскі «Лякаматыў». Не зважаючы на паразу ў першым матчы зь лікам 2:1 у Маскве, «Зюльтэ-Варэгем» перагуляў расейцаў зь лікам 2:0 у хатнім матчы, забясьпечыўшы, такім чынам, месца ў групавым раўндзе эўрапейскага кубка. Старт у групе F атрымаўся для клюбу фантастычным, то бок спачатку ў Вене быў разгромлены мясцовы клюб «Аўстрыя», а потым у Бэльгіі «Зюльтэ-Варэгем» быў мецнейшы за чэскую «Спарту». Аднак апошнія два матчы групы скончыліся для бэльгійцаў буйнымі паразамі, то бок спачатку ад гішпанскага «Эспанёлу» зь лікам 6:2, а потым ад нідэрляндзкага «Аяксу» зь лікам 0:3. Тым ня менш, варэгемскі клюб атрымаў права выступу ў 1/32 фіналу, дзе, аднак, паводле сумы дзьвюх сустрэч саступіў ангельскаму «Ньюкасл Юнайтэд». 

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт

Катэгорыя:Варэгем
Казіміроўка

Назву **Казіміроўка** маюць:

* Казіміроўка — вёска ў Гарадзенскім раёне Гарадзенскай вобласьці
* Казіміроўка — вёска ў Круглянскім раёне Магілёўскай вобласьці
Tatra (неадназначнасьць)

**Tatra** () можа азначаць:
* даўняя назва Татраў
* Tatra, a. s. — чэхаславацкі вытворца аўтамабіляў і тралейбусаў
* Tatra banka — банк у Славаччыне
* Татра — вёска ў Эстоніі
* Татра — рака ў Эстоніі
Златан Алямэравіч

**Златан Алямэравіч** (;  15 чэрвеня 1991 году, Прыйпольле, СФРЮ, цяпер Сэрбская рэспубліка) — нямецка-сэрбскі футбаліст, які выступае за кіпрскі клюб АЕК на пазыцыі брамніка.

## Кар’ера
У 2006 годзе Алямэравіча на моладзёвым турніры прыкмецілі скаўты дортмундзкай «Барусіі» й «Бохуму». Алямэравіч абраў «Барусію». Гуляў за другую каманду «Барусіі» — «Барусія Дортмунд II».

У красавіку 2012 году падпісаў прафэсіянальны кантракт з «Барусіяй» і стаў трэцім брамнікам каманды. Пасьля падпісаньня кантракту сказаў:

«Я ганаруся тым, што працягну тут выступаць, я паспрабую апраўдаць аказаны мне давер і зь нецярпеньнем чакаю новых выклікаў. Я зраблю ўсё, што ад мяне залежыць, каб дамагчыся з „Барусіяй“ як мага больш перамог.»

## Дасягненьні
**«Барусія» Дортмунд**:
* Чэмпіён Нямеччыны: 2012
* Уладальнік Кубка Нямеччыны: 2012

**«Лехія»**:
* Уладальнік Кубка Польшчы: 2019
* Уладальнік Супэркубка Польшчы: 2019

**«Ягелёнія»**:
* Чэмпіён Польшчы: 2024

**АЕК**:
* Уладальнік Кубка Кіпру: 2025

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Профіль на афіцыйным сайце «Барусіі» Дортмунд
* Профіль на сайце Kicker.de

Катэгорыя:Нямецкія футбалісты
Катэгорыя:Сэрбскія футбалісты
Антон Кавалеўскі

**Антон Кавалеўскі** ( 2 лютага 1986 году) — колішні беларускі футбаліст, брамнік.

## Кар’ера
### Клюбная
Гуляў за дубль «Нафтану» і МТЗ-РІПА, а з 2008 году быў асноўным брамнікам наваполацкага клюбу. У 2009 годзе саступіў месца ў асноўным складзе Мікалаю Раманюку і перайшоў у «Віцебск», дзе, аднак, таксама ня даў рады. Пасьля гуляў за розныя клюбы, у 2012 годзе разам з магілёўскім «Дняпром» стаў пераможцам Першай лігі.

У лютым 2013 году падпісаў кантракт з бабруйскай «Белшынай». У «Белшыне» быў другім брамнікам пасьля Дзьмітра Гушчанкі, але часам зьяўляўся і ў пачатковым складзе. 19 кастрычніка 2013 году ў матчы супраць «Нафтану» атрымаў цяжкую траўму ў сутыкненьні зь Ігарам Крывабокам, але неўзабаве вярнуўся да шыхтаў. У студзені 2014 году падоўжыў кантракт з бабруйскім клюбам. У сэзоне 2014 году чаргаваўся ў асноўным складзе з Андрэем Шчарбаковым. Улетку 2014 году пакінуў бабруйскі клюб.

У кастрычніку 2014 году далучыўся да першалігавай «Іслачы». Быў асноўным брамнікам гэтага клюбу, але па заканчэньні сэзону 2014 году пакінуў «Іслач».

### Міжнародная
Выступаў за моладзевую зборную Беларусі, быў запасным брамнікам на моладзевым чэмпіянаце Эўропы 2009 году ў Швэцыі.

## Трэнерская праца
У 2015 годзе, завяршыўшы кар’еру, зьехаў працаваць на Камчатку. Пасьля вярнуўся ў Беларусь, дзе пачаў працаваць трэнэрам брамнікаў у юнацкіх камандах. У траўні 2024 году стаў трэнэрам брамнікаў у асноўнай камандзе «Іслачы».

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Статыстыка «ПБ-Инфо»

Катэгорыя:Беларускія футбалісты
Гэндрык Бонман

**Гэндрык Бонман** (;  22 студзеня 1994 году, Эсэн, Нямеччына) — нямецкі футбаліст, які выступае за баўгарскі клюб «Лудагорац» на пазыцыі брамніка.

## Кар’ера
Праявіў сябе ў камандзе «Ройт-Вайс», пасьля чаго ўлетку 2013 году перайшоў у дортмундзкі клюб «Барусія». 8 ліпеня 2013 году дэбютаваў за клюб «Барусія Дортмунд» у таварыскім матчы з клюбам «Магдэбург».

## Дасягненьні
**«Генк»**:
* Чэмпіён Бэльгіі: 2019

**«Лудагорац»**:
* Чэмпіён Баўгарыі: 2025
* Уладальнік Кубка Баўгарыі: 2025

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Профіль на сайце Kicker.de
* Профіль на сайце www.spox.com
* Профіль на сайце transfermarkt.de

Катэгорыя:Нямецкія футбалісты
Сакратыс Папастатопуляс

**Сакратыс Папастатопуляс** (;  9 чэрвеня 1988 году, Калямата, Грэцыя) — колішні грэцкі футбаліст, абаронца. Мае на сваім рахунку матчы ў складзе нацыянальнай зборнай Грэцыі.

## Кар’ера
Пачаў прафэсійную кар’еру ў атэнскім АЕКу. У камандзе дэбютаваў 26 кастрычніка 2005 году ў матчы на Кубак Грэцыі супраць «Яніны» (3:0), у гэтым матчы Сакратыс забіў гол. У студзені 2006 году быў аддадзены ў шасьцімесячную арэнду ў «Нікі Воляс». Пасьля таго як вярнуўся ў АЕК змагаўся за месца ў аснове. 14 траўня 2008 году Папастатопуляс вывеў АЕК на дэрбі з «Панатынаікосам» у якасьці капітана — стаўшы самым маладым гульцом у гісторыі грэцкага АЕКу, які апранаў капітанскую павязку.

У жніўні 2008 году перайшоў у італьянскі клюб «Джэноа», клюб заплаціў за Сакратыса 4 млн эўра. У камандзе дэбютаваў 27 верасьня 2008 году ў матчы супраць «Фіярэнтыны» (1:0).

У ліпені 2010 году перайшоў у італьянскі «Мілян», клюб заплаціў за Сакратыса 5 млн €, а таксама ў стан клюбу з Флярэнцыі перайшлі Дзыгоні й Адуамадзі. У ліпені 2011 году Сакратыс перайшоў у «Вэрдэр» на правах арэнды, дамова была разьлічана на адзін сэзон з магчымасьцю выкупу правоў футбаліста наступным летам, якой брэмэнцы й скарысталіся ўлетку 2012 году, выкупіўшы футбаліста.

28 траўня 2013 году стаў гульцом клюбу «Барусія Дортмунд».

## Міжнародная кар’ера
Упершыню ў нацыянальную зборную Грэцыі быў выкліканы трэнэрам Ота Рэгагелем 1 лютага 2008 году. У зборнай дэбютаваў 5 лютага 2008 году ў матчы супраць зборнай Чэхіі. Гуляў за зборную Грэцыі на Эўра-2012.

## Дасягненьні
**«Мілян»**
* Чэмпіён Італіі: 2011

**«Барусія»**
* Уладальнік Кубка Нямеччыны: 2017
* Уладальнік Супэркубка Нямеччыны: 2013, 2014

**«Арсэнал»**
* Уладальнік Кубка Ангельшчыны: 2020

**«Алімпіякос»**
* Чэмпіён Грэцыі: 2021, 2022

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Профіль на сайце Kicker.de
* Профіль на сайце Weltfussball.de
* Профіль на сайце transfermarkt.de

Катэгорыя:Грэцкія футбалісты
Балінт Байнэр

**Балінт Байнэр** (;  18 лістапада 1990 году, Сомбатхэй, Вугоршчына) — вугорскі футбаліст, які выступае на пазыцыі нападніка ў грэцкім клюбе «Эпіскапі».

## Кар’ера
Гуляў у Вугоршчыне, Ангельшчыне, Румыніі, Італіі пакуль у 2012 годзе не перайшоў у «Барусію Дортмунд». Гуляў за другую каманду «Барусіі» — «Барусію Дортмунд II». 24 лютага 2013 году дэбютаваў за галоўную каманду «Барусіі Дортмунд» у матчы з «Барусіяй Мёнхэнглядбах», калі на 71 хвіліне замяніў Морыца Ляйтнэра. Прадстаўляў зборную Вугоршчыны (да 19 гадоў), за якую забіў 3 галы.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Профіль на афіцыйным сайце Фэдэрацыі футболу Вугоршчыны
* Профіль на сайце Kicker.de
* Профіль на сайце Weltfussball.de
* Профіль на сайце Transfermarkt.de
* Профіль на сайце uefa.com

Катэгорыя:Вугорскія футбалісты
Вясьлярны слалам

**Вясьля́рны сла́лам** — дысцыпліна веславаньня на байдарках і каноэ, пераадоленьне на хуткасьць разьмечанай варотамі дыстанцыі: участку парожыстай ракі ці штучнай трасы (хуткасьць струменя вады павінная быць ня менш за 2 м/с).

У залежнасьці ад даўжыні дыстанцыі, колькасьці варот, хуткасьці плыні й да т. п. трасы падзяляюцца на 5 катэгорыяў цяжкасьці. Спаборніцтвы праводзяцца на трасах даўжынёй 250—400 м з 18-25 варотамі й цяжкасьцю, як правіла, не вышэй за 3-ю катэгорыю.

Вароты складаюцца зь дзьвюх тычак, якія зьвісаюць з гарызантальна нацягнутага тросу, афарбаваных у бела-зялёны («прамыя вароты» — павінныя праходзіцца па плыні) ці бела-чырвоны («зваротныя вароты» — павінныя праходзіцца супраць плыні) колеры. Вароты нумаруюцца ў парадку іх мінаньня (нумары паказаныя на адмысловых таблічках над варотамі). За мінаньне варотаў з памылкамі да выніковага часу дадаецца штраф:
* 2 с — за няправільнае мінаньне з дотыкам тычак лодкай, вяслом ці любой часткай цела;
* 50 с — за пропуск варотаў, мінаньне варотаў у няправільным кірунку ці ў перакуленым становішчы.

## Спаборніцтвы
У сьвеце разьвіцьцём вясьлярнага слаламу займаецца Міжнародная фэдэрацыя каноэ (). Першыя спаборніцтвы, прызнаныя *ICF*, былі праведзеныя ў 1933 годзе на рацэ Ары у Швайцарыі. Першы чэмпіянат сьвету адбыўся ў 1949 годзе. У праграму Алімпійскіх гульняў вясьлярны слалам уваходзіў у 1972 годзе, пасьля чаго быў выключаны; ізноў уключаны з 1992 году.

Афіцыйныя спаборніцтвы праводзяцца ў наступных класах лодак:
* K-1М (байдарка-адзіночка) мужчыны
* K-1Ж (байдарка-адзіночка) жанчыны
* C-1 (каноэ-адзіночка) мужчыны
* C-2 (каноэ-двойка) мужчыны
* C-1 (каноэ-адзіночка) жанчыны — уключаныя ў праграму чэмпіянатаў сьвету з 2010 году.
Таксама праводзяцца камандныя гонкі ў кожнай клясе (каманда складаецца з 3 экіпажаў).

На Алімпійскіх гульнях праводзяцца толькі асабістыя заезды ў 4 клясах лодак.

## Вонкавыя спасылкі
* Вясьлярны слалам на сайце *ICF* 
** Афіцыйная правілы ''ICF''  — прынятыя ў 2005 годзе

Катэгорыя:Віды спорту
Катэгорыя:Веславаньне
Марвін Бакалёрц

**Марвін Бакалёрц** (;  13 верасьня 1989 году, Афэнбах-на-Майне, Нямеччына) — нямецкі футбаліст.

## Кар’ера
Бакалёрц пачынаў прафэсійную кар’еру ў клюбе «Пройсэн», пакуль у 2010 годзе не пераходзіць у дортмундзкую «Барусію». Гуляў за «Барусію II», за якую правёў 83 матчы й забіў 13 галоў. Неаднаразова вызываўся ў галоўную каманду, але ў ёй гэтак і не дэбютаваў. Па заканчэньні сэзону 2012—2013 гадоў з-за недахопу гульнявой практыкі, гэтак і дэбютаваўшы за галоўную каманду, сышоў з «Барусіі».

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт Марвіна Бакалёрца
* Профіль на афіцыйным сайце «Барусіі» Дортмунд
* Профіль на сайце Weltfussball.de
* Профіль на сайце Transfermarkt.de
* Профіль на сайце Kicker.de

Катэгорыя:Нямецкія футбалісты
Корай Гюнтэр

**Ко́рай Гю́нтэр** (;  16 жніўня 1994 году, Гёкстэр, Нямеччына) — нямецкі футбаліст турэцкага паходжаньня, які выступае на пазыцыі абаронцы ў саудаўскім клюбе «Аль-Ухдуд». У 2011 годзе быў абраны спартоўцам году ў родным Гёкстэры.

## Кар’ера
28 жніўня 2012 году дэбютаваў за другую каманду дортмундзкай «Барусіі» і ў прафэсійным футболе наогул у матчы супраць «Карльсруэ» (0:3). Усяго ў сваім першым сэзоне правёў 17 матчаў. У сэзоне 2012—2013 гадоў быў пераведзены ў склад асноўнай каманды клюбу, дзе згуляў толькі адну гульню. 30 студзеня 2014 году Гюнтэр падпісаў кантракт з турэцкім «Галатасараем» на 4,5 году за 2,5 млн эўра, паводле ўгоды сума адваротнага выкупу складае 7 млн эўра.

## Міжнародная кар’ера
Гюнтэр гуляў за зборныя Нямеччыны розных узростаў, але пачынаў выступаць за зборную Турэччыны (да 16 гадоў).

## Дасягненьні
**«Галатасарай»**:
* Чэмпіён Турэччыны: 2015, 2018
* Уладальнік Кубка Турэччыны: 2014, 2015, 2016
* Уладальнік Супэркубка Турэччыны: 2015, 2016

**Нямеччына**:
* Срэбны прызэр чэмпіянату Эўропы (да 17 гадоў) 2011 году
* Бронзавы прызэр чэмпіянату сьвету (да 17 гадоў) 2011 году

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Профіль на афіцыйным сайце Фэдэрацыі футболу Нямеччыны
* Профіль на сайце Weltfussball.de
* Профіль на сайце Kicker.de

Катэгорыя:Нямецкія футбалісты
Памылка

**Памылка** — неадпаведнасьць паміж аб’ектам або зьявай, прынятым за эталён, як то матэрыяльны аб’ект, рашэньне задачы, дзеяньне, якое прывяло б да жаданага выніку, і аб’ектам ці зьявай, якое мае супастаўленьне першаму.

Памылкі сустракаюцца як у прыродзе, гэтак і ва ўсіх сфэрах чалавечай дзейнасьці. Вядома шмат гістарычных прыкладаў, у якіх памылкі прывялі да катастрафічных наступстваў. Памылкам прысьвечана мноства афарызмаў, іх асэнсоўваюць філёзафы, паэты, пісьменьнікі, гісторыкіі й прадстаўнікі іншых дысцыплінаў. Гэтак, са сьцьвярджэньнем «на памылках вучацца» згодны шматлікія філёзафы-дыялектыкі. Скептыкі ж і агностыкі мяркуюць, што ўсе нашы ўяўленьні, хутчэй за ўсё, памылковыя. Часьцяком мяжа паміж «слушным» і «хібнасьцю» той ці іншай зьявы гэткая ж тонкая, што іх немагчыма адрозьніць.

У адрозьненьне ад ілюзіі, памылкі часам могуць быць разьвеяныя празь веды, то бок, калі чалавек ведае, што глядзіць на міраж, а не на рэальную ваду, ня робіць міраж зьнікалам.

Аналізам памылак (хібнасьцяў) вымярэньняў займаюцца тэорыя імавернасьцяў і статыстыка.

## Вонкавыя спасылкі
* Errors contained in reference books. Internet Accuracy Project

Катэгорыя:Чалавечыя зносіны
Катэгорыя:Вымярэньне
Электратэхніка

[міні|[Трансфарматар&nbsp;— адзін з асноўных элемэнтаў электрычных лініяў]]
**Электратэхніка** — вобласьць тэхнічных навук, што вывучае атрыманьне, разьмеркаваньне, пераўтварэньне й выкарыстаньне электрычнай энэргіі. Электратэхніка вылучылася ў самастойную навуку зь фізыцы ў канцы XIX стагодзьдзя.

У наш час электратэхніка складаецца зь некалькі навук: электраэнэргетыкі, электронікі, сыстэмы кіраваньня, апрацоўкі сыгналаў і тэлекамунікацыяў. Асноўнае адрозьненьне ад электронікі складаецца ў тым, што электратэхніка вывучае праблемы, зьвязаныя зь сілавымі буйнагабарытнымі электроннымі кампанэнтамі, як то  лініі электраперадачы, электрычныя прывады, у той час як у электроніцы асноўнымі кампанэнтамі зьяўляюцца кампутары й інтэгральныя схемы. У іншым сэнсе, у электратэхніцы асноўнай задачай зьяўляецца перадача электрычнай энэргіі, а ў электроніцы — інфармацыі. Але паддысцыпліны гэтых навук могуць перасякацца, гэтам да элетратэхніцы адносіцца вывучэньне вялікіх электрычных схемаў, якія кіруюцца кампутарамі й элетронікай.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі

* IEC. Міжнародная электратэхнічная камісія
* Гісторыя IEEE

Катэгорыя:Тэхнічныя навукі
*
Рукапіс Войніча

**Рукапіс Войніча** — таямнічая кніга, напісаная каля 600 гадоў таму невядомым аўтарам на невядомай мове з выкарыстаньнем невядомага альфабэту.

Паводле выніках радыёвугляроднага аналізу манускрыпта было выяўлена, што рукапіс быў створана паміж 1404 і 1438 гадамі. У рукапісу прысутнічаюць толькі некалькі рэалістычных малюнкаў, на адным зь якіх месьціцца выява места з зубцамі сьценаў тыпу «ластаўчын хвост». У пачатку XV стагодзьдзя такія зубцы сустракаліся толькі ў Паўночнай Італіі, але пазьней яны сталі больш распаўсюджанымі.

Рукапіс Войніча спрабавалі расшыфраваць мноства разоў, але да гэтага часу без усякага посьпеху. Марчэлё Мантэмура, фізык-тэарэтык з унівэрсытэту Манчэстэра, выявіў у рукапісу Войніча лінгвістычную структуру, якая, паводле словаў навукоўца, не сумяшчальная з гіпотэзай містыфікацыі й кажа пра тое, што ў тэксьце маецца зашыфраванае пасланьне. Сваё дасьледаваньне Марчэлё апублікаваў у часопісе PLoS ONE, ягонае кароткае апісаньне таксама можна прачытаць на сайце BBC News. Адзіная важная выснова, якую зрабілі спэцыялісты, — тэкст напісаны на штучнай мове, якая мае выразную лягічную структуру.

Кніга названая імём бібліяфіла з Коўна, Вільфрыда Войніча (мужа вядомай пісьменьніцы Этэль Ліліян Войніч, аўтаркі раман «Авадзень»), які набыў яе ў 1912 годзе. Цяпер яна захоўваецца ў бібліятэцы рэдкіх кнігаў Бэйнэке Ельскага ўнівэрсытэту.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Рукапіс Войніча (PDF)
* The Voynich Manuscript. Internet Archive

Катэгорыя:Шыфры
Катэгорыя:Рукапісы
Катэгорыя:Старажытныя кнігі
Катэгорыя:Ананімныя літаратурныя творы
Мустафа Аміні

**Магамад Мустафа Аміні Кастыльлё** (; ;  20 красавіка 1993 году, Сыднэй, Аўстралія) — аўстралійскі футбаліст, паўабаронца тайляндзкага клюбу «Накхон-Сі Юнайтэд». Раней бараніў колеры зборнай Аўстраліі.

## Кар’ера

Нарадзіўся ў горадзе Сыднэй, бацька — аўганец, а маці зь Нікарагуа. Пасьля юнацкіх камандаў, у 2010 годзе дэбютаваў за «Сэнтрал-Кост Марынэрз», за які правёў 25 матчаў і забіў 3 галы, пасьля чаго прыцягнуў да сябе ўвагу такіх клюбаў, як «Барусія Дортмунд» і «Баварыя Мюнхэн». Аміні абраў «Барусію», у якую ён і перайшоў у 2011 годзе, але наступны сэзон правёў яшчэ ў «Сэнтрал-Кост Марынэрз» на правах арэнды. У гэтым сэзоне Аміні прадэманстраваў выдатную гульню: 28 матчаў і 4 галы ў чэмпіянаце Аўстраліі, 3 матчы й 2 галы ў Кубку Аўстраліі, 4 матча й 2 галы ў азіяцкай Лізе чэмпіёнаў. Пасьля гэтага сэзону вярнуўся ў «Барусію», але гуляў у асноўным за другую каманду. Неаднойчы вызываўся ў галоўную каманду, але не дэбютаваў за «Барусію» ў афіцыйнай сустрэчы. 11 чэрвеня 2012 году дэбютаваў за «Барусію» ў таварыскім матчы з «Мэпэнам».

Наконт трансфэру паўабаронцы галоўны трэнэр дортмундцаў Юрген Клёп сказаў наступнае: «Ён безумоўна можа гуляць у футбол і гэта сапраўды вялікі талент.»

## Міжнародная

Пасьпяхова гуляў за зборныя Аўстраліі розных узростаў. Цяпер выступае за моладзевую зборную Аўстраліі й лічыцца адным зь лідэраў зборнай, правёўшы за моладзевую каманду Аўстраліі 28 матчаў, у якіх Аміні забіў 4 галы. Таксама мае права выступаць за зборную Аўганістану й зборную Нікарагуа.

## Дасягненьні
**«Барусія» Дортмунд**:
* Срэбны прызэр чэмпіяната Нямеччыны: 2013
* Фіналіст Лігі чэмпіёнаў УЭФА: 2013

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Профіль на афіцыйным сайце «Барусіі» Дортмунд
* Профіль на сайце Kicker.de

Катэгорыя:Аўстралійскія футбалісты
Першая ліга чэмпіянату Славаччыны па футболе

**Першая ліга** або паводле спонсару — **Найк ліга** () — найвышэйшы футбольны дывізіён Славаччыны, створаны ў 1993 годзе. У сэзонах з 1993/1994 да 2002/2003 году называлася *Марс супэрліга*, у 2003—2014 гадах — *Цоргань ліга*, у 2014—2023 гадах — *Фартуна ліга*. У лізе бяруць удзел 12 камандаў.

## Чэмпіёны і прызэры

## Выступы клюбаў

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйная бачына

Катэгорыя:Чэмпіянат Славаччыны па футболе
Лясэ Зобіх

**Лясэ Зобіх** (;  18 студзеня 1991 году, Швэртэ, Нямеччына) — колішні нямецкі футбаліст, абаронца.

## Кар’ера
### Клюбная
Выхаванец дортмундзкай «Барусіі», з 2009 году па 2011 год гуляў у другой камандзе клюбу, пасьля чаго два сэзоны адгуляў у арэндзе, у «Санкт-Паўлі» й «Гройтэр Фюрце». Улетку 2013 году вярнуўся ў «Барусію», але хадзілі чуткі што наступны сэзон Лясэ правядзе ў «Гановэры-96» ці «Аўсбурзе». Аднак у выніку Зобіх падпісаў трохгадовае пагадненьне з клюбам «Гамбург».

### Міжнарожная
Зобіх гуляў за зборныя Нямеччыны розных узростаў. З моладзевай зборнай Нямеччыны ўдзельнічаў у моладзевым чэмпіянаце Эўропы 2013 году, дзе правёў толькі адну сустрэчу супраць зборнай Расеі, якую немцы перамаглі зь лікам 2:1.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Профіль на афіцыйным сайце Фэдэрацыі футболу Нямеччыны
* Профіль на сайце Kicker.de
* Профіль на сайце Weltfussball.de
* Профіль на сайце fussballdaten.de

Катэгорыя:Нямецкія футбалісты
Армінія Білефэльд

«**Армінія**» () — нямецкі футбольны клюб зь Білефэльду. Названы ў гонар германскага вайскоўца з племяні херускаў Армініюса, які ўшчэнт разграміў войскі Рымскай імпэрыі ў бітве ў Тэўтабурскім лесе ў 9 годзе н. э. З-за сваіх шматлікіх рухаў уверх і ўніз па турнірнай табліцы сыстэмы футбольных лігаў Нямеччыны клюб атрымаў неафіцыйную назву «клюб-ліфтар».

## Дасягненьні
* **[[Бундэсьліга 2|Чэмпіён другой Бундэсьлігі]]**: (3): 1978, 1980, 1999

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт

Катэгорыя:Білефэльд
Маргіта Фігулі

**Ма́ргіта Фі́гулі** (), у дзявоцтве **Маргіта Фі́гулява**, у шлюбе **Маргіта Шу́страва** (; 2 кастрычніка 1909, Вышні Кубін, Аўстра-Вугоршчына — 27 сакавіка 1995, Браціслава, Славаччына) — славацкая пісьменьніца, перакладніца. Псэўданімы: Марэна, Вольга Марэна.

## Жыцьцяпіс
Маргіта Фігулі нарадзілася ў тагачаснай Аўстра-Вугорскай імпэрыі ў вёсцы Вышні Кубін. У 1924 року скончыла гімназію ў Долным Кубіне, у 1928 — Гандлёвую акадэмію ў Банскай Бістрыцы і пачала працаваць сакратаркай у браціслаўскім Татра-банку.

Пачала наведваць заняткі музыкай па клясе фартэпіяна ў кансэрваторыі, займацца пісьменьніцкай дзейнасьцю, апублікавала першыя вершы.

Першыя навэлі Маргіты Фігулі былі апублікаваныя ў «Календары» Татра-банку, у часопісах «Славацкія погляды», «Жывена», «Элан». У 1941 Маргіта апублікавала антываенны аповед «Сталёвая птушка», за які была звольненая з банку. Ад гэтага моманту яна цалкам прысьвяціла сябе літаратурнай дзейнасьці.

Раманы «Бабілён» і «Тройка мшарых» былі перакладзеныя на дзясяткі моваў сьвету.

Маргіта Фігулі сканала ў Браціславе, пахаваная на могілкаў у «Салаўінай даліне».

## Творы
* Бабілён (1943)
* Тройка мшарых (1940)
* Зузана
* Арыядніна нітка (1964)
* Віхура ў нас (1974)

## Прэміі і ўзнагароды
* 1947 — нацыянальная прэмія за раман «Бабілён»
* 1964 — заслужаная артыстка
* 1974 — народная артыстка

## Літаратура
* 

## Вонкавыя спасылкі

* Жыцьцяпіс 

Катэгорыя:Славацкія літаратаркі
Катэгорыя:Славацкія паэты
Катэгорыя:Славацкія дзіцячыя літаратары
Катэгорыя:Славацкія перакладчыкі
Катэгорыя:Народныя артысты Чэхаславаччыны
Катэгорыя:Заслужаныя артысты Чэхаславаччыны
Катэгорыя:Нарадзіліся ў Аўстра-Вугоршчыне
Катэгорыя:Нарадзіліся ў Жылінскім краі
Катэгорыя:Памерлі ў Браціславе
Шнапс

**Шнапс** () — абагульняючая назва дужых алькагольных напояў. Тэрмін *шнапс* адносіцца звычайна да розных чыстых (без дадаткаў) дыстылятаў, атрыманых шляхам перагонкі брагі са збожжа, садавіны і г. д.

Аб’ёмнае ўтрыманьне этылявага сьпірту ў шнапсе — каля 40 %.

Па гусьце і кансыстэнцыі шнапс блізкі да гарэлкі і самагонкі, але можа ўтрымліваць лёгкі фруктовы смак ці адценьне смаку, які залежыць ад зыходнай сыравіны. Шнапсамі зьяўляюцца некаторыя брэндзі, напрыклад, кіршвасэр.

У Паўночнай Амэрыцы таксама прадаецца гэтак званы «амэрыканскі шнапс». Гэтая разнавіднасьць, па ўтрыманьні цукру і алькаголю (не вышэй за 25%), шнапсам не зьяўляецца — яна хутчэй адносіцца да лікёраў, адным з інгрэдыентаў якіх можа зьяўляцца сам шнапс.

Катэгорыя:Моцныя сьпіртныя напоі
Стаматыт

**Стаматыт** ( — рот) — запаленьне сьлізьніцы паражніны рота. Хваробу выклікае прыкусваньне, раненьне паражніны рота, зубны камень, апёк рота, мікроб і вірус. Складае звыш 70% хваробаў сьлізьніцы паражніны рота ў дзяцей.

## Папярэджаньне
Прадухіленьню хваробы спрыяе багатая на вітаміны групы Б, цынк, фалійную кісьлю, жалеза і сэлен ежа, залечваньне хворых зубоў, піцьцё толькі з асабістай пляшкі і шклянкі, уніканьне прыкладаньня пальцаў да рота, ужыцьцё толькі мытай садавіны і гародніны, мыцьцё рук перад ежай.

## Чыньнікі
Запаленьню спрыяе забруджаньне паражніны рота, хвароба зубоў, зубныя адкладаньні, дысбактэрыёз, вірусная інфэкцыя (герпэс), грыбок і алергія.

## Праявы
Прыкметамі хваробы ёсьць пачырваненьне і набраканьне сьлізьніцы паражніны рота, высыпка, боль і непрыемны пах з рота.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі

Катэгорыя:Захворваньні
Катэгорыя:Стаматалёгія
Ігар Шумілаў

**Ігар Шумілаў** ( 20 кастрычніка 1993 году) — колішні беларускі футбаліст, абаронца. Цяпер футбольны судзьдзя.

## Кар’ера
Выхаванец школы футбольнага клюбу «Менск». З 2010 году гуляў за клюбны дубль. Другую палову сэзону 2012 году правёў у Другой лізе ў фарм-клюбе «Менск-2». У сэзоне 2013 году вярнуўся ў асноўную каманду, звычайна гуляючы за дубль. 24 чэрвеня 2013 году дэбютаваў у Найвышэйшай лізе, адгуляўшы увесь матч з мазырскай «Славіяй» (3:2). Усяго ў сэзоне 2013 году правёў 4 матчы ў асноўным складзе.

У сэзоне 2014 году пачаў часьцей прыцягвацца да асноўнага складу. Звычайна выходзіў на замену, але часам зьяўляўся на полі і ў пачатковым складзе. У сьнежні 2014 году падоўжыў кантракт зь «Менскам». У сэзоне 2015 году ўжо трывала замацаваўся ў асноўным складзе, выступаючы на пазыцыі цэнтральнага або левага абаронцы. У пачатку 2017 году быў прызначаны капітанам каманды, аднак у чэрвені 2017 году скасаваў пагадненьне зь «Менскам». У ліпені 2017 году ўзмоцніў склад менскага «Тарпэда», дзе стаў трывалым гульцом асновы. Сэзон 2018 году пачынаў у першай адзінаццатцы, у чэрвені не гуляў праз траўму, а зь верасня зьяўляўся на полі нерэгулярна. У сэзоне 2019 году быў асноўным абаронцам, толькі ў траўні не гуляў праз пашкоджаньне.

У ліпені 2019 году далучыўся да берасьцейскага клюбу «Рух». У якасьці гульца стартавага складу дапамог камандзе прабіцца ў Найвышэйшую лігу. У пачатку 2020 году не прыцягваўся да міжсэзонных збораў і афіцыйных матчаў каманды, а ў траўні 2020 году кантракт з «Рухам» паводле пагадненьня бакоў быў скасаваны.

З 2021 году працуе ў якасьці футбольнага судзьдзі. У красавіку 2022 году быў упершыню прызначаны на абслугоўваньне матча Найвышэйшай лігі.

## Статыстыка

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Профіль на сайце «Менску»
* Статыстыка «ПБ-Инфо»

Катэгорыя:Беларускія футбалісты
Катэгорыя:Беларускія футбольныя арбітры
Атромітас Атэны

«**Атромітас**» () — грэцкі футбольны клюб з гораду Атэнаў. Заснаваны ў 1923 годзе. Двухразовы фіналіст Кубка Грэцыі (2011, 2012).

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт

Катэгорыя:Атэны
Ліга чэмпіёнаў УЭФА 2013—2014 гадоў

**[[Ліга чэмпіёнаў УЭФА]] 2013—2014 гадоў** — 59-ы розыгрыш трафэю з часоў Кубка эўрапейскіх чэмпіёнаў і 22-і розыгрыш пад назвай Ліга чэмпіёнаў УЭФА. У фінале, які прайшоў на стадыёне «Эштадыю да Луш» у Лісабоне 24 траўня 2014 году, «Рэал» перамог «Атлетыка» ў дадатковы час і стаў пераможцам спаборніцтваў у дзясяты раз.

## Кваліфікацыйныя раўнды
### Першы кваліфікацыйны раўнд

### Другі кваліфікацыйны раўнд

### Трэці кваліфікацыйны раўнд

## Раўнд плэй-оф

## Групавы этап

### Група A

### Група B

### Група C

### Група D

### Група E

### Група F

### Група G

### Група H

## 1/8 фіналу

## 1/4 фіналу

## 1/2 фіналу

## Фінал

## Глядзіце таксама
* Ліга Эўропы УЭФА 2013—2014 гадоў

## Заўвагі

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйная старонка

2013
Катэгорыя:2013 год у футболе
Катэгорыя:2014 год у футболе
Ліга Эўропы УЭФА 2013—2014 гадоў

**[[Ліга Эўропы УЭФА]] 2013—2014 гадоў** — пяты розыгрыш трафэю з часу зьмены назвы з Кубка УЭФА. Фінал адбыўся на стадыёне «Ювэнтус» у Турыне 14 траўня 2014 году, у сэрыі пэнальці гішпанская «Сэвільля» перамагла партугальскую «Бэнфіку».

## Кваліфікацыйныя раўнды
### Першы кваліфікацыйны раўнд

### Другі кваліфікацыйны раўнд

### Трэці кваліфікацыйны раўнд

## Раўнд плэй-оф

## Групавы этап
Перад лёсаваньнем групавога этапу Спартовы арбітражны суд дыскваліфікаваў турэцкія «Фэнэрбахчэ» і «Бэшыкташ». «Бэшыкташ» быў заменены на нарвэскі «Тромсё», які прайграў туркам у раўндзе плэй-оф. А каманда якая заменіць «Фэнэрбахчэ» была вызначана лёсаваньнем сярод клюбаў, якія прайгралі ў раўндзе плэй-оф і месца ў групавым этапе атрымаў кіпрскі АПОЭЛ.

### Група A

### Група B

### Група C

### Група D

### Група E

### Група F

### Група G

### Група H

### Група I

### Група J

### Група K

### Група L

## 1/16 фіналу

## 1/8 фіналу

## 1/4 фіналу

## 1/2 фіналу

## Фінал

## Глядзіце таксама
* Ліга чэмпіёнаў УЭФА 2013—2014 гадоў

## Заўвагі

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйная старонка

2013
Катэгорыя:2013 год у футболе
Катэгорыя:2014 год у футболе
Татра (вёска)

**Татра** () — вёска ў воласьці Камб’я Тартускага павету ва ўсходняй Эстоніі.

Катэгорыя:Вёскі Эстоніі
Шахтар Караганда

«**Шахтар**» () — казаскі футбольны клюб з гораду Караганды. Заснаваны ў 1958 годзе. Двухразовы чэмпіён Казахстану (2011, 2012), двухразовы ўладальнік Кубка Казахстану (2013, 2021).

## Галоўныя трэнэры
* Уладзімер Журавель (студзень — ліпень 2018 году)
* Мікалай Костаў (зь ліпеня 2018 году)

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт

Катэгорыя:Караганда
Катэгорыя:Зьявіліся ў 1958 годзе
Татра (рака)

**Татра** () — рака ў Эстоніі ў павеце Тарту.

Даўжыня русла складае 12 км, плошча вадазбору 39,4 км². Выток знаходзіцца ля вёскі Луке, а ўпадае Татра ў раку .

Катэгорыя:Рэкі Эстоніі
Катэгорыя:Тартумаа
Барусія Мёнхэнглядбах II

«**Барусія Мёнхэнглядбах II**» — рэзэрвовая каманда «Барусіі» (Мёнхэнглядбах). Гуляе ў заходняй зоне рэгіянальнай лігі чэмпіянату Нямеччыны.

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт

Катэгорыя:Мёнхэнглядбах
Татранскі нацыянальны парк (Славаччына)

**Та́транскі нацыяна́льны парк** (, скарочана ***TANAP***) — адзін зь дзевяцёх нацыянальных паркаў Славаччыны. Знаходзіцца ў Татрах на поўначы цэнтральнай і ўсходняй Славаччыны.

Створаны ў 1949 року з мэтаю аховы часткі Заходніх і Ўсходніх Татраў, зьяўляючыся найстарэйшым нацыянальным паркам у краіне. Мае плошчу 738 км² і ахоўную паласу 307 км², агулам 1045 км². Зьмяшчае 600 км турыстычных маршрутаў і 16 абазначаных раварысцкіх дарожак.

У Татранскім нацыянальным парку знаходзіцца найвышэйшая горная вяршыня Славаччыны — Герлахаўскі Шціт вышынёю 2654,4 м н. у. м. Разнастайная флёра і фаўна з многімі эндэмічнымі відамі, уключаючы **' і **'. Дзьве траціны ахоўванай тэрыторыі пакрытыя яловымі альбо ялова-піхтавымі лясамі.

## Глядзіце таксама
* Татранскі нацыянальны парк (Польшча)

## Вонкавыя спасылкі

Нацыянальны парк
Татранскі нацыянальны парк

**Татранскі нацыянальны парк** існуе ў двух краінах:
* Татранскі нацыянальны парк (Польшча)
* Татранскі нацыянальны парк (Славаччына)

## Глядзіце таксама
* Нацыянальны парк Нізкія Татры