open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Бараўскі нацыянальны польскі сельсавет

**Бараўскі́ нацыяна́льны по́льскі сельсавет** — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Койданаўскага раёну Менскай акругі. Адміністрацыйны цэнтар — вёска Баравое.

## Гісторыя
20 жніўня 1924 году створаны Бараўскі сельсавет у складзе Койданаўскага раёну Менскай акругі. 15 сакавіка 1932 году раён рэарганізаваны ў Койданаўскі нацыянальны польскі. 23 сакавіка 1932 году сельсавет рэарганізаваны ў нацыянальны польскі. 29 чэрвеня 1932 году раён перайменаваны ў Дзяржынскі. 14 траўня 1936 году сельсавет пераўтвораны ў беларускі.

## Населеныя пункты
в. Андрыеўшчына, в. Бакінава, в. Баравое, в. Вішнёўка, в. Воўка, в. Грыцкаўшчына, в. Журавінка, в. Касілавічы, Косьцевічы, Кулікі, в. Лучыцы, пас. Лучыцы, в. Новая Рудзіца, в. Паланевічы, в. Папкі, в. Петрашэвічы, в. Пяняка, в. Садкаўшчына, в. Старая Рудзіца, в. Тур’якава, в. Шабунеўка, в. Янава.

## Літаратура
*  С. 8

Катэгорыя:Былыя сельсаветы Койданаўскага раёну
Нацыянальныя польскія сельсаветы БССР
Катэгорыя:Палякі на Беларусі
Катэгорыя:Сельсаветы, створаныя ў 1932 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы, скасаваныя ў 1936 годзе
Байдакоўскі сельсавет

**Байдако́ўскі сельсавет**, **Байдацкі сельсавет** — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Койданаўскага раёну Менскай акругі. Адміністрацыйны цэнтар — вёска Леднікі (з 1931 году).

## Гісторыя
20 жніўня 1924 году створаны ў складзе Койданаўскага раёну Менскай акругі.

29 кастрычніка 1924 году сельсавет перайменаваны ў Ледніцкі. 21 жніўня 1925 году сельсавет перайменаваны ў Байдацкі. 15 сакавіка 1932 году раён рэарганізаваны ў Койданаўскі нацыянальны польскі. 23 сакавіка 1932 году сельсавет рэарганізаваны ў Сталінскі нацыянальны польскі.

## Населеныя пункты
* 1 студзеня 1947 году — 12

## Літаратура
*  С. 8, 59, 109, 110
*  С. 138

Катэгорыя:Былыя сельсаветы Койданаўскага раёну
Катэгорыя:Сельсаветы, створаныя ў 1924 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы, скасаваныя ў 1932 годзе
Сяняўскія

**Сяняўскія** () — польскі магнацкі род, гербу «Ляліва», зь якога паходзіць некалькі значных дзяржаўных дзеячаў Польшчы і Вялікага Княства Літоўскага. Яны займалі пасады гетманаў, ваяводаў або кашталянаў. Радавой рэзыдэнцыяй служыў Беражанскі замак. Пасьля згасаньня роду са сьмерцю А. Н. Сяняўскага (1726) іх уладаньні перайшлі ў спадчыну Чартарыйскім.

## Вядомыя прадстаўнікі роду
* Мікалай Сяняўскі (каля 1489—1569), польны гетман каронны (з 1539) Вялікі гетман каронны (з 1561)
** Мікалай Сяняўскі, сын папярэдняга († 1587)&nbsp;— польны гетман каронны (з 1569), кашталян камянецкі (з 1576)
* Мікалай Геранім Сяняўскі (1645—1683)&nbsp;— ваявода валынскі (з 1680), польны гетман каронны (з 1682), рагацінскі староста.
** Адам Мікалай Сяняўскі, сын папярэдняга (ок. 1666—1726)&nbsp;— белскі ваявода (з 1692), польны гетман каронны (з 1702), Вялікі гетман каронны (з 1706), кракаўскі кашталян (з 1710).

## Вонкавыя спасылкі
* Дынастычная генэалёгія. Сяняўскія
Элдэр Паштыга

**Элдэр Мануэл Маркеш Паштыга** (; нарадзіўся 2 жніўня 1982 году, Віла-ду-Кондзі, Партугалія) — партугальскі футбаліст, нападнік нацыянальнай зборнай Партугаліі. Пасьля пачатку прафэсійнай кар’еры ў Порту, Паштыга гуляў за клюбы Ангельшчыны, Францыі, Грэцыі й Гішпаніі.

## Кар’ера
### Клюбная
Першапачаткова Паштыга займаўся ў клюбе «Варзым», але ў 16 гадоў перайшоў у футбольную акадэмію «Порту», дзе й працягнуў разьвівацца, пакуль не дасягнуў рэзэрвовай каманды клюбу. Пасьля прходу ў клюб Жузэ Маўрыньню ў якасьці галоўнага трэнэра Паштыга стаў сапраўднай зоркай партугальскага клюбу разам з Дэрлеем. Пасьля перамогі ў партугальскім чэмпіянаце ў 2003 годзе Паштыга пераехаў у клюб ангельскай Прэм’ер-лігі «Тотэнгэм Готспур» за 9 млн эўра. Аднак Элдэр ня здолеў адаптавацца да ангальскага стылю гульні, забіўшы толькі два галы за клюб. Паштыга затым вярнуўся ў «Порту» паводле пагадненьні па абмену яго на Пэдру Мэндэша, нападнік быў ацэнены ў 7,5 млн эўра. Новы трэнэр Віктар Фэрнандэш уключыў яго ў склад каманды на чэмпіянат Партугаліі 2004—2005 гадоў, аднак Элдэр правёў яго няўдала.

1 чэрвеня 2008 году было абвешчана, што Паштыга пераходзіць у лісабонскі «Спортынг», падпісаўшы трохгадовы кантракт, як паведамлялася, сума трансфэру склала 2,5 млн эўра. 31 жніўня 2011 году ў апошні дзень трансфэрнага вакна Паштыга пакінуў «Спортынг», падпісаўшы кантракт кантракт з гішпанскім «Рэал Сарагоса» за 1 млн эўра. 8 жніўня 2013 году Паштыга далучыўся да «Валенсіі» за 2,6 млн фунтаў стэрлінгаў, замяніўшы, такім чынам, Рабэрта Сальдада, які сышоў у ангельскі «Тотэнгэм Готспур». 1 верасьня, толькі ў трэцім матчы сэзону, ён забіў свае першыя 2 галы за клюб у гульні супраць «Барсэлёны», але валенсійцы трывалі паразу ў гэтым хатнім матчы зь лікам 2:3.

### Міжнародныя
Элдэр выступаў за нацыянальную зборную Партугаліі з 2003 году. Неаднаразовы абараняў колеры нацыянальнай каманды ў буйных міжнародных турнірах.

## Дасягненьні
**«Порту»**:
* Чэмпіён Партугаліі: 2003, 2006, 2007
* Уладальнік Кубка Партугаліі: 2003
* Уладальнік Супэркубка Партугаліі: 2004
* Уладальнік Кубка УЭФА: 2003
* Уладальнік Міжкантынэнтальнага кубка: 2004

**«Спортынг»**:
* Уладальнік Супэркубка Партугаліі: 2008

**АТК**:
* Пераможца Супэрлігі Індыі: 2016

**Партугалія**:
* Срэбраны прызэр чэмпіянату Эўропы: 2004

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Профіль на афіцыйным сайце «Рэал Сарагоса»
* Профіль на сайце Soccerbase
* Профіль на сайце transfermarkt.co.uk

Катэгорыя:Партугальскія футбалісты
Грэгары ван дэр Віль

**Грэ́гары ван дэр Віль** (;  3 лютага 1988 году, Амстэрдам, Нідэрлянды) — былы нідэрляндзкі футбаліст, абаронца. Мае на сваім рахунку выступы за нацыянальную зборную Нідэрляндаў.

## Кар’ера
У асноўнай камандзе «Аякс» Грэгары дэбютаваў 11 сакавіка 2007 году ў матчы чэмпіянату Нідэрляндаў сэзона 2006—2007 гадоў супраць «Твэнтэ». У тым матчы Грэгары адыграў увесь матч, а ягоная каманда дамаглася гасьцявой перамогі зь лікам 1:4. Усяго ў чэмпіянаце сэзону 2006—2007 гадоў Грэгары адгуляў 4 матчы. У сэзоне 2007—2008 гадоў ван дэр Віль стаў уладальнікам Супэркубка Нідэрляндаў, а ў чэмпіянаце Грэгары правёў 6 матчаў. 1 верасьня 2012 году ван дэр Віль перайшоў у склад парыскага клюбу «Пары Сэн-Жэрмэн».

## Міжнародныя выступы
У нацыянальнай зборнай Нідэрляндаў Грэгары дэбютаваў 11 лютага 2009 году ў таварыскім матчы супраць зборнай Тунісу. Ван дэр Віль выйшаў на замену на 85-й хвіліне матчу замест Джона Гэйтынгі, гульня скончылася ўнічыю 1:1.

## Дасягненьні
**«Аякс»**:
* Чэмпіён Нідэрляндаў: 2011, 2012
* Уладальнік Кубка Нідэрляндаў: 2007, 2010
* Уладальнік Супэркубка Нідэрляндаў: 2007

**«Пары Сэн-Жэрмэн»**:
* Чэмпіён Францыі: 2013, 2014, 2015, 2016
* Уладальнік Кубка Францыі: 2015, 2016
* Уладальнік Кубка францускай лігі: 2014, 2015, 2016
* Уладальнік Супэркубка Францыі: 2013, 2014, 2015

## Асабістае жыцьцё
Грэгары нарадзіўся 3 лютага 1988 году ў горадзе Амстэрдаме. Ягоная маці — нідэрляндка, а бацька родам з вострава Кюрасао. Паводле ягоных словаў, ён пачаў гуляць у футбол ва ўзросьце пяці гадоў у клюбе «Бляў-Віт» з амстэрдамскага раёну Осдарп, дзе пражывала ягоная сям’я.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Профіль на афіцыйным сайце «Аякса»
* Профіль на сайце Voetbal International
* Статыстыка на National Football Teams
* Статыстыка на FIFA.com

Катэгорыя:Нідэрляндзкія футбалісты
Аляксей Канстанцінавіч Талстой

**Аляксей Канстанцінавіч Талстой** (24 жніўня (5 верасьня) 1817, Пецярбург — 28 верасьня (10 кастрычніка) 1875, с. Красны Рог, цяпер Почапскі раён Бранскай вобласьці) — расейскі пісьменьнік, граф, член-карэспандэнт Пецярбурскай АН.

Стваральнік балядаў, сатырычных вершаў, гістарычнага рамана «Князь Сярэбраны» (апублікаваны ў 1863), драматычнай трылёгіі «Сьмерць Іаана Грознага» (1866), «Цар Фёдар Іаанавіч» (1868) і «Цар Барыс» (1870), п’есы «Пасаднік» (1871), раманаў «Упыр» (1841), «Сям’я вурдалака» (1839), «Сустрэча праз трыста гадоў» (1839), «Воўчы прыёмыш» (1843), «Сьцяблоўскі» (1846).

Аўтар праніклівай лірыкі, зь яскрава выяўленым музычным пачаткам, псыхалягічных навэляў у вершах («Средь шумного бала, случайно…», «То было раннею весной»).

На беларускую мову асобныя вершы А. К. Талстога пераклалі Вацлаў Ластоўскі, Валянцін Таўлай, Хведар Жычка.

## Крыніцы

## Літаратура
* 

Катэгорыя:Расейскія паэты
Іван Стрыніч

**Іван Стрыніч** (;  17 ліпеня 1987 году, Спліт, СФРЮ) — былы харвацкі футбаліст, абаронца. Мае на сваім рахунку матчы за нацыянальную зборную Харватыі.

## Кар’ера
### Раньнія гады
Іван знаходзіўся ў сыстэме францускага клюбу «Ле Ман», за які аднак не правёў ніводнай гульні. На радзіме гуляў за клюбы «Хрвацкі Драгаволяц» і «Хайдук».

### «Дняпро»
27 студзеня 2011 году Стрыніч падпісаў чатырохгадовы кантракт з «Дняпром». Паводле некаторых зьвестак, сума трансфэру склала 4 мільёны эўра. У футболцы «Дняпра» Іван дэбютаваў 6 сакавіка 2011 году, у матчы чэмпіянату Ўкраіны супраць «Таўрыі» (2:2), у ім жа забіў і свой першы гол за клюб ударам з трыццаці мэтраў. 20 сакавіка ў прынцыповым супрацьстаяньні з кіеўскім «Дынама» прынёс перамогу сваёй камандзе, забіўшы адзіны гол.

Пасьля чатырох сэзонаў праведзеных ва ўкраінскай лізе Іван быў набыты італьянскім клюбам «Напалі».

## Міжнародная кар’ера
У нацыянальнай зборнай Харватыі Іван дэбютаваў 19 траўня 2010 году ў таварыскім матчы супраць зборнай Аўстрыі, гульня скончылася перамогай харвацкіх футбалістаў зь лікам 1:0.

## Дасягненьні
**«Хайдук»**:
* Уладальнік Кубка Харватыі: 2010

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Профіль на афіцыйным сайце «Аяксу»
* Статыстыка на афіцыйным сайце ФФУ
* Профіль на сайце transfermarkt.co.uk
* Статыстыка на сайце National Football Teams

Катэгорыя:Харвацкія футбалісты
Вертнікаўскі сельсавет

**Ве́ртнікаўскі сельсавет** — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Койданаўскага раёну Менскай вобласьці. Адміністрацыйны цэнтар — вёска Вертнікі.

## Гісторыя
16 ліпеня 1954 году створаны ў складзе Койданаўскага раёну Менскай вобласьці, якому перададзены населеныя пункты скасаваных Навасадзкага і Нарэйкаўскага сельсаветаў.

8 красавіка 1957 году сельсавет скасаваны, населеныя пункты перададзены Путчынскаму сельсавету.

## Літаратура
*  С. 8, 23, 73

Катэгорыя:Былыя сельсаветы Койданаўскага раёну
Катэгорыя:Сельсаветы, створаныя ў 1954 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы, скасаваныя ў 1957 годзе
Нобель

**Нобель** () — вёска ва Ўкраіне, на рацэ Прыпяці і беразе возера Нобеля. Цэнтар сельскай рады Зарачанскага раёну Ровенскай вобласьці. Насельніцтва на 2021 год — 272 чалавек. Знаходзіцца за 35 км ад Пагоста Зарэчнага.

Нобель — даўняе мястэчка гістарычнай Піншчыны (частка Берасьцейшчыны, на захадзе Палесься), старажытны замак Вялікага Княства Літоўскага, на этнічнай тэрыторыі беларусаў. Радзіма беларускага літаратара Сяргея Грахоўскага.

## Гісторыя
### Раньнія часы
Першы пісьмовы ўспамін пра Нобель зьмяшчаецца ў Іпацьеўскім летапісе і датуецца 1158 годам. У гэты час тут існаваў замак (горад).

### Вялікае Княства Літоўскае
Пазьней Нобель далучыўся да Вялікага Княства Літоўскага, дзе знаходзіўся ў валоданьні тураўска-пінскіх князёў. У XVI стагодзьдзі тут утварыўся манастыр, які стаў цэнтрам культуры і асьветы. У 1524 годзе вялікая княгіня Бона Сфорца надала тутэйшым манахам прывілей на гаспадарчую дзейнасьць.

Згодна з адміністрацыйна-тэрытарыяльнай рэформай 1565—1566 гадоў Нобель увайшоў у склад Пінскага павету Берасьцейскага ваяводзтва.

### Пад уладай Расейскай імпэрыі
У выніку другога падзелу Рэчы Паспалітай (1793 год) Нобель апынуўся ў складзе Расейскай імпэрыі, у Пінскім павеце Менскай губэрні.

У 1821 годзе ў Нобель перасялілі 17 мяшчанаў з суседняга Пагоста Зарэчнага.

За часамі Першай сусьветнай вайны ў лютым 1918 году Нобель занялі войскі Нямецкай імпэрыі.

### Найноўшы час
20 лістапада 1917 году абвяшчалася Ўкраінская Народная Рэспубліка з прэтэнзіяй на Пінскі павет, у тым ліку на Нобель. 25 сакавіка 1918 году згодна з Трэцяй Устаўной граматай гэтая тэрыторыя абвяшчалася часткай Беларускай Народнай Рэспублікі. 1 студзеня 1919 году ў адпаведнасьці з пастановай І зьезду КП(б) Беларусі Пінскі павет увайшоў у склад Беларускай ССР.

Згодна з Рыскай мірнай дамовай 1921 году Нобель апынуўся ў складзе міжваеннай Польскай Рэспублікі, у Пінскім павеце Палескага ваяводзтва.

У 1939 годзе ўлады СССР перадалі Нобель у склад УССР. З 2003 году ў вёсцы штогод праводзіцца ўсеўкраінскі фэст гумару «Ляўрэаты Нобэлеўскай прэміі», сымбалем якога стаў тлусты сом.


Nobiel, Carkoŭnaja hara. Нобель, Царкоўная гара (S. Bochnig, 1927).jpg|Царква
Nobiel. Нобель (1919-39).jpg|Вуліца і крыж
Nobiel. Нобель (S. Bochnig, 1929) (3).jpg|Забудова
Nobiel. Нобель (S. Bochnig, 1929).jpg|Возера


## Насельніцтва
### Дэмаграфія
* **XIX стагодзьдзе**: 1886 год — 1030 чал.
* **XXI стагодзьдзе**: 2001 год — 363 чал.; 1 студзеня 2007 году — 325 чал.

### Інфраструктура
У Нобелі працуюць школа, фэльчарска-акушэрскі пункт, дом культуры, бібліятэка.

## Турыстычная інфармацыя

### Славутасьці
Каля Нобелю захаваліся рэшткі паселішча часоў мэзаліту.
* Гарадзішча «Царкоўная гара»

### Страчаная спадчына
* Царква (XIX ст.)

## Асобы
* Сяргей Грахоўскі (1913—2002) — беларускі паэт, празаік і перакладнік

## Крыніцы

## Літаратура
* 
* 

## Вонкавыя спасылкі
* Нобель, Radzima.net

Катэгорыя:Населеныя пункты Ровенскай вобласьці
Катэгорыя:Населеныя пункты, згаданыя ў XI стагодзьдзі
Путчынскі нацыянальны польскі сельсавет

**Пу́тчынскі нацыяна́льны по́льскі сельсавет** — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Заслаўскага раёну Менскай акругі. Адміністрацыйны цэнтар — пасёлак Путчына.

## Гісторыя
20 жніўня 1924 году створаны Путчынскі сельсавет у складзе Койданаўскага раёну Менскай акругі. 25 ліпеня 1931 году сельсавет рэарганізаваны ў нацыянальны польскі. 15 сакавіка 1932 году раён рэарганізаваны ў Койданаўскі нацыянальны польскі. 29 чэрвеня 1932 году раён перайменаваны ў Дзяржынскі. 31 ліпеня 1937 году раён скасаваны, сельсавет далучаны да Заслаўскага раёну. 23 жніўня 1937 году сельсавет пераўтвораны ў беларускі.

## Літаратура
*  С. 8, 84, 85

Катэгорыя:Былыя сельсаветы Заслаўскага раёну (Менская вобласьць)
Катэгорыя:Нацыянальныя польскія сельсаветы БССР
Катэгорыя:Палякі на Беларусі
Катэгорыя:Сельсаветы, створаныя ў 1931 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы, скасаваныя ў 1937 годзе
Гісторыя майстра Твардоўскага

**«Гісто́рыя ма́йстра Твардо́ўскага»** () — фільм-казка рэжысэра Кжыштафа Градоўскага, сфільмаваны ў 1995 у кінацэнтры «Telewizja Polska» ў Лодзі. Экранізацыя па матывах раману Юзэфа Ігнацыя Крашэўскага «Майстар Твардоўскі» пра навукоўца, што прадаў душу д’яблу.

## Узнагароды
* Прэмія дзіцячага журы () за найлепшую мужчынскую ролю на кінафэстывалі фільмаў для дзяцей у Познані (Рафал Кралікоўскі за ролю д’ябла Баляна, 1996)
* Прэмія дзіцячага журы (Марцінэк) за сцэнаграфію na FF на кінафэстывалі фільмаў для дзяцей у Познані (Богдан Сольле, 1996)

## Вонкавыя спасылкі
* 
* filmpolski.pl
* filmweb.pl

Катэгорыя:Фільмы 1995 году
Катэгорыя:Польскія фантастычныя фільмы
Катэгорыя:Фільмы паводле твораў Юзэфа Ігнацыя Крашэўскага
Крыстыян Маджа

**Крыстыян Маджа** (;  11 лютага 1982 году, Мантэк’ё-Маджорэ, Італія) — былы італьянскі футбаліст, абаронца. Прыцягваўся да матчаў у складзе нацыянальнай зборнай Італіі. Акрамя пазыцыі абаронцы мог таксама згуляць і як паўабаронца.

## Кар’ера
### «Вічэнца»
Крыстыян Маджа зьяўляецца выхаванцам клюбу «Вічэнца». У сэзоне 2000—2001 гадоў ён стаў выклікацца ў аснову каманды настаўнікам клюбу. 1 кастрычніка 2000 году Крыстыян дэбютаваў у асноўным складзе каманды ў матчы супраць «Міляну», у якім ягоны клюб атрымаў паразу зь лікам 0:2. Усяго ў першым сэзоне ён правёў 6 гульняў. Пасьля вылету клюбу ў Сэрыю Б, Маджа стаў гульцом асновы каманды, правёўшы ў сэзоне 2001—2002 гадоў 27 гульняў; таксама ён забіў свой першы мяч за клюб, забіўшы гол ў браму «Напалі» й прынёсшы перамогу сваёй камандзе зь лікам 2:1. Аднак у наступным сэзоне Маджа страціў месца ў складзе й правёў толькі 7 гульняў; прычынай гэтага стала траўма правага калена.

### «Фіярэнтына»
У ліпені 2003 году Маджа перайшоў у склад «Фіярэнтыны», дзе стаў гульцом асновы. У гэтым клюбе яго выкарыстоўвалі на пазыцыі лятэраля, які «зачыняе» адзін з ускрайкаў поля. У сэзоне 2004—2005 гадоў Маджа страціў месца ў стартавым складзе клюбу, правёўшы ў Сэрыі А толькі 13 гульняў. У 2005 годзе Маджа зноў траўмаваў правае калена, з-за чаго амаль не выступаў. Для таго, каб футбаліст набраў форму, яго аддалі, на правах арэнды, у клюб «Трэвіза», якому ён не дапамог выратавацца ад «вылету» ў Сэрыю Б.

### «Сампдорыя»
У ліпені 2006 году Маджа, на правах арэнды, перайшоў «Сампдорыю» з правам выкупу кантракту гульца. Пасьля ўдалага сэзону, у якім ён правёў 37 матчаў і забіў 2 галы, клюб выкупіў палову правоў на футбаліста. Галоўны трэнэр каманды, Вальтэр Маццары, у сэзоне 2007—2008 гадоў пачаў выкарыстоўваць схему 3-5-2, дзякуючы чаму Маджа перамясьціўся ў паўабарону. Зьмена пазыцыі дапамагла Крыстыяну часьцей забіваць: ён забіў 9 галоў у Сэрыі А і гол у Кубку Інтэртота.

### «Напалі»
11 чэрвеня 2008 году Маджа быў набыты клюбам «Напалі», які заплаціў за трансфэр хаўбэка 8 млн эўра.

## Міжнародная кар’ера
У 2008 годзе Крыстыян упершыню быў выкліканы Рабэрта Данадоні ў склад першай зборнай Італіі, аднак на чэмпіянат Эўропы не патрапіў, што выклікала ў яго расчараваньне. 5 кастрычніка 2008 году ён атрымаў выклік у склад зборнай на матчы адборачнага турніру чэмпіянату сьвету, аднак на поле ня выйшаў. 19 лістапада 2008 году Маджа дэбютаваў у складзе зборнай у таварыскай гульні супраць каманды Грэцыі.

## Дасягненьні
**«Напалі»**:
* Уладальнік Кубка Італіі: 2012, 2014
* Уладальнік Супэркубка Італіі: 2014

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* 
* 
* 

Катэгорыя:Італьянскія футбалісты
Графіня Косэль (фільм)

**«Графі́ня Ко́сэль»** () — польскі гістарычны фільм рэжысэра Ежы Антчака, сфільмаваны ў 1967—1968 на студыі «Ілюзыён» па матывах аднайменнага раману Юзэфа Ігнацыя Крашэўскага.

Здымкі фільму адбываліся галоўным чынам у замку Ксёнж каля Валбжыху, а таксама ў палацы ў Ланьцуце. Адначасна зь фільмам быў зьняты і аднайменны трохсэрыйны тэлесэрыял. Польская тэлевізыя да 2007 року паказвала чорна-белую вэрсію сэрыялу, пакуль TVP Kultura ня вырабіла каляровую вэрсію, створаную з каляровага нэгатыву, знойдзенага ў Нацыянальнай фільматэцы ў Лодзі.

## Сюжэт
Фільм заснаваны на сапраўдных падзеях, якія адбываліся з Ганнай Канстанцыяй фон Бракдорф — нямецкай графіняй, якая была фаварыткай польскага караля і саксонскага курфюрста Аўгуста Моцнага.

Надзвычайна прыгожая і пабожная замужняя 24-гадовая Ганна Канстанцыя фон Бракдорф прыбывае ў Дрэздэн. Яе дзесяцігадовы раман з каралём Аўгустам — роля, на якую Ганна пагаджаецца ў спадзеве, што яна здолела заваяваць каханьне і вернасьць караля. У рэшце рэшт, згубіўшы да графіні цікавасьць, Аўгуст, як зазвычай, абірае сабе новую палюбоўніцу, а падманутая і абражаная графіня пачынае барацьбу супраць яго. Яна разьюшыла караля, адмовіўшыся вярнуць выпісанае тымм пісьмовае абавязальніцтва ўзяць шлюб, што ў пэўнай меры прадвызначыла яе далейшы лёс.

Апантаная надзеяй вярнуць прыхільнасьць Аўгуста, графіня Косэль у адчаі скіроўваецца да яго ў Варшаву толькі дзеля таго, каб павярнуць назад ад мескай брамы. Аўгуст загадвае кінуць былую каханку ў штольпэнскую фартэцыю. У турме графіня Косэль засталася да сваёй сьмерці ў 1765, перажыўшы караля Аўгуста на 32 рокі. Да канца жыцьця яна захавала сваю прывабнасьць, дзякуючы якой калісь зрабілася вядомай.

## Вонкавыя спасылкі
* 
* filmpolski.pl
* stopklatka.pl

Катэгорыя:Польскія гістарычныя фільмы
Катэгорыя:Польскія біяграфічныя фільмы
Катэгорыя:Фільмы на польскай мове
Катэгорыя:Фільмы 1968 году
Катэгорыя:Фільмы паводле твораў Юзэфа Ігнацыя Крашэўскага
Навасадзкі сельсавет

**Наваса́дзкі сельсавет** — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Койданаўскага раёну Менскай вобласьці. Адміністрацыйны цэнтар — вёска Юцкі.

## Гісторыя
20 жніўня 1924 году створаны ў складзе Койданаўскага раёну Менскай акругі. 15 сакавіка 1932 году раён рэарганізаваны ў Койданаўскі нацыянальны польскі. 23 сакавіка 1932 году сельсавет рэарганізаваны ў нацыянальны польскі. 29 чэрвеня 1932 году раён перайменаваны ў Дзяржынскі. 14 траўня 1936 году сельсавет пераўтвораны ў беларускі. 31 ліпеня 1937 году раён скасаваны, сельсавет далучаны да Заслаўскага раёну. 4 лютага 1939 году сельсавет перададзены адноўленаму Койданаўскаму раёну. 16 ліпеня 1954 году сельсавет скасаваны, населеныя пункты перададзены новастворанаму Вертнікаўскаму сельсавету.

## Населеныя пункты
* 1 студзеня 1947 году — 16

## Літаратура
*  С. 8, 71
*  С. 138

Катэгорыя:Былыя сельсаветы Койданаўскага раёну
Катэгорыя:Сельсаветы, створаныя ў 1924 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы, скасаваныя ў 1954 годзе
Сэбастыян Джавінка

**Сэбастыян Джавінка** (;  26 студзеня 1987 году, Турын, Італія) — былы італьянскі футбаліст, атакуючы паўабаронца. Мае на сваім рахунку матчы ў складзе нацыянальнай зборнай Італіі. Нягледзячы на ​​свае ня самыя выбітныя фізычныя дадзеныя валодаў высокай хуткасьцю й хвацкім дрыблінгам.

## Кар’ера
### «Ювэнтус»
У 14 гадоў ён далучыўся да моладзевай каманды «Ювэнтусу». У сэзоне 2005—2006 гадоў ён перамог у турніры сярод моладзевых камандаў. У асноўнай камандзе «Ювэнтуса» Сэбастыян дэбютаваў 12 траўня 2007 году ў матчы супраць «Балёньні» замяніўшы на полі Рафаэле Палядына, і адзначыўшы свой дэбют галявой перадачай на Давіда Трэзэге. Свой першы гол у Сэрыі А Джавінка правёў ужо ў складзе «Эмпалі», за які гуляў на правах арэнды, 30 верасьня 2007 году ў браму «Палерма».

### «Парма»
5 жніўня 2010 году Сэбастыян перайшоў на правах арэнды ў «Парму» з магчымасьцю выкупу паловы правоў на гульца. 22 чэрвеня 2011 году прадстаўнікі «Пармы» заявілі аб тым, што клюб выкупіў 50% правоў на кантракт футбаліста.

### Вяртаньне ў «Ювэнтус»
21 чэрвеня 2012 году «Ювэнтус» абвесьціў, што ён выкупіў астатнія 50% правоў на Джавінка ў «Пармы» за 11 млн эўра, заключыўшы зь ім кантракт да 30 чэрвеня 2015 году. Аднак пасьля вяртаньня Сэбастыян гэтак і ня стаў гульцом асноўнага складу клюбу.

### «Таронта»
19 студзеня 2015 году Джавінка падпісаў кантракт з клюбам «Таронта».

## Міжнародная кар’ера
Сэбастыян прадстаўляў Італію на кожным узроўні моладзевых зборных ад юніёрскай і вышэй. У моладзёвую зборную Джавінка ўпершыню быў выкліканы на адборачны матч супраць зборнай Альбаніі. За нацыянальную зборную Італіі Сэбастыян дэбютаваў 9 лютага 2011 году ў матчы супраць зборнай Нямеччыны, якая скончылася зь лікам 1:1.

## Дасягненьні
**«Ювэнтус»**:
* Чэмпіён Італіі: 2013, 2014
* Уладальнік Супэркубка Італіі: 2012, 2013

**«Таронта»**:
* Уладальнік Кубка МЛС: 2017
* Пераможца Сапортэрз Шылдс: 2017
* Чэмпіён Канады: 2016, 2017, 2018

**«Аль-Гіляль»**:
* Чэмпіён Саудаўскай Арабіі: 2020, 2021
* Уладальнік Кубка Саудаўскай Арабіі: 2020
* Пераможца Лігі чэмпіёнаў АФК: 2019

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Профіль на афіцыйным сайце «Ювэнтусу»
* Профіль на сайце Guardian.co.uk

Катэгорыя:Італьянскія футбалісты
Катэгорыя:Італьянскія футбалісты і футбалісткі на Алімпійскіх гульнях
Катэгорыя:Футбалісты і футбалісткі на летніх Алімпійскіх гульнях 2008 году
Хэсус Навас

**Хэсус Навас Гансалес** (;  21 лістапада 1985 году, Лёс-Палясіяс-і-Вільяфранка, Гішпанія) — колішні гішпанскі футбаліст, паўабаронца. Былы гулец нацыянальнай зборнай Гішпаніі. Чэмпіён сьвету па футболе 2010 году й чэмпіён Эўропы 2012 году.

## Кар’ера
Мясцовы выхаванец зьявіўся ў аснове «Сэвільлі» ўжо ў 17 гадоў, практычна адначасова са сваім старэйшым братам Маркам. У сэзоне 2004—2005 гадоў Хэсус ужо стаў рэгулярным гульцом асновы, правёў 23 матчы й двойчы забіў. Гульня маладога паўабаронцы стала падставай для заключэньня зь ім у траўні 2005 году новага пяцігадовага пагадненьня. У далейшым ён стаў адным з асноўных гульцоў каманды, паўдзельнічаў у перамозе двух Кубкаў УЭФА. У сэзоне 2007—2008 гадоў Навас згуляў 50 гульняў ва ўсіх турнірах і запісаў на свой рахунак 5 галоў.

Навас пакутуе ад крайняй формы прыхільнасьці да родных месцаў. Часам настальгія паўабаронцы станавілася гэткай моцнай, што ён пакідаў месца збораў, калі яны знаходзіліся занадта далёка ад Сэвільлі. Нягледзячы на тое, што падобны псыхічны стан відавочна можа быць па душы фанатам клюбу, Навас імкнецца зь ім змагацца, дзеля чаго нават пагадзіўся ў выніку адправіцца з камандай у турнэ па ЗША.

3 чэрвеня 2013 году, пасьля спэкуляцыяў наконт захаваньня гульца ў складзе «Сэвільлі», гішпанскі клюб пацьвердзіў на сваім афіцыйным сайце, што Хэсус пакідае клюб з разьлікам на далучэньне да ангельсскага клюбу «Манчэстэр Сіці». Сума трансфэру, як паведамлялася, ацэньвалася ў 14,9 млн фунатў стэрлінгаў. Разам з Хэсус у клюб зь Вялікабрытаніі таксама перйашоў ягоны партнэр нападнік Альвара Нэгрэда.

## Міжнародная кар’ера
У нацыянальнай зборнай Гішпаніі Хэсус дэбютаваў 14 лістапада 2009 году ў пераможным хатнім матчы ў Мадрыдзе супраць зборнай Аргентыны (2:1).

## Дасягненьні
**«Сэвільля»**:
* Уладальнік Кубка Гішпаніі: 2007, 2010
* Уладальнік Супэркубка Гішпаніі: 2007
* Уладальнік Кубка УЭФА/Лігі Эўропы: 2006, 2007, 2020, 2023
* Уладальнік Супэркубка УЭФА: 2006

**«Манчэстэр Сіці»**:
* Чэмпіён Ангельшчыны: 2014
* Уладальнік Кубка ангельскае лігі: 2014, 2016

**Гішпанія**
* Чэмпіён сьвету: 2010
* Чэмпіён Эўропы: 2012, 2024

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Профіль на афіцыйным сайце «Сэвільлі»
* Профіль на сайце sports.ru
* Профіль на сайце soccerbase.com

Катэгорыя:Гішпанскія футбалісты
Сэрхіё Бускетс

**Сэ́рхіё Буске́тс Бу́ргас** (;  16 ліпеня 1988 году, Сабадэль, Гішпанія) — колішні гішпанскі футбаліст, паўабаронца. Мае на сваім рахунку выступы ў складзе нацыянальнай зборнай Гішпаніі. Чэмпіён сьвету па футболе 2010 году й сын Карлеса Бускетса, які абараняў браму «Барсэлёны» ў 1990-я гады. Сэрхіё быў параўнальна малавядомым гульцом, калі ён далучыўся да першага складу «Барсэлёны» ў ліпені 2008 году, але ў канчатковым рахунку праз адносна кароткі пэрыяд часу, здолей стаць ня толькі выключным гульцом клюбу, але й важным гульцом нацыянальнай зборнай менш за год пасьля прафэсійнага дэбюта ў клюбе.

## Кар’ера
Дэбютаваў за галоўную каманду «Барсэлёны» 13 верасьня 2008 году ў матчы супраць сантандэрскага «Расінгу». А ў матчы 22 кастрычніка 2008 году ў Лізе чэмпіёнаў «Барсэлёна» гуляла супраць швайцарскага «Базэлю», дзе Сэрхіё забіў свой ​​першы мяч за «Барсэлёну», той матч «Барсэлёна» выйграла зь лікам 5:0. Таксама ў Лізе чэмпіёнаў у апошнім групавым матчы каталонская каманда выйшла рэзэрвовым складам супраць данецкага «Шахтару», Сэрхіё тады забіў свой ​​другі мяч за цяперашні клюб, і таксама ў Лізе чэмпіёнаў. 7 сакавіка 2008 году Бускетс забіў першы гол у чэмпіянаце Гішпаніі ў браму «Атлетыка» зь Більбао.

Сэрхіё ўдала канкураваў за месца ў асноўным складзе з Сэйду Кейта й Яя Турэ. 27 траўня 2009 году ён выйшаў у стартавым складзе «Барсэлёны» на фінал Лігі чэмпіёнаў, дзе гішпанская каманда была мацней за «Манчэстэр Юнайтэд» зь лікам 2:0. З гэтай перамогай, Карлес й Сэрхіё Бускетс сталі толькі трэцімі бацькам і сынам, якія атрымлівалі перамогу ў найлепшым клюбным турніры Эўропы, якія гулялі ў адным клюбе. Да таго гэта зрабілі Мануэль Санчыс Мартынэс і Мануэль Санчыс Антыюэлё з мадрыдзкага «Рэалу», а таксама Чэзарэ й Паолё Мальдыні з італьянскага «Міляну».

На наступны сэзон Гуардыёля падоўжыў выкарыстоўваць пераважна Бускетса замест Турэ. Сэрхіё наладзіў прадуктыўшную гульні ў зьвязку з Чаві й Іньестам. Выдатная гульня Бускетса падоўжылася й на сэзоне 2010—2011 гадоў. Футбаліст нават выступаў на пазыцыі цэнтральнага абаронцы. 27 студзеня 2011 году Сэрхіё падоўжыў кантракт з каталянскім клюбам да 2015 году.

## Міжнародная кар’ера
2 красавіка правёў дэбютную гульню за нацыянальную зборную Гішпаніі, замяніўшы ў другім тайме Давіда Сыльву ў матчы супраць зборнай Турэччыны, які скончыўся перамогай гішпанцаў зь лікам 2:1.

## Дасягненьні
**«Барсэлёна»**:
* Чэмпіён Гішпаніі: 2009, 2010, 2011, 2013, 2015, 2016, 2018, 2019, 2023
* Уладальнік Кубка Гішпаніі: 2009, 2012, 2015, 2016, 2017, 2018, 2021
* Уладальнік Супэркубка Гішпаніі: 2009, 2010, 2011, 2013, 2016, 2018, 2023
* Пераможца Лігі чэмпіёнаў: 2009, 2011, 2015
* Уладальнік Супэркубка УЭФА: 2009, 2011, 2015
* Пераможца клюбнага чэмпіянату сьвету: 2009, 2011, 2015

**«Інтэр»**:
* Уладальнік Кубка МЛС: 2025
* Пераможца Сапортэрз Шылдс: 2024
* Уладальнік Кубка ліг: 2023

**Гішпанія**:
* Чэмпіён сьвету: 2010
* Чэмпіён Эўропы: 2012

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Профіль на афіцыйным сайце «Барсэлёны»
* Профіль на сайце barca.ru
* Сэрхіё Бускетс. «Толькі пачатак»

Катэгорыя:Гішпанскія футбалісты
Катэгорыя:Чэмпіёны сьвету па футболе
Катэгорыя:Чэмпіёны Эўропы па футболе
Ведран Чорлука

**Ве́дран Чорлука** (;  5 лютага 1986 году, Модран, СФРЮ) — былы харвацкі футбаліст, абаронца. На сёньня працуе памочнікам трэнэра ў нацыянальнай зборнай Харватыі.

## Кар’ера
### Раньнія гады
Ведран Чорлука ў васьмігадовым узросьце ўступіў у шэрагі школы заграбскае «Дынама», дзе ў 2003 годзе атрымаў статус прафэсійнага футбаліста й увайшоў у склад асноўнай каманды. У 2004 годзе «Дынама» аддало Чорлуку на павышэньне вопыту ў арэнду «Інтэру» з Запрэшычу, там жа быў і ягоны партнэр па зборнай Лука Модрыч. За «Інтэр» ён правёў 27 матчаў і нават забіў 4 мячы, у тым сэзоне «Інтэр» заваяваў срэбра ў чэмпіянаце Харватыі. Пасьля такога пачатку кар’еры, ён без адмысловай працы замацаваўся ў складзе «Дынама», і ў першым жа сэзоне ўзяў першае месца ў чэмпіянаце, адыграўшы 31 матч і забіўшы тры мячы. Не замарудзіў сябе чакаць і выклік у асноўную зборную краіны, дзе ён дэбютаваў летам 2006 году. У наступным сэзоне 21-гадовы Ведран разам з клюбам стаў чэмпіёнам Харватыі, уладальнікам кубка й супэркубка краіны, адыграўшы 30 матчаў і забіўшы 4 мячы. Пасьля такіх падзеяў да Чорлукі пачалі прыглядацца замежныя клюбы.

### «Манчэстэр Сіці»
У 2007 годзе, за 11,5 млн фунтаў стэрлінгаў Ведран быў падпісаны ангельскім клюбам «Манчэстэр Сіці». У «Сіці» ён заваяваў адразу ж месца ў аснове, у сэзоне 2007—2008 гадоў ён зьяўляўся ў 38 матчах. У пачатку наступнага сэзону, Ведран адыграўшы за гараджанаў 6 матчаў.

### «Тотэнгэм Готспур»
У 2008 годзе Чорлука быў набыты «Тотэнгэмам Готспурам» за 12,5 млн фунтаў, дзе зноў узьяднаўся з Модрычам. У першым сэзоне за шпораў ён адгуляў 36 матчаў, і стаў фіналістам Кубка футбольнай лігі.

### «Баер»
31 студзеня 2012 году Чорлука быў аддадзены ў паўгадавую арэнду ў левэркузэнскі «Баер-04».

### «Лякаматыў»
27 чэрвеня 2012 году Ведран падпісаў кантракт з маскоўскім «Лякаматывам» на 3 гады. Сума адчэпных першапачаткова складала 7 млн эўра, але пасьля перамоваў трансфэрны кошт Чорлукі атрымалася зьбіць да 5,5 млн эўра.

## Міжнародная кар’ера
Ведран дэбютаваў у зборнай Харватыі 16 жніўня 2006 году ў таварыскім матчы супраць зборнай Італіі ў італьянскім горадзе Ліворна. Футбаліст выйшаў на замену ў перапынку матчу замест Антэ Серыча й дапамог харватам атрымаць перамогу зь лікам 2:0.

## Дасягненьні
**«Дынама»**:
* Чэмпіён Харватыі: 2006, 2007
* Уладальнік Кубка Харватыі: 2007
* Уладальнік Супэркубка Харватыі: 2006

**«Лякаматыў»**:
* Чэмпіён Расеі: 2018
* Уладальнік Кубка Расеі: 2015, 2017, 2019, 2021
* Уладальнік Супэркубка Расеі: 2019

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Профіль на афіцыйным сайце «Барсэлёны»
* Профіль на сайце weltfussball.de
* Профіль на сайце transfermarkt.co.uk

Катэгорыя:Харвацкія футбалісты
Паланевіцкі нацыянальны польскі сельсавет

**Палане́віцкі нацыяна́льны по́льскі сельсавет** — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Менскага раёну Менскай акругі. Адміністрацыйны цэнтар — вёска Паланевічы.

## Гісторыя
20 жніўня 1924 году створаны Паланевіцкі сельсавет у складзе Койданаўскага раёну Менскай акругі. 25 ліпеня 1931 году сельсавет рэарганізаваны ў нацыянальны польскі. 15 сакавіка 1932 году раён рэарганізаваны ў Койданаўскі нацыянальны польскі. 29 чэрвеня 1932 году раён перайменаваны ў Дзяржынскі. 31 ліпеня 1937 году раён скасаваны, сельсавет далучаны да Менскага раёну. 23 жніўня 1937 году сельсавет пераўтвораны ў беларускі.

## Літаратура
*  С. 8, 79

Катэгорыя:Былыя сельсаветы Менскага раёну
Катэгорыя:Нацыянальныя польскія сельсаветы БССР
Катэгорыя:Палякі на Беларусі
Катэгорыя:Сельсаветы, створаныя ў 1931 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы, скасаваныя ў 1937 годзе
Ніка Краньчар

**Ніка Краньчар** (;  13 жніўня 1984 году, Заграб, СФРЮ) — былы харвацкі футбаліст, паўабаронца нацыянальнай зборнай Харватыі.

## Кар’ера
### Раньнія гады
Сын былога футбаліста й трэнэра харвацкай зборнай Златка Краньчара. Ніка правёў частку свайго дзяцінства ў Вене, пакуль бацька гуляў за венскі «Рапід» да 1991 году. У 17 гадоў Ніка стаў самым маладым капітанам у гісторыі заграбскага «Дынама», аднак узімку 2005 году перайшоў у склад галоўнага суперніка «Дынама» — клюб «Хайдук» з Спліту за рэкордную для Харватыі суму ў 1,5 млн эўра. У сэзоне 2004—2005 гадоў у складзе «Хайдука» ён стаў чэмпіёнам Харватыі й здабыў сталае месца ў нацыянальнай зборнай.

### «Портсмут»
Пасьля вельмі пасьпяховага старту ў сэзоне 2006—2007 гадоў Ніка падпісаў чатырохгадовы кантракт з ангельскім клюбам «Портсмут».

### «Тотэнгэм Готспур»
У апошні дзень летніх трансфэраў, 1 верасьня 2009 году, Ніка Краньчар перайшоў з «Портсмуту» ў «Тотэнгэм Готспур». Сума ўгоды паміж клюбамі склала 2,5 млн фунтаў стэрлінгаў. Пасьля пасьпяховага сэзона 2009—2010 гадоў, Ніка трывала асеў на лаўцы запасных каманды Гары Рэднапа й у лістападзе 2010 году зьявілася інфармацыя, што ён і Дэйвід Бэнтлі будуць прададзеныя ў зімовае трансфэрнае вакно.

### «Дынама» Кіеў
6 чэрвеня 2012 году Ніка Краньчар перайшоў ва ўкраінскі клюб «Дынама» (Кіеў). Кантракт быў падпісаны тэрмінам на 4 гады. Кампэнсацыя за пераход, паводле неафіцыйных зьвестак, склала 7 млн эўра, а гадавая заробная плата гульца — 2 мільёны.

## Міжнародная кар’ера
Ніка дэбютаваў у складзе нацыянальнай зборнай Харватыі 18 жніўня 2004 году ў таварыскім матчы супраць зборнай Ізраілю.

## Дасягненьні
**«Дынама» Загрэб**:
* Чэмпіён Харватыі: 2003
* Уладальнік Кубка Харватыі: 2001, 2002, 2004
* Уладальнік Супэркубка Харватыі: 2002, 2003

**«Хайдук»**:
* Чэмпіён Харватыі: 2005
* Уладальнік Супэркубка Харватыі: 2005

**«Портсмут»**:
* Уладальнік Кубка Ангельшчыны: 2008

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Профіль на афіцыйным сайце «Тотэнгэм Готспур»
* Профіль на сайце transfermarkt.de

Катэгорыя:Харвацкія футбалісты
Графіня Косэль (тэлесэрыял)

**«Графі́ня Ко́сэль»** () — польскі гістарычны тэлесэрыял рэжысэра Ежы Антчака, сфільмаваны адначасна з аднайменным фільмам на студыі «Ілюзыён» па матывах аднайменнага раману Юзэфа Ігнацыя Крашэўскага.

Як і фільм, тэлесэрыял быў сфільмаваны на каляровым нэгатыве Kodak Eastman 35 мм. Тым ня меней, з прычыны тэхнічных абмежаваньняў і высокіх коштаў Польская тэлевізыя да 2007 року паказвала чорна-белую вэрсію. Толькі ў красавіку-траўні 2007 на канале TVP Kultura была паказаная каляровая вэрсія сэрыялу, створаная на аснове нэгатыву, які захоўваўся ў архіве Нацыянальнай фільматэкі ў Лодзі.

Назвы сэрыяў:
# «Камарыльля»
# «Улада»
# «Упадак»

## Вонкавыя спасылкі
* filmpolski.pl

Катэгорыя:Польскія тэлесэрыялы
Катэгорыя:Біяграфічныя тэлесэрыялы
Катэгорыя:Гістарычныя тэлесэрыялы
Катэгорыя:Фільмы 1969 году
Катэгорыя:Фільмы паводле твораў Юзэфа Ігнацыя Крашэўскага
Графіня Косэль (неадназначнасьць)

**Графіня Косэль**:
* «Графіня Косэль» — раман польскага пісьменьніка Юзэфа Ігнацыя Крашэўскага
* «Графіня Косэль» — фільм польскага рэжысэра Ежы Антчака
* «Графіня Косэль» — тэлесэрыял польскага рэжысэра Ежы Антчака

## Глядзіце таксама
* Ганна Канстанцыя фон Косэль
Нарэйкаўскі 1-ы сельсавет

**Нарэ́йкаўскі 1-ы сельсаве́т** — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Койданаўскага раёну Менскай акругі. Адміністрацыйны цэнтар — вёска Ляхавічы.

## Гісторыя
20 жніўня 1924 году створаны ў складзе Койданаўскага раёну Менскай акругі.

18 сьнежня 1925 году сельсавет перайменаваны ў Ляхавіцкі.

## Літаратура
*  С. 8, 64

Катэгорыя:Былыя сельсаветы Койданаўскага раёну
Катэгорыя:Сельсаветы, створаныя ў 1924 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы, скасаваныя ў 1925 годзе
Огнен Вукоевіч

**Огнен Вукоевіч** (;  20 сьнежня 1983 году, Белавар, СФРЮ) — харвацкі футбаліст, паўабаронца нацыянальнай зборнай Харватыі.

## Кар’ера
### Клюбная
Вукоевіч зьяўляецца выхаванцам футбольнага клюбу «Белавар», у складзе якога гуляў у трэцяй лізе чэмпіянату Харватыі. У 2003 годзе падпісаў свой ​​першы прафэсійны кантракт з клюбам «Славен Белупа» з Капрыўніцы. У 2005 годзе перайшоў у бэльгійскі «Льерс», але ня здолеў там раскрыцца й ужо ў сьнежні 2005 году вярнуўся на радзіму, у заграбскае «Дынама». У складзе «Дынама» замацаваўся ў сэзоне 2006—2007 гадоў, стаў адным зь лідэраў каманды. 25 траўня 2008 году падпісаў пяцігадовы кантракт з кіеўскім «Дынама», у інтэрвію прэс-службе клюбу сказаў, што аддаў перавагу яму перад «Сэлтыкам», «Аяксам» і «Баварыяй».

### Міжнародная
З жніўня 2007 году рэгулярна выклікаецца ў зборную Харватыі. Дэбютаваў за нацыянальную каманду 16 кастрычніка 2007 году ў таварыскай сустрэчы супраць зборнай Славаччыны. У тым жа матчы забіў свой ​​першы гол за зборную.

## Дасягненьні
**«Дынама» Заграб**:
* Чэмпіён Харватыі (3): 2006, 2007, 2008
* Уладальнік Кубка Харватыі (2): 2006, 2008
* Уладальнік Супэркубка Харватыі: 2006

**«Дынама» Кіеў**:
* Чэмпіён Украіны: 2009
* Уладальнік Кубка Ўкраіны: 2014
* Уладальнік Супэркубка Ўкраіны (2): 2009, 2011

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Профіль на афіцыйным сайце «Дынама» Кіеў
* Статыстыка на сайце ФФУ

Катэгорыя:Харвацкія футбалісты
Нікіца Елавіч

**Ні́кіца Е́лавіч** (;  27 жніўня 1985 году, Чапліна, СФРЮ) — былы харвацкі футбаліст, нападнік. Мае на сваім рахунку матчы ў складзе нацыянальнай зборнай Харватыі.

## Кар’ера
### Клюбная
Нікіца Елавіч нарадзіўся на тэрыторыі сучаснай Босьніі і Герцагавіны й пачаў займацца футболам у сыстэме клюбу «Габэла», разьмешчанага непадалёк ад гораду Габэла. Пасьля Елавіч апынуўся спачатку ў юнацкай камандзе футбольнага клюбу «Нерэтва» з харвацкага гораду Меткавіч, а затым і ў сыстэме падрыхтоўкі «Хайдуку» з Спліту. Елавіч правёў першы матч за «Хайдук» у сэзоне 2002—2003 гадоў, аднак замацавацца ў складзе яму ўдалося толькі праз чатыры гады, калі ў 17 матчах нападнік забіў 5 мячоў. Па заканчэньні сэзона 2006—2007 гадоў Елавіч перайшоў у бэльгійскі «Зюльтэ-Варэгем». Сэзон у бэльгійскім чэмпіянаце Елавіч пачаў нядрэнна, забіўшы ў першым жа туры ў браму льескага «Стандарду», аднак у далейшым справы футбаліста складваліся ня гэтак добра, і да заканчэньня чэмпіянату харват вызначыўся яшчэ толькі двойчы. Перад сэзонам 2008—2009 гадоў перайшоў у венскі «Рапід». За першы сэзон у складзе клюбу са сталіцы Аўстрыі Елавіч забіў 7 галоў у 34 гульнях. У канцы жніўня 2010 году Елавіч стаў футбалістам «Рэйнджарз». Трансфэр нападніка абыйшоўся шатляндзкаму клюбу ў 4 мільёны фунтаў стэрлінгаў. Дэбютаваў за «Рэйнджарз» 28 жніўня 2010 году ў матчы 3 туру чэмпіянату супраць «Сэнт-Джонстану», замяніўшы на 67-й хвіліне Джэймза Біці.

Удзень 31 студзеня 2012 году ангельскі «Эвэртан» абвесьціў аб дасягненьні дамоўленасьці з «Рэйнджарз» аб пераходзе футбаліста, і ўвечары таго ж дня Елавіч падпісаў з клюбам зь Лівэрпулу кантракт на 4,5 гады. 15 студзеня 2014 году Елавіч падпісаў кантракт з клюбам «Гал Сіці» на тры з паловай гады. Паводле ўгоды ягоны папярэдні клюб «Рэйнджарз» атрымаў дадаткова 300 тысячаў фунтаў.

### Міжнародная
Першы матч за нацыянальую зборную Харватыі правёў 8 кастрычніка 2009 году супраць зборнай Катару. У гэтай жа гульні Нікіца забіў свой ​​першы гол за зборную.

## Дасягненьні
**«Хайдук»**:
* Чэмпіён Харватыі: 2004, 2005
* Уладальнік кубка Харватыі: 2003

**«Рэйнджарз»**:
* Чэмпіён Шатляндыі: 2011
* Уладальнік Кубка Шатляндзкай лігі: 2011

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Профіль на афіцыйным сайце «Эвэртану»
* Профіль на сайце sports.ru
* Статыстыка на сайце National Football Teams
* Статыстыка на сайце soccerbase.com

Катэгорыя:Харвацкія футбалісты
Кампакт-дыск

**Кампакт-дыск** — аптычны дыск, які служыць для захаваньня лічбавых зьвестак. Ад пачатку кампакт-дыск распрацоўваўся для захаваньня аўдыё-запісаў, але пазьней фармат быў адаптаваны для стварэньня носьбіту зьвестак (CD-ROM), носьбіту аўдыё і зьвестак з магчымасьцю запісу (CD-R) і перазапісу (CD-RW). Фармат быў таксама адаптаваны для відэазапісаў (VCD і SVCD), фатаздымкаў (PhotoCD) і гэтак далей. У свабодным продажы аўдыё-дыскі і плэеры для іх праслухоўваньня зьявіліся ў кастрычніку 1982 году.

Стандартны кампакт-дыск мае дыямэтар 120 мм і можа ўтрымліваць да 80 хвілін нясьціснутага аўдыё, або 700 мэгабайтаў (700 × 220 байтаў) лічбавых зьвестак. Дыямэтар Mini CD вагаецца ад 60 да 80 мілімэтраў — яны часам выкарыстоўваюцца для выпуску сынглаў на CD і могуць несьці ў сабе да 24 хвілінаў гуку. Вэндары апаратнага забесьпячэньня выкарыстоўваюць Mini CD для пастаўкі драйвэраў.

CD-ROM і CD-R застаюцца запатрабаванай тэхналёгіяй у кампутарнай індустрыі. CD ў розных фарматах у 2004 годзе было прададзена да 30 мільярдаў. У 2007 годзе было прададзена 200 мільярдаў кампакт-дыскаў. Цяпер кампакт-дыскі актыўна выцясьняюцца іншымі формамі лічбавай дыстрыбуцыі і сховішчаў, такімі як загрузка з Інтэрнэту ці флэш-дыскаў, з-за чаго дзель аўдыё-дыскаў на рынку зьнізілася на 50% у параўнаньні зь пікам 2000 году.

## Крыніцы

Катэгорыя:Зьявіліся ў 1982 годзе
Катэгорыя:Кампутар
Нарэйкі

Назву **Нарэ́йкі** маюць:

## Населеныя пункты
### [[Беларусь]]
* Гарадзенская вобласьць:
** Нарэйкі — вёска ў Івейскім раёне

* Менская вобласьць:
** Нарэйкі — вёска ў Путчынскім сельсавеце Койданаўскага раёну
** Нарэйкі — вёска ў Станькаўскім сельсавеце Койданаўскага раёну

### [[Польшча]]
* Нарэйкі — вёска ў гміне Гарадок Беластоцкага павету Падляскага ваяводзтва

## Глядзіце таксама
* Нарэйкава
* Нарэйкішкі
Джэймз Маклін

**Джэймз Маклін** (;  22 красавіка 1989 году, Дэры, Паўночная Ірляндыя) — ірляндзкі футбаліст, паўабаронца клюбу «Дэры Сіці» і нацыянальнай зборнай Ірляндыі. Раней выступаў за моладзевую зборную Паўночнай Ірляндыі, аднак абвесьціў аб сваім жаданьні выступаць за нацыянальную зборную Ірляндыі.

## Кар’ера
### «Дэры Сіці»
Джэймз пачаў кар’еру ў клюбе свайго роднага гораду Дэры, «Дэры Сіці». Галоўны трэнэр «Дэры Сіці» Стывэн Кені назваў маладога футбаліста «шматабяцальным талентам на пэрспэктыву».

### «Сандэрлэнд»
9 жніўня 2011 году Маклін перайшоў у ангельскі «Сандэрлэнд» за 350 тысячаў фунтаў стэрлінгаў, падпісаўшы з клюбам трохгадовы кантракт. Пасьля падпісаньня кантракта з гульцом, Стыў Брус заявіў, што «гэта набыцьцё на будучыню», а таксама намякнуў, што да калядаў футбаліст будзе выступаць за рэзэрвовы склад. Маклін добра сябе праявіў у матчах рэзэрвістаў, у прыватнасьці, забіўшы гол у матчы з «Ньюкаслам», пасьля чаго быў уключаны ў заяўку асноўнага складу каманды. 11 сьнежня ён дэбютаваў за асноўны склад «чорных катоў» у матчы супраць «Блэкбэрн Ровэрз», у якім «Сандэрлэнд» атрымаў перамогу зь лікам 2:1. 3 студзеня 2012 году забіў свой ​​першы гол у Прэм’ер-лізе ў матчы супраць «Ўіган Атлетык».

### «Ўіган Атлетык»
8 жніўня 2013 году Маклін падпісаў трохгадовы кантракт з клюбам Чэмпіёншыпу «Ўіган Атлетык».

## Міжнародная кар’ера
Джэймз згуляў 7 матчаў за моладзевую зборную Паўночнай Ірляндыі. 26 ліпеня 2011 году ён быў выкліканы ў асноўную зборную Паўночнай Ірляндыі, аднак Маклін адмовіўся ад прапановы згуляць за Паўночную Ірляндыю, заявіўшы, што аддае перавагу выступаць за зборную Ірляндыі. 29 лютага 2012 году дэбютаваў за зборную Ірляндыі ў матчы супраць зборнай Чэхіі.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Профіль на афіцыйным сайце «Сандэрлэнду»
* 
* 
* 

Катэгорыя:Ірляндзкія футбалісты
Яўген Селін

**Яўге́н Се́лін** (;  9 траўня 1988 году, Новаайдар, УССР) — украінскі футбаліст, абаронца клюбу «Авангард» і былы гулец нацыянальнай зборнай Украіны. Выступае на пазыцыі флянгавага абаронцы зьлева.

## Кар’ера
### Клюбная
Займаецца футболам з 12 гадоў, пачынаў у спартовай школе Алчэўску, дзе на яго зьвярнуў увагу, трэнэр каманды 1988 году нараджэньня алчэўскай «Сталі», які прапанаваў Селіну выступаць за сваю каманду. Яўген пагадзіўся, аднак, гэта не спадабалася ягоным бацькам, таму пераход прыйшлося адкласьці. Праз паўгоду, ужо летам, трэнэр зноўку прыехаў да яго, з сабой прывёз экіпіроўку й здолеў угаварыць бацькоў дазволіць маладому футбалісту выступаць за сваю каманду. Пасьля гэтага Селін паступіў у адмысловую футбольную клясу, што дало магчымасьць у далейшым сумяшчаць заняткі футболам з навучаньнем у школе.

Выступаў за другі склад «Сталі», у аснове правёў толькі адну гульню ў Кубку Ўкраіны. У «Мэталіст» перайшоў у сакавіку 2007 году. У чэмпіянаце Ўкраіны дэбютаваў 8 сакавіка 2009 году ў матчы супраць каманды «Львоў», якая скончылася зь лікам 1:1. У 2010 годзе на правах арэнды перайшоў у палтаўскую «Ворсклу», у якой і застаўся пасьля заканчэньня тэрміну арэнды.

### Міжнародная
Першы раз быў выкліканы ў нацыянальную зборную Ўкраіны на збор у кастрычніку 2011 году. Галоўны трэнэр зборнай Алег Блахін шукаў футбаліста на праблемную ў зборнай пазыцыю левага абаронцы. 7 кастрычніка ў сваім дэбютным матчы супраць зборнай Баўгарыі забіў свой ​​першы гол у складзе зборнай.

## Дасягненьні
**«Дынама»**:
* Чэмпіён Украіны: 2015
* Уладальнік Кубка Ўкраіны: 2014

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Профіль на афіцыйным сайце «Сталь» Алчэўск
* Статыстыка на сайце ФФУ

Катэгорыя:Украінскія футбалісты
Андрэас Ісаксан

**Андрэас Ісаксан** (;  3 кастрычніка 1981 году, Трэлеборг, Швэцыя) — швэдзкі футбаліст, брамнік нацыянальнай зборнай Швэцыі.

## Кар’ера
### Клюбная
Ісаксан пачаў сваю кар’еру ў родным горадзе ў клюбе «Трэлеборг». У 1999 годзе пэрспэктыўнага маладога брамніка купіў італьянскі «Ювэнтус», але Ісаксан гэтак і не згуляў ні аднаго матчу за першую каманду турынскага клюбу.

У 2001 годзе ён вярнуўся ў Швэцыю, у клюб «Юргордэн» і выйграў зь ім чэмпіянаты краіны 2002 і 2003 гадоў, а таксама Кубак Швэцыі 2003 году. У гэты ж час ён стаў гульцом зборнай Швэцыі, дублёрам Магнуса Гэдмана.

Пасьля чэмпіянату Эўропы 2004 году Ісаксан перайшоў у францускі «Рэн», у якім гуляў разам з партнэрам па зборнай Кімам Чэльстрэмам. 15 жніўня 2006 году ісаксан за 2 мільёны фунтаў перайшоў у склад «Манчэстэр Сіці». Са сваім ростам 199 см ён стаў самым высокім футбалістам ангельскай Прэм’ер-Лігі. Праз траўмы ён згуляў свой першы матч за мяшчанаў толькі 9 сьнежня 2006 году, другі матч — 14 сакавіка 2007 году, але пасьля гэтага выходзіў на поле ва ўсіх астатніх матчах сэзону. Пачатак сэзона 2007—2008 гадоў Ісаксан таксама прапусьціў праз траўмы, а потым правёў некалькі няўпэўненых матчаў і страціў месца ў складзе, саступіўшы яго маладому Джо Гарту.

2 ліпеня 2008 году Ісаксан падпісаў зь нідэрляндзкім клюбам ПСВ кантракт да 2012 году. Пераход швэда адбыўся пасьля таго, як эйндговэнцы прадалі свайго галкіпэра Эўрэлію Гомэша ў «Тотэнгэм Готспур». Першы матч за ПСВ ён правёў 23 жніўня супраць клюбу «Фэеноорд». 9 ліпеня 2012 году было пацьверджана, што Андрэас пакінуў ПСВ, каб далучыцца да турэцкага клюбу «Касымпаша» ў якасьці вольнага агента. 11 жніўня 2016 году вярнуўся на радзіму ў клюбе «Юргордэн», дзе і скончыў кар’еру.

### Міжнародная
Свой першы матч за зборную Швэцыі Ісаксан згуляў у сакавіку 2002 году. Траўма Гэдмана дазволіла Ісаксану заняць сталае месца ў браме нацыянальнай каманды, у якой ён згуляў усе акрамя аднаго матчы адборачнага турніру да чэмпіянату Эўропы 2004 году й усе матчы фінальнага турніру. Ён заставаўся асноўным брамнікам зборнай і на чэмпіянаце сьвету 2006 году, дзе згуляў 3 матчы.

## Дасягненьні
**«Юргордэн»**:
* Чэмпіён Швэцыі: 2002, 2003
* Уладальнік Кубка Швэцыі: 2002, 2018

**ПСВ**:
* Уладальнік Кубка Нідэрляндаў: 2012
* Уладальнік Супэркубка Нідэрляндаў: 2008

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Профіль на афіцыйным сайце ПСВ
* Профіль на сайце National Football Teams

Катэгорыя:Швэдзкія футбалісты
Эмануэле Джакерыні

**Эмануэле Джакерыні** (;  5 траўня 1985 году, Тальля, Італія) — былы італьянскі футбаліст, паўабаронца. Гулец нацыянальнай зборнай Італіі. Шмат часу гуляў на пазыцыі ўінгера.

## Кар’ера
### «Чэзэна»
Пасьля гульні ў моладзевай камандзе «Чэзэны» некалькі гадоў гуляў у арэндзе у клюбах італьянскай Сэрыі C2 «Фарлі», «Бэлярыя-Іджэя-Марына» й «Павія». У Сэрыі А дэбютаваў 28 жніўня 2010 году ў гульні супраць «Ромы», якая скончылася зь лікам 0:0. Сэзон 2010—2011 гадоў стаў фэерычным для Эмануэле, ён здолеў забіць у сямі сустрэчах сэзону, у тым ліку мячы ў брамы «Міляну», «Інтэрнацыянале», «Сампдорыі».

### «Ювэнтус»
25 жніўня 2011 году прайшоў мэдабсьледаваньне й падпісаў 3-гадовы кантракт з турынскім клюбам «Ювэнтус». Сума трансфэру склала 3 млн эўра, якія будуць выплачвацца на працягу 3 гадоў.

### «Сандэрлэнд»
16 ліпеня 2013 году «Сандэрлэнд» пацьвердзіў падпісаньне з гульцом чатырохгадовага кантракту.

## Міжнародная кар’ера
Джакерыні ня маючы вопыту ўдзелу ў матчах за зборную Італіі быў уключаны ў сьпіс 23 гульцоў на чэмпіянату Эўропы 2012 году, і адразу ў стартавым матчы выйшаў у першай сваёй гульні за зборную супраць каманды Гішпаніі 10 чэрвеня 2012 году.

## Дасягненьні
**«Ювэнтус»**:
* Чэмпіён Італіі: 2012, 2013
* Уладальнік Супэркубка Італіі: 2012

**Італія**:
* Срэбраны прызэр чэмпіянату Эўропы: 2012

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Профіль на сайце La Gazzetta dello Sport
* Профіль на transfermarkt.it

Катэгорыя:Італьянскія футбалісты