open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Полька

**По́лька** ( — «палова кроку») — хуткі, народны чэскі танец, а таксама жанр танцавальнай музыкі. Музычны памер полькі — 2/4. Полька зьявілася ў сярэдзіне XIX стагодзьдзя ў Багеміі (сучасная Чэхія), і з 1840-х гадоў пашырылася ў Эўропе як бальны танец.

## Назва
Назва танца паходзіць ад чэскага слова *pulka*, якое азначае «палова кроку», паколькі рытм полькі патрабуе хутка пераступаць ногі — з нагі на нагу.

З-за сугучнасьці назвы польку часта памылкова лічаць польскім танцам. Акрамя таго, ня варта блытаць польку са швэдзкім танцам польска.

## Клясычная музыка
Полькі пісаў Ёган Штраўс і яго сын Ёган Штраўс. Гэты жанр часта сустракаецца ў творчасьці чэскіх кампазытараў Бэдржыха Сьметаны, Антаніна Дворжака й іншых.

## Беларуская народная полька
У 1850-я гады полька атрымала пашырэньне сярод беларусаў. Полька хоць і зьяўляецца запазычаным танцам, блізкая народнай беларускай харэаграфіі, яна моцна трансфармавалася ў нацыянальным пляне пры гэтым аказаўшы моцны ўплыў на іншыя танцы. Увайшоўшы ў побыт беларусаў, яна трансфармавалася ў нацыянальным духу. У розных рэгіёнах узьніклі лякальныя варыянты, якія асыміляваліся зь мясцовым харэаграфічным фальклёрам і станавіліся народнымі. Лёгкасьць пранікненьня полькі ў беларускую харэаграфію абумоўлена пэўнай блізкасьцю яе да беларускіх нацыянальных харэаграфічных традыцыяў.

2/4 памер полькі добра зьліўся зь беларускім традыцыйным танцам, які меў аналягічны памер. Так, напрыклад, «Трасуха» зьяўляецца сымбіёзам тыпавога народнага танца, ад якога яна й атрымала сваю назву, і полькі. Часьцей за ўсё на Беларусі полька выконваецца парамі, якія рухаюцца паўкрокамі з паваротамі па крузе. Танец упрыгожваецца разнастайнымі дробнымі па, часта суправаджаецца прыпеўкамі.

Беларускія полькі надзвычай багатыя па сваіх харэаграфічным і музычным малюнкам, яны адрозьніваюцца вялікай ладавай і інтанацыйнай разнастайнасьцю. Полька патрабавала ад танцораў і майстэрства, і фізычнай выносьлівасьці.

Як і кадрыля, полька таксама мае мноства лякальных варыянтаў: «Барысаўская», «Віцяблянка», «Гаўкаўская», таксама назвы даваліся па асаблівасьцях харэаграфіі: «Цераз нагу», «З падкіндэсам», «З прысюдамі», «На пяце», «Вінтом» і гэтак далей.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі

Катэгорыя:Беларускія народныя танцы
Катэгорыя:Польскія народныя танцы
Катэгорыя:Чэскія народныя танцы
Кацярына Агеева

**Кацярына Агеева** — радыёжурналістка, заснавальніца і 1-ая кіраўніца дзяржаўнага радыё «Культура».

Нарадзілася ў сям’і журналіста і бібліятэкаркі. Скончыла Факультэт журналістыкі Беларускага дзяржаўнага ўнівэрсытэту (БДУ). Стварыла радыёперадачу «Альтанка» і тэлеперадачу «Спажывецкі кошык».

Ад заснаваньня 1 студзеня 2002 г. кіраўніца радыё «Культура».

## Крыніцы

Катэгорыя:Беларускія журналісткі
Катэгорыя:Выпускнікі Беларускага дзяржаўнага ўнівэрсытэту
Антон Васюкевіч

**Антон Васюкевіч** — радыёжурналіст.

Нарадзіўся ў сям’і рабочых Бабруйскага завода гуматэхнічных вырабаў. У 1994 г. скончыў падрыхтоўчыя курсы для паступленьня на Факультэт міжнародных адносін БДУ. Аднак праз увядзеньне іспыту ў матэматыцы на параду дзядзькі, які быў журналістам, паступіў на Факультэт журналістыкі БДУ. З 1-га курса працаваў у газэце «Бабруйскае жыццё». Таксама вёў навіны на Бабруйскім радыё. На прапанову галоўнага рэдактара інфармацыйнай службы Беларускага радыё Валерыя Радуцкага праходзіў практыку ўласным карэспандэнтам у Бабруйску. На апошніх курсах стаўся вядоўцам інфармацыйных выпускаў на Першым нацыянальным канале і 2-ім рэдактарам перадачы «Радыёфакт». Затым стаўся яе 1-ым рэдактарам, вёў перадачу ў 1999—2002 гадох.

З 2007 г. кіраўнік Першага нацыянальнага канала Беларускага радыё.

У 2010 г. скончыў Акадэмію кіраваньня пры прэзыдэнце Рэспублікі Беларусь па спэцыяльнасьці «Міжнародныя адносіны».

## Крыніцы

Катэгорыя:Нарадзіліся ў 1977 годзе
Катэгорыя:Нарадзіліся ў Бабруйску
Катэгорыя:Беларускія журналісты
Катэгорыя:Выпускнікі Беларускага дзяржаўнага ўнівэрсытэту
Катэгорыя:Выпускнікі Акадэміі кіраваньня пры прэзыдэнце Рэспублікі Беларусь
Каліёпа

**Каліёпа** ( - *Красамоўная*), у старажытнагрэцкай міталёгіі — муза эпічнай паэзыі, навукі й філязофіі. Дачка Зэўса й Мнэмазыны, народжана ў Піерыі. Па этымалёгіі Дыядора, атрымала імя ад выгуку цудоўнага слова (καλή і εὐέπεια).

## Міты
Старэйшая дачка Зэўса й Мнэмазыны. Маці Арфея й Ліна ад Апалёна (ці ад Эагра). Па адной з вэрсый, маці Рэса. Па вэрсыі, нарадзіла ад Апалёна Гамэра. Часам згадваецца як маці карыбантаў.

Па Гесіёду, вылучаецца зь ліку муз, ідзе за царамі. Яе згадваюць Алкман, Стэсіхор. Да яе зьвяртаецца Вергілій. Дзіянісій Медны ў элегіях зваў паэзыю «крыкам Каліёпы».

Малявалася з васковымі таблічкамі й стыласам (палачкай для пісьма). Шанавалася ў Локрах эпізефірскіх.

## Даніна павагі
Імем Каліёпы названы астэроід (22) Каліёпа, адкрыты ў 1852 годзе. Імем музы таксама названы музычны інструмэнт каліёпа.

## Крыніцы

## Літаратура
* Кун, Н. А. Легенды и мифы древней Греции / Н. А. Кун. - М: Государственное учебно - педагогическое издательство министерства просвещения РСФСР, 1957. - 464с.
* Тахо-Годи, А. А. Греческая мифилогия / А. А. Тахо-Годи. - М: Искусство, 1989. - 304с.

Катэгорыя:Старажытнагрэцкая міталёгія
3 (апэратар мабільнай сувязі)

**3** (***Three***)— гандлёвая марка ў галіне мабільных тэлекамунікацыяў, якая належыць міжнароднаму канцэрну Hutchison Whampoa Limited. Месцазнаходжаньне галоўнага офісу — Ганконг, прадстаўніцтвы маюцца ў шэрагу краінаў сьвету, сярод якіх Швэцыя, Аўстрыя, Вялікабрытанія, Інданэзія.

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт

Катэгорыя:Апэратары мабільнай сувязі
Катэгорыя:Гандлёвыя маркі
Цэлестын III

**Цэлестын III** (), сьвецкае імя **Джачынта Бабонэ Арсыні** (; каля 1106, Рым — 8 студзеня 1198, Рым) — папа рымскі з 30 сакавіка 1191 году па 8 студзеня 1198 году. Папа паходзіў з шляхетнага роду Арсыні.

Нарадзіўся ў Рыме, быў усяго толькі кардынальным дыяканам, перш чым стаць папам. Пасьля свайго абраньня адразу каранаваў імпэратарам Гэнрыха VI, у падпарадкаваньні якога знаходзіўся. У 1198 годзе за два дні да сьмерці, сумесна з Гэнрыхам VI каранаваў кіраўніка Кілікійскага княства Лявона II, як цара Армэніі. Быў пахаваны ў Лятэране.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Цэлестын III на Catholic Encyclopedia.
Данілаў

**Данілаў** — шматзначны тэрмін.

## Прозьвішча
* Аляксандар Данілаў (нар. 1980) — беларускі футбаліст.
* Аляксей Данілаў (1907—1944) — савецкі вайсковец, Герой Савецкага Саюзу.
* Аляксей Данілаў (нар. 1962) — украінскі дзяржаўны і палітычны дзяяч, сакратар Рады нацыянальнай бясьпекі і абароны Ўкраіны.
* Віктар Данілаў (1927—2016) — беларускі грэка-каталіцкі сьвятар.
* Віталь Данілаў (1923—1993) — архітэктар.
* Георгі (Данілаў) (нар. 1964) — мітрапаліт Ніжагародзкай і Арзамаскай япархіі, кіраўнік Ніжагародзкай мітраполіі Маскоўскага патрыярхату.
* Зьміцер Данілаў (нар. 1975) — беларускі лекар, доктар мэд. навук.
* Іван Данілаў (нар. 1924) — беларускі вучоны ў галіне гематалёгіі і пераліваньня крыві.
* Павал Данілаў (1897—1975) — беларускі рэжысэр, драматург.
* Юры Данілаў (1866—1937) — расейскі вайсковец, генэрал ад інфантэрыі.

## Тапонім
* Данілаў — горад у Яраслаўскай вобласьці (Расея), цэнтар раёну.

## Глядзіце таксама
* Данілаў манастыр
Патройны скачок

**Патройны скачок** — дысцыпліна лёгкай атлетыкі, якая адносіцца да гарызантальных скачкоў тэхнічных відаў лёгкаатлетычнай праграмы.

## Гісторыя
Патройны скачок з разьбегу ў мужчынаў належаў да сучаснай алімпійскай праграмы яшчэ з самага пачатку правядзеньня Алімпійскіх гульняў у 1896 годзе, прычым на Алімпійскіх гульнях 1900 і 1904 гадоў спаборніцтвы таксама праводзіліся ў патройным скачку зь месца. Першым сучасным алімпійскім чэмпіёнам у патройным скачку ў мужчынаў стаў амэрыканец Джэймс Коналі. З 1996 году патройны скачок таксама стаў алімпійскім відам і для жанчынаў. Званьне алімпійскай чэмпіёнкі ў патройным скачку першай заваявала Інэса Кравец (Украіна).

## Тэхніка й правілы
Тэхнічна, скачок складаецца з трох элемэнтаў:

* «скачок»
* «крок»
* «скок»

Скакун бяжыць па адмысловым сэктары ці дарожцы да бруска для адштурхваньня. Гэты брусок зьяўляецца пачаткам скачку пры замеры яго даўжыні ад лініі вымярэньня, адзначанай плястылінавым валікам для фіксацыі «заступаў», і ад гэтай пазнакі пачынаецца выкананьне скачку. Спачатку выконваецца першы элемэнт — *скок*, пры гэтым першы дотык за бруском павінен адбывацца той жа нагой, зь якой скакун пачынаў скокаць. Затым ідзе другі элемэнт скачку — *крок* (дотык да зямлі павінен адбывацца іншай нагой). Заключны элемэнт — гэта ўласна *скачок*, і скакун прызямляецца ў яму зь пяском як пры скачку ў даўжыню.

Практычна магчымыя два спосабы выкананьня скачку: з правай нагі — «правая, правая, левая» і зь левай нагі — «левая, левая, правая». Брусок для адштурхваньня пры скачку знаходзіцца на падаленьні ад напоўненай пяском ямы на 11 м для жанчынаў і 13 м для мужчынаў. Кожнаму скакуну, які выйшаў у фінал, даецца 3 папярэднія спробы й, для 8 лепшых, 3 фінальныя спробы для выкананьня патройнага скачку. У некаторых камэрцыйных стартах арганізатары спаборніцтваў абмяжоўваюць колькасьць спробаў да чатырох.

## Крыніцы

Катэгорыя:Дысцыпліны лёгкай атлетыкі
Полацкае Эвангельле

**Полацкае Эвангельле** — помнік пісьмова-кніжнай культуры, рукапіснае Эвангельле-апракос, створанае ў XII стагодзьдзі. Захавалася 170 аркушаў.

## Мінуўшчына
Эвангельле створанае, верагодна, у Полацку ў XII стагодзьдзі. Паводле легенды, стварыла яго сьвятая Эўфрасіньні Полацкае. Паколькі Эўфрасіньня заснавала ў Полацку 2 манастыры, што сталі вядомымі цэнтрамі перапісу кніг, ейная датычнасьць да стварэньня рукапісу цалкам магчымая.

Паводле некаторых зьвестак, Эвангельле выкарыстоўвалася як напрастольнае ў полацкім Траецкім манастыры. Пасьля захопу места ў Лівонскую вайну Іванам Жахлівым Полацкае Эвангельле было вывезенае з Полацку, і зьвесткі пра ягонае месцазнаходжаньне да XIX стагодзьдзя адсутнічаюць.

У 1852 року 170 захаваных аркушаў разам зь некаторымі іншымі рарытэтамі са збораў Міхаіла Пагодзіна набыла Імпэратарская публічная бібліятэка (цяпер — Расейская нацыянальная бібліятэка, Санкт-Пецярбург), дзе яны захоўваюцца і цяпер. Яшчэ два аркушы, што захоўваліся ў зьбіральніка даўніны Вукола Ундольскага, трапілі ў бібліятэку Румянцаўскага музэю і цяпер захоўваюцца ў Аддзеле рукапісаў Дзяржаўнай бібліятэкі ў Маскве.

## Апісаньне
Рукапіс напісаны на пэргамэнце ўставам, почыркам двух пісцоў, у два слупкі. Арнамэнт ініцыялаў адносяць да старабізантыйскага тыпу. Мова рукапісу зьмяшчае рысы, уласьцівыя мясцоваму дыялекту крывічоў. Разьметка лінеек зьдзейсьненая вострым пісалам. Дзіркі ў пэргамэнце (частая зьява ў вырабленых скурах жывёлаў, месцы ўкусаў аваднёў) акуратна заштопаныя.

Рукапіс зьмяшчае 2 застаўкі (ілюстрацыі), якія, аднак, блага захаваліся з-за выкарыстаньня срэбра, якое зь цягам часу акісьляецца. Выкарыстаньне срэбра не характэрнае для славянска-бізантыйскіх рукапісаў, аднак шырока ўжывалася ў Нямеччыне.

Вялікую цікавасьць складаюць маргіналіі на палёх, датаваныя XIII—XIV стагодзьдзямі, напісаныя тагачаснай беларускай мовай.

Полацкае Эвангельле — найранейшы са створаных на тэрыторыі Беларусі рукапісаў, які захаваўся ў такім аб’ёме (170 аркушаў). Больш старажытнае Тураўскае Эвангельле мае ўсяго 11 аркушаў.

## Выданьне
Доўгі час рукапіс быў недасяжны і не выдаваўся. 4 сьнежня 2012 року ў Менску пачалося друкаваньне факсымільнага выданьня.

## Крыніцы і заўвагі

## Літаратура
* 

Катэгорыя:Старабеларуская літаратура
Катэгорыя:Гісторыя Полацку
Катэгорыя:Рукапісы Эвангельляў
Гарышнія Плаўні

**Гарышнія Плаўні** (; у 1972—2016 гадах — *Камсамольск*) — места ў Палтаўскай вобласьці Ўкраіны. Плошча 33,712 км². Насельніцтва 53 441 чал. (1 студзеня 2024).

## Гісторыя
* 1960: дата заснаваньня.
* 1972: атрымаў статус места.

## Насельніцтва

### Колькасьць

### Мова

## Крыніцы

Катэгорыя:Гарады Палтаўскай вобласьці
Катэгорыя:Населеныя пункты, заснаваныя ў XX стагодзьдзі
Ахтырка

**Ахты́рка** () — места ў Сумской вобласьці Ўкраіны. Плошча 31,86 км². Насельніцтва 43 тыс. чал. Горад разьмешчаны на левым беразе ракі Ворскла. Горад-герой Украіны (2022).

## Гісторыя
* 1641: першыя згадкі ў гістарычных крыніцах.
* 1703: атрымаў статус места.

## Насельніцтва

### Колькасьць

### Мова

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Cities & towns of Ukraine
* Банк даних Державної служби статистики України

Катэгорыя:Гарады Ўкраіны
Катэгорыя:Населеныя пункты Сумской вобласьці
Катэгорыя:Населеныя пункты, згаданыя ў XVII стагодзьдзі
Катэгорыя:Гарады-героі Ўкраіны
Канатоп (горад)

**Канато́п** (; ) — места ў Сумской вобласьці Ўкраіны, адміністрацыйны цэнтар Канатопскага раёну. Плошча 43,78 км². Насельніцтва 83 000 чал. (1 лютага 2022 году).

Разьмешчаны за 131 км на захад ад Сумаў, за 259 км на паўночны ўсход ад Кіева, за 308 км ад Гомлю.

Канатоп — адзін з гістарычных цэнтраў Пасем’я і Севершчыны.

## Гісторыя
Землі, на якіх знаходзіцца Канатоп, спачатку належалі Чарнігаўскаму княству, потым Вялікаму Княству Літоўскаму, а пасьля падпісаньня ў 1569 годзе Люблінскае уніі — Польскай Кароне.

Канатоп упершыню ўзгадваецца ў 1634 годзе, калі кароль Уладзіслаў Ваза надаў земляўласьніку Міколе Цэцісаву землі пад *Канатопам, Гарадзішчам, Езучам*. У 1635 годзе была пабудавана фартэцыя Канатоп. У гады Паўстаньня Хмяльніцкага 1648—1654 гг. становіцца соценным мястэчкам.

Падчас маскоўска-украінскай вайны, 21 красавіка 1659 году пачалася аблога Канатопу, а 28 чэрвеня адбылася Канатопская бітва, у якой украінскае казацкае войска ўшчэнт разграміла армію маскавітаў.

У Вялікую Паўночную вайну, 16 лістапада 1708 году, усяго праз два тыдні пасьля таго, як расейцы зьнішчылі Батурын, казакі разьбілі пад Канатопам корпус швэдзкага генэрала Лінрата, ад’ютанта Карла XII.

У складзе Расейскай імпэрыі Канатоп спачатку ў 1781 годзе ўвайшоў у склад Ноўгарад-Северскага намесніцтва, а ў 1791 годзе — у склад Чарнігаўскай губэрні. У 1803 годзе цар Аляксандар І зацьвердзіў плян пераплянаваньня гораду.

У 1868—1870 гадох была пракладзеная Курска-Кіеўская чыгунка, якая прайшла праз Канатоп.

На пачатку XX ст. Канатоп становіцца адным з важных прамысловых цэнтраў Левабярэжнай Украіны. Падчас Украінскай рэвалюцыі (1917—1921 гг.) становіцца арэнай баявых дзеяньняў войскаў Украінскай Цэнтральнай Рады, Чырвонай арміі, Дзянікіна, аўстрыйска-нямецкіх войскаў. У гады нямецка-савецкай вайны быў акупаваны фашыстоўцамі зь 9 верасьня 1941 году па 6 верасьня 1943 году.

## Насельніцтва

### Колькасьць

### Мова

## Транспарт
* Канатопскі трамвай

## Славутасьці
* Узьнясенскі сабор (1824—1846 гг.)
* Мікалаеўская царква (1891 г.)
* Сабор Нараджэньня Найсьвяцейшай Багародзіцы (2008—2011 гг.)
* Ваданапорная вежа Ўладзімера Шухава
* Памятны знак Канатопскай бітвы
* Краязнаўчы музэй
* Канатопскі музэй авіяцыі
* Музэй-сядзіба генэрала М. І. Драгамірава

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Cities & towns of Ukraine
* Банк даних Державної служби статистики України


Катэгорыя:Населеныя пункты, згаданыя ў XVII стагодзьдзі
Трасьцянец (Сумская вобласьць)

**Трасьцяне́ц** () — места ў Сумской вобласьці Ўкраіны. Насельніцтва на 2024 год — 19 000 чал.

## Гісторыя
* 1660: першыя згадкі ў гістарычных крыніцах.
* 1940: атрымаў статус места.

## Насельніцтва

### Колькасьць

### Мова

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Месты і мястэчкі Ўкраіны
* Банк зьвестак Дзяржаўнай службы статыстыкі Ўкраіны

Катэгорыя:Гарады Сумской вобласьці
Катэгорыя:Населеныя пункты, згаданыя ў XVII стагодзьдзі
Сярэдзіна-Буда

**Сярэ́дзіна-Бу́да** () — места ў Сумской вобласьці Ўкраіны. Плошча 27,03 км². Насельніцтва каля 800 чал. (2024).

## Гісторыя
* 1689: першыя згадкі ў гістарычных крыніцах.
* 1964: атрымаў статус места.

## Насельніцтва

## Вядомыя ўраджэнцы
* Аляксей Масьлюкоў (1879—?) — народны музыкант-лірнік.

## Крыніцы

Катэгорыя:Гарады Сумской вобласьці
Катэгорыя:Населеныя пункты, згаданыя ў XVII стагодзьдзі
Кралявец

**Краляве́ц** (; ) — места ў Сумской вобласьці Ўкраіны. Плошча 31,54 км². Насельніцтва 20 132 чал. (1 студзеня 2024).

## Гісторыя
* 1601: дата заснаваньня.
* 1638: першыя згадкі ў гістарычных крыніцах.
* 1964: атрымаў статус места.

## Насельніцтва

## Крыніцы

Катэгорыя:Гарады Ўкраіны
Катэгорыя:Населеныя пункты Сумской вобласьці
Катэгорыя:Населеныя пункты, згаданыя ў XVII стагодзьдзі
Куб (альгебра)

У альгебры **куб** — лік *n*, падвышаны да трэцяй ступені — вынік памнажэньня ліку на самога сябе яшчэ двойчы:
: n^3 = n \cdot n \cdot n

Гэтая формула таксама выражае аб’ём геамэтрычнага куба з кантам, роўным *n*. Для выкананьня адваротнай апэрацыі — знаходжаньня канту куба — неабходна вылічыць кубічны корань ад аб’ёму дадзенага куба.

Падвышэньне да кубу ліка або любога матэматычнага выразу абазначаецца надрадковай лічбай 3. Узор: 2³ або (*x*+1)³.

## Глядзіце таксама
* Дасканалая ступень
* Квадрат (альгебра)
* Кубічны корань

Катэгорыя:Цэлыя лікі
Катэгорыя:Тэорыя лікаў
Катэгорыя:Элемэнтарная арытмэтыка
Катэгорыя:Цэлалікавыя пасьлядоўнасьці
Катэгорыя:Фігурныя лікі
Тры законы робататэхнікі

**Тры зако́ны робататэ́хнікі** ў навуковай фантастыцы — абавязковыя правілы паводзінаў для робатаў, упершыню сфармуляваныя Айзэкам Азімавым у апавяданьні «Карагод» () у 1942 годзе. Паводле Законаў:
# Робат ня можа прычыніць шкоду чалавеку альбо сваёй бязьдзейнасьцю дапусьціць, каб чалавеку была нанесеная шкода.
# Робат павінен падпарадкоўвацца ўсім загадам, якія дае чалавек, акрамя тых выпадкаў, калі гэтыя загады супярэчаць Першаму Закону.
# Робат павінен клапаціцца аб сваёй бясьпецы ў той меры, у якой гэта не супярэчыць Першаму ці Другому Законам.

Тром Законам, а таксама магчымым прычынам і вынікам іх парушэньня, прысьвечаны цыкль апавяданьняў Азімава пра робатаў. У некаторых зь іх, наадварот, разглядаюцца неперадбачаныя вынікі тарнаваньня робатамі Трох Законаў (напрыклад, у апавяданьні «»).

Арыгінальныя Законы пазьней ня раз удакладняліся як самім Азімавым, гэтак і іншымі пісьменьнікамі. У некаторых творах Азімаў нязначна зьмяняў законы, каб з другога боку адлюстраваць узаемадзеяньне робатаў зь людзьмі і іншымі робатамі. У пазьнейшых творах, у якіх робаты кіравалі ўрадам цэлых плянэт і чалавечых цывілізацыяў, Азімаў таксама дадаў чацьверты, Нулявы Закон, які папярэднічаў астатнім:
: 0. Робат ня можа прычыніць шкоду чалавецтву альбо сваёй бязьдзейнасьцю дапусьціць, каб чалавецтву была нанесена шкода.

У рамане «Робаты і Імпэрыя» 1986 году Азімаў прапанаваў іншы Нулявы Закон:
: 0. Робат ня можа нашкодзіць чалавеку, калі толькі ня зможа давесьці, што, у выніку, нанесеная шкода здабудзе карысьць для ўсяго чалавецтва.

Законы робататэхнікі праходзяць лейтматывам праз шматлікія творы навуковай літаратуры, як то кнігі, кіно, ці іншыя віды мастацтва.

## Глядзіце таксама
* Баявыя робаты, якія не тарнуюць Законы робататэхнікі Азімава
* Этыка штучнага інтэлекту

Робататэхнікі тры законы
Катэгорыя:Айзэк Азімаў
Катэгорыя:Робататэхніка
Катэгорыя:Штучны інтэлект
Канатоп

Назву **Канатоп** маюць:

## Населеныя пункты
### [[Беларусь]]
* Берасьцейская вобласьць:
** Канатоп — вёска ў Пінскім раёне
** Канатоп — вёска ў Янаўскім раёне

* Гомельская вобласьць:
** Канатоп — вёска ў Нараўлянскім раёне

## [[Польшча]]
* Канатоп — сяло ў Любускім ваяводзтве.

* Заходнепаморскае ваяводзтва:
** Канатоп — сяло ў Драўскім повеце
** Канатоп — сяло ў Хошненскім повеце

## [[Расея]]

* Канатоп — вёска ў Кромскім раёне Арлоўскай вобласьці

## [[Украіна]]
* Канатоп — горад у Сумской вобласьці, у складзе Канатопскай гарадзкой рады
* Канатоп — сяло ў Шапятоўскім раёне Хмяльніцкай вобласьці
* Канатоп — сяло ў Гараднянскім раёне Чарнігаўскай вобласьці
* Канатоп — буйны чыгуначны вузел Канатопскай дырэкцыі Паўднёва-заходняй чыгункі

## Прозьвішча
* Васіль Канатоп (1916—1995) — маскоўскі службовец

## Іншае
* Лякаматыўнае дэпо Канатоп — лякаматыўнае дэпо, якое зьяўляецца структурным падразьдзяленьнем Паўднёва-заходняй чыгункі

## Глядзіце таксама
* Канатопка
* Канатопы
Трасьцянецкі раён

Назву **Трасьцяне́цкі раён** маюць:

## [[Украіна]]
* Трасьцянецкі раён — раён у Віньніцкай вобласьці
* Трасьцянецкі раён — раён у Сумской вобласьці
КАМАЗ Набярэжныя Чаўны

**КАМАЗ** () — расейскі футбольны клюб з гораду Набярэжных Чаўноў. Заснаваны ў 1981 годзе.

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт

Катэгорыя:Набярэжныя Чаўны
Труймяста

**Труймяста** (, па-кашубску: *Trzëgard*) — канурбацыя на поўначы Польшчы, у Паморскім ваяводзтве. Складаецца галоўным чынам, з трох гарадоў (местаў) — Гданьску, Гдыні і Сопату, ад чаго і атрымала сваю назву. Насельніцтва на 31 сьнежня 2010 год — 742 432 чалавекі. Плошча 414,38 км². Да канурбацыі належаць таксама разьмешчаныя на паўночны захад ад вышэйзгаданых гарадоў, гарады Вэйгерава, Рэда і Румя, якія называюць Малое Кашубскае Труймяста, а таксама дробныя населеныя пункты. Насельніцтва ўсёй канурбацыі складае больш за 1 000 000 чалавек.

У трохмесьце дзейнічае беларускае аб'яднанне БКТ Хатка.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* http://www.trojmiasto.pl/

Катэгорыя:Геаграфія Польшчы
Катэгорыя:Паморскае ваяводзтва
Катэгорыя:Гданьск
Інакенцыюс III

**Інакенцыюс III** (), сьвецкае імя **Лятарыё дэі Конці дзі Сэньні** (; каля 1161, Гавіньяна — 16 ліпеня 1216, Пэруджа) — папа рымскі з 8 студзеня 1198 году па 16 ліпеня 1216 году. Сын графа Тразымонда, пляменьнік Клімэнта III. Вучыўся багаслоўю ў Парыскім унівэрсытэце й праву ў Балёнскім. У верасьні 1190 году Клімэнт III прызначыў яго кардыналам.

Падчас пантыфікату ініцыяваў правядзеньне чацьвертага крыжовага паходу, які ў 1204 годзе паклаў пачатак Лацінскай імпэрыі ў Канстантынопалі. Спрыяў стварэньню ў 1198 годзе ў Палестыне Тэўтонскага ордэну й аказваў падтрымку ягонаму першаму вялікаму магістру, то бок Гэнрыху Вальпоту.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Інакенцыюс III на Catholic Encyclopedia.
Аляксандар III (папа рымскі)

**Алякса́ндар III** (), сьвецкае імя **Арлянда Бандынэльлі** (; 1105, Сіена — 30 жніўня 1181, Чывіта-Кастэльяна) — папа рымскі з 7 верасьня 1159 году па 30 жніўня 1181 году. Заняў папскі пасад пасьля сьмерці Адрыяна IV. У зьвязе зь Лямбардзкай лігай і каралеўствам Сыцыліі працягнуў барацьбу супраць Сьвятой Рымскай імпэрыі й ейнага імпэратара Фрыдрыха Барбаросы й ягоным стаўленікам антыпапам Віктарам IV.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі

* Аляксандар III на Catholic Encyclopedia

Катэгорыя:Нарадзіліся ў Сіене
Катэгорыя:Нарадзіліся ў 1100-я гады
Трыцікале

**Трыціка́ле** (, ад  — пшаніца і  — жыта) — гібрыдны род траваў, выведзены скрыжаваньнем жыта і пшаніцы. Вырошчваецца як харчовая і зернефуражная культура.

Упершыню трыцікале было выведзенае ў лябараторных умовах у XIX стагодзьдзі і напачатку вырошчвалася ў Шатляндыі і Швэцыі. Цяпер асноўнымі вытворцамі зьяўляюцца Польшча, Нямеччына, Францыя, Беларусь і Аўстралія.

Трыцікале валодае павышанаю марозаўстойлівасьцю (большай, чым у азімай пшаніцы), устойлівасьцю супраць грыбковых і вірусных захворваньняў, паніжанай патрабавальнасьцю да ўрадлівасьці глебы. Аднак шырокаму яго распаўсюджаньню замінае тое, што празь некалькі пакаленьняў трыцікале выраджаецца ў звычайнае жыта. Такім чынам, для ўзнаўленьня неабходнае пастаяннае скрыжаваньне ў лябараторных умовах.

Утрыманьне бялку ў трыцікале на 1,0 — 1,5% вышэй, чым у пшаніцы, і на 3—4%, чым у жыце. Паводле фракцыйнага складу бялкі трыцікале займаюць прамежкавае становішча між бялкамі пшаніцы і жыта. Утвараюць клейкавіну ў колькасных адносінах, блізкіх да пшанічнае, але горшай па якасьці. Пераварвальнасьць бялкоў пшаніцы і трыцікале практычна аднолькавая — 89,3 і 90,3% адпаведна. Зерне трыцікале не саступае зерню пшаніцы па ўтрыманьні макра- і мікраэлемэнтаў.

## Крыніцы і заўвагі

## Вонкавыя спасылкі

* Трыцікале на бачыне GRIN

Катэгорыя:Метлюжковыя
Катэгорыя:Збожжа
Катэгорыя:Гібрыды расьлінаў
Сьвятарская кніга

**Леві́т** (, **Ва-ікра́** — «І заклікаў»; ; ; таксама «Трэцяя кніга Майсеева») — трэцяя кніга Пяцікніжжа (Торы), Старога Запавету і ўсёй Бібліі. У талмудычнай літаратуры часьцей завецца «**Торат каханім**» («сьвятарская ўстава»). Прысьвечаная рэлігійна-культаваму боку жыцьця народу Ізраілю. Складаецца з 27 разьдзелаў.

## Крыніцы і заўвагі

## Вонкавыя спасылкі
* Электронная жыдоўская энцыкляпэдыя
Патройная сувязь

**Патройная сувязь** — кавалентная сувязь паміж двума атамамі, якая ўтвараецца шасьцю валентнымі электронамі. Распаўсюджаны прыклад патройнай сувязі — сувязь паміж атамамі вугляроду ў алкінах. Іншымі функцыянальнымі групамі, атамы ў якіх маюць патройную сувязь, зьяўляюцца цыяніды і ізацыяніды (-C≡N). Некаторыя двухатамныя малекулы, як то двухатамны азот ці монааксід вугляроду, таксама маюць патройную сувязь.

Патройная сувязь паміж атамамі мацнейшая за кавалентную ці падвойную сувязь, а таксама карацейшая.

Катэгорыя:Хімічная сувязь
Талія

**Талія** () муза камэдыі, дачка Зэўса й Мнэмазыны, народжана ў Піерыі

## Крыніцы

## Літаратура
* Кун, Н. А. Легенды и мифы древней Греции / Н. А. Кун. - М: Государственное учебно - педагогическое издательство министерства просвещения РСФСР, 1957. - 464с.
* Тахо-Годи, А. А. Греческая мифилогия / А. А. Тахо-Годи. - М: Искусство, 1989. - 304с.

Катэгорыя:Старажытнагрэцкая міталёгія
Оскар Німэер

**Оскар Німэер** (; 15 сьнежня 1907 — 5 сьнежня 2012) — бразыльскі архітэктар, адна з ключавых постацяў сучаснай архітэктуры. Найбольш вядомы па распрацоўцы грамадзкіх будынкаў у новай сталіцы Бразыліі горадзе Бразылія, а таксама па ўдзеле ў стварэньні будынка штаб-кватэры ААН у Нью-Ёрку.

## Працы

Файл:Brazilian National Congress.jpg|Нацыянальны кангрэс Бразыліі
Файл:Cathedral Brasilia Niemeyer.JPG|Катэдральны сабор у Бразыліі
Файл:Funchal, Casino da Madeira (exterior).jpg|Казіно ў Фуншале
Файл:Olho Neimayer Curitiba 03 2007.jpg|Музэй Оскара Німэера ў Курытыбе


## Крыніцы

Катэгорыя:Бразыльскія архітэктары
Асіньнікі (Берасьцейская вобласьць)

**Асі́ньнікі** — вёска ў Камянецкім раёне Берасьцейскай вобласьці, уваходзіць у Дзьмітравіцкі сельсавет.

Асіньнікі месьцяцца за 22&nbsp;км на паўночны захад ад Камянцу, за 56&nbsp;км на поўнач ад Берасьця, за 26&nbsp;км на паўночны ўсход ад чыгуначнай станцыі Высока-Літоўск на лініі Берасьце&nbsp;—&nbsp;Беласток. Празь вёску праходзіць аўтадарога «Абход тэрыторыі нацыянальнага парку „Белавеская пушча“» ().

## Гісторыя
* 1857: паводле 10-й рэвізіі 92 рэвіскія душы, дзяржаўная ўласнасьць.
* 2-я палова XIX ст.: вёска ў Дзьмітравіцкай воласьці Берасьцейскага павету Гарадзенскай губэрні Расейскай імпэрыі.
* 1897: паводле перапісу цэнтар Асіньнікаўскай сельскай грамады, 19 двароў, 122 жыхары.
* 1905: 152 жыхары.
* 1921: у выніку польска-савецкай вайны па Рыскай мірнай дамове ў складзе Польшчы, у Дзьмітравіцкай гміне Берасьцейскага павету Палескага ваяводзтва.
* 1923: 7 двароў, 35 жыхароў.
* 1939: у выніку пакту Молатава — Рыбэнтропа ў складзе Берасьцейскай вобласьці БССР.
* 1940: у Дзьмітравіцкім сельсавеце Камянецкага раёну Берасьцейскай вобласьці, у вёсцы 25 двароў, 151 жыхар.
* 1941: 22 двары, 128 жыхароў. У жніўні гэтага году нямецкія захопнікі спалілі вёску.
* 1941—1945: усяго цягам Другой сусьветнай вайны на франтах загінулі і прапалі бязь вестак 8 жыхароў вёскі.
* 1949: арганізаваны калгас імя М.&nbsp;Горкага.
* 1959: паводле перапісу ў вёсцы 115 жыхароў.
* 1970: 99 жыхароў, у саўгасе «Белавескі».

## Насельніцтва
* 2010 год — 15 жыхароў
* 2005 год — 22 жыхары, 18 двароў
* 1999 год — 31 жыхар

## Інфраструктура
У складзе СВК «Хадасы».

## Крыніцы

## Літаратура
*  С.&nbsp;17.

Катэгорыя:Дзьмітравіцкі сельсавет (Камянецкі раён)
Катэгорыя:Населеныя пункты Камянецкага раёну
Катэгорыя:Населеныя пункты, згаданыя ў XIX стагодзьдзі
SDSS J102915+172927

**[[Слоанаўскі лічбавы агляд неба|SDSS]] J102915+172927** ці **зорка Кафо** — зорка 2-га пакаленьня ў галяктычным гало, бачная ў сузор’і Льва. Узрост зоркі складае каля 13 мільярдаў гадоў, што робіць яе адной з найстарэйшых зорак у Сусьвеце. Зорка была адкрытая групай эўрапейскіх астраномаў на чале з Элізабэтай Кафо і апісаная ў часопісе «Nature» 1 верасьня 2011.

Гэта маленькая (меней за 0,8 масы Сонца) зорка, якая на 99,99993% складаецца з вадароду і гелю; на долю вугляроду, азоту, і тлену даводзіцца 0.00007%; літ цалкам адсутнічае. Паколькі вуглятвор і тлен ствараюць тонкаструктурны ахаладжальны мэханізм, неабходны для фармаваньня зорак малой масы, паводле сучаснае тэорыі зорка Кафо павінна была б знаходзіцца толькі ў выглядзе газавага воблака.

Паводле тэарэтычных разьлікаў і назіраньняў было прынята, што фармаваньне зорак малой масы ў міжзорным асяродзьдзі патрабуе ўзроўню мэталічнасьці паміж 1,5×10−8 і 1,5×10−6. У момант адкрыцьця зорка Кафо мела найменшую вядомую дагэтуль мэталічнасьць: меней за 6,9×10−7.

## Крыніцы і заўвагі

Катэгорыя:Леў (сузор’е)
Катэгорыя:Астранамічныя аб’екты, адкрытыя ў 2011 годзе
Магілёў (радыё)

**Ра́дыё «Магілёў»** — дзяржаўная радыёстанцыя Беларусі, заснаваная ў Магілёве ў 1997 годзе. Прастора вяшчаньня ахоплівае Магілёўскую вобласьць. На пачатку працавала тры гадзіны ў дзень на радыёхвалі 70,1 МэгаГэрц. Да 2002 г. называлася *Новае радыё Магілёў*. Сядзіба месьціцца ў Магілёве, зав. Камуністычны, д. 1.

## Перадачы
* Грошы і бізнэс (штодня, 07:35, 14:15 і 18:15);
* Дыска-клёш (штодня, 19:00; вядоўцы Васіль Данілаў, Канстанцін Дзянісаў, Ільля Касьценіч і Ціна Паўлава);
* Мувіз (панядзелак-пятніца, 11:15; вядоўца Васіль Данілаў);
* Мьюзік (панядзелак-пятніца, 18:45; вядоўца Васіль Данілаў)
* Навароты (аўторак і чацьвер, 11:45; вядоўца Васіль Данілаў);
* Найтлайф (субота-нядзеля, 0:00);
* Піпл (панядзелак-пятніца, 14:45; вядоўца Васіль Данілаў);
* Твіт-парад (серада, 11:45; вядоўца Ціна Паўлава);
* Фітнэс (панядзелак і пятніца, 11:45; вядоўца Васіль Данілаў);
* Хіт парад «Снайпэр» (серада, 21:05 і субота, 14:10; вядоўца Натальля Глушкова);
* Час прывітаў (штодня, 12:00; вядоўца Ірына Аляксандрава);
* Чылаўт тайм (субота-нядзеля, 23:00).

## Крыніцы

Катэгорыя:Радыёстанцыі Беларусі
Катэгорыя:Арганізацыі Магілёву
Катэгорыя:Зьявіліся ў 1997 годзе
Пітагор

**Пітаго́р Само́скі** (, ;, 576 да н. э., востраў Самас — 496 да н. э., Мэтапонт) — старажытнагрэцкі філёзаф, заснавальнік пітагарэізму.

Зьвесткі пра жыцьцё й дзейнасьць маюць пераважна легендарны характар. На 5-ы год праўленьня Палікрата ён пераехаў у Кратон, дзе стварыў рэлігійнае брацтва, у якім навучаў пра правілы маральнай чысьціні, містыку лікаў, гармонію сфэраў і адраджэньне пасьля сьмерці. Яго навучаньні й палітычная дзейнасьць выклікалі процідзеяньне, і ён быў вымушаны, ужо ў сталым узросьце, перасяліцца ў Мэтапонт. Вучэньне Пітагора заставалася папулярным да позьняй антычнасьці.

Пітагору прыпісваецца доказ тэарэмы аб суадносінах бакоў простакутнага трыкутніка. Зь яго імем зьвязваюць вучэньні пра цотныя й няцотныя, простыя й складаныя лікі, пра арытметычныя, геамэтрычныя й гарманічныя прапорцыі й сярэднія.

Існуе шмат скульптурных і іншых выяваў Пітагора, але верагоднай не прызнаецца аніводная, бо ўсе выявы, прыдатныя для іканаграфічнага дасьледаваньня, былі створаныя не раней за сяр. 5 ст. да н. э.. Мяркуецца, што ён быў прыгожы, меў звычку насіць доўгую бараду, а на галаве залатую дыядэму, і апранацца на ўсходні лад.

## Крыніцы

Катэгорыя:Філязофія антычнасьці
Катэгорыя:Грэцкія філёзафы
Swift J1822.3-1606

**Swift J1822.3-1606** — нэўтронная зорка, бачная ў сузор’і Зьмеядзержніка. Зорка была адкрытая 14 ліпеня 2011 року з дапамогай Тэлескопу папярэджаньня пра імпульсы спадарожніка Swift. Да гэтага часу лічылася, што нэўтронныя зоркі могуць быць або магнэтарамі, або пульсарамі; Swift J1822.3-1606 стала другой зоркай, якая валодае абедзьвюма ўласьцівасьцямі.

## Вонкавыя спасылкі
* Swift J1822.3-1606, A Low Magnetic Field Magnetar July 16, 2012

## Крыніцы і заўвагі

Катэгорыя:Зьмеядзержнік
Катэгорыя:Астранамічныя аб’екты, адкрытыя ў 2011 годзе
Катэгорыя:Нэўтронныя зоркі
Леў (сузор’е)

**Леў** () — задыякальнае сузор’е паміж Ракам і Дзевай. Сымбалем Ільва зьяўляецца  . Леў — адно з 48 сузор’яў, пералічаных Пталемэем у II ст., адкуль было залічана ў сьпіс 88 сучасных сузор’яў.

## Адметнасьці
### Зоркі

У сузор’і Льва знаходзіцца шмат яскравых зорак. Рэгул, які адначасова зьяўляецца Альфай Ільва — сіне-белая зорка галоўнай пасьлядоўнасьці з зорнай велічынёй 1,4, якая знаходзіцца за  ад Зямлі. У бінокль можна адрозьніць кампанэнты гэтай, насамрэч падвойнай, зоркі з зорнай велічынёй 7,7. «Рэгул» у перакладзе азначае «прынц». Дэнэбола, або Бэта Льва — другая паводле яскравасьці зорка ў сузор’і з зорнай велічынёй 2,1 за  ад Зямлі. У сузор’і Дэнэбола ляжыць акурат насупраць Рэгула, таму яе называюць «хвастом Ільва». Альгіеба, Гама Льва — падвойная зорка з трэцім аптычным кампанэнтам за 126 сьв. г. ад Зямл; першы і другі кампанэнт назіраюцца адрозна ў малы тэлескоп, а трэці бачны ў бінокль. Першы кампанэнт — жоўты гігант з зорнай велічынёй 2,3. Другі — той жа клясы, але з зорнай велічынёй 3,6. Пэрыяд абарачэньня зорак складае 600 гадоў. Трэці аптычны кампанэнт, 40 Ільва, зьяўляецца жоўтая зорка з зорнай велічынёй 4,8. Назва «Альгіеба» паходзіць ад арабскай *Al-Jabhah* і тлумачыцца як «лоб». δ Льва, Зосма, ёсьць сіне-белым гігантам з зорнай велічынёй 2,6 за 58 сьв. г. ад Зямлі. ε Ільва — жоўты гігант з зорнай велічынёй 3,0 за 251 сьв. год ад Зямлі.

Зорка Вольф 359 (CN Ільва) — адна з найбліжэйшых да Зямлі зорак, знаходзіцца за 7,8 сьветлавых гадоў ад нашай плянэты. Вольф 359 — чырвоны карлік з зорнай велічынёй 13,5, але яна зьмяняецца (адхіляецца на 1 адзінку ў абодва бакі), бо гэта пыхаючая зорка. Глізэ 436 — цьмяная зорка ў сузор’і Льва за 33 сьветлавыя гады ад Сонца — вакол яе верціцца экзаплянэта з масай Нэптуна.

Сузор’е Льва таксама зьяўляецца прыстанкам для SDSS J102915+172927 — зоркі папуляцыі II ў галяктычным гало. Зорцы каля 13 млрд гадоў, што робіць яе адной з найстарэйшых зорак у Галяктыцы. Яна таксама мае найменшую мэталічнасьць з усіх вядомых дагэтуль зорак.

## Астралёгія

Ад 2002 году Сонца праходзіць праз сузор’е Льва з 10 жніўня да 10 верасьня. У трапічнай астралёгіі Сонца знаходзіцца ў сузор’і Льва з 23 ліпеня да 23 жніўня, у сыдэрычнай астралёгіі — з 16 жніўня да 15 верасьня.

## Крыніцы

## Літаратура
* 

## Вонкавыя спасылкі


Катэгорыя:Сузор’і
Катэгорыя:Заходняя астралёгія
Катэгорыя:Экватарыяльныя сузор’і
Катэгорыя:Сузор’і, пералічаныя Пталемэем
Монс (футбольны клюб)

«**Монс**» () — былы бэльгійскі футбольны клюб з гораду Монс. Заснаваны ў 1909 годзе і расфармаваны ў 2015 годзе.

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт

Катэгорыя:Монс
Трыглаў

**Трыглаў** () — найвышэйшая гара Славеніі і ўсёй былой Югаславіі. Вышыня — 2 864 м. Трыглаў — нацыянальны сымбаль Славеніі, намаляваны на гербе і сьцяге краіны. Разам з навакольлем гара Трыглаў абвешчана адзіным нацыянальным паркам Славеніі.

Катэгорыя:Горы Славеніі
Катэгорыя:Горы Эўропы
Трыэтылортаацэтат

**Трыэтылортаацэтат**, паводле намэнклятуры IUPAC ***1,1,1-трыэтоксіэтан*** (хімічная формула C8H18O3) — этылавы ортаэтэр воцатнае кісьлі. Алеістая вадкасьць з колерам ад жоўтага да празрыстага. Мае рэзкі пах.

Трыэтыл-ортаацэтат ужываецца ў арганічным сынтэзе дзеля ўвядзеньня ацэтатнае групы ў сьпірт. Таксама выкарыстоўваецца ў перагрупоўцы Джонсана — Кляйзэна.

Катэгорыя:Рэагенты
Катэгорыя:Ортаэтэры
Дзьмітры Клімовіч

**Дзьмітры Клімовіч** ( 9 студзеня 1984 году) — колішні беларускі футбаліст, абаронца.

## Кар’ера
Пачаў кар’еру ў барысаўскім БАТЭ. У 2007 годзе трапіў у жодзінскае «Тарпэда», дзе стаў гульцом асноўнага складу. У 2010 годзе перайшоў у «Менск». У лютым 2012 году падпісаў кантракт з «Гомлем», быў там асноўным левым абаронцам. У студзені 2013 году падпісаў кантракт зь «Белшынай». У лютым 2014 году падпісаў кантракт на адзін год з малдаўскім клюбам «Зымбру». Разам з клюбам здабыў Кубак і Супэркубак Малдовы. У сьнежні 2014 году пакінуў малдаўскі клюб.

У лютым 2015 году падпісаў кантракт зь мікашэвіцкім «Гранітам», які паводле вынікаў сэзону 2014 году вярнуўся ў Найвышэйшую лігу. У складзе «Граніта» быў асноўным левым абаронцам. У ліпені 2016 году перайшоў у клюб «Крумкачы», зь якім падпісаў кантракт да канца сэзону, дзе стаў гуляць у цэнтры абароны. У студзені 2017 году на год падоўжыў кантракт з «Крумкачамі». У першай палове 2017 году заставаўся трывалым гульцом асноўнага складу. У ліпені 2017 году паводле пагадненьня бакоў скасаваў кантракт з сталічнікамі.

У жніўні 2017 году перайшоў у «Тарпэда-БелАЗ». Хутка замацаваўся ў цэнтры абароны жодзінцаў, толькі ў кастрычніку 2017 году не гуляў праз пашкоджаньне. У сэзоне 2018 году стаў капітанам каманды ды заставаўся трывалым гульцом пачатковага складу. У студзені 2019 году па заканчэньні кантракту пакінуў жодзінскі клюб. У лютым 2019 году падпісаў кантракт з клюбам «Менск». У сэзоне 2019 году быў трывалым гульцом першай адзінаццатцы, але прапусьціў пачатак сэзону 2020 году. Зь верасня 2020 году зноў пачаў трывала выходзіць на поле. У студзені 2021 году па заканчэньні кантракту пакінуў «Менск». У лютым 2021 году далучыўся да койданаўскага «Арсэналу» і неўзабаве афіцыйна стаў гульцом клюбу. У ліпені 2021 году пакінуў койданаўскую каманду.

## Дасягненьні
* Уладальнік Кубка Малдовы: 2014
* Уладальнік Супэркубка Малдовы: 2014

## Статыстыка

## Асабістае жыцьцё
Жонка — Яўгенія Клімовіч.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Профіль на сайце «Гомелю»
* Статыстыка «ПБ-Инфо»

Катэгорыя:Нарадзіліся ў Менску
Катэгорыя:Беларускія футбалісты
Паўлінка (спэктакль, Гарадзенскі абласны драматычны тэатар)

**«Паўлінка»** — спэктакль Гарадзенскага абласнога драматычнага тэатру паводле п’есы Янкі Купалы «Паўлінка». Пастаўлены ў 1979 годзе. У 1992 годзе пастаноўка была адноўленая.

## Акторы
*Сьвятлана Завадская (1992), Анна Іванова (1992) — *Паўлінка*
*Ала Лук'янава (1992) — *Агата*
*Уладзімер Капранаў (1992), Сяргей Курыленка (1992) — *Якім Сарока*
*Уладзімер Мішчанчук (1979) — *Адольф Быкоўскі*
*Уладзімер Капранаў (1992) — *Банадысь*
*Валянціна Лунёва (1979) — *Марыся*

## Крыніцы

## Літаратура
* Янка Купала: Энцыкл. даведнік / БелСЭ; Рэдкал.: І. П. Шамякін (гал. рэд.) і інш. — Мн., БелСЭ, 1986. — 727 с, 26 л. іл.; Артыкул «Паўлінка (драматычны твор)» / Аўтар — А.Сабалеўскі — C. 463—465.

Катэгорыя:Беларускія спэктаклі
Катэгорыя:Зьявіліся ў 1979 годзе
Катэгорыя:Спэктаклі на беларускай мове
Трыглаў (міталёгія)

**Трыгла́ў** () — бажышча ў міталёгіі балтыйскіх славянаў.

Паказваецца альбо як трохгаловы чалавек, альбо як чалавек з трыма казьлінымі галовамі. Галовы сымбалізавалі ягоную ўладу над трыма царствамі: небам, зямлёй і падземным сьветам. Да атрыбутаў Трыглава належаць чорны конь і дуб. У часе варажбы жрацы тройчы вадзілі каня, які павінен быў прадказваць будучыню, празь дзевяць дзідаў, пакладзеных на зямлю.

Магчыма, у асобе Трыглава аб’яднаныя тры галоўныя ідалы славянскай міталёгіі, якімі першапачаткова зьяўляліся Сварог, Пярун і Дажбог. У некаторых славянскіх плямёнаў Дажбога пазьней замяніў Сьвятавіт або Вялес.

Некаторыя дасьледнікі зьвязваюць Трыглава зь іншым славянскім бажышчам Траянам.

На тэрыторыі Беларусі абломак трохтварага ідала знойдзены паблізу вёскі Багуслаўцы Пружанскага раёну і ля вёскі Млыны Камянецкага раёну Берасьцейскай вобласьці.

Паводле некаторых меркаваньняў, горы Трыглаў у Славеніі і Троглаў у Босьніі і Герцагавіне названыя ў гонар Трыглава. Таксама ягонае імя носіць астэроід 2522 Трыглаў.

## Крыніцы і заўвагі

## Літаратура
* 
* 
* 

## Вонкавыя спасылкі

Катэгорыя:Славянскія багі
Белапольле

**Белапо́льле** () — места ў Сумской вобласьці Ўкраіны. Насельніцтва 15 981 чал. (1 студзеня 2020).

## Гісторыя
* XI ст.: дата заснаваньня.
* 1672: першыя згадкі ў гістарычных крыніцах.
* 1672: атрымаў статус места.

## Насельніцтва
### Колькасьць

### Мова

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Cities & towns of Ukraine
* Банк даних Державної служби статистики України

Катэгорыя:Гарады Сумской вобласьці
Катэгорыя:Населеныя пункты, згаданыя ў XI стагодзьдзі
Ямпаль

Назву **Ямпаль** маюць:

## Населеныя пункты
### [[Беларусь]]
* Ямпаль — вёска ў Рэчыцкім раёне Гомельскай вобласьці
* Ямпаль — вёска ў Асіпавіцкім раёне Магілёўскай вобласьці

### [[Украіна]]
* Ямпаль — горад у Віньніцкай вобласьці

## Глядзіце таксама
* Марыямпаль
Трыглаў (неадназначнасьць)

Назву **Трыглаў** маюць:

* Трыглаў — гара ў Баўгарыі
* Трыглаў — гара ў Славеніі
* Трыглаў — нацыянальны парк у Славеніі
* Трыглаў — бажышча ў міталёгіі балтыйскіх славянаў
* 2522 Трыглаў — астэроід
* Трыглаў Крань — славенскі футбольны клюб

## Глядзіце таксама
* Троглаў — гара на граніцы Босьніі і Герцагавіны і Харватыі
Бобрынец

**Бобрынец** () — места ў Кіраваградзкай вобласьці Ўкраіны. Плошча 18,13 км². Насельніцтва 10 000 чал. (1 студзеня 2024).

## Гісторыя
* 1767: дата заснаваньня.
* 1828: атрымаў статус места.

## Насельніцтва

## Крыніцы

Катэгорыя:Гарады Кіраваградзкай вобласьці
Катэгорыя:Населеныя пункты, згаданыя ў XVIII стагодзьдзі
Далінская

**Далінская** () — места ў Кіраваградзкай вобласьці Ўкраіны. Плошча 12,13 км². Насельніцтва 20 000 чал. (2024).

## Гісторыя
* 1873: дата заснаваньня.
* 1957: атрымаў статус места.

## Насельніцтва

## Крыніцы

Катэгорыя:Гарады Кіраваградзкай вобласьці
Катэгорыя:Населеныя пункты, згаданыя ў XIX стагодзьдзі
Александрыя (Кіраваградзкая вобласьць)

**Александры́я** () — места ў Кіраваградзкай вобласьці Ўкраіны. Плошча 55 км². Насельніцтва на 1 студзеня 2024 году — ≈ 100 000 чал.

## Гісторыя
* 1754 або 1746: дата заснаваньня.
* 1784: атрымаў статус места.

## Насельніцтва

## Крыніцы


Катэгорыя:Населеныя пункты, згаданыя ў XVIII стагодзьдзі
Магілёў-1

**«Магілёў-1»** — дзяржаўны тэлеканал Беларусі, заснаваны ў 1997 годзе ў Магілёве. Мае звыш 14 гадзінаў вяшчаньня на суткі і больш як 80 супрацоўнікаў. Сядзіба месьціцца ў Магілёве, вул. Першамайская, д. 83. 19 кастрычніка 2009 г. аднавіў беларускамоўныя выпускі навінаў пасьля больш як трохгадовага цалкам расейскамоўнага вяшчаньня.

## Перадачы
* Вёсачка (аўторак, 18:20; вядоўца Тацяна Ларына);
* Дзеці асфальта (чацьвер, 17:50; вядоўцы Раман Румкін, Ірына Бардзілоўская і Седа Каспарава);
* Пункт апоры (пятніца, 18:40);
* Навіны-рэгіён (штодня, 15:15 і панядзелак-пятніца, 19:20; вядоўцы Юры Пракапенка, Крысьціна Каранкевіч, Седа Каспарава і Алена Мелюшчанкова);
* Пра спорт (панядзелак і чацьвер, 18:40; вядоўцы Юры Пракапенка і Раман Румкін);
* Простая лінія (панядзелак, 17:50; вядоўцы Сяргей Карпекаў, Юры Пракапенка і Андрэй Скарабагатаў);
* Разумнічкі (аўторак, 18:10; вядоўцы Ірына Недабоева і Алеся Пракапенка);
* Слоўца (аўторак, 18:40; Тацяна Кірыленка);
* Ранішні канал (панядзелак-пятніца, 7:00; Мікалай Каманцаў і Алена Славіна);
* Спэцыяльны рэпартаж (серада, 18:10; вядоўцы Юры Пракапенка, Андрэй Скарабагатаў, Андрэй Ястрабаў, Сьняжана Ганчарова і Тацяна Ларына);
* Тое, што лекар прапісаў (аўторак, 17:50; вядоўца Натальля Башарымава);
* Тэра Гісторыка (серада, 17:50; вядоўца Тацяна Кірыленка);
* Час сьвята (пятніца, 17:50; вядоўца Алеся Мельнікава);
* Экстрым-серада (серада, 18:25; вядоўцы Ўладзімер Сёмкін і Натальля Ільлініч).

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Ютуб
* Фэйсбук
* Жывы часопіс
* Твітэр
* У Кантакце

Катэгорыя:Беларускія тэлеканалы
Катэгорыя:Тэлеканалы на беларускай мове
Катэгорыя:Тэлеканалы на расейскай мове
Катэгорыя:Магілёў
Катэгорыя:Магілёўская вобласьць
Катэгорыя:Зьявіліся ў 1997 годзе
Знаменка (горад)

**Зна́менка** () — места ў Кіраваградзкай вобласьці Ўкраіны. Плошча 14,8 км². Насельніцтва — 21 000 чал.

## Гісторыя
Знаменка была заснавана ў 1869 годзе як чыгуначная станцыя, атрымаўшы назву ад суседняй вёскі, заснаванай у 1730 годзе перасяленцамі з цэнтральнай Расіі (сёння Знаменка Другая). У 1886 г. 143 жыхары. У 1913 годзе тут пражывала каля 6 тысяч чалавек.

Пасьля распаду Расейскай імпэрыі і пачатку савецка-ўкраінскай вайны (1917—1921) горад апынуўся пад уладай УНР і Халадноярскай рэспублікі . У 1920 годзе савецкія войскі з трэцяй спробы канчаткова заваявалі горад. За гады Галадамора 1932—1933 і палітычных рэпрэсіяў загінуў не менш як 891 жыхар Знамянкі. З 1938 года мае статус горада.

У Другую Сусьветную вайну з 5 жніўня 1941 году да 9 сьнежня 1943 году горад быў акупаваны нацыстамі.

У 1960-я гады пабудаваны 5-павярховыя жылыя дамы, у 1977 годзе — гарадскі Палац культуры, у 1980-я — 9-павярховыя жылыя дамы.

Падчас вайны на Данбасе (2014—2022 гады) у баявых дзеяннях удзельнічала амаль 1000 знамянчан. 12 загінулі, імем аднаго з іх (Віктара Голага) названа цэнтральная вуліца горада.

Падчас расейскага ўварваньня ва Ўкраіну Знамянка стала прытулкам для некалькіх тысяч уцекачоў з паўднёвага ўсходу краіны.

## Насельніцтва

### Колькасьць

### Мова

## Крыніцы

Катэгорыя:Гарады Кіраваградзкай вобласьці
Катэгорыя:Населеныя пункты, згаданыя ў XIX стагодзьдзі
Сьветлаводзк

**Сьветлаво́дзк** () — места ў Кіраваградзкай вобласьці Ўкраіны. Плошча 45 км². Насельніцтва каля 42 тыс. чал. (2024).

## Гісторыя
* 1954: дата заснаваньня.
* 1961: атрымаў статус места.

## Насельніцтва

## Крыніцы

Катэгорыя:Гарады Кіраваградзкай вобласьці
Катэгорыя:Населеныя пункты, заснаваныя ў XX стагодзьдзі
Залешчыкі

**Залешчыкі** () — места ў Тарнопальскай вобласьці Ўкраіны. Плошча 7 км². Насельніцтва 8700 чал. (1 студзеня 2025).

## Гісторыя
* 1340: дата заснаваньня.
* 1766: магдэбурскае права.
* 1939: атрымаў статус места.

## Насельніцтва

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі

Катэгорыя:Гарады Ўкраіны
Катэгорыя:Населеныя пункты Тарнопальскай вобласьці
Катэгорыя:Населеныя пункты, згаданыя ў XIV стагодзьдзі
Сьпіс гарадоў Украіны паводле насельніцтва

**Сьпіс [[горад|гарадоў]] [[Украіна|Ўкраіны]] паводле колькасьці насельніцтва**. У сьпіс уключаныя гарады з насельніцтвам ня менш за &nbsp;чалавек , для гарадоў АР Крым — 1 студзеня 2014. Колькасьць насельніцтва прыводзіцца адносна названага гораду без уліку пасяленьняў, якія складаюць яго прыгарады.

## Сьпіс

## Крыніцы
* Статистичний збірник «Чисельність наявного населення України» на 1 січня 2022 року PDF 
* Статистичний збірник «Чисельність наявного населення України» на 1 січня 2014 року zip 

Катэгорыя:Гарады Ўкраіны
Каменскае

**Каменскае** (; у 1936—2016 гадах — *Днепрадзяржынск*) — места ў Днепрапятроўскай вобласьці Ўкраіны. Плошча 138 км². Насельніцтва каля 240 000 чал. (2024).

## Гісторыя
* 1750: дата заснаваньня.
* 1923: атрымаў статус места.

## Насельніцтва

## Выявы

Drama Theater of Lesya Ukrainka, Kamianske.jpg|Музычна-драматычны тэатар імя Лесі Ўкраінкі
Taras Shevchenko Dneprodzerzhinsk.JPG|Помнік Тарасу Шаўчэнку
Tram (Dniprodzerzhynsk)1.JPG|Трамвай у Каменскім
Inland port (Dniprodzerzhynsk)1.jpg|Рачны порт


## Крыніцы

Катэгорыя:Гарады Днепрапятроўскай вобласьці
Катэгорыя:Населеныя пункты, згаданыя ў XVIII стагодзьдзі
Стаўповіскі

**Стаўпо́віскі** — вёска ў Камянецкім раёне Берасьцейскай вобласьці, уваходзіць у Дзьмітравіцкі сельсавет.

Стаўповіскі месьцяцца за 200&nbsp;м на паўночны ўсход ад аўтадарогі «Абход тэрыторыі нацыянальнага парку „Белавеская пушча“» (), за 300&nbsp;м на паўночны ўсход ад месца зьліцьця рэк Палічны і Сіпуркі, якое дае пачатак рацэ Белай, за 25&nbsp;км на паўночны захад ад Камянцу, за 59&nbsp;км на поўнач ад Берасьця, за 29&nbsp;км на паўночны ўсход ад чыгуначнай станцыі Высока-Літоўск на лініі Берасьце&nbsp;—&nbsp;Беласток.

## Гісторыя
* 1640: упершыню згадваецца ў пісьмовых крыніцах як сяло ў Берасьцейскім павеце ВКЛ.
* 1795: у выніку 3-га падзелу Рэчы Паспалітай у складзе Расейскай імпэрыі.
* 1857: паводле 10-й рэвізіі 104 рэвіскія душы, дзяржаўная ўласнасьць.
* пачатак XX ст.: вёска ў Белавеска-Аляксандраўскай воласьці Пружанскага павету Гарадзенскай губэрні.
* 1905: 78 жыхароў.
* 1921: у выніку польска-савецкай вайны па Рыскай мірнай дамове ў складзе Польшчы.
* 1939: у выніку пакту Молатава — Рыбэнтропа ў складзе Берасьцейскай вобласьці БССР.
* 1940: у Бялоўскім сельсавеце Гайнаўскага раёну Берасьцейскай вобласьці.
* 1941: напярэдадні Другой сусьветнай вайны ў вёсцы было 20 двароў, 76 жыхароў.
* 1942: вёска была цалкам спаленая нямецкімі захопнікамі.
* 1945: у Камянецкім раёне.
* 1954: у складзе Ражкоўскага сельсавету.
* 1959: у складзе Дзьмітравіцкага сельсавету, у вёсцы 94 жыхары.
* 1970: 71 жыхар, у саўгасе імя Дзімітрава.

## Насельніцтва
* 2010 год — 7 жыхароў
* 2005 год — 13 жыхароў, 7 двароў
* 1999 год — 13 жыхароў

## Інфраструктура
У складзе ААТ «Камянецкая пушча».

## Крыніцы

## Літаратура
*  С.&nbsp;87.

Катэгорыя:Дзьмітравіцкі сельсавет (Камянецкі раён)
Катэгорыя:Населеныя пункты Камянецкага раёну
Катэгорыя:Населеныя пункты, згаданыя ў XVII стагодзьдзі
Ямпальскі раён

Назву **Я́мпальскі раён** маюць:

## [[Украіна]]
* Ямпальскі раён — раён у Віньніцкай вобласьці
* Ямпальскі раён — раён у Сумской вобласьці