Вашынгтонскі кансэнсус

**Вашынгтонскі кансэнсус** — 10 захадаў макраэканамічнай палітыкі, зь якімі ўрад ЗША, міжнародныя фінансавыя ўстановы і мазгавыя трэсты Вашынгтона (ЗША) пагадзіліся ў 1980-я гады ў якасьці пераўтварэньняў для вываду краінаў Лацінскай Амэрыкі з гаспадарчага крызісу. У красавіку 1990 г. ангельскі эканаміст  (нар. 1937) упершыню ўжыў тэрмін у 2-м разьдзеле сваёй кнігі «Лацінаамэрыканскае прыстасаваньне: як шмат адбылося», якую выдаў падчас працы на Сусьветны банк у Вашынгтоне. У 1990-я гады яго выкарысталі для правядзеньня пераўтварэньняў ў краінах Сярэдняй і Ўсходняй Эўропы, Каўказа і Сярэдняй Азіі.

## Вашынгтон
У кнізе 1990 г. «Лацінаамэрыканскае прыстасаваньне: як шмат адбылося» (2-і разьдзел «Што Вашынгтон мае на ўвазе пад ператварэньнем палітыкі») Джон-Гаралд Ўільямсан зазначыў: «Вашынгтон гэтага артыкула ёсьць як палітычным Вашынгтонам Кангрэса і старэйшых чальцоў урада, так і тэхнакратычным Вашынгтонам міжнародных фінансавых установаў, гаспадарчых ведамстваў урада ЗША, Рады  і ». Сярод гаспадарчых ведамстваў урада ЗША ў 2-м разьдзеле кнігі згадваліся  і Міністэрства фінансаў. Сярод міжнародных фінансавых установаў Вашынгтона згадваліся карпарацыя , Міжнародная фінансавая карпарацыя, Міжнародны валютны фонд і Сусьветны банк. Сярод мазгавых трэстаў згадваліся ,  і «правыя» (на той час: , ).

## Прылады палітыкі
У кнізе 1990 г. «Лацінаамэрыканскае прыстасаваньне: як шмат адбылося» (2-і разьдзел «Што Вашынгтон мае на ўвазе пад ператварэньнем палітыкі») Джон-Гаралд Ўільямсан згадаў «10 прыладаў палітыкі, датычна належнага разгортваньня якіх Вашынгтон здольны праявіць разумную ступеню згоды» і адзначыў, што «яны ўсе паходзяць з клясычнай паноўнай эканамічнай тэорыі, прынамсі калі дазволіць лічыць Кейнса за клясыка».
* *Дэфіцыт дзяржаўнага скарбу*. «Калі лішак не выкарыстоўваецца для фінансаваньня вытворчых укладаньняў у інфраструктуру, дэфіцыт апэрацыйнага каштарысу звыш прыкладна 1 да 2 адсоткаў  ёсьць відавочным доказам правала палітыкі».
* *Першачарговыя выдаткі дзяржавы*. «Пераключэньне выдаткаў з субсыдыяў — у бок адукацыі, аховы здароўя і ўкладаньняў у інфраструктуру».
* *Падатковае пераўтварэньне*. «Падатковая база мае быць шырокай, і гранічныя падатковыя стаўкі маюць быць памяркоўнымі».
* **' «маюць вызначацца рынкам, каб пазьбегнуць марнага вылучэньня сродкаў у выніку самавольнага разьмеркаваньня чыноўнікамі». «Сапраўдныя адсоткавыя стаўкі маюць быць станоўчымі, каб адахвоціць уцёкі [[капітал]]у і павялічыць ашчаджэньні».
* ''Валютны курс'' «мае быць дастаткова спаборным, каб спрыяць тэмпу роста экспарту, які дазволіць гаспадарцы расьці з найбольшай хуткасьцю, дапушчальнай згодна з магчымасьцю прапановы, пры захаваньні дэфіцыту бягучага рахунку ў памеры, што можа фінансавацца на ўстойлівай аснове. [[Абменны курс]] не мае быць больш спаборным за такі, бо гэта стварыла б непатрэбны [[Інфляцыя|інфляцыйны]] ціск і таксама абмяжавала б сродкі, даступныя для ўнутранага ўкладаньня, і, такім чынам, стрымала б рост магчымасьці прапановы». «Спаборны сапраўдны абменны курс ёсьць першым істотным складнікам "скіраванай вонкі" гаспадарчай палітыкі, дзе абмежаваньне плацёжным балянсам пераадольваецца найперш ростам экспарту замест замяшчэньня [[імпарт]]у».
* **'. «Дасканалым ёсьць становішча, у якім кошт унутраных сродкаў на стварэньне або ашчаджэньне адзінкі замежнай валюты выраўноўваецца між экспартам і імпарта-спаборнымі галінамі. Найгоршым відам абароны рынка лічыцца ліцэнзаваньне імпарту, зь яго вялізнай здольнасьцю да стварэньня нагодаў для карупцыі». «Вызваленьне ад мытаў на ўвоз прамежкавых тавараў, патрэбных для вытворчасьці экспарту».
* *Прамыя замежныя ўкладаньні*. «Абмежавальнае стаўленьне да паступленьня прамых замежных інвэстыцыяў (ПЗІ) разглядаецца ў якасьці дурнаватага. Такія ўкладаньні могуць прынесьці патрэбны капітал, навыкі і веды шляхам вытворчасьці патрэбных унутранаму рынку тавараў або спрыяньня новаму экспарту».
* *Прыватызацыя*. «Прыватная галіна кіруецца больш спраўна за дзяржаўныя прадпрыемствы з прычыны больш прамых пабуджэньняў, зь якімі сутыкаецца кіраўнік, які мае прамую асабістую зацікаўленасьць у прыбытку прадпрыемства або падпарадкоўваецца тым, хто яе мае. Прынамсі, пагроза разарэньня ставіць дно пад няспраўнасьцю прыватных прадпрыемстваў, тым часам як многія дзяржаўныя прадпрыемствы, здаецца, маюць неабмежаваны доступ да субсыдыяў».
* *Дэрэгуляваньне*. «Спосаб спрыяньня спаборнасьці». Дзяржаўнае ўпарадкаваньне вытворчай дзейнасьці «прыняцьцем рашэньняў ад выпадку да выпадку ... стварае істотную нявызначанасьць і дае нагоды для карупцыі. Яно таксама дыскрымінуе малыя і сярэднія прадпрыемствы, якія зьяўляюцца важнымі стваральнікамі занятасьці, аднак рэдка маюць доступ да вышэйшых колаў чынавенства».
* *Правы [[Уласнасьць|ўласнасьці]]* маюць «асноватворную важнасьць для здавальняльнага дзеяньня капіталістычнага ладу».

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* 
* 
* 

Катэгорыя:Макраэканамічная палітыка
Катэгорыя:Макраэканоміка
Катэгорыя:Міжнародная эканоміка
Катэгорыя:Міжнародны гандаль
Катэгорыя:Эканамічныя тэрміны
Катэгорыя:Гісторыя эканомікі
Катэгорыя:Эканамічная глябалізацыя
Катэгорыя:Лацінская Амэрыка
Катэгорыя:Эканоміка Вашынгтону (акруга Калюмбія)
Катэгорыя:Зьявіліся ў 1990 годзе
Катэгорыя:Лібэралізм