Пагост Загародзкі

**Паго́ст Загаро́дзкі** — вёска ў Беларусі, на паўднёва-ўсходнім беразе вадасховішча Пагосту. Уваходзіць у склад Загародзкага сельсавету Пінскага раёну Берасьцейскай вобласьці. Насельніцтва на 2010 год — 359 чалавек. Знаходзіцца за 37 км на паўночны ўсход ад Пінску, за 13 км ад чыгуначнай станцыі Парахонск.

Пагост Загародзкі — даўняе мястэчка гістарычнай Піншчыны (частка Берасьцейшчыны), на захадзе Палесься. Да нашага часу тут захаваўся былы касьцёл Сьвятога Язэпа ў стылі клясыцызму, помнік архітэктуры XVIII стагодзьдзя, які пацярпеў ад маскоўскай перабудовы.

## Гісторыя
### Вялікае Княства Літоўскае
Выяўленыя археолягамі 7 стаянак вакол возера сьведчаць пра засяленьне гэтай мясцовасьці ў глыбокай старжытнасьці. Першы пісьмовы ўпамін пра Пагост Загародзкі датуецца 1528 годам, калі вялікая княгіня Бона Сфорца пацьверділа старыя правы тутэйшай шляхце. Згодна з адміністрацыйна-тэрытарыяльнай рэформай 1565—1566 гадоў ён увайшоў у склад Пінскага павету Берасьцейскага ваяводзтва. У 1577 годзе маёнтак перайшоў да С. Марціновіча.

У 1-й палове XVII стагодзьдзя Пагост Загародзкі атрымаў статус мястэчка. У сярэдзіне XVII стагодзьдзя ім валодалі Стацкевічы і Нелюбовічы. У Пагосьце Загародзкім штогод праводзіліся кірмашы, на якіх карысталася попытам мясцовая кераміка (чорны глянцавы посуд). У 1679 годзе тут збудавалі касьцёл Сьвятога Язэпа. У XVIII стагодзьдзі мястэчка перайшло ў валоданьне Друцкіх-Любецкіх.

### Пад уладай Расейскай імпэрыі
У выніку другога падзелу Рэчы Паспалітай (1795 год) Пагост Загародзкі апынуўся ў складзе Расейскай імпэрыі, у Пінскім павеце Гарадзенскай губэрні. На 1859 год у мястэчку было 46 двароў.

Па здушэньні нацыянальна-вызвольнага паўстаньня (1863—1864) расейскія ўлады ліквідавалі каталіцкую парафію ў Пагосьце Загародзкім, а касьцёл перабудавалі пад царкву Ўрадавага сыноду Расейскай імпэрыі ()Маскоўскай царквы.

За часамі Першай сусьветнай вайны ў лютым 1918 году Пагост Загародзкі занялі войскі Нямецкай імпэрыі.

### Найноўшы час
25 сакавіка 1918 году згодна з Трэцяй Устаўной граматай Пагост Загародзкі абвяшчаўся часткай Беларускай Народнай Рэспублікі. 1 студзеня 1919 году ў адпаведнасьці з пастановай І зьезду КП(б) Беларусі ён увайшоў у склад Беларускай ССР. Згодна з Рыскай мірнай дамовай 1921 году Пагост Загародзкі апынуўся ў складзе міжваеннай Польскай Рэспублікі, дзе стаў цэнтрам гміны Пінскага павету Палескага ваяводзтва.

У 1939 годзе Пагост Загародзкі ўвайшоў у БССР, дзе 12 кастрычніка 1940 году стаў цэнтрам сельсавету. Статус паселішча панізілі да вёскі. На 2000 год у Пагосьце Загародзкім быў 171 двор.


Pahost Zaharodzki, Kaplica. Пагост Загародзкі, Капліца (1920-29).jpg|Руіны каталіцкай капліцы
Pahost Zaharodzki, Rynak. Пагост Загародзкі, Рынак (1920-29) (2).jpg|Касьцёл па маскоўскай перабудове
Pahost Zaharodzki, Śviatoha Jazepa. Пагост Загародзкі, Сьвятога Язэпа (1920-29).jpg|Касьцёл, бакавы фасад
Pahost Zaharodzki, Śviatoha Jazepa. Пагост Загародзкі, Сьвятога Язэпа (1930-39).jpg|Касьцёл па вяртаньні каталікам


## Насельніцтва
### Дэмаграфія
* **XIX стагодзьдзе**: 1887 год — 408 чал.
* **XX стагодзьдзе**: 1999 год — 424 чал.; 2000 год — 453 чал.
* **XXI стагодзьдзе**: 2010 год — 359 чал.

### Інфрастурктура
У Пагосьце Загародзкім працуюць лякарня, амбуляторыя і пошта.

## Турыстычная інфармацыя

### Славутасьці
Каля Пагосту Загародзкага знаходзіцца помнік археалёгіі — група стаянак каменнага веку.

* Капліца прыдарожная (XIX ст.)
* Касьцёл Сьвятога Язэпа (1779; цяпер царква Сьвятых Кірылы і Мятода Беларускага экзархату Маскоўскага патрыярхату)
* Могілкі старыя юдэйскія
* Сынагога

### Страчананя спадчына
* Капліца (XIX ст.; каталіцкая)

## Асобы
* Лукаш Галамбёўскі (1773—1849) — этнограф, гісторык, мэмуарыст

## Крыніцы

## Літаратура
* 
* 
* 

## Вонкавыя спасылкі
* Пагост Загародзкі, Radzima.org

Катэгорыя:Загародзкі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Пінскага раёну
Катэгорыя:Населеныя пункты, згаданыя ў XVI стагодзьдзі