open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Беларускі нацыянальны камітэт (Горадня)

**Белару́скі нацыяна́льны камітэ́т** (БНК) у Горадні, **Гарадзе́нскі белару́скі нацыяна́льны камітэ́т** — прадстаўнічы орган беларускіх нацыянальных арганізацыяў Гарадзеншчыны ў 1918—1921 гадах.

Беларускі нацыянальны камітэт у Горадні створаны ў лістападзе 1918 году на агульным мітынгу, скліканым па ініцыятыве ўпаўнаважанага Віленскай беларускай рады К. Цярэшчанкі. У склад БНК увайшлі А. Грыкоўскі (першы старшыня), Я. Натусевіч (старшыня з сакавіка 1919 году), С. Качынскі, А. Якубецкі; пазьней кааптаваны П. Аляксюк, К. Бялецкі, Т. Вернікоўскі, Л. Дзекуць-Малей, У. Курбскі-Кузьняцоў і іншыя. БНК ствараў беларускія школы, культурна-асьветныя гурткі і каапэратывы, выступаў супраць прарасейскай арыентацыі Гарадзенскай беларускай губэрнскай управы, адзін з арганізатараў Гарадзенскага беларускага сялянскага зьезду (1918). Выдаваў газэту «Зорка» (травень 1919, выйшлі 2 нумары), у студзені 1919 г. адкрыў у Горадні беларускі клюб «Наша хатка». Дзейнічаў сумесна з Грамадой беларускай моладзі ў Горадні, Гарадзенскай павятовай радай, Цэнтральнай беларускай радай Гарадзеншчыны, Цэнтральнай беларускай вучыцельскай радай Гарадзеншчыны. Праз палітычны й адміністрацыйнага ўціск польскіх акупацыйных уладаў з восені 1919 г. да вясны 1920 г. ня дзейнічаў. 28 сакавіка 1920 году абраны новы склад БНК: С. Баран (старшыня), І. Антонаў, К. Бялецкі, Л. Дзекуць-Малей, У. Курбскі, С. Якавюк, М. Якімовіч, У. Федарук і інш. Знаходзіўся пад уплывам беларускіх эсэраў і стаяў у апазыцыі да акупацыйных уладаў Польшчы. Пры камітэце створаны адміністрацыйны, арганізацыйны, культурна-асьветны і дабрачынны аддзелы, юрыдычнае бюро. Працаваў у кантакце з Цэнтральнай беларускай радай Віленшчыны і Гарадзеншчыны, Часовым беларускім нацыянальным камітэтам у Менску, Беларускай цэнтральнай школьнай радай, Беларускай школьнай радай у Горадні. Стварыў апякунскую раду на чале з Л. Дзекуць-Малеем для падтрымкі мясцовага дзіцячага прытулку, імкнуўся стварыць свой аддзел інструктараў для арганізацыі нацыянальна-культурнай працы ў паветах Гарадзенскай губэрні. 3 прыходам Чырвонай Арміі ў ліпені 1920 г. на нелегальным становішчы. Чальцы БНК С.&nbsp;Баран і Л.&nbsp;Дзекуць-Малей у жніўні 1920 г. увайшлі ў склад Гарадзенскага губэрнскага рэўкому. Пасьля вяртаньня польскіх войск кіраўніцтва ў БНК перахапілі так званыя палянафілы на чале зь Вячаславам Адамовічам (выдаваў газэту «Беларускае слова»). БНК падтрымаў вайсковую акцыю С. Булак-Балаховіча. У студзені 1920 году да кіраўніцтва вярнуліся беларускія эсэры (старшыня С.&nbsp;Баран). У студзені 1921 году БНК скасаваны польскімі ўладамі, яго функцыі пэўны час выконваў гарадзенскі філіял Беларускага камітэту ў Варшаве.

## Крыніцы

## Літаратура
* ЭГБ. Дадатак. — Мн., БелЭн, 2003.

Катэгорыя:Беларускія грамадзкія аб’яднаньні
Катэгорыя:Беларускія нацыяналістычныя арганізацыі
Stadler Rail

**«Stadler Rail»** (; з анг. rail — рэйка) — швайцарскі вытворца лякаматываў і вагонаў, заснаваны ў 1942 року ў Буснангу.

Са сьнежня 2011 году холдынг «Штадлер» мае даччынае прадпрыемства ў Беларусі, якое зь лістапада 2013 году мае назву «Штадлер Менск» (Фаніпаль, Койданаўскі раён).

## Заводы

*  Буснанг; першы завод, заснаваны ў 1962 року
: *Штадлер Буснанг АГ*
*  Альтэнрайн; набыты ў 1997 у Schindler Group
: *Штадлер Альтэнрайн АГ*
*  Бэрлін-Панкаў; набыты ў 2000—2001 у Adtranz
: *Штадлер Панкаў ГмбХ*
*  Біль/Б’ен; набыты ў 2004 на аўкцыёне
: *Штадлер Штальгус АГ*
*  Седльцы; набыты ў 2007
: *Штадлер Польска Сп.з о.о.*
*  Вайдэн (Обэрпфальц; да 4 студзеня 2005 меў назву «Partner für Fahrzeugausstattung» (PFA)
: *Штадлер Вайдэн ГмбХ*
*  Вінтэртур; набыты 7 верасьня 2005
: *Штадлер Вінтэртур АГ*
*  Фаніпаль; адчынены 20 лістапада 2014
: *«[[Штадлер Менск]]»*

## Прадукцыя

Штадлер выпускае шэраг стандартных модульных транспартных сродкаў:
* Stadler FLIRT — электрацягнік і дызэльны цягнік
* Stadler GTW — сучленены вагон
* Stadler KISS — двухпавярховы электрацягнік
* Stadler Regio-Shuttle — дызэль-цягнік
* Stadler SPATZ — вузкакалейны вагон з панарамнымі вокнамі
* Stadler Tango — трамвай з высокай ці прыапушчанай падлогай
* Stadler Variobahn — нізкападлогавы трамвай

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйная бачына 

Катэгорыя:Вытворцы трамваяў
Катэгорыя:Вытворчыя кампаніі Нямеччыны
Катэгорыя:Вытворчыя кампаніі Польшчы
Катэгорыя:Вытворчыя кампаніі Швайцарыі
Беларускі нацыянальны камітэт (Слуцак)

**Белару́скі нацыяна́льны камітэ́т** (**БНК**) у Слуцку, таксама *Слуцкі беларускі нацыянальны камітэт*, *Часовы беларускі нацыянальны камітэт Случчыны* — прадстаўнічы орган беларускіх нацыянальных арганізацыяў Случчыны ў 1918—1920 гадах.

## Гісторыя
Створаны ў красавіку 1918 году. У кіраўніцтва ўвайшлі Яніслаўскі (старшыня), С. К. Петрашкевіч (сакратар), М. А. Асьвяцімскі (скарбнік). Стаяў на пазыцыях Рады Беларускае Народнае Рэспублікі. Меў на мэце пашырэньне нацыянальнае сьвядомасьці беларусаў, арганізацыю беларускага школьніцтва, культурна-асьветных гурткоў, каапэратываў, матэрыяльна падтрымліваў таварыства «Папараць-кветка». У сьнежні 1918 году стварыў патрыятычную падпольную арганізацыю «Саюз абароны краю». Пасьля прыходу Чырвонае Арміі на нелегальным становішчы, бальшавікі арыштавалі Яніслаўскага, В. М. Русака, П. Я. Жаўрыда й іншых. Аднавіў дзейнасьць у студзені 1919 году. У новае кіраўніцтва выбраны Жаўрыд (старшыня), У. Дубіна, Русак, А. Ю. Бараноўскі й інш. Пры кіраўніцтве створаные аддзелы: арганізацыйны, культурна-асьветны, каапэратыўны, юрыдычны, дабрачынны. Меў цесную сувязь і фінансаваўся Часовым беларускім нацыянальным камітэтам у Менску. Палітычна знаходзіўся пад уплывам беларускіх эсэраў, падтрымліваў антыпольскі падпольны й партызанскі рух. Кааптаваў сваіх чальцоў у мясцовыя органы самакіраваньня, праводзіў культурна-асьветную работу, стварыў гарадзкую й павятовую беларускую міліцыю. У траўні 1920 году выступіў з пратэстамі ў адрас Польшчы й Савецкае Расеі, у якіх асудзіў тайныя перамовы пра падзел Беларусі. Падчас наступленьня Чырвонае Арміі (ліпень 1920 году) частка чальцоў камітэту (Петрашкевіч, Бараноўскі, Асьвяцімскі, К. Кецка й інш.) выступіла за супрацоўніцтва з савецкай уладай. 1 лістапада 1920 году створаны новы склад камітэту на чале з А. Паўлюкевічам, які стаяў на пазыцыях Найвышэйшае Рады БНР. На І-м беларускім зьезьдзе Случчыны 14 лістапада 1920 году перадаў свае паўнамоцтвы абранай Беларускай радзе Случчыны.

## Літаратура
* 
* 
* 
* Ляхоўскі У. В. Беларускі Нацыянальны Камітэт у Слуцку. // 

Катэгорыя:Беларускія грамадзкія аб’яднаньні
Катэгорыя:Слуцкі збройны чын
Катэгорыя:Гісторыя Слуцку
Катэгорыя:Беларускія нацыяналістычныя арганізацыі
Атэляс Атыену

«**Атэляс**» () — кіпрскі футбольны клюб з гораду Атыену. Заснаваны ў 1933 годзе.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт

Катэгорыя:Атыену‎
Цэркарыёз

**Цэркарыё́з** (ад  — хвост) — запаленьне скуры ў выніку заражэньня лічынкамі глістоў ад вадаплаўных птушак і мяккуноў. Найчасьцей здараецца ў цёплую пару году. Ускладненьне хваробы ў выніку паўторнага заражэньня выклікае запаленьне лёгкіх і кровазьліцьцё ў лёгкія. Іншыя назовы хваробы: сьверб плыўца, сьверб купальшчыка, водны скурны сьверб, скурны шыстасамоз, шыстасамны (цэркарыяльны) дэрматыт.

## Папярэджаньне
Прадухіленьню хваробы спрыяе пазьбяганьне зарослай водмелі пры купаньні, мыцьці бялізны, гульнях і рыбалцы. Купацца бясьпечней на абсталяваным пляжы. Лавіць рыбу — зь берага, лодкі і моста. Варта ўнікаць заплыву ў месцы падкорму вадаплаўных птушак і пасяленьня рачных смаўжоў. Карысна абмяжоўваць знаходжаньне ў вадзе 5 хвілінамі. Пасьля купаньня варта старанна выціраць скуру ручніком і адразу замяняць прамоклае адзеньне. Пры хаджэньні басанож па водмелі і мокрай траве варта старанна выціраць ногі кожныя 2 хвіліны. Пры больш працяглым знаходжаньні ў вадзе (на працы ў сажалкавай гаспадарцы) мае выкарыстоўвацца ахоўнае адзеньне і абутак. Таксама карысна наносіць на скуру мазь на аснове дымэтыльфталяту і дыэтыльталюаміду, што засьцерагае ад пранікненьня лічынак цягам 1,5 гадзіны.

## Чыньнікі
Заражэньню спрыяе наведваньне забруджаных арганічнымі і побытавымі адкідамі, стаячых вадаёмаў з багатай расьліннасьцю, дзе водзяцца рачныя смаўжы і плаваюць птушкі.

## Праявы
Хвароба спачатку выяўляецца праз пачырваненьне, паколваньне і сьверб скуры. Празь некалькі гадзінаў на скуры ўзьнікаюць высыпка ў выглядзе крапіўніцы і гнойныя пухіры. Таксама адзначаюцца слабасьць, запамарока, парушэньне сну, ліхаманка і сухі кашаль.

## Крыніцы

Катэгорыя:Інфэкцыйныя захворваньні
Катэгорыя:Дэрматалёгія
Аляксандар Дарожка

**Алякса́ндар Даро́жка** (нарадзіўся 19 жніўня 1991 году) — беларускі біятляніст. Дэбютаваў у Кубку сьвету ў студзені 2014 году ў Абэргофе, удзельнік Алімпійскіх гульняў 2014 году ў Сочы.

## Агульны залік Кубку сьвету
* 2015—2016 — 56 месца (80 пунктаў)

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Профіль на сайце Міжнароднага зьвязу біятляністаў

Катэгорыя:Беларускія біятляністы
Катэгорыя:Беларускія біятляністы і біятляністкі на Алімпійскіх гульнях
Катэгорыя:Біятляністы і біятляністкі на зімовых Алімпійскіх гульнях 2014 году
Беларускі нацыянальны камітэт (Магілёў)

**Белару́скі нацыяна́льны камітэ́т** (**БНК**) у Магілёве — беларуская грамадзка-палітычная, культурна-асьветная арганізацыя ў 1917—1918 гадах. Створаны 17 красавіка 1917 году. Заснавальнікі: выкладчыкі навучальных установаў гораду, работнікі суду, архіву, бібліятэк, чыгункі, земскіх і гарадзкіх установаў. Камітэт узначальваў І. І. Рэут, з кастрычніка 1917 году — М. С. Кахановіч. У яго ўваходзілі Я. і Дз. Аляхновічы, Дз. І. Даўгяла (нам. старшыні), В. Я. Какошынскі, ксёндз Д. Лапошка, А. Ф. Пігулеўскі, А. М. Раждзественскі, І. А. Сербаў, М. А. Судзілоўскі, Шчансновіч і іншыя. Пры камітэце працавалі палітычная, арганізацыйная, фінансавая, школьная, культурна-асьветная й этнаграфічная камісіі. Меў на мэце стварэньне дзяржаўна-прававых, культурна-асьветных і эканамічных умоваў для беларускага адраджэньня, пашырэньне нацыянальнае сьвядомасьці сярод беларускага насельніцтва. На пачатку дзейнасьці выступаў за аўтаномію Беларусі ў складзе Расейскае дэмакратычнае рэспублікі, з 1918 году за дзяржаўную незалежнасьць Беларусі. Прадстаўнікі камітэту ўдзельнічалі ў рабоце зьездаў беларускіх арганізацыяў і партыяў у Менску ў ліпені 1917 году, Усебеларускім зьезьдзе 1917 году. Разам зь іншымі беларускімі арганізацыямі выставіў кандыдатуры ва Ўстаноўчы сход па Магілёўскай выбарчай акрузе. Спробы пераўтварыць камітэт у губэрнскі цэнтар беларускіх нацыянальных арганізацыяў ня мелі посьпеху. Спыніў дзейнасьць у лістападзе 1918 году з прыходам у горад Чырвонае Арміі.

## Літаратура
*  
* 

Катэгорыя:Беларускія грамадзкія аб’яднаньні
Катэгорыя:Зьявіліся ў 1917 годзе
Катэгорыя:Гісторыя Магілёва
Катэгорыя:Беларускія нацыяналістычныя арганізацыі
Рэфэрэндум у Славаччыне 2015 году

**Рэфэрэ́ндум у Слава́ччыне 2015 року** () — рэфэрэндум, які праходзіў у **суботу 7 лютага 2015**. Яўка выбарцаў склала 21,41% пры неабходнай 50%, таму рэфэрэндум не адбыўся.

На рэфэрэндум былі вынесеныя тры пытаньні:
# «*Ці згодныя Вы з тым, што [[шлюб]]ам ня можа звацца ніякая іншая форма сужыцьця, акрамя зьвязу аднаго мужчыны й аднае жанчыны?*»
# «*Ці згодныя Вы з тым, што парам ці групам асобаў той самай [[Плоць|плоці]] не павінна быць дадзенае права прыняцьця (ўсынаўленьня) дзяцей і далейшага іх выхаваньня?*»
# «*Ці згодныя Вы з тым, што школы ня могуць патрабаваць удзелу дзяцей ва ўроках па сэксуальным выхаваньні ці [[Эўтаназія|эўтаназіі]], калі іхнія бацькі ці самі дзеці нязгодныя з такімі тэмамі?*».

Чацьвертае пытаньне, якое тычылася ўвядзеньня ў славацкае права інстытуцыі «грамадзянскага шлюбу», было прызнанае Канстытуцыйным судом неадпаведным заканадаўству.

## Перадумовы
Славаччына — адна з найбольш рэлігійных краінаў у Эўропе — 62% славакаў лічаць сябе каталікамі, хоць рэгулярна наведваюць царкву 40% зь іх.

Збор подпісаў за рэфэрэндум быў зьдзейсьнены «Зьвязам за сям’ю» пры падтрымцы царквы. Было сабрана болей за 400 000 подпісаў, у асноўным за кошт праведзеных у цэрквах кампаніях, грошы на якія былі сабраныя Канфэрэнцыяй біскупаў Славаччыны.

У чэрвені 2014 року Нацыянальная Рада Славаччыны ўнесла ў канстытуцыю папраўкі, паводле якіх шлюбам можа называцца адно зьвязак мужчыны і жанчыны.

## Вынікі
Яўка выбарцаў склала 21,41% пры неабходнай 50%, таму рэфэрэндум быў прызнаны несапраўдным. Галасы разьмеркаваліся наступным чынам:

## Крыніцы

## Глядзіце таксама
* Сьпіс рэфэрэндумаў у Славаччыне

## Вонкавыя спасылкі
* Бюро статыстыкі Славацкай рэспублікі 
* Мапа яўкі на рэфэрэндуме

Катэгорыя:Рэфэрэндумы ў Славаччыне
Катэгорыя:Сямейнае права
Катэгорыя:ЛГБТ у Славаччыне
Катэгорыя:2015 год у Славаччыне
Ганна Юр’еўна Новік

**Га́нна Ю́р’еўна Но́вік** ( 17 сьнежня 1990, г. Гомель) — беларуская паэтка. Сяброўка Саюзу беларускіх пісьменьнікаў.

## Біяграфія
Нарадзілася ў Гомлі. Навучалася ў СШ №19 з мастацкім ухілам. Скончыла Гомельскі абласны ліцэй і музычную школу па клясе гітары. Навучалася на філялягічным факультэце Гомельскага дзяржаўнага ўнівэрсытэту.

## Творчасьць
Друкавалася ў часопісах «Дзеяслоў», «Маладосць», «Верасень», «Літаратурнай Гомельшчыне», газэтах «Раніца», «Экалагічны веснік», «Гомельскі ўніверсітэт», «ЛіМ», міжнародным альманаху «Сланечнік». Удзельнічала ў выданьні інфармацыйна-культурнага лістка «Толькі разам».

## Публікацыі
Зборнік вершаў:
* «Сумёты агню». — Мн. : «Ковчег», 2010. — 107 с.
Часопісы:
* «Літаратурныя Гомельшчына» — 2009.
* «Дзеяслоў» — 2012 — 3 (58)
* «Маладосць» — 2010 №9.
* «Верасень» — 2013. — №9 — с.7-13
* «Палац». — 2013. — №1

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Біяграфія на сайце Саюза беларускіх пісьменнікаў
* Біяграфія на сайце «Родныя вобразы»

Катэгорыя:Беларускія літаратаркі
Катэгорыя:Беларускія паэткі
Доку Заўгаеў

**Доку Гапуравіч Заўгаеў** (нарадзіўся 22 сьнежня 1940 году, вёска Бена, Чачэна-Інгуская АССР, РСФСР, СССР) — расейскі дзяржаўны й грамадзкі дзяяч, раней быў дзеячом КПСС. Прыхільнік неабходнасьці далучэньня Чачэніі да Расеі. Кіраўнік Чачэнскай Рэспублікі ў 1995—1996 гадох.

## Паходжаньне
Нарадзіўся ў ЧІАССР у сялянскай сям’і. 23 лютага 1944 году ён (з-за таго, што быў чачэнец) быў выселены ў Казахстан. Д. Заўгаеў разам з бацькамі быў паселены ў вёску Токараўка (Тэльманаўскі раён, Карагандзінская вобласьць). Пасьля вяртаньня ў ЧІАССР пачаў рабіць з 1958 па 1961 гады школьным настаўнікам у роднай вёсцы Бена. З 1962 па 1971 гады рабіў у калгасе «Знаменскі» (Надцерачны раён). Там займаў розныя пасады: сьлесар, мэханік, галоўны інжэнэр, старшыня калгасу. У 1966 годзе закончыў ВНУ — Горскі земляробчы інстытут і атрымаў пасьведчаньне «Інжэнэр-мэханік земляробчай вытворчасьці». У 1988 годзе закончыў Акадэмію грамадзкіх навук пры ЦК КПСС.

## Сям’я
Мае сястру й братоў: Магамат, Ахмар, Ахмет. Сам Д. Заўгаеў мае жонку й трох дачок: Ірына, Ялена, Ала.

## Дзейнасьць у [[КПСС]]
У 1971—1972 гадах — старшыня Надцерачнага райвыканкаму. У 1972—1975 гадах узначальваў аб’яднаньне саўгасаў ЧІАССР. У 1975—1977 гадах займаў пасаду міністра сельскай гаспадаркі ЧІАССР. У 1977—1990 гадах займаў розныя пасады ў партыйных структурах у ЧІАССР. У 1989 годзе быў выбраны першым сакратаром кампартыі ЧІАССР (г. зн. Д. Заўгаеў стаў кіраўніком ЧІАССР). У 1990 годзе быў выбраны паслом у Вярхоўны савет РСФСР. У 1990—1991 — сябра ЦК КПСС.

## Выгнаньне з Чачэніі
З сакавіка 1990 па верасень 1991 году займаў пасаду старшыні Вярхоўнага савету ЧІАССР. Пад час барацьбы за ўладу выступаў у падтрымку жнівеньскага перавароту, за што быў са згоды Б. Ельцына прагнаны прыхільнікамі Дж. Дудаева з ЧІАССР. У 1991—1995 гг. жыў у Маскве. Займаў пасаду пасла ў Вярхоўным савеце РСФСР.

## Першая расейска-чачэнская вайна й другі ад’езд з Чачэніі
Падчас Першай расейска-чачэнскай вайны быў прыхільнікам расейскай заваёвы ЧРІ. У сярэдзіне 1995 году атрымаў пасаду кіраўніка ўраду Чачэнскай Рэспублікі. У сьнежні 1995 году быў выбраны кіраўніком Чачэнскай Рэспублікі. Пры гэтым у Ічкерыі шла вайна. Летам 1996 году з-за наступу чачэнскага войска быў вымушаны ад’ехаць з Грознага. У сакавіку 1997 году быў прызначаны Б. Ельцыным у Танзанію прадстаўніком Расеі. З 2004 па 2009 гады рабіў у Маскве ў МЗС Расеі. З 2009 году прадстаўнік Расеі ў Славеніі.

Катэгорыя:Удзельнікі Першай чачэнскай вайны
Катэгорыя:Асобы Чачэніі
Катэгорыя:Кіраўнікі рэгіёнаў Расеі
Чэмпіянат Ізраілю па футболе

**Чэмпіянат Ізраілю па футболе** — футбольныя спаборніцтвы Ізраілю, якія падзяляюцца на герархію лігаў і складаюцца зь пяці дывізіёнаў. На вяршыні сыстэмы знаходзіцца прэм’ер-ліга.

## Сыстэма
Ляйкі

Назву **Ляйкі** маюць:

* Ляйкі — вёска ў Івейскім раёне Гарадзенскай вобласьці
* Ляйкі — вёска ў Шчучынскім раёне Гарадзенскай вобласьці
Антоніё Хэсус Васкес Муньяс

**Антоніё Хэсус Васкес Муньяс** (;  18 студзеня 1980 году) — былы гішпанскі футбаліст, паўабаронца.

## Біяграфія
Ва ўзросьце 19 гадоў ён пачаў гуляць у клюбе «Эстрэмадура», у 22 гады перайшоў у «Тэнэрыфэ», дзе ён гуляў 4 сэзоны, быў вельмі важным гульцом, стаў капітанам каманды; ва ўзросьце 26 гадоў быў падпісаны «Рэкрэатыва». 26 чэрвеня 2011 году падпісаў кантракт з клюбам «Дэпартыва».

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Профіль на BDFutbol.
* Профіль на Soccerway.

Катэгорыя:Гішпанскія футбалісты
Менскае пагадненьне

## Значэньні
* Менскія пагадненьні (2014)
* Менскія пагадненьні (2015)

## Глядзіце таксама
* Менская група АБСЭ
Фэнікс Менск

«**Фэнікс**» — беларускі футбольны клюб зь Менску. У 2014—2015 гадах выступаў у другой лізе чэмпіянату Беларусі.

## Гісторыя
Да 2015 году каманда мела назву «Агракамбінат Ждановічы». У 2016 годзе каманда пад назвай «Каўчэг-Сэрвіс» заявілася ў чэмпіянат АЛФ. З 2019 году выступае пад назвай «Фэнікс».

## Статыстыка

### [[Чэмпіянат Беларусі па футболе|Чэмпіянат]]

### [[Кубак Беларусі па футболе|Кубак]]

## Галоўныя трэнэры
* Дзьмітры Дрожжа (2015)
* Антон Васілеўскі (2014)

## Крыніцы

Катэгорыя:Спорт у Менску
Янавічы (Красназьвёздаўскі сельсавет)

**Я́навічы** — вёска ў Клецкім раёне Менскай вобласьці. Уваходзіць у склад і зьяўляецца цэнтрам Красназьвёздаўскага сельсавету.

## Гісторыя
28 сьнежня 2007 году ў склад Янавічаў увайшла вёска Стралкава.

5 лютага 2008 году цэнтар Красназьвёздаўскага сельсавету перанесены зь вёскі Красная Зьвязда ў Янавічы.

## Насельніцтва
* 2010 год — 833 чалавекі
* 1999 год — 904 чалавекі

## Крыніцы

Катэгорыя:Красназьвёздаўскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Клецкага раёну
Мігоўная мова

**Мігоўная мова** — камунікатыўная сыстэма на кінэтычнай (жэстыкуляторна-мімічнай) аснове; асноўны сродак камунікацыі глухіх. Мінімальная адзінка мігоўнай мовы — жэст — складаецца з герэмаў, якія паказваюць на месца, канфігурацыю й характар жэсту. Колькасьць герэмаў параўнальная з колькасьцю фанэмаў гукавой мовы. Мігоўная мова уключае таксама позірк, выраз твару, рухі галавы й цела, функцыі якіх больш шырокія, чым у гукавых мовах. Структурна й катэгарыяльна мігоўная мова не залежыць ад гукавых ладаў моваў, іх роднасныя зьвязкі не вызначаюцца адпаведнымі нацыянальнымі мовамі (напрыклад, амслэн, мігоўная мова ЗША й большай часткі Канады, блізкі да мовы глухіх Францыі, аднак ня роднасны мове глухіх Ангельшчыны).

Мігоўная мова называюць таксама жэставыя маніфэстацыі гукавых моваў. У разьвітых грамадзтвах большая частка глухіх дзьвюхмоўная (валодаюць родную мігоўную мову і нацыянальнай мовай). Падчас камунікацыі на агульнанацыянальнай мове выкарыстоўваюць яе жэставы варыянт: захоўваецца сынтаксіс, структура, рэдукуецца марфалёгія, словы замяняюцца жэстамі; безаналягавыя элемэнты гукавой мовы дактылююцца (палітарна перадаюцца пальцавай азбукай).

## Літаратура
* 

Катэгорыя:Мовы
Нацыянальная мова

**Нацыяна́льная мо́ва** — мова, якая зьяўляецца сродкам вусных і пісьмовых зносінаў нацыі. Складваецца з мовы народнасьці ў пэрыяд станаўленьня нацыі. Функцыянуе ў некалькіх разнавіднасьцях: літаратурная мова, нестандартны дыялект, мясцовыя гаворкі й сацыяльныя дыялекты. Вышэйшая форма нацыянальнае мовы — літаратурная мова, якая лічыцца ўзорнай і прызнаецца ўсімі носьбітамі гэтае мовы. Нацыянальная мова зьяўляецца адной з найбольш істотных прыкметаў нацыі. Звычайная адна нацыя атаясамліваецца з адной мовай (напрыклад расейцы — з расейскай, французы — з францускай мовай). Аднак у сучасным сьвеце дастаткова распаўсюджаныя сытуацыі, калі адна нацыя карыстаецца некалькімі мовамі (напрыклад, у Швайцарыі функцыянуюць 4 дзяржаўныя мовы) або адна мова можа абслугоўваць моўныя патрэбы некалькіх нацыяў (напрыклад, ангельская мова ў Вялікабрытаніі, ЗША, Канадзе, Аўстраліі й інш. краінах). У апошнім выпадку фарміруюцца нацыянальныя варыянты адной мовы: ангельская брытанская, ангельская амэрыканская, ангельская аўстралійская й г.д.

## Літаратура
* 

Катэгорыя:Моўная палітыка
Беларускае вольна-эканамічнае таварыства

**Беларускае вольна-эканамічнае таварыства**:

* Беларускае вольна-эканамічнае таварыства (Віцебск)
* Беларускае вольна-эканамічнае таварыства (Менск)
* Беларускае вольна-эканамічнае таварыства (Петраград)
Беларускае вольна-эканамічнае таварыства (Віцебск)

**Белару́скае во́льнае эканамі́чнае тавары́ства** *ў [[Віцебск]]у*. Існавала ў сьнежні 1825 — верасьні 1841 гг. 

Таварыства створанае памешчыкамі Віцебскай і Магілёўскай губэрняў з мэтай пашыраць досьвед і павышаць прадукцыйнасьць прыгоньніцкай працы ў умовах разьвіцьця капіталістычных дачыненьняў у аграрным сэктары эканомікі, вывучаць дасягненьні сельскагаспадарчай навукі ў Расеі й за мяжой і выкарыстоўваць іх ва ўмовах Беларусі. У яго склад апрача памешчыкаў беларускіх губэрняў уваходзіла некалькі сябраў Вольнага эканамічнага таварыства ў Пецярбургу разам з расейскім эканамістам М. С. Мардвінавым. Прэзыдэнтам таварыства лічыўся генэрал-губэрнатар Віцебскай, Магілёўскай і Смаленскай губэрні М. М. Хаванскі. У 1820-я г. ў набытым маёнтку Залучосьсе (каля Віцебску) была арганізаваная ўзорная гаспадарка. У 1841 г. таварыства выдала ў Пецярбургу 1 нумар часапісу «Летопись Белорусского общества сельского хозяйства», дзе зьмешчаны яго статут, артыкулы пра вінакурства на Беларусі, пра спробы безадвальнай апрацоўкі глебы й плуг для гэтай мэты, парады па арашэньні лугоў, лячэньні й засьцярозе жывёлы ад паморку й іншае.

## Літаратура
* 
* Верабей, М. В. Беларускае вольнае эканамічнае таварыства / М. В. Верабей //  — С. 351.
* Воробей, Н. В. О белорусском Вольном экономическом обществе: (Из истории экономической мысли в Белоруссии в первой половине XIX века) // Сборник научных работ Белорусского политехнического института. Вып. 68. — Мн., 1958.
* Труды первого областного съезда сельских хозяев в гор. Двинске в 1903 г. — Витебск, 1904.

Катэгорыя:Беларускія грамадзкія аб’яднаньні
Катэгорыя:Гісторыя Віцебску
Катэгорыя:Зьявіліся ў 1825 годзе
Найвышэйшая ліга чэмпіянату Беларусі па футболе 2015 году

**[[Вышэйшая ліга чэмпіянату Беларусі па футболе|Вышэйшая ліга]] [[Чэмпіянат Беларусі па футболе 2015 году|чэмпіянату Беларусі па футболе 2015 году]]** — 25-ы розыгрыш чэмпіянату Беларусі ў вышэйшай лізе, які праходзіў з 10 красавіка да 8 лістапада.

## Фармат
У параўнаньні з папярэднім чэмпіянатам вышэйшая ліга была пашыраная да 14 камандаў, праз гэта спаборніцтвы адбываліся ў два колы замест папярэдняй сыстэмы з падзелам на дзьве шасьцёркі пасьля двух колаў. Кожная каманда правяла па 26 гульняў. Каманда, якая заняла 14-е месца, пакінула вышэйшую лігу, а яе месца зоймуць тры найлепшыя каманды першай лігі, такім чынам вышэйшая ліга будзе пашыраная да 16 камандаў з сэзону 2016 году.

Клюбам вышэйшай лігі было дазволена адначасова выпускаць на поле ня больш за чатыры легіянэры, але замежныя гульцы, якія правялі ня менш за 50% матчаў за сваю нацыянальную зборную за год, папярэдні году пачатку чэмпіянату (для чэмпіянату 2015 году — з 1 студзеня да 31 сьнежня 2014 году), не лічыліся легіянэрамі, пры гэтым зборная павінна ўваходзіць у першую сотню рэйтынгу ФІФА.

## Клюбы
У вышэйшай лізе выступалі 14 клюбаў: 11 найлепшых клюбаў чэмпіянату 2014 году, пераможцы першай лігі мікашэвіцкі «Граніт» і мазырская «Славія», а таксама клюб «Віцебск», які ў матчах за месца ў вышэйшай лізе перамог магілёўскі «Дняпро».

## Табліца

Пры аднолькавай колькасьці пунктаў месца ў табліцы вызначаецца згодна з наступнымі крытэрамі:
* вынікі гульняў між сабой (колькасьць пунктаў, колькасьць перамог, розьніца забітых і прапушчаных мячоў, колькасьць забітых мячоў)
* лепшая розьніца забітых і прапушчаных мячоў ва ўсіх гульнях чэмпіянату
* большая колькасьць перамог ва ўсіх матчах чэмпіянату
* большая колькасьць забітых мячоў ва ўсіх матчах чэмпіянату

## Вынікі гульняў

## Статыстыка

### Найлепшыя бамбардзіры

### Найлепшыя асыстэнты

## Найлепшыя гульцы
Беларуская фэдэрацыя футболу вызначыла найлепшых гульцоў па выніках чэмпіянату:
* Найлепшы футбаліст чэмпіянату — Ігар Стасевіч (БАТЭ)
* Найлепшы брамнік — Сяргей Чэрнік (БАТЭ)
* Найлепшы абаронца — Неманья Мілунавіч (БАТЭ)
* Найлепшы паўабаронца — Ігар Стасевіч (БАТЭ)
* Найлепшы нападнік — Мікалай Януш («Шахцёр»)

## Зборныя чэмпіянату
### Па вэрсіі [[Беларуская фэдэрацыя футболу|Беларускай фэдэрацыі футболу]]

#### Каманда «А»

#### Каманда «Б»

### Па вэрсіі газэты «[[Прессбол]]»

#### Каманда «А»

#### Каманда «Б»

## Найлепшыя судзьдзі
* Найлепшы судзьдзя — Віталь Севасьцьянік (Горадня)
* Найлепшыя асыстэнты судзьдзі — Віталь Малюцін (Магілёў), Алег Масьлянка (Берасьце)

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт Беларускай фэдэрацыі футболу

Катэгорыя:Чэмпіянат Беларусі па футболе
Катэгорыя:2015 год у футболе
Беларускае вольна-эканамічнае таварыства (Менск)

**Белару́скае во́льна-эканамі́чнае тавары́ства** ў Менску — грамадзкая арганізацыя, якая існавала ў Менску ў 1921—1922(?) гадах пры Беларускім політэхнічным інстытуце.

Статутныя задачы: прыродна-гістарычнае і прамыслова-эканамічнае вывучэньне Беларусі, вырашэньнем навукова-тэхнічных праблемаў, зьвязаных з патрэбамі мясцовай гаспадаркі. Старшыня прэзыдыюму вучоны М. К. Ярашэвіч, чальцы П. М. Капура, В. І. Пераход, С. В. Скандракоў. У таварыства ўваходзілі пераважна прафэсары, выкладчыкі й студэнты Беларускага політэхнічнага інстытуту.

Летам 1922 году мела 97 афіцыйных чальцоў. Супрацоўнічала з Наркаматам земляробства БССР. Арганізоўвала публічная лекцыі, чытаньні, экспэдыцыі. У студзені 1922 г. разам з Гістарычным і Пэдагагічным таварыствамі выступіла з ініцыятывай скліканьня зьезду Заходняй вобласьці РСФСР па вывучэньні беларускага этнаграфічнага краю. Разам зь Беларускай культурна-навуковай асацыяцыяй пры Пятроўскай сельскагаспадарчай акадэміі (Масква) летам 1922 г. арганізавала й правяло навуковую экспэдыцыю пад кіраўніцтвам прафэсара М. Аганоўскага, з Народным камісарыятам земляробства БССР і прафэсарам У. П. Бушынскім рыхтавала экспэдыцыі глебавую й па этнаграфіі Беларусі. Пры таварыстве працавалі фізыка-матэматычная, лясная, сельскай гаспадаркі й іншыя сэкцыі. Сярод актывістаў аграхімік прафэсар А. Т. Кірсанаў, лесазнаўцы К. Ф. Міран і Ч. І. Родзевіч, мікрабіёляг К. І. Кудзін, беларускія навукоўцы П. М. Валодзька, М. Л. Гомза, П. П. Кашчанка, А. А. Кіскль, М. Ш. Міхалевіч, П. І. Сакун, інжынэр-хімік М. Шпунт і інш.

## Літаратура
* Васілеўскі, Ю. Р. Беларускае вольна-эканамічнае таварыства / Ю. Р. Васілевіч //  С. 351.

Катэгорыя:Беларускія грамадзкія аб’яднаньні
Катэгорыя:Беларускі нацыянальны тэхнічны ўнівэрсытэт
Катэгорыя:Арганізацыі, заснаваныя ў 1921 годзе
Катэгорыя:1921 год у Менску
Катэгорыя:Зьніклі ў 1922 годзе
Юры Лядаў

**Ю́ры Рыго́равіч Ля́даў** (нарадзіўся 3 сьнежня 1987 году, Менск) — беларускі біятляніст, удзельнік Алімпійскіх гульняў 2014 году. Чалец зборнае Беларусі з 2009 году.

## Кубак сьвету
* 2011—2012 — 45-е месца (86 пунктаў)
* 2014—2015 — 36-е месца (192 пункты)
* 2015—2016 — 74-е месца (27 пунктаў)

## Вонкавыя спасылкі
* Профіль на сайце Міжнароднага зьвязу біятляністаў

Катэгорыя:Нарадзіліся ў Менску
Катэгорыя:Беларускія біятляністы
Катэгорыя:Беларускія біятляністы і біятляністкі на Алімпійскіх гульнях
Катэгорыя:Біятляністы і біятляністкі на зімовых Алімпійскіх гульнях 2014 году
Міжнародная інтэрвэнцыя супраць Ісламскай дзяржавы

**Міжнаро́дная інтэрвэ́нцыя су́праць Ісла́мскай дзяржа́вы** — узброеныя ўмяшаньні розных дзяржаваў у грамадзянскія войны ў Сырыі й Іраку, распачатыя ў 2014 року ў адказ на захопы тэрыторыяў тэрарыстычнай арганізацыяй пад назовам Ісламская дзяржава Іраку і Леванту. Гэта, а таксама жорсткасьць, парушэньні правоў чалавека і небясьпека пашырэньня сырыйскага канфлікту на суседнія краіны вымусілі міжнародную супольнасьць распачаць інтэрвэнцыю.

Першымі ў наземную апэрацыю пры падтрымцы авіяцыі і дронаў уключыліся Іран і ягоныя хаўрусьнікі з Хэзбалы. У сярэдзіне лета 2014 року першыя вайсковыя адзінкі былі накіраваныя Злучанымі Штатамі Амэрыкі, пасьля чаго ў жніўні пачаўся поўнамаштабны паветраны наступ.

## Глядзіце таксама
* Ісламская дзяржава

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Мапы фронту з ІСІЛ (Ірак і Сырыя)

Катэгорыя:2014 год у Іраку
Катэгорыя:2015 год у Іраку
Катэгорыя:Войны Іраку
Катэгорыя:Канфлікты 2014 году
Катэгорыя:Канфлікты 2015 году
Катэгорыя:Вайна з тэрарызмам
Катэгорыя:Ісламская дзяржава Іраку і Леванту
Бромапойкарна Стакгольм

«**Бромапойкарна**» () — швэдзкі футбольны клюб з гораду Стакгольму. Заснаваны ў 1942 годзе.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт

Катэгорыя:Стакгольм‎
Катэгорыя:1942 год у Швэцыі
Катэгорыя:Футбольныя клюбы, заснаваныя ў 1942 годзе
Амэрыка Мэхіка

«**Амэрыка**» () — мэксыканскі футбольны клюб з гораду Мэхіка, які выступае ў Лізе MX, найвышэшйым дывізіёне мэксыканскага футболу. Заснаваны ў 1916 годзе і належыць мэдыякампаніі Televisa. Хатнія матчы клюб праводзіць на стадыёне «Ацтэка», найвялікшай спартовай арэне ў Мэксыцы і ўсёй Лацінскай Амэрыцы. Клюб зьяўляецца шматразовым чэмпіёнам краіны і адным з самых тытуляваных калектываў у Мэксыцы Самым прынцыповым супернікам «Амэрыкі» зьяўляецца клюб «Гвадаляхара», вядомым па мянушцы «Чывас». Супрацьстаяньне «Амэрыкі» і «Гвадаляхары» — самае важнае ў мэксыканскім футболе. Яно мае назоў Супэрклясыка.

## Гісторыя
«Амэрыка» была заснавана студэнтамі двух сталічных каледжаў 12 кастрычніка 1916 году, у гадавіну высадкі Хрыстафора Калюмба на амэрыканскі кантынэнт. У гонар гэтай падзеі клюб і атрымаў сваю назву. Заснавальнікам лічыцца Рафаэль Гут’ерэс, які некаторы час гуляў за каманду, а затым быў ейным трэнэрам. Другая палова 1920-х гадоў была найлепшай у эпосе аматарскага футболу Мэксыкі. «Амэрыка» чатыры разы запар сталася чэмпіёнам і яшчэ двойчы заняла другое месца. На Алімпіядзе 1928 году і чэмпіянаце сьвету 1930 году каманда была базавым клюбам зборнай Мэксыкі. Да 1942 году ў краіне існавала некалькі лігаў, але самай моцнай лічылася сталічная, дзе «Амэрыка» стала брала ўдзел. Клюб узяў удзел у першым розыгрышы прафэсійнае лігі дзяржавы сэзону 1943—1944 гадоў, але заняў толькі 8 месца з 10 магчымых. Таксама ў гэты час нарадзілася суперніцтва з «Гвадаляхарай», асабліва пачынаючы з сэзону 1945—1946 гадоў, калі «Гвадаляхара» перамагла «Амэрыку» двойчы зь лікам 6:4 і 4:2.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт

Катэгорыя:Мэхіка
Катэгорыя:Зьявіліся ў 1916 годзе
Сан-Лярэнса Буэнас-Айрэс

«**Сан-Лярэнса дэ Альмагра**» () — аргентынскі футбольны клюб з гораду Буэнас-Айрэс, гуляе ў Прафэсійнай футбольнай лізе. «Сан-Лярэнса» лічыцца адным з клюбаў вялікай пяцёркі аргентынскага футболу, куды, таксама, уваходзяць «Рывэр Плэйт», «Бока Хуніёрс», «Індэпэнд’ентэ» і «Расінг». Аднак гістарычным супернікам клюбу лічыцца клюб «Уракан». «Сан-Лярэнса» па-за межамі Аргентыны атрымаў дадатковую вядомасьць дзякуючы таму, што ў сакавіку 2013 году рымскім папам быў абраны заўзятар гэтага клюбу папа Францішак.

## Гісторыя
Каманда была заснавана 1 красавіка 1908 году. Назва адначасова адлюстроўвала павагу да Сьвятога Лаўрэнція і каталіцкага сьвятара Ляренса Маса, які дапамагаў новай камандзе праз прадастаўленьне ў выкарыстаньне пляцоўкі для гульняў. Пачынаючы з часоў стварэньня прафэсійнага футболу ў 1931 годзе, каманда ўваходзіць у пяцёрку найлепшых клюбаў Аргентыны, нароўні з «Рывэр Плэйтам», «Бока Хуніёрс», «Расінгам» і «Індэпэнд’ентэ».

У 1933 годзе клюб выйграў свой першы прафэсійны тытул. За каманду выступаў баск Ісыдра Лянгара. Наступны тытул быў атрыманы ў 1946 годзе, што перапыніла пераможную сэрыю «Рывэр Плэйт» у чэмпіянаце Аргентыны. У той жа год каманда адправілася ў турнэ па Гішпаніі і Партугаліі, дзе правяла сэрыю таварыскіх матчаў. Пасьля паразы ад мадрыдзкага «Рэалу», «Сан-Лярэнса» атрымаў перамогу ў сустрэчах з «Барсэлёнай», нацыянальнай зборнай Гішпаніі і Партугаліі. Гішпанскія журналісты назвалі «Сан-Лярэнса» «найлепшай камандай у сьвеце». Футбалісту Рэнэ Пантоні прапаноўвалі кантракт з «Барсэлёнай», аднак ён адмовіўся з прычыны нежаданьня пакідаць родную Аргентыну.

«Сан-Лярэнса» быў адным з галоўных фаварытаў першага розыгрышу Кубка Лібэртадорэс у 1960 годзе. Аднак каманда саступіла ў паўфінале ва ўпартай барацьбе пераможцу турніру ўругвайскаму клюбу «Пэньяроль».

## Дасягненьні
* **[[Чэмпіянат Аргентыны па футболе|Чэмпіён Аргентыны]]**: **15**
** 1923, 1924, 1927, 1933, 1936, 1946, 1959, 1968(М), 1972(М), 1972(Н), 1974(Н), 1995(К),
** 2001(К), 2007(К), 2013(І)

* **Уладальнікі [[Кубак Лібэртадорэс|Кубку Лібэртадорэс]]**: 2014
* **Уладальнікі [[Паўднёваамэрыканскі кубак|Паўднёваамэрыканскага кубку]]**: 2002
* **Уладальнікі [[Кубак Мэркасур|Кубка Мэркасур]]**: 2001

* Удакладненьне: І — Інісіяль, К — Кляўсура, М — Мэтрапалітана, Н — Насьяналь

## Склад
: *Актуальны на 23 лютага 2026 году*

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт

Катэгорыя:Буэнас-Айрэс
Катэгорыя:Зьявіліся ў 1908 годзе
Настрой (гурт)

**НастроЙ** — украінскі рэп-гурт з Львову. Заснаваны ў 2010 годзе трыма сябрамі — Аляксандр Мананьнікаў (Saba) Андрэй Дрававоз (Dran) і Артур Лаб’як (Tur).

У 2015 годзе выпусьцілі свой першы рэліз — альбом «Голос Орбіт».

Выступаюць пераважна на Захадзе Ўкраіны: гарады Львоў, Ужгарад, Івана-Франкоўск, Луцак, Тарнопаль і іншыя.

## Дыскаграфія
### Альбомы
*«Голос орбіт» (2015)

## Склад
* Андрэй «Dran» Дрававоз
* Артур «Tur» Лабьяк

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйная старонка ў сетцы Ютуб

Катэгорыя:Украінскія гіп-гоп-гурты
Катэгорыя:Музычныя гурты, якія зьявіліся ў 2013 годзе
Беларуская школьная рада Меншчыны

**Белару́ская шко́льная ра́да Ме́ншчыны**, **Ме́нская белару́ская шко́льная ра́да** — культурна-асьветная ўстанова ў Менску ў 1919—1920 гадах.

Рада створаная 30 жніўня 1919 году на базе школьнае камісіі Часовага беларускага нацыянальнага камітэту. Дзейнічала ва ўмовах польскае акупацыі.

У прэзыдыюм Рады ўваходзілі Сымон Рак-Міхайлоўскі (старшыня), Усевалад Ігнатоўскі (намесьнік старшыні), Аляксандар Данілевіч, Вацлаў Іваноўскі, Часлаў Родзевіч, Аркадзь Смоліч, Язэп Шнаркевіч, Павал Дземідовіч і іншыя. Рада кіравала дзейнасьцю беларускіх навучальных установаў Менскай губэрні, стварала беларускія школы й культурна-асьветныя гурткі, павятовыя й валасныя беларускія школьныя рады. Арганізавала ў Менску й Слуцку беларускія настаўніцкія курсы, стварыла камісію, якая склала й выдала праграму для беларускіх пачатковых школ. Стала асновай для стварэньня Беларускай цэнтральнай школьнай рады. Паводле пастановы Беларускай школьнай рады Меншчыны ад 1 сакавіка 1920 году рэктарам Менскага беларускага пэдагагічнага інстытуту прызначаны В. Іваноўскі. У далейшым Рада намагалася стварыць беларускі нацыянальны ўнівэрсытэт.

Рада спыніла дзейнасьць у ліпені 1920 году з прыходам Чырвонай Арміі.

## Літаратура
* 

Катэгорыя:Беларускія грамадзкія аб’яднаньні
Раман Ялётнаў

**Рама́н Ялётнаў** (нарадзіўся 14 траўня 1993 году) — беларускі біятляніст, чэмпіён Эўропы сярод юніёраў у спрынце (2014), чалец нацыянальнай зборнай Беларусі.

## Біяграфія
У Кубку сьвету дэбютаваў у 2015 годзе на этапе ў Абэргофе, дзе ў эстафэце зборная Беларусі заняла 12 месца. На тым жа этапе ў спрынце заняў 59 месца. Найлепшая пазыцыя на этапах Кубку сьвету — 49 месца на наступным этапе ў Рупольдынгу.

## Агульны залік Кубку сьвету
* 2015—2016 — 65 месца (46 пунктаў)

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Профіль на сайце Міжнароднага зьвязу біятляністаў

Катэгорыя:Беларускія біятляністы
Катэгорыя:Біятляністы і біятляністкі на зімовых Алімпійскіх гульнях 2018 году
Беларуская цэнтральная школьная рада

**Белару́ская цэнтра́льная шко́льная ра́да** — грамадзкая арганізацыя, існавала ў 1920 годзе ў Менску.

Створаная ва ўмовах акупацыі Беларусі польскімі войскамі на базе Беларускіх школьных радаў Меншчыны, Віленшчыны й Гарадзеншчыны. Узначальвала работу па адкрыцьці беларускіх школаў. Старшыня Сымон Рак-Міхайлоўскі, намесьнікі: Аркадзь Смоліч, Вацлаў Іваноўскі; чальцы прэзыдыюму: Ян Станкевіч (Вільня), Лукаш Дзекуць-Малей. Інструктары рады займаліся культурна-асьветнай дзейнасьцю на месцах, стваралі беларускія гурткі, распаўсюджвалі літаратуру. Беларускія школьныя рады ствараліся таксама ў паветах і валасьцёх, у іх склад выбіраліся настаўнікі, бацькі вучняў. Рада процідзейнічала палітыцы палянізацыі беларусаў, якую праводзілі польскія ўлады.

## Літаратура
* Первачук, Г. А. Беларуская цэнтральная школьная рада //  С. 420

Катэгорыя:Беларускія грамадзкія аб’яднаньні
Зборная Беларусі па біятлёне

**Зборная Беларусі па біятлёне** — беларуская нацыянальная каманда па біятлёне.

## Вялікія крыштальныя глёбусы
Вялікія крыштальныя глёбусы, заваяваныя спартоўцамі зборнай Беларусі.

## Мэдалі і прызавыя месцы
Мэдалі і прызавыя месцы, заваяваныя спартоўцамі зборнай Беларусі па біятлёне ў асабістых гонках, пачынаючы з сэзону 1992—1993.

## Гісторыя выступаў жаночай зборнай

## Склад (сэзон 2014—2015)

### Жаночая зборная

### Мужчынская зборная

## Вонкавыя спасылкі
* Фэдэрацыя біятлёну Беларусі

Катэгорыя:Беларускі біятлён
Біятлён
Беларусь
Ньюэлз Олд Бойз Расарыё

«**Ньюэлз Олд Бойз**» () — аргентынскі футбольны клюб з гораду Расарыё, гуляе ў Прафэсійнай футбольнай лізе. Клюб быў заснаваны 3 лістапада 1903 году Айзэкам Ньюэлам, піянэрам аргентынскага футболу. Апошнім разам «Ньюэлз Олд Бойз» станавіўся чэмпіёнам краіны ў 2013 годзе. Да гэтага трэнэр Марсэлё Б’ельса двойчы прыводзіў каманду да перамогі ў нацыянальным першынстве. У ягоны гонар названы хатні стадыён клюбу. Дэрбі Расарыё супраць клюбу «Расарыё Сэнтраль» зьяўляецца адным з самых выбітных футбольных супрацьстаяньняў у Паўднёвай Амэрыцы.

## Дасягненьні
* **[[Чэмпіянат Аргентыны па футболе|Чэмпіён Аргентыны]]**: **6**
** 1974(М), 1988, 1991, 1992(К), 2004(А), 2013(Ф)

* Удакладненьне: А — Апэртура, К — Кляўсура, М — Мэтрапалітана, Ф — Фіналь

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт

Катэгорыя:Расарыё
Катэгорыя:Зьявіліся ў 1903 годзе
Індэпэнд’ентэ Авэльянэда

«**Індэпэнд’е́нтэ**» () — аргентынскі футбольны клюб з гораду Авэльянэда, які належыць да аглямэрацыі Вялікага Буэнас-Айрэсу. Клюб гуляе ў Прафэсійнай футбольнай лізе. Акрамя таго, «Індэпэнд’ентэ» ўваходзіць у склад гэтак званай вялікай пяцёркі футбольных клюбаў Аргентыны. Лякальнае суперніцтва з клюбам «Расінг» мае назоў Дэрбі Авэльянэды.

Першапачаткова клюб быў створаны ў Буэнас-Айрэсе ў раёне Мансэрат 1 студзеня 1905 году, аднак ужо ў 1907 годзе каманда зьмяніла сваё базаваньне на Авэльянэду. «Індэпэнд’ентэ» зьяўляецца даволі пасьпяховым аргентынскім клюбам, які мае на сваім рахунку 16 перамог у нацыянальным першынстве.

## Стадыён
Стадыён «Індэпэнд’ентэ» мае назву Лібэртадорэс дэ Амэрыка, якую ён атрымаў у 2005 годзе. Раней пляцоўка была вядомы наўпрост як стадыён «Індэпэнд’ентэ». Арэна была адкрытая 4 сакавіка 1928 году матчам супраць уругвайскага «Пэньяролу». Гэта быў першы бэтонны стадыён у Паўднёвай Амэрыцы.

## Дасягненьні
* **[[Чэмпіянат Аргентыны па футболе|Чэмпіён Аргентыны]]**: **16**
** 1922(АА), 1926, 1938, 1939, 1948, 1960, 1963, 1967(Н), 1970(М), 1971(М)
** 1977(Н), 1978(Н), 1983(М), 1989, 1994(К), 2002(А)

* **Уладальнікі [[Кубак Лібэртадорэс|Кубка Лібэртадорэс]]**: **7**
** 1964, 1965, 1972, 1973, 1974, 1975, 1984

* **Уладальнікі [[Міжкантынэнтальны кубак|Міжкантынэнтальнага кубка]]**: **2**
** 1973, 1984

* **Уладальнікі [[Паўднёваамэрыканскі кубак|Паўднёваамэрыканскага кубка]]**: 2010
* **Уладальнікі [[Рэкопа Паўднёвай Амэрыкі|Рэкопы Паўднёвай Амэрыкі]]**: 1995

* **Уладальнікі [[Інтэрамэрыканскі кубак|Інтэрамэрыканскага кубка]]**: **3**
** 1973, 1974, 1975

* **Уладальнікі [[Паўднёваамэрыканскі Супэркубак|Паўднёваамэрыканскага Супэркубка]]**: **2**
** 1994, 1995

* Удакладненьне: А — Апэртура, АА — Асасыясьён Аматарс, К — Кляўсура, М — Мэтрапалітана, Н — Насьяналь

## Склад
: *Актуальны на 23 лютага 2026 году*

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт

Катэгорыя:Авэльянэда
Катэгорыя:Зьявіліся ў 1905 годзе
Славічы

Назву **Славічы** маюць:

* Славічы — вёска ў Гарадзенскім раёне Гарадзенскай вобласьці
* Славічы — вёска ў Мядзельскім раёне Менскай вобласьці
Пачука (футбольны клюб)

«**Пачука**» () — мэксыканскі футбольны клюб з гораду Пачукі, які выступае ў Лізе MX, найвышэшйым дывізіёне мэксыканскага футболу. Быў заснаваны ў 1901 годзе ангельскімі корнскімі маракамі, такім чынам, клюб зьяўляецца адным з найстарэйшых клюбаў абодвух Амэрык. Хатнія матчы клюб праводзіць на стадыёне «Ідальга», які названы ў гонар штату базаваньня клюбу.

## Гісторыя
Клюб «Пачука» быў заснаваны 28 лістапада 1901 году працаўнікамі горнаруднай кампаніі ў Пачуцы. У 1905 годзе каманда выйграла свой першы чэмпіянат, у якім бралі ўдзел толькі клубы Мэхіка і найбліжэйшых гарадоў. Мэксыканская рэвалюцыя прывяла да таго, што ў 1910—1912 гадох «Пачука» апынулася сярод толькі трох прафэсійных клюбаў краіны, якія працягвалі сваё існаваньне.

У 1918 годзе быў выйграны яшчэ адзін чэмпіянат Мэхіка, а ў 1920 годзе — Мэксыканская ліга. Аднак у тыя часы яшчэ не было масавай прафэсіяналізацыі футболу, таму гэтыя тры чэмпіёнствы «Пачукі» ня ўлічваюцца ў агульным сьпісе чэмпіянатаў Мэксыкі, паколькі за адлік прынята лічыць сэзон 1943—1944 гадоў.

Падчас сэзону 1920—1921 гадоў большасьць гульцоў каманды зьехала ў Мэхіка і каманда спыніла сваё існаваньне на некалькі дзесяцігодзьдзяў. У 1950 годзе быў утвораны другі дывізіён чэмпіянату Мэксыкі, менавіта тады клюб аднавіў сваю дзейнасьць. У 1967 годзе «Пачука» атрымала перамогу ў другім дывізіёне і дамаглася вяртаньня ў футбольную эліту краіны.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт

Катэгорыя:Пачука
Катэгорыя:Зьявіліся ў 1901 годзе
Крус Асуль Мэхіка

«**Крус Асуль**» () — мэксыканскі футбольны клюб з гораду Мэхіка, які выступае ў Лізе MX, найвышэшйым дывізіёне мэксыканскага футболу. Быў заснаваны ў 1927 годзе і першапачаткова месьціўся ў штаце Ідальга. Хатнія матчы клюб праводзіць на стадыёне «Эстадыё Асуль», куды каманда зьехала ў 1996 годзе пасьля таго, як шмат гадоў праводзіла матчы на стыдёне «Ацтэка». «Крус Асуль» зьяўляецца першым мэксыканскім клюбам, які здолеў дайсьці да фіналу Кубка Лібэртадорэс. У 2001 годзе ён толькі ў пасьляматчавых пэнальці трываў паразу ад аргентынскай «Бокі Хуніёрс».

## Гісторыя
«Крус Асуль» быў заснаваны ў якасьці аматарскай каманды 22 траўня 1927 году кампаніяй па вытворчасьці цэмэнту «Сэмэнта Крус Асуль», якая размяшчалася ў горадзе Хасо, штат Ідальга. Амаль праз стагодзьдзе гэтая кампанія да гэтага часу зьяўляецца адным з фундатараў клюбу.

З 1927 па 1960 гады каманда неаднаразова гуляла ў Мэхіка з наймацнейшымі камандамі сталіцы і ўсёй краіны — «Амэрыкай», «Нэкаксай», «Атлянтэ» ды іншымі. Бачачы посьпехі сваёй аматарскай каманды, новая адміністрацыя камбінату, які стаў называцца «Каапэратыў Крус Асуль», вырашыла аформіць камандзе прафэсійны статус і заявіла каманду ў другі дывізіён Мэксыкі на сэзон 1960—1961 гадоў. У 1964 годзе каманда атрымала перамогу ў другім дывізіёне пад кіраўніцтвам вугорца Ёрдзі Марыка.

Першы тытул чэмпіёнаў Мэксыкі прыйшоў да клюбу ў 1969 годзе, а ў 1970-я гады «Крус Асуль» атрымаў мянушку «лякаматыў» за свае выбітныя вынікі — клюб шэсьць разоў станавіўся чэмпіёнам краіны і стаў найлепшай камандай дзесяцігодзьдзя. Усяго да 1997 году ў скарбонцы «Крус Асуль» сабралася 8 тытулаў чэмпіянату Мэксыкі і ўсе гэтыя тытулы клюбу атрымаў менш чым за 40 гадоў.

У 2001 годзе «Крус Асуль» здолеў пераадолець шэраг моцных супернікаў да шляху ў фіналу Кубка Лібэртадорэс. На хатнім поле клюб трываў паразу зь лікам 0:1 ад «Бокі Хуніёрс» у першым фінальным матчы турніру, аднак здолеў выйграць з такім жа лікам на «Бамбанэры», і давесьці справу да сэрыі пэнальці, у якой перамогу ўсё ж сьвяткавалі аргентынцы.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт

Катэгорыя:Мэхіка
Катэгорыя:Травень 1927 году
Катэгорыя:Футбольныя клюбы, заснаваныя ў 1927 годзе
Катэгорыя:1927 год у Мэксыцы
Чэмпіянат Баўгарыі па футболе

**Чэмпіянат Баўгарыі па футболе** — футбольныя спаборніцтвы Баўгарыі, якія падзяляюцца на герархію лігаў і складаюцца зь пяці дывізіёнаў. На вяршыні сыстэмы знаходзіцца першая прафэсійная ліга.

## Сыстэма
Замак (неадназначнасьць)

**Замак** — гэта:

* Замак — паводле архітэктурнай, археалягічнай і гісторыка-сацыялягічнай сутнасьці зьяўляецца абарончай прыватнаўласьніцкай сядзібай-рэзыдэнцыяй фэўдала з пэўным наборам абарончых і жылых збудаваньняў, характэрнай для пэўнага этапу ў разьвіцьці грамадзтва
* Замак — вёска ў Бярэзінскім раёне Менскай вобласьці Беларусі
Кубак Лібэртадорэс 2015 году

**[[Кубак Лібэртадорэс]] 2015 году** — 56-ы розыгрыш трафэю, які лічыцца самым галоўным клюбным футбольным спаборніцтвам у Паўднёвай Амэрыцы. Турнір ладзіцца арганізацыяй КОНМЭБОЛ. Пераможца спаборніцтва атрымае права ўдзелу ў клюбным чэмпіянаце сьвету і матчы Рэкопы Паўднёвай Амэрыкі 2016 году. Свой тытул абараняў аргентынскі клюб «Сан-Лярэнса».

## Першы раўнд

## Другі раўнд
### Група 1

### Група 2

### Група 3

### Група 4

### Група 5

### Група 6

### Група 7

### Група 8

## Плэй-оф
### 1/8 фіналу

:1 — Другі матч паміж клюбамі «Бока Хуніёрс» і «Рывэр Плэйт» быў прыпынены пасьля таго, як гульцы «Рывэр Плэйту» зьведалі напад з прымяненьем сьлезацечнага газу з боку прыхільнікаў «Бокі Хуніёрс». КОНМЭБОЛ распачаў дысцыплінарную справу ў дачыненьні да «Бокі Хуніёрс» і 16 траўня 2015 году вырашыў дыскваліфікаваць клюб.

### 1/4 фіналу

### 1/2 фіналу

### Фіналы

----

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйная старонка

2015
Катэгорыя:2015 год у футболе
Ахмат Кадыраў

**Ахмат-[[хаджы]] Абдулхамідавіч Кадыраў** (, 23 жніўня 1951 году, Караганда — 9 траўня 2004 году, Грозны) — чачэнскі ісламскі й дзяржаўны дзяяч. Быў выбраны на пасаду кіраўніка Другой Чачэнскай (расейскай) рэспублікі. Займаў духоўныя пасады ў ЧРІ. Пад час Другой расейска-чачэнскай вайны перайшоў на бок Расеі.

## Сям’я
З 1970 году быў жанаты з Аймані ( 4 жніўня 1953). Дзеці: дочкі — Зарган (нар. ў 1971) і Зулай (нар. у 1972), сыны — Зелімхан (1974—2004) і Рамзан (нар. ў 1976). Малодшы сын А. Кадырава — Рамзан стаў прэзыдэнтам Чачэніі.

## Паходжаньне
Нарадзіўся ў Карагандзе Казаская ССР, куды яго сям’ю прымусова перасялілі разам зь іншымі чачэнцамі ў 1944 годзе. У красавіку 1957 году сям’я Кадыравых вярнулася дамоў у ЧІАССР, у вёску Цэнтарой ЧІАССР.

## Маленства
У 1968 годзе закончыў сярэднюю школу ў вёсцы Бачы. У тым жа годзе пачаў працаваць камбайнэрам на поўначы ЧІАССР у Наўрскім раёне. З  1969 па 1971 годы працаваў у саўгасе «Навагрозьненскі» Гудэрмэскі раён ЧІАССР. З 1971 па 1980 гады працаваў у Расеі на розных нізкакваліфікацыйных працах.
### Вучоба ў духоўных ісламскіх установах (1980—1991)
У 1980 годзе А. Кадыраў ад’ехаў ва Ўзбэкістан для вучобы ў мэдрэсэ Мір Араб (места Бухара). У 1982 годзе закончыў мэдрэсэ. У тым жа годзе паступае ў ВНУ – Ташкенцкі ісламскі ўнівэрсытэт. У 1986 годзе А. Кадыраў яго закончыў. Пасьля гэтага быў намесьнікам галоўнага мячэту места Гудэрмэс. У 1988 годзе ад’ехаў з Гудэрмэсу й стаў спрабаваць вучыць ісламу ў вёсцы Курчалы, але ў 1990 годзе ад’ехаў у Ярданію для вучобы ў места Аман. Паступіў на ісламскі аддзел Аманскага ўнівэрсытэту.
### Вяртаньне ў Ічкерыю й Першая расейска-чачэнская вайна (1991—1994)

Ахмат Кадыраў у 1991 годзе вяртаецца ў ЧРІ й становіцца чынным удзельнікам духоўнага руху за незалежнасьць Ічкерыі. Пад час Першай вайны з Расеяй заклікаў да джыгаду – вайны зь нявернымі й абароны айчыны ад захопнікаў.

## Міжваенны час (1996—1999)
У міжваенны час А. Кадыраў быў адсунуты ад усіх рычагоў улады, што было прычынай тайнай незадаволенасьці А. Кадырава. Па ўсёй Ічкерыі ўзмацніўся рух за ісламскую дзяржаву, але А. Кадырава ніхто не хацеў падтрымліваць у шляху да захопу ўлады ў Ічкерыі.

## Другая вайна з Расеяй (1999—2004)

З пачаткам Другой расейска-чачэнскай вайны перайшоў на бок Расеі.

12 чэрвеня 2000 году У. Пуцін падпісаў Указ аб прызначэньні А. Кадырава прэзыдэнтам Чачэнскай (расейскай) рэспублікі. Пры гэтым А. Кадыраў адмовіўся ад пасады муфтыя Чачэніі. Больш ён ніколі не ўспамінаў пра іслам і шарыяцкае права ў Чачэніі. 5 кастрычніка 2003 году А. Кадыраў быў выбраны на выбарах прэзыдэнтам Другой Чачэнскай (расейскай) рэспублікі. Пры гэтым ён атрымаў 80,84% галасоў.

## Забойства
9 траўня 2004 года Ахмат Кадыраў быў забіты ў Грозным на стадыёне, дзе ён і шэраг высокіх начальнікаў прысутнічалі на сьвяточным мерапрыемстве прысьвечаным перамозе ў Другой сусьветнай вайне. Сьмерць наступіла ад выбуху ўзрыўчаткі, якая была падкладзеная пад трыбуну, дзе сядзеў А. Кадыраў.

Катэгорыя:Удзельнікі Першай чачэнскай вайны
Катэгорыя:Удзельнікі Другой расейска-чачэнскай вайны
Катэгорыя:Асобы Чачэніі
Катэгорыя:Кіраўнікі рэгіёнаў Расеі