Гэры Мур

**Робэрт Ўільям Гэры Мур** (; 4 красавіка 1952, Бэлфаст, Паўночная Ірляндыя — 6 лютага 2011, Эстэпона, Гішпанія) — ірляндзкі гітарыст, сьпявак, аўтар песень. Зрабіў значны ўнёсак ў разьвіцьцё блюз-року.

## Жыцьцяпіс
У восем гадоў пачаў асвойваць акустычную гітару. У 14 гадоў меў ужо сапраўдную гітару. Ад таго часу Гэры навучыўся граць на стандартных «праварукіх» гітарах, нягледзячы на тое, што сам быў ляўшой. Быў заўзятарам Элвіса Прэсьлі і The Beatles. Пасьля таго як наведаў канцэрты Джымі Гэндрыкса і John Mayall’s Bluesbreakers, пачаў сам граць блюз-рок.

Першым гуртом гістарыста была школьная Granny’s Intentions, пасьля якой у 1968 годзе была блюз-рокавая Skid Row (Філ Лайнат — вакал, Брэндан Шылдс — бас, Ноэл Брыджмэн — ударныя).

Пасьля сыходу Лайната гурт запісаў два альбомы, і Гэры Мур заснаваў фолькавую каманду Dr. Strangely Strange, пасьля якой у 1973 годзе была Gary Moore Band (Фрэнк Бойлен — бас, Пірс Кэлі — ударныя). Стыль маладога Гэры Мура ўяўляе сабою варыяцыі на тэму саўнда Джэфа Бэка, але ў сярэдзіне 1970-х пад уплывам Карласа Сантаны Гэры выпрацаваў сваю асабістую манэру — пранізьлівы і адначасова вельмі лірычны стыль, які выдатна падыходзіў да фарміруемага на той час гард-н-гэві.

У студзені 1974 году Лайнот запрасіў Мура ў Thin Lizzy на месца Эрыка Бэла, але праз 4 месяцы гітарыст сышоў у Colosseum II Джона Хайсмэна, дзе запісаў тры альбомы (на кружэлках 1976 і 1977 гадоў ёсьць яго вакальныя партыі). У студзені — траўні 1977 году Гэры Мур працаваў у Thin Lizzy, пасьля ізноў сышоў у Colosseum II, вярнуўся ў жніўні 1978 году і ізноў сышоў праз год, пасьля посьпеху сольнага сынгла «*Parisienne Walkways*» (UK-8). У 1979—1980 гадах Мур працаваў у складзе амэрыканскага гард-рокавага гурта G-FORCE (Тоні Ньютан — вакал, Ўілі Дзі — бас, Марк Носіф — ударныя), зь якой запісаў альбом.

У кастрычніку 1982 году музыкант падпісаў кантракт з «Virgin Records» і, запрасіўшы прызнаных майстраў харда — ударніка Йэна Пэйса, басіста Ніла Мюрэя, клавішніка Дона Эйры і вакаліста Чарлі Хуна, выдаў альбом «*Corridors Of Power*» (UK-30/ US-149). Нягледзячы на тое, што большсьць мураўскіх «гасьцей» былі знакамітыя па жорсткай гатычнай форме харду, музыка Гэры атрымалася бяскрыўднай і выгоднай у камэрцыйных адносінах. Альбомы 1984 году *Dirty Fingers* і 1985 году *Run for Cover* занялі ў Ангельшшчыне 12-я месца, а альбом 1987-га *Wild Frontier* — 8-е.

У 1990 годзе Гэры Мур выдаў выдатны альбом «*Still Got The Blues*» (UK-13/US-83), у якім удзельнічалі Альберт Кінг, Альберт Колінз і Дон Эйры. Гэта роўны і моцны альбом стылізаваны пад хэві-блюз. «Блюзавы пэрыяд» у творчасьці гітарыста працягваўся 7 год; выйшаў цікавы альбом «*After Hours*» (UK-4/US-145), канцэртная кружэлка, зборнік, сумесны альбом ВВМ «*Around The Next Dream*» (з Джэкам Брусам і Джынджэрам Бэйкерам, у лепшых традыцыях Cream) і прысьвячэньне Пітэру Грыну «*Blues For Greeny»* (UK-14).

У 1997 годзе зьявіўся студыйны альбом «*Dark Days in Paradise*», які выклікаў абурэньне ў заўзятараў Мура. У ім Гэры паўстае вакалістам, адкінуўшы гітару. Стылістычна альбом нагадваетворчасьць Карласа Сантаны і Эрыка Клэптана. Цікавыя, незвычайныя мэлёдыі і багатая аранжыроўка дадаюць альбому нейкі шарм, што аднак было ўспрынята як сыход аўтара ў камерцыйную эстрадную музыку.

Новы напрамак — Электронны блюз-рок быў запісаны ў 1999 годзе на альбоме «*A Different Beat*». Мур захапіўся на той час выпрабаваньнямі з электронным гукам. Таму альбомы 1997 і 1999 гадоў лічацца самымі супярэчнымі й самымі цікавымі ў творчасьці гітарыста.

У 2004 годзе пабачыў сьвет альбом «*Power of the Blues*», дзе ўсе трэкі на ім былі новымі, але у старым, адмысловым мураўскім стылі блюз-року.

23 красавіка 2008 году Гэры Мур у рамках сусьветнага турнэ даў канцэрт у Менску на сцэне Палаца Рэспублікі.

### Сьмерць
Памёр 6 лютага 2011 году. Музыку знайшлі мёртвым ў нумары гатэлю на Коста-дель-Соль у Гішпаніі. Ён памёр ад сардэчнага прыступу.

## Дыскаграфія

### Альбомы
* 1973 — Grinding Stone (Gary Moore Band)
* 1978 — Back on the Streets
* 1979 — G-Force (G-Force)
* 1982 — Corridors of Power
* 1983 — Victims of the Future
* 1984 — Dirty Fingers
* 1985 — Run for Cover
* 1986 — Rockin' Every Night (Live in Japan)
* 1987 — Wild Frontier
* 1989 — After the War
* 1990 — Still Got the Blues
* 1992 — After Hours
* 1993 — Blues Alive
* 1994 — Ballads & Blues 1982-1994
* 1994 — Around The Next Dream (BBM)
* 1994 — Walkways
* 1995 — Blues for Greeny
* 1997 — Desperado (сборник 1977-78)
* 1997 — Dark Days in Paradise
* 1998 — Out in the Fields (the very best of)
* 1999 — A Different Beat
* 2001 — Back to the Blues
* 2002 — Scars (з гуртом Scars)
* 2004 — Power of the Blues
* 2006 — Old New Blues Ballads
* 2007 — Close As You Get
* 2008 — Bad For You Baby

### Канцэртныя альбомы
* 1981 — *[[Live at the Marquee]]*
* 1984 — *[[We Want Moore|We Want Moore!]]*
* 1986 — *[[Rockin' Every Night - Live in Japan]]*
* 1993 — *[[Blues Alive]]*
* 2003 — *[[Live at Monsters of Rock]]*
* 2007 — *Live At Montreux* DVD [The Definitive Montreux Collection]

### Відэа
* 1985 Emerald Aisles Live In Ireland
* 1987 The Video Singles
* 1987 Live At Isstadion
* 1990 An Evening Of The Blues
* 1993 Live Blues
* 1994 Ballads & Blues 1982—1994
* 1996 Blues for Greeny Live
* 2003 Thin Lizzy The Boys are Back in Town, Live '78
* 2003 The Old Grey Whistle Test 2
* 2003 Live at Monsters of Rock
* 2004 Live at Montreux 1990

## Галерэя

Gary Moore - Manchester Apollo - 1983.jpg|Манчэстэр, 1985
Gary_Moore_2005.05.21_002-2.jpg
Gary Moore.jpg
GaryMooreLP-lg.jpg|Гітара BFG Гэры Мура


## Крыніцы

Катэгорыя:Ірляндзкія музыкі