Віктар Шніп

**Віктар Шніп** (нарадзіўся 26 сакавіка 1960, в. Пугачы Валожынскага раёну) — беларускі паэт, празаік, перакладчык.

## Біяграфія
Нарадзіўся ў сялянскай сям’і. Скончыў Мінскі архітэктурна-будаўнічы тэхнікум (1978). 7 гадоў быў беспрацоўным, перыядычна падпрацоўваючы грузчыкам на лікёра-гарэлачным заводзе «Крышталь», літкансультантам у часопісах «Нёман» і ў газеце «Вячэрні Мінск», часам жыў на ганарары.

У 1987 скончыў Вышэйшыя літаратурныя курсы Літаратурнага інстытута імя М. Горкага ў Маскве. Працаваў старшым рэдактарам аддзела культуры ў часопісе «Беларусь» (1987—1991), у газетах «Наша слова» (адказны сакратар, 1991—1995) і «Літаратура і мастацтва» (намеснік галоўнага рэдактара-адказны сакратар (1995—2000), першы намеснік галоўнага рэдактара (2000—2002), галоўны рэдактар у 2002—2003). У 2004—2008 гадах намеснік галоўнага рэдактара, з сакавіка 2008 года па чэрвень 2021 года — галоўны рэдактар, а з 1 ліпеня 2021 года намеснік дырэктара выдавецтва «Мастацкая літаратура» — галоўны рэдактар часопіса «Полымя».

## Творчасьць

Дэбютаваў вершамі 17 жніўня 1977 (газета «Чырвоная змена»).

Аўтар кніг паэзіі і прозы:

* «Гронка святла» (1983),
* «Пошук радасці» (1987),
* «Шляхам ветру» (1990),
* «Горад Утопія» (1990),
* «На рэштках Храма» (1994),
* «Выкраданне Еўропы» (1996),
* «Чырвоны ліхтар» (2000),
* «Воўчы вецер» (2001),
* «Інквізіцыя» (2002),
* «Выратаванне атрутай» (2003),
* «Беларускае мора» (2004),
* «Балада камянёў» (2006),
* «Страла кахання, любові крыж» (2008),
* «Проза і паэзія агню» (2010),
* «Пугачоўскі цырульнік» (2013),
* «Сабачыя гісторыі» (2013),
* «Першы папяровы снег» (2014),
* «Тутэйшая туга» (2014),
* «Заўтра была адліга» (2015),
* «Чырвоны ліхтар-2» (2016),
* «Трава бясконцасці» (2018),
* «Белае, чорнае і залатое» (2020),
* «Васільковы мёд» (2022),
* «Заўтра была адліга-2» (2022),
* «Заўтра была адліга-3» (2023),
* «Партрэты» (2023),

а таксама кніг для дзяцей:

* «Сунічкі для Веранічкі» (1995),
* «Наш Максім гаворыць: — Гу!» (1999)
* «Кастусь і Міёна» (2023).

Суаўтар многіх зборнікаў, а таксама зборніка казак «Нявеста для Базыля» (2017; казка «Пугач»).

У канцы 1980 — пачатку 1990-х гадоў пісаў тэксты для рок-гуртоў, бардаў, эстрадных выканаўцаў..

## Сямья

Жонка — Людміла Рублеўская, пісьменьніца. Двое дзяцей.

Кроўны родзіч Адольфа Шніпа.

## Узнагароды
** Член Саюза пісьменнікаў Беларусі (з 1984).
** 1987 — лаўрэат прэміі імя Уладзіміра Маякоўскага Савета Міністраў Грузіі, за зборнік «Гронка святла».
** 2007 — лаўрэат літаратурнай прэміі «Залаты Купідон», за кнігу «Балада камянёў».
** 2008 — лаўрэат спецыяльнай прэміі Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь у галіне «Мастацкая літаратура», за кнігу «Страла кахання, любові крыж».
** 2019 — узнагароджаны медалём Францыска Скарыны.
** 2021 — лаўрэат прэміі імя Васіля Віткі.
** 2021 — лаўрэат Нацыянальнай літаратурнай прэміі, за кнігу «Белае, чорнае і залатое».
** 2023 — лаўрэат прэміі «Залатая літара» за кнігі «Заўтра была адліга» і «Заўтра была адліга-2».
** 2023 — лаўрэат прэміі імя Максіма Танка ў намінацыі «Паэзія», за кнігу вершаў «Васільковы мёд».

## Крыніцы

## Літаратура
* Шніп Віктар // Беларускія пісьменьнікі (1917—1990): Даведнік; Склад. А. К. Гардзіцкі. Нав. рэд. А. Л. Верабей. — Мн.: Мастацкая літаратура, 1994. — 653 с.: іл. ISBN 5-340-00709-X
* Шніп Віктар // Беларускія пісьменьнікі: Біябібліяграфічны слоўнік. У 6 т. / пад рэд. А. І. Мальдзіса. Мн.: БелЭн, 1992—1995.
* Шніп В. Ёсць на Валожыншчыне вёска Пугачы // З росных сцяжын: аўтабіяграфіі пісьменьнікаў Беларусі. — Мн.: Літаратура і мастацтва, 2009. — С. 442—453.

## Вонкавыя спасылкі
* Блог В. Шніпа ў LiveJournal

Катэгорыя:Беларускія літаратары