Андрэй Ягораў

**Андрэ́й Гена́дзевіч Яго́раў** (нар.  году, Горадня) — беларускі палітоляг і , грамадзкі дзеяч. Дырэктар Цэнтру эўрапейскай трансфармацыі (Менск), кіраўнік Рады , сябра Рады . У 2013—2015 гадах зьяўляўся нацыянальным каардынатарам  Ўсходняга партнэрства (ФГС УП) па Беларусі, у 2014—2015 гадах — сустаршынём Кіруючага камітэту ФГС УП.

## Біяграфія
Нарадзіўся ў Горадні, гадаваўся ў Мікашэвічах (Берасьцейская вобласьць).

### Вучоба
У 1996 годзе скончыў сярэднюю школу з залатым мэдалём.

У 1997—2002 гадах вучыўся на аддзяленьні паліталёгіі юрыдычнага факультэту Беларускага дзяржаўнага ўнівэрсытэту (БДУ) па спэцыяльнасьці «Юрыст-палітоляг», атрымаў дыплём бакаляўра па паліталёгіі.

У 1999—2002 гадах, паралельна вучобе ў БДУ, навучаўся ў Беларускім калегіюме па спэцыяльнасьці «Журналіст».

У 2002—2003 гадах вучыўся ў магістратуры юрыдычнага факультэту БДУ, пасьпяхова абараніў дысэртацыю на суісканьне навуковай ступені магістра палітычных навук. У 2003—2005 гадах вучыўся ў асьпірантуры таго ж факультэту.

### Прафэсійная дзейнасьць
У галіне палітычных дасьледаваньняў працуе зь 2001 году.

Сфэра дзейнасьці: палітычная аналітыка й палітычныя дасьледаваньні (трансфармацыя постсавецкай прасторы, грамадзянская супольнасьць, палітычныя трансфармацыі ў Беларусі й рэгіёне Ўсходняга партнэрства, эўрапейскія дасьледаваньні).

Зьяўляецца аўтарам і суаўтарам распрацовак і стратэгічных прапановаў па разьвіцьці  Ўсходняга партнэрства, стратэгіі дзеяньняў дэмакратычных сілаў Беларусі зь мэтай дасягненьня імі рэальнага ўдзелу ў кіраваньні дзяржаваю, ініцыятывы ЭЗ «Эўрапейскі дыялёг па мадэрнізацыі зь беларускім грамадзтвам», а таксама публікацыяў па тэмах сацыяльна-палітычнага разьвіцьця Беларусі, беларуска-эўрапейскіх адносінаў, Усходняга партнэрства, грамадзянскай супольнасьці й інш.

У сакавіку 2010 году заснаваў і ўзначаліў Цэнтар эўрапейскай трансфармацыі — аналітычны цэнтар (), які ўваходзіць у структуру .

Зьяўляецца адным з заснавальнікаў спэцыялізаванага часопісу па палітычных навуках у Беларусі «Палітычная сфэра» (Менск, ISSN 1819-3625), займаў пасаду намесьніка галоўнага рэдактара, уваходзіць у склад Рэдакцыйнай рады часопісу.

Да канаца 2009 году быў штатным выкладчыкам дэпартамэнту палітычных навукаў Эўрапейскага гуманітарнага ўнівэрсытэту (Вільня), прыняў удзел у страйку выкладчыкаў дэпартамэнту, якія пратэставалі супраць парушэньня кіраўніцтвам унівэрсытэту акадэмічных свободаў.

Зьяўляецца аўтарам і суаўтарам шматлікіх распрацовак, дасьледаваньняў і публікацыяў па тэмах сацыяльна-палітычнага разьвіцьця Беларусі, беларуска-эўрапейскіх адносінаў, Усходняга партнэрства, грамадзянскай супольнасьці й інш.

### Удзел у мэтадалягічным руху
У 2000—2002 гадах наведваў сэмінары філёзафа й мэтадоляга У. Мацкевіча.

У пачатку 2005 году прайшоў  падрыхтоўку й у якасьці гульнятэхніка ўзяў удзел у  (АДГ) «Распрацоўка пераможнай стратэгіі для Беларусі: сцэніраваньне, праектаваньне й праграмаваньне» (сакавік 2005 году, Кіеў), кіраўніцтва якой ажыцьцяўляў У. Мацкевіч.

Пачынаючы з 2005 году, уваходзіць у другі склад удзельнікаў Агенцыі гуманітарных тэхналёгіяў (АГТ, Менск), становіцца экспэртам і кіраўніком аналітычнай групы АГТ, зьяўляецца сталым удзельнікам Менскага мэтадалягічнага сэмінару й арганізацыйна-дзейнасных гульняў, якія праводзяцца АГТ.

Зьяўляўся кіраўніком АД-гульняў: «Грамадзянская адукацыя: працяг або пачатак» (сакавік 2007 году, Гётынген, Нямеччына) й «Лятучы ўнівэрсіытэт у Беларусі: кіраваньне развіцьцём» (студзень 2012 году, Гётынген, Нямеччына).

Грунтуючыся на вопыце ўдзелу, арганізацыі й правядзеньня АДГ, у суаўтарстве зь Т. Вадалажскай, напісаў кнігу «Организационно-деятельностные игры. Популярное введение» (Мн., 2008. — ).

Уваходзіць у склад Калегіюму Лятучага ўнівэрсытэту.

У межах Лятучага ўнівэрсытэту чытае аўтарскія курсы: «Тэхналёгіі кіраваньня будучыняй: разьвіцьцё, праектаваньне, праграмаваньне» (2011—2013), «Тэорыя дзейнасьці: разьвіцьцё, праектаваньне, праграмаваньне» (2013—2014), а таксама ў 2011—2012 гадах кіраваў Школай гульнятэхнікаў.

### Грамадзка-палітычная й міжнародная дзейнасьць
У гады студэнцтва быў удзельнікам беларускай спартова-патрыятычнай арганізацыі «Белы легіён», таксама аказваў прававую дапамогу ў якасьці юрыста Праваабарончага цэнтру «Вясна».

У 2000—2003 гадах удзельнічаў у дзейнасьці моладзевага руху «Зубр».

У 2006 годзе аказваў садзейнічаньне правядзеньню акцыі «Пост-галадоўка» па абароне будынку Царквы хрысьціян поўнага Эвангельля «Новае жыцьцё» (Менск), быў сябрам грамадзянскай рады па абароне царквы.

З моманту абвяшчэньня ініцыятывы ЭЗ «Усходняе партнэрства» прымае актыўны ўдзел у дзейнасьці  (ФГС УП) на нацыянальным і міжнародным узроўнях:

* Зьяўляецца аўтарам і суаўтарам стратэгічных прапановаў па разьвіцьці й інстытуцыяналізацыі Форуму грамадзянскай супольнасьці Ўсходняга партнэрства;
* З кастрычніку 2011 году па чэрвень 2012 году быў сябрам Часовага кіруючага камітэту Беларускай нацыянальнай плятформы ФГС УП;
* З чэрвеню 2013 году па лістапад 2015 году ўваходзіў у склад стала дзеючага Каардынацыйнага камітэту Беларускай нацыянальнай плятформы ФГС УП: спачатку — як сябра, пасьля — як старшыня Каардынацыйнага камітэту й нацыянальны каардынатар ФГС УП па Беларусі;
* У кастрычніку 2013 году падчас пятай штогадовай сустрэчы Форуму грамадзянскай супольнасьці ў Кішынёве (4—5 кастрычніка 2013 году) быў абраны ўдзельнікамі беларускай дэлегацыі нацыянальным каардынатарам ФГС УП па Беларусі (тэрмінам у адзін год) і ў гэтым статусе ўвайшоў у склад Кіруючага камітэту ФГС УП;
* З чэрвеню 2014 году па чэрвень 2015 году адначасова займаў выбарную пасаду старшыні Каардынацыйнага камітэту Беларускай нацыянальнай плятформы ФГС УП;
* У лістападзе 2014 году падчас шостай сустрэчы Форуму грамадзянскай супольнасьці ў Батумі (21—22 лістапада 2014 году) быў паўторна абраны нацыянальным каардынатарам ФГС УП па Беларусі й зноў, па статусе, увайшоў у склад Кіруючага камітэту ФГС УП;
* У лістападзе 2014 году ў рамках Кіруючага камітэту ФГС УП быў абраны сустаршынём Форуму (як прадстаўнік краінаў Усходняга партнэрства; ад краінаў-сябраў ЭЗ сустаршынём быў абраны ), зьяўляўся ім да лістападу 2015 году;
* Прадстаўляў Форум грамадзянскай супольнасьці на Рыскім саміце Ўсходняга партнэрства (21—22 траўня 2015 году) ў межах Канфэрэнцыі грамадзянскай супольнасьці й падчас пятага раўнда нефармальнага міністэрскага дыялёгу Ўсходняга партнэрства ў Менску (29 чэрвеня 2015 году).
* Падчас знаходжаньня А. Ягорава ў складзе Кіруючага камітэту ФГС УП і старшынства ў ім была прынята новая стратэгія разьвіцьця Форуму грамадзянскай супольнасьці і праведзена яго рэформа.

У межах рэалізацыі першай фазы ініцыятывы ЭЗ «Эўрапейскі дыялёг па мадэрнізацыі зь беларускім грамадзтвам» (ЭДМ) зьяўляўся каардынатарам 1-й экспэртнай групы; пасьля пераводу ЭДМ у фармат праекту «Рэфорум» у ліпені 2014 году ўвайшоў у склад Рады праекту ў якасьці прадстаўніка каардынатараў першай фазы ЭДМ.

Зьяўляецца ўдзельнікам Спэцыяльнай камісіі (*Ad Hoc Commission*), якая дзейнічае на базе Беларускай нацыянальнай плятформы ФГС УП і ажыцьцяўляе кантроль за імплемэнтацыяй «Дарожнай мапы па правядзеньні Беларусьсю рэформы сыстэмы вышэйшай адукацыі» ў межах далучэньня Рэспублікі Беларусь да Балёнскага працэсу.

З пачатку 2016 году — сябра Рады .

13 чэрвеня 2016 году падчас агульнага сходу  быў абраны ў склад Рады кансорцыюму, а таксама яе новым кіраўніком, зьмяніўшы на гэтай пасадзе У. Мацкевіча.

13 сакавіка 2023 году абраны сьпікерам абноўленай Каардынацыйнай рады.

### Сям’я
Жанаты, мае сына.

## Крыніцы

Катэгорыя:Нарадзіліся ў Горадні
Катэгорыя:Беларускія палітолягі
Катэгорыя:Выпускнікі Беларускага дзяржаўнага ўнівэрсытэту
Катэгорыя:Грамадзкія дзеячы
Катэгорыя:Беларускія грамадзкія дзеячы і дзяячкі