Вуліца Бакшта

**Ву́ліца Ба́кшта** () — вуліца ў цэнтральнай частцы Вільні, у Старым Месьце. Зьвязвае вуліцы Замкавую і Субач.

Архітэктурныя дамінанты вуліцы — Пятніцкая царква, палац Хадкевічаў, шпіталь Савіч з капліцай і барбакан з гарадзкім мурам, помнікі архітэктуры XIV—XIX стагодзьдзяў. Сярод мясцовых славутасьцяў вылучалася брама Субач, зруйнаваная расейскімі ўладамі.

## Назва
Назва вуліцы мае повязь з гарой Бакштай. Існуе меркаваньне, што на ёй ўзвышалася вежа (бакшта), ад якой утварылася назва мясцовасьці і вуліцы.

Славянскае паходжаньне слова бакшта 'вежа' прызнавалася летувісамі яшчэ ў 1931 годзе.

## Гісторыя
З даўніх часоў вуліца мела назву Савіч або Другая Савіч. У міжваенны пэрыяд вуліца атрымала назву Бакшта.

Назва Савіч тлумачыцца тым, што вялікай камяніцай на гэтай вуліцы валодаў нейкі Сава. Назва замацавалася дзякуючы шпіталю Савіч, заснаванаму ў 1744 годзе біскупам смаленскім Багуславам Корвін-Гасеўскім.

## Агульныя зьвесткі

Даўжыня вуліцы каля 700 м. Мае брукаваную праезную частку. Рух транспарту ад вуліцы Субач да Спаскай аднабаковы ў бок цэнтру места. Нумарацыя дамоў пачынаецца ад скрыжаваньня з Замкавай вуліцай. З правага заходняга боку вуліцы дамы зь няцотнымі нумарамі, зь левага ўсходняга боку — цотная нумарацыя.

Зь левага боку адыходзіць вуліцы Савіч і Сьвятога Казімера, з правага — Латочак, Спаская і Оны Шымайце.

## Будынкі

### Няцотны бок
* № 5 — 2-павярховы дом, які займае адміністрацыя Летувіскага мастацкага музэю.
* № 7 — 3-павярховы дом
* № 15 — будынак колішняга манастыра, дзе ў другой палове XIX стагодзьдзя месьцілася духоўная сэмінарыя Маскоўскага патрыярхату
* № 17 — 3-павярховы дом з рэстаранам
* № 19 (таксама *вуліца Сьвятога Казімера, 9*) — 2-павярховы дом з барам і боўлінгам
* № 21 — 2-павярховы дом Сулістроўскіх. У 1921—1922 гадох тут жыў Браніслаў Тарашкевіч.

### Цотны бок

* № 2 — гатэль Нішкоўскага. Будынак з другой паловы XVІІІ стагодзьдзя належаў сям’і прафэсара хірургіі Віленскага ўнівэрсытэту Яна Нішкоўскага. У сярэдзіне ХІХ стагодзьдзя гатэлем валодаў Аляксандар Шульц, але ён захаваў ранейшую назву. У гатэлі Нішкоўскага, які лічыўся адным з найлепшых у месьце, незадоўга да пачатку нацыянальна-вызвольнага паўстаньня (сакавік 1863 году) спыняўся адзін зь яго лідэраў капітан Генэральнага штабу Расейскай імпэрыі Зыгмунт Серакоўскі, які прыехаў у Вільню зь Пецярбургу. Тут адбылося таемнае паседжаньне вайсковай рады паўстаньня.
* № 4 — кутні 3-павярховы дом, у якім з 1990-х гадоў месьціцца Расейскі культурны цэнтар і ягоная галерэя
* № 6 — шпіталь Савіч. У XVI стагодзьдзі на тут стаяла гатычная камяніца. У XVIII стагодзьдзі яна перайшла да роду Савічаў, якія перадалі яго сёстрам міласэрнасьці. У 1831—1832 гадох у будынку дзеяла клініка Віленскага ўнівэрсытэту.
* № 8 — 4-павярховы дом Падбіпенты. У гэтым доме прайшлі раньнія гады Юзэфа Пілсудзкага.
* № 10 — «буда Ромэрава». Збудаваная ў XVI стагодзьдзі камяніца, з XVIII стагодзьдзя належала роду Ромэраў. У XVIII стагодзьдзі тут месьцілася масонская ложа «Руплівы Літвін». У XIX стагодзьдзі ў доме жыў мастак Альфрэд Ромэр, тут дзеяла мастацкая майстэрня («Акадэмія Ромэраў»), у якой працавалі мастакі Канут Русецкі і ягоны сын Баляслаў, Ян Зянковіч, Эдвард Мацей Ромэр. У гэтым доме жыў стваральнік Віленскага альбома Ян Казімер Вільчынскі і выступаў з канцэртамі Станіслаў Манюшка.
* № 20 — барбакан з рэштай гарадзкога мура. Барбакан збудавалі паводле праекту архітэктара Фрыдэрыка Гетканта каля 1640 году. У наш час у будынку месьціцца філія Нацыянальнага музэю Летувы.

## Крыніцы

## Літаратура
* 

Катэгорыя:Вуліцы Вільні