Алена Лебенбаўм

**Алена Якаўлеўна Лебенбаўм**, псэўд. Верабей (;  5 чэрвеня 1967, Берасьце) — эстрадная акторка парадыйнага жанру і кіно, сьпявачка. Жыве і працуе ў Расеі.

## Біяграфія
Нарадзілася ў сям’і беларускіх габрэяў Якава і Ніны Лебенбаўмаў у Берасьці. Ганарылася сваім прозьвішчам і любіла падкрэсьліваць яго значэньне: дрэва жыцьця. Вучылася ў сярэдняй школе № 20 г. Берасьця, а затым у музычнай вучэльні (цяпер — Берасьцейскі дзяржаўны музычны каледж імя Рыгора Шырмы). Здольнасьці да пародыяў выявіліся ў яе яшчэ ў школе. Школьныя настаўнікі сталі першымі пэрсанажамі для яе пародыяў. Разам з тым любіла сьпяваць і марыла стаць эстраднай сьпявачкай. Але бацькі рыхтавалі яе на настаўніка музыкі.

У 1988 з трэцяй спробы паступіла ў Ленінградзкі тэатральны інстытут (сёньня — Санкт-Пецярбурская дзяржаўная акадэмія тэатральнага мастацтва). Паводле яе словаў, каб езьдзіць у Ленінград на ўступныя іспыты, тры гады запар ёй давялося мыць пад’езды, разгружаць хлеб, дапамагаць прадаўцам ў хлебным аддзеле. Цікава, што пры паступленьні прыёмная камісія адзначыла, што сьпяваць Алена Лебенбаўм ня ўмее і ня здольная гэтаму навучыцца. У Ленінградзкім тэатральным інстытуце, які скончыла ў 1993 годзе, яна праходзіла навучаньне па клясе артыст тэатру, эстрады і кіно Ісака Штокбанта. Артыстка прызнаецца, што падчас навучаньня цяжэй за ўсё ёй было пазбавіцца свайго беларускага акцэнту, каб пачаць правільна размаўляць па-расейску. А лягчэй за ўсё ёй даваўся вакал. Пэдагогу па вакале Алене Шмыдлеўскай, якая вучыла ня толькі класычнай манэры сьпеваў, але і эстраднай, і джазавай, і якая пасьля ўгавораў пагадзілася ўзяць Алену Лебенбаўм у сваю клясу, яна паабяцала стаць лепшай вучаніцай. І сапраўды стала ёю.

## Творчы шлях
З студэнцкіх гадоў пачала працаваць у Ленінградзкім тэатры музычнай пародыі «Буфф» разам з такімі вядомымі сёньня парадыстамі як Юры Гальцаў, Генадзь Ветраў. Там у яе была магчымасьць іграць у драматычных спэктаклях, сьпяваць, і рабіць пародыі. Знайсьці свой жанр для яе тады аказалася няпроста — хацела стаць і сьпявачкай, і парадыстам, і акторкай.

У 1991 выступіла на конкурсе акторскай песьні імя Андрэя Міронава з музычнай пародыяй. Сваім вобразам і вакальным нумарам яна шакавала журы, якое не ацаніла яе выступ, але пры гэтым у гледачоў яна выклікала вялікае захапленьне і была адзначана прызам глядацкіх сымпатыяў. У 1993 Алена выдатна прадэманстравала свае вакальныя і акторскія здольнасьці на Ўсерасейскім конкурсе «Ялта-Масква-Транзыт». Тады яна зьявілася перад гледачамі ў вобразе няўклюднай школьніцы ў акулярах з касічкамі і бутэрбродам у руцэ. Меркаваньні прафэсійнага журы і гледачоў гэтым разам супалі і Алена Верабей атрымала на конкурсе Гран-пры, адмысловы прыз 1-га тэлеканалу — паездку ў Сан-Рэма ды прыз глядацкіх сымпатыяў.

Аднак пасьля гэтага выдатнага посьпеху ў Ялце Алена Верабей эстраднай сьпявачкай ня стала — для гэтага патрэбныя былі вялікія грошы, якіх яна ня мела. Ты ня менш, яна працягвала пісаць песьні, агучвала шматлікія рэклямныя ролікі. Вялікую ролю ў яе далейшай акторскай кар’еры адыграла знакамітая сьпявачка Ала Пугачова, якая ў 1998 годзе запрасіла яе прыняць удзел у здымках «Калядных сустрэчаў» («Рождественских встреч»).

Пазьней ёй зацікавўся парадыст Уладзімер Вінакур, які шукаў актрысу для свайго тэатру, аднак працаваць у яго тэатры ёй не давялося: пасьля адзінага выступу ў канцэртнай праграме «Левчик и Вовчик. 30 лет спустя», дзе Верабей разам з Гальцавым і Ветравым выканалі парадыйны нумар, да яе падышоў прэзыдэнт культурнага фонду «АРТЭС» А. Достман і прапанаваў падпісаньне выгаднага кантракту. Праз пэўны час Алена Верабей цалкам перайшла на эстраду ў парадыйны жанр і пачала браць удзел у праграме «Аншлаг». Пачаліся і сольныя канцэрты перад вялікай аўдыторыяй у розных гарадах і краінах. За некалькі гадоў Алена Верабей пасьпела аб’езьдзіць з гастролямі паўсьвету. Здымаецца ў кіно.

Творчы псэўданім Алены Лебенбаўм мае наступнае тлумачэньне: з аднаго боку, слова «верабей» выдатна адлюстроўвае няўрымсьлівы тэмпэрамэнт артысткі, а яшчэ Алена зь дзяцінства любіць сьпявачку Эдыт Піаф, прозьвішча якой з францускай мовы перакладаецца як «верабей».

## Сям’я
Сёньня Алена Верабей жыве ў Маскве на Вараб’ёвых гарах, выхоўвае дачку Сонечку, якая нарадзілася ў 2003 годзе насуперак дыягназу дактароў, якія ставілі ёй дыягназ «бясплоднасьць». Раней рэгулярна наведвалася ў Берасьце, дзе ў сям’і бацькоў выхоўвалася яе дачка Сонечка. Заўчасна спачылы дзядзька Алены Лебенбаўм (родны брат бацькі) — Яфім Лебенбаўм — быў сябрам Берасьцейскай гарадзкой арганізацыі БНФ «Адраджэньне», выступаў за незалежнасьць Беларусі, яе дэмакратызацыю, прыхільна ставіўся да беларушчыны і, будучы прыватным прадпрымальнікам, нават матэрыяльна рэгулярна падтрымліваў утрыманьне сядзібы БНФ у Берасьці. Наогул для ўсіх Лебенбаўмаў, любоў да Берасьця і сваёй краіны былі зусім не чужыя.

З 2010 году бацькі Алены Верабей (Лебенбаўм) Якаў і Ніна ды сям’я малодшай сястры Натальлі жывуць разам зь ёй у Маскве.

## Ролі ў кіно
* 2011 «Новые приключения Аладдина» — мама Аладзіна
* 2010 «Морозко»(мюзыкл) — Марфушэнька (галоўная роля)
* 2009 «Золотой ключик» — ліса Аліса
* 2008 «Золотая рыбка» — Залатая Рыбка
* 2007 «Первый дома» — сэржант міліцыі/Паша Строганава
* 2007 «Королевство кривых зеркал»
* 2006 «Бедная крошка» — Кікімара
* 2006 «1-й Скорый» — бяздарная акторка (пародыя на «кікімару» кінарэжысэра Якіна з к/ф «Иван Васильевич меняет профессию»)
* 2005 «Это все цветочки» — Інга
* 2005 «Бриллианты для Джульетты» — Жанна сьпявачка
* 2005 «12 стульев» (Украіна) — Фіма Собак, сяброўка Элачкі-людажэркі
* 2004—2005 «Осторожно, Задов!»
* 2004 «Операция „Эники-Беники“»
* 2004 «Афромосквич» — настаўніца Жэні
* 2003 «Женский роман» — эпізод
* 2001 «Вуліцы разьбітых ліхтароў»-3 ()— Ларыса, разьвядзёная багачка
* 2001 «Домовой» (16-я сэрыя)
* 2001 «Старые песни о главном. Постскриптум» (тэлепраект)
* 1998 «Тело будет предано земле, а старший мичман будет петь» — эпізод
* 1993 «Страсти по Анжелике» (Украіна, Расея) — сяброўка
* 1990 «Бакенбарды» | Sudeberns — удзельніца «Капэлы»

## Тэатральная праца
* «Чего хотят мужчины?» (рэжысэр Вольга Швэдава)
* 2012 «Ты мой Бог» — роля сабачкі-дварнягі па мянушцы Сыльвія

## Сцэнарыст
* 2007 «Школа № 1»

## Агучваньне
* 2006 «Элька» (анімацыйны)

## Вакал
* 2001 «Улицы разбитых фонарей-3» — вакал
Выконвае песьню «Домовой» (музыка Андрэя Іванова, словы Дзьмітрыя Рубіна)
* 2001 «Домовой» (16-я сэрыя)

## Песьні
* «Арлекино»
* «Белый снег»
* «Домовой» (з сэрыялу «Улицы разбитых фонарей»)
* «Замечталась»
* «Идет солдат по городу» (з хорам ВВ МУС Расеі)
* «Ой, я мама»

## Узнагароды
Заслужаны артыст Расейскай Фэдэрацыі. Алена Верабей неаднаразова станавілася ляўрэатам Усерасейскіх конкурсаў артыстаў эстрады:
* «Хит-парад Останкино» (1995)
* «Кубок юмора» (2002)

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт Алены Верабей
* Афіцыйная старонка Алены Верабей (Лебенбаўм)
* Елена Воробей / Союз юмористов
* Відэа з Аленай Верабей на YouTube
* Фильмография. Воробей Елена Яковлевна
* Секс-тайны Елены Воробей
* Нина Марадудина. Елена Воробей: «Я не боюсь быть смешной»
* Елена Воробей: «Театральный институт — моя первая любовь»
* Воробей Елена. Юмористка
* Елена Воробей: «Быть собакой — тяжело!»
* Рыўка Брыск. Лебенбаўм. // Літоўка ды Саха. Сшытак 1. Койданава. 2011. С. 58-59.

Катэгорыя:Расейскія акторкі
Катэгорыя:Расейскія сьпевакі і сьпявачкі
Катэгорыя:Беларускія сьпявачкі
Катэгорыя:Заслужаныя артысты Расейскай Фэдэрацыі