Рада Случчыны

**Ра́да Слу́ччыны**, ***Слуцкая беларуская рада*** — выканаўчы і распарадчы орган улады ў Слуцку і Слуцкім павеце з 16 лістапада 1920 да 20 студзеня 1921.

Абраная 14 лістапада 1920 году на Зьезьдзе Случчыны са 107 дэлегатаў з Слуцку і 15 валасьцей, і прадстаўнікоў арміі генэрала Булак-Балаховіча. Зьезд адбыўся ў вялікай залі будынку Эдварда Вайніловіча. Галоўнаю задачаю рады была арганізацыя цывільнага кіраваньня на Случчыне, а таксама арганізацыя абароны краю.

21 лістапада 1920 году Рада Случчыны выдае дэклярацыю:

*У момант самаазначэньня ўсіх народаў і змаганьня іх за сваю санастойнасьць і свабоду Беларуская Рада Случчыны выконвае волю сялянства, паслаўшага яе і даверыўшага ёй абарону незалежнасьці нашае бацькаўшчыны Беларусі, заяўляе ўсяму сьвету аб дамаганьнях-намерах беларускага сялянства аб тым, што Беларусь павінна быць вольнай незалежнай рэспублікай у яе этнаграфічных межах.*

*Абвяшчаючы аб гэтым і, зьяўляючыся выразіцелкай волі народу, Слуцкая Рада дэкляруе цьвёрда стаяць за незалежнасьць роднай Беларусі і бараніць інтарэсы сялянства ад гвалту збоку чужаземных захопнікаў і ў выпадку патрэбы, нават, сілаю аружжа, нягледзячы на лічбовую перавагу ворага, думаючы, што наша справа — справа праўдзівая, а праўда заўсёды закрасуе.**</blockquote>

Пасьля наступу бальшавіцкага войска 6 сьнежня Рада Случчыны і беларускі штаб былі перанесеныя ў [[Подчыцы]], а потым у вёску [[Грыцэвічы (Менская вобласьць)|Грыцэвічы]]. 17 сьнежня [[Найвышэйшая рада БНР]] прызначыла капітана [[Андрэй Якубецкі|Андрэя Якубецкага]] галоўнакамандуючым войскаў [[Беларуская Народная Рэспубліка|Беларускай Народнай Рэспублікі]].

Пасьля выцясьненьня вялікіх аддзелаў у [[Польская Рэспубліка (1918—1939)|Польшчу]] Рада Случчыны пераехала ў [[Баранавічы]]. Стала зразумела, што беларускае войска больш ня можа супрацьстаяць арміі бальшавікоў. На нарадзе ў Баранавічах было прынятае рашэньне аб спыненьні ваенных дзеяньняў і адводзе беларускіх аддзелаў на тэрыторыю, занятую палякамі.

У Баранавічах Рада нейкі час існавала без матэрыяльнай падтрымкі. 20 студзеня 1921 году на пасяджэньні частка сяброў Рады Случчыны прызнала сваім кіраўніком [[Станіслаў Булак-Балаховіч|Станіслава Булак-Балаховіча]] і зьехала да яго. Частка Рады зьехала ў [[Вільня|Вільню]], частка засталася ў [[Баранавічы|Баранавічах]]. Гэткім чынам Рада перастала існаваць.

== Склад Рады ==
Старшыня: [[Уладзімер Пракулевіч]]

Сябры (16 чалавек):
** капітан [[Анастас Анцыповіч]]
** Бабарэка
** Барысавец
** [[Іван Біруковіч]]
** [[Улас Дубіна]]
** [[Павал Жаўрыд]]
** Каўпак
** [[Юры Лістапад]]
** [[Ян Мацэля]]
** Няронскі
** лекар [[Арсень Паўлюкевіч]]
** Рабы
** Радзюк
** Раковіч
** [[Васіль Русак]]
** [[Юльян Сасноўскі]]

Кандыдаты: Маліноўскі, Мяшочэк, Валоцька, Міхайлоўскі, Дзятловіч

*'Выканаўчы орган (ці Прэзыдыюм) Рады*'
* [[Уладзімер Пракулевіч]]
* [[Павал Жаўрыд]]
* лекар [[Арсень Паўлюкевіч]]
* [[Васіль Русак]]
* [[Іван Біруковіч]]
* [[Юльян Сасноўскі]]
* Рабы

== Літаратура ==
* Грыцкевіч, А. П. Беларуская рада Случчыны / А. П. Грыцкевіч //  — С. 399.
* Змагар, А. Вызвольныя шляхі. — Кліўленд (ЗША): Выдавецтва Беларускага вызвольнага руху, 1965. — 63 с — 41—44.
* Найдзюк, Я., Касяк, І. Беларусь учора і сяння: Папулярны нарыс з гісторыі Беларусі / Таварыства беларускай мовы імя Ф. Скарыны; Укл. Н. Дашкевіч; Паслясл. А. Грыцкевіч. — Мн.: Навука і тэхніка, 1993. — 414 с — С. 181—183. — ISBN 5-343-01458-5. 
* 
* 
* 
* «[[Наша думка]]» 1921, №9—11 (*перадрук — Спадчына 1/1998 с 162—163'') Юрка Лістапад «Узьбіліся на свой шлях»
* Слуцкі збройны чын 1920 г. у дакумэнтах і ўспамінах / [укладальнік, падрыхтоўка тэкстаў, ілюстрацыяў, аўтары заўваг й каментарыяў, паказальнікі: А. Гесь, У. Ляхоўскі, У. Міхнюк; прадмова У. Ляхоўскага]. — Мн.: Медысонт, 2006. — 399 с — (Бібліятэка часопіса «Беларускі гістарычны агляд»; Матар’ялы да беларускай гісторыі). — ISBN 985-6530-37-7.

Катэгорыя:Слуцкі збройны чын