open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Мэдаль «За вяртаньне Крыму»

**Мэда́ль «За вяртаньне Кры́му»** () — ведамасная ўзнагарода Міністэрства абароны Расейскай Фэдэрацыі, заснаваная 21 сакавіка 2014 року на загад Міністра абароны Расейскай Фэдэрацыі № 160.

## Мінуўшчына
Мэдаль быў заснаваны адразу пасьля падпісаньня расейскім прэзыдэнтам Уладзімерам Пуціным загаду пра далучэньне Крыму і Севастопалю да Расеі.

Прататыпам зьнешняга выгляду мэдаля паслужыў вопытны ўзор савецкага мэдаля «За вызваленьне Крыму», праект якога быў створаны ў 1944 року, аднак так і не рэалізаваны.

Першыя ўганараваньні адбыліся 24 сакавіка 2014 року. Узнагароды атрымалі супрацоўнікі і вайскоўцы спэцпадразьдзяленьня «Бэркут», расейскія марскія пехацінцы, афіцэры з камандаваньня Чарнаморскага флёту Расеі і кіраўнік «ураду Крыму» Сяргей Аксёнаў.

## Апісаньне
Мэдаль выраблены з мэталу серабрыстага колеру ў форме кола дыямэтрам 32 мм і мае пукаты борцік з абодвух бакоў.

У цэнтры авэрсу — рэльефная выява контуру Крымскага паўвострава, акаймаванага ў ніжняй частцы лаўравымі галінамі, у месцы скрыжаваньня якіх — пяціканцовая зорка. На адваротным баку ў верхняй частцы рэльефная выява эмблемы Мінабароны РФ, пад якой — рэльефны надпіс у тры радкі: *«ЗА ВОЗВРАЩЕНИЕ / КРЫМА / 20.02.14 — 18.03.14»*; па коле — рэльефны надпіс: у верхняй частцы — *«МИНИСТЕРСТВО ОБОРОНЫ»*, у ніжняй частцы — *«РОССИЙСКОЙ ФЕДЕРАЦИИ»*.

Мэдаль з дапамогаю вушка і колца злучаная зь пяцікутнай калодкай, абцягнутай шаўковай муаравай стужкай шырынёй 24 мм. З правага краю стужкі аранжавая стужка шырынёй 10 мм, акаймаваная справа чорнай палоскай шырынёй 2 мм, лявей — белая палоска, акаймаваная справа сіняй і зьлева чырвонай палосамі шырынёю 2 мм кожная.

## Крыніцы

Катэгорыя:Ведамасныя ўзнагароды Расейскай Фэдэрацыі
Катэгорыя:Міністэрства абароны Расейскай Фэдэрацыі
Катэгорыя:Расейская акупацыя Крыму
Катэгорыя:Узнагароды, якія зьявіліся ў 2014 годзе
Алесь Ліпай

**Але́сь Ліпа́й** (1966, в. Андросаўшчына Капыльскага раёну, Менская вобласьць, Беларуская ССР — 23 жніўня 2018, Менск, Беларусь) — беларускі журналіст і паэт. Заснавальнік і кіраўнік Беларускага прыватнага агенцтва навінаў (БелаПАН, 1991) і сеціўнай газэты «Беларускія навіны».

## Жыцьцяпіс
Скончыў сярэднюю школу ў Капылі. Затым факультэт журналістыкі Беларускага дзяржаўнага ўнівэрсытэту (1991), на якім выдаваў сьценгазэту «Лірнік». У 1988 г. стаўся першым карэспандэнтам Радыё «Свабода» ў Беларусі. Пры канцы 1980-х гадоў — удзельнік Таварыства маладых літаратараў «Тутэйшыя». У 1991 годзе, цягам працы ў газэце «Сьцяг юнацтва» (, 1988—1991), вёў беларускамоўную старонку «Родны склон». Аўтар беларускага перакладу Дамовы аб вывадзе ядзернай зброі зь Беларусі, якую падпісалі старшыня Вярхоўнага Савету Беларусі Станіслаў Шушкевіч і прэзыдэнт ЗША Біл Клінтан. На пачатку 1990-х гадоў зладзіў перавоз у Беларусь звыш 1000 кніг, выдадзеных беларускай дыяспарай у Нямеччыне, і распаўсюдзіў іх па школах ды бібліятэках. У чэрвені 1996 г., пад час вызваленьня закладнікаў, захопленых у дзіцячым садку, узяў інтэрвію ў тэрарыста, адцягнуўшы тым самым ягоную ўвагу на сябе. Намесьнік старшыні Беларускай асацыяцыі журналістаў (1996—1998).

Сябра Саюзу беларускіх пісьменьнікаў і Беларускага ПЭН-цэнтру. Першую кнігу паэзіі «Пад сьнегам» выдаў у 2000 годзе. У 2007 г. выйшаў зборнік паэзіі «Рэшта».

Праваслаўны хрысьціянін. Дзеці Ян, Аляксей і Алеся.

## Бібліяграфія
* 
* 

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* БелаПАН

Катэгорыя:Нарадзіліся ў Капыльскім раёне
Катэгорыя:Беларускія журналісты
Катэгорыя:Беларускія паэты і паэткі
Катэгорыя:Памерлі ў Менску
Зэлімхан Яндарбіеў

**Зэлімха́н Абдулмусьлімавіч Яндарбіеў** () — чачэнскі паэт, драматург пісьменьнік і палітык. Нарадзіўся ў 1952 годзе ў Казахстане. У 1981 годзе Закончыў вучобу ў Чачэна-інгускім дзяржаўным унівэрсітэце. У траўні 1990 году стварыў грамаду — вайнаская дэмакратычная грамада, якая павінна была садзейнічаць стварэньню чачэнаінгускай незалежнай дзяржавы. Прымаў чынны ўдзел у чачэнскім незалежніцкім руху. Пасьля сьмерці Джахара Дудаева з 1996 па 1997 год выконваў абавязкі прэзыдэнта Ічкерыі. Прымаў удзел у вайне з Расеяй. У 2001 годзе стаў паслом Ічкерыі ў Аўганістане. Пасьля зьвяржэньня ўлады талібаў у Аўганістане ад’ехаў у Катар. Там жыў да 2004 году, калі яго забілі расейскія службоўцы праз падрыў яго аўтамабіля.

Напісаў верш «Сумленьне» на сьмерць Васіля Быкава. Аўтар верша «Беларус», прысьвечаны Зянону Пазьняку.

## Творчасьць
* Зелімха Яндарбі. Сэрца майго сьвятыня / пераклад Рыгора Барадуліна. — Вільня: «Gudas», 2005. 148 с.

## Глядзіце таксама
* Абдул Халім Абдусаламавіч Садулаеў
* Доку Ўмараў

## Крыніцы

Катэгорыя:Савецкія паэты
Катэгорыя:Прэзыдэнты Чачэнскай Рэспублікі Ічкерыя
Катэгорыя:Памерлі ў Катары
Тры шалёныя нулі

**«Тры шалё́ныя нулі́»** () — нямецка-польскі прыгодніцкі тэлесэрыял рэжысэра Віктара Скрынецкага, прадстаўлены ў 2000 року на канале TVP1. Складаецца з 13 сэрыяў.

## Сюжэт
Тройца сяброў жыве ў невялікім прыморскім мястэчку. Оля () цікавіцца магіяй, Оляф () гадуе рыбкі, а Оскар () займаецца рознымі вынаходніцтвамі і навуковымі экспэрымэнтамі. Зацікаўленасьці хлапцоў не знайшлі падтрымкі іхніх бацькоў. Ім даводзіцца паркаваць свае аўтамабілі на вуліцы, бо гаражы занятыя дзіцячымі прыладамі. У школе сяброў чакае няпростае жыцьцё. За сваю неўтаймоўную фантазію, кемлівасьць і паводле першых літараў імёнаў атрымалі мянушку *Тры шалёныя нулі*.

## Ролі
* Яана Яблчынска — Оля Абрэмбска
* Грэгар Руда — Оляф Фулер
* Сэбастыян Сьвендэр — Оскар Шчэкацінскі
* Ежы Камас — Альфрэд
* Катарына Скрынецка — мама Олі
* Крыштаф Вакулінскі — тата Олі
* Ганна Полёны — бабка Олі
* Гражына Вольшчак — мама Оляфа
* Цэзары Мараўскі — тата Оляфа
* Моніка Сьвітай — мама Оскара
* Юзэф Міка — тата Оскара
* Зьдзіслаў Вардэйн — прафэсар Турбан
* Тадэвуш Квінта — прафэсар Космач
* Мацей Гаеўскі — Конрад
* Матэўш Вінярэк — Мікі
* Марэк Барбасевіч — Сорэнсэн
* Андрэй Пячынскі — Рыху
* Лех Дыблік — Квас
* Сара Мюльднэр — Тоня
* Андрэй Громзевіч — намесьнік Сорэнсэна
* Крыштаф Страінскі — Янус
* Станіслаў Нівінскі — дырэктар радыё
* Томаш Дэдэк — раённы

## Сьпіс сэрыяў

## Вонкавыя спасылкі

* «Тры шалёныя нулі» на «Белсаце»
* «Тры шалёныя нулі»  на FilmPolski.pl
* «Тры шалёныя нулі»  на FilmWeb.pl
* 

Катэгорыя:Тэлесэрыялы Нямеччыны
Катэгорыя:Тэлесэрыялы Польшчы
Катэгорыя:Дзіцячыя тэлесэрыялы
Катэгорыя:Прыгодніцкія тэлесэрыялы
Катэгорыя:Тэлесэрыялы 2000 году
Катэгорыя:Моладзевыя фільмы
Аслан Масхадаў

**Асла́н (Халіт) Аліевіч Масха́даў** (; 1951, вёска Шокай Карагандзінскай вобласьці, цяпер Казахстан — 2005, вёска Талстой-Юрт, Чачэнія, Расея) — вайсковы й палітычны дзяяч Чачэніі, які браў чынны ўдзел у незалежніцкім чачэнскім руху.

У 1969 годзе паступіў на вучобу ў тбіліскую вышэйшую артылерыйскую вучэльню, якую закончыў у 1978 годзе. З 1972 па 1978 гады ўзначальваў вайсковыя аддзелы на Далёкім Усходзе СССР, быў там начальнікам штабу дывізіёну. З 1981 па 1986 гады служыў у Вугоршчыне ў месьце Сэгет, затым у Прыбалтыцы ў якасьці начальніка палка самаходных артылерыйскіх атрадаў. Са сьнежня 1990 году начальнік штабу ракетных войскаў і гартылерыі Віленскага гарнізону, якім загадваў беларускі генэрал Валер Фралоў. Браў удзел у карным паходзе на віленскае тэлебачаньне ў 1991 годзе. Выйшаў у адстаўку ў 1992 годзе. Меў чын палкоўніка войскаў СССР.

Пасьля прыезду ў Чачэнію далучыўся да Джахара Дудаева. Займаўся ў асноўным штабной працай. Заняў пасаду начальніка Галоўнай вайсковай рады Ічкерыі. Браў чынны ўдзел Першай і Другой расейска-чачэнскіх войнах (1994—1996 і 1999—2009 гг. адпаведна). З 1992 па 1994 годы зьяўляўся кіраўніком Грамадзянскай абароны і намесьнікам кіраўніка Галоўнай вайсковай рады войскаў Ічкерыі. Зь лістапада 1993 году выконваў абавязкі кіраўніка Галоўнай вайсковай рады (бо колішні кіраўнік выклікаў незадаволенасьць Дудаева з-за яго дзеяньняў у час мяцяжу супраць Дудаева ў 1993 годзе). У сьнежні 1994-пачатку 1995 гадоў кіраваў абаронай Грознага ў час Першай расейска-чачэнскай вайны. У лютым 1995 году Масхадаў стаў дывізійным генэралам. Да канца першай вайны з Расеяй быў кіраўніком Галоўнай вайсковай рады. 27 студзеня 1997 году выйграў выбары на пасаду прэзыдэнта Ічкерыі. На выбрах атрымаў 59,1% галасоў. Гэтую пасаду займаў да сваёй сьмерці ў 2005 годзе. У 1997 годзе зьмяніў імя Аслан на Халіт, з-за таго, што яно было больш мусульманскім імем, чым Аслан. Варожа ставіўся да ісламскіх радыкалаў, але рашучых дзеяньняў супраць іх не прымаў. З пачаткам Другой вайны з Расеяй пачаў супрацоўнічаць з ісламістамі. Яны сталі яго асноўнай ударнай сілай у вайне з Расеяй. Быў забіты расейскімі вайскоўцамі ў 2005 годзе.

## Сям’я
Бацька — Алі. Меў братоў: Леча, Лема. Меў сястру: Буча, Жоўзган. Аслан Масхадаў ажаніўся з Кусамай Семіевай. Меў сына Анзора (нар. у 1979 годзе). Анзор вучыўся ў Малайзіі. Цяпер невядома, дзе жыве сям’я Аслана Масхадава.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* 

Катэгорыя:Прэзыдэнты Чачэнскай Рэспублікі Ічкерыя
Катэгорыя:Удзельнікі Першай чачэнскай вайны
Катэгорыя:Міністры абароны
Катэгорыя:Прэм’ер-міністры краінаў
Катэгорыя:Забітыя палітыкі
Катэгорыя:Удзельнікі Другой расейска-чачэнскай вайны
Абдул-Халім Садулаеў

**Абду́л-Халім Абусала́мавіч Садула́еў** (; 2 чэрвеня 1966 году, места Аргун, Чачэнія — 17 чэрвеня 2006 году) — удзельнік чачэнскага незалежніцкага руху. Займаў пасады кіраўніка Вышэйшага шарыяцкага суду, з сакавіка 2005 году па чэрвень 2006 году прэзыдэнт Чачэнскай рэспублікі Ічкерыя.

### Маладосьць і [[Першая расейска-чачэнская вайна]]
Нарадзіўся ў 1966 годзе ў месьце Аргун, што ў Чачэніі. Належыць да роду Ўстрадай (). Вучыўся на мовазнаўчым аддзяленьні Грозьненскага ўнівэрсытэту, але не давучыўся з-за пачатку вайны. У першую расейска-чачэнскую вайну ваяваў у ваколіцах м. Аргун. Пасьля вайны выступаў на тэлебачаньні з казаньнямі. Быў адным з правадыроў Аргунскай ісламскай грамады.

### Другая расейска-чачэнская вайна
З пачаткам расейска-чачэнскай вайны браў удзел у баявых дзеяньнях. Спачатку ваяваў у Аргуне. Потым адышоў у горы. Меў шчыльныя зносіны з Шамілём Басаевым. У 2002 годзе на паседжаньні Найвышэйшай вайсковай ісламскай рады быў прызначаны судзьдзём Вышэйшага суду Чачэнскай Рэспублікі Ічкерыя. Адначасова А.-Х. Садулаеў быў прызначаны намесьнікам Аслана Масхадава. Г. зн. пасьля сьмерці А. Масхадава да А.-Х. Садулаева перайшлі б усе паўнамоцтвы прэзыдэнта Ічкерыі, што й адбылося 9 сакавіка 2005 году, калі А. Масхадаў быў забіты.

### Прэзыдэнт
Пасьля заняцьця пасады А.-Х. Садулаеў 16 траўня 2005 году заявіў аб стварэньні Каўкаскага фронту, г. зн., што чачэнцы будуць ваяваць ня толькі ў Чачэніі, але й за яе межамі, па ўсім Каўказе.

2 чэрвеня 2005 году прызначыў Доку Ўмарава сваім намесьнікам, які ў выпадку сьмерці А.-Х. Садулаева будзе выконваць абавязкі прэзыдэнта Ічкерыі. У баявых дзеяньнях асабіста А.-Х. Садулаеў не прымаў ніякага ўдзелу. Выступаў у асноўным з палітычнымі заявамі ў сеціве.

### Сьмерць
Быў забіты 17 чэрвеня 2006 году ў ваколіцах места Аргун у баі з расейскімі вайскоўцамі. Яго паўнамоцтвы перайшлі да Доку Ўмарава.

## Узнагароды [[Чачэнская Рэспубліка Ічкерыя|Чачэнскай Рэспублікі Ічкерыя]]
Меў узнагароды: «Годнасьць Народу» і «Герой Народу».

## Сям’я
Меў жонку. Яе імя Фаціма. У 2003 годзе яна была захоплена расейцамі й была забіта.

Катэгорыя:Прэзыдэнты Чачэнскай Рэспублікі Ічкерыя
Катэгорыя:Удзельнікі Першай чачэнскай вайны
Катэгорыя:Удзельнікі Другой расейска-чачэнскай вайны
Марфалёгія

**Марфалёгія** ( «форма» і  «навука»)
* Марфалёгія (мовазнаўства) — разьдзел граматыкі, які вывучае часьціны мовы, іх катэгорыі й формы словаў.
* Марфалёгія (біялёгія)  — навука аб форме й будове арганізмаў.
* Геамарфалёгія — навука пра рэльеф сушы, дна акіянаў і мораў.
* Матэматычная марфалёгія.
TIBO

**Міжнародны спэцыялізаваны [[форум]] па тэлекамунікацыях, інфармацыйных і банкаўскіх тэхналёгіях TIBO** — штогадовае міжнароднае мерапрыемства, прысьвечанае тэлекамунікацыям, інфармацыйным і банкаўскім тэхналёгіям. Ладзіцца ў Менску з 1994 року. Арганізатары — Міністэрства сувязі і інфарматызацыі Беларусі, Міністэрства інфармацыі Беларусі.

У выставе бяруць удзел прадпрыемствы-вытворцы тэлекамунікацыйнага абсталяваньня, кампутараў, праграмнага забесьпячэньня, сродкаў і сыстэмаў бясьпекі, пастаўшчыкі разнастайных інфармацыйны-камунікацыйных тэхналёгіяў з розных краінаў сьвету.

У межах выставачнага форуму з 2003 праводзіцца конкурс інтэрнэт-рэсурсаў, па выніках якога адбываецца ўручэньне «Інтэрнэт-прэміі TIBO».

Падчас форуму праходзяць такія мерапрыемствы, як сэмінары, прэзэнтацыі, прэс-канфэрэнцыі.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйная бачына 

Катэгорыя:Выставы Беларусі
Катэгорыя:Зьявіліся ў 1994 годзе
Данецкая народная рэспубліка

«**Дане́цкая Наро́дная Рэспу́бліка**» (, ) — тэрарыстычная арганізацыя, якая з красавіка 2014 году ажыцьцяўляе забойствы, катаваньні, выкраданьне і запалохваньне людзей у Данецкай вобласьці Ўкраіны дзеля ўсталяваньня ўлады над мясцовым насельніцтвам і ставіць за мэту выхад са складу Ўкраіны й наступны пераход вобласьці ад Украіны ў склад Расеі. 28 красавіка Служба бясьпекі Ўкраіны ўстанавіла, што завадатарам тэрарыстаў ёсьць палкоўнік Галоўнай выведвальнай управы Расеі  зь мянушкай Стралкоў (або Стралок), які 26 лютага прыляцеў ва Ўкраіну з Масквы.

## Храналёгія падзеяў
Акрамя Данецку, па стане на 14 красавіка тэрарысты ўзялі пад свой ​​кантроль урадавыя будынкі ў іншых гарадах у межах вобласьці, у тым ліку Марыюпаль, Горлаўка, Славянск, Краматорск, Янакіева, Макееўка, Дружкоўка і Жданаўка. З захопленага 11 красавіка Славянску тэрарысты, у тым ліку жыхары і грамадзяне Расеі (расейцы і чачэнцы), цягам больш як 2 месяцаў вывозілі дзяўчатаў на свой блёкпост ля гораду, дзе тых гвалцілі і пасьля забівалі. Падначалены расейцу Гіркіну Канстанцін Мацьвейчанка расстрэльваў мірных жыхароў, якія супрацівіліся рабунку.

Станам на 6 ліпеня 2014 году канстытуцыйны лад Украіны адноўлены на паўночным захадзе й поўдні Данецкае вобласьці, захопленых раней баевікамі ДНР з удзелам наймітаў з Расеі, Сэрбіі й Польшчы. На цяперашні час пад кантролем узброеных сэпаратыстаў застаецца ўсход цэнтральнае часткі Данецкае вобласьці, пасьпяхова ажыцьцяўляецца вяртаньне канстытуцыйнага ладу на ўсходзе Данецку. Пры канцы жніўня намеціўся пэўны наступ сэпаратыстаў пры дапамозе Расеі.

17 ліпеня з тэрыторыі, кантраляванай баевікамі ДНР, было зьдзейсьненае зьбіцьцё пасажырскага Boeing-777. Паводле папярэдніх зьвестак зьбіцьцё адбылося пры дапамозе тэхнічных сродкаў, атрыманых баевікамі з Расеі.

19 ліпеня ад удзелу ў самаабвешчаных структурах ДНР адмовіўся г. зв. сьпікер ДНР Аляксандар Барадай.

## Гісторыя

Узьнікла як арганізацыя пад назовам Данецкая рэспубліка ў 2006 годзе. У 2008 г. суд забараніў яе за замах на тэрытарыяльную цэласнасьць Украіны і на зрынаньне дзяржаўнай улады. Аднак у 2009 г. арганізацыя адчыніла ў Данецкай вобласьці вайсковыя лягеры з поўным камплектам баявой зброі. Адзін зь лягераў месьціўся ў горадзе Макееўка. У 2014 г. зьмяніла назоў на сучасны.

## Глядзіце таксама
* Новарасея (Саюз народных рэспублік)
* Луганская народная рэспубліка
* Крымскі крызіс (2014)

## Крыніцы


Катэгорыя:Расейскі дзяржаўны тэрарызм
Палітычны рэжым

**Паліты́чны рэжы́м** — спосаб функцыянаваньня палітычнай сыстэмы грамадзтва й палітычных працэсаў; тып дзяржаўнага кіраваньня са спэцыфічнымі прынцыпамі й структурамі, якія рэгулююць грамадзкія адносіны. Асноўным пытаньнем палітычнага рэжыму зьяўляецца праблема ўлады, якая ўзьдзейнічае на ўсе сфэры грамадзтва, на эканамічныя, сацыяльныя й іншыя структуры, палітычныя паводзіны й дзейнасьць людзей.

## Клясыфікацыя
Існуе мноства крытэраў, паводле якіх клясыфікуецца палітычны рэжым. Можа быць лібэральны, аўтарытарны, дэмакратычны, аўтакратычны, монакратычны (дыктатарскі), дырэкторыя (калектыўнае кіраваньне), камбінаваны.

Клясыфікуецца таксама па сацыяльным складзе кіруючых элітаў, ступені адкрытасьці й закрытасьці, характары абароны й падтрымкі рэжыму, формах і мэтадах палітычнага ўзаемадзеяньня паміж кіруючай элітай і грамадзтвам.

Палітычны рэжым вызначае тып арганізацыі ўлады, палітычныя адносіны, сукупнасьць ідэалягічнага, інстытуцыянальнага й сацыяльнага парадку, якія садзейнічаюць фармаваньню палітычнай культуры. Тып палітычнага рэжыму вызначаецца ўзроўнем разьвіцьця й інтэнсіўнасьцю палітычных працэсаў, структурай кіруючай улады, мэханізмам яго фармаваньня, станам правоў і свабодаў чалавека ў грамадзтве, пануючым тыпам легітымнасьці, разьвітасьцю грамадзка-палітычных традыцыяў, дамінуючай палітычнай сьвядомасьцю й паводзінамі. Паводле марксісцкай тэорыі існуюць сацыялістычныя й капіталістычныя палітычныя рэжымы.

## Крыніцы
Звонкі білябіяльны выбухны зычны

**Звонкі білябіяльны выбухны зычны** гэта зычны гук, які ўжываецца ў некаторых мовах. Гэты гук пазначаецца знакам [b] у Міжнародным фанэтычным альфабэце.
* Месца ўтварэньня: білябіяльны
* Спосаб утварэньня: выбухны
* Тып фанацыі: звонкі
* Абструэнт
* Пульманічны зычны

## Распаўсюджанасьць

## Крыніцы

## Літаратура
*
* 
*
*
* 
*
*
*
*
*
*
*
*

Катэгорыя:Фанэтыка
Касьцёл Сьвятога Міхала Арханёла (Дражаўцы)

**Касьцё́л сьвято́га Мі́хала Арханё́ла** () — каталіцкі храм на скалістым пагорку ў Дражаўцах (цяпер у складзе Нітры), асьвечаны ў гонар Сьвятога Міхала Арханёла.

Адзін з найстарэйшых храмаў Славаччыны, заснаваны ў XII стагодзьдзі. Тыповы раньнераманскі эмпоравы касьцёл з аднанэфавай прасторай, завершанай круглаю апсыдай. Свой цяперашні выгляд займаў пасьля аднаўленьня ў 1993—1999 роках. Набажэнствы ў касьцёле адбываюцца толькі 29 верасьня ў дзень успамінаў Сьвятога Міхала Арханёла.

У 1947—1948 каля храму праводзіліся археалягічныя раскопкі, падчас якіх былі выяўленыя 55 пахаваньняў.

Касьцёлік быў выяўлены на 100-кронавай (1941—1945) і 50-кронавай банкнотах (1993—2009). Выдадзеная марка Славаччыны зь ягонай выявай.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Профіль раманскага касьцёлу

Катэгорыя:Збудаваньні Нітры
Катэгорыя:Археалягічныя аб’екты ў Славаччыне
Дражаўцы
Катэгорыя:Храмы Нітранскага краю
Катэгорыя:Зьявіліся ў XI стагодзьдзі
Гурыя Ланчхуці

«**Гурыя**» — грузінскі футбольны клюб з гораду Ланчхуці. Заснаваны ў 1924 годзе. Уладальнік Кубка Грузіі (1990).

## Вонкавыя спасылкі
* Профіль на soccerway.com

Катэгорыя:Ланчхуці
Катэгорыя:Зьявіліся ў 1924 годзе
9×18 мм ПМ

**9×18 мм** (9×18 мм ПМ, 9,2×18 мм) — пісталетны ўнітарны патрон створаны на замену патрона 7,62×25 мм ТТ. Распрацаваны Барысам Уладзімеравічам Сёміным. Вытворчасьць новага патрона пачалася ў 1951 годзе, адначасова з прыняцьцем на ўзбраеньне пісталета Макарава. Часта савецкі патрон 9×18 мм блытаюць зь нямецкім патронам 9×18 мм Ultra.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* 

Катэгорыя:Патроны
Катэгорыя:Зьявіліся ў 1951 годзе
Стандартная бібліятэка (C++)

**Стандартная бібліятэка ў C++ (C++ Standard Library — SL)** — сукупнасьць клясаў і функцый мовы праграмаваньня C++. Гэтая сукупнасьць адпавядае існым стандартам C++, першы зь якіх быў прыняты ў 1998 годзе (C++98). У 2011 годзе быў распрацаваны стандарт C++11.

## Загалоўкавыя файлы стандартнай бібліятэкі C++

У стандартнай бібліятэцы C++ прадугледжаная сыстэма загалоўкавых файлаў, якія неабходна падключаць да коду пры напісаньні праграмы, каб выкарыстоўваць гатовыя клясы і функцыі. Гэта значна эканоміць час стварэньня праекту, бо праграмісту ня трэба самому займацца напісаньнем неабходных элемэнтаў коду.  
У C++ прадугледжаныя наступныя асноўныя загалоўкавыя файлы SL:

* *Заўвага.* Загалоўкі прыведзеныя для кампілятараў Linux-падобных сістэм.

## Крыніцы

Катэгорыя:C++
Пазыка

**Пазыка** — перадача грашовых сродкаў і рэчыўных каштоўнасьцяў адным удзельнікам дамовы другому з умовай вяртаньня і выплаты адсоткаў.

## Віды
Від пазыкі залежыць ад кшталту дамовы, складу ўдзельнікаў пазыковай дамовы, памеру і крыніцы выплаты адсоткаў.
* *Банкаўская*. Пазыкадаўцамі ёсьць пазыковыя ўстановы (банкі), пазычальнікамі — юрыдычныя і фізычныя асобы.
* *Дзяржаўная* (каштарысная). Удзельнікамі пазыковай дамовы могуць выступаць з боку пазычальніка і пазыкадаўцы агульнакраёвыя і мясцовыя каштарысы ад імя дзяржавы.
* *Камэрцыйная*. Дзейнікі гаспадараньня даюць пазыковыя сродкі і таварна-рэчыўныя каштоўнасьці адзін аднаму.
* *Спажывецкая*. Пазычальнікам ёсьць насельніцтва.
Таксама пазыкі падзяляюцца паводле:
* мэтавага прызначэньня — арганізаваная і неарганізаваная;
* спосабу выдачы пазычаных сродкаў — наўпроставая і ўскосная;
* тэрмінаў пагашэньня — тэрміновая, кароткатэрміновая, доўгатэрміновая, адтэрмінаваная і пратэрмінаваная;
* месца ажыцьцяўленьня — унутраная і зьнешняя.
Дзейнікамі зьнешніх (міжнародных) пазыкаў выступаюць дзяржавы, банкі, міжнародныя валютна-пазыковыя і фінансавыя ўстановы, юрыдычныя асобы.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* 

Катэгорыя:Банкаўская справа
Катэгорыя:Фінансавыя паслугі
Катэгорыя:Дамовы
Катэгорыя:Грамадзянскае права
Жэтысу Талдыкарган

«**Жэтысу**» () — казаскі футбольны клюб з гораду Талдыкаргану. Заснаваны ў 1981 годзе.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт

Катэгорыя:Талдыкарган
Катэгорыя:Зьявіліся ў 1981 годзе
Раднік Біеліна

«**Раднік**» () — басьнійскі футбольны клюб з гораду Біеліны. Заснаваны ў 1945 годзе. Уладальнік Кубка Босьніі і Герцагавіны (2016).

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт

Катэгорыя:Біеліна
Цеалін

Назву **Цеалін** маюць:

* Цеалін — вёска ў Дубровенскім раёне Віцебскай вобласьці
* Цеалін — вёска ў Ваўкавыскім раёне Гарадзенскай вобласьці
Шалашына

Назву **Шалашына** маюць:

## Населеныя пункты
### [[Беларусь]]
* Віцебская вобласьць:
** Шалашына — вёска ў Дубровенскім раёне
** Шалашына — вёска ў Полацкім раёне

## Глядзіце таксама
* Шалашнікі
* Шалашы
Данузлаў

**Данузла́ў** — самае глыбокае возера ў Крыме і найбуйнейшае возера Чарнаморскага раёну Аўтаномнае Рэспублікі Крым, адносіцца да Тарханкуцкай групы азёраў.

Тып агульнай мінэралізацыі — салёнае, на крайняй поўначы прэснае. Паходжаньне — тэктанічнае. Цяпер для возера больш адпаведным статусам можа быць ліман, бо з 1961 году (пасьля зьяднаньня з водамі мора) узровень агульнай мінэралізацыі зьмяніўся да мінэралізаваных водаў (салёнае), таксама зьмены адбыліся ў расьліннасьці, якая расьце на берагах.

## Гісторыя
### Праход да Чорнага мора
У 1961 годзе быў прарыты 200-мэтровы канал для злучэньня возера з Чорным морам.

### Крымскі крызіс 2014 году
6 сакавіка 2014 году расейскія акупацыйныя войскі затапілі на выхадзе з бухты возера 2 сваіх караблі «Ачакаў» і «Шахтэр». 7 сакавіка яны затапілі яшчэ адно судна, а 13 сакавіка — чацьвертае сьпісанае судна. Такім чынам утварылася барыкада, якая заблякавала выхад з бухты шэрагу суднаў Вайскова-марскіх сілаў Украіны.

Катэгорыя:Азёры Ўкраіны
Катэгорыя:Геаграфія Крыму
Фрэдэрыку Чавэс Гедэс

**Фрэдэры́ку Ша́вэс Ге́дэс** (;  3 кастрычніка 1983 году) — былы бразыльскі футбаліст, нападнік. Гулец нацыянальнай зборнай Бразыліі. Амаль усю кар’еру выступаў у чэмпіянаце Бразыліі, аднак з 2005 па 2009 гады абараняў колеры францускага клюбу «Ліён», зь якім стаў трохразовым чэмпіёнам Францыі.

## Кар’ера
### Клюбная
Фрэд правёў чатыры сэзоны ў клюбе «Амэрыка Мінас-Жэрайс», пасьля чаго перайшоў у іншы больш вядомы клюб Бэлу-Арызонці «Крузэйру» ў сярэдзіне сэзону 2004 году. Пасьля 41 голу ў 43 гульнях за «Крузэйру» ў сэзоне 2005 году Фрэд быў выкуплены францускім чэмпіёнам клюбам «Ліён» за 15 мільёнаў эўра.

Забіўшы ў першым сваім сэзоне ў новым клюбе 14 галоў, Фрэд стаў другім бамбардзірам Лігі 1 у сэзоне 2005—2006 гадоў, і выйграў свой ​​першы чэмпіёнскі тытул зь «Ліёнам». Хоць гулец і прапусьціў два месяцы сэзону 2006—2007 гадоў з-за траўмы, Фрэд ўсё ж такі забіў 11 галоў у 20 гульнях, і стаў найлепшым бамбардзірам клюбу, а «Ліён» зноўку ўзьняўся на вяршыню францускага футболу. Тым ня менш, падчас сэзону 2007—2008 гадоў, Фрэд атрымаў траўму падчас трэніроўкі ў складзе зборнай. Пасьля вяртаньня да футболу ў кастрычніку 2007 году, з-за ўзрослай канкурэнцыі збоку чэскага галеадора Мілана Бараша й выхаванца ліёнскай футбольнай акадэміі Карыма Бэнзэма, Фрэд меў няшмат гульнявой практыкі.

Пасьля сканчэньня дамовы з францускім клюбам Фрэд падпісаў папярэдні кантракт з бразыльскім клюбам «Флумінэнсі», і, такім чынам, пагадзіўся на пяцігадовы кантракт. У сваім дэбютным матчы 15 сакавіка 2009 году нападнік адзначыўся дублем, а клюб атрымаў перамогу зь лікам 3:1.

### Міжнародная
Фрэд дэбютаваў у складзе зборнай Бразыліі 27 красавіка 2005 году, выйшаўшы на замену ў матчы супраць зборнай Гватэмалы. Фрэд забіў свой першы гол 12 лістапада 2005 году ў таварыскім матчы супраць зборнай Аб’яднаных Арабскіх Эміратаў. Гулец быў уключаны ў склад зборнай на чэмпіянат сьвету 2006 году. Свой адзіны гол на турніры забіў у матчы супраць зборнай Аўстраліі (2:0) 18 чэрвеня 2006 году.

## Дасягненьні
**«Ліён»**:
* Чэмпіён Францыі: 2006, 2007, 2008
* Уладальнік Кубка Францыі: 2008
* Уладальнік Супэркубка Францыі: 2006, 2007

**«Флумінэнсі»**:
* Чэмпіён Бразыліі: 2010, 2012
* Чэмпіён штату Рыю-дэ-Жанэйру: 2012, 2022
* Уладальнік Кубка Гуанабара: 2012

**«Атлетыку Мінэйру»**:
* Чэмпіён штату Мінас-Жэрайс: 2017

**«Крузэйру»**:
* Уладальнік Кубка Бразыліі: 2018
* Чэмпіён штату Мінас-Жэрайс: 2018, 2019

**Бразылія**:
* Уладальнік Кубка Амэрыкі: 2007
* Уладальнік Кубка канфэдэрацыяў: 2013

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт
* 
* 
* 
* Статыстыка на National Football Teams
* Статыстыка на LFP.fr
* Профіль на FIFA

Катэгорыя:Бразыльскія футбалісты
СІК Сэйняёкі

**СІК** () — фінскі футбольны клюб з гораду Сэйняёкі. Заснаваны ў 2007 годзе. Чэмпіён Фінляндыі (2015), уладальнік Кубка Фінляндыі (2016).

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт

Катэгорыя:Сэйняёкі
Катэгорыя:Зьявіліся ў 2007 годзе
Барысаў-Арэна

**Барысаў-Арэна** — футбольны стадыён у Барысаве, які зьяўляецца хатнім стадыёнам для футбольнага клюбу БАТЭ. Разьліковая ёмістасьць стадыёна — 13 400 гледачоў. Стадыён быў уведзены ў эксплюатацыю ўвесну 2014 году. Афіцыйнае адкрыцьцё прайшло 3 траўня 2014 году фінальным матчам розыгрышу Кубка Беларусі паміж клюбамі «Шахцёр» і «Нёман», перамогу ў якім атрымалі футбалісты з Салігорску з рахункам 0:1, адзіны мяч у гульні забіў украінскі паўабаронца Арцём Старгародзкі.

## Будаўніцтва
Афіцыйна будаўніцтва новага барысаўскага стадыёна пачалося 12 лістапада 2010 году. Вучастак пад будаўніцтва быў абраны ў лясным масіве побач з трасай на Менск і на адлегласьці ў 60 кілямэтраў ад менскага аэрапорту.

Паводле стану на 3 кастрычніка 2012 году да стадыёна ўжо былі падведзены інжынэрныя камунікацыі — электразабесьпячэньне, водаправод, каналізацыя, пабудаваны будынак разьмеркавальнага пункта, у якім вёўся мантаж і наладка неабходнага абсталяваньня. Было ўсталявана 90 адсоткаў калёнаў і з дапамогай двух вежавых кранаў змантыравана каля 40 адсоткаў жалезабэтонных канструкцыяў. Усяго ж было сабрана мэталаканструкцыяў агульнай вагой каля 450 тонаў. Узьведзена амаль 45 адсоткаў трыбунаў, абсталявана 7 аўтастаянак, практычна цалкам уладкаваныя пад’язныя шляхі, на якіх засталося абкласьці толькі верхні пляст асфальтавага пакрыцьця. У першай дэкадзе кастрычніка плянавалася ўсталяваць першую фэрму даху і пачаць закладку сьценавых перагародак. На гэты час адкрыцьцё было заплянавана на сярэдзіну 2013 году.

У сярэдзіне сакавіка 2013 году для стадыёну гомельскае прадпрыемства «Сьвятлатэхніка» вырабіла больш за 12 тысячаў антывандальных сядзеньняў, якія немагчыма падпаліць і выламаць. У пачатку красавіку 2013 году было завершана ўсталяваньне фэрмаў, і іхная абвязка па крузе. Пасьля гэтага будаўнікі пачалі накрываць дах над паўночнай трыбунай.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Інфармацыя пра стадыён на афіцыйным сайце БАТЭ

Катэгорыя:Стадыёны Беларусі
Мужчынская зборная Беларусі па хакеі

**Збо́рная Беларусі па [[Хакей|хаке́і]]** — нацыянальная хакейная каманда Беларусі. У рэйтынгу ІІХФ за 2014 год знаходзіцца на 11 месцы. Кіроўны орган — Фэдэрацыя хакею Рэспублікі Беларусь; галоўны трэнэр — Андрэй Сідарэнка.

## Мінуўшчына
Пасьля Алімпійскіх гульняў 1992 году, дзе ў хакейным турніры ўдзельнічала зборная СНД, былыя саюзныя рэспублікі пачалі ствараць свае нацыянальныя каманды. Зборная Расеі, як правапераемнік зборнай СССР, аўтаматычна атрымала месца ў групе «А» чэмпіянату сьвету, а ўсім астатнім камандам прыйшлося пачынаць зь ніжэйшага дывізіёна — групы «С».

### Шлях да вышэйшага дывізіёну
Зборная Беларусі свой ​​першы матч правяла 7 лістапада 1992 году ў рамках кваліфікацыйнага турніру да чэмпіянату сьвету супраць зборнай Украіны і саступіла зь лікам 1:4. У сярэдзіне 1990-х гадоў у ніжэйшых дывізіёнах чэмпіянату сьвету была высокая канкурэнцыя — вырашалі задачу павышэньня ў клясе шэраг моцных зборных новаўтвораных дзяржаваў: Беларусь, Казахстан, Латвія, Славаччына, Украіна. Першая спроба беларускай каманды выйсьці ў дывізіён клясам вышэй была няўдалай. У сакавіку 1994 году ў славацкім Попрадзе беларусы трывалі паразу ў вырашальным матчы з гаспадарам зь рахункам 1:2. Пуцёўку ў групу «Б» беларуская зборная зарабіла ў наступным годзе, абыйдучы зборныя Казахстану і Ўкраіны. На пераадоленьне чарговай стадыі таксама спатрэбілася два гады. У 1996 годзе ў нідэрляндзкім Эйндговэне беларусы атрымалі паразу двойчы ад зборных Латвіі і Вялікабрытаніі.

1997 стаў для зборнай Беларусь пасьпяховым, то бок у красавіку ў польскіх Сасноўцах беларускія хакеісты пад кіраўніцтвам Анатоля Варывончыка здолелі выйсьці ў групу «А» першынства плянэты. Двума месяцамі раней, у аўстрыйскім Інсбруку, зборная Беларусі ў барацьбе са зборнымі Аўстрыі, Казахстану і Нарвэгіі здабыла пуцёўку на зімовыя Алімпійскія гульні 1998 году ў Нагана, дзе дабралася да 1/4 фіналу.

### Сярод мацнейшых
На Алімпіядзе 2002 году ў Солт-Лэйк-Сіці беларуская зборная пад кіраўніцтвам Уладзімера Крыкунова дасягнула самага гучнага посьпеху ў сваёй гісторыі. 20 лютага на лёдзе Ўэст-Вэлі, дзякуючы шайбе Уладзімера Копаця, яны здолелі абгуляць у чвэрцьфінале аднаго з фаварытаў турніру — зборную Швэцыі, і выйсьці ў паўфінал. Журналісты ахрысьцілі тую сустрэчу «Цуд на лёдзе-2», паводле аналёгіі з паўфіналам Алімпійскіх гульняў 1980 году.

Нягледзячы на гучны посьпех на Алімпіядзе, на чэмпіянатах сьвету зборную ліхаманіла — у 2001 і 2003 беларусы пакідалі найвышэйшы дывізіён, хоць вярталіся ў найкарацэйшыя тэрміны. Няўдача чакала зборную Беларусі і на алімпійскім адборы ў Рызе — у вырашальным матчы са зборнай Латвіі беларусы саступілі, прапусьціўшы 3 шайбы за апошнія 5 хвілінаў сустрэчы.

### Чэмпіянат сьвету 2014 году

На Чэмпіянаце сьвету 2014 году ў Менску гаспадары занялі 7-е месца.

## Склад

*Заяўка зборнай Беларусі на чэмпіянат сьвету-2018*

## Статыстыка

### Чэмпіянаты сьвету

### Алімпійскія гульні

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт Фэдэрацыі хакею Рэспублікі Беларусь

Беларусь
Дзям’янкі

**Дзям’я́нкі** — вёска ў Добрускім раёне Гомельскай вобласьці. Уваходзіць у склад Расьсьветаўскага сельсавету.

## Гісторыя
Да 1 сьнежня 2009 году — цэнтар Дзям’янкаўскага сельсавету. 1 сьнежня 2009 году разам зь іншымі населенымі пунктамі ліквідаванага Дзям’янкаўскага сельсавету перададзеная ў склад Расьсьветаўскага сельсавету.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* «Мертвая» деревня Демьянки (Добрушский район): здесь обнаружили единственный на всей территории радимичей некрополь

Катэгорыя:Расьсьветаўскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Добрускага раёну
Зборная СССР па футболе

**Зборная СССР па футболе** — нацыянальная футбольная каманда, якая прадстаўляла СССР у міжнародных спаборніцтвах па футболе. Існавала з 1923 па 1991 год. Правапераемніцай зборнай СССР была зборная СНД. Чэмпіёны Эўропы 1960 году.

## Глядзіце таксама
* Матчы зборнай СССР, СНД, Расеі па футболе
Маркавічы (Гомельская вобласьць)

**Ма́ркавічы** — вёска ў Гомельскім раёне Гомельскай вобласьці. Уваходзіць у склад і зьяўляецца цэнтрам Маркавіцкага сельсавету.

## Традыцыі
У вёсцы захоўваецца абрад «Ваджэньне сулы».

## Крыніцы

Катэгорыя:Маркавіцкі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Гомельскага раёну
Ханас Гут’ерэс

**Хана́с Мануэ́ль Гут’е́рэс** (;  5 ліпеня 1983 году, Саэнс-Пэньня, Аргентына) — былы аргентынскі футбаліст.

## Дасягненьні
**«Вэлес Сарсьфільд»**:
* Чэмпіён Аргентыны: 2005(к)

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт
* Статыстыка на Soccerbase

Катэгорыя:Аргентынскія футбалісты
Хацкевіч

**Хацкевіч** — беларускае прозьвішча.

## Вядомыя носьбіты
* Аляксандар Ісакавіч Хацкевіч (1895—1943) — беларускі і савецкі дзяржаўны дзяяч.
* Аляксандр Хацкевіч (1923—1995) — беларускі гісторык.
* Аляксандар Хацкевіч (1973—) — беларускі футбаліст.
* Аляксей Генадзьевіч Хацкевіч (1972—) — беларускі мастак.
* Віктар Хацкевіч (1943—2016) — беларускі мастак.
* Вольф Хацкевіч (1908—1959) — герой Савецкага саюзу.
* Генадзь Хацкевіч (1952—2014) — беларускі мастак.
* Рыгор Хацкевіч (1911—1979) — беларускі пісьменьнік.
* Сьцяпан Хацкевіч (1910—1979) — беларускі актор.

## Глядзіце таксама
* Хадкевіч
Мужчынская зборная Даніі па хакеі

**Збо́рная Да́ніі па [[Хакей з шайбай|хаке́і]]** — нацыянальная хакейная каманда Даніі. У рэйтынгу ІІХФ за 2014 год знаходзіцца на 15 месцы. Кіроўны орган — Дацкі хакейны зьвяз; галоўным трэнэрам зьяўляецца швэдзкі спэцыяліст Янэ Карлсан.

## Мінуўшчына

Дацкі хакейны зьвяз зьяўляецца чальцом ІІХФ з 1946 году, аднак упершыню дацкая нацыянальнай каманда прыняла ўдзел у чэмпіянаце сьвету ў 1949 годзе, дзе заняла апошняе 10 месца. На тым турніры ў самым першым матчы датчане былі цалкам зьнішчаны канадцамі зь лікам 0:47. Пасьля гэтага 10 гадоў краіна не ўдзельнічала ў спаборніцтвах. Ад 1962 году выступала ў ніжэйшых дывізіёнах. У 2003 годзе, пасьля знаходжаньня ў ніжэйшых дывізіёнах, зборная Даніі вярнулася ў эліту сусьветнага хакея і з тых часоў нязьменна выступае ў вышэйшым дывізіёне чэмпіянату сьвету. Аднак зборнай ніводнага разу не атрымалася прабіцца ў лік удзельнікаў Алімпійскіх гульняў. Найвышэйшым лічыцца 8 месца, якое каманда заняла ў 2010 годзе, прычым у той год датчане перагулялі зборныя Фінляндыі, ЗША й Славаччыны.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт Дацкага хакейнага зьвязу
* Данія на сайце ІІХФ

Хакей
Данія
Катэгорыя:Дацкі хакей
Мужчынская зборная Швайцарыі па хакеі

**Збо́рная Швайца́рыі па [[Хакей з шайбай|хаке́і]]** — нацыянальная хакейная каманда Швайцарыі. У рэйтынгу ІІХФ за 2014 год знаходзіцца на 7 месцы. Кіроўны орган — Швайцарскі хакейны зьвяз; галоўным трэнэрам зьяўляецца канадзкі спэцыяліст Шон Сымпсан.

Сучасны швайцарскі хакей вядомы сваёй моцнай школай брамнікаў, цэлы шэраг галкіпэраў нацыянальнай зборнай маюць досьвед выступаў за клюбы Нацыянальнай хакейнай лігі. Акрамя таго, запатрабаваныя ў НХЛ і палявыя гульцы швайцарскай зборнай.

## Мінуўшчына
Самых вялікіх посьпехаў швайцарская зборная дамаглася ў пэрыяд паміж дзьвюма сусьветнымі войнамі, заваяваўшы золата на хатніх чэмпіянаце Эўропы 1926 году й срэбра на чэмпіянаце сьвету 1935 году, якія праходзілі ў Давосе. Пасьля бронзавага мэдаля на чэмпіянаце сьвету 1953 году швайцарская каманда доўгі час не магла атрымаць мэдалі на чэмпіянатах сьвету і Алімпійскіх гульнях, у 1992 і 1998 гадох яна здолела займаць чацьвёртае месца.

Сапраўдны прарыў каманда зьдзейсьніла пад кіраўніцтвам канадзкага спэцыяліста Шона Сымпсана ў 2013 годзе, дзе раптам выйшла ў фінал чэмпіянату сьвету ў Фінляндыі і Швэцыі, спачатку атрымаўшы перамогу ўва ўсіх 7 матчаў у групе (адзін зь іх — па булітах у зборнай Канады), затым у чвэрцьфінале абыграўшы зборную Чэхіі (2:1), а ў паўфінале — зборную ЗША (3:0). Ні ў адным з 9 матчаў да фіналу швайцарцы не прапусьцілі больш за 2 шайбы.

У вырашальным матчы швайцарцы сустрэліся са зборнай Швэцыі, якую ўжо абгульвалі на групавым этапе зь лікам 3:2. Лік адкрыў швайцарац Роман Ёсі, аднак затым швэды закінулі пяць шайбаў запар і сталі чэмпіёнамі. Швайцарцы ж паўтарылі свой ​​посьпех 78-гадовай даўніны, калі ўпершыню здолелі выйграць срэбра чэмпіянату сьвету. Паводле вынікаў чэмпіянату Роман Ёсі быў прызнаны самым каштоўным гульцом турніру і лепшым абаронцам. Ён жа разам зь іншым абаронцам Жульенам Ваклерам ўвайшоў у сымбалічную зборную турніру.

Трэба адзначыць, што зборная па розных прычынах абышлася бязь некалькіх гульцоў НХЛ — брамніка Ёнаса Гілера, абаронцаў Марка Штрайта, Люкі Сьбісы, Яніка Вэбэра, нападніка Дам’ена Брунэра.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Хакей у Швайцарыі

Хакей
Швайцарыя
Катэгорыя:Швайцарскі хакей
Сота іль Монтэ Джаваньні XXIII

**Сота іль Монтэ Джаваньні XXIII** ( ад *Sotto il Monte* — «пад гарой» і *Giovanni XXIII* — «Ян XXIII»)&nbsp;— камуна ў Італіі, у рэгіёне Лямбардыя, правінцыя Бэргама. Знаходзіцца на адлегласьці прыкладна 490 км на паўночны захад ад Рыму, 37 км на паўночны ўсход ад Міляну, 14 км на захад ад Бэргама. Насельніцтва&nbsp;— 4351 асоба (2012).

Заступнікам населенага пункту лічыцца сьвяты Ян Хрысьціцель.

## Насельніцтва
Дынаміка насельніцтва:

Colors=
  id:lightgrey value:gray(0.9)
  id:darkgrey  value:gray(0.7)
  id:sfondo value:rgb(1,1,1)
  id:barra value:rgb(0.6,0.8,0.6)
ImageSize = width:455 height:373
PlotArea = left:50 bottom:50 top:30 right:30
DateFormat = x.y
Period = from:0 till:3500
TimeAxis = orientation:vertical
AlignBars = justify
ScaleMajor = gridcolor:darkgrey increment:500 start:0
ScaleMinor = gridcolor:lightgrey increment:100 start:0
BackgroundColors = canvas:sfondo
BarData=
  bar:1861 text:1861
  bar:1871 text:1871
  bar:1881 text:1881
  bar:1901 text:1901
  bar:1911 text:1911
  bar:1921 text:1921
  bar:1931 text:1931
  bar:1936 text:1936
  bar:1951 text:1951
  bar:1961 text:1961
  bar:1971 text:1971
  bar:1981 text:1981
  bar:1991 text:1991
  bar:2001 text:2001
PlotData=
  color:barra width:20 align:left
  bar:1861 from:0 till: 1064
  bar:1871 from:0 till: 1100
  bar:1881 from:0 till: 1152
  bar:1901 from:0 till: 1209
  bar:1911 from:0 till: 1378
  bar:1921 from:0 till: 1450
  bar:1931 from:0 till: 1544
  bar:1936 from:0 till: 1594
  bar:1951 from:0 till: 1662
  bar:1961 from:0 till: 1785
  bar:1971 from:0 till: 2153
  bar:1981 from:0 till: 2350
  bar:1991 from:0 till: 2585
  bar:2001 from:0 till: 3305
PlotData=
  bar:1861 at: 1064 fontsize:S text: 1.064 shift:(-8,5)
  bar:1871 at: 1100 fontsize:S text: 1.100 shift:(-10,5)
  bar:1881 at: 1152 fontsize:S text: 1.152 shift:(-10,5)
  bar:1901 at: 1209 fontsize:S text: 1.209 shift:(-10,5)
  bar:1911 at: 1378 fontsize:S text: 1.378 shift:(-10,5)
  bar:1921 at: 1450 fontsize:S text: 1.450 shift:(-10,5)
  bar:1931 at: 1544 fontsize:S text: 1.544 shift:(-10,5)
  bar:1936 at: 1594 fontsize:S text: 1.594 shift:(-10,5)
  bar:1951 at: 1662 fontsize:S text: 1.662 shift:(-10,5)
  bar:1961 at: 1785 fontsize:S text: 1.785 shift:(-10,5)
  bar:1971 at: 2153 fontsize:S text: 2.153 shift:(-10,5)
  bar:1981 at: 2350 fontsize:S text: 2.350 shift:(-10,5)
  bar:1991 at: 2585 fontsize:S text: 2.585 shift:(-10,5)
  bar:2001 at: 3305 fontsize:S text: 3.305 shift:(-10,5)
TextData=
  fontsize:S pos:(20,20)
  text:Паводле зьвестак ISTAT


## Суседнія камуны
* Амбівэрэ
* Карвіка
* Мапэльлё
* Пантыда
* Тэрна-д’Ізоля

## Вядомыя ўраджэнцы і жыхары
* Ян XXIII (сапраўднае імя Анджэлё Ранкальлі) — рымскі папа, у гонар якога Сота іль Монтэ атрымаў сваю цяперашнюю назву.

## Глядзіце таксама
* Сьпіс камунаў правінцыі Бэргама

## Заўвагі

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі

* Афіцыйная бачына


Катэгорыя:Ян XXIII
Царква Сьвятога Перамяненьня Гасподняга (Медна)

**Царква Сьвятога Перамяненьня Гасподняга** — праваслаўная царква, помнік народнага дойлідзтва й гісторыка-культурніцкая каштоўнасьць Беларусі. Знаходзіцца на паўднёвай ускраіне вёскі Медна Берасьцейскага раёну Берасьцейскае вобласьці.

## Гісторыя
У 1848 годзе на сродкі мясцовых жыхароў ды аканома маёнтку Кавалеўская з дрэва была пабудаваная царква на месцы старажытнае драўлянае капліцы.

## Апісаньне
Архітэктурная выразнасьць храму дасягаецца сродкамі прасторава разьвітае аб’ёмнае кампазыцыі. Да прамавугольнага ў пляне зрубу празь невялікі бабінец далучаецца зграбная аднаярусная званіца аднолькавае вышыні з асноўным аб’ёмам і накрытая двухсхільным гонтавым дашкам з макаўкай па цэнтры. Эфэктна выглядае рытмічнае спалучэньне трохвугольных абшытых «у елку» франтонаў гонтавых дахаў. Вальмавы схіл над алтарнай сьцяной завершаны цыбулепадобнай галоўкай. Элемэнт асымэтрыі ў кампазыцыю храму ўносіць левая прыбудова нізкае рызьніцы пад аднасхільным дахам. Вэртыкальна ашаляваныя сьцены прарэзаныя невялікімі прамавугольнымі аконнымі праёмамі, па вуглах абшытыя дошкамі.

Унутры брусчатыя неашаляваныя сьцены малітоўнае залы афарбаваныя алеем. Апсыда ўнутры храму вылучаная простым дашчатым іканастасам. Абраз XVII—XVIII ст. «Іаан Багаслоў» і 3 сьвяточныя абразы ў срэбраных рызах на паўднёвай сьцяне малітоўнае залы.

## Літаратура
* 

## Вонкавыя спасылкі

* Царква Сьвятога Перамяненьня Гасподняга ў аграмястэчку Медна

Катэгорыя:Гісторыка-культурныя каштоўнасьці Рэспублікі Беларусь
Катэгорыя:Праваслаўныя храмы Берасьцейскага раёну
Катэгорыя:Медна
Мужчынская зборная Нарвэгіі па хакеі

**Збо́рная Нарвэгіі па [[Хакей з шайбай|хаке́і]]** — нацыянальная хакейная каманда Нарвэгіі. У рэйтынгу ІІХФ за 2014 год знаходзіцца на 10 месцы. Кіроўны орган — Нарвэскі хакейны зьвяз, галоўным трэнэрам зьяўляецца Пэтэр Торэсэн.

## Мінуўшчына
Нарвэскі хакейны зьвяз быў заснаваны ў 1934 годзе, стаўшы чальцом ІІХФ у 1935 годзе. Аднак зборная зьявілася толькі ў 1937 годзе, бо да гэтага ў зьвяза не было дастаткова сродкаў для падтрымкі каманды. Да пачатку Другой сусьветнай вайны нарвэская зборная амаль не ўдзельнічала ў турнірах, адправіўшыся ўпершыню ў тым жа 1937 годзе на чэмпіянат сьвету ў Лёндан. Першы матч нарвэжцы правялі 17 лютага, атрымаўшы буйную паразу ад зборнай Чэхаславаччыны зь лікам 0:7. Наступная параза ад Швайцарыі зь лікам 2:13 выбіла нарвэжцаў з турніру. У чэмпіянаце сьвету 1938 году нарвэжцы таксама прынялі ўдзел, аднак на наступны год яны адмовіліся ад удзелу ў чарговым першынстве сьвету. У ніводным матчы да пачатку вайны нарвэжцы ня здолелі атрымаць перамогу: найлепшым дасягненьнем стала толькі мінімальная параза ад Швэцыі зь лікам 3:4.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт Нарвэскага хакейнага зьвязу

Хакей
Нарвэгія
Катэгорыя:Нарвэскі хакей
Зінаіда Мажэйка

**Зінаіда Якаўлеўна Мажэйка** (6 сьнежня 1933; Ворша, Віцебская вобласьць, Беларусь — 8 сакавіка 2014; Менск, Беларусь) — беларуская этнамузыказнаўца. Доктар мастацтвазнаўства (1992). Заслужаны дзяяч мастацтваў БССР (1987). Уваходзіць у сьпіс 200 найбольш вядомых жанчын-інтэлектуалаў сьвету.

## Біяграфія
У 1961 годзе скончыла Беларускую кансэрваторыю. 3 1962 году ў Інстытуце мастацтвазнаўства, этнаграфіі і фальклёру НАН Беларусі. Працавала ў галіне тэарэтычнай этнамузыкалёгіі і практычнай фальклярыстыкі.

Асноўныя дасьледаваньні прысьвечаныя сыстэмнай тыпалёгіі беларускага песеннага фальклёру, яго арэальным і сацыялягічным аспэктам.

Арганізатар музычна-этнаграфічных канцэртаў, падрыхтавала грампласьцінкі, у тым ліку „Музычны фальклёр Беларускага Палесься“ (Гран-пры ЮНЭСКА 1988 г.), распрацоўвала праграмы аўдыёвізуальнай антрапалёгіі (сцэнары да 6 музычна-этнаграфічных фільмаў).

## Фільмаграфія
Была сцэнарысткай і палявой рэжысэркай дакумэнтальных музычна-антрапалягічных кінафільмаў:
* „Палескія калядкі“ (Беларусьфільм, «Летапіс», 1972)
* „Голоса веков“ (Беларусьфільм, «Летапіс», 1979)
* „Память столетий“ (Беларусьфільм, «Летапіс», 1982)
* „Крывыя вечары“ (Беларусьфільм, «Летапіс», 1993)
* „Рух зямлі“ (Беларусьфільм, «Летапіс», 1999)

## Асноўныя працы
* Песенная культура Беларускага Палесься (1971)
* Песьні беларускага Паазер’я (1981)
* Каляндарна-песенная культура Беларусі: Вопыт сыстэмна-тыпалягічнага дасьледаваньня (1985)
* Вясельле: Мелодыі (у суаўт., 1990)
* Народна-песенная культура Беларусі ў агульнаславянскім кантэксьце: Да пытаньня параўнальных дасьледаваньняў на ўзроўні песенных сыстэмаў (1998)
* Песьні Беларускага Падняпроўя (у суаўт., 1999)
* Экология традиционной народно-музыкальной культуры (2011)

## Літаратура
* 
* Мажэйка Зінаіда Якаўлеўна // Памяць. Орша і Аршанскі раён: гісторыка-дакументальная хроніка гарадоў і раёнаў Беларусі : у 2 кн. / рэдкал.: Г. П. Пашкоў [і інш.]. — Мн., 2000. — Кн. 2. — С. 435.
* Филиал «Институт искусствоведения, этнографии и фольклора имени Кондрата Крапивы» — Список публикаций сотрудников
* Мажэйка Зінаіда Якаўлеўна. Да 50-годдзя навуковай і творчай дзейнасці. — Мінск: Тэхналогія, 2013. 141 с.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Ушла из жизни МАЖЭЙКА Зінаіда Якаўлеўна

Катэгорыя:Нарадзіліся ў Воршы
Катэгорыя:Беларускія музыказнаўцы
Катэгорыя:Заслужаныя дзеячы мастацтваў Беларусі
Катэгорыя:Дактары мастацтвазнаўства
Катэгорыя:Ляўрэаты Дзяржаўнай прэміі Рэспублікі Беларусь
Мужчынская зборная Расеі па хакеі

**Збо́рная Расе́і па [[Хакей з шайбай|хаке́і]]** — нацыянальная хакейная каманда Расеі. У рэйтынгу ІІХФ за 2014 год знаходзілася на 3 месцы. Кіроўны орган — Фэдэрацыя хакею Расеі, галоўным трэнэрам зьяўляецца Алег Знарок. Зборная Расеі зьяўляецца правапераемніцай зборнай СССР.

У 2009 годзе тройку намінантаў на Мэмарыяльны трафэй Гарта, які атрымлівае самы каштоўны гулец у Нацыянальнай хакейнай лізе, склалі прадстаўнікі зборнай Расеі: Аляксандар Авечкін, Павал Дацюк і Яўген Малкін.

## Мінуўшчына
На зімовых Алімпійскіх гульнях 1992 году ў Альбэрвілі, якія праходзілі празь некалькі тыдняў пасьля распаду СССР, выступала гэтак званая Аб’яднаная каманда, якая ў хакейным турніры фактычна і была прадстаўлена зборнай Расеі. Пад кіраўніцтвам ранейшага трэнэра зборнай СССР Віктара Ціханава Аб’яднаная каманда здолела атрымаць золата.

Для ўдзелу ў дэбютным чэмпіянаце сьвету 1992 году ў Чэхаславаччыне пад кіраўніцтвам Віктара Ціханава была сфармавана ўжо зборная Расеі. На чэмпіянаце сьвету расейцы ўпэўнена выйшлі з групы, заняўшы першае месца, але ў чвэрцьфінале саступілі зборнай Швэцыі (0:2).

На чэмпіянаце сьвету 1993 году ў Нямеччыне расейскія хакеісты выступілі ня вельмі ўдала: нічыя 2:2 са зборнай Італіі, параза 2:5 ад швэдаў, але ўсё ж такі выйшлі з трэцяга месца ў плэй-оф. У чвэрцьфінале расейцы ўпэўнена разабраліся з гаспадарамі турніру — 5:1, у паўфінале ў відовішчным матчы былі абыграны канадцы (7:4), у складзе якіх былі такія вядомыя гульцы як Майк Гартнэр, Род Брындамор, Марк Рэкі, маладыя Пол Карыя і Эрык Ліндрас. У мюнхэнскім фінале зборная Расеі ўзяла рэванш у швэдаў (3:1) і ўпершыню ў сваё незалежнай гісторыі стала чэмпіёнамі сьвету.

На алімпійскім турніры 1994 году ў Нарвэгіі склад расейскай зборнай быў сфармаваны ў асноўным з гульцоў айчыннага чэмпіянату, у той час як некаторыя зоркавыя гульцы заставаліся ў НХЛ. З гэтае прычыны зборная паказала слабы вынік, то бок 2 паразы на групавым этапе (адна зь іх параза зборнай Фінляндыі зь лікам 0:5). Канчаткова зборная Ціханава заняла 4-е месца, пасьля чаго галоўны трэнэр быў звольнены са сваёй пасады.

У наступныя гады расейскія хакеісты паказвалі ня вельмі добрыя вынікі, займаючы 4 і 5 радкі, а на хатнім чэмпіянаце сьвету 2000 году ў Санкт-Пецярбургу нават супыніліся на 11 месцы. Аднак, у апошнія гады вынікі зборнай Расеі значна палепшыліся, аб чым кажа чэмпіёнскія вынікі ў 2008, 2009 і 2012 гадох, срэбраныя мэдалі 2010 году і бронзавыя — 2005 і 2007.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт Фэдэрацыі хакею Расеі

Хакей
Расея
Катэгорыя:Расейскі хакей
Брэйдаблік Каўпавогюр

«**Брэйдаблік**» () — ісьляндзкі футбольны клюб з гораду Каўпавогюру. Заснаваны ў 1950 годзе. Чэмпіён Ісьляндыі (2010, 2022, 2024), уладальнік Кубка Ісьляндыі (2009). «Брэйдаблік» стаў першым ісьляндзкім футбольным клюбам, які згуляў у групавым этапе буйнога эўрапейскага турніру УЭФА, узяўшы ўдзел у розыгрышы Лігі канфэрэнцыяў 2023—2024 гадоў.

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт

Катэгорыя:Каўпавогюр
Катэгорыя:Футбольныя клюбы, заснаваныя ў 1950 годзе
Катэгорыя:1950 год у Ісьляндыі
Нона Грышаева

**Нона Валянцінаўна Грышаева** () — расейская акторка тэатра, кіно і тэлебачаньня, камэдыянтка, тэлевядучая і сьпявачка. Заслужаная артыстка Расейскай Фэдэрацыі (2006).

## Біяграфія
У 1994 годзе скончыла Вышэйшае тэатральнае вучылішча імя Б. В. Шчукіна (курс Іванова). З 1994 году Грышаева працавала ў трупе тэатру імя Вахтангава. Пасьля сыходу з тэатру грае ў спэктаклях Тэатру кінаактора і тэатру «Квартэт І».

## Фільмаграфія
* 2004 — Ландыш серабрысты 2
* 2005—2006 — Люба, дзеці і завод
* 2007 — Дзень выбараў — *Нона
* 2008 — Дзень радыё — *Нона
* 2009—2013 — Татавы дочкі — ''Людміла Васьняцова, мама
* 2010 — На здрадзе
* 2011 — All inclusive, або Ўсё ўключана
* 2012 — Служу Савецкаму Саюзу!
* 2012 — Той яшчэ Карлсан!
* 2013 — Усё ўключана 2

## ТБ
* 2008—2012 — Вялікая розьніца
* 2009 — Дзьве зоркі
* 2011—2012 — Нона, давай
* 2013 — Адзін у адзін
* 2013 — Паўтары!

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт актрысы

Катэгорыя:Нарадзіліся ў Адэсе
Катэгорыя:Расейскія акторы і акторкі
Охар

**О́хар** (таксама *Во́хар*) — вёска ў Чэрыкаўскім раёне Магілёўскай вобласьці. Уваходзіць у склад Рэчыцкага сельсавету. Пасьля катастрофы на Чарнобыльскай АЭС знаходзіцца ў зоне з правам на адсяленьне.

## Насельніцтва
* 2010 год — 14 чалавек
* 1999 год — 49 чалавек

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Вёска Вохар. Жыцьцё ва ўмовах радыяцыі

Катэгорыя:Рэчыцкі сельсавет (Чэрыкаўскі раён)
Катэгорыя:Населеныя пункты Чэрыкаўскага раёну