Вацлаў Жыдліцкі

**Ва́цлаў Жы́дліцкі** (; 16 красавіка 1931, вёска  Турыйскага раёну Валынскай вобласьці — 19 жніўня 2002, Прага, Чэхія) — чэскі літаратуразнавец і перакладчык. Доктар філялёгіі (1967). Ганаровы доктар БДУ (1996). Дасьледчык і перакладчык беларускай і ўкраінскай літаратуры, адзін з заснавальнікаў Міжнароднай асацыяцыі беларусістаў.

## Жыцьцяпіс
Нарадзіўся ў сям’і чэскага перасяленца на Валыні. Па Другой сусьветнай вайне сям’я перасялілася ў Чэхію.

Тут Вацлаў у 1955 скончыў філязофскі факультэт праскага Карлавага ўнівэрсытэту і стаў працаваць асыстэнтам катэдры расеістыкі. 1961 рок правёў на стажыроўцы ў Менску, дзе вельмі добра засвоіў беларускую мову, цікавіцца якой пачаў яшчэ ў сярэдзіне 50-х. Вярнуўшыся ў Прагу, стаў выкладаць беларускую мову і літаратуру, выхаваў асьпірантаў-беларусістаў.

Кандыдат навук (1966), доктар (1967, дысэртацыя па тэме «Сучасная беларуская і ўкраінская літаратуры»), прафэсар (1976). У 1989—1996 кіраваў Інстытутам па вывучэньні ўсходнеэўрапейскіх краінаў.

## Творчасьць
Нароўні з украінскай актыўна пашыраў у Чэхіі беларускую літаратуру, чытаў пра яе курс лекцый ва ўнівэрсытэце, заахвочваў да яе вывучэньня студэнтаў. Аўтар такіх працаў, як «Украінская і беларуская літаратура ў чэскіх перакладах» (, 1956), «Малы слоўнік савецкіх пісьменьнікаў. Ч. 2: Украінскія і беларускія пісьменьнікі» (1959, 1966), «Дасьледаваньні па гісторыі чэска-беларускай супольнасьці» (, 1960), «Кароткі нарыс гісторыі беларускай літаратуры» (1972) і інш. Пісаў артыкулы пра беларускую і ўкраінскую літаратуры ў чэскіх энцыкляпэдыях, удзельнічаў у працы міжнародных славянскіх кангрэсаў.

Перакладаў зь беларускай мовы на чэскую. Сярод ягоных перакладаў — «Я з вогненнай вёскі…» () А. Адамовіча, Я. Брыля і У. Калесьніка; «Хатынская аповесьць» () А. Адамовіча; «Птушкі і гнёзды» (), «Ніжнія Байдуны» і «Апошняя сустрэча» () Я. Брыля; «Абэліск» і «Дажыць да сьвітаньня» В. Быкава; «Дзікае паляваньне караля Стаха» (), «Нельга забыць» (), «Хрыстос прызямліўся ў Гародні» () і «Чорны замак Альшанскі» У. Караткевіча (зь ім В. Жыдліцкага зьвязвала асаблівая дружба); «Данута» () А. Карпюка; «Мсьціжы» () І. Пташнікава; «Гандлярка і паэт» () і «Сэрца на далоні» І. Шамякіна і інш. Склаў анталёгію сучаснай беларускай паэзіі, аднатомнікі Я. Купалы і М. Танка на чэскай мове, папулярызаваў творчасьць М. Багдановіча.

Выхаваў некалькі маладых перакладнікаў (Яраслаў Кабічак, Гана Вэрбава, Мілада Вэчэржава, Іржына Міклушакава сталі перакладаць зь беларускай мовы). Выдатна валодаў беларускай мовай. Адзін з заснавальнікаў Міжнароднай асацыяцыі беларусістаў.

## Узнагароды
Узнагароджаны Ганаровай граматай Вярхоўнага Савету БССР, мэдалём Францішка Скарыны (1982).

Ганаровы доктар, прафэсар Беларускага дзяржаўнага ўнівэрсытэту (1996).

## Крыніцы

## Літаратура
* 

## Вонкавыя спасылкі
* База зьвестак чэскага мастацкага перакладу 
* Пераклады Вацлава Жыдліцкага  ў базе зьвестак чэскіх кніг

Катэгорыя:Нарадзіліся ў Валынскай вобласьці
Катэгорыя:Беларускія літаратуразнаўцы
Катэгорыя:Чэскія літаратуразнаўцы
Катэгорыя:Дактары філялягічных навук
Катэгорыя:Выпускнікі Карлавага ўнівэрсытэту
Катэгорыя:Перакладчыкі зь беларускай мовы
Катэгорыя:Чэскія перакладчыкі
Катэгорыя:Перакладчыкі на чэскую мову