open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Абрамовіч

**Абрамо́віч** — беларускае прозьвішча (ад імя Абрам). Утворанае з дапамогай суфіксу -овіч.

## Носьбіты
* Абрам Абрамовіч (1910—1937) — Герой Савецкага Саюзу
* Аляксандар Абрамовіч — намесьнік старшыні Савету Рэспублікі НС РБ (да 31 кастрычніка 2008)
* Антон Абрамовіч — палітычны дзеяч Заходняй Беларусі
* Барыс Абрамовіч (нар. 29 студзеня 1960) — генэральны дырэктар ААТ «Авіякампанія „Краснаярскія авіялініі“» Краснаярскага міжрэгіянальнага тэрытарыяльнага кіраваньня паветранага транспарта Мінтранса Расеі.
* Дзьмітры Абрамовіч (1873—1955) — гісторык расейскай літаратуры, філёляг-славіст
* Луіс Абрамовіч (нар. 1962) — аргентынскі футбаліст
* Мікалай Абрамовіч (1881—1922) — крытык-эстэт
* Раман Абрамовіч (нар. 1966) — расейскі прадпрымальнік, алігарх, былы губэрнатар Чукоцкай аўтаномнай акругі, уладальнік футбольнага клюбу «Чэлсі Лёндан»
* Рафаіл Абрамовіч (1880—1963) — расейскі палітык
* Сяргей Абрамовіч-Бараноўскі (нар. 1866) — юрыст
* Уладзімер Абрамовіч (1877—1932) — расейскі паэт, пісьменьнік, журналіст.
* Франц Абрамовіч  (1864-1933) — беларускі хірург, доктар мэдыцыны
* Хаім-Занвл Абрамовіч (1902—1995) — хасідзкі цадзік, Рыбніцкі Рэбэ
* Шолем Янкеў Абрамовіч (1835/1836—1917) — клясык сучаснай габрэйскай літаратуры, які часам пісаў ад імя свайго выдуманага пэрсанажа *Мэндэле Мойхэр-Сфорыма* (гэта значыць Мэндэле-кнігапрадаўца)
* Ян Абрамовіч (? — 1602) — дзяржаўны дзеяч ВКЛ, ваявода менскі і смаленскі

* *Абрамовіч* — першапачатковае прозьвішча піяніста Аляксандра Палея (нар. 1956)

## Глядзіце таксама

### Беларускія прозьвішчы
* Абрагамовіч
* Абраменя
* Абрамёнак
* Абрамчык
* Аўрамчык

### Іншыя прозьвішчы
* Абрамаў
* Абрамян
* Аўрамаў
* Абрамс
* Абрамсан

### Іншае
* Абрамовічы
MIDP

**MIDP** — **M**obile **I**nformation **D**evice **P**rofile/Профіль для мабільнай прылады з інфармацыйнымі функцыямі (плятформа Java ME). MIDP вызначае паняцьце мідлета (MIDlet) — кампактнага прыкладаньня на мове Java, мелага невялікі памер (звычайна меней 100 кілябайт), што робіць яго прыдатным для перадачы па сетцы і ўсталёўкі на мабільнай прыладзе.

Спэцыфікацыя MIDP вызначае наступныя функцыі:
* жыцьцёвы цыкл мідлета (усталёўка, выдаленьне, абнаўленьне, запуск, прыпынак, паўза, аднаўленьне працы)
* бясьпека і аўтарызацыя доступу да абароненых функцый (напрыклад, камунікацыйным)
* графічны інтэрфэйс (у тым ліку нізкаўзроўневы, прыдатны для праграмаваньня гульняў)
* увод каманд карыстача (напрыклад, пасродкам клявіятуры)

Спэцыфікацыя MIDP знаходзіцца ў сталым разьвіцьці. У цяперашні час існуюць наступныя вэрсіі:

* **MIDP 1.0** (JSR 37) — арыгінальная спэцыфікацыя, ухваленая і апублікаваная ў верасьні 2000 году, якая забясьпечвае асноўныя функцыянальныя магчымасьці, патрабаваныя мабільнымі прыкладаньнямі, уключаючы асноўны карыстацкі інтэрфэйс і бясьпека сеткі. Гэтая вэрсія лічыцца састарэлай і паступова выходзіць з ужываньня, хоць на рынку па ранейшым зьяўляюцца прылады, якія падтрымліваюць **MIDP 1.0** (у асноўным мабільныя тэлефоны пачатковага ўзроўню, папулярныя ў азіяцкіх краінах).
* **MIDP 2.0** (JSR 118) — перапрацаваная вэрсія MIDP 1.0 спэцыфікацыі, ухваленая і апублікаваная ў лістападзе 2002 году, Новыя асаблівасьці ўключаюць пашыраны карыстацкі інтэрфэйс, мультымэдыя і функцыянальныя магчымасьці гульняў, палепшаныя функцыі ўсталёўкі прыкладаньняў па сетцы (OTA — over-the-air provisioning), і ўзмоцненую і гнуткую сыстэму бясьпекі (end-to-end security). MIDP 2.0 сумяшчальны з MIDP 1.0, і таксама прызначаецца для мабільных прыладаў, такіх як мабільныя тэлефоны і КПК. У цяперашні час гэтая вэрсія зьяўляецца дамінуючай і падтрымліваецца большасьцю сучасных мабільных прыладаў.
* **MIDP 3.0** (JSR 271) — наступнае разьвіцьцё профілю MIDP. У цяперашні час гэтая спэцыфікацыя знаходзіцца ў стадыі распрацоўкі ў рамках Java Community Process. Дэталі гэтай спэцыфікацыі пакуль не апублікаваныя, паколькі экспэртная група яшчэ ня скончыла сваю працу. Ініцыятарам і лідэрам экспэртнай групы зьяўляецца кампанія Motorola.

## Глядзіце таксама
* CLDC — *канфігурацыя*, на якой, як правіла, грунтуецца *MIDP*
* Java ME — апісаньне плятформы мабільнай Java
* Sun Java Wireless Toolkit — базавы набор сродкаў для распрацоўкі праграм для мабільнай Java

## Вонкавыя спасылкі
* [Інфармацыя аб MIDP 1.0 на сайце [Java Community Process]]
* [Інфармацыя аб MIDP 2.0 на сайце [Java Community Process]]
* [Інфармацыя аб MIDP 3.0 на сайце [Java Community Process]]

Катэгорыя:Java
Катэгорыя:Java ME
Віленскі павет (неадназначнасьць)

* Віленскі павет — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе ВКЛ.
* Віленскі павет — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Расейскае імпэрыі.
* Віленскі павет — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Польскай Рэспублікі.
* Віленскі павет — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Летувы.
Мікалай Абрамовіч

**Мікала́й Абрамо́віч** (1590-я — люты 1651) — дзяржаўны й вайсковы дзеяч ВКЛ, дыплямат. З шляхецкага роду Абрамовічаў, сын смаленскага ваяводы Яна Абрамовіча, бацька Самуэля Абрамовіча.

## Біяграфія
### Вайсковая кар’ера
У 1603 годзе, пасьля сьмерці бацькі, аддадзены на выхаваньне на двор біржанскіх Радзівілаў. Магчыма, вывучаў артылерыю й інжынэрыю. У 1-й палове 1620-х ваяваў супраць швэдаў у Курляндыі і Інфлянтах у войску Крыштапа Радзівіла, дзе выконваў абавязкі старшага над гарматай (пад ягонай камандай служыў Крыштаф Арцішэўскі). У 1625 годзе вызначыўся пры ўзяцьці перадмесьця Рыгі, у 1626 годзе ў бітве пад Гневам, дзе фактычна замяніў няздольнага Януша Тышкевіча. У 1626—1627 гадах ваяваў супраць швэдаў на Памор’і й у Прусіі. У вайну Расеі з Рэччу Паспалітай 1632—1634 гадоў са студзеня 1633 году камандаваў палком пяхоты групоўкі Радзівіла, ад 1634 году старшы над гарматай (ад 1640 году называўся генэрал артылерыі ВКЛ), камандэр калёны ў маршы на горад Белы. Камісар пры заключэньні Палянаўскага міру 1634 году.

### Палітычная дзейнасьць
Староста старадубскі ў 1636—1647 гадах, мядзельскі й курклійскі; неаднаразова абіраўся паслом на соймы й дэпутатам Трыбуналу ВКЛ. Чашнік ВКЛ у 1638—1640 гадах, кашталян амсьціслаўскі ў 1640—1643 гадах, ваявода амсьціслаўскі (1643—1647) і троцкі ад 1647 году.

У 1646 годзе прызначаны камісарам на перамовах з Масквой й на даручэньне караля перадаў Расеі Трубчэўскую воласьць, за што трыбунальскім судом прысуджаны да штрафу 60 тысячаў злотых і сьмяротнага пакараньня. Справу заспакоілі перадачай ВКЛ ад Польшчы гарадоў Лоеў і Любеч. У 1648 годзе прызначаны камісарам для перамоваў з Швэцыяй.

Адзін з кіраўнікоў кальвіністаў ВКЛ. У 1631 годзе падараваў Літоўскаму сыноду двор у Слуцку пад канвікт для вучняў гімназіі. Старшыня правінцыйнага сыноду (1644).

## Зямельныя ўладаньні
Апроч бацькавых маёнткаў (Варняны, Дубнікі й Язаў у Віленскім павеце, Сьвіраны, Сураж і Кабыльнік у Ашмянскім) меў Мглін і Дрокаў у Старадубскім павеце, Лебедзева ў Ашмянскім павеце, Холмеч у Рэчыцкім павеце, маёнткі ў Кіеўскім ваяводзтве, сярод якіх ад сярэдзіны 1620-х да пачатку 1640-х гадоў — Астраглядавічы і Хвойнікі.

## Літаратура
* 

Мікалай
Катэгорыя:Нарадзіліся ў 1590-я гады
Катэгорыя:Дыпляматы Рэчы Паспалітай
Катэгорыя:Удзельнікі вайны Расеі з Рэччу Паспалітай 1632—1634 гадоў
Катэгорыя:Ваяводы амсьціслаўскія
Катэгорыя:Ваяводы троцкія
Катэгорыя:Кашталяны амсьціслаўскія
Катэгорыя:Чашнікі вялікія літоўскія
Катэгорыя:Генэралы артылерыі літоўскай
Катэгорыя:Дэпутаты Трыбуналу Вялікага Княства Літоўскага
Катэгорыя:Памерлі ў 1651 годзе
Мікольцы (хутар)

**Міко́льцы** — хутар у Мядзельскім раёне Менскай вобласьці, уваходзіць у склад Мядзельскага сельсавету.

## Гісторыя
* 1846 год — на месцы хутару знаходзіўся маёнтак Мікольцы Вялейскага павету Віленскай губэрні. Маёнтак зьяўляўся ўладаньнем І. Галкі і ў ім пражывалі 118 сялянаў. Маёнтак складаўся з фальварку Валочак і вёскі Мікольцы. Маёнтку належалі 2 карчмы, адна зь якіх знаходзілася на хутары Сьвінка, а другая — у вёсцы Мікольцы.
* 1904 год — маёнтак і фальварак знаходзяцца ў Мядзельскай воласьці Вялейскага павету і зьяўляюцца ўладаньнямі І. Галкі. У маёнку пражываюць 39 жыхароў, у фальварку — 18.
* 1921 год — фальварак пераходзіць у склад Мядзельскай гміны Дунілавіцкага, а з 1925 году — Пастаўскага павету Віленскага ваяводзтва. У складзе фальварку знаходзіўся 1 двор і 14 жыхароў.
* З 12 сьнежня 1940 году знаходзіцца ў складзе Баярскага сельсавету Мядзельскага раёну Вялейскай, а з 20 верасьня 1944 году — Маладэчанскай вобласьці. З 16 ліпеня 1954 году і з 25 студзеня 1996 году — у складзе Мядзельскага сельсавету (з 17 лістапада 1959 году — у складзе гарпассавету). З 20 студзеня 1960 году — у складзе Менскай вобласьці.
* З 1960 году — знаходзіцца ў складзе калгасу «Ленінскі шлях» (назва да 20 лістапада 1961 году — «Сталінскі шлях»).

## Насельніцтва
* 2010 год — 4 жыхары
* 1999 год — 6 жыхароў
* 1 студзеня 1997 году — 4 двары, 8 жыхароў

## Крыніцы

## Літаратура
* 

Катэгорыя:Мядзельскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Мядзельскага раёну
Мікольцы

Назву **Мікольцы** маюць:

* Мікольцы — вёска ў Мядзельскім сельсавеце Мядзельскага раёну Менскай вобласьці
* Мікольцы — хутар у Мядзельскім сельсавеце Мядзельскага раёну Менскай вобласьці
FDMA

**FDMA** ( — множны доступ з падзелам каналаў па частаце) — спосаб выкарыстаньня радыёчастасьцяў, калі ў адным частасным дыяпазоне знаходзіцца толькі адзін абанэнт, розныя абанэнты выкарыстаюць розныя частасьці ў межах соты. Зьяўляецца ўжываньнем частаснага мультыплексаваньня (FDM) у радыёсувязі.

Таму, пакуль пачатковы запыт ня скончаны, канал зачынены да іншых сэансаў сувязі. Поўная дуплексная (Full-Duplex) FDMA перадача патрабуе двух каналаў, адзін для перадачы і другі для атрыманьня. FDMA выкарыстоўваўся ў першым пакаленьні (1G) аналягавай сувязі і гэты прынцып рэалізаваны ў стандартах AMPS, N-AMPS, NMT, ETACS (амэрыканскі стандарт).

## Глядзіце таксама
* CDMA
* TDMA

Катэгорыя:Стандарты мабільнай тэлефаніі
AMPS

**AMPS** (**Advanced Mobile Phone Service** — удасканаленая рухомая тэлефонная служба) — аналягавы стандарт мабільнай сувязі ў дыяпазоне частасьцяў ад 825 да 890 МГц, распрацаваны для Паўночнай Амэрыкі, які затым распаўсюдзіўся і ў іншых краінах.

## Асаблівасьці
Больш высокая, чым у NMT-450, ёмістасьць сетак. Нізкі ўзровень індустрыяльных і атмасфэрных перашкод. Больш надзейная, чым у NMT-450, сувязь у памяшканьнях. Меншая зона ўстойлівай сувязі для адной базавай станцыі, што змушае апэратараў ставіць іх бліжэй адзна да адной. Не распаўсюджаны ў Эўропе і Азіі. AMPS маральна састарэлы, і ў 1990 у ЗША быў распрацаваны стандарт D-AMPS.

Катэгорыя:Стандарты мабільнай тэлефаніі
Сьвіслацкая пушча

**Сьвіслацкая пушча** — паўночная частка Белавескай пушчы на правым беразе ракі Нараў, у Сьвіслацкім раёне Гарадзенскай вобласьці. Плошча 25 тыс. га. 

Паўночную ўскраіну займаюць чарнічныя ды мшыстыя боры і суборы. У цэнтральнай частцы ў даліне ракі Рудаўка і ўздоўж Нарава на нізінных праточных балотах растуць чорнаалешнікі зь дзялянкамі ельнікаў і шыракалістых лясоў. У паўднёвай частцы масівы верхавых (хваёвых), пераходных і нізінных (пухнатабярозавых), а таксама бязьлесных гіпнава-асотавых балатоў.

## Літаратура
* Свислочская пуща // Туристская энциклопедия Беларуси / редкол. Г.П. Пашков [и др.] ; под общ. ред. И.И. Пирожника. — Мн., 2007. — 648 с. ISBN 978-985-11-0384-9

Катэгорыя:Пушчы Беларусі
Старая пушча

**Старая пушча** — лясны масіў у Мёрскім раёне Віцебскай вобласьці, на паўночным усходзе ад вёскі Даўгінава. Плошча 0,9 тыс. га.

Пераважаюць кісьлічныя ельнікі і вытворныя ад іх бярэзьнікі ды асіньнікі. Шэраалешнікавыя лясы займаюць ускраіны пушчы. У дрэвастоях сустракаецца дуб звычайны. У падлеску ляшчына, брызгліна барадаўчатая, бружмель лясны. На захад ад пушчы працякае рака Волта, усходняя частка ляснога масіва ў складзе вадаахоўнай зоны Заходняй Дзьвіны.

Папулярнае месца турызму і адпачынку.

## Літаратура
* Туристская энциклопедия Беларуси. — Мн. : БелЭн, 2007. — 648 с. — ISBN 978-985-11-0384-9

Катэгорыя:Пушчы Беларусі
Цёмная пушча

**Цёмная пушча** — лясны масіў у Сеньненскім раёне Віцебскай вобласьці, за 5 км на поўдзень ад мястэчка Багушэўск. Плошча 1 тыс. га.

У мінулым на 90 % складалася зь ельнікаў, якія надавалі масіву выгляд дрымучых цёмнахваёвых лясоў тайговага тыпу (захаваліся на 15% тэрыторыі, астатнія зьмяніліся асіньнікамі, часткова бярэзьнікамі ды шэраалешнікамі). Месцамі сустракаюцца чорнаалешнікі. 

Зона адпачынку і турызму.

## Літаратура
* Тёмная пуща // 

Катэгорыя:Пушчы Беларусі
Ружанская пушча

**Ружа́нская пу́шча** — лясны масіў і заказьнік дзяржаўнага значэньня ў Пружанскім раёне Берасьцейскай вобласьці, на паўднёвым захадзе ад мястэчка Ружаны. Плошча 15 тысячаў гектараў.

Большая частка пушчы ўлучаная ў біялягічны заказьнік дзяржаўнага значэньня «Ружанская пушча» (утвораны ў 1980 року, на 2015 рок плошча 2812 га), частка — у складзе Міхалінска-Бярозаўскага батанічнага заказьніка (утвораны ў 1978 року, на 2006 рок плошча 7,9 тыс. га).

Рэльеф мясцовасьці хвалісты. Заказьнік перасякаюць велізарныя яры.

Расьліннасьць прадстаўленая такімі пародамі дрэваў, як граб, дуб, вяз, ліпа, хвоя, елка, лістоўніца, створаныя высадкі піхты белай, бярозы, алешыны, асіны.

У заказьніку засяроджаны ўнікальны комплекс рэдкіх відаў расьлінаў: вэнэрын чаравік сапраўдны, кадзіла сармацкае, любка двуліставая, марошка прысадзістая, медзьвядзіная цыбуля (або чарэмшына), званок шыракалісты, ландыш, чабор, зуброўка, вельмі шмат верасовых дзялянак.

Грыбны сьвет прадстаўлены ўсімі вядомымі ў Беларусі відамі і ў вялікай колькасьці, але сустракаюцца і грыбы, занесеныя ў Чырвоную кнігу Беларусі: спарасіс кучаравы, ліска шэрая, грыфола шматкаптуровая, грыфола парасонавая.

На тэрыторыі заказьніка водзяцца алень, эўрапейская казуля, лось, дзік, куніца, рысь, заяц-бяляк і заяц-русак, бабёр, норка, выдра, янотападобны сабака, вавёрка, воўк. З птушак сустракаюцца чорны бусел, цецярук, чырвоны каршун, пугач, вушастая сава.

У рацэ Зальвянцы водзіцца плотка, шчупак, акунь, лешч, язь і ў вялікіх колькасьцях ракі.

Аб’ект экалягічнага турызму.

## Крыніцы

## Літаратура
* 
* Пра біялягічны заказьнік «Ружанская пушча»

Катэгорыя:Пушчы Беларусі
Катэгорыя:Геаграфія Пружанскага раёну
Катэгорыя:Зьявіліся ў 1980 годзе
Шарашоўская пушча

**Шарашоўская пушча** — лясны масіў у міжрэччы ракі Левая Лясная і яе прытоку Вішні ў Пружанскім раёне Берасьцейскай вобласьці, у 2 — 3 км ад мястэчка Шарашова. На захадзе прымыкае да Белавескай пушчы. Плошча 11 тыс. га. Пераважаюць хвойнікі (91 %), сустракаюцца яловыя, бярозавыя, дубовыя, грабавыя лясы.

## Літаратура
* 

Катэгорыя:Пушчы Беларусі
Катэгорыя:Геаграфія Пружанскага раёну‎
Кобрынская пушча

**Кобрынская пушча** — лясны масіў, што некалі існаваў на Палесьсі і далучаўся да Белавескай пушчы. Знаходзілася паміж вёскамі Рыгалі і Горск (цяпер Бярозаўскі раён Берасьцейскай вобласьці), на рацэ Вінец. 

Першы ўспамін пра Кобрынскую пушчу датуецца 1577 рокам. Назва паходзіць ад места Кобрынь. Масавыя вырубкі пачаліся ў XIX ст., у 2-й палове XX ст. адбылося зьнішчэньне апошніх рэштак пушчы.

## Крыніцы

Катэгорыя:Кобрынь
Катэгорыя:Пушчы Беларусі
Галубіцкая пушча

**Галубіцкая пушча** — лясны масіў і гідралягічны заказьнік дзяржаўнага значэньня ў Докшыцкім і Глыбоцкім раёнах Віцебскай вобласьці. Плошча 20 тыс. га.

Уяўляе сабой мазаічнае спалучэньне леса-балотных, лугавых, балотных і лясных масіваў, а таксама буйных натуральных вадаёмаў, якія знаходзяцца ў водазборным басэйне вярхоўяў ракі Бярэзіны.

## Расьліннасьць
Лясамі пакрытыя 70 % тэрыторыі, 18% займаюць балоты. Ядром заказьніка зьяўляюцца масівы сфагнавых і пераходных балотаў, якія разьмешчаныя ў яго паўночнай частцы. Лясы ў асноўным прадстаўлены сярэднеўзроставымі хвойнікамі, у меншай ступені ельнікамі, чорнаалешнікамі, бярэзьнікамі. Вельмі рэдка сустракаюцца фрагмэнты шыракалістых лясоў.

## Гідраграфія
Адносіцца да вярхоўяў ракі Бярэзіны, якая зьяўляецца асноўнай воднай артэрыяй заказьніка. Даўжыня ракі ў межах ТВП складае 40 кілямэтраў. Рэчышча яе вельмі зьвілістае і часта разгалінаванае, багатае на пратокі і невялікія пясковыя выспы, якія затапляюцца ў паводку. Рака Бярэзіна на тэрыторыі заказьніка працякае праз абалонавае возера Медзазол. Другое буйное возера Межужол разьмешчанае сярод сфагнавых балатоў і зьвязанае зь Бярэзінай мэліярацыйнымі каналамі і ракой Чарніцай. Вада гэтага возера характарызуецца нізкай мінэралізацыяй і высокай колернасьцю. Возера зарастае слаба. У выніку правядзеньня асушальнай мэліярацыі і торфараспрацовак у заходняй і часткова ў паўднёва-ўсходняй частках заказьніка гідралягічныя ўмовы тэрыторыі значна трансфармаваліся.

Рэдкія і зьнікаючыя віды флёры, занесеныя ў Чырвоную кнігу, прадстаўлены 9 відамі расьлінаў і 1 відам грыбоў.

## Жывёльны сьвет
На тэрыторыі сустракаецца 140 відаў птушак, два зь якіх — арлан-белахвост (1 пара) і драч (10 самцоў) — знаходзяцца пад глябальнай пагрозай зьнікненьня, а 24 занесеныя ў Чырвоную кнігу Беларусі. ТВП Галубіцкая пушча мае асаблівае значэньне для захаваньня наступных відаў: чорны бусел, скапа, арол-маркут.

## Гаспадарчая дзейнасьць
З гаспадарчай дзейнасьці пераважае лесакарыстаньне. Тарфяныя радовішчы на тэрыторыі Галубіцкай Пушчы зьяўляюцца адной з асноўных у раёне базаў здабычы прамысловай сыравіны. Мясцовыя жыхары на тэрыторыі заказьніка зьбіраюць ягады і грыбы, займаюцца паляваньнем і рыбнай лоўляй.

## Інфармацыя для турыстаў
Галубіцкая пушча — радзіма Язэпа Драздовіча. Месца правядзеньня шматлікіх плэнэраў беларускіх мастакоў, прысьвечах земляку.

## Вонкавыя спасылкі

* Ахова птушак Бацькаўшчыны
* Глубокое

Катэгорыя:Пушчы Беларусі
Катэгорыя:Заказьнікі Беларусі
Катэгорыя:Тэрыторыі, важныя для птушак
Катэгорыя:Геаграфія Глыбоцкага раёну
Катэгорыя:Геаграфія Докшыцкага раёну
Рой Б’юкенэн

**Рой Б’юкенэн** (; 23 верасьня 1939]] — 14 жніўня 1988) — амэрыканскі блюзавы гітарыст.

Падчас сваёй маладосьці граў у мностве рок-н-рольных камандаў, тым самым атрымаўшы велізарны досьвед гульні. У сваёй тэхніцы сумяшчаў мноства стылявых асаблівасьцяў, асабліва з джазу й блюзу.

Нягледзячы на ўсю геніяльнасьць музычнага ўспрыманьня Букенана, яго творчасьць атрымала распаўсюд толькі ў вузкіх колах прафэсійных музыкаў, сярод якіх Джэф Бэк, Джон Ленан, Эрык Клэптан і іншыя. Неаднойчы сьціпламу Б’юкенэну прапаноўвалі месца гітарыста ў The Rolling Stones, але ён адмаўляўся.

Падобнымі ўчынкамі легендарны гітарыст хацеў паказаць, што на сцэне для яго мае каштоўнасьць толькі гук гітары.

*«Калі кожны дзень вас спрабуюць трахнуць дваццаць стрыптызэрак, вы нехаця сталееце хутка»,* — з усьмешкай казаў Б’юкенэн пра сваю клюбна-пабавую маладосьць.

Пасьля загадкавай сьмерці ў яго засталася жонка і некалькі дзяцей.

## Дыскаграфія
* Buch & The Snakestretchers, 1971, BIOYA
* Roy Buchanan and the Snakestretchers, 1972, BIOYA
* Roy Buchanan, 1972, Polydor
* Second Album, 1973, Polydor
* That’s What I Am Here For, 1974, Polydor
* In the Beginning, 1974, Polydor
* Live Stock, 1975, Polydor
* Rescue Me, 1975, Polydor
* Street Called Straight, 1976, Atlantic
* Loading Zone, 1977, Atlantic
* Live in U.S.A. & Holland 77-85 — Silver Shadow CD 9104
* You’re Not Alone, 1978, Atlantic
* Live in Japan — 1977 (Rel 1978) Polydor MPF 1105
* My Babe, 1981, AJK
* When a Guitar Plays the Blues, 1985, Alligator — гэты альбом сам музыка лічыў сваім дэбютам, бо толькі на ім атрымаў поўную музычную незалежнасьць.
* Live — Charly Blues Legend vol. 9 85-87 — Charly Schallplatten GMBH — CBL 758*
* Dancing on the Edge, 1986, Alligator
* Hot Wires, 1987, Alligator
* Early Years, 1989, Krazy Kat
* Sweet Dreams: The Anthology, 1992, Polydor
* Guitar on Fire: Atlantic Sessions, 1993, Rhino
* Charly Blues Masterworks: Roy Buchanan Live, 1999, RedX entertainment
* Deluxe Edition: Roy Buchanan, 2001, Alligator
* 20th Century Masters: The Millennium Collection: Best Of Roy Buchanan, 2002, Polydor
* American Axe: Live In 1974 [Live], 2003, Powerhouse Records
* The Prophet — Unreleased First Album,2004, Hip-O Select/Polydor
* Live,2006,Charly Records
* The Definitive Collection ,2006,Polydor
* Rhino Hi-Five : Roy Buchanan,2007,Rhino Atlantic

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Артыкул на расейскім сайце gitaristu.ru

Катэгорыя:Нарадзіліся 23 верасьня
Катэгорыя:Нарадзіліся ў 1939 годзе
Катэгорыя:Музыкі ЗША
Катэгорыя:Памерлі 14 жніўня
Катэгорыя:Памерлі ў 1988 годзе
Самуэль Андрэй Абрамовіч

**Самуэль Андрэй Абрамовіч** (1617—1663) — дзяржаўны й вайсковы дзяяч ВКЛ. З шляхецкага роду Абрамовічаў, сын Мікалая Абрамовіча.

У 1637—1638 навучаўся ў Лейдэнскім унівэрсытэце. Каралеўскі палкоўнік. Стараста старадубскі ад 1647. У 1654 перайшоў з кальвінізму ў каталіцтва й зачыніў кальвінскі збор у Варнянах. Меў маёнткі ў Кіеўскім ваяводзтве, Лідзкім, Вількамірскім, Ашмянскім, Аршанскім, Новагародзкім, Мазырскім, Старадубскім і Пінскім паветах.

## Літаратура

Катэгорыя:Нарадзіліся ў 1617 годзе
Самуэль Андрэй
Катэгорыя:Памерлі ў 1663 годзе
Хаджы Хасроў

**Хаджы Хасроў** (*Азі Хасроў*; да 1563, Полацак? — пасьля 8 красавіка 1595) — пэрсыдзкі дыплямат 1590-х.

## Біяграфія
Пра ягонае беларускае паходжаньне паведамляе ў адпісцы астраханскі ваявода Фёдар Траякураў: «А родом … он литвин, полотцкого взятья». Пасьля захопу Полацку войскам Івана Жахлівага ў 1563 годзе, відаць, быў вывезены ў Маскву, а адтуль у Пэрсію. Пры двары шаха Абаса займаў пасаду перакладчыка. Упершыню ўзгадваецца ў 1589, калі прымаў пасольства Рыгора Васільчыкава, у тым самым годзе быў перакладчыкам у складзе пасольства Бутак-бека й Андзі-бека ў Маскву. У траўні 1592—1594 узначальваў пасольства ў Маскву. Вёў пасьпяховыя перамовы з урадам Фёдара Іванавіча пра хаўрус і гандаль паміж Пэрсіяй й Масковіяй. У Маскве вёў таксама перамовы з аўстрыйскім пасольствам Мікалая Варкача адносна хаўрусу эўрапейскіх дзяржаваў і Пэрсіі супраць Турэччыны. На зваротным шляху выкупіў з маскоўскага палону сваю сястру (належыла спачатку татарскаму князю Юсуфу з Касімава, пасьля — Міхайлу Ўнкоўскаму з Мураму). Апошні раз згадваецца 8 красавіка 1595, калі належаў да атачэньня шаха, якое прымала пасольства Андрэя Зьвянігародзкага.

## Літаратура
* Ліцкевіч А.У. Літвін Хаджы Хасроў з Полацка — персідскі дыпламат XVI стагоддзя // Спадчына. 2006, № 2. С. 68—80.

Катэгорыя:Нарадзіліся ў XVI стагодзьдзі
Катэгорыя:Пэрсыдзкія дыпляматы
Катэгорыя:Беларусы ў Іране
Вятрак (млын)

**Вятра́к** або **ветраны́ млы́н** — збудаваньне для памолу зерня, якое прыводзіцца ў дзеяньне сілаю ветру.

Ветраныя млыны, або ветракі распаўсюджваюцца на Беларусі значна пазьней за вадзяныя. Значны рост колькасьці ветракоў фіксуецца ў другой палове ХІХ стагодзьдзя. Найбольш ветракоў было ў паўднёвай Беларусі.

## Тыпы ветракоў

Ветраныя млыны падзяляюцца на два тыпы:
* **Шатровыя** ветракі мелі васьмівугольную або круглую форму. Наверсе мелася вежа (шапка) або шацёр, якая магла рухацца адпаведна кірунку ветру. У ёй усталёўваўся драўляны гарызантальны вал, да якога мацаваліся крылы, што прыводзіліся ў рух ветрам. Зьверху гэтая вежа накрывалася шатровым або двухсхільным дахам. Шацёр паварочваўся на крыжавіне пры дапамозе доўгага дышаля, які спускаўся да зямлі. Падобны дышаль мог складацца зь некалькіх жэрдак і мацавацца з розных бакоў шатра. Вятрак меў 4-6 крылаў даўжынёю да 6 мэтраў, якія абшываліся або тонкаю шчапою, або абцягваліся парусінаю. У асноўным корпусе млына знаходзіліся жорны, перадатачны і іншыя мэханізмы. Дыямэтар асновы шатровага млына складаў ад 7-8 мэтраў. Асноўны корпус млына звычайна абшываўся дошкаю, у тоя час як яго ніжняя частка магла рабіцца зь бярвеньняў.
* **Слупавыя** (або стрыжнёвыя) млыны звычайна мелі падмурак зь бярвеньняў або каменьня, на якім мацавалася крыжавіна з тоўстага бярвеньня. Апошняя паварочвалася на тоўстым бервяне (таўшчынёю да 80-90 см). Рама з брусоў утварала аснову млына. Крыху меншая рама была і зьверху. Далей увесь гэты каркас абшываўся дошкаю, гонтай або дранкаю. У заходніх і паўднёва-заходніх раёнах Беларусі часта сустракаліся невялікія (дваровыя) слупавыя млыны (казлоўкі) вышынёю да 4-5 мэтраў.

## Глядзіце таксама
* Вадзяны млын
* Паравы млын

## Літаратура
* *Народная сельскагаспадарчая тэхніка беларусаў.* Мінск, 1974.

## Вонкавыя спасылкі
* Гізун А.Млыне, мой млыне, дзе твае крылы?

Катэгорыя:Драўляная архітэктура
Катэгорыя:Архітэктурныя элемэнты
Катэгорыя:Беларускае народнае дойлідзтва
Вадзяны млын

**Вадзяны́ млы́н**, або **вадзя́к** — збудаваньне для абмалоту зерня, мэханізмы якога прыводзяцца ў рух сілаю вады.

Вадзяныя млыны зьявіліся на Беларусі ў ХІІ—ХІІІ стст. першапачаткова пры гаспадарках князёў і заможных манастыроў. Іх распаўсюджаньне магло адбыцца пад уплывам заходніх суседзяў, прыкладам ў палякаў вадзяныя млыны вядомыя з ХІІ ст. Асобны артыкул прысьвечаны ўрэгуляваньню пытаньня будаўніцтва вадзяных млыноў маецца ў статуце 1529 году. На тэрыторыі Беларусі вадзяныя млыны шырока бытавалі да пачатку ХХ ст., прыкладам у адным Крычаўскім графстве ў 1786 годзе налічвалася 33 вадзяныя млыны.

Месцам усталяваньня млыноў звычайна былі берагі рэчулак, рэкак або праточных азёраў. Для павялічэньня вытворчасьці млына перад імі маглі стварацца штучныя ставы. Млыны на невялікіх ставах мелі адпаведныя памеры і будаваліся звычайна з дрэва, у той час як на вялікіх ставах маглі будавацца мураваныя двухпавярховыя млыны.

## Тыпы вадзяных млыноў

Асноўнымі тыпамі вадзяных млыноў былі:
* **Колавыя** — найбольш распаўсюджаны тып вадзяных млыноў, асноўнай часткай якога было вэртыкальнае кола дыямэтрам да 4 мэтраў, якое насаджвалася на гарызантальны вал і прыводзілася ў рух сілаю падаючай зьверху вады. Радзей сустракаюцца колавыя млыны ніжняга бою. Гарызантальная вось млынавага кола перадавала рух празь меншае па памерах кола з кулакамі, якое рухала гарызантальную шасьцярню, якая непасрэдна круціла верхні камень жорнаў.

* **Турбінныя** — былі распаўсюджаныя ў канцы ХІХ — пачатку ХХ стст. Турбіна магла мець дыямэтр ад 1 да 4 мэтраў і значна павышала магутнасьць мэханізму ў параўнаньні з колам.

* **Наплаўныя** — мелі распаўсюджаньне на поўдні Беларусі. У адрозьненьне ад колавых млыноў іх колы прыводзіліся ў рух плыньню ракі. Асноваю для падобных млыноў служылі паромы ці баржы, на якіх мацавалася гарызантальная вось зь некалькімі коламі.

## Глядзіце таксама
* Вятрак (млын)
* Паравы млын

## Літаратура
* *Народная сельскагаспадарчая тэхніка беларусаў.* Мінск, 1974.

## Крыніцы


Катэгорыя:Беларускае народнае дойлідзтва
TDMA

**TDMA** ( — множны доступ з падзелам па часе) — спосаб выкарыстаньня радыёчастасьцяў, калі ў адным частасным інтэрвале знаходзіцца некалькі абанэнтаў, розныя абанэнты выкарыстаюць розныя часавыя слоты (інтэрвалы) для перадачы. Зьяўляецца прыкладаньнем мультыплексаваньня канала з падзелам па часе (TDM — Time Division Multiplexing) да радыёсувязі.

Такім чынам, TDMA падае кожнаму карыстачу поўны доступ да інтэрвалу частаты на працягу кароткага пэрыяду часу (у GSM адзін частасны інтэрвал дзеліцца на 8 часавых). TDMA у цяперашні час зьяўляецца дамінуючай тэхналёгіяй для мабільных сотавых сетак і выкарыстоўваецца ў стандартах GSM, TDMA (ANSI-136), PDC.

## Глядзіце таксама
* FDMA
* CDMA

Катэгорыя:Стандарты мабільнай тэлефаніі
PDC

**PDC** () — стандарт мабільнай тэлефаніі, заснаваны на трохслотавым рашэньні TDMA. Пры гэтым шырыня апорнай складае 25 кГц. Выкарыстоўваецца толькі ў Японіі.

Катэгорыя:Стандарты мабільнай тэлефаніі
Джон Літаў

**Джон Лі́́таў** (; XV стагодзьдзе) — адзін з ангельскіх першадрукароў, заснавальнік друкарні ў Лёндане.

## Паходжаньне
Пра раньняе жыцьцё амаль нічога не вядома. Мянушка *Літаў* паказвае на ягонае замежнае паходжаньне. Пры ўмове, што Lettou — гэта стараангельская назва Літвы, ён быў ураджэнцам ВКЛ. У такім разе па-беларуску ягонае імя гучыць як *Ян (Іван) Ліцьвін*. Аднак ангельскі дасьледчык Эдвард Гордан Даф у сваёй кніжцы «*Першадрукі*» (Early Printed Books) сьцьвярджае, што кнігі Джона Літаў вельмі падобныя да тых, што ў свой час надрукаваў Мацей Мараўскі, які дзеіў у Нэапалі. Але ў іншай сваёй кніжцы «*Пачаткі кнігадрукаваньня ў Ангельшчыне*» (Early English Printing) Даф адзначае аднолькавасьць манэры друку (за выключэньнем некаторых вялікіх літараў) Джона Літаў і Ёганэса Брэмэра «Бульле», які ў 1478 і 1479 надрукаваў дзьве кніжкі ў Рыме.

## Дзейнасьць
У 1480 годзе распачаў сваю друкарскую дзейнасьць у Лёндане. Першай зь ягонага друку выйшла індульгенцыя Джона Кейдэла ўдзельнікам змаганьня з туркамі. Першай кнігай, якую ён надрукаваў, была «*Quaestiones Antonii Andreae super duodecim libros metaphysicae Aristotelis*» (1480), другой — «*Thomas Wallensis super Psalterium*» (1481). Абедзьве кнігі былі выдадзеныя на сродкі Ўільяма Ўілкака, пра якога нічога невядома, апроч таго, што ў 1487 годзе ён жыў Лондысэлі. Стыль, які ўжываў Джон Літаў, пасьля быў запазычаны Ўільямам Кэкстанам. Апроч таго, Літаў першым у Ангельшчыне пачаў ужываць напісаньне тэксту ў дзьве калёнкі. Трохі пазьней да Літава далучыўся Ўільям дэ Манчлія (верагодна, з гораду Мішлен у Бэльгіі). У асноўным яны друкавалі зборнікі законаў, але невядома, ці быў гэта ўрадавы заказ. Толькі адна зь вядомых пяці іхніх кнігаў (*Tenores Novelli*) мае выходныя зьвесткі, але ж ніводная ня мае даты выхаду. Паводле каляфону, друкарня месьцілася ў Лёндане «juxta ecclesiam omnium sanctorum» (ля касьцёлу ўсіх сьвятых), але, паколькі такіх касьцёлаў было шмат, вызначыць дакладнае месца немагчыма. Пасьля надрукаваньня гэтых пяцёх кнігаў імя Літаў больш ня ўзгадвалася. У 1483 годзе Ўільям дэ Манчлія заснаваў уласную друкарню.

## Вонкавыя спасылкі
* A Short History of English Printing, 1476-1898 by Plomer, Henry R.
* Early English Printing By Edward Gordon Duff

Катэгорыя:Нарадзіліся ў XV стагодзьдзі
Катэгорыя:Беларусы ў Вялікабрытаніі
Катэгорыя:Першадрукары
Катэгорыя:Ангельскія друкары
Важа

**Ва́жа** — возера ў Мёрскім раёне Віцебскай вобласьці. Знаходзіцца за 12 км на паўднёвы захад ад Мёраў, за 3 км ад вёскі Перабродзьдзе. Належыць да групы Абстэрнаўскіх азёр.

Возера знаходзіцца ў басэйне ракі Вяты. Плошча Важы складае 2,94 км². Найбольшая глыбіня возера — 5,1 м. Даўжыня возера — 2,62 км, найбольшая шырыня — 1,11 км. Аб’ём вады ў возеры складае 6,67 млн м³, плошча вадазбору возера — 24,4 км².

Схілы катлавіны возера на поўдні і на паўднёвым захадзе маюць вышыню 8—10 м, месцамі вышыня схілаў складае да 17 м. Схілы пакрытыя лесам, на поўначы і паўночным захадзе схілы разараныя.

На ўсходзе да возера прымыкае балота. Берагі позера на поўначы і на захадзе абразіўныя, месцамі берагі сплавінныя і часта зьліваюцца з схіламі.

Возера мае 2 выспы, агульная плошча якіх складае 0,01 км².

Шырыня паласы прыбырэжнай расьліннасьці складае ад 15 да 100 м, расьліннасьць у возеры пашыраная да глыбіні 2 м.

Возера злучанае з возерам Абстэрна пратокай, шырыня якой складае 200 м. У Важу ўпадае рэчка бяз назвы.

## Літаратура
*  С. 85—86

Катэгорыя:Абстэрнаўскія азёры
Катэгорыя:Азёры басэйну Дзьвіны
Катэгорыя:Азёры Мёрскага раёну
Яўген Крыжаноўскі

**Яўген Крыжаноўскі** ( 6 чэрвеня 1955, Мікалаеў, УССР) — актор і галоўны рэжысэр Менскага тэатру сатыры і гумару «Хрыстафор».

## Біяграфія
Нарадзіўся ў 1955 годзе ў Мікалаеве (УССР). Скончыў школу ў Казельску (РСФСР) у 1972 годзе. Пасьля правалу ў маскоўскія тэатральныя вучэльні год працаваў у Тульскім драматычным тэатры працоўным сцэны. У 1973 годзе паступіў у Беларускі тэатральна-мастацкі інстытут на акторскае аддзяленьне. У 1977 годзе быў прыняты ў трупу Акадэмічнага тэатра імя Янкі Купалы. У 1986 годзе стварыў тэатар сатыры і гумару «Хрыстафор». Згуляў больш за 30 вялікіх і галоўных роляў.

3 кастрычніка 2008 году Яўген Крыжаноўскі прызначаны намесьнікам старшыні Лібэральна-дэмакратычнай партыі (ЛДП) і кіраўніком кіраваньня агітацыі і прапаганды. Такое рашэньне прынята на пашыраным паседжаньні Вышэйшай рады і Цэнтральнага камітэту ЛДП.

## Фільмы
* 1982 — Купальская ноч — *паліцыянт*
* 1985 — Ідзі і глядзі

## Асабістае жыцьцё
Бацька, Анатоль Іванавіч Крыжаноўскі — вайсковец (цяпер на пэнсіі). Маці, Кацярына Рыгораўна Крыжаноўская — мэдсястра (цяпер на пэнсіі). Тры дачкі: Кацярына, Вера, Жэня.

## Бібліяграфія
* «От аншлага до аншлага» ()

## Вонкавыя спасылкі
* Пэрсанальны сайт
* ТЭАТАР ГУМАРУ «ХРЫСТАФОР»
* Біяграфія на сайце kino-teatr.ru
* БелаПАН, Сяргей Пульша, Актер Евгений Крыжановский назначен главным идеологом ЛДП

Катэгорыя:Нарадзіліся ў 1955 годзе
Катэгорыя:Нарадзіліся ў Мікалаеве
Катэгорыя:Беларускія акторы
Катэгорыя:Палітыкі Рэспублікі Беларусь
Набіста

**Набіста** — возера ў Мёрскім раёне Віцебскай вобласьці. Знаходзіцца за 13 км на захад ад Мёраў, каля вёскі Перабродзьдзе Належыць да групы Абстэрнаўскіх азёр.

Возера знаходзіцца ў басэйне ракі Вята. Плошча Набісты складае 3,75 км². Найбольшая глыбіня возера — 2,8 м. Даўжыня возера — 4,8 км, найбольшая шырыня — 1,11 км. Даўжыня берагавой лініі — 12,6 км. Аб’ём вады ў возеры складае 4,37 млн м³, плошча вадазбору возера — 152 км².

Схілы катлавіны возера маюць вышыню 2—5 м, парослыя хмызьняком. На поўдні і паўднёвым захадзе схілы разараныя.

Берагі возера нізкія, забалочаныя, месцамі — сплавінныя.

Дно вадаёма ў прыбярэжнай частцы пяшчанае, месцамі — глеістае, на большых глыбінях — сапрапэлістае.

Возера цалкам зарастае падводнай расьліннасьцю.

Набіста злучанае пратокамі з азёрамі Абстэрна і Падзявы.

## Літаратура
* .

## Вонкавыя спасылкі

Катэгорыя:Абстэрнаўскія азёры
Катэгорыя:Азёры Мёрскага раёну
Падзявы

**Падзявы** — возера ў Мёрскім раёне Віцебскай вобласьці. Знаходзіцца за 15 км на паўднёвы захад ад Мёраў, за 1 км на паўднёвы ўсход ад вёскі Падзявы Належыць да групы Абстэрнаўскіх азёр.

Возера знаходзіцца ў басэйне ракі Вята. Плошча Падзявоў складае 0,42 км². Найбольшая глыбіня возера — 2,7 м. Даўжыня возера — 0,98 км, найбольшая шырыня — 0,73 км. Даўжыня берагавой лініі — 3,08 км. Аб’ём вады ў возеры складае 0,7 млн м³, плошча вадазбору возера — 6,28 км².

Схілы катлавіны возера маюць вышыню 10—12 м, часткова разараныя. На ўсходзе вышыня схілаў складае 3—5 м, знаходзяцца пад хмызьняком. Берагі возера нізкія, таксама знаходзяцца пад хмызьняком, на поўдні — сплавінныя.

Пойма вадаёма мае шырыню да 400 м, забалочаная, парослая хмызьняком.

Дно Падзявоў высланае сапрапэлем; пяшчанае ўздоўж заходніх і ўсходніх берагоў.

Возера цалкам зарастае падводнай расьліннасьцю.

Падзявы злучаныя ручаінай з возерам Набіста.

## Літаратура
* .

Катэгорыя:Абстэрнаўскія азёры
Катэгорыя:Азёры Мёрскага раёну
Падзявы (неадназначнасьць)

Назву **Падзявы** маюць:

* Падзявы — возера з Абстэрнаўскай групы азёр у Мёрскім раёне Віцебскай вобласьці
* Падзявы — вёска ў Мёрскім раёне Віцебскай вобласьці
Лінава

**Лі́нава** (таксама *Ліно́ва*) — вёска ў Пружанскім раёне Берасьцейскай вобласьці, цэнтар Лінаўскага сельсавету.

## Мінуўшчына
Першыя згадкі пра вёску Лінава адносяцца да часоў ВКЛ, калі яна з аднайменным войтаўствам уваходзіла ў склад Кобрынскай эканоміі Падляскага ваяводзтва. Паводле рэвізіі Дзьмітрыя Сапегі 1563 року вёска мела 49 валокаў. Войтаўства складалася зь вёсак Лінава, Сланімцы, Гарадняны, Альшаніца, Машчоны і Абшар. У 1567 уладальнікамі Лінава называюцца Ізьбіцкія, аднак неўзабаве яны былі пазбаўленыя правоў на маёнтак, які стаў каралеўскім уладаньнем у складзе Пружанскага ключу.

Пасьля трэцяга падзелу Рэчы Паспалітай маёнтак Лінава, які меў 4 тыс. дзесяцінаў зямлі, увайшоў у склад Пружанскага павету Гарадзенскай губэрні, цэнтар воласьці. Расейская імпэратрыца Кацярына II падарыла гэтыя землі генэралу Пятру Румянцаву, нашчадкі якога неўзабаве па ягонай сьмерці распрадалі маёнткі розным уласьнікам.

Лінава з хутарам Ізабелін і ўрочышчам Ператэсы набыў Вінцэнт Трамбіцкі (1762—1842) гербу «Сьлепаўрон», былы прэзыдэнт судоў Пружанскага павету, галоўны кобрынскі лоўчы і шамбелян апошняга караля Рэчы Паспалітай Станіслава Аўгуста. Тут было 52 двары, 751 мяшканец, 898 дзесяцін зямлі. Вінцэнт з жонкай Ізабэлай з Пашкоўскіх заснавалі каля вёскі сядзібу. Пасьля іх маёнтак перайшоў да сына Багуслава (1804—1896), пасьля да ягонага сына Ўладзіслава (1845—1907). У 1890 року зямельныя ўладаньні маёнтку складалі 1970 дзесяцінаў.

Апошнім уладальнікам Лінава быў Казімер Трамбіцкі, які перабудаваў родавую сядзібу.

У 1903 у вёсцы атрымалі магчымасьць сяліцца жыды, у 1913 ім належалі ўсе 8 бакалейных шапікаў і шынок.

За польскім часам — мястэчка, сядзіба гміны ў Пружанскім павеце Палескага ваяводзтва. У 1939 року ўключаныя ў склад БССР, з 1940 — цэнтар сельсавету.

У чэрвені 1941 року занятае нацысцкімі войскамі, тут разьмяшчалася ўправа ўкраінскай паліцыі. Было створанае гета, арганізаваны юдэнрат. Улетку 1942 року гета было ліквідаванае, амаль усе ягоныя насельнікі былі расстраляныя.

У 1987 року да Лінава далучаная вёска Лінава-2.

## Насельніцтва
* 2010 год — 1691 чалавек
* 1999 год — 1786 чалавек
* 1921 год — 145 чалавек

## Транспарт
Чыгуначная станцыя Аранчыцы на лініі Баранавічы — Берасьце.

Побач зь вёскай праходзіць аўтамабільная дарога  Пружаны — мяжа Рэспублікі Польшча.

## Турыстычная інфармацыя

### Страчаная спадчына
* Драўляны касьцёл (пачатак XX стагодзьдзя, разбураны ў 1995)

## Асобы
* Мікола Папека — беларускі паэт, пчаляр

## Глядзіце таксама
* Палацава-паркавы комплекс Трамбіцкіх

## Крыніцы

## Літаратура
* 
* 
* 

## Вонкавыя спасылкі
* 
* 
*  
* Расейская жыдоўская энцыкляпэдыя
* Лінова і навакольле

Катэгорыя:Населеныя пункты Пружанскага раёну
Катэгорыя:Лінаўскі сельсавет
Лыскава (неадназначнасьць)

Назву **Лы́скава** маюць:

## Населеныя пункты
### [[Беларусь]]
* Лыскава — вёска ў Пружанскім раёне Берасьцейскай вобласьці
* Лыскава — былая вёска ў Расонскім раёне Віцебскай вобласьці

### [[Расея]]
* Валагодзкая вобласьць:
** Лыскава — вёска ў Міжрэчанскім раёне
** Лыскава — вёска ў Шэксьнінскім раёне

* Іванаўская вобласьць:
** Лыскава — вёска ў Заволскім раёне

* Калуская вобласьць:
** Лыскава — вёска ў Ізноскаўскім раёне

* Кастрамская вобласьць:
** Лыскава — вёска ў Антропаўскім раёне
** Лыскава — вёска ў Галіцкім раёне

* Маскоўская вобласьць:
** Лыскава — вёска ў Мажайскім раёне
** Лыскава — вёска ў Мыцішчынскім раёне
** Лыскава — вёска ў Рускім раёне

* Ніжагародзкая вобласьць:
** Лыскава — горад у Лыскаўскім раёне

* Пермскі край:
** Лыскава БНП — вёска ў горадзе Чайкоўскі

* Смаленская вобласьць:
** Лыскава — вёска ў Красьнянскім раёне

* Цьвярская вобласьць:
** Лыскава — вёска ў Краснахолмскім раёне

* Чалябінская вобласьць:
** Лыскава — сяло ў Кастрычніцкім раёне

* Яраслаўская вобласьць:
** Лыскава — вёска ў Пашахонскім раёне
** Лыскава — вёска ў Рыбінскім раёне

## Падвойныя назвы
* Новае Лыскава
* Старое Лыскава

## Глядзіце таксама
* Лыска
* Лыскаў
* Лыскаўка
* Лыскаўшчына
* Лыскі
* Лыскова
* Лысковічы
* Лыскоўцы
Кадзя Маладоўскі

**Ка́дзя Маладо́ўскі (Маладо́ўская)** (, ; 10 траўня 1894 — 23 сакавіка 1975) — жыдоўская пісьменьніца, паэтка, драматург, літаратурны крытык зь Беларусі, ураджэнка Бярозы-Картускай. Пісала на ідыш. Аўтарка перакладу на ідыш верша Самуіла Маршака «Багаж»

## Біяграфія
Змалку вывучыла ідыш, іўрыт і расейскую. Вучылася ў Варшаве, дзе ў 1921 годзе ўзяла шлюб з Ільвом Сімхам. У 1927 годзе выдыла першую кніжку паэзіі *Kheshvendike Nekht*. У 1935 годзе разам са сваім мужам эмігравала ў Нью-Ёрк, ЗША, дзе зарэгістраваліся пад прозьвішчам **Маладоўскі**. Ад 1948 да 1952 году сям’я жыве і працуе ў Тэль-Авіве. Памерла ў доме для састарэлых у Філадэлфіі.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Kadya Molodowsky: Poet of the Paper Bridge

Катэгорыя:Нарадзіліся ў Бярозе
Катэгорыя:Літаратары і літаратаркі ЗША
Катэгорыя:Жыдоўскія літаратары
Катэгорыя:Беларускія жыды
Катэгорыя:Амэрыканцы беларускага паходжаньня
Катэгорыя:Памерлі ў Філадэлфіі
Мядзел (неадназначнасьць)

Назву **Мядзел** маюць:

* Мядзел — горад у Менскай вобласьці Беларусі
* Мядзел (возера) — возера зь Мядзельскай групы азёр у Мядзельскім раёне Менскай вобласьці
Якуб Гузьней

**Якуб Гузьней** (1892, в. Гольчыцы, Слуцкі павет, Менская губэрня, Расейская імпэрыя — ?) — беларускі грамадзка-палітычны і вайсковы дзеяч. Удзельнік Слуцкага збройнага чыну 1920 году, камандаваў першай ротай у Першай Брыгадзе войска БНР.

Удзельнік Першай Сусьветнай вайны. Ваяваў на Паўночным фронце ў складзе 5-й расейскай арміі.

Пасьля Лютаўскай рэвалюцыі 1917 году актыўна працуе ў беларускім вайсковым руху. Дэлегат зьезду беларусаў-вайскоўцаў паўночнага фронту ў Віцебску. Удзельнік Першага Усебеларускага Зьезду ў Менску. Сябра Цэнтральнай Беларускай Вайсковай Рады. Падчас польска-савецкай вайны – рэзэрвовы афіцэр Беларускай вайсковай камісіі.

Удзельнік Слуцкага Збройнага Чыну, паручнік, камандаваў першай ротай у Першай Брыгадзе войска БНР. Пасьля ліквідацыі Слуцкага паўстаньня, жыў у Заходняй Беларусі. Далучыўся да антыпольскай партызанкі. Пачынае супрацоўнічаць з савецкімі ўладамі. У чэрвені 1924 нелегальна трапляе ў Менск, дзеля ўдзелу ў ліквідацыйным зьезьдзе Беларускай партыі сацыялістаў-рэвалюцыянэраў.

Па вяртаньні ў Заходнюю Беларусь нелегальна перабіраецца ў Летуву, дзе 23 жніўня 1924 просіць палітычнага прытулку. Працаваў пры прадстаўніцтве БНР у Коўна, належаў да групы Цьвікевіча.

Пасьля 1925 далейшы лёс невядомы.

## Літаратура

* Слуцкі збройны чын 1920. у дакумантах і ўспамінах., Менск, Медысонт, 2006.

## Крыніцы

Катэгорыя:Нарадзіліся ў 1892 годзе
Катэгорыя:Удзельнікі Першага ўсебеларускага кангрэсу
Катэгорыя:Вайскоўцы БНР
Катэгорыя:Удзельнікі Слуцкага паўстаньня
Катэгорыя:Памерлі ў XX стагодзьдзі
Хрыстафор

**Хрыстафор** — мужчынскае імя.

## Знакамітыя носьбіты
* Сьвяты Хрыстафор
* Хрыстафор (антыпапа)
* Хрыстафор Аганян
* Хрыстафор Борк
* Хрыстафор Врунгель
* Хрыстафор Гобі
* Хрыстафор Даркевіч — беларускі мастак
* Хрыстафор Іванян
* Хрыстафор Калюмб
* Хрыстафор Луі Генрых Кёлер
* Хрыстафор Клявіюс
* Хрыстафор Ледзянцоў
* Хрыстафор Сакен

## Глядзіце таксама
* Сьв. Хрыстафор (карціна Босха)
* Хрыстафор — Менскі тэатар сатыры і гумару
* Хрыстафор Калюмб. Адкрыцьцё Амэрыкі (фільм)
* Кжыштаф
* Крыштап
* Крыстоф
* Крыстафэр

Катэгорыя:Мужчынскія імёны
Катэгорыя:Імёны грэцкага паходжаньня
Крыжаноўскі

**Крыжано́ўскі** — прозьвішча.

## Носьбіты
* Алег Крыжаноўскі (1918—1997) — расейскі доктар біялягічных навук, энтамоляг і калеаптэроляг
* Дзьмітры Крыжаноўскі (1871—1942) — пецярбурскі архітэктар эпохі мадэрн
* Максім Крыжаноўскі (1777—1839) — расейскі генэрал, удзельнік Айчыннай вайны 1812 году
* Мікалай Крыжаноўскі (1818—1888) — расейскі генэрал, удзельнік Туркестанскіх паходаў, Арэнбурскі генэрал-губэрнатар
* Павел Крыжаноўскі (1831 — ?) — расейскі генэрал, удзельнік Крымскай вайны
* Рыгор Крыжаноўскі — багаслоў
* Юры Крыжаноўскі — сыбірскі ваявода XVII стагодзьдзя
* Яўген Крыжаноўскі — актор і галоўны рэжысэр Менскага тэатру сатыры і гумару «Хрыстафор»
* Яўхім Крыжаноўскі (1831—1888) — расейскі праваслаўны багаслоў

## Глядзіце таксама
* Крыж
EV-DO

**EV-DO** — гэта фаза разьвіцьця стaндарта мабільнай сувязі CDMA2000 1x.
EV-DO — скарачэньне ад **EVolution Data Optimized**. У адрозьненьне ад EV-DV (EVolution Data Voice) эвалюцыі падвергнуўся толькі інтэрфэйс перадачы зьвестак, а перадача голасу засталася цалкам ідэнтычнай з CDMA2000 1x і CDMA One (IS-95a/b).
Хуткасьць перадачы зьвестак у EV-DO дасягае 2,4 Мбіт за сэкунду (Rev.0) і 3,1 Мбіт за сэкунду (Rev.A).

## Тэхналёгія
У прамым канале выкарыстоўваецца тэхналёгія часавага падзелу абанэнтаў TDMA (як і ў GSM). Тэхналёгія часавага падзелу найболей аптымальна падыходзіць для пакетнай перадачы зьвестак. Пры гэтым у прамым канале ў стандарце EV-DO выкарыстоўваюцца 16 таймслотаў працягласьцю па 1,67 мс кожны, у якіх і перадаецца абанэнцкая інфармацыя. Гэта значыць у нейкі момант часу перадаецца інфармацыя аднаго абанэнта. Гэта дазваляе вылучыць поўную магутнасьць перадатчыка для кожнага пэўнага абанэнта. Няма неабходнасьці кантролю магутнасьці ў прамым канале. Адпаведна ў прамым канале няма крыніц інтэрфэрэнцыі ўсярэдзіне сот, прысутнічаюць перашкоды толькі ад суседніх сот.

У залежнасьці ад тыпу перадаванай інфармацыі выкарыстоўваецца адаптыўная мадуляцыя. Ад тыпу мадуляцыі, ужывальнай у прамым канале, залежыць хуткасьць перадачы зьвестак, сыстэма ацэньвае памер кадаванага пакета, стан радыёінтэрфэйсу й прызначае ў адпаведнасьці з гэтым від мадуляцыі QPSK, 8-PSK або 16-QAM.

Для перадачы пакетаў вялікага аб'ёму хуткасьць перадачы зьвестак абанэнта дасягае 2,4 Mбіт/с. Пры гэтым ён займае ўсяго толькі адзін таймслот. Уся астатняя
ёмістасьць даступная для іншых абанэнтаў (і зь іншымі хуткасьцямі, зьмешчанымі на розных дыстанцыях ад Базавай Станцыі). Гэта значыць сыстэма кіруе хуткасьцю перадачы й ніколі ня вылучыць больш рэсурсаў абанэнту, зьмешчанаму ў горшых умовах.

Хуткасьць перадачы зьвестак (калі бы 1 абанэнт заняў усе 600 таймслотаў за сэкунду):

## Глядзіце таксама

* EV-DO Rev.A
* EV-DO Rev.B
* CDMA
* CDMA-450

## Вонкавыя спасылкі
* Асаблівасьці радыёінтэрфэйса сыстэмы IMT-MC 450 1xEV-DO
* Тэхналёгія EV-DO
* EVDO - эвалюцыя мабільнага інтэрнэту
* Параўнаньне EV-DO, GPRS, EDGE
* EV-DO мадэмы

Катэгорыя:Мабільная сувязь
Абанэнт

**Абанэнт**  (ад францускага *abonner* — падпісвацца) — фізычная або юрыдычная асоба, якая заключыла дамову з апэратарам на аказаньне паслуг сувязі, з вылучэньнем, яму ўнікальнага спосабу доступу да паслуг сувязі (у мабільнай сувязі — абанэнцкага нумара або ўнікальнага кода ідэнтыфікацыі).

Катэгорыя:Тэлекамунікацыі
Абанэнт (неадназначнасьць)

* Абанэнт — фізычная або юрыдычная асоба, якая заключыла дамову з апэратарам на аказаньне паслуг сувязі.
* Абанэнт — прыватная асоба або арганізацыя, якая мае права на карыстаньне абанэмэнтам. Гл. Абанэмэнт.
Таймслот

***Таймслот** — у тэлерадыёвяшчаньні — фіксаваны інтэрвал часу, які можа быць заняты строга адной перадачай.
***[[Таймслот (TDMA)|Таймслот]]** — у сетках з падзелам па часе (TDMA) — адзінка падзелу канала.
Таймслот (TDMA)

**Таймслот** — у сыстэмах сувязі, дзе ўжываецца множны доступ з падзелам па часе (TDMA) або часавае ўшчыльненьне (мультыплексаваньне) (TDM) — адзінка падзелу канала. Азначае адно месца ў кожным супэркадры пры мультыплексаваньні з падзелам па часе.
Як правіла, у лічбавай тэхніцы сувязі пад тайм-слотам разумеецца канальны інтэрвал, займаны адным каналам 64 кбіт/с. З прычыны наяўнасьці розных хуткасьцяў перадачы, працягласьць аднаго тайм-слота ў часе можа моцна вар'іраваць, нязменным застаецца толькі аб'ём інфармацыі, які ў ім зьмяшчаецца.

У мабільнай сувязі наадварот — таймслот — гэта зададзеная адзінка часу (частка) з паўтаральнага пакета або кадра.
Напрыклад у GSM — таймслот — гэта 0,577 мс і 8 таймслотаў утвараюць кадар.
Таймслоты ёсьць, як гэта ні дзіўна, ня толькі ў сыстэмах, выкарыстоўвалых TDMA, але і ў іншых сыстэмах, напрыклад у D-AMPS (выкарыстае акрамя FDMA падзел на таймслоты), DECT, CDMA2000 (дзе акрамя кадаванага падзелу канала выкарыстоўваецца і часавы падзел на таймслоты пры перадачы дадзеных).
Напрыклад у CDMA2000 1X EV-DO — таймслот — гэта 1,667 мс — 16 таймслотаў утвараюць пакет.

Катэгорыя:Сувязь
Сымэнс

* Вэрнэр Сымэнс&nbsp;— нямецкі інжынэр і прамысловец
* Карл Генрых фон Сымэнс — нямецкі прадпрымальнік, брат Вэрнэра фон Сымэнса.
* Siemens AG&nbsp;— транснацыянальны канцэрн, найбуйнейшы эўрапейскі вытворца электроннага і электратэхнічнага абсталяваньня.
* Siemens & Halske
* ТАА «Сымэнс» — рэгіянальная даччыная кампанія Siemens AG, дзейсная на тэрыторыі Расейскай Фэдэрацыі.
* Сымэнс&nbsp;— адзінка вымярэньня ў сыстэме СІ

## Глядзіце таксама
* BSH
* Fujitsu Siemens Computers
* Nokia Siemens Networks
* Археаптэрыкс
Шчыльнасьць току

**Шчыльнасьць току** — вэктарная велічыня, якая мае сэнс сілы току, які працякае праз адзінку плошчы. Напрыклад, пры раўнамерным разьмеркаваньні шчыльнасьці j\,\! току па перасеку S\,\! правадыра  |\vec j| = \frac{I}{S} .

У агульным выпадку, I = \int_S \vec j \cdot d\vec S = \int_S j_n dS, дзе j_n\,\! — нармальны (артаганальны) складнік вэктару шчыльнасьці току ў дачыненьні да элемэнту плошчы dS\,\!.

Кірунак вэктару  \vec j  адпавядае кірунку вэктару хуткасьці  \vec v , зь якой рухаюцца зарады, якія ствараюць ток, пры меркаваньні, што зарады дадатныя. У складаных сыстэмах (з рознымі тыпамі носьбітаў зараду, напрыклад, у плязьме)

\vec j = \sum_i n_i e_i \vec u_i

Для ўсіх тыпаў рухомых носьбітаў зараду, сума канцэнтрацыяў часьцінак дадзенага тыпу (n_i\,\!), дамножанных на зарад адной часьцінкі дадзенага тыпу (e_i\,\!) і на сярэднюю хуткасьць часьцінак гэтага тыпу.

## 4-вэктар шчыльнасьці току
У тэорыі рэлятыўнасьці ўводзіцца чатырохвэктар шчыльнасьці току (4-ток), складзены з аб’ёмнай шчыльнасьці зараду ρ і 3-вэктары шчыльнасьці току \vec{j}:

: J^{\mu}=(c\rho, \vec{j}).

Гэта дазваляе запісваць раўнаньні электрадынамікі ў каварыянтным выглядзе.

## Глядзіце таксама
* Сіла току

Катэгорыя:Базавыя паняцьці фізыкі
Катэгорыя:Электрадынаміка