Уладзіслаў Казлоўскі

**Уладзісла́ў Казло́ўскі** (29 чэрвеня 1896, в. Залесьсе Саколкаўскага павету Гарадзенскай губэрні, цяпер Польшча — 13 лістапада 1943, Менск; псэўданім: *Казлоўшчык*) — беларускі грамадзка-палітычны дзяяч, паэт, публіцыст.

## Жыцьцяпіс
Вучыўся ў Віленскай каталіцкай духоўнай сэмінарыі. У час вучобы (1916—1919) далучыўся да беларускага нацыянальнага руху. Пасьля сканчэньня віленскіх беларускіх настаўніцкіх курсаў спрабаваў арганізаваць беларускія школы на Сакольшчыне.

Вярнуўшыся ў Вільню, уваходзіў у ЦК Беларускай сялянскай партыі, быў інструктарам менскага Беларускага нацыянальнага камітэту па арганізацыі нацыянальнага і каапэратыўнага жыцьця ў Ігуменскім павеце.

У траўні 1920 Беларускай вайсковай камісіяй накіраваны ў школу падхарунжых у Варшаве, пасьля заканчэньня якой прызначаны інструктарам у 1-ы батальён беларускіх стральцоў, эвакуяваны зь Менску ў Лодзь. Уступіў у беластоцкі добраахвотніцкі батальён Міколы Дзямідава, у складзе якога ўдзельнічаў у Палескім паходзе Булак-Балаховіча. 29 лістапада батальён уступіў у бой з 40-ым стралковым палком, у якім перамог. За незвычайную адвагу падпаручнік Казлоўскі быў падвышаны ў годнасьці. 3 1921 служыў у польскім войску, адначасова браў удзел у беларускім нацыянальным руху. Адзін зь лідэраў яго правага радыкальнага крыла.

У 1930 звольніўся ў запас у званьні паручніка, пераехаў у Вільню і распачаў грамадзка-палітычную і літаратурную дзейнасьць. Актыўна працаваў у беларускіх нацыянальных арганізацыях і ўстановах. Заснаваў гімназічнае таварыства «Гайсак», выдаваў ягоны бюлетэнь. Быў сакратаром Беларускага нацыянальнага камітэту, Цэнтральнага ўраду Беларускага інстытута гаспадаркі і культуры. Адзін з арганізатараў і сакратар Беларускай нацыянал-сацыялістычнай партыі (БНСП), да 1937 рэдагаваў яе друкаваны орган часопіс «Новы шлях». У 1939—1940 сакратар Беларускай групы дапамогі пацярпелым ад вайны пры Летувіскім Чырвоным крыжы, у ліпені 1941 скарбнік Беларускага нацыянальнага камітэту ў Вільні.

Улетку 1941 спрабаваў аднавіць дзейнасьць БНСП, але не атрымаў на гэта дазволу нямецкіх акупацыйных уладаў. У 1941—1943 у Менску быў рэдактарам «Беларускай газэты». У сваіх публіцыстычных артыкулах распрацоўваў ідэалёгію беларускага нацыянал-сацыялізму, выступаў з антысэміцкімі матэрыяламі. Стаў адным з арганізатараў і кіраўнікоў Беларускай народнае самапомачы.

На кватэры У. Казлоўскага 5 сакавіка 1943 году быў забіты Фабіян Акінчыц, празь некалькі месяцаў (13 лістапада 1943) савецкія партызаны Іван Шнігір і Канстанцін Немчык у рэдакцыі «Беларускай газэты» забілі і У. Казлоўскага (Немчык быў арыштаваны і загінуў, Шнігір здолеў уцячы).

Пахаваны на Кальварыйскіх могілках у Менску.

## Кнігапіс
* Фізычнае выхаваньне грамадзянства. Вільня, 1927;
* Аб фізычным выхаваньні ў беларусаў. Вільня, 1928;
* Беларускія народныя песьні з Сакольскага павету. Вільня, 1930;
* Плач Беларускай Старонкі Маткі па дзетках сваіх рэнегатах. Вільня, 1930;
* Путы каханьня. Вільня, 1932;
* Шляхам змаганьня. Вільня, 1935;
* Казюк на кірмашы: Вершаванае апавяданьне з Казюковага кірмашу ў Вільні. Вільня, 1940.

## Крыніцы

## Літаратура
* 
* 
* 
* 

## Вонкавыя спасылкі
* Біяграфія Ўладзіслава Казлоўскага
* Юры Туронак. «Дзейнасьць групы Фабіяна Акінчыца (1939-1943)»

Катэгорыя:Нарадзіліся 29 чэрвеня
Катэгорыя:Нарадзіліся ў 1896 годзе
Катэгорыя:Беларускія паэты і паэткі
Катэгорыя:Беларускія грамадзкія дзеячы і дзяячкі
Катэгорыя:Беларускія публіцысты
Катэгорыя:Памерлі 13 лістапада
Катэгорыя:Памерлі ў 1943 годзе
Катэгорыя:Памерлі ў Менску
Катэгорыя:Пахаваныя на Кальварыйскіх могілках
Катэгорыя:Нарадзіліся ў Саколкаўскім павеце (Расейская імпэрыя)
Катэгорыя:Сябры Беларускай народнай самапомачы
Катэгорыя:Сябры Беларускай нацыянал-сацыялістычнай партыі
Катэгорыя:Выпускнікі Віленскай каталіцкай духоўнай сэмінарыі
Катэгорыя:Сябры Беларускага інстытуту гаспадаркі і культуры
Катэгорыя:Удзельнікі Слуцкага паўстаньня
Катэгорыя:Вайскоўцы БНР