Натальля Вішнеўская

**Натальля Вячаславаўна Вішнеўская** (, Коўна — , Санкт-Пецярбург) — беларуская паэтка.

## Біяграфія

Нарадзілася  году ў Коўне ў сям’і настаўнікаў. У маленстве была натураю адоранай і артыстычнай. Ужо ў адзінаццаць гадоў яна кіравала школьным тэатрам. У часе Першай сусьветнай вайны разам зь сям’ёй жыла ў Самарскай губэрні, пазьней — у Капыльскім раёне. Пасьля грамадзянскай вайны ў Расеі Вішнеўскія жылі на Случчыне. На гэты час прыпадае знаёмства Натальлі зь Якубам Коласам, які выкладаў яе маці на настаўніцкіх курсах у Слуцку. Ён першым заўважыў талент маладое паэткі, таксама ўвёў яе ў літаратурнае аб’яднаньне «Маладняк» і ў 1924 годзе дапамог стаць студэнткай Беларускага пэдагагічнага тэхнікуму. Аднакурсьнікамі Натальлі Вішнеўскай былі Антон Адамовіч, Пятро Глебка і Максім Лужанін.

У 1925 годзе ўдзельнічала ў 1-м зьезьдзе «Маладняка». У 1926 годзе разам з Зінаідай Бандарынай і Яўгеніяй Пфляўмбаўм выдала зборнік «Вершы», які сучасныя дасьледнікі ацэньваюць як «новую фэмінісцкую зьяву ў літаратурна-грамадзкім жыцьці». Акрамя таго, лірычныя вершы паэткі зьяўляліся ў часопісах «Маладняк», «Чырвоны сейбіт», «Полымя», газэце «Савецкая Беларусь» і літаратурным дадатку да яе.

У пачатку 1928 году, на апошнім курсе вучобы, узяла шлюб з Алесем Дударом, зь якім пазнаёмілася ў «Маладняку». Неўзабаве за ненадрукаваны верш «Пасеклі наш Край папалам» у сакавіку яго арыштоўваюць і ссылаюць у Смаленск. Не зважаючы на ярлык жонкі «ворага народа», Натальля Вішнеўская здолела скончыць пэдагагічны тэхнікум і ў 1929 годзе паступіць у Беларускі дзяржаўны ўнівэрсытэт. У гэты час яе не друкуюць і не дазваляюць ўладкавацца на працу.

У 1930 годзе «Маладняк» і «Савецкая Беларусь» зноў пачынаюць друкаваць яе вершы, але ў сувязі з узбуджэньнем новай справы на Алеся Дудара і выклікам Вішнеўскай на допыты ратуецца пераездам у Маскву. Тут працавала ў беларускай сэкцыі Дзяржаўнага выдавецтва народаў СССР. Пасьля яе ліквідацыі перайшла ў газэту «Гудок», рэдагавала беларускую старонку. У расейскай сталіцы Вішнеўская знаёміцца з сваім аднагодкам студэнтам літаратурнага факультэту МДУ беларускім паэтам Алесем Звонакам. Пазьней ён напіша:

Задуменная, з блакітнымі вачыма і залатымі косамі, паўнаватая і рослая, спакойная і разважлівая Наташа празь некалькі гадоў стала маёй жонкай.

У 1934 годзе разам з мужам вяртаецца ў Менск. Увосені 1936 году Алеся Звонака арыштоўваць. Па справах А. Дудара і А. Звонака зноў выклікалася на допыты. Сядзела ў «амэрыканцы». Пасьля адседкі яна сустрэла турэмнага сьледчага, які шапнуў, каб хутчэй куды-небудзь выяжджала, бо рыхтуецца новая хваля арыштаў. Такім чынам паэтка ў другі раз пазьбягае арышту.

Пэўна час разам з маці хаваецца ў цёткі ва Ўкраіне, пасьля ў 1938 годзе пераяжджае ў Ленінград. Тут у трэці раз выходзіць замуж за беларускага паэта Яна Бобрыка, які тады атрымаў працу галоўнага рэдактара Ўпраўленьня па справах мастацтва Ленінградзкага гарвыканкаму.

У часе Другой сусьветнай вайны Натальля Вішнеўская працуе ў дзіцячым доме, зь якім па пачатку вайны эвакуюецца ў Горкаўскую вобласьць. Незважаючы на ўгаворы, Янка Бобрык вырашае застацца ў Ленінградзе. 25 жніўня 1942 году ён памірае ад блякаднага голаду.

Пасьля вайны ў 1945 годзе Вішнеўская вяртаецца на былую, ужо пустую ленінградзкую кватэру. Да самага выхаду на пэнсію ў 1962 годзе яна працавала ў бібліятэках Ленінградзкага стаматалягічнага інстытуту і іншых мэдычных установаў. Пляменьніца Алеся Звонака Нэла Аляксандраўна пазьней успамінала:

На сваёй сьціплай пасадзе Натальля Вішнеўская трымалася зь вялікай годнасьцю. Яна была вельмі ўладарная, важная. Я зьдзіўлялася, калі да яе ў кабінэт заходзілі людзі і ня ведалі, як ля яе стаць, як размаўляць зь ёю. Усе ставіліся да яе зь вялікай павагай.

Вяла ліставаньне зь Сяргеем Грахоўскім. Эпісталярная спадчына пэрыяду 1970—1980 гг. была апублікаваная Леанідам Мараковым у газэце «Голас Радзімы».

Памерла  году.

## Крыніцы

## Літаратура
* ВІШНЕЎСКАЯ Наталля Вячаславаўна // 

Катэгорыя:Нарадзіліся ў Коўне
Катэгорыя:Беларускія паэткі
Катэгорыя:Сябры літаратурнага аб’яднаньня «Маладняк»
Катэгорыя:Памерлі ў Санкт-Пецярбургу