Канстанцінава

**Канстанці́нава**, **Канстантынова** — вёска ў Беларусі, у міжрэччы Страчы і Сьвірыцы. Уваходзіць у склад Сьвірскага сельсавету Мядзельскага раёну Менскай вобласьці. Насельніцтва на 2011 год — 196 чалавек. Знаходзіцца за 40 км на захад ад Мядзелу, за 26 км ад чыгуначнай станцыі Лынтупы (лінія Лынтупы — Каралеўшчына); на аўтамабільнай дарозе Вільня — Полацак.

Канстанцінава — даўняе мястэчка гістарычнай Ашмяншчыны (частка Віленшчыны). Да нашага часу тут захаваўся касьцёл Унебаўзяцьця Найсьвяцейшай Панны Марыі ў стылі клясыцызму, помнік архітэктуры XIX ст.

## Гісторыя

### Вялікае Княства Літоўскае
Упершыню Канстанцінава ўпамінаецца ў XVIII ст. як вёска Слабодка ў Ашмянскім павеце Віленскага ваяводзтва. на 1756 год тут было 2 двары. У 2-й палове XVIII ст. вёска атрымала назву Канстантынова (Канстанцінава) у гонар уладальніка гэтых мясьцінаў палкоўніка Канстантына Хамінскага, які ў 1769 годзе збудаваў тут каталіцкую капліцу. 

У 1785 годзе, паводле прывілея караля і вялікага князя Станіслава Аўгуста Панятоўскага, Канстанцінава атрымала статус мястэчка. У 1793 годзе з фундацыі К. Хамінскага і ягонай жонкі Ганны з Моглаў у мястэчку збудавалі драўляны касьцёл.

### Пад уладай Расейскай імпэрыі
У выніку трэцяга падзелу Рэчы Паспалітай (1795 год) Канстанцінава апынулася ў складзе Расейскай імпэрыі, у Сьвянцянскім павеце Віленскай губэрні. У вайну 1812 году касьцёл згарэў. У 1820—1826 гадох з фундацыі У. Пашкевіча на месцы згарэлага збудавалі новы мураваны касьцёл. У 1829 годзе маёнтак набыў Д. Адамовіч.

На 1885 год у Канстанцінаве было 7 двароў, дзеяў касьцёл, працаваў заезны дом. У 1896 годзе на сродкі Хамінскіх касьцёл пашырылі, зрабілі агароджу з брамай. Паводле вынікаў перапісу 1897 году, існавалі аднайменныя фальварак (20 двароў) і мястэчка (10 двароў), у якім дзеяў касьцёл, працавалі расейская народная вучэльня, крама і карчма. На 1904 год існавалі аднайменныя фальварак і мястэчка — уладаньне зямянаў Старжынскіх, працавалі народная вучэльня (у 1896/97 навучальным годзе было 53 хлопчыкі і 2 дзяўчынкі) і скарбовая вінная крама. 

За часамі Першай сусьветнай вайны ў верасьні 1915 году Канстанцінава занялі войскі Нямецкай імпэрыі.

### Найноўшы час
25 сакавіка 1918 году згодна з Трэцяй Устаўной граматай Канстанцінава абвяшчалася часткай Беларускай Народнай Рэспублікі. 1 студзеня 1919 году ў адпаведнасьці з пастановай І зьезду КП (б) Беларусі яно ўвайшло ў склад Беларускай ССР. У сакавіку 1920 году вёску заняла польскае войска. У кастрычніку 1920 году Канстанцінава апынулася ў складзе Сярэдняй Літвы, у 1922 годзе — у складзе міжваеннай Польскай Рэспублікі, у Сьвірскай гміне Сьвянцянскага павету Віленскага ваяводзтва. За польскім часам тут дзеяла пошта.

У 1939 годзе Канстанцінава ўвайшло ў БССР, дзе 12 кастрычніка 1940 году стала цэнтрам сельсавету Сьвірскага раёну Вялейскай вобласьці (з 20 верасьня 1944 году Маладэчанскай, з 20 студзеня 1960 году Менскай вобласьці). На 1940 у Канстанцінаве было 60 двароў. У Другую сусьветную вайну з 29 чэрвеня 1941 да 3 ліпеня 1944 году вёска знаходзілася пад акупацыяй Трэцяга Райху.

31 жніўня 1959 году Канстанцінаўскі сельсавет увайшоў у склад Мядзельскага раёну. 20 траўня 1960 году ў зьвязку зь ліквідацыяй сельсавету Канстанцінава перадалі ў Сьвірскі пасялковы савет. На 1971 год у вёсцы было 60 двароў, на 1997 год — 112, на 2011 год — 84. У 2013 годзе ў зьвязку зь ліквідацыяй Сьвірскага пассавету Канстанцінава перадалі ў склад Сьвірскага сельсавету.


Kanstancinava, Uniebaŭziaćcia. Канстанцінава, Унебаўзяцьця (1900).jpg|Касьцёл, каля 1900 г.
Kanstancinava, Uniebaŭziaćcia. Канстанцінава, Унебаўзяцьця (05.1916).jpg|Касьцёл, травень 1916 г.
Kanstancinava, Uniebaŭziaćcia. Канстанцінава, Унебаўзяцьця (1916).jpg|Брама, 1916 г.
Kanstancinava. Канстанцінава (1916).jpg|Вуліца, 1916 г.


Kanstancinava. Канстанцінава (05.1916).jpg|травень 1916 г.
Kanstancinava. Канстанцінава (05.1916) (2).jpg|травень 1916 г. 
Kanstancinava. Канстанцінава (05.1916) (3).jpg|травень 1916 г. 
Kanstancinava. Канстанцінава (05.1916) (4).jpg|травень 1916 г. 


## Геаграфія
Канстанцінава знаходзіцца ў паўночна-заходнім куце Менскай вобласьці непадалёк ад пункту, дзе зьбягаюцца Менская, Віцебская і Гарадзенская вобласьці, за 7 км на паўночны ўсход ад паўночнай ускраіны возера і вёскі Сьвіра, за 180 км да Менску. За 20 км на паўночны захад праходзіць граніца зь Летувой. Мясцовасьць належыць да басэйну Нёмана, за 7 км на захад ад вёскі цячэ рака Страча.

## Насельніцтва
### Дэмаграфія
* **XVIII стагодзьдзе**: 1756 год — 8 муж.
* **XIX стагодзьдзе**: 1868 год — 136 чал.; 1883 год — 92 чал.; 1885 год — 111 чал., зь іх 30 мяшчанаў; 1897 год — 64 чал. у *мястэчку Канстанцінаве* і 90 чал. у *фальварку Канстанцінаве*
* **XX стагодзьдзе**: 1904 год — 167 чал. у *мястэчку Канстанцінаве* і 4 чал. у *фальварку Канстанцінаве*; 1940 год — 327 чал.; 1960 год — 317 чал.; 1970 год — 398 чал.; 1971 год — 175 чал.; 1997 год — 270 чал. (паводле іншых зьвестак, 317 чал.)
* **XXI стагодзьдзе**: 2011 год — 196 чал.

### Інфраструктура
У Канстанцінаве працуюць базавая школа, фэльчарска-акушэрскі пункт, бібліятэка, дом культуры, жывёлагадоўчая фэрма, пошта, крама

## Турыстычная інфармацыя
### Інфраструктура
Дзее база адпачынку «Лясная Паляна».

### Славутасьці
* Касьцёл Унебаўзяцьця Найсьвяцейшай Панны Марыі (1820—1826)
* Могілкі старыя каталіцкія. Капліца і брама (сярэдзіна XIX ст.)
* Плябанія (XIX — пачатак XX ст.)
* Сядзіба (канец XIX — пачатак XX ст.)

### Страчаная спадчына
* Палац (XIX ст.)

## Галерэя

Константиново3.JPG|Касьцёл, галоўны фасад
Константиново2.JPG|Брама касьцёла
Kasciol Uniebauziaccia N.P.M. (Kanstancinava).jpg|Касьцёл з боку апсыды
Константиново5.JPG|Касьцёл з боку апсыды 


## Крыніцы

## Літаратура
* 
* 
* 
* 
* 

## Вонкавыя спасылкі
* Канстанцінава, Radzima.org