open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Бугаеў

**Буга́еў** () — сёлы Мала́ і Вели́ка Буга́ївка ў Фастаўскім і Абухаўскім раёнах Кіеўскай вобласьці Ўкраіны. 

## Гісторыя

### Вялікае Княства Літоўскае

У пісьмовых крыніцах селішча Бугаеў ці не ўпершыню названае 20 студзеня 1495 году, калі пан Сямён Палазовіч, ключнік кіеўскі, біў чалом вялікаму князю літоўскаму Аляксандру, абы зацьвердзіў тую купленую ў старыцы Настасіі Грышкавай, мяшчанкі кіеўскай, і яе ўнука Васка Панковіча за 200 коп шырокіх грошаў чэскае манэты, а польскае лічбы, маетнасьць. Гаспадар задаволіў чалабітную ключніка, зацеміўшы: ён і нашчадкі могуць навечна трымаць селішча з усім, што да яго «*зъдавна прислухаетъ*». 

Згаданы Бугаеў у дароўнай грамаце ўнучкі пана Сямёна Хведаравіча Полаза (Палазовіча) Фенны свайму другому, пасьля Мельхіёра Насілоўскага,  мужу пану Шчаснаму Харлінскаму, пісанай 6 сьнежня 1568 году: *Я, Фенна Дмитровна Любецкая, жона пана Щасного Харлинского, дворенина и  господара короля его милости, вызнаваю и явно чиню сим моим листомъ всим посполите и кожному з особна, кому того чтучи слышати нинешним и напотом будучимъ: што перво сего матка моя небожчица кнегиня Дмитровая Романовича Любецкая кнегиня Фенна Семеновна Полозовна небожчику брату моему а сыну своему князю Богушу Дмитровичу Любецкому зостала винна певную суму пенезеи две тысечи копъ грошеи личбы литовское, которую взявши до рукъ своих, на потребы свое властные обернула и в тои суме двохъ тисечах копахъ грошеи заставила сыну своему а брату моему именя свое отчизные, дедизные, материстые у повете Киевскомъ лежачие, тоестъ… [[Хвойнікі|Хоиники]], [[Астрагляды|Остроглядовичи]], [[Навасёлкі (Хвойніцкі раён)|Новоселки]], [[Гладкавічы|Глядковичи]], , Ставокъ, Сосновую, половицу Лопатина, Загайцы, [[Гастомель|Гостомлъ]], [[Вітачоў|Вытечов]], [[Бышаў|Бышов]], Бугаювъ, землю Злобицкую, три дворища в месте Киевскомъ а дворище, на которомъ былъ двор небожчика деда моего пана Семена Полоза, которые именя и дворища вышеи мененые въ тои суме его милости малжонкови моему заделати и нагородити а на часы пришлыи и потомныи его милост охотнеишимъ и прихилнеишимъ уделати... Писан в Луцку, лета Божего нароженя тисеча пятсот шестдесят осмого, месеца декабра, шостого дня* 

### Карона Каралеўства Польскага

Згодна з падатковым рэестрам Кіеўскай зямлі (ваяводзтва) на 1581 год, з 2 дымоў асадных сялянаў Бугаеўкі пана Шчаснага Харлінскага, падкаморага кіеўскага, выбіралася па 15 грошаў.  
### Пад уладай Расейскай імпэрыі

### Найноўшы час

## Заўвагі

## Крыніцы

## Літаратура
* Buhajówka Wielka, Buhajówka Mała // Słownik geograficzny Królestwa Polskiego і innych krajów słowiańskich. — Warszawa: Druk «Wieku», 1900. Т. XV, cz. 1. S. 267
* Похилевич Л. И. Сказания о населённых местностях Киевской губернии или Статистические, исторические и церковные заметки о всех деревнях, местечках и городах, в пределах губернии находящихся / Собрал Л. Похилевич. — Киев, 1864 (перавыданьне: Біла Церква: Видавець О. В. Пшонківський, 2005. — XXII+642 с, 8 іл.)
Першая прафэсійная ліга чэмпіянату Баўгарыі па футболе 2025—2026 гадоў

**Першая прафэсійная ліга 2025—2026 гадоў** — 102-і розыгрыш найвышэйшага футбольнага дывізіёну Баўгарыі, які пачаўся 18 ліпеня 2025 году.

## Клюбы
У турніры бяруць удзел 16 клюбаў, зь якіх 14 былі найлепшымі паводле вынікаў папярэдняга сэзону, а два клюбы прасунуліся з Другой прафэсійнай лігі — «Дабруджа» і «Мантана». Гэтыя клюбы замянілі «Крумаўград» і «Хебар».

## Рэгулярны сэзон
### Табліца


### Вынікі гульняў

## Вонкавыя спасылкі
* Першая прафэсійная ліга на Soccerway

Катэгорыя:Чэмпіянат Баўгарыі па футболе
Катэгорыя:2025 год у футболе
Катэгорыя:2026 год у футболе
Першая ліга чэмпіянату Славаччыны па футболе 2018—2019 гадоў

**Першая ліга 2018—2019 гадоў** — 26-ы розыгрыш найвышэйшага футбольнага дывізіёну Славаччыны, які праходзіў з 21 ліпеня 2018 году па 24 траўня 2019 году. Чэмпіёнам стаў «Слован», які тым самым здабыў свой дзявяты тытул у найвышэйшым дывізіёне з часу яго ўтварэньня ў 1993 годзе (і 13-ы з улікам пэрыяду 1939—1944 гадоў).

## Клюбы
У турніры бралі ўдзел 12 клюбаў, зь якіх 11 былі найлепшымі паводле вынікаў папярэдняга сэзону (у тым ліку пераможца пераходных матчаў «Сэніца»), а «Сэрэдзь» прасунулася з Другой лігі, замяніўшы «Татран».

## Рэгулярны сэзон

### Табліца


### Вынікі гульняў

## Чэмпіёнская група

## Група на паніжэньне

## Плэй-оф за Лігу Эўропы
Калі б пераможцам Кубка Славаччыны стала адна з трох першых камандаў лігі, то апошняе месца ў эўракубках разыгрывалася б паміж чатырма наступнымі камандамі табліцы. Пераможцам Кубка Славаччыны стаў «Спартак», які трапіў у групу на паніжэньне, таму плэй-оф за Лігу Эўропы не спатрэбіўся.

## Пераходныя матчы
Па заканчэньні сэзону прайшлі пераходныя матчы паміж «Трэнчынам», які заняў 11-е месца ў Першай лізе, і «Попрадам», які заняў другое месца ў Другой лізе. Перамогу па суме дзьвюх сустрэч здабыў «Трэнчын», і клюбы засталіся ў сваіх лігах.

**Першы матч**

**Матч у адказ**

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт Найк-лігі

Катэгорыя:Чэмпіянат Славаччыны па футболе
Катэгорыя:2018 год у футболе
Катэгорыя:2019 год у футболе
Першая ліга чэмпіянату Славаччыны па футболе 2017—2018 гадоў

**Першая ліга 2017—2018 гадоў** — 25-ы розыгрыш найвышэйшага футбольнага дывізіёну Славаччыны, які праходзіў з 22 ліпеня 2017 году па 19 траўня 2018 году. Чэмпіёнам стаў «Спартак» з Трнавы, які тым самым здабыў свой першы тытул у найвышэйшым славацкім дывізіёне.

## Клюбы
У турніры бралі ўдзел 12 клюбаў, зь якіх 11 былі найлепшымі паводле вынікаў папярэдняга сэзону, а «Нітра» прасунулася з Другой лігі, замяніўшы «Спартак» зь Міявы.

Перад пачаткам сэзону «Шпорт» зьмяніў назву на «Жэлезярнэ».

## Рэгулярны сэзон

### Табліца


### Вынікі гульняў

## Чэмпіёнская група

## Група на паніжэньне

## Плэй-оф за Лігу Эўропы
Паводле рэгламэнту, калі пераможцам Кубка Славаччыны становіцца адна з трох першых камандаў рэгулярнага сэзону, то апошняе месца ў эўракубках разыгрываецца паміж чатырма наступнымі камандамі табліцы. Пераможца Кубка Славаччыны «Слован» фінішаваў другім у лізе, таму правялі плэй-оф, пераможца якога «Трэнчын» здабыў кваліфікацыю ў першы кваліфікацыйны раўнд Лігі Эўропы.

## Пераходныя матчы
Па заканчэньні сэзону прайшлі пераходныя матчы паміж «Сэніцай», якая заняла 11-е месца ў Першай лізе, і «Скаліцай», якая заняла другое месца ў Другой лізе. Перамогу паводле правіла галоў на выезьдзе здабыла «Сэніца», і клюбы засталіся ў сваіх лігах.

**Першы матч**

**Матч у адказ**

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт Найк-лігі

Катэгорыя:Чэмпіянат Славаччыны па футболе
Катэгорыя:2017 год у футболе
Катэгорыя:2018 год у футболе
Першая ліга чэмпіянату Славаччыны па футболе 2016—2017 гадоў

**Першая ліга 2016—2017 гадоў** — 24-ы розыгрыш найвышэйшага футбольнага дывізіёну Славаччыны, які праходзіў з 16 ліпеня 2016 году па 27 траўня 2017 году. Чэмпіёнам стала «Жыліна», якая тым самым здабыла свой сёмы тытул у найвышэйшым славацкім дывізіёне.

## Клюбы
У турніры бралі ўдзел 12 клюбаў, зь якіх 11 былі найлепшымі паводле вынікаў папярэдняга сэзону, а «Татран» прасунуўся з Другой лігі, замяніўшы «Скаліцу».

## Табліца


## Вынікі гульняў

### 1—22 туры

### 23—33 туры

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт Найк-лігі

Катэгорыя:Чэмпіянат Славаччыны па футболе
Катэгорыя:2016 год у футболе
Катэгорыя:2017 год у футболе
Аляксандар Анісімаў

**Аляксандар Анатольевіч Анісімаў** (красавік 1963, м. Менск, БССР, СССР — 27 студзеня 2025, м. Менск, Беларусь) — беларускі рэжысэр-пастаноўшчык і сцэнарыст мастацкага і дакумэнтальнага кіно. 

## Жыцьцяпіс
Аляксандар Анісімаў у 1994 годзе скончыў Беларускую дзяржаўную акадэмію мастацтваў, майстэрню кінарэжысэра Віктара Турава. З 1992 года пачаў здымаць як рэжысэр, першая работа — кароткамэтражка «Кот».

Найбольш значныя яго мастацкія фільмы — «Неверагоднае перамяшчэньне» (2014), «Сьляды на вадзе» (2016), «Трымайся за аблокі» (2018), «Авантуры Пранціша Вырвіча» (2019).

Аўтар шэрагу дакумэнтальных фільмаў — «Званар», «Не спыніцца гадзіньнік», «Мэтафара» і інш., сам зняўся ў некалькіх ролях у кіно.

Лаўрэат міжнародных і рэспубліканскіх кінафорумаў.

Памёр 27 студзеня 2025 года.

## Літаратура
* Белорусское кино : персоналии / Национальная киностудия "Беларусьфильм". – Минск, 2007. –  С. 303.
* На экранах. – 2023. –№ 3. – С. 10–11.

## Крыніцы

Катэгорыя:Беларускія кінарэжысэры
Пршыбрам

**Пршы́брам** () — горад у Чэхіі. Ён уважаецца трэцім паводле велічыні ў Сярэднечэскім краі пасьля Кладна і Млада Болеслава, а таксама адміністрацыйным і культурным цэнтрам паўднёва-заходняй часткі рэгіёну, але на яго таксама ў значнай ступені ўплывае блізкасьць Прагі.

## Гісторыя
Першая пісьмовая згадка пра Пршыбрам датуецца 1216 годам, калі шляхціч Грозната з Тэпла прадаў Пршыбрам праскаму біскупу Андржэю. Неўзабаве паселішча стала гандлёвым горадам з царквой. Места было спустошаные за час хваляваньняў у другой палове XIII стагодзьдзя. Праскае біскупства запрасіла ў гандлёвы горад новых пасяленцаў, якія аднавілі места.

Замак у Пршыбраме быў пабудаваны на загад арцыбіскупа Арнашта з Пардубіцаў. У ваколіцах Пршыбрама зьявіліся новыя вёскі, якія кіраваліся горадам. У XV стагодзьдзі большасьць насельніцтва складалі чэхі, але былі і немцы, якія прыязджалі ў ваколіцы гандлёвага гораду на здабычу срэбра. У час гусіцкіх войнаў Пршыбрам стаў на бок рэфарматараў. Па вайне ён перастаў быць царкоўнай уласнасьцю і быў набыты каралём, які аддаў яго ў заклад сваім крэдыторам. Аднак часовыя адміністратары не былі зацікаўленыя ў разьвіцьці рынкавага гораду, што азначала ягоны паступовы заняпад. У 1497 годзе Ўладзіслаў II павысіў статус Пршыбрама да гораду.

На пачатку XVI стагодзьдзя пашырылася здабыча срэбра, у выніку чаго ў ваколіцах зьявілася шахтарскае паселішча Бржэзавы Горы. У сярэдзіне стагодзьдзя здабыча прыйшла ў заняпад. Гэта цягнулася да 1579 году, калі імпэратар Рудольф II узвысіў Пршыбрам да каралеўскага шахтарскага гораду. З таго часу места квітнела. Трыццацігадовая вайна зрабіла вялікі ўплыў на Пршыбрам, скараціўшы колькасьць насельніцтва і выклікаўшы гвалтоўную рэкаталізацыю, якая падтрымлівалася ростам важнасьці Сьвятой Гары. Горад аднавіўся толькі ў канцы XVII стагодзьдзя, дзякуючы здабычы жалезнай руды. Да гэтага часу здабыча срэбра працягвалася, але была ня вельмі прыбытковай, таму Пршыбрам адмовіўся ад большай часткі сваёй долі прыбытку ад здабычы на карысьць цэнтральнага ўраду ў Вене. Гэта выявілася памылкай, бо да XVIII стагодзьдзя здабыча пашырылася. Горад стаў цэнтрам цэнтральных горназдабыўных установаў, а ў сярэдзіне XIX стагодзьдзя — і горнай акадэміі. Пік росквіту цягнуўся да 1880-х гадоў. Значнасьць пршыбрамскіх шахтаў пасьля 1900 году зьнізілася, але рэпутацыя гораду як адукацыйнага і культурнага цэнтра заставалася высокай. У 1920-х гадах пашырылася здабыча ўрану, што прывяло да павелічэньня інвэстыцыяў і росту гораду.

За час Другой сусьветнай вайны вакол Пршыбраму меўся рэгіён з моцным партызанскім супрацівам нацыскай акупацыі. У 1976 і 1980 гадах да места былі далучаныя навакольныя паселішча, што павялічыла агульную колькасьць насельніцтва да больш чым 35 тысяч жыхароў.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт.
Джуліюс Чэнь

**Джулюс Чэнь**, або **Джулюс Джуньмэн Чэнь** (29 жніўня 1939 — 30 студзеня 2025, востраў Новая Ірляндыя) — дзяржаўны дзяяч Папуі Новае Гвінеі.  З 1980 па 1982  гады і з 1994 па 1997 гады Джулюс Чэнь быў старшынём ураду Папуі-Новае Гвінеі. З 2007 году па дзень сваёй сьмерці ў 2025 годзе быў начальнікам вобласьці Новая Ірляндыя.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі

Катэгорыя:Памерлі ў Папуа-Новай Гвінэі
Катэгорыя:Старшыні ўраду Папуа-Новай Гвінэі
Катэгорыя:Нарадзіліся ў Папуа-Новай Гвінэі
Марына Каласанці

**Марына Каласанці** (, 26 верасьня 1937 — 28 студзеня 2025) — бразільская пісьменьніца і паэтка. Напісала каля 70 кнігаў. Большасьць — словы, а некаторая частка — паэзія і дзіцячыя творы. Пачала пісаць з 1968 год і па 2017 год.

## Крыніцы
Нацыянальны чэмпіянат I Вугоршчыны па футболе 2018—2019 гадоў

**Нацыянальны чэмпіянат I 2018—2019 гадоў** — 120-ы розыгрыш найвышэйшага футбольнага дывізіёну Вугоршчыны, які праходзіў з 21 ліпеня 2018 году па 19 траўня 2019 году. Чэмпіёнам стаў «Фэрэнцвараш», які тым самым здабыў свой 30-ы тытул у найвышэйшым дывізіёне.

## Клюбы
У турніры бралі ўдзел 12 клюбаў, зь якіх дзесяць былі найлепшымі паводле вынікаў папярэдняга сэзону, а два клюбы прасунуліся з Нацыянальнага чэмпіянату II — МТК і «Кішварда». Гэтыя клюбы замянілі «Балмазуйвараш» і «Вашаш».

Перад пачаткам сэзону «Відэатон» зьмяніў назву на «МОЛ Відзі».

## Табліца


## Вынікі гульняў
### 1—22 туры

### 23—33 туры

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт Вугорскай футбольнай фэдэрацыі

Катэгорыя:Чэмпіянат Вугоршчыны па футболе
Катэгорыя:2018 год у футболе
Катэгорыя:2019 год у футболе
Супэрліга чэмпіянату Швайцарыі па футболе 2018—2019 гадоў

**Супэрліга 2018—2019 гадоў** — 122-і розыгрыш найвышэйшага футбольнага дывізіёну Швайцарыі, які праходзіў з 21 ліпеня 2018 году па 25 траўня 2019 году. Чэмпіёнам стаў «Янг Бойз», які тым самым здабыў свой 13-ы тытул у найвышэйшым дывізіёне.

## Клюбы
У турніры бралі ўдзел дзесяць клюбаў, зь якіх дзевяць былі найлепшымі паводле вынікаў папярэдняга сэзону, а «Нэўшатэль Ксамакс» прасунуўся з Чэлендж-лігі, замяніўшы «Лязану».

## Табліца


## Вынікі гульняў

## Пераходныя матчы
Па заканчэньні сэзону прайшлі пераходныя матчы паміж «Ксамаксам», які заняў дзявятае месца ў Супэрлізе, і «Аараў», які заняў другое месца ў Чэлендж-лізе. Перамогу ў сэрыі пэнальці здабыў «Ксамакс», і клюбы засталіся ў сваіх лігах.

**Першы матч**

**Матч у адказ**

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт Швайцарскай футбольнай лігі

Катэгорыя:Чэмпіянат Швайцарыі па футболе
Катэгорыя:2018 год у футболе
Катэгорыя:2019 год у футболе
Супэрліга чэмпіянату Швайцарыі па футболе 2016—2017 гадоў

**Супэрліга 2016—2017 гадоў** — 120-ы розыгрыш найвышэйшага футбольнага дывізіёну Швайцарыі, які праходзіў з 23 ліпеня 2016 году па 2 чэрвеня 2017 году. Чэмпіёнам восьмы раз запар стаў «Базэль», які тым самым здабыў свой 20-ы тытул у найвышэйшым дывізіёне.

## Клюбы
У турніры бралі ўдзел дзесяць клюбаў, зь якіх дзевяць былі найлепшымі паводле вынікаў папярэдняга сэзону, а «Лязана» прасунулася з Чэлендж-лігі, замяніўшы «Цюрых».

## Табліца


## Вынікі гульняў

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт Швайцарскай футбольнай лігі

Катэгорыя:Чэмпіянат Швайцарыі па футболе
Катэгорыя:2016 год у футболе
Катэгорыя:2017 год у футболе
Жатэц

**Жа́тэц** () — горад у Чэхіі, месьціцца ва Усьцецкім краі. Стаіць на рацэ Огржа. Жатэц вядомы больш чым 700-гадовай традыцыяй вырошчвання высакароднага хмелю гатунку Жатэц, які выкарыстоўваецца некалькімі броварнымі заводамі. Жатэц і жатэцкі хмель былі ўлучаны ў сьпіс Сусьветнай спадчыны ЮНЭСКО ў 2023 годзе.

## Гісторыя
Першая пісьмовая згадка пра Жатэц датуецца 1004 годам і месьціцца ў лацінскай хроніцы Тытмара Мэрзэбурскага. У 1248 годзе Жатэц упершыню набыў статус гораду. У 1265 годзе ён атрымаў прывілеі каралеўскага гораду ад караля Атакара II. У XVI стагодзьдзі ў месьце налічвала 5 тысяч жыхароў, таму ён уважаўся як адзін з самых густанаселеных гарадоў каралеўства. У 1827 годзе быў пабудаваны мост праз раку, які стаў першым ланцуговым мостам у Багеміі.

З пачатку гусіцкіх войнаў у 1419 годзе да Трыццацігадовай вайны горад стаяў на баку гусітаў, але пасьля бітвы на Белай гары 1620 году большая частка чэскіх жыхароў пакінула горад. Ён заставаўся этнічна нямецкім ажно да 1945 году, калі немцы былі выгнаны з сваіх дамову. 3 чэрвеня 1945 году 5 тысяч мужчынаў зь ліку судэцкіх немцаў з Жатцу былі сагнаныя на гарадзкі пляц, і прынамсі 763 чалавекі былі забітыя. Паводле ацэнак, колькасьць ахвяраў, забітых чэхаславацкімі вайскоўцамі падчас маршу, а таксама ў Жатцу падчас і пасьля маршу, дасягае 2 тысяч чалавек.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт.
Просьцеёў

**Про́сьцеёў** () — горад у Чэхіі, месьціцца ў Оламаўцкім краі. У ім жыве блізу 43 тысяч жыхароў. Горад вядомы сваёй індустрыяй моды. Гістарычны цэнтар места добра захаваўся і ахоўваецца як гарадзкая зона-помнік.

## Гісторыя
Першая пісьмовая згадка пра Просьцеёў датуецца 1141 годам. У 1365 годзе паселішча набыло статус гандлёвага места, а ў 1390 годзе — места. Да 1390 году Просьцеёў быў набыты шляхтай з Краваржу і далучаны да маёнтка Плумлаў. Горад заставаўся ягонай часткай да 1848 году.

У 1391 годзе быў закладзены аўгустынскі манастыр, але да 1430 году ён быў зьнішчаны гусітамі. У 1454 годзе ў Просьцеёве зьявілася габрэйская супольнасьць. У 1495 годзе маёнтак Плумаў з Просьцеёвам быў набыты сям’ёй Пэрнштэйнаў, пасьля чаго пачалося будаўніцтва гарадзкіх муроў. Просьцеёўскі замак быў пабудаваны ў 1522—1526 гадах Янам з Пэрнштэйну як частка гарадзкіх сьценаў. У 1568—1572 гадах замак быў перабудаваны ў стылі Адраджэньня. Род Пэрнштэйнаў валодаў местам да 1599 году. З 1599 па 1848 гады ён быў уласнасьцю дынастыі Ліхтэнштайнаў. Манастыр Міласэрных Братоў быў заснаваны паміж 1727 і 1730 гадамі. Манастыр капуцынаў быў заснаваны ў 1764 годзе, але быў зачынены ў 1784 годзе.

У 1869 годзе пачаўся знос гарадзкіх муроў. Дзякуючы, у прыватнасьці, габрэйкай супольнасьці, Просьцеёў стаў важным гандлёвым і прамысловым цэнтрам. Масавая вытворчасьць тэкстыльных вырабаў пачалася ў 1840-х гадах, а ў канцы стагодзьдзя яна набыла магутны характар, то бок на Просьцеёў прыпадала траціна ўсёй тэкстыльнай вытворчасьці Аўстра-Вугоршчыны. У канцы XIX стагодзьдзя Просьцеёў быў трэцім паводле велічыні местам у Маравіі пасьля Брна і Іглавы. У Аўстрыйскай імпэрыі і Аўстра-Вугоршчыне места было ў складзе маркграфства Маравіі. У 1918 годзе яно стала часткай незалежнай Чэхаславаччыны. Час нямецкай акупацыі доўжыўся з сакавіка 1939 году па травень 1945 году. У гэты час Просьцеёў быў пад кіраваньнем Пратэктарату Багеміі і Маравіі. Габрэйская супольнасьць фактычна зьнікла ў выніку Галакосту.

У сацыялістычны час на ўскрайках места будаваліся панэльныя жылыя масівы, а ў гістарычным цэнтры рабіліся маштабныя разборкі будынкаў.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт.
Чэска Ліпа

**Чэ́ска Лі́па** () — горад у Чэхіі, месьціцца ў Лібэрацкім краі. У ім налічваецца блізу 37 тысяч жыхароў, што робіць яго самым густанаселеным чэскім местам бяз статусу статутнага гораду. Гістарычны цэнтар добра захаваўся і ахоўваецца як гарадзкая зона-помнік.

## Гісторыя
Першая пісьмовая згадка пра паселішча Ліпа датуецца 1263 годам. Ад пачатку гэта было славянскае паселішча на гандлёвым шляху з Багеміі ў Цытаў. Горад быў заснаваны на месцы паселішча, верагодна, паміж 1310 і 1319 гадамі. Першая пісьмовая згадка пра горад датуецца 1337 годам.

Гарадзкія муры былі ўзьведзеныя ў пачатку XIV стагодзьдзя, як і касьцёл Сьвятых Паўла і Пятра, які быў зьнішчаны пажарам у 1787 годзе. У 1319 годзе Генрых зь Ліпаў прадаў замак з навакольлем свайму стрыечнаму брату Гынэку Бэрку. Калі той памёр у 1348 годзе, уласьнікам места стаў ягоны сын Гынэк, а пасьля і ягонай сьмерці пераемнікам стаў другі сын Генрых. У другой палове XIV стагодзьдзя род Вэйтміле зрабілі значны ўнёсак у разьвіцьцё гораду. Дзеячы з гэтага роду займалі пасады старостаў і сьвятароў места. У 1389 годзе Ліпа пакутвала на пошасьць чумы. Паміж 1502 і 1553 гадамі значная частка гораду і ягоных ваколіцаў належыла Вартэнбэргам. Пазьней лорды Ліпы вярнулі сабе замак, і ён заставаўся ў іхным валоданьні больш за 100 гадоў. Значная частка места была зьнішчаная пажарамі ў 1787 і 1820 гадах.

У 1918 годзе Чэска Ліпа стала часткай незалежнай Чэхаславаччыны. Горад быў перададзены нацысцкай Нямеччыне разам з астатняй часткай Судэтаў у кастрычніку 1938 года ў адпаведнасьці з умовамі Мюнхэнскага пагадненьня і трапіў у склад правінцыі Судэтэнлянд. Чэска Ліпа вярнулася пад чэхаславацкае кіраваньне ў траўні 1945 году пасьля вызваленьня краіны.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт.
Голі праспала

**Голі праспала** () — амэрыканскі камэдыйна-драматычныя стужка, якую зьнялі ў 2020 годзе. Яе зьняў кінарэжысэр Джошуа Фрыдляндэр.

## Зьмест
Сям'я Ноэль (Джош Лёўсан) і Водра (Брыт Лёўры) спрабуе мець дзяцей, але яны гэтага ня могуць. Аднойчы ў сацыяльнае сетцы прыходзіць допіс да Водры ад старое сяброўкі. Яны разам вучыліся ў каледжы. Сяброўка Голі (Наталі Эманюэль) прыязджае да дому Водру і начуе зь імі.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Голі праспала на БЗФІ

Катэгорыя:Фільмы 2020 году
Катэгорыя:Фільмы ЗША
Катэгорыя:Фільмы ЗША 2020 году
Катэгорыя:Фільмы пра ЛГБТ
Катэгорыя:Фільмы ЗША пра ЛГБТ
Катэгорыя:Фільмы пра бісэксуальнасьць
Катэгорыя:Фільм пра каханьне ўтрох
Катэгорыя:Фільмы, зьнятыя ў ЗША
Катэгорыя:Фільмы, зьнятыя ў штаце Нью-Ёрку
Катэгорыя:Камэдыйна-драматычныя фільмы
Катэгорыя:Камэдыйна-драматычныя фільмы ЗША
Катэгорыя:Фільмы на ангельскай мове
Першая прафэсійная ліга чэмпіянату Баўгарыі па футболе 2018—2019 гадоў

**Першая прафэсійная ліга 2018—2019 гадоў** — 95-ы розыгрыш найвышэйшага футбольнага дывізіёну Баўгарыі, які праходзіў з 20 ліпеня 2018 году па 30 траўня 2019 году. Чэмпіёнам стаў «Лудагорац», які тым самым здабыў свой восьмы тытул у найвышэйшым дывізіёне.

## Клюбы
У турніры бралі ўдзел 14 клюбаў, зь якіх 13 былі ўдзельнікамі папярэдняга сэзону, а «Боцеў» з Урацы прасунуўся з Другой прафэсійнай лігі, замяніўшы «Пірын».

## Рэгулярны сэзон
### Табліца


### Вынікі гульняў

## Чэмпіёнскі раўнд

## Раўнд на паніжэньне
### Група А

### Група Б

## Плэй-оф за Лігу Эўропы
Чатыры найлепшыя каманды раўнду на паніжэньне трапілі ў чвэрцьфінал плэй-оф за Лігу Эўропы, і найлепшая зь іх сустрэлася ў фінальным матчы з трэцяй камандай чэмпіёнскага раўнду. Пераможца здабыў кваліфікацыю ў першы кваліфікацыйны раўнд Лігі Эўропы.

## Плэй-оф за месца ў Першай лізе
Каманды, якія занялі трэція і чацьвёртыя месцы ў сваіх групах у раўндзе на паніжэньне, згулялі ў плэй-оф з двух раўндаў. Найлепшая зь іх («Дунаў») захавала месца ў Першай прафэсійнай лізе. Найгоршай жа стала дыскваліфікаваная «Вэрэя», якой ва ўсіх матчах прысудзілі тэхнічныя паразы 0:3, такім чынам яна страціла месца ў найвышэйшым дывізіёне.

Астатнія дзьве каманды («Сэптэмвры» і «Вітоша») згулялі ў пераходных матчах з «Мантанай» і «Ардай», якія занялі адпаведна другое і трэцяе месцы ў Другой прафэсійнай лізе. Перамогу здабылі «Вітоша», якая захавала месца ў Першай прафэсійнай лізе, і «Арда», якая павысілася. «Сэптэмвры» ж адправіўся ў Другую прафэсійную лігу.

Пераможцы матчаў 3, 5, і 6 здабылі месца ў Першай прафэсійнай лізе 2019—2020 гадоў.

## Вонкавыя спасылкі
* Чэмпіянаты Баўгарыі на сайце RSSSF

Катэгорыя:Чэмпіянат Баўгарыі па футболе
Катэгорыя:2018 год у футболе
Катэгорыя:2019 год у футболе
Leibonik

**Leibonik** () — беларускі музычны гурт.

## Мінуўшчына
Заснавальнік і нязьменны кіраўнік — бард, знаўца . Назву гурту ўзяў, скарыстаўшы ўласную школьную мянушку.

У 2017 року гурт узяў удзел у «Басовішчы».

Ад 2022 року гурт дзее па-за межамі Беларусі.

## Удзельнікі
* Сяргей Башлыкевіч (гітара, сьпеў)
* Валерыя Новік (сьпеў)
* Павал Мамонаў (бубны)

### Былыя
* Цімафей Бейсман (клявішныя)
* Максім Казакевіч (бас-гітара; ?—2023)
* Андрусь Канаплёў (баян)
* Міхаіл Міхайлоўскі (гітара)
* Ганна Рубчэня (сьпеў; 2014—2023)
* Аляксандар Рэзьнік (бубны; ?—2023)
* Марат Сагітаў (бубны)

## Прэміі і ўзнагароды
* «Героі году» (2014)
* Пераможца конкурсу «Засьпявай 3.0» (2016)

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйная бачына

Катэгорыя:Беларускія музычныя гурты
Катэгорыя:Гурты Менску
Катэгорыя:Музычныя гурты, якія зьявіліся ў 2014 годзе
Беластоцкая ратуша

**Беластоцкая ратуша** — помнік архітэктуры XVIII стагодзьдзя у Беластоку, адзін з сымбаляў места. Знаходзіцца на гістарычным Рынку. Арыгінальны будынак існаваў да другой святовай вайны, калі была пашкоджана вежа. У 1954–1958 гадах скончылася рэканструкцыя ратушы.

## Гісторыя

### Вялікае Княства Літоўскае
Пабудавана паміж 1745 і 1761 гадамі, з гадзіннікавай вежай. Фундатар - гетман Ян Клеменці Браніцкі, спраектаваў - Ян Генрык Клем. Вежа была знесена падчас Другой сусветнай вайны, рэканструявана паміж 1954 і 1958 гадамі паводле праекта архітэктаркі Крысціны Хойнацкай. Будынак ніколі не служыў месцам размяшчэння мескіх улад. Першапачаткова ён служыў камерцыйным мэтам — у ім размяшчаліся гандлёвыя кропкі, а інтэр'ер ратушы выкарыстоўваўся як рынак. Побач стаяў будынак мескіх вагаў. Вежа выкарыстоўвалася пажарнымі, якія назіралі з яе за местам.

### Найноўшы час
У цяперашні час у ратушы знаходзіцца Падляскі музей у Беластоку (аддзел археалогіі і галерэя польскага жывапісу.
Ратуша — адзін з пунктаў Шляху габрэйскае спадчыны ў Беластоку, адкрытага ў чэрвені 2008 года. Шлях быў распрацаваны групай валанцёраў - дактарантаў і студэнтаў Беластоцкага Універсітэту.

## Сучасныя здымкі
 
Town hall in Białystok.png|Агульны выгляд
Ratusz Białystok rok 2013.jpg|У цэнтры рынку
Ratusz w Białymstoku.jpg|Ля фантану


## Крыніцы

Ратушы
Беласток
Хуткасны цягнік

**Хуткасны цягнік** — пасажырскі цягнік з маршрутнай хуткасьцю руху звыш 91 км/гадзіна.

Пры гэтым хуткасны чыгуначны рухомы склад, які ўлучаў лякаматывы, пасажырскія вагоны і маторвагонны рухомы склад, прызначаўся для перавозак з хуткасьцю ад 141 да 200 км/гадз.

## Уладкаваньне руху
25 лістапада 2015 году міністар транспарту і камунікацыяў Беларусі Анатоль Сівак падпісаў Пастанову № 52 «Аб зацьвярджэньні Правілаў тэхнічнай эксплюатацыі чыгункі ў Рэспубліцы Беларусь». Датычна хуткасных цягнікоў Правілы зьмяшчалі 4-ю главу «Агульныя ўмовы арганізацыі тэхнічнай эксплюатацыі чыгуначнага транспарту на дзялянках руху пасажырскіх цягнікоў з хуткасьцямі ад 140 да 250 км/г». Паводле 53-га пункту ў 4-й главе Правілаў, бесстыкавы чыгуначны шлях мелі выкласьці на ўсёй працягласьці чыгуначнай лініі, на якой пасажырскі цягнік рухаецца з хуткасьцю больш за 140 км/гадз. Згодна зь 54-м пунктам чыгуначная лінія мела быць агароджанай на дзялянцы руху цягніка з хуткасьцю больш за 160 км/гадз. У 55-м пункце прадугледжвалася, што паяжджанаў на прыпыначнай плятформе мелі апавяшчаць пра набліжэньне цягніка з хуткасьцю больш за 140 км/гадз. Паводле 56-га пункту, цягнік з такой хуткасьцю меў рухацца па галоўным чыгуначным шляху пры скразным пропуску па чыгуначнай станцыі.

Дадатак 6 да Правілаў «Патрабаваньні да арганізацыі руху цягнікоў на чыгуначным транспарце» зьмяшчаў 5-ы пункт, у якім хуткасным цягнікам міжнародных лініяў надавалася 3-я пераважнасьць у перавозках пасьля цягнікоў аднаўленьня руху і вайсковых цягнікоў. Згодна зь 90-м пунктам хуткасны цягнік пры зносінах на хуткасьці больш за 140 км/гадз меў рухацца на хуткасьці да 40 км/гадз пры прыёме на тупіковы станцыйны чыгуначны шлях.

Дадатак 7 да Правілаў 2015 году «Інструкцыя па сыгналізацыі на чыгуначным транспарце ў Рэспубліцы Беларусь» улучаў 33-і пункт, паводле якога адлегласьць ад сыгнальных знакаў «Пачатак небясьпечнага месца» і «Канец небясьпечнага месца» да сыгналаў памяншэньня хуткасьці мела складаць 1400 м для цягніка пры хуткасьці 140—160 км/гадз на перагоне з кіравальным спускам да 0,6 м на 100 м (0,6 %) і 1500 м — з кіравальным спускам ад 0,6 да 1 %. Пры гэтым адлегласьць ад перанасных чырвоных сыгналаў і месца раптоўна ўзьніклай перашкоды да першай пэтарды мела складаць 1600 м на перагоне са спускам да 0,6 % і 1700 м — са спускам ад 0,6 да 1 %. Згодна зь 78-м пунктам Дадатку 7 часовы сыгнальны знак «Падрыхтавацца да ўзьняцця нажа і закрыцьця крылаў» мелі ўсталёўваць за 150 м да пераезду на дзялянцы працы хуткаснага сьнегаачышчальніка, а знак «Падняць нож, закрыць крылы» — за 50 м да чыгуначнага пераезду.

## Вытворцы
На 2025 год «Гомельскі вагонабудаўнічы завод» вырабляў 5 відаў вагонаў з канструкцыйнай хуткасьцю 160 км/гадз: пляцкартны вагон мадэлі 61-779П-Б, купэйны вагон мадэлі 61-779, спальны вагон 61-779А, вагон-шляхавымяральнік СвДП і вагон-электрастанцыю.

У 2010-х гадох «Штадлер Менск» вырабляў для «Беларускай чыгункі» пасажырскія цягнікі «Флірт» з хуткасьцю да 160 км/гадз.

## Крыніцы

Катэгорыя:Хуткасныя цягнікі
Катэгорыя:Зьявіліся ў 1962 годзе
Першая ліга чэмпіянату Харватыі па футболе 2018—2019 гадоў

**Першая ліга 2018—2019 гадоў** — 28-ы розыгрыш найвышэйшага футбольнага дывізіёну Харватыі, які праходзіў з 27 ліпеня 2018 году па 26 траўня 2019 году. Чэмпіёнам стала «Дынама», якое тым самым здабыла свой 20-ы тытул у найвышэйшым харвацкім дывізіёне.

## Клюбы
У турніры бралі ўдзел дзесяць клюбаў, зь якіх дзевяць былі найлепшымі паводле вынікаў папярэдняга сэзону, а «Горыца» прасунулася з Другой лігі, замяніўшы «Цыбалію».

## Табліца


## Вынікі гульняў

## Пераходныя матчы
Па заканчэньні сэзону прайшлі пераходныя матчы паміж «Істрай 1961», якая заняла дзявятае месца ў Першай лізе, і «Шыбэнікам», які заняў другое месца ў Другой лізе. Перамогу па суме дзьвюх сустрэч здабыла «Істра 1961», і клюбы засталіся ў сваіх лігах.

**Першы матч**

**Матч у адказ**

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт Харвацкай футбольнай лігі

Катэгорыя:Чэмпіянат Харватыі па футболе
Катэгорыя:2018 год у футболе
Катэгорыя:2019 год у футболе
Прэм’ер-ліга чэмпіянату Армэніі па футболе 2018—2019 гадоў

**Прэм’ер-ліга 2018—2019 гадоў** — 27-ы розыгрыш найвышэйшага футбольнага дывізіёну Армэніі, які праходзіў з 4 жніўня 2018 году па 30 траўня 2019 году. Чэмпіёнам упершыню ў сваёй гісторыі стала «Арарат-Армэнія».

## Клюбы
У турніры бралі ўдзел дзевяць клюбаў — да ліку ўсіх шасьці ўдзельнікаў папярэдняга сэзону дадаліся «Лоры», «Арцах» і «Арарат-Масква» (апошняя пры гэтым зьмяніла назву на «Арарат-Армэнія»), якія прасунуліся зь Першай лігі.

## Табліца


## Вынікі гульняў

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт Фэдэрацыі футболу Армэніі

Катэгорыя:Чэмпіянат Армэніі па футболе
Катэгорыя:2018 год у футболе
Катэгорыя:2019 год у футболе
Прэм’ер-ліга чэмпіянату Армэніі па футболе 2017—2018 гадоў

**Прэм’ер-ліга 2017—2018 гадоў** — 26-ы розыгрыш найвышэйшага футбольнага дывізіёну Армэніі, які праходзіў з 4 жніўня 2017 году па 20 траўня 2018 году. Чэмпіёнам стаў «Алашкерт», які тым самым здабыў свой трэці тытул у найвышэйшым дывізіёне.

## Клюбы
У турніры бралі ўдзел шэсьць клюбаў — дакладна тыя ж, што ў папярэднім сэзоне.

## Табліца


## Вынікі гульняў

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт Фэдэрацыі футболу Армэніі

Катэгорыя:Чэмпіянат Армэніі па футболе
Катэгорыя:2017 год у футболе
Катэгорыя:2018 год у футболе
Прэм’ер-ліга чэмпіянату Армэніі па футболе 2016—2017 гадоў

**Прэм’ер-ліга 2016—2017 гадоў** — 25-ы розыгрыш найвышэйшага футбольнага дывізіёну Армэніі, які праходзіў з 6 жніўня 2016 году па 31 траўня 2017 году. Чэмпіёнам стаў «Алашкерт», які тым самым здабыў свой другі тытул у найвышэйшым дывізіёне.

## Клюбы
У турніры бралі ўдзел шэсьць клюбаў — усе яны былі ўдзельнікамі папярэдняга сэзону. «Уліс» зьняўся са спаборніцтваў падчас папярэдняга сэзону, а «Міка» па яго заканчэньні, тым самым скараціўшы колькасьць удзельнікаў найвышэйшага дывізіёну з васьмі да шасьці.

## Табліца


## Вынікі гульняў

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт Фэдэрацыі футболу Армэніі

Катэгорыя:Чэмпіянат Армэніі па футболе
Катэгорыя:2016 год у футболе
Катэгорыя:2017 год у футболе
Бундэсьліга чэмпіянату Аўстрыі па футболе 2018—2019 гадоў

**Бундэсьліга 2018—2019 гадоў** — 107-ы розыгрыш найвышэйшага футбольнага дывізіёну Аўстрыі, які праходзіў з 27 ліпеня 2018 году па 26 траўня 2019 году. Чэмпіёнам шосты раз запар стаў «Рэд Бул», які тым самым здабыў свой 13-ы тытул у найвышэйшым дывізіёне.

## Клюбы
У параўнаньні з папярэднім сэзонам колькасьць удзельнікаў павялічылі з 10 да 12. Да ліку ўсіх дзесяці ўдзельнікаў папярэдняга сэзону (сярод якіх і пераможца пераходных матчаў «Санкт-Пёльтэн») далучыліся «Вакер» і «Гартбэрг», якія прасунуліся зь Першай лігі.

## Рэгулярны сэзон
### Табліца


### Вынікі гульняў

## Чэмпіёнскі раўнд

## Раўнд на паніжэньне

## Плэй-оф за Лігу Эўропы
Пятая каманда чэмпіёнскага раўнда і першыя дзьве каманды раўнда на паніжэньне згулялі ў плэй-оф, пераможца якога кваліфікаваўся ў другі кваліфікацыйны раўнд Лігі Эўропы. Матчы праходзілі з 28 траўня па 2 чэрвеня 2019 году.

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт Бундэсьлігі

Катэгорыя:Чэмпіянат Аўстрыі па футболе
Катэгорыя:2018 год у футболе
Катэгорыя:2019 год у футболе
Бундэсьліга чэмпіянату Аўстрыі па футболе 2017—2018 гадоў

**Бундэсьліга 2017—2018 гадоў** — 106-ы розыгрыш найвышэйшага футбольнага дывізіёну Аўстрыі, які праходзіў з 22 ліпеня 2017 году па 27 траўня 2018 году. Чэмпіёнам пяты раз запар стаў «Рэд Бул», які тым самым здабыў свой 12-ы тытул у найвышэйшым дывізіёне.

## Клюбы
У турніры бралі ўдзел дзесяць клюбаў, зь якіх дзевяць былі найлепшымі паводле вынікаў папярэдняга сэзону, а ЛАСК прасунуўся зь Першай лігі, замяніўшы «Рыд».

## Табліца


## Вынікі гульняў

## Пераходныя матчы
Па заканчэньні сэзону прайшлі пераходныя матчы паміж «Санкт-Пёльтэнам», які заняў апошняе дзясятае месца ў Бундэсьлізе, і «Вінэр-Нойштатам», які заняў трэцяе месца ў Першай лізе. Перамогу па суме дзьвюх сустрэч здабыў «Санкт-Пёльтэн», і клюбы засталіся ў сваіх лігах.

**Першы матч**

**Матч у адказ**

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт Бундэсьлігі

Катэгорыя:Чэмпіянат Аўстрыі па футболе
Катэгорыя:2017 год у футболе
Катэгорыя:2018 год у футболе
Забуяньне

**Забуя́ньне** () — сяло ў Макарыўскай мястэчкавай тэрытарыяльнай грамадзе Бучанскага раёну Кіеўскай вобласьці Ўкраіны.

## Гісторыя

### Карона Каралеўства Польскага

У 1608 годзе пан Мікалай Макаравіч-Івашэнцавіч, пакінуўшы за сабою Макараў (Варонін), астатнія добры падзяліў паміж сынамі ад першай жонкі Ганны Харлінскай. Крыштаф атрымаў Андрэеўку, Азершчыну, Пяскоўку і Запрудзічы; Аляксандар — Матыжын і Капіеўку; Барадзянка і Забуян-балота дасталіся Андрэю.

### Пад уладай Расейскай імпэрыі

Пасьля другога падзелу Рэчы Паспалітай (1793) Забуяньне апынулася ў Расейскай імпэрыі. З 1797 году сяло — у межах Кіеўскага павету Кіеўскай губэрні.

У парэформавы пэрыяд Забуяны адміністрацыйна належалі да Макараўскай воласьці. На 1885 год у сяле налічвалася 38 двароў з 448 жыхарамі, дзейнічалі царква, прыходзкая школа, піўная.

На 1900 год у 129 дварах уладальніцкага сяла Забуяньне налічвалася 338 мужчынскага і 326 жаночага полу жыхароў, усяго — 664 чалавекі. Зямлі ў мястэчку — 5408 дзесяцін, зь якіх 4763 дз. належалі абшарніку Міхаілу Сьцяпанавічу Ервмееву, 65 дз. — царкве, 580 дз. — сялянам. Гаспадарка абшарніка і сялянаў вялася паводле трохпольнай сыстэмы. У сяле дзейнічалі праваслаўная царква, царкоўна-прыходзкая школа, вятрак з адным работнікам, прыналежны селяніну Кузьме Радчанку. Сельскае таварыства валодае капіталам, які на 1 студзеня 1900 г. складаў 1743 рублі 70 капеек.

### Найноўшы час

У 1925 годзе сяло Забуяны — у Барадзянскім раёне Кіеўскай акругі УССР.

## Заўвагі

## Крыніцы

## Літаратура
* Похилевич Л. И. Сказания о населённых местностях Киевской губернии или Статистические, исторические и церковные заметки о всех деревнях, местечках и городах, в пределах губернии находящихся / Собрал Л. Похилевич. — Киев, 1864 (перавыданьне: Біла Церква: Видавець О. В. Пшонківський, 2005. — XXII+642 с, 8 іл.)

Катэгорыя:Населеныя пункты Кіеўскай вобласьці
Качалы (Бучанскі раён)

**Кача́лы** () — сяло ў складзе Барадзянскай мястэчкавай тэрытарыяльнай грамады Бучанскага раёну Кіеўскай вобласьці Ўкраіны.

## Гісторыя

### Карона Каралеўства Польскага ў Рэчы Паспалітай

21 красавіка 1625 году Крыштаф і Ганна зь Яловічаў Малінскіх Макаравічы Івашэнцавічы заставілі Аляксандру і Тэадоры Балычанцы Алексічам мястэчка Казятычы/Барадзянка, сёлы Дружня, Аляксандрава Воля, Загальцы Малыя або Качалы, Загальцы Вялікія за суму ў 19 650 злотых. Згодна з тарыфам падымнага падатку Кіеўскага ваяводзтва 1628 году, з 2 агароднікаў сяла Качалаў пана Крыштафа Макаравіча-Івашэнцавіча, якое трымаў у заставе пан Аляксандар Алексіч, выбіралася па паўтары злотых.

У 1640 годзе Крыштаф Макаравіч прадаў Барадзянскі маёнтак Андрэю Драгаеўскаму. У транзакцыі вялося пра двор і мястэчка Казятычы альбо Барадзянка з фальваркам, сяло Дружня з дваром і фальваркам, сёлы Загальцы, Качалы, Пяскоўка, Аляксандравая Воля, Новая Грэбля з падданымі цяглымі й няцяглымі, з баярамі служылымі й путнымі, з агароднікамі й падсуседкамі (каморнікамі) з усімі працамі, чыншамі ды інш./.

Згодна з тарыфам падымнага падатку Кіеўскага ваяводзтва, у 1683 годзе з 6 дымоў (×6 — каля 36 жыхароў) сяла Качалы пана Андрэя Драгаеўскага, харунжага люблінскага, выбіралася 3 злотых. .

### Пад уладай Расейскай імпэрыі

Пасьля другога падзелу Рэчы Паспалітай (1793) Качалы апынуліся ў Расейскай імпэрыі. З 1797 году сяло — у межах Кіеўскага павету Кіеўскай губэрні.

### Найноўшы час

У 1925 годзе сяло Качалы — у складзе Барадзянскага Кіеўскай акругі УССР.

## Заўвагі

## Крыніцы

## Літаратура
* Edward Rulikowski. Borodzianka // Słownik geograficzny Krółewstwa Polskiego і innych krajów słowiańskich. — Warszawa, 1880. T. I. S. 316—317
* Похилевич Л. И. Сказания о населённых местностях Киевской губернии или Статистические, исторические и церковные заметки о всех деревнях, местечках и городах, в пределах губернии находящихся / Собрал Л. Похилевич. — Киев, 1864 (перавыданьне: Біла Церква: Видавець О. В. Пшонківський, 2005. — XXII+642 с, 8 іл.)

Катэгорыя:Населеныя пункты Кіеўскай вобласьці
Магілёўская фабрыка марозіва

**«Магілёўская фабрыка марозіва»** — дзяржаўнае харчовае прадпрыемства Беларусі, заснаванае ў 1957 годзе ў якасьці «Магілёўскага гарадзкога малочнага заводу».

На 2025 год «МФМ» пераважна вырабляла марозіва, глязураваныя сыркі, тварожныя дэсэрты і замарожанае цеста. У 2016 годзе стала першым вытворцам цёплага марозіва ў Беларусі.

## Вырабы
На 2025 год «Магілёўская фабрыка марозіва» вырабляла:
* 26 найменьняў марозіва, у тым ліку фруктовы лёд і эскімо, двухслойнае і тварожнае, у вафэльных кубках і ражках, а таксама ў буйных пакунках па 200 і 900 грамаў ды вагавае па 2 кг;
* 16 найменьняў тварожных дэсэртаў, у тым ліку 11 найменьняў глязураваных сыркоў тлустасьцю ад 14 да 18 % у пакунках па 40 грамаў;
* 8 найменьняў маянэзу тлустасьцю ад 20 да 67 % у пакунках па 200 і 400 грамаў;
* 4 найменьняў пластовага дражджавога і бездражджавога цеста, а таксама піцу і аснову для яе.

## Мінўушчына
У 1957 годзе стварылі «Магілёўскі гарадзкі малочны завод» на вуліцы Лазарэнкі (Беларуская ССР). У 1980 годзе яго пераўтварылі ў цэх марозіва «Магілёўскага малочнага камбінату». 28 сакавіка 1991 году цэх пераўтварылі ў «Магілёўскую фабрыку марозіва». 30 чэрвеня 1995 году Магілёўскі абласны камітэт па кіраваньні дзяржаўнай маёмасьцю і прыватызацыі ўхваліў Загад № 110, якім пераўтварыў прадпрыемства ў адкрытае акцыйнае таварыства. У 1996 годзе запусьцілі ўчастак маянэзу магутнасьцю 800 кг за зьмену. Вытворчая магутнасьць фабрыкі складала 5,7 т марозіва за зьмену.

У 2007 годзе ўвялі ў дзеяньне ўчастак глязураваных сыркоў на палачцы ў выглядзе эскімо. У 2010 годзе ў аддзяленьні падрыхтоўкі сумесі ўсталявалі аўтаматычную мыйную станцыю. У 2011 годзе паставілі лінію фруктовага льду і глязураваных сыркоў на палачцы, а таксама марозіва з сухой вобмешкай. Таксама ўсталявалі лінію фасоўкі марозіва ў вафэльных і полістырольных кубках, эскімо, брыкетах і вафэльных ражках. У траўні 2014 году адкрылі вытворчасьць замарожанага цеста, якая дасягнула звыш 20 найменьняў у выглядзе дражджавога і бездражджавога, паўфабрыкатаў для круасанаў і слоек з начыньнем, асноваў для піцы і самой піцы.

У лістападзе 2016 годзе «Магілёўская фабрыка марозіва» першай у Беларусі пачала вырабляць цёплае марозіва, якое не расставала працяглы час пры пакаёвай тэмпэратуры. У 2018 годзе вытворчасьць на 62 % складалася з марозіва і на 28 % з глязураваных сыркоў. На пачатак 2019 году фабрыка наймала 244 супрацоўнікаў і на 65 % знаходзілася ва ўласнасьці Магілёўскага абласнога выканаўчага камітэту.

### Кіраўнікі
* Тацьцяна Бандарчук (2006 — пасьля 2018)
* Мікалай Шапялевіч (на 2025 год)

## Крыніцы

Катэгорыя:Арганізацыі Магілёву
Катэгорыя:Эканоміка Магілёва
Катэгорыя:Прамысловыя прадпрыемствы Беларусі
Катэгорыя:Ленінскі раён (Магілёў)
Катэгорыя:Беларускія харчовыя кампаніі
Катэгорыя:Марозіва
Катэгорыя:Зьявіліся ў 1957 годзе
Бундэсьліга чэмпіянату Аўстрыі па футболе 2025—2026 гадоў

**Бундэсьліга 2025—2026 гадоў** — 114-ы розыгрыш найвышэйшага футбольнага дывізіёну Аўстрыі, які пачаўся 1 жніўня 2025 году.

## Клюбы
У турніры бяруць удзел 12 клюбаў, зь якіх 11 былі найлепшымі паводле вынікаў папярэдняга сэзону, а «Рыд» прасунуўся з Другой лігі, замяніўшы «Аўстрыю» з Клягенфурту.

## Рэгулярны сэзон
### Табліца


### Вынікі гульняў

## Чэмпіёнскі раўнд

## Раўнд на паніжэньне

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт Бундэсьлігі

Катэгорыя:Чэмпіянат Аўстрыі па футболе
Катэгорыя:2025 год у футболе
Катэгорыя:2026 год у футболе
Нацыянальны дывізіён чэмпіянату Люксэмбургу па футболе 2025—2026 гадоў

**Нацыянальны дывізіён 2025—2026 гадоў** — 112-ы розыгрыш найвышэйшага футбольнага дывізіёну Люксэмбургу, які пачаўся 2 жніўня 2025 году.

## Клюбы
У турніры бяруць удзел 16 клюбаў, зь якіх 12 былі найлепшымі паводле вынікаў папярэдняга сэзону, а чатыры клюбы прасунуліся з Дывізіёну гонару — «Мамэр-32», «Кэр’енг», «Атэрт» і «Жэнэс» з Канаху. Гэтыя клюбы замянілі «Вільц-71», «Бэтэмбур», «Фолю» і «Мандэрканж».

## Табліца


## Вынікі гульняў

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт Фэдэрацыі футболу Люксэмбургу

Катэгорыя:Чэмпіянат Люксэмбургу па футболе
Катэгорыя:2025 год у футболе
Катэгорыя:2026 год у футболе
Прэм’ер-ліга чэмпіянату Босьніі і Герцагавіны па футболе 2025—2026 гадоў

**Прэм’ер-ліга 2025—2026 гадоў** — 26-ы розыгрыш Прэм’ер-лігі, найвышэйшага футбольнага дывізіёну Босьніі і Герцагавіны, які пачаўся 26 ліпеня 2025 году.

## Клюбы
У турніры бяруць удзел дзесяць клюбаў, зь якіх дзевяць былі найлепшымі паводле вынікаў папярэдняга сэзону, а «Рудар» прасунуўся зь Першай лігі Рэспублікі Сэрбскай. Ён замяніў «Ігман», «Габэлу» і «Слабаду».

## Табліца


## Вынікі гульняў

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт Футбольнага зьвязу Босьніі і Герцагавіны

Катэгорыя:Чэмпіянат Босьніі і Герцагавіны па футболе
Катэгорыя:2025 год у футболе
Катэгорыя:2026 год у футболе
Першая ліга чэмпіянату Чарнагорыі па футболе 2025—2026 гадоў

**Першая ліга 2025—2026 гадоў** — 20-ы розыгрыш Першай лігі, найвышэйшага футбольнага дывізіёну Чарнагорыі, які пачаўся 4 жніўня 2025 году.

## Клюбы
У турніры бяруць удзел дзесяць клюбаў, зь якіх дзевяць былі найлепшымі паводле вынікаў папярэдняга сэзону, а «Младаст» прасунулася з Другой лігі, замяніўшы «Отрант-Алімпік».

## Табліца


## Вынікі гульняў

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт Футбольнага зьвязу Чарнагорыі

Катэгорыя:Чэмпіянат Чарнагорыі па футболе
Катэгорыя:2025 год у футболе
Катэгорыя:2026 год у футболе
Прэм’ер-ліга чэмпіянату Шатляндыі па футболе 2025—2026 гадоў

**Прэм’ер-ліга 2025—2026 гадоў** — 129-ы розыгрыш найвышэйшага футбольнага дывізіёну Шатляндыі, які пачаўся 2 жніўня 2025 году.

## Клюбы
У турніры бяруць удзел 12 клюбаў, зь якіх дзесяць былі найлепшымі паводле вынікаў папярэдняга сэзону, а два клюбы прасунуліся з Чэмпіёншыпу — «Фалкірк» і «Лівінгстан». Гэтыя клюбы замянілі «Рос Каўнці» і «Сэнт-Джонстан».

## Табліца


## Вынікі гульняў
### 1—22 туры

### 23—33 туры

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт Прэм’ер-Лігі

Катэгорыя:Чэмпіянат Шатляндыі па футболе
Катэгорыя:2025 год у футболе
Катэгорыя:2026 год у футболе
Прэм’ер-ліга чэмпіянату Ўкраіны па футболе 2025—2026 гадоў

**Прэм’ер-ліга 2025—2026 гадоў** — 35-ы розыгрыш найвышэйшага футбольнага дывізіёну Ўкраіны, які пачаўся 1 жніўня 2025 году.

## Клюбы
У турніры бяруць удзел 16 клюбаў, зь якіх 12 былі найлепшымі паводле вынікаў папярэдняга сэзону, а чатыры клюбы прасунуліся зь Першай лігі — «Эпіцэнтар», «Палтава», «Мэталіст 1925» і «Кудрыўка». Гэтыя клюбы замянілі «Ворсклу», «Левы Бераг», «Інгулец» і «Чарнаморац».

## Табліца


## Вынікі гульняў

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт Украінскай Прэм’ер-лігі

Катэгорыя:Чэмпіянат Украіны па футболе
Катэгорыя:2025 год у футболе
Катэгорыя:2026 год у футболе
Футбольная ліга Харватыі 2025—2026 гадоў

**Футбольная ліга 2025—2026 гадоў** — 35-ы розыгрыш найвышэйшага футбольнага дывізіёну Харватыі, які пачаўся 1 жніўня 2025 году.

## Клюбы
У турніры бяруць удзел дзесяць клюбаў, зь якіх дзевяць былі найлепшымі паводле вынікаў папярэдняга сэзону, а «Вукавар-1991» прасунуўся зь Першай лігі, замяніўшы «Шыбэнік».

## Табліца


## Вынікі гульняў

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт Харвацкай футбольнай лігі

Катэгорыя:Чэмпіянат Харватыі па футболе
Катэгорыя:2025 год у футболе
Катэгорыя:2026 год у футболе
Прэм’ер-ліга чэмпіянату Армэніі па футболе 2025—2026 гадоў

**Прэм’ер-ліга 2025—2026 гадоў** — 34-ы розыгрыш найвышэйшага футбольнага дывізіёну Армэніі, які пачаўся 1 жніўня 2025 году.

## Клюбы
У турніры бяруць удзел дзесяць клюбаў — усе яны былі ўдзельнікамі папярэдняга сэзону. «Ўэст-Армэнію» дыскваліфікавалі падчас папярэдняга сэзону і яна пакінула лігу, у той час як ніхто не прасунуўся зь Першай лігі. Права павысіцца меў «Сюнік», аднак ён адмовіўся ад павышэньня, бо хатні стадыён у Капане не адпавядаў патрабаваньням Прэм’ер-лігі, а гуляць за межамі свайго гораду клюб не захацеў. Дзякуючы гэтаму «Гандзасар» захаваў месца ў Прэм’ер-лізе.

## Табліца


## Вынікі гульняў

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт Фэдэрацыі футболу Армэніі

Катэгорыя:Чэмпіянат Армэніі па футболе
Катэгорыя:2025 год у футболе
Катэгорыя:2026 год у футболе
Дружня

**Дру́жня** () — сяло ў складзе Барадзянскай мястэчкавай тэрытарыяльнай грамады Бучанскага раёну Кіеўскай вобласьці Ўкраіны

## Гісторыя

### Карона Каралеўства Польскага

21 красавіка 1625 году Крыштаф і Ганна зь Яловічаў Малінскіх Макаравічы Івашэнцавічы заставілі Аляксандру і Тэадоры Балычанцы Алексічам мястэчка Казятычы/Барадзянка, сёлы Дружня, Аляксандрава Воля, Загальцы Малыя або Качалы, Загальцы Вялікія за суму ў 19 650 злотых. Згодна з тарыфам падымнага падатку Кіеўскага ваяводзтва 1628 году, з 1 osiadłego дыму  ў сяле Дружні пана Крыштафа Макаравіча, якое трымаў у заставе пан Аляксандар Алексіч, выбіралася тры злотых.

У 1640 годзе Крыштаф Макаравіч прадаў Барадзянскі маёнтак Андрэю Драгаеўскаму. У транзакцыі вялося пра двор і мястэчка Казятычы альбо Барадзянка з фальваркам, сяло Дружня з дваром і фальваркам, сёлы Загальцы, Качалы, Пяскоўка, Аляксандравая Воля, Новая Грэбля з падданымі  й няцяглымі, з  й путнымі, з агароднікамі й падсуседкамі, з усімі працамі, чыншамі ды інш./.

Паводле тарыфу падымнага падатку Кіеўскага ваяводзтва, у 1683 годзе з 20 дымоў (×6 — каля 120 жыхароў) сяла Дружня пана Андрэя Драгаеўскага, харунжага люблінскага, выбіралася 5 злотых.

### Пад уладай Расейскай імпэрыі

Пасьля другога падзелу Рэчы Паспалітай (1793) Дружня апынулася ў Расейскай імпэрыі. З 1797 году мястэчка — у межах Кіеўскага павету Кіеўскай губэрні.

### Найноўшы час

У 1925 годзе сяло Дружня — у складзе Барадзянскага раёну Кіеўскай акругі УССР.

## Заўвагі

## Крыніцы

## Літаратура
* Edward Rulikowski. Borodzianka // Słownik geograficzny Krółewstwa Polskiego і innych krajów słowiańskich. — Warszawa, 1880. T. I. S. 316—317
* Похилевич Л. И. Сказания о населённых местностях Киевской губернии или Статистические, исторические и церковные заметки о всех деревнях, местечках и городах, в пределах губернии находящихся / Собрал Л. Похилевич. — Киев, 1864 (перавыданьне: Біла Церква: Видавець О. В. Пшонківський, 2005. — XXII+642 с, 8 іл.)

Катэгорыя:Населеныя пункты Кіеўскай вобласьці
Прэм’ер-ліга чэмпіянату Шатляндыі па футболе 2018—2019 гадоў

**Прэм’ер-ліга 2018—2019 гадоў** — 122-і розыгрыш найвышэйшага футбольнага дывізіёну Шатляндыі, які праходзіў з 4 жніўня 2018 году па 19 траўня 2019 году. Чэмпіёнам стаў «Сэлтык», які тым самым здабыў свой 50-ы тытул у найвышэйшым дывізіёне.

## Клюбы
У турніры бралі ўдзел 12 клюбаў, зь якіх 10 былі найлепшымі паводле вынікаў папярэдняга сэзону, а два клюбы прасунуліся з Чэмпіёншыпу — «Сэнт-Мірэн» і «Лівінгстан». Гэтыя клюбы замянілі «Партык Тыстл» і «Рос Каўнці».

## Табліца


## Вынікі гульняў
### 1—22 туры

### 23—33 туры

### 34—38 туры
Пасьля 33 тураў табліцу падзялілі на дзьве групы, і кожны клюб па адным разе (дома або ў гасьцях) згуляў з кожным іншым клюбам са сваёй групы.

#### Верхняя шасьцёрка

#### Ніжняя шасьцёрка

## Пераходныя матчы
Клюбы Чэмпіёншыпу, якія занялі месцы з другога па чацьвёртае, трапілі ў плэй-оф на павышэньне. Яго пераможца «Дандзі Юнайтэд» сустрэўся ў фінальных пераходных матчах з 11-й камандай Прэм’ер-лігі, «Сэнт-Мірэнам». Перамогу ў сэрыі пэнальці здабыў «Сэнт-Мірэн», і клюбы засталіся ў сваіх лігах.

**Першы матч**

**Матч у адказ**

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт Прэм’ер-Лігі

Катэгорыя:Чэмпіянат Шатляндыі па футболе
Катэгорыя:2018 год у футболе
Катэгорыя:2019 год у футболе
Алімпія Пажарыцкая

**Алі́мпія Пажары́цкая** — беларуская Праведніца народаў сьвету.

## Жыцьцяпіс
Аліма і Браніслаў Пажарыцкія — палякі, якія жылі на хутары ля Гіневічаў. У траўні 1943 року ўзялі да сябе Геню Грынгаўз, сям’я якой засталася ў геце, і перавезьлі яе ў Гіневічы. Акрамя яе, мелі яшчэ чатырох уласных дзяцей. У ліпені 1944, пасьля вызваленьня Менску, Геня вярнулася да маці Рэбэкі.

16 верасьня 1999 Пажарыцкія пасьмяротна атрымалі мэдалі «Праведнікаў народаў сьвету». Мэдаль атрымалі ў 2000 року іхнія дзеці, якія жылі ў Менску.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Сям’я Грынгаўзаў 
* Завольнэр Геня 

Катэгорыя:Беларускія Праведнікі народаў сьвету