Парнаграфія ў Японіі

[значак|[Порначасопісы на паліцах крамы ў Японіі]]
[значак|[Дрэварыт|Ксыляграфія каля 1815 году, Кацусіка Хакусай. Яшчэ такія карціны называлі «вясновыя карціны».]]
[значак|Звычайны малюнак [букакэ. Думаюць, што ўзьнікненьне букакэ адбылося ў выніку страху порнавытворцаў перад караю за парушэньне законаў аб прыстойнасьці ў Японіі: режысэры, страціўшы магчымасьць паказваць плоцевыя органы людзей. Яны былі вымушаныя знасьці новыя спосабы законнага й прывабнага для гледачоў паказу плоцкага каханьня]]

Вытворчасьць **[[Парнаграфія|порнаграфічных]]** вырабаў займае важнае месца ў **[[Японія|японскай]]** мас-культуры. У Японіі існуе пакараньне за вытворчасьць порнавырабаў (*Збор законаў аб карах, арт. 175*), якое было зацьверджанае ў 1907 годзе. Аднак на справе забарона не выконваецца, бо сродкі вытворчасьці порнавырабаў знаходзяцца ў рукох мільёнаў людзей. З 1980-ых гадоў на справе караецца паказ валос паміж ног, але часта такі паказ застаецца без пакараньня. Нагляд за непрыстойнасьцю ў вырабах чыніць не дзяржава, а грамадзкі Зьвяз прыстойнасьці Японіі, які пры выдачы дазволу на паказ порнавырабаў, карыстаецца сваімі ўставамі й правіламі. Усё гэта прывяло да таго, што ў Японіі вырабляецца 35 000 карцінаў у год. У Азіі гэта дзіўнае становішча, бо Японія далёка абагнала сваіх азіяцкіх суседзяў.

## Да 1980-ых гадоў
Да 1980-ых гадоў у Японіі порна распаўсюджвалася ў выглядзе:
* фотакартак;
* порначасопісаў.

Асноўная частка іх была прывезеная з Эўропы й ЗША.

## Порнафільмы

У 1980-я гады выход на рынок у Японіі тэлевізараў і відэамагнітафонаў даў магчымасьць многім простым людзям у краіне глядзець самаробнае кіно й перапісваць яго. Перапісанае дзіва магло лёгка перадавацца для прагляду іншым людзям. Порна пачало шырока паказвацца ў хатах простых японцаў. У 1990-ыя гады Сеціва дало магчымасьць перадача любога дзіва з усяго сьвету, што яшчэ больш паскорыла разьвіцьцю порнавытворчасьці. Порнаакторамі станавіліся дзеўкі й дзецюкі, якія хацелі лёгкага заробку, або не знайшлі сабе месца ў «прыстоным кіно». Часта японіскія акторы сумяшчалі здымкі ў порнавырабах са здымкамі ў звычайных кіно.

У 2011 годзе японскі часопіс «Тыднёвая пошта» прывёў зьвесткі, дзе было напісана, што каля 150 000 жанчын мелі вопыт здымкаў у порна. Гэта азначае , што кожная 200 японка (колькасьць жанчын узятая ва ўзросьце ад 19 да 55 гадоў) хоць раз здымалася ў порна. «Тыднёвая пошта» выказала мысьль, што адна з 400 школьніцаў мела вопыт здымкаў ў порна й зьяўляецца звычайным прыпушчэньнем.

## Удзельнікі порна
Японскі дасьледчык Ацухіка Накамура, які напісаў кнігі пад агульнаю назваю «Жанчыны безь імя», на падставе соцень гутарак зь японскімі порнаакторкамі прыйшоў да высноў, што каля 6 000 жанчын штогод прыходзіць у порнавытворчасьць. Большасьць іх шукае заробку, каб пазьбегнуць беднасьці. Накамура сказаў., што для тых жанчын здымкі ў порна гэта:
«…Зараз тое ўсё роўна, што прыйсьці парабкам у харчовую краму.»

Бываюць выпадкі, калі жанчыны прыходзяць у порнавытворчасьць пасьля правалу й няўдачаў у шоў-бізнэсе. Сьпявачка Рына Наканісі (вядомая пад імем *Рыка Ямагуты*) й Эры Такамацу (вядомая пад імем *Рыса Татыбана*) прыйшлі ў порнавытворчасьць пасьля звальненьня з музычнага гурту AKB48. Ямагуты яшчэ прывабіла ў порнадзейнасьць сваю малодшую сястру — Рыку Ямагуты (вядомая пад імем *Нарыку*).

Пасьля завяршэньня работы ў порнавытворчасьці многія акторкі змаглі стварыць сям’ю й знайсьці заробак па-за сэкс-індустрыі. Прыблізна каля 2/3 працягваюць дзейцнасьць зьвязаную з папярэдняй работай: масажысткі, прастытутакі й г. д.

## Уплыў порна на грамадзтва
Навукоўцы Мільтан Дайманд і Аяка Ўтыяма спрабавалі даказаць сувязь паміж распаўсюджаньнем прагляду порна ў грамадзтве й колькасьці выпадкаў плоцкіх злачынстваў. Яны цьвердзілі, што паказ порна прывёў да зьніжэньня злачынстваў у Японіі.

## Крыніцы