Віла

**Віла**, **Вілі** (*Віль*) — мужчынскае імя і вытворнае ад яго прозьвішча.

## Паходжаньне

Віла або Вілі (Willo, Wilo, Wili) — імя германскага паходжаньня.
Іменная аснова -віл- паходзіць ад гоцкага wilja 'воля'. Сярод ліцьвінаў бытавалі імёны Вілейка (Вілек), Вілян, Вілень, Вілун (Вілюн), Вілянт, Віляш, Вільбут, Вільгейда, Вільгерд (Вільгард), Вільгет, Вільгод, Вілім (Вілем, Вілям, Вільгельм), Віляўд, Вількін, Віліман, Вілімонт, Вілят, Вісьвіл (Весьвіл), Гервіла, Гродвіл, Гудвіл, Давіл, Ірвіл, Мунтвіл, Мотвіл, Радзівіл, Сарвіла, Сурвіла, Таўцівіл, Явіл, Ятвіл. Адзначаліся германскія імёны Wilico (Willeke), Willana, Wilennus, Wilun, Wilant, Willusch, Willebut, Williheid, Vilgerd (Vilgard), Wilgyth, Willegod, Willem (Wilhelm), Wiliaud, Wilkin, Wiliman, Willimunt, Wiliat, Uesuili, Gerwilo, Hrodwil, Goedwil (Góðvili), Davila (Dauwila), Irvil, Muntwil, Moetwil, Ratwilius, Sarvilo, Surville, Theudowills, Jovila, Attavill. Апроч таго, існуе іменная аснова вел-, якая можа паходзіць ад асновы -віл-.

Адпаведнасьць імя Віл германскаму імю Willo сьцьвердзіў францускі лінгвіст-германіст Раймонд Шмітляйн, які на падставе шматгадовых дасьледаваньняў прыйшоў да высноваў пра германскае паходжаньне літоўскіх уласных імёнаў.

Этымалягічны слоўнік старапольскіх асабовых імёнаў, выдадзены Польскай акадэміяй навук, адзначае гістарычнае бытаваньне ў Польшчы германскіх імёнаў Wilich, Wilin, Willuno, Wilasz (Wilusz, Wilisz), Wilberta, Wilburg (Wilburgis), Wilim (Wilem, Willem, Wilhelm, Willehelm, Wilam, Wilaham, Wilhalm, Welhelm), Willer, Wilkin (Willekin), Wilrich.

У Чэхіі гістарычна бытавала германскія імёны Vilhart (Willehardus, Willart), Vilman.

У Прусіі бытавалі імёны *Willico* (1348 год), *Wilind*, *Wilune / Willune / Willuno / Willun* (1301, 1341, 1346, 1348, 1353, 1357, 1360, 1364, 1384 і 1396 гады), *Willuso / Willusch* (1320 і 1392 гады), *Wiligot* (1385 і 1388 гады), *Willam* (1359 год), *Wilkyn / Wilkine* (1393 год), *Willemunt* (1354 год), *Wiltut / Wiltuthe* (1397 год), *Arwil* (1355 год), *Dawille* (1398 год), *Tawtewille / Teutewil / Tautewille* (1360, 1363 і 1379 гады). У 1579 годзе ў Каралявецкім унівэрсытэце навучаўся *Matthias Will, Cosselauiensis Borussus*, у 1622 годзе — *Georgius Wille, Bartensteinensis Borussus*, у 1642 годзе — *Gregorius Willius, Nordenburgensis Prussus*.

Варыянты імя ў гістарычных крыніцах: *Мишку [[Войшнар|Воишнаровичу]] два чоловеки: Виля з братаничомъ* (1440—1492 гады); *бояре ясвонские на имя Петръ Вилевич* (30 траўня 1496 году); *люди нашы у Волковыиском повете… а Вилевичов* (26 сьнежня 1504 году); *чотыри земли пустыхъ… а Виловщину* (2 верасьня 1515 году); *Бортко Виловичъ*, *Анъдрушко Вилевичъ* (1528 год); *Матей Петровичъ Вилевичъ* (1567 год); *литовский шляхтичь на имя Вил* (Хроніка літоўская і жамойцкая); *Cimoch Wilicz* (1641 год); *Самуйло Вилов сын Полупято* (1655 году); *Jan Wila* (27 чэрвеня 1661 году); *Williszki* (1744 год); *[[Хлёдвіг|Ludovica]] Wiłłowiczowna* (16 лістапада 1782 году).

## Носьбіты
* Віл (Вілі) — князь, у гонар якога, паводле Яна Длугаша, сваю назву атрымала места Вільня
* Бортка Вілавіч — крожаўскі баярын, які ўпамінаецца ў попісе войска Вялікага Княства Літоўскага 1528 году
* Ян Віля — шляхціч Берасьцейскага ваяводзтва, які ўпамінаецца ў 1661 годзе
* Кандрусь і Грышка Вілічы — жыхары вёскі Раўкоўцаў (каля Азёраў), якія ўпамінаюцца ў 1668 годзе

Прыдомкам Віл карыстаўся шляхецкі род Сабяшанскіх зь Люблінскага ваяводзтва.

Віловічы — парафіяне царквы ў Лапічах (Меншчына) на 1870—1883 гады.

Віловічы (Wiłowicz, Wiłłowicz) — літоўскі шляхецкі род зь Вільні і Віленскага павету.

На гістарычнай Вількаміршчыне існуе вёска Вілі.

## Заўвагі

## Крыніцы

Катэгорыя:Мужчынскія імёны