open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ліга чэмпіёнаў УЭФА 2014—2015 гадоў

**[[Ліга чэмпіёнаў УЭФА]] 2014—2015 гадоў** — 60-ы розыгрыш трафэю з часоў Кубка эўрапейскіх чэмпіёнаў і 23-і розыгрыш пад назвай Ліга чэмпіёнаў УЭФА. У фінале, які прайшоў на Алімпійскім стадыёне ў Бэрліне 6 чэрвеня 2015 году, гішпанская «Барсэлёна» перамагла італьянскі «Ювэнтус» зь лікам 3:1.

Гэта першы розыгрыш турніру, у якім клюбы павінны адпавядаць правілам фінансавай сумленнай гульні УЭФА. Клюб, прадстаўнік Гібральтару, чыя футбольная асацыяцыя была прынята ў якасьці 54-га чальца УЭФА на кангрэсе арганізацыі ў траўні 2013 году, дэбютуе ў спаборніцтве.

## Удзельнікі
У розыгрышы Лігі чэмпіёнаў 2014—2015 гадоў узялі удзел 77 камандаў з 54 футбольных асацыяцыяў УЭФА, за выключэньнем Ліхтэнштайну, які не праводзіць розыгрыш хатняга чэмпіянату. Колькасьць месцаў разьмеркаваная паводле табліцы каэфіцыентаў УЭФА пасьля эўракубкавага сэзону 2012—2013 гадооў.

Гэтак у сэзоне 2014—2015 гадоў месца разьмеркаваліся наступным чынам:
* Асацыяцыі з рангам 1—3 заяўляюць па 4 каманды
* Асацыяцыі з рангам 4—6 заяўляюць па 3 каманды
* Асацыяцыі з рангам 7—15 заяўляюць па 2 каманды
* Асацыяцыі з рангам 16—54 (акрамя Ліхтэнштайну) заяўляюць па 1 камандзе
Калі пераможца Лігі чэмпіёнаў 2013—2014 гадоў зойме ў сваім чэмпіянаце месца, якое не адпавядае трапленьню ў спаборніцтва, то ён заменіць апошнюю каманду са сваёй краіны, якая заваявала права ўдзельнічаць у спаборніцтве.

### Рэйтынг асацыяцыяў
Рэйтынг футбольных асацыяцыяў і адпаведна разьмеркаваньне месцаў у Лізе чэмпіёнаў УЭФА 2014—2015 гадоў сярод краінаў фармуецца на падставе табліцы каэфіцыентаў УЭФА, у якой для гэтага розыгрышу ўлічваюцца вынікі выступаў клюбаў у афіцыйных эўрапейскіх клюбных спаборніцтвах ад сэзону 2009—2010 гадоў да сэзону 2012—2013 гадоў уключна.

## Кваліфікацыйныя раўнды

### Першы кваліфікацыйны раўнд

### Другі кваліфікацыйны раўнд

### Трэці кваліфікацыйны раўнд

## Раўнд плэй-оф

## Групавы этап

### Група A

### Група B

### Група C

### Група D

### Група E

### Група F

### Група G

### Група H

## 1/8 фіналу

## 1/4 фіналу

## 1/2 фіналу

## Фінал

## Глядзіце таксама
* Ліга Эўропы УЭФА 2014—2015 гадоў

## Заўвагі

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйная старонка

2014
Катэгорыя:2014 год у футболе
Катэгорыя:2015 год у футболе
Ліга Эўропы УЭФА 2014—2015 гадоў

**[[Ліга Эўропы УЭФА]] 2014—2015 гадоў** — шосты розыгрыш трафэю з часу зьмены назвы з Кубка УЭФА. Фінал адбыўся на Нацыянальным стадыёне ў Варшаве 27 траўня 2015 году, у якім «Сэвільля» перамагла «Дняпро», гішпанскі клюб чацьверты раз у сваёй гісторыі выйграў турнір.

## Кваліфікацыйныя раўнды
### Першы кваліфікацыйны раўнд

### Другі кваліфікацыйны раўнд

### Трэці кваліфікацыйны раўнд

## Раўнд плэй-оф

## Групавы этап

### Група A

### Група B

### Група C

### Група D

### Група E

### Група F

### Група G

### Група H

### Група I

### Група J

### Група K

### Група L

## 1/16 фіналу

## 1/8 фіналу

## 1/4 фіналу

## 1/2 фіналу

## Фінал

## Глядзіце таксама
* Ліга чэмпіёнаў УЭФА 2014—2015 гадоў

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйная старонка

2014
Катэгорыя:2014 год у футболе
Катэгорыя:2015 год у футболе
Энурэз

**Энурэ́з** () — нетрыманьне брулёў ува сьне. Пераважна адбываецца праз надта малы мачавік і вельмі глыбокі сон, што замінае прачнуцца пры позыве да мачаспусканьня. Ад немачы часьцей пакутуюць хлопчыкі. Віды: ,  (першасны — штоноч, другасны — радзей).

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* 

Катэгорыя:Захворваньні
Дэлі Блінд

**Дэлі Блінд** (;  9 сакавіка 1990 году, Амстэрдам, Нідэрлянды) — нідэрляндзкі футбаліст, паўабаронца абарончага тыпу гішпанскага клюбу «Жырона» і нацыянальнай зборнай Нідэрляндаў. Сын футбаліста Дэні Блінда.

## Кар’ера
Пачаў займацца футболам у акадэміі амстэрдамскага «Аяксу», клюб за які гуляў бацька Дэлі. Свой першы прафэсійны кантракт з клюбам падпісаў у 17 гадоў. 7 сьнежня 2008 году Дэлі дэбютаваў за клюб у матчы супраць «Валендаму». Празь некалькі дзён пасьля гэтага, падоўжыў кантракт з клюбам да 2013 году.

30 жніўня 2014 году «Манчэстэр Юнайтэд» на сваім сайце абвесьціў пра тое, што яны дасягнулі дамоўленасьці аб пераходзе гульца ў ангельскі клюб. 1 верасьня 2014 году Дэлі афіцыйна стаў футбалістам манчэстэрскага клюбу, які выклаў за гульца 13,8 млн фунтаў. Блінд дэбютаваў у складзе «чырвоных» праз 13 дзён пасьля складаньня кантракту, правёўшы 90 хвілінаў матчу супраць «Кўінз Парк Рэйнджарз» на Олд Трафард. Свой першы гол забіў 20 кастрычніка, калі з далёкай дыстанцыі накіраваў мяч у браму «Ўэст Бромўіч Альбіёну» (2:2). На пачатку сэзону 2016—2017 гадоў Прэм’ер-лігі стаўся асноўным гульцом абароны разам з Крысам Смолінгам, аднак, па вяртаньні ў склад Філа Джонза і Маркаса Роха быў выціснуты з пачатковага адзінацаткі. У наступным навязаў канкурэнцыю леваму абаронцы Люку Шоў.

У ліпені 2018 году Блінд павярнуўся на радзіму, склаўшы чатырохгадовую дамову з «Аяксам», які выдаткаваў на набыцьцё паўабаронцы 16 млн эўра. 16 сьнежня 2018 году футбаліст здабыў свой першы хет-трык у прафэсійнай кар’еры ў пераможным матчы супраць «Дэ Граафсхап», пры гэтым матч ён правёў на пазыцыі цэнтральнага абаронцы. 27 сьнежня 2022 году па скасаваньні кантракту паміж гульцом і клюбам як вольны агент перайшоў да складу нямецкай «Баварыі».

## Дасягненьні
**«Аякс»**:
* Чэмпіён Нідэрляндаў: 2011, 2012, 2013, 2014, 2019, 2021, 2022
* Уладальнік Кубка Нідэрляндаў: 2013, 2019, 2021
* Уладальнік Супэркубка Нідэрляндаў: 2013, 2019

**«Манчэстэр Юнайтэд»**:
* Уладальнік Кубка Ангельшчыны: 2016
* Уладальнік Кубка футбольнай лігі: 2017
* Уладальнік Супэркубка Ангельшчыны: 2016
* Пераможца Лігі Эўропы: 2017

**«Баварыя»**:
* Чэмпіён Нямеччыны: 2023

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Профіль на soccerway.com
* Профіль на transfermarkt.com
* Статыстыка на National Football Teams

Катэгорыя:Нарадзіліся ў Амстэрдаме
Катэгорыя:Нідэрляндзкія футбалісты
Катэгорыя:Футбалісты зборнай Нідэрляндаў
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Аякс» Амстэрдам
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Гронінген»
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Манчэстэр Юнайтэд»
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Баварыя» Мюнхэн
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Жырона»
Ёэль Вэльтман

**Ёэль Іва Вэльтман** (;  15 студзеня 1992 году, Вэльзэн, Нідэрлянды) — нідэрляндзкі футбаліст, абаронца ангельскага клюбу «Брайтан энд Гоўв Альбіён» й нацыянальнай зборнай Нідэрляндаў.

## Кар’ера
### Клюбная
Вэльтман пачаў футбольную кар’еру ў клюбе «Эймёйдэн» з роднага гораду, а ў 2001 годзе трапіў у акадэмію амстэрдамскага «Аяксу». У красавіку 2011 году Ёэль, які гуляў на пазыцыі абаронцы, падпісаў з «Аяксам» свой ​​першы прафэсійны кантракт. Незадоўга да гэтага, футбаліст атрымаў цяжкую траўму — разрыў крыжападобных зьвязкаў калена. Вэльтман дэбютаваў на прафэсійным узроўні 19 жніўня 2012 году, выйшаўшы на замену ў матчы Эрэдывізіі супраць НЭКу на 79 хвіліне.

У чэрвені 2013 году Вэльтман падоўжыў кантракт з «Аяксам» да 2017 году.

### Міжнародная
19 лістапада 2013 году дэбютаваў у афіцыйных матчах у складзе нацыянальнай зборнай Нідэрляндаў у таварыскай гульні супраць зборнай Калюмбіі (0:0), адыграўшы ўвесь матч на роднай «Амстэрдам-Арэне».

## Дасягненьні
**«Аякс»**:
* Чэмпіён Нідэрляндаў: 2013, 2014, 2019
* Уладальнік Кубка Нідэрляндаў: 2019
* Уладальнік Супэркубка Нідэрляндаў: 2013, 2019

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Профіль на soccerway.com
* Профіль на transfermarkt.com
* Статыстыка на National Football Teams

Катэгорыя:Нідэрляндзкія футбалісты
Яўген Яблонскі

**Яўген Яблонскі** (нарадзіўся 10 траўня 1995 году) — беларускі футбаліст, паўабаронца грэцкага клюбу «Астэрас» і нацыянальнай зборнай Беларусі.

## Кар’ера
### Клюбная
Пачаў займацца футболам у ігуменскай ДЮСШ. Пазьней перабраўся ў менскую школу «Зьмена», адтуль — у Барысаўскую дзяржаўную абласную вучэльню алімпійскай рэзэрвы. З лета 2012 году пачаў выступаць за дубль барысаўскага БАТЭ. У сэзоне 2013 году стаў адным з асноўных гульцоў дублю. 29 чэрвеня 2014 году дэбютаваў у асноўнай камандзе БАТЭ, выйшаўшы ў стартавым складзе ў матчы супраць «Белшынай». У першым жа матчы ў аснове адзначыўся галявой перадачай. У кастрычніку 2014 году ўжо трывала замацаваўся ў цэнтры паўабароны барысаўскага клюбу. 27 кастрычніка 2014 году пацэліў свой першы гол у чэмпіянаце Беларусі ў браму жодзінскага Тарпэда-БелАЗ».

У лютым 2015 году падоўжыў кантракт з барысаўчанамі. У 2015—2016 гадах трывала гуляў у асноўнай камандзе, а ў сэзоне 2016 годзе часам выкарыстоўваўся на пазыцыі цэнтральнага абаронцы. У сэзоне 2017 году спачатку гуляў у стартавым складзе барысаўчан у якасьці цэнтральнага абаронцы, пазьней страціў месца ў аснове. У сэзоне 2018 году вярнуў месца ў стартавым складзе. У сьнежні 2018 году склаў новы кантракт з БАТЭ. Наступным сэзоне замацаваўся ў якасьці аднаго з асноўных гульцоў каманды. У верасьні 2019 году зноўку падоўжыў пагадненьне з клюбам. У 2020—2021 гадах заставаўся трывалым гульцом стартавага складу, дапамагаў барысаўчанам здабыць срэбраныя мэдалі чэмпіянату і два Кубкі Беларусі, у сэзоне 2021 году быў прызнаны найлепшым паўабаронцам чэмпіянату Беларусі.

У студзені 2022 году па заканчэньні кантракту пакінуў барысаўскі клюб і ў хуткім часе падпісаў пагадненьне на 2,5 гады з кіпрскім «Арысам».

### Міжнародная
25 студзеня 2014 году дэбютаваў у моладзевай зборнай Беларусі ў матчы супраць зборнай Казахстану на Кубку Садружнасьці ў Санкт-Пецярбурзе. Пазьней замацаваўся ў якасьці асноўнага апорнага паўабаронцы зборнай, правёўшы за яе 28 матчаў і забіўшы 3 голы. 6 верасьня 2019 году дэбютаваў у нацыянальнай зборнай Беларусі, адгуляўшы ўсе 90 хвілін у адборачным матчы чэмпіянату Эўропы супраць зборнай Эстоніі.

## Палітычныя погляды
Падпісаў адкрыты ліст спартовых дзеячаў краіны, якія выступаюць за дзейную ўладу Беларусі пасьля здушэньня народных пратэстаў у 2020 годзе.

## Дасягненьні
**БАТЭ**:
* Чэмпіён Беларусі: 2015, 2016, 2017, 2018
* Уладальнік Кубка Беларусі: 2015, 2020, 2021
* Уладальнік Супэркубка Беларусі: 2015, 2016, 2017

**«Арыс»**:
* Чэмпіён Кіпру: 2023

## Статыстыка

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Профіль на сайце БАТЭ
* Статыстыка «ПБ-Инфо»
* 
* 
* 

Катэгорыя:Беларускія футбалісты
Катэгорыя:Футбалісты клюбу БАТЭ Барысаў
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Арыс» Лімасол
Градаўшчына (Астравецкі раён)

**Гра́даўшчына** — вёска ў Астравецкім раёне Гарадзенскай вобласьці. Градаўшчына ўваходзіць у склад Гудагайскага сельсавету.

## Насельніцтва
* 1999 год — 67 чалавек
* 2010 год — 32 чалавекі

## Турыстычная інфармацыя
* драўляны касьцёл сьвятога Андрэя Баболі (1938)

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* 
* Градаўшчына, Radzima.net
* Надвор’е ў Градаўшчыне
* 

Катэгорыя:Гудагайскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Астравецкага раёну
Хуан Куадрада

**Хуан Гільерма Куадрада** (;  26 траўня 1988 году, Нэкаклі, Калюмбія) — калюмбійскі футбаліст, паўабаронца італьянскага клюбу «Піза» і нацыянальнай зборнай Калюмбіі.

## Кар’ера
### Клюбная
Выхаванец юнацкіх камандаў футбольных клюбаў «Атлетыка Ўраба» й «Індэпэнд’ентэ».

У дарослым футболе дэбютаваў у 2008 годзе выступамі за каманду клюбу «Індэпэнд’ентэ», у якой правёў два сэзоны, прыняўшы ўдзел у 30 матчах чэмпіянату. Сваёй гульнёй за гэтую каманду прыцягнуў увагу прадстаўнікоў трэнэрскага штабу клюбу «Ўдынэзэ», да складу якога далучыўся ў 2009 годзе. Правёў сэзон у складзе клюбу «Леччэ», пасьля чаго прыяднаўся да табару «Фіярэнтыны». 2 лютага 2015 году ангельскі клюб «Чэлсі» абвесьціў аб падпісаньні кантракту з паўабаронцам «Фіярэнтыны» на чатыры з паловай гады. За калюмбійскага гульца ангельцы выклалі 23,3 мільёну фунтаў стэрлінгаў, акрамя таго ў адваротным кірунку паводле дамовы арэнды накіраваўся эгіпецкі футбаліст Магамэд Саляг.

30 чэрвеня 2023 году «Ювэнтус» разьвітаўся з Куадрада пасьля васьмі гадоў працы ў клюбе. 19 ліпеня 2023 году калюмбіец склаў гадавую працоўную дамову зь мілянскім «Інтэрам». У сьнежні 2023 году Куадрада атрымаў траўму ахілава сухажыла, якая вымусіла апэрацыю, якая была зробленая ў Турку ў канцы сьнежня 2023 году. 26 жніўня 2024 году Куадрада далучыўся да іншай каманды Сэрыі А «Аталянты», склаўшы як і з папярэднім клюбам дамову на адзін год.

### Міжнародная
У 2010 годзе дэбютаваў у афіцыйных матчах у складзе нацыянальнай зборнай Калюмбіі.

## Дасягненьні
**«Чэлсі»**:
* Чэмпіён Ангельшчыны: 2015
* Уладальнік Кубка футбольнай лігі: 2015

**«Ювэнтус»**:
* Чэмпіён Італіі: 2016, 2017, 2018, 2019, 2020
* Уладальнік Кубка Італіі: 2016, 2017, 2018, 2021
* Уладальнік Супэркубка Італіі: 2018, 2020

**«Інтэрнацыянале»**:
* Чэмпіён Італіі: 2024

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Статыстыка на Soccerway
* Статыстыка на National Football Teams

Катэгорыя:Калюмбійскія футбалісты
Апаясвальны лішай

**Апаясвальны (апяразальны) лішай** — запаленьне нэрвовых вузлоў (ганглій) і скуры праз заражэньне вірусам вятранкі ў дарослым узросьце. Найчасьцей здараецца пасьля 50 гадоў. У выніку ўскладненьня хваробы назіраецца нэўралгія, рухальныя парушэньні, зьніжэньне адчувальнасьці, паніжэньне вастрыньні зроку, пагаршэньне слыху і бактэрыяльнае заражэньне (стрэптакок, стафілакок).

## Папярэджаньне
Хвароба прадухіляецца праз штодзённыя шпацыры на сьвежым паветры, устойлівы расклад харчаваньня, штодзённае ўжываньне кісламалочных вырабаў, белага мяса, рыбы (ласось і селядзец) і алею (аліўкавага). Таксама ў харчаваньні маюць прысутнічаць арэхі, бабовыя, брокалі, гарбуз, кабачкі, морква, зяленіва, цытрусавыя і зялёная гарбата.

## Чыньнікі
Запаленьню спрыяе аслаблены імунітэт, стрэс, цялеснае раненьне, пераахаладжэньне, гарманальная і прамянёвая тэрапія, хіміятэрапія пры раку крыві.

## Праявы
Хвароба пачынаецца з моцнага, калючага болю ў сьпіне,  або ў вобласьці рэбраў. Адзначаецца слабасьць і млоснасьць. Затым на скуры ўзьнікаюць невыразныя ружаватыя плямы. Праз суткі на іх месцы зьяўляюцца вадзяністыя пухіры, якія паступова падсыхаюць і ўтвараюць скарынкі. Пры пашырэньні заражэньня на трайчастую нэрву высыпаньні ўзьнікаюць на твары, сьлізьневай абалонцы носа і вочным яблыку. Пры распаўсюдзе заражэньня на вушы ружаватыя плямы ўзьнікаюць на вушніцы і вакол яе, у .

## Крыніцы

Катэгорыя:Захворваньні
Катэгорыя:Інфэкцыйныя захворваньні
Катэгорыя:Вірусныя захворваньні
Катэгорыя:Дэрматалёгія
Віліян Боржэс да Сылва

**Ві́ліян Бо́ржэс да Сы́лва** (;  9 жніўня 1988 году, Рыбэйран-Пірыс, Бразылія) — бразыльскі футбаліст, паўабаронца клюбу «Грэмію». Мае на сваім рахунку матчы ў складзе нацыянальнай зборнай Бразыліі.

## Кар’ера
### Клюбная
Кар’еру пачаў у бразыльскам клюбу «Карынтыянс», адкуль у жніўні 2007 году перайшоў ва ўкраінскі клюб «Шахтар» за 14 млн эўра. Дэбютаваў за новы клюб 15 верасьня 2007 году ў матчы супраць «Чарнаморцу», дзе данецкі клюб атрымаў перамогу зь лікам 2:1. 31 студзеня 2013 году Віліян перайшоў у «Анжы» падчас зімовага трансфэрнага вакна. За гульца сярэдняй лініі махачкалінцы выклалі 35 млн эўра. Аднак ужо ўлетку ў сувязі з новай палітыкай стратэгіі разьвіцьця й фінансаваньня клюбу бразыльскі гулец перайшоў у лёнданскі «Чэлсі» за 32 млн фунтаў.

### Міжнародная
10 лістапада 2011 году Віліян дэбютаваў за нацыянальную зборную Бразыліі ў таварыскім матчы супраць зборнай Габону.

## Дасягненьні
**«Шахтар»**:
* Чэмпіён Украіны: 2008, 2010, 2011, 2012
* Уладальнік Кубка Ўкраіны: 2008, 2011, 2012
* Уладальнік Супэркубка Ўкраіны: 2008, 2010, 2012
* Уладальнік Кубка УЭФА: 2009

**«Чэлсі»**:
* Чэмпіён Ангельшчыны: 2015, 2017
* Уладальнік Кубка Ангельшчыны: 2018
* Уладальнік Кубка футбольнай лігі: 2015
* Пераможца Лігі Эўропы: 2019

**«Грэмію»**:
* Рыю-Грандзі-ду-Сул: 2026

**Бразылія**:
* Уладальнік Кубка Амэрыкі: 2019

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт
* Профіль на transfermarkt

Катэгорыя:Бразыльскія футбалісты
Давід Асьпіна

**Даві́д Асьпі́на Рамі́рэс** (;  31 жніўня 1988 году, Мэдэін, Калюмбія) — калюмбійскі футбаліст, брамнік клюбу «Атлетыка Насьяналь» і нацыянальнай зборнай Калюмбіі.

## Кар’ера
### Клюбная
Дэбютаваў у клюбе з роднага гораду «Атлетыка Насьяналь» і ўжо ў 17 гадоў стаў асноўным брамнікам клюбу. У 19 гадоў у Асьпіны было некалькі прапановаў ад замежных клюбаў, як то мадрыдзкага «Атлетыка» і «Бока Хуніёрс», аднак пасьля трох сэзонаў у «Атлетыка» малады брамнік перайшоў у францускую «Ніццу», пасьля няўдалай спробы перайсьці ў «Боку».

У ліпені 2012 году зьявіліся чуткі, што Давід можа перайсьці ў турэцкі «Бэшыкташ», аднак 24 ліпеня дамова на пераход не была складзена й Давід працягнуў гуляць у Лізе 1. Яшчэ ў траўні 2014 году стала вядома, што «Ніцца» зьбіраецца падоўжыць з брамнікам дамову, аднак Давід заявіў, што ён ня будзе падпісваць новы кантракт з францускім клюбам. Пасьля выдатных выступаў за «Ніццу» і зборную Калюмбіі на кубку сьвету ў 2014 годзе, Асьпінам зацікавіліся накалькі вядучых эўрапейскіх клюбаў. Не зважаючы на тое, што гульцом цікавіўся «Атлетыка», у выніку брамнік адправіўся ў табар «Арсэналу». Гэта было пацьверджана 27 ліпеня 2014 году, як мяркуецца гулец каштаваў клюбу 3 млн фунтаў стэрлінгаў.

### Міжнародная
У 2007 годзе Асьпіна дэбютаваў у афіцыйных матчах у складзе нацыянальнай зборнай Калюмбіі.

## Дасягненьні
**«Атлетыка Насьяналь»**:
* Чэмпіён Калюмбіі (3): 2005 (а), 2007 (а), 2007 (ф), 2024 (ф)
* Уладальнік Кубка Калюмбіі: 2024

**«Арсэнал»**:
* Уладальнік Кубка Ангельшчыны: 2015, 2017
* Уладальнік Супэркубка Ангельшчыны: 2014

**«Напалі»**:
* Уладальнік Кубка Італіі: 2020

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Статыстыка на  National Football Teams
* Статыстыка на Football Database

Катэгорыя:Калюмбійскія футбалісты
Джэксан Мартынэс

**Джэ́ксан Марты́нэс** (;  3 кастрычніка 1986 году, Кібда, Калюмбія) — былы калюмбійскі футбаліст, нападнік. Цяпер выканаўца рэпу хрысьціянскага напрамку.

## Кар’ера
### Клюбная
У дарослым футболе дэбютаваў у 2004 годзе выступамі за «Індэпэнд’ентэ». Сваёй гульнёй за гэтую каманду прыцягнуў увагу прадстаўнікоў трэнэрскага штабу мэксыканскага клюбу «Ч’япас», да складу якога далучыўся ў 2009 годзе. Згуляў за каманду з гораду Тустля-Гут’ерэс наступныя тры сэзоны сваёй гульнявой кар’еры. У новым клюбе таксама быў сярод лепшых галеадораў, адзначаючыся забітым голам у сярэднім ня менш за кожную трэцюю гульні чэмпіянату. Да складу клюбу «Порту» далучыўся 7 ліпеня 2012 году за 11 млн даляраў ЗША.

### Міжнародная
У 2009 годзе дэбютаваў у афіцыйных матчах у складзе нацыянальнай зборнай Калюмбіі.

## Дасягненьні
**«Індэпэнд’ентэ»**:
* Чэмпіён Калюмбіі: 2009(к)

**«Ч’япас»**:
* Уладальнік Кубка Мэзаамэрыкі: 2011

**«Порту»**:
* Чэмпіён Партугаліі: 2013
* Уладальнік Супэркубка Партугаліі: 2012, 2013

**«Гуанчжоў Эвэргранд»**:
* Чэмпіён Кітаю: 2016
* Уладальнік Супэркубка Кітаю: 2016

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Профіль на Transfermarkt
* Статыстыка на ForaDeJogo
* Статыстыка на Zerozero
* Статыстыка на National Football Teams

Катэгорыя:Калюмбійскія футбалісты
Страбон

**Страбон** (; каля 64/63 да н. э. — каля 23/24 н. э.) — грэцкі гісторык і географ. Атрымаў філязофскую адукацыю. Падарожнічаў па Грэцыі, Малой Азіі, Італіі, Эгіпце.

Аўтар «Гістарычных запісак» (не захаваліся), створаных як працяг «Гісторыі» Палібіюса (апісаны падзеі 146—31 да н. э.), і «Геаграфіі», у якой абагульніў і супаставіў усе вядомыя на ягоны час зьвесткі па геаграфіі. 1-я й 2-я кнігі «Геаграфіі» прысьвечаны матэматычнай геаграфіі, 3—10-я — Эўропе, 11—16-я — Азіі, 17-я — Афрыцы. Лічыў Гамэра аўтарытэтам у галіне геаграфіі. Выкарыстоўваў лякальныя гістарычныя й геаграфічныя працы, асабліва зьвесткі гісторыкаў Мітрыдатавых войнаў.

У працах Страбону багата факталягічнага матэрыялу па гісторыі, геаграфіі, этнаграфіі антычнага сьвету.

## Літаратура
* Зельскі А. Страбон // 

Катэгорыя:Нарадзіліся ў 60-я гады да н .э.
Катэгорыя:Старажытнагрэцкія гісторыкі
Катэгорыя:Старажытнагрэцкія географы
Катэгорыя:Асобы Старажытнай Грэцыі
Катэгорыя:Памерлі ў 20-я гады
Мірнаград

**Мірнаград** (, да 2016 — **Дымітраў**) — места на ўсходзе Ўкраіны, у Данецкай вобласьці. Насельніцтва складае амаль 2 тыс. чал. (2025). Знаходзіцца за 68 км ад Данецку.

## Гісторыя
Горад разьвіўся ад пасёлкаў шахтараў. У 1966 году верагодна з прычыны працяглых ліўняў частка шахтаў у Дымітраве разбурылася, цалкам пазносіўшы будынкі па вуліцах Садовай, Жданава й Розінскай. Загінулі ўсе, хто знаходзіўся ў будынках і побач. Савецкая ўлада тады схавала трагедыю ад грамадзтва.

У 1972 годзе шахтарскія пасёлкі Новаэканамічнае і Дымітраў аб’ядналіся пад агульнай назвай — Дымітраў. Назва паходзіць ад баўгарскага палітычнага дзеяча, першага прэзыдэнта Баўгарыі Георгія Дымітрава, у гонар сяброўства з баўгарскім народам, прадстаўнікі якога працавалі на шахтах у 1960-я гады. У жніўні 1990 году Дымітраву быў прадастаўлены статус гораду абласнога значэньня. У 2016 годзе горад быў перайменаваны ў Мірнаград.

## Насельніцтва
Паводле дадзеных перапісу 2001 году 25,98% адзначылі роднай мовай украінскую, 71,78% — расейскую, а 2,24% — іншую.

## Спорт
У горадзе значнае разьвіцьцё атрымаў мотакрос.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Інфармацыйны партал Данеччыны

Катэгорыя:Данецкая вобласьць
Катэгорыя:Гарады Ўкраіны
Рынкі (неадназначнасьць)

Назву **Рынкі** маюць:
* Рынак (у эканамічнай тэорыі) — лучнасьць эканамічных зносінаў паміж суб’ектамі рынку з нагоды руху тавараў і грошай, якія засноўваюцца на сузгоднасьці, эквівалентнасьці і канкурэнцыі

## Населеныя пункты
* Рынкі — вёска ў Кобрынскім раёне Берасьцейскай вобласьці Беларусі
* Рынкі — вёска ў Беластоцкім раёне Падляскага ваяводзтва Польшчы
Гавэрла Ужгарад

«**Гавэ́рла**» () — былы ўкраінскі футбольны клюб з гораду Ужгарад. Заснаваны ў 1925 годзе.

## Вонкавыя спасылкі

* Афіцыйны сайт

Катэгорыя:Ужгарад
Катэгорыя:Зьявіліся ў 1925 годзе
Брацкія вайсковыя могілкі (Менск)

**Бра́цкія вайско́выя мо́гілкі** — мэмарыяльны комплекс у гонар загінулых у Першай сусьветнай вайне, што месьціцца ў Менску паміж вуліцай Чарвякова, Старавіленскім трактам і завулкам Азёрным. Нэкропаль зьяўляецца гісторыка-культурнай каштоўнасьцю рэгіянальнага значэньня.

## Гісторыя
Брацкія вайсковыя могілкі Першай сусьветнай вайны 1914-18 гг. былі заснаваныя ў Менску 29 лістапада 1914 г. на Пярэсьпе, паміж Старавіленскім і Даўгінаўскім трактам на ўчастку зямлі, выкупленым у Катэдральнага сабору. Ініцыятарам стварэньня могілак быў кіраўнік Аляксандраўскага камітэту параненых генэрал-лейтэнант П. А. Смародзкі. У 1915 годзе тут збудаваная невялікая драўляная капліца.

Могілкі падзяляліся на 12 участкаў. Усяго на іх пахавана каля 5 тысячаў чалавек. У наш час у Расейскім Дзяржаўным Ваенна-гістарычным архіве захоўваюцца сьпісы толькі 2180 вайсковых чыноў, пахаваных на могілках, зь іх пайменна вядомыя 1955. Асноўныя пахаваньні ў гэтых сьпісах датаваныя пачаткам 1915 — сярэдзінай 1916 гг.

За савецкім часам спачатку была зруйнаваная капліца, а ў канцы 1940-х зьнесеныя й самі могілкі. На іх месцы разьмясьціўся Старажоўскі рынак, дзе прадавалі жывёлаў і птушак. Рынак праіснаваў да першай паловы 1990-х. Пасьля скасаваньня рынку тэрыторыя могільніку атрымала статус аб’екту гісторыка-культурнай спадчыны. У 2000-х гг. тэрыторыя могілак пачала добраўпарадкоўвацца.

Падчас стварэньня мэмарыялу была ўзьведзеная невялікая капліца з купалам і крыжам (архітэктар М. Дзятко). Капліца адкрытая з трох бакоў, але каб пазьбегнуць вандалізму доступ да яе абмежаваны каванымі рашоткамі. Унутры рэлігійныя мазаікі. Інтэр’ер аздоблены мастакамі-манумэнталістамі С. Бышнёвым, Ф. Драгунам, А. Сушам, В. Чайкам. Знадворку на портыках месьцяцца бронзавыя барэльефы Аляксандра Неўскага, Дзьмітрыя Данскога, Яна-воіна, а таксама арханёла Міхаіла. Вакол капліцы на гранітных пастамэнтах зьмешчаныя імёны загінулых і пахаваных тут жаўнераў, зьвесткі пра якія атрымалася знайсьці ў архівах.

## Пахаваньні
Галоўным чынам на Брацкіх могілках у Менску пахаваныя пехацінцы — салдаты пяхотных, грэнадэрскіх і стралковых палкоў Расейскай Імпэратарскай арміі, адносна мала прадстаўнікоў іншых вайсковых спэцыяльнасьцяў — артылерыстаў, кавалерыстаў, сапэраў, сустракаюцца таксама пахаваньні казакоў, пагранічнікаў, матацыклетчыкаў, лётчыкі, паветраплавальнікаў, шафэраў, сувязістаў. Для пахаваньня афіцэраў і ваенных чыноўнікаў прызначаўся 1-ы ўчастак могілак. Могілкі не былі выключна праваслаўнымі. Два ўчасткі — 4-ы й 8-ы — прызначаліся для пахаваньня воінаў-хрысьціянаў іншых канфэсіяў. На 8-м участку пахаваныя 107 вядомых пайменна ніжніх чыноў рымска-каталіцкага веравызнаньня, на 4-м — 44 ніжніх чыноў эвангелічна-лютэранскага веравызнаньня. Пахаваныя на могілках й невядомыя жаўнеры.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі

* Брацкія вайсковыя могілкі
* Сьпіс пахаваных

Катэгорыя:Могілкі Менску
Катэгорыя:Вайсковыя могілкі Першай сусьветнай вайны
Чамяры

Назву **Чамяры** маюць:

* ­Чамяры — вёска ў Мёрскім раёне Віцебскай вобласьці
* Чамяры­ — вёска ў Слонімскім раёне Гарадзенскай вобласьці
Букава

Назву **Букава** маюць:

## Населеныя пункты
### [[Беларусь]]
* Віцебская вобласьць:
** Букава — хутар у Павяцкім сельсавеце Мёрскага раёну
** Букава — вёска ў Перабродзкім сельсавеце Мёрскага раёну

## Глядзіце таксама
* Бук
* Букаўшчына
* Букі
* Буковічы
Шнуркі (неадназначнасьць)

Назву **Шнуркі** маюць:

* Шнуркі — адрэзкі вяроўкі пэўнай даўжыні, якія прасоўваюць праз спэцыяльныя адтуліны ў абутку і якія служаць для ўтрыманьня яго на ступні
* Шнуркі — хутар у Мёрскім раёне Віцебскай вобласьці Беларусі
Салавейчык

**Салаве́йчык** (; ) — прозьвішча. Утворанае ад слова салавей, паколькі прадстаўнікі гэтага роду былі левітамі, якія паводле Торы мелі сьпяваць у Бэйт Хамікдашы. Прадстаўнікі:

* Арон Салавейчык (1917—2001)
* Ёзэф Доў Салавейчык (1903—1993)
* Хаім Салавейчык (1853—1918)
* Машэ Салавейчык (1879—1941)
* Ісак Салавейчык (1890—1967)

## Радавод
Белювэліргандаль

**«Белювэліргандаль»** — беларуская дзяржаўная сетка ювэлірных крамаў, заснаваная ў 1948 годзе ў Менску. Мае 40 крамаў у 25 гарадах Беларусі. У 2011 г. займала 30% ювэлірнага рынку краіны. Зьмяшчала 110 тыс. ювэлірных вырабаў, па амаль палове зь якіх складалі залатыя і срэбраныя. 60% тавараў завозілася з-за мяжы. 30% — з Гомеля. Рэшту тавараў складалі сувэніры.

Залатыя завушніцы, ланцужкі і пярсьцёнкі пераважна пастаўлялі расейскія заводы Кастрамы, Масквы і Пецярбургу. Срэбраныя ўпрыгожваньні закупаліся ў Італіі, Расеі ды Ўкраіне.

## Крыніцы

Катэгорыя:Зьявіліся ў 1948 годзе
Катэгорыя:Гандлёвыя дамы
Катэгорыя:Прадпрыемствы Менску
Катэгорыя:Беларускія кампаніі
Кубак Бэльгіі па футболе

**Кубак Бэльгіі па футболе** (, ) — штогадовы кубак Бэльгіі, які праходзіць у фармаце алімпійскай сыстэмы і ладзіцца Каралеўскай бэльгійскай футбольнай асацыяцыі. У спаборніцтве прымаюць удзел блізу 350 камандаў. Першы розыгрыш быў праведзены ў сэзоне 1911—1912 гадоў, а штогод арганізоўвацца турнір пачаўся толькі з 1964 году. Найбольш пасьпяховы клюб — «Бруге», які выйграваў спаборніцтва 12 разоў. Пераможцы атрымліваюць трафэй і кваліфікуюцца ў Лігу Эўропы ды Супэркубак Бэльгіі.

## Пераможцы
* Бруге — 12 разоў
* Андэрлехт Брусэль — 9
* Стандард Льеж — 8
* Генк — 5
* Гент, Антвэрпэн — 4
* Юніён Сэн-Жыль — 3
* Сэркль Бруге, Бэвэрэн, Жэрміналь Бээрсхот, Лёкерэн, Льерс, Ватэрсхэй Тор Генк, Бээрсхот Антвэрпэн, Зюльтэ-Варэгем, Мэхэлен — 2
* Вэстэрлё, Льеж, Варэгем, Маленбээк Брусэль, Ля-Лювіер, Турнэ, Расінг Брусэль — 1

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт

Катэгорыя:Бэльгійскі футбол
Бэльгія
Вята (неадназначнасьць)

Назву **Вята** маюць:

* Вята — рака ў Мёрскім раёне Віцебскай вобласьці, левы прыток Дзьвіны
* Вята — вёска ў Мёрскім раёне Віцебскай вобласьці
Майкон Сызэнанду

**Майкон Дуглас Сызэнанду** (;  26 ліпеня 1981 году, Нову-Амбургу, Бразылія) — былы бразыльскі футбаліст, абаронца. За часам сваёй гульнявой кар’еры быў гульцом нацыянальнай зборнай Бразыліі.

## Кар’ера
### Клюбная
Выхаванец юнацкіх камандаў футбольных клюбаў «Грэмію», «Крысіюма» й «Крузэйру». У дарослым футболе дэбютаваў у 2001 годзе выступамі за «Крузэйра», у якім правёў тры сэзоны, прыняўшы ўдзел у 58 матчах чэмпіянату.

Сваёй гульнёй за каманду прыцягнуў увагу прадстаўнікоў трэнэрскага штабу «Манака», да складу якога далучыўся ў чэрвені 2004 году за 3 млн эўра, падпісаўшы кантракт на 4 гады. Аднак згуляў за манэгаскаў толькі наступныя два сэзоны сваёй гульнявой кар’еры.

Да табару «Інтэрнацыянале» далучыўся ў ліпені 2006 году за 7 млн эўра. Кантракт быў падпісаны на 5 гадоў з заробкам у 1,5 млн эўра на год. У 2012—2013 гады гуляў некаторы час за «Манчэстэр Сіці», аднак потым перайшоў у італьянскую «Рому».

### Міжнародная
Дэбютаваў за зборную Бразыліі ў першым матчы каманды на Залатым кубку КОНКАКАФ году ў матчы супраць зборнай Мэксыкі 12 ліпені 2003 году. Паводле вынікаў турніру Майкон увайшоў у склад сымбалічнай зборнай спаборніцтва, а Бразылія заняла другое месца.

## Дасягненьні
### Клюбныя
**«Крузэйру»**:
* Чэмпіён Бразыліі: 2003
* Чэмпіён штату Мінас-Жэйрас: 2002, 2003
* Уладальнік Кубка Бразыліі: 2003

**«Інтэрнацыянале»**:
* Чэмпіён Італіі: 2007, 2008, 2009, 2010
* Уладальнік Кубка Італіі: 2010, 2011
* Уладальнік Супэркубка Італіі: 2006, 2008, 2010
* Пераможца Лігі чэмпіёнаў: 2010
* Пераможца клюбнага чэмпіянату сьвету: 2010

**Бразылія**:
* Уладальнік Кубка Амэрыкі: 2004, 2007
* Пераможца Кубка канфэдэрацыяў: 2005, 2009

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Профіль на Transfermarkt
* Статыстыка на National Football Teams

Катэгорыя:Бразыльскія футбалісты
Эдвард Герэк

**Э́двард Ге́рэк** (; 6 студзеня 1913, Паромбка, цяпер раён Сасноўцу — 29 ліпеня 2001, Цешын) — польскі камуністычны дзяяч, першы сакратар ЦК Польскай аб’яднанай рабочай партыі (1970—1980), дэпутат Сойму ПНР I—VIII скліканьняў.

Так званая *геркаўская дэкада*, ці час знаходжаньня Эдварда Герэка ва ўладзе, характарызаваўся ў першай палове 70-х рокаў дынамічным гаспадарчым разьвіцьцём краіны, а ў другой палове скончыўся шматаспэктавым эканамічным крызісам, які ў выніку прывёў да падзеньня ягонага ўраду, а ў далейшай пэрспэктыве — да падзеньня сацыялістычнае сыстэмы ў Польшчы.

## Крыніцы

Катэгорыя:Першыя сакратары ЦК Польскай аб’яднанай рабочай партыі
Катэгорыя:Дэпутаты Сойму Польскай Народнай Рэспублікі
Катэгорыя:Сябры Польскай аб’яднанай рабочай партыі
Катэгорыя:Чальцы Фронту еднасьці народу
Катэгорыя:Сябры Францускай камуністычнай партыі
Катэгорыя:Нарадзіліся ў Сасноўцу
Катэгорыя:Памерлі ў Цешыне
Эрнанэс

**Андэрсан Эрнанэс дзі Карвальлю Віяна Ліма** (;  29 траўня 1985 году) — былы бразыльскі футбаліст, паўабаронца. Мае на сваім рахунку выступы ў складзе нацыянальнай зборнай Бразыліі. Эрнанэс мог згуляць на ўсялякай пазыцыі ў паўабароне. Ён вядомы сваёй тэхнікай, а таксама адзначаўся ахайным і спраўным валоданьнем мячом, з магчымасьцю дакладна перадаць мяч на сярэдныя і доўгія дыстанцыі.

## Кар’ера
У дарослым футболе Эрнанэс дэбютаваў у 2005 годзе выступамі за «Сан-Паўлу», выхаванцам якога зьяўляецца. Разам з клюбам двойчы станавіўся чэмпіёнам краіны. Пры гэтым у 2008 годзе гулец стаў найлепшым футбалістам краіны. У 2007 і 2008 гадох уваходзіў у сымбалічную зборную чэмпіянату.

6 жніўня 2010 году «Сан-Паўлу» пагадзіўся на пераход гульца ў «Ляцыё». Эрнанэс падпісаў кантракт на пяць гадоў, «Ляцыё» пры гэтым выклаў 11,1 млн эўра за гульца. У сваім дэбютным матчы паўабаронца забіў выконваючы штрафны ўдар у матчы супраць «Дэпартыва».

31 студзеня 2014 году Эрнанэс падпісаў 4,5-гадовы кантракт зь мілянскім «Інтэрам», які будзе доўжыцца да 30 чэрвеня 2018 году.

У сваім першым матчы за зборную Бразыліі атрымаў чырвоную картку ў матчы супраць зборнай Францыі.

## Дасягненьні
**«Сан-Паўлу»**:
* Чэмпіён Бразыліі: 2007, 2008

**«Ляцыё**»**:
* Уладальнік [[Кубак Італіі па футболе|Кубка Італіі]]: 2013

**«Ювэнтус**»**:
* Чэмпіён Італіі: 2016
* Уладальнік Кубка Італіі: 2016

**Бразылія**:
* Пераможца Кубка канфэдэрацыяў: 2013
* Бронзавы прызэр Алімпійскіх гульняў: 2008

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* 
* Статыстыка на National Football Teams

Катэгорыя:Бразыльскія футбалісты
Катэгорыя:Бразыльскія футбалісты і футбалісткі на Алімпійскіх гульнях
Катэгорыя:Футбалісты і футбалісткі на летніх Алімпійскіх гульнях 2008 году
Катэгорыя:Прызэры летніх Алімпійскіх гульняў 2008 году
Лерой Фэр

**Лерой Ёган Фэр** (;  5 студзеня 1990 году, Зутэрмээр, Нідэрлянды) — нідэрляндзкі футбаліст, паўабаронца клюбу ААЭ «Галф Юнайтэд». Былы гулец нацыянальнай зборнай Нідэрляндаў. Бацькі Лероя паходзяць зь Нідэрляндзкіх Антылаў.

## Кар’ера
### Клюбная
Упершыню Фэр зьявіўся ў асноўнай камандзе «Фэеноорда» ў сэзоне 2007—2008 гадоў. 2 сьнежня Лерой дэбютаваў у Эрэдывізіі пад кіраўніцтвам Бэрта ван Марвэйка. Ва ўзросьце 17 гадоў Лерой на 84-й хвіліне замяніў Нуры Шахіна ў матчы супраць «Гэраклеса» (6:0). Праз чатыры дні, 6 сьнежня, Лерой падпісаў свой ​​першы прафэсійны кантракт з «Фэеноордам» да лета 2012 году. У сэзоне 2008—2009 гадоў Фэр паступова стаў гульцом асноўнага складу, гуляючы ў зоне атакуючага паўабаронцы пад Роем Макааем. 18 верасьня 2008 году Фэр дэбютаваў на эўрапейскай арэне ў Кубку УЭФА ў матчы супраць швэдзкага «Кальмара». У сэзоне 2009—2010 гадоў гулец стаў ключавой фігурай каманды, вярнуўшыся на пазыцыю апорнага паўабаронцы.

Сэзон 2011—2012 гадоў Фэр пачаў з двух галоў у стартавых чатырох матчах чэмпіянату Нідэрляндаў, пасьля чаго 1 верасьня 2011 году перайшоў у «Твэнтэ», падпісаўшы кантракт па схеме «3+1». 13 ліпеня 2013 году Фэр падпісаў кантракт з ангельскім клюбам «Норыдж Сіці», аднак у першым жа сэзоне «канаркі» занялі 18 месца ў чэмпіянаце й пакінулі Прэм’ер-Лігу.

20 жніўня 2014 году, было абвешчана, што Фэр далучыцца да клюбу «Кўінз Парк Рэйнджарз», склаўшы зь ім трохгадовы кантракт. Трансфэр гульца каштаваў лёнданскай камандзе 8 млн фунтаў.

### Міжнародная
26 жніўня 2009 году Фэр абвесьціў, што ён прыняў канчатковае рашэньне й аддаў перавагу выступам за нацыянальную зборную Нідэрляндаў на міжнароднай арэне, у складзе якой дэбютаваў 11 жніўня 2010 году ў таварыскай гульні супраць зборнай Украіны (1:1). Да гэтага Фэр меў магчымасьць выступаць за зборную Нідэрляндзкіх Антыльскіх астравоў.

## Дасягненьні
«**Фэеноорд**»:
* Уладальнік Кубка Нідэрляндаў: 2008

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Профіль на Transfermarkt
* Профіль на Soccerbase
* Статыстыка на National Football Teams

Катэгорыя:Нідэрляндзкія футбалісты
Дэльта Банк

**[[Закрытае акцыянэрнае таварыства]] «Дэ́льта Банк»** — колішні камэрцыйны банк у Рэспубліцы Беларусь, заснаваны ў 2001 року пад назваю «Атам-Банк». У 2015 спыніў сваё існаваньне праз фінансавыя праблемы галоўнага акцыянэра — уласьніка ўкраінскага «Дэльта Банку» Мікалая Лагуна.

## Рэквізыты
Месцазнаходжаньне: Менск, вул. Р. Люксэмбург, 95.

S.W.I.F.T. ATOM BY 2X.

Тэлекс 252 025 ATOM BY.

## Мінуўшчына
Зарэгістраваны 25 студзеня 2001 року пад назваю ЗАТ «Атам-Банк» у СЭЗ «Менск». У 2007 року кантрольны пакет акцыяў выкупіў уласьнік украінскага «Дэльта Банку» Мікалай Лагун. 29 жніўня 2007 «Атам-Банк» перайменаваны ў «Дэльта Банк».

Пасьля банкруцтва ўкраінскага «Дэльта Банку» Нацыянальны банк Рэспублікі Беларусь 12 сакавіка 2015 року ўвёў часовую адміністрацыю, прыпыніўшы паўнамоцтвы праўленьня банку. 18 сакавіка ліцэнзія на вядзеньне банкаўскай дзейнасьці была адкліканая, вяртаньне банкаўскіх унёскаў (дэпазытаў) ускладзенае на Агенцтва гарантаванай кампэнсацыі банкаўскіх унёскаў.

21 жніўня 2015 року Вярхоўны суд Беларусі прызнаў банк банкрутам.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйная бачына

Катэгорыя:Былыя банкі Беларусі
Катэгорыя:Зьявіліся ў 2001 годзе
Катэгорыя:Зьніклі ў 2015 годзе
Раман Грыбоўскі

**Раман Грыбоўскі** ( 17 ліпеня 1995 году) — беларускі футбаліст, нападнік «Ліды».

## Кар’ера
Пачынаў займацца футболам у родным Магілёве, пазьней вучыўся ў менскім РДВАР. З 2012 году выступаў за клюбны дубль «Белшыны». 5 ліпеня 2014 году дэбютаваў у асноўнай камандзе бабруйчанаў, выйшаўшы на замену на 79-й хвіліне ў матчы супраць «Слуцку» (0:1). У сэзоне 2015 году працягваў выступаць за дубль, але стаў часьцей зьяўляцца ў асноўным складзе, шэсьць разоў выйшаўшы на замену ў матчах Найвышэйшай лігі.

Зь лютага 2016 году знаходзіўся на праглядзе ў магілёўскім «Дняпры». 11 сакавіка 2016 году склаў дамову з клюбам. Паводле вынікаў сэзону 2016 году дапамог магілёўцам вярнуцца ў Найвышэйшую лігу. У лютым 2017 году стала вядома, што Грыбоўскі пакідае «Дняпро». У лютым 2017 году праходзіў прагляд у «Нафтане», але клюбу не спадабаўся. У сакавіку прыбыў да табару «Ліды» і неўзабаве падпісаў кантракт. Паводле вынікаў сэзону 2017 году з 8 галамі стаў найлепшым бамбардзірам каманды.

У студзені 2018 году накіраваўся на прагляд у менскі «Прамень». У лютым 2018 году пакінуў «Ліду» і пазьней склаў угоду з сталічным клюбам. Замацаваўся ў якасьці асноўнага нападніка менчукоў, з 6 галамі стаў найлепшым бамбардзірам каманды ў сэзоне. У пачатку 2019 году ў сувязі зь пераездам «Промня» ў Магілёў і аб’яднаньнем зь мясцовым «Дняпром» стаў гульцом аб’яднанае каманды, якая атрымала назву «Дняпро». Пачынаў сэзон 2019 году ў аснове магілёўцаў, аднак у красавіку атрымаў пашкоджаньне, вярнуўся на поле ў ліпені. Хутка замацаваўся ў пачатковым складзе, але ня выратаваў каманду ад вылету з Найвышэйшае лігі.

У студзені 2020 году праходзіў прагляд у казаскім клюбе «Кызылжар», аднак бакі не паразумеліся наконт умоваў. У лютым стаў трэнавацца з «Менскам» і неўзабаве падпісаў кантракт. У сэзоне 2020 году трывала зьяўляўся ў стартавым складзе менчукоў. У студзені 2021 году праходзіў прагляд у гарадзенскім «Нёмане» і неўзабаве афіцыйна стаў гульцом каманды. У пачатку сэзону 2021 году праз траўму ня меў трывалага месца ў аснове, а зь ліпеня замацаваўся першай адзінаццатцы, з 7 галамі стаўшы найлепшым бамбардзірам «Нёмана» ў сэзоне. У лютым 2022 году падоўжыў супрацу з гарадзенскім клюбам. Сэзон 2022 году амаль цалкам прапусьціў праз пашкоджаньне. Вярнуўшыся да шыхтаў 2023 годзе, выходзіў пераважна на замены.

У студзені 2024 году далучыўся да мазырскай «Славіі». У ліпені 2024 году пакінуў клюб і неўзабаве далучыўся да магілёўскага «Дняпра», дзе замацавацца ня здолеў. У канцы сакавіка вярнуўся ў склад «Ліды», дзе некалі згуляў адзін сэзон.

## Дасягненьні
* Срэбны прызэр чэмпіянату Беларусі: 2023

## Статыстыка

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Профіль на сайце «Белшыны»
* Статыстыка «ПБ-Инфо»

Катэгорыя:Беларускія футбалісты
Марсэлу Віейра

**Марсэлу Віейра да Сылва Жуніёр** (;  12 траўня 1988 году, Рыю-дэ-Жанэйру, Бразылія) — бразыльскі футбаліст, абаронца. Былы гулец нацыянальнай зборнай Бразыліі.

## Кар’ера
### Клюбная
Марсэлу пачынаў кар’еру ў футзале, аднак у 13 гадоў ён далучыўся да акадэміі футбольнага клюбу «Флумінэнсі», у складзе якога дэбютаваў у 2005 годзе.

Марсэлу ўвайшоў у склад мадрыдзкага «Рэалу» падчас студзеньскага трансфэрнага вакна ў 2007 годзе. Па прыбыцьці прэзыдэнт каралеўскага клюбу Рамон Кальдэрон сказаў, што малады гулец вельмі важны для клюбу. Многія гледачы віталі яго як патэнцыйнага пераемніка Рабэрту Карласа на левым флянзе абароны. Дэбютаваў футбаліст 7 студзеня 2007 году, выйшаўшы на замену ў матчы супраць «Дэпартыва», дзе «сьметанковыя» трывалі паразу зь лікам 0:2. 14 красавіка 2007 году трэнэр мадрыдцаў Фабіё Капэльлё ўпершыню выпусьціў гульца ў стартавым складзе ў матчы супраць «Расінгу», аднак і ў гэтым матчы «Рэал» трываў паразу зь лікам 1:2.

У сэзоне 2007—2008 гадоў Марсэлу правёў амаль усе матчы клюбу пад кіраўніцтвам Бэрнда Шустэра. Ягоныя здольнасьці, хуткасьць па полі, гульня ў нападзе і надзейная гульня ў абароне дазволіла яму стаць вельмі важным гульцом для «Рэалу». Аднак ужо 2009 год стаў для гульца няўдалым, бо новы трэнэр клюбу Хуандэ Рамас больш давяраў месца ў складзе аргентынцу Габрыелю Гайнцэ. Пасьля сыходу трэнэра, Марсэлу зноўку пачаў выходзіць у пачатковым складзе. Аўтар аднаго з галоў у фінале Лігі чэмпіёнаў 2014 году.

### Міжнародная
Марсэлу забіў гол у сваім дэбютным матчы супраць зборнай Ўэйлзу, матч скончыўся перамогай зборнай Бразыліі зь лікам 2:0. У 2012 годзе трапіў у сымбалічную зборную сьвету.

## Дасягненьні
**«Рэал»**:
* Чэмпіён Гішпаніі: 2007, 2008, 2012, 2017, 2020, 2022
* Уладальнік Кубка Гішпаніі: 2011, 2014
* Уладальнік Супэркубка Гішпаніі: 2008, 2012, 2017, 2020, 2022
* Пераможца Лігі чэмпіёнаў: 2014, 2016, 2017, 2018, 2022
* Уладальнік Супэркубка Эўропы: 2014, 2016, 2017
* Пераможца клюбнага чэмпіянату сьвету: 2014, 2016, 2017, 2018

**«Флумінэнсі»**:
* Чэмпіён штату Рыю-дэ-Жанэйру: 2023
* Уладальнік Кубка Лібэртадорэс: 2023

**Бразылія**:
* Бронзавы прызэр Алімпійскіх гульняў: 2008
* Срэбраны прызэр Алімпійскіх гульняў: 2012
* Пераможца Кубка канфэдэрацыяў: 2013

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Профіль на афіцыйным сайце ФК «Рэалу»
* Статыстыка на National Football Teams

Катэгорыя:Бразыльскія футбалісты
Катэгорыя:Бразыльскія футбалісты і футбалісткі на Алімпійскіх гульнях
Катэгорыя:Футбалісты і футбалісткі на летніх Алімпійскіх гульнях 2008 году
Катэгорыя:Футбалісты і футбалісткі на летніх Алімпійскіх гульнях 2012 году
Катэгорыя:Прызэры летніх Алімпійскіх гульняў 2008 году
Катэгорыя:Прызэры летніх Алімпійскіх гульняў 2012 году
Дантэ Банфім Коста Сантус

**Дантэ Банфім Коста Сантус** (;  18 кастрычніка 1983 году, Салвадор, Бразылія) — бразыльскі футбаліст, абаронца францускага клюбу «Ніцца» і нацыянальнай зборнай Бразыліі.

## Кар’ера
### Клюбная
Гуляў у акадэміях некалькіх лігаў. Зьяўляецца выхаванцам футбольнай школы клюбу «Жувэнтудэ». Дарослую кар’еру пачаў у 2002 годзе ў асноўнай камандзе таго ж клюбу, у якой правёў тры сэзоны, прыняўшы ўдзел у 22 матчах чэмпіянату.

Сваёй гульнёй за гэтую каманду прыцягнуў увагу прадстаўнікоў трэнэрскага штабу францускага «Лілю», да складу якога далучыўся ў пачатку 2004 году. З пачатку 2006 году да канца 2008 году гуляў за бэльгійскія «Шарлеруа» і «Стандард», з апошнім зь якіх у 2008 годзе заваяваў тытул чэмпіёну Бэльгіі й Супэркубак краіны.

27 сьнежня 2008 году заключыў кантракт зь мёнхэнглядбаскай «Барусіяй» на 4,5 году, якая заплаціла за бразыльца 2,5 млн эўра. Да складу «Баварыі» прыяднаўся ўлетку 2012 году, падпісаўшы чатырохгадовы кантракт. У складзе новага клюбу ў першым жа матчы выйграў Супэркубак Нямеччыны.

### Міжнародная
6 лютага 2013 году ва ўзросьце 29 гадоў дэбютаваў у афіцыйных матчах у складзе нацыянальнай зборнай Бразыліі ў таварыскай гульні супраць зборнай Ангельшчыны. Разам са зборнай браў удзел у Кубку канфэдэрацыяў 2013 году й чэмпіянаце сьвету 2014 году.

## Дасягненьні
**«Стандард»**:
* Чэмпіён Бэльгіі: 2008
* Уладальнік Супэрубка Бэльгіі: 2008

**«Баварыя»**:
* Чэмпіён Нямеччыны: 2013, 2014, 2015
* Уладальнік Кубка Нямеччыны: 2013, 2014
* Уладальнік Супэркубка Нямеччыны: 2012
* Пераможца Лігі чэмпіёнаў: 2013
* Уладальнік Супэркубка Эўропы: 2013
* Пераможца клюбнага чэмпіянату сьвету: 2013

**Бразылія**:
* Пераможца Кубка канфэдэрацыяў: 2013

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Профіль на афіцыйным сайце ФК «Барусіі» Мёнхэнглядбах
* Профіль на LFP.fr
* Профіль на fussballdaten.de

Катэгорыя:Бразыльскія футбалісты
Дзьмітры Зіновіч

**Дзьмітры Зіновіч** ( 29 сакавіка 1995 году) — беларускі футбаліст, абаронца.

## Кар’ера
### Клюбная
З 2012 году выступаў за дубль футбольнага клюбу «Менск». У сэзоне 2014 году пачаў часам прыцягвацца да асноўнага складу. Дэбютаваў у Найвышэйшай лізе 6 ліпеня 2014 году, выйшаўшы на замену ў канцы матчу супраць «Нафтану» (4:0). У сьнежні 2014 году падоўжыў кантракт зь «Менскам». Сэзон 2015 году распачаў у дублі, а ў чэрвені замацаваўся ў стартавым складзе асноўнай каманды. Аднак, у ліпені атрымаў траўму, празь якую выбыў да кастрычніка. Па акрыяньні вярнуў сваё месца ў пачатковым складзе.

У сакавіку 2016 году быў аддадзены ў арэнду берасьцейскаму «Дынама». Пачынаў сэзон асноўным абаронцам дынамаўцаў, але пазьней страціў месца ў складзе. У ліпені 2016 году пакінуў «Дынама» і неўзабаве далучыўся да «Белшыны», якую ня здолеў выратаваць ад вылету ў Першую лігу. 

У студзені 2017 году вярнуўся ў «Менск». Сэзон 2017 году пачаў у якасьці аднаго з галоўных цэнтральных абаронцаў менчукоў. У верасьні 2017 году не гуляў праз пашкоджаньне. У пачатку сэзону 2018 году хутка замацаваўся ў стартавым складзе, аднак у жніўні атрымаў траўму і зноў прапусьціў рэшту сэзону. У чэрвені 2019 году вярнуўся да шыхтаў, але зьяўляўся на пляцоўцы зрэдку, часьцей застаючыся на лаўцы запасных. Гуляў за дубль.

У студзені 2021 году па заканчэньні працоўнай дамовы адышоў зь «Менску». Неўзабаве пачаў трэнавацца з «Іслаччу» ды склаў угоду з клюбам. Пачынаў сэзон у першай адзінаццатцы каманды, але зь ліпеня па кастрычніка не зьяўляўся на полі. Даў рады толькі зь лістападу. У студзені 2022 году па заканчэньні кантракта пакінуў «Іслач». У лютым 2022 году рыхтаваўся да сэзону з бабруйскай «Белшынай» і ў выніку падпісаў кантракт. Замацаваўся ў стартавым складзе каманды, у кастрычніку не гуляў праз траўмы. У студзені 2023 году быў прэзэнтаваны ў якасьці гульца берасьцейкага «Дынама». У студзені 2024 году футбаліст пакінуў берасьцейскі клюб, скасаваўшы кантракт на ўзаемную  згоду бакоў. Пазьней бараніў колеры расейскага клюбу «Лада-Тальяці» ды гуляў у Кыргыстане.

### Міжнародная
Выступаў за зборную Беларусі (да 19 гадоў). 17 лістапада 2014 году дэбютаваў у складзе моладзевай зборнай Беларусі ў таварыскім матчы супраць зборнай Летувы. У студзені 2015 году браў удзел у Кубку Садружнасьці ў Санкт-Пецярбургу, дзе згуляў 5 матчаў. У студзені 2016 году ўжо правёў 4 матчы на чарговым Кубку Садружнасьці, пасьля чаго больш не выклікаўся ў зборную.

У ліпені 2017 году згуляў за другую зборную Беларусі на Кубку Караля ў Тайляндзе.

## Статыстыка

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Профіль на сайце «Менску»
* Статыстыка «ПБ-Инфо»

Катэгорыя:Беларускія футбалісты
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Менск»
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Дынама» Берасьце
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Белшына» Бабруйск
Катэгорыя:Футбалісты клюбу «Іслач» Менскі раён
Бруна Мартынс Індзі

**Бруна Мартынс Індзі** (;  8 лютага 1992 году, Барэйру, Партугалія) — нідэрляндзкі футбаліст, абаронца клюбу «Спарта» і былы гулец нацыянальнай зборнай Нідэрляндаў.

## Кар’ера
Выхаванец футбольнай акадэміі клюбу «Фэеноорд». У прафэсійным футболе за каманду 19 жніўня 2010 году, выйшаўшы ў стартавым складзе ў хатнім матчы Лігі Эўропы супраць бэльгійскага «Генту» (1:0). Праз тры дні, 22 жніўня, ён таксама дэбютаваў у Эрэдывізіі ў матчы супраць «Гэраклеса», які скончыўся ўнічыю 1:1. У ліпені 2014 году перайшоў у «Порту» за 7,7 млн эўра.

За нацыянальную зборную Нідэрляндаў дэбютаваў 15 жніўня 2012 году ў матчы супраць зборнай Бэльгіі.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт
* Профіль на Transfermarkt
* Статыстыка на National Football Teams

Катэгорыя:Нідэрляндзкія футбалісты
Катэгорыя:Нідэрляндцы афрыканскага паходжаньня
Хасэ Марыя Басанта

**Хасэ́ Мары́я Баса́нта Паво́нэ** (;  3 красавіка 1984 году, Трэс-Саргентас, Аргентына) — аргентынскі футбаліст, абаронца і гулец нацыянальнай зборнай Аргентыны. Зьяўляецца стрыечным братам футбалістаў Марыяна і Гансалё Павонэ.

## Кар’ера
Хасэ пачаў сваю кар’еру ў клюбе «Эстудыянтэс», аднак у 2006 годзе далучыўся да клюбу другога дывізіёну «Алімпа». Новаму клюбу Басанта дапамог атрымаць перамогу ў чэмпіянаце і прабіцца ў Прымэру. У 2007 годзе гулец вярнуўся ў «Эстудыянтэс».

У чэрвені 2008 году гульца набыў мэксыканскі «Мантэрэй» паводле просьбы мэнэджара каманды Рыкарда Ля Вольпэ. З тых часоў Басанта стаў асноўным гульцом каманды, некалькі разоў стаўшы чэмпіёнам Мэксыкі.

## Дасягненьні
**Мантэрэй**:
* Чэмпіён Мэксыкі: 2009(а), 2010(а), 2019(а)
* Уладальнік Кубка Мэксыкі: 2017(а)
* Пераможца Лігі чэмпіёнаў: 2011, 2012, 2013, 2019

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Профіль на Transfermarkt
* Профіль на Soccerway
* Статыстыка на National Football Teams

Катэгорыя:Аргентынскія футбалісты
Націк Багіраў

**Націк Багіраў** (; нарадзіўся 24 верасьня 1964) — беларускі дзюдаіст азэрбайджанскага паходжаньня, га­лоў­ны трэ­нер збор­най Бе­ла­ру­сі па дзюдо, старшыня Міжнароднага грамадзкага аб’яднаньня «Кангрэс азэрбайджанскіх грамадаў».

## Вонкавыя спасылкі
* Націк Багіраў: «У палітыцы баі без правілаў — гэта падман»

Катэгорыя:Беларускія спартоўцы
Катэгорыя:Беларускія дзюдаісты і дзюдаісткі на Алімпійскіх гульнях
Катэгорыя:Дзюдаісты і дзюдаісткі на летніх Алімпійскіх гульнях 1996 году
Катэгорыя:Дзюдаісты і дзюдаісткі на летніх Алімпійскіх гульнях 2000 году