open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
ШІЗА

ШІЗА – абрэвіятура ад "штрафны ізалятар", ізаляванае памяшканьне ў папраўчай калоніі. Будынак з камерамі ШІЗА ў калоніях Беларусі аддзелены ад асноўнай жылой зоны. Асуджаны зьмяшчаецца ў ШІЗА за парушэньні рэжыму ўтрыманьня ва ўстанове. ШІЗА, гэта бетонная камера з адкіднымі нарамі, якія адшпільваюцца на ноч. У камеры ШІЗА асуджаны ня мае права мець пры сабе нічога, апроч пары тапак, сподняй бялізны, некаторых сродкаў асабістай гігіены (мыла, туалетная папера, зубная паста і зубная шчотка), асуджанаму выдаецца адмысловая вопратка (жаргонная назва "шызоўка") – тонкія баваўняныя штаны і кашуля (жаргоннае "кліфт") з надрукаванымі вялікімі літарамі "Ш" спераду і "ШІЗА" ззаду. 

Беларускай акупацыйнай адміністрацыяй камеры ШІЗА выкарыстоўваюцца ў калоніях як сродак катаваньня холадам і голадам палітычных вязьняў. У камеры ШІЗА ПК №17 г. Шклова у траўні 2021 року быў закатаваны палітычны вязень Вітольд Ашурак. 

Асуджанія часта на жаргоннай мове ШІЗА называюць "кіча" –  словам, якое ўжываецца з савецкіх часоў і, паводле некаторых тлумачэньняў, паходзіць ад рас. "камера истязания человеческого организма".

## Крыніцы
Kenworth W900S

**Kenworth W900S** — гэта звычайная прафесійная мадэль грузавіка, прызначаная для такіх задач, як змешванне і перавозка цяжкіх грузаў. Яна мае пярэдні мост, выведзены наперад, каб адпавядаць мясцовым правілам будаўніцтва мастоў і максымізаваць грузападымальнасць. У адрозненне ад W900L з доўгім капотам, W900S мае карацейшы бампер і выведзены наперад мост, што робіць яго папулярным у вытворчасці гатовага бетону і іншых прафесійных мэтах. Прафесійная канфігурацыя кабіны Kenworth W900S — гэта ў першую чаргу мадэль з дзённай кабінай, прызначаная для прафесійнага выкарыстання, напрыклад, для падрыхтоўкі бетоннай сумесі. Яна мае пярэдні мост, высунуты наперад, кароткі бампер і паднятую кабіну ў адпаведнасці з мясцовымі правіламі будаўніцтва мастоў (пасля-Brockway T 2-Door Regular Enclosed Cab Truck (1920-1924), 1925 Brockway Model K2 1/2 to 3 Ton 2-Door Regular Enclosed Truck, 1926 Brockway Model R 3 1/2-4 Ton 2-Door Regular Enclosed Truck, 1928 Reo GA 2-Door Regular Enclosed Cab Truck, Autocar Dispatch SA 2-Door Regular Enclosed Cab Truck, 1933 Dodge Brothers 2-Ton 2-Door Regular Cab Truck, 1934 Dodge Brothers 2-Ton 2-Door Regular Cab Truck, 1935 Dodge Brothers 2-Ton 2-Door Regular Cab Truck, 1936 Dodge 2-Ton 2-Door Regular Cab Truck, 1937 Dodge 2-Ton 2-Door Regular Cab Truck, 1938 Dodge 2-Ton 2-Door Regular Cab Truck, 1939 Peterbilt 260 2-door day cab set-forward front axle truck, 1940-1941 Peterbilt 344 2-door day cab set-forward front axle truck, ЯАЗ-210 2-door daycab truck, 1958-1959 ЯАЗ-221 2-door daycab truck, 1959—1965 КрАЗ-221 2-door daycab truck, і 1965—1986 КрАЗ-258 2-door daycab truck). Такая канфігурацыя дазваляе выкарыстоўваць пэўнае размяшчэнне кабіны і канструкцыю шасі, якія адпавядаюць патрабаванням складаных ужыванняў. Напрыклад, W900S быў спецыяльна адаптаваны для прафесійнага выкарыстання, напрыклад, для кранаў, якім неабходна кіраваць пярэдняй часткай грузавіка, не перашкаджаючы капоту.

Катэгорыя:Грузавыя аўтамабілі
Mack Granite

**Mack Granite** — гэта серыя цяжкіх грузавікоў (клас 8) і грузавікоў для сур'ёзных работ, вырабленых кампаніяй Mack Trucks. Ён мае доўгі нізкапрофільны капот і кабіну з добрай бачнасцю. Распрацаваны як грузавікі з прамой кузавай для мясцовага будаўніцтва, вывазу адходаў і іншых прафесійных работ, ён таксама даступны ў выглядзе паўцяга. Прадстаўлены ў 2001 годзе, ён працягвае вытворчасць па сённяшні дзень, Варыянты Mack Granite ўключаюць грузавік з дзённай кабінай і адкінутай пярэдняй воссю (пасля-1912-1915 Mack Senior All-Steel Windshield Open Cab Truck with doors, 1916-1919 Mack AC All-Steel Windshield C-Cab Six-Cylinder Dual Reduction Drive Truck with doors, 1920-1923 Mack AC All-Steel Windshield C-Cab Six-Cylinder Dual Reduction Drive Truck with doors, 1924-1926 Mack AC 2-Door All-Steel Enclosed Cab Six-Cylinder Dual Reduction Drive Truck, 1927-1929 Mack Model BJ 2-Door All-Steel Enclosed Cab Truck, 1930-1932 Mack Model BG 2-Door All-Steel Enclosed Cab Truck, 1933 Dodge Brothers 2-Ton 2-Door Regular Cab Truck, 1934 Dodge Brothers 2-Ton 2-Door Regular Cab Truck, 1935 Dodge Brothers 2-Ton 2-Door Regular Cab Truck, 1936 Dodge 2-Ton 2-Door Regular Cab Truck, 1937 Dodge 2-Ton 2-Door Regular Cab Truck, Mack A-Series 2-door day cab truck, Mack CA-31 2-door day cab truck, Mack B-61 SFA 2-door day cab truck, 1966–1975 Mack RD SFA 2-door day cab truck, 1975–1985 Mack RD SFA 2-door day cab truck, 1985–1995 Mack RD SFA 2-door day cab truck, і 1995–2004 Mack RD SFA 2-door day cab truck), грузавік з дзённай кабінай і адкінутай пярэдняй воссю (пасля-1912-1915 Mack Senior All-Steel Windshield Open Cab Truck with doors, 1916-1919 Mack AC 4-Cylinder All-Steel Windshield C-Cab Truck with doors, 1920-1923 Mack AC 4-Cylinder All-Steel  Windshield C-Cab Truck with doors, 1924-1926 Mack AC 4-Cylinder 2-Door All-Steel Enclosed Cab Truck, 1927-1929 Mack AC 4-Cylinder 2-Door All-Steel Enclosed Cab Truck, 1930-1937 Mack Model BQ 2-Door All-Steel Enclosed Cab Truck, Mack A-Series 2-door day cab truck, Mack L-Series 2-door day cab truck, Mack B-87 SBA 2-door day cab truck, 1965–1975 Mack DM 2-door day cab truck, 1975–1985 Mack DM 2-door day cab truck, 1985–1995 Mack DM 2-door day cab truck, і 1995–2004 Mack DM 2-door day cab truck), грузавік з падоўжанай кабінай і адкінутай пярэдняй воссю, грузавік з падоўжанай кабінай і адкінутай пярэдняй воссю, грузавік з двух'яруснай кабінай і адкінутай пярэдняй воссю, і двух'яруснай кабінай.

Катэгорыя:Грузавыя аўтамабілі
ГАЗель-NEXT

**«ГАЗель NEXT»** — гэта абноўленая версія арыгінальнай серыі сярэднетанажных фургонаў і грузавікоў «ГАЗель», якія выпускаюцца расійскім аўтамабільным гігантам ГАЗ. Яна вырабляецца разам з арыгінальнай «ГАЗеллю», якая цяпер вядомая як «ГАЗель Бізнес», «ГАЗель Некст» выпускаецца ў розных тыпах кузава, у тым ліку грузавыя фургоны (пасля-Turners horse-drawn bakers van, 1904 Cadillac Model A 6 1/2hp Two-seater/Delivery Van, 1925 Packard 333 Panel Truck, 1926 Star Panel Truck, Ford Model A Panel Truck (1927-1929), Ford Model A Panel Truck (1930-1931), 1932 Ford Panel Truck, 1933 Ford Panel Truck, 1934 Ford Panel Truck, Ford V8 1½-Ton Panel Truck (1935-1936), Ford V8 1½-Ton Panel Truck (1937), Ford V8 1½-Ton Panel Truck (1938-1939), Ford ½-Ton Panel Truck (11C), Ford V8 1½-Ton Panel Truck (1942-1947), Ford F-1 Panel Truck (1948-1950), Ford F-1 Panel Truck (1951), Ford F-1 Panel Truck (1952), Ford F-100 Panel Truck (1953), Ford F-100 Panel Truck (1954), Ford F-100 Panel Truck (1955), Ford F-100 Panel Truck (1956), Ford F-100 Panel Truck (1957), Ford F-100 Panel Truck (1958), Ford F-100 Panel Truck (1959), Ford F-100 Panel Truck (1960), РАФ-977K, РАФ-2203 cargo van, 1994-1999 ГАЗ ГАЗель cargo van, 1999-2003 ГАЗ ГАЗель cargo van, 2003-2010 ГАЗ ГАЗель cargo van, і 2010-2013 ГАЗ ГАЗель Бизнес cargo van), мікрааўтобусы (пасля-Horse Drawn Wayne School Hack, 1903 Clarkson Steam Bus, 1924 Fifth Avenue Coach Company enclosed single decker bus, Yellow City Service Bus-Z-33, 1926 ACF Enclosed Single-Deck Passenger Bus, Ford Model AA Raymond Matthews Bus (1928-1929), Ford Model AA 330-B Tour Bus (1930-1931), 1932-1938 ГАЗ-03-30, 1938-1948 ГАЗ-03-30, ГЗА-651, РАФ-251, РАФ-977 D «Латвия» 4-door minibus, РАФ-977ДМ 4-door minibus, РАФ-2203 4-door minibus, 1994-1999 ГАЗ ГАЗель minibus, 1999-2003 ГАЗ ГАЗель minibus, 2003-2010 ГАЗ ГАЗель minibus, і 2010-2013 ГАЗ ГАЗель Бизнес minibus), грузавікі з адной (пасля-Hansen Horse Drawn Freight Wagon, 1914-1918 Foden Wagon 4 n.h.p. 5 ton Steam Chassis Lorry, 1926 Fordson Prototype Cab over 2-Door Standard Cab Dual Rear Wheel Chassis Truck, Leyland Beaver TSC9 2-Door Standard Cab Chassis Lorry, International Harvester C-300 2-Door Standard Cab Chassis Truck, International Harvester CS-300 2-Door Standard Cab Chassis Truck, International Harvester DS-300 Cabover 2-Door Standard Cab Chassis Truck, 1940-1946 Alfa Romeo 800 extended cab chassis truck, 1947-1954 Alfa Romeo 900 extended cab chassis truck, ЕрАЗ-762Г 2-Door Single Cab Chassis Truck, РАФ-3311 2-door single cab chassis truck, 1994-1999 ГАЗ-3302 2-door single cab truck, 1999-2003 ГАЗ-3302 2-door single cab truck, 2003-2010 ГАЗ-3302 2-door single cab truck, і 2010-2013 ГАЗ-3302 ГАЗель Бизнес 2-door single cab truck), фургоны экіпажа, і грузавікі з падвойнай кабінамі.

Катэгорыя:Аўтамабілі ГАЗ
Катэгорыя:Аўтамабілі СССР
Катэгорыя:Фургоны
Катэгорыя:Мікрааўтобусы
Катэгорыя:Аўтамабілі, прадстаўленыя ў 2013 годзе
Дэмакраты 66

**Дэмакраты 66** () — сацыяльна-лібэральная і прагрэсіўная палітычная партыя ў Нідэрляндах, якая займае цэнтральна-левацэнтрысцкую частку палітычнага спэктру. Уваходзіць у Лібэральны інтэрнацыянал ды Альянс лібэралаў і дэмакратаў за Эўропу.

Назва партыі адсылае да году ейнага стварэньня, то бок 1966 году. Ад пачатку ейнай галоўнай мэтай была дэмакратызацыя нідэрляндзкай палітычнай сыстэмы, але зь цягам часу яна распрацавала больш шырокую сацыяльна-лібэральную ідэалёгію. Д66 асабліва папулярная сярод людзей з унівэрсытэцкай адукацыяй, а ейныя выбарнікі пераважна жывуць у буйных гарадах і ў грамадах з вышэйшай за сярэднюю колькасьцю заможных жыхароў. Партыя прадстаўляе адносна вялікую дзель мэраў, якія прызначаюцца, але не абіраюцца.

На агульных выбарах 1967 году Дэмакраты 66 атрымалі 7 месцаў з 150 магчымых у Палаце прадстаўнікоў. Аніводная новая партыя раней не атрымлівала столькі месцаў. Партыя была ва ўрадзе з 1973 па 1977 гады, з 1981 па 1982 гады, з 1994 па 2002 гады, з 2003 па 2006 гады ды з 2017 па 2024 гады. У 2025 годзе яна атрымала ажно дваццаць шэсьць месцаў у Палаце прадстаўнікоў, што зрабіла яе найбуйнейшай парлямэнцкай партыяй разам з Народнай партыяй за свабоду і дэмакратыю.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт

Катэгорыя:Арганізацыі, заснаваныя ў 1966 годзе
Катэгорыя:Сацыяльна-лібэральныя партыі
Катэгорыя:Праэўрапейскія палітычныя партыі
Любранец

**Любра́нец** () — места ва Ўлацлаўскім павеце Куяўска-Паморскага ваяводзтва Польшчы, сядзіба аднайменнай гміны. Насельніцтва — 2741 чалавек (2022), плошча — 2 км².

## Геаграфія
Празь места праплывае рака Зглавёнчка і праходзіць аўтадарога  (Кола — Брдоў — Ізьбіца Куяўская — **Любранец** — Бярэсьце Куяўскае).

## Мінуўшчына

У часе Рэфармацыі правапераемнік Любранскіх, кальвініст Якуб Хлявінскі, у 1562 року гвалтоўна захапіў сядзібу і маёнтак мясцовых лятэранскіх канонікаў.

У Другую сусьветную вайну немцы зьмянілі назву места на *Любраніц* (), а ў 1942 року — на Лютбрандаў (). Большасьць жыдоў, якіх да вайны налічвалася 880 чалавек, вывезьлі ў Лодзінскае гета, рэшту ў 1942 року зьнішчылі.

Да 1954 року Любранец быў сядзібай гміны Пяскі Быдгаскага ваяводзтва. У 1975—1998 належаў да Ўлацлаўскага ваяводзтва.

## Турыстычная інфармацыя
* нэагатычны касьцёл Маці Божай Шкаплернай (1906)
* сынагога (канец XVIII ст.)
* каталіцкія могілкі з капліцай сьвятой Ганны (1834)
* жыдоўскія могілкі
* палацава-паркавы комплекс: мураваны палац (1827), афіцыны XIX стагодзьдзя і ляндшафтны парк (1826).
* будынак агульнаадукацыйнага ліцэю (1924—1926)

## Спорт
Меска-гмінны футбольны клюб «Любранец».

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Бачына гміны і места
* 
* 

Катэгорыя:Любранец (гміна)
Катэгорыя:Катэгорыі населеных пунктаў Польшчы
Катэгорыя:Гарады Куяўска-Паморскага ваяводзтва
Кэрлінг на зімовых Алімпійскіх гульнях 2026 году

**Спаборніцтвы па [[кэрлінг]]у на [[Зімовыя Алімпійскія гульні 2026 году|зімовых Алімпійскіх гульнях 2026 году]]** ладзіліся з 4 па 22 лютага. Турнір быў праведзены на Алімпійскім стадыёне ў Картына-д’Ампэцца. Спаборніцтвы былі заплянаваныя на кожны дзень гульняў. Гэта быў дзявяты раз, калі кэрлінг прадстаўлены ў алімпійскай праграме. Былі разыграныя 3 камплекты мэдалёў, як то сярод мужчынаў, жанчынаў і ў мяшаных парах. У кожнай з дысцыплінаў будуць дужыцца 10 краінаў. Усяго ў кэрлінгу разьмеркавана 120 квотных месцаў, то бок па 60 месцаў на кожную плоць.

## Узнагароды

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт

Катэгорыя:Зімовыя Алімпійскія гульні 2026 году
2026
Фізыялёгія дыханьня

**Фізыялёгія дыха́ньня** — сукупнасьць працэсаў, якія спрыяюць транспартаваньню кіслароду з навакольнага асяродзьдзя да тканак цела і выдаленьню вуглякіслага газу з дапамогай дыхальнай сыстэмы. Фізыялягічнае вызначэньне дыханьня адрозьніваецца ад біялягічнага вызначэньня вузнага дыханьня, якое ёсьць мэтабалічным працэсам, пры якім арганізм атрымлівае энэргію шляхам затляненьня пажыўных рэчываў і вызваленьня прадуктаў жыцьцядзейнасьці. Не зважаючы на тое, што фізыялягічнае дыханьне неабходнае дзеля падтрыманьня вузнага дыханьня і, такім чынам, жыцьця ў жывёлаў, гэтыя працэсы адрозьніваюцца. Вузнае дыханьне адбываецца ў асобных вузах арганізма, у той час як фізыялягічнае дыханьне тычыцца дыфузіі і транспартаваньню мэтабалітаў паміж арганізмам і навакольным асяродзьдзем.

Абмен газаў у лёгкіх адбываецца шляхам вэнтыляцыі (звычайна называецца дыханьнем) і пэрфузіі. Вэнтыляцыя стасуецца трапленьня і выштурхоўваньня паветра зь лёгкіх, а пэрфузія — гэта цыркуляцыя крыві ў лёгачных капілярах. У сысуноў фізыялягічнае дыханьне ўлучае дыхальныя цыклы ўдыханьня і выдыханьня. Удых звычайна ўважаецца за актыўны рух, які папіхае паветра ў лёгкія, дзе адбываецца працэс газаабмену паміж паветрам у пухірыках і крывёю ў лёгачных капілярах. Скарачэньне цягліцы дыяфрагмы выклікае зьмену ціску, якая роўная ціску, выкліканаму элястычнымі, рэзыстыўнымі і інэрцыйнымі кампанэнтамі дыхальнай сыстэмы. Наадварот, выдых звычайна ўважаецца за пасіўны працэс, але маюцца шмат выняткаў. Гэтак выдых робіцца актыўным пры стварэньні функцыянальнага залішняга ціску, у час размовы, сьпеваў, гоману, сьмеху, сарпаньня, чханьня, кашлю, а таксама пры выдыху пад вадою, калі гэта робіцца падчас плаваньня і ныраньня, ды пры высокіх узроўнях фізыялягічнай нагрузкі, як то бег, лажаньне і кіданьне, дзе патрабуецца больш хуткі газаабмен. Таксама ў некаторых формах мэдытацыі з кантролем дыханьня выдых можа таксама быць актыўным. Размова ды сьпевы ў людзей патрабуюць працяглага кантролю дыханьня, якія многія сысуны ня здольныя выканаць.

Працэс дыханьня не запаўняе пухірыкі атмасфэрным паветрам у час кожнага ўдыху (каля 350 мл на ўдых), але ўдыханае паветра старанна разрэджваецца і зьмешваецца зь вялікім аб’ёмам газу (каля 2,5 літры ў дарослага чалавека), вядомым як функцыянальная астачная ёмнасьць, якая застаецца ў лёгкіх пасьля кожнага выдыху і газавы склад якой значна адрозьніваецца ад складу навакольнага паветра. Фізыялягічнае дыханьне ўлучае мэханізмы, якія забясьпечваюць сталы склад функцыянальнай астачнай ёмнасьці і ўраўнаважваюць яго з газамі, расчыненымі ў капілярнай крыві лёгкіх, і, такім чынам, ва ўсім целе. За час дыханьня вуглярод-вадародныя сувязі разрываюцца ў выніку затляняльна-аднаўленчай рэакцыі, і такім чынам таксама ўтвараюцца вуглякіслы газ і вада. Працэс выпрацоўкі вузнай энэргіі называецца вузным дыханьнем.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Агляд на старонцы Ўнівэрсытэту імя Джона Гопкінза.

Катэгорыя:Дыханьне
Катэгорыя:Вікіпэдыя:Істотныя артыкулы
Конны спорт на летніх Алімпійскіх гульнях 2020 году

**Спаборніцтвы па [[конны спорт|конным спорце]] на [[Летнія Алімпійскія гульні 2020 году|летніх Алімпійскіх гульнях 2020 году]]** ладзіліся з 24 ліпеня па 7 жніўня 2021 году ў конна-спартовым парку Бадзі-Коэн. Бралі ўдзел у розыгрышах 200 вершнікаў у трох дысцыплінах як у асабістых, гэтак і ў камандных спаборніцтвах, а менавіта ў выездцы, трохборстве і канкуры. Былі разыграныя 6 камплектаў мэдалёў.

## Узнагароды

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт

Катэгорыя:Летнія Алімпійскія гульні 2020 году
2020
Барацьба на летніх Алімпійскіх гульнях 2020 году

**Спаборніцтвы па [[барацьба|барацьбе]] на [[Летнія Алімпійскія гульні 2020 году|летніх Алімпійскіх гульнях 2020 году]]** ладзіліся з 1 па 7 жніўня 2021 году ў выставачным цэнтры Макухары Мэсэ. Турнір спалучаў у сябе дужаньні ў вольным стылі і грэка-рымскай барацьбе ў розных вагавых катэгорыях. Мужчыны дужаліся ў абедзьвюх дысцыплінах, у той час як жанчыны бралі ўдзел толькі ў вольнай барацьбе. Барацьба ўсьцяж уключаная ў праграму ўсіх сучасных летніх Алімпійскіх гульняў, за выключэньнем летніх Алімпійскіх гульняў 1900 году, якія таксама ладзіліся ў Парыжы. Было ўручана 18 камплектаў мэдалёў.

## Узнагароды
### Вольная барацьба

### Грэка-рымская барацьба

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт

Катэгорыя:Летнія Алімпійскія гульні 2020 году
2020
Прэм’ер-ліга чэмпіянату Казахстану па футболе 2019 году

**Прэм’ер-ліга 2019 году** — 28-ы розыгрыш найвышэйшага футбольнага дывізіёну Казахстану, які праходзіў з 9 сакавіка па 10 лістапада 2019 году. Чэмпіёнам стала «Астана», якая тым самым здабыла свой шосты тытул у найвышэйшым дывізіёне.

## Клюбы
У турніры бралі ўдзел 12 клюбаў, зь якіх дзесяць былі найлепшымі паводле вынікаў папярэдняга сэзону (у тым ліку пераможца пераходных матчаў «Іртыш»), а два клюбы прасунуліся зь Першай лігі — «Акжэтпэс» і «Тараз». Гэтыя клюбы замянілі «Кызылжар» і «Акжаік».

## Табліца


## Вынікі гульняў
### 1—22 туры

### 23—33 туры

## Пераходныя матчы
Па заканчэньні сэзону прайшлі пераходныя матчы паміж «Таразам», які заняў дзясятае месца ў Прэм’ер-лізе, і «Акжаікам», які заняў трэцяе месца ў Першай лізе. Перамогу па суме дзьвюх сустрэч здабыў «Тараз», і клюбы засталіся ў сваіх лігах.

**Першы матч**

**Матч у адказ**

## Вонкавыя спасылкі
* Чэмпіянаты Казахстану на сайце RSSSF

Катэгорыя:Чэмпіянат Казахстану па футболе
Катэгорыя:2019 год у футболе
Прэм’ер-ліга чэмпіянату Казахстану па футболе 2017 году

**Прэм’ер-ліга 2017 году** — 26-ы розыгрыш найвышэйшага футбольнага дывізіёну Казахстану, які праходзіў з 8 сакавіка па 5 лістапада 2017 году. Чэмпіёнам стала «Астана», якая тым самым здабыла свой чацьвёрты тытул у найвышэйшым дывізіёне.

## Клюбы
У турніры бралі ўдзел 12 клюбаў, зь якіх 11 былі найлепшымі паводле вынікаў папярэдняга сэзону, а «Кайсар» прасунуўся зь Першай лігі, замяніўшы «Жэтысу».

## Табліца


## Вынікі гульняў
### 1—22 туры

### 23—33 туры

## Пераходны матч
Па заканчэньні сэзону адбыўся пераходны матч паміж «Акжаікам», які заняў дзясятае месца ў Прэм’ер-лізе, і «Мактааралам», які заняў чацьвёртае месца ў Першай лізе. Перамогу здабыў «Акжаік», і клюбы засталіся ў сваіх лігах.

## Вонкавыя спасылкі
* Чэмпіянаты Казахстану на сайце RSSSF

Катэгорыя:Чэмпіянат Казахстану па футболе
Катэгорыя:2017 год у футболе
Прэм’ер-ліга чэмпіянату Казахстану па футболе 2016 году

**Прэм’ер-ліга 2016 году** — 25-ы розыгрыш найвышэйшага футбольнага дывізіёну Казахстану, які праходзіў з 12 сакавіка па 29 кастрычніка 2016 году. Чэмпіёнам стала «Астана», якая тым самым здабыла свой трэці тытул у найвышэйшым дывізіёне.

## Клюбы
У турніры бралі ўдзел 12 клюбаў, зь якіх 11 былі найлепшымі паводле вынікаў папярэдняга сэзону (у тым ліку пераможца пераходнага матчу «Жэтысу»), а «Акжаік» прасунуўся зь Першай лігі, замяніўшы «Кайсар».

## Рэгулярны сэзон
### Табліца


### Вынікі гульняў

## Чэмпіёнская група
### Табліца

### Вынікі гульняў

## Група на паніжэньне
### Табліца

### Вынікі гульняў

## Пераходны матч
Па заканчэньні сэзону адбыўся пераходны матч паміж «Таразам», які заняў 11-е месца ў Прэм’ер-лізе, і «Алтаем», які заняў другое месца ў Першай лізе. Перамогу здабыў «Алтай» і павысіўся ў Прэм’ер-лігу. Аднак 3 лютага 2017 году Фэдэрацыя футболу Казахстану выключыла «Алтай» з Прэм’ер-лігі з-за неадпаведнасьці патрабаваньням (неўзабаве клюб быў расфармаваны), а «Тараз» пакінула ў найвышэйшым дывізіёне наўзамен.

## Вонкавыя спасылкі
* Чэмпіянаты Казахстану на сайце RSSSF

Катэгорыя:Чэмпіянат Казахстану па футболе
Катэгорыя:2016 год у футболе
Вільярэал

**Вільярэа́л** () — горад на ўсходзе Гішпаніі ў аўтаномнай супольнасьці Валенсіі. Места стаіць на вышыні 42 мэтры над узроўнем мора, за 7 км на поўдзень ад сталіцы правінцыі гораду Кастэльёну-дэ-ля-Пляна. Вільярэал і гэты горад аддзяляе рака Міхарэс. Колькасьць насельніцтва ў 2010 годзе складала  жыхароў.

## Гісторыя

Горад быў заснаваны ў 1274 годзе каралём Якубам I Арагонскім падчас ягонага паходу ў вяртаньні мусульманскіх тэрыторыяў падчас Рэканкісты. Ён быў стратэгічна разьмешчаны на старажытнай дарозе Аўгуста за 65 км на поўнач ад Валенсіі, на ўскрайку тагачаснай мусульманскай цытадэлі Барыяна. Месту быў нададзены каралеўскі статус, з прадстаўніцтвам у Валенсійскім парлямэнце, ды займеў прывілей выкарыстоўваць каралеўскі штандар у якасьці свайго сьцягу. Спачатку горад быў аточаны мурамі, але пашырыўся па-за іхнымі межамі з XIV стагодзьдзя праз павелічэньне насельніцтва. Дэмаграфічны і эканамічны дысбалянс, які характарызаваў XV стагодзьдзе, працягваўся і ў пачатку XVI стагодзьдзя з сталымі канфліктамі паміж хрысьціянскім насельніцтвам і мусульманамі, якія ўсё яшчэ жылі ў Гішпаніі.

Цягам XVI стагодзьдзя прадуктыўныя сельскагаспадарчыя землі былі пашыраныя, а праз стварэньня сьвідравінаў дзеля атрыманьня вады і пераўтварэньня сухіх зямель у абводненыя палі, што дазволіла пашырыць сельскую гаспадарку ў XVII стагодзьдзі. Пасьля катастрафічнага ўдзелу гораду ў вайне за гішпанскую спадчыну, у другой палове XVIII стагодзьдзя, былі створаны першыя прамысловыя прадпрыемствы, галоўным чынам тэкстыльныя. Таксама ў гэты час горад быў уцягнуты ў розныя паўстаньні і войны, якія зьмянілі палітычны склад Гішпаніі. У XIX стагодзьдзі парышылася вырошчваньне і гандаль апэльсінамі, што стала чыньнікам да значнага эканамічнага росту гораду. У гэтай справе былі занятыя ня толькі асобныя фэрмэры, але і фэрмэрскія асацыяцыі ды каапэратывы. Па грамадзянскай вайне ў 1936—1939 гадах прыбытак ад гандлю апэльсінамі дазволіў некалькім прадпрымальнікам пабудаваць фабрыкі выстворчасьці кафліны, каб дывэрсыфікаваць сваю прамысловасьць. Кераміка працягвае пашырацца і на сёньня, бо цяпер ёсьць асноўнай эканамічнай дзейнасьцю Вільярэалу.

## Спорт
У горадзе базуецца футбольны клюб «Вільярэал», які спаборнічае ў Ля Лізе, то бок найвышэйшым дывізіёне футболу Гішпаніі. Заснаваны ў 1923 годзе, клюб дасягнуў найвышэйшага дывізіёну ў 1998 годзе. За час пасьпяховага пэрыяду ў Ля Лізе каманда брала срэбныя мэдалі ў сэзоне 2007—2008 гадоў. «Вільярэал» быў паўфіналістам Лігі чэмпіёнаў у 2006 і 2022 годах, а таксама рабіўся пераможцам Лігі Эўропы ў 2021 годзе. Каманда ладзіць свае матчы на стадыёне Эстадыё дэ ля Сэраміка, які з умяшчальнасьцю ў 25 тысяч чалавек фактычна можа зьмясьціць палову насельніцтва гораду.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт.
Бывай, сынку

«**Быва́й, сынку**» () — кітайскі мастацкі фільм рэжысэра Ван Сяшуая, які выйшаў на экраны ў 2019 годзе.

Фільм быў прадстаўлены ў асноўнай конкурснай праграме ігравога кіно 26-га Менскага міжнароднага кінафэстывалю «Лістапад».

## Зьмест
Кітайская Народная Рэспаспалітая. Пачатак 1990-х. Урад строга сочыць за выкананьнем правіла «*адна сям’я — адно дзіцё*». Сям’я работнікаў мэталюргічнага завода ўтойвае цяжарнасьць жонкі, але вельмі хутка пра гэта даведваюцца ў прафкоме і жанчыну вымушаюць зрабіць аборт на трэцім месяцы. Апэрацыя праходзіць складана, і гераіня ў выніку больш ня можа мець дзяцей. Празь нейкі час, забаўляючыся на рацэ, тоне адзіны сын пары. Каб забыцца на мінулае і рухацца далей, сям’я пераязджае да мора ў вобласьць Фудзянь, у гарадок з чужою гаворкаю і ладам жыцьця, і ўсынаўляюць хлопчыка.

## Акторскі склад
* Ван Дзынчун
* Юн Мэй
* Цы Сі
* Ван Юань
* Ду Дзян
* Ай Лія
* Сюй Чэн
* Лі Дзіндзін
* Джаянь Годжан

## Зноскі

## Вонкавыя спасылкі

* Бывай, мой сын на Кінакіпа
* 

Катэгорыя:Фільмы 2019 году
Катэгорыя:Кітайскія фільмы
Катэгорыя:Кітайскія фільмы 2019 году
Катэгорыя:Драматычныя фільмы
Катэгорыя:Кітайскія драматычныя фільмы
Катэгорыя:Драматычныя фільмы 2019 году
Катэгорыя:Фільмы Ван Сяшуая
Марыля. У пошуках дзіўнікаў

**«Марыля. У пошуках дзіўнікаў»** — беларускі дзіцячы анімацыйны сэрыял, створаны анімацыйнай студыяй OblakoStudio адмыслова для відэасэрвісу VOKA.

## Зьмест
У Меску ў Траецкім прадмесьці жыве Марыля — маленькая дзяўчынка зь вельмі багатай фантазіяй. Яна прагне падабацца, але людзі зусім не заўважаюць яе. Адзіны чалавек, які падтрымлівае Марылю, — Алесь. Аднойчы героі сустракаюць таемную Бабулю, якая кліча іх далучыцца да прыгодаў. Марыля бачыць у гэтай прапанове магчымасьць, якая дапаможа звярнуць на сябе ўвагу людзей навокал. Для Бабулі жа Марыля, якая мае багатую фантазыю, — гэта ключ да партала ў сьвет мітычных істот. З дапамогай гэтага партала Бабуля зможа выпусьціць дзіўнікаў, што былі забытыя, у рэальны сьвет. Неўзабаве Марыля разумее, што стала часткай нейкага злавеснага пляна, і адпраўляецца ўсё выпраўляць.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Марыля. У пошуках дзіўнікаў на Кінакіпа

Катэгорыя:Беларускія тэлесэрыялы
Катэгорыя:Тэлесэрыялы 2023 году
Катэгорыя:Тэлесэрыялы на беларускай мове
Катэгорыя:Мультыплікацыйныя сэрыялы
Катэгорыя:Беларускія мультсэрыялы
Катэгорыя:Мультсэрыялы ў 2020-я
Катэгорыя:Мультсэрыялы 2023 году
Катэгорыя:Сямейнае кіно
Катэгорыя:Беларускія сямейныя фільмы
Катэгорыя:Прыгодніцкія фільмы
Катэгорыя:Беларускія прыгодніцкія фільмы
Катэгорыя:Прыгодніцкія фільмы 2023 году
Катэгорыя:Фэнтэзійныя прыгодніцкія фільмы
Катэгорыя:Фэнтэзійныя тэлесэрыялы
Катэгорыя:Беларускія фэнтэзійныя тэлесэрыялы
Tata LPT-613

**Tata LPT-613** — грузавік, які вырабляецца індыйскім вытворцам Tata Motors. Гэты грузавік уваходзіць у сямейства грузавікоў TATA LPT, якія базуюцца на другога пакалення Mercedes-Benz LN (што кантрастуе з грузавіком Mercedes-Benz L-Series 1989-1996 гадоў выпуску са звычайнай кабінай, у якога рухавік усталяваны перад кіроўцам). ​​Ва Украіне гэтая мадэль вырабляецца ў горадзе Чарнаморск Адэскай вобласці на ЗАТ «ЗАЗ» і на «Барыспальскім аўтобусным заводзе» ў Пралісках Кіеўскай вобласці. Грузавікі, якія вырабляюцца апошнім, прадаюцца пад маркай БАЗ-Т713 «Падарожнік». З 2004 мадэльнага года мадэль вырабляецца ў Расіі кампаніяй «Аўтамабілі і рухавікі Урала» пад назвай АМУР-4346, Tata LPT-613 звычайна мае адзіную стандартную канфігурацыю кабіны з размяшчэннем сядзенняў D+2 (кіроўца + 2 пасажыры; пасля-Hansen Horse Drawn Freight Wagon, 1914-1918 Foden Wagon 4 n.h.p. 5 ton Steam Chassis Lorry, Brockway T 2-Door Regular Enclosed Cab Chassis Truck (1920-1924), 1925 Brockway Model K2 1/2 to 3 Ton 2-Door Standard Enclosed Cab Chassis Truck, 1926 Brockway Model R 3 1/2 - 4 Ton 2-Door Standard Enclosed Cab Chassis Truck, Ford Model AA 82-A Enclosed Cab Dual Rear Wheel Chassis Truck (1927-1929), Ford Model AA 82-B Enclosed Cab Dual Rear Wheel Chassis Truck (1930-1931), ГАЗ-AA 2-Door Standard Enclosed Cab Chassis Truck, ГАЗ-MM 2-Door Standard Enclosed Cab Chassis Truck, FSC Lublin-51 2-door standard cab chassis truck, 1958-1974 Żuk A-08 2-Door Standard Cab Dual Rear Wheel Chassis Truck, Żuk A-11 B 2-Door Standard Cab on ГАЗ-51 truck chassis, і FSC Lublin 3mi Iveco Daily Intrall Luveco 2.8 R4 Diesel 125 HP 2-door standard cab chassis truck). Кабіна таксама нахіляецца, што забяспечвае лёгкі доступ да рухавіка для тэхнічнага абслугоўвання, і прызначана для ўстаноўкі гідраўзмацняльніка руля. Нягледзячы на ​​тое, што могуць быць адрозненні ў залежнасці ад канкрэтнай мадэлі і рынку, напрыклад, Ex2, кабіна ў першую чаргу мае базавую функцыянальную канструкцыю для камерцыйнага выкарыстання.

Катэгорыя:Грузавыя аўтамабілі
Фінал Кубка Лібэртадорэс 2025 году

**Фінальны матч [[Кубак Лібэртадорэс 2025 году|Кубка Лібэртадорэс 2025 году]]** ладзіўся 29 лістапада 2025 году ў Ліме на стадыёне «Манумэнталь», дзе сустракаліся бразыльскія клюбы «Палмэйрас» і «Фламэнгу». Пераможцам Кубка стаў клюб «Фламэнгу», які таксама атрымаў права на ўдзел у Міжкантынэнтальным кубку 2025 году і клюбным чэмпіянаце сьвету 2029 году. Бразыльскі клюб таксама аўтаматычна кваліфікаваўся ў групавы этап Кубка Лібэртадорэс 2026 году.

## Пляцоўка
28 красавіка 2025 году Ліма была абвешчаная местам-гаспадаром фінальнага матчу Кубка Лібэртадорэс 2025 году на стадыёне. Пазьней Пэруанская фэдэрацыя футболу надала заяўку канкрэтнага стадыёну. Выбар сталіцы Пэру быў пацьверджаны па сустрэчы паміж прэзыдэнтам КОНМЭБОЛ Алехандра Дамінгесам і прэзыдэнтам Пэру Дынай Балюартэ, якая заявіла, што ўрад краіны абавязуецца забясьпечыць неабходныя гарантыі дзеля арганізацыі спартовай імпрэзы. 11 жніўня 2025 году КОНМЭБОЛ высунула стадыён «Манумэнталь» месцам фінальнага матчу. Гэта быў чацьверты фінал Кубка Лібэртадорэс, які быў згуляны ў сталіцы Пэру, і другі раз на стадыёне «Манумэнталь» па фінале 2019 году, у якім бразыльскі клюб «Фламэнгу» перамог аргентынскі клюб «Рывэр Плэйт».

## Матч

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Кубак Лібэртадорэс. КОНМЭБОЛ.

Катэгорыя:Фіналы Кубку Лібэртадорэс
Катэгорыя:2025 год у футболе
Бадмінтон на летніх Алімпійскіх гульнях 2020 году

**Спаборніцтвы па [[бадмінтон]]е на [[Летнія Алімпійскія гульні 2020 году|летніх Алімпійскіх гульнях 2020 году]]** ладзіліся з 24 ліпеня па 2 жніўня 2021 году ў спартовым палацы Мусасіна Форэст. Агулам 172 гульцы ў бадмінтон, з роўным разьмеркаваннем паміж мужчынамі і жанчынамі, змагаліся за мэдалі. Сьпіс дысцыплінаў не зьмяніўся ў параўнаньні з папярэднімі Алімпійскімі гульнямі. Былі разыграныя 5 камплектаў мэдалёў.

## Узнагароды

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт

Катэгорыя:Летнія Алімпійскія гульні 2020 году
2020
Фэрмін Лёпэс

**Фэрмі́н Лё́пэс Мары́н** (;  11 траўня 2003 году) — гішпанскі футбаліст, атакуючы паўабаронца клюбу «Барсэлёна» і нацыянальнай зборнай Гішпаніі.

## Кар’ера
### Клюбная
Прайшоў моладзевыя акадэміі шэрагу клюбаў пакуль не далучыўся да акадэміі «Барсэлёны». 19 жніўня 2022 году Лёпэс падпісаў прафэсійны кантракт з клюбам да 2024 году ды адразу выправіўся ў арэнду ў клюб «Лінарэс» з трэцяга дывізіёну.

Па вяртаньні ўлетку 2023 году ўдала выявіў сябе на трэнаваньнях «Барсэлёны» у час перадсэзоннай падрыхтоўкі. Перад пачаткам сэзону 2023—2024 гадоў тагачасны трэнэр каманды Чаві пацьвердзіў, што Лёпэс застанецца з асноўнай камандай у надыходзячым сэзоне. 27 жніўня 2023 году гулец дэбютаваў у Ля Лізе ў выязным матчы супраць «Вільярэалу», які скончыўся перамогай каталёнцаў зь лікам 4:3. Праз два дні ён склаў новую працоўную ўгоду з клюбам да 30 чэрвеня 2027 году з выкупной сумай у памеры 400 мільёнаў эўра. Пазьней Лёпэс дэбютаваў у Лізе чэмпіёнаў 19 верасьня, зьявіўшыся на пляцоўцы з лавы запасных, каб замяніць Гаві на 58-й хвіліне ў хатнім матчы супраць «Антвэрпэну». Праз тыдзень, у выязным матчы супраць «Мальёркі», футбаліст правёў свой першы гол у кашулі «Барсэлёны», ураўнаўшы лік ды ўсталяваўшы канчатковы лік 2:2. 31 кастрычніка 2024 году паўабаронца падоўжыў свой кантракт з «Барсэлёнай» да 2029 году. 21 кастрычніка 2025 году гулец зрабіў свой першы хет-трык у Лізе чэмпіёнаў у матчы супраць «Алімпіякосу», які скончыўся зь лікам 6:1.

### Міжнародная
27 траўня 2024 году Лёпэс быў абраны ў склад зборнай Гішпаніі зь ліку 29 гульцоў на чэмпіянат Эўропы 2024 году. 5 чэрвеня ён дэбютаваў у таварыскім матчы супраць зборнай Андоры, які завяршыўся перамогай зь лікам 5:0. Гулец выйшаў на поле замест аднаклюбніка Пэдры на 62-й хвіліне і зрабіў галявую перадачу іншаму гульцу «Барсэлёны» Фэрану Торэсу. Зборная стала пераможцам чэмпіянату Эўропы 2024 году, але Лёпэс заставаўся ўвесь турнір запасным гульцом. У ліпені 2024 году ён быў улучаны ў склад зборнай на летнія Алімпійскія гульні 2024 году. Агулам на турніры адзначыўся шасьцю галамі, у тым ліку ўлучыў два галы ў браму зборнай Францыі ў фінальным матчы.

## Дасягненьні
**«Барсэлёна»**:
* Чэмпіён Гішпаніі: 2025
* Уладальнік Кубка Гішпаніі: 2025
* Уладальнік Супэркубка Гішпаніі: 2025, 2026

**Гішпанія**:
* Чэмпіён Эўропы: 2024
* Пераможца летніх Алімпійскіх гульняў: 2024

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* 
* 
* 

Катэгорыя:Гішпанскія футбалісты
Катэгорыя:Гішпанскія футбалісты і футбалісткі на Алімпійскіх гульнях
Катэгорыя:Футбалісты і футбалісткі на летніх Алімпійскіх гульнях 2024 году
Фэхтаваньне на летніх Алімпійскіх гульнях 2020 году

**Спаборніцтвы па [[фэхтаваньне|фэхтаваньні]] на [[Летнія Алімпійскія гульні 2020 году|летніх Алімпійскіх гульнях 2020 году]]** ладзіліся з 24 ліпеня па 1 жніўня 2021 ў залі Б выставачнага цэнтру Макухары Мэсэ ў Токіё. Спаборніцтвы былі ў роўным разьмеркаваньні паміж мужчынамі і жанчынамі з усімі трыма відах зброі, як то з рапірай, шпагай і шабляй. Былі разыграныя 12 камплектаў мэдалёў.

## Узнагароды

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт

Катэгорыя:Летнія Алімпійскія гульні 2020 году
2020
Лянус

**Ляну́с** () — горад у правінцыі Буэнас-Айрэс у Аргентыне. Знаходзіцца на поўдзень ад сталіцы краіны. У 2010 годзе колькасьць насельніцтва ацэньвала ў крыху больш за 212 тысяч чалавек. Буйны прамысловы цэнтар, які абслугоўваецца грузавымі і пасажырскімі чыгуначнымі лініямі. У горадзе маецца хімічная, збройная, тэкстыльная, папяровая, скурана-гумовая, дроцяная, швачная, алейная прамысловасьць, а таксама гарбарныя, агароднінныя і фруктова-кансэрвавыя заводы.

## Гісторыя
Да гішпанскай заваёвы тэрыторыя, якую цяпер ахоплівае сучасны горад, была заселеная карэннымі плямёнамі, у тым ліку пампасамі і гуарані. Пампасы былі групай качавых карэнных народаў, якія жылі на шырокіх раўнінах. Яны жылі перадусім паляваньнем і зьбіральніцтвам. Гуарані насялялі тэрыторыю вусьця ракі Плята, маючы больш аседлы лад жыцьця.

Паводле гісторыкаў, першы Буэнас-Айрэс быў закладзены ў 1536 годзе блізу пратокі Бургас, недалёка ад таго месца, дзе цяпер стаіць мост Урыбуру. Гэта сьведчыць аб тым, што Лянус патэнцыйна мог быць месцам найстарэйшага эўрапейскага паселішча ў Рыё-дэ-ля-Пляце. Гэта паселішча праіснавала нядоўга, бо ўжо ў 1580 годзе Хуан дэ Гарай заснаваў горад у другі раз. Першымі землеўласьнікамі зямлі ў сучаснай акрузе быў Хуан Торэс дэ Вэра-і-Арагон. Каля 1856 году агульная колькасьць насельніцтва рэгіёну ацэньвалася ў блізу 5 тысяч жыхароў, зь якіх 2,5 тысячы былі крэоламі. На лік астатніх прыпадалі прадстаўнікі французаў, гішпанцаў, італьянцаў, ангельцаў, немцаў ды іншых эўрапейскіх народаў. Прыбылыя засяленцы ўтрымлівалі фэрмы. Намаганьні атрымаць аўтаномію для акругі рабіліся шмат гадоў таму.

Акруга Лянус афіцыйна набыла асобны статус 1 студзеня 1945 году, атрымаўшы нумар 111 сярод акругаў правінцыі Буэнас-Айрэс, згодна з дэкрэтам ад 29 верасьня 1944 году. Хуан Рамон Піньейра быў прызначаны камісарам грамады. Такім чынам, Лянус аддзяліўся ад акругі Авэльянэды, часткай якой быў да таго часу. 13 чэрвеня 1945 году дэкрэтам была пашыраная тэрыторыя акругі шляхам улучэньня Рэмэдыяс-дэ-Эскаляда, вядомай сваімі чыгуначнымі майстэрнямі. У лістападзе 1986 году ў горадзе быў усталяваны помнік Плязалета герояў Мальвінскіх астравоў з самалётам і гарматай, накіраванымі ў бок Мальвінскіх астравоў, у памяць аб загінулых падчас вайны супраць Вялікабрытаніі.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт.
Кільмэс

**Кі́льмэс** () — горад у правінцыі Буэнас-Айрэс у Аргентыне. Знаходзіцца за 17 км ад сталіцы краіны на беразе Ля-Пляты. Горад быў заснаваны ў 1666 годзе і на сёньня ёсьць цэнтрам аднайменнай акругі.

## Гісторыя

Кільмэсы былі карэннымі тубыльцамі, насяляючы ваколіцах сучаснага Тукуману. У XVII стагодзьдзі, пасьля неаднаразовых спробаў гішпанскіх захопнікаў атрымаць кантрол над іхняй зямлёю, кільмэсы былі разьбітыя і вымушаныя былі пасяліцца ў абмежаванай калёніі блізу Буэнас-Айрэса. Такім чынам, паселішча было заснаванае ў 1666 годзе. Падарожжа ў 1000 км з ваколіцаў Тукуману было зробленае пехатою, у выніку чаго сотні кільмэсаў загінулі. Калёнія была пакінутая да 1810 году і стала горадам-прывідам. Зямля была разьмеркаваная на надзелы, і ў 1818 годзе быў заснаваны горад Кільмэс, які пазьней заквітнеў падчас хвалі іміграцыі ў Аргентыну ў канцы XIX стагодзьдзя.

У час першага брытанскага ўварваньня, якое доўжылася 46 дзён у 1806 годзе, брытанцы рушылі з Мантэвідэо праз Кільмес і адтуль выправіліся ў Буэнас-Айрэс, дзе былі разьбітыя і выгнаныя з краіны. У Кільмэсе таксама жылі брытанскія імігранты. Гэтак Хуан Кларк, які нарадзіўся ў ангельскім Ёркшыры, быў абраны галавою грамады ў 1855 годзе. Кларкі былі ўладальнікамі зямлі ў месьце ды былі шчыльна павязаныя з ірляндзкай і шатляндскай супольнасьцямі, якія пачалі засяляць рэгіён з 1830-х гадоў. У 1898 годзе ў месьце быў заснаваны каледж Сьвятога Георгія, якой кіраваў пастар Джозэф Томас Стывэнсан. Разьвіцьцё гораду паскорылася падчас хвалі іміграцыі ў Аргентыну ў канцы XIX стагодзьдзя, і Кільмэс разглядаўся як месца для новай сталіцы правінцыі падчас фэдэралізацыі Буэнас-Айрэсу ў 1880 годзе. У 1943 годзе на ўсходнім ускрайку гораду была створаная база вайскова-паветранных сілаў Аргентыны. У 1944 годзе пачаў працу першы ў краіне авіяцыйны завод.

Уласна Кільмэс падзяляецца на дзьве асноўныя часткі, усходняю і заходняю, якія разразаюцца чыгуначнымі лініямі. Усходні Кільмэс мае некалькі больш заможных раёнаў і бізнэсовы раён, але далей на ўсход кварталы робяцца ўсё больш зьбяднелымі, а недалёка ад ракі стаяць вялікія трушчобы. Гэтыя раёны часта пакутуюць ад моцных паводак.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт.
Лянус (футбольны клюб)

«**Ляну́с**» () — аргентынскі футбольны клюб з гораду Лянус, які належыць да аглямэрацыі Вялікага Буэнас-Айрэсу. Клюб быў заснаваны ў 1915 годзе, а ягонымі асноўнымі відамі спорту ёсьць футбол і баскетбол, але таксама функцыянуюць сэкцыі па лёгкай атлетыцы, спартовай гімнастыцы, гандболе, хакеі на траве, тэнісе, валейболе ды іншых відах спорту. Гэтак званая «Паўднёвая клясыка» ўважаецца за адное з дэрбі аргентынскага футболу, у якім адзін аднаму супрацьстаіць «Лянус» і «Банфільд».

## Гісторыя
Спачатку існавалі дзьве структуры пад назовам «Лянус». Адной зь іх быў атлетычны клюб «Лянус», які браў удзел у чэмпіянаце Аргентыны 1897 году, але потым адмовіўся ад удзелу ў спаборніцтвах. Іншым клюбам быў «Лянус Юнайтэд», які ўважаецца за папярэднік сучаснага клюбу. Ён браў удзел у Копа кампэтэнсіі, то бок турніры альтэрнатыўнай Аргентынскай фэдэрацыяй футболу ў 1913 і 1914 гадах. 3 студзеня 1915 году ў выніку зьліцьця дзьвюх камандаў, сярод якіх быў гаротны ў фінансавым пляне «Лянус Юнайтэд» і клюб «Эль-Прагрэса», паўстаў сучасны футбольны клюб. Першым прэзыдэнтам утворанай каманды стаў Мігель Усарай. На сходзе, які ладзіўся 27 студзеня 1915 году, была афіцыйна зацьверджаная назва «Лянус».

Клюб запачаткаваў выступы ў другім дывізіёне аргентынскай футбольнай лігі, гуляючы на старым стадыёне «Лянус Юнайтэд», разьмешчаным на вуліцах Маргарыты Вільд і Генэрала Дээзы. У 1919 годзе клюб прабіўся ў найвышэйшы дывізіён пасьля перамогі над клюбам «Аргентына» з Кільмэсу. «Лянус» дэбютаваў у элітным дывізіёне, але хутка сышоў да альтэрнатыўнай Асацыяцыі аматараў футболу. У наступныя гады «Лянус» не дасягаў вялікіх посьпехаў у чэмпіянатах краіны, нават заняўшы апошні радок у 1923 годзе. У тым сэзоне каманда здабыла толькі дзьве перамогі і прагуляла 14 з 20 гульняў. У 1926 годзе «Лянус» быў на шостым радку, а ў сэзоне 1927 году скончыў розыгрыш на трэцім месцы, саступіўшы «Сан-Лярэнса» і «Бока Хуніёрс». 24 лютага 1929 году «Лянус» перабраўся на свой новы стадыён на скрыжаваньні вуліцаў Эктара Гвідзі і Генэрала Арыяса. Стадыён на той час меў драўляныя трыбуны, што было звычайнай справай на той час. Ён быў пабудаваны на зямлі плошчай у 50 тысяч м², якую надала брытанскай кампаніяй, павязаная з чыгункай.

Сярод найбольш вядомых гульцоў 1930-х гадоў быў Атыліё Дука. У 1939 годзе да клюбу далучыўся нападнік Люіс Арыета, які правёў 31 гол у свой першы сэзон. Арыета таксама стаў найлепшым бамбардзірам лігі ў 1943 годзе. «Лянус» заставаўся ў Прымэры да 1949 году, калі каманда вылецела ў выніку спрэчнай пастановы асацыяцыі.

## Дасягненьні
* **[[Чэмпіянат Аргентыны па футболе|Чэмпіён Аргентыны]]**: **2**
** 2007(А), 2016

* **Уладальнікі [[Супэркубак Аргентыны па футболе|Супэркубка Аргентыны]]**: **1**
** 2016

* **Уладальнікі [[Паўднёваамэрыканскі кубак|Паўднёваамэрыканскага кубка]]**: **2**
** 2013, 2025

* **Уладальнікі [[Кубак КОМНЭБОЛ|Кубка КОМНЭБОЛ]]**: **1**
** 1996

* Удакладненьне: А — Апэртура

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт

Катэгорыя:Зьявіліся ў 1915 годзе
Катэгорыя:Лянус
Мілтан-Кінз

**Мі́лтан-Кінз** () — горад у Ангельшчыне. Знаходзіцца за 80 км на паўночны захад ад Лёндану. Паводле перапісу насельніцтва 2021 году, ягонае насельніцтва складала  чалавек. Блізу 25% гарадзкой зоны пакрытыя лясамі альбо занятыя паркамі.

## Гісторыя

Тэрыторыя, якая сёньня ёсьць часткай Мілтан-Кінзу, мае багатую гістарычную спадчыну. Раней тут былі перадусім сельскагаспадарчыя ўгодзьдзі і няразьвітыя вёскі, але меліся сьляды сталых паселішчаў, якія датуюцца яшчэ бронзавым векам. Ёсьць сьведчаньні існаваньня паселішчаў каменнага веку, позьняга бронзавага веку, рамана-брытанскага паходжаньня, англасаксонскага паходжаньня, ангельска-нарманскага паходжаньня, часоў Сярэднявечча ды позьняга этапу прамысловай рэвалюцыі. Найбольш прыкметным археалягічным артэфактам быў скарб Мілтан-Кінзу, які Брытанскі музэй акрэсьліў як «адным з найбуйнейшым скарбам золата бронзавага веку, вядомых у Брытаніі». Сярод новых славутасьцяў у горадзе месьціцца Блэтчлі-парк, дзе калісьці ангельскія адмыслоўцы здолелы зламаць нямецкі шыфр у час Другой сусьветнай вайны. Тут жа месьціцца першы ў сьвеце праграмаваны электронны лічбавы кампутар Калёс. Цяпер, каб пабачыць гэтая славутасьці, Мілтан-Кінз штогод наведваюць сотні тысяч турыстаў.

Гісторыя гораду пачалася ў 1960-х гадах, калі ўрад Вялікабрытаніі пастанавіў, што дзеля палягчэньня жыльлёвай загружанасьці Лёндану неабходна стварыць новыя гарады на паўднёвым усходзе Ангельшчыны. З 1950-х гадоў у Блэтчлі было пабудавана жыльлё для лёнданцаў. Далейшыя дасьледаваньні у 1960-х гадах вызначылі паўночны Бэкінггэмшыр як магчымае месца дзеля будаўніцтва вялікага новага гораду, які б ахопліваў існыя гарады Блэтчлі, Стоўні-Стратфард і Ўулвэртан. Назва Мілтан-Кінз была ўзятая ад назвы існай вёскі на гэтым месцы. 23 студзеня 1967 году, калі быў ухвалены афіцыйны загад аб прызнаньні новага гораду, тэрыторыя, якая падлягала забудове, уяўляла сабою пераважна сельскагаспадарчыя землі і няразьвітыя вёскі. Новае места наўмысна было разьмешчанае на роўнай адлегласьці ад Лёндану, Бірмінггэму, Лэстэру, Оксфарду і Кембрыджу, з той мэтай, каб ён стаўся самадастатковым і ў рэшце рэшт стаўся буйным рэгіянальным цэнтрам. Кантроль над плянаваньнем быў перададзены ад абраных мясцовых органаў улады да Карпарацыі разьвіцьця Мілтан-Кінзу.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт.
Канстытуцыя Славаччыны

**Канстытуцыя Славаччыны** — асноўны закон Славаччыны, ухвалены 1 верасьня 1992 року. Да 2025 року ўнесеныя 24 папраўкі.

## Характарыстыка
Для ўхвалы ці зьмены канстытуцыі неабходная падтрымка трох пятых *усіх* дэпутатаў парлямэнту (параўнайце: для прыняцьця звычайных законаў — падтрымка большасьці *прысутных* дэпутатаў).

Канстытуцыя вызначае статус Славаччыны як сувэрэннай, адзінай і непадзельнай, дэмакратычнай рэспублікі без пануючай ідэалёгіі ці рэлігіі.

## Гісторыя канстытуцыі
Першай канстытуцыяй на тэрыторыі сучаснай Славаччыны лічыцца Стадыёнава канстытуцыя Аўстрыйскай імпэрыі, прынятую імпэратарам Францам Ёсіфам I. Але ўжо ў 1851 року яе скасавалі Сыльвэстраўскія патэнты, якія вярнулі абсалютызм. Урэшце ў 1861 року быў ухвалены Лютаўскі патэнт, а ў 1867 — закон аб аўстра-вугорскім раўнапраўі.

Пасьля ўтварэньня Чэхаславаччыны была прынятая ейная канстытуцыя 1920 року, якая дзейнічала на тэрыторыі Славаччыны да 1939 року. Тады была прынятая першая асобная канстытуцыя Славаччыны.

Па сканчэньні Другой сусьветнай вайны Славаччына ўвайшла ў склад сацыялістычнай рэспублікі з Чэхіяй, у якой адразу ж была прынятая канстытуцыя, вядомая як Канстытуцыя 9 траўня. У 1960 року яе замяніла Канстытуцыя Чэхаславацкай сацыялістычнай рэспублікі, значна зьмененая законам пра Чэхаславацкую фэдэрацыю 1968 року.

Пасьля падзеньня камуністычнага ладу з канстытуцыі быў выдалены артыкул пра кіроўную ролю Камуністычнай партыі Чэхаславаччыны, а па «працяжнікавай вайне» ў 1990 року быў прыняты Канстытуцыйны закон аб назове і сымбалях Чэскай і Славацкай фэдэратыўнай рэспублікі. Урэшце 1 верасьня 1992 а 22:26 114 галасамі дэпутатаў Славацкай нацыянальнай рады была прынятая сучасная канстытуцыя Славацкай рэспублікі, якая набыла моц 1 кастрычніка.

З 1998 да 2025 року Канстытуцыя зазнала 24 папраўкі, 23 зь якіх прыняў парлямэнт, а аднойчы ў 2019 року сваё рашэньне вынес Канстытуцыйны суд.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Ústava Slovenskej republiky č. 460/1992 Zb. — aktuálne znenie na Slov-Lex.sk

Катэгорыя:Славацкая палітыка
Славаччына
Kenworth T800

**Kenworth T800** — Цяжкі, універсальны і трывалы паўпрычэп, вядомы сваёй трываласцю і адаптыўнасцю да розных ужыванняў, такіх як перавозкі на вялікіх адлегласць, будаўніцтва і прафесійнае выкарыстанне. Ён вядомы сваёй магутнасцю, з варыянтамі рухавікоў, такіх як PACCAR MX-13 або Cummins X15, і мае нахільны капот для лепшай бачнасці і аэрадынамікі. T800 таксама распрацаваны для камфорту кіроўцы і можа быць выкананы ў выглядзе дзённай кабіны (пасля-Brockway T 2-Door Regular Cab Truck (1920-1924), 1925 Brockway Model K2 1/2 to 3 Ton 2-Door Standard Closed Cab Truck, 1926 Brockway Model R 3 1/2 - 4 Ton 2-Door Standard Closed Cab Truck, 1929-1931 Leyland Badger TA7 2-Door Standard Enclosed Cab Lorry, 1933–1934 Thornycroft Amazon 2-Door Standard Closed Cab Lorry, Thornycroft KE/4LW 2-Door Standard Closed Cab Lorry, 1938-1940 Thornycroft XB 2-Door Standard Closed Cab Lorry, 1941–1945 Thornycroft Amazon 2-Door Standard Closed Cab Lorry, 1950-1961 Autocar C / DC SBA with all-steel 2-door day cab, і 1961-1986 Kenworth W-900A Set-Back Front Axle 2-Door Day Cab) або з рознымі варыянтамі спальных месцаў.

Катэгорыя:Грузавыя аўтамабілі
Ковэнтры Сіці

«**Ковэнтры Сіці**» () — ангельскі футбольны клюб з гораду Ковэнтры. Клюб атрымаў мянушку «Нябесна-блакітныя» праз клюбныя колераў, якія займалі важнае месца цягам усёй гісторыі, а кашулі з такім колерам бесьперапынна выкарыстоўваюцца з 1962 году. У прамежак з 1967 па 2001 гады, то бок 34 сэзоны запар, «Ковэнтры» спаборнічаў у найвышэйшым дывізіёне, а ў 1992 годзе клюб стаў адным зь сябраў-сузаснавальнікаў Прэм’ер-лігі.

## Гісторыя

«Ковэнтры Сіці» быў заснаваны ў 1883 годзе як футбольны клюб «Сынгерз» пасьля сустрэчы Ўільяма Стэнлі і сямі калегаў з кампаніі «Сынгер Сайкл» у гатэлі Лорд Эйлзфард Ін у Гілфілдсе. Гэта быў адзін зь некалькіх клюбаў XIX стагодзьдзя, павязаных з роварнымі фабрыкамі Ковэнтры, а заснавальнік кампаніі Джордж Сынгер быў прызначаны першым прэзыдэнтам. У 1884 годзе «Сынгерз» далучыўся да Футбольнай асацыяцыі акругі Бірмінггэму. У першыя сэзоны ў іх не было сталага складу футбалістаў, а часам і абсталяваньня, напрыклад, сеткі на браму. «Сынгерз» сталі прафэсіяналамі ў 1892 годзе і ў 1894 годзе далучыліся да Бірмінггэмскай і акруговай лігі, спаборнічаючы з моцнымі рэзэрвовымі камандамі рэгіёну, як то з «Астан Вілай». Жыхары Ковэнтры, не павязаныя з роварнай кампаніяй, пачалі заўзець за клюб, і ў 1898 годзе ён быў перайменаваны ў «Ковэнтры Сіці». Гайфілд-Роўд адкрыўся ў 1899 годзе, але ягонае будаўніцтва выклікала фінансавы крызіс і наступныя спрэчкі з гульцамі аб заробках. Клюб стаў таварыствам з абмежаванай адказнасьцю ў ліпені 1907 году, а ў наступным сэзоне каманда дасягнула пэўнага посьпеху, упершыню дакрочыўшы да першага раўнду Кубка Ангельшчыны, перш чым дружына была выбітая «Крыстал Пэлас». У 1908 годзе «Ковэнтры» далучыўся да Паўднёвай лігі, якая на той час была трэцім паводле моцы ангельскім дывізіёнам.

У 1919 годзе «Ковэнтры Сіці» пасьпяхова надаў заяўку на ўступ у Футбольную лігу, у выніку чаго клюб запрасілі ў Другі дывізіён на сэзон 1919—1920 гадоў. Рыхтуючыся да старту ў лізе, клюб інвэставаў у новых гульцоў і павялічыў умяшчальнасьць Гайфілд-Роўду да 40 тысяч чалавек. 1920-я гады былі няўдалымі, у 1928 годзе заўзятары нават ушчалі беспарадкі, спрабуючы дамагчыся ліквідацыі клюбу. У тым жа годзе была зафіксаваная найгоршая наведвальнасьць клюбу ў гісторыі, гэтак на матчы супраць «Крыстал Пэлас» былі прысутныя толькі  гледачоў. Акрамя дрэннай гульні на полі, да канца 1920-х гадоў клюб сутыкнуўся зь фінансавымі цяжкасьцямі, бо быў вымушаны спадзявацца на збор сродкаў ад заўзятараў і грашовыя ўліваньні ад Дэйвіда Кука, які стаў прэзыдэнтам клюбу. Наступнае дзесяцігодзьдзе было больш пасьпяховым. Прызначэньне Дэрыка Робінза старшынём у 1958 годзе і Джымі Гіла трэнэрам у 1961 годзе паклала пачатак «блакітнай рэвалюцыі» ў клюбе. Гіл зьмяніў колер і мянушку формы клюбу, прасунуў песьню «Блакітнае неба» ў якасьці гімну ды распрацаваў перадматчавую забаўляльную праграму. Атрымаўшы грашовую падтрымку ад Робінза, Гіл прывёў «Ковэнтры» да перамог у Трэцім і Другім дывізіёнах у 1964 і 1967 гадах адпаведна, упершыню прасунуўшыся ў найвышэйшы дывізіён.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт.

Катэгорыя:Ковэнтры