open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Сант’яга Арыяс

**Сант’яга Арыяс** (;  13 студзеня 1992 году) — калюмбійскі футбаліст, скрайні абаронца аргентынскага клюбу «Індэпэнд’ентэ» і нацыянальнай зборнай Калюмбіі.

У ліпені 2013 году ПСВ падпісаў з Сант’яга кантракт тэрмінам на чатыры гады. У ліпені 2018 году перайшоў у мадрыдзкі «Атлетыка», падпісаў пагадненьне тэрмінам на 5 гадоў. Напачатку верасьня 2020 году здаў тэст на каронавірус, вынік сьведчыў пра наяўнасьць захворваньня, але хвароба працякала без сымптомаў. 24 верасьня 2020 году перайшоў у клюб нямецкай Бундэсьлігі «Баер» на правох арэнды тэрмінам на 12 месяцаў з правам арэнды. Першы матч за «Баер» правёў 3 кастрычніка 2020 году. У адборачным матчы чэмпіянату сьвету 2022 году за зборную Калюмбіі супраць зборнай Вэнэсуэлы зламаў нагу і быў вымушаны прыпыніць гульні на паўгады.

## Дасягненьні
**ПСВ**:
* Чэмпіён Нідэрляндаў: 2015, 2016, 2018
* Уладальнік Супэркубка Нідэрляндаў: 2015, 2016

**«Атлетыка»**:
* Уладальнік Супэркубка УЭФА: 2018

**«Цынцынаці»**:
* Пераможца Сапортэрз Шылдс: 2023

**«Баія»**:
* Чэмпіён штату Баія: 2025

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* 
* 
* 
* 

Катэгорыя:Калюмбійскія футбалісты
Банёўка

Назву **Банёўка** маюць:

* Банёўка 1 — вёска ў Бабруйскім раёне Магілёўскай вобласьці
* Банёўка 2 — вёска ў Бабруйскім раёне Магілёўскай вобласьці
Бэнжамэн Павар

**Бэнжамэ́н Пава́р** (;  28 сакавіка 1996 году) — францускі футбаліст, абаронца марсэльскага «Алімпіку» (у арэндзе з італьянскага клюбу «Інтэрнацыянале») і нацыянальнай зборнай Францыі. Чэмпіён сьвету 2018 году. Хоць звычайна разьмяшчаецца на пазыцыі цэнтральнага абаронцы, ён таксама здольны гуляць як правы абаронца.

## Дасягненьні
**«Баварыя»**:
* Чэмпіён Нямеччыны: 2020, 2021, 2022, 2023
* Уладальнік Кубка Нямеччыны: 2020
* Уладальнік Супэркубка Нямеччыны: 2020, 2021, 2022
* Пераможца Лігі чэмпіёнаў: 2020
* Уладальнік Супэркубка УЭФА: 2020
* Пераможца клюбнага чэмпіянату сьвету: 2020

**«Інтэрнацыянале»**:
* Чэмпіён Італіі: 2024
* Уладальнік Супэркубка Італіі: 2023

**Францыя**:
* Чэмпіён сьвету: 2018
* Ліга нацыяў УЭФА: 2021

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* 
* 
* 

Катэгорыя:Францускія футбалісты
Фэдэрыка Фасіё

**Фэдэрыка Фасіё** (;  17 сакавіка 1987 году) — аргентынскі футбаліст, абаронца. Колішні гулец нацыянальнай зборнай Аргентыны.

## Дасягненьні
**«Сэвільля»**:
* Уладальнік Кубка Гішпаніі: 2010
* Уладальнік Супэркубка Гішпаніі: 2007
* Пераможца Лігі Эўропы: 2014, 2016

**Аргентына**:
* Алімпійскі чэмпіён: 2008

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* 
* 
* 

Катэгорыя:Аргентынскія футбалісты
Катэгорыя:Аргентынскія футбалісты і футбалісткі на Алімпійскіх гульнях
Катэгорыя:Футбалісты і футбалісткі на летніх Алімпійскіх гульнях 2008 году
Катэгорыя:Чэмпіёны летніх Алімпійскіх гульняў 2008 году
Ян Бэднарак

**Ян Ка́цпэр Бэдна́рак** (;  12 красавіка 1996 году) — польскі футбаліст, абаронца партугальскага клюбу «Порту» і нацыянальнай зборнай Польшчы.

## Дасягненьні
**«Лех»**:
* Чэмпіён Польшчы: 2015
* Уладальнік Супэркубка Польшчы: 2017

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* 
* 
* 

Катэгорыя:Польскія футбалісты
Кадым Н’Дыяй

**Кадым Н’Дыяй** (;  5 красавіка 1985 году) — колішні сэнэгальскі футбаліст, брамнік. Раней бараніў колеры нацыянальнай зборнай Сэнэгалу.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* 
* 

Катэгорыя:Сэнэгальскія футбалісты
Пранькі

**Пранькі́** — вёска ў Мазырскім раёне Гомельскай вобласьці Беларусі. Уваходзіць у склад Козенскага сельсавету.

## Насельніцтва
* 1999 год — 132 чалавекі
* 2010 год — 114 чалавек

## Крыніцы

Катэгорыя:Козенскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Мазырскага раёну
Первае Мая

Назву **Первае Мая** маюць:

* Первае Мая — вёска ў Быхаўскім раёне Магілёўскай вобласьці
* Первае Мая — вёска ў Касьцюковіцкім раёне Магілёўскай вобласьці
* Первае Мая — вёска ў Ігуменскім раёне Менскай вобласьці
Пясчанікі (Берасьцейская вобласьць)

**Пясча́нікі** — вёска ў Лунінецкім раёне Берасьцейскай вобласьці. Уваходзіць у склад Сінкевіцкага сельсавету.

## Гісторыя
У 2006 годзе вёска была перададзена ў адміністрацыйнае падпарадкаваньне Мікашэвіцкаму гарсавету. У 2017 годзе ўвайшла ў склад Сінкевіцкага сельсавету.

## Насельніцтва
* 2009 год — 7 жыхароў
* 1999 год — 5 жыхароў

## Крыніцы

Катэгорыя:Сінкевіцкі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Лунінецкага раёну
Крыстыян Стуані

**Кры́стыян Стуа́ні** (;  12 кастрычніка 1986 году) — уругвайскі футбаліст, нападнік гішпанскага клюбу «Жырона» і нацыянальнай зборнай Уругваю.

## Дасягненьні
**«Данубіё»**:
* Чэмпіён Уругваю: 2004

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* 

Катэгорыя:Уругвайскія футбалісты
Мануэл Фэрнандыш

**Мануэл Энрыке Таварыш Фэрнандыш** (;  5 лютага 1986 году) — колішні партугальскі футбаліст, паўабаронца. Мае на сваім рахунку матчы ў складзе нацыянальнай зборнай Партугаліі.

## Дасягненьні
**«Бэнфіка»**:
* Чэмпіён Партугаліі: 2005
* Уладальнік Кубка Партугаліі: 2004
* Уладальнік Супэркубка Партугаліі: 2005

**«Валенсія»**:
* Уладальнік Кубка Гішпаніі: 2008

**«Бэшыкташ»**:
* Уладальнік Кубка Турэччыны: 2011

**«Лякаматыў»**:
* Чэмпіён Расеі: 2018
* Уладальнік Кубка Расеі: 2015, 2017, 2019

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* 
* 
* 

Катэгорыя:Партугальскія футбалісты
Крыніца права

**Крыніца права** — зьнешні спосаб выражэньня і замацаваньня нормы права (правапалажэньня).

У I стагодзьдзі на н. э. панятак увёў рымскі гісторык Тытус Лівіюс у працы «Гісторыя ад заснаваньня гораду». Пры апісаньні распрацоўкі і прыняцьця «12 табліцаў» у якасьці асноватворнай крыніцы рымскага права Тытус Лівіюс згадваў, што яны, «нягледзячы на цэлую гару нагрувашчаных адзін на аднаго законаў, застаюцца вытокам усяго дзяржаўнага і грамадзянскага права».

## Віды
Ва ўсялякай прававой сям’і існуе 6 відаў крыніц права: прававы звычай, прававы прэцэдэнт, дамова нарматыўнага зьместу, правазнаўства (дактрына), Сьвятое пісаньне (царкоўныя правілы) і нарматыўны прававы акт (НПА).

Існуе 10 відападзелаў крыніц права.
* Паводле галіны паходжаньня: унутрыдзяржаўныя і міжнародна-прававыя.
* Паводле прававой значнасьці: асноўныя — парадкуюць грамадзкія дачыненьні па сутнасьці і ў поўным абсягу, дадатковыя — удакладняюць асноўныя крыніцы правы. Два з 6 крыніц права вылучаюць у якасьці асноўных на падставе вядучасьці адной з 3-х праяваў права: калі прававых дачыненьняў, то асноўныя — прававы звычай і прававы прэцэдэнт; калі прававой сьвядомасьці, то — правазнаўства і Сьвятое пісаньне; калі нарматыўнай часткі права, то — нарматыўны прававы акт і дамову нарматыўнага зьместу.
* Паводле прызначэньня: першасныя і другасныя. Першасныя віды зьмяшчаюць зыходныя для парадкаваньня грамадзкіх дачыненьняў палажэньні, якіх не існавала ў прававой сям’і да іх стварэньня адпаведнымі ўстановымі.
* Паводле гістарычнага разьвіцьця: першасныя — прававы звычай, прававы прэцэдэнт і дамова нарматыўнага зьместу; другасныя — правазнаўства (дактрына), Сьвятое пісаньне і нарматыўны прававы акт. Першасныя віды ўтварыліся на найбольш раньняй ступені існаваньня права ў выглядзе правадачыненьняў.
* Паводле прававой вагі (плошчы прававога поля, міжвідавой прававой сілы): галоўная, асноўная і дадатковыя.
* Паводле спосабу замацаваньня: пісьмовыя (пісаныя) і вусныя (непіса́ныя). У вусным выглядзе могуць існаваць прававы звычай і дамова нарматыўнага зьместу.
* Паводле спосабу наданьня прававой значнасьці: афіцыйныя (нарматыўная замацаваныя, цывілізаваным шляхам) і неафіцыйныя (маўкліва прызнаваныя, традыцыйным шляхам).
* Паводле распаўсюджанасьці ў прававых сем’ях: традыцыйныя — 6 відаў, якія існуюць ва ўсялякай прававой сям’і; нетрадыцыйныя — астатнія афіцыйны прызнаныя.
* Паводле віду прававой сям’і: тыповыя і нетыповыя (дырэктыва прэзыдэнта Беларусі і НПА каапэратыву й прафсаюзу).
* Паводле адпаведнасьці ўзору: клясычныя і мадыфікаваныя. Клясычныя віды ўлучаюць усе 6 відаў традыцыйных крыніцаў права. Мадыфікаваныя віды атрымліваюцца ў выніку зьмяненьня традыцыйных крыніцаў (заключэньне Канстытуцыйнага суду і пастанова Пленуму Вярхоўнага суду).

## Крыніцы

## Літаратура
* 

## Вонкавыя спасылкі
Юры Каралевіч

**Ю́ры Мікала́евіч Карале́віч** ( 26 красавіка 1955, Менск) — беларускі мастак і выкладчык.

## Біяграфія
Скончыў Менскую мастацкую вучэльню ў 1975 годзе. У 1981 годзе скончыў Беларускі тэатральна-мастацкі інстытут (цяпер Беларуская дзяржаўная акадэмія мастацтваў) па спэцыяльнасьці «Манумэнтальна-дэкаратыўнае мастацтва». Ад 1983 да 1999 працаваў на Менскім мастацка-вытворчым камбінаце. Ад 1999 году да 2001 году дэкан мастацкага факультэту Беларускай дзяржаўнай акадэміі мастацтваў, потым дацэнт катэдры манумэнтальна-дэкаратыўнага мастацтва. Працуе ў манумэнтальна-дэкаратыўным мастацтве і станковым жывапісе. Творы вызначаюцца геамэтрызаванасьцю кампазыцый, строгай лінеарнасьцю формаў, яркай дэкаратыўнай колеравай гамай. Сярод манумэнтальных работ: вітражы для Веткаўскага музэю стараабрадніцтва і беларускіх традыцыяў (Гомельская вобласьць, 1982—1983 год), вітражы ў Навукова-дасьледчым інстытуце мэліярацыі і воднай гаспадаркі (Менск, 1984); будынку райвыканкому гораду Глыбокага Віцебскай вобласьці (вітражы, 1985). У 1990 годзе выканаў сграфіта для аблвыканкаму ў Віцебску; мазаіку вітраж ды сграфіта для Рэспубліканскай спартовай школы алімпійскага рэзэрву, афармленьне станцыі мэтро «Першамайская» ў Менску. Ад 1990 году займаецца актыўнай творчай дзейнасьцю. Аўтар станковых карцін «Раніца» (1985), «Полымя Т. Касьцюшкі» (1996), «Зімовая казка» (1997) і інш. У 1993 стаў сябрам Беларускага саюза мастакоў. У 2001—2002 напісаў партрэты кампазытараў у Канцэртнай залі Беларускай дзяржаўнай акадэміі музыкі. У 2003 годзе выканаў партрэты рэктараў у Залі паседжаньняў БДЭУ. У 2008 годзе аформіў фасад Міжнароднага дзяражаўнага экалягічнага ўнівэрсытэту імя А. Д. Сахарава росьпісам «Зялёная плянэта». Удзельнічаў у рэспубліканскіх і міжнародных мастацкіх выстаўках. Праводзіў пэрсанальныя выстаўкі ў Менску і іншых гарадах Беларусі. Ад пачатку 2000 гадоў стварыў шэраг партрэтаў гістарычных асобаў Беларусі — Рагвалода, Міндоўга, Гедыміна, Альгерда, Тадэвуша Касьцюшкі і іншых.

## Крыніцы

Катэгорыя:Беларускія мастакі і мастачкі
Катэгорыя:Сябры Беларускага саюзу мастакоў
Вобруб

**Во́бруб** (таксама — *О́бруб*) — вёска ў Лунінецкім раёне Берасьцейскай вобласьці. Уваходзіць у склад Лахвенскага сельсавету.

## Насельніцтва
* 2009 год — 58 жыхароў
* 1999 год — 121 жыхар

## Крыніцы

Катэгорыя:Лахвенскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Лунінецкага раёну
Лахаўка

**Ла́хаўка** — вёска ў Лунінецкім раёне, Берасьцейскай вобласьці. Уваходзіць у склад Лахвенскага сельсавету.

## Гісторыя
Першыя зьвесткі пра Лахаўку датуюцца 1493 годам, калі вялікі князь Аляксандар падараваў Лахву троцкаму ваяводу Пятру Янавічу Мантыгірдавічу. У склад воласьці ўваходзіла і Лахаўка. У 1588 годзе Малая Лахаўка — уласнасьць Мікалая Крыштафа Радзівіла, князя на Алыцы і Нясьвіжы. У 1672 г. у Малой Лахаўцы — 30 двароў і 18,5 валокі зямлі, зь якіх 6 пустых. А яшчэ згадваецца, што ў 1795 годзе ў вёсцы налічвалася 45 двароў.

У 1914 годзе мясцовыя сяляне на свае сродкі адкрылі школу. З суседняй вёскі Любані былі запрошаны адукаваныя хлопцы Іван Караніха і Андрэй Шэўчык, якія за невялікую плату (3 рублі ў месяц за вучня) навучалі вясковых дзетак грамаце. Вучылася да 30 дзяцей.

У сярэдзіне 1920-х гадоў ў вёсцы адбыўся адбыўся пажар, у выніку якога згарэла дзьве вуліцы, а ў 1928 годзе агонь вынішчыў паўвёскі. Таму каб пазьбегнуць скучанасьці — пачалася хутарызацыя.

Падчас нямецкай акупацыі было расстраляна ці загінула ў нямецкіх лягерах, ці ў партызанах больш за 20 чалавек. Шмат жыхароў Лахаўкі было вывезена ў Нямеччыну прымусова. 48 вяскоўцаў загінула на фронце.

Пасьля вайны ў Лахаўцы былі створаны 2 калгасы: «Сьцяг камунізму» і «Чырвоная зорка», якія пазьней аб’ядналіся ў адзін — «Новае Палесьсе». З 1959 г. пачалося перасяленьне жыхароў з хутароў у вёску. Вёска раскінулася з поўдня на поўнач працягласьцю ў 6 кілямэтраў. Атрымалася дзьве часткі: непасрэдна сама Лахаўка і Бродкі — новае пасяленьне, сфармаванае з хутарскіх гаспадарак.

У 1960—1970 гадах у вёсцы дзейнічалі 2 пачатковыя школы, два дзіцячыя садкі, бібліятэка, ФАП, 2 крамы, лазьня.

У 1986 годзе пасьля аварыі на ЧАЭС вёска трапіла ў зону павышанага радыяцыйнага фону.

## Насельніцтва
* 2009 год — 464 жыхары
* 1999 год — 614 жыхароў

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* З гісторыі Лахаўкі, Сьцяпан Нефідовіч, Лунінецкі сшытак № 1

Катэгорыя:Лахвенскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Лунінецкага раёну
Катэгорыя:Населеныя пункты, згаданыя ў XV стагодзьдзі
Келісы

**Ке́лісы** — вёска ў Сеньненскім раёне Віцебскай вобласьці Беларусі. Уваходзіць у склад Студзёнкаўскага сельсавету.

## Насельніцтва
* 2010 год — 76 чалавек
* 1999 год — 74 чалавекі

## Крыніцы

Катэгорыя:Студзёнкаўскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Сеньненскага раёну
Сінеж

Назву **Сінеж** маюць:

* Сінеж — вёска ў Быхаўскім раёне Магілёўскай вобласьці
* Сінеж — вёска ў Клімавіцкім раёне Магілёўскай вобласьці
Алесь Алехнік

**Алесь Алехнік** (, хутар Перунова, сёньня Лунінецкі раён —  ) —  дзеяч беларускай эміграцыі ў Аўстраліі.

Напрыканцы Другой сусьветнай вайны апынуўся ў Нямеччыне. У 1948 годзе яго, дзевятнаццацігадовага хлопца зь лягеру Міхэльсдорф, улучылі ў Беларускую рэпрэзэнтатыўную службу на эміграцыі. У ягоныя абавязкі ўваходзіла пашырэньне праўды пра Беларусь сярод людзей рознае нацыянальнасьці, што воляю лёсу апынуліся паміж межаў і дзяржаваў, у лягэрох для «перамешчаных асобаў».

У Аўстраліі з 1950 году. Чалец і шматгадовы сакратар Беларускага аб'яднаньня ў Аўстраліі, ад імя якога прадстаўляў беларусаў на разнастайных міжнацыянальных форумах у Аўстраліі (удзельнічаў у дзьвюх Аўстралійскіх грамадзянскіх канвэнцыях, быў назіральнікам у парлямэнце) і па-за яе межамі на канфэрэнцыях Антыкамуністычнай лігі народаў Азіі і Сусьветнай антыкамуністычнай лігі. Менавіта дзякуючы яму ў рэзалюцыях гэтых арганізацыяў абавязкова гучала патрабаваньне незалежнасьці Беларусі.

«З таго вопыту, які я ўжо здабыў, удзельнічаючы ў розных міжнацыянальных мітынгах-нарадах, я знаў, што слабога, нерашучага, заўсёды наракаючага ніхто не любіў і любіць ня будзе», — пісаў ён пазьней у кнізе ўспамінаў.

За гады грамадзкай дыпляматычнай працы ён меў сталыя дачыненьні з прэзыдэнтамі і прэм’ер-міністрамі Аўстраліі, Паўднёвага Віетнаму, Карэі, Філіпінаў, Вялікай Брытаніі, Летувы (К.Прунскене), Харватыі, старшынём Сэйму Летувы Ландсбэргісам, ангельскай каралевай Элізабэтай ІІ

Напрыканцы 1950-х гадоў займаўся выданьнем інфармацыйнага бюлетэню Беларускага аб’яднаньня ў Аўстраліі «Новае Жыцьцё». У 1969—1982 гадах — кіраўнік Краёвага штабу Беларускага Вызвольнага Фронту ў Аўстраліі.

У 1980-х адышоў ад актыўнай грамадзкай дзейнасьці.

У 1990 годзе накіроўваў лісты Кебічу і Шушкевічу. Адказ прыйшоў праз два гады, ад кіраўніка МЗС П.Краўчанкі: «Бацькаўшчына будзе заўсёды ўдзячная за тое, што Вы зрабілі для яе».

Пахаваны 5 сьнежня 2006 году на беларускай частцы сыднэйскіх могілак Руквуд.

Аўтар кнігі ўспамін «Пад бел-чырвона-белым» (Вільня, 1999). Яго архіў, у які ўвайшлі дакумэнты Беларускага аб’яднаньня і шматлікае ліставаньне, перахоўваецца ў Беларускім дзяржаўным архіве-музэі літаратуры і мастацтва.

## Крыніцы

## Літаратура
* Лявон Юрэвіч. Літаратурны рух на эміграцыі. Менск, БГА, 2002.

## Вонкавыя спасылкі
* «Пад бел-чырвона-белым» на kamunikat.org

Катэгорыя:Беларусы ў Аўстраліі
Катэгорыя:Сябры Беларускай цэнтральнай рады
Катэгорыя:Нарадзіліся ў Лунінецкім раёне
Беларускі вызвольны фронт

**Белару́скі Вызво́льны Фронт** (*БВФ*) — беларуская эмігранцкая палітычна-вайсковая арганізацыя. Заснаваны 27 кастрычніка 1954 году ўказам прэзыдэнта Беларускай Цэнтральнай Рады Р.Астроўскага.

Галоўнай мэтай БВФ было вызваленьне Беларусі ад маскоўска-бальшавіцкай акупацыі. БВФ прызнаваў Акт 25 сакавіка 1918 і пастановы 1-га й 2-га Ўсебеларускіх кангрэсаў ды стаяў на пляцоўцы Беларускай Цэнтральнай Рады.

Галоўны Штаб БВФ, які знаходзіўся ў Штутгарце (Заходняя Нямеччына), узначаліў падпалкоўнік Зьміцер Касмовіч («*Каршун*»). Былі арганізаваныя краёвыя аддзелы Фронту ў Заходняй Нямеччыне, Ангельшчыне, Аўстраліі, ЗША і Канадзе. З 1955 выходзіў часопіс «Барацьба», орган БВФ, наклад якога ў 1950-я складаў тысячу паасобнікаў.

Асноўную частку актывістаў БВФ склалі былыя сябры Беларускага Вызвольнага Руху — прыхільнікі БЦР, а таксама сябры Беларускай Незалежніцкай Партыі. БВФ ня толькі разгарнуў шырокую інфармацыйна-прапагандысцкую дзейнасьць у краінах Заходняй Эўропы, але й спрабаваў падтрымліваць кантакты з рэшткамі антысавецкага падпольля ў Беларусі.

БВФ супрацоўнічаў з шэрагам антыкамуністычных арганізацыяў — з Антыбальшавіцкім Блёкам Народаў (АБН), Антыкамуністычнай Лігай Народаў Азіі (АПАКЛ, з 1955), Міжамэрыканскай Канфэдэрацыяй Абароны Кантынэнту, Міжнароднай фэдэрацыяй для перамогі над камунізмам ды інш. Ад імя БВФ і БЦР Касмовіч у 1964 выступаў у Эўрапарлямэнце, а ў 1968 — у Брытанскім парлямэнце. У 1967 БВФ быў адным з арганізатараў Эўрапейскае Рады Свабоды, у якую ўвайшлі вядомыя палітыкі й грамадзкія дзеячы. У 1967 была арганізавана Сусьветная Антыкамуністычная Ліга, галоўны штаб якой знаходзіўся ў Сэуле (Паўднёвая Карэя), і зь якой актыўна супрацоўнічаў Беларускі Вызвольны Фронт.

Пачынаючы з канца 1950-х асноўная дзейнасьць аддзелаў БВФ заключалася ў правядзеньні антыкамуністычных мітынгаў і дэманстрацыяў, ува ўдзеле ў міжнародных канфэрэнцыях, на якіх ставілася на абмеркаваньне беларускае пытаньне. У 1960-1970-я актыўна дзейнічалі краёвыя аддзелы БВФ у Ангельшчыне (кіраўнік штабу — Кастусь Глінскі), Аўстраліі (Сыднэй і Мэльбурн, актывісты — Уладзімер Сідлярэвіч, Паўла Гуз, Міхась Зуй, Алесь Алехнік, Уладзімер і Алег Шнэкі), Канадзе (Вэніпэг), ЗША (актывісты — Іван Касяк, Алёна Касоўская, Анатоль Плескачэўскі, Вольга Лапіцкая).

Са сьмерцю ў 1991 Касмовіча БВФ фактычна спыніў сваё існаваньне. Толькі ў Аўстраліі яшчэ некалькі гадоў працягваў дзейнічаць мясцовы аддзел БВФ, які высылаў свае адозвы і мэмарандумы ў газэты й часапісы Беларусі.

## Літаратура
* Беларускі Вызвольны Фронт slounik.org
* Найдзюк Я., Касяк І. Беларусь учора і сяньня. Мн., 1993. С. 363, 369-373.

Катэгорыя:Беларускія арганізацыі ЗША
Катэгорыя:Беларусы ў Нямеччыне
Катэгорыя:Беларускія арганізацыі Аўстраліі
Катэгорыя:Беларусы ў Вялікабрытаніі
Кепа Арысабаляга

**Кепа Арысабаляга** (;  3 кастрычніка 1994 году) — гішпанскі футбаліст, брамнік ангельскага клюбу «Арсэнал». Гулец нацыянальнай зборнай Гішпаніі.

## Дасягненьні
**«Чэлсі»**:
* Пераможца Лігі чэмпіёнаў: 2021
* Пераможца Лігі Эўропы: 2019
* Уладальнік Супэркубка УЭФА: 2021
* Пераможца клюбнага чэмпіянату сьвету: 2021

**«Рэал»**:
* Чэмпіён Гішпаніі: 2024
* Уладальнік Супэркубка Гішпаніі: 2024
* Пераможца Лігі чэмпіёнаў: 2024

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* 

Катэгорыя:Гішпанскія футбалісты
Матыяс Ёргенсэн

**Матыяс Ёргенсэн** (;  23 красавіка 1990 году) — дацкі футбаліст, абаронца клюбу «Капэнгаген» і нацыянальнай зборнай Даніі.

## Дасягненьні
**«Капэнгаген»**:
* Чэмпіён Даніі: 2009, 2010, 2011, 2016, 2017
* Уладальнік Кубка Даніі: 2009, 2012, 2015, 2016, 2017

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* 

Катэгорыя:Дацкія футбалісты
Фёдар Смолаў

**Фёдар Смолаў** (;  9 лютага 1990 году) — расейскі футбаліст, нападнік. Раней выступаў у складзе нацыянальнай зборнай Расеі.

## Дасягненьні
**«Лякаматыў»**:
* Уладальнік Кубка Расеі: 2019, 2021
* Уладальнік Супэркубка Расеі: 2019

**«Краснадар»**:
* Чэмпіён Расеі: 2025

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Профіль на soccerway.com

Катэгорыя:Расейскія футбалісты
Домагай Віда

**Домагай Віда** (;  29 красавіка 1989 году) — харвацкі футбаліст, абаронца грэцкага клюбу АЕК і нацыянальнай зборнай Харватыі.

## Дасягненьні
**«Дынама» Загрэб**:
* Чэмпіён Харватыі: 2012
* Уладальнік Кубка Харватыі: 2012

**«Дынама» Кіеў**:
* Чэмпіён Украіны: 2015, 2016
* Уладальнік Кубка Ўкраіны: 2014, 2015
* Уладальнік Супэркубка Ўкраіны: 2016

**«Бэшыкташ»**:
* Чэмпіён Турэччыны: 2021
* Уладальнік Кубка Турэччыны: 2021
* Уладальнік Супэркубка Турэччыны: 2021

**АЕК**:
* Чэмпіён Грэцыі: 2023
* Уладальнік Кубка Грэцыі: 2023

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* 
* 
* 

Катэгорыя:Харвацкія футбалісты
Алесь Зайка

**Алесь Зайка**, **Аляксандар Фаміч Зайка** (, Запольле — , Запольле Івацэвіцкага раёну) — беларускі краязнавец.

## Жыцьцяпіс
Нарадзіўся ў сялянскай сям’і. Скончыў Косаўскую сярэднюю школу (1966), філялягічны факультэт Берасьцейскага пэдагагічнага інстытуту (1971). Пасьля службы ў войску вярнуўся ў Запольле, працаваў настаўнікам беларускай мовы і літаратуры. Пазьней загадваў школьным этнаграфічным музэем.

Усё жыцьцё зьбіраў фальклёр, запісваў крылатыя словы, дыялекты, выслоўі, фатаграфаваў старыя будынкі, студні, клямкі, вокны. Зацікаўленьні Алеся Зайкі ўключалі дыялектал1гію, фразэалёгію, парэміялёгію, мікратапаніміку, фальклярыстыку і гісторыю паселішч.

Укладальнік выданьняў «Дыялектны слоўнік Косаўшчыны» (2011), «Населеныя пункты Івацэвіччыны» (2012), «Фразеалагічны слоўнік Косаўшчыны» (2013), «Прыказкі і прымаўкі, жарты і каламбуры, прыгаворкі і языкаломкі, вясельныя прымаўкі пры дзяльбе каравая, вітанні і зычэнні, ветлівыя і ласкавыя выразы, засцярогі і прысяганні, праклёны і адкляцці, жартоўныя праклёны і дражнілкі-кепікі, зневажанні і параўнанні, прыкметы народнага календара з Косаўшчыны» (2015). Аўтар кніг прозы «Дым з коміна» (2011), «Чысты чацвер» (2015). Рыхтуецца да выданьня яшчэ некалькі яго кніг.

## Узнагароды
* Ляўрэат Мядовай прэміі (2011) за кнігу прозы «Дым з коміна».
* Ляўрэат прэміі імя Тадэвуша Касьцюшкі.

## Крыніцы

## Літаратура
* *Чыгрын С.* Алесь Зайка: «Усё вялікае ствараецца любоўю» // Czasopis № 4, 2015.

Катэгорыя:Нарадзіліся ў Івацэвіцкім раёне
Катэгорыя:Выпускнікі Берасьцейскага дзяржаўнага ўнівэрсытэту
Катэгорыя:Беларускія краязнаўцы
Катэгорыя:Беларускія мовазнаўцы
Катэгорыя:Памерлі ў Івацэвіцкім раёне
Купаўцы

**Купаўцы́** (таксама — *Купа́ўцы*) — вёска ў Лунінецкім раёне Берасьцейскай вобласьці. Уваходзяць у склад Дзятлавіцкага сельсавету. Каля вёскі працякае рака Цна.

## Гісторыя
У 1800 годзе вёска называлася *Купавіск*.

## Насельніцтва
* 2009 год — 253 жыхары
* 1999 год — 325 жыхароў

## Крыніцы

Катэгорыя:Дзятлавіцкі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Лунінецкага раёну
Бараўцы (Лунінецкі раён)

**Бараўцы́** — вёска ў Лунінецкім раёне Берасьцейскай вобласьці. Уваходзіць у склад Дзятлавіцкага сельсавету. Каля вёскі працякае рака Цна.

## Гісторыя
Першапачатковае назва паселішча — *Бароўня*, у дакумэнтах за 1800 год — Бараўня (8 хат).

## Насельніцтва
* 2009 год — 274 жыхары
* 1999 год — 373 жыхары

## Крыніцы

Катэгорыя:Дзятлавіцкі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Лунінецкага раёну
Герб Дзятлавічаў

**Герб Дзятлавічаў** — герб мястэчка Дзятлавічы Лунінецкага раёна. Герб зацьверджаны Ўказам Прэзыдэнта Рэспублікі Беларусь ад  г. № 659.

## Апісаньне
Герб Дзятлавічаў уяўляе сабой вараскі шчыт, у блакітным полі якога намалявана ўверсе срэбраная лілеяпадобная кветка, унізе — срэбраны крыж, каля асновы якога разьмешчаны герб «Разьмер» () — два злучаныя трохвугольнікі.

## Вонкавыя спасылкі
* Указ Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь ад  г. № 659

Катэгорыя:Дзятлавічы (Лунінецкі раён)
Дзятлавічы
Маркас Аоас Карэа

**Маркас Аоас Карэа** (), таксама вядомы як **Маркіньюс** (;  14 траўня 1994 году) — бразыльскі футбаліст, абаронца францускага клюбу «Пары Сэн-Жэрмэн» і нацыянальнай зборнай Бразыліі.

## Дасягненьні
**«Карынтыянс»**:
* Уладальнік Кубка Лібэртадорэс: 2012

**«Пары Сэн-Жэрмэн»**:
* Чэмпіён Францыі: 2014, 2015, 2016, 2018, 2019, 2020, 2022, 2023, 2024, 2025
* Уладальнік Кубка Францыі: 2015, 2016, 2017, 2018, 2020, 2021, 2024, 2025
* Уладальнік Кубка францускае лігі: 2014, 2015, 2016, 2017, 2018, 2020
* Уладальнік Супэркубка Францыі: 2014, 2015, 2017, 2018, 2019, 2020, 2022, 2023, 2024, 2025
* Пераможца Лігі чэмпіёнаў: 2025
* Уладальнік Супэркубка Эўропы: 2025
* Уладальнік Міжкантынэнтальнага кубка: 2025

**Бразылія**:
* Алімпійскі чэмпіён: 2016
* Уладальнік Кубка Амэрыкі: 2019

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* 

Катэгорыя:Бразыльскія футбалісты
Катэгорыя:Бразыльскія футбалісты і футбалісткі на Алімпійскіх гульнях
Катэгорыя:Футбалісты і футбалісткі на летніх Алімпійскіх гульнях 2016 году
Катэгорыя:Чэмпіёны летніх Алімпійскіх гульняў 2016 году
Уга Аяля

**У́га Ая́ля** (;  31 сакавіка 1987 году) — колішні мэксыканскі футбаліст, абаронца. Былы гулец нацыянальнай зборнай Мэксыкі.

## Дасягненьні
**«Тыгрэс УАНЛ»**:
* Чэмпіён Мэксыкі: 2011(а), 2015(а), 2016(а), 2017(а), 2019(к)
* Уладальнік Кубка Мэксыкі: 2014(к)
* Уладальнік Супэркубка Мэксыкі: 2016, 2017, 2018
* Уладальнік Кубка Кампэонэс: 2018
* Пераможца Лігі чэмпіёнаў КОНКАКАФ: 2020

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* 

Катэгорыя:Мэксыканскія футбалісты
Сьвідзічы

**Сьві́дзічы** — вёска ў Беларусі, каля ракі Выні. Уваходзяць у склад Слабада-Кучынскага сельсавету Капыльскага раёну Менскай вобласьці.

## Назва

Сьвінт, Сьвінд, Сьвіта або Сьвіда (Suint, Swind, Suitha, Svidha) — імя германскага паходжаньня.

## Насельніцтва
* 1909 год — 20 чалавек у вёсцы Сьвірдзічах і 24 чалавекі ў маёнтку Сьвідзічах
* 1999 год — 216 чалавек
* 2010 год — 129 чалавек

## Крыніцы

Катэгорыя:Слабада-Кучынскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Капыльскага раёну
Красьніца 1

Назву **Красьніца 1** маюць:

* Красьніца 1 — вёска ў Быхаўскім раёне Магілёўскай вобласьці
* Красьніца 1 — вёска ў Магілёўскім раёне Магілёўскай вобласьці
Дварэц (Лунінецкі раён)

**Дварэ́ц** — вёска ў Лунінецкім раёне Берасьцейскай вобласьці, на шашы . Дварэц уваходзіць у склад і зьяўляюцца цэнтрам Дварэцкага сельсавету. Каля вёскі працякае рака Цна.

## Гісторыя
Першая пісьмовая згадка — 1558 год.

## Насельніцтва
* 2009 год — 1240 жыхароў
* 1999 год — 1318 жыхароў
* 1996 год — 1307 жыхароў, 398 двароў

## Інфармацыя для турыстаў
* У вёсцы ў канцы чэрвеня адбываецца штогадовы фэст «Лунінецкія клубніцы»
* Некалі ў вёсцы знаходзілася сядзіба Шчытоў. Аднак яна не захавалася, засталіся толькі могілкі роду Шчытоў.

### Страчаная спадчына
* Царква Праабражэньня Гасподняга

## Крыніцы

Катэгорыя:Дварэцкі сельсавет (Лунінецкі раён)
Катэгорыя:Населеныя пункты Лунінецкага раёну
Герб Дварцу

**Герб Дварца** — герб мястэчка Дварэц Лунінецкага раёна. Герб зацьверджаны Ўказам Прэзыдэнта Рэспублікі Беларусь ад  г. № 659.

## Апісаньне
Герб Дварца ўяўляе сабой вараскі шчыт, скошаны зьлева, у правым блакітным полі якога намалявана срэбраная лілеяпадобная кветка, у левым залатым полі — тры ягады клубніц чырвонага колеру.

## Вонкавыя спасылкі
* Указ Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь ад  г. № 659

Катэгорыя:Дварэц (Лунінецкі раён)
Дварэц
Тама Мэнье

**Тама́ Мэнье́** (;  12 верасьня 1991 году) — бэльгійскі футбаліст, абаронца францускага клюбу «Ліль» і нацыянальнай зборнай Бэльгіі.

## Дасягненьні
**«Бруге»**:
* Чэмпіён Бэльгіі: 2016
* Уладальнік Кубка Бэльгіі: 2015

**«Пары Сэн-Жэрмэн»**:
* Чэмпіён Францыі: 2018, 2019, 2020
* Уладальнік Кубка Францыі: 2018
* Уладальнік Кубка францускае лігі: 2017, 2018, 2020
* Уладальнік Супэркубка Францыі: 2016, 2017, 2019

**«Барусія»**:
* Уладальнік Кубка Нямеччыны: 2021

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* 
* 
* 

Катэгорыя:Бэльгійскія футбалісты
Генкі Харагуці

**Генкі Харагуці** (;  9 траўня 1991 году) — японскі футбаліст, паўабаронца бэльгійскага клюбу «Бээрсхот» і нацыянальнай зборнай Японіі.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* 
* 
* 

Катэгорыя:Японскія футбалісты
Малы Быкоў

**Малы́ Быко́ў** — вёска ў Слуцкім раёне Менскай вобласьці Беларусі. Уваходзіць у склад Ісернскага сельсавету.

## Насельніцтва
* 2010 год — 71 чалавек
* 1999 год — 82 чалавекі

## Крыніцы

Катэгорыя:Ісернскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Слуцкага раёну
Эміль Форсбэрг

**Эміль Форсбэрг** (;  23 кастрычніка 1991 году) — швэдзкі футбаліст, паўабаронца амэрыканскага клюбу «Нью-Ёрк Рэд Булз» і нацыянальнай зборнай Швэцыі.

## Дасягненьні
**«Мальмё»**:
* Чэмпіён Швэцыі: 2013, 2014
* Уладальнік Супэркубка Швэцыі: 2013, 2014

**«РБ Ляйпцыг»**:
* Уладальнік Кубка Нямеччыны: 2022, 2023
* Уладальнік Супэркубка Нямеччыны: 2023

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* 
* 
* 

Катэгорыя:Швэдзкія футбалісты
Яан Джуру

**Яан Джуру** (;  18 студзеня 1987 году) — былы швайцарскі футбаліст івуарыйскага паходжаньня, абаронца. За часам кар’еры прыцягваўся да выступаў у складзе нацыянальнай зборнай Швайцарыі.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* 

Катэгорыя:Швайцарскія футбалісты
Язьвінкі

**Я́зьвінкі** — вёска ў Беларусі, каля ракі Цны. Уваходзяць у склад Дварэцкага сельсавету Лунінецкага раёну Берасьцейскай вобласьці.

## Назва

Асьвін, пазьней Озьвін (Assuin, Osvine) — імя германскага паходжаньня.

## Гісторыя
Першы пісьмовы ўпаміна ў 1613 годзе, уладаньне літоўскага падскарбія Мікалая Кішкі. Пазьней вёску купілі за 11 000 грошай Падбярэскія.

## Насельніцтва
* 1999 год — 840 чалавек
* 2009 год — 1000 чалавек

## Славутасьці
* Спаса-Праабражэнская царква (1910) — 

## Асобы
* Аляксандар Кіевіч (н. 1964) — доктар эканамічных навук РФ (2012), дацэнт (2015)

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Язьвінкі на радзіма.орг

Катэгорыя:Дварэцкі сельсавет (Лунінецкі раён)
Катэгорыя:Населеныя пункты Лунінецкага раёну
Яжаўкі

**Яжаўкі́** — вёска ў Лунінецкім раёне Берасьцейскай вобласьці. Уваходзіць у склад Дварэцкага сельсавету.

## Гісторыя
Першая пісьмовая згадка пра вёску з мэтрычнай кнігі: 30 жніўня 1756 году Ян і Яўфімія Карчэўскія зь Яжавок сталі хроснымі бацькамі Андрэю Кісялевічу

## Насельніцтва
* 2009 год — 496 жыхароў
* 1999 год — 459 жыхароў

## Крыніцы

Катэгорыя:Дварэцкі сельсавет (Лунінецкі раён)
Катэгорыя:Населеныя пункты Лунінецкага раёну
Урэчча (Берасьцейская вобласьць)

**Урэ́чча** — былая вёска ў Лунінецкім раёне Берасьцейскай вобласьці. Уваходзіць у склад Дварэцкага сельсавету.

21 студзеня 2023 году вёска скасаваная

## Насельніцтва
* 1999 год — 1 чалавек

## Крыніцы

Катэгорыя:Дварэцкі сельсавет (Лунінецкі раён)
Катэгорыя:Колішнія населеныя пункты Лунінецкага раёну
Крыстыян Сапата

**Крыстыян Сапата** (;  30 верасьня 1986 году, Падыльля, Калюмбія) — калюмбійскі футбаліст, абаронца. Колішні гулец нацыянальнай зборнай Калюмбіі.

Стрыечны брат Крыстыяна Дуван — гулец «Аталянты». Выхаванец клюбу «Дэпартыва» з Калі. 31 жніўня 2005 году падпісаў шматгадовае пагадненьне з «Удынэзэ», у складзе якога гуляў шэсьць гадоў. У складзе «Ўдынэзэ» двойчы выступаў у Лізе Эўропы. Перайшоў у «Вільярэал», але пасьля сэзону 2011—2012 гадоў клюб перайшоў у Сэгунду, што вымусіла Крыстыяна вярнуцца ў Італію, на гэты раз у «Мілян». Першы сэзон ён выступаў за «Мілян» на правах арэнды, у 2013 годзе ягоны кантракт зь «Вільярэалам» быў набыты за 6 мільёнаў эўра. У студзені 2019 году пад час матчу з «Джэноа» атрымаў траўму і быў вымушаны прапусьціць каля месяцу. 30 чэрвеня 2019 году кантракт Крыстыяна з клюбам «Мілян» скончыўся. і клюб ня стаў падпісваць новы. У ліпені 2019 году Крыстыян падпісаў кантракт з клюбам «Джэноа» тэрмінам на два гады.

У складзе зборнай Калюмбіі выступаў у розыгрышы Кубку Амэрыкі 2019 году.

## Дасягненьні
**«Мілян»**:
* Уладальнік Супэркубка Італіі: 2016

**«Атлетыка Насьяналь»**:
* Уладальнік Супэркубка Калюмбіі: 2023

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* 
* Профіль на soccerway.com

Катэгорыя:Калюмбійскія футбалісты
Кайл Ўокер

**Кайл Ўокер** (;  28 траўня 1990 году) — ангельскі футбаліст, абаронца клюбу «Бэрнлі» і нацыянальнай зборнай Ангельшчыны.

## Дасягненьні
**«Манчэстэр Сіці»**:
* Чэмпіён Ангельшчыны: 2018, 2019, 2021, 2022, 2023, 2024
* Уладальнік Кубка Ангельшчыны: 2019, 2023
* Уладальнік Кубка ангельскае лігі: 2018, 2019, 2020, 2021
* Уладальнік Супэркубка Ангельшчыны: 2018, 2019
* Пераможца Лігі чэмпіёнаў: 2023
* Уладальнік Супэркубка Эўропы: 2023
* Пераможца клюбнага чэмпіянату сьвету: 2023

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* 
* 
* 

Катэгорыя:Ангельскія футбалісты
Сымон Міньяле

**Сымон Міньяле** (;  6 сакавіка 1988 году) — бэльгійскі футбаліст, брамнік клюбу «Бруге». Раней бараніў колеры нацыянальнай зборнай Бэльгіі.

## Дасягненьні
**«Лівэрпул»**:
* Пераможца Лігі чэмпіёнаў: 2019

**«Бруге»**:
* Чэмпіён Бэльгіі: 2020, 2021, 2022, 2024
* Уладальнік Кубка Бэльгіі: 2025
* Уладальнік Супэркубка Бэльгіі: 2021, 2022, 2025

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* 

Катэгорыя:Бэльгійскія футбалісты
Раінчык

**Раі́нчык** — беларускае прозьвішча. Вядомыя носьбіты:

* Васіль Раінчык ( 1950) — беларускі кампазытар
* Сяргей Раінчык — беларускі музыка
Васіль Раінчык

**Васі́ль Пятро́віч Раі́нчык** (7 сакавіка 1950, вёска Чарапы, Шклоўскі раён Магілёўскай вобласьці) — беларускі кампазытар, піяніст. Заслужаны артыст Беларускай ССР (1982), Народны артыст Беларусі (1995). Кавалер ордэна Францішка Скарыны (2006).

## Жыцьцяпіс
У 1974 р. скончыў Беларускую кансэрваторыю па клясе фартэпіяна прафэсара Шацкага і ў 1981 року па клясе кампазыцыі — прафэсара Яўгена Глебава. Сябра Саюзу кампазытараў БССР (1982). З 1974 року — мастацкі кіраўнік вакальна-інструмэнтальнага ансамблю «Верасы», з 1998 року адначасна мастацкі кіраўнік дзіцячага ансамблю «Верасяты». З 1977 — музычны, з 2000 — мастацкі кіраўнік Моладзевага тэатру эстрады пры Беларускім унівэрсытэце культуры.

## Творчасьць
Выканаўца і аўтар шматлікіх твораў на фартэпіяна, электронных музычных інструмэнтах. Стварыў шэраг стылявых інтэрпрэтацый, аранжыровак, электронных кампазыцый, якія вызначаюцца яркім мэлядыйным малюнкам, неардынарнасьцю структуры. Піша музыку для сымфанічнага аркестру, эстрады, камэрна-інструмэнтальныя творы, песьні. Сярод твораў: балет «Крылы над Расеяй» (пастаноўка 1987); араторыя «Хлапчук-Кібальчыш» (словы Ўладзімера Някляева, 1984); аркестравая музыка — для сымфанічнага аркестру «Сымфанічныя варыяцыі» (1980), для эстраднага аркестру «Варыяцыі», «Балеро», «Карнавал» (усе 1984); п’есы для электронных інструмэнтаў «Назад да зорак» (1985), «Жыцьцё артыста» (1986); музыка да спэктаклю «Голы кароль» (1993); песьні, у тым ліку «Зорка каханьня», «Горад юнацкасьці», «Так не бывае».

## Сям’я
Жонка — Ірына Міхайлаўна Цьвяткова — экс-салістка ансамблю «Верасы» (1982—1988). Маюць сына Сяргея ( 1972).

## Узнагароды
Ляўрэат Прэміі Ленінскага камсамолу Беларусі (1980), прэміі году «Эстрада» (1994).

Кавалер ордэна Францішка Скарыны (2006) «за значны асабісты ўнёсак у разьвіцьцё нацыянальнай культуры, захаваньне і прапаганду найлепшых музычных традыцый».

## Вонкавыя спасылкі
* Жыцьцяпіс  на бачыне «Верасоў»

Катэгорыя:Народныя артысты Беларусі
Катэгорыя:Кавалеры ордэна Францішка Скарыны
Катэгорыя:Беларускія кампазытары
Катэгорыя:Нарадзіліся ў Шклоўскім раёне
Катэгорыя:Выкладчыкі Беларускага дзяржаўнага ўнівэрсытэту культуры і мастацтваў
Катэгорыя:Заслужаныя артысты БССР
Катэгорыя:Выпускнікі Беларускай дзяржаўнай акадэміі музыкі
Катэгорыя:Савецкія кампазытары
Таварышы

**Тава́рышы** — вёска ў Салігорскім раёне Менскай вобласьці Беларусі. Уваходзіць у склад Даманавіцкага сельсавету.

## Насельніцтва
* 2010 год — 38 чалавек
* 1999 год — 63 чалавекі

## Крыніцы

Катэгорыя:Даманавіцкі сельсавет (Салігорскі раён)
Катэгорыя:Населеныя пункты Салігорскага раёну
Станцыя Дзятлавічы

**Ста́нцыя Дзя́тлавічы** — вёска ў Лунінецкім раёне Берасьцейскай вобласьці. Уваходзяць у склад Дзятлавіцкага сельсавету. Побач зь вёскай праходзіць шаша  і чыгунка Баранавічы — Лунінец.

## Гісторыя
Да 2017 году мела статус станцыі і назву Дзятлавічы.

## Насельніцтва
* 2009 год — 439 жыхароў
* 1999 год — 523 жыхары

## Крыніцы

Катэгорыя:Дзятлавіцкі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Лунінецкага раёну
Сасноўка (Лунінецкі раён)

**Сасно́ўка** — вёска ў Лунінецкім раёне Берасьцейскай вобласьці. Уваходзіць у склад Дварэцкага сельсавету.

## Насельніцтва
* 2009 год — 457 жыхароў
* 1999 год — 561 жыхар

## Крыніцы

Катэгорыя:Дварэцкі сельсавет (Лунінецкі раён)
Катэгорыя:Населеныя пункты Лунінецкага раёну
Мазкі

Назву **Мазкі** маюць:

* Мазкі — вёска ў Быхаўскім раёне Магілёўскай вобласьці
* Мазкі — вёска ў Бялыніцкім раёне Магілёўскай вобласьці
Малыя Дольцы

**Малы́я До́льцы** — вёска ва Ўшацкім раёне Віцебскай вобласьці Беларусі. Уваходзіць у склад Велікадолецкага сельсавету.

## Насельніцтва
* 2010 год — 55 чалавек
* 1999 год — 97 чалавек

## Крыніцы

Катэгорыя:Велікадолецкі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Ўшацкага раёну
Казёл

Назву **Казёл** маюць:

* Казёл — былая вёска ў Жлобінскім раёне Гомельскай вобласьці
* Казёл — пасёлак у Быхаўскім раёне Магілёўскай вобласьці
* Казёл — былая вёска ў Круглянскім раёне Магілёўскай вобласьці

## Глядзіце таксама
* Казлы
Адам Лалана

**Адам Лалана** (;  10 траўня 1988 году) — колішні ангельскі футбаліст, паўабаронца нацыянальнай зборнай Ангельшчыны.

## Дасягненьні
**«Лівэрпул»**:
* Чэмпіён Ангельшчыны: 2020
* Пераможца Лігі чэмпіёнаў: 2019
* Уладальнік Супэркубка УЭФА: 2019
* Пераможца клюбнага чэмпіянату сьвету: 2019

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Профіль на soccerway.com

Катэгорыя:Ангельскія футбалісты
Поле

Назву **По́ле** маюць:

* Поле — абшар зямлі, бязьлесная раўніна
* Поле — вёска ў Лунінецкім раёне Берасьцейскай вобласьці Беларусі
* Поле (фізыка)

## Падвойныя назвы
* Адамполе
* Вялікае Поле
* Галавічполе
* Дужае Поле
* Круглае Поле
* Кулікова поле
* Мар’іна Поле
* Новае Поле
* Роўнае Поле
* Сіліна Поле
* Сініцкае Поле
* Чырвонае Поле

## Глядзіце таксама
* Заполеўшчына
* Палявая
* Палявы
* Электрычнае поле
* Электрамагнітнае поле
Самюэль Юмтыці

**Самюэ́ль Юмтыці́** (;  14 лістапада 1993 году) — францускі футбаліст, абаронца. Былы гулец нацыянальнай зборнай Францыі. Чэмпіён сьвету 2018 году.

## Дасягненьні
**«Алімпік»**:
* Уладальнік Кубка Францыі: 2012
* Уладальнік Супэркубка Францыі: 2012

**«Барсэлёна»**:
* Чэмпіён Гішпаніі: 2018, 2019
* Уладальнік Кубка Гішпаніі: 2017, 2018, 2021
* Уладальнік Супэркубка Гішпаніі: 2016, 2018

**Францыя**:
* Чэмпіён сьвету: 2018

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Профіль на soccerway.com

Катэгорыя:Францускія футбалісты
Габрыел Жэзус

**Габрые́л Фэрна́нду дэ Жэзу́с** (;  3 красавіка 1997 году) — бразыльскі футбаліст, нападнік ангельскага клюбу «Арсэнал» і нацыянальнай зборнай Бразыліі.

## Дасягненьні
**«Палмэйрас»**:
* Чэмпіён Бразыліі: 2016
* Уладальнік Кубка Бразыліі: 2015

**«Манчэстэр Сіці»**:
* Чэмпіён Ангельшчыны: 2018, 2019, 2021, 2022
* Уладальнік Кубка Ангельшчыны: 2019
* Уладальнік Кубка футбольнай лігі: 2018, 2020, 2021
* Уладальнік Супэркубка Ангельшчыны: 2018, 2019

**Бразылія**:
* Алімпійскі чэмпіён: 2016
* Уладальнік Кубка Амэрыкі: 2019

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* 
* 
* 

Катэгорыя:Бразыльскія футбалісты
Катэгорыя:Бразыльскія футбалісты і футбалісткі на Алімпійскіх гульнях
Катэгорыя:Футбалісты і футбалісткі на летніх Алімпійскіх гульнях 2016 году
Катэгорыя:Чэмпіёны летніх Алімпійскіх гульняў 2016 году
Лёрыс Карыюс

**Лёрыс Карыюс** (;  22 чэрвеня 1993 году) — нямецкі футбаліст, брамнік клюбу «Шальке-04».

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Профіль на soccerway.com

Катэгорыя:Нямецкія футбалісты
Дзятлы

* Дзятлы  — атрад птушак

Назву **Дзя́тлы** маюць:
### Населеныя пункты
### [[Беларусь]]
* Берасьцейская вобласьць:
** Дзятлы — вёска ў Лунінецкім раёне
* Віцебская вобласьць:
** Дзятлы — вёска ў Віцебскім раёне
Матыяс Вэсына

**Маты́яс Вэсы́на** (;  24 жніўня 1991 году) — уругвайскі футбаліст, паўабаронца гішпанскага клюбу «Сэльта» і нацыянальнай зборнай Уругваю.

## Дасягненьні
**«Насьяналь»**:
* Чэмпіён Уругваю: 2012

**«Інтэрнацыянале»**:
* Чэмпіён Італіі: 2021
* Уладальнік Кубка Італіі: 2022
* Уладальнік Супэркубка Італіі: 2021

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* 
* 
* 

Катэгорыя:Уругвайскія футбалісты
Жыдоўская незалежная рабочая партыя

**Жыдо́ўская незале́жная рабо́чая па́ртыя** (ЖНРП), таксама вядомая як ***«незалежнікі», «легалізатары», «зубатаўцы», «эканамісты»*** — арганізацыя жыдоўскіх рамесных рабочых і прыказчыкаў. Заснаваная ў ліпені 1901 р. у Менску прыхільнікамі «паліцэйскага сацыялізму» Марыяй Вільбушэвіч, Г. І. Шаевічам, Ю. Воліным, І. Гольдбэргам, А. Чамярыскім ды інш.

Створаная зь ініцыятывы і пад кіраўніцтвам начальніка Маскоўскага ахоўнага аддзяленьня Сяргея Зубатава з мэтай барацьбы супраць сацыял-дэмакратаў, эсэраў, Бунду, за поўнае адмаўленьне жыдоўскіх рабочых ад рэвалюцыйнай барацьбы супраць самадзяржаўя. Мела аддзяленьні ў Адэсе, Вільні (з 1902), Гародні. Сябры ЖНРП мэтай сваёй дзейнасьці абвясьцілі павышэньне «па меры магчымасьці» эканамічнага і культурнага ўзроўню жыдоўскага пралетарыяту шляхам разьвіцьця шырокіх эканамічных арганізацыяў, арганізацыяў культурных дзеяў, узаемадапамогі, асьветніцкіх клюбаў, лекцыяў і іншага. Умяшаньне рабочых у палітыку партыя цалкам выключала, прапаведавала пакору перад уладамі, расхвальвала самадзяржаўе як пазаклясавую, схільную да справядлівасьці форму ўлады.

Партыя дамагалася мірнага разьвязаньня канфліктаў паміж рабочых і прадпрымальнікаў, а ў выпадках іх супраціўленьня — аб’яўляла баставаньні. Пад апекай палітычнай паліцыі яна наладжвала ў Менску агульнагарадзкія і цэхавыя культурна-асьветніцкія вечары, чытаньні, лекцыі, на якія восеньню 1901 р. зьбіралася да 1500 чалавек. ЖНРП практычна паралізавала ў гэты час дзейнасьць мясцовай арганізацыі Бунду. У канцы 1901 у ЖНРП перайшлі 15 з 20 цэхавых саюзаў Менскага сацыял-дэмакратычнага камітэту Бунду. ЖНРП актыўна супрацоўнічала з сіяністамі, выступала за ізаляцыю жыдоў ад агульнарасейскага рабочага руху.

Стрымаць пераход рабочых да палітычнай барацьбы ЖНРП не змагла. Падтрымка ЖНРП з боку Дэпартаменту паліцыі ня выйшла за межы асобнага экспэрымэнту. У красавіку 1903 Г. І. Шаевіч арганізаваў забастоўку на чыгуналіцейным заводзе «Растэль» у Адэсе, пасьля чаго быў схоплены і ў ліпені сасланы на 5 гадоў ва Ўсходнюю Сыбір. У сувязі з адпраўкай Зубатава ў адстаўку ЖНРП была пазбаўленая падтрымкі дэпартамэнту паліцыі і ўлетку 1903 самараспусьцілася, а ў жніўні забароненая. Вільбушэвіч пераехала ў ЗША, потым у Палестыну, дзе была актыўнай дзяячкай сіянісцкага руху.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* 

Катэгорыя:Колішнія беларускія палітычныя арганізацыі
Катэгорыя:Беларускія жыды
Катэгорыя:Працоўны рух
Катэгорыя:Палітычныя партыі Расейскай імпэрыі
Катэгорыя:Палітычныя партыі, заснаваныя ў 1901 годзе
Катэгорыя:Зьніклі ў 1903 годзе
Катэгорыя:1901 год у Менску
Катэгорыя:Ліпень 1901 году
Любажэрдзе

**Любажэ́рдзе** — вёска ў Лунінецкім раёне Берасьцейскай вобласьці. Уваходзіць у склад Дварэцкага сельсавету. За 4,1 км на захад ад вёскі знаходзіцца прыпыначны пункт Любажэрдзе.

## Насельніцтва
* 2009 год — 7 жыхароў
* 1999 год — 15 жыхароў

## Крыніцы

Катэгорыя:Дварэцкі сельсавет (Лунінецкі раён)
Катэгорыя:Населеныя пункты Лунінецкага раёну
Чабор

**Чабо́р** (*Thýmus*) — род паўхмызьнякоў сямейства Ясноткавыя.

## Апісаньне
Шматгадовы паўхмызьняк вышынёй да 35 см з дробным эліптычным лісьцем і ружова-бэзавымі кветкамі, якія квітнеюць практычна ўсё лета. Расьліна вельмі духмяная, з рэзкім цёплым водарам, абумоўленым ў асноўным фэнольнымі лятучымі духмянымі рэчывамі — тымолам і карвакролам.

Плод — пушачка з чатырма чорна-бурымі эліпса- ці амаль кулепадобнымі арэшкамі. Насеньне дасьпявае ў ліпені-верасьні.

## Арэал
Налічваецца каля 300 відаў. Род пашыраны ў Эўропе, паўночнай і заходняй Азіі, паўночнай Афрыцы, Грэнляндыі.

На Беларусі 2 віды: , .

Катэгорыя:Ясноткавыя
Катэгорыя:Спэцыі
Катэгорыя:Паўхмызьнякі
Катэгорыя:Флёра Эўразіі
Катэгорыя:Флёра Паўночнай Афрыкі
Катэгорыя:Флёра Паўночнай Амэрыкі
Катэгорыя:Мёдадайныя расьліны
Падмарочнае

**Падмаро́чнае** (таксама — *Падмаро́чна*) — вёска ў Лунінецкім раёне Берасьцейскай вобласьці. Уваходзіць у склад Гарадоцкага сельсавету.

## Насельніцтва
* 2009 год — 6 жыхароў
* 1999 год — 9 жыхароў
* 1996 год — 10 жыхароў, 5 двароў

## Крыніцы

Катэгорыя:Гарадоцкі сельсавет (Лунінецкі раён)
Катэгорыя:Населеныя пункты Лунінецкага раёну
Віктар Клясан

**Ві́ктар Кля́сан** (;  2 студзеня 1992 году) — швэдзкі футбаліст, паўабаронца дацкага клюбу «Капэнгаген» і нацыянальнай зборнай Швэцыі.

## Дасягненьні
**«Эльфсборг»**:
* Чэмпіён Швэцыі: 2012
* Уладальнік Кубка Швэцыі: 2014

**«Капэнгаген»**:
* Чэмпіён Даніі: 2022, 2023, 2025
* Уладальнік Кубка Даніі: 2023, 2025

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* 
* 
* 

Катэгорыя:Швэдзкія футбалісты
Дэле Алі

**Дэле Алі** (;  11 красавіка 1996 году) — ангельскі футбаліст, паўабаронца. Былы гулец нацыянальнай зборнай Ангельшчыны.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* 
* 
* 

Катэгорыя:Ангельскія футбалісты
Марыю Фэрнандэс

**Ма́рыю Фэрна́ндэс** (;  19 верасьня 1990 году) — бразыльскі і расейскі футбаліст, абаронца. Мае на сваім рахунку матчы ў складзе нацыянальнай зборнай Расеі. У 2014 годзе згуляў 1 таварыскі матч у складзе нацыянальнай зборнай Бразыліі, але аддаў перавагу выступам за расейскую дружыну, разам зь якой колькі разоў прымаў удзел у міжнародных спаборніцтвах.

## Дасягненьні
**«Грэмію»**:
* Чэмпіён штату Рыю-Грандзі-ду-Сул: 2010

**ЦСКА**:
* Чэмпіён Расеі: 2013, 2014, 2016
* Уладальнік Кубка Расеі: 2013
* Уладальнік Супэркубка Расеі: 2014, 2018

**«Зэніт»**:
* Чэмпіён Расеі: 2024
* Уладальнік Кубка Расеі: 2024

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Профіль на soccerway.com

Катэгорыя:Бразыльскія футбалісты
Катэгорыя:Расейскія футбалісты
Андрэй Крамарыч

**Андрэй Крамарыч** (;  19 чэрвеня 1991 году) — харвацкі футбаліст, нападнік нямецкага клюбу «Гофэнгайм» і нацыянальнай зборнай Харватыі.

## Дасягненьні
**«Дынама»**:
* Чэмпіён Харватыі: 2010, 2011
* Уладальнік Кубка Харватыі: 2011
* Уладальнік Супэркубка Харватыі: 2013

**«Рыека»**:
* Уладальнік Кубка Харватыі: 2014
* Уладальнік Супэркубка Харватыі: 2014

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* 

Катэгорыя:Харвацкія футбалісты
Казанск

**Каза́нск** — вёска ў Каленкавіцкім раёне Гомельскай вобласьці Беларусі. Уваходзіць у склад Казловіцкага сельсавету.

## Насельніцтва
* 2010 год — 218 чалавек
* 1999 год — 331 чалавек

## Крыніцы

Катэгорыя:Казловіцкі сельсавет (Каленкавіцкі раён)
Катэгорыя:Населеныя пункты Каленкавіцкага раёну
Кароўчына

Назву **Кароўчына** маюць:

* Кароўчына — вёска ў Быхаўскім раёне Магілёўскай вобласьці
* Кароўчына — вёска ў Дрыбінскім раёне Магілёўскай вобласьці
Сьвятаяньнік

**Сьвятая́ньнік** (*Hypericum L.*) — род расьлін сямейства сьвятаяньнікавыя (*Hypericaceae*) парадку мальпігіякветныя (*Malpighiales*). Налічвае больш за 450 відаў. Прадстаўнікі роду растуць пераважна ва ўмераным клімаце і ў паўднёвай частцы трапічнай зоны. У Беларусі 8 відаў.

## Апісаньне
Шматгадовыя ці аднагадовыя травы, хмызьнякі і дрэвы вышынёй да 8 м.

Карэнішча тонкае, разгалінаванае, ад якога штогод вырастае некалькі гладкіх круглых альбо з двума рэбрамі, прамастаячых голых, угары разгалінаваных, вышынёй 30—60 см сьцяблоў.

Лісьце супраціўнае, сядзячае, цэльнакрайнае, прадаўгавата-авальнае, з прасьвечванымі ці чорнымі крапчастымі аліваватымі залозкамі.

Кветкі жоўтыя, правільныя, дзьвюхстацевыя, пяціпялёсткавыя, сабраныя ў шчытападобную мяцёлку ці няшчыльную гронку; пялёсткі залаціста-жоўтыя, прадаўгавата-авальныя, з чорнымі кропкамі. Квітнее з чэрвеня па верасень.

Плод — трохгранная пушачка. Насеньне шматлікае, дробнае, цыліндрычнае, авальнае ці прадаўгавата-авальнае, крылатае, варсіністае ці каморачнае.

## Галерэя

Hypericum calycinum - Bauer.jpg|
Hypericum coris4.jpg|
Hypericum elegans0.jpg|
Hypericum-erectum-Gemo.JPG|
Hypericum-hircinum-flowers.JPG|
Hypericum spp Sturm59.jpg|
Hypericum kalmianum2.jpg|
Hypericum pulchrum by Danny S. - 001.jpg|
Hypericum quadrangulum0.jpg|
Hypericum olympicum Liberec 1.jpg|


## Выкарыстаньне
Некаторыя віды прымяняюцца ў народнай мэдыцыне (напрыклад, ). Гаючымі якасьцямі валодае наземная частка расьлінаў, якая месьціць дубільныя рэчывы, фляванолявы гліказыд і гіпэразыд, этэрны алей, каратын, вітамін C ды інш.

Выкарыстоўваецца таксама для фарбаваньня тканін і ў лікёра-гарэлачнай прамысловасьці.

## Літаратура
* 
* 

## Вонкавыя спасылкі
* 
* 
* Пералік відаў роду Сьвятаяньнік 

Катэгорыя:Сьвятаяньнікавыя
Катэгорыя:Лекавыя расьліны
Катэгорыя:Флёра Эўразіі
Катэгорыя:Антыдэпрэсанты
Катэгорыя:Роды мальпігіякветных
Майкл Андатжэ

**Піліп Майкл Андатжэ** (правільна *Андатчы*, бывае вымаўляецца як *Андаацье*, згодна з нідэрлядзкім вымаўленьнем прозьвішча, ; , Каломба, Шры-Ланка) — канадзкі пісьменьнік і паэт. найбольш вядомы дзякуючы раману «Ангельскі пацыент» (),што атрмаў Букераўскую прэмію. Па раману быў зьняты фільм фільм з такой самай назвай, што атрымаў прэмію «Оскар». У 2018 годзе гэты твор названы лепшым раманам ХХ стагодзьдзя.

## Бібліяграфія
### Раманы
* *«Праз рэзьню»* («Coming Through Slaughter», 1976);
* *«У скуры ільва»* («In the Skin of a Lion», 1987), прыквел да «Ангельскагапацыенту»;
* *«[[Ангельскі пацыент (раман)|Ангельскі пацыент]]»* («The English Patient», 1992);
* *«Прывід Аніл»* («Anil’s Ghost», 2000);
* *«Дымісадэра»* («Divisadero», 2007);
* *«Коткін стол»* («The Cat’s Table», 2011).

## Крыніцы

Катэгорыя:Канадзкія літаратары
Катэгорыя:Ляўрэаты Букераўскай прэміі