Інфлянты

**Інфлянты** (, ) — агульная назва зямель, якія з XIII да XVI стагодзьдзя былі пад уладай Інфлянцкага (Лівонскага) ордэну. Складаюць тэрыторіі сучасных Латвіі і Эстоніі. У вузкім сэнсе землі сучаснай усходняй і паўночнай Латвіі, а таксама паўднёвай паласы Эстоніі — якую па 1621 годзе падзялілі на *Швэдзкія Інфлянты* (Лівонія) і *Польскія Інфлянты* (Латгалія).

Назву Інфлянцкага атрымала адно з ваяводзтваў Вялікага Княства Літоўскага.

## Назва
Назва Інфлянты ёсьць перакручанай славянамі нямецкай назвай *Livland*, што даслоўна значыць «*зямля ліваў*» — фінска-вугорскае племя, якое ў сярэднявеччы жыло на землях сучаснай Лівоніі.

## Адміністрацыйны падзел Інфлянтаў у 1566—1578 гадох

26 жніўня 1566 году адміністратарам і гетманам Інфлянтаў прызначылі жамойцкага старосту, маршалка вялікага літоўскага Яна Хадкевіча. У сьнежні 1566 годзе Інфлянты вялікі князь Жыгімонт Аўгуст падзяліў Інфлянты на 4 акругі на чале з кашталянамі зь ліку мясцовага рыцарства. Гэтая адміністрацыйна-тэрытарыяльная структура ўлічвала ранейшы падзел Інфлянтаў на ордэнскія й біскупскія тэрыторыі. Кашталяны сталі сябрамі Рады ВКЛ.

* Вэндэнская (ордэнскія землі ад Рыгі да Гельмета і Руена). Кашталян у 1573—1577 гдаох Юст Фюрстэнберг (Just Fürstenberg).
* Дынабурская (ордэнскія землі ў Латгаліі). Кашталян у 1577 годзе Ежы Брабак (Jerzy Brabek, Jürgen von Brabeck).
* Рыская (латгальская частка Рыскага арцыбіскупства). Кашталян у 1569—1576 гадох Якуб Мэк (Jakób Mek, Jacobus von Meck)
* Трайдзенская (ліўская частка Рыскага арцыбіскупства). Кашталян у 1569—1577 гадох Отта Унгэрн (Otto von Ungern).

Люблінскі сойм 1569 году абвясьціў Інфлянты кандамініюмам. Інфлянцкія кашталяны не атрымалі годнасьці сэнатараў Рэчы Паспалітай.

Гэты падзел Інфлянтаў захоўваўся на працягу адміністрацыі Яна Хадкевіча, які ў 1578 годзе склаў гэтую годнасьць у рукі караля і вялікага князя Стэфана Баторыя ў Львове ў дзень Сьвятой Тройцы, у час, калі маскоўскі гаспадар Іван IV Тына акупаваў з сваім войскам Інфлянты.

## Насельніцтва
Захавалася сьведчаньне азначэньня жыхароў Дынабургу і яго ваколіцаў ліцьвінамі (1650 год): «*…Казимeрко Репшовской в роспросе сказал: родом де он литвин Динаборского уезду*». Складзены ў 1765 годзе інвэнтар Люцынскага староства поруч з *Jliuszka [[Маскаль|Moskal]]* пералічвае *Kondrasz Licwin*. Ліцьвіны (у форме *Лицвины*) як прозьвішча 12 жыхароў Люцынскага павету Віцебскай губэрні таксама ўпамінаецца ў абвестцы Сэнату Расейскай імпэрыі ад 1836 году. 

На тэрыторыі колішняга Інфлянцкага ваяводзтва ВКЛ сфармалавася этнаграфічная група *ліцьвінаў* — беларусы-каталікі, якія размаўляюць на беларускай мове.

## Архітэктура
### Драўляная

Varnavičy, Serca Jezusa. Варнавічы, Сэрца Езуса (1929).jpg|Варнавічы, касьцёл Сэрца Езуса (руіны)
Indryca, Śviatoha Jana. Індрыца, Сьвятога Яна (1930).jpg|Індрыца, касьцёл Сьвятога Яна
Jakubaŭ, Duchaŭski. Якубаў, Духаўскі (A. Pavlinov, 1880-89).jpg|Якубаў у Курляндыі (праз раку ад Крыжборку), Духаўская царква
Jakubaŭ, Duchaŭski. Якубаў, Духаўскі (1851-75).jpg|Якубаў, Духаўскі манастыр


### Мураваная

Auleja - panoramio (1).jpg|Аўлея
Viļāni kosciol(1).jpg|Віляны
Dynaburg, Jezuicki. Дынабург, Езуіцкі (1887).jpg|Дынабург
Pasienes Sv. Krusta Romas katoļu baznīca (1761., fin. grāfs J.Borhs), Pasiene, Pasienes pagasts, Zilupes novads, Latvia - M.Strīķis - Panoramio.jpg|Пасінь


## Заўвагі

## Крыніцы

Катэгорыя:Былыя дзяржавы
Катэгорыя:Гісторыя Латвіі
Катэгорыя:Гісторыя Эстоніі