open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Вяліскае паўстаньне

**Вяліскае паўстаньне** — масавае стыхійнае паўстаньне, якое ў лістападзе 1918 году ахапіла Вяліскі павет Заходняй Камуны.

Пасьля падпісаньня ў Бэрліне «Расейска-нямецкае дадатковае дамовы да мірнай дамовы» (27 жніўня 1918 г.) у канцы верасьня — пачатку лістапада 1918 г. нямецкія войскі пакінулі тэрыторыю Лепельскага, часткі Сеньненскага і Аршанскага паветаў Віцебскай губэрні, гарады Магілёў і Шклоў. Пачатак рэвалюцыі ў Нямеччыне (3 лістапада 1918 г.) паскорыў адсылку войскаў з Усходняга фронту. Гэтыя абставіны былі скарыстаныя Савецкай Расеяй для прасоўваньня на захад савецкіх войскаў. Прыход частак Чырвонай Арміі суправаджаўся ў розных паветах Заходняй вобласьці (Камуны) хваляй антыбальшавіцкіх паўстаньняў. У Вяліскім павеце паўстаньне пачалося 9 лістапада 1918 г. ва Ўсьвяцкай і Касплянскай валасьцёх. Непасрэдным чыньнікам сацыяльнага выбуху насельніцтва сталася гвалтоўная ваенная мабілізацыя ў Чырвоную Армію грамадзянаў 1893—1898 гадоў нараджэньня, а таксама спагнаньне надзвычайнага падатку, жорсткае стаўленьне чэкістаў да насельніцтва. У паўстаньні, якое было навальным па сваёй сутнасьці і неарганізаваным, прынялі ўдзел каля 50 000 чалавек зь Вяліскага і суседніх зь ім Гарадоцкага, Полацкага і Невельскага паветаў: галоўным чынам сяляне, а таксама мяшчане і інтэлігенцыя. Паўстанцамі быў абвешчаны лёзунг; «Далоў Саветы!», яны патрабавалі аднаўленьня манархіі, разагналі савет у Вяліжы. Сярод удзельнікаў паўстаньня былі і афіцэры расфармаваных частак 17 корпуса, былыя памешчыкі, духавенства. Партыйныя органы Заходняй Камуны арганізавалі штаб, надзвычайную сьледчую камісію і прынялі меры па задушэньні паўстаньня. Пасьля бою рэгулярных частак Чырвонай Арміі з паўстанцамі ў Семічаўскім лесе пад Вяліжам і ў самім Вяліжы паўстаньне 18 лістапада 1918 г. было задушанае. Кіраўнікі паўстаньня Брант, Крупскі, Турык былі расстраляныя па прысудзе суду на Пакроўскім полі, тут жа было расстраляна некалькі сотняў удзельнікаў паўстаньня. Падчас здушэньня паўстаньня быў затрыманы і расстраляны адзін з камандзіраў паўстанцаў, паручык царскай арміі Пятрушчанкаў, другі паручык — Акушчанкаў — уцёк і, стварыўшы банду, пад клічкай «Абярон» шмат год тэрарызаваў насельніцтва ў Сяртэйскай і Чэпельскай валасьцях Вяліскага павету.

Пра Вяліскае паўстаньне распавялі ў сваіх успамінах беларускі пісьменьнік Юрка Віцьбіч і падпалкоўнік КДБ вяліжанец П. І. Красінец. Апісаны Ю. Віцьбічам факт пра ўзьвіжаньне крыжа, зьнятага з аднае з цэркваў г. Вяліжу ў студзені 1941 г. і ўсталяванага на Пакроўскім полі, у Вяліжы невядомы.

## Літаратура
* 
* 

Катэгорыя:Гісторыя Беларусі (1918—1939)
Катэгорыя:Паўстаньні ў Беларусі
Паўстаньне
Катэгорыя:Падзеі 1918 году
Альшанскі сельсавет

Назву **Альша́нскі [[сельсавет]]** маюць:

* Альшанскі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Івацэвіцкага раёну Берасьцейскай вобласьці.
* Альшанскі сельсавет — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Столінскага раёну Берасьцейскай вобласьці.
* Альшанскі сельсавет — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Чашніцкага раёну Віцебскай вобласьці.
Альшанскі сельсавет (Столінскі раён)

**Альша́нскі сельсавет** — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Столінскага раёну Берасьцейскай вобласьці. Адміністрацыйны цэнтар — вёска Альшаны.

## Гісторыя
12 кастрычніка 1940 году створаны ў складзе Давыд-Гарадоцкага (з 19 студзеня 1961 году — Столінскага) раёну Пінскай (з 8 студзеня 1954 году — Берасьцейскай) вобласьці.

16 ліпеня 1954 году сельсавету перададзеныя населеныя пункты скасаванага Рамельскага сельсавету (вёскі Мачуль і Рамель), у пэрыяд з 1 чэрвеня 1955 году да 1 студзеня 1964 году — вёска Высокае скасаванага Давыд-Гарадоцкага гарадзкога савету. 4 траўня 1981 году дзьве вёскі (Мачуль і Рамель) перададзеныя ў склад новастворанага Рамельскага сельсавету.

## Насельніцтва
Паводле перапісу 2009 году насельніцтва сельсавету складае 8068 чалавек, зь іх 99,4 % — беларусы.

* 10 чэрвеня 2019 году — 9580 чал.: Альшаны — 7700, Высокае — 330, Семігосьцічы — 1550

## Населеныя пункты
* 1 студзеня 1947 году — 2: вёскі Альшаны і Семігосьцічы
* 1 чэрвеня 1955 году — 4
* 1 студзеня 1964 году — 5
* 1 студзеня 1968 году — 5
* 1 студзеня 1974 году — 5
* 1 студзеня 1981 году — 5
* 1 студзеня 1986 году — 3

## Крыніцы

## Літаратура
*  С. 191
*  С. 425
*  С. 563
*  С. 311
*  С. 207
*  С. 139


Катэгорыя:Сельсаветы, створаныя ў 1940 годзе
Альшаны

Назву **Альша́ны** маюць:

## Населеныя пункты
### [[Беларусь]]
* Берасьцейская вобласьць:
** Альшаны — вёска ў Пружанскім раёне
** Альшаны — вёска ў Столінскім раёне

* Віцебская вобласьць:
** Альшаны — вёска ва Ўшацкім раёне 

* Гарадзенская вобласьць:
** Альшаны — вёска ў Карэліцкім раёне 

### [[Расея]]
* Альшаны — вёска ў Лухавіцкім раёне Маскоўскай вобласьці

### [[Украіна]]
* Альшаны — сяло ў Валынскай вобласьці
* Альшаны — сяло ў Хусцкім раёне Закарпацкай вобласьці
* Альшаны — сяло ў Траецкім раёне Луганскай вобласьці
* Альшаны — мястэчка ў Дэргачоўскім раёне Харкаўскай вобласьці
* Альшаны — сяло ў Валочыскім раёне Хмяльніцкай вобласьці

## Іншае
* Альшаны — могілкі расейскіх эмігрантаў у Празе (Чэхія)
* Альшаны — аматарскі футбольны клюб зь вёскі Альшаны (Столінскі раён)
* Альшаны-1 — мікрараён Альшанаў (Столінскі раён)
* Альшаны-2 — мікрараён Альшанаў (Столінскі раён)
* Альшаны-2005 — аматарскі футбольны клюб зь вёскі Альшаны (Столінскі раён)

## Глядзіце таксама
* Альшана
* Альшанае
* Альшанец
* Альшанік
* Альшанікі
* Альшаніца
* Альшанскае
* Альшанскі
* Альшанка 
* Гальшаны
Глінскі

**Глі́нскі** — прозьвішча.

Вядомыя носьбіты:
* Алена Глінская (1508—1538), вялікая княгіня маскоўская (кіравала княствам пасьля сьмерці мужа, Васіля III, з 1533 па 1538). Маці Івана Жахлівага.
* Васіль Глінскі
* Кастусь Глінскі (1906—1987) — беларускі грамадзкі дзеяч, выдавец, юрыст.
* Міхал Васільевіч Глінскі
* Міхал Львовіч Глінскі
* Робэрт Глінскі

## Падвойныя назвы
* Глінскі сельсавет

## Глядзіце таксама
* Глінаўка
* Глініца
* Глініцкі
* Глінічы
* Глінішкі
* Глінішча
* Глінішчы
* Глінка
* Глінкі
* Глінна
* Гліннае
* Глінная
* Глінск
* Глінскія
* Гліншчына
* Глінь
* Глінькава
* Гліньне
* Гліньнікі
* Гліньніца
* Глінянкі
* Гліняны
* Загліннае
* Загліньнікі

Катэгорыя:Беларускія прозьвішчы
Апостальскія нунцыі ў Рэчы Паспалітай

**Апостальскія нунцыі ў Рэчы Паспалітай** — прадстаўнікі Сьвятога Пасаду пры ўрадзе Рэчы Паспалітай.

## Нунцыі
*12 красавіка 1581 — люты 1585 **[[Альбэрта Баляньеці]]**
*1598-1607 **[[Кляўдыё Ранґоні]]**
*17 сакавіка 1621-2 сьнежня 1622 **[[Козыма дэ Торэс]]**
*16 красавіка 1627-10 сакавіка 1631 **[[Антоніё Сантакрочэ]]**
*28 траўня 1652-5 красавіка 1660 **[[П'етра Відоні]]**
*21 траўня 1660-сакавік 1668 **[[Антоніё Піньятэлі дэль Растрэльлё]]**
*10 сакавіка 1668-13 жніўня 1670 **[[Ґалеаца Марэскоці]]**
*13 траўня 1671-20 лістапада 1675 **[[Анджэлё Марыя Рануцы]]**
*3 лістапада 1672-28 ліпеня 1675 **[[Франчэска Буонвізі]]**
*30 верасьня 1680-28 лістапада 1689 **[[Апіцыё Палявічыні]]**
*12 лютага 1696-10 сакавіка 1698 **[[Джанантоніё Давія]]**
*20 сакавіка 1700-1703 **[[Франчэска Піньятэлі]]**
*2 жніўня 1728-20 траўня 1738 **[[Камілё Паалючы]]**
*22 лютага 1760-22 лістапада 1766 **[[Антоніё Эўджэніё Вісконці]]**
*20 сакавіка 1772-16 сакавіка 1776 **[[Джузэпэ Ґарампі]]**
*18 верасьня 1775-27 чэрвеня 1785 **[[Джавані Андрэа Аркеці]]**
*30 ліпеня 1784-14 сакавіка 1794 **[[Фэрдынанда Марыя Салюца]]**
*13 красавіка 1794-11 лютага 1797 **[[Лёрэнца Літа]]**

## Вонкавыя спасылкі
*Nunciature to Poland

Катэгорыя:Рэч Паспалітая
Катэгорыя:Ватыкан
Катэгорыя:Сьпісы
Апостальскія нунцыі ў Расеі

**Апостальскія нунцыі ў Расеі** — прадстаўнікі Сьвятога Пасаду пры ўрадзе Расеі.

## Нунцыі

### Пры [[Расейская імпэрыя|Расейскай імпэрыі]]
* 11 лютага 1797 — красавік 1799 **[[Лёрэнца Літа]]**

### Пры [[Расея|Расеі]]
* 15 сакавіка 1990 — 12 лістапада 1994 **[[Франчэска Калязуона]]**
* 20 сьнежня 1994 — 29 студзеня 2000 **[[Джон Букоўскі]]**
* 29 студзеня 2000 — 8 кастрычніка 2002 **[[Георг Цур]]**
* 6 лістапада 2002 — 18 сьнежня 2010 **[[Антоніё Мэніні]]**
* 19 сьнежня 2010 — сёньня **[[Іван Юркавіч]]**

## Вонкавыя спасылкі
* Nunciature to Russian Federation
Катэгорыя:Расея
Катэгорыя:Ватыкан
Катэгорыя:Сьпісы
Брынёў

Назву **Брынё́ў** маюць:

## Населеныя пункты
### [[Беларусь]]
* Гомельская вобласьць:
** Брынёў — вёска ў Жыткавіцкім раёне
** Брынёў — вёска ў Петрыкаўскім раёне
** Брынёў — былы пасёлак у Петрыкаўскім раёне

## Іншае
* Брынёў — чыгуначная станцыя на Палескай чыгунцы

## Глядзіце таксама
* Брынёва
826

## Падзеі
* 24 чэрвеня — дацкі кароль Гаральд Клак прыняў хрысьціянства

## Нараджэньні
* Мэфодый — місіянер і перакладчык Бібліі

## Сьмерці
* 

## Вонкавыя спасылкі
Караль Станіслаў Радзівіл

Імя **Караль Станіслаў Радзівіл** мелі:

* Караль Станіслаў Радзівіл (1669—1719) — канцлер вялікі літоўскі
* Караль Станіслаў Радзівіл «Пане Каханку» (1734—1790) — ваявода віленскі
Швэдзкая крона

**Швэ́дзкая кро́на** (, код ISO 4217: *SEK*) – афіцыйная валюта Швэцыі. Крона дзеліцца на 100 эрэ (*öre*). З 1875 да 1978 году ў абарачэньні існавалі манэты вартасьцю 1, 2, 5, 10, 25 і 50 эрэ і 1, 2 і 5 крон (якія ўтрымлівалі 40% срэбра), і банкноты вартасьцю 5, 10, 50, 100 і 1000 крон. Дробныя манэты былі выведзены з абарачэньня ў 1978 годзе, але астатнія ўжываюцца і ў нашы дні, хоць і усё радзей сустракаюцца манэты з ўтрыманьнем срэбра. 

У якасьці валюты швэдзкая крона была ўведзена ў абрачэньне ў Швэцыі ў 1873 годзе, пасьля ўзьнікненьня Скандынаўскага Манэтарнага Зьвязу, замест ужыванага да гэтага рыксдалеру. У зьвяз, акрамя Швэцыі, уваходзілі Нарвэгія, Данія і Ісьляндыя. Пасьля Першай Сусьветнай вайны Манэтарны Зьвяз распаўся, але ўсе гэтыя краіны, з гэтага часу, называлі свае валюты кронамі.

Традыцыйна на адным баку манэтаў вартасьцю ў адну крону адлюстроўваецца выява швэдзкага караля, а на адваротнай адзін з гербаў Швэцыі ці карона. 

## Крыніцы

Катэгорыя:Эўрапейскія валюты
Чорны Бор

Назву **Чо́рны Бор** маюць:

## Населеныя пункты
### [[Беларусь]]
* Гарадзенская вобласьць:
** Чорны Бор — хутар у Астравецкім раёне
** Чорны Бор — хутар у Смаргонскім раёне

* Магілёўская вобласьць:
** Чорны Бор — вёска ў Быхаўскім раёне 

## Іншае
* Чорны Бор — каменны мэтэарыт, што ўпаў у 1965 годзе каля вёскі Чорны Бор у Быхаўскім раёне Магілёўскай вобласьці

## Глядзіце таксама
* Бор
Чырвонае (неадназначнасьць)

Назву **Чырво́нае** маюць:

## Азёры
* Чырвонае — возера ў Жыткавіцкім раёне

## Населеныя пункты
### [[Беларусь]]
* Гомельская вобласьць:
** Чырвонае Поле — вёска ў Брагінскім раёне
** Чырвонае — пасёлак у Жыткавіцкім раёне

* Менская вобласьць:
** Чырвонае — пасёлак у Любанскім раёне

## Падвойныя назвы
* Чырвонае Возера

## Глядзіце таксама
* Чырвонае Сяло
Пласток

Назву **Пласто́к** маюць:

## Населеныя пункты
### [[Беларусь]]
* У Гомельскай вобласьці:
** Пласток — вёска ў Жыткавіцкім раёне

* У Менскай вобласьці:
** Пласток — вёска ў Любанскім раёне
825

## Падзеі
* 

## Нараджэньні
* Люі II, імпэратар Сьвяшчэннай Рымскай імпэрыі

## Сьмерці
*
Загацьце

Назву **Зага́цьце** маюць:

## Населеныя пункты
### [[Беларусь]]
* Віцебская вобласьць:
** Загацьце — вёска ў Докшыцкім раёне
** Загацьце — вёска ў Пастаўскім раёне
** Загацьце — вёска ў Полацкім раёне
** Загацьце — вёска ў Талачынскім раёне

* Гомельская вобласьць:
** Загацьце — вёска ў Ельскім раёне
** Загацьце — вёска ў Жыткавіцкім раёне

* Магілёўская вобласьць:
** Загацьце — вёска ў Клічаўскім раёне

* Менская вобласьць:
** Загацьце — вёска ў Койданаўскім раёне
** Загацьце — вёска ў Менскім раёне
Сасновая

**Сасно́вая (Sasnovaja)** — назоў шэрагу населеных пунктаў.

## Населеныя пункты
### [[Беларусь]]
* Сасновая — вёска ў Баранавіцкім раёне Берасьцейскай вобласьці
* Сасновая — вёска ў Докшыцкім раёне Віцебскай вобласьці
* Сасновая — былая вёска ў Жыткавіцкім раёне Гомельскай вобласьці, зараз мікрараён Жыткавічаў
* Сасновая — вёска ў Бабруйскім раёне Магілёўскай вобласьці
* Сасновая — вёска ў Смалявіцкім раёне Менскай вобласьці

### [[Расея]]

## Падвойныя назвы
* Сасновая Наспа

## Глядзіце таксама
* Саснова
* Сасновец
* Сасновае
* Сасновік
* Сасновіца
* Сасновіцы
* Сасновічы
* Сасновы
* Сасноў
* Сасноўка
* Сасноўскае
* Сасноўская
* Сасноўскі
* Сасноўцы
* Сасноўшчына
* Сосны
823

## Падзеі
* Крыт быў заваяваны сарацынамі

## Нараджэньні
* Карл II Лысы, кароль Заходня-Франкскага каралеўства

## Сьмерці
* 

## Вонкавыя спасылкі
Эрых фон Фалькенгайн

**Э́рых фон Фа́лькенгайн** (; 11 верасьня 1861, Грудзёндз — 8 красавіка 1922, пад Патсдамам) — нямецкі генэрал, вайсковы міністар Нямеччыны (1913—1914), начальнік генэральнага штабу Нямеччыны (1914—1916) падчас Першай сусьветнай вайны.

## Біяграфія
Вайсковую службу распачаў ў 1880 годзе. У 1890 скончыў Акадэмію Генэральнага Штабу. Некалькі гадоў быў інструктарам кітайскай арміі, а пад час паўстаньня баксэраў працаваў у нямецкім штабе інтэрвэнцкіх сілаў. Пасьля вяртаньня дахаты служыў у нямецкім Генэральным Штабе. З чэрвеня 1913 (да студзеня 1915) выконваў функцыі прускага вайсковага міністра.

Няўдачы нямецкай арміі на пачатку Першай сусьветнай вайны прывялі да таго, што кайзэр Вільгельм II прызначыў Фалькенгайна 14 верасьня 1914 шэфам Генэральнага штабу замест Гэльмута фон Мультке.

Напачатку Фалькенгайн паспрабаваў адцяць на Заходнім фронце ангельцаў і французаў ад мора. Гэта не атрымалася. Тады ён прыняў стратэгію пераносу актыўных дзеяньняў на іншыя франты, галоўным чынам на ўсходні, каб змусіць Расею прасіць замірэньня. У 1915 падрыхтаваў пераможныя апэрацыі на ўсходнім фронце, а таксама захапіў Сэрбію. Аднак ён меў канфлікт з камандуючым ўсходнім фронтам — Гіндэнбургам і Людэндорфам, таму не хацеў кідаць усе сілы на Расею. Ня верыў у магчымысьць поўнай перамогі над Расейскай Імпэрыяй і баяўся за аслабленьне заходняга фронту. Чакаючы на палітычную дамову з Расеяй, вырашыў аслабіць заходніх саюзьнікаў: праз атакі падводнымі чоўнамі ангельскіх караблёў ды «выкрываўленьне» францускай арміі (Бітва пад Вэрдэнам).

Параза пляну пад Вэрдэнам, наступ Брусілава на ўсходзе і ўваход у вайну Румыніі сталіся вынікам адхіленьня Фалькенгайна ад камандаваньня 29 жніўня 1916. Ягонымі наступнікамі сталі Гіндэнбург і Людэндорф.

Яго прызначылі камандуючым 9-й Арміі, якая ваявала супраць Румыніі (верасень 1916 — чэрвень 1917), дзе выдатна праявіў свае якасьці. Вясною 1917 выехаў да Турэччыны. Тамака камандаваў турэцкай Групай Арміі Палестына. Атрымаў некалькі балючых паразаў і ў лютым 1918 быў вызвалены з пасады. Напрыканцы вайны кіраваў нямецкай 10-й Арміяй, што знаходзілася ва Ўкраіне (з сакавіка 1918 да лютага 1919).

Сышоў на спачынак 5 чэрвеня 1919. Пасьля вайны выдаў ўспаміны «*Нямецкае камандваньне ў 1914—1916*».

## Крыніцы

Катэгорыя:Нарадзіліся 11 верасьня
Катэгорыя:Нарадзіліся ў 1861 годзе
Катэгорыя:Нарадзіліся ў Грудзёндзы
Катэгорыя:Удзельнікі Першай сусьветнай вайны
Катэгорыя:Нямецкія генэралы
Катэгорыя:Кавалеры ордэна Pour le Mérite
Катэгорыя:Памерлі 8 красавіка
Катэгорыя:Памерлі ў 1922 годзе
Катэгорыя:Памерлі ў Патсдаме
Валер Буяк

**Вале́р Фра́нцавіч Бу́як** (нарадзіўся 18 сакавіка 1956 году, вёска Лежневічы ў Івейскім раёне, Беларуская ССР) — у 1990-х гадах стваральнік фінансавай піраміды «Сэкай», арганізатар баёў бяз правілаў «Мистер Силач Сэкай», майстар каратэ (4-ы дан) і айкідо, сьвятар японскай сэкты амота. Вядомы таксама як **Бумата Мататацу** () і Валекс (*Valex*).

Быў прадусарам сьпявачкі Наталі і дуэту «Ды-Бронкс і Наталі».

Напісаў кнігу «Лісты з зоны Сэкай».

## Біяграфія

Буяк нарадзіўся 18 сакавіка 1956 году ў Івейскім раёне Гарадзенскай вобласьці (Беларусь). У 1988 годзе заснаваў цэнтар баявых мастацтваў «Сэкай», навучаў каратэ і айкідо ў Менску, узначальваў беларускую рэлігійную суполку японскай навукі амота. Адзін з вэтэранаў беларускага каратэ, пачаў цьвічыць яшчэ ў канцы 1970-х гадоў у розных майстраў.

У сярэдзіне 1990-х гадоў заснаваў некалькі фірмаў пад гандлёвай маркай «Сэкай» і падобна расейскай МММ сабраў каля мільёну даляраў ЗША ў тысячаў укладчыкаў Беларусі. 23 сьнежня 1996 году правеў у Менску баі амаль бяз правілаў «Мистер Силач Сэкай». Летам 1996 году быў арыштаваны і атрымаў па выраку суду ў 1999 годзе 10 гадоў зьняволеньня. У знак пратэсту трымаў галадаваньні, адразаў сабе палец і інш.. Адбыў сваё пакараньне (вызваліўся ў 2004 годзе па амністыі) і цяпер знаходзіцца на волі.

## Здольнасьці
Таксама зьяўляецца майстрам кі-ко, чараўніком і экстрасэнсам, прайшоў адборачны тур на Бітву экстрасэнсаў-7, трапіў у 13 найлепшых. Зьяўляецца адным з найлепшых экстрасэнсаў зь Беларусі. Удзельнік Бітвы экстрасэнсаў-8.

## Буяк у энцыкляпэдыях
* 
* 

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Крымінальная справа «Сэкай»
* 
* 
* 
* Валекс Буяк уКантакце
* сайт экстрасэнса Валекса
* відэа показу майстэрства кі-ко Валексам з ру-туба
* відэа — Валекс прадсказаў Плошчу // БелаПАН
* Валекс Буяк прымае выклік Лукашэнкі пабіцца: «Гатовы па любых правілах!» Эўрапейскае радыё для Беларусі
* Как живет белорусский Мавроди — бывший миллионер — інтэрв’ю з беларускім Маўродзі
* Прогноз для Беларуси на 2013 год — прадсказанні на 2013 год ад Буяка
* прадсказанні па I-цзін на 2013 год ад Буяка для БелаПАН
* 

Катэгорыя:Нарадзіліся ў Івейскім раёне
Катэгорыя:Выпускнікі Беларускага дзяржаўнага ўнівэрсытэту
Катэгорыя:Беларускія спартоўцы
Катэгорыя:Беларускія літаратары
Катэгорыя:Беларускія журналісты
Катэгорыя:Беларускія злачынцы
Азёрны

Назву **Азёрны** маюць:

## Населеныя пункты
### [[Беларусь]]
* Гомельская вобласьць:
** Азёрны — мікрараён Жыткавічаў (Жыткавіцкі раён)
** Азёрны — пасёлак у Жыткавіцкім раёне

* Менская вобласьць:
** Азёрны — пасёлак у Ігуменскім раёне
** Азёрны — хутар у Пухавіцкім раёне

## Іншае
* Азёрны — завулак у Жыткавічах (Гомельская вобласьць)
* Азёрны — канал у Жыткавіцкім раёне Гомельскай вобласьці

## Глядзіце таксама
* Азёраўка
* Азёркаўскі
* Азёркі
* Азёрная
* Азёрскі
* Азёры
Азёры

Назву **Азё́ры** маюць:

## Населеныя пункты
### [[Беларусь]]
* Віцебская вобласьць:
** Азёры — вёска ў Дубровенскім раёне

* Гарадзенская вобласьць:
** Азёры — вёска ў Гарадзенскім раёне

* Магілёўская вобласьць:
** Азёры — вёска ў Бабруйскім раёне
** Азёры — вёска ў Круглянскім раёне

## Іншае
* «Азёры» — заказьнік у Гарадзенскім раёне Гарадзенскай вобласьці

## Падвойныя назвы
* Вятчынскія Азёры
* Чорныя Азёры

## Глядзіце таксама
* Азёраўка
* Азёркаўскі
* Азёркі
* Азёрная
* Азёрны
* Азёрскі
* Азёры Беларусі
Жыткавіцкі гарадзкі савет

**Жы́ткавіцкі гарадзкі савет** — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Жыткавіцкага раёну Гомельскай вобласьці. Адміністрацыйны цэнтар — места Жыткавічы.

## Гісторыя
19 лістапада 1971 году Жыткавічы атрымалі афіцыйны статус гораду раённага падпарадкаваньня. У сувязі з гэтым пасялковы савет быў рэарганізаваны ў гарадзкі савет.

28 студзеня 1991 году вёска Хісьцецкі Бор перададзеныя ў склад навастворанага Чырвоненскага сельсавету.

20 кастрычніка 1995 году Жыткавіцкі раён і горад Жыткавічы былі аб’яднаныя ў адну адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінку — Жыткавіцкі раён.

14 траўня 2014 году вёскі Забродзьдзе, Кажановічы і Подаўж і пасёлак Заходні ўвайшлі ў склад гораду Жыткавічаў, а вёскі Ацкаванае і Чарацянка ўвайшлі ў склад Руднянскана сельсавету.

## Крыніцы

Катэгорыя:Былыя гарадзкія саветы Жыткавіцкага раёну
Катэгорыя:Гарадзкія саветы, створаныя ў 1971 годзе
Катэгорыя:Гарадзкія саветы, скасаваныя ў 1995 годзе
Сялко

Назву **Сялко́** маюць:

## Населеныя пункты
### [[Беларусь]]
* Віцебская вобласьць:
** Сялко — вёска ў Дрысенскім раёне
** Сялко — вёска ў Полацкім раёне

* Гомельская вобласьць:
** Сялко — вёска ў Жыткавіцкім раёне
** Сялко-Людзяневічы — былы маёнтак у Жыткавіцкім раёне

## Глядзіце таксама
* Сяло
Пясчанікі

Назву **Пясча́нікі** маюць:

## Населеныя пункты
### [[Беларусь]]
* Берасьцейская вобласьць:
** Пясчанікі — вёска ў Лунінецкім раёне

* Гомельская вобласьць:
** Пясчанікі — вёска ў Жыткавіцкім раёне

## Глядзіце таксама
* Песчанец 1
* Песчанец 2
* Пясок
* Пясочнае
* Пясочная
* Пясочная Буда
* Пясочня
* Пясчаная
* Пясчаная Рудня
* Пясчанка
* Пясчанкі
* Пясчаніца
* Пясчаны
* Пясчантка
Грабаў

Назву **Гра́баў** маюць:

## Населеныя пункты
### [[Беларусь]]
* Гомельская вобласьць:
** Грабаў — вёска ў Жыткавіцкім раёне 
** Грабаў — вёска ў Петрыкаўскім раёне 
** Грабаў — пасёлак у Рагачоўскім раёне 

### [[Украіна]]
* Грабаў — вёска ў Чарнігаўскай вобласьці

## Глядзіце таксама
* Грабава
* Грабаўка
Паўстаньне баксэраў

**Паўста́ньне баксэ́раў**, **Іхэтуа́ньскае паўстаньне** (2 сьнежня 1899 — 7 верасьня 1901) — паўстаньне кітайскага патаемнага таварыства супраць «чужаземцаў» («белых барбараў»), якія ўмешваліся ў эканоміку, унутраную палітыку і рэлігійнае жыцьцё.

Напачатку паўстаньне падтрымалі ўлады Кітаю, але празь нейкі час іператрыца Цы Сі перакінулася на бок Альянсу васьмі дзяржаваў, які й задушыў паўстаньне. Асобныя выступы працягваліся да 1902 году.

## Прычыны паўстаньня

## Ход паўстаньня
## Вынікі паўстаньня

## Вонкавыя спасылкі

Катэгорыя:Войны XIX стагодзьдзя

Катэгорыя:Каляніялізм
Браніслаў

**[[Браніслаў (імя)|Бранісла́ў]]** — імя.

## Населеныя пункты
### [[Беларусь]]
* Браніслаў — вёска ў Жыткавіцкім раёне

## Іншае
* Браніслаў — чыгуначная станцыя ў Жыткавіцкім раёне
Дзятлаўшчына (Менская вобласьць)

**Дзя́тлаўшчына** — вёска ў Мядзельскім раёне Менскай вобласьці, каля аўтадарогі . Уваходзіць у склад Княгінінскага сельсавету.

## Гісторыя
* 1868 год — зьяўлялася засьценкам Княгінінскай воласьці Вялейскага павету Віленскай губэрні. Засьценак налічваў 2 двары і 17 жыхароў.
* 1904 год — насельніцтва засьценка складала 47 жыхароў.
* З 12 кастрычніка 1940 году вёска знаходзіцца ў складзе Княгініскага сельсавету Крывіцкага раёну Вялейскай вобласьці (з 20 верасьня 1944 году — Маладэчанскай). 
* 1950 год — створаны калгас «Герой працы».
* З 1957 году вёска знаходзіцца ў складзе саўгасу «Крывічы» з цэнтрам у вёсцы Княгінін.
* 20 студзеня 1960 году вёска ўвайшла ў склад Менскай вобласьці.
* 1960 год — насельніцтва вёскі складала 96 жыхароў.
* З 25 сьнежня 1962 году вёска знаходзіцца ў складзе Мядзельскага раёну.

## Насельніцтва
* 1999 год — 1 жыхар
* 1 студзеня 1997 году — 1 двор, 1 жыхар

## Крыніцы

## Літаратура
* 

Катэгорыя:Княгінінскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Мядзельскага раёну
Грабава

Назву **Гра́бава** маюць:

## Населеныя пункты
### [[Беларусь]]
* Гарадзенская вобласьць:
** Грабава — вёска ў Зэльвенскім раёне 
** Грабава — вёска ў Івейскім раёне 

* Гомельская вобласьць:
** Грабава — вёска ў Жыткавіцкім раёне
** Грабава — пасёлак у Рагачоўскім раёне

* Магілёўская вобласьць:
** Грабава — вёска ў Бабруйскім раёне

## Глядзіце таксама
* Грабаў 
* Грабаўка
Кавалі (Княгінінскі сельсавет)

**Кавалі́** — вёска ў Мядзельскім раёне Менскай вобласьці. Уваходзіць у склад Княгінінскага сельсавету.

## Гісторыя
* 1770 год — зьяўлялася фальваркам Ашмянскага павету. У склад фальварку ўваходзілі вёскі Ярны, Пруднікі, Русачкі і іншыя.
* 1857 год — маёнтак Вялейскага павету Віленскай губэрні, зьяўляўся ўладаньнем Сялевіча і іншых. Налічваў 55 жыхароў.
* 1921 год — на месцы вёскі разьмяшчаліся калёнія і вёска ў складзе Крывіцкай гміны Вялейскага павету Віленскага ваяводзтва. У складзе калёніі знаходзіліся 7 двароў і 56 жыхароў, у складзе вёскі — 17 двароў і 85 жыхароў.
* З 12 кастрычніка 1940 году вёска знаходзіцца ў складзе Восаўскага сельсавету Крывіцкага раёну Вялейскай вобласьці (з 20 верасьня 1944 году — Маладэчанскай). 
* 1950 год — створаны калгас імя «Камунар».
* З 16 ліпеня 1954 году знаходзіцца ў складзе Княгінінскага сельсавету.
* 20 студзеня 1960 году вёска ўвайшла ў склад Менскай вобласьці.
* 1960 год — насельніцтва вёскі складала 108 жыхароў.
* З 25 сьнежня 1962 году вёска знаходзіцца ў складзе Мядзельскага раёну.
* З 1964 году вёска знаходзіцца ў складзе саўгасу «Восаўскі» з цэнтрам у вёсцы Восава.
* З 4 верасьня 1991 году вёска знаходзіцца ў складзе калгасу «Восаўскі».

## Насельніцтва
* 2010 год — 3 жыхары
* 1999 год — 9 жыхароў
* 1 студзеня 1997 году — 14 двароў, 15 жыхароў

## Крыніцы

## Літаратура
* 
* 

Катэгорыя:Княгінінскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Мядзельскага раёну
Комсіна

**Ко́мсіна** — вёска ў Мядзельскім раёне Менскай вобласьці, за 5 км на захад ад Княгініна. Уваходзіць у склад Княгінінскага сельсавету.

## Гісторыя
* 1921 год — вёска ў складзе гміны Рэчкі Вялейскага павету Віленскага ваяводзтва. У складзе вёскі знаходзіліся 14 двароў і 74 жыхары.
* 1931 год — вёска ў складзе гміны Крывічы Вялейскага павету Віленскага ваяводзтва. У складзе вёскі знаходзіліся 16 двароў і 90 жыхары.
* З 12 кастрычніка 1940 году вёска знаходзіцца ў складзе Княгініскага сельсавету Крывіцкага раёну Вялейскай вобласьці (з 20 верасьня 1944 году — Маладэчанскай). 
* 1948 год — створаны калгас «Камсамолец».
* 20 студзеня 1960 году вёска ўвайшла ў склад Менскай вобласьці.
* 1960 год — насельніцтва вёскі складала 78 жыхароў.
* З 25 сьнежня 1962 году вёска знаходзіцца ў складзе Мядзельскага раёну.
* З 1957 году вёска знаходзіцца ў складзе саўгасу «Крывічы» з цэнтрам у вёсцы Княгінін.

## Насельніцтва
* 2010 год — 5 жыхароў
* 1999 год — 13 жыхароў
* 1 студзеня 1997 году — 9 двароў, 15 жыхароў

## Крыніцы

## Літаратура
* 

Катэгорыя:Княгінінскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Мядзельскага раёну
Дзятлаўшчына

Назву **Дзя́тлаўшчына** маюць:

## Населеныя пункты
### [[Беларусь]]
* Гомельская вобласьць:
** Дзятлаўшчына — пасёлак у Рагачоўскім раёне

* Менская вобласьць:
** Дзятлаўшчына — вёска ў Мядзельскім раёне

## Глядзіце таксама
* Дзятлава 
* Дзятлавічы
* Дзятлавіцкі
* Дзятлаўка
* Дзятлаўскі
* Дзятлік
* Дзяты
Ельніца (Мядзельскі раён)

**Е́льніца** — вёска ў Мядзельскім раёне Менскай вобласьці, за 13 км на поўнач ад Княгініну. Уваходзіць у склад Княгінінскага сельсавету.

## Гісторыя
* 1847 год — зьяўлялася вёскай маёнтку Янушэва Вялейскага павету Віленскай губэрні, уладаньне памешчыка В. Корсака. Вёска налічвала 5 двароў і 52 жыхароў.
* З 1900 году ў вёсцы працавала школа граматы.
* 1904 год — вёска знаходзіцца ў складзе Крывіцкай гміны Вялейскага павету, налічвала 100 жыхароў.
* 1921 год — вёска ў складзе Крывіцкай гміны Вялейскага павету Віленскага ваяводзтва. У складзе вёскі знаходзіліся 20 двароў і 125 жыхароў.
* З 12 кастрычніка 1940 году вёска знаходзіцца ў складзе Восаўскага сельсавету Крывіцкага раёну Вялейскай вобласьці (з 20 верасьня 1944 году — Маладэчанскай).
* З 16 ліпеня 1954 году вёска знаходзіцца ў складзе Княгінінскага сельсавету.
* 1949 год — створаны калгас імя Варашылава.
* 20 студзеня 1960 году вёска ўвайшла ў склад Менскай вобласьці.
* 1960 год — насельніцтва вёскі складала 177 жыхароў.
* З 25 сьнежня 1962 году вёска знаходзіцца ў складзе Мядзельскага раёну.
* З 1964 году вёска знаходзіцца ў складзе саўгасу «Восаўскі» з цэнтрам у вёсцы Восава.
* З 4 верасьня 1991 году вёска знаходзіцца ў складзе калгасу «Восаўскі».

## Насельніцтва
* 2010 год — 26 жыхароў
* 1999 год — 43 жыхары
* 1 студзеня 1997 году — 26 двароў, 50 жыхароў

## Інфраструктура
У вёсцы працуе крама.

## Крыніцы

## Літаратура
* 

Катэгорыя:Княгінінскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Мядзельскага раёну
Сяло (неадназначнасьць)

**Сяло́**:

* Сяло — тып буйнога сельскага пасяленьня.

## Населеныя пункты
### [[Беларусь]]
* Берасьцейская вобласьць:
** Сяло — частка вёскі Рубель (Столінскі раён)

* Віцебская вобласьць:
** Сяло — вёска ў Гарадоцкім раёне
** Сяло — вёска ў Лёзьненскім раёне

* Гомельская вобласьць:
** Сяло — частка вёскі Верасьніца (Жыткавіцкі раён)
** Сяло — частка вёскі Радзілавічы (Лельчыцкі раён)

### [[Расея]]
* Архангельская вобласьць:
** Сяло — вёска ў Верхнятоемскі раёне
** Сяло — пасёлак у Каргапальскім раёне
** Сяло — вёска ў Няндамскім раёне

* Ленінградзкая вобласьць:
** Сяло — вёска ў Воласаўскім раёне

## Падвойныя назвы
* Асінава Сяло
* Вялікае Сяло
* Дворнае Сяло
* Задняе Сяло
* Казінае Сяло
* Крывое Сяло
* Малое Сяло
* Новае Сяло
* Някрытае Сяло
* Разанава Сяло
* Роднае Сяло
* Рускае Сяло
* Старое Сяло
* Чырвонае Сяло

## Глядзіце таксама
* Сялко
Яміца

Назву **Я́міца** маюць:

## Населеныя пункты
### [[Беларусь]]
* Берасьцейская вобласьць:
** Яміца — вёска ў Маларыцкім раёне

* Гомельская вобласьць:
** Яміца — вёска ў Жыткавіцкім раёне

## Глядзіце таксама
* Яма
* Яміцы
* Ямнае
Дамініканская вуліца (Горадня)

**Вуліца Дамініканская** — вуліца ў цэнтральнай частцы Горадні. 

Пачынаецца ад вуліцы Савецкай, перасякаецца з вуліцамі Вялікая Траецкая, Малая Траецкая і сканчаецца над ярам Гараднічанкі.

## Гісторыя
Назва савецкага часу — *[[Клара Цэткін|Клары Цэткін]]*.

Сучасная назва — з пачатку 1990-х гадоў. Даўней назва *Дамініканская* належала сёньняшняй Савецкай вуліцы. Назва мае нагадваць пра колішняе існаваньне тут кляштару і касьцёлу дамініканцаў.

## Цікавыя аб'екты
* Помнік генэралу Сакалоўскаму (на месцы касьцёла);
* Будынкі былога дамініканскага кляштару;
* Месца зруйнаванага ў 19 ст. касьцёлу дамініканцаў

## Літаратура
Вуліца Кастрычніцкая (Горадня)

**Вуліца Кастрычніцкая** — вуліца ў цэнтральнай частцы Горадні. 

Праходзіць ад Савецкай плошчы і Савецкай вуліцы да вуліцы Вялікая Траецкая.
 
## Гісторыя
Вуліца ўпершыню згадваецца ў крыніцах канца 15 ст.

Гістарычныя назвы - *Плябанская*, *Вуліца з Рынку побач з касьцёлам* (1680), *Плябанская з Рынку* (1775), *Партыкулярная плябанская з вуліцы Віленскай* (1790), таксама ў дакумэнтах сустракаюцца назвы *Плябанская ад Рынку да жыдоўскіх могілак* і *Плябанская праз Нямецкі рынак да Траецкай*.

## Цікавыя аб'екты
* пры сутыку з Савецкай плошчай - месца ўзарванай камуністамі Фары Вітаўта (цяпер сквэрык).

## Літаратура
, с 132

Катэгорыя:Вуліцы Горадні
Альгомель

**Альго́мель** — вёска ў Столінскім раёне Берасьцейскай вобласьці, за 3 км на поўдзень ад Вялікага Малешава, за 4 км на поўнач ад Аздамічаў. Альгомель уваходзіць у склад Велікамалешаўскага сельсавету.

## Гісторыя
З 1565 году знаходзіцца ў складзе Пінскага павету Берасьцейскага ваяводзтва Вялікага Княства Літоўскага. Да XVIII стагодзьдзя вёска ў складзе Вялікага княства. З 1793 году — у складзе Расейскай імпэрыі. З 1921 году ў складзе Польшчы. З 1939 году ў складзе Беларускай ССР, з 12 кастрычніка 1940 году ў складзе і зьяўляецца цэнтрам Альгомельскага сельсавету Давыд-Гарадоцкага (з 19 студзеня 1961 году — Столінскага) раёну Пінскай (з 8 студзеня 1954 году — Берасьцейскай) вобласьці. З 16 ліпеня 1954 году ў складзе Аздаміцкага сельсавету, з 4 траўня 1981 году — Велікамалешаўскага сельсавету.

## Насельніцтва
* 1999 год — 922 жыхары
* 2005 год — 988 жыхароў
* 2010 год — 1023 жыхары

## Мікравёскі
Традыцыйная вёска дзеліцца на 7 мікравёсак: Задвор’е, Колацкае, На́сьпі, Плаўшчы́ца, Сяло (цэнтральная частка вёскі), Узьбярэ́жжа, Чорныя.

## Інфармацыя для турыстаў
* Царква Ўваскрэшаньня Хрыстова

## Агурковая краіна
Уваходзіць у так званую Агурковую краіну.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* 

Катэгорыя:Велікамалешаўскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Столінскага раёну
Катэгорыя:Населеныя пункты, згаданыя ў XVI стагодзьдзі
Кароцічы

**Каро́цічы** — вёска ў Столінскім раёне Берасьцейскай вобласьці, на левым беразе ракі Маствы пры ўпадзеньні яе ў Сьцьвігу, на поўдзень ад Таўмачава. Кароцічы ўваходзяць у склад Велікамалешаўскага сельсавету.

## Гісторыя
З 1921 году ў складзе міжваеннай Польскай Рэспублікі. З 1939 году ў складзе Беларускай ССР, з 12 кастрычніка 1940 году ў складзе Аздаміцкага сельсавету Давыд-Гарадоцкага (з 19 студзеня 1961 году — Столінскага) раёну Пінскай (з 8 студзеня 1954 году — Берасьцейскай) вобласьці. З 4 траўня 1981 году ў складзе Велікамалешаўскага сельсавету.

## Насельніцтва
* 1999 год — 982 чалавекі
* 2010 год — 940 чалавек

## Агурковая краіна
Уваходзяць у так званую Агурковую краіну.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Прагноз надвор’я ў вёсцы Кароцічы

Катэгорыя:Велікамалешаўскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Столінскага раёну
Талмачова

Назву **Талмачо́ва** маюць:

## Населеныя пункты
### [[Расея]]
* Ленінградзкая вобласьць:
** Талмачова — пасёлак у Лускім раёне 

* Уладзімерская вобласьць:
** Талмачова — сяло ў Аляксандраўскім раёне

## Іншае
* Талмачова — адзін з двух пасажырскіх аэрапортаў Новасыбірску, важны цэнтар рэгіянальных і міжнародных авіяперавозак.
* Талмачова — чыгуначная станцыя Кастрычніцкай чыгункі

## Глядзіце таксама
* Талмачава
Плошча Леніна (Горадня)

**Плошча Леніна** — адна з галоўных плошчаў у цэнтральнай частцы Горадні.

Разьмешчана на сутыку вуліц Дзяржынскага, Ажэшкі і Сацыялістычнай, мяжуе з плошчай Тызэнгаўза.
 
## Гісторыя
Плошча была створана ў 1980-я гады на месцы часткова засыпанага рэчышча Гараднічанкі, калі даўняя плошча Леніна (сёньняшняя Тызэнгаўза) была пашыраная больш як удвая. У 1990-я плошча была падзелена. Старой частцы была вернута імя Тызенгаўза, а новая засталася плошчай Леніна.

## Цікавыя аб’екты
* Будынак гарсавету і гарвыканкаму
* Помнік У. І. Леніну
Жыткавіцкі біялягічны заказьнік

**Жыткавіцкі біялягічны заказьнік** — біялягічны заказьнік у Жыткавіцкім раёне Гомельскай вобласьці. Плошча 15,0 га.

Створаны ў 1978 годзе з мэтай аховы дзікарослых лекавых расьлінаў. На тэрыторыі заказьнік забараняецца правядзеньне асушальных прац, здабыча торфу, пасьба быдла і сенакос раней тэрмінаў, забясьпечвальных насеннае аднаўленьне расьлінаў, а таксама збор ягад (чарніцы, брусьніцы і іншых) пры дапамозе мэханічных прыладаў (грабянцоў, скрабкоў і іншых).

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі

Катэгорыя:Заказьнікі Беларусі
Катэгорыя:Ахоўныя прыродныя тэрыторыі Жыткавіцкага раёну
Анатоль Стэпусь

**Анатоль Аляксеевіч Стэпусь** — беларускі дыплямат.

## Жыцьцяпіс
Скончыў Беларускі дзяржаўны эканамічны ўнівэрсытэт, Менскі дзяржаўны лінгвістычны ўнівэрсытэт.

З 5 красавіка 1996 году да 25 ліпеня 1998 году быў Гандлёвым прадстаўнікам Рэспублікі Беларусь у Сацыялістычнай Рэспубліцы Віетнам. Займаў таксама пасаду начальніка ўпраўленьня Азіі і Афрыкі Міністэрства замежных Рэспублікі Беларусь.

18 красавіка 2008 году прызначаны Надзвычайным і Паўнамоцным Амбасадарам Рэспублікі Беларусь у Вялікай Сацыялістычнай Народнай Лібійскай Арабскай Джамахірыі. 15 красавіка 2011 году стаў дадаткова амбасадарам у Каралеўстве Марока па сумяшчальніцтве, а 30 чэрвеня 2011 — таксама ў Туніскай Рэспубліцы па сумяшчальніцтве.

30 чэрвеня 2014 году вызвалены ад гэтых пасад і прызначаны амсабадарам у Эстоніі. Вызвалены ад гэтай пасады 22 траўня 2018 году.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Жыцьцяпіс  на бачыне амбасады ў Эстоніі

Катэгорыя:Амбасадары Беларусі ў Лібіі
Катэгорыя:Амбасадары Беларусі ў Марока
Катэгорыя:Амбасадары Беларусі ў Тунісе
Катэгорыя:Амбасадары Беларусі ў Эстоніі
Пётар Бяляеў

**Пётар Рыгоравіч Бяляеў** — беларускі дыплямат.

З 3 траўня 1993 году да 18 верасьня 1995 году быў намесьнікам міністра замежных справаў Рэспублікі Беларусь. Гэтага ж дня быў адстаўлены й адначасова прызначаны Надзвычайным і Паўнамоцным Амбасадарам Рэспублікі Беларусь у Фэдэратыўнай Рэспубліцы Нямеччына. З пасады амбасадара адстаўлены быў 14 верасьня 1998 году.

6 лютага 1998 году ўзнагароджаны Ганаровай граматай Савету Міністраў.

## Крыніцы

Катэгорыя:Намесьнікі міністра замежных справаў Рэспублікі Беларусь
Катэгорыя:Амбасадары Беларусі ў Нямеччыне
Катэгорыя:Узнагароджаныя Ганаровай граматай Савету Міністраў Рэспублікі Беларусь
Пятро Садоўскі

**Пятро (Пётра) Вікенцьевіч Садоўскі** ( 2 лютага 1941 году) — беларускі мовазнавец, палітык і дыплямат. Кандыдат філялягічных навук.

## Біяграфія
У 1953 паступіў у МнСВУ. У 1959 скончыў МнСВУ. Скончыў Менскі дзяржаўны пэдагагічны інстытут замежных моваў. Валодае нямецкай, ангельскай, гішпанскай ды францускай мовамі. Быў сябрам Прэзыдыюму ды старшынём камісіі ў замежных справах Вярхоўнага Савету БССР і Рэспублікі Беларусь 12-га скліканьня. У часы парлямэнцкай дзейнасьці быў сябрам фракцыі Беларускага народнага фронта.

3 чэрвеня 1992 году прызначаны Надзвычайным і Паўнамоцным Амбасадарам Рэспублікі Беларусь у Фэдэратыўнай Рэспубліцы Нямеччына; адстаўлены быў 28 кастрычніка 1994 году загадам Прэзыдэнта Рэспублікі Беларусь.

Пасьля адстаўкі займаецца грамадзкай і палітычнай дзейнасьцю ў Беларусі. Да 2009 г. быў сябрам сойму Партыі БНФ. Аўтар кнігі ўспамінаў «Мой шыбалет» (2008).

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* : Жывы дзёньнік Пётры Садоўскага
* 

Катэгорыя:Выпускнікі Менскага дзяржаўнага лінгвістычнага ўнівэрсытэту
Катэгорыя:Кандыдаты філялягічных навук
Катэгорыя:Сябры Беларускага народнага фронту
Катэгорыя:Сябры Партыі Беларускага народнага фронту
Катэгорыя:Дэпутаты Вярхоўнага Савету Рэспублікі Беларусь 12-га скліканьня
Катэгорыя:Амбасадары Беларусі ў Нямеччыне
Катэгорыя:Беларускія мовазнаўцы
Катэгорыя:Палітыкі Рэспублікі Беларусь
Катэгорыя:Узнагароджаныя Мэдалём да стагодзьдзя БНР
Аляксандар Дзеравяшка

**Аляксандар Мікалаевіч Дзеравяшка** — беларускі дзяржаўны дзеяч і дыплямат.

З 17 кастрычніка 1995 году быў намесьнікам Старшыні Дзяржаўнага мытнага камітэту; адстаўлены 24 кастрычніка 2000 году, адначасова прызначаны быў Надзвычайным і Паўнамоцным Амбасадарам Рэспублікі Беларусь у Вялікай Сацыялістычнай Народнай Лібійскай Арабскай Джамахірыі. З пасады амбасадара адстаўлены быў 18 красавіка 2008 году.

## Крыніцы

Катэгорыя:Амбасадары Беларусі ў Лібіі
Катэгорыя:Дзяржаўныя дзеячы Рэспублікі Беларусь
Рамельскі сельсавет

**Раме́льскі сельсавет** — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Столінскага раёну Берасьцейскай вобласьці. Адміністрацыйны цэнтар — вёска Рамель.

## Гісторыя
12 кастрычніка 1940 году створаны ў складзе Давыд-Гарадоцкага раёну Пінскай (з 8 студзеня 1954 году — Берасьцейскай) вобласьці. 16 ліпеня 1954 году сельсавет скасаваны, населеныя пункты перададзеныя Альшанскаму сельсавету. 19 студзеня 1961 году раён скасаваны, тэрыторыя былога сельсавету далучаная да Столінскага раёну. 

4 траўня 1981 году зноў створаны, у склад сельсавету перададзеныя дзьве вёскі (Аздамічы і Цераблічы) скасаванага Аздаміцкага сельсавету і дзьве вёскі (Мачуль і Рамель) Альшанскага сельсавету.

## Насельніцтва
Паводле перапісу 2009 году насельніцтва сельсавету складае 3732 чалавекі, зь іх 99,2 % — беларусы.

## Населеныя пункты
* 1 студзеня 1947 году — 2: вёскі Мачуль і Рамель
* 1 студзеня 1986 году — 4

## Крыніцы

## Літаратура
*  С. 191
*  С. 425
*  С. 590
*  С. 330
*  С. 226
*  С. 149


Катэгорыя:Былыя сельсаветы Давыд-Гарадоцкага раёну
Катэгорыя:Сельсаветы, створаныя ў 1940 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы, скасаваныя ў 1954 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы, створаныя ў 1981 годзе
Новыя габрэйскія могілкі (Горадня)

**Новыя габрэйскія могілкі** — даўнія, цяпер няісныя, могілкі габрэйскай абшчыны Горадні.

З пачатку XVII ст. на працягу 250 год тут было пахаваны болей за 14 тысяч чалавек.

У 1960-х савецкія ўлады Горадні зьнеслі могілкі, зьнішчылі пахаваньні, у тым ліку і магілу Лейба Найдуса з помнікам у выглядзе анёлу. У 1963 годзе на месцы могілак быў адчынены стадыён «Чырвонае знамя».

Камяні-помнікі з могілак мясцовыя жыхары расьцягнулі на гаспадарчыя пабудовы. Да 1987 году ў Горадні стаяў стары помнік Леніну, пастамэнт якога быў складзены з надмагільных помнікаў з Новых габрэйскіх могілак.

У 2002—2003 гадах гарадзкія ўлады правялі глябальную рэканструкцыю стадыёну, падчас якой грунт з могілак разам з астанкамі людзей быў развезены на падсыпку вуліцаў і іншыя гаспадарчыя патрэбы па ўсім горадзе.

Журналісты з гарадзенскіх незалежных СМІ апублікавалі тады матэрыялы, на якія адклікнуўся ўвесь сьвет: пратэсты на адрас гарадзенскіх уладаў прыходзілі з самых розных краінаў. Шэраг сусьветных габрэйскіх арганізацыяў зьвярнуліся ў FIFA і UEFA з патрабаваннем байкатаваць беларускіх футбалістаў на міжнароднай арэне, паколькі будаўніцтва футбольнага стадыёну «Нёман» вядзецца на месцы старажытных габрэйскіх могілак.

Улады былі змушаны паабяцаць, што на месцы былых могілак будзе усталяваны памятны знак, што і было зроблена ў 2007 годзе.

## Асобы, пахаваныя на могілках
* Лейб Найдус (1890—1918) — габрэйскі паэт

## Вонкавыя спасылкі
* Наталья Макушина. Очищение через раскаяние // БДГ для служебного пользования
* Міхал Карневіч. Будаўніцтва стадыёна замарозілі. Польскае радыё для замежжа. 08.08.2003
* Міхал Карневіч. У Горадні адкрылі памятны знак на месцы былых габрэйскіх могілак. Радыё «Свабода», нядзеля, 18 сакавіка 2007
Семігосьцічы

**Семіго́сьцічы** — вёска ў Столінскім раёне Берасьцейскай вобласьці, за 1 км на поўнач ад шашы . Семігосьцічы ўваходзяць у склад Альшанскага сельсавету.

## Гісторыя
У летапісных крыніцах Семігосьцічы вядомы з XVI стагодзьдзя. У XVI—XVIII стагодзьдзях вёска ў складзе Вялікага Княства Літоўскага. З 1793 году — у складзе Расейскай імпэрыі.

З 1921 году ў складзе Польшчы. З 1939 году ў складзе Беларускай ССР, з 12 кастрычніка 1940 году ў складзе Альшанскага сельсавету Давыд-Гарадоцкага (з 19 студзеня 1961 году — Столінскага) раёну Пінскай (з 8 студзеня 1954 году — Берасьцейскай) вобласьці.

## Насельніцтва
* 10 чэрвеня 2019 году — 1550 чалавек
* 2010 год — 1524 чалавекі
* 1999 год — 1515 чалавек

## Інфармацыя для турыстаў
* Царква Сьвятога апостала Яана Багаслова

## Агурковая краіна
Уваходзяць у так званую Агурковую краіну.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Семігосьцічы на Radzima.org

Катэгорыя:Альшанскі сельсавет (Столінскі раён)
Катэгорыя:Населеныя пункты Столінскага раёну
Катэгорыя:Населеныя пункты, згаданыя ў XVI стагодзьдзі
Высокае (Столінскі раён)

**Высо́кае** — вёска ў Столінскім раёне Берасьцейскай вобласьці, на захад ад Альшанаў, на шашы . Высокае ўваходзіць у склад Альшанскага сельсавету.

## Гісторыя
З 1921 году ў складзе Польшчы. З 1939 году ў складзе Беларускай ССР, з 12 кастрычніка 1940 году ў складзе Давыд-Гарадоцкага гарадзкога савету Давыд-Гарадоцкага (з 19 студзеня 1961 году — Столінскага) раёну Пінскай (з 8 студзеня 1954 году — Берасьцейскай) вобласьці. У пэрыяд з 1 чэрвеня 1955 году да 1 студзеня 1964 году вёска перададзеная ў склад Альшанскага сельсавету.

## Насельніцтва
* 1999 год — 320 чалавек
* 2010 год — 321 чалавек
* 10 чэрвеня 2019 году — 330 чалавек

## Прамысловасьць
На захадзе вёскі маецца птушкафабрыка.

## Вуліцы
Вуліцы: Варашылава, Партызанская, Паўднёвая

## Агурковая краіна
Уваходзіць у так званую Агурковую краіну. 

## Крыніцы

Катэгорыя:Альшанскі сельсавет (Столінскі раён)
Катэгорыя:Населеныя пункты Столінскага раёну
Старыя габрэйскія могілкі (Горадня)

**Старыя габрэйскія могілкі** — даўнія, цяпер не існуючыя, могілкі габрэйскай абшчыны Горадні.

Знаходзіліся ў цэнтральнай частцы Горадні ў раёне вуліц Дамініканскай, Малой Траецкай і яру над Гараднічанкай.

У цяперашні час — пустая незабудаваная тэрыторыя.
Габрэйскія занёманскія могілкі (Горадня)

**Габрэйскія занёманскія могілкі** — даўнія могілкі габрэйскай грамады Горадні. Знаходзяцца ў занёманскай частцы места.
 
Адныя з самых старых габрэйскіх могілак Беларусі. Тут знаходзяцца магілы цадзікаў і вядомых у сьвеце равінаў. Самы стары надмагільны помнік датаваны 1312 годам.

У савецкія часы існаваў план зносу могілак і разьмяшчэньня на іх месцы Гарадзенскага заапарку.
Why Not

**Why Not** — беларускі рок-гурт. Гурт быў заснаваны ў Менску ў 1993 годзе. Праіснаваў да 1995 году. У склад уваходзілі: Андрэй Краўчанка (гітара, вакал), Раман Пракапенка (бас-гітара) і Кірыла Мусінскі (барабаны). У 1995 годзе Why Not атрымаў Рок-карону ў намінацыі «Лепшы дэбют 94». У тым жа годзе яны выдалі свой першы і адзіны міні-альбом *Burning Tree*.

Музыка Why Not была спробай аб’яднаць сучасную англамоўную музыку з клясычнымі рок-традыцыямі 60—70-х. Галоўнымі гітамі групы сталі песьні «In the Garden» і «Revolution», хоць насамрэч усё 6 песень, якія ўвайшлі ў альбом *Burning Tree*, неаднаразова зьяўляліся на нацыянальным тэлебачаньні і траплялі ў радыё-чарты.

## Гісторыя
Пасьля распаду гурта ў 1995 годзе ўдзельнікі працягнулі музычную дзейнасць. Андрэй Краўчанка заснаваў уласны праект Fairground, а Раман Пракапенка і Кірыла Мусінскі далучыліся да гурта «Буржуазія».

Why Not зьбіраліся разам яшчэ толькі аднойчы — у 2008 годзе, для таго каб даць невялікі канцэрт у Менску для сяброў. На цяперашні момант усе былыя ўдзельнікі Why Not занятыя ў розных музычных праектах за межамі Беларусі і не плянуюць ізноў узьяднацца. Андрэй Краўчанка і Раман Пракапенка займаюцца сольнай кар’ерай у ЗША (Раман Пракапенка ўвайшоў у склад прог-рок гурта Persephone's Dream у Пітсбургу), а Кірыла Мусінскі заснаваў незалежны праект Anotherclash Illumination у Бэрліне.

Катэгорыя:Беларускія музычныя гурты
Белая Русь (неадназначнасьць)

Назву **Бе́лая Русь** маюць:

* Белая Русь — пачаткова штучная геаграфічная назва, ужываная пераважна ў заходнеэўрапейскім навуковым асяродзьдзі ў дачыненьні да розных рэгіёнаў Усходняй Эўропы
* Белая Русь — рэстаран у Жыткавічах
* Белая Русь (1906 год) — штодзённая грамадзка-палітычная і літаратурная газэта акцябрысцкага кірунку
* «Белая Русь» — краявідны заказьнік Беларусі
* Белая Русь — часопіс, друкаваны орган Славянскага сабора «Белая Русь»
* Белая Русь — грамадзкая арганізацыя рэжыму Лукашэнкі ў Беларусі
* Славянскі сабор Белая Русь — палітычная партыя, якая існавала ў 1992—1999 гадох у Беларусі

## Глядзіце таксама
* Белая 
* Русь
Рамель

**Раме́ль** (таксама — *Рэмэ́ль*) — вёска ў Беларусі, каля ракі Маствы. Цэнтар сельсавету Столінскага раёну Берасьцейскай вобласьці. Знаходзіцца за 4 км на поўдзень ад Альшанаў і шашы Жыткавічы — Столін (), за 3 км на поўнач ад Мачулю.

## Назва

Раміла (Rammilo, Ramilo) — імя германскага паходжаньня. Этымалягічны слоўнік старапольскіх асабовых імёнаў, выдадзены Польскай акадэміяй навук, адзначае гістарычнае бытаваньне ў Польшчы германскага імя Ramel (Ramela).

## Гісторыя

### Вялікае Княства Літоўскае
У пісьмовых крыніцах Рамель упершыню ўпамінаецца ў 1452 годзе. У XVI—XVIII стагодзьдзях вёска ў Вялікім Княстве Літоўскім.

### Пад уладай Расейскай імпэрыі
З 1793 году — у складзе Расейскай імпэрыі. У канцы ХVIII стагодзьдзя землямі ў вёсцы валодалі Гарагляды, Рамульты, Траскоўскія, Шпігановічы. На 1886 год — 22 двары, на 1897 год — 100 двароў.

### Найноўшы час
З 1921 году ў складзе Польшчы. На 30 верасьня 1921 году — 117 двароў. Да верасьня 1939 году Рамель знаходзіўся ў складзе міжваеннай Польскай Рэспублікі (Хорская гміна, Столінскі павет, Палескае ваяводзтва). На 1939 год — 151 двор.

З 1939 году ў складзе Беларускай ССР, з 12 кастрычніка 1940 году цэнтар Рамельскага сельсавету Давыд-Гарадоцкага (з 19 студзеня 1961 году — Столінскага) раёну Пінскай (з 8 студзеня 1954 году — Берасьцейскай) вобласьці. З 16 ліпеня 1954 году ў складзе Альшанскага сельсавету, з 4 траўня 1981 году — зноў цэнтар навастворанага Рамельскага сельсавету. На 2001 год — 404 двары.

## Насельніцтва
* XIX стагодзьдзе: 1886 год — 260 чалавек; 1897 год — 607 чалавек (перапіс)
* ХХ стагодзьдзе: 1909 год — 801 чалавек; 30 верасьня 1921 году — 656 чалавек; 1939 год — 1145 чалавек; 1980 год — 1298 чалавек; 1999 год — 1169 чалавек; 2000 год — 1158 чалавек
* XXI стагодзьдзе: 2001 год — 1179 чалавек; 2004 год — 1183 чалавекі; 2010 год — 1139 чалавек

## Эканоміка
Цэнтар сельскагаспадарчага вытворчага каапэратыву «Палеская ніва», былога калгасу «Запаветы Ленiна».

## Славутасьці
* Царква Сьвятога Мікалая, пабудаваная ў 1762 годзе. У пачатку ХІХ стагодзьдзя да яе прыбудавана трохярусная званіца.

Непадалёку ад вёскі выяўлены могільнік зарубінецкай культуры.

## Агурковая краіна
Уваходзіць у так званую Агурковую краіну.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Рамель, Radzima.org
* Рамель
* Прагноз надвор’я ў вёсцы Рамель
* Падарожжа з Жыгамонтам — Вёска Рамель

Катэгорыя:Рамельскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Столінскага раёну
Катэгорыя:Населеныя пункты, згаданыя ў XV стагодзьдзі
Аздамічы

**Азда́мічы** — вёска ў Столінскім раёне Берасьцейскай вобласьці, за 4 км на захад ад Цераблічаў, за 4 км на поўдзень ад Альгомелю, на левым беразе ракі Маствы. Аздамічы ўваходзяць у склад Рамельскага сельсавету.

## Гісторыя
У крыніцах Аздамічы вядомы з 1795 году. Да XVIII стагодзьдзя вёска ў складзе Вялікага княства Літоўскага. З 1793 году — у складзе Расейскай імпэрыі. 

З 1921 году ў складзе міжваеннай Польскай Рэспублікі. З 1939 году ў складзе Беларускай ССР, з 12 кастрычніка 1940 году ў складзе і зьяўляецца цэнтрам Аздаміцкага сельсавету Давыд-Гарадоцкага (з 19 студзеня 1961 году — Столінскага) раёну Пінскай (з 8 студзеня 1954 году — Берасьцейскай) вобласьці. З 4 траўня 1981 году ў складзе Рамельскага сельсавету.

## Насельніцтва
* 2010 год — 1118 чалавек
* 1999 год — 1144 чалавекі

## Інфармацыя для турыстаў
* Царква Сьвятой Тройцы

## Агурковая краіна
Уваходзяць у так званую Агурковую краіну.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі

* Аздамічы на Radzima.org
* Прагноз надвор’я ў в. Аздамічы
* Прагноз надвор’я ў вёсцы Аздамічы

Катэгорыя:Рамельскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Столінскага раёну
Катэгорыя:Населеныя пункты, згаданыя ў XVIII стагодзьдзі