open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Алекс Івобі

**Алекс Івобі** (;  3 траўня 1996 году) — нігерыйскі футбаліст, нападнік ангельскага клюбу «Фулгэм» і нацыянальнай зборнай Нігерыі.

## Дасягненьні
**«Арсэнал»**:
* Уладальнік Кубка Ангельшчыны: 2017
* Уладальнік Супэркубка Ангельшчыны: 2015, 2017

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* 

Катэгорыя:Нігерыйскія футбалісты
Сьпіс фіналаў НБА

**[[Фінал НБА|Фінал]] [[Нацыянальная Баскетбольная Асацыяцыя|Нацыянальнай Баскетбольнай Асацыяцыі]] (НБА)** (з 1946 да 1949 году — Баскетбольнай Асацыяцыі Амэрыкі (БАА)) — штогадовая сэрыя матчаў паміж фіналістамі чэмпіянату НБА і заключная частка Плэй-офа. Усе фіналы складаліся з сэрыі матчаў да чатырох перамог і гуляліся паміж пераможцамі Заходняй і Усходняй канфэрэнцый (да 1970 году Заходняга і Ўсходняга дывізіёнаў), акрамя 1950 году, калі чэмпіён Усходняга дывізіёну гуляў у фінале супраць пераможцы матчу паміж чэмпіёнамі Заходняга і Цэнтральнага дывізіёнаў.

Фінальная сэрыя праходзіць у фармаце хатніх і выязных гульняў 2-2-1-1-1 (каманда з найлепшым вынікам у рэгулярным сэзоне гуляе дома 1, 2, 5 і 7 матчы). Гэты фармат выкарыстоўваўся ў 1947—1948, 1950—1952, 1957—1970, 1972—1974, 1976—1977, 1979—1984 гадах і з 2014 году па цяперашні час. У 1949, 1953—1955 і 1985—2013 гадах выкарыстоўваўся фармат 2-3-2 (каманда з найлепшым вынікам у рэгулярным сэзоне гуляла дома 1, 2, 6 і 7 матчы). У 1956 і 1971 гадах выкарыстоўваўся фармат 1-1-1-1-1-1-1 (каманда з найлепшым вынікам у рэгулярным сэзоне гуляла дома 1, 3, 5 і 7 матчы), а ў 1975 і 1978 гадах — 1-2-2-1-1 (каманда з найлепшым вынікам ў рэгулярным сэзоне гуляла дома 1, 4, 5 і 7 матчы).

Да 1977 году чэмпіёны НБА ўзнагароджваліся трафеем, які ў 1964 годзе быў названы ў гонар Ўолтэра Браўна. Да фіналу 1977 году быў вынайдзены новы дызайн кубку, а ў 1984 ён быў перайменаваны ў Трафей Лэры О'Браўэна ў гонар асобы, якая з 1975 да 1984 году займала пасаду камісара НБА.

Чэмпіёны Ўсходняй канфэрэнцыі (дывізіёну) абыходзяць чэмпіёнаў Заходняй канфэрэнцыі (дывізіёну) па колькасьці тытулаў з рахункам 39:33. Адзін чэмпіёнскі тытул атрымала каманда з Цэнтральнага дывізіёну. Каманды Бостан Сэлтыкс і Мінэапаліс Лэйкерз / Лос-Анджэлес Лэйкерз выйгралі амаль палову чэмпіянатаў на двох (33 з 73). З 1969 году зьявілася ўзнагарода самаму каштоўнаму гульцу фіналу НБА, якую рэкордныя 6 разоў выйграваў Майкл Джордан. Самым пасьпяховым трэнерам у гісторыі НБА зьяўляецца Філ Джэксан, які выйграў 6 тытулаў за Чыкага Булз і 5 тытулаў за Лос-Анджэлес Лэйкерз.

## Сьпіс Фіналаў

Ніжэй прадстаўлены сьпіс усіх фіналаў НБА. У дужках пазначаныя парадкавы нумар выхаду каманды ў фінал, а таксама рахунак перамог і паразаў у фінальных сэрыях.



## Статыстыка паводле каманд

### Існуючыя каманды, якія ніколі не даходзілі да фіналаў

* Бафала Брэйвз / Сан-Дыега Кліпэрз / Лос-Анджэлес Кліпэрз
* Шарлот Горнэтс / Шарлот Бобкэтс
* Дэнвэр Нагетс
* Мінэсота Тымбэрвулвз
* Нью-Арлеан Горнэтс / Аклагома-Сіці Горнэтс / Нью-Арлеан Пэліканз
* Ванкувэр Грызьліз / Мэмфіс Грызьліз

## Статыстыка паводле асобаў

### Трэнэры

### Шматразовыя самыя каштоўныя гульцы

## Заўвагі

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі

* NBA.com: Сьпіс чэмпіёнаў

Катэгорыя:Фіналы НБА
Катэгорыя:Сьпісы НБА
Катэгорыя:Сьпісы спартовых чэмпіёнаў
Прэм’ер-ліга чэмпіянату Мальты па футболе

**Прэм’ер-ліга** — найвышэйшы дывізіён сыстэмы футбольных лігаў Мальты. У спаборніцтве ўдзельнічаюць 12 клюбаў. Пасьля кожнага сэзону клюбы, якія занялі два апошнія месцы, пераводзяцца ў Чэлендж-лігу, а іх месца займаюць наймацнейшыя каманды другога дывізіёну. Дзейным чэмпіёнам зьяўляецца клюб «Гамрун Спартанз».

## Чэмпіёны
* Сьліма Ўондэрэрз, Фларыяна — 26 тытулаў
* Валета — 25
* Гібэрніянз — 13
* Гамрун Спартанз — 11
* Біркіркара — 4
* Рабат Аякс — 2
* Марсашлок, Сэнт-Джордж, Каралеўскі полк Мальты — 1

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйная старонка

Катэгорыя:Чэмпіянат Мальты па футболе
Аножкі

**Ано́жкі** — вёска ў Капыльскім раёне Менскай вобласьці Беларусі. Уваходзіць у склад Капыльскага сельсавету.

## Насельніцтва
* 2010 год — 96 чалавек
* 1999 год — 106 чалавек

## Крыніцы

Катэгорыя:Капыльскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Капыльскага раёну
Герб Бярозы

**[[Герб]] гораду [[Бяроза (горад)|Бярозы]]** ў цяперашняй вэрсіі быў афіцыйна зацьверджаны 2 сьнежня 2008 году. На ім на сінім фоне зьмяшчаецца срэбная брама над хвалістай белай і сіняй лініямі, пад якімі срэбны канец тарка.

Бяроза не атрымлівала Магдэбурскага права і таму ня мела ўласнага гербу ані ў часы Расейскае імпэрыі, ані ў часы Рэчы Паспалітай ці Вялікага Княства Літоўскага.

## Сымболіка

Брама сымбалізуе Бярозаўскі кляштар картузаў як найбольш знакаміты архітэктурны помнік Бярозы.

Хвалістая лінія сымбалізуе раку Ясельду, на якой стаіць горад Бяроза.

## Першая вэрсія гербу

Першапачатковая вэрсія гербу была распрацаваная ў дзевяностыя немцам Рольфам Гратрыянам, уладальнікам дызайнэрскага бюро, які ў дзевяностыя гады XX стагодзьдзя займаўся ў Бярозе будаўніцтвам жытла для вайскоўцаў. Апісаньне першае вэрсіі гербу: срэбны тарк, падзелены ў прапорцыі 2:1 гарызантальнай хвалістай лініяй блакітнага колеру. У верхняй частцы разьмешчаная чырвоная брама, у ніжняй — зялёны бярозавы ліст.

## Крыніцы

Бяроза
Катэгорыя:Бяроза (горад)
Лошыца (Слуцкі раён)

**Ло́шыца** — вёска ў Слуцкім раёне Менскай вобласьці Беларусі. Уваходзіць у склад Вясейскага сельсавету.

## Насельніцтва
* 2010 год — 10 чалавек
* 1999 год — 25 чалавек

## Крыніцы

Катэгорыя:Вясейскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Слуцкага раёну
Новы Лад

Назву **Новы Лад** маюць:

## Населеныя пункты
### [[Беларусь]]
* Новы Лад — вёска ў Дрысенскім раёне Віцебскай вобласьці
* Новы Лад — пасёлак у Клімавіцкім раёне Магілёўскай вобласьці

### [[Украіна]]
* Новы Лад — сяло ў Прылуцкім раёне Чарнігаўскай вобласьці

## Глядзіце таксама
* Лад
* Новы
* Строй

## Заўвагі
Астапкаўшчына

**Аста́пкаўшчына** — вёска ў Бераставіцкім раёне Гарадзенскай вобласьці. Уваходзіць у склад Канюхоўскага сельсавету.

## Гісторыя
Да 2013 году вёска ўваходзіла ў склад Макараўскага сельсавету.

## Насельніцтва
* 1999 год — 9 чалавек
* 2009 год — 7 чалавек

## Крыніцы

Катэгорыя:Канюхоўскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Бераставіцкага раёну
Плябанаўцы (Бераставіцкі раён)

**Пляба́наўцы** — вёска ў Бераставіцкім раёне Гарадзенскай вобласьці. Уваходзіць у склад Канюхоўскага сельсавету.

## Гісторыя
У 2005 годзе вяскоўцы вырашылі перабудаваць пад капліцу будынак клюбу. 10 верасьня 2006 году біскуп Аляксандар Кашкевіч асьвяціў новую капліцу пад тытулам Вастрабрамскай Божай Маці (Міласэрнасьці) і далучыў яе да Індурскай парафіі.

## Насельніцтва
* 2009 год — 49 чалавек
* 1999 год — 78 чалавек

## Крыніцы

Катэгорыя:Канюхоўскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Бераставіцкага раёну
Пачобуты

**Пачо́буты** (таксама — *Пачабо́ты*) — вёска ў Беларусі, на правым беразе ракі Одлы. Уваходзяць у склад Канюхоўскага сельсавету Бераставіцкага раёну Гарадзенскай вобласьці.

## Назва

Паца (Pazzo) і Бота або Бута — імёны германскага паходжаньня. Іменная аснова пац- (бац-, пэц-) (імя ліцьвінаў Пацолт; германскае імя Pätzold) паходзіць ад стараверхненямецкага baz 'лепшы', а аснова -бут- (-бот-) (імёны ліцьвінаў Бутвід, Бутрык, Вільбут; германскія імёны Botvid, Butariks, Willebut) — ад усходнегерманскага but- з значэньнем 'корань, камель' (гепідзкае butilo 'камель') або ад асновы -буд- (-бод-).

## Насельніцтва
* 1999 год — 162 чалавекі
* 2009 год — 149 чалавек

## Крыніцы

Катэгорыя:Канюхоўскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Бераставіцкага раёну
Чурылава Далёкае

**Чуры́лава Далёкае** — вёска ў Мёрскім раёне Віцебскай вобласьці Беларусі. Уваходзіць у склад Павяцкага сельсавету.

## Насельніцтва
* 2010 год — 54 чалавекі
* 1999 год — 87 чалавек

## Крыніцы

Катэгорыя:Павяцкі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Мёрскага раёну
Лесьнікова

Назву **Лесьнікова** маюць:

## Населеныя пункты
### [[Беларусь]]
* Віцебская вобласьць:
** Лесьнікова — вёска ў Дрысенскім раёне
** Лесьнікова — вёска ў Сеньненскім раёне

## Глядзіце таксама
* Лесьнік
* Лесьнікі
Алег Нікіфарэнка

**Але́г Нікіфарэ́нка** ( 17 сакавіка 2001 году) — беларускі футбаліст, паўабаронца сэрбскага клюбу «Раднічкі» зь Нішы.

## Кар’ера
### Клюбная
Выхаванец магілёўскага «Дняпра». У 2015 годзе далучыўся да Акадэміі АБФФ, якая функцыянавала на грунце менскай Рэспубліканскай дзяржаўнай вучэльні алімпійскай рэзэрву (РДВАР). У чэрвені 2018 году па заканчэньні навучаньня вярнуўся ў «Дняпро» і стаў выступаць за дубль, аднак ужо ў жніўні таго ж году перайшоў у берасьцейскае «Дынама». У сэзоне 2019 году пачаў прыцягвацца да асноўнай каманды дынамаўцаў, у складзе якіх дэбютаваў у Найвышэйшай лізе 25 траўня 2019 году, выйшаўшы на поле ў другім тайме ў матчы супраць гарадзенскага «Нёманам» (6:1).

У сакавіку 2020 году на правах арэнды стаў гульцом берасьцейскага «Руха». Спачатку гуляў за дубль, пасьля стаў прыцягвацца да асноўнай каманды, дзе звычайна выходзіў на замену, а пазьней стаў зьяўляцца і ў пачатковым складзе. У студзені 2021 году перайшоў у «Рух» на трывалай аснове. У сэзоне 2021 году перадусім выходзіў на замену. У пачатку 2022 году рыхтаваўся да новага сэзону зь берасьцейскім клюбам, а ў сакавіку, пасьля таго як «Рух» зьняўся з Найвышэйшай лігі, быў аддадзены ў арэнду ў «Іслач». У ліпені 2022 году падпісаў паўнавартасны кантракт з клюбам зь Менскага раёну.

У студзені 2023 году па заканчэньні кантракту пакінуў «Іслач» і неўзабаве стаў футбалістам менскага «Дынама». У сталічным клюбе пераважна выходзіў на замену, зь лета 2023 году перастаў зьяўляцца на полі. У студзені 2024 году па заканчэньні кантракту пакінуў «Дынама» і перайшоў у барысаўскі БАТЭ. Пазьней футбаліст казаў, што ў «Дынама» ў яго быў канфлікт з галоўным трэнэрам Вадзімам Скрыпчанкам. У складзе барысаўскага клюбу быў гульцом асноўнага складу, але ў жніўні атрымаў траўму, якая вымагала хірургічнай апэрыцыі. У канцы году далучыўся да віцебскага МЛ. На пачатку сэзону футбаліста нападкалі траўмы, праз што ён выбыў увесну на пэўны час, але па вяртаньні меў гульнёвы час. 10 жніўня 2025 году ў матчы супраць койданаўскага «Арсэнала» адзначыўся галявым дублем і перадачай, чым дапамог клюбу здабыць перамогу зь лікам 4:0. Паводле вынікаў сэзону стаў чэмпіёнам Беларусі, пасьля чаго прыяднаўся да сэрбскага клюбу «Раднічкі».

### Міжнародная
У кастрычніку 2017 году ў складзе зборнай Беларусі (да 17 гадоў) прымаў удзел у кваліфікацыйным раўндзе чэмпіянату Эўропы. У кастрычніку 2019 году выступаў за зборную Беларусі (да 19 гадоў) у кваліфікацыйным раўндзе чэмпіянату Эўропы. 26 сакавіка 2021 году дэбютаваў у зборнай Беларусі (да 21 году), калі выйшаў на замену ў другім тайме таварыскага матчу супраць зборнай Армэніі (2:1).

## Дасягненьні
**«Дынама» Берасьце**:
* Чэмпіён Беларусі: 2019
* Уладальнік Супэркубка Беларусі: 2019

**«Дынама» Менск**:
* Чэмпіён Беларусі: 2023

**МЛ**:
* Чэмпіён Беларусі: 2025

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Статыстыка «ПБ-Инфо»

Катэгорыя:Беларускія футбалісты
Клюкоўцы

**Клюко́ўцы** (таксама — *Клю́каўцы*) — вёска ў Бераставіцкім раёне Гарадзенскай вобласьці. Уваходзіць у склад Малабераставіцкага сельсавету.

## Гісторыя
Да 2013 году вёска ўваходзіла ў склад Бераставіцкага сельсавету.

## Насельніцтва
* 2009 год — 13 чалавек
* 1999 год — 37 чалавек

## Крыніцы

Катэгорыя:Малабераставіцкі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Бераставіцкага раёну
Ёдзіцкі сельсавет

**Ё́дзіцкі сельсавет** — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Бераставіцкага раёну Гарадзенскай вобласьці. Адміністрацыйны цэнтар — вёска Ёдзічы.

## Гісторыя
16 ліпеня 1954 году створаны ў складзе Бераставіцкага раёну Гарадзенскай вобласьці БССР шляхам аб’яднаньня скасаваных Вялікабераставіцкага і Кулёўскага сельсаветаў. З 25 сьнежня 1962 году да 30 ліпеня 1966 году ў Сьвіслацкім раёне. 11 лютага 1972 году скасаваны, населеныя пункты перададзеныя ў падпарадкаваньне Бераставіцкаму пасялковаму савету.

## Крыніцы

## Літаратура
*  С. 162

Катэгорыя:Былыя сельсаветы Бераставіцкага раёну
Катэгорыя:Сельсаветы, створаныя ў 1954 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы, скасаваныя ў 1972 годзе
Вялікабераставіцкі сельсавет

**Вялікабераставі́цкі сельсавет** — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Бераставіцкага раёну Гарадзенскай вобласьці. Адміністрацыйны цэнтар — вёска (з 20 верасьня 1944 году — гарадзкі пасёлак) Вялікая Бераставіца.

## Гісторыя
12 кастрычніка 1940 году створаны ў складзе Крынкаўскага раёну Беластоцкай вобласьці БССР. З 20 верасьня 1944 году ў Бераставіцкім раёне Гарадзенскай вобласьці. 16 ліпеня 1954 году сельсавет скасаваны, тэрыторыя ўвайшла ў склад навастворанага Ёдзіцкага сельсавету.

## Населеныя пункты
* 12 кастрычніка 1940 году — 15

## Крыніцы

## Літаратура
*  С. 224
*  С. 124

Катэгорыя:Былыя сельсаветы Бераставіцкага раёну
Катэгорыя:Сельсаветы, створаныя ў 1940 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы, скасаваныя ў 1954 годзе
Кулёўскі сельсавет

**Кулёўскі сельсавет** — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Бераставіцкага раёну Гарадзенскай вобласьці. Адміністрацыйны цэнтар — вёска Кулі.

## Гісторыя
12 кастрычніка 1940 году створаны Галынкаўскі сельсавет у складзе Крынкаўскага раёну Беластоцкай вобласьці БССР з цэнтрам у вёсцы Галынцы. З 20 верасьня 1944 году ў Бераставіцкім раёне Гарадзенскай вобласьці. 8 чэрвеня 1950 году сельсавет перайменаваны ў Кулёўскі, цэнтар перанесены ў вёску Кулі. 16 ліпеня 1954 году сельсавет скасаваны, тэрыторыя ўвайшла ў склад навастворанага Ёдзіцкага сельсавету.

## Крыніцы

## Літаратура
*  С. 237
*  С. 136, 177

Катэгорыя:Былыя сельсаветы Бераставіцкага раёну
Катэгорыя:Сельсаветы, створаныя ў 1950 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы, скасаваныя ў 1954 годзе
Бераставіцкі пасялковы савет

**Бераставі́цкі пасялковы савет** — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Бераставіцкага раёну Гарадзенскай вобласьці. Адміністрацыйны цэнтар — мястэчка Вялікая Бераставіца.

## Гісторыя
16 ліпеня 1954 году створаны Ёдзіцкі сельсавет у складзе Бераставіцкага раёну Гарадзенскай вобласьці БССР шляхам аб’яднаньня скасаваных Вялікабераставіцкага і Кулёўскага сельсаветаў. 11 лютага 1972 году сельсавет скасаваны, населеныя пункты перададзеныя ў падпарадкаваньне Бераставіцкаму пасялковаму савету.

19 студзеня 1996 году з часткі Бераставіцкага пасялковага савету створаны Бераставіцкі сельсавет з цэнтрам у гарадзкім пасёлку Вялікая Бераставіца.

## Населеныя пункты
* 1 студзеня 1974 году — 15
* 1 студзеня 1986 году — 14

## Крыніцы

## Літаратура
*  С. 162
*  С. 89

Катэгорыя:Былыя пасялковыя саветы Бераставіцкага раёну
Катэгорыя:Пасялковыя саветы, створаныя ў 1972 годзе
Катэгорыя:Пасялковыя саветы, скасаваныя ў 1996 годзе
Дзяржаўная прэмія БССР

**Дзяржа́ўная прэ́мія БССР** — дзяржаўная прэмія, заснаваная ЦК КПБ і Саветам Міністраў БССР ў 1965 року. Прэмія ўручалася за творчыя дасягненьні ў галіне навукі і тэхнікі, літаратуры, мастацтва і архітэктуры.

З 1965 року існавала прэмія па літаратуры, музыцы і мастацтве, з 1967 року — па журналістыцы ды архітэктуры, з 1971 року — па літаратуры і мастацтве для дзяцей і юнацтва, у галіне навукі і тэхнікі.

## Глядзіце таксама
* Дзяржаўная прэмія Беларусі

## Літаратура
*
Літаратурная прэмія імя Якуба Коласа

**Літарату́рная прэ́мія імя́ Яку́ба Ко́ласа** — літаратурная прэмія, заснаваная пастановай Савету Міністраў БССР №81 10 лютага 1959 року.

Прысуджалася за высокаідэйны і высокамастацкі зборнік апавяданьняў, аповесьць, раман, а таксама работу па літаратуразнаўстве і крытычную работу, якія былі апублікаваныя ў рэспубліканскім друку ў тым годзе, за які прысуджаецца прэмія, і якія атрымалі шырокае грамадзкае прызнаньне.

У 1965 року прэміі нададзены статус дзяржаўнай: Дзяржаўная прэмія БССР імя Якуба Коласа. З 1992 року — у складзе Дзяржаўных прэміяў Рэспублікі Беларусь па літаратуры, музыцы і мастацтве.

У Рэспубліцы Беларусі прысуджаецца штодвагады за таленавітыя, глыбокія па зьмесьце і адметныя па форме творы літаратуры, якія робяць значны ўнёсак у беларускую нацыянальную культуру, разьвіваюць мастацкія традыцыі і садзейнічаюць устанаўленьню агульначалавечых каштоўнасьцяў і ідэяў гуманізму.

## Ляўрэаты

## Крыніцы
Рэпавічы

**Рэ́павічы** — вёска ў Бераставіцкім раёне Гарадзенскай вобласьці. Уваходзіць у склад Канюхоўскага сельсавету.

## Гісторыя
Да 2013 году вёска ўваходзіла ў склад Макараўскага сельсавету.

## Насельніцтва
* 1999 год — 21 чалавек
* 2009 год — 19 чалавек

## Крыніцы

Катэгорыя:Канюхоўскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Бераставіцкага раёну
Спрут (саўндтрэк)

**«La Piovra»** () — альбом музычнага суправаджэньня да італьянскага тэлевізійнага міні-сэрыялу «Спрут», складзены кампазытарам Эньё Марыконэ. Альбом — складанка кампазыцыяў, прадстаўленых у другім — пятым сэзонах тэлесэрыялу.

## Сьпіс мэлёдыяў

## Вонкавыя спасылкі
* Зьвесткі на Discogs 

Катэгорыя:Тэлевізійныя саўндтрэкі
Катэгорыя:Саўндтрэкі 1990 году
Катэгорыя:Саўндтрэкі Эньё Марыконэ
Саўндтрэк
Вайцехаўшчына

**Вайце́хаўшчына** — вёска ў Бераставіцкім раёне Гарадзенскай вобласьці. Уваходзіць у склад Малабераставіцкага сельсавету.

## Гісторыя
Ад другой паловы ХIХ стагодзьдзя маёнтак належаў Карыбут-Дашкевічам. У міжваенны пэрыяд ім валодаў Дзьмітры Карыбут-Дашкевіч.

## Насельніцтва
* 2009 год — 82 чалавекі
* 1999 год — 116 чалавек

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі

Катэгорыя:Малабераставіцкі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Бераставіцкага раёну
Хамянтоўскі сельсавет

**Хамянтоўскі сельсавет** — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Бераставіцкага раёну Гарадзенскай вобласьці. Адміністрацыйны цэнтар — вёска Хамянтоўцы.

## Гісторыя
12 кастрычніка 1940 году створаны ў складзе Крынкаўскага раёну Беластоцкай вобласьці БССР. З 20 верасьня 1944 году ў Бераставіцкім раёне Гарадзенскай вобласьці. 8 чэрвеня 1950 году сельсавет перайменаваны ў Цецяроўскі, цэнтар перанесены ў вёску Цецяроўка.

## Населеныя пункты
* 1 студзеня 1947 году — 9

## Крыніцы

## Літаратура
*  С. 363
*  С. 248, 255

Катэгорыя:Былыя сельсаветы Бераставіцкага раёну
Катэгорыя:Сельсаветы, створаныя ў 1940 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы, скасаваныя ў 1950 годзе
Кавалі (Малабераставіцкі сельсавет)

**Кавалі́** (таксама — *Ка́валі*) — вёска ў Бераставіцкім раёне Гарадзенскай вобласьці. Уваходзіць у склад Малабераставіцкага сельсавету.

## Насельніцтва
* 2009 год — 65 чалавек
* 1999 год — 73 чалавекі

## Крыніцы

Катэгорыя:Малабераставіцкі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Бераставіцкага раёну
Вялікія Эйсманты

**Вялі́кія Э́йсманты** — вёска Беларусі, каля ракі Верацейкі. Цэнтар сельсавету Бераставіцкага раёну Гарадзенскай вобласьці.

## Назва

Эйсэнмунд або Эйсмунд (Eisenmund, Eismund) — імя германскага паходжаньня. Іменная аснова ісан- (эйс-, іс-) (імёны ліцьвінаў Ізбут, Ісавін, Ізмунт; германскія імёны Isbodus, Isovin, Ismund) паходзіць ад гоцкага eisarn, германскага *isarna-, стараверхненямецкага îsarn, îsan 'жалеза', а аснова -мунд- (-мунт-, -монт-) (імёны ліцьвінаў Монтгерд, Валімонт, Жыгімонт; германскія імёны Mundgerd, Walmont, Sigimunt) — ад германскага *mundô 'рука, абарона, крэўнасьць' або гоцкага munds 'моц розуму, імкненьне', mundrs 'гарлівы, палкі'.

Адпаведнасьць імя Эйсмант германскаму імю Eismund сьцьвердзіў польскі спэцыяліст у галіне анамастыкі Казімер Рымут. Германскае (паўночнагерманскае) паходжаньне літоўскага шляхецкага прозьвішча Эйсмант (Ejsmont) сьцьвярджалася яшчэ ў артыкуле «Жамойць» Усеагульнай энцыкляпэдыі Самуэля Аргельбранда (1868 год).

## Гісторыя
Упершыню ўпамінаецца ў дакумэнтах караля і вялікага князя Жыгімонта Аўгуста за 1570 год. Тады ўладальнікамі гэтых земляў быў баярын Амброзі Эйсымонт. З канца XVI — пачатку XVII стагодзьдзя Эйсманты ўпамінаюцца як шляхецкая ваколіца, гэта значыць, што мясцовасьць у большасьці была заселеная сярэдняй і дробнай шляхтай, якая ня мела ўласных сялянаў і апрацоўвала зямлю ўласнаручна.

У 1660 годзе сродкамі Ганны Эйсымантовай (жонкі Паўла) і яе сына Якуба ў вёсцы збудавалі першы касьцёл пад тытулам Найсьвяцейшай Панны Марыі і Сьвятога Яна Непамука, а кароль і вялікі князь Ян Казімер узьвёў тады Эйсманты ў ранг парафіі. Прадстаўнікі роду Эйсымонтаў валодалі маёнткам да 1832 году. Па сьмерці Атаназы Эйсыманта, уся маёмасьць перайшла яго дачцэ Эве, якая была на той час у шлюбе з гарадзенскім судзьдзём Юзафам Ясколдам.

У міжваенны мястэчка было адміністрацыйным цэнтрам аднайменнай гміны Польскай Рэспублікі.

На 1996 год у Вялікіх Эйсмантах было 278 двароў.

## Насельніцтва
* 1996 год — 829 чалавек
* 1999 год — 784 чалавекі
* 2009 год — 763 чалавекі

## Славутасьці
* Касьцёл Найсьвяцейшай Панны Марыі і Сьвятога Яна Непамука (1850)

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Вялікія Эйсманты, Radzima.org

Катэгорыя:Эйсмантаўскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Бераставіцкага раёну
Катэгорыя:Населеныя пункты, згаданыя ў XVI стагодзьдзі
Фларыян Міладоўскі

**Фларыя́н Станісла́ў Міладо́ўскі** (; 4 траўня 1819, Менск, Расейская імпэрыя — 8 ліпеня 1889, Бардо, Францыя) — беларускі кампазытар, піяніст, пэдагог.

## Жыцьцяпіс
Бацька Фабіян Міладоўскі — шляхціч, валодаў фальваркам Навадворкі ля Наваградку, але, зьбяднеўшы, пераехаў у Менск, дзе і нарадзіўся Фларыян. Бацька зарабляў выкладаньнем музыкі і навучыў сына музычнай грамаце і фартэпіяннай ігры. Працягнуў Фларыян навучаньне ў Вільні пад кіраўніцтвам піяніста Фэрдынанда Цібэ. У 1829 року, у 10-гадовым веку, Фларыян даў свой першы канцэрт. У Вільні пачаў складаць мазуркі, вальсы, палянэзы, контрадансы, мініятуры.

У Менску Фларыян працягнуў навучаньне пад кіраўніцтвам Дамініка Стафановіча, сярод вучняў якога былі Станіслаў Манюшка, Каміла Марцынкевіч.

У 1836 року запрошаны выкладаць музыку дачкам Бэнэдыкта Эмануіла Тышкевіча. У маёнтку  Фларыян Міладоўскі сабраў аркестар зь мясцовых і нямецкіх музыкаў, які выконваў сымфоніі Бэтговэна, Моцарта, Шубэрта, тагачасныя сымфанічныя ды інструмэнтальныя творы. 1 кастрычніка 1840 року ажаніўся з францужанкай Аўгустынай Паро, якая была настаўніцай Тышкевічавых дачок.

У 1841 року дзеля працягу навучаньня Міладоўскі выправіўся ў Бэрлін, дзе пазнаёміўся з Фэліксам Мэндэльсонам-Бартольдзі. Атрымаўшы ад таго рэкамэндацыі, выехаў у Вену, дзе практыкаваўся ў , Ф. Хельтцля, , . Вярнуўся ў Чырвоны Двор праз два гады, працягваў складаць музычныя творы і кіраваць тэатрам.

У 1851 Міладоўскі зьехаў у Вільню, але ў сярэдзіне 50-х рокаў вярнуўся на радзіму, у вёску Мацкі ля Менску.

У 1862 року эміграваў у Францыю, сьпярша сям’я пасялілася ў Страсбургу. Пасьля быў прафэсарам фартэпіяннай гры ў Мэцы. У 1870 року асьлеп на абодва вокі, напісаную музыку запісвалі ягоныя дзеці. Пасьля заваёвы Мэцу прусамі Фларыяну Міладоўскаму зрабілі апэрацыю, пасьля якой змог бачыць на левае вока, у 1871 пераехаў у Нансі, працягваў пісаць музыку. На радзіму не вярнуўся з прычыны стану здароўя. Памёр у Бардо.

## Літаратура
* 
* 
* 

## Вонкавыя спасылкі
* Жыцьцяпіс Фларыяна Міладоўскага, складзены айцу як матэрыял

Фларыян Станіслаў
Катэгорыя:Нарадзіліся ў Менску
Катэгорыя:Памерлі ў Бардо
Катэгорыя:Беларускія кампазытары
Катэгорыя:Францускія кампазытары
Катэгорыя:Беларускія піяністы
Hover

«**Hover**» (таксама вядомы як проста «**Hair Peace Salon**») —  самотнік беларускага рок-гурту Hair Peace Salon, запісаны на студыі Генадзя «Gena Dee*»* Сыракваша «X-NOISE Factory» і які выйшаў у 2005 годзе. Усе сьпевы выкананы на ангельскай мове. 

## Прыём крытыкаў
Алег «О’К» Клімаў, аглядальнік «Музыкальнай газеты», апісаў матэрыял CD, які пакідае адсылкі да прагрэсіў-року, словамі «гітарны, багаты па думцы, эфэктны», ацаніў як выдатны вакал, так і беднасьць на аранжыровачныя эмоцыі. На яго думку, песьні з самотніку вельмі падобны да песень «Jitters», таксама гурта брытанскага року, з самотніку «Promo Disk 2005», а найбольш прыкметныя творы на дыску: «Hover» і «Morning Stuff».

Пазьней «Hover» як частка складанкі «Spotlight On» была ўзгадана Дэйвам Чыслэттам за эклектычнасьць і вакал, як у Білі Макэнзі.

Сяргей Будкін, музычны крытык Будзьма Беларусамі!, з вышыні агляду альбому «Hair Peace Salon» «Gentleman» выказваў сум, што *«выдатны твор»* «Hover» не знайшоў свае месца на той кружэлцы.
## Узнагароды
*«Пераможны гімн»* «Hover» дазволіў гурту выйграць у чэрвені 2007 году фінал конкурсу «» з прызам запісаць песьню на прафэсійнай музычнай студыі.

## Сьпіс кампазыцыяў

## Удзельнікі
Hair Peace Salon:
* Алег Вяль — вядучы вакал, гітара.
* Вадзім Дубіна  — сола-гітара, бэк-вакал.
* Максім «Gandibober» Дзэвічэнскі — бас-гітара.
* Артур Лучкоў — ударныя.

## Крыніцы

Катэгорыя:Самотнікі 2005 году
Адамава (Віцебская вобласьць)

**Ада́мава** — вёска ў Сеньненскім раёне Віцебскай вобласьці Беларусі. Уваходзіць у склад Студзёнкаўскага сельсавету.

## Насельніцтва
* 2010 год — 22 чалавекі
* 1999 год — 29 чалавек

## Крыніцы

Катэгорыя:Студзёнкаўскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Сеньненскага раёну
Міладоўскі

**Міладо́ўскі** — прозьвішча. Вядомыя носьбіты:

* Вітольд Міладоўскі (1837 — ?) — удзельнік паўстаньня 1863—1864
* Люцыян Міладоўскі (1897—1975) — польскі вайсковы дзяяч
* Фларыян Міладоўскі (1819—1899) — беларускі кампазытар
Бажкі

Назву **Бажкі́** маюць:

## Населеныя пункты
### [[Беларусь]]
* Бажкі — вёска ў Ляхавіцкім раёне Берасьцейскай вобласьці
* Бажкі — вёска ў Дрысенскім раёне Віцебскай вобласьці

## Глядзіце таксама
* Бажко
Тузін. Перазагрузка

**Тузін. Перазагрузка** — альбом-складанка 12 беларускіх ангельскамоўных, расейскамоўных і італьянамоўных гуртоў і сольных выканаўцаў, якія зрабілі кавэры на свае песьні на беларускай мове. Кампакт-дыск выдадзены грамадзкай кампаніяй Будзьма беларусамі! сумесна з музычным парталам Tuzin.fm пры падтрымцы Згуртаваньня беларусаў сьвету «Бацькаўшчына» й Беларускага Радыё Рацыя ў сьнежні 2009 году. Ідэя Сяргея Будкіна.

## Сьпіс кампазыцыяў

## Прыём крытыкаў
Дзьмітры Калдун вызначаў для Tuzin.fm сярод найлепшых песень складанкі «Чароўны кролік» Юры Дземідовіча й «Студзень» «Hair Peace Salon». Экспэрт Tuzin.fm Севярын Квяткоўскі падтрымаў усе спробы артыстаў засьпяваць па-беларуску. Тацьцяна Заміроўская на старонках «БелГазеты» адзначала, што *«беларускамоўныя песьні „[[Atlantica]]“ й „[[Da Vinci]]“ на адным зборніку з „[[Серебряная свадьба|Серебряной свадьбой]]“ і „Tanin Jazz“»* уражваюць.

На цырымоніі Рок-каранацыя 2009 альбом-складанка быў абраны пераможцам у намінацыі «Праект году».

Алег Міхалевіч, кіраўнік радыё «Сталіца», у лісьце да Будзьма беларусамі! асабліва адзначыў зборнік, бо *«ідэя цудоўная»*! Галоўны дырэктар радыёстанцыі «Беларусь» Навум Гальпяровіч таксама падзякаваў за дыск, матэрыялы зь якога, *«безумоўна, выклікаюць цікавасьць»*. Дырэктар радыёканалу «Культура» Кацярына Агеева паведаміла, што музычныя рэдактары яе радыё адзначылі выдатную якасьць гуказапісаў і з задавальненьнем прапануюць кампазыцыі слухачам.

У 2018 годзе музычны партал Tuzin.fm разам з Letapis.by уключыў песьню «Бяжы» Анастасіі Шпакоўскай і Naka ў топ «60 беларускамоўных гітоў сучаснасьці» (сьпіс найлепшых песень, выдадзеных з 1988 году).

## Заўвагі

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Слухаць альбом (SoundCloud)

Катэгорыя:Беларускія музычныя складанкі
Катэгорыя:Альбомы на беларускай мове
Юсьціянава (Дрысенскі раён)

**Юсьція́нава** — вёска ў Дрысенскім раёне Віцебскай вобласьці Беларусі. Уваходзіць у склад Шайтараўскага сельсавету.

## Насельніцтва
* 2010 год — 9 чалавек
* 1999 год — 17 чалавек

## Крыніцы

Катэгорыя:Шайтараўскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Дрысенскага раёну
Дзёрнавіцкі сельсавет

Назву **Дзёрнавіцкі [[сельсавет]]** маюць:

* Дзёрнавіцкі сельсавет — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Дрысенскага раёну Віцебскай вобласьці
* Дзёрнавіцкі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Нараўлянскага раёну Гомельскай вобласьці
Спругі

**Спру́гі** — вёска ў Дрысенскім раёне Віцебскай вобласьці Беларусі. Уваходзіць у склад Бігосаўскага сельсавету.

## Насельніцтва
* 2010 год — 1 чалавек
* 1999 год — 4 чалавекі

## Крыніцы

Катэгорыя:Бігосаўскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Дрысенскага раёну
Аляксандар Нямірка

**Алякса́ндар Нямі́рка** ( 8 лютага 2000 году) — беларускі футбаліст, паўабаронца.

## Кар’ера
### Клюбная
Пачынаў займацца футболам у школе менскага МТЗ-РІПА, а пазьней апыныўся ў структуры барысаўскага БАТЭ. У Барысаве з 2017 году пачаў выступаць за дубль. У 2018 годзе стаў прыцягвацца і да асноўнага складу, дэбютаваў за БАТЭ 11 ліпеня 2018 году ў матчы Кубка Беларусі супраць «Энэргетыка-БДУ» (2:1), правёўшы на полі ўсе 120 хвілінаў.

У сакавіку 2019 году на правах арэнды далучыўся да «Гомля». У «Гомлі» таксама пачаў выступаць за дубль. Дэбютаваў у Найвышэйшай лізе 24 траўня 2019 году, выйшаўшы на замену ў канцы матчу супраць магілёўскага «Дняпра» (1:1). У ліпені 2019 году вярнуўся з арэнды ў БАТЭ, дзе да канца году гуляў за дубль. У красавіку 2020 году быў накіраваны ў арэнду ў магілёўскае «Дняпро», якому дапамог здабыць перамогу ў Другой лізе. У лютым 2021 году падпісаў паўнавартасны кантракт з магілёўскім клюбам. Сэзон 2021 году пачынаў у стартавым складзе, а пазьней пачаў пераважна выходзіць на замену. У сэзоне 2022 году застаўся ў камандзе, якая пачала выступаць у Найвышэйшай лізе, і неўзабаве замацаваўся ў стартавым складзе.

У студзені 2023 году па заканчэньні кантракту пакінуў «Дняпро» і выправіўся на прагляд у «Іслач», аднак беспасьпяхова.

### Міжнародная
У кастрычніку 2016 году і сакавіку 2017 году выступаў за зборную Беларусі (да 17 гадоў) адпаведна ў адборачным і элітным раўндах чэмпіянату Эўропы. У кастрычніку 2018 году выступаў за зборную Беларусі (да 19 гадоў) у адборачным раўндзе чэмпіянату Эўропы.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Статыстыка «ПБ-Инфо»

Катэгорыя:Беларускія футбалісты
Вялікія Ёдкавічы

**Вялі́кія Ёдкавічы** (таксама — *Вялі́кія Ёдкаўцы*) — вёска ў Бераставіцкім раёне Гарадзенскай вобласьці. Уваходзіць у склад Эйсмантаўскага сельсавету.

## Гісторыя
У 1940—1954 гадах цэнтар Ёдкавіцкага сельсавету.

## Насельніцтва
* 2009 год — 75 чалавек
* 1999 год — 122 чалавекі

## Крыніцы

Катэгорыя:Эйсмантаўскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Бераставіцкага раёну
Жукевіцкі сельсавет

Назву **Жукевіцкі сельсавет** маюць:

* Жукевіцкі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Гарадзенскага раёну Гарадзенскай вобласьці
* Жукевіцкі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Сьвіслацкага раёну Гарадзенскай вобласьці
Жукевіцкі сельсавет (Сьвіслацкі раён)

**Жуке́віцкі сельсавет** — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Сьвіслацкага раёну Гарадзенскай вобласьці. Адміністрацыйны цэнтар — вёска Жукевічы.

## Гісторыя
12 кастрычніка 1940 году створаны Ёдкавіцкі сельсавет у складзе Крынкаўскага раёну Беластоцкай вобласьці БССР з цэнтрам у вёсцы Вялікія Ёдкавічы. З 20 верасьня 1944 году ў Бераставіцкім раёне Гарадзенскай вобласьці. 

16 ліпеня 1954 году сельсавет перайменаваны ў Жукевіцкі, цэнтар перанесены ў вёску Жукевічы. З 25 сьнежня 1962 году ў Сьвіслацкім раёне. 23 сакавіка 1964 году сельсавет скасаваны, тэрыторыя далучаная да Алекшыцкага і Эйсмантаўскага сельсаветаў.

## Крыніцы

## Літаратура
*  С. 263
*  С. 153, 162

Катэгорыя:Былыя сельсаветы Сьвіслацкага раёну
Катэгорыя:Сельсаветы, створаныя ў 1954 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы, скасаваныя ў 1964 годзе
Спрут 2

**«Спрут 2»** () — другі сэзон італьянскага тэлесэрыялу «Спрут», прадстаўлены ў 1986 року. Рэжысэр — Флярэстана Ванчыні, у галоўных ролях — Мікеле Плячыда, Флярында Болкан, Франсуа Пэр’е, Мартын Болсам, Поль Герс. Першая сэрыя шасьцісэрыйнага сэрыялу выйшла на канале «Rai Uno» 13 студзеня 1986.

## Сюжэт
Былы камісар Карада Катані знаходзіцца ў Швайцарыі разам з жонкай Эльзай і дачкою Паоляй, якая лекуецца ў нэўралягічнай клініцы. Яго нішто не цікавіць, акрамя здароўя дачкі. Між тым у Рыме забіваюць судьдзю Барданара, а на Сыціліі камісара Альтэра, акурат тады, як яны знаходзяць неабвержныя доказы па буйной справе, якую Карада быў вымушаны спыніць праз шантаж, зьвязаны з выкраданьнем Паолі. Катані вымушаны зноўку вярнуцца да працы, аднак тут адбываецца трагедыя… Паоля прадпрымае спробу ўцёкаў з нэўралягічнай клінікі і выпадкова трапляе пад колы аўтамабіля. Пасьля адпяваньня Эльза паведамляе, што зьвязе цела дачкі з сабой у Францыю, і вінаваціць у ейнай гібелі сужэнца. Вярнуўшыся на Сыцылію, Катані апынаецца ў турме па абвінанвачаньні ў забойстве банкіра Раванузы, адкуль выходзіць дзякуючы дапамозе адваката Тэразіні. Прагнучы помсты за дачку, Катані, выкарыстоўваючы раман з графіняй Вольгай Камастрай, укараняецца ў мафіёзныя колы і пачынае паступова вынішчаць мафію ссярэдзіны. Ён знаходзіць сабе падтрымку, аднак паступова ягоныя прыхільнікі гінуць ад рук мафіі адзін за адным. Тым ня меней, камісар усё-ткі здолеў прыцягнуць верхаводаў мафіі да правасудзьдзя, аднак яны атрымалі нязначныя тэрміны. Пасьля ўсіх трагічных падзеяў Катані зноў сустракаецца з жонкай у кавярні. Яны мірацца, але на выхадзе з кавярні на іх адбываецца замах. Эльза, спрабуючы закрыць сабой мужа, памірае ад ранаў на руках Карада.

## У ролях

## Вонкавыя спасылкі
* 

Катэгорыя:Міні-сэрыялы 1986 году
Катэгорыя:Францускія тэлевізійныя міні-сэрыялы
Катэгорыя:Брытанскія тэлевізійныя міні-сэрыялы
Катэгорыя:Нямецкія тэлевізійныя міні-сэрыялы
Катэгорыя:Тэлевізійныя праграмы Rai 1
2
Катэгорыя:Тэлесэрыялы пра Сыцылію
Лешня (Віцебская вобласьць)

**Ле́шня** — вёска ў Дрысенскім раёне Віцебскай вобласьці Беларусі. Уваходзіць у склад Дзёрнавіцкага сельсавету.

## Насельніцтва
* 1999 год — 8 чалавек
* 2010 год — 2 чалавекі

## Крыніцы

Катэгорыя:Дзёрнавіцкі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Дрысенскага раёну
Спрут (неадназначнасьць)

**Спрут** — васьміног, галаваногі малюск. Іншыя значэньні:

* «Спрут» — італьянскі дзесяцісэзонны тэлесэрыял.
** «Спрут» — музычная складанка кампазытара Эньё Марыконэ.
* «Спрут» — берасьцейскі часопіс (1988—1989).
Спрут 3

**«Спрут 3»** () — трэці сэзон італьянскага тэлесэрыялу «Спрут», прадстаўлены ў 1987 року. Рэжысэр — Люіджы Пэрэльлі, у галоўных ролях — Мікеле Плячыда, Джульяна дэ Сыё, Ален Кюні, Рэма Джыронэ. Першая сэрыя сямісэрыйнага сэрыялу выйшла на канале «Rai Uno» 5 красавіка 1987.

## Сюжэт

З ЗША прыйшла замова на продаж нейкай арабскай краіне ядзернай сыравіны (урану), колькасьці якое дастаткова для вырабу 3 атамных бомбаў. Апэрацыю зьдзяйсьняе мафія, кошт дастаўкі грузу — 1 трыльён ліраў. Апэрацыю праводзіць міжнародны кантрабандыст Кемаль Іфтэр, які валодае сеткай прадпрыемстваў і прадстаўніцтваў па ўсім сьвеце. Шлях грузу праходзіць праз Балканы, Італію.

Мноства людзей у Італіі хочуць увайсьці ў Іфтэрава прадпрыемства, сярод іх: прафэсар Джанфранка Ляўдэа, які меў з Іфтэрам падобныя справы даўней, аднак цяпер ён, стваральнік мафіёзнай асацыяцыі «Італа», разгромленай Карада Катані, знаходзіцца ў 5-гадовым зьняволеньні; Дына Алесьсі, загадчык банку «Антынары», які падманам і шантажом уцягвае банк «Антынары» і ягонага ўласьніка Карлё Антынары ў справу Іфтэра; прафэсар Матынэра, значная асоба ў палітыцы, які мае сувязі з сакрэтнымі службамі; адвакат Тэразіні, які карыстаецца заступніцтва самай вершаліны італьянскай мафіі; Тана Карыдзі, адданы памагаты Ніколя Антынары, заснавальніка банку «Антынары». Тана паступова набірае вагу і ў выніку крывавага перадзела, у якім гінуць шматлікія змагары за месца ў гэтай угодзе, становіцца галоўным удзельнікам угоды Іфтэра ў Італіі.

Мноства людзей гіне, намагаючыся выкрыць гэтую ўгоду: жонка падманутага і забітага турэмнага службоўца Антоніё Вівіяні; лекар з больніцы; агент амэрыканскай фэдэральнай службы па барацьбе з наркотыкамі Бэрт ды Даната і ягоная брыгада; абат Лявана; амаль уся сям’я Антынары. Мафія высочвае і Карада Катані, аднак замахі на яго няўдалыя.

Угода ў выніку не зьдзяйсьняецца. Дзякуючы Карада Катані кантэйнэр з уранам, схаваны ў легкавіку, перахоплены на катэры, якім Іфтэр зь іншымі мафіёзі зьбіраліся сплыць па-за межы тэрытарыяльных водаў Італіі. Аднак каб кантэйнэр ня трапіў у рукі паліцыі, на загад Кемаля Іфтэра аўтамабіль з радыяактыўным грузам у апошні момант скідаюць у мора.

## У ролях

## Вонкавыя спасылкі
* 

Катэгорыя:Міні-сэрыялы 1987 году
Катэгорыя:Францускія тэлевізійныя міні-сэрыялы
Катэгорыя:Нямецкія тэлевізійныя міні-сэрыялы
Катэгорыя:Аўстрыйскія тэлевізійныя міні-сэрыялы
Катэгорыя:Тэлевізійныя праграмы Rai 1
3
Катэгорыя:Тэлесэрыялы пра Сыцылію
Валатоўкі

Назву **Валатоўкі** маюць:

## Населеныя пункты
### [[Беларусь]]
* Віцебская вобласьць:
** Валатоўкі — вёска ў Лепельскім раёне
** Валатоўкі — былы хутар у Мёрскім раёне
** Валатоўкі — вёска ў Расонскім раёне
** Валатоўкі — вёска ў Шумілінскім раёне

## Глядзіце таксама
* Валатова
* Валатоўка
* Валатоўкая
* Валатоўскі
* Валатоўшчына
* Волатава
* Волатаўка
* Волаты
Люіджы Пэрэльлі

**Люі́джы Пэрэ́льлі** (,  26 кастрычніка 1937, Ля Спэцыя, Італія) — італьянскі кінарэжысэр і сцэнарыст.

## Жыцьцяпіс

## Фільмаграфія

### Рэжысэр

#### Кіно
* *[[Аль Фатах — Палестына]]* (1970)
* *[[Яго называлі Праўдай]]* (1972)
* *[[Вялікае каханьне, бясплатнае каханьне]]* (1976)
* *[[Разьвітаньне з Энрыка Бэрлінгерам]]* (1984)
* *[[18 гадоў у адзін тыдзень]]* (1991)

#### Тэлевізія
* *[[Скандал у банку Рамана (мінісэрыял, 1977)|Скандал у банку Рамана]]* (1977)
* *[[Угода Ставіскага]]* (1979)
* *[[Чырвоны дом (фільм)|Чырвоны дом]]* (1981)
* *[[Любоўная драма (фільм)|Любоўная драма]]* (1983)
* *[[Гэтыя 36 крокаў]]* (1984)
* *[[Калі вы аднойчы пастукаеце ў мае дзьверы]]* (1986)
* *[[Спрут 3]]* (1987)
* *[[Перамога (фільм, 1988)|Перамога]]* (1988)
* *[[Спрут 4]]* (1989)
* *[[Спрут 5 — Корань праблемы]]* (1990)
* *[[Спрут 6 — Апошні сакрэт]]* (1992)
* *[[Спрут 7 — Расьсьледаваньне гібелі камісара Катані]]* (1995)
* *[[У глыбіні сэрца (мінісэрыял)|У глыбіні сэрца]]* (1997)
* *[[Рэкет (мінісэрыял)|Рэкет]]* (1997)
* *[[Сьмерць добрай дзяўчыны]]* (1999)
* *[[Падазраваныя]]* (2000)
* *[[Спрут 10]]* (2001)
* *[[Справа сумленьня (тэлесэрыял)|Справа сумленьня]]* (2003)
* *[[Вярнуць сваіх дзяцей]]* (2004)
* *[[Падазраваныя 3]]* (2005)
* *[[Справа сумленьня 2]]* (2006)
* *[[Справа сумленьня 3]]* (2008)
* *[[Справа сумленьня 4]]* (2009)

### Сцэнарыст

#### Кіно
* *[[Вялікае каханьне, бясплатнае каханьне]]* (1976)

#### Тэлевізія
* *…А цяпер давайце пачнём* (у суаўтарстве з Рабэрта Лерычы — 1977)
* *[[Скандал у банку Рамана (мінісэрыял, 1977)|Скандал у банку Рамана]]* (1977)
* *[[Рэкет (мінісэрыял)|Рэкет]]* (1997)
* *[[Спрут 10]]* (2001)

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* 

Катэгорыя:Нарадзіліся ў Спэцыі
Катэгорыя:Італьянскія кінарэжысэры
Катэгорыя:Італьянскія тэлерэжысэры
Стайск

Назву **Стайск** маюць:

## Населеныя пункты
### [[Беларусь]]
* Віцебская вобласьць:
** Стайск — вёска ў Валосавіцкім сельсавеце Лепельскага раёну
** Стайск — вёска ў Слабадзкім сельсавеце Лепельскага раёну

## Глядзіце таксама
* Стаі
* Стаішча
* Стайкі
Эратычнае кіно

міні|Чорна-белае кіно, дзе жанчына распранаецца.
**Эратычнае кіно** — від кіно, які паказвае прыгажосьць чалавечага цела й плоцкага каханьня. Гэтае кіно зьвяртае ўвагу гледача на адчуваньні злучаных мужчыны й жанчыны. Эратычнае кіно цесна зьвязанае з мастацтвам, пачуцьцёвым бокам каханьня дарослых мужчыны й жанчыны. Дадзенае кіно характарызуецца глыбінёй пачуцьцяў й нават страсьцю. У адрозьненьне ад парнаграфіі, прадстаўляючы чалавечую сэксуальнасьць імкнецца да больш высокага мастацтва і яго асноўная задача ў тым, каб не выклікаць похаць, а скарэй забясьпечыць гледачу прыгажосьць. Эратычнае мастацтва зьяўляецца эстэтычным поглядам на плоцкае каханьне, і яно вызначае ступень дапушчальнасьці ў межах эстэтыкі. Правесьці рысу паміж эротыкай (г. зн. дазволеным) і парнаграфіяй (г. зн. недазволеным) вельмі цяжка.

## Прыклад
* Піяністка
* Спакусьнікі

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі

* Пра плоцкае каханьне
* Прыклад эратычнага кіно

Катэгорыя:Жанры кіно
Парафілія (сэксалёгія)

**Парафілія**, таксама **Плоцевыя адхіленьні**, **сэксуальныя адхіленьні**, **сэксуальныя дэвіяцыі** ( ад ) — «збочыць з дарогі»)&nbsp;— розныя формы адхіленьняў ад сэксуальнай нормы, характэрнай для дадзеных культурна-гістарычных умоваў.

Асноўныя віды адхіленьняў апісваюцца ў Міжнароднай клясіфікацыі хвароб (МКХ-11) у групе дыягназаў F65 (Кляса V&nbsp;— псыхічныя разлады і разлады паводзінаў, разлады асобы і паводзінаў у сталым узросьце, разлады сэксуальнай перавагі).

## Глядзіце таксама
* БДСМ
* Мазахізм
* Садызм
* Таптаньне нагамі

## Заўвагі
Палавая асьвета

**Палавая асьвета** — гэта давядзеньне да навучэнцаў ведаў пра анатомію палавых органаў чалавека, палавым размнажэньні (апладненьні, зачацьці, разьвіцьці зародка і плёну, аж да родаў), палавых зносінах, рэпрадуктыўным здароўі, эмацыйных адносінах з палавым партнэрам, рэпрадуктыўных правоў і адказнасьці, супрацьзачаткавых сродках і іншых аспэктах сэксуальнага паводзінаў чалавека.

Палавая асьвета можа таксама ўключаць зьвесткі пра сэксуальнасьць, уключаючы інфармацыю аб плянаваньні сям’і (пры гэтым пытаньне аб юрыдычным акце стварэньня сям’і не разглядаецца), аб усіх аспэктах сэксуальнасьці індывіда, у тым ліку: пра зьнешні выгляд аголенага цела, сэксуальнай арыентацыі, палавым задавальненьні, каштоўнасьцях, прыняцьці рашэньня аб палавой сувязі, зносінах, установе знаёмства, ўзаемаадносінах, інфэкцыях, якія перадаюцца палавым шляхам, і як пазьбегнуць іх.
Лесьбійская эротыка

**Лесьбійская эротыка** — эротыка, якая паказвае ў выяўленчым мастацтве лесьбіянства, якая зьяўляецца выразам плоцкага жыцьця жанчыны з жанчынаю.

Лесьбіянства было тэмай эратычнага мастацтва, па меншай меры, з старажытных часоў. На працягу большай часткі гісторыі кіно і тэлебачаньня, лесьбіянства лічылася непрымальным, хоць з 1960-х гадоў яно ўсё часьцей становіцца асобным відам кіно. У парнаграфіі паказ лесьбійскага сэксу стварае папулярны спосаб заробку, які накіраваны ў бок мужчын гетэрасэксуальнай аўдыторыі..

На працягу 1970-х гадоў, паказ сэксу паміж жанчынамі былі ў значнай ступені абмежаваныя паказам мяккае парнаграфіі. Аднак былі выключэньні: *Вішня, Гары і Ракель!* (1970), *Лік* (1974), *[[Эманюэль]]* (1974), і *Білітыс* (1977). Хоць з канца 1960-х гадоў гетэрасэксуальныя сцэны былі часткай пануючага кіно, адпаведныя выявы зносінаў паміж жанчынамі (якія маюць палавыя кантакты толькі паміж сабой) былі рэдкасьцю. Пачалі рабіць іх на працягу 1980-х гадоў. Яны, як правіла, былі ў фільмах, якія былі з толькі лесьбійскай тэматыкай.

Адносіны жанчын з жанчынамі апісаў трохі ў аповесьці «Драма» коратка апісаў І. Шамякін:

… нават дактарам, жанчынам, яна ні разу не дазволіла на мэдаглядах мацаць у тым месцы, праўда, ніводная і не настойвала на гэтым: не ў сталоўках практыку праходзіць — на заводах. Толькі адна па-матчынаму ласкава пагладзіла яе жывот, ногі, пахваліла:
«Прыгожае ў цябе цела. Во будзе шчасьце камусь.»
Гэта яе ўсхвалявала мацней, чым усе заляцаньні студэнтаў і нават выкладчыкаў.

## Парнаграфія
зьлева|thumb|250px|Старое порна. 1910 год.
У *Гэнры і Джун* (1990) было некалькі лесьбійскіх сцэн, у тым ліку адзін, які быў разгледжаны досыць выразна, каб надаць фільму рэйтынг NC-17. *Асноўная похаць* (1992) утрымлівае мяккае лесьбійскую парнаграфію. Пазьней, у 1990-х гадах, лесьбійская эротыка стала часткаю кіно.

## Крыніцы

Катэгорыя:Эротыка
Самаробная парнаграфія

**Самаробная парнаграфія** — парнаграфія, у якой людзі выконваюць свае дзеяньні без аплаты, відэа здымаецца ў якасьці рэклямнага ці промароліка, ці ў хатніх умовах для ўласнай калекцыі, пры гэтым зьяўляючыся часткай плоцевых гульняў людзей. Самаробнае порна адрозьніваецца ад прафэсыйнай парнаграфіі простаю пастаноўкаю, а таксама звычайнасьцю паводзінаў на здымках, што, ў сваю чаргу, прыцягвае шырокі спэктар прыхільнікаў жанру.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Плоцевы чын і яго апісаньне
Мяккая парнаграфія

**Мяккая парнаграфія** — фота- ці відэаздымка, што мае адкрыты эратычны ці парнаграфічны эфэкт. Звычайна, гэта менш адкрытае й дакучлівае, чым звычайнае порна. Утрымвае аголеныя ці напаўаголеныя целы людзей, якія ўдзельнічаюць у любосных дзеях, і прызначаны для пачуцьцёвай і плоцевай асалоды.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Плоцевы чын і яго апісаньне
Мышкі (Дрысенскі раён)

**Мы́шкі** — вёска ў Дрысенскім раёне Віцебскай вобласьці Беларусі. Уваходзіць у склад Боркавіцкага сельсавету.

## Насельніцтва
* 1999 год — 2 чалавекі

## Крыніцы

Катэгорыя:Боркавіцкі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Дрысенскага раёну
Задоры

Назву **Задоры** маюць:

## Населеныя пункты
### [[Беларусь]]
* Віцебская вобласьць:
** Задоры — вёска ў Лепельскім раёне
** Задоры — вёска ў Шумілінскім раёне

## Глядзіце таксама
* Задора
* Задораўка
* Задор’е
Парнафільм

**Парнафільм**, **Парнаграфічныя фільмы**, альбо **сэкс-фільмы** &mdash; гэта фільмы, якія прадстаўляюць сэксуальна відавочныя дзеяньні, каб узбудзіць і задаволіць гледача. У парнаграфічных фільмах прадстаўлены сэксуальныя фантазіі і звычайна ўключаюць у сябе эратычныя стымулюючыя матэрыялы, такія як аголенасьць і плоцевыя зносіны. Часам робіцца адрозьненьне паміж "эратычнымі" фільмамі і "парнаграфічнымі" фільмамі на той падставе, што апошнія ўтрымліваюць відавочнейшаю сэксуальнасьць і больш засяроджваюцца на ўзбуджэньні, чым на апавяданьнях, але адрозьненьне зьяўляецца вельмі суб’ектыўным.

– У гэтым, па вялікім рахунку, і ёсьць галоўная праблема беларускага антыпарнаграфічнага заканадаўства: у нас адсутнічае аб’ектыўная сыстэма ацэнкі, што ёсьць парнаграфія і чым яна адрозьніваецца ад эротыкі.

## Падзел

Парнаграфічныя фільмы звычайна дзеляцца на:
* жорсткія парнафільмы
* мяккія парнафільмы.

У цэлым, парнаграфія "мяккая" - гэта парнаграфія, якая не паказвае відавочную сэксуальную актыўнасьць, пранікненьне ў нутро цела. Звычайна яна зьмяшчае аголенасьць або частковую аголенасьць у прывабных умовах. Жорсткая парнаграфія - гэта парнаграфія, на якой паказанае пранікненьне ў цела альбо крайнія і непрымальныя дзеяньні. Яна зьмяшчае графічную сэксуальную актыўнасьць і бачнае пранікненьне. Парнаграфічная работа характарызуецца жорсткай, калі яна мае жорсткі зьмест.

Парнаграфічныя фільмы, як правіла, дзеляцца на падродкі, якія апісваюць маркатлівыя мроі, якія спрабуе паказаць створыцы фільму і акторы. 
Дзяліць парнафільмы можна па працягласьці фільму, колькасьці удзельнікаў у кіно і г.д.

## Прыклад


Выява:Debbie_Does_Dallas,_1978,_trailer.webm|Прыклад парнафільма
Выява:L'heure du thé.ogv|Прыклад парнафільма


# Элемэнт нумараванага сьпісу
## Глядзіце таксама
* Сатыр (стужка)
* Маленькія баўгарскія сьвінкі

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Плоцевы чын і яго апісаньне
Клэй Томпсан

**Клэй Аляксандэр Томпсан** (;  8 лютага 1990 году, Лос-Анджэлес, Каліфорнія, ЗША) — амэрыканскі прафэсійны баскетбаліст, які выступае за «Далас Мавэрыкс» з Нацыянальнай баскетбольнай асацыяцыі. Гуляе на пазыцыі атакуючага абаронцы. Сын былога прафэсійнага баскетбаліста і першага нумара драфту НБА 1978 году і двухразовага чэмпіёна НБА Майкла Томпсана. Вядомы, як адзін з найвялікшых выканаўцаў трохпунктавых кідкоў у гісторыі НБА. Таксама здабываў залатыя мэдалі ў складзе зборнай ЗША на чэмпіянаце сьвету 2014 году і летніх Алімпійскіх гульнях 2016 году.

## Кар’ера
Томпсан быў абраны пад 11-м нумарам на драфце НБА 2011 году клюбам «Голдэн Стэйт Ўорыярз». У сваім першым сэзоне ў НБА гулец праводзіў на паркеце 24,4 хвіліны, набіраючы ў сярэднім 12,5 пунктаў, робячы 2,4 падборы і 2 перадачы за гульню. Найвышэйшым паказьнікам Томпсана ў пачатковым сэзоне была пераможная гульня супраць «Сакрамэнта Кінгс» (111:108), у якой баскетбаліст назьбіраў 31 пунат. У сваім дэбютным сэзоне Томпсан 10 разоў набіраў 20 і больш пунктаў за гульню. 23 студзеня 2015 году спартовец пераадолеў рэкорд НБА, набраўшы 37 пунктаў за адную чвэрць у матчы супраць «Сакрамэнта Кінгс» (126:101). Томпсан у трэцяй чвэрці рэалізаваў 13 з 13 кідкоў з гульні, улучна з 9-ю трохпунктавымі кідкамі, што таксама было рэкордам НБА за чвэрць. Усяго за гульню ён зарабіў 52 пункты.

«Голдэн Стэйт Ўорыярз» пад кіраўніцтвам Стыва Кера здабыў 67 перамогаў у рэгулярным сэзоне 2014—2015 гадоў, усталяваўшы рэкорд НБА паводле колькасьці перамог у рэгулярным сэзоне для галоўнага трэнера, які дэбютаваў у лізе. Гэта стала найлепшым вынікам як у Заходняй канфэрэнцыі, гэтак і ў лізе агулам. У тым сэзоне каманда стала чэмпіёнам НБА. У наступным сэзоне «Голдэн Стэйт» усталяваў рэкорд паводле колькасьці перамогаў у рэгулярным чэмпіянаце, здабыўшы 73 перамогі ў 82-х матчах. Томпсан апынуўся на другім месцы ва ўсёй лізе пасьля Стэфэна Кары паводле колькасьці рэалізаваных цягам сэзону трохпунктавых кідкоў. Аднак каманда ня здолела абараніць тытул чэмпіёна.

У міжсэзоньне 2024 году Томпсан ня змог дамовіцца з кіраўніцтвам «Голдэн Стэйт Ўорыярз» аб падаўжэньні новага кантракту, бо яго не задавальнялі тэрмін ўгоды і прапанаваны заробак. У канчатковым выніку, пакрыўдзіўшыся на клюб, за які ён адгуляў 13 гадоў, Томпсан перайшоў у «Далас Мавэрыкс», падпісаўшы зь імі кантракт на тры гады і 50 мільёнаў даляраў. Гэта каштавала «Даласу» абаронцы Джоша Грына, які далучыўся да «Шарлот Горнэтс». «Ўорыярз» жа атрымалі два выбары другога раўнду і выключэньне сярэдняга ўзроўню, якое яны выкарыстоўвалі дзеля падпісаньня Дэ’Энтані Мэлтана. 25 сьнежня ў гульні супраць «Мінэсоты Тымбэрўулвз» Томпсан зрабіў свой 2561-ы трохпунктавы кідок у кар’еры, абышоўшы Рэджы Мілера і заняўшы пяты радок у сьпісе найлепшых гульцоў НБА паводле колькасьці закінутых трохпунктавых кідкоў.

## Крыніцы

Катэгорыя:Баскетбалісты ЗША