Данута Седзікуўна

**Данýта Седзікýўна** (; поўнае імя: *Данута Хэлена Седзік*, псэўданім *Інка* (Inka); 3 верасьня 1928, вёска Гушчэвіна, Гайнаўскі павет, Польшча — 28 жніўня 1946, Гданьск, Польшча) — польская санітарка Арміі Краёвай, падпольніца, ахвяра камунісцкага рэжыму. Расстраляная ў 17-гадовым веку польскай бясьпекай. Пасьмяротна атрымала званьне падпаручніцы Польскага войска.

## Жыцьцяпіс

Данута Седзікуўна была дачкой палясоўніка Вацлава Седзіка і Яўгеніі Тымінскай. Мела дзьве сястры Веславу і Ірэну. Навучалася ў школе ў Нараўцы.

Падчас вайны, 10 лютага 1940 году, ейны бацька быў дэпартаваны Саветамі ў працоўны лягер у рамках першай вялікай дэпартацыі жыхароў Крэсаў на Ўсход. Адтуль трапіў у толькі што створанае войска Ўладзіслава Андэрса. Памёр 6 чэрвеня 1943 году ў Тэгеране. Ейная маці супрацоўнічала з Арміяй Краёвай, у лістападзе 1942 году была арыштаваная гестапа, а ў верасьні 1943 году расстраляная ў лесе пад Беластокам.

Падчас вайны Данута Седзікуўна навучалася ў школе сясьцёр-салезіянак у Ружаныстоку каля Дамбровы Беластоцкай. У сьнежні 1943 году разам зь сястрой Веславай уступіла ў Армію Краёвую, дзе прайшла мэдычныя курсы. З кастрычніка 1944 году працавала пісаркай у Гайнаўскім лясьніцтве.

Разам зь іншымі супрацоўнікамі лясгасу арыштаваная ў чэрвені 1945 году за супрацоўніцтва з антыкамуністычным падпольлем групай НКВД-УБ. Яе вызваліў з-пад канвою віленскі патруль Арміі Краёвай, які дзейнічаў у гэтым раёне. У той час Данута ўзяла псэўданім «Інка».

На мяжы 1945—1946 гадоў, з падробленымі дакумэнтамі на імя Дануты Абуховіч, яна пачала працаваць у Міломлынскім лясьніцтве Аструдзкага павету.

Увесну 1946 году была накіраваная па мэдыкамэнты ў Гданьск. Там раніцай 20 ліпеня 1946 году «Інка» была схопленая службамі бясьпекі і арыштаваная. Яе зьмясцілі ў турму ў Гданьску як спэцвязьнярку. Падчас сьледства (пад кіраўніцтвам Яна Волкава і Юзэфа Біка) яе зьбівалі і зьневажалі; нягледзячы на ​​гэта, яна адмовілася даваць паказаньні супраць сябраў брыгады Віленскай Арміі Краёвай.

Данута Седзікуўна была прысуджаная да расстрэлу 3 жніўня 1946 году Ваенна-акруговым судом пад кіраўніцтвам маёра Адама Гаеўскага. У сакрэтным пасланьні сёстрам Мікалаеўскім з Гданьску незадоўга да сьмерці «Інка» пісала: «Перадайце маёй бабулі, што я паводзіла сябе як трэба».

Абаронца Дануты Ян Хмялоўскі папрасіў памілаваньня ў прэзыдэнта Баляслава Берута. Гэты дакумэнт быў адрэдагаваны і падпісаны абаронцам і часткова напісаны ад першай асобы. «Інка» самастойна адмовілася пісаць такую ​​заяву. 19 жніўня Баляслаў Берут не скарыстаўся правам памілаваньня. Прысуд выкананы 28 жніўня 1946 году.

## Месца пахаваньня
Да 2014 году месца пахаваньня Дануты Седзікуўны было невядомае. У верасьні таго ж году ў рамках працы групы па пошуку невядомых месцаў пахаваньня ахвяраў камунісцкага тэрору Інстытуту нацыянальнай памяці на Гарнізонных могілках у Гданьску была знойдзеная безыменная магіла, у якой як мяркуецца, знойдзеныя парэшткі Дануты Седзікуўны і расстралянага разам зь ёй Фэлікса Сэльмановіча. У дачыненьні да Дануты Седзікуўны гэтая інфармацыя канчаткова пацьвердзілася 1 сакавіка 2015 году.

28 жніўня 2016 году на Гарнізонных могілках у Гданьску адбылося ўрачыстае дзяржаўнае пахаваньне Дануты Седзікуўны і Фэлікса Сэльмановіча.

## Узнагароды
Камандорскі крыж ордэна Адраджэньня Польшчы — пасьмяротна 11 лістапада 2006 году прэзыдэнтам Рэспублікі Польшчы Лехам Качынскім за выдатныя заслугі ў справе незалежнасьці Польшчы.

## Крыніцы

Катэгорыя:Польскія грамадзкія дзеячы і дзяячкі
Катэгорыя:Пахаваныя ў Гданьску