Загальская Слабада

**Зага́льская Слабада́** — вёска ў Хвойніцкім раёне Гомельскай вобласьці. Уваходзіць у склад Судкоўскага сельсавету.

Да 1 снежня 2009 году вёска ўваходзіла ў склад Казялускага сельсавету.

## Гісторыя

### Вялікае Княства Літоўскае ў Рэчы паспалітай

12 чэрвеня 1618 году пан Мікалай Харлінскі, уладальнік Хвойніцкіх добраў, паклікаў у суд панства Гальшку з Гулевічаў і Міхала Лозкаў за тое, што іх падданыя з маёнтку Загальле забралі валоў у яго падданых з Паселічаў, Карчовага, Малішава, Хвойнікаў і інш., ды ўвялі іх да добраў Рожава. Маршалак мазырскі пан Лозка, імаверна на правах старосты, трымаў «sioło i dwór Zahale» і ў 1622 годзе, калі каронныя і вялікакняскія камісары ў чарговы раз спрабавалі разьмежаваць Кіеўскае ваяводзтва Кароны з Мазырскім паветам Вялікага Княства Літоўскага. Належалі добры да ВКЛ.

У копіі мэтрычных кніг XVIII ст. Астраглядаўскага касцёлу трапіў запіс ад 26 ліпеня 1640 году, паводле якога presbiter choynicensis Лука Чачотка (Чачот) ахрысьціў у Загальлі Якуба Панталеона, сына харунжага пяцігорскага Рэмігіяна і Петранэлі з Бахановічаў Маеўскіх; кумамі былі Сымон Міткевіч і Элізабэта Каткоўская, пісар земскі мазырскі Самуэль Аскерка, знакаміты ваяр, і панна Марыяна Міткевічаўна.

Пасьля сьмерці ў 1657 годзе пана Тэадора Міхала Абуховіча, падкаморага мазырскага, вёска Загальле (староства) перададзена пану Аляксандру Гілярыю Палубінскаму, пісару польнаму ВКЛ. У 1668 годзе старостам загальскім стаў вызвалены з маскоўскага палону казацкі палкоўнік Іван Нячай (Грузевіч), саступіўшы Бабруйскае староства А. Палубінскаму. У рэестры трайнога падымнага Мазырскага павету 1670 году занатавана, што пан Нячай, староста загальскі, з 48 дымоў свайго маёнтку Загальля выплачваў 72 злотых.

У канцы XVII — другой палове XVIII ст. старостамі былі: князь Канстанцін Ян Шуйскі (1690), яго старэйшы сын князь Дамінік Ян (відавочна, з-за недаросласьці брата, 1701), малодшы сын князь Апалоніуш Аляксандар (1710), праўнук князь Адам (пасля 1763).

### Пад уладай Расейскай імпэрыі

На 1795 год Загальскае староства, у склад якога ўваходзілі вёскі Княжыца, Хвойнае, Небытаў, Казялужжа з фальваркам, Судкоў, Шацкоў, Запаташна, мястэчка і двор Загальле, вёскі Гноеў і Клевы, належала *«малолетнему Станиславу Бужинскому по жизни его»*, але было ў арэндзе ў судзьдзі Вінцэнція Жука.

У кастрычніку 1803 года ўніяцкі сьвятар Марцініян Краткоўскі, капэлян у панскім двары Загальле, абмінуўшы настаяцеля, асьвяціў шлюб праваслаўных жыхароў Слабодкі Княжычы 22-гадовага Іосіфа, сына ўдавы Агафіі Осіпіхі, з 12-гадовай дзяўчынай Еўдакіяй, дачкой Усьціна Шырына, прыхаджанаў Загальскай Траецкай царквы. Як вынікае з матэрыялаў шляхецкай рэвізіі 1811 году,  Загальскага казённага маёнтку на той час выступаў абшарнік Тадэвуш Солтан. У ходзе рэформы П. Д. Кісялёва ў межах названага маёнтку, да якога належаў і двор Загальле, была ўтворана воласьць з управай, згаданая ў 1848 годзе.. Імаверна, тады двор і быў скасаваны. На 1850 год у слабадзе, паўсталай на землях двара Загальле, — 5 двароў, 35 жыхароў. У «Списках населённых мест Минской губернии по уездам, приходам, еврейским обществам со сведениями об их расположении и народонаселении [Дело]: 1857 г.» засьведчана, што 51 жыхар Загальскай слабады абодвух полаў быў прыхаджанінам Загальскай Сьвята-Траецкай царквы.

У парэформавы пэрыяд паселішча адміністрацыйна належала да Хвойніцкай воласьці. Паводле кліравой ведамасьці Загальскай царквы 1869 году, за 1 вярсту ў 9 і 3/4 двара вёскі Загальская Слабада жылі 39 мужчын і 47 жанчын зь ліку яе прыхаджанаў.

Паводле перапісу 1897 года ў паселішчы было 23 двары, 135 жыхароў. На 1909 год у Слабодцы Загальскай налічвалася 23 двары з 165 жыхарамі.

### Найноўшы час

9 лютага 1918 года, яшчэ да падпісаньня Берасьцейскай мірнай дамовы з бальшавіцкай Расеяй (3 сакавіка), Нямецкая імпэрыя перадала паўднёвую частку Беларусі Украінскай Народнай Рэспубліцы. У адказ на гэта, 9 сакавіка Другой Устаўной граматай тэрыторыя абвешчана часткай Беларускай Народнай Рэспублікі. Загальcкая Слабада ў складзе Хойніцкай воласці Рэчыцкага павету, аднак, апынулася ў часова створанай 15 чэрвеня Палескай губэрні з цэнтрам у Рэчыцы, з кастрычніка — у Мазыры. З 18 траўня тут дзеяла «варта Украінскай Дзяржавы» гэтмана Паўла Скарападзкага.

1 студзеня 1919, згодна з пастановай І зьезду КП(б) Беларусі, Рэчыцкі павет увайшоў у склад Сацыялістычнай Савецкай Рэспублікі Беларусі, але 16 студзеня разам зь іншымі этнічна беларускімі тэрыторыямі быў далучаны да РСФСР. Пааводле дакумэнту пад назвай «Сведения о количестве учащихся школ Хойникской волости Речицкого уезда», на 8 сьнежня 1920 і на 15 красавіка 1921 году ў Загальскай Слабадзе працавала школа першай ступені (пачатковая) адпаведна з 6 і 25 вучнямі.

8 сьнежня 1926 года Загальская Слабада ў складзе Кліўскога сельсавету Хвойніцкай воласьці, пераўтворанай у раён, вярнулі БССР. З 20 лютага 1938 года — у Палескай вобласьці з цэнтрам у Мазыры.

## Насельніцтва
* 1999 год — 14 жыхароў
* 2004 год — 7 двароў, 9 жыхароў
* 2009 год — 7 жыхароў
* 2019 год — 8 жыхароў
* 2021 год — 1 двор, 1 жыхар

## Заўвагі

## Крыніцы

## Літаратура
* 

Катэгорыя:Судкоўскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Хвойніцкага раёну