open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Яцкаўшчына (Берасьцейская вобласьць)

**Я́цкаўшчына** — вёска ў Ляхавіцкім раёне Берасьцейскай вобласьці. Яцкаўшчына ўваходзіць у склад Жарабковіцкага сельсавету.

## Насельніцтва
* 2010 год — 17 чалавек
* 1999 год — 36 чалавек

## Крыніцы

Катэгорыя:Жарабковіцкі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Ляхавіцкага раёну
Дамашы (Берасьцейская вобласьць)

**Дамашы́** — вёска ў Беларусі, паміж рэкамі Рудкай і Шавялёўкай. Уваходзяць у склад Жарабковіцкага сельсавету Ляхавіцкага раёну Берасьцейскай вобласьці.

## Назва

Доміш (Domisch) — імя германскага паходжаньня. Імёны Домаш і Думаш гістарычна бытавалі ў Польшчы: *Paulich filius Domas* (1204 год), *Domas* (1244 і 1249 гады), *Dumas* (1413 год).

## Насельніцтва
* 1909 год — 345 чалавек
* 1999 год — 108 чалавек
* 2010 год — 79 чалавек

## Асобы
* Уладзімер Пранько (нар. 1935) — беларускі кінаапэратар
* Іван Антановіч (нар. 1937) — беларускі палітык і дыплямат, міністар замежных справаў

## Крыніцы

Катэгорыя:Жарабковіцкі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Ляхавіцкага раёну
Грушаўка (Ляхавіцкі раён)

**Гру́шаўка** — вёска ў Ляхавіцкім раёне Берасьцейскай вобласьці. Уваходзіць у склад Начаўскага сельсавету. Знаходзіцца за 5 км на паўднёвы ўсход ад Ляхавічаў. 

## Гісторыя

* XV стагодзьдзе: першыя згадкі, у Вялікім Княстве Літоўскім.
* канец XVII стагодзьдзя: перайшла да ліцьвінскай галіны роду Рэйтанаў.
* 1795: у выніку трэцяга падзелу Рэчы Паспалітай апынулася ў складзе Расейскай імпэрыі.
* 1921: у складзе міжваеннай Другой Рэчы Паспалітай Польскай Рэспублікі.
* 1939: у БССР.

## Насельніцтва
* 2010 год — 60 чалавек
* 1999 год — 88 чалавек

## Славутасьці
* Капліца-пахавальня Рэйтанаў (пачатак ХХ ст.)
* Сядзіба-паркавы комплекс Рэйтанаў (канец XVII ст.)

## Асобы
* Тадэвуш Рэйтан (1742—1780) — вайсковы і палітычны дзеяч Вялікага Княства Літоўскага, удзельнік Барскай канфэдэрацыі. пасол ад Наваградскага ваяводства Вялікага Княства Літоўскага на  Сойм Рэчы Паспалітай 1773—1775 гг.

## Галерэя

Hrushauka 10 05 2009 Mausoleum Chapel.JPG
Hrushauka 10 05 2009 Tadeusz Rejtan.JPG
Hrushauka 10 05 2009 stabling.JPG
Hrushauka 10 05 2009 majontak.JPG


## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* 
* «Край|BY»: Грушаўка — радзіма знанага палітычнага перформера

Катэгорыя:Начаўскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Ляхавіцкага раёну
Катэгорыя:Населеныя пункты, згаданыя ў XVI стагодзьдзі
Асавая

Назву **Асава́я** маюць:

## Населеныя пункты
### [[Беларусь]]
* Берасьцейская вобласьць:
** Асавая — вёска ў Маларыцкім раёне
** Асавая — вёска ў Столінскім раёне

## Глядзіце таксама
* Асава
* Асавец
* Асавецкая Буда
* Асавецкі
* Асавіно
* Асавок
* Асавы
* Асавыя
* Асаўляны
* Асаўнік
* Асаўніца
* Асаўцы
* Воса
* Восава
* Восаў
* Восаўскі
* Восаўскі Бор
* Восаўцы
Плотніца

: *Гэта артыкул пра вёску. Калі вас цікавіць рака, глядзіце [[Плотніца (рака)]].*

**Пло́тніца** — вёска ў Столінскім раёне Берасьцейскай вобласьці, за 6 км на паўднёвы захад ад Стахава. Плотніца ўваходзіць у склад і зьяўляецца цэнтрам Плотніцкага сельсавету.

## Гісторыя
У крыніцах Плотніца вядома з 1503 году. У XVI—XVIII стагодзьдзях вёска ў складзе Пінскага павету Берасьцейскага ваяводзтва Вялікага Княства Літоўскага, з 1791 году да 1792 году цэнтар Пінска-Зарэчнага павету, з 1792 году да 1792 году ў складзе Запінскага павету. З 1793 году — у складзе Расейскай імпэрыі. З 1921 году ў складзе Польшчы. З 1939 году ў складзе Беларускай ССР.

## Насельніцтва
* 2010 год — 983 чалавекі
* 1999 год — 1318 чалавек

## Інфармацыя для турыстаў

### Помнікі архітэктуры
* Царква Покрыва Прасьвятой Багародзіцы

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі

* Плотніца на Radzima.org
* Прагноз надвор’я ў вёсцы Плотніца

Катэгорыя:Плотніцкі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Столінскага раёну
Катэгорыя:Населеныя пункты, згаданыя ў XVI стагодзьдзі
Крушын

Назва **Кру́шын** маюць:

## Населеныя пункты
### [[Беларусь]]
* Берасьцейская вобласьць:
** Крушын — вёска ў Відзіборскім сельсавеце Столінскага раёну
** Крушын — вёска ў Рухчанскім сельсавеце Столінскага раёну

## Глядзіце таксама
* Крушына
* Крушынка
Вулькаўскі сельсавет (Лунінецкі раён)

**Ву́лькаўскі сельсавет** — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Лунінецкага раёну Берасьцейскай вобласьці. Адміністрацыйны цэнтар — вёска Вулька 2.

## Насельніцтва
* 1996 год — 5226 жыхароў, 1475 двароў: вёскі Бродніца (339 двароў, 1140 жыхароў), Вулька 2 (363 двары, 1149 жыхароў), Галы Бор (136 двароў, 492 жыхары), Засьценак (74 двары, 245 жыхароў), Красная Воля (328 двароў, 1060 жыхароў), Міжлесьсе (235 двароў, 1140 жыхароў), хутары Амшын, Жалозы, Язьвішча. Вёска Добрая Воля належыць адсяленьню ў чыстую зону — у пасёлак Дубаўка, але некалькі сем’яў працягваюць жыць на радыяцыйна забруджанай зямлі.
* 14 кастрычніка 2009 году — 4087 жыхароў


Катэгорыя:Адміністрацыйна-тэрытарыяльны падзел Лунінецкага раёну
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі
Вулькаўскі сельсавет

Назву **Ву́лькаўскі [[сельсавет]]** маюць:

* Вулькаўскі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Пінскага раёну Берасьцейскай вобласьці
* Вулькаўскі сельсавет — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Дарагічынскага раёну Берасьцейскай вобласьці.
* Вулькаўскі сельсавет — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Лунінецкага раёну Берасьцейскай вобласьці.

## Глядзіце таксама
* Вулькаўскі 1-ы сельсавет
* Вулькаўскі 2-і сельсавет
Вулькаўскі сельсавет (Дарагічынскі раён)

**Ву́лькаўскі сельсавет** — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Дарагічынскага раёну Берасьцейскай вобласьці. Адміністрацыйны цэнтар — вёска Вулька.

## Гісторыя
12 кастрычніка 1940 году створаны ў складзе Дарагічынскага раёну Пінскай вобласьці.

Ліквідаваны 20 жніўня 2021 году згодна з пастановай Берасьцейскага абласнога савета дэпутатаў. Усе землі і населеныя пункты  Вулька, Асаўляны, Белянок, Ласінцы, Сіманавічы перададзеныя ў склад Немяржанскага сельсавету.

## Крыніцы

## Літаратура
*  С. 245

Катэгорыя:Былыя сельсаветы Дарагічынскага раёну
Катэгорыя:Сельсаветы, створаныя ў 1940 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы, скасаваныя ў 2021 годзе
Гулічы

**Гу́лічы** — вёска ў Ляхавіцкім раёне Берасьцейскай вобласьці. Гулічы ўваходзяць у склад Жарабковіцкага сельсавету.

## Насельніцтва
* 2010 год — 79 чалавек
* 1999 год — 141 чалавек

## Славутасьці
За 1 км на паўночны ўсход, каля хутару Міхалькі, у лесе знаходзіцца курганны могільнік пэрыяду раньняга сярэднявечча.

## Крыніцы

Катэгорыя:Жарабковіцкі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Ляхавіцкага раёну
Глінка

Назву **Глі́нка** маюць:

## Населеныя пункты
### [[Беларусь]]
* Гліннае — вёска ў Столінскім раёне Берасьцейскай вобласьці
* Гліннае — вёска ў Петрыкаўскім раёне Гомельскай вобласьці

### [[Казахстан]]
* **Глінка** — назва Аксу (Ярмак) да 1913 году

### [[Расея]]
* Глінка — сяло ў Хілоцкім раёне Забайкальскага краю
* Глінка — сяло ў Тосьненскім раёне Ленінградзкай вобласьці
* Глінка — сяло ў Глінкаўскім раёне Смаленскай вобласьці

### [[Украіна]]
* Глінка — вёска ў Крыму
* Глінка — вёска ў Кіеўскай вобласьці

## Прозьвішчы
**Глі́нка** — распаўсюджанае прозьвішча.

### Вядомыя носьбіты
* Андрэй Глінка — славацкі каталіцкі сьвятар
* Іржы Глінка — нарвэскі музычны пэдагог чэскага паходжаньня

## Іншае
* Глінка (дваранскі род)
* Глінка (фільм)
* Глінка (каманда мастакоў)

## Падвойныя назвы
* Баравая Глінка
* Паштовая Глінка

## Глядзіце таксама
* Глінаўка
* Глініца
* Глініцкі
* Глінічы
* Глінішкі
* Глінішча
* Глінішчы
* Глінкі
* Глінна
* Гліннае
* Глінная
* Глінск
* Глінскія
* Гліншчына
* Глінь
* Глінькава
* Гліньне
* Гліньнікі
* Гліньніца
* Глінянкі
* Гліняны
* Загліннае
* Загліньнікі
Гараднянскі сельсавет

**Гарадня́нскі сельсавет** — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Столінскага раёну Берасьцейскай вобласьці. Адміністрацыйны цэнтар — вёска Гарадная.

## Склад
Складаецца з 7 населеных пунктаў: вёскі Гарадная, Дзераўная, Калёнія, Лісьцянкі, Лучыца, Новы Пасёлак, Пясова.
 
## Гісторыя
12 кастрычніка 1940 году створаны ў складзе Столінскага раёну Пінскай вобласьці.

## Літаратура
*  С. 425


Катэгорыя:Адміністрацыйна-тэрытарыяльны падзел Столінскага раёну
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі
Катэгорыя:Сельсаветы, створаныя ў 1940 годзе
Вуліца Міхася Васілька (Горадня)

**Вуліца Міхася Васілька** — вуліца ў цэнтральнай частцы Горадні. 

Названая ў гонар беларускага паэта Міхася Васілька. 

Праходзіць ад вуліцы Кірава да  Тэлеграфнай. Даўжыня - 500 м.

Перасякаецца з вуліцамі Паўлоўскага, Карбышава.
 
## Гісторыя
Старыя назвы — *Пясчаная*, *[[Васіль Чапаеў|Чапаева]]*. 

## Цікавыя аб'екты
* Помнік Чапаеву
## Літаратура

* Вячаслаў Кот. Вуліца Васілька ў Гродна раней называлася Пясочная// «Гродзенская праўда», 16.04.09 

Катэгорыя:Вуліцы Горадні
Міхась Васілёк

**Міхась Васілёк** (сапр. *Міхаіл Восіпавіч Касьцевіч*; 14 лістапада 1905, в. Баброўня, цяпер Гарадзенскі раён — 3 верасьня 1960, Горадня) — беларускі паэт, псэўданімы: *Міхась Васілёк*, *Язэп Гром*. Пляменьнік беларускага грамадзка-палітычнага дзеяча і паэта Макара Краўцова.

## Біяграфія

Нарадзіўся ў сям’і лесьніка. Сярэднюю адукацыю атрымаў у 1921 годзе ў Казлове (Мічурынску), дзе разам з бацькамі быў у бежанстве.

У 1922 годзе вярнуўся на радзіму. Уступіў у Беларускую сялянска-рабочую грамаду. Арганізоўваў гурткі Таварыства беларускай школы. За ўдзел у рэвалюцыйным руху польскія ўлады неаднаразова арыштоўвалі і саджалі ў турму. У 1939 годзе быў мабілізаваны ў польскае войска, у час баёў трапіў у нямецкі палон. У жніўні 1941 году ўцёк з палону, дабраўся да родных мясьцін і ўключыўся ў падпольную барацьбу. Кіраваў Скідзельскім падпольным антыфашысцкім камітэтам, пад псэўданімам Язэп Гром выступаў у партызанскім друку. Пасьля вызваленьня працаваў у скідзельскай раённай газэце «Чырвоны сьцяг» (1944—1946), а пазьней — у абласной газэце «Гродзенская праўда».

Памер у Горадні, пахаваны на праваслаўных гарадзенскіх могілках.

## Літаратурная дзейнасьць
У друку выступаў з 1926 году ў віленскіх выданьнях.

Першы зборнік лірыкі «Шум баравы» (Вільня, 1929) быў канфіскаваны паліцыяй. Рукапіс другога зборніка быў забраны дэфэнзівай і зьнішчаны (1934). У 1937 годзе ў Вільні выйшаў зборнік «З сялянскіх ніў».

У савецкі час выдадзены кнігі паэзіі «Выбраныя вершы» (1950), «Выбраныя творы» (1955), «Зоры над Нёманам» (1963), «Вершы» (1973).

## Ушанаваньне памяці
У Горадні імем паэт названа вуліца, на якой стаяў дом паэта.

## Бібліяграфія
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

### На летувіскай мове
* 

## Літаратура
* Васілёк Міхась // Беларускія пісьменнікі: Біябібліяграфічны слоўнік. У 6 т. / пад рэд. А. І. Мальдзіса. Мн.: БелЭн, 1992—1995.
* Гардзіцкі А. К. Васілёк Міхась // 
* 
* 

## Вонкавыя спасылкі
* Віктар Ладзіч. Паэт небясьпечны кожнаму рэжыму //www.euramost.org
* Вячаслаў Кот. Вуліца Васілька ў Гродна раней называлася Пясочная// «Гродзенская праўда», 16.04.09

Катэгорыя:Беларускія літаратары
Катэгорыя:Беларускія публіцысты
Катэгорыя:Беларускія паэты
Катэгорыя:Беларускамоўныя паэты і паэткі
Катэгорыя:Памерлі ў Горадні
Калёнія

Назву **Калё́нія** маюць:

## Населеныя пункты
### [[Беларусь]]
* Берасьцейская вобласьць:
** Калёнія — вёска ў Бярозаўскім раёне
** Калёнія — вёска ў Ганцавіцкім раёне
** Калёнія-Кругель — вёска ў Камянецкім раёне
** Калёнія — вёска ў Кобрынскім раёне
** Калёнія — вёска ў Столінскім раёне

* Віцебская вобласьць:
** Калёнія — былы хутар у Браслаўскім раёне
** Калёнія — вёска ў Гарадоцкім раёне

* Гарадзенская вобласьць:
** Калёнія Ізаака — былая вёска ў Гарадзенскім раёне
** Калёнія Казіміроўка — вёска ў Гарадзенскім раёне

## Іншае
* Калёнія — сукупнасьць жывых істот аднаго віду, напрыклад бактэрыяў, грыбоў
* Калёнія — залежная тэрыторыя без уласнай палітычнай і эканамічнай улады
* Калёнія — выпраўленчая ўстанова ў пэнітэнцыярнай сыстэме
* Калёнія — невялікае новае пасяленьне альбо гаспадарка, утвораныя на землях, якія зрабіліся вольнымі ў выніку вызваленьня, падзелу, унутранай міграцыі і падобных прычынаў

## Глядзіце таксама
* Бянёўцы-Калёнія
* Валынцы-Калёнія
* Гарадок-Калёнія
* Грабяні-Калёнія
* Кавалі-Калёнія
* Мастаўляны-Калёнія
* Мялешкі-Калёнія
* Рагачы-Калёнія
Дзераўная (Столінскі раён)

**Дзераўна́я** — вёска ў Столінскім раёне Берасьцейскай вобласьці, за 5 км на паўднёвы ўсход ад Гарадной. Дзераўная ўваходзіць у склад Гараднянскага сельсавету.

## Насельніцтва
* 2010 год — 150 чалавек
* 1999 год — 238 чалавек

## Крыніцы

Катэгорыя:Гараднянскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Столінскага раёну
814

## Падзеі
* 

## Нараджэньні
* 

## Сьмерці
* 13 красавіка — Крум, хан Баўгарыі

## Вонкавыя спасылкі
Раўчак (Берасьцейская вобласьць)

**Раўча́к** — былая вёска ў Столінскім раёне Берасьцейскай вобласьці, за 3 км на ўсход ад Гарадной. Раўчак уваходзіў у склад Гараднянскага сельсавету. Цяпер у складзе вёскі Лучыца.

Катэгорыя:Колішнія населеныя пункты Столінскага раёну
Бродча

**Бро́дча** — вёска ў Столінскім раёне Берасьцейскай вобласьці, на захад ад Стахава. Бродча ўваходзіць у склад Плотніцкага сельсавету.

## Насельніцтва
* 2010 год — 123 чалавекі
* 1999 год — 209 чалавек

## Крыніцы

Катэгорыя:Плотніцкі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Столінскага раёну
Стахава

**Ста́хава** — вёска ў Столінскім раёне Берасьцейскай вобласьці, за 6 км на паўночны ўсход ад Плотніцы, за 5 км на поўнач ад Асаўцоў. Стахава ўваходзіць у склад Плотніцкага сельсавету.

## Гісторыя
У крыніцах Стахава вядома з 1503 году. У XVI—XVIII стагодзьдзях вёска ў складзе Вялікага княства Літоўскага. З 1793 году — у складзе Расейскай імпэрыі. З 1921 году ў складзе Польшчы. З 1939 году ў складзе Беларускай ССР.

## Насельніцтва
* 2010 год — 845 чалавек
* 1999 год — 1165 чалавек

## Інфармацыя для турыстаў

### Помнікі архітэктуры
* Царква Покрыва Прасьвятой Багародзіцы

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі

* Стахава на Radzima.org
* Прагноз надвор’я ў вёсцы Стахава

Катэгорыя:Плотніцкі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Столінскага раёну
Катэгорыя:Населеныя пункты, згаданыя ў XVI стагодзьдзі
Аляксандар Сычоў

**Алякса́ндар Мікала́евіч Сычо́ў** (нар. у 1951 годзе ў Гомлі) — беларускі палітык і дыплямат.

## Біяграфія
У 1978 годзе скончыў Маскоўскі дзяржаўны інстытут міжнародных зносін. У дыпляматычнай службе з 1979 году. З 13 студзеня 1994 году быў Пастаянным прадстаўніком Рэспублікі Беларусь пры Арганізацыі Аб’яднаных Нацыяў. 11 жніўня 2000 году быў адстаўлены з гэтай пасады й адначасова прызначаны намесьнікам Міністра замежных справаў Рэспублікі Беларусь.

18 лютага 2005 году прызначаны Надзвычайным і Паўнамоцным Амбасадарам Рэспублікі Беларусь у Аўстрыйскай Рэспубліцы і Пастаянным прадстаўніком Рэспублікі Беларусь пры міжнародных арганізацыях у Вене. Адстаўлены з гэтых пасадаў быў 26 жніўня 2011 году.

25 верасьня 2006 году ўзнагароджаны Ганаровай граматай Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь, а 1 верасьня 2011 году — Ганаровай граматай Савету Міністраў Рэспублікі Беларусь.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* На старонцы «Кто есть кто в Республике Беларусь»
* BOTSCHAFT der REPUBLIK BELARUS in der REPUBLIK OSTERREICH — Botschafter (<small>па стане на 1 траўня 2009 году</small>)

Катэгорыя:Нарадзіліся ў 1951 годзе
Катэгорыя:Нарадзіліся ў Гомлі
Катэгорыя:Амбасадары Беларусі ў Аўстрыі
Катэгорыя:Намесьнікі міністра замежных справаў Рэспублікі Беларусь
Катэгорыя:Узнагароджаныя Ганаровай граматай Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь
Катэгорыя:Узнагароджаныя Ганаровай граматай Савету Міністраў Рэспублікі Беларусь
Катэгорыя:Выпускнікі Маскоўскага дзяржаўнага інстытуту міжнародных зносін
Катэгорыя:Пастаянныя прадстаўнікі Беларусі ў ААН
Радчыцкі сельсавет

**Ра́дчыцкі сельсаве́т** — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Столінскага раёну Берасьцейскай вобласьці. Адміністрацыйны цэнтар — вёска Радчыцк.
 
## Гісторыя
12 кастрычніка 1940 году створаны ў складзе Столінскага раёну Пінскай вобласьці.

## Літаратура
*  С. 425


Катэгорыя:Адміністрацыйна-тэрытарыяльны падзел Столінскага раёну
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі
Катэгорыя:Сельсаветы, створаныя ў 1940 годзе
Сычоў

**Сычо́ў** — расейскае прозьвішча.

## Прозьвішчы
### Вядомыя носьбіты
* Аляксандар Сычоў — беларускі дыплямат
* Андрэй Сычоў — расейскі вайсковец, радавы, атрымаў вядомасьць у сувязі з судовым расьсьледаваньнем зьдзекаваньняў, у выніку якіх ён стаў інвалідам.
* Валер Сычоў — дэпутат Дзяржаўнай Думы Расейскай Фэдэрацыі I скліканьня.
* Дзьмітры Сычоў — расейскі футбаліст, «Лякаматыў Масква».
* Канстантын Васільевіч Сычоў (1906—1982) — савецкі генэрал, камандзір 130-й Таганроскай стралковай дывізіі.
* Канстантын Іванавіч Сычоў (1870—1935) — расейскі генэрал, удзельнік белага руху.
* Леанід Сычоў — артыст балета, заслужаны артыст Расеі (1999)
* Мікалай Сычоў — расейскі эканаміст.
* Сяргей Сычоў — дэпутат Дзяржаўнай Думы Расейскай Фэдэрацыі I скліканьня.

### Вытворныя
* Справа Сычова

## Глядзіце таксама
* Сыч
* Сычавічы
* Сычкава
* Сычова
* Сычоўка
* Сычы
* Сычыкі
* Сычын

Катэгорыя:Расейскія прозьвішчы
Паніжжа

**Пані́жжа** — вёска ў Столінскім раёне Берасьцейскай вобласьці, на поўнач ад шашы , за 2 км на захад ад Радчыцку. Паніжжа ўваходзіць у склад Радчыцкага сельсавету.

## Насельніцтва
* 2010 год — 45 чалавек
* 1999 год — 82 чалавекі

## Крыніцы

Катэгорыя:Радчыцкі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Столінскага раёну
Аляксандар Пятроў

**Алякса́ндар Уладзі́меравіч Пятро́ў** — беларускі палітык і дыплямат.

Да 5 кастрычніка 1995 году працаваў начальнікам упраўленьня па справах Садружнасьці Незалежных Дзяржаваў Міністэрства замежных справаў Рэспублікі Беларусь.

З 20 студзеня 1999 да 8 траўня 2001 быў намесьнікам Міністра замежных справаў — генэральным сакратаром Міністэрства замежных справаў Рэспублікі Беларусь. Гэтага ж дня быў адстаўлены й прызначаны Надзвычайным і Паўнамоцным Амбасадарам Рэспублікі Беларусь у Рэспубліцы Баўгарыя. На пасадзе амбасадара знаходзіўся да 8 верасьня 2005 году.

Сябар Саюзу беларускіх пісьменьнікаў.

## Крыніцы

Катэгорыя:Амбасадары Беларусі ў Баўгарыі
Катэгорыя:Намесьнікі міністра замежных справаў Рэспублікі Беларусь
Катэгорыя:Сябры Саюзу беларускіх пісьменьнікаў
Радчыцк

**Ра́дчыцк** — вёска ў Столінскім раёне Берасьцейскай вобласьці, на поўнач ад шашы , за 20 км на захад ад Століна. Радчыцк уваходзіць у склад і зьяўляецца цэнтрам Радчыцкага сельсавету.

## Гісторыя
У летапісных крыніцах Радчыцк вядомы з 1390 року.

Млоцкімі, якім належала вёска, была пабудавана драўляная царква, але ў 1760 року згарэла. У тым жа року была адноўлена на сродкі прыхаджан. Пасьля Радчыцк перайшоў да Скірмунтаў. На сродкі Аляксандра Скірмунта замест папярэдняй, ужо струхнеўшай царквы ў 1841 року была ўзьведзена мураваная прыхадзкая царква.

У 1863 року адкрыта земскае народнае вучылішча. На 1886 рок — сяло, цэнтар воласьці Пінскага павету Менскай губэрні. Меліся вінакурны завод і млын. Па перапісе 1897 року зьявіліся: школа царкоўнай граматы, хлебазапасная лаўка, піцейны дом.

## Насельніцтва
* XIX стагодзьдзе: 1886 рок — 66 двароў, 792 жыхары; 1897 рок — 176 двароў, 1128 жыхароў
* XX стагодзьдзе: 1909 рок — 246 двароў, 1329 жыхароў; 1921 рок — 274 двары, 1554 жыхары; 1939 рок — 470 двароў, 2373 жыхары; 1959 рок — 660 жыхароў; 1970 рок — 1233 жыхары; 1980 рок — 1025 жыхароў; 1999 — 689 жыхароў
* XXI стагодзьдзе: 2002 рок — 277 двароў, 645 жыхароў; 2010 — 535 жыхароў

## Турыстычная інфармацыя

### Славутасьці

* Царква Нараджэньня Божай Маці
* Магіла Аляксандра Скірмунта

## Крыніцы

## Літаратура
* 

## Вонкавыя спасылкі

* Радчыцк на Radzima.org
* Прагноз надвор’я ў вёсцы Радчыцк

Катэгорыя:Радчыцкі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Столінскага раёну
Катэгорыя:Населеныя пункты, згаданыя ў XVIII стагодзьдзі
Нячатава

**Няча́тава** — вёска ў Столінскім раёне Берасьцейскай вобласьці, за 3 км на поўдзень ад Фядораў і шашы . Нячатава ўваходзіць у склад Фядорскага сельсавету.

## Насельніцтва
* 2010 год — 227 чалавек
* 1999 год — 307 чалавек

## Крыніцы

Катэгорыя:Фядорскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Столінскага раёну
Кострава

**Ко́страва** — вёска ў Столінскім раёне Берасьцейскай вобласьці, за 4 км на захад ад Рухчы 2, за 3 км на ўсход ад Аўсямірава. Кострава ўваходзіць у склад Рухчанскага сельсавету.

## Насельніцтва
* 2010 год — 70 чалавек
* 1999 год — 133 чалавекі

## Крыніцы

Катэгорыя:Рухчанскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Столінскага раёну
Фядоры

**Фядо́ры** — вёска ў Столінскім раёне Берасьцейскай вобласьці, на шашы , за 5 км на захад ад Калоднага. Фядоры ўваходзяць у склад і зьяўляецца цэнтрам Фядорскага сельсавету.

## Гісторыя
У крыніцах Фядоры вядомы з 1879 году. З 1921 году ў складзе Польшчы. З 1939 году ў складзе Беларускай ССР.

## Насельніцтва
* 2010 год — 1049 чалавек
* 1999 год — 1238 чалавек

## Інфармацыя для турыстаў

### Помнікі архітэктуры
* Капліца могілкавая

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Фядоры на Radzima.org
* Прагноз надвор’я ў вёсцы Фядоры

Катэгорыя:Фядорскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Столінскага раёну
Катэгорыя:Населеныя пункты, згаданыя ў XIX стагодзьдзі
Крушын (Рухчанскі сельсавет)

**Кру́шын** — вёска ў Столінскім раёне Берасьцейскай вобласьці, за 2 км на поўдзень ад Цьмені 1, за 4 км на поўдзень ад Рухчы 1. Крушын уваходзіць у склад Рухчанскага сельсавету.

## Насельніцтва
* 2010 год — 10 чалавек
* 1999 год — 22 чалавекі

## Крыніцы

Катэгорыя:Рухчанскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Столінскага раёну
Цьмень 2

**Цьмень 2** — вёска ў Столінскім раёне Берасьцейскай вобласьці, за 5 км на паўднёвы ўсход ад Рухчы 1, за 3 км на захад ад Цьмені 1. Цьмень 2 уваходзіць у склад Рухчанскага сельсавету.

## Насельніцтва
* 2010 год — 16 чалавек
* 1999 год — 39 чалавек

## Крыніцы

Катэгорыя:Рухчанскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Столінскага раёну
Дзьмітры Арцыменя

**Дзьмі́тры Канстанці́навіч Арцыме́ня** (28 верасьня 1932, в. Стайкі (цяпер Баранавіцкага раёна) — 20 верасьня 1993, Горадня) — савецкі і беларускі партыйны і палітычны дзяяч.

## Біяграфія
Нарадзіўся ў в. Стайкі (цяпер Баранавіцкага раёну) у сялянскай сям’і. У няпоўныя 15 гадоў пайшоў працаваць на Баранавіцкі рамонтна-мэханічны завод. У 1953 скончыў Пінскі гідратэхнікум. Працаваў у Зэльве старэйшым раённым мэліяратарам.

Быў абраны другім, а затым першым сакратаром Зэльвенскага райкаму камсамола. У 1960 накіраваны ў Менскую партыйную школу (скончыў у 1964). У 1964 пераехаў у Сьвіслач. Старшыня Сьвіслацкага райвыканкаму. Накіраваны ў Астравец. Першы сакратар Астравецкага райкаму партыі. У ліпені 1977 пераведзены ў Горадню на пасаду намесьніка старшыні аблвыканкаму. З кастрычніка 1983 (пасьля ад’езду Сяргея Кабяка на працу ў Віцебск) прызначаны старшынём Гарадзенскага аблвыканкаму. Захаваў пасаду і ў незалежнай Беларусі. Праводзіў паседжаньні па-беларуску.

Дэпутат Вярхоўнага Савету 12-га скліканьня. Разглядаўся партыйнай намэнклятурай, як адзін з кандыдатаў на пасаду старшыні Вярхоўнага Савету Беларусі ўзамен Станіслава Шушкевіча.

Ініцыятар стварэньня эўрарэгіёну «Нёман».

## Забойства
У нядзелю ўвечары 20 верасьня 1993 быў забіты стрэлам у сэрца на ганку свайго дома ў Горадні.

Газэта Пагоня апісвала забойства Арцімені.

Горад поўніцца чуткамі па самыя берагі. Пацьвердзіць альбо абвергнуць іх пакуль немагчыма і ці будзе магчыма наогул. Пра злачынства гавораць у крамах, кабінетах, у тралейбусах, на кухнях. Гісторыя вымалёўваецца надзвычай дэтэктыўная з белым альбо чырвоным БМВ, альбо «Мэрсэдэсам». Аднак трэба прызнаць, што сёння зразумела толькі тое, што справа гэтая вельмі і вельмі цёмная.

Апэратыўна-вышуковую гурт узначалілі двое:
* начальнік УУС Гарадзенскага аблвыканкаму генэрал-маёр міліцыі Фёдар Гудзей
* начальнік абласное ўправы КДБ Леанід Цярэшчанка.

Забойства, якое так і не было раскрыта КДБ, стала адным з самых гучных злачынстваў у гісторыі першых гадоў незалежнае Беларусі. Яго забойства ўлады не хацелі зьвязваць з праціўнікамі ўлады: БНФ і г. д.

Пахаваны на Гарадзенскіх могілках па праспэкце Касманаўтаў.

## Узнагароды
* Ордэн Працоўнага Чырвонага Сьцяга СССР.

## Памяць
На радзіме ў вёсцы Стайкі Баранавіцкага раёну імем Арцымені названа вуліца.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Александр ФЕДУТА. Его звали «Батька». Дмитрий Арцименя и его наследство // «БДГ для служебного пользования»

Катэгорыя:Выпускнікі Менскай вышэйшай партыйнай школы
Катэгорыя:Кавалеры ордэна Кастрычніцкай рэвалюцыі
Катэгорыя:Кавалеры ордэна Працоўнага Чырвонага Сьцягу
Катэгорыя:Дэпутаты Вярхоўнага Савету Рэспублікі Беларусь 12-га скліканьня
Катэгорыя:Старшыні Гарадзенскага аблвыканкаму
Катэгорыя:Сакратары Гарадзенскага абкаму КПБ
Катэгорыя:Старшыні райвыканкамаў БССР
Катэгорыя:Першыя сакратары райкамаў КПБ
Катэгорыя:Дэлегаты XXVII зьезду КПСС
Катэгорыя:Дэлегаты XIX канфэрэнцыі КПСС
Катэгорыя:Забітыя палітыкі
Катэгорыя:Нявыкрытыя забойствы ў Беларусі
Рухча 2

**Ру́хча 2** — вёска ў Столінскім раёне Берасьцейскай вобласьці, на захад ад Рухчы 1, за 22 км на паўночны захад ад Століна. Рухча 2 уваходзіць у склад Рухчанскага сельсавету.

## Насельніцтва
* 2010 год — 363 чалавекі
* 1999 год — 451 чалавек

## Крыніцы

Катэгорыя:Рухчанскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Столінскага раёну
813

## Падзеі
* 12 ліпеня — Леа V Армянскі, стаў бізантыйскім імпэратарам
* у Багдадзе была адчынена *Школа Астраноміі*

## Нараджэньні
* 

## Сьмерці
* Абу Нувас, паэт

## Вонкавыя спасылкі
Дыяцэзія

**Дыяцэзія** (), **біскупства** — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў Рыма-каталіцкай царкве.

На чале дыяцэзіі стаіць біскуп або арцыбіскуп.

Дыяцэзія, якую ўзначальвае архібіскуп, завецца ***[[архідыяцэзія]]***.

Адпаведнікам дыяцэзіі ў іншых хрысьціянскіх цэрквах зьяўляецца япархія. Часам тэрмін *япархія* можа ўжывацца і да дыяцэзіі.
Падбярэзьзе (Мядзельскі раён)

**Падбярэ́зьзе** — вёска ў Мядзельскім раёне Менскай вобласьці, за 1 км на захад ад Нівак. Уваходзіць у склад Княгінінскага сельсавету.

## Гісторыя
* 1868 год — зьяўлялася вёскай у складзе Княгінінскай воласьці Вялейскага павету Віленскай губэрні. Налічвала 8 двароў і 51 жыхара.
* 1904 год — на месцы вёскі існавала дзьве вёскі: Падбярэзьзе 1-е налівала 109 жыхароў, Падбярэзьзе 2-е — 90 жыхароў.
* 1921 год — вёска Падбярэзьзе I ў складзе Касьцяневіцкай гміны Вялейскага павету Віленскага ваяводзтва. У складзе вёсак знаходзіліся — 138 жыхароў, 21 двор.
* 1931 год — (вёска Падбярэзьзе I пазней як *Podbrzezie Niwkowskie*) 140 жыхароў, 25 двароў.
* З 12 кастрычніка 1940 году — у складзе Касьцяневіцкага сельсавету Куранецкага раёну Вялейскай вобласьці (з 20 верасьня 1944 году — Маладэчанскай). 
* З 5 ліпеня 1946 году — у складзе Вялейскага раёну.
* 1949 год — у вёсцы створаны калгас «Маладая гвардыя».
* З 31 жніўня 1954 году — у складзе Княгінінскага сельсавету.
* З 1957 году вёска знаходзіцца ў складзе саўгасу «Крывічы» з цэнтрам у вёсцы Княгінін.
* 20 студзеня 1960 году вёска ўвайшла ў склад Менскай вобласьці.
* 1960 год — насельніцтва вёскі складала 116 жыхароў.
* З 25 сьнежня 1962 году вёска знаходзіцца ў складзе Мядзельскага раёну.

## Насельніцтва
* 2010 год — 16 жыхароў
* 1999 год — 23 жыхары
* 1 студзеня 1997 году — 20 двароў, 31 жыхар

## Крыніцы

## Літаратура
* 

Катэгорыя:Княгінінскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Мядзельскага раёну
Салагубаў (пасёлак)

: *Гэта артыкул пра пасёлак. Калі вас цікавіць вёска, глядзіце [[Салагубаў (вёска)]].*

**Салагу́баў** — пасёлак у Лельчыцкім раёне Гомельскай вобласьці, за 3 км на поўнач ад вёскі Салагубаў, за 35 км на паўночны ўсход ад раённага цэнтру Лельчыцаў. Салагубаў уваходзіць у склад Дуброўскага сельсавету.

## Насельніцтва
* XX стагодзьдзе: 1998 год — 29 двароў, 65 жыхароў; 1999 год — 38 жыхароў; 2000 год — 20 двароў, 42 жыхары
* XXI стагодзьдзе: 2010 год — 21 жыхар

## Інфраструктура
Пачатковая школа, клюб, бібліятэка, дзіцячы сад, аддзяленьне сувязі, крама.

## Крыніцы

## Літаратура
* 

## Вонкавыя спасылкі
* Салагубаў

Катэгорыя:Дуброўскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Лельчыцкага раёну
Зоф’я Налкоўская

**Зоф’я Налкоўская** (, 10 лістапада 1884, Варшава — 17 сьнежня 1954, Варшава) — польская пісьменьніца, публіцыстка, драматург. 

## Біяграфія
Дэбютавала як паэтэса вершам «Я памятаю» (1898). У 1901 годзе скончыла Варшаўскую прыватную гімназію. У 1903 годзе апублікавала свой першы празаічны мастацкі твор - навэлу «Арліца». Першыя раманы «Жанчыны» (1906), «Князь» (1907) «Нарцыза» («Narcyza», 1910) напісаны у стылявой манеры, уласьцівай літаратуры «Маладой Польшчы». У зборніках апавяданьняў «Таямніцы крыві» (1917), рамане «Граф Эміль» (1920) праявілася маральнае асуджэньне Першай сусьветнай вайны. Ад 1922 году да 1927 году жыла ў Горадні. Працавала куратарам патранату (апекі) вязьняў гарадзенскай турмы, дапамагала бел., польск., літ. зьняволеным. Праблеме адбудаваньня Польшчы прысьвечаны «Раман Тэрэзы Генерт» («Romans Teresy Hennert», 1923). Гарадзенская тэматыка ў аснове яе лепшых раманаў «Нядобрае каханьне» («Нядобрая любоў», 1928), «Мяжа» («Granica», 1935), «Вузлы жыцьця» («Węzły życia», 1948), драмы «Дзень яго вяртаньня» (1931), эсэ «Ў шалашы» (1924), «Горадня» (1926), «Нёман» (1934) ды інш. Вострыя сацыяльныя і палітычныя праблемы, псыхалёгія чалавека адлюстраваны ў раманах «Галкі» (1927), «Нецярплівыя» (Niecerpliwi, 1938), драме «Дом жанчын» («Dom kobiet», 1930) і інш. Аўтар зборнікаў псыхалягічных мініяцюр «Характары» (1922), літаратурна-крытычных і публіцыстычных твораў, дзённікаў. Працавала у камісіі па дасьледаваньні злачынстваў фашызму, у выніку чаго стварыла зборнік навелаў пра лагеры сьмерці «Мэдальёны» («Medaliony», 1946). У 1953 годзе ўзнагароджаная Дзяржаўнай прэміяй Польшчы. На беларускую мову асобныя яе апавяданьні пераклаў Янка Брыль. Ва ўнівэрсытэце створаны музэй пісьменьніцы, на доме, што на вуліцы Акадэмічнай, дзе яна жыла, усталявана мэмарыяльная шыльда.

## Творы
### Беларускія пераклады
* у кн.: 

### Рускія пераклады
* 

## Крыніцы

## Літаратура
*  Соф'я Налкоўская. //  С. 134.  
* 
* 

Катэгорыя:Польскія літаратаркі
Катэгорыя:Дэпутаты Сойму Польшчы
Тонеж

**То́неж** — вёска ў Лельчыцкім раёне Гомельскай вобласьці, за 9 км на паўднёвы захад ад шашы , за 46 км на захад ад раённага цэнтру Лельчыцы, за 58 км ад чыгуначнай станцыі Жыткавічы, за 36 км ад прыстані Тураў на рацэ Прыпяць. Тонеж уваходзіць у склад і зьяўляецца цэнтрам Тонескага сельсавету, у складзе камунальнага сельгаспрадпрыемства «Іванава Слабада».

## Гісторыя
Тонеж вядомы з 1622 году як сяло. У XVII—XVIII стагодзьдзях вёска ў складзе Вялікага княства Літоўскага. З 1793 году — у складзе Расейскай імпэрыі.

3 20 жніўня 1924 году цэнтар сельсавету.

У студзені 1943 году нямецка-фашысцкія захопнікі спалілі ўсю вёску, загубіўшы 262 жыхароў. Ахвяры фашызму ўвекавечаны ў мэмарыяльным комплексе Хатынь.

## Насельніцтва
* 1838 год — 37 двароў, 300 жыхароў
* 1886 год — 57 двароў, 400 жыхароў
* 1909 год — 177 двароў, каля 1060 жыхароў
* 1917 год — 215 двароў, 1269 жыхароў
* 1923 год — 1300 жыхароў
* 1940 год — 375 двароў, 1350 жыхароў
* 1998 год — 394 двары, 904 жыхары
* 1999 год — 829 жыхароў
* 2000 год — 377 двароў, 800 жыхароў
* 2010 год — 566 жыхароў

## Інфраструктура
Лясьніцтва, лесапільня, мэханічныя майстэрні. Сярэдняя школа, філія Лельчыцкай школы мастацтваў, Дом культуры, бібліятэка, дзіцячы сад, лякарня, аптэка, комплексна-прыёмны пункт бытавога абслугоўваньня, аддзяленьне сувязі, аўтаматычная тэлефонная станцыя, некалькі крамаў.

## Інфармацыя для турыстаў
### Помнікі архітэктуры
* Брацкая магіла савецкіх воінаў і партызан. У 1944 годзе на магіле пастаўлены абэліск.
* Магіла ахвяр фашызму. У 1965 годзе на магіле пастаўлены абэліск.
* Помнік землякам. У 1967 годзе пастаўлены помнік.

### Страчаная спадчына
* Уніяцкая царква

## Культура
У Тонежы захоўваецца абрад гуканьня вясны «Чырачка».

## Вядомыя выхадцы
Радзіма братоў — навукоўцаў М. П. Дрынеўскага, У. П. Дрынеўскага і беларускага харавога дырыгента М. П. Дрынеўскага.

## Крыніцы

## Літаратура
* 

## Вонкавыя спасылкі
* Тонеж

Катэгорыя:Тонескі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Лельчыцкага раёну
Катэгорыя:Населеныя пункты, згаданыя ў XVII стагодзьдзі
Катэгорыя:Вёскі, спаленыя падчас Другой сусьветнай вайны
Слабада (пасёлак, Лельчыцкі раён)

**Слабада́** — пасёлак у Лельчыцкім раёне Гомельскай вобласьці, за 33 км на паўночны захад ад раённага цэнтру Лельчыцаў. Слабада ўваходзіць у склад Тонескага сельсавету.

## Гісторыя
У 1923 годзе сяло Тонескай воласьці Мазырскага павету.

## Насельніцтва
* XX стагодзьдзе: 1923 год — 765 жыхароў; 1998 год — 47 двароў, 94 жыхары; 1999 год — 95 жыхароў; 2000 год — 45 двароў, 88 жыхароў
* XXI стагодзьдзе: 2010 год — 50 жыхароў

## Інфраструктура
Базавая школа, клюб, бібліятэка, аддзяленьне сувязі, фэльчарска-акушэрскі пункт, крама.

## Крыніцы

## Літаратура
* 

## Вонкавыя спасылкі
* Слабада

Катэгорыя:Тонескі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Лельчыцкага раёну
Катэгорыя:Населеныя пункты, заснаваныя ў XX стагодзьдзі
Іванава Слабада (Гомельская вобласьць)

**Іва́нава Слабада́** — вёска ў Лельчыцкім раёне Гомельскай вобласьці, за 5 км на паўночны ўсход ад Тонежу, за 46 км на паўночны захад ад раённага цэнтру Лельчыцаў, за 55 км ад чыгуначнай станцыі Жыткавічы. Іванава Слабада ўваходзіць у склад Тонескага сельсавету.

## Гісторыя
Вядома з XIX стагодзьдзя як вёска Тонескай воласьці Мазырскага павету.

У студзені 1943 году нямецкія захопнікі спалілі ўсю вёску і загубілі 9 жыхароў.

## Насельніцтва
* XIX стагодзьдзе: 1838 год — 15 двароў, 109 жыхароў
* XX стагодзьдзе: 1909 год — 85 двароў, 607 жыхароў; 1917 год — 106 двароў, 662 жыхары; 1940 год — 141 двор, 723 жыхары; 1971 год — 271 двор, 1062 жыхары; 1998 год — 246 двароў, 591 жыхар; 1999 год — 576 жыхароў; 2000 год — 257 двароў, 592 жыхары
* XXI стагодзьдзе: 2010 год — 452 жыхары

## Інфраструктура
Мэханічныя майстэрні, лясьніцтва. Базавая школа, Дом культуры, бібліятэка, Дом быту, фэльчарска-акушэрскі пункт, аддзяленьне сувязі, 3 крамы, аддзяленьне ашчаднага банку «Беларусбанк». У вёсцы знаходзіцца цэнтар камунальнага сельскагаспадарчага прадпрыемства «Іванава Слабада»

## Крыніцы

## Літаратура
* 

## Вонкавыя спасылкі
* Іванава Слабада

Катэгорыя:Тонескі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Лельчыцкага раёну
Катэгорыя:Населеныя пункты, згаданыя ў XIX стагодзьдзі
Люболь

**Любо́ль** — былая вёска ў Лельчыцкім раёне Гомельскай вобласьці, за 5 км на поўдзень ад Іванавай Слабады. Люболь уваходзіла ў склад Тонескага сельсавету.

## Гісторыя
30 верасьня 2009 году вёска ліквідаваная рашэньнем Лельчыцкага раённага Савету дэпутатаў.

## Насельніцтва
* 1999 год — 2 чалавекі

## Крыніцы

## Літаратура
* 

## Вонкавыя спасылкі
* Люболь

Катэгорыя:Колішнія населеныя пункты Лельчыцкага раёну
Тонеская Рудня

**То́неская Ру́дня** — вёска ў Лельчыцкім раёне Гомельскай вобласьці, на правым беразе ракі Мутвіцы, за 50 км на паўночны захад ад раённага цэнтру Лельчыцаў, за 55 км ад чыгуначнай станцыі Жыткавічы. Тонеская Рудня ўваходзіць у склад Тонескага сельсавету.

## Гісторыя
На пачатку XX стагодзьдзе вёска Тонескай воласьці Мазырскага павету.

У студзені 1943 году нямецка-фашысцкія захопнікі спалілі ўсю вёску і загубілі 22 жыхары.

## Насельніцтва
* XX стагодзьдзе: 1909 год — 23 двары, 140 жыхароў; 1917 год — 29 двароў, 165 жыхароў; 1923 год — 185 жыхароў; 1940 год — 24 двары, 86 жыхароў; 1998 год — 16 двароў, 32 жыхары; 1999 год — 29 жыхароў
* XXI стагодзьдзе: 2000 год — 16 двароў, 27 жыхароў; 2010 год — 20 жыхароў

## Інфраструктура
У складзе камунальнага сельгаспрадпрыемства «Іванава Слабада».

## Крыніцы

## Літаратура
* 

## Вонкавыя спасылкі
* Рудня

Катэгорыя:Тонескі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Лельчыцкага раёну
Сіманіцкі Млынок

**Сі́маніцкі Млыно́к** — вёска ў Лельчыцкім раёне Гомельскай вобласьці, на шашы , за 30 км на паўночны захад ад раённага цэнтру Лельчыцаў, за 8 км на захад ад Сіманічаў. Сіманіцкі Млынок уваходзіць у склад Тонескага сельсавету.

## Гісторыя
У студзені 1943 году нямецка-фашысцкія захопнікі спалілі ўсю вёску і забілі 10 жыхароў.

## Насельніцтва
* 1940 год — 38 двароў, 195 жыхароў; 1998 год — 31 двар, 62 жыхары; 1999 год — 30 двароў, 57 жыхароў
* 2000 год — 32 двары, 60 жыхароў; 2010 год — 60 жыхароў

## Інфраструктура
Крама.

## Крыніцы

## Літаратура
* 

## Вонкавыя спасылкі
* Сіманіцкі Млынок

Катэгорыя:Тонескі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Лельчыцкага раёну
Трыкалёр

**Трыкалёр** ( - "тры колеры") — трохкаляровы сьцяг.

Трохкаляровыя сьцягі шырока распаўсюджаны, напрыклад, сьцяг Румыніі, сьцяг Мэксыкі, сьцяг Расеі, сьцяг Бэльгіі, сьцяг Нямеччыны.

Францускі трыкалёр паўстаў падчас Францускай рэвалюцыі. Парыжцы хадзілі па горадзе зь сіне-чырвонымі бантамі і кукардамі (геральдычныя колеры Парыжу), але новы мэр гораду ў знак пагадненьня з каралём вырашыў дадаць да рэвалюцыйных кветак — белы, колер манархічнай улады.

Адрозьніваюць вэртыкальныя (францускі, мэксіканскі, румынскі, бэльгійскі, італійскі) і гарызантальныя (нідэрляндзкі, нямецкі, расейскі) трыкалёры.

Катэгорыя:Геральдыка
Пясечнае

**Пясе́чнае** — вёска ў Мядзельскім раёне Менскай вобласьці. Уваходзіць у склад Княгінінскага сельсавету.

## Гісторыя
* 1868 год — вёска пад назвай Пясечна ў складзе Княгінінскай воласьці Вялейскага павету Віленскай губэрні. Налічвала 4 двары і 33 жыхароў.
* 1904 год — вёска налічвала 80 жыхароў.
* 1921 год — вёска ў складзе Крывіцкай гміны Вялейскага павету Віленскага ваяводзтва. У складзе вёскі знаходзіліся 14 двароў і 88 жыхароў.
* 1931 год — вёска ў складзе Крывіцкай гміны Вялейскага павету Віленскага ваяводзтва. У складзе вёскі знаходзіліся 99 жыхароў, 18 двароў.
* З 12 кастрычніка 1940 году вёска знаходзіцца ў складзе Княгініскага сельсавету Крывіцкага раёну Вялейскай вобласьці (з 20 верасьня 1944 году — Маладэчанскай). 
* 1948 год — створаны калгас «30 гадоў БССР».
* З 1957 году вёска знаходзіцца ў складзе саўгасу «Крывічы» з цэнтрам у вёсцы Княгінін.
* 20 студзеня 1960 году вёска ўвайшла ў склад Менскай вобласьці.
* 1960 год — насельніцтва вёскі складала 112 жыхароў.
* З 25 сьнежня 1962 году вёска знаходзіцца ў складзе Мядзельскага раёну.
* З 26 кастрычніка 1995 году вёска знаходзіцца на тэрыторыі птушкафабрыкі «Зара камунізму» з цэнтрам у вёсцы Выгалавічы.

## Насельніцтва
* 2010 год — 12 жыхароў
* 1999 год — 30 жыхароў
* 1 студзеня 1997 году — 19 двароў, 30 жыхароў

## Крыніцы

## Літаратура
* 
* 

Катэгорыя:Княгінінскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Мядзельскага раёну
812

## Падзеі
* кітайскі ўрад, першым у сьвеце пачаў выпуск папяровых грошаў

## Нараджэньні
* 

## Сьмерці
* 11 студзеня — Стаўракіюс, бізантыйскі імпэратар

## Вонкавыя спасылкі
Амвросій (Юшкевіч)

**Амвросій** (у сьвеце **Андрэй Юшкевіч**) (каля 1690, Маларасея — 17 траўня 1745) — праваслаўны царкоўны дзяяч Рэчы Паспалітае й Расеі, архіяпіскап вяліка-наўгародзкі й вяліка-луцкі.

## Біяграфія

Першапачатковую адукацчю атрымаў у польскіх школах, а канчатковую — у Кіеўскай духоўнай акадэміі, дзе застаўся настаўнікам. Па прыняцьці манаства ў 1731 прызначаны ігуменам Віленскага Сьвята-Духавага манастыру, канфліктаваў з каталіцкім духавенствам. У 1734 узьведзены ў сан архімандрыта Маскоўскага Сіманавага манастыру, адкуль у тым жа годзе пераведзены настаяцелем Іпацеўскага. У лютым 1736 прызначаны валагодзкім япіскапам, але ад 1739 жыў у Пецярбургу, прысутнічаючы ў паседжаньнях Найсьвяцейшага Сыноду, сябрам якога заставаўся да скону. 29 траўня 1740 прызначаны япіскапам наўгародзкім, ад 3 жніўня 1742 — архіяпіскап. Адчыніў у кастрычніку таго ж году духоўную сэмінарыю ў Антоніевым манастыры, склаў адмысловы рэглямэнт і штат сэмінарыі. На карысьць сэмінарыі ахвяраваў сваю бібліятэку. 5 красавіка 1742 разам з Арсенем Мацяевічам прадставіў імпэратарцы Лізавеце свае здагадкі аб рэформе вышэйшага царкоўнага кіраваньня, якія больш спагадалі аднаасобнаму кіраваньню царквой у асобе патрыярха або мітрапаліта, а не сынадальнай форме кіраваньня. Аднак зварот застаўся незаўважаным. Наступны раз зьвярнуўся з просьбай аб узнаўленьні патрыяршаства 10 траўня 1744, зноў безвынікова. Пахаваны ў прытворы саборнае царквы Раства Багародзіцы ў Антоніевым манастыры.

## Працы
Аўтар працы «Грунтоўнае паказаньне рознасьцяў паміж грэцкаю і рымскаю папскаю царквой» (у рукапісе) і казаньняў: на шлюб прынцэсы Ганны Леапольдаўны (Санкт-Пецярбург, 1739, на расейскай і лацінскай мовах), на дзень нараджэньня Імпэратаркі Лізаветы, на ейны ўваход у Маскву; у дзень каранаваньня; у дзень Міхала Арханёла; на мір са Швэцыяй (усе выдадзеныя ў Маскве ў 1742); у дзень усшэсьця Імпэратаркі Лізаветы на пасад (Масква, 1743); на 15 ліпеня 1744 (Масква, 1744). Шматлікія пропаведзі Амвросія засталіся ў рукапісах.

## Крыніцы
* Амвросий Юшкевич
* Амвросий (в Миру Андрей Юшкевич)
* Амвросий Юшкевич

Катэгорыя:Нарадзіліся ў XVII стагодзьдзі
Катэгорыя:Нарадзіліся ва Ўкраіне
Катэгорыя:Праваслаўныя дзеячы Рэчы Паспалітай
Катэгорыя:Валагодзкія япіскапы
Катэгорыя:Наўгародзкія япіскапы
Катэгорыя:Памерлі 17 траўня
Катэгорыя:Памерлі ў 1745 годзе
Антон Юшкевіч

**Антон Юшкевіч** (; 1819, Расенскі павет — 1 лістапада 1880) — летувіскі этнограф-дасьледчык, ксёндз, брат Івана Юшкевіча.

## Біяграфія
Скончыў Віленскую духоўную сэмінарыю, у 1843 годзе высьвячаны на ксяндза. Разам з братам займаўся зьбіраньнем летувіскага фальклёру й абрадаў. Ягоныя працы — «*Литовские народные песни из окрестностей Велек, записанные Антоном Юшкевичем*» («Летувіскія народныя песьні з навакольля Велек, запісаныя Антонам Юшкевічам»; Казань, 1880—1882) і «*Свадебные обряды виленских литовцев, записанные А. Юшкевичем в 1870 году и изданные Иваном Юшкевичем, с коротким прибавлением о литовском правописании латинского шрифта*» («Вясельныя абрады віленскіх летувісаў, запісаныя А. Юшкевічам у 1870 годзе і выдадзеныя Іванам Юшкевічам, з кароткім дадаткам пра летувіскі правапіс лацінскім шрыфтам»; Казань, 1880) — былі выдадзеня ягоным братам.

## Глядзіце таксама
* Іван Юшкевіч

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Юшкевичи, братья Антон и Иван Васильевичи

Катэгорыя:Летувіскія каталіцкія дзеячы
Катэгорыя:Летувіскія этнографы
Іван Юшкевіч

**Іван Васілевіч Юшкевіч** (1815 — красавік 1886, Казань) — расейскі выкладчык, летувіскі этнограф-дасьледчык, мовазнаўца, выдавец. Брат Антона Юшкевіча.

## Біяграфія

Быў настаўнікам 3-е Казанскай гімназіі. Знаходзіўся на службе 42 гады, зь якіх апошнія 22 — у ведамстве міністэрства Народнай Асьветы. Разам з братам займаўся дасьледваньнем летувіскае мовы й традыцыяў, асабліва вясельных. Быў рэдактарам і выдаўцом як сваіх уласных прац, так і прац брата, які сабраў масу этнаграфічнага і лінгвістычнага матэрыялу, але да друку пасьпеў прыгатаваць толькі малую частку. Аўтарству Івана Юшкевіча прыналежаць: «*Записка о грамматике А. Шлейхера*» (Цыдулка аб граматыцы А. Шлейхера; «Известия II Отделения Императорской Академии Наук», 1856, том V; асобна — Санкт-Пецярбург, 1856), «*О говорах литовского языка*» (Аб гаворках літоўскай мовы; ibidem, 1861, том Х) і «*Литовские народные песни, с переводом на русский язык*» (Летувіскія народныя песьні, зь перакладам на расейскую мову; Санкт-Пецярбург, 1867). Пасьля, пры садзейнічаньні прафэсара Бадуэна-дэ-Куртэнэ, выдаў дзьве працы брата Антона Юшкевіча. У 1883 Расейская Акадэмія Навук выдала шырокую складанку «*Литовские свадебные песни*» (Летувіскія вясельныя песьні), складзеную Іванам Юшкевічам і з матэрыялаў яго брата. Іван Юшкевіч займаўся паміж іншым складаньнем шырокага летувіска-польска-расейскага слоўніка, але пасьпеў надрукаваць толькі дзесяць лістоў яго; у рукапісы гэтая праца быў скончаны, але патрабаваў яшчэ значных дадаткаў.

## Глядзіце таксама
* Антон Юшкевіч

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Юшкевичи, братья Антон и Иван Васильевичи

Катэгорыя:Летувіскія этнографы
Катэгорыя:Летувіскія мовазнаўцы
Катэгорыя:Расейскія пэдагогі
Палавікі

**Палавікі́** — вёска ў Мядзельскім раёне Менскай вобласьці. Уваходзіць у склад Княгінінскага сельсавету.

## Гісторыя
* 1848 год — зьяўлялася вёскай маёнтку Княгінін Вялейскага павету Віленскай губэрні, уладаньнем К. І. Казелы. Налічвала 13 двароў і 100 жыхароў.
* 1868 год — вёска ў складзе Княгінінкай воласьці Вялейскага павету. Налічвала 12 двароў і 132 жыхароў.
* 1904 год — насельніцтва вёскі складала 173 жыхары.
* 1921 год — вёска ў складзе Крывіцкай гміны Вялейскага павету Віленскага ваяводзтва. У складзе вёскі знаходзіліся 43 двары і 217 жыхароў.
* 1931 год — вёска ў складзе Крывіцкай гміны Вялейскага павету Віленскага ваяводзтва. У складзе вёскі знаходзіліся 236 жыхароў, 49 двароў.
* З 12 кастрычніка 1940 году вёска знаходзіцца ў складзе Восаўскага сельсавету Крывіцкага раёну Вялейскай вобласьці (з 20 верасьня 1944 году — Маладэчанскай). 
* 1949 год — створаны калгас імя Жданава.
* З 16 ліпеня 1954 году вёска знаходзіцца ў складзе Княгініскага сельсавету
* 20 студзеня 1960 году вёска ўвайшла ў склад Менскай вобласьці.
* 1960 год — насельніцтва вёскі складала 213 жыхароў.
* З 25 сьнежня 1962 году вёска знаходзіцца ў складзе Мядзельскага раёну.
* З 1964 году вёска знаходзіцца ў складзе саўгасу «Восаўскі» з цэнтрам у вёсцы Восава.
* З 4 верасьня 1991 году вёска знаходзіцца ў складзе калгасу «Восаўскі».

## Насельніцтва
* 2010 год — 38 жыхароў
* 1999 год — 79 жыхароў
* 1 студзеня 1997 году — 46 двароў, 77 жыхароў

## Крыніцы

## Літаратура
* 
* 

Катэгорыя:Княгінінскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Мядзельскага раёну
Васіль Юшкевіч

**Васі́ль Алякса́ндравіч Юшке́віч** (28 лютага 1897, Вільня — 15 сакавіка 1951, Масква) — савецкі вайскавод, генэрал-палкоўнік (1945). Чалец КПСС з 1919.

## Біяграфія
У 1915 годзе пакліканы ў войска. Удзельнічаў у 1-й сусьветнай вайне 1914—1918 (камандзір узводу, роты). У Грамадзянскую вайну 1918—1920 гадоў камандаваў стралковай ротай, батальёнам, палком. Скончыў курсы ўдасканаленьня вышэйшага камандскладу пры Ваеннай акадэміі імя М. У. Фрунзэ (1926 і 1928), камандаваў стралковай дывізіяй і корпусам. У 1937 быў дараднікам у Гішпаніі; удзельнічаў у грамадзянскай вайне на баку рэспубліканскага ўраду. У пачатку нямецка-савецкай вайны 1941—1945 гадоў камандаваў 44-м стралковым корпусам, затым 28 жніўня — 19 кастрычніка 1941 — 22-й арміяй, 19 кастрычніка 1941 — 19 сакавіка 1942 — 31-й арміяй, затым у красавіку 1942 — красавіку 1944 зноў 22-й арміяй, у красавіку — жніўні 1944 — 3-й ударнай арміяй. Удзельнічаў у баёх на Заходнім, Калінінскім, Паўночна-Заходнім і 2-м Прыбалтыйскім франтох. Удзельнік абароны Менску, бітвы пад Масквой. З кастрычніка 1944 камандаваў войскамі Адэскае, у ліпені 1946 — лістападзе 1950 Прыволскае вайсковае акруг. Дэпутат Вярхоўнай Рады СССР 2-га і 3-га скліканьняў (ад 1946).

Узнагароджаны 2 ордэнамі Леніна, 4 ордэнамі Чырвонага Сьцягу, ордэнамі Суворава і Кутузава 1-й ступені, ордэнам Чырвонай Зоркі і мэдалямі. У гонар Васіля Юшкевіча названая вуліца ў горадзе Паставы.

## Літаратура
* 

## Вонкавыя спасылкі
* Юшкевич

Катэгорыя:Нарадзіліся ў Вільні
Катэгорыя:Савецкія генэралы
Катэгорыя:Беларускія генэралы
Катэгорыя:Удзельнікі Першай сусьветнай вайны
Катэгорыя:Удзельнікі Грамадзянскай вайны ў Расеі
Катэгорыя:Удзельнікі Грамадзянскай вайны ў Гішпаніі
Катэгорыя:Удзельнікі нямецка-савецкай вайны
Катэгорыя:Памерлі ў Маскве
Пашкоўшчына

**Пашко́ўшчына** — вёска ў Мядзельскім раёне Менскай вобласьці. Уваходзіць у склад Княгінінскага сельсавету.

## Гісторыя
* 1848 год — маёнтак пад назвай Пашкоўшчызна ў складзе Вялейскага павету Віленскай губэрні. Зьяўлялася ўладаньнем Валбенскіх.
* 1904 год — зьяўлялася маёнткам ў Княгінінскай воласьці Вялейскага павету, уладаньнем Горскага і іншых. Маёнтак налічваў 27 жыхароў.
* 1921 год — фальварак Пашкоўшчызна ў складзе гміны Касьцяневічы Вялейскага павету Віленскага ваяводзтва. У складзе фальварку знаходзіўся 1 двор і 33 жыхары.
* 1931 год — маёнтак Пашкоўшчызна ў складзе гміны Касьцяневічы Вялейскага павету Віленскага ваяводзтва. У складзе фальварку знаходзіўся 3 дварыў і 26 жыхароў.
* З 12 кастрычніка 1940 году знаходзіцца ў складзе Княгініскага сельсавету Крывіцкага раёну Вялейскай вобласьці (з 20 верасьня 1944 году — Маладэчанскай). 
* З 1957 году вёска знаходзіцца ў складзе саўгасу «Крывічы» з цэнтрам у вёсцы Княгінін.
* 20 студзеня 1960 году вёска ўвайшла ў склад Менскай вобласьці.
* Па стане на 1960 год зьяўлялася вёскай Пашкоўшчына, налічвала 16 жыхароў.
* З 25 сьнежня 1962 году вёска знаходзіцца ў складзе Мядзельскага раёну.
* 12 лістапада 1966 году ў выніку сьсяленьня навакольных хутароў і аб’яднаньня вёсак вёскі Пашкоўшчына, Кусі і Субачы былі аб’яднаныя.

## Насельніцтва
* 2010 год — 134 чалавекі
* 1999 год — 243 чалавекі
* 1 студзеня 1997 году — 127 двароў, 273 жыхары

## Інфраструктура
У вёсцы разьмяшчаецца жывёлагадоўчая фэрма.

## Крыніцы

## Літаратура
* 
* 

Катэгорыя:Княгінінскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Мядзельскага раёну