Элен дэ Бавуар

**Элéн дэ Бавуа́р** (; поўнае імя: **Элен Бэртран дэ Бавуар** ; 6 чэрвеня 1910, Парыж, Францыя ― 1 ліпеня 2001, Гоксвілер, Эльзас, Францыя) ― француская мастачка. Малодшая сястра Сымоны дэ Бавуар.

## Жыцьцяпіс
Элен дэ Бавуар, якая нарадзілася ў Парыжы ў 1910 годзе, навучалася, як і ейная сястра крыху раней, у каледжы Cours Desir, школу для дзяўчынак з добрых сем’яў. Элен, як і Сымона, была выдатная студэнтка.

Усё больш і больш Элен прыцягваў жывапіс, яна праводзіла гадзіны перад карцінамі ў Люўры.

Нягледзячы на пабожнае выхаваньне маці, абедзьве сястры хутка страцілі веру: «Дзьве прыстойныя маладыя дзяўчыны адвярнуліся ад дома божага». Пасьля атрыманьня бакаляўру, нягледзячы на супраціў маці, Элен працягнула навучаньне, яна паступіла ў тэхнічны інстытут, дзе вывучала ў асноўным гравюру. У той жа час яна вучылася жывапісу ў розных акадэміях Манпарнасу, аддаючы перавагу этудам.

Часта наведваючы сястру і ейных сяброў, Элен пазнаёмілася зь Ліянэлем дэ Руле. Элен і Ліянэль пабраліся шлюбам у сьнежні 1942 году ў Партугаліі, дзе знаходзіліся па працы мужа. Элен не ведала, што Ліянэль працаваў на галісцкія службы. Празь некалькі гадоў ён раскажа пра гэта Сымоне, якая палітычна і ідэйна не падтрымлівала дэ Голя і нават, наадварот, моцна крытыкавала. Праз гэта паўсталі частыя палітычныя разнагалосьсі як паміж Элен і Ліянэлям, так і паміж Сымонай і Ліянэлям.

Па працы мужа шмат год пара жыла ў Партугаліі, Аўстрыі, Югаславіі, Марока. У 1960-я гады Элен з мужам перабраліся ў Францыю ў Эльзас. Пара пастаянна асела ў Гоксвілеры, 26 км ад Страсбургу.

Памерла 1 ліпеня 2001 году ў Эльзасе. Пахаваная ў Парыжы на могілках Пэр-Ляшэз.

## Творчасьць
У 1936 годзе ёй было 25 гадоў, і адбылася ейная першая выстава ў Парыжы ў галерэі Банжан (). Паблё Пікаса, убачыўшы ейныя палотны, сказаў, што ейныя карціны арыгінальныя.

У 1967 годзе абедзьве сястры аб’ядналі свае таленты: Элен праілюстравала кнігу Сымоны дэ Бавуар *«Зламаная жанчына»* (, 1968).

Здаецца, менавіта з падзеяў траўня 1968-га Элен сапраўды злучыла сваё мастацтва з штодзённай рэчаіснасьцю. Ейныя карціны, поўныя гневу і надзеі, адлюстроўваюць засмучаную і паўсталую францускую моладзь. За некалькі месяцаў яна намалявала больш за трыццаць карцінаў. Гэтай сэрыі з спрэчнай назвай *«Прыгожы месяц травень»* () цяжка было знайсьці месца для выставы, нарэшце, яна адбылася ў Мулен Ружы.

З 1970-х гадоў кар’ера Элен стала міжнароднай, яна выстаўлялася ва ўсім сьвеце: у Токіё, Брусэлі, Лязане, Рыме, Міляне, Амстэрдаме, Бостане, Мэхіка, Гаазе, Страсбургу, Празе, Парыжы. Галерэя Word Nasse у Нью-Ёрку зладзіла рэтраспэктыву ейных фэмінісцкіх і экалягічных працаў.

Напісала кнігу ўспамінаў.

## Фэмінісцкая дзейнасьць
Элен дэ Бавуар стаяла на фэмінісцкіх пазыцыях. Падтрымлівала сястру. Падпісала разам зь ёю ў 1971 годзе Маніфэст трохсот сарака трох, ліст-заклік вядомых францужанак, які патрабаваў дэкрыміналізацыі абортаў, якія на той момант крымінальна караліся ў Францыі, і прызнаваліся, што самі зрабілі аборт. Супрацоўнічала з эльзаскай асацыяцыяй SOS Femmes Alsace, якая змагалася супраць хатняга гвалту ў дачыненьні да жанчынаў.

## Літаратура
* Claudine Monteil, Les Sœurs Beauvoir, éditions no 1-Calmann-Levy, Paris, 2003.

## Крыніцы

Катэгорыя:Фэміністкі
Катэгорыя:Францускія мастачкі
Катэгорыя:Памерлі ў Эльзасе