open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Мачуль

**Мачу́ль** — вёска ў Столінскім раёне Берасьцейскай вобласьці, за 3 км на поўдзень ад Рамелю, за 6 км на ўсход ад Цераблічаў, на левым беразе ракі Маствы. Мачуль уваходзіць у склад Рамельскага сельсавету.

## Гісторыя
Вядомая з 1514 году. У XVI—XVIII стагодзьдзях вёска ў складзе Вялікага княства Літоўскага. З 1793 году — у складзе Расейскай імпэрыі. У 1795 годзе тут мелі землі роды Гараглядаў, Зяновічаў-Ляшкевічаў-Альпенскіх, Каморніцкіх, Коравых, Наркускіх, Рамультаў і іншыя шляхецкія роды.

З 1921 году ў складзе міжваеннай Польскай Рэспублікі. З 1939 году ў складзе Беларускай ССР, з 12 кастрычніка 1940 году ў складзе Рамельскага сельсавету Давыд-Гарадоцкага (з 19 студзеня 1961 году — Столінскага) раёну Пінскай (з 8 студзеня 1954 году — Берасьцейскай) вобласьці. З 16 ліпеня 1954 году ў складзе Альшанскага сельсавету, з 4 траўня 1981 году — зноў Рамельскага сельсавету.

Гітлераўцы ў ліпені 1944 году, адступаючы, спалілі 85 хат і забілі 5 чалавек.

## Насельніцтва
* XIX стагодзьдзе: 1897 год — 58 двароў, 329 жыхароў (перапіс)
* XX стагодзьдзе: 1909 год — 70 двароў, 470 жыхароў; 30 верасьня 1921 — 81 гаспадарка, 504 жыхары; напярэдадні Вялікай Айчыннай вайны — 95 двароў, 320 жыхароў; 1970 год — 926 жыхароў; 1980 год — 780 жыхароў; 1999 год — 608 жыхароў
* XXI стагодзьдзе: 2002 год — 619 жыхароў, 226 двароў; 2010 год — 528 жыхароў

## Інфраструктура
У вёсцы дзейнічаюць базавая школа, крама, ФАП, клюб, бібліятэка.

## Агурковая краіна
Уваходзіць у так званую Агурковую краіну.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Мачуль

Катэгорыя:Рамельскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Столінскага раёну
Катэгорыя:Населеныя пункты, згаданыя ў XVI стагодзьдзі
Конікі

**Ко́нікі** — вёска ў Мядзельскім раёне Менскай вобласьці. Уваходзіць у склад Княгінінскага сельсавету.

## Гісторыя
* 1868 год — зьяўлялася вёскай у складзе Княгінінскай воласьці Вялейскага павету Віленскай губэрні. Налічвала 5 двароў і 50 жыхароў.
* 1904 год — насельніцтва вёскі складала 110 жыхароў.
* 1908 год — у вёсцы — 19 двароў і 107 жыхароў.
* 1921 год — вёска ў складзе Крывіцкай гміны Вялейскага павету Віленскага ваяводзтва. У складзе вёскі знаходзіліся 21 двор і 89 жыхароў.
* 1931 год — вёска ў складзе Крывіцкай гміны Вялейскага павету Віленскага ваяводзтва. У складзе вёскі знаходзіліся 25 двор і 130 жыхароў.
* З 12 кастрычніка 1940 году вёска знаходзіцца ў складзе Княгініскага сельсавету Крывіцкага раёну Вялейскай вобласьці (з 20 верасьня 1944 году — Маладэчанскай).
* У 1940 годзе вёска налічвала 24 двары і 96 жыхароў.
* У верасьні 1943 году падчас Вялікай Айчыннай вайны нямецка-фашысцкія захопнікі цалкам спалілі вёску (24 двары), забілі 2 жыхароў. Пасьля вайны вёска была адбудаваная.
* 1950 год — створаны калгас «1 Мая».
* 20 студзеня 1960 году вёска ўвайшла ў склад Менскай вобласьці.
* 1960 год — насельніцтва вёскі складала 85 жыхароў.
* З 25 сьнежня 1962 году вёска знаходзіцца ў складзе Мядзельскага раёну.
* З 1971 году вёска знаходзіцца ў складзе птушкафабрыкі «Зара камунізму» з цэнтрам у вёсцы Выгалавічы.

## Насельніцтва
* 2010 год — 11 чалавек
* 1999 год — 24 чалавекі
* 1 студзеня 1997 году — 15 двароў, 30 жыхароў

## Крыніцы

## Літаратура
* 
* 

Катэгорыя:Княгінінскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Мядзельскага раёну
Маргі (Мядзельскі раён)

**Маргі́** — вёска ў Мядзельскім раёне Менскай вобласьці, на мяжы зь Вялейскім раёнам. Уваходзіць у склад Княгінінскага сельсавету.

## Гісторыя
* 1921 год — вёска ў складзе гміны Рэчкі Вялейскага павету Віленскага ваяводзтва. У складзе вёскі знаходзіліся 17 двароў і 116 жыхароў.
* 1931 год — зьяўлялася вёскай у складзе Крывіцкай гміны Вялейскага павету Віленскага ваяводзтва. Налічвала 24 двары і 121 жыхар.
* З 12 кастрычніка 1940 году вёска знаходзіцца ў складзе Княгініскага сельсавету Крывіцкага раёну Вялейскай вобласьці (з 20 верасьня 1944 году — Маладэчанскай). 
* У 1940 годзе насельніцтва вёскі складала 25 двароў і 107 жыхароў.
* У верасьні 1943 году падчас Вялікай Айчыннай вайны нямецка-фашысцкія захопнікі спалілі вёску (25 двароў) і забілі 2 жыхароў. Пасьля вайны вёска была адбудаваная.
* 1949 год — створаны калгас імя Кутузава.
* З 1957 году вёска знаходзіцца ў складзе саўгасу «Крывічы» з цэнтрам у вёсцы Княгінін.
* 20 студзеня 1960 году вёска ўвайшла ў склад Менскай вобласьці.
* 1960 год — насельніцтва вёскі складала 113 жыхароў.
* З 25 сьнежня 1962 году вёска знаходзіцца ў складзе Мядзельскага раёну.

## Насельніцтва
* 2010 год — 1 жыхар
* 1999 год — 9 жыхароў
* 1 студзеня 1997 году — 10 двароў, 12 жыхароў

## Інфраструктура
У вёсцы працуе крама.

## Крыніцы

## Літаратура
* 

Катэгорыя:Княгінінскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Мядзельскага раёну
Мацясы (Княгінінскі сельсавет)

**Мацясы́** — вёска ў Мядзельскім раёне Менскай вобласьці. Уваходзіць у склад Княгінінскага сельсавету.

## Гісторыя
* 1868 год — на месцы сучаснай вёскі існавалі 2 вёскі Мацясы ў складзе Княгінінскай воласьці Вялейскага павету Віленскай губэрні. Першая зь іх налічвала 7 двароў і 64 жыхароў, другая — 4 двары і 35 жыхароў.
* 1904 год — насельніцтва першай вёскі Мацясы складала 99 жыхароў, другой — 87 жыхароў.
* 1921 год — вёска Мацясы ў складзе Касьцяневіцкай гміны Вялейскага павету Віленскага ваяводзтва. У складзе вёскі знаходзіліся 22 двары і 136 жыхароў.
* 1931 год — 139 чалавек
* З 12 кастрычніка 1940 году вёска знаходзіцца ў складзе Княгініскага сельсавету Крывіцкага раёну Вялейскай вобласьці (з 20 верасьня 1944 году — Маладэчанскай). 
* 1950 год — створаны калгас імя Варашылава.
* З 1957 году вёска знаходзіцца ў складзе саўгасу «Крывічы» з цэнтрам у вёсцы Княгінін.
* 20 студзеня 1960 году вёска ўвайшла ў склад Менскай вобласьці.
* 1960 год — насельніцтва вёскі складала 128 жыхароў.
* З 25 сьнежня 1962 году вёска знаходзіцца ў складзе Мядзельскага раёну.

## Насельніцтва
* 2010 год — 12 жыхароў
* 1999 год — 23 жыхары
* 1 студзеня 1997 году — 20 двароў, 31 жыхар

## Крыніцы

## Літаратура
* 

Катэгорыя:Княгінінскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Мядзельскага раёну
Праваслаўныя могілкі (Горадня)

**Праваслаўныя могілкі** (*Старыя, Рускія, Сафійскія, Ерусалімскія, могілкі па Антонава*) — даўнія могілкі праваслаўнай грамады Горадні.

## Гісторыя
Былі закладзены на пачатку XIX ст. Могілкі моцна пацярпелі падчас баёў у 1915, 1939, 1944 гадах. Зачыненыя ў 1973 годзе.

У другой палове XIX ст. тут была пабудавана Царква прападобнай Марфы — помнік архітэктуры позьняга клясыцызму. У 1890 годзе пры браме на грошы мешчаніна С. Талочкі была пабудавана капліца ў гонар Уваскрасеньня Хрыстова.

У 1957 годзе на магіле ста дваццаці савецкіх ваеннапалонных пастаўлены помнік. У 1958 годзе помнік зьявіўся на магіле пяцісот сямідзесяці воінаў, партызан і мірных жыхароў, якія загінулі ў Вялікую Айчынную вайну. У 1959 годзе скульптура воіна пастаўлена на магіле, дзе пахаваны астанкі чатырыста дзевяноста савецкіх салдатаў, якія загінулі ў баях у ліпені 1944 году.

## Асобы, пахаваныя на могілках
* Марыя Багдановіч (Мякота) — маці Максіма Багдановіча,
* Е. Арлоўскі — гісторык
* М. Дзьмітрыеў — этнограф
* П. Кавалеўскі — філёляг
* Небальсін — архітэктар
* Раманаў — архітэктар
* К. Кемарскі — мэдык
* А. Райпольскі — мэдык
* епіскап Ігнаці (Жалязоўскі)
* Міхась Васілёк (сапр. Міхаіл Восіпавіч Касьцевіч) (1905—1960) — беларускі паэт

## Вонкавыя спасылкі
* «Ад Каложы да Фартоў»
Вайсковыя могілкі (Горадня)

**Вайсковыя могілкі** — могілкі жаўнераў і афіцэраў армій розных краінаў.

## Гісторыя
Былі закладзены каля 1887. Склаліся зь дзьвюх частак: лютэранскай (паўднёвай) і паўночнай, дзе знаходзіліся пахаваньні вайскоўцаў іншых хрысьціянскіх веравызнаньняў.

Да найбольш цікавых помнікаў гэтага пэрыяду адносіцца капліца генэрал-маёра Аляксандра Русаў — Капліца Русаў.

## Пахаваныя
* жаўнеры і афіцэры Расейскай імпэрыі (Першая сусьветная вайна, інш.);
* жаўнеры і афіцэры Германскай імпэрыі (Першая сусьветная вайна);
* жаўнеры Польскай рэспублікі (Польска-савецкая вайна, Другая сусьветная вайна (1939));
* жаўнеры і афіцэры РККА і Чырвонай Арміі (Польска-савецкая вайна, Другая сусьветная вайна (1939, 1941, ваеннапалонныя, 1944), інш.);
* жаўнеры Вэрмахту (Другая сусьветная вайна).

У 1981 быў пастаўлены помнік савецкім салдатам, аўтары якога скульптар У. Церабун і архітэктар А. Каралькоў.

## Вонкавыя спасылкі
* “Ад Каложы да Фартоў”
Каталіцкія фарныя могілкі (Горадня)

**Каталіцкія фарныя могілкі** — даўнія могілкі каталіцкай грамады Горадні.

## Гісторыя
Уладкаваньне могілак «ex urbem» было часткай пляну гарадзкіх пераўтварэньняў, запачаткаваных у Рэчы Паспалітай яшчэ ў часы караля Станіслава Аўгуста Панятоўскага. Паводле рашэньня Камісіі паліцыі Абодвух Народаў Рэчы Паспалітай у 1791 годзе могілкі ва ўсіх буйных гарадзкіх асяродках краіны пераносіліся па-за горад. У выніку гэтага рашэньня ў 1792 годзе ля ўсходняга ўскрайку Горадні былі заснаваныя новыя фарныя каталіцкія могілкі.

У 1822 годзе на могілках пабудавана капліца па праекце архітэктара К. Багеміла. Асаблівую ўвагу заслугоўваюць надмагільныя помнікі працы Б. Шушкевіча, Г. Забароўскага і інш.

Зачынены ў сярэдзіне 1970-х гадоў.

У 1986 годзе паводле рашэньня Гарадзенскага аблвыканкаму старыя гарадзенскія каталіцкія могілкі атрымалі статус помніка абласнога значэньня.

## Асобы, пахаваныя на могілках

* Эліза Ажэшка (1841—1910) — польская і беларуская пісьменьніца, грамадзкая дзяячка, пэдагог
* Станіслаў Нагорскі (1826—1896) — гарадзенскі юрыст, муж Элізы Ажэшкі
* Джузэпэ Сака (1735—1798) — архітэктар ВКЛ, прадстаўнік стылю барока і клясыцызму
* Януш Будзаноўскі (1923—1939) — удзельнік абароны Горадні ў 1939 годзе
* Эдвард Лістоўскі (1861—1922) — мэр Горадні ў 1907—1922 годах
* айцы М. Фардон, Ф. Грынкевіч і М. Арановіч
* З. І. Касьцялкоўская
* Я. Каханоўскі
* генэрал Ф. Баркоўскі
* гродзенскія віцэ-губэрнатары Т. Янеўскі і К. Максімовіч
* барон З. Дангел
* урач А. Тальгейм

На могілках таксама пахаваны жаўнеры Польскай рэспублікі, якія загінулі падчас польска-савецкай вайны 1919—1920 гадоў.

## Вонкавыя спасылкі
* «Ад Каложы да Фартоў»
* Юры Гардзееў. Рэцэнзія на ''Черепица В.Н., Гродненский православный некрополь (С древнейших времён до начала XX века). Гродно, 2001.''
Лютэранскія могілкі (Горадня)

**Лютэранскія могілкі** — даўнія, цяпер няісныя, могілкі лютэранскай грамады Горадні.

## Гісторыя
Былі закладзены прыкладна напачатку XIX ст. побач з гарадзенскай лютэранскай кірхай. Зачынены каля 1878 году, аднак паасобныя пахаваньні рабіліся яшчэ ў 1916 годзе.

## Зьнішчэньне
Зьнішчаныя савецкімі ўладамі на пачатку 1970-х гадоў. На месцы могілак неўзабаве быў пабудаваны дзіцячы садок.

## Вонкавыя спасылкі
* «Ад Каложы да Фартоў»
Нівы

Назву **Ні́вы** маюць:

## Населеныя пункты

### [[Беларусь]]
* Берасьцейская вобласьць:
** Нівы — вёска ў Бярозаўскім раёне

* Гомельская вобласьць:
** Нівы — вёска ў Жлобінскім раёне

* Менская вобласьць:
** Нівы — вёска ў Стаўпецкім раёне

### [[Расея]]
* Смаленская вобласьць:
**  — вёска ў Вяліскім раёне
**  — вёска ў Парэцкім раёне

## Глядзіце таксама
* Ніва
* Нівішча
* Нівішчы
* Ніўкі
Веляміцкі сельсавет

**Велямі́цкі сельсавет** — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Столінскага раёну Берасьцейскай вобласьці. Цэнтар савету — вёска Велямічы.

## Гісторыя
12 кастрычніка 1940 году створаны ў складзе Давыд-Гарадоцкага раёну Пінскай вобласьці. 19 студзеня 1961 году раён скасаваны, сельсавет далучаны да Столінскага раёну.

## Населеныя пункты
* 1 студзеня 1947 году — 2

## Літаратура
*  С. 191
*  С. 425
*  С. 569
*  С. 194


Катэгорыя:Адміністрацыйна-тэрытарыяльны падзел Столінскага раёну
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі
Катэгорыя:Сельсаветы, створаныя ў 1940 годзе
Старынка

Назву **Стары́нка** маюць:

## Населеныя пункты
### [[Беларусь]]
* Віцебская вобласьць:
** Старынка (нежыл.) — вёска ў Талачынскім раёне
** Старынка — вёска ў Жарскім сельсавеце Ўшацкага раёну
** Старынка — вёска ў Сарочынскім сельсавеце Ўшацкага раёну

* Магілёўская вобласьць:
** Старынка — вёска ў Амсьціслаўскім раёне
** Старынка — вёска ў Горацкім раёне
** Старынка (нежыл.) — вёска ў Прапойскім раёне

* Менская вобласьць:
** Старынка — вёска ў Валожынскім раёне
** Старынка — хутар у Вялейскім раёне
** Старынка — вёска ў Смалявіцкім раёне

## Падвойныя назвы
* Усходняя Старынка

## Глядзіце таксама
* Старына 
* Старынкі 
* Старынцы 
* Старыны
* Старыца
* Старыцы
Старынкі

Назву **Ста́ры́нкі** маюць:

## Населеныя пункты
### [[Беларусь]]
* Віцебская вобласьць:
** Старынкі — вёска ў Віцебскім раёне
** Старынкі — вёска ў Полацкім раёне
** Старынкі — вёска ў Талачынскім раёне

* Гарадзенская вобласьць:
** Старынкі — вёска ў Ваўкавыскім раёне 
** Старынкі — вёска ў Шчучынскім раёне 

* Магілёўская вобласьць:
** Старынкі — вёска ў Бабруйскім раёне

* Менская вобласьць:
** Старынкі — вёска ў Барысаўскім раёне
** Старынкі — вёска ў Гародзькаўскім сельсавеце Валожынскага раёну
** Старынкі — вёска ў Івянецкім сельсавеце Валожынскага раёну
** Старынкі — вёска ў Ільлянскім сельсавеце Вялейскага раёну
** Старынкі — вёска ў Хаценчыцкім сельсавеце Вялейскага раёну
** Старынкі — вёска ў Койданаўскім раёне
** Старынкі — вёска ў Лагойскім раёне
** Старынкі — вёска ў Маладэчанскім раёне
** Старынкі 1 (Старынкі-1) — вёска ў Мядзельскім раёне
** Старынкі 2 (Старынкі-2) — вёска ў Мядзельскім раёне
** Старынкі — вёска ў Пухавіцкім раёне

## Глядзіце таксама
* Старына 
* Старынка 
* Старынцы 
* Старыны
* Старыца
* Старыцы
Гродзінскі сельсавет

**Гро́дзінскі сельсавет** — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Ашмянскага раёну Гарадзенскай вобласьці. Адміністрацыйны цэнтар — вёска Гродзі.

Плошча 108 кв. км. У склад сельсавету ўваходзіць 20 населеных пунктаў, пражывае 881 чалавек.
 
## Крыніцы


Катэгорыя:Адміністрацыйна-тэрытарыяльны падзел Ашмянскага раёну
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі
Велямічы

**Велямі́чы** — вёска ў Столінскім раёне Берасьцейскай вобласьці, за 5 км на поўнач ад Давыд-Гарадку, за 4 км на захад ад Турскога, за 2 на ўсход ад Альпеню. Велямічы ўваходзяць у склад і зьяўляецца цэнтрам Веляміцкага сельсавету.

## Гісторыя
У архіўных крыніцах упершыню ўзгадваюцца ў 1392 годзе разам зь вёскай Альшаны. У XVI—XVIII стагодзьдзях вёска ў складзе Вялікага Княства Літоўскага. З 1793 году — у складзе Расейскай імпэрыі. Землямі ў вёсцы валодалі Ранцэвічы, Ляшкевічы-Зяновічы-Альпенскія і іншыя шляхецкія роды.

З 1921 году ў складзе міжваеннай Польскай Рэспублікі. З 1939 году ў складзе Беларускай ССР. У 1943 годзе нямецка-фашысцкія захопнікі спрабавалі спаліць вёску, забілі 16 мясцовых жыхароў.

## Насельніцтва
* XIX стагодзьдзе: 1886 год — 95 двароў, 530 жыхароў; 1897 год — 161 двор, 1234 жыхары (перапіс)
* XX стагодзьдзе: 1921 год — 240 двароў, 1557 жыхароў; 1939 год — 288 двароў, 2504 жыхароў; 1941 год — 419 двароў, 1676 жыхароў; 1970 год — 556 двароў, 2037 жыхароў; 1980 год — 2015 жыхароў; 1996 год — 685 двароў, 2004 жыхары; 1999 год — 1875 жыхароў
* XXI стагодзьдзе: 2002 год — 689 двароў, 1825 жыхароў; 2010 год — 1636 жыхароў

## Мікравёскі
Традыцыйная вёска дзеліцца на 3 мікравёскі:
* Рагі — усходняя частка вёскі;
* Баранья — цэнтральная частка вёскі;
* Шляхта — заходняя частка вёскі.

## Інфраструктура
Аддзяленьне сувязі, сярэдняя школа і бібліятэка пры ёй, два ясьлі-садкі, дзяцяча-юнацкая спарныўная школа, дом культуры, бібліятэка, пяць магазінаў, кавярня «Журавінка», комплекс бытавога абслугоўваньня, аддзяленьне «Беларусбанку», праўленьне КСУП «Веляміцкі» (былы калгас «За Радзіму»).

## Геаграфія
Вёска месьціцца на паўночным беразе возера Сіяцы, за 5 км на поўдзень ад Давыд-Гарадку і за 30 км на паўночны ўсход ад Століна.

## Інфармацыя для турыстаў
У кірунку Давыд-Гарадку нападалёк ад вёскі знаходзіцца група археалягічных помнікаў «Велямічы». Падчас археалягічных раскопак там былі знойдзеныя сотні пахаваньняў. Самыя раньнія зь іх адносяцца да пачатку хрысьціянскай эры. Былі знойдзеныя прадметы побыту таго часу: гліняны посуд, жалезныя нажы, а таксама бронзавыя ўпрыгожаньні і іншыя прадметы. Рэшткі сьлядоў пасяленьняў плямёнаў зарубінецкай культуры таксама былі знойдзеныя недалёка ад могільнікаў.

### Помнікі архітэктуры

* Царква Сьвятога Ільлі Прарока. Пабудаваная ў 1881 годзе на месцы царквы 1724 году пабудовы.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі

* Велямічы на Radzima.org
* Велямічы
* Прагноз надвор’я ў в. Велямічы
* Прагноз надвор’я ў вёсцы Велямічы

Катэгорыя:Веляміцкі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Столінскага раёну
Катэгорыя:Населеныя пункты, згаданыя ў XIV стагодзьдзі
Старына (Берасьцейская вобласьць)

**Старына́** — вёска ў Столінскім раёне Берасьцейскай вобласьці, за 5 км на поўдзень ад Велямічаў, за захад ад ракі Яцелі. Старына ўваходзіць у склад Веляміцкага сельсавету.

## Насельніцтва
* 2010 год — 241 чалавек
* 1999 год — 270 чалавек

## Вуліцы
Вуліцы: Партызанская, Савецкая

## Крыніцы

Катэгорыя:Веляміцкі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Столінскага раёну
Альпень

**Альпе́нь** — вёска ў Столінскім раёне Берасьцейскай вобласьці, за 2 км на захад ад Велямічаў, за 3 км на поўдзень ад Давыд-Гарадку, за 10 км на паўночны ўсход ад Рубелю. Альпень уваходзіць у склад Веляміцкага сельсавету.

## Гісторыя
Першая згадка пра населены пункт ў архіўных дакумэнтах прыпадае на 1479 год. У гэтым годзе княгіня Ганна, удава князя Сьвідрыгайлы, падарыла Альпень Зяновічу-Альпенскаму. У 1515 годзе князь Фёдар Яраслававіч падарыў Альпень Зяновію Сямёнавічу Ляшкевічу.

З 1921 году ў складзе Польскай Рэспублікі. З 1939 году ў складзе Беларускай ССР.

## Насельніцтва
* XX стагодзьдзе: 1909 год — 175 двароў, 1150 чалавек; 1939 год — 1470 жыхароў; 1970 год — 1536 чалавек (перапіс); 1988 год — 403 дамы, 857 чалавек (491 жанчына і 366 мужчын); 1994 год — 351 гаспадарка, 689 жыхароў; 1999 год — 643 жыхары; 2000 год — 323 хаты, 627 жыхароў
* XXI стагодзьдзе: 2002 год — 315 двароў, 635 жыхароў; 2010 год — 514 жыхароў

## Вуліцы
Вёска мае вулічны тып пасяленьня. Тут налічваецца каля 20 вуліц і 5 завулкаў.

## Інфармацыя для турыстаў
* Царква Ўсьпеньня Прасьвятой Багародзіцы, пабудаваная ў 1888 годзе. З гэтай нагоды 28 жніўня ў вёсцы штогод праходзіць прастольнае сьвята, якое зьяўляецца неафіцыйным днём вёскі.

## Дунін-Марцінкевіч
Вінцэнт Дунін-Марцінкевіч, знаходзячыся ў 1849 годзе ў Альпені, напісаў тут верш «Вясна!», які ўвайшоў у зборнікі яго твораў. Верш датаваны 12 траўня 1849 году. А ўжо 13 траўня ён піша верш «Прыпяць», пад якім напісана: «На водах Прыпяці; траўня 13 дня 1849 году».

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі

* Альпень на Radzima.org
* Альпень
* Вінцэнт Дунін-Марцінкевіч і Альпень
* Прагноз надвор’я ў вёсцы Альпень

Катэгорыя:Веляміцкі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Столінскага раёну
Катэгорыя:Населеныя пункты, згаданыя ў XV стагодзьдзі
Хотамель

**Хо́тамель** — вёска ў Столінскім раёне Берасьцейскай вобласьці, за 3 км на поўдзень ад Рубелю. Хотамель уваходзіць у склад Рубельскага сельсавету.

## Насельніцтва
* 2010 год — 1034 чалавекі
* 1999 год — 1158 чалавек

## Інфармацыя для турыстаў
* Капліца
* Сьвята-Крыжаўзьвiжанская царква (будуецца)

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Хотамель на Radzima.org
* Прагноз надвор’я ў вёсцы Хотамель

Катэгорыя:Рубельскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Столінскага раёну
820

## Падзеі
* арабскі матэматык Мухамад ібн Муса аль-Харэзмі вынайшаў алгебру
* Міхал II страў бізантыйскім імпэратарам

## Нараджэньні
* 

## Сьмерці
* Леа V Армянскі, бізантыйскі імпэратар

## Вонкавыя спасылкі
Якавенка

**Якаве́нка** — прозьвішча, утворанае ад імя Якаў з дапамогай суфіксу -енка.

* Аляксандар Уладзімеравіч Якавенка — расейскі дыплямат
* Аляксандар Мікалаевіч Якавенка — украінскі палітык
* Аляксандар Паўлавіч Якавенка — украінскі футбаліст
* Аляксандар Сьвірыдавіч Якавенка — Герой Савецкага Саюзу
* Арсэн Якавенка — украінскі піяніст і кампазытар
* Барыс Якавенка — расейскі філёзаф
* Васіль Гардзеевіч Якавенка — Герой Савецкага Саюзу
* Васіль Рыгоравіч Якавенка — адзін з арганізатараў партызанскага руху ў Сыбіры ў пэрыяд Грамадзянскай вайны, савецкі дзяржаўны дзеяч
* Васіль Цімафеевіч Якавенка — беларускі пісьменьнік
* Дзьмітры Якавенка — шахматыст
* Ігар Аляксандравіч Якавенка — генэральны сакратар Саюзу журналістаў Расеі
* Ігар Рыгоравіч Якавенка — украінскі філёзаф
* Ільля Якавенка — Герой Савецкага Саюзу
* Лявонцій Якавенка — Герой Савецкага Саюзу
* Мікалай Якавенка — беларускі скульптар
* Мікалай Іванавіч Якавенка — заслужаны майстар спорту СССР, заслужаны трэнэр СССР па грэка-рымскай (клясычнай) барацьбе
* Наталя Васільеўна Якавенка — беларускі крытык, перакладчык, дачка Васіля Якавенкі
* Наталя Мікалаеўна Якавенка — украінскі гісторык
* Павал Якавенка — савецкі і ўкраінскі футбаліст
* Уладзімер Якавенка —  вучоны-фізык, пэдагог
* Юры Якавенка — беларускі мастак
810-я

**810-я**

Стагодзьдзі: VIII стагодзьдзе — IX стагодзьдзе — X стагодзьдзе

Дзесяцігодзьдзі:
760-я
770-я
780-я
790-я
800-я
**810-я**
820-я
830-я
840-я
850-я
860-я


Гады:
810, 811, 812, 813, 814, 815, 816, 817, 818, 819

----

## Асноўныя падзеі
*
Беражноўскі сельсавет

**Беражно́ўскі сельсаве́т** — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Столінскага раёну Берасьцейскай вобласьці. Адміністрацыйны цэнтар — вёска Беражное.

## Гісторыя
12 кастрычніка 1940 году створаны ў складзе Столінскага раёну Пінскай вобласьці.

## Літаратура
*  С. 425


Катэгорыя:Адміністрацыйна-тэрытарыяльны падзел Столінскага раёну
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі
Катэгорыя:Сельсаветы, створаныя ў 1940 годзе
Ястрабель

Назву **Ястрабель** маюць:

## Населеныя пункты
### [[Беларусь]]
* Берасьцейская вобласьць:
** Ястрабель — вёска ў Бярозаўскім раёне
** Ястрабель — вёска ў Столінскім раёне
Дарагабускае староства

**Дарагабускае староства** — дзяржаўнае ўладаньне ў складзе Смаленскага павету Смаленскага ваяводзтва Вялікага Княства Літоўскага, Рускага, Жамойцкага. Цэнтар — места Дарагабуж.

## Асноўныя падзеі
* 1610: па перадачы Дарагабужу войску Дзьмітрыя Самазванца I (1609) утварылася ў складзе Рэчы Паспалітай Абодвух Народаў.
* 1611: каля Дарагабужу, на базе Болдзіна манастыра пачаў дзейнічаць кляштар езуітаў.
* 1613—1617, 1632—1634: у складзе Масковіі.
* 1652: езуіты запачаткавалі каля Болдзінскага кляштару велічэзны сад. 
* 1654: апынулася ў складзе Масковіі.

## Старосты
* Ларыён Корсакаў (1617—1618)
* Ян Грыдыч (161. — 1619)
* Даніла Хрыпуноў-Дубенскі (1619 — ?)
* Даніла Хрыпуноў-Дубенскі (1621—1622)

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Дарагабускі раён. Гісторыя

Катэгорыя:Дарагабуж
Катэгорыя:Смаленскае ваяводзтва
Катэгорыя:Староствы Вялікага Княства Літоўскага
Ястрабель (Столінскі раён)

**Я́страбель** — вёска ў Столінскім раёне Берасьцейскай вобласьці, на паўднёвым беразе возера Чартоўскі Вір, за 5 км на поўнач ад Магільнага, за 14 км на поўнач ад Беражнога. Ястрабель уваходзіць у склад Беражноўскага сельсавету.

## Насельніцтва
* 2010 год — 2 чалавекі
* 1999 год — 3 чалавекі

## Крыніцы

Катэгорыя:Беражноўскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Столінскага раёну
Магільнае (Берасьцейская вобласьць)

**Магі́льнае** — вёска ў Столінскім раёне Берасьцейскай вобласьці, за 4 км на паўночны захад ад Дубенцу, за 9 км на паўночны захад ад Беражнога. Магільнае ўваходзіць у склад Беражноўскага сельсавету.

## Насельніцтва
* 2010 год — 46 чалавек
* 1999 год — 99 чалавек

## Асобы
* Ян Пратасовіч (другая палова XVI ст., Магільнае — пасьля 1608) — паэт

## Крыніцы

Катэгорыя:Беражноўскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Столінскага раёну
Магіляны

Назву **Магіля́ны** маюць:

## Населеныя пункты
### [[Беларусь]]
* Берасьцейская вобласьць:
** Магіляны — вёска ў Баранавіцкім раёне 

* Гарадзенская вобласьць:
** Магіляны — вёска ў Бераставіцкім раёне 

## Глядзіце таксама
* Магіліца 
* Магільна 
* Магільнае
Дубенец (Берасьцейская вобласьць)

**Ду́бенец** — вёска ў Столінскім раёне Берасьцейскай вобласьці, за 4 км на паўднёвы ўсход ад Магільнага, за 5 км на поўнач ад Беражнога, за 10 км на ўсход ад Дубаю. Дубенец уваходзіць у склад Беражноўскага сельсавету.

## Гісторыя
У крыніцах Дубенец вядомы з 1718 году.

## Насельніцтва
* 2010 год — 321 чалавек
* 1999 год — 394 чалавекі

## Інфармацыя для турыстаў

### Помнікі архітэктуры
* Царква Нараджэньня Божай Маці

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі

* Дубенец на Radzima.org
* Прагноз надвор’я ў вёсцы Дубенец
* 

Катэгорыя:Беражноўскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Столінскага раёну
Катэгорыя:Населеныя пункты, згаданыя ў XVIII стагодзьдзі
Дубенец

Назву **Ду́бенец** маюць:

## Населеныя пункты
### [[Беларусь]]
* Дубенец — вёска ў Столінскім раёне Берасьцейскай вобласьці

### [[Расея]]
* Дубенец — вёска ў Паповагорскім раёне Бранскай вобласьці

## Глядзіце таксама
* Дуб 
* Дубкі 
* Дубнікі
Беражное

**Беражно́е** — вёска ў Столінскім раёне Берасьцейскай вобласьці, на шашы , за 14 км на паўночны ўсход ад Століна, на захад ад ракі Гарыні. Беражное ўваходзіць у склад і зьяўляецца цэнтрам Беражноўскага сельсавету.

## Гісторыя
У летапісных крыніцах Беражное вядома з 1508 году. У XVI—XVIII стагодзьдзях вёска ў складзе Вялікага княства Літоўскага. З 1793 году — у складзе Расейскай імпэрыі. З 1921 году ў складзе міжваеннай Польскай Рэспублікі. З 1939 году ў складзе Беларускай ССР.

## Насельніцтва
* 2010 год — 1917 чалавек
* 1999 год — 2221 чалавек

## Інфармацыя для турыстаў
### Помнікі архітэктуры
* Царква Сьвятой Параскевы Пятніцы

### Страчаная спадчына
* Сядзіба Алешаў

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Беражное на Radzima.org
*  
* Прагноз надвор’я ў вёсцы Беражное

Катэгорыя:Беражноўскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Столінскага раёну
Катэгорыя:Населеныя пункты, згаданыя ў XVI стагодзьдзі
Новаберажное

**Новаберажно́е** — пасёлак у Столінскім раёне Берасьцейскай вобласьці, за 1 км на поўнач ад Беражнога. Новаберажное ўваходзіць у склад Беражноўскага сельсавету.

## Гісторыя
У крыніцах Новаберажное вядома з 1890 году.

## Насельніцтва
* 2010 год — 10 чалавек
* 1999 год — 34 чалавекі

## Інфармацыя для турыстаў

### Помнікі архітэктуры
* Сядзіба Алешаў

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Беражное Новае на Radzima.org

Катэгорыя:Беражноўскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Столінскага раёну
Катэгорыя:Населеныя пункты, згаданыя ў XIX стагодзьдзі
Бор-Дубінец

**Бор-Ду́бінец** (таксама — *Бор-Ду́бенецкі*) — вёска ў Столінскім раёне Берасьцейскай вобласьці, за 6 км на паўднёвы захад ад Дубенцу, за 8 км на захад ад Беражнога. Бор-Дубінец уваходзіць у склад Беражноўскага сельсавету.

## Насельніцтва
* 2010 год — 409 чалавек
* 1999 год — 564 чалавекі

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Прагноз надвор’я ў вёсцы Бор-Дубінец

Катэгорыя:Беражноўскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Столінскага раёну
Белавускі сельсавет

**Белаву́скі сельсавет** — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Столінскага раёну Берасьцейскай вобласьці. Адміністрацыйны цэнтар — вёска Белавуша.

## Гісторыя
12 кастрычніка 1940 году створаны ў складзе Столінскага раёну Пінскай вобласьці.

## Літаратура
*  С. 425


Катэгорыя:Адміністрацыйна-тэрытарыяльны падзел Столінскага раёну
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі
Катэгорыя:Сельсаветы, створаныя ў 1940 годзе
Белавуша

**Белаву́ша** (таксама — *Балагу́ша*) — вёска ў Столінскім раёне Берасьцейскай вобласьці, на левым беразе ракі Гарыні, на шашы , на поўнач ад Манькавічаў, за 6 км на паўднёвы захад ад Беражнога. Белавуша ўваходзіць у склад і зьяўляецца цэнтрам Белавускага сельсавету.

## Гісторыя
У летапісных крыніцах Белавуша вядома з XVI стагодзьдзя.

## Насельніцтва
* 2010 год — 2602 жыхары
* 2005 год — 2876 жыхароў, 976 двароў
* 1999 год — 2957 жыхароў

Места Столін, вёскі Манькавічы, Белавуша і Рыбнікі прадстаўляюць сабой адну населеную аглямэрацыю ўздоўж шашы  з насельніцтвам каля 19 тысячаў чалавек.

## Інфармацыя для турыстаў

### Помнікі архітэктуры
* Царква Сьвятой Тройцы

## Выхадцы
* Мітрапаліт Ізяслаў (сьвецк. Іван Бруцкі; 1926—2007) — 7-ы прадстаяцель Беларускай аўтакефальнай праваслаўнай царквы (1983—2007)
* Павал Калавур — беларускі эканаміст, са сьнежня 2014 году старшыня Нацыянальнага банку Беларусі, кандыдат эканамічных навук

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі

* Белавуша на Radzima.org
* Прагноз надвор’я ў вёсцы Белавушы

Катэгорыя:Белавускі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Столінскага раёну
Катэгорыя:Населеныя пункты, згаданыя ў XVI стагодзьдзі
Рыбнікі

**Ры́бнікі** — вёска ў Столінскім раёне Берасьцейскай вобласьці, на левым беразе ракі Гарыні, каля шашы , на ўсход ад Белавушы. Рыбнікі ўваходзяць у склад Белавускага сельсавету.

## Гісторыя
Раней паселішча было вядома пад назвай *Дуброва*.

## Насельніцтва
* 1999 год — 59 жыхароў
* 2005 год — 44 жыхары, 20 двароў
* 2010 год — 38 жыхароў

Места Столін, вёскі Манькавічы, Белавуша і Рыбнікі прадстаўляюць сабой адну населеную аглямэрацыю ўздоўж шашы  з насельніцтвам каля 19 тысяч чалавек.

## Крыніцы

Катэгорыя:Белавускі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Столінскага раёну
819

## Падзеі
* 

## Нараджэньні
* 

## Сьмерці
* Лю Зангуян, кітайскі паэт

## Вонкавыя спасылкі
Хацяж

**Хаця́ж** — вёска ў Ляхавіцкім раёне Берасьцейскай вобласьці. Хацяж ўваходзіць у склад Ганчароўскага сельсавету. Вёска месьціцца на правым беразе ракі Шчары.

## Гісторыя
У 1789 г. Хацяж — уласнасьць каталіцкай царквы ў Навагрудзкім ваяводзтве. Пасьля 2-га падзелу Рэчы Паспалітай (1793) у Расейскай імпэрыі, у Нясьвіскім, з 1796 году ў Слуцкім паветах Менскай губэрні.

У 1844 годзе засьценак маёнтку Савейкі, 4 двары, 26 жыхароў, уладаньне Валерыі Рдултоўскай. У 1897 годзе на месцы сучаснай вёскі на тэрыторыі Мядзьведзіцкай воласьці знаходзіліся вёска, 15 двароў, 128 жыхароў, і хутары: Хацяж (2 будынкі, 8 жыхароў) і Хацяжка (4 жыхары), уладаньні памешчыка Навіцкага. У 1909 г. існавалі маёнтак Хацяжка, 10 жыхароў, і вёска Хацяж, 20 двароў, 162 жыхары.

З 1915 па 1918 год вёска знаходзілася на лініі фронту Першай сусьветнай вайны — падзел праходзіў па рацэ Шчара.

З 1921 году у складзе Польшчы, фальварак і вёска ў Мядзьведзіцкай гміне Баранавіцкага павету Навагрудзкага ваяводзтва, 27 двароў, 172 жыхары.

З канца 1939 году у БССР, з 15.1.1940 г. у Ляхавіцкім раёне Баранавіцкай вобласьці. З 12.10.1940 г. у Цыганскім с/с. У 1940 г. вёска Хацяж, 33 двары, 180 жыхароў, і былы маёнтак Хацяжанка, 38 жыхароў.

Падчас нямецкай акупацыі ў верасьні 1943 году было спалена 29 двароў.

З 8.1.1954 г. у Берасьцейскай вобласьці, з 1959 году ў Куршынавіцкім с/с. У 1951 годзе створаны калгас імя Я. Коласа. У 1959 годзе у вёсцы 191 жыхар, у 1970 г. — 201 жыхар.

У 2002 г. — 24 двары, 33 жыхары, у складзе сельскагаспадарчага прадпрыемства «Куршынавічы».

20 сьнежня 2013 году вёска перададзеная зь ліквідаванага Куршынавіцкага ў склад Ганчароўскага сельсавету.

## Насельніцтва
* 2010 год — 15 чалавек
* 1999 год — 50 чалавек

## Асобы
* Васіль Ракашэвіч (1923—1984) — удзельнік антысавецкага падпольля

## Крыніцы

Катэгорыя:Населеныя пункты Ляхавіцкага раёну
Катэгорыя:Ганчароўскі сельсавет
Тальмінавічы

**Тальмі́навічы** — вёска ў Беларусі, на рацэ Крушынаўцы. Уваходзяць у склад Ганчароўскага сельсавету Ляхавіцкага раёну Берасьцейскай вобласьці.

## Назва

Паводле менскага дасьледніка Алёхны Дайліды, які разьвівае германскую (перадусім усходнегерманскую) этымалёгію імёнаў літоўскіх князёў і баяраў, фармант -тал- (-дал-) паходзіць ад гоцкага tals 'дасьціпны, руплівы', а фармант -мін- (-мен-) — ад гоцкага minan 'менаваць, памятаць, любіць'. Адзначалася старажытнае германскае імя Дальман (Dalman).

Таксама існуе вэрсія, што сваю назву вёска атрымала за часамі Вялікай Паўночнай вайны, баявыя дзеяньні якой адбываліся на тэрыторыі вёскі. Вёска знаходзілася ў нізіне, а вакол яе было ўзвышша. Швэды раскінулі свой лягер на гары, якая носіць назву Швэдзкая, а подступы да ўзвышша — нізіну вёскі, замінавалі. Мяркуецца, што ад гэтых словаў «таль» (па-швэдзку — «нізіна») і міна, утварылася назва Тальмінавічы.

## Гісторыя
Вёска Тальмінавічы ўзьнікла ў XVII стагодзьдзі. Спачатку гэта было невялікае паселішча, жыхары якога ў асноўным займаліся паляваньнем, бо жылі сярод лясоў і балот. 

Да 1917 году вёска належала пану Сіняўскаму, маёнтак якога знаходзіўся ў паўночна-заходнім кірунку ад вёскі. Наконт прозьвішча пана жыхары спрачаюцца. Адны кажуць, што прозьвішча Сіняўскі, бо тую мясьціну і цяпер называюць Сінява, а другія — Міцкевіч, бо ёсьць там помнік (былыя панскія могілкі)і на ім высьвечана Міцкевіч і больш нічога нельга прачытаць.

Першая сусьветная вайна закранула Тальмінавічы. За вёскай праходзіла лінія фронту расейскай арміі. Старажылы расказваюць, што ў 1914 г. расейскія салдаты за адну ноч зрубілі царкву. Зь лесу на плячах яны насілі бярвеньні, а адзін салдат вельмі спрытна рабіў зруб царквы. Царква праіснавала да канца вайны, а затым яе раскідалі, бо насельніцтва вёскі ў асноўным было каталіцкім.

Савецкай улады ў вёсцы не было. Пасьля рэвалюцыі вельмі хутка, як і ўся Заходняя Беларусь, апынулася ў складзе Польшчы. У 1920—1930-х гг. жыхары вёскі Тальмінавічы Максімчык І. І., Касенкоў І. С., Грачыха І. І. арганізавалі мітынг і дэманстрацыю на Швэдцы. У 1930-х гг. у вёсцы не было школы. Дзяцей вучыў настаўнік Сьвішчэўскі. У сяле яго называлі Юдаль. Сьвішчэўскі вучыў дзяцей чытаць па-польску. Займаліся дзеці па чарзе ў хаце таго гаспадара, чые дзеці вучыліся. Сяляне павінны былі карміць настаўніка.

У час Другой сусьветнай вайны вёска была амаль што цалкам зьнішчана. Па аднаўленьні, у 1949 г. арганізавалі сялянскія гаспадаркі, і ўтварыўся калгас «Іскра». Узначаліў калгас Адам Ігнатавіч Кумейша, які быў на пасадзе старшыні да 1979 г., а затым кіраваў калгасам Сакун Аркадзь Андрэевіч да 1992 г.

20 сьнежня 2013 году вёску перадалі зь ліквідаванага Куршынавіцкага ў склад Ганчароўскага сельсавету.

## Насельніцтва
* 1909 год — 440 чалавек
* 1999 год — 632 чалавекі
* 2010 год — 451 чалавек

## Крыніцы

Катэгорыя:Ганчароўскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Ляхавіцкага раёну
Катэгорыя:Населеныя пункты, згаданыя ў XVII стагодзьдзі
Гайнін

**Гайні́н** — вёска ў Ляхавіцкім раёне Берасьцейскай вобласьці. Гайнін уваходзіць у склад Ганчароўскага сельсавету.

## Гісторыя
20 сьнежня 2013 году вёска перададзеная зь ліквідаванага Куршынавіцкага ў склад Ганчароўскага сельсавету.

## Насельніцтва
* 2010 год — 65 чалавек
* 1999 год — 113 чалавек

## Вядомыя асобы

* Пётар Татарыновіч (1896 — 1978) — рэлігійны і культурна-асьветны дзяяч, пісьменьнік, перакладчык і публіцыст

## Крыніцы

Катэгорыя:Населеныя пункты Ляхавіцкага раёну
Катэгорыя:Ганчароўскі сельсавет
Зарытава

**Зары́тава** — вёска ў Ляхавіцкім раёне Берасьцейскай вобласьці. Зарытава ўваходзіць у склад Жарабковіцкага сельсавету.

## Гісторыя
У савецкі час існавалі пляны перайменаваньня вёскі. У сувязі з касьмічнай праграмай СССР плянавалася назваць вёску *Арбітаўка*.

## Насельніцтва
* 2010 год — 285 чалавек
* 1999 год — 384 чалавекі

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Землякі — пра Зарытава і Жарабковіцкі край, «Савецкая Беларусія»

Катэгорыя:Жарабковіцкі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Ляхавіцкага раёну
Жарабковічы

**Жарабко́вічы** — вёска ў Ляхавіцкім раёне Берасьцейскай вобласьці. Жарабковічы ўваходзяць у склад і зьяўляюцца цэнтрам Жарабковіцкага сельсавету.

## Насельніцтва
* 2010 год — 696 чалавек
* 1999 год — 665 чалавек

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі

Катэгорыя:Жарабковіцкі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Ляхавіцкага раёну
Шавялі (Берасьцейская вобласьць)

**Шавялі́** — вёска ў Ляхавіцкім раёне Берасьцейскай вобласьці. Шавялі ўваходзяць у склад Жарабковіцкага сельсавету.

## Гісторыя
20 сьнежня 2013 году вёска перададзеная зь ліквідаванага Падлескага ў склад Жарабковіцкага сельсавету.

## Насельніцтва
* 2010 год — 160 чалавек
* 1999 год — 216 чалавек

## Асобы
* Сяргей Сьцяпан Фёдаравіч (Юрась Гуліцкі) (нар. 1953) — беларускі літаратар

## Крыніцы

Катэгорыя:Жарабковіцкі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Ляхавіцкага раёну
Манькавічы (Берасьцейская вобласьць)

**Ма́нькавічы** — вёска ў Столінскім раёне Берасьцейскай вобласьці, на левы беразе ракі Гарыні, на шашы , на паўночны ўсход ад Століна, на паўднёвы захад ад Белавушы. Манькавічы ўваходзяць у склад і зьяўляюцца цэнтрам Манькавіцкага сельсавету.

## Гісторыя
У 1885 годзе ў вёсцы княгіняй Мар’яй Радзівіл закладзены пэйзажны парк.

## Насельніцтва
* 1999 год — 2392 жыхары
* 2005 год — 3191 жыхар, 944 двароў
* 2010 год — 2142 жыхары

На 2005 год восьмы велічынёй сельскі населены пункт у Берасьцейскай вобласьці (пасьля Альшанаў, Рубелю, Моталю, Пінкавічаў, Дзівіну, Новых Засімавічаў і Жамчужнага).

Места Столін, вёскі Манькавічы, Белавуша і Рыбнікі прадстаўляюць сабой адну населеную аглямэрацыю ўздоўж шашы  з насельніцтвам каля 19 тысячаў чалавек.

## Крыніцы

## Літаратура
* 

Катэгорыя:Манькавіцкі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Столінскага раёну
Астрэйкі (Берасьцейская вобласьць)

**Астрэ́йкі** — зьніклая вёска ў Ляхавіцкім раёне Берасьцейскай вобласьці. Астрэйкі ўваходзілі ў склад Жарабковіцкага сельсавету.

## Гісторыя
У 1789 годзе — шляхецкае ўладаньне ў Наваградзкім ваяводзтве ВКЛ. З 1791 году ў складзе новаўтворанага Случарэцкага павету. Пасьля другога падзелу Рэчы Паспалітай ў Нясьвіскім, а з 1796 году — у Слуцкім павеце Менскай губэрні Расейскай імпэрыі. У XIX стагодзьдзі Астрэйкі — маёнтак, які складаўся з аднайменнай вёскі і фальварку. У 1844 годзе ў вёсцы 6 двароў, 44 жыхары, у 1897 годзе — 10 двароў 70 жыхароў, а ў 1909 годзе — 81 жыхар. З 1921 году — у Ляхавіцкай гміне Баранавіцкага павету Польскай Рэспублікі. У вёсцы 17 двароў 78 жыхароў. З восені 1939 году — у Ляхавіцкім раёне Баранавіцкай вобласьці БССР. У 1940 годзе — 25 двароў, 172 жыхары. З чэрвеня 1941 па ліпень 1944 году — у Генэральнай акрузе Беларусь Райхскамісарыяту «Остлянд» фашыстоўскай Нямеччыны. З 1944 году ў Ляхавіцкім раёне Баранавіцкай вобласьці, а з 8 студзеня 1954 году Берасьцейскай вобласьці БССР. У 1949 годзе створаны калгас імя Кірава, у сьнежні 1950 году вёска ва ўзбуйненым калгасе імя Сталіна (у 1961 годзе перайменаваны ў калгас «Беларусь»). У 1959 годзе ў вёсцы 113 жыхароў, у 1970 годзе — 79 жыхароў.

Высокая якасьць зямлі адыграла не на карысьць вёскі — жыхары былі паступова пераселеныя (часта разам з будынкамі) у суседнія вёскі Шавялі, Зарытава, Жарабковічы, а зямля разараная пад калгасныя палеткі.
 
### Фальварак Астрэйкі
Фальварак знаходзіўся на адлегласьці каля 2 км ад вёскі Астрэйкі ў кірунку вёскі Шавялі. Да 1842 году фальварак — уласнасьць Клімашэўскіх, пасьля 1842 году — Тэклі Плацынскай. У 1876 годзе маёнтак (155 дзесяцін зямлі) належыць С. А. Вільбікавай. Праз шлюб Тэклі зь Вільбікаў і Юзэфа Баранцэвіча маёнтак пераходзіць Баранцэвічам. У 1897 годзе належыць Баранцэвічам, 2 дамы, 13 жыхароў. У 1909 годзе ў маёнтку пражывае 5 жыхароў, у 1921 годзе — 11 жыхароў.

Пасьля заканчэньня Другой сусьветнай вайны, восеньню 1945 году апошні гаспадар маёнтку Тытус Баранцэвіч заставіў маёнтак і пераехаў зь сям’ёю ў Гданьск. Пакінутыя будынкі былі неўзабаве разбураныя. Доўгі час месца сядзібы можна было лякалізаваць па яблыневым садзе.

### Астрэйкі Янава
У 1889 годзе згадваецца пра існаваньне ўладаньня селяніна І. А. Субоцкага (23 дзесяціны зямлі). У 1897 годзе існаваў фальварак Астрэйкі Янава, ва ўласнасьці Субоцкага, 5 жыхароў.

## Крыніцы

## Літаратура
* Гарады і вёскі. Энцыклапедыя (у 15 т.) Т.3 (Брэсцкая вобласць), с. 257—258.

Катэгорыя:Колішнія населеныя пункты Ляхавіцкага раёну
Манькавічы

Назву **Ма́нькавічы** маюць:

## Населеныя пункты
### [[Беларусь]]
* Берасьцейская вобласьць:
** Манькавічы — вёска ў Столінскім раёне

* Віцебская вобласьць:
** Манькавічы — вёска ў Пастаўскім раёне

## Глядзіце таксама
* Манькава 
* Манькаў 
* Манькаўшчына
Атвержычы

**Атве́ржычы** — вёска ў Столінскім раёне Берасьцейскай вобласьці, на правым беразе ракі Гарыні, за 7 км на поўнач ад Вялікіх Вікаравічаў. Атвержычы ўваходзяць у склад Манькавіцкага сельсавету.

## Насельніцтва
* 2010 год — 556 чалавек
* 1999 год — 672 чалавекі

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Знак «Адвержычы» заменят на «Атвержычы» / Медиа-Полесье, 18.06.2019

Катэгорыя:Манькавіцкі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Столінскага раёну
Альманы

**Альма́ны** — вёска ў Беларусі, каля ракі Львы. Уваходзяць у склад Струскага сельсавету Столінскага раёну Берасьцейскай вобласьці. Знаходзяцца за 14 км на паўднёвы ўсход ад вёскі Стругі, на захад ад ляндшафтавага заказьніку Альманскія балоты.

## Назва

Альман (Alman) — імя германскага паходжаньня. Іменная аснова ал- (імёны ліцьвінаў Альбут, Алігут, Аламунт; германскія імёны Albot, Algut, Alamunt) паходзіць ад гоцкага alls 'увесь, кожны', а аснова -ман- (імёны ліцьвінаў Мангерд, Дзерман, Есьман; германскія імёны Mangerðr, Derman, Esmann) — ад гоцкага manna, германскага man 'чалавек'.

## Насельніцтва
* 1909 год — 651 чалавек
* 1999 год — 1171 чалавек
* 2010 год — 1041 чалавек

## Славутасьці
* Царква Ўваскрэшаньня Хрыстова

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Альманы, Radzima.org
* Прагноз надвор’я ў вёсцы Альманы

Катэгорыя:Струскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Столінскага раёну
Уладзімер Грыгор’еў

**Уладзімер Віктаравіч Грыгор’еў** (5 красавіка 1941; в. Канічы Бялынкавіцкага сельсавету Касьцюковіцкага раёну, цяпер Беларусь — 17 жніўня 2011, Менск) — беларускі палітык і дыплямат.

У 1969 годзе скончыў Беларускую сельскагаспадарчую акадэмію. Член Беларускай сацыялістычнай партыі. Займаў пасаду генэральнага дырэктара Віцебскага адкрытага акцыянэрнага таварыства «Даламіт». 5 сьнежня 1997 году прызначаны амбасадарам у Расейскай Фэдэрацыі, адстаўлены быў 4 жніўня 2006 году.

11 верасьня 1997 году ўзнагароджаны Ганаровай граматай Савету Міністраў Рэспублікі Беларусь, а 26 сакавіка 2001 году — Ганаровай граматай Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь. Кавалер ордэна Айчыны III (5 красавіка 2001) і ІІ ступені (31 жніўня 2006). Адзначаны найвышэйшай узнагародай Міжнароднага дабрачыннага фонду «Мецэнаты стагодзьдзя» — Срэбным крыжам ордэну «Мецэнат» (сакавік 2005).

## Крыніцы

Катэгорыя:Нарадзіліся ў Касьцюковіцкім раёне
Катэгорыя:Выпускнікі Беларускай сельскагаспадарчай акадэміі
Катэгорыя:Сябры КПСС
Катэгорыя:Амбасадары Беларусі ў Расеі
Катэгорыя:Дэпутаты Вярхоўнага Савету Рэспублікі Беларусь 13-га скліканьня
Катэгорыя:Дэпутаты Палаты Прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 1-га скліканьня
Катэгорыя:Узнагароджаныя Ганаровай граматай Савету Міністраў Рэспублікі Беларусь
Катэгорыя:Узнагароджаныя Ганаровай граматай Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь
Струскі сельсавет

**Стру́скі сельсаве́т** — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Столінскага раёну Берасьцейскай вобласьці. Адміністрацыйны цэнтар — вёска Струга.

## Гісторыя
12 кастрычніка 1940 году створаны ў складзе Столінскага раёну Пінскай вобласьці.

## Літаратура
*  С. 425


Катэгорыя:Адміністрацыйна-тэрытарыяльны падзел Столінскага раёну
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі
Катэгорыя:Сельсаветы, створаныя ў 1940 годзе
Кашара (Берасьцейская вобласьць)

**Каша́ра** — вёска ў Столінскім раёне Берасьцейскай вобласьці, на левым беразе ракі Львы, за 10 км на паўднёвы ўсход ад Стругі, за 4 км на паўночны захад ад Альманаў. Кашара ўваходзіць у склад Струскага сельсавету.

## Насельніцтва
* 2010 год — 25 чалавек
* 1999 год — 85 чалавек

## Крыніцы

Катэгорыя:Струскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Столінскага раёну
Востраў (Столінскі раён)

**Во́страў** — вёска ў Столінскім раёне Берасьцейскай вобласьці, за 6 км на поўдзень ад Стругі. Востраў уваходзіць у склад Струскага сельсавету.

## Насельніцтва
* 2010 год — 8 чалавек
* 1999 год — 12 чалавек

## Крыніцы

Катэгорыя:Струскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Столінскага раёну
Лукае

**Лу́кае** — хутар у Столінскім раёне Берасьцейскай вобласьці, за 5 км на захад ад Альманаў. Лукае ўваходзіць у склад Струскага сельсавету.

## Насельніцтва
* 2010 год — 1 чалавек
* 1999 год — 2 чалавекі

## Крыніцы

Катэгорыя:Струскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Столінскага раёну
Малыя Вікаравічы

**Малы́я Ві́каравічы** — вёска ў Беларусі, на правым беразе ракі Гарыні. Уваходзяць у склад Струскага сельсавету Столінскага раёну Берасьцейскай вобласьці. Знаходзяцца на поўнач ад вёскі Стругі, на захад ад Вялікіх Вікаравічаў.

## Назва

Вігер або Вігар, пазьней Вікер або Вікар (Wiger, Wighar, Wicker, Vikar) — імя германскага паходжаньня. Іменная аснова -віг- (-вік-) (імёны ліцьвінаў Вігунт, Вігмонт, Лодвік; германскія імёны Wigunt, Wigmunt, Lodvigus) паходзіць ад гоцкага і германскага wigs 'вайна, бойка', а аснова -гер- (-ер-) (імёны ліцьвінаў Герман, Гунтэр, Кіндэр; германскія імёны Herman, Gunter, Kinder) — ад гоцкага harjis, германскага heri 'войска, загон' або гоцкага hairus, германскага heru 'меч'.

Этымалягічны слоўнік старапольскіх асабовых імёнаў, выдадзены Польскай акадэміяй навук, адзначае гістарычнае бытаваньне ў Польшчы германскага імя Wiker. У рускіх берасьцяных граматах адзначалася германскае імя Вігар.

## Насельніцтва
* 1909 год — 247 чалавек
* 1999 год — 452 чалавекі
* 2010 год — 371 чалавек

## Крыніцы

Катэгорыя:Струскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Столінскага раёну
Новы Бор

**Но́вы Бор** — хутар у Столінскім раёне Берасьцейскай вобласьці, каля мяжы з Украінай. Новы Бор уваходзіць у склад Струскага сельсавету.

## Насельніцтва
* 2010 год — 5 чалавек
* 1999 год — 9 чалавек

## Крыніцы

Катэгорыя:Струскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Столінскага раёну
Струга (Столінскі раён)

**Стру́га** — вёска ў Столінскім раёне Берасьцейскай вобласьці, за 5 км на паўночны ўсход ад Варанёў, на поўдзень ад Малых Вікаравічаў. Струга ўваходзіць у склад і зьяўляецца цэнтрам Струскага сельсавету.

## Насельніцтва
* 1999 год — 952 чалавекі
* 2010 год — 979 чалавек

## Крыніцы

Катэгорыя:Струскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Столінскага раёну
Струга

Назву **Струга** маюць:

## Населеныя пункты
### [[Беларусь]]
* Берасьцейская вобласьць:
** Струга — вёска ў Маларыцкім раёне
** Струга — вёска ў Столінскім раёне

* Гарадзенская вобласьць:
** Струга — вёска ў Мастоўскім раёне

* Менская вобласьць:
** Струга — вёска ў Крупскім раёне

### [[Паўночная Македонія]]
* Струга — горад, цэнтар аднайменнага муніцыпалітэту

## [[Рака|Рэкі]]
* Струга — рака ў Беларусі

## Падвойныя назвы
* Стругалапы

## Глядзіце таксама
* Струг
815

## Падзеі
* 

## Нараджэньні
* 

## Сьмерці
* 2 чэрвеня — Сьвяты Нікіфар, канстантынопальскі патрярх
* Абу Нувас, арабскі паэт

## Вонкавыя спасылкі
Канюхі (Ляхавіцкі раён)

**Канюхі́** — вёска ў Ляхавіцкім раёне Берасьцейскай вобласьці. Канюхі ўваходзяць у склад Жарабковіцкага сельсавету.

## Насельніцтва
* 1999 год — 300 чалавек
* 2010 год — 228 чалавек

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* в. Канюхі на Radzima.org

Катэгорыя:Жарабковіцкі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Ляхавіцкага раёну
Канюхі

Назву **Канюхі́** маюць:

## Населеныя пункты
### [[Беларусь]]
* Берасьцейская вобласьць:
** Канюхі — вёска ў Ляхавіцкім раёне
** Канюхі — вёска ў Пінскім раёне

* Гарадзенская вобласьць:
** Канюхі — вёска ў Бераставіцкім раёне
** Канюхі — вёска ў Ваўкавыскім раёне
** Канюхі — вёска ў Вярэнаўскім раёне
** Канюхі — вёска ў Падлабенскім сельсавеце Гарадзенскага раёну
** Канюхі — вёска ў Скідзельскім сельсавеце Гарадзенскага раёну

* Магілёўская вобласьць:
** Канюхі — вёска ў Горацкім раёне

* Менская вобласьць:
** Канюхі — вёска ў Капыльскім раёне
** Канюхі — вёска ў Лагойскім раёне
** Канюхі — вёска ў Маладэчанскім раёне

## Глядзіце таксама
* Канюхова
* Канюхоў
Сьвяціца (Берасьцейская вобласьць)

**Сьвяці́ца** — вёска ў Ляхавіцкім раёне Берасьцейскай вобласьці. Сьвяціца ўваходзіць у склад Крывошынскага сельсавету.

## Гісторыя
Да 20 сьнежня 2013 году — цэнтар Сьвяціцкага сельсавету. 20 сьнежня 2013 году вёска перададзеная зь ліквідаванага Сьвяціцкага ў склад Крывошынскага сельсавету.

## Насельніцтва
* 2010 год — 642 чалавекі
* 1999 год — 1038 чалавек

## Крыніцы

Катэгорыя:Крывошынскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Ляхавіцкага раёну
Сьвяціца

Назву **Сьвяціца** маюць:

## Населеныя пункты
### [[Беларусь]]
* Берасьцейская вобласьць:
** Сьвяціца — вёска ў Ляхавіцкім раёне

* Віцебская вобласьць:
** Сьвяціца — вёска ў Дрысенскім раёне
** Сьвяціца — вёска ў Полацкім раёне
Віктар Даніленка

**Віктар Дзьмітрыевіч Даніленка** (, в. Петухоўка Чавускага раёну — 4 траўня 2017) — беларускі дыплямат.

## Кар’ера
У 1959 годзе скончыў БПІ, у 1974 — Вышэйшую партыйную школу пры ЦК КПСС. 27 студзеня 1993 году прызначаны амбасадарам у Расейскай Фэдэрацыі, адстаўлены быў 5 сьнежня 1997 году.

2 кастрычніка 1996 году ўзнагароджаны мэдалём Францішка Скарыны.

## Крыніцы

Катэгорыя:Нарадзіліся ў Чавускім раёне
Катэгорыя:Выпускнікі Беларускага нацыянальнага тэхнічнага ўнівэрсытэту
Катэгорыя:Дэпутаты Вярхоўнага Савету БССР
Катэгорыя:Амбасадары Беларусі ў Расеі
Катэгорыя:Кавалеры ордэна Францішка Скарыны
Катэгорыя:Сябры КПСС
Катэгорыя:Пахаваныя на Траекураўскіх могілках
Ямнае

Назву **Я́мнае** маюць:

## Населеныя пункты
### [[Беларусь]]
* Берасьцейская вобласьць:
** Ямнае — вёска ў Столінскім раёне

* Гомельская вобласьць:
** Ямнае — вёска ў Калінкавіцкім раёне
** Ямнае — вёска ў Дварэцкім сельсавеце Рагачоўскага раёну
** Ямнае — вёска ў Доўскім сельсавеце Рагачоўскага раёну

* Магілёўская вобласьць:
** Ямнае — вёска ў Быхаўскім раёне

* Менская вобласьць:
** Ямнае — пасёлак у Любанскім раёне
** Ямнае — вёска ў Пухавіцкім раёне

## Глядзіце таксама
* Яма
* Яміца
* Яміцы