Лахва

**Ла́хва** — вёска ў Беларусі, на рацэ Сьмердзі. Цэнтар сельсавету Лунінецкага раёну Берасьцейскай вобласьці. Насельніцтва на 2010 год — 1286 чалавек. Знаходзіцца за 25 км на ўсход ад Лунінцу, 2 км ад чыгуначнай станцыі Лахва (лінія Лунінец — Каленкавічы); на шашы Лунінец — Мікашэвічы.

Лахва — даўняе мястэчка гістарычнай Наваградчыны, на мяжы зь Піншчынай. Сярод мясцовых славутасьцяў вылучаўся касьцёл Найсьвяцейшай Тройцы, помнік архітэктуры XVIII ст.

## Назва
Назву вёскі (як і адпаведны гідронім) зьвязваюць з гоцкім (шырэй — германскім) этымонам.

Назва паселішча на іншых мовах: , 

## Гісторыя
### Вялікае Княства Літоўскае
Першы пісьмовы ўпамін пра вёску Лахва датуецца 1493 годам. У XVI ст. яна ўвайшла ў склад Наваградзкага павету Наваградзкага ваяводзтва. Маёнтак знаходзіўся ў валоданьні вялікіх князёў, пазьней Кішкаў, Радзівілаў.

3 XVII ст. Лахва мела статус мястэчка, непадалёку існаваў сядзібны комплекс. У XVIII ст. тут збудавалі палац, у 1746 годзе — мураваны касьцёл Найсьвяцейшай Тройцы.

### Пад уладай Расейскай імпэрыі
У выніку другога падзелу Рэчы Паспалітай (1793 год) Лахва апынулася ў складзе Расейскай імпэрыі, у Мазырскім павеце Менскай губэрні. Маёнтак перайшоў да Вітгенштэйнаў. У пачатку XIX ст. тут працавалі фабрыкі вырабу плеценай мэблі. На 1886 год — 112 двароў, школа, 2 царквы, капліца, 2 сынагогі, 2 крамы.

За часамі Першай сусьветнай вайны ў лютым 1918 году Лахву занялі войскі Нямецкай імпэрыі.

### Найноўшы час
25 сакавіка 1918 году згодна з Трэцяй Устаўной граматай Лахва абвяшчалася часткай Беларускай Народнай Рэспублікі. 1 студзеня 1919 году ў адпаведнасьці з пастановай І зьезду КП(б) Беларусі яна ўвайшла ў склад Беларускай ССР. Згодна з Рыскай мірнай дамовай 1921 году Лахва апынулася ў складзе міжваеннай Польскай Рэспублікі, дзе стала цэнтрам гміны Лунінецкага павету Палескага ваяводзтва.

У 1939 годзе Лахва ўвайшла ў склад БССР, дзе 12 кастрычніка 1940 году стала цэнтрам сельсавету Лунінецкага раёну. Статус паселішча панізілі да вёскі. У Другую сусьветную вайну 3 верасьня 1942 году ў Лахве адбылося адно зь першых паўстаньняў у жыдоўскім гета. На 1972 год у вёсцы было 675 двароў, на 1996 год — 652, на 1998 год — 724, на 2009 год — 683. У 2000-я гады Лахва атрымала афіцыйны статус «аграгарадку».


Łachva, Rynak. Лахва, Рынак (1919-39).jpg|Рынак, да 1939 г.
Łachva, Kaplica. Лахва, Капліца (S. Bochnig, 1929).jpg|Капліца, 1929 г.
Łachva, Trajecki. Лахва, Траецкі (S. Bochnig, 1929).jpg|Касьцёл з боку апсыды, 1929 г.
Łachva, Kaplica. Лахва, Капліца (S. Bochnig, 1929) (2).jpg|Каплічка, 1929 г.

Łachva, Rynak. Лахва, Рынак (1937).jpg|Рынак, 1937 г.
Łachva, Rynak. Лахва, Рынак (1939).jpg|Рынак, 1939 г.
Łachva, Škoła. Лахва, Школа (1942).jpg|Школа, 1942 г.
Łachva, Baharodzickaja. Лахва, Багародзіцкая (1942).jpg|Царква-мураўёўка, 1942 г.


## Насельніцтва
### Дэмаграфія
* **XIX стагодзьдзе**: 1882 год — 0,8 тыс. чал.; 1886 год — 892 чал.
* **XX стагодзьдзе**: 1972 год — 2374 чал.; 1996 год — 1850 чал.; 1998 год — 1620 чал.; 1999 год — 1589 чал.
* **XXI стагодзьдзе**: 2010 год — 1286 чал.

### Інфраструктура
У Лахве працуюць cярэдняя школа, дашкольная ўстанова, лякарня, Берасьцейскі абласны дзіцячы цэнтар мэдычнай рэабілітацыі «Лахва», дом культуры, бібліятэка, пошта.

## Забудова
### Вуліцы і пляцы
Паводле перапісу 1874 году, у Лахве існавала Давыд-Гарадоцкая вуліца. У тэлефонным даведніку 1939 году ўпамінаюцца Новая, Рынкавая і Школьная вуліцы, а таксама Рынак.

## Турыстычная інфармацыя

### Славутасьці
За 2 км ад Лахвы знаходзіцца селішча жалезнага веку.

* Забудова гістарычная (канец XIX — пачатак XX ст.; фрагмэнты)
* Могілкі юдэйскія
* Царква Раства Багародзіцы (1889; мураўёўка)

### Страчаная спадчына
* Капліца
* Касьцёл Найсьвяцейшай Тройцы (1746)
* Сынагога

## Асобы
* Мар’ян Гутэн-Чапскі — пісьменьнік, аўтар кнігі «Ўсеагульная гісторыя каня»

## Крыніцы

## Літаратура
* 
* 
* 

## Вонкавыя спасылкі
* Агульная інфармацыя
* 
*