Канстантын Пілінкевіч

**Канстанты́н Анто́навіч Пілінке́віч** (10 красавіка 1874, в. Чарлёна, Гарадзенскі павет, Гарадзенская губэрня, Расейская імпэрыя — 8 красавіка 1936, Пружаны, Палескае ваяводзтва, Польшча) — праваслаўны сьвятар, протаярэй.

## Жыцьцяпіс
Нарадзіўся ў вёсцы Чарлёна Гарадзенскага павету (цяпер у Мастоўскім раёне) 10 красавіка 1874 року ў сям’і сьвятара Антонія Пілінкевіча. Па сканчэньні Літоўскай духоўнай сэмінарыі (1895) служыў псальмоўшчыкам у Сафійскім саборы Горадні. 1 кастрычніка 1897 рукапакладзены ў сан сьвятара.

1899 — сьвятар нагародавіцкай, ад 1902 — зьдзецельскай царквы Зьдзецельскага дабрачыньня.

У 1904 року прызначаны сьвятаром у Сьвята-Прачысьценскую царкву ў Пружанах. Адначасна выкладаў праваслаўнае веравызнаньне ў вучэльнях, прыватнай жаночай прагімназіі А. П. Крутагаловай, вышэйшай пачатковай вучэльні м. Пружаны. Чалец праўленьня дабрачыннага таварыства (1906—1915), чалец камітэту апякунства пра народную цьвярозасьць м. Пружаны (1910—1915).

1912—1915 — чалец рады павятовага аддзяленьня эпархіяльнае вучэльнае рады ў Пружанах; чалец праўленьня, а пасьля і старшыня крэдытнага таварыства.

У вайну ў бежанстве, служыў сьвятаром у ваенным ведамстве ў 215-м палявым запасным шпіталі расейскага войска. Пасьля бальшавіцкага перавароту веруючы пэрсанал шпіталю перадаў паходную царкву ў дарунак Канстантыну Пілінкевічу (антымінс, эўхарыстычны набор і інш.). Па вайне працягнуў служэньне ў Пружане, з 1922 протаярэй, з 1923 дабрачынны 1-е Пружанскае акругі.

У сакавіку 1921 року падчас наведваньня Пружаны тагачасным прэм’ер-міністрам Польшчы Вінцэнтам Вітасам айцец Канстантын прывітаў яго на беларускай мове (польскай мовай не валодаў у дастатковай меры, а па-расейску яму было забаронена):

Гэтым выступам ён здабыў агромністы аўтарытэт парафіянаў. Аднак нехта склаў паклёп у Палескую кансысторыю, пасьля чаго ў бацюшкі Канстантына пачаліся праблемы. У 1925 року ён быў адхілены ад займанай пасады «за выступ супраць Польскай дзяржавы». Пасьля гэтага прыхаджане сабралі 1151 подпіс з просьбай вярнуць сьвятара да пастырскае дзейнасьці. Іхні зварот быў накіраваны япіскапу Аляксандру 9 красавіка 1926 року. Загадам Палескай духоўнай кансысторыі 27 ліпеня 1927 року забарона на служэньне з Канстантына Пілінкевіча была зьнятая. Ён быў прызначаны сьвятаром у Дабучынскую царкву.

16 лістапада 1931 року звольнены па-за штат без тлумачэньня прычынаў.

Памёр 8 красавіка 1936, пахаваны на пружанскіх праваслаўных могілках.

## Сям’я

* **Бацькі:**
** Антоні Бэнэдыктавіч (10 ліпеня 1849, Пярковічы Драгічынскага павету — 28 траўня 1931) — сьвятар у Маларыце, пасьля ў Котранскай царкве Шарашоўскага дабрачыньня Пружанскага павету (1905—1915), старшыня рады крэдытнага таварыства в. Котра (1913—1914). Пахаваны на пружанскіх могілках побач з сынам Канстантынам.
** Алена.
* **Жонка** Яўгенія Канстантынаўна (нар. 6 кастрычніка 1877 — ?) — чалец праўленьня дабрачыннага таварыства м. Пружаны (1908—1915), настаўніца арытмэтыкі прыватнай жаночай прагімназіі А. П. Крутагаловай м. Пружаны (1913), утрымальніца сярэдняй прыватнай жаночай вучэльні з правамі навучэнцаў м. Пружаны (1915).
* **Браты і сёстры:**
** Стэфан. Скончыў Літоўскую духоўную сэмінарыю, Юр’еўскі імпэратарскі ўнівэрсытэт.
** Уладзімер. Нарадзіўся 17 чэрвеня 1885, скончыў Жыровіцкую духоўную вучэльню, у 1909 пераехаў на Пружаншчыну. Рукапакладзены ў сьвятары ў 1915, служыў у Радзежы Берасьцейскага павету, але амаль адразу эвакуяваны. У 1918 вярнуўся, быў настаяцелем у Олтушы, пасьля ў Маларыце, дабрачынны, протаярэй. У 1934—1936 — настаяцель Сьвята-Мікалаеўскай царквы ў Шарашове; 1942—1957 — у пружанскім саборы Аляксандра Неўскага. Пахаваны ля Спаса-Прэабражэнскай царквы на могілках.
** Марыя. Скончыла Віленскую жаночую вучэльню, настаўніца.
** Леанід. Нарадзіўся ў 1879 року ў Гарадзенскай губэрні, скончыў Жыровіцкую духоўную вучэльню (1907). Служыў у царкве імя Архістратыга Міхаіла ў сяле Фядосіна Томскай япархіі (Новасыбірская вобласьць). У 1928 разам з жонкай пазбаўлены выбарчых правоў, пасьля сасланы ў вёску  Рабрыхінскага раёну (Алтайскі край). Арыштаваны 30 ліпеня 1937, 31 кастрычніка прыгавораны да НМП, расстраляны 10 лістапада.
** Міхаіл. Нарадзіўся ў 1888 року ў вёсцы Чарлёны (Чарлёна?) Гарадзенскай губэрні, скончыў Літоўскую духоўную сэмінарыю. У 1915 — настаяцель Міжрэцкай царквы Падароскага дабрачыньня, сябра праўленьня дабрачыннага таварыства Міжрэчча (паштовая станцыя Зэльва). Пасьля эвакуацыі жыў у Ніжнім Ноўгарадзе. У 1930 сасланы, пражываў у пасёлку  Балахнінскага раёну (Ніжагародзкая вобласьць), пасьля возьнік Балахнінскага леспрамгасу. Арыштаваны 27 студзеня 1938, 23 сакавіка прыгавораны да НМП, расстраляны 15 красавіка.
** Аляксандар. Працаваў паштова-тэлеграфным чыноўнікам, калескі рэгістратар, сьвятар.
** Меланія. Вясковая настаўніца Дзярэчынскай, Краснасельскай, Мураўскай царкоўна-прыходзкіх школаў.
* **Дзеці:**
** Барыс (нар. 13 жніўня 1898 — ?), *сэртыфікаваны інжынэр-геадэзіст* (), пражываў у Пружане па адрасе вул. Пілсудзкага, 17.
** Уладзімер (5 ліпеня 1902 — 27 верасьня 1939) — ротмістар, ад’ютант 25-га палку ўланаў Войска Польскага, замардаваны ўкраінцамі ў вёсцы  Мастыскага павету Львоўскага ваяводзтва.

## Крыніцы і заўвагі

## Літаратура
* 
* 
* 

## Вонкавыя спасылкі
* Генэалягічны форум ВГД

Катэгорыя:Нарадзіліся 10 красавіка
Катэгорыя:Нарадзіліся ў 1874 годзе
Катэгорыя:Нарадзіліся ў Мастоўскім раёне
Катэгорыя:Беларускія праваслаўныя дзеячы
Катэгорыя:Памерлі 8 красавіка
Катэгорыя:Памерлі ў 1931 годзе
Катэгорыя:Памерлі ў Пружанах
Катэгорыя:Пахаваныя ў Пружанах