open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Сянна

**Сянна́** — рака ў Чэрыкаўскім і на мяжы Чэрыкаўскага і Краснапольскага раёнаў Магілёўскай вобласьці, левы прыток ракі Сожу (басэйн Дняпра). Даўжыня 59 км. Плошча вадазбору 543 км². Выдатак вады ў вусьці 3,4 м³/с. Сярэдні нахіл воднай паверхні 0,8‰.

## Асноўныя прытокі
* *Левыя*: Сененка, Расамаха, Тур’я
* *Правыя*: Дамашня, Рэкта

## Агульныя зьвесткі
Пачынаецца на ўсходняй ускраіне вёскі Кліны, вусьце за 3 км на паўночным захадзе ад вёскі Ўшакі. Цячэ пераважна ў межах Аршанска-Магілёўскай раўніны.

Даліна трапэцападобная, глыбокаўрэзаная (шырыня ад 0,3 км у вярхоўі да 1 км у нізоўі). Абалона двухбаковая (шырыня ў вярхоўі 30—60 м, у нізоўі 300—500 м), месцамі адкрытая, лугавая. Паверхня роўная, у нізоўі ўзгорыстая. Рэчышча ад вытоку на працягу 15,8 км каналізаванае, у ніжняй і сярэдняй плыні зьвілістае і моцназьвілістае; шырыня яго 5—10 м, ніжэй за вёску Пільню Чэрыкаўскага раёну пашыраецца да 17 м, у ніжняй плыні звужаецца да 5—6 м. Берагі ўмерана стромкія і стромкія.

Найвышэйшы ўзровень разводзьдзя ў пачатку красавіка, сярэдняя вышыня над межанным узроўнем у нізкай плыні 1,7 м. Замярзае ў сярэдзіне сьнежня, крыгалом у пачатку 3-й дэкады сакавіка. Веснавы ледаход 7 дзён. Рака выкарыстоўваецца як водапрыёмнік мэліярацыйных каналаў.

## Крыніцы

## Літаратура
*  С. 362

Катэгорыя:Басэйн Дняпра
Катэгорыя:Рэкі Чэрыкаўскага раёну
Катэгорыя:Рэкі Краснапольскага раёну
Сэрвач (прыток Вяльлі)

**Сэ́рвач** — рака ў Беларусі, правы прыток Вяльлі (басэйн Нёману). Цячэ ў Докшыцкім раёне Віцебскай вобласьці, Мядзельскім і Вялейскім раёнах Менскай вобласьці. Даўжыня 85 км. Плошча вадазбору 1105 км². Выдатак вады ў вусьці 7,6 м³/с. Сярэдні нахіл воднай паверхні 0,2‰.

## Асноўныя прытокі
* *Левыя*: Галядза, Зуйка
* *Правыя*: Патачанка, Наква, Катлянка

## На рацэ
* *[[Пасёлак гарадзкога тыпу|Мястэчка]]*: Крывічы (пры ўтоку Наквы)
* *Гістарычнае [[мястэчка]]*: Будслаў
* *Зона адпачынку*: Вялейка

## Агульныя зьвесткі
Выцякае на паўднёвым захадзе з возера Сэрвачы Докшыцкага раёну, упадае ў Вялейскае вадасховішча на паўднёвым усходзе ад вёскі Людвінова Вялейскага раёну.

Даліна ў верхняй і месцамі ў сярэдняй плыні невыразная, на астатнім працягу трапэцападобная; яе шырыня 1,5—2,5 км, месцамі звужаецца да 0,6—1 км. Абалона двухбаковая, слабаперасечаная, у верхняй плыні забалочаная, тарфяністая, на астатнім працягу сухая, пясковая. Рэчышча моцназьвілістае, у сярэдняй плыні на працягу 1,8 км каналізаванае, у верхняй — моцна зарастае; шырыня яго ў верхняй плыні — 2—5 м, у сярэдняй і ніжняй 15—25 м, месцамі да 40 м.

Замярзае ў сярэдзіне сьнежня, крыгалом у канцы сакавіка. Каля вёскі Людвінова сажалка (плошча 0,1 км²). У маляўнічых мясьцінах нізоўя ракі зона адпачынку Вялейка.

## Крыніцы

## Літаратура
* 
* Природа Белоруссии: Попул. энцикл. / БелСЭ; Редкол.: И. П. Шамякин (гл.ред.) и др. — Мн.: БелСЭ, 1986. — 599 с., 40 л. ил.
* Ресурсы поверхностных вод СССР. Описание рек и озёр и расчёты основных характеристик их режима. Т. 5. Белоруссия и Верхнее Поднепровье. Ч. 1—2. — Л., 1971.

Катэгорыя:Прытокі Вяльлі
Катэгорыя:Рэкі Докшыцкага раёну
Катэгорыя:Рэкі Мядзельскага раёну
Катэгорыя:Рэкі Вялейскага раёну
Сэрвач

Назву **Сэрвач** маюць:

## Населеныя пункты
### [[Беларусь]]
* Сэрвач — вёска ў Карэліцкім раёне Гарадзенскай вобласьці
* Сэрвач — вёска ў Вялейскім раёне Менскай вобласьці

## Рэкі
### [[Беларусь]]
* Сэрвач — рака ў Менскай вобласьці, правы прыток Вяльлі (басэйн Нёману)
* Сэрвач — рака ў Гарадзенскай і Берасьцейскай абласьцях, левы прыток Нёману

## Іншае
* Сэрвач (заказьнік)

## Падвойныя назвы
* Вялікая Сэрвач
Сэрвач (прыток Нёмана)

**Сэ́рвач** — рака ў Беларусі, левы прыток Нёману. Цячэ ў Карэліцкім і Наваградзкім раёнах Гарадзенскай вобласьці і Баранавіцкім раёне Берасьцейскай вобласьці. Даўжыня 63 км. Плошча вадазбору 770 км². Выдатак вады ў вусьці 4,8 м³/с. Сярэдні нахіл воднай паверхні 1,2‰.

## Асноўныя прытокі
* *Левыя*: Карчоўка, Нёўда, Рута

## На рацэ
* *[[Пасёлак гарадзкога тыпу|Мястэчка]]*: Гарадзішча
* *Гістарычнае [[мястэчка]]*: Цырын

## Агульныя зьвесткі
Пачынаецца каля вёскі Багушоў Баранавіцкага раёну, у вярхоўі і сярэдняй частцы цячэ ўсходнімі схіламі Наваградзкага ўзвышша, упадае ў Нёман у межах вёскі Панямоні Наваградзкага раёну.

Даліна трапэцападобная, у вярхоўі шырынёй 0,3—0,5 км, у сярэдняй плыні 1—1,5 км, у ніжняй — невыразная. Абалона двухбаковая, часткова забалочаная, парэзаная мэліярацыйнымі каналамі, асабліва ў ніжняй частцы; яе шырыня ў вярхоўі 50—100 м, у сярэдняй плыні 400—600 м, да вусьця пашыраецца да 2—3 км. Рэчышча ў верхняй і сярэдняй плыні зьвілістае, ніжэй на працягу 17 км да вусьця каналізаванае.

У вярхоўі рака зарэгуляваная плацінай вадасховішча Кутаўшчына. Замярзае ў 2-й палове сьнежня, крыгалом у сярэдзіне сакавіка. Прымае сьцёк з мэліярацыйных каналаў.

## Крыніцы

## Літаратура
* 

Катэгорыя:Прытокі Нёману
Катэгорыя:Рэкі Баранавіцкага раёну
Катэгорыя:Рэкі Карэліцкага раёну
Катэгорыя:Рэкі Наваградзкага раёну
Сергуч

**Се́ргуч**, **Бузянка** — рака ў Лепельскім раёне Віцебскай вобласьці, левы прыток ракі Бярэзіны (басэйн Дняпра). Даўжыня 47 км. Плошча вадазбору 238 км². Выдатак вады ў вусьці 1,6 м³/с. Сярэдні нахіл воднай паверхні 0,2‰.

## Агульныя зьвесткі
Пачынаецца з возера Тэкліц, цячэ праз азёры Вольшыца, Плаўна і Манец, частка сьцёку патрапляе ў Бярэзінскі канал (басэйн Дзьвіны). Ніжэй за возера Манец мае назву рака Бузянка. Праз пратоку злучаецца з возерам Домжарыцкае, ніжэй за вёску Домжарыцы асноўны сьцёк ідзе Сергуцкім каналам. Вусьце за 4 км на паўднёвы захад ад вёскі Крайцы. Працякае Верхнебярэзінскай нізінай, амаль цалкам у межах Бярэзінскага біясфэрнага запаведніка. Уваходзіць у склад былой Бярэзінскай воднай сыстэмы.

Даліна невыразная, каля вытоку трапэцападобная, шырынёй 0,5—1 км. Абалона двухбаковая, шырыня яе ад 0,05—0,25 км у вытокавай частцы да 1—1,3 км паблізу ўтоку ракі ў возера Вольшыца. Паверхня абалоны пераважна раўнінная, радзей купістая, забалочаная, складзена з торфу; у разводзьдзе затапляецца на глыбіню 0,4—0,5 м. Рэчышча ад вытоку да возера Вольшыца зьвілістае. Берагі пераважна нізкія, забалочаныя.

## Крыніцы

## Літаратура
*  С. 332

Катэгорыя:Басэйн Дняпра
Катэгорыя:Рэкі Лепельскага раёну
Серабранка

**Серабранка:**

## Геаграфічныя назвы
* Серабранка — губа ў Паўночным Ледавітым акіяне, на Паўночнай высьпе Новай Зямлі
* Серабранка — назва некалькіх рэк
* Серабранка — мікрараён у Менску
* Серабранка — вёска ў Рагачоўскім раёне Гомельскай вобласьці Беларусі
* Серабранка — вёска ў Лускім раёне Ленінградзкай вобласьці Расеі
* Серабранка — вёска ў Ціхвінскім раёне Ленінградзкай вобласьці Расеі

## Тэхнічныя тэрміны
* Серабранка — пруткавая шліфаваная (часам паліраваная) сталь з чыстай, гладкай і сьветлай паверхняй
* Серабранка — штодзённая назва фарбы серабрыстага колеру

## Жывёлы й расьліны
* Серабранка антарктычная — рыба сямейства натаценіявых
* Серабранка — народная назва шматлікіх расьлін зь бела-валасістым серабрыстым лісьцем, напрыклад дуброўкі

## Іншае
* Серабранка — судна Атамфлёту
Серабранка (рака, прыток Дняпра)

**Серабра́нка** — рака ў Шклоўскім раёне Магілёўскай вобласьці, правы прыток ракі Дняпра. Даўжыня 17 км. Плошча вадазбору 89 км². Сярэдні нахіл воднай паверхні 2,4 ‰. Пачынаецца за 1 км на поўдзень ад вёскі Вялікае Чорнае, вусьце на паўднёвай ускраіне места Шклова. Рэчышча на працягу 2,6 км (ад вытоку да вёскі Малыя Аўчыненкі) каналізаванае. На рацэ ў вёсцы Вялікі Стары Шклоў плаціна і сажалка.

## Літаратура
*  С. 331

Катэгорыя:Прытокі Дняпра
Катэгорыя:Рэкі Шклоўскага раёну
Сермеж

**Се́рмеж**, **Сы́рмеж** — рака ў Пастаўскім раёне Віцебскай вобласьці і Мядзельскім раёне Менскай вобласьці, левы прыток ракі Вялікага Перакопу (басэйн Нёману). Даўжыня 15 км. Плошча вадазбору 35 км².

Пачынаецца каля вёскі Ясева Пастаўскага раёну. Цячэ паўднёвай ускраінай Сьвянцянскіх градаў, праз возера Кузьмічы, упадае ў Вялікі Перакоп на паўднёвым усходзе ад вёскі Мельнікі. Мае каналізаванае рэчышча на працягу 5,2 км: на дзялянцы 3,1 км да вёскі Нарач і 2,1 км да вусьця.

## Крыніцы

## Літаратура
*  С. 332

Катэгорыя:Басэйн Вяльлі
Катэгорыя:Рэкі Пастаўскага раёну
Катэгорыя:Рэкі Мядзельскага раёну
Мядзёлка

Назва **Мядзёлка** мае некалькі значэньняў:

* **[[Паўліна Мядзёлка]]** — беларуская артыстка, пэдагог, мэмуарыстка
* Мядзёлка — іншая назва ракі **[[Мядзелка]]** ў Мядзельскім раёне Менскай вобласьці і Пастаўскім раёне Віцебскай вобласьці
Серакаратнянка

**Серакаратня́нка**, **Серакаро́тня** — рака ў Сеньненскім раёне Віцебскай вобласьці, левы прыток ракі Лучосы (басэйн Дзьвіны). Даўжыня 24 км. Плошча вадазбору 356 км². Сярэдні нахіл воднай паверхні 0,8‰.

## Асноўныя прытокі
* *Правыя*: Зелянуха
* *Левыя*: Песачанка

## Агульныя зьвесткі
Выцякае зь Дзевінскага возера (у некаторых даведніках за пачатак ракі прымаюцца сутокі рэчак Добрынкі і Зерамнянкі за 1 км на ўсход ад вёскі Добрына, дзе яна вядомая пад назвай Серакаротня), цячэ праз возера Серакаротня. Вусьце за 0,5 км на паўночны ўсход ад вёскі Шылы.

## Крыніцы

## Літаратура
*  С. 331

Катэгорыя:Басэйн Дзьвіны
Катэгорыя:Рэкі Сеньненскага раёну
Сівельга

**Сі́вельга** — рака ў Слуцкім і Салігорскім раёнах Менскай вобласьці, правы прыток ракі Случы (басэйн Дняпра). Даўжыня 19,7 км. Плошча вадазбору 200 км². Сярэдні нахіл воднай паверхні 0,7‰.

Асноўны прыток — рака Дзявіца (леваруч).

Пачынаецца ля мяжы Слуцкага і Салігорскага раёнаў. Адзін выток месьціцца за 2,5 км на паўднёвы захад ад вёскі Прусы Салігорскага раёну (пазначаецца як выток на афіцыйных мапах; у мясцовых жыхароў мянуецца Млынкаю), другі месьціцца за 1 км на паўночны захад ад вёскі Балотчыцы Слуцкага раёну; дзьве пратокі зьліваюцца ля вёскі Млынка. Вусьце за 2 км на паўднёвы ўсход ад вёскі Вялікі Быкоў Салігорскага раёну. Мае каналізаванае рэчышча.

## Крыніцы

## Літаратура
*  С. 332

Катэгорыя:Басэйн Прыпяці
Катэгорыя:Рэкі Слуцкага раёну
Катэгорыя:Рэкі Салігорскага раёну
Сіняя (прытока Сьвіслачы)

**Сі́ня** — рака ў Асіпавіцкім раёне Магілёўскай вобласьці, правы прыток ракі Сьвіслачы (басэйн Дняпра). Даўжыня 23 км. Плошча вадазбору 508 км². Сярэдні нахіл воднай паверхні 0,5‰.

Асноўныя прытокі: Пратасевіцкі канал (левы), Млынка і Каранскі канал (правыя). На рацэ места Асіпавічы.

Пачынаецца за 3 км на захад ад вёскі Паплавы, вусьце за 2,8 км на паўночны ўсход ад вёскі Цяплухі. Мае каналізаванае рэчышча.

## Крыніцы

## Літаратура
*  С. 334

Катэгорыя:Басэйн Дняпра
Катэгорыя:Рэкі Асіпавіцкага раёну
Серабранка (рака)

**Серабранка (рака)**:

*Серабранка — рака ў Шклоўскім раёне Магілёўскай вобласьці Беларусі, правы прыток ракі Дняпро
* Серабранка — рака ў Пермскім краі Расеі, прыток ракі Чусавой
* Серабранка — рака ў Маскоўскай вобласьці Расеі, прыток ракі Вучы
* Серабранка — рака ў Маскве, прыток Хапілаўкі
* Серабранка — рака ў Разанскай вобласьці Расеі, прыток Акі
* Серабранка — рака ў Рэўтаве
Сіпа

**Сі́па** — рака ў Беларусі, левы прыток ракі Шчары (басэйн Нёману). Цячэ ў Зэльвенскім і Мастоўскім раёнах Гарадзенскай вобласьці. Даўжыня 26 км. Плошча вадазбору 147 км². Сярэдні нахіл воднай паверхні 1,7‰.

На рацэ стаіць гістарычнае мястэчка Дзярэчын.

Пачынаецца каля вёскі Грабава Зэльвенскага раёну, цячэ праз возера Азяранскае, упадае ў Шчару на паўночным захадзе ад вёскі Пяшчанкі Мастоўскага раёну. Мае каналізаванае рэчышча на працягу 9 км: ад вёскі Букштава да вёскі Малых Азёркаў (3 км) і ад пункту за 1,4 км ніжэй возера Азяранскага да вёскі Баяраш (6 км). Абалона да возера амаль на ўсім працягу забалочаная.

## Крыніцы

## Літаратура
* 

Катэгорыя:Басэйн Нёману
Катэгорыя:Рэкі Зэльвенскага раёну
Катэгорыя:Рэкі Мастоўскага раёну
Скалодзіна

**Скало́дзіна**, **Скало́дзінка** — рака ў Мазырскім і Петрыкаўскім раёнах Гомельскай вобласьці, правы прыток ракі Прыпяці (басэйн Дняпра). Даўжыня 42 км. Плошча вадазбору 275 км². Выдатак вады ў вусьці 1,1 м³/с. Сярэдні нахіл воднай паверхні 0,78‰.

Асноўны прыток — рака Крапіўня (праваруч).

## Агульныя зьвесткі
Пачынаецца каля паўднёвай ускраіны вёскі Зялёны Мох Мазырскага раёну, цячэ раўнінай Мазырскае Палесьсе, праз возера Глініцкае (у нізкай плыні). Упадае ў старарэчча на абалоне Прыпяці каля вёскі Шастовічы Петрыкаўскага раёну.

Даліна пераважна невыразная, зьліваецца з навакольнай мясцовасьцю, месцамі трапэцападобная, шырыня 0,3—1,2 км. Абалона перарывістая, на асобных дзялянках чаргуецца па берагах, вузкая (0,1—0,2 км), у нізкай плыні зьліваецца з абалонай Прыпяці. Рэчышча зьвілістае і слабазьвілістае; шырыня ракі 5—7 м, ніжэй за возера Глініцкае месцамі больш за 11 м.

Найвышэйшы ўзровень вады ў канцы сакавіка, найбольшае перавышэньне (у сярэдняй плыні) над найніжэйшай межаньню — 2,1 м. Замярзае ў пачатку сьнежня, крыгалом у сярэдзіне сакавіка. Веснавы ледаход 2 дні.

## Крыніцы

## Літаратура
*  С. 335

Катэгорыя:Прытокі Прыпяці
Катэгорыя:Рэкі Мазырскага раёну
Катэгорыя:Рэкі Петрыкаўскага раёну
Скрыпіца (рака)

**Скрыпі́ца** — рака ў Жыткавіцкім раёне Гомельскай вобласьці, левы прыток ракі Прыпяці (басэйн Дняпра). Даўжыня 36 км. Плошча вадазбору 360 км². Выдатак вады ў вусьці 1,4 м³/с. Сярэдні нахіл воднай паверхні 0,04‰.

Асноўныя прытокі: Гніліца і Навуць (леваруч).

Пачынаецца за 1,5 км на паўднёвы ўсход ад вёскі Лагвошчы, вусьце за 2 км на паўночны захад ад вёскі Перароў. Цячэ нізінай Прыпяцкае Палесьсе. Даліна на ўсім працягу невыразная. Рэчышча ад вытоку на працягу амаль 25 км каналізаванае.

## Крыніцы

## Літаратура
*  С. 337

Катэгорыя:Прытокі Прыпяці
Катэгорыя:Рэкі Жыткавіцкага раёну
Славечна

**Славе́чна** — рака ў Беларусі і Ўкраіне, правы прыток ракі Прыпяці (басэйн Дняпра). Цячэ ў Жытомірскай вобласьці, Ельскім і Нараўлянскім раёнах Гомельскай вобласьці. Даўжыня 158 км (у межах Беларусі 109 км). Плошча вадазбору 3600 км² (плошча вадазбору на Беларусі каля 3000 км²). Выдатак вады ў вусьці 13,7 м³/с. Агульны спад ракі 172,7 м. Сярэдні нахіл воднай паверхні 1,1‰.

На рацэ стаіць гістарычнае мястэчка Антонаў.

## Асноўныя прытокі
* *Левыя*: Батыўля, Чэрцень
* *Правыя*: Ясенец

У Славечну Сьвячанскім каналам паступае частка сьцёку з ракі Жалонь.

## Агульныя зьвесткі
Пачынаецца за 3 км на паўднёвы захад ад вёскі Антонавічаў Оўруцкага раёну на вышыні 280 м над узроўнем мора ў межах Оўруцкага камлюка, цячэ лясістай забалочанай мясцовасьцю раўніны Мазырскае Палесьсе, вусьце за 3 км на паўночны захад ад вёскі Вяжышча Нараўлянскага раёну. Ніжняя плынь ракі ў зоне адсяленьня.

Даліна трапэцападобная, ніжэй за вёску Цешкаў Нараўлянскага раёну зьліваецца з абалонай Прыпяці; пераважная шырыня 0,7—1 км, на некаторых дзялянках у сярэдняй плыні да 2,5 км. Абалона двухбаковая, шырынёй 400—700 м. Рэчышча зьвілістае, на значным працягу ў сярэдняй плыні моцназьвілістае (шырыня 2—8 м), у некаторых месцах у верхняй плыні на тэрыторыі Ўкраіны каналізаванае.

Найвышэйшы ўзровень разводзьдзя ў канцы сакавіка — пачатку красавіка, сярэдняя вышыня над межанным узроўнем 2,3 м, у ніжняй плыні 1,8 м. Замярзае ў канцы сьнежня, крыгалом у сярэдзіне красавіка. Веснавы крыгаход 11 дзён.

## Крыніцы

## Літаратура
*  С. 338—339.
* 
* Природа Белоруссии: Попул. энцикл. / БелСЭ; Редкол.: И. П. Шамякин (гл.ред.) и др. — Мн.: БелСЭ, 1986. — 599 с., 40 л. ил.
* Ресурсы поверхностных вод СССР. Описание рек и озёр и расчёты основных характеристик их режима. Т. 5. Белоруссия и Верхнее Поднепровье. Ч. 1—2. — Л., 1971.

Катэгорыя:Прытокі Прыпяці
Катэгорыя:Рэкі Ўкраіны
Катэгорыя:Рэкі Ельскага раёну
Катэгорыя:Рэкі Нараўлянскага раёну
Сламянка

**Сламя́нка** — рака ў Гарадзенскім раёне Беларусі, у басэйне Нёману. Даўжыня 24 км. Плошча вадазбору 178 км². Сярэдні нахіл воднай паверхні 0,2 ‰. Пачынаецца з возера Чыжоўка (на паўднёвым захадзе), цячэ сярод лесу праз азёры Вераўскае, Кальніца, Стаў, Антвозера, упадае ў возера Зацкава (на паўднёвым усходзе). У вярхоўі ракі Парэцкі батанічны заказьнік. Уздоўж маляўнічых берагоў азёраў працягваецца ляндшафтавы заказьнік Азёры.

## Літаратура
*  С. 339

Катэгорыя:Басэйн Нёману
Катэгорыя:Рэкі Гарадзенскага раёну
Іванава

Назву **Іва́нава** маюць:

## Населеныя пункты

### [[Баўгарыя]]
* Іванава — сяло ў Благаеўградзкай вобласьці
* Іванава — вёска ў Русенскай вобласьці
* Іванава — сяло ў Смалянскай вобласьці
* Іванава — сяло ў Хаскаўскай вобласьці
* Іванава — сяло ў Шуменскай вобласьці

### [[Беларусь]]
* Берасьцейская вобласьць:
** Янаў (Іванава) — горад, адміністрацыйны цэнтар Янаўскага раёну

* Віцебская вобласьць:
** Іванава — вёска ў Віцебскім раёне
** Іванава — вёска ў Докшыцкім раёне
** Іванава — вёска ў Германавіцкім сельсавеце Шаркоўшчынскага раёну
** Іванава — вёска ў Лужкоўскім сельсавеце Шаркоўшчынскага раёну

* Гомельская вобласьць:
** Іванава Слабада — вёска ў Лельчыцкім раёне

* Магілёўская вобласьць:
** Іванава Слабада — вёска ў Клімавіцкім раёне

* Менская вобласьць:
** Іванава — вёска ў Нясьвіскім раёне

### [[Расея]]
* Іванава — горад у Расеі, адміністрацыйны цэнтар Іванаўскай вобласьці
** Іванава — станцыя Паўночнай чыгункі, асноўны вакзал Іванава
* Іванава — вёска ў Прыазёрскім раёне Ленінградзкай вобласьці

### [[Сэрбія]]
* Іванава — вёска ў Сэрбіі

### [[Харватыя]]
* Іванава — населены пункт у Харватыі

## Глядзіце таксама
* Іванавічы
* Іванаў
* Іванаўка
* Іванаўск
* Іванаўскія Агароднікі
* Іванаўцы
* Іванаўшчына
* Іванічы
* Іванішча
* Іванішчавічы
* Іванкі
* Іванкавічы
* Іванкаўшчына
* Іванпольле
* Іванск
* Іванскія
* Іванцава
* Іванчыцы
* Янава
* Янавічы
* Янаў
* Янаўка
* Янаўцы
* Янаўшчына
* Янова
* Яноўка
Сабалёўка (рака)

**Сабалёўка** — рака ў Клімавіцкім раёне Магілёўскай вобласьці, левы прыток ракі Лабжанкі (басэйн Дняпра). Даўжыня 11 км. Плошча вадазбору 31 км². Рэчышча ў нізкай плыні каналізаванае.

## Літаратура
*  С. 317

Катэгорыя:Басэйн Дняпра
Катэгорыя:Рэкі Клімавіцкага раёну
Сакалянка

**Сакаля́нка** — рака ў Беларусі, правы прыток ракі Адрова (басэйн Дняпра). Цячэ ў Талачынскім і Аршанскім раёнах Віцебскай вобласьці. Даўжыня 18 км. Плошча вадазбору 120 км². Сярэдні нахіл воднай паверхні 1,6‰.

Пачынаецца каля паўднёвай ускраіны вёскі Рэчкі Талачынскага раёну, вусьце каля паўднёвай ускраіны вёскі Задроўе Аршанскага раёну. Цячэ Аршанскім узвышшам. На рацэ мястэчка Коханаў, у ягоных межах сажалка.

## Крыніцы

## Літаратура
* 

Катэгорыя:Басэйн Дняпра
Катэгорыя:Рэкі Талачынскага раёну
Катэгорыя:Рэкі Аршанскага раёну
Солан

**Со́лан**, **Казённая канава** — рака ў Старадароскім раёне Менскай вобласьці, левы прыток ракі Арэсы (басэйн Дняпра). Даўжыня 32 км. Плошча вадазбору 278 км². Выдатак вады ў вусьці 1,4 м³/с. Сярэдні нахіл воднай паверхні 0,7‰.

Асноўны прыток — рака Салянка (леваруч).

Пачынаецца за 4 км на паўночны захад ад вёскі Зялёная Дуброва (у высокай плыні называецца Казённая канава), вусьце за 1,6 км на паўночны ўсход ад вёскі Баравікі. Цячэ паўднёва-заходняй часткай Цэнтральнабярэзінскай раўніны.

Даліна на вялікім працягу невыразная, у сярэдняй плыні, каля вёскі Солан, трапэцападобная. Абалона ў сярэдняй і нізкай плыні двухбаковая, шырынёй 200—500 м. Рэчышча ад вытоку на працягу 19,6 м каналізаванае, астатняе зьвілістае.

## Крыніцы

## Літаратура
*  С. 344

Катэгорыя:Басэйн Прыпяці
Катэгорыя:Рэкі Старадароскага раёну
Катэгорыя:Басэйн Пцічы
Сарачанка

**Сарача́нка**, **Кле́вель** — рака ў Беларусі, правы прыток ракі Вяльлі (басэйн Нёману). Цячэ ў Астравецкім раёне Гарадзенскай вобласьці. Даўжыня 29 км. Плошча вадазбору 201 км². Выдатак вады ў вусьці каля 1,75 м³/с. Сярэдні нахіл воднай паверхні 1,4‰.

За верхнюю плынь лічаць раку Клевель, якая пачынаецца за 1,7 км на паўднёвы захад ад вёскі Каранятаў і цячэ праз азёры Баранскае, Клевел, Белае, Туравейскае, Залаўскае, Каймін, Тумскае. З возера Тумскага выцякае Сарачанка, упадае ў Вяльлю за 1 км на захад ад вёскі Сарочы. У вярхоўі цячэ пераважна сярод лесу, абалона часткова забалочаная. Рэчышча ад вытоку на працягу 2,2 км каналізаванае.

## Крыніцы

## Літаратура
* 

Катэгорыя:Прытокі Вяльлі
Катэгорыя:Рэкі Астравецкага раёну
Сасноўка (басэйн Дняпра)

**Сасно́ўка** — рака ў Клімавіцкім раёне Магілёўскай вобласьці, левы прыток ракі Асьцёру (басэйн Дняпра). Даўжыня 39 км. Плошча вадазбору 201 км². Выдатак вады ў вусьці 1,2 м³/с. Сярэдні нахіл воднай паверхні 1,1‰.

## Асноўныя прытокі
* *Левыя*: Сасновіца
* *Правыя*: Рагожынка
 
## Агульныя зьвесткі
Пачынаецца за 3 км на захад ад вёскі Склімін, вусьце на ўскраіне вёскі Хадунь. Рака цячэ паўднёва-ўсходняй ускраінай Аршанска-Магілёўскай раўніны.

Даліна трапэцападобная, шырыня 0,5—1,5 км. Схілы вышынёй 10—20 м, умерана стромкія, у нізоўі месцамі абрывістыя, парэзаныя невялікімі ярамі. Абалона двухбаковая, месцамі чаргуецца па берагах, шырыня 100—200 м, у сярэдняй і ніжняй плыні пашыраецца да 500 м. Рэчышча на працягу 4,1 км (вёска Зімніцы — вёска Сьвірэль) і 10,2 км (вусьце ракі Рагожынка — 1,5 км на поўнач ад вёскі Хатовіж) каналізаванае. На астатніх дзялянках зьвілістае, шырынёй 5—10 м, у вярхоўі перасыхае. Берагі ўмерана стромкія, месцамі абрывістыя.

## Крыніцы

## Літаратура
*  С. 322

Катэгорыя:Басэйн Дняпра
Катэгорыя:Рэкі Клімавіцкага раёну
Сьмердзь

**Сьмердзь**, **Сьмерць** — рака ў Беларусі, левы прыток ракі Прыпяці (басэйн Дняпра). Цячэ ў Лунінецкім раёне Берасьцейскай вобласьці. Даўжыня 37 км. Плошча вадазбору 502 км². Выдатак вады ў вусьці 2 м³/с. Сярэдні нахіл воднай паверхні 0,3‰.

На рацэ стаіць гістарычнае мястэчка Лахва.

Пачынаецца на сутоках двух каналаў за 1,5 км на паўночны захад ад вёскі Міжлесься, вусьце за 4 км на паўднёвы захад ад вёскі Лахаўкі. Даліна невыразная, зьліваецца з прылеглай мясцовасьцю. Абалона шырынёй 200—300 м. Рэчышча ў вытокавай частцы каналізаванае, на астатнім працягу зьвілістае; шырыня яго 5—10 м, у ніжняй плыні да 15 м.

## Крыніцы

## Літаратура
* 

Катэгорыя:Прытокі Прыпяці
Катэгорыя:Рэкі Лунінецкага раёну
Случ

**Случ**, **Паўно́чная Случ** — рака ў Беларусі, левы прыток Прыпяці (басэйн Дняпра). Цячэ ў Менскай, Гомельскай, на мяжы Гомельскай і Берасьцейскай вобласьцяў. Даўжыня 197 км. Вадазбор у форме трыкутніка, ягоная плошча 5470 км². Выдатак вады ў вусьці 22,4 м³/с. Агульны спад ракі 46,6 м. Сярэдні нахіл воднай паверхні 0,24 ‰.

## Асноўныя прытокі
* *Правыя*: Жалезьніца, Жалязянка, Лакнея, Сівельга, Морач
* *Левыя*: Вясейка, Вялікая Сьліва

А таксама шматлікія мэліярацыйныя каналы.

## На рацэ
* *[[Горад|Места]]*: Слуцак
* *[[Пасёлак гарадзкога тыпу|Мястэчка]]*: Старобін
* *Гістарычныя [[мястэчка|мястэчкі]]*: Пагост, Ленін
* *Вадасховішча*: Салігорскае

## Агульныя зьвесткі

Пачынаецца ў межах Капыльскай грады на вышыні 166 м над узроўнем мора за 2 км на паўднёвы ўсход ад вёскі Крывой Грады Слуцкага раёну, цячэ заходняй часткай Цэнтральнабярэзінскай раўніны і Прыпяцкай нізінай у межах Салігорскага, Жыткавіцкага і граніцай Жыткавіцкага і Лунінецкага раёнаў. Вусьце за 6 км на паўночны ўсход ад вёскі Запросься Лунінецкага раёну.

Даліна ў верхняй плыні невыразная, ніжэй трапэцападобная; шырыня яе 0,5—1,5 км у верхняй, 1,5—2,5 км у сярэдняй і ніжняй плыні, у вусьці пашыраецца да 6 км і зьліваецца з далінай Прыпяці. Абалона пераважна двухбаковая, зрэдку чаргуецца па берагах; у вярхоўі яе шырыня 100—400 м, ніжэй 1—1,2 км, у вусьці 4—5 км. Вышэй за мястэчка Старобін на Случы Салігорскае вадасховішча. Рэчышча ў верхняй плыні шырынёй 6—25 м, да Салігорскага вадасховішча на працягу 71 км каналізаванае, ад вадасховішча да вусьця ракі Морач мелкае, ніжэй — зьвілістае (шырыня 20—40 м), вольна мэандруе.

Веснавое разводзьдзе пачынаецца ў сярэдзіне сакавіка, сканчваецца ў пачатку траўня. Сярэдняя вышыня над межанным узроўнем ад 1,8 м у вярхоўі да 2,4 м у ніжняй плыні. Замярзае ў канцы сьнежня, крыгалом у канцы сакавіка. Веснавы ледаход у вярхоўі 8 дзён, у нізоўі 3 дні. Каля вёскі Ленін Жыткавіцкага раёну (45 км ад вусьця) найбольшы расход вады 576 м³/с (1958 год), найменшы — 2,16 м³/с (1971 год). Рэжым ракі вывучаўся на 7 пастах, зь якіх пасты ў вёсках Кляпчаны, Ленін дзейнічаюць і ў наш час.

Рэльеф раўнінны. Лясы і балоты займаюць больш за 70% плошчы вадазбору. Забалочанасьць каля 45%. Азёрнасьць менш за 1%. Берагі пераважна стромкія або абрывістыя.

## Крыніцы

## Літаратура
*  С. 340.
* 
* Государственный водный кадастр: Водные ресурсы, их использование и качество вод (за 2004 год) / М-во природных ресурсов и охраны окружающей среды. — Мн., 2005. — 135 с.
* Природа Белоруссии: Попул. энцикл. / БелСЭ; Редкол.: И. П. Шамякин (гл.ред.) и др. — Мн.: БелСЭ, 1986. — 599 с., 40 л. ил.
* Ресурсы поверхностных вод СССР. Описание рек и озёр и расчёты основных характеристик их режима. Т. 5. Белоруссия и Верхнее Поднепровье. Ч. 1—2. — Л., 1971.

Катэгорыя:Прытокі Прыпяці
Катэгорыя:Рэкі Слуцкага раёну
Катэгорыя:Рэкі Салігорскага раёну
Катэгорыя:Рэкі Жыткавіцкага раёну
Катэгорыя:Рэкі Лунінецкага раёну
Спонка

**Спо́нка** — рака ў Веткаўскім раёне Гомельскай вобласьці, левы прыток ракі Сожу (басэйн Дняпра). Даўжыня 23 км. Плошча вадазбору 218 км². Сярэдні нахіл воднай паверхні 1,1 ‰.

Пачынаецца на паўднёвай ускраіне вёскі Раманава, вусьце за 1 км на захад ад вёскі Рудня Споніцкая. Рэчышча на працягу 4,7 км ад вытоку і 14,4 км ад пункту за 1,5 км на паўночны ўсход ад вёскі Млынок да пункту за 2 км на паўднёвы захад ад вёскі Тарасаўка каналізаванае.

## Літаратура
*  С. 346—347

Катэгорыя:Басэйн Дняпра
Катэгорыя:Рэкі Веткаўскага раёну
Сьцьвіга

**Сьцьві́га** — рака ў Беларусі і Ўкраіне, правы прыток Прыпяці (басэйн Дняпра). Цячэ ў Столінскім і Жыткавіцкім раёнах. Даўжыня 178 км (у межах Беларусі 112 км). Плошча вадазбору 5,3 тыс. км² (у межах Беларусі 4,3 тыс. км²). Выдатак вады ў вусьці 21,6 м³/с. Агульны спад ракі 68,3 м. Сярэдні нахіл воднай паверхні 0,4 ‰.

## Асноўныя прытокі
* *Правыя*: Глушэц, ручай Роў (Плаў), канал Бычок
* *Левыя*: Маства

## Агульныя зьвесткі
Пачынаецца ў Ракітнаўскім раёне Ровенскай вобласьці каля вёскі Будкі-Снавідоцкай на вышыні 188 м над узроўнем мора, вусьце за 2 км на паўночны ўсход ад вёскі Пагосту Жыткавіцкага раёну. Цячэ ў межах Прыпяцкай нізіны (Жытомірскім Палесьсем ва Ўкраіне і Прыпяцкім Палесьсем у Беларусі).

Даліна ў вярхоўі трапэцападобная (шырыня 0,5—1 км), ніжэй невыразная, зьліваецца з прылеглай мясцовасьцю. Абалона двухбаковая, шырыня ў вярхоўі і сярэдняй плыні 80—200 м, ніжэй 0,6—1,2 км. Рэчышча вольна мэандруе, моцназьвілістае, разгалінаванае, трапляюцца пясковыя выспы, якія затапляюцца ў разводзьдзе; у вярхоўі — каналізаванае, шырыня ў ніжняй плыні 20—30 м.

## Крыніцы

## Літаратура
*  С. 357—358.
* 
* Природа Белоруссии: Попул. энцикл. / БелСЭ; Редкол.: И. П. Шамякин (гл.ред.) и др. — Мн.: БелСЭ, 1986. — 599 с., 40 л. ил.
* Ресурсы поверхностных вод СССР. Описание рек и озёр и расчёты основных характеристик их режима. Т. 5. Белоруссия и Верхнее Поднепровье. Ч. 1—2. — Л., 1971

Катэгорыя:Прытокі Прыпяці
Катэгорыя:Рэкі Ўкраіны
Катэгорыя:Рэкі Столінскага раёну
Катэгорыя:Рэкі Жыткавіцкага раёну
Абалона

**Абалона** або **абалонь** (**поплаў**) — нізіннае месца, якое затапляецца вадой пры разьліве ракі.

## Крыніцы

Катэгорыя:Рака
Плынь

Слова **Плынь** мае некалькі значэньняў:
* Плынь — рух вады ў рэчках, морах.
* Плынь — вялікая маса людзей, якая рухаецца ў адным кірунку.
* Плынь — кірунак у якой-небудзь галіне дзейнасьці.
Побыт

**По́быт** (**быт**)&nbsp;— сфэра агульны ўклад і ўмовы штодзённага існаваньня, сукупнасьць спосабаў і форм задавальненьня матэрыяльных і духоўных патрэб людзей: жытло, адзеньне, ежа, адпачынак і іншыя; штодзённае жыцьцё.

Побыт таксама ахоплівае звычаі, абрады, традыцыі, якія адлюстроўваюць асаблівасьці жыцьця канкрэтнай клясы, нацыі, народнасьці, этнічнай групы.

## У культуры
Побыту (быту) прысьвечаныя шматлікія беларускія мастацкія й народныя творы:

## У псыхалёгіі
У псыхалёгіі дзеяньні, якія паўтараюцца й нязьменныя структуры побыту пачаткова зьвязаныя з станоўчымі аспэктамі, такімі як узьнікненьне бясьпекі, абароненасьці й надзейнасьці. Асабліва ў раньнім дзяцінстве падкрэсьліваецца важнасьць структураваньня побыту.

## Крыніцы

## Літаратура
* 


Катэгорыя:Сацыялёгія
Глеб Самойлаў

**Глеб Самойлаў** (7 траўня 1978 — 5 жніўня 2000, Менск) — лідэр Беларускага аддзяленьня РНА ў 1999—2000.

У 1994 раздаваў газэту яскрава выражанае антыбеларускае й расейска-шавіністычнае накіраванасьці. 18 сьнежня 1994 адзін з удзельнікаў аховы сходу расейскіх шавіністаў у Менску, разагнанага беларускай моладзьдзю. За бойку атрымаў умоўны тэрмін. Удзельнічаў у зьбіцьці ўдзельнікаў «Хартыя’97», «Маладога фронту». Ад 1999 лідар беларускага аддзяленьня РНА. Забіты на лесьвічнай пляцоўцы свайго дому. На наступны дзень адказнасьць за яго сьмерць узяў камітэт «Адзінства ў дзеяньні». У ягоным забойстве падазраюцца людзі Дзьмітрыя Паўлічэнкі. Быў жанаты, меў дачку.

## Крыніцы
* ПРИКАЗАНО УНИЧТОЖИТЬ ИМЕНЕМ РЕСПУБЛИКИ БЕЛАРУСЬ 
* Інфармацыя на сайце "Правае рэха"
* РНЕ Ў БЕЛАРУСІ БОЛЬШ НЯМА
* Форум памяці Глеба Самойлава 

Катэгорыя:Нарадзіліся ў 1978 годзе
Катэгорыя:Памерлі 5 жніўня
Катэгорыя:Памерлі ў 2000 годзе
Катэгорыя:Памерлі ў Менску
Уладзімер Чартовіч

**Уладзімер Уладзімеравіч Чартовіч** (1 лістапада 1948, Менск) — беларускі бізнэсовец, праваслаўны дзеяч. З шляхецкага роду Чартовічаў гербу Побаг.

Скончыў завочна Беларускі інстытут інжынэраў чыгуначнага транспарту й Беларускі дзяржаўны інстытут сельскай гаспадаркі імя Куйбышава, скончыў асьпірантуру пры тым жа інстытуце. Акадэмік Рускай Акадэміі. Працаваў сьлесарам, майстрам, інжынэрам-канструктарам, начальнікам канструктарскага бюро, начальнікам аддзела, дырэктарам лябараторыі, галоўным канструктарам, дырэктарам сумеснага прадпрыемства (СП).

У 1993 арганізаваў ЗАТ «Праваслаўная ініцыятыва», генэральным дырэктарам якога зьяўляецца па цяперашнім часе. Кіраўнік арганізацыі «Міжнароднае праваслаўнае аб’яднаньне „Трыадзіная Русь“», мэтай якой ёсьць:"*Вырашэньне нацыянальнага пытаньня, прыход да ўлады праваслаўных славянаў, здольных спыніць і зьвярнуць назад дэструктыўныя працэсы — у гэтым і складаецца мэта і задача нашага аб’яднаньня*". У 2000 высоўваў сваю кандыдатуру ў дэпутаты Палаты Прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь ад Усходняе № 106 выбарчае акругі.

Выдаў кнігі «Вайна па законах нізасьці», «Прысуд забойцам Расеі», «Ворагі Расеі і Славянскага Сьвету супраць Беларусі і Прэзыдэнта А. Р. Лукашэнкі» і шэрагу іншых. Зьяўляецца аўтарам мноства публіцыстычных прац, прысьвечаных пытаньням рэлігіі, палітыкі і культуры. Ягоныя творы прасякнутыя вялікарасейскім шавінізмам, антыбеларускасьцю, антысэмітызмам, сьцьвярджае, што сапраўдная рэлігія беларусаў — праваслаўе. Апантаны прыхільнік Аляксандра Лукашэнкі (зьмясьціў ягоны партрэт на вокладцы кнігі «Закон Божы»).

## Сям'я
Жанаты, мае двух дочак і чатырох унукаў.

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт «Хрысьціянскае ініцыятывы»
* «Праваслаўная кніга» распачала продаж брашуры «Ворагі Расеі і Славянскага Сьвету супраць Беларусі і Прэзыдэнта А. Р. Лукашэнкі»
* Чартовіч з табакеркі
* Віктар Дзямідаў «Вайна па законах нізасьці»
* Інфармацыя на сайце ЦВК РБ

Катэгорыя:Нарадзіліся 1 лістапада
Катэгорыя:Нарадзіліся ў 1948 годзе
Катэгорыя:Нарадзіліся ў Менску
Катэгорыя:Праваслаўе на Беларусі
Студня

**Студня**, **калодзеж** — гідратэхнічнае збудаваньне для здабычы грунтавых водаў. Разам зь іншымі малымі архітэктурнымі формамі студня актыўна ўдзельнічае ў фармаваньні ансамбля сядзібы, сельскага населенага пункта і інш. Зараз ім на зьмену прыходзяць калонкі.

## Тыпы
* Студні-калаўроты — будаваліся пры глыбокім заляганьні водных гарызонтаў.
* Студні-жураўлі — пры неглыбокім заляганьні.

## Канструкцыя
У Беларусі канструкцыя калодзежнага праёму вылучалася разнастайцнасьцю. Так, на Палесьсі, дзе вада цячэ неглыбока, выкарыстоўвалі тоўстыя ствалы дрэваў з выдаўбленай сарцавінай (студні-каўдубы). У Цэнтральнай Беларусі праём мацавалі драўлянымі плашкамі, якія ставіліся як вэртыкальна (у некалькі ярусаў), так і гарызантальна (клаліся адна на адну). У апошнім выпадку яны мацаваліся па кутах палямі. Шырока вядомая была і зрубная канструкцыя калодзежных праёмаў. У Панямоньні калодзежы выкладаліся з каменьняў.

## Літаратура
* Беларусы: У 8 т. Т.2. Дойлідства/ А. І. Лакотка; Ін-т мастацтвазнаўства, этнаграфіі і фальклору; Рэдкал.: В. К. Бандарчык, М. Ф. Піліпенка, А. І. Лакотка. — Мн.: Тэхналогія, 1997. — 391 с.: іл. ISBN 985-6234-28-X.

## Вонкавыя спасылкі

Катэгорыя:Гідратэхнічныя збудаваньні
Катэгорыя:Архітэктурныя элемэнты
Катэгорыя:Беларускае народнае дойлідзтва
Альсевічы

Назву **Альсевічы** маюць:

## Населеныя пункты
### [[Беларусь]]
* Альсевічы — вёска ў Баранавіцкім раёне Берасьцейскай вобласьці
* Альсевічы — вёска ў Мядзельскім раёне Менскай вобласьці
Калінаўка

Назву **Калі́наўка** маюць:

## Населеныя пункты
### [[Беларусь]]
* Віцебская вобласьць:
** Калінаўка — вёска ў Дубровенскім раёне 
** Калінаўка — вёска ў Лепельскім раёне 
** Калінаўка — вёска ў Пастаўскім раёне 

* Гарадзенская вобласьць:
** Калінаўка — вёска ў Зэльвенскім раёне 

* Гомельская вобласьць:
** Калінаўка — пасёлак у Гомельскім раёне 
** Калінаўка (нежыл.) — вёска ў Жлобінскім раёне 
** Калінаўка — вёска ў Жыткавіцкім раёне 

* Магілёўская вобласьць:
** Калінаўка — вёска ў Амсьціслаўскім раёне 
** Калінаўка — вёска ў Бабруйскім раёне 
** Калінаўка — вёска ў Бялыніцкім раёне
** Калінаўка (нежыл.) — вёска ў Горацкім раёне 
** Калінаўка — вёска ў Клічаўскім раёне 
** Калінаўка — вёска ў Краснапольскім раёне 
** Калінаўка — вёска ў Шклоўскім раёне 

* Менская вобласьць:
** Калінаўка — вёска, цяпер не існуе; знаходзілася за чатыры-пяць кілямэтраў на паўднёвы ўсход ад вёскі Чарневічы (Барысаўскі раён)
** Калінаўка — вёска ў Бярэзінскім раёне 
** Калінаўка 1 — вёска ў Капыльскім раёне 
** Калінаўка 2 — вёска ў Капыльскім раёне 
** Калінаўка — вёска ў Крупскім раёне 
** Калінаўка — вёска ў Любанскім раёне 
** Калінаўка — вёска ў Мядзельскім раёне
** Калінаўка — вёска ў Блускім сельсавеце Пухавіцкага раёну
** Калінаўка — вёска ў Дукорскім сельсавеце Пухавіцкага раёну 
** Калінаўка — пасёлак у Салігорскім раёне 
** Калінаўка — вёска ў Слуцкім раёне 
** Калінаўка — пасёлак ва Ўзьдзенскім раёне

### [[Расея]]
* Калінаўка — сяло ў Хамутоўскім раёне Курскай вобласьці
* Калінаўка — сяло ў Прыморскім краі 

* Самарская вобласьць:
** Калінаўка — сяло ў Безанчускім раёне 
** Калінаўка — сяло ў Краснаярскім раёне 
** Калінаўка — пасёлак у Пахвістнеўскім раёне 
** Калінаўка — сяло ў Сергіяўскім раёне 

### [[Украіна]]
* Калінаўка — горад раённага значэньня, адміністрацыйны цэнтар Калінаўскага раёну Віньніцкай вобласьці 
* Калінаўка — сяло ў Вітаўскім раёне Мікалаеўскай вобласьці
* Калінаўка — пасёлак гарадзкога тыпу ў Васількоўскім раёне Кіеўскай вобласьці

## Глядзіце таксама
* Калінава
* Калінавае
* Калінавая
УПА

* Украінская паўстанчая армія
* Унівэрсальны пэрыядычны агляд
Новікі

Назву **Но́вікі** маюць:

## Населеныя пункты
### [[Беларусь]]
* Віцебская вобласьць:
** Новікі — вёска ў Глыбоцкім раёне

* Гарадзенская вобласьць:
** Новікі — вёска ў Квасоўскім сельсавеце Гарадзенскага раёну
** Новікі — былая вёска ў Падлабенскім сельсавеце Гарадзенскага раёну, цяпер у межах Горадні
** Новікі — вёска ў Сапоцкінскім сельсавеце Гарадзенскага раёну

* Гомельская вобласьць:
** Новікі — вёска ў Рудабельскім раёне

* Магілёўская вобласьць:
** Новікі — вёска ў Крычаўскім раёне

* Менская вобласьць:
** Новікі — вёска ў Мядзельскім раёне

### [[Расея]]
* Смаленская вобласьць:
** Новікі — вёска ў Ельнінскім раёне
** Новікі — вёска ў Холм-Жыркоўскім раёне

### [[Украіна]]
* Новікі — вёска ў Збараскім раёне Тарнопальскай вобласьці
* Новікі — вёска ў Казялецкім раёне Чарнігаўскай вобласьці

## Глядзіце таксама
* Навікі
Бакуны (Лінаўскі сельсавет)

**Бакуны́** (таксама — *Бакуны-1*) — вёска ў Пружанскім раёне Берасьцейскай вобласьці. Уваходзіць у склад Лінаўскага сельсавету. Знаходзіцца за 12 км на поўдзень ад Пружанаў, 10 км ад чыгуначнай станцыі Аранчыцы на лініі Баранавічы — Берасьце. Насельніцтва на 2012 год — 228 жыхароў, 95 двароў.

## Назва
Паводле пружанскай гісторыка і краязнаўцы Веры Церахавай, назва вёскі паходзіць ад імя «Бакун» — размоўнага варыянту імя Абакум — па імі папа Абакума, галоўнага прыхільніка стараверства. У Бакунах пражывалі ягоныя пасьлядоўнікі.

## Мінуўшчына
За расейскім часам — у Байкоўскай воласьці Пружанскага павету Гарадзенскай губэрні, 256 дзесяцін, школа; фальварак у складзе маёнтку Ляўковічаў *Байкі Букрабаўшчына*. У 1886 року ў вёсцы 152 жыхары, 13 двароў, праваслаўная царква, школа. На пачатку XX стагодзьдзя ў вёсцы 207, у фальварку 9 жыхароў.

За польскім часам — вёска ў гміне Байкі Пружанскага павету Палескага ваяводзтва. У 1921 у вёсцы 133 жыхары, 25 двароў; у фальварку 213 жыхароў, 2 дамы.

Зь верасьня 1939 року ў складзе БССР, з 15 студзеня 1940 у Пружанскім раёне Берасьцейскай вобласьці. З 12 кастрычніка 1940 па 12 жніўня 1957 і з 15 жніўня 1974 па 18 лістапада 2005 — цэнтар сельсавету.

## Інфраструктура
Дом культуры, бібліятэка, аддзяленьне сувязі, крама.

Фэльчарска-акушэрскі пункт, комплексны прыёмны пункт бытавога абслугоўваньня.

## Насельніцтва
* XIX стагодзьдзе: 1886 год — 152 жыхары, 13 двароў
* XX стагодзьдзе: пачатак стагодзьдзя — 216 жыхароў; 1921 год — 346 жыхароў, 27 двароў; 1959 год — 263 жыхары (перапіс); 1970 год — 257 жыхароў; 1999 год — 336 жыхароў
* XXI стагодзьдзе: 2005 год — 338 жыхароў, 119 двароў; 2010 год — 215 жыхароў; 2012 год — 228 жыхароў, 95 двароў

## Транспарт
Аўтамабільная дарога  Аранчыцы — Бакуны — Вінец.

## Турыстычная інфармацыя
### Славутасьці
* Капліца могілкавая — сямейнае пахаваньне Ляўковічаў
* Помнік землякам, загінулым у Вялікую Айчынную вайну
* Помнік Васілю Чапаеву

### Страчаная спадчына
* Царква (1834)
* Фальварак

## Крыніцы

## Літаратура
* 
* 

## Вонкавыя спасылкі
* 
* 
* Надвор’е ў Бакунах

Катэгорыя:Лінаўскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Пружанскага раёну
Балдук (неадназначнасьць)

Назву **Балдук** маюць:

* Балдук — возера з Балдуцкай групы азёр у Мядзельскім раёне Менскай вобласьці
* Балдук — хутар у Сьвірскім пасялковым савеце Мядзельскага раёну Менскай воласьці
Улас Дубіна

**Ула́с Дубі́на** — беларускі нацыянальны дзяяч, удзельнік Слуцкага збройнага чыну 1920 году.

## Біяграфія
Нарадзіўся ў вёсцы Ісерна Слуцкага павету. У беларускім нацыянальным руху з 1917 году. Сябра Беларускай партыі сацыялістаў-рэвалюцыянэраў, сябра Белнацкаму Случчыны й таварыства «Папараць-кветка» — кіраваў у канцы 1919 году гуртком «*Вясковая Зорка*» ў вёсках Ліпнікі і Ісерна.

На зьезьдзе Случчыны ў лістападзе 1920 году абраны ў склад Беларускае Рады Случчыны. Пасьля Слуцкага збройнага чыну — у Заходняй Беларусі.

Арыштоўваўся польскай дэфэнзывай як інструктар Віленскага Белнацкаму за арганізацыю нацыянальных школаў, культурна-асьветных гурткоў і беларускіх каапэратываў у Ашмянскім ды Лідзкім паветах, адначасова праводзячы эсэраўскую агітацыю.

З-за ўзмоцненай агітацыі супраць выбараў у Віленскі Сойм ў ночы з 19 на 20 студзеня 1922 году арыштаваны польскімі ўладамі ў ліку 33 беларускіх і летувіскіх актывістаў. Знаходзіўся ў вязьніцы. Дзякуючы ціску Летувы ў лютым 1922 году перададзены летувіскаму боку.

У 1923 годзе вярнуўся ў БССР, працаваў у саўгасе вёскі Гнойны Рак. Удзельнічаў у ліквідацыйным зьезьдзе БПСР у 1924 годзе. У 1933 годзе арыштаваны ГПУ і высланы за межы БССР. Далейшы лёс невядомы.

## Крыніцы

Катэгорыя:Чальцы Рады Случчыны
Катэгорыя:Удзельнікі Слуцкага паўстаньня
Дзьмітры Ліхтаровіч

**Дзьмітры Ліхтаровіч** ( 1 сакавіка 1978 году, Магілёў, БССР) — беларускі футбаліст, паўабаронца. Майстар спорту міжнароднай клясы. Уваходзіць у Клюб Сяргея Алейнікава для беларускіх футбалістаў, якія згулялі 500 і болей афіцыйных матчаў. Ёсьць дванаццаціразовым чэмпіёнам Беларусі, што зьяўляецца рэкорднай колькасьцю чэмпіёнскіх тытулаў.

## Кар’ера
### Клюбная
Выхаванец магілёўскага футболу, доўгі час гуляў за мясцовы «Дняпро-Трансмаш», у складзе якога стаў чэмпіёнам краіны ў 1998 годзе. У 2001 перайшоў у барысаўскі БАТЭ, за які бесьперапынна гуляў з таго часу. У 2009 годзе стаў капітанам каманды. 1 кастрычніка 2009 году забіў першы гол беларускіх клюбаў у групавым этапе Лігі Эўропы, улучыўшы мяч у браму ангельскага «Эвэртану».

Пачынаючы з 2011 году пачаў радзей зьяўляцца на полі, вельмі рэдка праводзіў усе 90 хвілінаў. Тым ня менш, працягваў быць капітанам каманды. У студзені 2013 году падоўжыў кантракт з БАТЭ, а ў студзені 2015 году стала вядома, што Дзьмітры застанецца ў камандзе і ў сэзоне 2015 году, пасьля якога завяршыў кар’еру. У студзені 2016 году ўвайшоў у трэнэрскі штаб дублёраў БАТЭ.

### Міжнародная
У 2007 годзе правёў сваю адзіную гульню ў складзе нацыянальнай зборнай Беларусі супраць зборнай Ірану.

## Трэнэрская праца
Неўзабаве пасьля завяршэньня кар’еры быў прызначаны асыстэнтам галоўнага трэнэра дублюючага складу БАТЭ Ігара Чумачэнкі, працаваў у дублі на працягу чатырох гадоў. У студзені 2020 году ўвайшоў у трэнэрскі штаб Кірыла Альшэўскага ў асноўнай камандзе барысаўчанаў. З студзеня 2021 году вярнуўся ў трэнэрскі штаб дубля. У студзені 2023 году зноў быў прызначаны памочнікам Альшэўскага ў асноўнай камандзе. Застаўся ў трэнэрскім штабе асноўнай каманды і па прызначэньні ў студзені 2024 году новым галоўным трэнэрам Ігара Крывушэнкі.

## Узнагароды
* Чэмпіён Беларусі: 1998, 2002, 2006, 2007, 2008, 2009, 2010, 2011, 2012, 2013, 2014, 2015
* Уладальнік Кубка Беларусі: 2006, 2010, 2015
* Уладальнік Супэркубка Беларусі: 2014
* Срэбраны прызэр чэмпіянату Беларусі: 2003, 2004
* Найлепшы футбаліст чэмпіянату Беларусі: 2002
* У сьпісе 22 найлепшых футбалістаў чэмпіянату: 1999, 2000, 2002, 2003, 2006, 2007, 2008, 2009, 2010, 2011

## Статыстыка

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* ФК БАТЭ: Лихтарович Дмитрий
* Статыстыка «ПБ-Инфо»

Катэгорыя:Нарадзіліся ў Магілёве
Катэгорыя:Беларускія футбалісты
Катэгорыя:Футбалісты зборнай Беларусі
Блізная

**Блізна́я** — вёска ў Пружанскім раёне Берасьцейскай вобласьці. Уваходзіць у склад Ружанскага сельсавету.

## Гісторыя
1 сьнежня 2009 году перададзеная зь ліквідаванага Ружанскага сельсавету ў склад Ружанскага пасялковага савету, які 29 траўня 2015 году быў ператвораны ў сельсавет.

## Насельніцтва
* 2010 год — 120 чалавек
* 1999 год — 241 чалавек

## Асобы
* Міхаіл Рубец — заслужаны працаўнік транспарту Ўкраіны, прафэсар, кандыдат тэхнічных навук, акадэмік

## Крыніцы

Катэгорыя:Населеныя пункты Пружанскага раёну
Катэгорыя:Ружанскі сельсавет
Бакуны (Велікасельскі сельсавет)

**Бакуны́** — вёска ў Пружанскім раёне Берасьцейскай вобласьці. Уваходзіць у склад Велікасельскага сельсавету. Знаходзіцца за 21 км на паўночны захад ад Пружанаў, 32 км ад чыгуначнай станцыі Аранчыцы на лініі Баранавічы — Берасьце. Насельніцтва на 2012 год — 273 жыхары, 109 двароў.

## Назва
Паводле пружанскай гісторыка і краязнаўцы Веры Церахавай, назва вёскі паходзіць ад імя «Бакун» — размоўнага варыянту імя Абакум — па імі папа Абакума, галоўнага прыхільніка стараверства. У Бакунах пражывалі ягоныя пасьлядоўнікі.

## Мінуўшчына
За расейскім часам — вёска і маёнтак Клачкоўскіх у Велікасельскай воласьці Пружанскага павету Гарадзенскай губэрні. Паводле перапісу 1897 року 401 жыхар, 57 двароў, хлебазапасная крама, кузьня. На пачатку XX стагодзьдзя — 495 жыхароў.

За польскім часам — сьпярша ў гміне Котра, а з 1 красавіка 1932 у гміне Сухопаль Пружанскага павету Палескага ваяводзтва. У 1921 — 218 жыхароў, 37 двароў.

Зь верасьня 1939 року ў складзе БССР, з 15 студзеня 1940 у Пружанскім раёне Берасьцейскай вобласьці. З 12 кастрычніка 1940 па 16 красавіка 1973 — цэнтар сельсавету.

## Інфраструктура
Сярэдняя школа, клюб, бібліятэка, аддзяленьне сувязі.

Сельгасмайстэрні, фэльчарска-акушэрскі пункт, вэтпункт.

## Насельніцтва
* XIX стагодзьдзе: 1897 год — 401 жыхар, 57 двароў
* XX стагодзьдзе: пачатак стагодзьдзя — 495 жыхароў; 1921 год — 218 жыхароў, 37 двароў; 1959 год — 527 жыхароў (перапіс); 1970 год — 439 жыхароў; 1999 год — 384 жыхары
* XXI стагодзьдзе: 2005 год — 310 жыхароў, 127 двароў; 2010 год — 261 жыхар; 2012 год — 273 жыхары, 109 двароў

## Транспарт
Аўтамабільныя дарогі  Ліхасельцы — Радзецк,  Клятное — Бакуны,  Мурава — Бакуны.

## Турыстычная інфармацыя
* Братэрская магіла 77 воінаў і партызанаў (1941—1944), мэмарыяльны комплекс (1968)

## Крыніцы

## Літаратура
* 

Катэгорыя:Велікасельскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Пружанскага раёну
Брады (Берасьцейская вобласьць)

**Брады́** — вёска ў Пружанскім раёне Берасьцейскай вобласьці. Брады ўваходзяць у склад Шчарчоўскага сельсавету. Знаходзяцца за 35 км на паўднёвы захад ад Пружанаў, 45 км ад чыгуначнай станцыі Аранчыцы на лініі Баранавічы — Берасьце.

## Гісторыя
За расейскім часам — у Старуноўскай воласьці Пружанскага павету Гарадзенскай губэрні, 1283 дзесяціны. Паводле перапісу 1897 року 575 жыхароў, 74 двары, хлебазапасная крама, кузьня. На пачатку XX стагодзьдзя 592 жыхары.

За польскім часам — у гміне Гарадзечна Пружанскага павету Палескага ваяводзтва. У 1921 року 53 двары.

Зь верасьня 1939 року ў складзе БССР, з 12 кастрычніка 1940 у Шарашоўскім, з 17 сьнежня 1956 у Пружанскім раёнах Берасьцейскай вобласьці.

## Насельніцтва
* XX стагодзьдзе: 1959 год — 537 жыхароў (перапіс); 1970 год — 436 жыхароў; 1999 год — 263 жыхары
* XXI стагодзьдзе: 2003 год — 232 жыхары, 107 гаспадарак; 2005 год — 233 жыхары, 101 двор; 2010 год — 154 жыхары

## Інфраструктура
Базавая школа-сад, Дом культуры, фэльчарска-акушэрскі пункт, аддзяленьне сувязі, 2 крамы, комплексны прыёмны пункт бытавога абслугоўваньня, рамонтна-мэханічныя майстэрні.

## Транспарт
Аўтадарогі  «Абход тэрыторыі нацыянальнага парку „Белавеская пушча“» і  Брады — Стойлы.

## Турыстычная інфармацыя
* Валун з адбіткам ступні, які мясцовы люд называе сьледам Божай Маці ці анёла. На абнесенай плотам тэрыторыі знаходзіцца таксама крыніца, ваду зь якой мясцовыя жыхары лічаць гаючай. Раней на паганскае сьвята Зелянец сюды адбываліся паломніцтвы.
* Братэрская магіла (1941—1944)

## Асобы
* Іван Хоміч — беларускі мастак

## Крыніцы

## Літаратура
* 

## Вонкавыя спасылкі

* Надвор’е ў Брадах

Катэгорыя:Шчарчоўскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Пружанскага раёну
Далкі

**Далкі́** — вёска ў Пружанскім раёне Берасьцейскай вобласьці. Уваходзіць у склад Ружанскага сельсавету.

## Мінуўшчына
За расейскім часам — у Ружанскай воласьці Слонімскага павету Гарадзенскай губэрні.

За польскім часам — у гміне Ружана Косаўскага павету Палескага ваяводзтва.

29 траўня 2015 году Ружанскі пасялковы савет, у склад якога ўваходзіла вёска, быў ператвораны ў сельсавет.

## Насельніцтва
* 2010 год — 118 чалавек
* 1999 год — 190 чалавек

## Транспарт
Аўтамабільныя дарогі  Горадня — Ружаны — Івацэвічы і  Бярэзьніца — Далкі — Калазубы.

## Крыніцы

Катэгорыя:Населеныя пункты Пружанскага раёну
Катэгорыя:Ружанскі сельсавет
Новыя Засімавічы

**Но́выя Засі́мавічы** — вёска ў Пружанскім раёне Берасьцейскай вобласьці. Адміністрацыйны цэнтар Навазасімавіцкага сельсавету. Знаходзіцца за 5 км на поўнач ад Пружанаў, 18 км ад чыгуначнай станцыі Аранчыцы на лініі Баранавічы — Берасьце. Насельніцтва на 2012 год — 2790 жыхароў.

## Мінуўшчына
Вёска ўтвораная 24 верасьня 1998 з былога вайсковага гарадку Засімавічы, які ў сваю чаргу меў назву паводле суседняе вёскі Шаняўскога сельсавету.

## Насельніцтва
* XX стагодзьдзе: 1999 год — 3034 чал.
* XXI стагодзьдзе: 2005 год — 3497 чал., 1212 двароў; 2010 год — 2734 чал.; 2012 год — 2790 чал.

Станам на 2005 год шостая велічынёй вёска ў Берасьцейскай вобласьці (пасьля Альшанаў, Рубелю, Моталю, Пінкавічаў і Дзівіну).

## Інфраструктура
Вайсковы гарадок, авіябаза.

Лекарская амбуляторыя агульнай практыкі, аптэка, аддзяленьне сувязі, камбінат бытавога абслугоўваньня, сталоўка, некалькі крамаў, аддзяленьне «Беларусбанку».

### Адукацыя
Дзіцячы садок, Парасьлянская сярэдняя школа, музычная школа.

Бібліятэка, Дом культуры.

## Транспарт
Аўтамабільная дарога  Пружаны — Клепачы — Котра.

## Крыніцы

## Літаратура
* 

## Вонкавыя спасылкі
* Надвор’е ў Новых Засімавічах

Катэгорыя:Навазасімавіцкі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Пружанскага раёну
Катэгорыя:Населеныя пункты, заснаваныя ў XX стагодзьдзі
Зеляневічы

**Зеляне́вічы** — вёска ў Беларусі, на левым беразе ракі Зальвянкі.  Цэнтар сельсавету Пружанскага раёну Берасьцейскай вобласьці.

## Насельніцтва
* 1999 год — 135 чалавек
* 2010 год — 289 чалавек

## Крыніцы

Катэгорыя:Зеляневіцкі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Пружанскага раёну
Паўлічэнка

**Паўлічэ́нка** — прозьвішча.

## Носьбіты
* Дзьмітры Паўлічэнка — камандзір брыгады адмысловага прызначэньня ўнутраных войскаў МУС Беларусі
* Людміла Паўлічэнка — снайпэр 25-й Чапаеўскай стралковай дывізіі, герой Савецкага Саюзу