open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Жаночая зборная Ўкраіны па валейболе

**Жаночая зборная Ўкраіны па валейболе** — нацыянальная каманда, якая прадстаўляе Украіну на міжнародных валейбольных турнірах. Кіруецца Фэдэрацыяй валейболу Ўкраіны.

## Гісторыя
Зборная Ўкраіны дэбютавала на міжнароднай арэне увосень 1992 году ў адборачным турніры чэмпіянату Эўропы пад кіраўніцтвам трэнэра Ўладзімера Бузаева, які быў адным з заснавальнікаў і нязьменным трэнэрам запароскай «Арбіты» цягам двух дзесяцігодзьдзяў. Украінкі ня толькі бездакорна пракрочылі праз кваліфікацыю, але і ўдала згулялі беспасярэдне на самім чэмпіянаце, заняўшы першы радок у сваёй групе. У пяцісэтавым паўфінале зборная прагуляла аб’яднананй зборнай Чэхіі і Славаччыны, але ў матчы за бронзавыя мэдалі ўкраінкі былі мацнейшымі за зборную Італію. Дзякуючы пасьпяховаму выступу на кантынэнтальным першынстве зборная Ўкраіны стала ўдзельніцай чэмпіянату сьвету 1994 году, які ладзіўся ў Бразыліі. Новая перамога над зборнай Італіі дазволіла камандзе Ўладзімера Бузаева прабіцца ў 1/8 фіналу, аднак пасьля сустрэчы супраць зборнай Японіі ўкраінкі былі вымушаныя спыніць барацьбу за высокія месцы. За год перад летнімі Алімпійскімі гульнямі 1996 году зборную ачоліў Гары Эгіязараў, але выступ на Алімпіядзе быў няўдалым.

На чэмпіянаце Эўропы 2001 году ўкраінскія спартоўкі занялі чацьверты радок. У 2003 годзе пасьля дзевятага месца на чэмпіянаце Эўропы ў Турэччыне Эгіязараў скончыў працу з камандай, а заўзятары былі вымушаныя чакаць 8 гадоў чарговага выхаду ў фінальны турнір эўрапейскага форуму. У траўні 2009 году зборная Ўкраіны няўдала выступіла ў адборачным турніры чэмпіянату сьвету, зазнаўшы паразы ад зборных Беларусі, Азэрбайджану і Ізраілю, але ўжо праз год каманда, складзеная з гульчыхаў чэмпіянату Ўкраіны, даказала, што здольная змагацца ў кваліфікацыі на чэмпіянат Эўропы 2011 году. На групавым этапе ў Бялградзе ўкраінкі атрымалі тры паразы з аднолькавым лікам 0:3 ад зборных Нямеччыны, Сэрбіі і Францыі ды скончылі свае выступы на турніры. Зборная Ўкраіны пачала змаганьне ў адборачным турніры чэмпіянату Эўропы 2013 году пад кіраўніцтвам новага галоўнага трэнэра Андрэя Рамановіча. Няўдалым была як гэтая кваліфікацыя, гэтак і наступная. Украінкі здолелі адабрацца толькі на чэмпіянат Эўропы 2017 году, дзе ў матчах групавога этапу прагуляла ўсе тры матчы. У 2017 годзе зборная Ўкраіны ўпершыню брала ўдзел у Эўралізе і адразу заваявала чэмпіёнскі тытул. На чэмпіянаце Эўропы 2019 году ўкраінскія валейбалісткі таксама ня здолелі выйсьці з групы, як і два гады таму.

У 2021 годзе зборная Ўкраіны, ачоленая баўгарцам Уладзімерам Арловым, прабілася ў 1/8 фіналу, але саступіла на гэтай стадыі зборнай Польшчы. У пачатку 2022 году ўкраінскую каманду ачоліў іншы адмыловец з Баўгарыі Іван Петкаў. У ліпені 2023 году пад ягоным кіраўніцтвам зборная ў другі раз здабыла перамогу ў Эўралізе, выгуляўшы ў фінальных матчах зборную Швэцыі. Самай каштоўнай гульчыхай турніру была прызнаная дыяганальная нападніца Анастасія Крайдуба.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт

Украіна
Катэгорыя:Украінскі валейбол
Катэгорыя:Жаночыя зборныя Ўкраіны
Жаночая зборная Камэруну па валейболе

**Жаночая зборная Камэруну па валейболе** — нацыянальная каманда, якая прадстаўляе Камэрун на міжнародных валейбольных турнірах. Кіруецца Камэрунскай фэдэрацыяй валейболу.

## Гісторыя
Камэрунская фэдэрацыя валейболу паўстала ў 1963 годзе і праз год далучылася да Міжнароднай фэдэрацыі валейболу поруч з нацыянальнымі асацыяцыямі яшчэ 14 краінаў Афрыкі. Упершыню дзеля ўдзелу ў афіцыйных міжнародных спаборніцтвах жаночая зборная Камэруну была сфармавана да Ўсеафрыканскіх гульняў 1978 году, на якіх у праграме гэтых мультыспартовых спаборніцтваў дэбютаваў жаночы валейбол. У далейшым зь сярэдзіны 1980-х гадоў зборная трывала ўвайшла да ліку наймацнейшых жаночых нацыянальных камандаў Афрыкі. Валейбалісткі Камэруну неаднаразова станавіліся прызэркамі чэмпіянатаў кантынэнту і валейбольных турніраў у рамках Усеафрыканскіх гульняў, але ўзысьці на найвышэйшую прыступку п’едэсталу гэтых спаборніцтваў зборнай Камэруну доўгі час не атрымлівалася.

У красавіку 2006 году камэрунская каманда ўпершыню ў сваёй гісторыі пераадолела кваліфікацыйны турнір чэмпіянату сьвету, абгуляўшы ў вырашальным матчы сваёй групы афрыканскага адборачнага турніру зборную Тунісу зь лікам 3:1. На самім жа турніры каманда, складзеная перадусім з валейбалістак, якія выступалі ў розных францускіх лігах, цалкам прадказальна ня здолела ўчыніць сур’ёзнага супраціву сваім суперніцам, прайграўшы з аднолькавым зь лікам 0:3 зборным Пуэрта-Рыка, ЗША, Казахстану і Бразыліі. Зборная згуляла на чэмпіянаце сьвету 2014 году, але таксама ня дала рады. У 2016 годзе камэрункі дэбютавала на летнія Алімпійскія гульні ў Бразыліі. Камэрунскія спартоўкі тройчы запар сталі чэмпіёнкамі Афрыкі 2017, 2019 і 2021 гадоў. Тым жа часам на чэмпіянаце сьвету 2018 году зборная Камэруну здабыла сваю першую перамогу ў рамках сусьветных пяршынстваў, абгуляўшы ў стартавым матчы на турніры зборную Мэксыкі.

## Вонкавыя спасылкі
* Профіль на сайце Міжнароднай фэдэрацыі валейболу.

Камэрун
Катэгорыя:Камэрунскі валейбол
Катэгорыя:Жаночыя зборныя Камэруну
Матчы зборнай Беларусі па футболе 2025 году

__БЯЗЬ_ЗЬМЕСТУ__
### Таварыскі матч

### Таварыскі матч

### Таварыскі матч

### Таварыскі матч

### [[Чэмпіянат сьвету па футболе 2026 году (адборачны турнір)|Адборачны матч]] [[Чэмпіянат сьвету па футболе 2026 году|чэмпіянату сьвету 2026 году]]

### [[Чэмпіянат сьвету па футболе 2026 году (адборачны турнір)|Адборачны матч]] [[Чэмпіянат сьвету па футболе 2026 году|чэмпіянату сьвету 2026 году]]

### [[Чэмпіянат сьвету па футболе 2026 году (адборачны турнір)|Адборачны матч]] [[Чэмпіянат сьвету па футболе 2026 году|чэмпіянату сьвету 2026 году]]

### [[Чэмпіянат сьвету па футболе 2026 году (адборачны турнір)|Адборачны матч]] [[Чэмпіянат сьвету па футболе 2026 году|чэмпіянату сьвету 2026 году]]

### [[Чэмпіянат сьвету па футболе 2026 году (адборачны турнір)|Адборачны матч]] [[Чэмпіянат сьвету па футболе 2026 году|чэмпіянату сьвету 2026 году]]

### [[Чэмпіянат сьвету па футболе 2026 году (адборачны турнір)|Адборачны матч]] [[Чэмпіянат сьвету па футболе 2026 году|чэмпіянату сьвету 2026 году]]

Катэгорыя:Зборная Беларусі па футболе
Катэгорыя:2025 год у футболе
Польская футбольная экстракляса 2017—2018 гадоў

**Экстракляса 2017—2018 гадоў** — 92-і розыгрыш найвышэйшага футбольнага дывізіёну Польшчы, які праходзіў з 14 ліпеня 2017 году па 20 траўня 2018 году. Чэмпіёнам стала «Легія», якая тым самым здабыла свой 13-ы тытул у найвышэйшым дывізіёне.

## Клюбы
У турніры бралі ўдзел 16 клюбаў, зь якіх 14 былі найлепшымі паводле вынікаў папярэдняга сэзону, а два клюбы прасунуліся зь Першай лігі — «Сандэцья» і «Гурнік» з Забжэ. Гэтыя клюбы замянілі «Гурнік» з Лэнчны і «Рух».

## Рэгулярны сэзон
### Табліца


### Вынікі гульняў

## Чэмпіёнскі раўнд
### Табліца

### Вынікі гульняў

## Раўнд на паніжэньне
### Табліца

### Вынікі гульняў

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт Эстраклясы

Катэгорыя:Чэмпіянат Польшчы па футболе
Катэгорыя:2017 год у футболе
Катэгорыя:2018 год у футболе
Вігер

**Вігер** (*Вікера*, *Вікар*) — мужчынскае імя і вытворнае ад яго прозьвішча.

## Паходжаньне

Вігер або Вігар, пазьней Вікер або Вікар (Wiger, Viger, Wighar, Wicker, Vikar, Wikar) і Ервіг (Ervig) — імёны германскага паходжаньня. Іменная аснова -віг- (-вік-) (імёны ліцьвінаў Вігунт, Вігмонт, Лодвік; германскія імёны Wigunt, Wigmont, Lodvigus) паходзіць ад гоцкага і германскага wigs 'вайна, бойка', а аснова -гер- (-ер-) (імёны ліцьвінаў Герман, Гунтэр, Кіндэр; германскія імёны Herman, Gunter, Kinder) — ад гоцкага harjis, германскага heri 'войска, загон' або гоцкага hairus, германскага heru 'меч'.

Этымалягічны слоўнік старапольскіх асабовых імёнаў, выдадзены Польскай акадэміяй навук, адзначае гістарычнае бытаваньне ў Польшчы германскага імя Wiker.

У рускіх берасьцяных граматах адзначалася германскае імя Вігар.

У ваколіцах Мэмэлю бытавала прозьвішча Wigger. 

У Польшчы адзначаецца прозьвішча Вігер (Wigier)

Варыянты імя ў гістарычных крыніцах: *Krystyna Wigier* (1811 год).

## Носьбіты
Вікера (Wikiera) — прозьвішча, зафіксаванае ў XIX стагодзьдзі ў ваколіцах Сувалкаў.

У гістарычнай Прусіі каля Фрыдлянду існавала вёска Вікераў (*Wickerau* у 1449 годзе).

На гістарычнай Піншчыне існуюць вёскі Вялікія Вікаравічы і Малыя Вікаравічы.

## Глядзіце таксама
* Вік
* Геры

## Крыніцы

Катэгорыя:Мужчынскія імёны
Гала (імя)

**Кома** — мужчынскае імя і вытворнае ад яго прозьвішча.

## Паходжаньне

Гала або Гелі (Halo, Helli) — імя германскага паходжаньня. Іменная аснова гал- (гел-) паходзіць ад германскага haliþ 'мужчына, герой'. Сярод ліцьвінаў бытавалі імёны Галека, Галень, Галабут, Гельман, Гальмонт. Адзначаліся германскія імёны Haleke, Hallen, Halboth, Hallmann, Hallmund.

Этымалягічны слоўнік старапольскіх асабовых імёнаў, выдадзены Польскай акадэміяй навук, адзначае гістарычнае бытаваньне ў Польшчы германскіх імёнаў Heling, Helbrach, Helgunda, Halwig (Helwig).

Варыянты імя ў гістарычным крыніцах: *w thą syąmyą Halo* (7 кастрычніка 1498 году); *Hały* (1744 год); *Anna Hałowicz* (1837 год).

## Заўвагі

## Крыніцы

Катэгорыя:Мужчынскія імёны
Барыла (неадназначнасьць)

**[[Барыла]]** — імя і прозьвішча.

## Вядомыя асобы
* Валянцін Барыла ( 1938) — савецкі футбольны паўабаронца;
* Уладзімер Барыла ( 1940) — савецкі футбольны абаронца.
* Юзэф Барыла (1924-2016) — польскі афіцэр.

## Тапонімы
* Барыла&nbsp;— вёска ў Сумскім раёне Сумской вобласьці Ўкраіны.

## Іншае
* Барыла&nbsp;— бондарскі выраб;
* Барыла&nbsp;— адзінка вымярэньня аб’ёму.

## Глядзіце таксама
* Барылас
* Бірыла
Бірыла (неадназначнасьць)

**[[Бірыла]]** — імя і прозьвішча.

## Вядомыя асобы
* Іван Бірыла (1900—1945) — беларускі хірург;
* Мікалай Бірыла (1923—1992) — беларускі мовазнавец;
* Сьцёпка Бірыла (?—?) — беларускі пісьменьнік;
* Сьцяпан Бірыла (1903—1978) — беларускі актор.

## Глядзіце таксама
* Барыла
Барткевіч

**[[Барткевіч]]** — беларускае і польскае прозьвішча.

## Вядомыя асобы
* Аляксей Барткевіч (1906—1991) — беларускі пэдагог, грамадзка-культурніцкі дзяяч;
* Баляслаў Барткевіч (1909 — пасьля 1945) — беларускі грамадзка-культурніцкі дзяяч;
* Зянон Барткевіч (1937—2010) — савецкі ватэрпаліст;
* Леанід Барткевіч (1949—2021) — беларускі сьпявак;
* Сяргей Барткевіч (1877—1952) — аўстрыйска-ўкраінскі кампазытар;
* Уладыслаў Барткевіч (1868—1931) — расейскі эканаміст.
Таварыства беларускіх настаўнікаў у Латвіі

**Тава́рыства белару́скіх вучыцялёў** — аб’яднаньне беларускіх настаўнікаў Латвіі, заснаванае ў 1923 року. Старшыня — Кастусь Езавітаў.

## Мінуўшчына
Пасьля здабыцьця Латвіяй незалежнасьці беларуская меншасьць, якая кампактна пражывала ва Ўсходняй Латвіі ды Ілукштанчыне, пачала апекавацца беларускай адукацыяй: школамі, настаўніцкімі курсамі. У 1921 року створаныя беларускае культурна-прасьветнае таварыства „Бацькаўшчына“ (Дзьвінск) і беларускі аддзел пры Міністэрстве асьветы.

Урэшце з ростам беларускага насельніцтва прысьпеў час для стварэньня асобнага настаўніцкага таварыства, і 10—11 жніўня 1923 року на Кангрэсе беларускіх настаўнікаў было заснаванае Таварыства беларускіх вучыцялёў. 2 верасьня 1925 року Рыскі акруговы суд афіцыйна зацьвердзіў Статут арганізацыі. Ужо ў першы год існаваньня таварыства ўвайшло ў «Агульналатвійскі вучыцельскі хаўрус» дэмакратычнага кірунку.

Пасьля ўсталяваньня дыктатуры Улманіса праводзіць нацыянальную палітыку меншасьцей стала значна складаней. ТБВ працягвала дзейнасьць да канца 1930-х, а ў жніўні 1939 року перайменаванае ў Беларускае таварыства ў Латвіі.

## Дзейнасьць
Галоўную ўвагу ў сваёй працы Таварыства беларускіх вучыцялёў накіроўвала на разьвіцьцё беларускай школы ў Латвіі: сябры арганізацыі адкрывалі беларускія школы, заахвочвалі беларусаў да навучаньня, аказвалі фінансавую падтрымку. У 1933 року адбыўся першы выпуск навучэнцаў Рыскай настаўніцкай гімназіі імя Францішка Скарыны.

Пад рэдакцыяй Кастуся Езавітава выдавала ў Рызе пэдагагічна-грамадзкі штомесячнік «Беларуская школа ў Латвіі».

## Крыніцы

## Літаратура
* 

Катэгорыя:Беларускія арганізацыі Латвіі
Катэгорыя:Арганізацыі, заснаваныя ў 1923 годзе
Катэгорыя:Кастусь Езавітаў
Сьліжыкі

**Сьліжыкі** — салодкае печыва з рошчыннага цеста і даданьнем маку.

Служаць адной з 12 страваў на Посную Куцьцю ў навячэр’е Раства Хрыстовага. Абазначаюць хрысьціянскае прычасьце, як куцьця і царкоўная просьвіра. Часам называюцца віленскімі сьліжыкамі праз вынаходніцтва ў Вільні за часамі Вялікага Княства Літоўскага. Маюць пашырэньне ў Беларусі і Летуве.

## Складнікі
Для прыгатаваньня сьліжыкаў бяруць: шклянку мукі, 3 сталовыя лыжкі малака, сталовую лыжку цукру, 15 грамаў дрожджаў, 2 гарбатныя лыжкі маку і 3 пальцы солі. Для макавага малака, якім паліваюць сьліжыкі, выкарыстоўваюць: 400 грамаў маку і паўшклянкі мёду.

## Прыгатаваньне
Для прыгатаваньня сьліжыкаў спачатку расьціраюць дрожджы з гарбатнай лыжкай цукру і заліваюць малаком. Затым пасыпаюць 3-ма сталовымі лыжкамі мукі і пакідаюць у цёплым месцы на 15 хвілінаў да ўздыму рошчыны. Рэшту мукі прасейваюць і зьмешваюць з рэштай цукру і макам. У гэтую сумесь дадаюць рошчыну, соль і крышку цёплай вады. Затым замешваюць цеста з даліваньнем вады, каб тое не прыставала да рук. Атрыманае цеста закрываюць ільняным ручніком або сурвэткай на 30 хвілінаў. Пасьля зь цеста скачваюць «каўбаску» прамерам 1,5 см, якую наразаюць на «гузікі» таўшчынёй 1 см. Іх выкладваюць на бляху, пасыпаную мукой або змазаную алеем. Запякаюць сьліжыкі ў духоўцы пры +160 °C цягам 10 хвілінаў або адварваюць 5 хвілінаў у падсоленай вадзе.

Для прыгатаваньня макавага малака спачатку насыпаюць мак у міску і заліваюць кіпнем на 15 хвілінаў. Пасьля зьліцьця вады мак зноў заліваюць кіпнем на 30 хвілінаў, які паўторна зьліваюць. Затым мак двойчы перамолваюць у кухенным камбайне да набыцьця белаватага адценьня ад соку. Пасьля кіпяцяць 1,5 літры вады, якімі заліваюць мак. Урэшце дадаюць мёд і пакідаюць у халодным месцы. Часам макавае малако дадаткова зьмешваюць з молатымі мігдаламі і разынкамі. Сьліжыкі паліваюць макавым малаком і ядуць з гарбатай і кавай.

## Крыніцы

Катэгорыя:Печыва
Катэгорыя:Беларускія дэсэрты
Катэгорыя:Летувіская кухня
Катэгорыя:Калядная ежа
Катэгорыя:Зьявіліся ў XIV стагодзьдзі
Макоўская

**Мако́ўская** — жаночая форма прозьвішча Макоўскі.

## Вядомыя носьбіты
* Алена Макоўская ( 1970) — беларуская грамадзкая дзяячка
* Аляксандра Макоўская (1837—1915) — расейская малярка
* Гелена Макоўская (1893—1964) — польская акторка
* Марта Макоўская ( 1977) — польская фэхтавальніца
* Марыя Макоўская ( 1969) — польская футбалістка
* Натальля Макоўская ( 1972) — беларуская эканамістка
А-ліга чэмпіянату Летувы па футболе 2022 году

**А-ліга 2022 году** — 33-і розыгрыш А-лігі, найвышэйшага футбольнага дывізіёну Летувы, які праходзіў з 4 сакавіка па 23 лістапада 2022 году. Чэмпіёнам стаў «Жальгірыс», які тым самым здабыў свой дзясяты тытул у найвышэйшым дывізіёне.

## Клюбы
У турніры бралі ўдзел дзесяць клюбаў, зь якіх восем былі найлепшымі паводле вынікаў папярэдняга сэзону, а два клюбы прасунуліся зь Першай лігі — «ФА Шаўлі» і «Янава». Гэтыя клюбы замянілі «Дайнаву» і «Нявежыс».

## Табліца


## Вынікі гульняў

## Пераходныя матчы
Па заканчэньні сэзону прайшлі пераходныя матчы паміж «Джугасам», які заняў дзявятае месца ў А-лізе, і «Няптунасам», які заняў другое месца ў Першай лізе. Перамогу па суме дзьвюх сустрэч здабыў «Джугас», і клюбы засталіся ў сваіх лігах.

**Першы матч**

**Матч у адказ**

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт А-лігі

Катэгорыя:Чэмпіянат Летувы па футболе
Катэгорыя:2022 год у футболе
А-ліга чэмпіянату Летувы па футболе 2021 году

**А-ліга 2021 году** — 32-і розыгрыш А-лігі, найвышэйшага футбольнага дывізіёну Летувы, які праходзіў з 5 сакавіка па 28 лістапада 2021 году. Чэмпіёнам стаў «Жальгірыс», які тым самым здабыў свой дзявяты тытул у найвышэйшым дывізіёне.

## Клюбы
У турніры бралі ўдзел дзесяць клюбаў, сярод якіх усе шэсць удзельнікаў папярэдняга сэзону, а таксама чатыры клюбы, якія прасунуліся зь Першай лігі — «Нявежыс», «Гэгельман Літаўэн», «Джугас» і «Дайнава» (апошняя заняла месца «Янавы», якая не прайшла ліцэнзаваньне).

## Табліца


## Вынікі гульняў

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт А-лігі

Катэгорыя:Чэмпіянат Летувы па футболе
Катэгорыя:2021 год у футболе
А-ліга чэмпіянату Летувы па футболе 2020 году

**А-ліга 2020 году** — 31-ы розыгрыш А-лігі, найвышэйшага футбольнага дывізіёну Летувы, які праходзіў з 6 сакавіка па 14 лістапада 2020 году. Чэмпіёнам стаў «Жальгірыс», які тым самым здабыў свой восьмы тытул у найвышэйшым дывізіёне.

## Клюбы
У турніры бралі ўдзел шэсць клюбаў, сярод якіх пяць былі ўдзельнікамі папярэдняга сэзону, а «Банга» прасунулася зь Першай лігі. Яна замяніла «Атлянтас» і «Палангу», якія былі адхілены ад А-лігі з-за ўдзелу ў дамоўных матчах, а таксама «Стумбрас», які зьняўся з А-лігі ў сярэдзіне папярэдняга сэзону.

## Табліца


## Вынікі гульняў

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт А-лігі

Катэгорыя:Чэмпіянат Летувы па футболе
Катэгорыя:2020 год у футболе
Ерэмі Піна

**Е́рэмі Пі́на** (;  20 кастрычніка 2002 году) — гішпанскі футбаліст, правы паўабаронца ангельскага клюбу «Крыстал Пэлас» і нацыянальнай зборнай Гішпаніі.

## Кар’ера
### Клюбная
Ерэмі нарадзіўся на Канарскіх астравах, таму яшчэ маладым хлопцам далучыўся да моладзевай акадэміі клюбу «Ляс-Пальмас» у 2014 годзе. 22 чэрвеня 2017 году, адмовіўшыся ад прапановы «Барсэлёны», далучыўся да «Вільярэалу». Спачатку баарніў колеры рэзэрвовай каманды ў найніжэйшых лігах Гішпаніі.

Правёўшы перадсэзонны збор зь першай камандай клюбу, якую ачольваў Унаі Эмэры, Піна дэбютаваў на прафэсійным узроўні 22 кастрычніка 2020 году, зьявіўшыся на замену ў матчы Лігі Эўропы супраць турэцкага «Сывасспору», які гішпаская дружына выгуляла зь лікам 5:3. Праз тры дні паўабаронца дэбютаваў у кашулі галоўнай каманды ў матчы Ля Лігі супраць «Кадысу» (0:0). Маладзён хутка замацаваўся ў складзе каманды. 26 траўня 2021 году гулец быў у складзе каманды на фінал Лігі Эўропы 2021 году, стаўшы наймаладзейшым гішанскім гульцом, які з пачатку матчу згуляў у буйным эўрапейскім фінале ў веку 18 гадоў і 218 дзён. Папярэдні рэкорд належыў Ікеру Касыльясу, які той усталяваў у фінале Лігі чэмпіёнаў 2000 году. Футбаліст адзначыўся чатырма галамі 27 лютага 2022 году, калі «Вільярэал» на хатнім стадыёне разграміў «Эспанёл» зь лікам 5:1.

### Міжнародная
Гулец дэбютаваў у асноўнай камандзе 6 кастрычніка 2021 года ў паўфінале Лігі нацыяў супраць зборнай Італіі, замяніўшы траўмаванага Фэрана Торэса пасьля 49 хвілінаў матчу. Праз чатыры дні ён выйшаў з лаўкі ў фінальным матчы турніру супраць зборнай Францыі. Першым матчам, які Піна пачаў з пачатку, сталася таварыская сустрэча супраць зборнай Ісьляндыі, якая ладзілся ў Ля-Каруньні 29 сакавіка 2022 году.

## Дасягненьні
**«Вільярэал»**:
* Пераможца Лігі Эўропы: 2021

**Гішпанія**:
* Пераможца Лігі нацыяў УЭФА: 2023

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* 
* 
* 

Катэгорыя:Гішпанскія футбалісты
Алекс Баэна

**Алеха́ндра Баэ́на** (;  20 ліпеня 2001 году) — гішпанскі футбаліст, левы ўінгер клюбу «Атлетыка» і нацыянальнай зборнай Гішпаніі.

## Кар’ера
### Клюбная
Не зважаючы на тое, што гулец нарадзіўся ў Андалюзіі, свой футбольны шлях пачаў у структуры «Вільярэалу», да якога далучыўся ў 2011 годзе. У клюбе пракрочыў праз усе рэзэрвовыя каманды, нарэшце дэбютаваўшы ў Ля Лізе 13 ліпеня 2020 году. Баэна зьявіўся на замену Ману Трыгераса ў матчы айчыннага чэмпіянату супраць «Рэал Сасьедаду». Свой першы гол у прафэсійнай кар’еры забіў 5 лістапада, улучыўшы трэці гол сваёй каманды ў хатнім матчы Лігі Эўропы супраць ізраільскага «Макабі» з Тэль-Авіву (4:0). Празь сем дзён ён падоўжыў кантракт да 2025 году.

19 жніўня 2021 году гулец быў накіраваны ў арэнду ў клюб другога дывізіёну «Жырону» дзеля здабыцьця гульнёвай практыкі. Футбаліст ня толькі здолеў замацавацца ў асноўным складзе каманды, але і дапамог ёй праз плэй-оф прасунуцца ў найвышэйшы дывізіён. У сэзоне 2023—2024 гадоў Баэна стаў найлепшым асыстэнтам Ля Лігі, паклаўшы на свой рахунак 14 выніковых перадачаў.

### Міжнародная
Футбаліст прайшоў праз усе юнацкія і моладзевыя каманды краіны. У жніўні 2023 году атрымаў свой першы выклік у нацыянальную зборную Гішпаніі ад галоўнага трэнэра Люіса дэ ля Фуэнтэ на два адборачныя матчы чэмпіянату Эўропы 2024 году супраць зборных Грузіі і Кіпру. Першым голам адзначыўся ў дэбютным матчы супраць кіпрскай зборнай, які скончыў зь лікам 6:0 на карысьць пірэнэйцаў. У траўні 2024 году быў улучаны ў заяўку зборнай на Эўра-2024. Празь некалькі месяцаў поруч з зборнай стаў чэмпіёнам летніх Алімпійскіх гульняў.

## Дасягненьні
**«Вільярэал»**:
* Пераможца Лігі Эўропы: 2021

**Гішпанія**:
* Чэмпіён Эўропы: 2024
* Пераможца Алімпійскіх гульняў: 2024

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* 
* 
* 

Катэгорыя:Гішпанскія футбалісты
Катэгорыя:Футбалісты і футбалісткі на летніх Алімпійскіх гульнях 2024 году
Аёсэ Пэрэс

**Аёсэ Пэрэс** (;  29 ліпеня 1993 году) — гішпанскі футбаліст, атакуючы паўабаронца і левы нападнік клюбу «Вільярэал» і нацыянальнай зборнай Гішпаніі.

## Кар’ера
### Клюбная
Пэрэс пачаў сваю кар’еру ў родным клюбе «Тэнэрыфэ», дзе ён атрымаў некалькі асабістых узнагарод за свае выступы ў сэзоне 2013—2014 гадоў у Сэгундзе. Сваімі выступамі прыцягнуў увагу ангельскага «Ньюкасл Юнайтэд», які у чэрвені 2014 году выклаў за гульца 3 мільёны эўра. Запачаткаваў выступы ў Ангельшчыне 17 жніўня, замяніўшы другога дэбютанта Эманюэля Рывіера на 83-й хвіліне хатняга матчу супраць дзейнага чэмпіёна «Манчэстэр Сіці». Першым голам адзначыўся 26 кастрычніка ў выязным матчы супраць «Тотэнгэм Готспур», дзякуючы чаму каманда футбаліста здабыла перамогу зь лікам 2:1. Гішпанец хутка замацаваўся ў складзе клюбу. Асабліва пасьпяховым стаў сэзон 2018—2019 гадоў, калі Пэрэс 20 красавіка 2019 году адзначыўся сваім першым хет-трыкам за клюб у матчы супраць «Саўтгэмптану». У тым розыгрышы Прэм’ер-лігі нападнік забіў 12 галоў.

4 ліпеня 2019 году гулец склаў чатырохгадовы кантракт з «Лэстэр Сіці» за 30 мільёнаў фунтаў, аднак за чатыры сэзоны ў камандзе з кожным годам гуляў усё менш. 31 студзеня 2023 году Пэрэс вярнуўся ў Гішпанію, стаў на правах арэнды да сканчэньня сэзону гульцом «Бэтысу». Па заканчэньні сэзону гулец застаўся ў гішпанскім клюбе як вольны агент, а «Лэстэр Сіці» тым часам страціў месца ў элітным дывізіёне. 13 жніўня 2024 году футбаліст далучыўся да «Вільярэалу» паводле чатырохгадовай угоды з клюбам.

### Міжнародная
27 траўня 2024 году Пэрэс быў выкліканы ў склад нацыянальнай зборнай на чэмпіянат Эўропы 2024 году. Празь некалькі дзён, то бок 5 чэрвеня, ён забіў свой першы гол і зарабіў галявую перадачу ў сваім дэбюце ў таварыскай гульні супраць зборнай Андоры.

## Дасягненьні
**«Лэстэр Сіці»**:
* Уладальнік Кубка футбольнай лігі: 2021
* Уладальнік Супэркубка Ангельшчыны: 2021

**Гішпанія**:
* Чэмпіён Эўропы: 2024

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* 
* 
* 

Катэгорыя:Гішпанскія футбалісты
Прыбужжа Берасьце

**«Прыбу́жжа»** — беларускі жаночы валейбольны клюб зь Берасьця. Спаборнічае ў Групе А айчыннага чэмпіянату. Уваходзіць у структуру валейбольнага клюбу «Берасьце». Свае хатнія матчы ладзіць на пляцоўцы спартовага комплексу «Алімп» ці ў залі ўнівэрсальнага спартовага комплексу «Вікторыя».

## Гісторыя
Клюб быў утвораны ўвосень 1991 году. За камандай стаяў валейбольны трэнэр Валеры Зароўскі, які з ініцыятывы дырэктара берасьцейскага дывановага камбінату, што пазьней стаў менавацца ААТ «Дываны Берасьця», Сяргея Федарука. Першай назвай каманды была абраная «Дываноўшчык». Ужо адразу каманда ўзяла ўдзел у чэмпіянаце Беларусі, аднак першыя вынікі прыйшлі крыху пазьней. Ужо вынікаў сэзону 1995—1996 гадоў «Дываноўшчык» здабыў бронзавыя мэдалі айчыннага чэмпіянату. Цягам наступных трох сэзонаў берасьцейскі нязьменна ўздымаліся на п’едыстал гонару, здабываючы срэбныя і бронзавыя мэдалі. Першы зорны час у гісторыі каманды цягнуўся з 2000 па 2004 гады, калі валейбалісткі зь Берасьця заваявалі чатыры Кубкі Беларусі і двойчы станавіліся чэмпіёнкамі краіны. У 2011 годзе каманда зьмяніла назоў на «Прыбужжа». Новым галоўным трэнэрам зь лета 2013 году стаў Пётар Хілько, а Зароўскі заняў кіроўную пасаду ў клюбе.

Наступны выніковы этап пачаўся ў 2013 годзе. Каманда Хілько ў чэмпіёнскі сэзон 2013—2014 гадоў пракрочыла да фіналу, выбіўшы «Алімпію» і «Жамчужыну Палесься». У фінальнай сэрыі берасьцейскі саступілі ў першым матчы сталічнай «Мянчанцы», але ў другой сустрэчы здолелі выратаваць матч, калі зь ліку 2:0 не на сваю карысьць, зьмянілі яго на 2:3. У двух наступных матчах, якія ладзіліся ў Берасьці, «Прыбужжа» з аднолькавым лікам 3:0 гарантавалі сабе тытул чэмпіёнак краіны. Не зважаючы на вялікі посьпех, гульчыхі з кастрычніка мелі цяжкасьці з атрыманьнем заробкаў у клюбе. У тым жа сэзоне каманда стала ўладальніцай Кубка Беларусі, гэтак жа як у наступным. У 2015 і 2016 гадах дружына брала бронзавыя мэдалі чэмпіянату. У 2016 годзе каманду ачоліла Натальля Мелянюк.

У 2017 годзе клюб увайшоў у структуру навастворанай установы валейбольнага клюбу «Берасьце», куды яшчэ ўлучылі мужчынскі клюб «Заходні Буг». З гэтага часу адбылася перабудова каманды, якая з 2018 па 2023 гады штогод здабывала мэдалі чэмпіянату краіны. Пры гэтым «Прыбужжа» пяць разоў саступала ў фінальнай сэрыі «Мянчанцы». Шмат у чым добрыя вынікі былі павязаныя зь лідэркай каманды Аксанай Кавальчук, якая некалі была ў складзе залатой дружыны 2014 году ды вярнулася ў берасьцейскі клюб у 2020 годзе. Тым ня менш у 2022 годзе берасьцейскія валейбалісткі перарвалі гегемоніі сталічнага клюбу ў Кубку Беларусі, сэнсацыйна разграміўшы іх зь лікам 3:0. Сэзон 2023—2024 гадоў скончыўся горш за папярэднія, нават не зважаючы на тое, што клюб скончыў рэгулярны сэзон на першым месцы. Аднак каманда ў паўфінале была выбітая гарадзенскім «Камунальнік»-ГрДУ, а ў матчах за бронзавыя мэдалі саступіла магілёўскаму «Камунальніку».

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт

Катэгорыя:Беларускія жаночыя валейбольныя клюбы
Катэгорыя:Спорт у Берасьці
Катэгорыя:Спартовыя клюбы, заснаваныя ў 1991 годзе
Прэм’ер-ліга чэмпіянату Казахстану па футболе 2022 году

**Прэм’ер-ліга 2022 году** — 31-ы розыгрыш найвышэйшага футбольнага дывізіёну Казахстану, які праходзіў з 5 сакавіка па 6 лістапада 2022 году. Чэмпіёнам стала «Астана», якая тым самым здабыла свой сёмы тытул у найвышэйшым дывізіёне.

## Клюбы
У турніры бралі ўдзел 14 клюбаў, зь якіх 12 былі найлепшымі паводле вынікаў папярэдняга сэзону, а два клюбы прасунуліся зь Першай лігі — «Аксу» і «Мактаарал». Гэтыя клюбы замянілі «Кайсар» і «Жэтысу».

## Табліца


## Вынікі гульняў

## Вонкавыя спасылкі
* Сайт Казаскай футбольнай лігі

Катэгорыя:Чэмпіянат Казахстану па футболе
Катэгорыя:2022 год у футболе
Прэм’ер-ліга чэмпіянату Казахстану па футболе 2020 году

**Прэм’ер-ліга 2020 году** — 29-ы розыгрыш найвышэйшага футбольнага дывізіёну Казахстану, які праходзіў з 7 сакавіка па 30 лістапада 2020 году. Чэмпіёнам стаў «Кайрат», які тым самым здабыў свой трэці тытул у найвышэйшым дывізіёне.

## Клюбы
Удзел у турніры пачыналі 12 клюбаў, зь якіх дзесяць былі найлепшымі паводле вынікаў папярэдняга сэзону (у тым ліку пераможца пераходных матчаў «Тараз»), а два клюбы прасунуліся зь Першай лігі — «Кызылжар» і «Касьпі». Гэтыя клюбы замянілі «Атыраў» і «Актабе». 30 траўня «Іртыш» зьняўся з турніру з-за фінансавых праблемаў, вынікі праведзеных матчаў з яго ўдзелам былі ануляваны.

## Табліца


## Вынікі гульняў

## Вонкавыя спасылкі
* Сайт Казаскай футбольнай лігі

Катэгорыя:Чэмпіянат Казахстану па футболе
Катэгорыя:2020 год у футболе
Тыяна Бошкавіч

**Тыяна Бошкавіч** (;  3 сакавіка 1997 году) — сэрбская валейбалістка, бакавая нападніца турэцкага клюбу «Вакыфбанк» і зборнай Сэрбіі. Срэбраная прызэрка Кубка сьвету, бронзавая прызэрка чэмпіянату Эўропы, двухразовая чэмпіёнка Сэрбіі, уладальніца Кубка і Супэркубка Сэрбіі. Срэбная прызэрка летніх Алімпійскіх гульняў 2016 году і бронзавая прызэрка летніх Алімпійскіх гульняў 2020 году.

## Кар’ера

### Клюбная

Нарадзілася ў Босьніі і Герцагавіне. Гуляць у валейбол пачала з раньняга дзяцінства, ужо ў веку дзесяці гадоў пераехала на сталае жыхарства ў горад Білеча і далучылася да моладзевага складу мясцовага валейбольнага клюбу «Герцагавац Білеча». У 2010 годзе прабілася ў асноўны склад каманды і цягам аднаго сэзону выступала ў чэмпіянаце Босьніі і Герцагавіны. Потым пераехала ў Сэрбію, дзе з 2011 па 2015 гады бараніла колеры сэрбскага клюбу «Візура Бялград» зь Бялграду і з часам узяла сэрбскае грамадзянства. Першага сур’ёзнага посьпеху на міжнародным роўні дасягнула ў 2015 годзе, калі далучылася да турэцкага клюбу «Эджзаджыбашы» з Стамбулу. Пасьля дзесяці сэзонаў у «Эджзаджыбашы» стала валейбалісткай клюб «Вакыфбанк», які таксама базуецца ў Стамбуле.

### Міжнародная
Дэбютавала ў асноўным складзе сэрбскай нацыянальнай зборнай у 2014 годзе на чэмпіянаце сьвету ў Італіі. Тады Сэрбія ўдала пераадолела кваліфікацыю, заняўшы першае месца ў групе, аднак на самым турніры дакрочыла толькі да другога групавога этапу, дзе заняла чацьвертае месца. Апроч гэтага, Бошкавіч здабыла перамогу на юніёрскім чэмпіянаце Эўропы сярод спартовак да 19 гадоў. На гэтым турніры была ўганараваная званьнем найкаштоўнейшай гульчыхі.

У 2015 годзе здабыла бронзавы мэдаль на Кубку сьвету ў Японіі, саступіўшы ў паўфінале зборнай Кітаю. Пазьней дадала на свой рахунак бронзавую ўзнагароду, атрыманую на чэмпіянаце Эўропы ў Бэльгіі і Нідэрляндах. На кантынэнтальным першынстве на стадыі паўфіналаў сэрбкі былі спыненыя зборнай Расеі, якой прагулялі зь лікам 1:3, але ў суцяшальным матчы за трэці радок узялі перамогу зь лікам 3:0 над зборнай Турэччыны.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Профіль на Volleybox.

Катэгорыя:Сэрбскія валейбалісткі
Катэгорыя:Валейбалісты і валейбалісткі на летніх Алімпійскіх гульнях 2016 году
Катэгорыя:Валейбалісты і валейбалісткі на летніх Алімпійскіх гульнях 2020 году
Катэгорыя:Валейбалісты і валейбалісткі на летніх Алімпійскіх гульнях 2024 году
Катэгорыя:Прызэры летніх Алімпійскіх гульняў 2016 году
Першая ліга чэмпіянату Славаччыны па футболе 2022—2023 гадоў

**Першая ліга 2022—2023 гадоў** — 30-ы розыгрыш найвышэйшага футбольнага дывізіёну Славаччыны, які праходзіў з 15 ліпеня 2022 году па 20 траўня 2023 году. Чэмпіёнам пяты раз запар стаў «Слован», які тым самым здабыў свой 13-ы тытул у найвышэйшым дывізіёне з часу яго ўтварэньня ў 1993 годзе (і 17-ы з улікам пэрыяду 1939—1944 гадоў).

## Клюбы
У турніры бралі ўдзел 12 клюбаў, зь якіх дзевяць былі ўдзельнікамі папярэдняга сэзону, а тры клюбы прасунуліся з Другой лігі — «Жэлезярнэ», «Дукла» і «Скаліца». Гэтыя клюбы замянілі «Сэрэдзь», «Сэніцу» і «Пагроньне».

## Рэгулярны сэзон

### Табліца


### Вынікі гульняў

## Чэмпіёнская група

## Група на паніжэньне

## Плэй-оф за Лігу канфэрэнцыяў
Паводле рэгламэнту, калі пераможцам Кубка Славаччыны становіцца адна з трох першых камандаў рэгулярнага сэзону, то апошняе месца ў эўракубках разыгрываецца паміж чатырма наступнымі камандамі табліцы. Пераможца Кубка Славаччыны «Спартак» фінішаваў трэцім у лізе, таму правялі плэй-оф, пераможца якога «Жыліна» здабыла кваліфікацыю ў першы кваліфікацыйны раўнд Лігі канфэрэнцыяў.

## Пераходныя матчы
Па заканчэньні сэзону прайшлі пераходныя матчы паміж «ВіОнам», які заняў пятае месца ў групе на паніжэньне Першай лігі, і «Татранам» з Прашава, які заняў другое месца ў Другой лізе. Перамогу па суме дзьвюх сустрэч здабыў «ВіОн», і клюбы засталіся ў сваіх лігах.

**Першы матч**

**Матч у адказ**

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт Найк-лігі

Катэгорыя:Чэмпіянат Славаччыны па футболе
Катэгорыя:2022 год у футболе
Катэгорыя:2023 год у футболе
Прэм’ер-ліга чэмпіянату Казахстану па футболе 2021 году

**Прэм’ер-ліга 2021 году** — 30-ы розыгрыш найвышэйшага футбольнага дывізіёну Казахстану, які праходзіў з 13 сакавіка па 30 кастрычніка 2021 году. Чэмпіёнам стаў «Табол», які тым самым здабыў свой другі тытул у найвышэйшым дывізіёне.

## Клюбы
Колькасьць удзельнікаў у параўнаньні з папярэднім сэзонам павялічылі з 12 да 14. З ліку ўдзельнікаў дзесяць былі найлепшымі паводле вынікаў папярэдняга сэзону, а чатыры клюбы прасунуліся зь Першай лігі — «Актабе», «Атыраў», «Туран» (зьмяніў пры гэтым назву з «Арысу» на «Туран») і «Акжаік». Гэтыя клюбы замянілі «Акжэтпэс» і «Іртыш» (які зьняўся з турніру ў сярэдзіне папярэдняга сэзону).

## Табліца


## Вынікі гульняў

## Вонкавыя спасылкі
* Сайт Казаскай футбольнай лігі

Катэгорыя:Чэмпіянат Казахстану па футболе
Катэгорыя:2021 год у футболе
Пац

**Пац** (*Пач*) — мужчынскае імя і вытворнае ад яго прозьвішча.

## Паходжаньне

Паца (Patza, Pazzo) — імя германскага паходжаньня. Іменная аснова пац- (бац-, пэц-) паходзіць ад стараверхненямецкага baz 'лепшы' або ад асновы -бад- (-бат-). Сярод ліцьвінаў бытавала імя Пацолт, адзначалася германскае імя Pazolt.

Этымалягічны слоўнік старапольскіх асабовых імёнаў, выдадзены Польскай акадэміяй навук, адзначае гістарычнае бытаваньне ў Польшчы германскага імя Pacołt (Paczołt, Pacułt, Paczułt, Pecołt, Peczołt).

У Чэхіі бытавалі імёны Pac, Pacl, Pacolt.

Варыянты імя ў гістарычных крыніцах: *печать Пачь [[Кімант|Кимонтевич]]* (27 лютага 1434 году); *Пацовая удова*, *Пацовая Кудревича*, *Мартинъ Пацовичъ*, *Балтромеи Пацовичъ*, *Пацовая Сиртовтовича* (1528 год).

## Носьбіты
Пацы (у XV—XVI стагодзьдзях Пацавічы) гербу Газдава — літоўскі шляхецкі род

Пацэвічы-Немаршанскія, Пацы-Памарніцкія, Вайдата-Пацэвічы і Пачэвічы — літоўскія шляхецкія роды.

Пацы-Відманты — літоўскі шляхецкі род.

Пац (Pac) і Пацэвіч (Pacewicz) — прозьвішчы, зафіксаваныя ў XIX стагодзьдзі ў ваколіцах Сувалкаў.

## Заўвагі

## Крыніцы

Катэгорыя:Мужчынскія імёны
Патрыятычны Рух Народнага Адраджэньня

міні|250px|Знак «Патрыятычнага Руху Народнага Адраджэньня».
**Патрыятычны Рух Народнага Адраджэньня**, або коратка **ПРНА** (, або коратка ) — грамада была заснаваная ў 1982 годзе ў Польскае народнае рэчыпаспалітае. Яе заснавалі пасьля ўвядзеньня вайсковага стану ў 1981 годзе. Галоўная задача грамады — стварэньне грамады, якая падтрымлівала ўлады Польшчы.

8 лістапада 1989 году грамада была распушчаная, бо выканала свае задачы.

Таварышы Беларускага Грамадзка-Культурнага Таварыства ў Польшчы прымалі ўдзел у рабоце ПРНА.

## Крыніцы

## Літаратура
* Беларускі каляндар 1985 / . — Беласток: Беларускае грамадзка-культурнае таварыства, 1985. — с. 214.

## Вонкавыя спасылкі
* Patriotyczny Ruch Odrodzenia Narodowego
* 30 lat temu ukonstytuowały się władze PRON

Катэгорыя:Колішнія палітычныя партыі Польшчы
Катэгорыя:Зьявіліся ў 1982 годзе
Катэгорыя:Зьніклі ў 1989 годзе
Малгуд

**Малгуд** (*Мелгут*) — мужчынскае імя.

## Паходжаньне

Малгод (Maalgodus) — імя германскага паходжаньня. Іменная аснова мал- (імёны ліцьвінаў Маліка, Мальвід, Маўкольд; германскія імёны Malicho, Malwida, Maalgaudus) паходзіць ад гоцкага mathl, стараісьляндзкага mal 'рада', а аснова -гуд- (-год-, -гут-) (імёны ліцьвінаў Готарт, Гудман, Саўгут; германскія імёны Gotard, Gudman, Savegot) — ад гоцкага guþs 'Бог', gôþs 'добры, старанны, пабожны' або *guts 'гот'.

Варыянты імя ў гістарычных крыніцах: *Петрь Мелкгутевичъ, мужъ Михновое боярини Новодворское* (5 ліпеня 1539 году); *Ferdynand Edward Małgudowicz* (1825 год).

## Носьбіты
Малгудовічы (Małgudowicz) — літоўскі шляхецкі род зь Вільні.

## Глядзіце таксама
* Мал
* Гуда

## Крыніцы

Катэгорыя:Мужчынскія імёны
Гудымін

**Гудымін** (*Гудмін*) — мужчынскае імя і вытворнае ад яго прозьвішча.

## Паходжаньне

Гудэмен або Гудмен (Goudemen, Gudmen) і Менгод (Mengodus) — імёны германскага паходжаньня. Іменная аснова -гуд- (-год-, -гут-) (імёны ліцьвінаў Готарт, Гудман, Саўгут; германскія імёны Gotard, Gudman, Savegot) паходзіць ад гоцкага guþs 'Бог', gôþs 'добры, старанны, пабожны' або *guts 'гот', а аснова -мін- (-мен-) (імёны ліцьвінаў Мінят, Асьміна, Гальмін; германскія імёны Miniatus, Osminna, Galmin) — ад гоцкага minan 'менаваць, памятаць, любіць', minthi 'памяць'.

Варыянты імя ў гістарычных крыніцах: *Alojzy Gudymin; Stanisław Gudymin* (21 жніўня 1786 году); *Gudmin* (канец XVIII ст.).

## Носьбіты
У XVI ст. існаваў засьценак Гудымінішкі (*Гудыминишки*) у Жамойцкім старостве.

## Глядзіце таксама
* Гуда
* Мін

## Крыніцы

Катэгорыя:Мужчынскія імёны
Войшкі (Беластоцкі павет)

[міні|240px|[Часоўня сьвятога Міхала Арханёла ў Войшках.]]
**Войшкі** () — вёска ў Польшчы ў Падляскім ваяводзтве ў Беластоцкім павеце. Вёска ў гміне Юхнавец-Касьцельны. Насельніцтва па стане на 2011 год было 213 асоб. Большасьць насельнікаў — беларусы.

Каля вёскі адбылася бітва пад Войшкамі ў 1792 годзе.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі

Катэгорыя:Беларусы ў Польшчы
Катэгорыя:Войшкі (Беластоцкі павет)
Катэгорыя:Вёскі Падляскага ваяводзтва
Катэгорыя:Вёскі Беластоцкага павету
Катэгорыя:Гміна Юхнавец Касьцельны
Першая ліга чэмпіянату Чэхіі па футболе 2021—2022 гадоў

**Першая ліга 2021—2022 гадоў** — 29-ы розыгрыш найвышэйшага футбольнага дывізіёну Чэхіі, які праходзіў з 24 ліпеня 2021 году па 14 траўня 2022 году. Чэмпіёнам стала «Вікторыя», якая тым самым здабыла свой шосты тытул у найвышэйшым чэскім дывізіёне.

## Клюбы
Фармат турніру пасьля часовага пашырэньня ў папярэднім сэзоне, спрычыненага скасаваньнем выбываньня з-за пандэміі каранавірусу, вярнуўся да звычайнай схэмы з 16 удзельнікамі і падзелам на тры групы пасьля рэгулярнага сэзону. Зь ліку ўдзельнікаў 15 былі найлепшымі паводле вынікаў папярэдняга сэзону, а «Градэц Кралавэ» павысіўся з Нацыянальнай лігі, замяніўшы «Зброяўку», «Пршыбрам» і «Опаву».

## Рэгулярны сэзон
### Табліца


### Вынікі гульняў

## Чэмпіёнская група

## Плэй-оф
Паколькі колькасьць удзельнікаў эўракубкаў ад Чэхіі скарацілася да чатырох з-за нізкага нацыянальнага каэфіцыенту, пераможца плэй-оф атрымаў толькі грашовы бонус і лепшую пачатковую пазыцыю ў Кубку Чэхіі 2022—2023 гадоў.

## Група на паніжэньне

## Пераходныя матчы
Па заканчэньні сэзону прайшлі пераходныя матчы, дзе «Багеміянс-1905» і «Тэпліцы», якія занялі адпаведна 14-е і 15-е месцы ў Першай лізе, супрацьстаялі «Сэлье і Бэло» і «Опаве», якія занялі адпаведна другое і трэцяе месцы ў Нацыянальнай лізе. Перамогу па суме дзьвюх сустрэч здабылі «Багеміянс-1905» і «Тэпліцы», і ўсе клюбы засталіся ў сваіх лігах.

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт Першай лігі

Катэгорыя:Чэмпіянат Чэхіі па футболе
Катэгорыя:2021 год у футболе
Катэгорыя:2022 год у футболе
Першая ліга чэмпіянату Чэхіі па футболе 2020—2021 гадоў

**Першая ліга 2020—2021 гадоў** — 28-ы розыгрыш найвышэйшага футбольнага дывізіёну Чэхіі, які праходзіў з 21 жніўня 2020 году па 29 траўня 2021 году. Чэмпіёнам стала «Славія», якая тым самым здабыла свой сёмы тытул у найвышэйшым чэскім дывізіёне.

## Клюбы
У параўнаньні з папярэднім сэзонам колькасьць удзельнікаў пашырылі з 16 да 18, чаму спрычынілася скасаваньне выбываньня з-за пандэміі каранавірусу. Да ліку ўсіх 16 удзельнікаў папярэдняга сэзону дадаліся «Пардубіцы» і «Зброяўка», якія павысіліся з Нацыянальнай лігі.

## Табліца


## Вынікі гульняў

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт Першай лігі

Катэгорыя:Чэмпіянат Чэхіі па футболе
Катэгорыя:2020 год у футболе
Катэгорыя:2021 год у футболе
Судман

**Судман** — мужчынскае імя і вытворнае ад яго прозьвішча.

## Паходжаньне

Судман, Сутман або Сутэман (Sudhman, Suthman, Soeteman) — імя германскага паходжаньня. Іменная аснова суд- (сут-) (імёны ліцьвінаў Судзіла, Судар, Сутарт; германскія імёны Sudila, Suderus, Sutardus) паходзіць ад гоцкага sauþa 'вобраз' або ад стараісьляндзкага sudhr 'поўдзень', а аснова -ман- (імёны ліцьвінаў Мангерд, Дзерман, Есьман; германскія імёны Mangerðr, Derman, Esmann) — ад гоцкага manna, германскага man 'чалавек'.

У ваколіцах Русі (Прусія) адзначалася прозьвішча Sudmann (Suttmann).

Варыянты імя ў гістарычных крыніцах: *Annam Sudmanowna* (16 студзеня 1798 году).

## Носьбіты
На тэрыторыі цяперашняй Летувы фіксавалася прозьвішча Судман (*Sudmann*).

## Глядзіце таксама
* Суда
* Ман

## Крыніцы

Катэгорыя:Мужчынскія імёны
Першая ліга чэмпіянату Чэхіі па футболе 2019—2020 гадоў

**Першая ліга 2019—2020 гадоў** — 27-ы розыгрыш найвышэйшага футбольнага дывізіёну Чэхіі, які пачаўся 12 ліпеня 2019 году. У зьвязку з пандэміяй каранавірусу 12 сакавіка 2020 году розыгрыш спынілі. Турнір узнавіўся 26 траўня 2020 году, апошнія матчы ў чэмпіёнскай групе прайшлі 8 ліпеня 2020 году.

Чэмпіёнам стала «Славія», якая тым самым здабыла свой шосты тытул у найвышэйшым чэскім дывізіёне.

## Клюбы
У турніры бралі ўдзел 16 клюбаў, зь якіх 15 былі найлепшымі паводле вынікаў папярэдняга сэзону, а «Дынама» павысілася з Нацыянальнай лігі, замяніўшы «Дуклу».

## Рэгулярны сэзон
### Табліца


### Вынікі гульняў

## Чэмпіёнская група

## Плэй-оф за Лігу Эўропы
Каманды, якія па выніках рэгулярнага сэзону апынуліся на месцах зь сёмага па дзясятае, прынялі ўдзел у плэй-оф за Лігу Эўропы. Найлепшая зь іх згуляла ў фінале зь пятай камандай чэмпіёнскай групы. Пераможца здабыў кваліфікацыю ў другі кваліфікацыйны раўнд Лігі Эўропы.

### Фінал

## Група на паніжэньне
Матчы ў групе на паніжэньне меркаваліся да завяршэньня 7 ліпеня 2020 году, аднак з-за станоўчага тэсту на COVID-19 у трох гульцоў «Карвіны» апошнія два туры перанесьлі на 23 і 26 ліпеня. Пазьней станоўчы тэст выявілі ў гульца «Опавы», і апошнія два туры так і не згулялі. Як вынік, паніжэньне ў Нацыянальную лігу скасавалі, тым самым у наступным сэзоне колькасьць удзельнікаў павялічылася да 18.

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт Першай лігі

Катэгорыя:Чэмпіянат Чэхіі па футболе
Катэгорыя:2019 год у футболе
Катэгорыя:2020 год у футболе
Мужчынская зборная Латвіі па баскетболе

**Мужчынская зборная Латвіі па баскетболе** — нацыянальная каманда, якая прадстаўляе Латвію на міжнародных баскетбольных турнірах. Латвія шмат разоў брала ўдзел у чэмпіянатах Эўропы, але галоўны посьпех адбыўся ў міжваенны час, калі зборная стала першай пераможцай чэмпіянату 1935 году. Пасьля 1939 году Латвія была вымушаная прыпыніць дзейнасьць сваёй нацыянальнай зборнай праз акупацыю краінаў Балтыі. Латвія аднавіла незалежнасьць у 1991 годзе, а праз год ейная зборная зноў пачала браць удзел у міжнародных спаборніцтвах.

## Гісторыя
26 лістапада 1923 году зьявілася Латвійская баскетбольная асацыяцыя, якая была заснавана раней за большасьць баскетбольных федэрацыяў іншых краінаў сьвету. 29 красавіка 1924 году зборная Латвіі згуляла сваю першую міжнародную гульню супраць зборнай Эстоніі, выйграўшы яе зь лікам 20:16.

Латышы, як і іхныя балтыйскія суседзі, як то летувісы і эстонцы, пачалі гуляць у баскетбол у 1920-я гады. Пры гэтым Латвія хутка зрабілася наймацнейшай з балтыйскіх камандаў. 13 сьнежня 1925 году ў Рызе зборная Латвіі лёгка перамагла зборную Летувы ў першай сустрэчы каманды зь лікам 41:20. Фактычна Латвія стала адной з наймацнейшых нацыянальных зборных сьвету. Першыя латыскія каманды складаліся з студэнтаў і навучэнцаў, якіх трэнавалі трэнэры амэрыканскай Асацыяцыі маладых хрысьціянаў. Латвія таксама была адной з васьмі краінаў, якія падпісалі акт аб заснаваньні ФІБА 18 чэрвеня 1932 году ў Жэнэве разам з Швайцарыяй, Чэхаславаччынай, Грэцыяй, Італіяй, Партугаліяй, Румыніяй і Аргентынай. Прадстаўніком ад Латвіі на гэтай устаўной нарадзе быў Язэп Шадзейка.

Зборная Латвіі перамагла на першым чэмпіянаце Эўропы 1935 году. Цягам турнір латышы перамаглі зборную Вугоршчыны ў папярэднім раўндзе, зборную Швайцарыі ў паўфінале і зборную Гішпаніі ў фінале, заняўшы першае месца сярод дзесяці краінаў-удзельніцаў. Перад пачаткам летніх Алімпійскіх гульняў 1936 году зборная Латвіі як дзейны чэмпіён кантынэнту ўважалася за адным з фаварытаў, аднак Алімпіяда для латышоў склалася няўдала. Пачатак выступаў быў неблагім, бо зборная Латвіі перамагла зборную Ўругваю зь лікам 20:17. Тым ня менш, у наступных гульнях латыскіх баскетбалістаў чакалі паразы ад зборнай Канадай зь лікам 23:34 і ад зборнай Польшчы зь лікам 23:28. У выніку латышы не кваліфікаваліся ў накаўт-стадыю. Зборная брала ўдзел у наступных двух чэмпіянатах Эўропы, у апошнім якіх да вайны зборная здабыла срэбныя мэдалі.

Праз савецкую і нацысцкую акупацыі латышы ня змаглі прадстаўляць Латвію на турнірах, арганізаваных ФІБА ці Алімпійскіх гульнях. Затое яны былі вымушаныя гуляць за зборную СССР. Толькі па распадзе СССР нацыянальная баскетбольная фэдэрацыя ў верасьні 1991 году аднавіла сваё сяброўства ў ФІБА.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт

Латвія
Баскетбол
Катэгорыя:Латвійскі баскетбол
Першая ліга чэмпіянату Славаччыны па футболе 2021—2022 гадоў

**Першая ліга 2021—2022 гадоў** — 29-ы розыгрыш найвышэйшага футбольнага дывізіёну Славаччыны, які праходзіў з 23 ліпеня 2021 году па 21 траўня 2022 году. Чэмпіёнам чацьвёрты раз запар стаў «Слован», які тым самым здабыў свой 12-ы тытул у найвышэйшым дывізіёне з часу яго ўтварэньня ў 1993 годзе (і 16-ы з улікам пэрыяду 1939—1944 гадоў).

## Клюбы
У турніры бралі ўдзел 12 клюбаў, зь якіх 11 былі найлепшымі паводле вынікаў папярэдняга сэзону (у тым ліку пераможца пераходных матчаў «Сэніца»), а «Татран» з Ліптаўскага Мікулаша прасунуўся з Другой лігі, замяніўшы «Нітру».

## Рэгулярны сэзон

### Табліца


### Вынікі гульняў

## Чэмпіёнская група

## Група на паніжэньне

## Плэй-оф за Лігу канфэрэнцыяў
Паводле рэгламэнту, калі пераможцам Кубка Славаччыны становіцца адна з трох першых камандаў рэгулярнага сэзону, то апошняе месца ў эўракубках разыгрываецца паміж чатырма наступнымі камандамі табліцы. Пераможца Кубка Славаччыны «Спартак» фінішаваў трэцім у лізе, таму правялі плэй-оф, пераможца якога ДАК 1904 здабыў кваліфікацыю ў першы кваліфікацыйны раўнд Лігі канфэрэнцыяў.

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт Найк-лігі

Катэгорыя:Чэмпіянат Славаччыны па футболе
Катэгорыя:2021 год у футболе
Катэгорыя:2022 год у футболе
Першая ліга чэмпіянату Славаччыны па футболе 2020—2021 гадоў

**Першая ліга 2020—2021 гадоў** — 28-ы розыгрыш найвышэйшага футбольнага дывізіёну Славаччыны, які праходзіў з 8 жніўня 2020 году па 22 траўня 2021 году. Чэмпіёнам трэці раз запар стаў «Слован», які тым самым здабыў свой 11-ы тытул у найвышэйшым дывізіёне з часу яго ўтварэньня ў 1993 годзе (і 15-ы з улікам пэрыяду 1939—1944 гадоў).

## Клюбы
У турніры бралі ўдзел 12 клюбаў — дакладна тыя ж, што і ў папярэднім сэзоне.

## Рэгулярны сэзон

### Табліца


### Вынікі гульняў

## Чэмпіёнская група

## Група на паніжэньне

## Плэй-оф за Лігу канфэрэнцыяў
Паводле рэгламэнту, калі пераможцам Кубка Славаччыны становіцца адна з трох першых камандаў рэгулярнага сэзону, то апошняе месца ў эўракубках разыгрываецца паміж чатырма наступнымі камандамі табліцы. Пераможца Кубка Славаччыны «Слован» фінішаваў першым у лізе, таму правялі плэй-оф, пераможца якога «Жыліна» здабыла кваліфікацыю ў першы кваліфікацыйны раўнд Лігі канфэрэнцыяў.

## Пераходныя матчы
Па заканчэньні сэзону прайшлі пераходныя матчы паміж «Сэніцай», якая заняла 11-е месца ў Першай лізе, і «Дуклай», якая заняла другое месца ў Другой лізе. Перамогу па суме дзьвюх сустрэч здабыла «Сэніца», і клюбы засталіся ў сваіх лігах.

**Першы матч**

**Матч у адказ**

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт Найк-лігі

Катэгорыя:Чэмпіянат Славаччыны па футболе
Катэгорыя:2020 год у футболе
Катэгорыя:2021 год у футболе
Бундэсьліга чэмпіянату Аўстрыі па футболе 2021—2022 гадоў

**Бундэсьліга 2021—2022 гадоў** — 110-ы розыгрыш найвышэйшага футбольнага дывізіёну Аўстрыі, які праходзіў з 23 ліпеня 2021 году па 29 траўня 2022 году. Чэмпіёнам дзявяты раз запар стаў «Рэд Бул», які тым самым здабыў свой 16-ы тытул у найвышэйшым дывізіёне.

## Клюбы
У турніры бралі ўдзел 12 клюбаў, зь якіх 11 былі найлепшымі паводле вынікаў папярэдняга сэзону, а «Аўстрыя» з Клягенфурту прасунулася з Другой лігі, замяніўшы «Санкт-Пёльтэн».

## Рэгулярны сэзон
### Табліца


### Вынікі гульняў

## Чэмпіёнскі раўнд

## Раўнд на паніжэньне

## Плэй-оф за Лігу канфэрэнцыяў
Пятая каманда чэмпіёнскага раўнда і першыя дзьве каманды раўнда на паніжэньне згулялі ў плэй-оф, пераможца якога кваліфікаваўся ў другі кваліфікацыйны раўнд Лігі канфэрэнцыяў. Матчы праходзілі з 23 па 29 траўня 2022 году.

## Вонкавыя спасылкі
* Афіцыйны сайт Бундэсьлігі

Катэгорыя:Чэмпіянат Аўстрыі па футболе
Катэгорыя:2021 год у футболе
Катэгорыя:2022 год у футболе