Nasist irqi siyasəti

**Nasist irqi siyasəti** — nasist Almaniyasında irqi gigiyena konsepsiyasına əsaslanan irqi ayrı-seçkilik və xarici düşmənçilik siyasəti.

Bir çox Avropa və Amerika ölkəsində, XIX əsrdə və XX əsrin əvvəllərində irqçilik qadağan edilmədi və nasistlərin Almaniyada hakimiyyətə gəlməsi ilə dövlət dəstəyini aldı.

İrqi gigiyena konsepsiyası, insanları üstün irq və alt ünsürlərin nümayəndələrinə bölmək və uyğun seçim ehtiyacını nəzərdə tuturdu. Bu konsepsiyaya görə birincisi süni şəkildə dəstəklənməli, ikincisinin çoxalmasının qarşısı alınmalı idi; irqlərin qarışması arzuolunmaz nəticələr verir. Bu konsepsiya ayrıca alkoliklərin, epileptiklərin, müxtəlif irsi xəstəlikləri olan və zehni xəstələrin sterilizasiyası və ya məhv edilməsini tələb edirdi. "İrq gigiyenasını" qorumaq istəyi, müxtəlif kateqoriyalı vətəndaşların məcburi məhvi üçün dövlət proqramlarında özünü göstərdi.

"İrqi gigiyena" prinsiplərinə uyğun olaraq, zülmün əsas hədəfləri vətəndaşlıq hüquqlarından, dövlət işində işləmək, özəl bir təcrübəsi və öz işi ilə məşğul olmaq, Almanlarla evlənmək (Alman) ilə məhrum olan Yəhudilər idi. qadınlar) və dövlət təhsil müəssisələrində təhsil alırlar. Mülkləri və müəssisələri qeydiyyata alındı ​​və müsadirə edildi. Şiddət hərəkətləri davamlı idi və rəsmi təbliğat etnik Almanlar arasında yəhudilərə qarşı qərəz və kin hisslərini artırdı (və ya artırdı). Daha sonra Yəhudilər sistemli şəkildə məhv edildi. Bənzər tədbirlər qaraçılar, ruhi xəstələr, əlillər, homoseksuallar və "aşağı" sayılan bir sıra digər insanlarla əlaqəli şəkildə həyata keçirildi.

İkinci Dünya müharibəsi dövründə bu mülahizələrdən irəli gələn repressiyalar yalnız nasist Almaniyasında deyil, həm də onun işğal etdiyi torpaqlarda da həyata keçirilməyə başlandı, burada daha yüksək və aşağı irqlərə bölünmənin mülki əhaliyə və hərbi əsirlərə təsir göstərdi.

## İdeoloji öncüllər

"Evgenika" termini yalnız 1883-cü ildə Frensis Qalton tərəfindən gətirilsə də, insanları irsiyyət yolu ilə seçmək fikri antik dövrlərdən başlayır və məsələn Platonun "Dövlət" də, daha sonra Tomas Morun "Utopiya" əsərində və Tommazo Kampanella "Günəş şəhərində" müzakirə edilir.

Joseph de Gobineau-nun İnsan Irqləri Eşitsizliyinin Təcrübəsi, evgenika fikrini müxtəlif millətlərin insanları arasındakı xarici fərqlərin ümumi müşahidələri ilə birləşdirən ilk irqçilik (həm bioloji, həm də mənəvi) nəzəriyyələrinin təməlini qoydu. II Dünya Müharibəsinin sonuna qədər Avropada müvəffəqiyyət.

İohann Herder (1744–1803), İohann Fixte (1762–1814) və digər alman romantikləri, hər bir xalqın özünün milli ruhda ifadə etməsi lazım olan dərin keçmişdə həkk olunmuş özünəməxsus dahi (ruhu) olduğuna inanırdılar (). Milli ruh, onların fəlsəfəsinə görə, bir super gücdür və xarici forması milli mədəniyyətdə özünü büruzə verən öz mənəvi kainatına sahibdir. Bu cür məntiqsiz təlimlər mənşə doktrinası ilə əlaqələndirilməyə başladı. Bu cür irqçiliyin yayılmasında müəyyən bir təsir qəhrəman Alman ruhunun İskandinav qanı ilə birlikdə gətirildiyinə inanan Alman bəstəkarı Riçard Vaqner (1813–1883) tərəfindən göstərilmişdir. Sonradan, Hitlerin Vaqner musiqisinə olan gənc həvəsi, fikirlərinə hörmət hissinə çevrildi.

## Yəhudilərə münasibət
XIX əsrdə Alman millətçiləri arasında populyar olan antisemitizm fikirləri, bəzi irqçi alimlər tərəfindən dəstəkləndi və bunlar da fəal şəkildə təbliğ edildi və bu, irqi siyasət yürütən hökumətə dəstək oldu. Alman Milli Sosialistlərinin irqçi antisemitizminin formalaşmasına təsir göstərən əsas kitab Hyuston Çemberlinin "" olduğu iki əsas mövzunu hazırladı: "Ariçilik" sivilizasiyanın yaradıcısı və daşıyıcısı və Yəhudilər tarixin mənfi irqi gücü, dağıdıcı və degenerasiya edən amili kimi.

Almaniya digər ölkələri ələ keçirdiyindən, yerli təşəbbüslərə və Almaniyanın təzyiqinə görə Yəhudilər orada təqib edildi. Yəhudilərin tamamilə məhv edilməsi planı, görünür Sovet İttifaqı ilə müharibənin başlanğıcında formalaşdı. Eyni zamanda Sovet İttifaqı Yəhudiləri ilk növbədə "bolşevizmin daşıyıcıları" olaraq məhv edilməyə məruz qaldılar. Yəhudilərin (və digər "irqi baxımdan arzuolunmaz" ünsürlərin, eləcə də müqavimət üzvlərinin) kütləvi şəkildə qırılması üçün, Wehrmacht əsgərləri və yerli işbirlikçiləri tərəfindən kömək olunan Einsatzgruppen — xüsusi bölmələr yaradıldı. Nəticədə, işğal olunmuş ərazidə qalan Sovet Yəhudilərinin çoxu məhv edildi. 1942-ci ildə Şərqi və Orta Avropa yəhudilərinin əksəriyyəti, həmçinin Qərbi Avropa yəhudilərinin əhəmiyyətli bir hissəsi məhv edildi. 1943–1944-cü illərdə işçi çatışmazlığı "Yəhudi məsələsinin son həlli"-nin müvəqqəti nəzərdən keçirilməsinə səbəb oldu. Himmler, qalan Yəhudilərin əməyindən müharibə iqtisadiyyatının mənafeyi üçün istifadə etməyi əmr etdi və hətta siyasi güzəştlər (məsələn, Qərblə ayrı bir barışıq) və ya nəhəng bir fidyə müqabilində yəhudilərin bir hissəsini azad etməyi təklif etdi. Müharibənin sonlarına yaxın bəzi nasist liderlər Müttəfiqlərlə əlaqə qurmaq üçün yəhudilərdən istifadə etməyə çalışdılar, lakin digərləri (xüsusən də Hitler) sağ qalanların tamamilə məhv edilməsini tələb etməyə davam etdilər. Sovet hücumunun fonunda SS adamları son gettoları və fəhlə düşərgələrini ləğv etdilər və törədilən cinayətlərin izlərini məhv etdilər.

Edamlara əlavə olaraq, bu cür qətl üsulları xüsusi nəqliyyat vasitələrində ("qaz kameraları"), "qaz otaqlarında" işlənmiş qazlarla zəhərlənmə kimi istifadə edilmişdir. Gettolardakı və toplama düşərgələrindəki yaşayış şərtləri də aclıqdan və xəstəlikdən ölüm üçün nəzərdə tutulmuşdu.

Yəhudi qurban sayının təxminləri 4.2 milyondan 8 milyona qədər idi. "Altı milyon insan" sayı Nürnberq məhkəmələrinin qərarlarında təsbit edilmişdir.

## Digər xalqlara münasibət
DB Levin, nasistlərin hər millət üçün təhqiramiz ləqəblərinə sahib olduğunu qeyd etdi. Beləliklə, İngilisləri "degenerasiya olunmuş plutokratlar qəbiləsi", Fransızları - "negroidlər", İtalyanlar - "çirkli qan və zəhərlənmiş ruhlu insanlar", Rumınlar, Macarlar və Türkləri "meymunlar" adlandırdılar .

Keçmiş məhbusun ifadəsinə görə, həbsxanalarda irqi ayrı-seçkilik prinsipinə tam əməl olundu. Məhkumlar dörd kateqoriyaya bölündülər ("İskandinaviya qarışığı" na görə): birincisi - almanlar (daha yüksək irq, Ubermensch), ikincisi - hollandlar, danimarkalılar, norveçlilər (təmiz İskandinav irqi olsa da, lakin Ubermensch deyil), üçüncüsü - Fransızlar, Belçikalılar, İtalyanlar (yarı İskandinav irqi), dördüncü - Ruslar, Polşalar, Çexlər (yalnız İskandinav qanı izləri, kütlə içində - Untermensch)".

## İstinadlar

## Xarici keçidlər
* Nazi Racial Science 
* Владимир Родионов. Идеологические истоки расовой дискриминации славян в Третьем рейхе.
* Судьба цыган в период нацистского террора
* Антисемитизм в нацистской Германии
* Программа умерщвления Т-4 
* Useless eaters: disability as genocidal marker in nazi Germany 
* Hitlerin Yəhudilərin məhvi ilə bağlı çıxışı (Vernichtung der judischen Rasse) — audio parçası