Visente Martin-i-Soler

**Visente Martín y Soler** () — İspan opera və balet bəstəkarı idi. İndi nisbətən qaranlıq olsa da, öz günündə o, opera bufasının bəstəkarı kimi müasir Wolfgang Amadeus Mozart ilə müqayisə edildi. Onun dövründə "Martini lo spagnuolo" ("Martini the Spaniard") adlanırdı; müasir dövrdə ona "Valencian Motsart" adı verilmişdir. O, ilk növbədə melodik İtalyan komik operaları və 18-ci əsrin sonlarında Lorenzo Da Ponte ilə işləməsi, həmçinin Motsartın Don Giovanninin yemək səhnəsində sitat gətirdiyi Una cosa rara mahnısı ilə tanınırdı .

## Tərcümeyi-hal
Martín Soler Valenciyada anadan olub. Atası Francisco Xavier Martín, gəncliyində Visente'nin xor ifaçısı olduğu şəhərdəki kafedralda tenor idi. Visente, ehtimal ki, təxminən 1775-ci ildə Madridə köçdü və  Giovanni Battista Martini'nin nəzdində Boloniyada musiqi təhsili aldı. İlk operası, Giovanni Paisiellonun La frascatana'dan uyğunlaşdırılmış bir İtalyan librettosu olan İl tutore burlato (1775) idi, bu da öz növbəsində Filippo Livigninin eyni adlı pyesinə əsaslanır. Bu, 1775-ci ildə Madridin şimalındakı San Lorenzo de El Escorial'da Teatro Real Coliseo-da təqdim edildi. 1776 və ya 1777-ci illərdə bəstəkar librettonun İspan dilinə tərcümə olunduğunu və La madrileña, o El muəllim burlado kimi danışıq danışıqlarını əlavə edərək zarzuela formasına saldı. Bu, 1778-ci ildə Madriddə reallaşdırıldı, bu vaxt Martín y Soler İtaliyaya qayıtdı.

1776-cı ildən sonra həm komik, həm də ciddi olan İtalyan operaları yazdı. 1777-ci ildə Teatro di San Carlo üçün bəstələdiyi Neapol şəhərinə səyahət etdi. Bu dövrdə xoreoqraf Charles le Picq ilə birlikdə dörd balet əsərini bəstələmək üçün çalışdı: La Griselda (1779, Apostolo Zeno tərəfindən librettodan alınmışdır), Il ratto della Sabine (1780), La bella Arsene (1781) və Tamas Kouli-Kan (1781, Vittorio Amedeo Cigna-Santinin librettosunun şərhi). Zeno ilə birlikdə 1780-ci ildə Andromaca opera seriyasında çalışdı. Bundan əlavə, iki mezzocarattere baleti, La sposa persiana (1778) və Il barbiere di Siviglia (1781, Pierre Beaumarchaisin pyesi əsasında). Neapolda, eyni zamanda, Ifigenia (1779) və Ipermestra (1780) istehsal edən opera seriyasının quruluşu ilə məhkəmə librettist Luigi Serio ilə işləmişdir. Təxminən 1780-ci ildə o, İspaniyanın Çarlz IV məhkəməsinə bəstəkar təyin edildi. 

1785-ci ildə Vyanaya köçdü, burada eyni vaxtda rəqib olan Motsart və Antonio Salieri ilə birlikdə işləyən Lorenzo Da Ponte'nin mətnlərinə bəstələdiyi üç opera ilə böyük müvəffəqiyyət qazandı. Bu üç komediya Una cosa rara idi (1786, Luis Vélez de Guevara'nın "La luna de la sierra" pyesi əsasında); İl burbero di buon mətbəxi (1786, Karlo Goldoninin pyesi əsasında); və L'arbore di Diana (1787). Una cosa rara-da Vyanaya vals təqdim etməklə ona etibar olunur; eyni əsərdən bir melodiya Motsart tərəfindən Don Giovanninin 2-ci aktında (1787) ziyafət səhnəsində deyilir.Tezliklə Martín Soler də İosif II'nin imperator teatrı üçün çox müvəffəqiyyətli operalar bəstələdi Soon, Martín y Soler was also composing highly successful operas for Joseph II's imperial theater.
 
1788-ci ildə Martín y Soler, Ketrin'in Sankt-Peterburqdakı Rus məhkəməsində bəstəkar və müğənni kimi xidmətə dəvət edildi, burada üç rus dilində opera yazdı, Bədbəxt Qəhrəman Kosmetoviç (1789, Böyük Ketrin tərəfindən yazılmış libretto), Melomania (1790) və Fedul və uşaqları (1791, Vasili Paşkeviç ilə). 1795 mövsümü üçün Londona gedərək, daha üç italyan dilində opera təqdim etdi: La capricciosaorretta (Lorenzo Da Ponte tərəfindən yenidən qurulmuş libretto, qismən Şekspirin "Şrew Taming" filmindən); L'isola del piacere və Le nozze de 'contadini spagnuoli. Sankt-Peterburqa qayıtdı və 1796-cı ildə Smolnı İnstitutunda maestro di capella təyin edildi (sonra Soylu Qızlar Təhsil Cəmiyyəti adlandırıldı).  Sankt-Peterburqa qayıtdıqdan sonra son operasını - La Festa del villaggio (1798) yazdı.

Ayrıca Məhkəmə Bəstəkarı kimi yaşadığı müddətdə bir sıra faciəli baletlər yazdı, o cümlədən Didon imtonée (1792), Amour et Psyché (1793, Molière, Corneille və Philippe Quinault tərəfindən hazırlanmış psixi), Tancrède (1799) və Le retour de Poliorcète (1799). 1806-cı ildə Sankt-Peterburqda vəfat etməzdən bir müddət əvvəl, o, İtalyan operasının müfəttişi kimi xidmət etmişdir.  Öləndə hələ vəzifəsində idi.

## İstinadlar