Rasionallıq

**Rasionallıq** — ağıl tərəfindən yönləndirilmə və ya ona əsaslanma keyfiyyətidir. Bu baxımdan, bir şəxs gördüyü iş üçün yaxşı səbəbi olduqda hərəkətini rasional şəkildə edir və ya bir inanc güclü dəlilə əsaslandıqda rasional sayılır. Bu keyfiyyət qabiliyyətə (məsələn, rasional varlıq olmaq), psixoloji prosesə (məsələn, mühakimə), mental vəziyyətlərə (inanclar və niyyətlər) və ya bu rasionallıq formalarına malik olan şəxslərə aid edilə bilər. Rasionallıqdan məhrum olan bir şey ya rasional qiymətləndirmə sahəsindən kənardadırsa **arasional**, ya da bu sahəyə aid olub onun meyarlarını yerinə yetirmirsə **[[irrasional]]** sayılır.

Rasionallığın bütün formalarının paylaşdığı əsas xüsusiyyətlər barədə çoxsaylı müzakirələr mövcuddur. Səbəbə-həssaslıq yanaşmalarına görə, rasional olmaq səbəblərə uyğun reaksiya vermək deməkdir. Məsələn, qara buludlar çətir götürmək üçün səbəbdir və buna görə də agentin buna uyğun hərəkət etməsi rasionaldır. Bu yanaşmaya alternativ olaraq uyğunluq əsaslı nəzəriyyələr mövcuddur; onlar rasionalı agentin mental vəziyyətləri arasındakı daxili uyğunluq kimi müəyyənləşdirirlər. Bu baxımdan müxtəlif uyğunluq qaydaları təklif edilmişdir, məsələn, ziddiyyətli inanclar daşımamaq və ya bir işi görməli olduğuna inanırsa, onu etməyi niyyət etmək.

Məqsəd-əsaslı yanaşmalar rasionalı məqsədlərlə əlaqədə xarakterizə edir; məsələn, nəzəri rasionallıq halında həqiqəti əldə etmək kimi. İnternalizm və eksternalizm mübahisəsində internalistlər hesab edirlər ki, rasionallıq yalnız şəxsin zehinindən asılıdır. Eksternalistlər isə xarici amillərin də mühüm rol oynaya biləcəyini müdafiə edirlər. Rasionallığın normativliyi ilə bağlı mübahisələr hər zaman rasional olmağın zəruri olub-olmaması sualına toxunur. Digər müzakirə isə rasionallığın bütün inancların sıfırdan yenidən nəzərdən keçirilməsini tələb edib-etməməsi, yoxsa mövcud inanclara etibar etməyin mümkün olub-olmaması ilə bağlıdır.

Akademik ədəbiyyatda rasionallığın müxtəlif növləri fərqləndirilir. Ən təsirli bölgü nəzəri rasionallıq və praktik rasionallıq arasındadır. Nəzəri rasionallıq inancların rasionallığı ilə bağlıdır və rasional inanclar onları dəstəkləyən dəlillərə əsaslanır. Praktik rasionallıq isə əsasən hərəkətlərlə bağlıdır və niyyətlər, qərarlar kimi hərəkətdən əvvəlki mental vəziyyət və prosesləri əhatə edir. Bəzi hallarda bu iki növ bir-biri ilə ziddiyyət təşkil edə bilər; məsələn, praktik rasionallıq irrasional bir inancı qəbul etməyi tələb etdikdə. Digər bir bölgü ideal rasionallıq və məhdud rasionallıq arasındadır. İdeal rasionallıq agentlərin məntiqin bütün qanun və nəticələrinə riayət etməsini tələb edir. Məhdud rasionallıq isə insan zehninin hesablama gücünün məhdud olduğunu nəzərə alır. Akademik müzakirələrin əksəriyyəti fərdi rasionallığa yönəlmişdir. Bu isə kollektiv rasionallıqdan fərqlənir; kollektiv rasionallıq qrup inancları və qərarları ilə bağlıdır.

Rasionallıq məqsədə səmərəli şəkildə çatmaq üçün problemlərin həllində mühüm rol oynayır və bir çox sahələrdə müzakirə olunur. Etikada əsas suallardan biri rasional olub eyni zamanda əxlaqlı olmamağın mümkün olub-olmamasıdır. Psixologiya rasionallığın psixoloji proseslər vasitəsilə necə həyata keçirildiyini araşdırır və bunun uğursuzluq hallarını, məsələn, koqnitiv qərəzləri öyrənir. Koqnitiv elm və davranış elmləri adətən insanların kifayət qədər rasional olduqlarını fərz edərək onların necə düşündüklərini və hərəkət etdiklərini proqnozlaşdırır. Məntiq düzgün arqumentlərin qanunlarını araşdırır və bu qanunlar inancların rasionallığı üçün mühüm əhəmiyyət daşıyır. Praktik rasionallığın təsirli konsepsiyalarından biri qərar nəzəriyyəsində təqdim olunur; burada qərar seçilmiş alternativ ən yüksək gözlənilən faydaya malik olduqda rasional sayılır. Digər əlaqəli sahələrə oyun nəzəriyyəsi, Bayesçilik, iqtisadiyyat və süni intellekt daxildir.

## Tərif və semantik sahə
Ən geniş mənasında rasionallıq səbəblərlə yönləndirilmə və ya məntiqli olma keyfiyyətidir. Məsələn, rasional hərəkət edən bir şəxs gördüyü iş üçün yaxşı səbəblərə malikdir. Bu, adətən onun hərəkətinin mümkün nəticələri və həyata keçirmək istədiyi məqsəd üzərində düşündüyünü göstərir. İnanclar halında isə bir şeyə inanmaq rasionaldırsa, agent bunun üçün yaxşı dəlilə malikdir və bu inanc onun digər inancları ilə uyğunluq təşkil edir.

Hərəkətlər və inanclar rasionallığın ən tipik formaları olsa da, bu termin həm gündəlik dildə, həm də akademik sahələrdə şəxslər, istəklər, niyyətlər, qərarlar, siyasətlər və institutlar kimi çoxsaylı obyektləri təsvir etmək üçün istifadə olunur. Bu müxtəliflik səbəbindən bütün istifadə sahələrini əhatə edən vahid tərif vermək çətindir. Buna görə də müxtəlif sahələr rasionallığın ümumi deyil, daha çox müəyyən bir növünü və ya aspektini araşdırmağa üstünlük verirlər.

Rasionallığın müxtəlif formaları bəzən qabiliyyətlər, proseslər, mental vəziyyətlər və şəxslər arasında fərqləndirilir. İnsanların rasional varlıq olması onların məntiqli şəkildə düşünmək və hərəkət etmək qabiliyyətinə malik olması deməkdir. Lakin bu, bütün insanların hər zaman rasional davranması anlamına gəlmir; bu qabiliyyət bəzi hallarda həyata keçirilir, bəzilərində isə yox. Termin həmçinin bu qabiliyyətin həyata keçirilməsi nəticəsində yaranan mühakimə prosesinə də aid edilə bilər. Bu zaman anlayışların əldə edilməsi, hökm vermə, müzakirə, planlaşdırma, qərarvermə, eləcə də istək və niyyətlərin formalaşması kimi ali koqnitiv fəaliyyətlər nəzərdə tutulur. Bu proseslər düşünənin mental vəziyyətlərində dəyişiklik yaradır. Bu baxımdan inanclar və niyyətlər kimi mental vəziyyətlərin rasionallığından da danışmaq mümkündür. Bu xüsusiyyətlərə kifayət qədər yüksək dərəcədə malik olan şəxs özü də rasional adlandırıla bilər. Bəzi hallarda rasional proseslərin qeyri-mental nəticələri də rasional sayıla bilər; məsələn, supermarketdə məhsulların düzülüşü rasional plana əsaslanırsa.

"Rasional" termininin iki əksi vardır: **[[irrasional]]** və **arasional**. Arasional şeylər rasional qiymətləndirmə sahəsindən kənardadır, məsələn, həzm prosesləri və ya hava hadisələri. Rasionallıq sahəsinə daxil olan obyektlər isə meyarlara uyğun gəlib-gəlməməsindən asılı olaraq ya rasional, ya da irrasionaldır. Məsələn, inanclar, hərəkətlər və ya siyasətlər üçün yaxşı səbəb varsa, onlar rasionaldır; əks halda isə irrasional sayılır. Bəzi hallarda hansı obyektlərin rasional qiymətləndirməyə aid olduğu barədə fikir ayrılıqları mövcuddur. Məsələn, istəklərin və emosiyaların rasional və irrasional kimi qiymətləndirilib-qiymətləndirilməməsi müzakirə mövzusudur. "İrrasional" termini bəzən geniş mənada işlədilərək arasional halları da əhatə edə bilər.

## İstinadlar

## Əlavə ədəbiyyat
* Reason and Rationality, by Richard Samuels, Stephen Stich, Luc Faucher on the broad field of reason and rationality from descriptive, normative, and evaluative points of view
* Stanford Encyclopedia of Philosophy entry on Historicist Theories of Rationality
* Legal Reasoning After Post-Modern Critiques of Reason , by Peter Suber
*
* Lucy Suchman (2007). Human-Machine Reconfigurations: Plans and Situated Action. Cambridge University Press.
* Cristina Bicchieri (1993). Rationality and Coordination, New York: Cambridge University Press
* Cristina Bicchieri (2007). "Rationality and Indeterminacy", in D. Ross and H. Kinkaid (eds.) The Handbook of Philosophy of Economics, The Oxford Reference Library of Philosophy, Oxford University Press, vol. 6, n.2.
* Anand, P (1993). *Foundations of Rational Choice Under Risk*, Oxford, Oxford University Press.
* Habermas, J. (1984) *The Theory of Communicative Action Volume 1; Reason and the Rationalization of Society*, Cambridge: Polity Press.
* Mosterín, Jesús (2008). *Lo mejor posible: Racionalidad y acción humana*. Madrid: Alianza Editorial. 318 pp.&nbsp;.
* Nozick, Robert (1993). *The Nature of Rationality.* Princeton: Princeton University Press.
* Sciortino, Luca (2023). *History of Rationalities: Ways of Thinking from Vico to Hacking and Beyond.* New York: Springer- Palgrave McMillan. .
* Eagleton, M. (ed) (2003) *A Concise Companion to Feminist Theory*, Oxford: Blackwell Publishing.
* Simons, H. and Hawkins, D. (1949), "Some Conditions in Macro-Economic Stability", Econometrica, 1949.
* Johnson-Laird, P.N. & Byrne, R.M.J. (1991). Deduction. Hillsdale: Erlbaum.