Gürcüstanda insan hüquqları

**Gürcüstanda insan hüquqları** — 1990-cı illərin əvvəllərindən bəri insan hüquqları təşkilatları və ictimai xadimlərin diqqət mərkəzindədir. Gürcüstan hakimiyyəti müxalifətçiləri öldürməkdə, dinc nümayişləri dağıtmaqda və döyməkdə, saxta sübutlara əsaslanaraq siyasi rəqiblərə qarşı həbs etməkdə, təqib etməkdə və cinayət işi qurmaqda ittiham olunur. Mixail Saakaşvili hakimiyyətə gələndən sonra insan haqları təşkilatlarının ittihamları dinlənilməyə davam edir. Ən ciddi ittihamlardan bəziləri soyqırım və osetinlərin etnik təmizlənməsi ilə bağlıdır.

2007-ci ilin noyabr ayında BMT-nin İnsan Hüquqları üzrə Ali Komissarı Luiza Arbur, "xüsusilə Gürcüstan Ombudsmanına qarşı orantısız güc tətbiqi, müxalifət liderlərinin həbsləri və nümayişçilərin döyülməsi xəbərlərindən narahat olduğunu" söylədi. Arbur, müstəqil televiziyaların işini dayandırmağa məcbur edən təhlükəsizlik qüvvələrinin fəaliyyəti ilə bağlı məlumatlardan narahatlığını ifadə etdi.

Gürcüstan Ombudsmanı Sozar Subari dəfələrlə Gürcüstan hakimiyyətini sərt tənqid edib. 2006-cı ilin mart ayında Subari, ölkənin Daxili İşlər Nazirliyini, xüsusən də Gürcüstan banklarından birinin əməkdaşı Sandro Girqvlianinin qətlində günahlandırdı.

## İnsan hüquqları müqavilələrində iştirak

## Sərbəst toplaşmaq hüququ və təzahürləri
2007-ci ilin noyabrında hakimiyyət müxalifətin çıxışlarını yatırmaq üçün xüsusi təyinatlı dəstələrdən istifadə edirdi. Noyabrın 2-də müxalifət siyasi məhbusların azad edilməsi tələbləri ilə mitinqlərə başlayır. Noyabrın 7-də xüsusi təyinatlılar, toplaşan insanlara dağılmağı əmr edib, onlara rezin güllələrlə atəş açmağa və gözyaşardıcı qaz tətbiq etməyə başlayıblar. Sonra polislər qaçan adamları təqib edərək, onları dəyənəklərlə, ayaq və çubuqlarla döydülər. Yüzlərlə zərərçəkən Tbilisi xəstəxanalarına gətirilmişdi. Bu barədə Beynəlxalq hüquq müdafiə təşkilatı Human Rights Watch bildirib:
 Araşdırmalarımız aydın şəkildə göstərir ki, Gürcüstan hakimiyyəti polisin dinc nümayişçiləri təqib etdiyi və döydüyü, jurnalistləri terrora saldığı vaxtdan keçib. 7 noyabrda polisin hərəkəti qanuni hüquq-mühafizə tədbiri deyildi.

Polis tərəfindən döyülənlər arasında müxalifət liderləri, jurnalistlər və Gürcüstan ombudsmanı Sozar Subari də var idi: "Mən dəyənəklə uzanmış insanları döyüldüyünü gördüm. Onları dayandırmağa çalışdım, amma özüm də ağır döyüldüm","Gürcüstan insan hüquqlarının elementar səviyyədə qorunmadığı bir ölkəyə çevrildi."

Həmin gün bir neçə yüz silahlı polis "İmedi"müxalif teleşirkətinin binasına soxuldu. Polis avtomatlarla hədələyərək, telekanalın jurnalistlərinə və işçilərinə döşəməyə uzanmağı əmr edib. Aparıcılar hücumu canlı yayımlamağa cəhd edəndə yayım kəsildi. Kanalın studiyalarının əksəriyyəti və aparatlarının böyük hissəsi məhv edilmişdir. Binanın qarşısına toplaşmış işçilərə və sempatizanlara qarşı yenidən gözyaşardıcı qaz, rezin güllə və dəyənəklərdən istifadə edildi.

Mixail Saakaşvili isə hakimiyyətin qanun çərçivəsində fəaliyyət göstərdiyini, bu vəziyyətdə mitinqlərin dağıdılmasının isə Gürcüstanı hakimiyyətin zorla devrilməsi cəhdindən xilas etməyə kömək edən əsaslı tədbir olduğunu bildirib. O, müxalifət liderlərini Rusiya xüsusi xidmət orqanları ilə bağlı ittiham edib və bunun sübutu olaraq gizli audio və video müşahidə materialları dərc edilib. 

8 noyabr 2007-ci ildə Gürcüstan prokurorluğu Leyborist Gürcüstan partiyasının lideri Şalva Natelaşvili və Gürcüstanın birinci prezidenti Zviad Qamsaxurdiyanın oğlu Tsotne Qamsaxurdiyaya qarşı casusluq və hökuməti devirmək üçün sui-qəsd ittihamı ilə cinayət işləri açıldı. Polisdən gizlənən Natelaşvili bildirib ki, Gürcüstan hakimiyyəti onun qətlini hazırlayır və ABŞ-da ailəsi üçün siyasi sığınacaq istəyib bundan sonra Saakaşvili deyib: "Çölə çıxsın, biz onu tutmayacağıq". İki gün sonra prokurorluq ittihamlarını ləğv etdi.

Human Rights Watch, Saakaşvilinin bir sıra Qərb ölkələrinin hakimiyyətinə dəstək verdiyini qeyd etdi:

 Gürcüstanın beynəlxalq tərəfdaşları, ilk növbədə, ABŞ və Avropa İttifaqı "qızılgül inqilabı" ndan prezident M. Saakaşvilini və onun hökumətini qeyd-şərtsiz dəstəkləyirlər. Qərb dövlətləri Tbilisini açıq şəkildə tənqid etməyə meylli deyillər, onun bir neçə dəfə xoş niyyət və islahat vədlərinə dair bəyanatlar qəbul etməyə üstünlük verirlər.

## İstinadlar