open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Sablera d'El Portiellu

La **sablera d'El Portiellu** ye una de les ocho sableres de la parroquia de Celoriu, nel conceyu de Llanes, Asturies. Dende esta sablera tiense una bona vista de la sierra del Cuera y la contorna de les sableres tán llenos de vexetación. Enmarcar nes sableres de la Costa Oriental d'Asturies, tamién llamada Costa Verde Asturiana y ta considerada paisaxe protexíu, dende'l puntu de vista medioambiental (pola so vexetación). Por esti motivu ta integrada, según información del Ministerios d'Agricultura, Alimentación y Mediu Ambiente, nel Paisaxe Protexíu de la Costa Oriental d'Asturies.

## Descripción
La sablera debe'l so nome a una antigua portiella que llindaba los derechos de campera de les llocalidaes de Celoriu y Po, ente les cualos, y a una distancia idéntica, atópase allugada la sablera. Trátase d'una pequeña sablera de forma de concha, a la que s'apuerta al traviés d'una sienda cicloturista piatonal que se construyó xuniendo les llocalidaes de Celoriu y Po. Ye la llende oriental de la parroquia de Celoriu.

Les sos dimensiones varien descomanadamente poles marees. Y hai que destacar l'apaición mientres el baxamar d'un charcu de dimensiones considerables conocíu col nome de “la Poza”, que ye la única zona d'una cierta peligrosidá de la sablera, magar ser sitiu de xuegu pa los neños.

Esta sablera nun cunta con nengún tipu de serviciu, magar que pel branu suel haber un serviciu de salvamentu ente les 11:30h y les 19h aproximao.

## Referencies
Sablera de Puertu Chicu

La **Sablera de Puertu Chicu**, ye una sablera urbana del conceyu de Llanes, Asturies. Enmarcar nes sableres de la Costa Oriental d'Asturies, tamién llamada Costa Verde Asturiana y ta considerada paisaxe protexíu, dende'l puntu de vista medioambiental (pola so vexetación). Por esti motivu ta integrada, según información del Ministerios d'Agricultura, Alimentación y Mediu Ambiente, nel Paisaxe Protexíu de la Costa Oriental d'Asturies.

## Descripción
Ta allugada nel mesmu cascu urbanu del conceyu de Llanes, presentando unos accesos fáciles (tanto andando como en coche, cuntando, según el conceyu de Llanes, d'aparcamientu propiu), que cunten con escaleres y rampla hasta'l mesmu llechu de la sablera que presenta afloramientos predresos xunto con finu sable blancu.
Sume al xubir la marea, y ye una sablera que puede acolumbrase dende'l Faru de Llanes, y que s'atopa na ruta del paséu que llega hasta la Sablera de Toró.
Dientro de los servicios de que dispón tán les duches, les papeleres y el serviciu de llimpieza.

## Referencies
Sablera de Quintana

La **Sablera de Quintana** ta nel conceyu de Valdés , nel occidente del Principáu d'Asturies y pertenez a la llocalidá de Quintana. Forma parte de la Mariña Occidental d'Asturies y enmárcase dientro del conocíu como Paisaxe Protexíu de la Mariña occidental d'Asturies.

## Descripción
La so forma ye llinial y de gran llargor pos tien unos 900-920 m y un anchor medio de 30 m. La redolada ye práuticamente virxe y una peligrosidá alta polos sos grandes cantiles. El llechu ta formáu por cantos rodaos con afloramientos predresos y los accesos piatonales, menores d'unos 500 m son fáciles y a pesar d'ello ye bien pocu visitada. Los sos dos sectores, oriental y occidental, llamaos «Plumineiru» y «Aguaderíu» respeutivamente, dan los sos nomes a eses partes de la llarga sablera.

P'alcontrar esta sablera hai que ver primeramente la situación de los pueblos más próximos que son: San Cristóbal, Villademoros y Quintana dende que'l so centru, ensin esviase de la carretera xeneral tómase cualquier carretera que se dirixa al norte hasta llegar a un camín que s'estrema en dos a los 500 m, debiéndose tomar el ramal derechu que per otru camín, entá más estrechu llega a un pequeñu aparcamientu. Hai una desaguada fluvial que sume mientres les pleamares. La sablera nun tien nengún serviciu y la única actividá encamentada ye la pesca deportiva a caña. Hai qu'estremar el procuru si enfusar na agua por pocu que sía pos les grandes corrientes y la so continua variación de direición representa un seriu peligru pal bañista. El dos d'agostu de 2007 apaeció una ballena varada d'unos 14-15 m de llargor.

## Referencies
Sablera de Rebolleres

La **sablera de Rebolleres** ye un arenal asitiáu na parroquia de Candás del conceyu asturianu de Carreño, nel norte d'España.

## Descripción
Realmente más qu'una sola sablera, Rebolleres ye un conxuntu de trés pequeñes cales en forma d'ensenada, conociéndose les otres dos polos nomes d'El Redondel y El Sequero.
El so accesu realízase a cuerpu al traviés d'un senderu que parte del campusantu de Candás, anque tamién s'habilitó otra ruta d'accesu a partir de la Ilesia de la llocalidá.
Nun dispón d'equipamientos, y la redolada apaez un tanto degradáu, polo que l'asistencia de bañistas ye práuticamente nula.
Na so redoma puede practicase la pesca recreativa y les inmersiones de bucéu.

## Referencies
Sablera de Represas

La **sablera de Represas** ta asitiada na llocalidá española del conceyu de Tapia de Casariego. Forma parte de la Mariña Occidental d'Asturies y presenta proteición medioambiental por tar catalogada como ZEPA y LIC.
## Descripción
Ye una sablera de trazáu rectilliniu con un llargor d'unos 300 metros y un anchor medio de 30 metros. L'ausencia casi total de sable ye'l motivu principal pol que sía una sablera bien pocu visitada. Sicasí esta carauterística promueve la presencia habitual de pescadores nel pedreru. La esistencia d'afloramientos predresos aconseya que los visitantes vaigan provistos de calzáu fayadizo tipu bota o de cualesquier otru tipu que tenga suela dura. Tien serviciu de duches y l'actividá que s'encamienta como óptima ye la de pesca recreativa nel pedreru.

L'accesu a esta sablera puede faese dende les proximidaes del puertu de Tapia utilizando un paséu esistente a lo llargo de la llinia de la mariña. Otra alternativa ye la d'aportar con vehículu pola salida costera de Tapia que ta más al este.

## Referencies
Sablera de Ribera L'Ouca

La **sablera de Ribera l'Ouca** atopar nel conceyu asturianu de Cuideiru y pertenez a la llocalidá de Santa Marina. Forma parte de la Mariña Occidental d'Asturies, y ta allugada ente la Punta la Borona y la sablera d'El Aguaduz, que presenta como singularidá'l castru d'El Artu nel so centru.

## Descripción
La sablera ye realmente un pedreru con forma de concha, tien un llargor d'unos 120-130 m y un anchor medio d'unos 35 a 40 m. El so peculiar nome deber a la evolución del vocablu ocla (algues) —que derivó a ouca—, la ocla (o l'ocle) ye un productu depositáu en ciertes sableres asturianes que foi tradicionalmente utilizáu como abonu de tierres.

La so redolada ye rural y con un baxu grau d'urbanización y la peligrosidá ye media. Los accesos son piatonales ya inferiores a un km pero de mal percorríu. La so redolada ye rural y con un baxu mediu d'urbanización. El llechu ta compuestu de sables gruesos y tonos claros en pequeñes cantidaes yá que la mayoría del llechu cubrir cantos rodaos.

P'aportar a la sablera que'l so nucleu de población más cercanu ye Vaḷḷouta, tien de dise dende'l pueblu de Santa Marina.La sablera ta xunto a la de Pumarín y tán dixebraes pola punta Borona», al occidente de la sablera de Pumarín percorriendo'l mesmu camino que pa la de Pumarín, tomando una esviación pasaos unos 150 m de les ruines de «El Castiellu», que foi utilizáu mientres la Guerra Civil Española como puestu de vixilancia pol so estratéxicu allugamientu. Unos 150 m más palantre llégase en cantu del cantil, bien azorronáu pola vexetación polo qu'hai qu'estremar la vista y la prudencia, y unos 150 m más palantre hai un túnel na mesma vexetación, qu'hai que travesar. A partir d'esti puntu empecipia'l descensu per un peligrosu camín que complica, y enforma, la baxada.

La sablera nun tien nengún tipu de serviciu y pa los que s'atreven a baxar, encamiéntase la pesca submarina y la recreativa con caña. Se reireta el peligru que supón baxar a la sablera si non se esexperto y nun se conocen bien los caminos.

## Referencies
Sablera de Riboira

La **sablera de La Riboira** ye una de les sableres del conceyu asturianu d'El Franco, nel occidente d'Asturies y asitiada na llocalidá d'A Caridá. La so forma ye rectillinia con un llargor averáu de 180 metros y un anchor medio d'unos quince metros. El so llechu ye de gran cantidá de cantos rodaos y escasu sable de color gris polo que'l so grau d'ocupación ye bien baxu. Ta asitiada nuna redolada rural con una urbanización escasa.

Los únicos visitantes que suel tener la sablera son pescadores una y bones el so accesu tien una cierta dificultá pos la baxada del cantil, que al empiezu son unes escaleres, sigue per un senderu en forma de zigzag que ye bastante llargu y tien enforma peligru. Ye una sablera ensin serviciu dalgunu y l'actividá más encamentada ye la pesca submarina. Poles sos proximidaes pasa la sienda costera» E-9 de Viavélez a Ortiguera.

## Referencies
Sablera de Ribón

La **sablera de Ribón**, conocida tamién como **Sablera de los Cuervos** ta asitiada nel occidente del Principáu d'Asturies , nel conceyu de Valdés y pertenez a la llocalidá de Ribón. Forma parte de la Mariña Occidental d'Asturies y ta enmarcada dientro del Paisaxe Protexíu de la Mariña Occidental d'Asturies.

## Descripción
Tien forma de concha, el llargor mediu ye d'unos 160 m y un anchor medio d'unos 20-25 m. La so redolada ye rural, con un grau de peligrosidá ye mediu. El llechu ye de sable turráu de granu mediu. L'accesu ye difícil ya inferior a 500 m pero dende esta llocalidá tien unos accesos bien complicaos y peligrosos. Tien la desaguada d'un ríu escontra la metá de la sablera y l'únicu castru esistente ta a la izquierda.

El pueblu más cercanu ye'l de Ribón. Pa llegar a les proximidaes de la sablera encamiéntase llevar pantalón llargu y reciu. L'actividá encamentada ye la pesca deportiva a caña
## Referencies
Sablera de Pumarín

La **sablera de Pumarín** atopar nel conceyu asturianu de Cuideiru y pertenez a la llocalidá de Santa Marina. Forma parte de la Mariña Occidental d'Asturies y ta catalogada como Paisaxe protexíu, ZEPA y LIC.

## Descripción
La sablera ye realmente un pedreru con forma de concha, tien un llargor d'unos 200-210 metros y un anchor medio d'unos 18 m, con una gran variación pol efeutu de les marees. La so redolada ye rural y con un baxu grau d'urbanización y la peligrosidá ye media. Los sables son ablancazaes de granu mediu y tien bien poca asistencia. Los accesos son piatonales ya inferiores a 0,5 km pero de mal percorríu. La so redolada ye rural y con un baxu grau d'urbanización. El llechu ta compuestu de sables gruesos y tonos claros en pequeñes cantidaes yá que la mayoría del llechu cubrir cantos rodaos.

La sablera tópase llindada al oeste pola punta Borona» que, de la mesma, fai de llende cola sablera de Ribera L'Ouca que s'atopa tres la punta Borona. P'aportar a esta sablera hai que llegar hasta la entrada más al oeste del pueblu de Santa Marina.

## Referencies
Sablera de Punxéu

La **Sablera del Punxéu** ta nel conceyu de Valdés, nel occidente del Principáu d'Asturies y pertenez al pueblu de Queirúas. Forma parte de la Mariña Occidental d'Asturies y ta enmarcada nel Paisaxe protexíu de la Mariña Occidental d'Asturies.

## Descripción
La so forma ye semicircular, tien un llargor d'unos 800 m y un anchor medio de 15 m. La redolada ye práuticamente virxe y una peligrosidá media. El llechu ta formáu por cantos rodaos y bien poques zones de sables gruesos. La ocupación y urbanización son escases.

P'aportar a la sablera, más bien a la parte más accesible y prestosa, hai que llegar a Bustu y depués a Queirúas onde hai que preguntar por “Corbeiros” que ye calar más conocida. Antes de baxar a ella hai que caminar unos 800 m pola llinde del cantil hasta llegar a una arbolea tres la cual ta Punxéu. P'algamar l'arenal, hai que baxar pol estremu oeste qu'amás coincide en que ye'l más fácil de los accesos. Tamién hai un accesu pel centru de calar por onde baxen unes escaleres de madera francamente peligrosu y casi verticales. La sablera ye conocida tamién pol nome de **Ferreiro** pos ta dientro de la gran concha con esti nome. A lo último, dicir que la baxada ye bien peligrosa y abondo llarga lo qu'aumenta la probabilidá de tener dalgún incidente.

## Referencies

## Enllaces esternos
Sablera de Rodiles

La **sablera de Rodiles** ye una sablera de la mariña oriental asturianu perteneciente al conceyu de Villaviciosa, alcontrada nel llau oriental de la desaguada de la ría de Villaviciosa. L'estremu occidental de la **Sablera de Rodiles** comunicar cola Sablera de Misiegu, asitiada nel delta de la ría. Nel otru llau de la desaguada de la ría, atópase la Sablera d'El Puntal. 

La **Sablera de Rodiles** tien un llargor averáu de 1.000 m. Ye una sablera de sable finu y tostada. Apta pa la práctica de dellos deportes, principalmente'l surf, lo qu'al pie de la guapura del paisaxe atrai a un gran númberu de turistes convirtiéndola nuna sablera bien popular que cunta con numberosos servicios como área de pícnic, kiosco, restoranes, camping, aseos, duches, vestuarios, serviciu de llimpieza, aparcamientu, puestu de la Cruz Bermeya y equipu de salvamentu. Cuenta tamién con un ampliu merenderu asitiáu nun frondoso pinar d'ocalitos que s'estiende a lo llargo de tola sablera y que ta perfectamente acondicionáu pa comíes campestres y zones de descansu.

Rodiles ye un tramu de la mariña de la Mariña del Xurásicu Asturiana (o Mariña de los Dinosaurios), área de gran interés arqueolóxicu debíu al afayu de numberosos xacimientos del periodu xurásicu formaos por roques nes que s'atopen impreses buelgues de Dinosaurios. Los xacimientos de los cantiles cercanos a Tazones y los xacimientos d'icnites de Villaviciosa, atópense bien próximos a ella.

La **Sablera de Rodiles** pertenez a la **Reserva Natural Parcial de la Ría de Villaviciosa** na conocida como Mariña Oriental d'Asturies.

Nel ámbitu del deporte del surf, la fola producida na desaguada de la ría conocida como 'la Barra' ta incluyida dientro de les 100 meyores foles del mundu y ente les 4 meyores d'Europa y trai a la contorna turismu de tol mundu .
Por desgracia esti induldable curiosu turísticu tien los díes contaos por una desafortunada decisión política de dragar la bocana pa dar salida a un proyeutu de pantalanes pa yates deportivos y de luxu.

## Servicios
* Aseos
* Aparcamientos
* Duches
* Teléfonu 
* Papeleres
* Serviciu de limpieza 
* Pasareles d'accesu 
* Serviciu de Salvamentu
* Chiringos

## Ver tamién
* Mancomunidá Contorna de la Sidra

## Referencies

## Enllaces esternos

* 
*
Sablera de Sabugo

La **sablera de Sabugo** ye una sablera asitiada nel occidente del Principáu d'Asturies , nel conceyu de Valdés y pertenez al la llocalidá de Sabugo. Ta na Mariña Occidental d'Asturies, dientro del Paisaxe Protexíu de la Mariña Occidental d'Asturies.

## Descripción
Tien forma de concha, el llargor mediu ye d'unos 240-250 m y un anchor medio d'unos 20 m. La so redolada ye rural, con un grau d'urbanización y una peligrosidá baxa. L'accesu piatonal ye d'unos quinientos m de llargor. El llechu ye de sable de granu escuru y tamañu mediu. Suelen tar seques siempres sacante en momentos de fuerte temporal.

P'aportar a la sablera hai que partir de les llocalidaes d'Outur o Sabugu y cerca d'ellos sale una pista de tierra pero en bien bon estáu que termina nun aparcamientu, tamién de tierra. Pa llegar al sable hai que baxar pon una caleya que suel tar bien tupia pola vexetación. La sablera llinda pel este cola sablera d'Outur de la que ta dixebrada por un espigón natural. Ta llindada pel este por un cantil llamáu de «Les Crucianas» y pol oeste pol de «La Golgona». En dambos añeren una gran variedá d'aves. Esta zona ta declarada como Paisaxe Protexíu con unos paisaxes de gran guapura. Nun dispón de nengún serviciu. Les actividaes más encamentaes son el surf pal que tien «Categoría 1» y la pesca recreativa. Sablera naturista.

## Referencies
Sablera de Salencia

La **sablera de Salencia** ta nel conceyu de Cuideiru, nel occidente del Principáu d'Asturies y pertenez al pueblu de Nuviana. Forma parte de la Mariña Occidental d'Asturies y ta catalogada como Paisaxe protexíu, ZEPA y LIC.

## Descripción
Tien una forma irregular. El so llechu ye de sables claros y de granu gruesu. P'aportar a la sablera hai qu'alcontrar previmente los pueblos d'Albuerne y Nuviana que son los nucleos de población más cercanos. Hai que tomar el mesmu camino que pa la sablera de L'Airín y la única diferencia ye que na bifurcación esistente hai que tomar el ramal de la derecha y siguilo mientres unos 800 m que lleva hasta un mirador dende onde pueden vese la sablera de L'Airín y el castru d'El Fariñón.

Siguiendo'l descensu del camín llegar a la redoma de la sablera y a una nueva depuradora que ta xunto a un pequeñu arollo llamáu «Yendebarcas». Como se ve, tien una desaguada fluvial, puede llevase mascota. Mui cerca ta'l castru de Fariñón». La sablera nun tien serviciu nengunu y les actividaes más encamentaes son la pesca submarina y la deportiva a caña.

Hai qu'alvertir que nun se pretenda baxar col vehículu hasta la sablera porque a la fin del camín nun hai espaciu pa él nin pa dar la vuelta.

## Referencies
Sablera de Salinas o tercera de Ḷḷuarca

.

La **sablera de Salinas o 3ª de Ḷḷuarca** asítiase na redoma de Ḷḷuarca, Valdés n'Asturies y tamién ye conocida como la sablera 3º de Ḷḷuarca. Forma parte de la Mariña Occidental d'Asturies y ta enmarcada nel Paisaxe Protexíu de la Mariña Occidental d'Asturies, presentando catalogación como Paisaxe protexíu, ZEPA, LIC.

## Descripción
Tienen forma de concha. Tien un llargor total d'unos 220 m, un anchor medio d'unos 80 m y ta formada por sable de granu mediu y roques. Les sos agües son bien seles y la sablera tien como carauterística peculiar les casetes pa vistise o desvistise lo que-y da a la sablera un ciertu y encantador aire «retro». Estes casetes retírense a la fin de la temporada braniza. La so redolada ye urbanu, con un grau de peligrosidá baxu.

P'aportar a ella hai que faelo andando dende la 2ª sablera de Ḷḷuarca yá que les dixebren un pequeñu grupu de roques; dichu accesu foi remocicáu. Pa dir en coche, tien de dexase esti aparcáu na 2ª sablera de Ḷḷuarca y caminar hasta la 3ª como yá s'indicó. Cerca d'esta sablera atopa'l faro «Punta Talaya o Blanca». Tien unos servicios bien completos como son los de vixilancia, llimpieza, duches y restoranes. La pesca recreativa ye l'actividá óptima encamentada.

## Referencies
Sablera de San Antolín

La **sablera de San Antolín** ta asitiada na llocalidá española de Naves, nel conceyu asturianu de Llanes.

Ye la mayor sablera del conceyu con 1200 metros de llargor. Ye una sablera seminatural, recta de sable finu y grava abierta al mar Cantábricu.

Ye de peligrosidá alta por cuenta de que da a mar abiertu y tener fuerte aguaxe.

Dende'l puntu de vista medioambiental ye una sablera considerada paisaxe protexíu, con catalogación de ZEPA y LIC, con vexetación na sablera. Por esti motivu ta integrada nel Paisaxe Protexíu de la Mariña Oriental d'Asturies, al igual que les estribaciones orientales de la sierra de Cuera, a poca distancia y que confieren al paisaxe de la sablera un curiosu más.Nes redoma asítiase la ilesia románica de San Antolín de Bedón. Nesta sablera desagua'l ríu Bedón o de Les Cabres. 

## San Antolín
Esti pueblu cunta con cien vecinos, la mayor parte nativos, pero tamién con braniantes qu'atraíos poles guapures y servicios que se-yos empresten, formen parte de la comunidá. Hai dos sableres: San Antolin de Bedón, d'un llargor de 2km, de perfinu sable, comunicándose per un camín peonil cola sablera de Torimbia, al empar pola sablera puede pasase por un túnel natural a la sablera de Portacos. Esta sablera tien una ría na cual desagua'l ríu Bedón, delicia de los pescadores pola bayura de truches, y dispón d'un mirador qu'apodera tola sablera con un aparcamientu debidamente acondicionáu.

## Referencies
Sablera de San Balandrán

La **sablera de San Balandrán** ye una arenal del conceyu asturianu d'Avilés, próximu al pobláu gozoniegu de Zeluán. El grau d'urbanización y d'ocupación son altos y la so redolada ye industrial. El llechu tien pequeñes zones de sables de granu mediu y de color escuru. Les baxaes piatonales son bien fáciles. Los graos d'urbanización y ocupación son bien baxos. Forma parte de la Mariña Central asturiana.

P'aportar a esta sablera lo meyor ye aportar primero a los nucleos poblacionales más cercanos que son El Poblao y Zeluán y ta dientro de la conocida ensenada de Llodero polo que queda mui cerca de la llamarga de Zeluán, zona bien conocida por ser una zona privilexada d'observación d'aves permanentes. Hai un par de plantes de la marisma asturiana: la *Limonium vulgare* y la * Sacocornia perennis*. Por ellos encamiéntase a los visitantes procurar nun estropiar un ecosistema bien fráxil lo que se consigue en bona parte evitando'l bañu nesta sablera. Como actividaes encamentaes tán la pesca a caña y percorrer el paséu marítimu hasta'l faru.

## Referencies
Sablera de Sancidiellu

La **sablera de Sancidiellu** ye una sablera aisllada en forma de concha, arrodiada de cantiles bastante verticales, ta asitiada nel conceyu asturianu de Cuideiru y pertenez a la llocalidá d'Ouviñana. Presenta vexetación na sablera y ta catalogada como Paisaxe protexíu, ZEPA y LIC, y enmárcase na Mariña Occidental d'Asturies.

## Descripción
P'alcontrar la sablera hai que faelo primero colos dos pueblos más cercanos: Ouviñana y Rieguabaxu.

Una vegada alcontráu Ouviñana hai que cruciar el pueblu y llegar al faru de Cabu Vidíu dende onde se ve perfectamente la zona este de la sablera y los sos cantiles según un grupu de pequeños castros siendo'l más grande'l llamáu «Ballenatu». Si deseyar baxar a la sablera hai que percorrer una baxada que, casi siempres ta llena de vexetación. A la fin puede reparase la desaguada d'un regueru.

P'aportar a la sablera, dempués de pasar pola ilesia d'Ouviñana tómase la esviación que va escontra'l puertu «Portiella». Ente la esviación a Portiella y antes d'onde la carretera empecipia una fuerte baxada, hai qu'esviase per una carretera entá más pequeña que pasa ente un gran númberu de xalés. Dende ellí vese una llinia llétrica que va la mariña; hai que dirixise a la torre más cercana al mar, que se ve bien nel horizonte cercanu. Al pie de ella empieza la peligrosa baxada que llega hasta'l llechu de la sablera. Nun hai nengún tipu de serviciu y les úniques actividaes posibles son la pesca submarina y la deportiva a caña. Repitir la dificultá de la baxada yá que con frecuencia suel tar bien resbaliza.

## Referencies
Sablera de Samartín

La **sablera de Samartín**, tamién conocida como l**'arenal de Samartín**, ye una de les sableres de la parroquia de Celoriu, nel conceyu de Llanes, Asturies. Enmarcar nes sableres de la Costa Oriental d'Asturies, conocida como Costa Verde Asturiana y ta considerada paisaxe protexíu, dende'l puntu de vista medioambiental (pola so vexetación). Por esti motivu ta integrada, según información del Ministerios d'Agricultura, Alimentación y Mediu Ambiente, nel Paisaxe Protexíu de la Costa Oriental d'Asturies.

## Descripción
Trátase d'una sablera de sable blancu con afloramientos predresos. Presenta forma de concha y frente a ella asítiense dos castros (que formen parte de les conocíes como islles de Po, a unu de los cualos xúnese por aciu un tómbolo). La redolada puede considerase virxe, por ser de calter totalmente natural, lo cual supón nun disponer d'equipamientos nin servicios. Yá que presenta considerable aguaxe faise apta pa la práctica de surf. Mientres el baxamar xunir a la sablera de Portiello.

Como datu interesáu a tener en cuenta ye la esistencia d'un fenómenu natural únicu na zona: n'el baxamar, puede vese cómo brota agua del sable de la sablera. tratar d'agua duce soterraña.

Puede tamién destacar la esistencia d'unes pequeñes cales. Realmente trátase de dos pequeños bancos de sable que nun pueden considerase sableres en sí, a les que namái se puede aportar poles roques y que se llamen “La Nixón”, que ye valorada porque cuando se lleva a cabu la recoyida d'algues (ocla), queden al descubiertu dos cueves conocíes como “los pozos de la nixón” onde se producía una gran acumuladura de material; y "la Penal", que namái ye accesible, mientres unes poques hores, en baxamar, sumiendo al producise la xubida de la marea.

## Referencies

*  Llanes
Sablera de Penafrente

La **sablera de Penafrente** ta nel conceyu de Valdés, nel occidente del Principáu d'Asturies y pertenez al pueblu de Queirúas. Forma parte de la Mariña Occidental d'Asturies y ta enmarcada nel Paisaxe protexíu de la Mariña Occidental d'Asturies.

## Descripción
Tien forma de nidia concha con un llargor averáu d'unos 150 m y un anchor medio de 40 m. El llechu ta formáu por sables escuros de tamañu mediu entemecíu con grandes lloses de piedra. La ocupación y urbanización son escases a pesar de que los sos accesos son fáciles, piatonales ya inferiores a unos 500 m.

P'aportar a la sablera, que ta totalmente arrodiada de grandes cantiles hai qu'alcontrar el pueblu de Queirúas. Como interesada referencia del camín, hai que llegar hasta la única cabina telefónica qu'hai y coyer la pista de la esquierda. Unos metros más palantre hai una pista qu'arrodia'l pueblu y débese tomar primer el camín que sale a la derecha y faer lo mesmo de siguío, esto ye, volver tomar el camín de la derecha na siguiente esviación. Llegar a un pequeñu aparcamientu onde puede dexase el vehículoy mui cerca, a unos 20 m atópase una guapa cayida d'agua según l'accesu a la sablera.

La sablera nun tien nengún serviciu, hai una desaguada fluvial y ellí suelen tar presentes casi siempres una bona bandada de mabees moñudos. Les actividaes encamentaes son la pesca submarina y la deportiva a caña.

## Referencies

## Enllaces esternos
Sablera de San Pedro de Antromero

.
 

La **sablera de San Pedro de Antromero**, na llocalidá de Antromero, parroquia de Bocines, conceyu de Gozón, comunidá autónoma del Principáu d'Asturies, España, ye una sablera de la mariña central que nun presenta proteición medioambiental de nengún tipu.

## Descripción
Sablera presenta forma de concha y un gran valor xeolóxicu.

Pueden trate nos cantiles de la sablera estratos del cretácicu (na zona oeste), con munchos fósiles de gasterópodos y ostreidos (paecíos a orca); y del carboníferu, que s'asitien na zona occidental de la sablera y que presenta orbitolinas. Un interés xeolóxicu que tien esta sablera ye que ye una gran plataforma de abrasión en flysch. Ente los afloramientos predresos y piedres diverses pueden vese fósiles de bioturbaciones. Na parte central-oriental de los cantiles ven estratos del carboníferu, la mayoría con restos vexetales.

Tocantes a servicios dispón de señalización de peligru y d'equipu d'auxiliu y salvamentu, esti postreru solu en dómina braniza. Tamién hai duches, papeleres y serviciu de llimpieza, anque escarez de cualesquier otru equipamientu.

## Referencies
Sablera de San Pedru la Ribera

La **sablera de San Pedru La Ribera** atopar nel conceyu asturianu de Cuideiru y pertenez a la parroquia asturiana de Soutu Lluiña. Ta catalogada como Paisaxe protexíu, ZEPA y LIC, y enmárcase na Mariña Occidental d'Asturies.

## Descripción
La sablera tien forma de concha, tien un llargor d'unos 450-460 m y un anchor medio d'unos 30 m. La so redolada ye residencial y con un grau d'urbanización y la peligrosidá ye medios. Los sables finu y doráu y tien bastante asistencia. Los accesos son piatonales o en coche hasta la mesma sablera y de bon percorríu. La so redolada ye residencial, con un grau mediu d'urbanización y ocupación alta.

P'aportar a la sablera hai que tomar una carretera que parte del centru de Soutu Lluiña y va hasta la sablera, hasta'l mesmu nivel del mar, nun trayeutu d'unos dos km totalmente llanos y bien senciellos. N'hores de marea baxa atópense bien bonos llugares de pesca nos estremos de la sablera. Tien la desaguada del ríu Esqueiru , que tien como afluentes los ríos Llanteiru y el Panizal. Les agües na desaguada son llimpies y cristalines. Tien un edificiu de servicios y nos sos baxos hai una necrópolis medieval.

Tien un conxuntu ampliu de servicios como camping, duches, zones verdes, vixilancia, aparcamientu y servicios, ente otros como son los restoranes daqué más alloñaos. Tocantes a otros llugares pa visitar ta una cortil castreño enriba de la punta de La Garita. Les actividaes más encamentaes son el bucéu, el pesca submarina y la deportiva a caña. La sablera ta catalogada como «Categoría 1» pa la práctica del surf. Sablera encamentada pa tola familia.

## Referencies

## Enllaces esternos
Sablera de Santa Marina

La **Sablera de Santa Marina** ye una sablera de la parroquia de Ribeseya del conceyu d'homónimu, Asturies. Enmarcar nes sableres de la Costa Verde Asturiana y ta considerada paisaxe protexíu, dende'l puntu de vista medioambiental. Por esti motivu tán integraes, según información del Ministerios d'Agricultura, Alimentación y Mediu Ambiente, nel Paisaxe Protexíu de la Costa Oriental d'Asturies.

## Descripción
La sablera de Santa Marina ye una de les más estenses d'Asturies, presentando un gran arenal que s'enfusa na ría de Ribeseya que s'abrir xunto al monte Corderu y a la cual arrama les sos agües el ríu Sella. Presenta un pedregal (que puede percorrese mientres la marea baxa, llegando hasta Tereñes) na zona occidental, asitiáu sol monte Somos.

Los sos accesos piatonales al sable son cómodos y fáciles consistentes n'escaleres y ramples. Al ser una sablera dientro d'un cascu urbanu, dispón de práuticamente tou tipu de servicios: aseos, duches, papeleres, serviciu de llimpieza, oficina de turismu, teléfonos, establecimientos de bébores y comíes; según alvertencia de peligru por aciu megafonía y servicios de socorrismu, anque namái na dómina braniza.

Amás el so interés aumentar por cuntar nel estremu oeste, restos de buelgues de dinosauriu (icnites) y detrás del paséu pueden contemplase diverses villes modernistes ya indianes.

## Historia
De primeres la sablera atopábase dixebrada del nucleu poblacional. Ye por ello polo que l'estudiu del urbanismu de la mesma ta rellacionáu col desenvolvimientu de Ribeseya como población. Los primeros “braniantes” dexaron les sos propies buelgues nes construcciones que pueden vese a cuerpu de sablera. Trátase de miembros de l'aristocracia y de l'alta burguesía tantu de la rexón como d'otres zones, inclusive de la capital del país, Madrid. La so llegada masiva deber a la presencia na zona d'un balneariu nel que s'ufiertaben tanto baños de mar, como de yodu y algues. Esti balneariu surdió a iniciativa de los marqueses d'Argüelles en 1910.

Empieza a surdir a partir d'esti momentu los primeru xalés que se constrúin alliniaos frente al mar como'l de la mesma Marquesa d'Argüelles, que ye agora'l Gran Hotel; el xalé de Antero Prieto o la llamada Villa San Pedro, tou ellos d'esta dómina.

D'esta manera, antes del españíu de la guerra del 36, la sablera de Santa Marina convirtióse no que podría calificase como una ciudá xardín que cuntaba con alredor de trenta construcciones, toes elles suntuoses, presentando torres, miradores acristalaos, terraces… A la llegada de los años sesenta, empieza a sentise los efeutos del desarrollismo. Nos años ochenta y noventa del sieglu XX empiézase la construcción d'adosáu, con calter de segunda residencia.

Puede destacar tamién qu'esta sablera forma parte del Camín de Santiago, dirixéndose escontra San Pedro, Abeu y Leces, onde cunten con albergue de pelegrinos.

## Referencies

## Enllaces esternos
Sablera de Serantes

.

La **sablera de Serantes**, tamién conocida como **sablera de Serantes y El Sarrello** atopar na redoma del pueblu asturianu de Serantes, nel conceyu de Tapia de Casariego. Según el Ministeriu d'Agricultura, Alimentación y Mediu Ambiente, la sablera de Sarrello ye indeoendiente y presenta carauterístiques propies. Forma parte de la Mariña Occidental d'Asturies y presenta proteición medioambiental por tar catalogada como ZEPA y LIC.

## Descripción
Mientres les fines de selmana tien una arribación masiva. Los accesos pueden ser rodaos hasta unos 500 metros de la sablera y la so peligrosidá ye media. Los pueblos más cercanos son los de Cornayo y Serantes. L'accesu dende Serantes escontra «El Serrallo» ta bien señalizáu dende Serantes onde, siguiendo la pista indicada, llégase perbién hasta un aparcamientu remocicáu últimamente.

Ye una sablera d'unos 250 metros de llargor y un anchor medio de 150 metros. Ta asitiada na desaguada del ríu Tol que lo fai pela zona oeste. Tien l'arena tostada escura y granu de tamañu medianu. En baxamar xunir cola Sablera de Mexota, tien marismas y un campu dunar. En baxamar tamién puede dise caminando escontra l'oeste hasta llegar a la sablera pequeña allegante de «El Serrallo» y darréu hasta la sablera de Mexota.

Tienen equipu de vixilancia, un camping próximu, duches, aparcamientu y papeleres. Ye una sablera bien apta pa tola familia.

## Referencies

## Enllaces esternos
Sablera de Sienra

La **sablera de Sienra** atopar nel conceyu asturianu de Cuideiru y pertenez a la parroquia asturiana de Vaḷḷouta. Forma parte de la Mariña Occidental d'Asturies y atópase enmarcada nel Paisaxe Protexíu de la Mariña Occidental d'Asturies.

## Descripción
La sablera ye realmente un pedreru con forma de concha, tien un llargor d'unos 200-210 m y un anchor medio d'unos 18 m. La so redolada ye rural y con un baxu grau d'urbanización y la peligrosidá ye media. Los sables son ablancazaes de granu mediu y tien bien poca asistencia. Los accesos son piatonales ya inferiores a un km pero de mal percorríu. La so redolada ye rural y con un baxu mediu d'urbanización. El llechu ta compuestu de sables gruesos y tonos claros en pequeñes cantidaes yá que la mayoría del llechu cubrir cantos rodaos.

Pa llegar a esta sablera hai que tomar el camín más oriental de Vaḷḷouta. Dempués de superar la ilesia y una granxa de vaques hai que siguir unos 400 m más y aparcar el vehículu. Más palantre, y nel primer gran cantil, ta la sablera. Estos tienen un desnivel d'unos 80 m y el camín pa baxar ta llenu de vexetación y tien un desnivel desaxeradamente pronunciáu polo que se desaconseya baxar por él.

La sablera tien una gran riqueza de pexes nel pedreru y una desaguada fluvial. Nun hai nengún tipu de serviciu. Repitir la peligrosidá de los cantiles.

## Referencies

## Enllaces esternos
Sablera de Tablizu

La **Sablera de Tablizu** ta nel conceyu de Valdés, nel occidente del Principáu d'Asturies y pertenez al pueblu de Tablizu. Forma parte de la Mariña Occidental d'Asturies y ta enmenmarfcada nel Paisaxe Protexíu de la Mariña Occidental d'Asturies.

## Descripción
La so forma ye recta, tien un llargor d'unos 230 m y un anchor medio de 15 m. La redolada ye práuticamente virxe y una peligrosidá media. El llechu ye mistu y ta formáu por cayuela y zones de sables feldespáticas de color turráu y granu mediu. La ocupación y urbanización son escases.

L'accesu a esta sablera tien una ciertu entueyu: En primer llugar tien d'alcontrase'l pueblu de Tablizu y, amás, la sablera atópase bien cercana al cabu Bustu. Dende la parte más occidental de Tablizu sale un camín de tierra que conduz a la sablera. Pa ello hai que dexar tras les víes del ferrocarril y a unos 200 m del cartelu indicador del pueblu hai que percorrer unos 900 m per una pista que suel tar anubierta nel so últimu tramu por un regueru bien caudalosu.

La sablera tien una desaguada fluvial y un pedreru d'unos 200 m na so parte más occidental que solo ye accesible en baxamar. Suel añerar nesa sablera una bona bandada de mabea moñudo. La sablera escarez de cualquier serviciu siendo les actividaes más encamentaes la pesca deportiva a caña y la submarina. Hai que tomar procuros nes zones de la sablera que tienen folla polos posibles zapicaes y cayíes sobre la roca.

## Referencies

## Enllaces esternos
Sablera de Téifaros

La **sablera de Téifaros** atópase na llocalidá de Téifaros, nel conceyu asturianu de Navia. La sablera tien forma rectillinia, con un llargor d'unos 450 m y un anchor medio d'unos 50 m. La so redolada ye rural, con un grau d'urbanización mediu y una peligrosidá baxa. L'accesu piatonal ye d'unos 500 m de llargor. La sablera escarez de sable y trátase d'un gran pedreru de casi mediu quilómetru de llargor.

P'aportar a esti pedreru hai que tomar el mesmu camín que se dirixe a la Sablera de Fabal. Hai qu'esviase nuna llomba asitiada a la esquierda del camín y un pocu más palantre vamos ver la sablera al fondu. Convién tomar procuros na baxada yá que presenta una notable dificultá, amás de llevar calzáu afayaízu p'andar pol pedreru y pantalón llargu y fuerte pa pasar per una zona tupia de felechos y toxos. Les actividaes encamentaes nel pedreru y la so redoma son la pesca recreativa y el marisquéu.
## Referencies
Sablera de Tourán

La **sablera de Tourán** ta asitiada nel conceyu asturianu de Valdés y ta asitiada na redoma del pueblu de San Martín. Forma parte de la Mariña Occidental d'Asturies y ta enmarcada nel Paisaxe Protexíu de la Mariña Occidental d'Asturies, presentando catalogación como Paisaxe protexíu, ZEPA, LIC.

## Descripción
La sablera tien un llargor d'ochenta m con sable grueses y de color escuru y zones de roques y un anchor medio de 50 m. La so redolada ye rural, con un grau d'urbanización mediu y una peligrosidá baxa. L'accesu piatonal ye d'unos trés km y el so grau d'ocupación ye baxu.

Los pueblos más cercanos son Albarde y Sanmartín y p'aportar a la sablera lo más seguro ye coyer la indicación que ta en San Martín, mui cerca del camping del mesmu nome. Lo meyor ye dexar el vehículu nuna escampada qu'hai delantre de la última casa del pueblu. Hai dos formes de llegar a la sablera: Unu ye coyendo un camín a trescientos m antes camping que xira escontra la esquierda; la otra forma ye llegar hasta'l camping y arrodialo pol oeste. En dambos casos la baxada ye llarga pero cómoda; quiciabes a la xubida sía necesariu faer una parada de descansu.

La sablera, amás del camping citáu tien la desaguada d'un pequeñu ríu. Ye unu de los pocos sitios onde les sos agües tán en tranquilidá y tienen, amás, una gran llimpieza. Tien serviciu de llimpieza de la sablera y les actividaes encamentaes son el bucéu, la pesca submarina y la recreativa.

## Referencies

## Enllaces esternos
Sablera de Tazones

La Sablera de Tazones ta asitiada nel corazón del famosu puertu pesqueru de Tazones, a 10 km de Villaviciosa, nel Principáu d'Asturies. Na so contorna atopen ensame d'establecimientos cola más variada ufierta gastronómica de pexes y mariscos.

Tien un llargor de 200 m, accesos rodaos y ta allugada nuna redolada urbana. Magar ello ta catalogada como LIC, formando parte de la conocida, Costa Verde o Costa Oriental d'Asturies.

## Servicio
* Aparcamiento *
Socorristes

## Buelgues de dinosauriu
Nel pedreru de la sablera, a unos 120 metros del panel esplicativu asitiáu a la entrada del arenal, sobre la superficie d'un estratu gris de la formación Tereñes, accesible en marea baxa, atópense delles icnitas tridáctiles de dinosaurios bípedos, dalgunes de les cuales formen un rastru. 480 metros más allá na mesma direición, na formación d'orixe fluvial Vega, apaez otra buelga tridáctila de dinosauriu.

Partiendo del llau esquierdu de la carretera que va al faru, nun cantil que'l so accesu ta convenientemente señalizáu, hai más buelgues tridáctiles de dinosaurios bípedos y cuadrúpedos y otra d'arrastre de cola.

## Referencies

## Ver tamién
* Mancomunidá Contorna de la Sidra
Sablera de Torbas

La **sablera de Torbas** ye una sablera del conceyu d'El Franco, na zona occidental d'Asturies. Ta asitiada al este del cabu Blanco», nel pueblu de Valdepares. Pertenez a la Mariña Occidental d'Asturies y magar nun tar incluyida na franxa qu'abarca'l Paisaxe Protexíu de la Mariña Occidental d'Asturies, presenta dos tipos de proteición medioambiental, yá que ta catalogada como ZEPAy LIC.
## Descripción
La so configuración ye la d'una ensenada y el sable tien un llargor d'unos 100 a 110 metros y un anchor medio de 30 a 35 metros, de color escuru y granu de tamañu mediu. Al tener la forma d'ensenada, lo normal ye que les sos agües sían seles la mayor parte del añu. Ye una sablera bien pocu allegada y nun tien serviciu de socorrismu nin nengún otru. La so redolada tien un grau d'urbanización baxu y de tipu rural.

La sablera tien una desaguada fluvial y la pesca submarina y la recreativa son les actividaes más encamentaes. Debíu al gran númberu de piedres qu'hai, nun ye recomendable dir con neños.

### Accesos
Hai dos accesos a la Sablera de Torbas. Dambos accesos son piatonales y de un km aproximao.

* Primer accesu
Ta indicáu na carretera xeneral N-634. Siguiendo la indicación llegar a un castiellu qu'hai qu'arrodiar y apuértase a una pista que s'encrucia más palantre; tien de tomase'l camín de la esquierda siguiendo col vehículu hasta onde prudentemente ye posible. Dende ellí vase andando unos 500 m hasta la sablera.

* Segundu accesu
Parte dende'l cartelu señalizador de Valdepares. Dempués de coyer esta esviación llegar hasta una fábrica de muebles y na primer curva qu'hai escontra la esquierda tiense que siguir de frente hasta llegar a un torrexón medieval. Nesti puntu sigue'l camín que se dirixe escontra'l cabu Blanco» y dende ellí a la sablera ye fácil llegar pos ta a la vista.

## Referencies
Sablera de Toró

.
 

La **Sablera de Toró**, conocida tamién como **Entremís**, ye una sablera del conceyu de Llanes, Asturies. Enmarcar nes sableres de la Costa Oriental d'Asturies, tamién llamada Costa Verde Asturiana y ta considerada paisaxe protexíu, dende'l puntu de vista medioambiental (pola so vexetación). Por esti motivu ta integrada, según información del Ministeriu d'Agricultura, Alimentación y Mediu Ambiente, nel Paisaxe Protexíu de la Costa Oriental d'Asturies.

## Descripción
La sablera de Toró presenta forma de concha con un llechu formáu tantu por finos sables blanques como por grandes pináculos predresos, d'orixe cársticu.

Considerar una sablera semiurbana por tar allugada bien próxima al cascu urbanu de Llanes, lo cual fai que tenga una gran arribación de bañistas. Ta arrodiada por un paséu que llega hasta un mirador y unos cantiles baxos, vecinos a la Sablera de Portiello. Cuenta con gran variedá de servicios que van dende un aparcamientu propiu, a aseos, duches, lavapiés, serviciu de llimpieza, papeleres, teléfonu…hasta establecimientos de comida y bébora o fonte d'agua potable. Pel branu cunta amás con equipu de salvamentu. Amás cunta con aseos y duches pa discapacitaos, según un serviciu de anfibugui, pal accesu hasta l'agua de minusválidos.

Pola so espectacularidá cunta cola certificación Q calidable, y dende 1996 cuenta según los años con Bandera Azul, siendo l'últimu añu na que la llogró 2014. 

## Referencies

## Enllaces esternos
Sablera de Turbeiriza

La **sablera de Turbeiriza**, conocida tamién como **Sablera d'El Cura**, ye una sablera asitiada nel occidente del Principáu d'Asturies , nel conceyu de Valdés y pertenez al la llocalidá de La Caleya. Forma parte de la Mariña Occidental d'Asturies y ta enmarcada nel Paisaxe Protexíu de la Mariña Occidental d'Asturies, presentando catalogación como Paisaxe protexíu, ZEPA, LIC.

## Descripción
La sablera ta mui cerca de los pueblos de Caneiru y Outur y p'aportar a ella hai que cruciar el regueru que ta más al este d'Outur dende onde sale un camín ascendente que crucia un monte. Ensin abandonalo, pásase per unos praos que suelen tener caballos y baxando pol citáu camín se llaga a la sablera. Dende'l pueblu de «La Calella» hai otru accesu pero tien mayor dificuld pa percorrelo. La redolada tien un gran curiosu paisaxísticu y tamién xeolóxicu yá que tien una gran cueva . Nun dispón de nengún serviciu y l'actividá más recomendable ye la pesca recreativa. Resulta necesariu faer un avisu importante: hai que tener curiáu cola pleamar si aportar dende Outur.

## Referencies
Sablera de Verdicio

**La sablera de Verdicio**, tamién llamada **sablera de Tenrero** yá que desagua nella'l ríu del mesmu nome, atopar nel conceyu de Gozón, comunidá autónoma del Principáu d'Asturies, España y pertenez a la llocalidá de Verdicio.

## Descripción
El grau d'urbanización y d'ocupación son medios y de tipu residencial y la so redolada ye semi rural. El llechu tien el sable de granu finu y de color turráu. Les baxaes piatonales son bien fáciles. Los graos d'urbanización y ocupación son bien baxos pero l'arribación pel branu y fines de selmana ye masivu col riesgu qu'esto trai.

La zona, que forma parte de la Mariña Central asturiana, ye «Paisaxe protexíu del Cabu Peñes».

P'aportar a esta sablera hai qu'alcontrar el nucleu de población más cercanu que nesti casu ye Verdicio. L'accesu ye'l mesmu que pa les sableres de Carniciega y Aguilera pola esviación darréu antes de llegar a Verdicio y pasar el pueblu de San Martín de Samartín de Podes siguiendo hasta'l primer encruz y coyendo una estrecha carretara que va en direición al mar, a la derecha, que yá s'acolumbra, saliendo a la sablera xusto enfrente de los castros de «La Peña Prieta/Negra» y «La Bermea».

Otros curiosos d'esta sablera ye la proximidá de Lluanco, un xacimientu arqueolóxicu y otru xacimientu paleontolóxicu del paleolíticu, un conxuntu dunar y pa los andarines, la sienda «PR-AS 25» que va dende Lluanco pasando por Moniello, Bañugues, el Cabu Peñes, Verdicio y Xagón hasta'l faru de San Xuan de Nieva, tamién llamáu faru d'Avilés.

La sablera ta dotada de los siguientes servicios: duches, área de picnic, llimpieza, equipu de vixilancia, aparcamientu y chiringos. Pa practicar surf tien Categoría 2. Anque la potencia de les marees nesta sablera son fuertes, ye una de les más solicitaes d'esta zona polo que s'encamienta tomar munchos procuros mientres el bañu. Ye una sablera naturista.

## Panorámica

## Referencies

https://www.lne.es/verano/2015/07/29/playa-verdicio-nueva-ibiza-costa/1792931.html
Sablera de Viavélez

La **sablera de Viavélez** ye una de les sableres del conceyu d'El Franco n'Asturies. Ta asitiada na llocalidá del mesmu nome, nun tien servicios de socorrismu nin nengún otru y tien poca asistencia de bañistas. Ta nel mesmu puertu y tien forma de concha con un llargor d'unes  y un anchor medio escasísima que s'envalora alredor de  y que solo puede apreciase cuando hai baxamares vives. El sable ye escura y el granu tien tamañu mediu.

Les llocalidaes cercanes son Viavélez y A Caridá. Como la sablera ta nel mesmu puertu pesqueru de Viavélez, la llocalización y accesu a ella ye bien fácil. Tamién, pol so allugamientu, ye una sablera bien segura. Pa los andarines tien el aliciente de tener al llau la sienda costera «E-9» de Viavélez a Ortiguera y de Viavélez a Tapia de Casariego.

## Referencies
Sablera de Vidiago

La **Sablera de Vidiago**, ye una sablera llinial, conocida tamién como **Novales o Bretones** (por cuenta de que realmente son dos sableres que se comuniquen al traviés d'un senderu y unes escaleres d'accesu) ye una sablera de la parroquia de Vidiago nel conceyu de Llanes, Asturies. Enmarcar nes sableres de la Costa Oriental d'Asturies, tamién llamada Costa Verde Asturiana y ta considerada paisaxe protexíu, dende'l puntu de vista medioambiental (pola so vexetación). Por esti motivu ta integrada, según información del Ministerios d'Agricultura, Alimentación y Mediu Ambiente, nel Paisaxe Protexíu de la Costa Oriental d'Asturies.

## Descripción
La sablera de Vidiago, como comentemos antes, ta formada por dos sableres continues separaes ente sigo por un puexu. La que se conoz como sablera de Bretonos oeste, a la que s'apuerta dende la llocalidá de Vidiago por un accesu afechiscamente señalizáu qu'acaba nun aparcamientu asitiáu en cantu de la sablera, toma unos 60 metros de llargor y el so llechu ta formáu por sable y cantos rodaos. Pela so parte, la conocida como Bretonos este, con un llargor averáu a los 200 metros, presenta un llechu qu'arenes de sable y cantos rodaos presenta dalgún qu'otru bloque de roca. Nesta sablera ye onde desagua'l ríu Novales, d'ende l'otru nome col que se designa la sablera (sablera de Novales).
Mui cerca de la sablera atopa'l conocíu Ídolu de Peña Tu, y de los conocíos como Bufones d'Arenuces.

Tien pocos equipamientos, anque ente ellos ta'l del serviciu de llimpieza y equipu de salvamentu en dómina braniza.

## Referencies

## Enllaces esternos