open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Hoyocasero

**Hoyocasero** ye un conceyu y una llocalidá española perteneciente a la provincia d'Ávila, na comunidá autónoma de Castiella y Lleón asitiada nel valle del altu Alberche, na falda de la so sierra homónima. En  cuntaba con una población de  habitantes.

## Símbolos
L'escudu heráldicu que representa al conceyu foi aprobáu oficialmente la  col siguiente blasón:

La descripción testual de la bandera qu'utiliza'l conceyu ye:

## Xeografía
;Allugamientu La llocalidá ta asitiada a una altitú de 1348&nbsp;msnm.





## Historia
Tien el so orixe na cultura celta de los vetonos como se constata polos enterramientos na redolada de la ermita del Cristu. La primer referencia histórica a Hoyocasero (naquel momentu *Oyó-queseru*) ye la d'una escaramuza de guerra en 1090 que s'enmarcaba dientro de la llucha ente'l rei moru de Badayoz, Mutawakkil y Alfonsu VI pol control de Toledo tres la muerte d'Al-Mamun en 1076.

Mientres la edá media y hasta 1795 dependió col restu d'aldegues o collaciones del valle del Alberche de l'Abadía del Burgohondo, que controlaba'l valle dende la güei ermita de San Pedro en Navarrevisca. Dicha abadía foi eslleida pola so estrema relaxación ya indisciplina na fecha mentada.

Nel sieglu XVI una parte del términu municipal, propiedá de los Marquesáu de Velada Velada yera aprovecháu polos vecinos del llugar, ensin que los titulares emprestar el mínimu d'atención, yá que de xuru-yos fueren apurríes a los sos antepasaos como tributu de bizarría. Tres unes serie de pleitos ente los vecinos de Hoyocasero qu'ocuparen la tierra y los dueños, foi alcordáu'l Censu enfitéutico ente dambes partes, por escritura fechada en 6 de xineru de 1567 y qu'establecía una especie d'arriendu ensin fecha de finalización ente'l representante de Mosén Rubí de Bracamonte y el pueblu de Hoyocasero, alcuerdu que tuvo a valir hasta entráu'l sieglu XX.

Quiciabes este sía'l motivu pol que güei esti conceyu seya titular del 60% del términu: unes 3.000, Has; quiciabes el conceyu con mayor porcentaxe de terrén procomún yá que nun se vio afeutáu polos procesos de desamortización de bienes de la Ilesia y zones baldías una y bones el Censu Enfiteútico torgar.

Dende 2001 esti conceyu cunta col primer agospiamientu turísticu de la península climatizáu totalmente por enerxíes anovables. En 2007 entamar na llocalidá una caravana de muyeres por que los vecinos solteros, vilbos o divorciaos pudieren buscar pareya. Nes eleiciones municipales del añu 2015 el psoe gana les eleiciones.

## Espacios naturales
* **Pinar de Hoyocasero**

Na actualidá, el pueblu ye conocíu por el so pinar de pinu montés  y que ye  que crecen nos sos trés estratos (arbóreo, arbustivo y herbal). Conserva nel so estratu herbal especies  

## Altar rupestre
Nel añu 2010 topar nel términu municipal nel **Praillo de los Mijares** un altar de piedra con 6 pasos tallaos, de la Edá del Fierro, similar al del Capo de Ulaca de Solosancho.

## Demografía
El conceyu, que tien una superficie de 52,48&nbsp;km², cuenta según el padrón municipal pa  del INE con  habitantes y una densidá de &nbsp;hab./km².





## Ciudaes hermaniaes



## Referencies

## Enllaces esternos
Gutierre-Muñoz

**Gutierre-Muñoz** ye una llocalidá y conceyu de la provincia d'Ávila, Castiella y Lleón, España. Tópase asitiáu na cañada real que xunía Madrid y Valladolid. En  cuntaba con una población de  habitantes.

## Xeografía
;Allugamientu La llocalidá ta asitiada a una altitú de 885&nbsp;msnm.





## Historia
La población de Gutierre-Muñoz surde na dómina medieval a partir de la repoblación del sieglu XI de les tierres d'Ávila, dirixida por Raimundo de Borgoña, so les órdenes d'Alfonsu VI. El so orixe vien d'un pueblu surdíu arriendes de la so posición nuna cañada real.
Equí morrió Alfonsu VIII de Castiella n'ochobre de 1214 aquexáu d'unes fiebres.

## Demografía
El conceyu, que tien una superficie de 22,15&nbsp;km², cuenta según el padrón municipal pa  del INE con  habitantes y una densidá de &nbsp;hab./km².





## Referencies

## Bibliografía
* 

## Enllaces esternos
Hoyorredondo

**Hoyorredondo** ye un conceyu d'España, na provincia d'Ávila, comunidá autónoma de Castiella y Lleón. Pertenez al partíu xudicial de Piedrahíta. Tien cinco anejos, El Castillo, La Alameda, Las Casillas, Las Casas y La Carrera.
Ta asitiáu a más de 1040 metros d'altor na carretera de Piedrahíta a Béxar nel Valle de Corneja. Tien conceyu propiu,

## Estensión y población
Tien una superficie de 17,22 km², con una población de 95 habitantes y una densidá de 5,52 hab/km².

## Demografía

## Monumentos

* Ilesia de La nuesa Señora de l'Asunción:

Empezada a construyir nel sieglu XVI, presenta una cabecera poligonal con una amplia nave y una robusta torre a los pies, alzada sobre un basamento predresu al que se tien accesu per una pequeña puerta con arcu de mediu puntu en forma de ferradura. Dicha torre ye anterior a la fábrica de la nave del templu qu'adosa la so mampostería sobre los sillares y moldures de la mesma. 

L'amplia nave mayor tien trés grandes arco diafragmes con aires góticos. Nel interior configuren un perampliu salón pocu allumáu con panales onde perdura'l blanquiáu orixinal. 

La so cubierta ye una armadura de par y nudiellu qu'afata'l almizate con llazu d'ocho y cruceta. Ente que nel so suelu entá perduren antigües sepultures. El retablu mayor y los dos llaterales son barrocos. Tien imáxenes de La nuesa Señora de l'Asunción, San Andrés, La virxe del Rosariu y San Antonio, La Doliosa y una pequeña escultura de la virxe del Pilar y un Cristu crucificáu.

## Tradiciones
Fiesta de l'Asunción el 15 d'agostu, la matanza, xugar a la calva y artesanía de paya y blima: realícense gorres típiques d'Ávila

## Referencies

## Enllaces esternos
Hoyos del Collado

**Hoyos del Collado** ye un conceyu d'España perteneciente a la provincia d'Ávila, na comunidá autónoma de Castiella y Lleón. Forma parte del partíu xudicial de Piedrahíta. En  tenía una población de  habitantes.

## Xeografía
;Allugamientu La llocalidá ta asitiada a una altitú de 1474&nbsp;msnm.





## Demografía
El conceyu, que tien una superficie de 9,88&nbsp;km², cuenta según el padrón municipal pa  del INE con  habitantes y una densidá de &nbsp;hab./km².





## Medios de comunicación
;Radio Dende branu de 2013
emite na llocalidá la emisora Radio Gredos en pruebes nel 106.6 FM, con cobertoria na mesma llocalidá y en Hoyos del Espino

## Referencies

## Enllaces esternos
Hoyos de Miguel Muñoz

**Hoyos de Miguel Muñoz** ye un conceyu d'España perteneciente a la provincia d'Ávila, na comunidá autónoma de Castiella y Lleón. Forma parte del partíu xudicial de Piedrahíta. En  cuntaba con una población de  habitantes.

## Xeografía
La llocalidá ta asitiada a una altitú de 1534&nbsp;msnm. Polo que se trata del conceyu más altu de la provincia abulense, el más altu tamién de Castiella y Lleón y unu de los más altos d'España.





## Demografía
El conceyu, que tien una superficie de 11,87&nbsp;km², cuenta según el padrón municipal pa  del INE con  habitantes y una densidá de &nbsp;hab./km².





## Referencies

## Enllaces esternos
Junciana

**Junciana** ye una llocalidá y conceyu d'España, na provincia d'Ávila, comunidá autónoma de Castiella y Lleón. Pertenez al partíu xudicial de Piedrahíta.

## Allugamientu
La llocalidá asítiase na contorna d'El Barco de Ávila - Piedrahíta y na contorna natural-histórica del Alto Tormes a una altitú de 994&nbsp;msnm. El llende norte del conceyu fai frontera cola provincia de Salamanca. Tien una superficie de 15,02 km². Los conceyos estremeros son El Losar del Barco, Gilbuena, La Carrera, Becedas, Solana de Ávila, Medinilla y El Tejado.




## Clima

## Economía
El términu municipal ta entendíu dientro de les árees con indicación xeográfica protexida de la carne vacuno *[[Carne d'Ávila]]* —de la especie Avileña-Negra ibérica— y de les *[[Xudíes del Barco de Ávila]]*.

## Demografía y alcaldes




## Fiestes
Les fiestes de Junciana son les siguientes:
* 15 de mayu: San Isidro
* 24 d'agostu: San Bartolomé

## Notes


## Referencies

## Enllaces esternos
La Hija de Dios

**La Hija de Dios** ye un conceyu d'España perteneciente a la provincia d'Ávila na comunidá autónoma de Castiella y Lleón. Asítiase al sur del Valle Amblés, a 28 km de distancia de la capital. En  cuntaba con una población de  habitantes.

## Xeografía

### Allugamientu
La llocalidá ta asitiada a una altitú de 1179&nbsp;msnm.
El conceyu llinda al sur cola alliniación Paramera d'Ávila - La Serrota y al norte col sector central del Valle de Amblés. 





### Clima
El clima que predomina en La Hija de Dios ye mediterraneu-continentalizado, lo cual traduzse en temperatures estremes. Los iviernos son fríos, con una media de cien díes al añu de xelaes y unos venti díes al añu con nieve. Los branos pela cueta son calorosos pudiéndose superar los 35&nbsp;°C; sicasí, por cuenta de la altitú, la temperatura mientres la nueche nun suel superar los 20&nbsp;°C. Les precipitaciones son de calter mediu baxu (alredor de 400&nbsp;mm al añu.

### Vexetación
La vexetación que s'atopa nel conceyu ye variada: encines na devesa, monte de ribera a lo llargo del ríu, ríu de La Hija, con chopos, sauces, vergueras, llameres y fresnos y vexetación d'altu monte nes partes más elevaes.

## Demografía
El conceyu, que tien una superficie de 12,50&nbsp;km², cuenta según el padrón municipal pa  del INE con  habitantes y una densidá de &nbsp;hab./km².





## Fiestes

Les fiestes del conceyu tán dedicaes a San Miguel y celébrense los díes 28 y 29 de setiembre.

## Observatoriu astronómicu

Pola so situación xeográfica (1.200 m d'altitú) y l'escelente calidá del cielu, gracies a l'ausencia de contaminación y a la escasa perturbación del allumáu públicu, **La Hija de Dios** foi escoyida sede del Centru Astronómicu d'Ávila. Esta actividá empezó fai agora diez años cuando se buscaben supernoves y otros oxetos alloñaos. Anguaño l'actividá astronómica acutar al estudiu de galaxes y cuásares.

## Referencies

## Enllaces esternos
Las Berlanas

**Las Berlanas** ye un conceyu d'España perteneciente a la provincia d'Ávila, na comunidá autónoma de Castiella y Lleón. En  cuntaba con una población de  habitantes.

## Xeografía
;Allugamientu El
conceyu forma parte de la contorna tradicional de La Moraña y la capital del conceyu ta asitiada a una altitú de 946&nbsp;msnm. Consta de cuatro nucleos de población, llixeramente separaos, llamaos Aldehuela, El Burgo, Rivilla y Barrio Nuevo (esti postreru construyíu dempués de la riada del 59 que les sos primeres cases apurrir en 1963).





## Demografía
El conceyu, que tien una superficie de 16,69&nbsp;km², cuenta según el padrón municipal pa  del INE con  habitantes y una densidá de &nbsp;hab./km².





## Festividaes

El 29 d'agostu de 1959, una importante riada destruyó unu de los nucleos de población, El Burgo. De magar, pa celebrar que'l pueblu salió alantre dempués de la catástrofe celebren cada branu en Las Berlanas les fiestes de "La Riada". La fiesta tradicional ye la de setiembre anque anguaño escareza d'importancia. Dende aquella El Burgo quedó convertíu nun barriu pantasma.

## Referencies

## Enllaces esternos

*Un monumentu recuerda la riada de Las Berlanas
Mamblas

**Mamblas** ye un conceyu d'España perteneciente a la provincia d'Ávila, na comunidá autónoma de Castiella y Llión. En  cuntaba con  habitantes (120 homes y 95 muyeres).

## Símbolos

L'escudu heráldicu y la bandera que representen al conceyu fueron aprobaos oficialmente la . L'escudu se blasona de la siguiente manera:

La descripción testual de la bandera ye la siguiente:

## Xeografía
;Allugamientu y Toponimia
La llocalidá ta asitiada a una altitú de 819&nbsp;msnm.En terrenal llanu bañáu pol ríu Zapardiel. Topamos el mesmu nome nun caserío de la provincia y conceyu de Zaragoza. El topónimu mamblas vien del llatín *mammulas*, ≪tetes≫, ≪tetillas≫, diminutivu de *mamma* ≪teta≫ ≪pezón≫. Trátase d'una denominación bien espresiva, bien frecuente na península Ibérica, en Cerdeña y nel norte d'África.





## Demografía
El conceyu, que tien una superficie de 24,04&nbsp;km², cuenta según el padrón municipal pa  del INE con  habitantes y una densidá de &nbsp;hab./km².





## Referencies

## Enllaces esternos
Manjabálago y Ortigosa de Rioalmar

**Manjabálago y Ortigosa de Rioalmar**, enantes denomináu **Manjabálago**, ye un conceyu d'España, na provincia d'Ávila, comunidá autónoma de Castiella y Llión. Ta formáu por dos nucleos de población: Manjabálago (capital del conceyu) y Ortigosa de Rioalmar. En  cuntaba con una población de  habitantes. En Ortigosa vivió un tíu de Santa Teresa de Xesús llamáu Pedro de Cepeda, que se retiraría nos jerónimos de Guisando. Cuanda Santa Teresa diba dir a Becedas a una mestrona pa curase d'una enfermedá, nel so camín d'Ávila a Becedas paró en Ortigosa na so primer etapa y el so tíu regálo-y El Tercer Abecedariu del franciscanu Francisco de Osuna. De camín a Becedas infórmenlos de que la mestrona nun trabaya pel hibiernu, pos trata a los enfermos con plantes que nun salen hasta primavera. Deciden pos esperar el momentu fayadizu en Zapardiel de la Cañada Castellanos de la Cañada, en casa de la hermana mayor de Teresa, María de Cepeda.

## Xeografía
;Allugamientu Manjabálago,
la llocalidá capital del conceyu, ta asitiada a una altitú de 1276&nbsp;msnm.Pola llocalidá pasa'l Ríu Almar.




File:Manjabálago-Iglesia de San Miguel arcangel.JPG|Ilesia de san Miguel, Manjabálago
File:Manjabálago-fuente 1.JPG|Fonte romana en Manjabálago
File:Manjabálago-calle del Palacio.JPG|Calle del Palaciu en Manjabálago
File:Manjabálago-ventana.JPG|Ventana en Manjabálago
File:Ortigosa de Rioalmar-casa.JPG|Casa con reminiscencies teresianes en Ortigosa de Rioalmar
File:Ortigosa de Rioalmar-escudo.JPG|Escudo en Ortigosa de Rioalmar
File:Río Almar4.JPG|Río Almar y al fondu Ortigosa

## Demografía
El conceyu, que tien una superficie de 17,01&nbsp;km², cuenta según el padrón municipal pa  del INE con  habitantes y una densidá de &nbsp;hab./km².





## Referencies

## Enllaces esternos
Martiherrero

**Martiherrero** ye un conceyu d'España perteneciente a la provincia d'Ávila, na comunidá autónoma de Castiella y Llión. La llocalidá ta asitiada na carretera de Muñico. En  cuntaba con una población de  habitantes.

## Historia
Los términos del conceyu tienen un rexistru históricu más ampliu. Atopáronse xacimientos dataos de la edá prehistórica Vetona-Romana.
* Nel almacén visitable del Muséu Provincial d'Ávila atópense 4 bracos y 5 cistas de la dómina vetona-romana. Fueron de los primeros afayos romanos de la provincia d'Ávila. Fueron atopaos nel antiguu balneariu de la nobleza romana, actual Colexu d'Educación Especial Santa Teresa.
* Tamién s'atoparon tumbes de la dómina vetona na finca de Pedro Serrano.
* Y tien siete fuentes y dos llavanderos de piedra de dómines pasaes.
 Esti conceyu atopábase travesáu pola Cañada Real Soriana Occidental, utilizada pa l'alzada escontra tierres estremeñes. Anguaño, esta Cañada Real sigui siendo utilizada pola alzada pero con muncha menor frecuencia que nel pasáu. 

Tien dada una de les seis plaques de Santa Teresa n'España yá que ta documentáu que foi unu de los pueblos de camín de Santa Teresa d'Ávila nel cual tamién pernoctó. Amás de tar documentáu tamién el pasu del Lazarillo de Tormes.

## Xeografía
;Allugamientu
La llocalidá ye la entrada principal
a la Sierra d'Ávila y ta asitiada a una altitú de 1230&nbsp;msnm.





## Demografía
El conceyu, que tien una superficie de 22,79&nbsp;km², cuenta según el padrón municipal pa 2017 del INE con 311 habitantes y una densidá de 13,65&nbsp;hab./km².





## Economía
Principalmente centrada na agricultura y la ganadería.

## Fiestes patronales
* **La nuesa Señora de l'Asunción** (2 de xunetu). 
* **Virxe de Fátima** (fin de selmana darréu posterior al 13 de mayu).
* **Santa Agueda** (5 de febreru).
* **Matanza Popular** (en redol al tercer fin de selmana de xineru), empezada nel añu 2015 con ánimu de caltener les tradiciones.
* **Día del árbol** (21 de marzu), facer en collaboración con Colexu d'Educación Especial Santa Teresa pa fomentar asina les actividaes inclusives.
* **Ruta motera** (tercer fin de selmana de xunetu) pa fomentar el turismu activu.
* **Selmana cultural** (última selmana d'agostu).
* **Fiesta de Halloween** (31 d'ochobre) na que se realicen pasaxes del terror pa tolos públicos.
* **Castañada del día de tolos Santos** (1 de payares).

## Actualidá
Pertenez a la Cofradería del Valle-Amblés formada por dieciséis pueblos que n'ochobre realicen dos abanderaos de cada conceyu una serie d'ufriendes a Nuesa Señora de Sonsoles.

Debíu al pasu de Santa Teresa d'Ávila, el conceyu forma parte de la Ruta teresiana pola diócesis d'Ávila, en concretu, de la Ruta de la Salú (Ruta Teresiana 2).

## Referencies

## Enllaces esternos
Mengamuñoz

**Mengamuñoz** ye un conceyu d'España perteneciente a la provincia d'Ávila, na comunidá autónoma de Castiella y Llión. Atopar a 32&nbsp;km de la capital provincial, xunto al Puertu de Menga (1564 m), ente la sierra de la Paramera y La Serrota. Pol pasa l'antigua calzada romana del Puertu del Picu, nel so camín al norte en direición a Arévalo. Tamién foi llugar d'importancia pa l'alzada, al pasar pequí la Cañada Real Lleonesa Occidental. En  cuntaba con una población de  habitantes.

## Símbolos

L'escudu heráldicu que representa al conceyu foi diseñáu pol especialista Eduardo Duque y Pindado, y aprobáu oficialmente la  col siguiente blasón:

## Xeografía
;Allugamientu La llocalidá ta asitiada a una altitú de 1312&nbsp;msnm.





## Demografía
El conceyu, que tien una superficie de 11,75&nbsp;km², cuenta según el padrón municipal pa  del INE con  habitantes y una densidá de &nbsp;hab./km².





## Monumentos y llugares d'interés

* Ilesia de San Miguel Arcánxel (sieglu XVII)

* Potru de ferrar

* Fonte antigua

* Fragua

* Molinos fariñeros

* Calzada romana (hasta al puertu de Menga)

## Fiestes
8 y 9 de setiembre, La Nuesa Señora de la Paz

## Referencies

## Enllaces esternos
Mesegar de Corneja

**Mesegar de Corneja** ye un conceyu d'España perteneciente a la provincia d'Ávila, na comunidá autónoma de Castiella y Llión. Forma parte del partíu xudicial de Piedrahíta. En  cuntaba con una población de  habitantes.

## Símbolos
L'escudu heráldicu y la bandera que representen al conceyu fueron aprobaos oficialmente'l . L'escudu se blasona de la siguiente manera:

La descripción testual de la bandera ye la siguiente:

## Xeografía
;Allugamientu La llocalidá ta asitiada a una altitú de 1018&nbsp;msnm.




## Historia
De la edá moderna caltiénse un documentu de 1516 de llei de vecindá: vecindaes ente les villes de Piedrahíta y Bonilla de la Sierra.

## Demografía
El conceyu, que tien una superficie de 10,29&nbsp;km², cuenta según el padrón municipal pa  del INE con  habitantes y una densidá de &nbsp;hab./km².




## Arquiteutura relixosa
**La Ilesia de Santa María de Mesegar** llevantar a mediaos del sieglu XVI, y la so capiya mayor rematar en bóveda de perfecta factura. La torre de los sos pies repite les carauterístiques de les de los llugares cercanos y ta reparada con grandes grapes de fierro. Yenos conocíu que los sos maestru constructor foi Diego de Vandadas, que cobró por mano d'obra 340 ducaos. El retablu qu'apaez na capiya mayor ye obra del villafranquino Juan Antonio Herrera, qu'en nel añu 1752 cobró, namái pol so doráu, la cantidá de 700 reales. Tamién intervinieron na fábrica los maestros Diego Gómez de Cisneros, que, nel añu 1613, construyó y doró la custodia, y Felipe Gómez, qu'en 1613 fixo la imaxe de la Virxe y una urna pal sacramentu.

## Referencies

## Enllaces esternos
Mironcillo

**Mironcillo** ye una llocalidá y un conceyu d'España perteneciente a la provincia d'Ávila, na comunidá autónoma de Castiella y Llión. Parte del so territoriu municipal ta incluyíu nel espaciu natural de les Sierres de la Paramera y Serrota. 
En  cuntaba con una población de  habitantes.

## Xeografía

;Allugamientu
La llocalidá ta asitiada a una altitú de 1122&nbsp;msnm. El conceyu ta asitiáu xunto a la Sierra de la Paramera y ye bañáu pol ríu del Gargüelu, que naz na Sierra de la Paramera, cerca del Pico Zapatero (2146 m) y percuerre el términu de sur a norte hasta atopase col ríu Adaja, en plenu valle de Amblés. La zona sur o zona de la sierra ye un terrén serrapatosu, llenu de piedres ensin apenes llugares pa la llantadera. Nesta zona atopa'l Castiellu d'Aunqueospese a 1360 metros d'altor. Na zona norte, podemos ver un encinar nel monte (la sierra de les Yemes), que dixebra visualmente Mironcillo y Ávila. Na zona baxa ye onde s'atopa los terrenes más llanos, onde ta allugada la Devesa de Riofortes. La so distancia a la capital provincial ye de 20&nbsp;km.

Ficheru:Arroyo de la Garganta 1.JPG|Regueru del Gargüelu en Mironcillo, afluente del ríu Fortes
Ficheru:Iglesia de Mironcillo.JPG|Ilesia de Mironcillo
Ficheru:Carros en Mironcillo.JPG|Carros nuna tinada
Ficheru:Mironcillo Ávila.JPG|Mironcillo dende Sierra de Yemes
Ficheru:Mironcillo azulejo.JPG|Azulexu
Ficheru:Encinas en Mironcillo.JPG|Encines na Sierra de les Yemes


## Historia
Históricamente, hai constancia de la esistencia de Mironcillo dende 1414. El so nome ye por cuenta de los sos repobladores, d'orixe gallegu y asturianu.

## Demografía
El conceyu, que tien una superficie de 15,23&nbsp;km², cuenta según el padrón municipal pa  del INE con  habitantes y una densidá de &nbsp;hab./km².





## Patrimoniu

## Fiestes
El Patrón del pueblu ye San Sebastián, que la so festividá ye'l 20 de xineru.

## Referencies

## Enllaces esternos
Mirueña de los Infanzones

**Mirueña de los Infanzones** ye un conceyu d'España perteneciente a la provincia d'Ávila, na comunidá autónoma de Castiella y Llión. En  cuntaba con una población de  habitantes.

## Símbolos

L'escudu heráldicu y la bandera que representen al conceyu fueron aprobaos oficialmente'l . L'escudu se blasona de la siguiente manera:

La descripción testual de la bandera ye la siguiente:

## Toponimia
Propúnxose que'l topónimu Mirueña tratar d'una derivación del hidrónimu prerromanu indoeuropéu *Mira* al traviés de la forma llatinizada *Mironia*.

## Xeografía
;Allugamientu La llocalidá ta asitiada a una altitú de 1110&nbsp;msnm.
Pol términu municipal pasa'l ríu Navazamplón y el ríu Almar





;Clima D'alcuerdu
a los datos de la tabla de siguío Mirueña de los Infanzones tien un clima de transición ente'l clima mediterraneu y l'oceánicu conocíu como *Csb* (templáu con branu secu y templáu) según la clasificación climática de Köppen.

## Demografía
El conceyu, que tien una superficie de 31,21&nbsp;km², cuenta según el padrón municipal pa  del INE con  habitantes y una densidá de &nbsp;hab./km².
## Galería
Verracos de Mirueña 1.jpg|Verraco de Mirueña
Mirueña azulejo verracos.jpg|Azulexu informativu
Mirueña rincón teresiano.jpg|Rincón teresianu
Mirueña de los infanzones -Santa Teresa.jpg|Azulexu informativu
Mirueña portalón verde.jpg|Portalones tradicionales
Mirueña casa de piedra.jpg|Casa tradicional




## Referencies

## Bibliografía
* 

## Enllaces esternos
Mediana de Voltoya

**Mediana de Voltoya** ye un conceyu d'España, na provincia d'Ávila, comunidá autónoma de Castiella y Llión. 

## Estensión y Población
Tien una superficie de 18,38 km², con una población de 107 habitantes y una densidá de 5,82 hab/km².

## Demografía

## Xeografía

;Allugamientu El
conceyu ta asitiáu na parte nororiental de la provincia d'Ávila.


 


## Referencies

## Enllaces esternos
Muñomer del Peco

**Muñomer del Peco** ye un conceyu d'España, perteneciente a la provincia d'Ávila na comunidá autónoma de Castiella y Llión.

## Símbolos

La  el conceyu alcordó l'aprobación d'un escudu heráldicu y una bandera coles siguientes descripciones:

La cruz flordelisada vien de les armes más comunes del llinaxe Muñoz, probable orixe del nome del conceyu. La cabeza de toru simboliza la ganadería vacuna que ye la base de la so economía. La bandera ye una transposición al pañu del escudu heráldicu, prescindiendo de les cabeces de toru pa simplificar el diseñu.

## Xeografía
La llocalidá atopar a una altitú de 895&nbsp;msnm.





## Historia
Asentamientu d'orixe medieval d'orixe vascu, apaez documentáu per primer vegada nel añu 1250, nel Conseñamientu de Rentes del cardenal Gil Torres, col nome de Muñomer, integráu nel cabildru de La Moraña, una de les circunscripciones en qu'a efeutos eclesiásticos taba estremada la diócesis d'Ávila. A efeutos d'alministración política y xudicial, foi siempres un llugar del rei, dependiente de la xurisdicción d'Ávila, integráu hasta'l sieglu XIX nel sexmo de Covaleda, unu de los siete sexmos en que taba estremada la tierra d'Ávila.

## Patrimoniu
El so principal monumentu ye la ilesia de La nuesa Señora de l'Asunción, del sieglu XVI, construyida en mampostería y lladriyu. Tien cabecera poligonal y espadaña a los pies del templu. Nel interior destaca'l retablu mayor, dedicáu a la Virxe y atribuyíu a Blas Hernández, discípulu de Vasco de la Zarza. D'un cuerpu sobre bancu y trés calles, la central flanqueada por entrecalles con forniques qu'acueyen a los Apóstoles, a los santos Domingo y Francisco y a les santes Águeda y Catalina. Na cai central atópense les talles de la Crucifixón y el grupu de la Virxe y el Neñu. Nes llaterales, tables sobre la Epifanía y la Circuncisión nun llau y l'Asunción y San Sebastián, n'otru. Tamién ye destacable la Ermita de La nuesa Señora del Campu, con un retablu del sieglu XVIII.

## Economía
Na actualidá, los sos habitantes siguen viviendo fundamentalmente de l'agricultura y la ganadería.

## Demografía
El términu municipal abarca una estensión de 10,09&nbsp;km², con una población en 2011 de 143 habitantes y una densidá de 14,17 hab/km².





## Referencies
* *El conteníu d'esti artículu incorpora material de la INFORMACIÓN pública relativa a l'aprobación del Escudu y Bandera de Muñomer del Peco (Ávila), publicada nel [[Boletín Oficial de Castiella y Lleón|BOCyL]] nᵘ117, la  ([http://bocyl.jcyl.es/boletines/2013/06/20/pdf/BOCYL-D-20062013-90.pdf testu]), que s'atopa nel [[dominiu públicu]] de conformidá a lo dispuesto nel .*

## Enllaces esternos
Muñopepe

**Muñopepe** ye un conceyu d'España, na provincia d'Ávila, comunidá autónoma de Castiella y Llión. En  cuntaba con una población de  habitantes.

## Xeografía
;Allugamientu La llocalidá ta asitiada a una altitú de 1118&nbsp;msnm.





## Demografía
El conceyu, que tien cantidá de formaciones graniticas sobre les cualos destaca una, que ye "La Talaya", que ye un cantar bien grande, en que'l so interior hai una cueva, na cual esisten unes pintures rupestres. 
Al llau de "La Talaya" ta'l muséu de "la fragua" y el so potru, que déxennos ver ya imaxinar cómo yera l'oficiu de ferreru nel pasáu.
Tamién destaca "El cantar del cuervu", ente otres munches.
Esti conceyu ye consideráu unu de los pueblos más guapos del Valle Amblés, siendo tamién un llugar bien sele pa la vida diaria, cháu a la solana de la sierra d'Ávila, siendo un conceyu bien soleyeru y esta a escasos diez minutos d'Ávila, la capital de provincia.
Les sos fiestes patronales son el 22 de xineru San Vicente, siendo'l patrón del pueblu, y el 5 de febreru Santa Águeda, tamién se celebren les fiestes de branu'l tercer fin de selmana d'agostu.
superficie consta de 6,02&nbsp;km², cuenta según el padrón municipal pa  del INE con  habitantes y una densidá de &nbsp;hab./km².





## Referencies

## Enllaces esternos
Narros de Saldueña

**Narros de Saldueña** ye una llocalidá y un conceyu d'España perteneciente a la provincia d'Ávila, na comunidá autónoma de Castiella y Llión. En  cuntaba con una población de  habitantes.

## Toponimia
Según Ángel Barrio García, el so topónimu esplicar pola procedencia de repobladores procedentes de Navarra; asina, la Rellación del cardenal Gil Torres del añu 1250 referir al llugar como *Nafarros de Salduenna*.

## Símbolos
L'escudu heráldicu que representa al conceyu definir a partir del siguiente blasón aprobáu la :

El castiellu ye una representación esquemática del esistente nel conceyu, construyíu por Rodrigo Dávila y Valderrábano a principios del sieglu XV. Les cadenes son les que figuren nel escudu de Navarra, simbolizando l'orixe de los repobladores del conceyu na Edá Media y la etimoloxía del topónimu.

La descripción de la bandera, aprobada de manera simultánea al escudu, ye la siguiente:

## Xeografía
La llocalidá asítiase a una altitú de 899&nbsp;msnm.





## Demografía
El conceyu, que tien una superficie de 9,44&nbsp;km², cuenta según el padrón municipal pa  del INE con  habitantes y una densidá de &nbsp;hab./km².





## Patrimoniu arquiteutónicu

* **Castiellu de Narros de Saldueña**

El castiellu del duque de Montellano atopar nel estremu de la llocalidá de Narros de Saldueña, en plena llanura de La Moraña.
Foi construyíu a finales del sieglu XV pola familia Valderrábano. 
Constitúi un bon exemplu de castiellu-palaciu llevantáu con lladriyu y tapial, lo que lu rellaciona cola arquiteutura mudéxar. Ye de planta rectangular y tien una gran Torre del Homenaxe.
* **Ilesia de San Martín Obispu**
Ta alcontrada na zona norte de la llocalidá. La so construcción fechar a finales del sieglu XV o principios del sieglu XVI. La planta ye de tipu basilical y ye destacable l'armadura de madera de la cabecera.

## Referencies
* *El conteníu d'esti artículu incorpora material de la INFORMACIÓN pública relativa a l'aprobación del escudu y bandera oficial de Narros de Saldueña (Ávila), publicada nel [[Boletín Oficial de Castiella y Lleón|BOCyL]] nᵘ144, la  ([http://bocyl.jcyl.es/boletines/2013/07/29/pdf/BOCYL-D-29072013-83.pdf testu]), que s'atopa nel [[dominiu públicu]] de conformidá a lo dispuesto nel .*

## Bibliografía
* 

## Enllaces esternos
Narros del Castillo

**Narros del Castillo** ye un conceyu d'España perteneciente a la provincia d'Ávila, na comunidá autónoma de Castiella y Llión. En  cuntaba con una población de  habitantes.

Fundáu polos árabes, foi llamáu Bebán —«puerta fortificada»— hasta la batalla de Simancas, nel 939. Nel sieglu XIII, cola repoblación denominóse «Naharros de Bebán», yá que foi repoblada por navarros («Naharros» como evolución de «Nafarros»). Dende entós formó parte de la Comunidá de Villa y Tierra d'Ávila. El castiellu al que se refier el so nome atopar nel llugar qu'agora ocupa la ilesia, y de él solo queden partes de los sos llenzos d'argamasa y cantos rodaos. Nel sieglu XVII pasó de la tenencia del rei a la del marqués de Mancera y de Malpica hasta'l sieglu XIX. Finalmente, el so nome derivó a Narros del Castillo.

Según el Madoz, a mediaos del s. XIX tenía 40 cases, plaza, escuela d'instrucción primaria y conceyu que faía les vegaes de cárcel.

## Xeografía

### Allugamientu
La llocalidá ta asitiada a una altitú de 956&nbsp;msnm.





### Clima
El conceyu de Narros del Castillo presenta una temperatura medio añal de 11,20&nbsp;°C. La media de temperatures mínimes del mes más fríu ye de -1,10&nbsp;°C, y la de temperatures máximes del mes más templáu de 29,80&nbsp;°C. D'alcuerdu a los datos de la tabla de siguío y a los criterios de la clasificación climática de Köppen modificada el clima de Narros del Castillo podría clasificase como un clima mediterraneu *Csa* o *Csb* en función de la temperatura medio del mes más templáu del branu, yá que supera'l valor de precipitación umbral máximu d'un clima estepario fríu *Bsk*.

## Demografía
El conceyu, que tien una superficie de 33,61&nbsp;km², cuenta según el padrón municipal pa  del INE con  habitantes y una densidá de &nbsp;hab./km².





## Monumentos d'interés
Cunta con una ilesia mudéxar monumental del sieglu XIII, que la so primer construcción yá apaez na rellación del cardenal Gil de Torres de 1250, dempués foi reformada nos sieglos XVI al XVIII, cercada y so la advocación de San Xuan Bautista, denomada n'ocasiones como «ilesia de Santa María del Castillo».

La estación del ferrocarril y el rollu alministrativu, apocayá recuperáu, son otros dos monumentos de la llocalidá.
 
Ficheru:Narros del Castillo 03 by-dpc.jpg|Ilesia y restos de la fortificación
Ficheru:Narros del Castillo 04 by-dpc.jpg|Rollu xurisdiccional


## Referencies

## Bibliografía
*

## Enllaces esternos
Nava de Arévalo

**Nava de Arévalo** ye un conceyu d'España perteneciente a la provincia d'Ávila, na comunidá autónoma de Castiella y Llión. En  cuntaba con una población de  habitantes (408 homes y 367 muyeres).

## Xeografía
;Allugamientu El
conceyu, asitiáu na parte norte de la provincia d'Ávila, ta formáu por cinco nucleos urbanos que comparten conceyu: Magazos, Noharre, Palacios Rubios, Vinaderos y la mesma llocalidá de Nava de Arévalo.
Esta postrera ta asitiada a una altitú de 864&nbsp;msnm.





## Historia
Non bien clara anque sí se sabe que los oríxenes del pueblu deber al asentamientu de llabradores que trabayaben pa los señores feudales que vivíen en Arévalo. D'esta miente Nava de Arévalo apaez nel sieglu XVII como pinar de Arévalo.

## Demografía
El conceyu, que tien una superficie de 58,26&nbsp;km², cuenta según el padrón municipal pa  del INE con  habitantes y una densidá de &nbsp;hab./km².





## Alministración y política
Tres les eleiciones municipales d'España de 2011, la distribución de los conceyales foi la siguiente: PP: 4; UPyD: 2; y PSOE: 1.

## Comunicaciones
Esta llocalidá atópase comunicada cola capital per diverses carreteres comarcales:
A Ávila AV.P124 dempués AV.820 direición Ávila.
A Arévalo AV.P124 dempués AV.P116.
Dispón d'un serviciu d'autobús que xune la llocalidá con Arévalo y Ávila dos veces al día de llunes a vienres.

## Monumentos
El monumentu principal ye la Ilesia dedicada a San Pedro Apóstol del sieglu XVI. Ye d'arte múdejar y nel so interior caben destacar los sos altares barrocos y la so impresionante tribuna (a los pies del templu) que ye única na provincia d'Ávila.

## Fiestes
Son bien tradicionales los antroxos anque los veraderos patrones son San Isidro; 15 de mayu (al tratase d'una llocalidá agrícola) y el Corpus Christi (10 díes dempués del llunes de pentecostés); siendo esta la más importante y la que más fieles y siguidores tien. Caben destacar la de Nuesa Señora del Carmen; 16 de xunetu (cofradería), y Santa Águeda; 5 de febreru (tamién cofradería).

## Educación
En Nava de Arévalo atópase'l Centru Rural Arrexuntáu (CRA) Los Regajales. Esti centru ufierta la educación primaria a dellos conceyos. De la mesma dispón de guardería pública municipal, perteneciente al programa "Crecemos" de la Diputación d'Ávila, y de biblioteca municipal, dependiente del Centru Provincial Coordinador de Biblioteques d'Ávila.

## Personaxes pernomaos
* Lope de Isasti foi cura nesta llocalidá antes de ser destináu a les provincies vascongadas.
* Melitino García Carrero (1924-2008) nació en Nava de Arévalo. Ingresó na carrera fiscal en 1947 y empecipió la so collaboración cola antigua Organización Sindical en 1960; exerció importantes cargos nel sindicatu vertical dende 1960 hasta 1977; en 1982 foi nomáu fiscal xefe de l'Audiencia Nacional por decisión del Conseyu de Ministros.

## Referencies

## Enllaces esternos
Nava del Barco

**Nava del Barco** ye un conceyu d'España perteneciente a provincia d'Ávila, na comunidá autónoma de Castiella y Llión. Forma parte del partíu xudicial de Piedrahíta. En  cuntaba con una población de  habitantes.

## Xeografía
;Allugamientu La llocalidá ta asitiada a una altitú de 1143&nbsp;msnm.





;Clima 

## Demografía
El conceyu, que tien una superficie de 29,37&nbsp;km², cuenta según el padrón municipal pa  del INE con  habitantes y una densidá de &nbsp;hab./km².

Nel Censu de Pecheros de Carlos V de 1528 la Nava tenía una población de 68 vecinos pecheros (contribuyentes). A partir de los años sesenta y setenta del sieglu XX la llocalidá sufrió una fonda despoblación, paralela a la de toa Castiella, al emigrar los sos habitantes más nuevos escontra Madrid, el País Vascu y, en menor midida, a Cataluña en busca de trabayu y oportunidaes. De resultes, la población quedó amenorgada a les magras cifres actuales.





## Referencies

## Enllaces esternos

* Nava del Barco
Navadijos

**Navadijos** ye una llocalidá y conceyu d'España perteneciente a la provincia d'Ávila, na comunidá autónoma de Castiella y Llión. El términu municipal tien una superficie de 19,85&nbsp;km². En  cuntaba con una población de  habitantes. 

L'Aldea d'orixe medieval, formó parte del sexmo de la Sierra de la villa de Piedrahíta, integrada en Valdecorneja, señoríu perteneciente dende'l sieglu XIV hasta'l sieglu XIX a los Álvarez de Toledo, duques d'Alba.

Nel so cascu urbanu caltiénense delles muestres de cases de tipu serranu con gran corrolada delantera al que s'abrir tantu la vivienda como la corte y toles dependencies creaes pa estabular el ganáu. Aportar al corral por grandes portones, con frecuencia protexíos con un tejadillo, que dexen meter los carros al interior.

Navadijos ye unu de los pueblos qu'integraron la llamada Cabaña Real de Carreteros del sexmo de la Sierra de la villa de Piedrahita integrada dende'l sieglu XV hasta'l sieglu XIX, en que sumió, na Cabaña Real de Carreteros del Reinu.

## Arte y cultura
Magar el so pequeñu tamañu Navadijos cuenta con diversos monumentos d'importancia, tales como:

* La **Ilesia de San Xuan Bautista**, construyida en sillería y mampostería, tien una sola nave en que la so parte posterior llevántase una tribuna de madera sofitada sobre cuatro rústiques columnes. Nel presbiteriu una pequeña puerta, con arcu de mediu puntu, da pasu a la sacristía. Aportar al templu por una portada protexida por un pórticu sosteníu por cuatro potentes columnes de piedra. Adosada a los pies, atópase la espadaña que sirve de campanariu, de piedra de sillería, al que s'apuerta por una escalera esterior, tamién de piedra. 

* La **Ermita de San Bartolomé**, de planta cuadrangular y pequeñu tamañu asitiada a la entrada del pueblu y que rinde honor al santu col mesmu nome.
* La **ponte romana de Altopaso** fora del pueblu, camín de la carretera de Garganta del Villar sobre'l ríu Alberche, nuna zona llamada Altopaso, onde s'asitiaba un pobláu primitivu que recibía'l nome de Castru de Altopaso.
* La **ponte romana de San Martín de Fraile**, allugada a metá de camín ente Navadijos y Cepeda, sobre'l Ríu Alberche. Tamién s'asitiaba un pueblu primitivu nesti llugar, del que coyó'l nome, llamáu Castro de San Martín de Fraile.

## Símbolos

L'escudu heráldicu que representa al conceyu foi diseñáu pol heraldista Eduardo Duque y Pindado, y aprobáu la  col siguiente blasón:

El primer cuartel fai alusión a la Casa d'Alba, señores del llugar, y trátase de les armes de los Álvarez de Toledo. El segundu cuartel fai referencia a les fontes de la llocalidá.

## Xeografía
;Allugamientu La llocalidá ta asitiada a una altitú de 1520&nbsp;msnm.El
pueblu asítiase en redol al Regueru de les Veguillas ente dos elevaciones xeográfiques nuna pequeña depresión.





## Demografía
El conceyu, que tien una superficie de 19,85&nbsp;km², cuenta según el padrón municipal pa  del INE con  habitantes y una densidá de &nbsp;hab./km².





## Referencies

## Enllaces esternos
Navahondilla

**Navahondilla** ye un conceyu español asitiáu nel sureste de la provincia d'Ávila (Castiella y Llión). Navahondilla entiende una serie d'entidaes como Aleguillas, Cañada Real, Navahonda, Navapark, Pinar del Valle y Prados Morenos, amás de l'aldega de *Majadillas*, despoblada nel sieglu XIX.

## Símbolos

L'escudu y la bandera que representen a la entidá d'ámbitu territorial inferior al conceyu fueron aprobaos oficialmente'l . El blasón del escudu heráldicu ye'l siguiente:

La descripción de la bandera ye la siguiente:

## Historia
Navahondilla foi probablemente poblada per primer vegada polos Vetonos, un pueblu que'l so atestiguo más representativu son los Toros de Guisando, que s'atopen na cercana llocalidá d'El Tiemblo.

La fundación de Navahondilla probablemente remóntase a la reconquista de la zona per parte d'Alfonsu VI que se remató con tomar de Cadalso de los Vidrios en 1082 y de Toledo en 1085 y tres la cual pasóse a repoblar la zona de los valle del Alberche y del Tiétar. Navahondilla ye nomada per primer vegada nun documentu d'Alfonsu X fecháu'l 5 de marzu de 1261.

Dende la so fundación formó parte de la provincia de Toledo so les xurisdicciones de Gradia y Cadafalsu hasta que'l 30 de payares de 1833 que, por Decretu Real, pasó d'aldega toledana a conceyu abulense con xurisdicción y conceyu propiu.

## Xeografía y redolada

Navahondilla ta asitiada al empiezu de la Sierra de Gredos lo que fai del conceyu un llugar d'orografía bien irregular. La parte norte llega hasta un altor de 1320 m y ta formada per distintes llombes. La parte sur ye travesada pola Cañada Real Lleonesa Oriental.

La fauna del conceyu ye la carauterística de la sierra de Gredos con xabalinos, dalgún llobu. La flora tamién ye la carauterística de la sierra de Gredos onde destaquen los pinos, carbayos y los antaño importantes castañales.

Navahondilla atopar a 50 kilómetos d'Ávila, a 70 km de Madrid y a namái 8 km de los famosos Toros de Guisando y llenda colos conceyos d'El Tiemblo, Cadalso de los Vidrios, Rozas de Puerto Real y San Martín de Valdeiglesias.




## Estensión y población
El conceyu —que tien una superficie de 22,07&nbsp;km²— cuenta con una población de  habitantes (Institutu Nacional d'Estadística d'España ) y una densidá de población de 15,5&nbsp;hab./km² (2012).





## Discutinios
Nel añu 2006 planióse la edificación de 1150 chalés unifamiliares y un campu de golf nun terrén de 71 hectárees de la paraxa conocida como *Cabeza de Caballu*, lindante con una zona d'interés ambiental de la Unión Europea y cola Cañada Real Lleonesa Oriental, que creó gran movición pol so posible impautu ambiental anque, finalmente'l proyeutu foi suspendíu en 2008.

Enantes yá hubiera denuncies por presuntes irregularidaes na construcción de 32 chalés en *Pinar del Valle* construyíos por una empresa del alcalde del conceyu, Heliodoro Iglesias.

En 2013 creóse una gran movición al publicar nel periódicu El País que l'alcalde cobraba 31.485 euros añales.

## Fiestes
* 2 de mayu, San Miguel
* 15 d'agostu, Asunción de la Virxe.

## Referencies

## Enllaces esternos
Navalonguilla

**Navalonguilla** ye un conceyu d'España, na provincia d'Ávila, comunidá autónoma de Castiella y Llión. Pertenez al partíu xudicial de Piedrahíta.

## Xeografía
Navalonguilla llinda al norte con Tormellas, al oeste con Bohoyo y al sur diverses cumes del macizu occidental de Gredos faen de frontera natural cola provincia de Cáceres.

El términu municipal atópase íntegramente na parte occidental del Parque Rexonal Sierra de Gredos y entiende tol cursu altu de la Gargüelu de los Caballeros, dende la so nacencia na llaguna homónima. L'altor máximu del términu municipal asitiar nel picu de la Covacha de 2399 metros sobre'l nivel del mar, na llende cola parte estremeña de la contorna de la Vera.

Por cuenta de les diferencies d'altor sobre'l nivel del mar ente les distintes zones del conceyu tien una gran riqueza de recursos forestales y ganaderos: camperes, encinares, pinares, cursos fluviales y vexetación del altu monte. Nes zones altes del mesmu atopen especies reinales amenaciaes como la cabra hispánica.

Atopar a 89 quilómetros d'Ávila capital.





### Clima

## Población
Tien una superficie de 90,75 km² con una población de 361 
habitantes y una densidá de 3,98 hab/km². Amás d'en el nucleu principal la población arrexuntar tamién nel llugar anexu de Navalguijo.





## Eleiciones municipales de 2011
* Partíu Popular: 181 votos, 7 conceyales.
* Partíu Socialista Obreru Español: 8 votos, 0 conceyales.
* Votos en blancu: 2 (1,05%).
* Astenciones: 105 (35,47%).

## Servicios
El conceyu dispón de diversos chigres, cases rurales y un hostal-camping. Los neños n'edá escolar alleguen a clase en El Barco de Ávila.

## Referencies

## Enllaces esternos
Navalosa

**Navalosa** ye un conceyu d'España perteneciente a la provincia d'Ávila, na comunidá autónoma de Castiella y Llión. En  cuntaba con una población de  habitantes.

## Símbolos
L'escudu heráldicu y la bandera que representen al conceyu fueron aprobaos la . L'escudu se blasona de la siguiente manera:

La descripción de la bandera ye la siguiente:

## Xeografía
;Allugamientu Navalosa
ye un pueblu de la provincia d'Ávila, asitiáu na zona de la Sierra de Gredos, nel Valle del Altu Alberche. Ta a 59 quilómetros d'Ávila y 139 quilómetros de Madrid. Pasa pol pueblu la carretera AV-905 (antigua C-500), carretera a la que s'apuerta dende la N-403 al altor d'El Barraco, o bien dende la esviadura na N-502 al altor de la Venta del Obispu, carretera que conduz tamién hasta'l Parador Nacional de Gredos. La llocalidá ta asitiada a una altitú de 1304&nbsp;msnm.





## Demografía
Tien una superficie de 30 km², una altitú de 1306 metros y cuenta con una población de 427 habitantes, de los cualos 224 son homes y 203 muyeres. (dato Instituto Nacional d'Estadística 2004) densidá de 14,43 hab/km².

## Etnografía

;Fiestes
Son carauterísticos de la llocalidá los festexos celebraos mientres el antroxu denominaos como «cucurrumachos». Nesta tradición, d'orixe ensin determinar con exactitú —bien podría entroncar con tradiciones d'esaltación ganadera, con un sustratu celta o coles similares festas do entroido gallegues precristianes—, desfilen pela ciudá un pequeñu númberu de paisanos amarutaos de seres malinos d'aspeutu atemorizante —los cucurrumachos— con mázcares iguaes de pelo y cuernu, baillando y faciendo sonar les sos llueques.

## Referencies

## Enllaces esternos
Navalperal de Tormes

**Navalperal de Tormes** ye un conceyu d'España perteneciente a la provincia d'Ávila, na comunidá autónoma de Castiella y Llión. Forma parte del partíu xudicial de Piedrahíta y de la comarca d'El Barco de Ávila-Piedrahíta. Tien un Ortigosa de Tormes.

## Símbolos

L'escudu heráldicu y la bandera que representen al conceyu fueron aprobaos el . L'escudu se blasona de la siguiente manera:

La descripción testual de la bandera ye la siguiente:

## Xeografía

;Allugamientu
El nucleu principal del conceyu asítiase a 1301&nbsp;msnm, ente l'aguada norte de la Sierra de Gredos y el sur de la Sierra de Villafranca. El conceyu ta regáu pol ríu Tormes.

Na llocalidá tienen un orixe común dos rutes del Parque Rexonal de Sierra de Gredos: escontra'l Circu de Gredos y escontra los Cinco Llagunes de Gredos. La Llaguna Grande de Gredos atopar nel términu municipal de Navalperal de Tormes.





## Historia

Mientres el sieglu XI y hasta mediaos del sieglu XII la zona tuvo de presentar una repoblación práuticamente nula. El nucleu de Navalperal considérase fundáu alredor del postreru cuartu del sieglu XIV. La llocalidá, formante d'unu de los 15 conceyos rurales «de sierra» de la Tierra de Piedrahíta nel sieglu XV, perteneció al sexmo de La Ribera xunto a les llocalidaes vecines de Zapardiel de la Ribera y Navacepeda de Tormes.

## Demografía
Tien una superficie de 60,96&nbsp;km² con una población de 114 habitantes (2011) y una densidá de 1,87&nbsp;hab./km².




## Patrimoniu arquiteutónicu

* **Ilesia d'Andrés apóstol**.

La ilesia parroquial, construyida n'estilu góticu mientres delles fases, data de los sieglos XV y XVI. El campanariu, al igual que'l d'un gran númberu d'ilesies del valle del Tormes, constitúi una torre exenta independiente de la nave principal de la ilesia.

## Referencies

## Bibliografía
* 
* 

## Enllaces esternos