open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
NGC 2867

**NGC 2867** ye una nebulosa planetaria na constelación de Carina asitiada 1,2º al nor-noroeste d'Aspidiske (&iota; Carinae). La estrella central ye una estrella de Wolf-Rayet con una temperatura efectivo en redol a 145.000 K. La so edá puede nun ser cimera a 2750 años.

L'espectru ultravioleta de NGC 2867 llográu col observatoriu espacial IUE ye unu de los más complexos que se conocen. Identificáronse más de 80 traces distintives nel so espectru d'alta dispersión. La detección de llinies d'OVIII créese que riquen una corona o un fuerte vientu estelar, anque nun se repara un perfil P Cygni, característicu d'una capa de gas n'espansión o d'un fuerte vientu estelar.

NGC 2867 afayóse'l 1 d'abril de 1834 por John Herschel. Nun principiu pensó que podía tratase d'un nuevu planeta, pero yá que la so posición permanecía fixa a lo llargo del tiempu, tuvo que refugar esta posibilidá.

## Referencies

## Oxetos Caldwell



 **Oxetos del [[Catálogu Caldwell]]** 





## Ver tamién
* Llista de nebuloses planetaries
* Llista d'oxetos NGC

## Enllaces esternos
*Catálogu SEDS
NGC 2903

**NGC 2903** ye una galaxa espiral barrada na constelación de Leo, asitiada 1,5º al sur d'Alterf (λ Leonis), que s'atopa a 20,5 millones d'años lluz de la Tierra. Ye una galaxa brillosa de magnitú aparente 9,7 que puede ser reparada con pequeños telescopios. Sorprendentemente foi escaecida por Charles Messier al iguar el so catálogu y afayóse en 1784 por William Herschel.

NGC 2903 ye una galaxa en dellos aspeutos similar a la Vía Lláctea. El so tamañu ye namái un pocu menor que la nuesa galaxa, con una estensión d'unos 80.000 años lluz, y tamién tien barra central -bien visible n'imáxenes tomaes nel infrarroxu-. Pero, a diferencia de la Vía Lláctea, tien moces cúmulos estelares masivos brillosos en cuenta de los cumulos globulares vieyos típicos de la nuesa galaxa. Ello ye que una brillosa nube estelar dientro de NGC 2903, recibe'l so propiu nome de catálogu como NGC 2905. 

La rexón central de la galaxa amuesa una escepcional tasa d'actividá tocantes a formación d'estrelles refierse -concentrada nun aniellu alredor del nucleu, que tien un diámetru de daqué más de 600 parsecs ya inclúi non yá un considerable númberu d'estrelles nueves y lluminoses sinón tamién ciertu númberu de nebuloses d'emisión con lluminosidaes comparables a les de la Nebulosa de la Tarántula de la Gran Nube de Magallanes-, y tamién ye brillosa en frecuencies de radio, infrarroxu, ultravioleta y rayos X, lo que fizo que NGC 2903 sía considerada una galaxa con biltu estelar. Hai tamién cierta actividá de formación estelar na so barra.

Cómo asocede n'otres munches galaxes de tipu tardíu aisllaes, l'hidróxenu neutro de NGC 2903 estiéndese muncho más que l'área visible de la galaxa nel ópticu, estendiéndose tres veces más que la segunda. Amás, tien siquier trés pequeñes galaxia satélite: una d'elles una galaxa nana esferoidal, y otra a siquier daqué más de 60 quiluparsecs d'ella -una distancia similar a la de la Pequeña Nube de Magallanes- que paez tar fecha en bona parte de materia escuro, con una masa de 100 millones de vegaes la del Sol.

## Ver tamién

* Llista de galaxes
* Llista d'oxetos NGC

## Referencies

## Enllaces esternos
* Catálogu SEDS
* 
* Circumnuclear molecular gas and star formation in starburst galaxes
* Nuclear star formation in the hotspot galaxy NGC 2903
* ΛCDM Satellites and H I Companions—the Arecibo ALFA Survey of NGC 2903
* Multiwavelength study of the star-formation in the bar of NGC 2903
Galaxa del Cigarru

La **galaxa del Cigarru** (tamién conocida como **Galaxa Irregular M82**, **Messier 82**, **M82** o **NGC 3034**) ye una galaxa irregular allargada y estrecha na constelación del sietestrellu. Ye'l prototipu de galaxa con biltu estelar, tando carauterizada por una elevada tasa de formación estelar nel so centru, causada según paez por una interaición gravitatoria hai ente doscientos y quinientos millones d'años cola primaria galaxa de Bode.

Ési biltu estelar duró 50 millones d'años, con una tasa de formación estelar de 10 mases solares per añu, y foi siguíu por otros dos, el postreru d'ellos asocedíu hai ente 4 y 6 millones d'años y que paez formar los cúmulos del nucleu. Estudios fechos col telescopiu espacial Hubble amuesen la presencia de 197 cúmulos estelares ellí, con una masa medio de 2 ∙ 10⁵ mases solares.

La rexón ónde se concentra la formación estelar tien un tamañu de 500 pársecs, y son visibles nella cuatro rexones brillosos conocíes cómo A, B, C y D, que son interpretaes cómo supercúmulos estelares que sufren relativamente poca estinción debíu al polvu interestelar. La frecuencia de supernoves ellí ye d'una cada 10 años. Les producíes nes rexones A y C paecen ser les responsables de los remexos de materia espulsaos al espaciu intergaláctico visibles na fotografía.
 
L'Observatoriu de rayos X Chandra detectó emisiones de rayos X fluctuando na zona, aproximao a 600 años lluz del centru del oxetu. Los astrónomos postularon que podría contener el primer furacu prietu de masa mediano conocíu, en redol a 500 mases solares. Coles mesmes, ye posible qu'esista un furacu prietu nel so centru con 30 millones de vegaes la masa del Sol.

Estudios llevaos a cabu en 2005 por un grupu d'astrónomos mexicanos amuesen que podría tratase d'una galaxa espiral barrada de tipu tardíu y baxo masa vista cuasi de cantu, siendo que les aburuyes gravitacionales y les rexones de polvu faen que presente una morfoloxía irregular.

De magar, siguióse la investigación analizando en detalle'l restu de la galaxa, yá non yá el so biltu estelar central. Llegándose a la conclusión de qu'una gran parte de les estrelles del so discu nacieron nun gran biltu estelar hai 500 millones d'años, deteniéndose la formación estelar ellí hai 100 millones d'años y dexando cómo prueba de tal biltu un gran númberu de super cúmulos estelares. Na actualidá, l'únicu llugar de la galaxa ónde siguen naciendo estrelles ye nel so centru y quiciabes nel so halo galácticu, anque a una escala bien lenta. Tou ello suxer un escenariu según el cual la galaxa del Cigarru yera una galaxa de baxu rellumu superficial que sufrió'l potente biltu estelar mentáu que formó gran parte de les estrelles del so discu.

## Referencies

## Enllaces esternos

* Messier 82, SEDS Messier (n'inglés)
* Fumu de la galaxa del cigarru.
NGC 3077

NGC 3077 ye un miembru pequeñu del grupu M81. Paezse enforma a una galaxa elíptica. Sicasí, ye peculiar por dos razones. Primero, amuesa cantos tenues nubes esperdigaes y polvu que son probablemente la resultancia de la interaición gravitatoria colos sos vecinos más grandes, similar a la galaxa M82. De segundes, esta galaxa tien un nucleu activu. Esto fizo que Carl Seyfert en 1943 la incluiyer na so llista de les galaxes, qu'agora se llamen galaxes Seyfert. Sicasí, NGC 3077, a pesar d'una llinia d'emisión de galaxes, anguaño yá nun ye clasificada como una galaxa Seyfert.

## Referencies

## Enllaces esternos
NGC 3079

**NGC 3079** ye una galaxa espiral que s'atopa a 50 millones d'años lluz (aproximao 15,38 megaparsecs) de distancia en direición a la constelación del sietestrellu. Afayóse'l 14 d'abril de 1789 pol astrónomu William Herschel.

Imáxenes llograes col telescopiu espacial Hubble amuesen una gran actividá na so nucleu galácticu. Reparar una burbuya de gas caliente surdiendo d'una caldera de materia resplandoriento nel centru del discu galácticu. Los filamentos gaseosos a lo cimero de la burbuya xiren alredor nun vórtice y tán siendo espulsaos escontra l'espaciu. Esta estructura tien un anchor de más de 3000 años lluz. Piénsase que la burbuya espándese por cuenta de "vientos" (corrientes de partícules a gran velocidá) aniciaos na formación d'estrelles masives; de ser asina, un gran númberu d'estrelles tuvieron de nacer casi coles mesmes nel centru de la galaxa.

## Ver tamién
* Llista de galaxes
* Llista d'oxetos NGC

## Enllaces esternos
* 
* Catálogu SEDS

## Referencies
NGC 3114

**NGC 3114** ye un cúmulu abiertu na constelación de Carina, a unos 2º de la estrella variable V337 Carinae. De magnitú aparente 4,2, ye visible a güeyu. Alcuéntrase a unos 3000 años lluz de distancia y la so edá ye d'unos 100 millones d'años.
 
Foi afayáu pol astrónomu James Dunlop en 1826.

## Ver tamién
* Llista d'oxetos NGC

## Referencies

## Enllaces esternos

*NGC 3114 (NASA Extragalactic Database)
*Catálogu SEDS
NGC 3115

**NGC 3115** o **Galaxa de Spindle** ye una galaxa lenticular na constelación de Sextans a 32 millones d'años lluz de distancia. Afayóse'l 22 de febreru de 1787 pol astrónomu William Herschel.

NGC 3115 ye la cuarta galaxa onde s'atopó un furacu prietu supermasivu. Foi unu de los primeros descubiertos por ser escepcionalmente masivu en comparanza col restu de la galaxa. Ta abondo cerca pa poder ver los efeutos del furacu prietu sobre estrelles cercanes. La rápida rotación y grandes velocidaes aleatories d'estrelles vecines dexen envalorar la masa del furacu prietu de NGC 3115 n'aprosimao mil millones de vegaes la masa solar.

NGC 3115 ye delles vegaes mayor que la Vía Lláctea. La mayoría de les estrelles son vieyes y hai pocu gas por que se formen estrelles nueves. Ello tamién implica qu'hai poca materia p'alimentar el furacu prietu, polo que nun esiste un discu de gas brilloso arrodiándolo. Sicasí, al empiezu de la hestoria de la galaxa, pue que entraren nel furacu grandes cantidaes de gas, xenerando un quásar.

## Referencies

## Ver tamién
*Llista de galaxes
*Llista d'oxetos NGC
*NGC 5866 *Otra galaxa lenticular tamién llamada dacuando Galaxa Spindle*

## Enllaces esternos
*Catálogu SEDS
NGC 3132

**NGC 3132** ye una nebulosa planetaria na constelación de Vela de magnitú aparente 9,87. Ye conocida tamién col nome de **Nebulosa del Aniellu del Sur** o **Nebulosa de los Ocho Estallíos**. Tien un diámetru de cerca de mediu añu lluz, y a una distancia de 2000 años lluz de la Tierra ye tamién una de les nebuloses planetaries más próximes. Los gases que s'espanden dende'l centru facer a una velocidá de 15 km/s. 

Imáxenes llograes col Telescopiu Espacial Hubble claramente amuesen dos estrelles cerca del centru de la nebulosa, una brillosa (de magnitú 10,1) y otra más tenue. Esta postrera ye la responsable del material espulsáu que forma la nebulosa. Esta estrella, muncho más pequeña agora que'l Sol, ye desaxeradamente caliente y emite radiación ultravioleta que fai que los gases resplandan por fluorescencia. La estrella anguaño más brillosa ta nun estadiu anterior del so evolución estelar.

Na imaxe, el color azul representa los gases calientes ionizados pola estrella, confinaos na rexón interna de la nebulosa. Otra manera, los gases más fríos, en color coloráu, atopar nos estremos más alloñaos.

NGC 3132 afayóse en 1835 por John Herschel.

## Referencies

## Ver tamién
* Llista de nebuloses planetaries
* Llista d'oxetos NGC

## Enllaces esternos
*Catálogu SEDS
NGC 3184

**NGC 3184** ye una galaxa espiral que s'atopa a 25 millones d'años lluz (aproximao 7,66 megaparsecs) de distancia na constelación del sietestrellu. Alcuéntrase a namái 45 arcmin de Tania Australis (μ Ursae Majoris), práuticamente na llende con Leo Minor.

NGC 3184 tien dos rexones H II llamaes NGC 3180 y NGC 3181. Ye destacable la bayura n'elementos pesaos y l'apaición d'una supernova (SN 1999gi) que tuvo llugar apocayá.

La galaxa tien magnitú visual 9,6, pero ye difícil estremar la so estructura al traviés del telescopiu. El so diámetru ye d'unos 7 arcmin. Afayóse'l 18 de marzu de 1787 pol astrónomu William Herschel.

## Ver tamién
*Llista de galaxes
*Llista d'oxetos NGC

## Referencies

## Enllaces esternos
*Catálogu SEDS
NGC 3195

**NGC 3195** ye una nebulosa planetaria na constelación de Chamaeleon, el camaleón. De magnitú aparente 11,6, ye la más austral ente toles nebuloses planetaries brilloses, y nun ye observable dende llatitúes septentrionales. Alcuéntrase a 1,5º WSW de les estrelles &delta;<sup>1</sup> Chamaeleontis y &delta;<sup>2</sup> Chamaeleontis. Xunto a NGC 3918, ye la nebulosa más popular de los cielos australes. 

Visualmente, NGC 3195 tien una forma llixeramente ovalada, con un tamañu de 40 × 35 segundos d'arcu. Averar a nós a razón de 17 km/s, ente que la nebulosidad espandir a unos 40 km/s. Envalórase que la so distancia a la Tierra ye de 5500 años lluz.

Afayóse nel añu 1835 por John Herschel.

## Ver tamién
* Llista de nebuloses planetaries
* Llista d'oxetos NGC

## Referencies

## Enllaces esternos
* Catálogu SEDS
NGC 3226

**NGC 3226** ye una galaxa nana elíptica interaccionando cola galaxa espiral NGC 3227. Alcuéntrase na constelación de Leo, 50' al este d'Algieba (γ Leonis). La so magnitú aparente ye 12,3 y la so rellumu superficial ye 13,3 mag/arcsec2.

Al igual que NGC 3227, NGC 3226 ye una galaxa con un nucleu activu (AGN). El nucleu emite tantu ondes de radio como rayos X, no que paez radiación sincrotrón, un tipu d'emisión que puede esperase alredor de furacos prietos supermasivos. La posible variación na emisión de rayos X tamién sofita la esistencia d'un furacu prietu supermasivu alredor de NGC 3226.

## Ver tamién

* Llista de galaxes
* Llista d'oxetos NGC

## Referencies

## Enllaces esternos
* Catálogu SEDS
NGC 3227

**NGC 3227** ye una galaxa espiral interaccionando cola galaxa nana elíptica NGC 3226. Alcuéntrase na constelación de Leo, 50' al este d'Algieba (γ Leonis). La so magnitú aparente ye 11,1. Fueron afayaes por William Herschel en 1784.

NGC 3227 ye una galaxa Seyfert con nucleu activu (AGN). Nesti tipu de galaxes piénsase qu'esiste un furacu prietu supermasivu nel so centru. Como n'otros oxetos AGN, el nucleu de NGC 3227 ye una fonte variable de rayos X, que'l so periodu varia dende unes poques hores a unos meses. Alcuéntrase a 77 millones d'años lluz de la Tierra.

## Ver tamién

* Llista de galaxes
* Llista d'oxetos NGC

## Referencies

## Enllaces esternos
* Catálogu SEDS
NGC 3310

**NGC 3310** ye una galaxa espiral que s'atopa a 42 millones d'años lluz de distancia na constelación del sietestrellu.

A diferencia de la mayoría de les galaxes que formen nueves estrelles d'una manera non bien rápida, NGC 3310 ye una galaxa starbust con una tasa de formación estelar bien alta. Por aciu l'usu del Telescopiu Espacial Hubble reparáronse dellos cientos de cúmulos estelares nos brazos espirales, cada unu d'ellos con hasta un millón d'estrelles. Amás, cientos d'estrelles individuales moces atópense espardíes por tola galaxa. Envalórase que los cúmulos estelares tienen edaes d'ente un millón y cien millones d'años. Piénsase que fai cien millones d'años, un choque con una galaxa vecina, pudo desencadenar la formación d'estrelles.

Esto pon en tela de xuiciu la idea comúnmente aceptada de que los procesos de formación estelar son episodios curtios dempués d'una choque galácticu, suxiriendo que pueden enllargase nel tiempu una vegada que se desencadenaron.

## Ver tamién
* Llista de galaxes
* Llista d'oxetos NGC

## Enllaces esternos
* Catálogu SEDS

## Referencies
Galaxa espiral M95

**Messier 95** (tamién conocíu como *M95* o *NGC 3351*) ye una galaxa espiral barrada a unos 38 millones d'años lluz na constelación Leo. Afayóse por Pierre Méchain en 1781 y catalogada por Charles Messier 4 díes dempués. Ye una galaxa con biltu estelar, con una elevada tasa de formación estelar nel so nucleu concentrada nun aniellu alredor d'ésti qu'alluga cierta cantidá de cúmulos estelares mozos de gran masa. En marzu de 2012 confirmóse una nueva supernova de Tipu II en M95, catalogada como SN 2012aw.

Nuna nueche medianamente estena y con unos prismáticos del orde de 10x50 y 20x50, ye posible reparala como un pequeñu parche de lluz, pero la so magnitú va enzancanos abondo la xera.
## Enllaces esternos
* '''SEDS''': Spiral Galaxy M95
* '''WIKISKY. ORG''': SDSS image, M95
* Circumnuclear molecular gas and star formation in starburst galaxes
* Nuclear Spiral and Ring Star-forming Structures and the Starburst--Active Galactic Nucleus Connection in Barréi Spirals NGC 3351 and NGC 4303
## Referencies
Galaxa espiral M96

**Messier 96** (tamién conocíu como *NGC 3368*) ye una galaxa espiral barrada a 34 millones d'años lluz na constelación Leo. Afayóse por Pierre Méchain en 1781.

Ye'l miembru más brillosu del Grupu de galaxes M96 ya inclúi tamién les galaxes M95, NGC 3384 y a M105, según a un numberosu grupu de galaxes más tenues.

Al igual qu'otres galaxes espirales barraes, M96 cuenta tamién con una barra interior a la principal y más pequeña qu'ésta, asina cómo un discu interior d'estrelles y esiste cierta cantidá d'hidróxenu molecular na so rexón central. Cuenta tamién con un pseudobulbo y un furacu prietu supermasivo nel so centru de 7,5 millones de mases solares 

El 9 de mayu de 1998 afayóse una brillosa supernova, SN 1998bu, de magnitú decimotercer, qu'aumentó rápido'l so rellumu hasta 11,8.

## Referencies

## Enllaces esternos
* NOAO: M96
* SEDS: Spiral Galaxy M96
*
NGC 3370

**NGC 3370** o **Galaxa Silverado** ye una galaxa espiral que s'atopa a 98 millones d'años lluz en direición a la constelación de Leo. La so magnitú aparente ye 12,3. Probablemente afayóse por William Herschel en 1784.
 
De tamañu y masa similar a la Vía Lláctea, NGC 3370 presenta una complexa estructura de brazos espirales, chiscada per árees calientes onde se formen nueves estrelles. Nel so centru hai llinies de polvu y el nucleu nun ta definíu claramente.

En payares de 1994, la lluz d'una supernova en NGC 3370 llegó a la Tierra, clisando al restu de les estrelles de la galaxa. Anque les supernoves son comunes, con una esplosión cada pocos segundos en dalgún llugar del universu, ésta foi especial. Bautizada como SN 1994ae, esta supernova foi una de les más cercanes y meyor reparaes dende la llegada de los detectores dixitales modernos. Amás la supernova foi del Tipu Ia, la meyor ferramienta que tienen los astrónomos pa cartografiar la velocidá de crecedera del universu n'espansión.

Apocayá, los astrónomos compararon les supernoves Tipu Ia cercanes con otres más distantes del mesmu tipu, determinando qu'anguaño l'universu ta acelerando la so espansión y que paez contener una misteriosa "enerxía escura".

## Ver tamién

*Llista de galaxes
*Llista d'oxetos NGC

## Enllaces esternos
*Catálogu SEDS

## Referencies
Nebulosa de la Quilla

La **Nebulosa de la Quilla**, tamién llamada **Nebulosa de Carina**, **Nebulosa d'Eta Carinae** o **NGC 3372**, ye una gran nebulosa d'emisión qu'arrodia dellos cúmulos abiertos d'estrelles. Ente estes estrelles atópense *[[Eta Carinae]]* y HD 93129A, dos de les estrelles más masives y más lluminoses na Vía Lláctea. La nebulosa alcuéntrase a una distancia envalorada de 6 500 a 10 000 años lluz de la Tierra. Alcuéntrase alcontrada na constelación de la Quilla (Carina). Esta nebulosa contién diverses estrelles tipu O.

La Nebulosa de la Quilla ye una de les más estenses nel cielu. Anque ye aproximao cuatro veces más grande y más brillosu que la famosa Nebulosa d'Orión, NGC 3372 ye muncho menos conocida por cuenta de la so llocalización nel Hemisferiu Sur. Afayóse en 1751 por Nicolas Louis de Lacaille dende Cabu de Bona Esperanza.

Dientro d'esta gran nebulosa alcuéntrase una carauterística menor, arrodiando a la mesma *Eta Carinae*. Esti oxetu ye conocíu como Nebulosa del Homúnculo, que créese que foi espulsada en 1841 nuna gran esplosión que fizo que *Eta Carinae* convirtiérase de volao na segunda estrella más brillosa del firmamentu.

## Oxetos dientro de la Nebulosa de la Quilla

### ''Eta Carinae''

*Eta Carinae* ye una estrella hiperxigante altamente lluminosa. Calcúlase-y una masa ente 100 y 150 vegaes la masa del Sol y la so lluminosidá ye cerca de cuatro millones de vegaes la d'ésti.

Esti oxetu ye anguaño la estrella más masiva que puede estudiase en gran detalle. Ye posible qu'otres estrelles conocíes tengan mases mayores, según mayores lluminosidáes. Sicasí, los datos disponibles alrodiu de estes postreres son muncho menos confiables. Hasta'l 2006, Eta Carinae yera la estrella más lluminosa confirmada, basada en datos tomaos nun ampliu rangu de llonxitúes d'onda. Les estrelles con una masa de 80 vegaes la masa solar producen más d'un millón de vegaes la lluz que produz el Sol. Estes estrelles son bastante rares —esisten solamente unes poques docenes nuna galaxa del tamañu de la nuesa— y pueden tener finales desastrosos al averase a la llende d'Eddington, nel cual la presión xenerada escontra fuera debida a la so radiación puede ser tan grande como pa compensar la fuercia de gravedá. Les estrelles con más de 120 mases solares entepasen la llende d'Eddington teóricu y la so gravedá ye apenes abonda pa caltener la so radiación y el so gas, lo cual resulta nuna supernova o una hipernova.

### Nebulosa Keyhole

Una porción de la nebulosa de Carina ye conocida como la Nebulosa *Keyhole* (del inglés «pesllera»), nome dau por John Herschel nel sieglu XIX. Esta nebulosa ye muncho más pequeña y escura, compuesta por molécules fríes y polvu que contién filamentos brillosos de gas fluorescente caliente que s'oldea contra la nebulosa más brillosa del fondu. El diámetru de la Nebulosa Keyhole ye d'aproximao 7 años lluz.

## Referencies

## Enllaces esternos

*detalle infrarroxu-20120208185752.html La Nebulosa Carina, a tou detalle n'infrarroxu
* http://www.eso.org/public/germany/videos/eso1145a/ (The Cool Clouds of Carina)
Galaxa elíptica M105

La **Messier 105** (tamién conocida como **Oxetu Messier 105**, **M105** o **NGC 3379**) ye una galaxa elíptica de la constelación de Leo. Afayóse por Pierre Méchain en 1781. M105 ye la galaxa elíptica más brillosa del grupu Leo I o grupu M96 de galaxes, y alcuéntrase a una distancia averada de 38 millones d'años lluz.

Estudios fechos con ayuda del Telescopiu Espacial Hubble suxeren la presencia per un sitiu d'un furacu prietu nel centru d'ésta galaxa con una masa envalorada en 50 millones de mases solares, asina cómo por otru d'unes poques estrelles y cúmulos estelares mozos -lo que suxer que siquier delles galaxes elíptiques siguen formando estrelles, anque a un ritmu bien lentu-.

M105 xunto cola so compañera la galaxa lenticular NGC 3384 -na imaxe, la galaxa allargada asitiada enriba a la izquierda de M105- tán orbitadas por un gran aniellu d'hidróxenu neutro de 200 quiluparsecs de diámetru y una masa de 1800 millones de vegaes la masa del Sol nel cual detectóse cierta tasa de formación estelar y que se cree ye un restu de la formación de dambes galaxes.

## Referencies

## Enllaces esternos
* Messier - SEDS Messier (n'inglés)

* Massive star formation within the Leo `primordial' ring

* 'Dead' Galaxies Aren't So Dead After All
Nebulosa del Uxu

La **nebulosa del Uxu** (tamién conocida como **Messier 97** o **NGC 3587**) ye una nebulosa planetaria allugada na constelación del sietestrellu. Afayóse por Pierre Méchain en 1781. El nome de *Nebulosa del Uxu* foi acuñáu por Lord Rosse, quien per vegada primera utilizar en 1848. En 1866, William Huggins reconoció la so naturaleza de nebulosa gaseosa a partir de la observación del so espectru. Alcuéntrase a una incierta distancia de 2600 años lluz de la Tierra.

M97 ta considerada como una de les nebuloses planetaries más complexes. La so apariencia foi interpretada como una cubierta cilíndrica tórica vista oblicuamente, de forma que los estremos del cilindru acomuñar a zones probes en material espulsáu, correspondiendo a los güeyos del búho. Esta cubierta tópase envolubrada por una nebulosa más tenue y menos ionizada.

La estrella central, de magnitú 16, tien una masa averada de 0,7 mases solares, ente que la masa de la mesma nebulosa envalórase en 0,15 mases solares. La nebulosa formóse hai unos 6000 años.

## Observación
Ente los oxetos del catálogu Messier, la nebulosa de la Curuxa (M97), ye unu de los más difíciles de reparar. Nun tienen d'apaecer dificultaes al intentar alcontralo con un telescopiu de 75 mm, con pocos aumentos y un cielu estenu, llimpiu y rasu.

P'atopar la nebulosa, hai que buscar xusto so la parte trasera de la caxa del Carru del sietestrellu. Con más exactitú, alcuéntrase a unos 2 graos al sureste de Merak, la estrella que marca la rueda trasera del carru. 

Asina apaecería como un óvalu grande y ensin detalles internos. Con mayores aumentos empiecen a apreciase delles traces, anque se riquir d'un telescopiu de 150 mm a 200 mm p'acolumbrar los güeyos escuros de la curuxa.

El filtru nebular ayuda a realzar el contraste ente l'oxetu y el fondu, pero si nun se dispón del mesmu, puede emplegase la téunica de la visión llateral o evitada, que consiste n'estremar la mirada de la nebulosa llixeramente por que la lluz de la mesma aguiye les célules perifériques del güeyu, más sensibles. Asina la frontera ente nebulosa y redolada tórnase más manifiesta de sópitu.

Puede detectase con namái 3 prismáticos: 10x50, 15x70 y 20x50, dambos baxu cielos bien estrellaos, ensin polución y rasos. Con estos prismáticos, puede reparase como una estrella difusa, como un puntu "estrelliforme" un tanto borrosu.

## ¿En qué consiste?

La nebulosa de la Curuxa consiste na envoltura espulsada por una estrella morrebunda. Nel centru de la nube xaz la estrella en cuestión, pero la so magnitú 14 facer malo de ver, salvu con telescopios de más de 250 mm d'abertura. Los buecos escuros na nube, adicar con telescopios de 300 mm, y débense a turbulencias del gas que s'espande llibremente. Hai un aniellu circular esternu, bien débil qu'arrodia la cara de la curuxa, pero namái s'estrema en fotografíes de llarga esposición, y nuevamente débese a los gases espulsaos.

## Ver tamién
* Llista de nebuloses planetaries

## Referencies

## Enllaces esternos

* 
* Oxetu M97 en Astroseti
*
NGC 3593

**NGC 3593** ye una galaxa espiral localicada na Constelación de Leo. Con frecuencia, pero non siempres, considérase-y un miembru del grupu de galáxias del Triplete de Leo.

## Referencies

## Enllaces esternos
* '''HubbleSite NewsCenter''': Pictures and description on NGC 3593
NGC 3603

**NGC 3603** ye un cúmulu abiertu d'estrelles y una rexón HII asitiaos nel brazu espiral de Carina-Saxitariu, na Vía Lláctea, a unos
20.000 años-lluz de distancia del Sistema Solar. Esti cúmulu foi afayáu por
John Frederick William Herschel en 1834.

El cúmulu ta arrodiáu per una estructura complexa de gas neutru, ionizado
(plasma), molecular y polvu, conformando una rexón
HII, y ye de la mesma una activa rexón de formación
d'estrelles.
HD 97950
ye la estrella central del cúmulu estelar, una de les concentraciones
d'estrelles masives más importantes de la Vía Lláctea.
La potente radiación ultravioleta y los vientos estelares
movieron al gas y el polvu, dexando asina una visión integral del cúmulu.

NGC 3603 ye visible nel telescopiu del aficionáu como una pequeña ya
insignificante nebulosidad con un tinte acoloratáu por cuenta de los efeutos de l'absorción interestelar. Los estudios ópticos de la década de 1960
coincidieron coles primeres observaciones
radioastronómicas les cualos amosaron que yera una fonte térmica desaxeradamente potente. NGC 3603 ye consideráu un exemplu de biltu estelar
(*starburst*, n'inglés), conceutu introducíu de la observación d'otres galaxes
con rexones de formación estelar onde la tasa de formación d'estrelles entepasa en
dellos órdenes de magnitú'l permediu de la galaxa.

Sher 25 ye una de les estrelles de NGC 3603 y tien una nebulosa bien
distintiva, con forma de reló de sable. Los astrónomos abarrunten qu'esta nebulosa ye material eyectado arriquecíu en nitróxenu
mientres la so evolución escontra la fase de superxigante azul y guarda munches semeyances cola nebulosa qu'esistía alredor de la estrella Sanduleak -69° 202a, estrellar
proxenitora de la supernova SN 1987A na Gran Nube de Magallanes.

## Galería


Archivu:NGC3603 core.jpg|El nucleu del cúmulu estelar en NGC 3603 vistu en gran detalle cola Cámara de Campu Ampliáu 2 (WFPC2) del Telescopiu Espacial Hubble.
Archivu:NGC_3603_Cluster.jpg|Imaxe de la rexón de NGC 3603 llograda en tres bandes del infrarroxu cercanu (filtros Js, H y Ks) cola cámara ISAAC del telescopiu VLT.
Archivu:Stellar nursery NGC 3603.jpg|La imaxe llograda cola cámara óptica FORS del telescopiu VLT, ye una combinación de tres exposiciones adquiríes nes bandes V, R y I.


## Referencies

## Enllaces esternos

* Hubble Space Telescope: Star Cluster Bursts into Life in New Hubble Image
* European Southern Observatory: The Stars behind the Curtain
Galaxa espiral M65

**Messier 65** (tamién conocíu como *NGC 3623*) ye una galaxa espiral entemedia a unos 35 millones años lluz dende la constelación Leo. Afayóse por Charles Messier en 1780. El M65, M66, y NGC 3628 formen el famosu Triplete de Leo, un pequeñu grupu de galaxes.

## Descubrimientu

El M65 foi afayáu por Charles Messier ya incluyir na so llista del Catálogu Messier. Sicasí, William Henry Smyth por fuercia atribuyó'l descubrimientu a Pierre Méchain nel so popular trabayu astronómicu del sieglu XIX *A Cycle of Celestial Objects* (declarando "Ellos [M65 y M66] fueron reparaos por Méchain a Messier en 1780"). Esti error foi de la mesma recoyíu por Kenneth Glyn Jones en *Messier's Nebulae and Star Clusters*. Dende entós esto haise ramificáu en dellos otros llibros de distintos autores.

## Formación estelar

La galaxa tien pocu polvu y gas, y hai poca formación estelar nella; hubo dalguna relativamente apocayá nos brazos. El ratio d'estrelles vieyes a nueves estrelles ye correspondientemente abondo alto.

## Referencies

## Enllaces esternos
* '''SEDS Messier''': Spiral Galaxy M65
* '''WIKISKY. ORG''': SDSS image, M65
Galaxa espiral M66

**Messier 66** (tamién conocíu como *NGC 3627*) ye una galaxa espiral entemedia a unos 36 millones d'años lluz dende la constelación Leo. Afayóse por Charles Messier en 1780. El M66 abarca unos 96.000 años lluz 
M66 forma parte del famosu Triplete de Leo, un pequeñu grupu de galaxes que tamién inclúi'l M65 y el NGC 3628.

## Referencies

## Enllaces esternos
* SEDS: Spiral Galaxy M66
NGC 3628

**NGC 3628** ye una galaxa espiral que s'atopa a 35 millones d'años lluz de distancia en direición a la constelación de Leo. Vista de banda dende la nuesa perspeutiva, la so magnitú aparente ye 11,1 y el so rellumu superficial ye 13,5 mag/arcsec2.

Xunto con M65 y M66 forma'l Triplete de Leo, un pequeñu grupu de galaxes. Lo más destacable de NGC 3628 ye una espectacular cola que s'espande escontra riba a unos 300&nbsp;000 años lluz de la galaxa talamente dicha. Conocida como *cola de marea*, la estructura forma esi dibuxu poles marees galáctiques causaes por interaiciones pasaes colos sos grandes vecinos. Esta cola ta compuesta de cúmulos d'estrelles nueves y azulaes, según por rexones de formación estelar. Eses interaiciones tamién produxeron un biltu estelar nel so centru 

Afayóse por William Herschel en 1784.

## Ver tamién
* Llista de galaxes
* Llista d'oxetos NGC

## Referencies

## Enllaces esternos
* Catálogu SEDS
Arp 299

**Arp 299** ye un grupu de galaxes aproximao a 134 millones d'años lluz na constelación del sietestrellu..

**IC 694** ye la galaxa principal, ente que **NGC 3690** ye la galaxa secundaria. Dambes son galaxes irregulares barradas.

La interaición de les dos galaxes en Arp 299 ye producida por una potente y nueva zona de biltu estelar similar al d'II Zw 96. Fueron detectaes 6 supernoves en Arp 299 (SN 1992bu, SN 1993G, SN 1998T, SN 1999D les cualos reparáronse en NGC 3690 ente que SN 1990al y SN 2005O fueron vistes en IC 694).

## Ver tamién
* Galaxes Antennae
* Los Mures

## Enllaces esternos
* '''Astronomía''': "Supernova factory" opens annex

## Referencies
NGC 3808

**NGC 3808A** ye una galaxa espiral interaccionando cola vecina **NGC 3808B**, tamién galaxa espiral. Tán asitiaes na constelación de Leo, siendo'l rellumu superficial de NGC 3808 13,6. Fueron afayaes por William Herschel en 1785 y catalogaes nel *Atles Arp de Galaxes Peculiares* como **Arp 87** pol astrónomu Halton Arp nos años 1960. Alcuéntrase a 300 millones d'años lluz de la Tierra.

Imáxenes llograes col Telescopiu Espacial Hubble en 2007 dexaron reparar con detalle dambes galaxes. La forma de les galaxes foi aburuyada pola interacción gravitacional ente elles. Na galaxa principal, NGC 3808A vista práuticamente de frente, reparar un brillosu aniellu de formación estelar y dellos prominentes brazos de polvu. Estrelles, gas y polvu flúin dende esta galaxa escontra la so compañera, NGC 3808B. Esta postrera apaez práuticamente de perfil y ta arrodiada d'un aniellu d'estrelles y gas interestelar que ye perpendicular al discu galácticu, denomináu *aniellu polar*.

Les galaxes que interactúan con otres suelen exhibir altes tases de formación d'estrelles. Munchos nicios -color de la lluz de les estrelles, intensidá d'emisión del gas, emisión nel infrarroxu llonxanu del gas calecíu- sofiten esti fechu. Delles galaxes en procesu de fusión tienen los niveles más altos de formación estelar que pueden atopase nel universu cercanu.

## Ver tamién
* Llista de galaxes
* Llista d'oxetos NGC
* Galaxes Antennae, *dos galaxes tamién interactuando*

## Enllaces esternos
* Catálogu SEDS

## Referencies
NGC 3918

**NGC 3918** ye una nebulosa planetaria de magnitú aparente 8,1 asitiada na constelación de Centaurus, 2,5º al nordeste de Decrux (&delta; Crucis). Nun telescopiu de 25 cm, utilizando ente 75 y 120x, apaez como un pequeñu discu azul maciu similar al de Neptunu.

El Telescopiu Espacial Hubble amuesa a NGC 3918 con una envoltura esterior aproximao esférica. Tamién dexa ver un globu interior allargáu, formáu pol fuerte vientu estelar proveniente de la caliente estrella central, que ta empezando a aprucir fora de la envoltura esférica penriba y pembaxo de la imaxe. 

La envoltura o globu interior, con forma d'exa, ta llixeramente inclinada respectu al planu del cielu. Partiendo de les rexones polares d'esta envoltura, alcuéntrase un remexu de materia con dos estremos, que la so velocidá d'espansión aumenta de forma llinial cola distancia, dende 50 a 100 km/s. Esti remexu probablemente ye coetaneu cola envoltura interna, suxiriendo que la so formación puede adscribirse a los mesmos procesos que dieron llugar a la nebulosa principal, y que nun s'anició nun episodiu posterior.

NGC 3918 alcuéntrase a cerca de 3000 años lluz de distancia de la Tierra, siendo'l so diámetru averáu d'unos 0,3 años lluz. Afayóse por John Herschel en 1834.

## Ver tamién
* Llista de nebuloses planetaries
* Llista d'oxetos NGC

## Enllaces esternos
*Catálogu SEDS

## Referencies
NGC 3949

**NGC 3949** ye una galaxa espiral que s'atopa a unos 50 millones d'años lluz de distancia na constelación del sietestrellu.

Esta galaxa ye bien similar a la Vía Lláctea. Como nuesa mesma galaxa, tien un discu azuláu d'estrelles nueves, chiscáu d'árees de formación estelar. Otra manera, la bárabu central ta formada mayoritariamente por estrelles más vieyes de color más acoloratáu.

NGC 3949 forma parte d'un gran grupu de galaxes, Grupu NGC 4051, que puede contener más de 50 galaxes.
Una supernova de tipu II identificóse nesta galaxa: SN 2000db.

Afayóse'l 5 de febreru de 1788 pol astrónomu William Herschel.

## Ver tamién
*Llista de galaxes
*Llista d'oxetos NGC

## Referencies

## Enllaces esternos
*Catálogu SEDS
NGC 3953

**NGC 3953** ye una galaxa espiral barrada que s'atopa a unos 46 millones d'años lluz de distancia na constelación del sietestrellu.

NGC 3953 forma parte d'un gran grupu de galaxes, Grupu M109, que puede contener más de 50 galaxes.
Dos supernoves identificáronse nesta galaxa: SN 2001dp y SN 2006bp.

Afayóse'l 12 d'abril de 1789 pol astrónomu William Herschel.

## Ver tamién
* Llista de galaxes
* Llista d'oxetos NGC

## Referencies

## Enllaces esternos
* Catálogu SEDS
NGC 3982

**NGC 3982** ye una Galaxa espiral barrada d'alredor 67 millones d'años lluz (al) de distancia, asitiada na constelación del sietestrellu (*[[Ursa Major]]*). Afayóse'l 14 d'abril de 1789 por William Herschel. Ye parte del grupu M109, un grupu galácticu alcontráu na constelación del sietestrellu, que contién más de 50 galaxes, que la so galaxa más brillosa del grupu ye la galaxa espiral M109.

Reparóse una supernova, SN 1998aq na galaxa.

## Enllaces esternos
* Spiral Galaxy NGC 3982 SEDS (Students for the Exploration and Development of Space)

## Referencies
NGC 3999

**NGC 3999** ye una galaxa lenticular de tipu S0 na constelación de Leo. De rellumu bien tenue, la so magnitú aparente ye 14,7.
Afayóse'l 25 d'abril de 1878 por Lawrence Parsons.

## Ver tamién

* Llista de galaxes
* Llista d'oxetos NGC

## Referencies

## Enllaces esternos
* Catálogu SEDS
*
NGC 4005

**NGC 4005** ye una galaxa espiral S? na constelación de Leo, cerca de la llende con Coma Berenices. De rellumu tenue, la so magnitú aparente ye 13,0. Ye miembru d'un grupu de galaxes que lleva'l so nome, Grupu de NGC 4005.

Afayóse'l 6 d'abril de 1785 por William Herschel.

## Ver tamién

*Llista de galaxes
*Llista d'oxetos NGC

## Referencies

## Enllaces esternos
*Catálogu SEDS
*
NGC 4013

**NGC 4013** ye una galaxa espiral, similar a la Vía Lláctea, que s'atopa a unos 55 millones d'años lluz de distancia na constelación del sietestrellu.

Dende la nuesa perspeutiva NGC 4013 apaez casi perfectamente de cantu. Reparar con claridá una banda escura de polvu y gas, d'unos 500 años lluz de grosez, qu'estrema'l discu de la galaxa en dos. Ta formada por nubes interestelares de polvu qu'absuerben la lluz de les estrelles que se topen detrás. Piénsase qu'estes nubes interestelares son rexones de formación estelar; les estrelles, una vegada esvalixáu'l polvu, van ser visibles formando cúmulos d'estrelles azules.

NGC 4013 afayóse'l 6 de febreru de 1788 pol astrónomu William Herschel.

## Ver tamién
* Llista de galaxes
* Llista d'oxetos NGC

## Enllaces esternos
* Catálogu SEDS

## Referencies
Galaxes Antennae

Les **Galaxes Antennae** o **Antena** son dos galaxes interactuando na constelación de Corvus. Afayáronse en 1785 por William Herschel.

Les galaxes Antennae (**NGC 4038** y **NGC 4039**; **Arp 244** nel Atles de galaxes peculiares de Halton C. Arp) formen parte del Grupu de NGC 4038 xunto con otros cinco galaxes. Tán esperimentando una colisión galáctica y reciben el nome de *Antennae* o *Antena* peles llargues llinies d'estrelles, gas y polvu que son resultáu del choque, y que recuerden les antenes d'un inseutu. Los nucleos de dambes galaxes tán xuniéndose pa formar una supergalaxa, probablemente una galaxa elíptica ente que les coles acabarán per frañase ya independizase formando galaxa satélite menores. 

Les dos galaxes espirales empezaron a xunise hai unos cientos de millones d'años -calculándose que se producieron dos biltos estelares nelles: unu hai 600 millones d'años, y otru l'actual- polo que les galaxes Antennae son l'exemplu más cercanu y más tempranu de dos galaxes n'interaición. Cuasi la metá de los oxetos nes Antennae son cúmulos estelares nuevos (non pocos super cúmulos estelares), incluyendo dellos ocultos pol polvu interestelar y namái detectables n'infrarroxu, resultáu d'esti choque. Los nucleos, de color más brillosu a entrambos llaos del centru, tán formaos principalmente por estrelles más vieyes y tán travesaos por filamentu d'escuru polvu interestelar de color pardu. Les zones de formación estelar, arrodiaes de resplandorientu gas hidróxenu, tán representaes na imaxe en color rosa. 

Les Antennae son bien riques en gas, con una masa total envalorada en 1,9*1010 mases solares (1,5*1010 mases solares d'hidróxenu molecular y 4*10⁹ mases solares d'hidróxenu neutro); aínda y too, piénsase que'l biltu estelar que ta teniendo agora llugar nelles ye relativamente modestu y que'l más potente va tener llugar nel futuru, cuando les dos galaxes acaben per fundise dafechu, concentrándose tol gas nun área bien pequeña, disparándose la formación estelar, y convirtiéndoles nuna Galaxa Infrarroxa Ultraluminosa 

En 2004 reparóse una supernova, SN 2004gt, en NGC 4038. Otra supernova (la SN 2007sr) apaecía en 2007 dexó recalcular la distancia a la que se topa'l par, llográndose una de 22,3±2,8 megapársecs (alredor de 70 millones d'años lluz), la pensada orixinalmente y bien superior a les que se llogró por aciu l'estudiu de les xigantes coloraes más brilloses (alredor de 43 millones d'años lluz).

## Referencies

## Ver tamién

* Llista de galaxes
* Llista d'oxetos NGC

## Enllaces esternos
* Catálogu SEDS de NGC 4038
* Catálogu SEDS de NGC 4039
* Stellar Populations in NGC 4038/39 (the Antennae): Exploring a Galaxy Merger Pixel by Pixel
* Molecular Gas and the Modest Star Formation Efficiency in the Antennae Galaxies: Arp 244=NGC 4038/9
* The Stellar Content of the Southern Tail of NGC 4038/4039 and a Revised Distance
* High-Resolution H I Mapping of NGC 4038/39 (The Antennae) and Its Tidal Dwarf Galaxy Candidates
* A New Distance to the Antennae Galaxies (ngc 4038/39) Based on the Type ia Supernova 2007sr
* A New Rede Giant-based Distance Modulus of 13.3 Mpc to the Antennae Galaxies and Its Consequences
Galaxa espiral M98

**Messier 98** (tamién conocíu como *M98* o *NGC 4192*) ye una galaxa espiral entemedia a 60 millones d'años lluz na constelación Coma Berenices. Afayóse por Pierre Méchain en 1781. Ye tamién un miembru del Cúmulu de Virgu, y una de les sos galaxes espirales más grandes y brilloses.

Pensóse qu'ésta galaxa (y non VIRGOHI21, que la so esistencia ye dudosa) pue ser una de les responsables de les carauterístiques reparaes na so compañera M99.

Anque dellos autores considerar una galaxa anémica, M98 nun sufre'l defectu en gas que sufren munches de les sos compañeres de cúmulu, teniendo l'esperable nuna galaxa de les sos carauterístiques, y tamién se caracteriza pola presencia de región HII nel centru galácticu

## Enllaces esternos
* Spiral Galaxy M98 @ SEDS Messier pages
* '''WIKISKY. ORG''': SDSS image, M98
* M98 (NED)

## Referencies
NGC 4216

**NGC 4216** ye una galaxa espiral que s'atopa a unos cuarenta millones d'años lluz de distancia na constelación de Virgu. Alcuéntrase casi nel cantu con Coma Berenices, 6º y 40 arcmin al este sureste de Denébola (β Leonis). Nun ta lloñe del centru del cúmulu de Virgu, del que forma parte. De magnitú aparente 11,0 y rellumu superficial 13,1 mag/arcsec2, pue ser reparada con pequeños telescopiu. Vese casi de cantu, amosando cierta paecencia cola Galaxa d'Andrómeda.

## Propiedaes físiques

NGC 4216 ye una de les galaxes espirales más grandes y brillantes del Cúmulu de Virgu, con una magnitú absoluta bien paecida a la de la Galaxa d'Andrómeda, y cómo bastantes otres galaxes espirales del cúmulu presenta ciertu déficit d'hidróxenu neutro, que non yá ta concentráu dientro del área de la galaxa visible en l'ópticu, sinón que tamién presenta una baxa densidá por unidá de superficie pa una galaxa del so tipu. Ello ye que'l so discu presenta diverses estructures asemeyaes a pilastres que pueden ser causaes pola interaición col gas caliente presente nel mediu intergaláctico de Virgu, anque tamién pueden ser producíes por interacciones gravitatories con otres galaxes.

Nel halo galácticu d'ésta galaxa, amás d'un ricu sistema de cúmulos globulares -cinco veces más que nuesa galaxa- tópense dos corrientes d'estrelles de dellos quiluparsecs de llargor y con un nucleu bien definíu que s'interpreten cómo dos galaxes nanes en procesu de disrupción y absorción per parte de NGC 4216.

Anque apaez práuticamente de perfil, considerar una galaxa espiral entemedia, esto ye, el so aspeutu ta ente una galaxa espiral barrada y una que nun tien barra.

## Ver tamién

* Cúmulu de Virgu
* Llista de galaxes
* Llista d'oxetos NGC
* NGC 3953, *una galaxa similar*

## Referencies

## Enllaces esternos
* Catálogu SEDS
* Globular Cluster Systems in Galaxies Beyond the Local Group
* VLA Imaging of Virgu Spirals in Atomic Gas (VIVA). I. The Atles and the H I Properties
* Stellar Tidal Streams in Spiral Galaxies of the Local Volume
NGC 4236

**NGC 4236** ye una galaxa espiral barrada na constelación del Dragón. Afayóse por William Herschel el 6 d'abril de 1793. Ye una de les galaxes más cercanes al Grupu Llocal. 

De magnitú aparente 10,5, la so rellumu superficial ye bien baxu (15,4 *mag*/*[[minutu d'arcu|arcmin]]*2). 

Considérase que NGC 4236 ye o bien un miembru del Grupu M81 [//en.wikipedia.org/wiki/M81_Group] - un grupu de galaxes distante de la Tierra 11,7 millones de *[[añu lluz|al]]* (3,6 *M[[Pársec|pc]]*) qu'inclúi les galaxes M81 y M82, observables na constelación del sietestrellu -, o bien la galaxa más brillosa del so propiu grupu, qu'incluyiría a UGC 6456 y a DDO 165.

Les ondes de radio y la radiación infrarroxo de NGC 4236 suxeren que nel so pasáu recién diose un intensu fenómenu de formación estelar, y de fechu presenta una bona cantidá de restos de supernova.

NGC 4236 alloñar de nuesa galaxa a una velocidá d'unos 2 km/s.

## Observación

Estremar a pocu más d'un grau al OSO de les estrelles Kappa del Dragón. Con un telescopiu d'afición, preséntase como un fusu de lluz allargáu en direición NNO-SSE. La so traza más evidente ye'l cercu claru del nucleu, allargada, con una llixera deformación na so parte boreal.

Al ser una galaxa llargo y difuso, el so observación considérase un desafíu dientro de l'astronomía d'afición.

## Bibliografía

### Obres de calter xeneral

* Stephen James O'Mexara: *"Deep Sky Companions: The Caldwell Objects"*. *Cambridge University Press*. 2003. ISBN 0-521-55332-6
* R. W. Sinnott, editor: *"The Complete New General Catalogue and Index Catalogue of Nebulae and Star Clusters"*, por J. L. Y. Dreyer. *Sky Publishing Corporation* y *Cambridge University Press*. 1988. ISBN 0-933346-51-4

### Cartes celestes

* Tirion, Rappaport y Lovi: *"Uranumetria 2000.0"* - Volume I - *"The Northern Hemisphere to -6°"*. Richmond, Virginia, Estaos Xuníos. Willmann-Bell, *inc.*, 1987. ISBN 0-943396-14-X
* Tirion y Sinnott: *"Sky Atles 2000.0"*, 2ª ed., Cambridge, Estaos Xuníos. *Cambridge University Press*, 1998. ISBN 0-933346-90-5
* Tirion: *"The Cambridge Star Atles 2000.0"*, 3ª ed., Cambridge, Estaos Xuníos. *Cambridge University Press*, 2001. ISBN 0-521-80084-6

## Ver tamién

* NGC 55, que ye una galaxa similar.
* Llista de galaxes
* Llista d'oxetos NGC

## Referencies

## Enllaces esternos
* NGC 4236 nel sitiu del Catálogu *SEDS*.

* Catálogu ''NGC/IC''.  Hai qu'escribir el nome «NGC 4236» nel caxellu de busca.
* N4236 nel estremáu d'oxetos NGC del sitiu de *SEDS*.
* Datos revisaos de N4236 nel sitiu de *SEDS*.
* NGC 4236 nel sitiu de *[[SIMBAD]]*.
* NGC4236  nel sitiu  de *Deep Sky Browser - Messier 45*.
* NGC 4236 nel sitiu de *VizieR Service*.
*  nel sitiu de *Aladin*.
* NGC4236 nel  de *SkyView*.
Galaxa espiral M99

**Messier 99** (tamién conocíu como ***NGC 4254*** o ***M99***) ye una galaxa espiral a aproximao 60 millones d'años lluz na constelación Coma Berenices, y ye una de les galaxes más grandes y brillantes del Cúmulu de Virgo. Afayóse por Pierre Méchain el 17 de marzu de 1781. Esta galaxa carauterizar por tener un brazu d'aspeutu normal, otru menos apertáu, asina cómo un tercer brazu más débil. Ta coneutada por aciu una ponte d'hidróxenu cola posible galaxa escura VIRGOHI21, que paez ser la responsable d'esa deformación –anque tamién se pensó na vecina galaxa lenticular NGC 4262 ó na galaxa espiral M98, que nun ta demasiáu lloñe–, y ta dexando tres ella una especie de cercu d'esi gas. Espérase que nel futuru'l brazu menos apertáu volverá tener un aspeutu similar al del brazu normal.

Al paecer, esta galaxa ta entrando per primer vegada nel cúmulu de Virgo, moviéndose a gran velocidá por él en direición sureste, y perdiendo hidróxenu neutro debíu a la esfregadura col gas intergaláctico caliente –moviéndose "de frente" respectu al cúmulu, a diferencia de M88, otra galaxa espiral d'ésti que tamién se mueve al traviés d'él a gran velocidá–; tal esfregadura tamién produció un aumentu de la formación estelar nel so brazu sur y un tayu sópitu na distribución del hidróxenu neutro ellí. Sicasí, otros autores piensen que la so elevada tasa de formación estelar (tres veces mayor que n'otres galaxes de tipu similar) y la distribución mentada del so gas pueden ser causaes tamién por interacciones gravitatories con otres galaxes vecines y non por esa esfregadura.

Trés supernoves fueron afayaes nesta galaxa.

## Referencies
* '''SEDS''': Spiral Galaxy M99
* '''UniverseToday''': Dark Matter Galaxy?
* '''PPARC''': New evidence for a Dark Matter Galaxy
* '''WIKISKY. ORG''': SDSS image, M99
* NGC 4254: An Act of Harassment Uncovered by the Arecibo Legacy Fast ALFA Survey
* NGC 4254: a spiral galaxy entering the Virgo cluster
* VLA observations of neutral hydrogen in Virgo Cluster galaxes. I - The Atles
* Magnetic fields and gas in the cluster influenced spiral galaxy NGC4254 - I. Radio and X-rays observations

## Referencies