Pipreola frontalis

***Pipreola frontalis*** ye una especie d'ave paseriforme de la familia Cotingidae nativu de Bolivia, Ecuador y Perú.

## Descripción

La especie, al igual d'otros fruteros (*Pipreola*), ye un miembru regordetu y de cola gorda de la familia Cotingidae. Llega a midir 15.5–16.5&nbsp;cm (6.0–6.5&nbsp;in) de llargor; el so pesu varia dende 39,5 a 45,3 g, con un permediu de 42,4 g. La especie ye sexualmente dimorfe; el machu ye considerablemente más coloríu que la fema. Dambos sexos tienen les partes cimeres de color verde brillante, con puntes estreches amarellentaes hasta les plumes terciaries. El gargüelu del machu y la parte cimera del pechu son de color coloráu brillosu (menos coloríu en *P. f. squamipectus* qu'en *P. f. frontalis*), ente que les partes inferiores de la fema son de color mariellu con tonos o manches verdes. Los sos pies son de color rosa o naranxa.

## Taxonomía y sistemática
Descritu pol ornitólogu británicu Philip Sclater en 1858, el fruteru pechirrojo ye una d'once especies del xéneru *[[Pipreola]]*. El espécime tipu ye calteníu pola Academia de Ciencies Naturales de la Universidá Drexel, en Filadelfia. La especie ta cercanamente rellacionada col fruteru pigméu (*[[Pipreola chlorolepidota]]*), pero atopar n'elevaciones altes. Esisten dos subespecies, que dellos taxonomistas creen que representen dos especies distintes:
**P. f. frontalis* apaez nel Perú central hasta Bolivia occidental; y, **P.
f. squamipectus* apaez n'Ecuador septentrional hasta'l noroeste de Perú. Descritu por Frank Chapman en 1925, ye más pequeñu y menos coloríu que la subespecie nominal.
El nome del xéneru dau a los fruteros, *Pipreola*, ye un diminutivu de *Pipra*, que ye'l nome del xéneru dau por Carlos Linneo a los saltarines de forma similar. El nome específicu *frontalis* ye una pallabra llatina moderna que significa «caretu» o «ceyudu».

## Distribución y comportamientu
La especie ta acutada a la fastera oriental de los Andes hasta'l nordés d'Ecuador, travesando l'este de Perú hasta Bolivia central. Alcuéntrase nes viesques montiegues n'elevaciones que van dende 900 a 2000 m (3000 a 6600&nbsp;pie) sobre'l nivel del mar.

### Alimentación
Como'l so nome indica, el fruteru pechirrojo come principalmente frutes, que recueye mientres s'asoma a alimentase o, con menor frecuencia, mientres se encarama.

### Voz
Les vocalizaciones de la especie son xeneralmente curties, de tonu altu y pocu frecuentes. El cantar del machu de *P. f. squamipectus* ye agudu y ascendente, trescritu como un «*psii*» o «*tsweeet*», ente que'l cantar del *P. f. frontalis* machu ye estensu y más complexu —un finu y fuerte garllo que se convierte nun xiblíu descendente, trescritu como un «*ti'ti'ti'ti'ti'ti'tseeeeeeeeer*». La so llamada ye un agudu «*pseet*».

## Estáu de caltenimientu
La Xunión Internacional pal Caltenimientu de la Natura (UICN) clasifica al fruteru pechirrojo como «especie so esmolición menor», en función de la so gran distribución y la so estatus como una especie bastante común dientro de la so distribución. Sicasí, el tamañu de la so población nunca foi cuantificado, y créese que ta menguando.

## Referencies

### Bibliografía
* 
* 
* 

## Enllaces esternos
* Ficha de la UICN .
* '''' (Jerdon, 1845) del orde Passeriformes pol Congresu Ornitolóxicu Internacional .
* 
* Ficha del Proyeutu Web del Árbol de la vida .
* '''' (P. L. Sclater, 1859)  en Catalogue of Life .
* Ficha n'Animal Diversity Web .
* '''' (Sclater, PL) 1859 en uBio .
* Fotogalería  en VIREO (Universidá Drexel)
* Videos, semeyes y grabaciones sonores n'Internet Bird Collection .
* Peterson, Alan P. «'''' en Cotingidae» .
* *[http://www.ncbi.nlm.nih.gov/Taxonomy/Browser/wwwtax.cgi?lin=s&p=has_linkout&id=369618 ]*. Centru Nacional pa la Información Bioteunolóxica .
* '''' (Sclater, 1858) en xeno-canto.