Myiagra rubecula

***Myiagra rubecula*** ye una especie d'ave paseriforme de la familia Monarchidae.

Mide alredor de 15 cm de llargor. El machu ye d'un color gris plomu col banduyu ablancazáu, ente que la fema tien les partes cimeres grises y un gargüelu y el pechu brillosu maciu. Alcuéntrase nel este y norte d'Australia, Indonesia y Papúa Nueva Guinea. El so hábitat natural son los montes tropicales o subtropicales de manglares na parte norte del so área de distribución, y los montes d'ocalitos nel sur y l'interior.

## Descripción
La especie mide 14-5 a 16 cm de llargu y pesa alredor de 10 a 15 g. Ye d'un color plomu abuxáu brillante con un tonu marrón nes ales, un picu negru azuláu, pates negres y el iris de color marrón escuru. El machu tien bridas grises escuros, y un pechu y banduyu blancos, ente que la fema tien un gargüelu y pechu anaranxada-marrón con un banduyu blancu. Los mozos paecer a la fema adulta, pero col cantu de les ales más pálidu.

## Taxonomía
El monarca plomizu describióse per primer vegada pol ornitólogu inglés John Latham en 1802, a partir d'una ilustración de Thomas Watling. El so nome específicu, *rubecula*, provién del nome llatín pal raitán. Una denominación pela redolada de Sydney ye *Frogbird*, deriváu del so cantar gutural. N'inglés, otres variantes del so nome común inclúin el papamoscas azul o plomizu. John Gould, al describilo, nomar papamoscas formosu (*Myiagra concinna*) en 1848, que dende entós s'hai subsumido nesta especie.

La especie ye miembru d'un grupu d'aves denominaes «monarcas». Esti grupu considérase yá seya como una subfamilia en Monarchinae, xunto a los abanicus, como parte de la familia de los dicrúridos, o como una familia Monarchidae de plenu derechu. Nun tán estrechamente rellacionaos con cualesquier de los sos homónimos, los papamoscas de la familia Muscicapidae; una investigación molecular a principios de la década de 1980 y principios de 1990 reveló que los monarques pertenecen a un gran grupu d'aves, principalmente australasios, conocíu como'l parvorder Corvida, qu'abarca munchos paseriformes tropicales y australianos. Más apocayá, l'agrupación perfeccionóse, tantu que los monarques clasificáronse nun «gruponuclear corvina» colos cuervos y utres, paniegues, aves del paraísu, abanicos, drongos y corcorácidos.

### Subespecies
Cinco subespecies son reconocíes anguaño:
**M. r. rubecula* ye la subespecie nominal orixinalmente descrita por Latham nel sureste d'Australia.
**M. r. concinna*, nomada como *papamoscas formosu* por John Gould, apaez nel noroeste d'Australia.
**M. r. okyri* describióse por Schodde y Ian J. Mason en 1999. Tien una inusual forma non migratoria escontra'l Cabo York. L'epítetu específicu ye un anagrama de «yorki». El holotipe foi recoyíu cerca de Coen nel norte de Queensland.
**M. r. papuana*, en Nueva Guinea y les islles del estrechu de Torres, foi nomáu por Rothschild y Hartert en 1918.
**M. r. yorki* foi nomáu por Gregory Mathews en 1912.

## Distribución y hábitat
La especie atopar dende l'estrechu de King nel noroeste d'Australia, trevesáu Top End hasta'l Cabu York, y depués pola mariña este hasta'l centru-sur de Victoria. Ye raru en Tasmania y altamente migratoriu dientro d'esta distribución. Los sos hábitats preferíos son los montes esclerófilos, márxenes de montes tropicales, manglares y carbes costeres.

## Comportamientu
Ye un páxaru insectívoru, activu y áxil, que salta ente les cañes y caza inseutos en plenu vuelu.

## Reproducción
La temporada d'apareyamientu ye de setiembre a febreru. El nial ye un concu fondu fechu de tires de corteza y yerba seca, entretejido con telarañes y decoraos con liques, xeneralmente asitiáu nuna pequeña caña daqué desamoráu del tueru d'un árbol, a unos 5.10 m percima del suelu. La fema pon dos o tres güevos blancos con tonos azulaos, buxos o lavanda y enllordiáu de gris marrón escuru, midida de 17 mm x 14 mm. Tienen una inusual forma ovalada enchida. La especie se parasitada pol cuquiellu varioloso (*[[Cacomantis variolosus]]*). Dambos sexos guaran los güevos y pitucos, anque la fema compromete un pocu más nos deberes y tamién guara pela nueche. L'ésitu de la anidación ye baxu, yá que solo'l 23&nbsp;% de los niales llogren emplumecer un pitucu.

## Referencies

### Bibliografía
*

## Enllaces esternos

* Ficha de la UICN .
* Ficha de BirdLife International .
* 
* Videos, semeyes y grabaciones sonores n'Internet Bird Collection .
* '''' (Latham, 1802)  en Catalogue of Life .
* Ficha n'Animal Diversity Web .
* Ficha del Centru Nacional pa la Información Bioteunolóxica .
* '''' (Shaw, 1792) en xeno-canto.
----