Salce

**Salce** ye un conceyu y llocalidá española de la provincia de Zamora, na comunidá autónoma de Castiella y Llión.

## Topónimu

L'orixe del so nome paez remontase a dómines de l'Alta Edá Media. Asina, el topónimu *Salce* fai referencia al árbol del sauce, daqué qu'asocede frecuentemente na terminoloxía de los pueblos sayagueses (Carbellino de carballo o carbayu; Luelmo de llamera; Fresnu y Fresnadillo de fresnu; Almeida d'álamu; Moral, Moralina y Moraleja de moral; Figueruela de figal). Y ye que mientres la Edá Media nel área lleonesa foi abondo común l'empléu de nomes d'árboles o plantes pa denominar les llocalidaes que se fueron fundando, como por casu les de Cerezal de Peñahorcada, Cerezal de Aliste, Saucelle, El Pumar, Carbajales de Alba, La Alameda, Manzanal del Barco, Fresnéu, etc.

D'esta miente, llama l'atención el paralelismu esistente ente'l topónimu d'esta llocalidá y el de Salce, llocalidá pedánea del conceyu de Riello, na provincia de Llión. Tamién vendríen de esti árbol los nomes de les llocalidaes de Saucelle o Sancedo (orixinalmente denomináu *Salcedo*).

## Símbolos
El plenu del conceyu de Salce, en sesión celebrada'l día 19 d'avientu de 2008, alcordó aprobar l'escudu heráldicu y la bandera municipal, cola siguiente descripción:
*Escudu partíu y entado en punta 1º de gules cruz completa de plata, 2º de plata encina arrancada de sinople entada en puntu de sinople con ponte de plata de cinco güeyos mazonado de sable sobre ondes d'azur y plata al timbre corona real zarrada.
*Bandera rectangular de proporciones 2:3 formada por un pañu blancu con una cruz completa colorada centrada teniendo nel cantón cimeru del estil y nel inferior de la batiente una encina verde arrancada y nos otros dos una franxa ondada azul horizontal y centrao.

## Historia
L'allugamientu del so términu, nes cercaníes de los ríos Duero y Tormes, y el mapa de roques, fixeron d'esti territoriu un llugar aparente pal asentamientu de families y ganaos. Asina lo amuesen les evidencies del antiguu castru de Salce, que foi unu de los primeros asentamientos humanos na contorna de Sayago. Sicasí, tamién se señaló que l'orixe de l'actual llocalidá podría ser l'antiguu despobláu de San Juan, na devesa del Cuartico, onde s'atoparon puntes de flecha, un cercu romanu dedicada a Cloutina y la cabeza llabrada en piedra representando seique un demoniu.

Darréu, yá na Edá Media, los reis de Llión repoblaron l'área de Sayago creando dalgunes de les sos poblaciones, ente les que podría tar Salce. Asina, nos primeros documentos calteníos esta localida apaez como El Sauze o El Salçe, siendo por tantu un topónimu rellacionáu cola repoblación, posiblemente por xentes orixinaries de Galicia o del norte de Portugal.

Yá nel sieglu XIX, cola creación de les actuales provincies en 1833, Salce quedó integráu na provincia de Zamora, dientro de la Rexón Lleonesa, que, como toles rexones españoles de la dómina, escarecía de competencies alministratives o executives, teniendo un meru calter clasificatorio. Per otru llau, foi una de les llocalidaes que formó parte del partíu xudicial de Bermillo de Sayago hasta la so desapaición ya integración nel de Zamora a mediaos del sieglu XX.

A finales de la década de los sesenta del sieglu XX, Salce vivió unu de los sos momentos más críticos cuando tuvo a puntu de sumir tres la construcción de la presa d'Almendra. En 1970 les agües del banzáu anubrieron el tramu final de la rivera de les Suelgas, llegando inclusive hasta les mesmes cases y a l'antigua ilesia que de resultes foi definitivamente desallugada, siendo'l motivu de que na actualidá tea abandonada a la so suerte, amosando afarada los sos descarnaos arcos. Aun así, finalmente Salce salvóse, pero la presa fixo sumir so les sos agües la vecina llocalidá d'Argusino.

Tres la constitución de 1978, Salce pasó a formar parte en 1983 de la comunidá autónoma de Castiella y Llión, en tanto conceyu adscritu a la provincia de Zamora.

## Demografía

## Llugares d'interés

* **Antigua Ilesia de San Miguel Arcánxel**. Data del sieglu XVI, tando asitiada práuticamente a ras de les agües de la presa d'Almendra. Anguaño ta habilitada como edificiu cultural, escareciendo de cultu.

* **Ilesia nueva**. De recién construcción ye d'estilu vanguardista, con una fachada curvada con una escultura y una torre cilindrica con escalera de cascoxu.

* **Ponte de piedra de la Rivera de Suelgas**. Data de 1527, siendo construyíu pa facilitar les comunicaciones ente Ledesma y Fermoselle.

* **Ermita del Humilladero**. Anguaño en ruines, d'antiguo guardaba nel so interior una imaxe de Cristu que se veneraba na mesma, como recoyía Madoz nel sieglu XIX.

* **Cruceros**. Son delles les que jalonan la llocalidá, como la Cruz del Alcuentru, la de Peñagorda o la de la Salve.

* **Fuentes**. Destaca ente elles la Fonte Pelayo, d'orixe romanu, magar el conceyu tien munches más fontes tremaes pol so términu, como les de Labayo, Lavallinos, Valdemidina, la Divisina, la Broyal o Valcarrasco ente otres.

* **Presa d'Almendra**. Baña la llocalidá, que queda xunto a les agües, ufiertando unes precioses vistes y anubriendo los güertos de la parte baxa del pueblu cuando ta llena.

## Fiestes

* Ofertorio a la Virxe del Rosariu (Últimu domingu de setiembre).
* Fiesta de Santa Bárbara (4 d'avientu).

## Referencies

## Enllaces esternos