Federico Trillo

**Federico Trillo-Figueroa y Martínez-Conde**  ye un xurista. Ingresó por oposición acutada nel Cuerpu de Lletraos del Conseyu d'Estáu y políticu español perteneciente al Partíu Popular. Foi Presidente del Congresu de los Diputaos d'España y ministru de Defensa. Dende marzu de 2012, pertenez al Cuerpu Diplomáticu, como embaxador d'España nel Reinu Xuníu.

Collaboró na fundación de l'Asociación d'Estudios pal Progresu Social y ye miembru de la Comisión Española d'Historia Militar.

## Biografía
Llicenciáu en Derechu pola Universidá de Salamanca y doctor en Derechu pola Universidá Complutense de Madrid. Ta casáu y tien cinco fíos. Tamién ye miembru supernumerario del Opus Dei

Ingresó como númberu unu de la so promoción nel Cuerpu Xurídicu de l'Armada en 1974 onde tuvo destináu na Fiscalía de la Zona Marítima del Mediterraneu y, más tarde, na Direición de Construcciones Navales Militares. Nel añu 1979 aportó por oposición al cuerpu de lletraos del Conseyu d'Estáu. Retiróse como comandante en 1989 pa entrar na actividá política.

### Entamos na so carrera política
El so padre, de nome tamién Federico Trillo, foi un militar y políticu mientres el franquismu. En 1983 entró nel gabinete xurídicu de Coalición Popular, entós dirixida por Manuel Fraga Iribarne, dende onde participó viviegamente na reestructuración del partíu, qu'acabó refundándose nel Partíu Popular. Pertenez a la Executiva Nacional dende 1986.

Foi escoyíu diputáu pola Circunscripción eleutoral d'Alicante dende 1989. Mientres los años 1989 a 1996 ocupó la vicepresidencia de la mesa del Congresu de los Diputaos. De 1991 a 1996 foi voceru de Xusticia del grupu popular y comisionado ante'l Tribunal Constitucional. El 27 de marzu de 1996 foi nomáu Presidente del Congresu de los Diputaos, cargu que caltuvo hasta'l final de la VI llexislatura nel 2000.

### Ministru de Defensa
El 27 d'abril de 2000, José María Aznar nomar Ministru de Defensa del so segundu gobiernu. Como tal, en xunetu de 2002 ordenó'l asalto a la isla de Perexil, ocupada díes antes por militares marroquinos, pa lliberar y devolve-y el **statu quo**.

### Embaxador nel Reinu Xuníu
El 30 de marzu de 2012 y a pesar de que'l ministru d'Esteriores, García Margallo, comprometiérase a acutar los cargos nes embaxaes puramente a miembros del cuerpu diplomáticu, Federico Trillo ye nomáu embaxador d'España nel Reinu Xuníu. Al nomamientu siguiólu una polémica derivada del cuestionamiento de l'aptitú de Federico Trillo pal cargu pol so desconocimientu del idioma inglés antes d'esa fecha. Tamién surdió un discutiniu porque Trillo, primero, tresfirió'l so puestu de diputáu por Alicante a la so collaboradora de tola vida, Julia de Micheo Carrillo de Albornoz y, dempués, tornó la normativa vixente al llograr que Julia de Micheo fora trabayar pa él a Londres —asistiéndo-y nes rellaciones colos empresarios ellí— anque eso implicara que la diputada per Alicante nun pudiera asistir a dellos plenos del congresu. N'abril de 2015 salió a la lluz que Trillo recibiera de forma irregular a lo llargo de trés años, 2006, 2007 y 2008, 354&nbsp;560 euros —pago almitíu por Trillo pero defendiendo la so llegalidá— de Grupu Collosa, una empresa implicada na trama de corrupción desanubierta por Facienda en Castiella y Lleón en rellación a les concesiones de parques eólicos nesa comunidá.

La tarde del 12 de xineru de 2017 convoca una rueda de prensa (na que nun almite entrugues) na Embaxada d'España en Londres y a la qu'asisten los medios de comunicación españoles acreditaos pa presentar la so dimisión como embaxador. Na declaración, qu'apenes dura dos minutos y mediu, diz que lo fai "pa nun interferir na aición del Gobiernu". Añadió que yá se punxo en contautu col Gobierno por que se dar# en el so relevu como embaxador. Remata esclariando que la so intención ye volver desempeñar el cargu qu'ocupa pola so carrera profesional, lletráu nel Conseyu d'Estáu.

### Cese como Embaxador del Reinu Xuníu
El día 13 de xineru de 2017, el Boletín Oficial del Estáu publica'l Real Decretu 2/2017 pol que se dispón al so cese como Embaxador d'España nel Reinu Xuníu. El testu dicía: "A propuesta del Ministru d'Asuntos Esteriores y de Cooperación y previa deliberación del Conseyu de Ministros na so xunta del día 13 de xineru de 2017, vengo en disponer el cese, a pidimientu propiu, de don Federico Trillo-Figueroa Martínez Conde como Embaxador d'España nel Reinu Xuníu de la Gran Bretaña ya Irlanda del Norte, estimándo-y los servicios emprestaos". Refrendar el ministru d'Asuntos Esteriores y sancionar el Rei.

### Discutinios

#### Polémicos como Presidente del Congresu de los diputaos
* El 17 d'abril de 1997 n'abriendo la votación de la Llei de la Televisión Dixital escaeció'l micro encendíu y púdose-y oyer en tola sala un bien claro: "¡Manda güevos!"

#### Discutinios como Ministru de Defensa
* En setiembre de 2003, tuvo un famosu desliz cuando pidió a les tropes d'El Salvador, en plena formación, glayar «¡Viva Honduras!»

* El 16 de febreru de 2004 protagonizó otra salida de tonu. El ministru de Defensa, qu'encabezaba la candidatura del PP al Congresu de los Diputaos per Alicante, convocó nun hotel de la ciudá a los informadores pa comentar el programa eleutoral del so partíu. Cuando acabó la so intervención, Sonia Martín, periodista de Radio Alicante de la Cadena SER, preguntó a Trillo-Figueroa la so opinión sobre les declaraciones que Hans Blix, ex xefe de los inspeutores d'armamentu de Naciones Xuníes n'Iraq, realizara poco antes nesa mesma cadena. Blix recordó que la ONX nunca dio per sentáu que n'Iraq hubiera armes de destrucción masiva, en contra de lo que sostuviera con obstinación el Gobiernu español de José María Aznar. El ministru, n'oyendo la entruga de la SER, sacó un euru del bolsu y dixo: «Llevo una selmana guardando'l mesmu euru pal que me preguntar poles armes de destrucción masiva, pero como supi qu'empiecen a perder interés, ganar usté». Entós, el titular de Defensa fixo rodar la moneda pola mesa en direición a la informadora, anque nun llegó hasta'l llugar qu'ocupaba ella. La chancia del ministru nun foi improvisada y nin siquier ye ciertu que llevara'l mesmu euru nel bolsu una selmana. A Toni Ramos, de *La Razón*, respondió-y la selmana anterior de la mesma forma: «L'euru llevar tres díes nel bolsu esperando a que dalgún periodista pregúnteme poles armes de destrucción masiva d'Iraq, amás, apostara colos mios collaboradores qu'usté lo fadría».

* Mientres el so mandatu tamién se produció'l accidente del Yakovlev 42 en Trebzon (Turquía) el 26 de mayu de 2003, nel que morrieron 62 miembros del Exércitu español, 12 tripulantes ucraínos y un ciudadanu d'orixe bielorrusu que volvíen d'Afganistán. Trillo negóse repetidamente a aceptar una supuesta responsabilidá política o penal (nin siquier tres la posterior condena a prisión de trés de los sos subordinaos por soterrar ensin identificar a los muertos y en dellos casos falsificar la identificación de trenta de los cadabres). Ello ye que foi compensáu cola Embaxada en Londres; la perllarga instrucción del casu (daqué normal en responsabilidaes polítiques cuando se trata d'España) enllargar hasta xineru de 2017, cuando'l mesmu embaxador tomara la resolución de volver a España y solo entós el Conseyu d'Estáu falló responsabilizar al Ministeriu de Defensa (que dirixía entós Trillo) del fallecimientu de los setenta y cinco persones qu'había nel deficiente avión, fechu pol cual foi declaráu persona non prestosa pol conceyu de Cartaxena.

#### Discutinios como embaxador nel Reinu Xuníu
Presentóse una denuncia contra él por acoso llaboral per parte d'una exsecretaria de la Embaxada d'España en Londres, Teresa Hernández, contratada llaboral de la Embaxada, onde trabayó dende'l 1 de payares de 2007 hasta que, el 21 d'agostu de 2014 foi despidida "por razones disciplinaries". Dende'l 1 d'abril de 2011 foi secretaria social del embaxador, primero del diplomáticu Carles Casajuana y depués del propiu Trillo, responsable d'entamar eventos sociales, ente otros cometíos. Los problemes empezaron, según la demanda, cuando Trillo llevar a Londres al so asistente personal mientres años, Julieta de Micheo, quien suplantó les sos funciones y tomó el control de l'axenda del embaxador, ensin informar a les secretaries de la Embaxada, lo que provocó serios problemes de coordinación.

## Obres
Ye autor de dellos llibros sobre Derechu y pensamientu xurídicu y políticu, anque los sos títulos más conocíos son: *El poder político nos drames de Shakespeare* y *Pregones y semblanzas*.

## Referencies

## Enllaces esternos