Llagu de Ládoga

El **llagu de Ládoga** (; Ладога, *Ládoga*; ) ye un llagu d'agua duce asitiáu en Carelia y el óblast de Leningráu, cerca de la frontera con Finlandia. Con una superficie de , ye'l mayor llagu d'Europa y el 15º nel mundu. Nel so interior atopen , con una superficie de , la mayoría asitiaes cerca de la mariña noroeste, ente elles les famoses islles Valaam, Konevets y Kipola. El llagu desagua nel golfu de Finlandia (mar Bálticu) al traviés del ríu Nevá en San Petersburgu. Les principales ciudaes nes sos riberes son Sortavala ( en 2010), Priozersk (), Siastrói (), Shlisselburg (), Pitkyaranta (), Nóvaya Ládoga () y Lakhdenpokhya ().

El Ládoga ye parte de dos importantes rutes llacustre-fluviales: la vía navegable Volga-Bálticu —una ruta de  que xune'l mar Negru y el Bálticu— y la canal Mar Blanco-Bálticu —una ruta de  que coneuta'l mar Blanco col Bálticu y que foi abierta en 1933.

El llagu de Ládoga tien la so propia especie endémica de foca anillada, llamada foca del Ládoga.

## Xeografía

L'área de la so cuenca ye de  —mayor que países como Nueva Zelanda o'l Reinu Xuníu— ya inclúi unes  y  con un llargor cimeru a les . El 85% de l'agua del llagu provién de los sos trés principales afluentes:
* ríu Svir, proveniente dende'l sureste del llagu Onega, con un llargor de  y una cuenca de ;
* ríu Vuoksi, proveniente dende l'oeste dende'l llagu Saimaa en Finlandia, con un llargor de  y una cuenca de ;
* ríu Vóljov, proveniente dende'l sur, dende'l llagu Ilmen, con un llargor de  y una cuenca de ;

Otros afluentes d'importancia son los ríos Sias ( y una cuenca de {{unidá|7.330 km²), Jänisjoki ( y ), Olonka  y ) y Tohmajoki ( y ).

## Historia

El llagu yera parte importante de la ruta comercial de los varegos a los griegos, que xunía a los varegos col Imperiu romanu d'Oriente. La capital rusa más antigua, Stáraya Ládoga, toma'l so nome del llagu. 

L'antiguu monesteriu de Valaam fundar na islla de mesmu nome (en finés: Valamo), la más grande del llagu, abandonáu ente 1611 y 1715, restauráu nel sieglu XVIII y sacupáu a Finlandia mientres la Guerra d'Iviernu en 1940. L'actividá monástica foi vuelta a entamar en 1989. Otros claustros cercanos son los monesterios de Konevéts y de Aleksandro-Svirski. 

Ente 1617 y 1721, el llagu formaba la frontera ente Rusia y Suecia, y darréu, ente 1812 y 1940, la frontera ente Finlandia y Rusia.

Mientres el sitiu de Leningráu (1941-1944), el llagu de Ládoga suponía l'únicu accesu a la ciudá. Gracies a esto, tonelaes d'alimentos pudieron llevase a Leningráu, con camiones pel hibiernu (pol conocíu como "camín de la Vida"), y pel branu por barcos.

Dempués de la guerra, Finlandia perdió la rexón de República de Carelia a favor de la XRSS. La mayoría de los finlandeses fueron obligaos al exiliu, anque dellos nativos pudieron quedase ellí. El llagu perteneció por completu a Rusia y asina continua hasta la fecha.

En 2017 el gobiernu rusu aprueba convertir el Llagu en Parque Nacional.

## Ver tamién
* Ríu Nevá
* Islles Valaam
* Vía navegable Volga-Bálticu
* Canal Mar Blanco-Bálticu
* Ruta comercial de los varegos a los griegos
* Camín de la Vida

## Referencies

## Enllaces esternos

* El llagu Ládoga en Google Mps

* El llagu Ládoga (semeyes)