open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Acer tataricum

***Acer tataricum*** ye una especie botánica de pládanu, orixinaria del centru y el sureste d'Europa y suroeste d'Asia, dende Austria al este al suroeste de Rusia y el Cáucasu, y al sur a Turquía. La especie recibe'l nome polos pueblos tártaros del sur de Rusia.

## Descripción

Ye un arbustu caducifoliu o pequeñu árbol que crez hasta 4-12 m d'altu, con un tueru curtiu d'hasta 20-50 cm de diámetru y cañes delgaes. La corteza ye delgada, parda clara, y nidia de primeres pero depués vase fisurando superficialmente nes plantes antigües. Les fueyes son opuestes y simples de forma ovada, 4,5-10 cm de llargu y 3-7 cm d'anchu, ensin lóbulos o con trés o cinco lóbulos pequeños, y verde percima; el cantu de la fueya ta dentada irregularmente; el pecíolude la fueya ye delgada, de cutiu tintada de rosa, de 2-5 cm de llargu. Les flores son de verde blancuciu, 5-8 mm de diámetru, producíu en panícules que s'espanden en primavera conforme les fueyes ábrense. El frutu ye una sámara acoloratada pareada, 10-12 mm de llongura con una ala de 2-3 cm, maureciendo a finales del branu hasta principios de seronda.

Ta emparentáu con *[[Acer ginnala]]* (pládanu de Manchuria) del nordeste d'Asia; ta tratáu como una subespecie del *Acer tataricum* subsp. *ginnala* por dellos botánicos. Difieren marcadamente nes fueyes fondamente lobulaes y brillantes de *A. ginnala*, en comparanza coles fueyes non lobulaes, o con lóbulos pocu marcaos, de *A. tataricum*.

## Usos
*Acer tataricum* ye cultiváu dacuando como una planta ornamental nos xardinos de toa Europa y tamién n'América del Norte. En Rusia, ye pervalible como petrina proteutora de les granxes. Se naturaliza llocalmente nel este de Norteamérica.

## Taxonomía
*Acer tataricum* describióse por Carlos Linneo y espublizóse en *[[Species Plantarum]] 2: 1054*, nel añu 1753.
;Etimoloxía:
***Acer***: nome xenéricu que procede del llatín *ǎcěr, -ĕris* = (afiláu), referíu a les puntes carauterístiques de les fueyes o a la durez de la madera que, supuestamente, utilizar pa fabricar llances. Yá citáu en, ente otros, Pliniu'l Vieyu, *16, XXVI/XXVII*, refiriéndose a unes cuantes especies de pládanu.

***tataricum***: epítetu xeográficu qu'alude a la so llocalización en Tartaria.
;Variedaes aceptaes:
* *[[Acer tataricum subsp. aidzuense]]* (Franch.) P.C.DeJong
* *[[Acer tataricum subsp. ginnala]]* (Maxim.) Wesm.
* *[[Acer tataricum subsp. semenovii]]* (Regel & Herder) A.E.Murray
* *[[Acer tataricum subsp. theiferum]]* (W.P.Fang) Y.S.Chen & P.C.de Jong
;Sinonimia: 
* *Acer cordifolium* Moench 
* *Euacer tataricum* (L.) Opiz

## Ver tamién
* Terminoloxía descriptiva de les plantes
* Cronoloxía de la botánica
* Historia de la botánica 
* Carauterístiques de les sapindacees

## Referencies

## Bibliografía

# Bailey, L. H. & E. Z. Bailey. 1976. Hortus Third i–xiv, 1–1290. MacMillan, New York.

## Enllaces esternos
Acacia eburnea

***Acacia eburnea*** ye un arbustu o árbol perenne, una especie de leguminosa del xéneru Acacia, que pertenez a la familia de las Fabaceaeque, crez a más de 12 m d'altor Ye difícil dixebrala de *[[Acacia nilotica subsp. adstringens]]* ensin ver les vaines de granes. *A. eburnea* nun ta llistada como especie amenaciada. Ye nativa d'África y alcuéntrase n'Asia, Australia, Europa, ya India y n'árees del océanu Índicu.

## Usos
*A. eburnea* usase en productos químicos, forraxe, y usos domésticos, manexu ambiental, fibra, aliementu, bebida, llana.

### Alimentu
Una goma comestible supura de quebres na corteza del árbol. 
La goma úsase para manufactura de candy. 

N'árees seques, la so presencia ye un signu d'agua, tanto enriba como nel sosuelu.

### Fibra
Cuerdes dures facer de los pelos internos del tueru.

### Forraxe y piensu
Ye especialmente útil como forraxe y piensu d'animales domésticos y selvaxes. Aparentemente, nun hai riesgu de venenu nél. En cabres viose que ye bien pruyíu *A. eburnea* por esta facienda. 
Ye bien bona como fonte p'abeyes. El so miel tien bon gustu.

### Madera
*Acacia eburnea* ye una escelente fonte de lleña y para carbón vexetal.

## Taxonomía
*Acacia eburnea* describióse por (L.f.) Willd. y espublizóse en *[[Species Plantarum. Editio quarta]]* 4(2): 1081. 1806.
;Etimoloxía:
***Acacia***: nome xenéricu deriváu del griegu ακακία (*akakia*), que foi dau pol botánicu Griegu Pedanius Dioscorides (e. C. 90-40) pal árbol melecinal *[[Acacia nilotica|A. nilotica]]* nel so llibru *[[De Materia Medica]]*. El nome deriva de la pallabra griega, ακις (*akis,* **escayos**).

***eburnea***: epítetu llatín que significa "como'l marfil".
;Sinonimia:
* *Acacia campbellii* Arn.
* *Acacia minutifolia* Ragup.
* *Acacia pseudowightii* Thoth.
* *Acacia roxburghii* Wight & Arn.
* *Mimosa eburnea* L. f.

## Ver tamién
* Terminoloxía descriptiva de les plantes
* Cronoloxía de la botánica
* Historia de la botánica
* Carauterístiques de les fabacees

## Referencies

## Bibliografía
# Rechinger, K.H. (1986) Flora Iranica. 161: Mimosaceae.
# Sanjappa, M. (1992) Legumes of India. Dehra Dun: Bishen Singh Mahendra...
# Kostermans, A.J.G.H. (1980) Mimosaceae. In Flora of Ceylon, Vol. 1. M.D. Dassanayalu....
# Ali, S.I. (1973) Flora of Pakistan, Non. 36. Mimosaceae. Karachi: Univ. of Karachi
# Ohashi, H. (1979) Leguminosae In: Hara & Williams: EnumerationFlwingPl. Nepal2: 103-
# Chakrabarty T, Gangopadhyay M (1996) The genus Acacia. J. Econ. Taxon Bot. 20: 599-633
# Thothathri, K. (1992) Rheedea 2: 73. Nomenclatural note on Acacia minutiflora...
# Singh, A.N. (1993) In: Verma, D.M. & al. (Eds.) Flora of Madhya Pradesh, Vol. 1.
# Ambasta, S.P. (1986) The useful plants of India #
 Shetty, B.V. & Singh, V. (1987) Flora of Rajasthan Vol. 1. Flora of India Series 2
# Publ. & Inform. Directorate (1985) The welth of India: Dictionary of Indian Raw Materials.. Vol. 1
# Baker, J.G. (1876) In: Hooker, J.D., Flora of British India 2: 56-306. (1876-1879)

## Enllaces esternos
Achillea macrophylla

***Achillea macrophylla*** ye una especie de fanerógama perteneciente a la familia de les asteracees.

## Distribución xeográfica
Ye orixinaria del centru d'Europa en llugares avisiegos de los Alpes, Saboya, Isère, Drôme, Hautes-Alpes, Alpes-Maritimes. Suiza, el norte d'Italia, Tirol, Carintia.

## Descripción
Ye una planta resistente con tarmu, de 40 cm a 1 m d'altor con rayes pubescentes a lo menos na parte cimera, fueyes nidies, anches, sésiles, triangular-ovales, peludes con 3-7 segmentos, toes oblongo-llanceolaes, con incisión-dentada, flores de 13-15 mm d'anchu. con tarmos de cuasi filamentosos, les flores blanques.
## Taxonomía

*Achillea macrophylla* describióse por Carlos Linneo y espublizóse en *[[Sp. Pl.]]* 2: 898. 1753

;Etimoloxía
***Achillea*** nome xenéricu nomáu n'honor d'Aquiles. Indicóse tamién que'l nome, más específicamente, provién de la guerra de Troya, onde Aquiles curó a munchos de los sos soldaos y al propiu rei Télefo, rei de Micenas, utilizando'l poder que la cenoyina tien pa detener les hemorraxes. 

***macrophylla***: epítetu llatín que significa "cola fueya grande".

'''Sinonimia'''
*
**Ptarmica macrophylla* (L.) DC. 
**Chamaemelum macrophyllum* (L.) E.H.L.Krause in Sturm
**Achillea latifolia* Salisb.
## Referencies

## Enllaces esternos

*http://www.tela-botanica.org/eflore/BDNFF/4.02/nn/360
Achillea nobilis

***Achillea nobilis*** ye una especie de fanerógama perteneciente a la familia de les asteracees.

## Distribución xeográfica
Ye orixinaria d'Eurasia, sicasí tamién ye naturalizáu fuera del so área de distribución n'América del Norte y otres partes del mundu.

## Descripción

Esta especie tien les flores de color mariellu, y aseméyense a *[[Achillea millefolium]]*, sacante porque tien más flores que son más pequeñes y el xamasca ye muncho más finu con un finu encaxe compuestu nes fueyes. La xamasca, de color verde mediu, forma un macizu de baxa crecedera a principios de la primavera y en fines de la mesma, nel floriamientu producen tarmos que crecen hasta les 50 cm d'altor, los tarmos terminen en grupos de flores planes. La xamasca y los tarmos tán cubiertos de pelos nidios, llamaos pubescentes.
## Taxonomía

*Achillea nobilis* describióse por Carlos Linneo y espublizóse en *[[Species Plantarum]]* 2: 899. 1753.
;Etimoloxía:
***Achillea*** nome xenéricu nomáu n'honor d'Aquiles. Indicóse tamién que'l nome, más específicamente, provién de la Guerra de Troya, onde Aquiles curó a munchos de los sos soldaos y al propiu rei Télefo, rei de Micenas, utilizando'l poder que la milenrama tien pa detener les hemorraxes. 

***nobilis***: epítetu llatín que significa "notable, famosu".
;Sinonimia:
* *Achillea camphorata* Gilib.
* *Achillea corymbifera* S.G.Gmel. 
* *Achillea cylindrica* Poir. 
* *Achillea decipiens* Vest
* *Achillea eridania* Bertol. 
* *Achillea fruticulosa* Willd. ex Ledeb. 
* *Achillea gerberi* M.Bieb.
* *Achillea gerberi var. angustifolia* Dabrowska 
* *Achillea prestosa* Fenzl ex Tchich. 
* *Achillea hispanica* Schrank 
* *Achillea ligustica* Vis. ex Nyman 
* *Achillea ochroleuca* Waldst. & Kit. 
* *Achillea odorata* Pall. 
* *Achillea paucidentata* (Ambrosi) Dalla Torre & Sarnth. 
* *Achillea pectinata* Lam. 
* *Achillea pubescens* Willd. 
* *Achillea punctata* Ten. ex Tchich. 
* *Achillea schkuhrii* Spreng. ex Nyman 
* *Chamaemelum achilleum* E.H.L.Krause 
* *Chamaemelum gerberi* (Willd.) E.H.L.Krause 
## Ver tamién
* Terminoloxía descriptiva de les plantes
* Cronoloxía de la botánica
* Historia de la botánica
* Carauterístiques de les asteracees
## Referencies

## Enllaces esternos

* http://www.tela-botanica.org/eflore/BDNFF/4.02/nn/74935
Acer opalus

El  ye una especie botánica perteneciente a la familia de les sapindacees.

## Distribución
Ye una especie de pládanu nativu de les llombes y los montes del sur y l'oeste d'Europa, d'Italia a España, y del norte hasta'l sur d'Alemaña, y tamién nel noroeste d'África, en Marruecos y Arxelia.
N'España la subespecie *Acer opalus* subsp *opalus* ocupa territorios de la metá oriental peninsular, dende el Pirinéu hasta Sierra Nevada, nel cordal Penibéticu. Otra subespecie, *Acer opalus* subsp. *granatense*, de fueyes con retayos más fondos, y picos más agudos tien una distribución ibero-magrebina y algama na so llende norte nel Pirinéu aragonés.

## Descripción
Ye un árbol de tamañu medianu, caducifoliu, que crez hasta los 20 m d'altor, con un tueru d'hasta 1 m de diámetru. Les fueyes son de color verde brillante con 7-13 cm de llargu y 5-16 cm d'anchu, palmatilobaes con dientes romos. En seronda, les fueyes tornar de color mariellu. La corteza ye gris y rosa. Tien pequeñes flores marielles que s'abrir enantes d'apaecer les fueyes. El frutu ye un par de sámaras alaes (disámara), con cada grana de 1 cm de diámetru y una ala de 1.5-2.5 cm.

Los árboles con fueyes lobulaes dacuando son separaos como la subespecie *Acer opalus subsp. Obtusatum*.

## Hábitat
Tien un hábitat de montes mistos, escamplaes de monte, roquedos y pedregales. Nun forma montes, sinón qu'apaez chiscáu ente ellos, principalmente los compuestos por pinos o caxigals. Prefier suelos caliares y precisa un mínimu de mugor pel branu.

## Taxonomía
*Acer opalus* describióse por Philip Miller y espublizóse en *[[Gardeners Dictionary]], Edition 8. London*, nel añu 1768.

;Etimoloxía:
***Acer***: nome xenéricu que procede del llatín *ǎcěr, -ĕris* = (afiláu), referíu a les puntes carauterístiques de les fueyes o a la durez de la madera que, supuestamente, utilizar pa fabricar llances. Yá citáu en, ente otros, Pliniu'l Vieyu, *16, XXVI/XXVII*, refiriéndose a unes cuantes especies de Pládanu.

***opalus***: epítetu llatín ;Variedaes
aceptaes:
* *[[Acer opalus subsp. granatense]]* (Boiss.) Font Quer & Rothm.
* *[[Acer opalus subsp. obtusatum]]* (Waldst. & Kit. ex Willd.) Gams

;Sinonimia:

;Nome común:

## Ver tamién
* Terminoloxía descriptiva de les plantes
* Cronoloxía de la botánica
* Historia de la botánica
* Carauterístiques de les sapindacees

## Referencies

## Bibliografía
# Bailey, L. H. & E. Z. Bailey. 1976. Hortus Third i–xiv, 1–1290. MacMillan, New York.

## Enllaces esternos

* Acer opalus n'Árboles Ibéricos
Achillea alpina

***Achillea alpina*** ye una especie perteneciente a la familia de les asteracees. 

## Descripción
Son plantes perennes, qu'algamen un tamañu de 50-80 cm (fibroses enraigonaos y rizomatosa) Los tarmos argutos, ramificaos o non ramificáu distal. Fueyes sésiles; llinial-llanceolaes a oblongo-llanceolaes, de 5-10 cm × 4-8 mm, (márxenes serruchaos a doblemente serruchaos). Inflorescencies de 10-25 + flores, simples o compuestes, matrices corimbiformes, con 20-30 filarios en ± 3 series, (verde claru, márxenes de marrón claro a escuru, nerviu central verde o mariellu-verde escuru) llanceolaes a oblanceolada. Rayos florales 6-8 (-12), pistilaes, fértiles; coroles blanques, laminas de 01.03 × 02.03 mm. Los floretes del discu 25-30 +; coroles de color abuxáu o blancu amarellentáu, de 2-3 mm, cipselas 2,5 mm. Tien un númberu de cromosomes de 2 n = 36.
## Distribución y hábitat
Tien un floriamientu tempranu dende xunetu a principiu de setiembre, nos cantos de monte, cantos de carreteres, veres de los llagos, a lo llargo de los regueros, güelgues; a una altitú de 100-600 metros. Nel norte d'América del Norte y n'Asia.
## Taxonomía

*Achillea alpina* describióse por Carlos Linneo y espublizóse en *[[Species Plantarum]]* 2: 899. 1753. 
;Etimoloxía:
***Achillea*** nome xenéricu nomáu n'honor d'Aquiles. Indicóse tamién que'l nome, más específicamente, provién de la guerra de Troya, onde Aquiles curó a munchos de los sos soldaos y al propiu rei Télefo, rei de Micenas, utilizando'l poder que la milenrama tien pa detener les hemorraxes. 

***alpina***: epítetu llatín que significa "alpina, qu'atopa nos montes". 
;Variedaes aceptaes:
* *[[Achillea alpina subsp. camtschatica]]* (Heimerl) Kitam.
* *[[Achillea alpina var. discoidea]]* (Regel) Kitam.
* *[[Achillea alpina subsp. japonica]]* (Heimerl) Kitam. 
* *[[Achillea alpina subsp. pulchra]]* (Koidz.) Kitam. 
* *[[Achillea alpina subsp. subcartilaginea]]* (Heimerl) Kitam.
;Sinonimia:
* *Achillea angustifolia* Salisb. 
* *Achillea bocconii* W.D.J.Koch 
* *Achillea cristata* Willd. 
* *Achillea denticulata* Besser ex Heimerl 
* *Achillea depressa* Fisch. ex Herder 
* *Achillea mongolica* Fisch. ex Spreng. 
* *Achillea multiflora* Hook. 
* *Achillea punctata* Moench 
* *Achillea ramosissima* Moench 
* *Achillea sibirica* Ledeb. 
* *Achillea sibirica subsp. mongolica* (Fisch. ex Spreng.) Heimerl
* *Achillea sibirica var. sibirica* 
* *Achillea squarrosa* Hassk. 
* *Achillea subcartilaginea* (Heimerl) Heimerl 
* *Ptarmica mongolica* (Fisch. ex Spreng.) DC. 
* *Ptarmica sibirica* Ledeb. 
## Ver tamién
* Terminoloxía descriptiva de les plantes
* Cronoloxía de la botánica
* Historia de la botánica
* Carauterístiques de les asteracees
## Referencies

## Bibliografía
# Flora of China Editorial Committee. 2011. Flora of China (Asteraceae). 20–21: 1–992. In C. Y. Wu, P. H. Raven & D. Y. Hong (eds.) Fl. China. Science Press & Missouri Botanical Garden Press, Beijing & St. Louis.
# Flora of North America Editorial Committee, e. 2006. Magnoliophyta: Asteridae, part 6: Asteraceae, part 1. Fl. N. Amer. 19: i–xxiv, 1–579.

## Enllaces esternos
Aconitum lycoctonum

***Aconitum lycoctonum*** (sin. *A. septentrionale* Koelle) ye una especie de planta de flores perteneciente a la familia Ranunculaceae, nativa d'Europa y norte d'Asia.

## Descripción
Ye una planta yerbácea perenne qu'algama 1 m d'altor. Les fueyes son palmotiaes lobulaes con cuatro a seis lóbulos. Les flores de color violeta escuru tienen 18–25 mm de llargor y raramente son de color mariellu maciu.

Como toles especies del xéneru son altamente venenosa.

## Taxonomía
*Aconitum lycoctonum*, describióse por Carlos Linneo y espublizóse en *[[Species Plantarum]]* 1: 532, nel añu 1753.
;Etimoloxía:
***Aconitum***: nome xenéricu que remanez del griegu antiguu *akòniton* (= "planta venenosa"). Ello ye que la planta ye conocida pola so alta toxicidá dende l'antigüedá homérica. Esti nome probablemente indicaba una planta venenosa endémica que'l so hábitat yera común ente les roques serrapatoses en delles zones de Grecia. Hai dos raíz que s'atribúin al so nome: *akone* (= "piedra"), en referencia al so hábitat; y *koné* (= "matar"), obviamente faciendo referencia a la so toxicidá. Tamién foi utilizáu como un símbolu negativu (maldición o vengación) na mitoloxía de los pueblos mediterráneos. Según otres fontes ( Pliniu'l Vieyu) el nome ***Aconitum*** derivar d'un antiguu puertu nel Mar Negru, llamáu "Aconis". El nome científicu anguaño aceptáu ( ***Aconitum*** ) foi propuestu por Carl von Linne (1707-1778), biólogu y escritor suecu, consideráu'l padre de la moderna clasificación científica de los organismos vivos, na publicación de *[[Species Plantarum]]* de 1753.

***lycoctonum***: epítetu llatín que significa "llobu asesín"
;Sinonimia:

## Ver tamién
* Terminoloxía descriptiva de les plantes
* Cronoloxía de la botánica
* Historia de la botánica
* Carauterístiques de les ranunculacees

## Referencies

## Enllaces esternos
Adonis flammea

***Adonis flammea*** ye una especie de planta perteneciente a la familia Ranunculaceae.

## Descripción
Como *[[Adonis aestivalis]]* pero con flores grandes, de 2-3 cm de diámetru, xeneralmente con pétalos estrechos y oblongos, escarlata escuru y sépalos pelosos, xuntaos a los pétalos (sépalos los estendíos en *Adonis aestivalis*). Estremar polos sos aquenios que tienen un bultu arrondáu xusto debaxo del picu motudu de negru. Floria en primavera y branu.
## Distribución y hábitat
Centro y sur d'Europa. En campos de tierra caliar.
## Taxonomía
*[[Adonis flammea]]*, describióse por Nikolaus Joseph von Jacquin y espublizóse en *[[Florae Austriaceae]]* 4: 29, nel añu 1776.
;Etimoloxía:
***Adonis***: nome xenéricu que según el *Stearn's Dictionary of Plant Names* diz: "La flor supónse que s'anició a partir del sangre d'Adonis que foi puñáu a muerte por un xabalín. Yera amáu por Afrodita y, según delles versiones foi cortexáu ensin ésitu. Adonis yera consideráu polos griegos como'l dios de les plantes. Creíase que sumía na seronda y l'iviernu pa volver apaecer na primavera y el branu. Pa celebrar el so regresu, los griegos adoptaron el costume semítica de faer xardinos de Adonis, que consistíen n'olles de folla de granes de rápida crecedera".

***flammea***: epítetu llatín que significa "como una llapada".
;Citoloxía:
Númberu de cromosomes de *Adonis flammea* (Fam. Ranunculaceae) y taxones infraespecíficos: 
n=16
;Sinonimia:
**[[Adonis anomala]]* Wallr. 
**[[Adonis caudata]]* Steven 
**[[Adonis flammea var. anomala]]* (Wallr.) Beck 
**[[Adonis flammea subsp. cortiana]]* C.Steinb. 
**[[Adonis flammea var. cortiana]]* (C.H.Steinb.) W.T.Wang 
**[[Adonis flammea var. polypetala]]* Lange 
**[[Adonis flammea subsp. polypetala]]* (Lange) C.H.Steinb. 
**[[Adonis involucrata]]* S.Pons

## Ver tamién
* Terminoloxía descriptiva de les plantes
* Cronoloxía de la botánica
* Historia de la botánica
* Carauterístiques de les ranunculacees
## Referencies
 
## Bibliografía
# Bailey, L. H. & E. Z. Bailey. 1976. Hortus Third i–xiv, 1–1290. MacMillan, New York.
## Enllaces esternos
Adenostyles alliariae

La **calabacera** (***Adenostyles alliariae***) ye una yerbácea de la familia de les asteracees.

## Calteres
Yerba viviega, tarmos erectos, robustos, ramificaos na parte cimera, d'hasta 150 cm d'altor. Fueyes basales simples, de triangular-acorazonaes a reniformes, cuasi glabres o con pelosidad aracnoidea nel viesu, irregularmente dentaes, de 20-40 cm d'anchor; fueyes cimeres del tarmu más pequeñes, sésiles o cuasi. Inflorescencies formaes por numberosos capítulos cilíndricos arreyaos.; 3 a 8 bráctees involucrales oblongues, glabres; flores tubulares d'acolorataes a purpúreas. Frutu en aqueniu más o menos cilíndricu, d'unos 3 mm de llargor; miriguanu formáu por 2 ó 3 flas de pelos. Floria dende finales de primavera y mientres el branu.

## Hábitat
Bien frecuente nos megaforbios de los montes d'Europa.
## Taxonomía
*[[Adenostyles alliariae]]* describióse por (Gouan) A.Kern. y espublizóse en *[[Oesterr. Bot. Z.]]* 21: 12. 1871 
;Sinónimos:
**[[Adenostyles albida subsp. albida]]*
**[[Adenostyles albida subsp. kerneri]]* (Simonk.) Nyman.
**[[Adenostyles albida subsp. pyrenaica]]* (Lange) Rouy.
**[[Adenostyles albida]]* Cass.
**[[Adenostyles albifrons]]* (L.f.) Rchb.
**[[Adenostyles alpina var. australis]]* (Ten.) Fiori.
**[[Adenostyles alpina var. macrocephala]]* (Huter, Porta & Rigo) Fiori.
**[[Adenostyles australis]]* Ten.
**[[Adenostyles hybrida]]* DC.
**[[Adenostyles orientalis]]* Boiss.
**[[Adenostyles petasites subsp. hybrida]]* (DC.) Arcang.
**[[Adenostyles petasites subsp. petasites]]
**Adenostyles petasites* ([[Lam.]]) [[Bluff]] & [[Fingerh.]]
**Adenostyles pyrenaica* [[Lange]]
**Adenostyles viridis subsp. australis* (Ten.) [[Nyman]]
**Cacalia albifrons* L.f.
* *Adenostyles hirsuta* (Vill.) Fourr. 
* *Adenostyles kerneri* Simonk. 
* *Cacalia albida* Cass. ex Schur. 
* *Cacalia albifrons* L.f. 
* *Cacalia alliariae* Gouan 
* *Cacalia hirsuta* Vill. 
* *Cacalia petasites* Lam. 
* *Cacalia tomentosa* Jacq. 
* *Eupatorium albifrons'' (L.f.) E.H.L.Krause

## Ver tamién
* Cronoloxía de la botánica
* Historia de la botánica
* Terminoloxía descriptiva de les plantes
* Descripción de les asteracees
## Referencies

## Enllaces esternos
Alchemilla saxatilis

**Alchemilla saxatilis** ye una especie fanerógama perteneciente a la familia Rosaceae.. 

## Descripción
Yerba perenne con rizoma maderizu. Tarmos erectos unes 3 vegaes más llargos que les fueyes. Fueyes compuestes, palmotiaes, con 5 hojuela elíptiques de color verde escuru, glabres pola cara cimera, dentaes na parte cimera de los cantos. Flores dispuestes en pequeños glomérulos; periantu amenorgáu a 4(-5) pequeños sépalos amarellentaos; 4(-5) estames; ovariu asitiáu per debaxo del restu de les pieces florales. Frutu en aqueniu. Floria dende finales de primavera y nel branu.

## Hábitat
Frecuente en repises y fisuras de roques.

## Distribución
Montaña de Francia, España, Suiza

## Referencies

## Enllaces esternos

* Rutes botániques poles Sierres de Béxar y Francia
Allium angulosum

***Allium angulosum*** ye una especie de planta bulbosa del xéneru Allium, perteneciente a la familia de les amarilidacees, del orde de les Asparagales. Distribúise per Eurasia y Kirguistán onde crez nos praos.

## Descripción botánica

Tien bulbos, estrechamente cónicos, de 0,5-0,75 cm d'espesura, con rizoma horizontal o ascendente. El tarmu delgáu de 25-50 cm d'altor. Les fueyes nel númberu de 5-6, na base del tarmu, lliniales, de 2-4 mm d'anchu, obtuses, llises, rectes. La inflorescencia en forma d'umbela hemisférica con munches flores.

## Taxonomía
*Allium angulosum* describióse por Carlos Linneo y espublizóse en *[[Species Plantarum]] 1: 300, nel añu 1753.
;[[Etimoloxía]]:
***Allium***: nome xenéricu bien antiguu. Les plantes d'esti xéneru yeren conocíos tantu polos [[República romana|romanos]] como polos [[Antigua Grecia|griegu]]s. Sicasí, paez que'l términu tien un orixe [[celta]] y significa "quemar", en referencia al fuerte golor acre de la planta. Unu de los primeros n'utilizar esti nome pa fines botánicos foi'l [[naturalista]] [[Francia|francés]] [[Joseph Pitton de Tournefort]] (1656-1708).

***angulosum***: [[epítetu]] [[llatín]] que significa "con ángulos".
;[[sinonimia (bioloxía)|Sinonimia]]:

* *Cepa angulosa* (L.) Bernh., Syst. Verz.: 202. [[1800]].
* *Xylorhiza angulosa* (L.) Salisb., Xen. Pl.: 89. 1866, nom. inval.
* *Allium acutangulum* Schrad., Index Seminum (GOET) 1808: s.p.. [[1808]].
* *Allium acutangulum'' var. ''senescens* Nyman, Consp. Fl. Eur.: 739. 1882.
* *Allium angulare* Pall., Reise Russ. Reich. 3: 299. [[1776]].
* *Allium angulatum* Pall., Reise Russ. Reich. 3: 408. [[1776]].
* *Allium calcareum* Wallr., Erst. Beitr. Fl. Hercyn. 2: 196. [[1840]].
* *Allium danubiale* Spreng., Mant. Prim. Fl. Hal.: 38. 1807.
* *Allium flavescens* var. *stramineum]]* Nyman, Consp. Fl. Eur.: 739. [[1882]].
* *Allium inodorum* Willd., Sp. Pl. 2: 76. 1799, nom. illeg.
* *Allium laxum* G.Don, Mem. Wern. Nat. Hist. Soc. 6: 63. [[1827]].
* *Allium lusitanicum* F.Delaroche in P.J.Redouté, Liliac. 5: t. 271. [[1809]], nom. illeg.
* *Allium microcephalum* Willd. ex Kunth, Enum. Pl. 4: 425. 1843, nom. inval.
* *Allium odorum* Kar. & Kir., Bull. Soc. Imp. Naturalistes Moscou 14: 854. [[1841]], nom. illeg.
* *Allium reticulatum* Wallr., Sched. Crit.: 135. [[1822]]), nom. illeg.
* *Allium senescens* Suter, Helvet. Fl. 1: 193. [[1802]], sensu auct.
* *Allium stramineum* Schur, Enum. Pl. Transsilv.: 674. [[1866]], nom. illeg.
* *Allium triquetrum* Schrad. ex Schult. & Schult.f. in J.J.Roemer & J.A.Schultes, Syst. Veg. 7: 1078. [[1830]], nom. inval.
* *Allium uliginosum* Kanitz, Linnaea 32: 399. [[1863]], nom. illeg.
* *Maligia fastigiata'' Raf., Fl. Tellur. 2: 19. 1837.

## Ver tamién
* Terminoloxía descriptiva de les plantes
* Historia de la botánica
* Carauterístiques de les amarillidacees

## Referencies

## Bibliografía
# Bailey, L. H. & E. Z. Bailey. 1976. Hortus Third i–xiv, 1–1290. MacMillan, New York.

## Enllaces esternos

*  2006. World Checklist of Monocotyledons. The Board of Trustees of the Royal Botanic Gardens, Kew, 2009 Mar 19 http://www.kew.org/wcsp/.
*  1753. Species Plantarum 1: 300.
Allium carinatum

***Allium carinatum*** ye una especie de planta bulbosa del xéneru Allium, perteneciente a la familia de les amarilidacees, del orde de les Asparagales. Orixinaria d'Europa hasta'l norte de Turquía.

## Descripción
*Allium carinatum* ye una planta perenne qu'algama un tamañu de 20-60 cm d'altor. Tien un bulbu ovoide senciellu, un pocu buecu. Les fueyes planes lliniales, llixeramente acanalaes, aspra debaxo y alredor de los cantos. La inflorescencia con flores de color púrpura o rosa n'umbeles.

## Distribución y hábitat
Alcuéntrase en llugares secos y arenosos, nel este de les Ardenas-Alpes Marítimos, Pirineos. Europa, Asia occidental.

## Taxonomía

*Allium carinatum* describióse por Carlos Linneo y espublizóse en *[[Species Plantarum]]: 297 (1753).
;[[Etimoloxía]]:
***Allium***: nome xenéricu bien antiguu. Les plantes d'esti xéneru yeren conocíos tantu polos [[República romana|romanos]] como polos [[Antigua Grecia|griegu]]s. Sicasí, paez que'l términu tien un orixe [[celta]] y significa "quemar", en referencia al fuerte golor acre de la planta. Unu de los primeros n'utilizar esti nome pa fines botánicos foi'l [[naturalista]] [[Francia|francés]] [[Joseph Pitton de Tournefort]] (1656-1708).

***carinatum***: [[epítetu]] [[llatín]] que significa "con quilla".
;Variedaes aceptaes:
* *Allium carinatum subsp. carinatum
* *[[Allium carinatum subsp. pulchellum]]* (G.Don) Bonnier & Layens
;Sinonimia:
* *[[Aglitheis carinata]]* (L.) Raf.
* *[[Cepa carinata]]* (L.) Bernh.
* *[[Codonoprasum carinatum]]* (L.) Rchb.
* *[[Raphione carinata]]* (L.) Salisb

## Ver tamién
* Terminoloxía descriptiva de les plantes
* Historia de la botánica
* Carauterístiques de les amarilidacees

## Referencies

## Bibliografía
# Bailey, L. H. & E. Z. Bailey. 1976. Hortus Third i–xiv, 1–1290. MacMillan, New York

## Enllaces esternos
Allium ericetorum

L' ye una especie de planta bulbosa del xéneru Allium, perteneciente a la familia de les amarilidacees, del orde de les Asparagales. Orixinaria d'Europa dende'l norte de Portugal a los Cárpatos.

## Descripción
*Allium ericetorum* ye una planta perenne qu'algama un tamañu de 30-60 cm d'altor, con bulbu allargáu, cilíndricu, y de fueya estrecha, plana y allargada. Espata con flores de color blancu o llixeramente amarellentáu, nuna umbela multiflora.

## Distribución y hábitat
Alcuéntrase en landes y montes húmedos nel oeste y el centru de los Pirineos y Europa Central.

## Taxonomía

*Allium ericetorum* describióse por Thore y espublizóse en *[[Essai d'une Chloris]] 123*, nel añu 1803.
;Citoloxía:
Númberu de cromosomes de *Allium ericetorum* (Fam. Liliaceae) y taxones infraespecíficos: 2n=16
;Etimoloxía:
***Allium***: nome xenéricu bien antiguu. Les plantes d'esti xéneru yeren conocíos tantu polos romanos como polos griegus. Sicasí, paez que'l términu tien un orixe celta y significa "quemar", en referencia al fuerte golor acre de la planta. Unu de los primeros n'utilizar esti nome pa fines botánicos foi'l naturalista francés Joseph Pitton de Tournefort (1656-1708).

***ericetorum***: epítetu llatín ;Sinonimia:

* *[[Allium ambiguum]] *, DC.
* *[[Allium graminifolium]] *, Pers.
* *[[Allium haussmannii]] *, Rouy
* *[[Allium ochroleucum]] *, Waldst. & Kit.
* *[[Allium ochroleucum var. ericetorum]] *, (Thore) Nyman
* *[[Allium odorum]] *, Lapeyr.
* *[[Allium pseudo-ochroleucum]] *, Schur
* *[[Allium suaveolens]] *, Duby
* *[[Allium szurulense]] *, Lerchenf. ex Kanitz
* *[[Allium xanthicum]] *, Griseb. & Schenk

## Ver tamién
* Terminoloxía descriptiva de les plantes
* Historia de la botánica
* Carauterístiques de les amarilidacees

## Referencies

## Bibliografía
# Flora of North America Editorial Committee, e. 2002. Magnoliophyta: Liliidae: Liliales and Orchidales. 26: i–xxvi, 1–723. In Fl. N. Amer.. Oxford University Press, New York.

## Enllaces esternos
Allium flavescens

***Allium flavescens***, ye una especie de planta bulbosa del xéneru Allium, perteneciente a la familia de les amarilidacees, del orde de les Asparagales. Ye orixinaria d'Eurasia dende Bulgaria hasta Siberia.

## Distribución
Na naturaleza, l'hábitat cubre Europa, delles zones de la parte europea de Rusia, el sur de Siberia occidental y Kazakstán.

## Hábitat
Ye orixinaria de les estepes, alcuéntrase en suelos de piedra caliar y afloramientos de yelsu.

## Descripción botánica

Los bulbos son cónicos, de 5-7.5 mm coritos con renuevu de 10-30 cm d'altor, delgáu, rectu, de cutiu trabancosu, llixeramente acanaláu. Fueyes filiformes semicilíndricas, buecu ranuráu de 7,5 mm d'anchu. Pedúnculu delgáu, llixeramente estriáu, argutu, de cutiu trabancosu. Inflorescencia esférica o semiesférica con munches flores formando un paragües.

## Taxonomía

*Allium fibrillum* describióse por Willibald S.J.G. von Besser y espublizóse en *[[Enum. Pl.]]: 56 (1821).
;[[Etimoloxía]]:
***Allium***: nome xenéricu bien antiguu. Les plantes d'esti xéneru yeren conocíos tantu polos [[República romana|romanos]] como polos [[Antigua Grecia|griegu]]s. Sicasí, paez que'l términu tien un orixe [[celta]] y significa "quemar", en referencia al fuerte golor acre de la planta. Unu de los primeros n'utilizar esti nome pa fines botánicos foi'l [[naturalista]] [[Francia|francés]] [[Joseph Pitton de Tournefort]] (1656-1708).

***flavescens***: [[epítetu]] [[llatín]] que significa "amarellentáu".

== Ver tamién ==
* [[Terminoloxía descriptiva de les plantes]]
* [[Historia de la botánica]]
* [[Amaryllidaceae#Descripción|Carauterístiques de les amarilidacees]]
;[[sinonimia (bioloxía)|Sinonimia]]:
* *Allium angulosum var. flavescens'', (Besser) Regel 

## Referencies

## Bibliografía
# Bailey, L. H. & E. Z. Bailey. 1976. Hortus Third i–xiv, 1–1290. MacMillan, New York.

## Enllaces esternos
Allium sphaerocephalon

L' ye una especie perteneciente a la familia de les amarilidacees.

## Descripción
Ye una yerba perenne coles flores de colloráu intensu llamen l'atención. Con un golor intenso a ayu del so tarmu y bulbos. Esta planta d'ente 40 y 80 cm alcuéntrase fácilmente en tierres de cultivu, en caminos y pacionales. El tarmu ye buecu, cilíndricu y non siempres erecto, sinón que puede torcese.

Esta planta carauterizar na apaición d'otros bulbos engrosando la parte basal del tarmu.

El so floriamientu dar ente abril y xunu con inflorescencia en umbela simple, estrema, ensin bulbillos y que puede llegar a midir hasta 8 cm de diámetru, del tálamu parten más de 20 radios o pedicelos de distintu tamañu, pa tomar esa forma oval que tien la umbela. La flor con pétalos allargaos y ovaos ye aquillada, llanceolada, cuasi ta cerrada y della puédense estremar como sobresalen los estames. El frutu presentar en cápsula.

## Usos
*Allium sphaerocephalon* ye resistente a plenu sol y con inflorescencies vistoses polo que s'usa en xardinería, polo xeneral el xéneru *[[Allium]]* ye bien usáu en xardinería dada la so gran variedá d'umbeles y la so fácil reproducción por granes y bulbos.

## Intereses
Ye atacáu pol inseutu *[[Agrotis segetum]]*, un lepidópteru que s'alimenta de los raigañu de la planta y son capaces de poner hasta 2000 güevos.

## Taxonomía

*Allium sphaerocephalon* describióse por Carlos Linneo y espublizóse en *[[Species Plantarum]]*: 297 (1753).
;Etimoloxía:
***Allium***: nome xenéricu bien antiguu. Les plantes d'esti xéneru yeren conocíos tantu polos romanos como polos griegus. Sicasí, paez que'l términu tien un orixe celta y significa "quemar", en referencia al fuerte golor acre de la planta. Unu de los primeros n'utilizar esti nome pa fines botánicos foi'l naturalista francés Joseph Pitton de Tournefort (1656-1708).

***sphaerocephalon***: epítetu llatín que significa "cola cabeza esférica".
;Variedaes aceptaes:
* *[[Allium sphaerocephalon subsp. arvense]]* (Guss.) Arcang.
* *[[Allium sphaerocephalon subsp. laxiflorum]]* (Guss.) Giardina & Raimondo
* *[[Allium sphaerocephalon subsp. sphaerocephalon]]*
* *[[Allium sphaerocephalon subsp. trachypus]]* (Boiss. & Spruner) K.Richt.
;Sinonimia:
* *[[Allium sphaerocephalon subsp. arvense]]* (Guss.) Arcang.
* *[[Allium sphaerocephalon subsp. sphaerocephalon]]*
* *[[Allium sphaerocephalon var. viridi-album]]* Tineo

## Ver tamién
* Terminoloxía descriptiva de les plantes
* Historia de la botánica
* Carauterístiques de les amarilidacees

## Referencies

## Enllaces esternos

* Allium sphaerocephalon

## Bibliografía y publicaciones
* DICCIONARIO ILUSTRÁU DE LOS NOMES VERNACULOS DE LES PLANTES N'ESPAÑA. Andrés Ceballos Jiménez. I.C.O.N.A. 1986
Alopecurus aequalis

La **cola de rapiega acuática** (***Alopecurus aequalis***) ye una yerba de la familia de les gramínees. Ye orixinaria d'Eurasia y América del Norte.

## Descripción
Ye una yerba añal o perenne de vida curtia, acuática cola parte inferior somorguiada. Tarmos enraizantes nos nuedos inferiores, ascendentes, más o menos cilíndricos, bien nudosos, d'hasta 45 cm de llargor. Les fueyes son lineares, blandes, envainantes, de 3-6 mm d'anchor. Inflorescencies densamente espiciformes, estrechamente fusiformes o cilíndriques; espiguillas lateralmente estruyíes, unifloras, de 1,5-3 mm; lema obtusa, con aresta curtia. Frutu en cariopsis. Floria en primavera y branu.

## Hábitat
En poces y cantos de llagunes hasta los 2.000 m d'altitú.
## Distribución
Europa, Asia y América del Norte.

## Taxonomía
*Alopecurus aequalis* describióse por Gregor Fedorovitch Sobolewsky y espublizóse en *[[Flora Petropolitana]]* 16. 1799.
;Etimoloxía:
***Alopecurus*** nome xenéricu que provién del griegu *alopes* -*ekos*, (foín), y *oura* (cola), pola forma de la panícula.

***aequalis***: epítetu llatín que significa "similar, igual".
;Sinonimia:
* *[[Alopecurus amurensis]]*, Kom.
* *[[Alopecurus aristulatus]]*, Michx.
* *[[Alopecurus baptarrhenius]]*, S.M.Phillips
* *[[Alopecurus brachytrichus]]*, Ohwi
* *[[Alopecurus caespitosus]]*, Trin.
* *[[Alopecurus diandrus]]*, Griff.
* *[[Alopecurus fulvus]]*, Sm.
* *[[Alopecurus geniculatus fo. robustior]]*, Hack. ex Kneuck.
* *[[Alopecurus geniculatus subsp. fulvus]]',' (Sm.) [[Hartm.]]
* *Alopecurus geniculatus var. aequalis*, ([[Sobol.]]) [[Fiori]]
* *Alopecurus geniculatus var. amurensis*, (Kom.) [[Roshev.]]
* *Alopecurus geniculatus var. aristulatus*, ([[Michx.]]) [[Torr.]]
* *Alopecurus geniculatus var. caesius*, [[Neilr.]]
* *Alopecurus geniculatus var. fulvus*, (Sm.) [[Schrad.]]
* *Alopecurus geniculatus var. natans*, [[Wahlenb.]]
* *Alopecurus geniculatus var. robustus*, [[Vasey]]
* *Alopecurus grandiflorus*, ([[Roshev.]]) [[Petrov]]
* *Alopecurus hitchcockii*, [[Parodi]]
* *Alopecurus howellii var. merriamii* [[Beal]] ex [[J.M.Macoun]]
* *Alopecurus paludosus* [[P.Beauv.]] ex [[Mert]] & [[Johann Friedrich Wilhelm Koch|Koch]]
* *Alopecurus palustris subsp. fulvus*, (Sm.) [[Syme]] ex [[Sowerby]]
* *Alopecurus subaristatus*, [[Pers.]]
* *Tozzettia fulva'', (Sm.) Lunell 
## Ver tamién
* Terminoloxía descriptiva de les plantes
* Cronoloxía de la botánica
* Historia de la botánica
* Carauterístiques de les poacees
## Referencies

## Enllaces esternos

* Jepson Manual Treatment
* USDA Plants Profile
* Grass Manual Treatment
* Photo gallery
Anarrhinum bellidifolium

El **sacalliñu de golor** (***Anarrhinum bellidifolium***) ye una planta de la familia de les plantaginacees.
## Descripción
Planta d'ente 20-80 cm, arguta, ensin pelos. Fueyes de dos tipos: les inferiores, enanchándose adulces dende'l tarmu, hasta adquirir, más o menos, forma d'espátula, de cantu dentáu, formen una roseta sobre'l suelu. Les del tarmu crecen alternándose y suelen estremase en trés partes o lóbulos allargaos. Les flores, pequeñes, de delicáu color azul, lila claro, crecen nun allargáu recímanu. Son irregulares, (zigomorfes) y presenten per debaxo un pequeñu espolón curváu.
## Distribución y hábitat
Nel suroeste d'Europa y por tanto tamién na Península Ibérica. Crecen bien abondosos ente los cantares, nos sos fisuras o nos arenales del calce secu de los ríos. Les sos formoses fueyes inferiores, que-y dan el nome científicu ( *bellidifolium*), apaecen yá nel iviernu y floria largamente dende la primavera hasta entráu'l branu.
## [[Citoloxía]]
Númberu de cromosomes de *Anarrhinum bellidifolium* (Fam. Scrophulariaceae) y taxones infraespecíficos
*Anarrhinum bellidifolium* (L.) Willd.
: 
n=9.
:
2n=18.

## [[sinonimia (bioloxía)|Sinonimia]]

## Referencies

## Enllaces esternos
Anchusa arvensis

***Anchusa arvensis*** ye una especie fanerógama perteneciente a la familia de les boraginacees.

## Descripción
***Anchusa arvensis*** planta añal de pelo aspru y tarmos ascendentes d'hasta 60&nbsp;cm. Fueyes lliniales a llargamente llanceolaes, de marxe onduláu, dentáu; fueyes cimeres abrazadoras. Flores azules, raramente blanques, 4-6&nbsp;mm de diámetru, con amplios lóbulos desiguales, romos, nuna inflorescencia ahorquillada. Tubu corolino curvado; mota con lóbulos llinial llanceolaos. Núcules con protuberancies espaciaes. Floria en primavera y branu. 
## Hábitat
Habita en praos de monte, llugares arenosos y campos de llabranza.
## Distribución
Por toa Europa.
## Taxonomía
*Anchusa arvensis* describióse por (L.) M.Bieb. y espublizóse en *[[Flora Taurico-Caucasica]]* 1: 123. 1808.
;Etimoloxía:
***Anchusa***: nome xenéricu del latin *anchusa* pa una planta utilizada como cosméticu o como emoliente p'aselar y anidiar la piel.

***arvensis***: epítetu llatín que significa "cultivada nos campos".
;Sinonimia:
* *[[Anchusa arvensis subsp. occidentalis]]* (Kusn.) Nordh. 
## Ver tamién
* Terminoloxía descriptiva de les plantes
* Cronoloxía de la botánica
* Historia de la botánica
* Carauterístiques de les boraginacees

## Referencies

## Bibliografía
# Gleason, H. A. & A.J. Cronquist. 1991. Man. Man. Vasc. Pl. N.E. U.S. (ed. 2) i–910. New York Botanical Garden, Bronx.
# Hickman, J. C. 1993. The Jepson Manual: Higher Plants of California 1–1400. University of California Press, Berkeley.
# Marticorena, C. & M. Quezada. 1985. Catálogu de la Flora Vascular de Chile. Gayana, Bot. 42: 1–157.
# Nasir, E. & S. I. Ali (eds). 1980-2005. Fl. Pakistan Univ. of Karachi, Karachi.
## Enllaces esternos

* Jepson Manual Treatment
* USDA Plants Profile
Androsace septentrionalis

***Androsace septentrionalis*** ye una especie de la familia de les primulacees.
## Descripción
Añal con roseta de fueyes basales, y tarmos erectos qu'aguanten una umbela de 5-30 flores blanques o roses de llargu rabillo. Tarmu floral afilo, de 8-30 cm; corola de 4-6 mm de diámetru; mota lobuláu hasta'l mediu. Fueyes oblongues a elíptiques, dentaes. Floria en primavera y branu.
## Distribución y hábitat
Norte y centru d'Europa.
Habita en llugares yerbosos y en montes.

## Referencies

## Enllaces esternos
Andryala integrifolia

El  ye una planta yerbácea de la familia *Asteraceae*, bien estendida pola rexón mediterránea.

## Descripción
Ye una planta yerbácea, d'unos 40 a 50 cm a lo más, bien estendida pola rexón mediterránea. Como interés y a diferencia d'otres asteraceaes presenten látex.

Les fueyes son alternes, d'unos dos cm de grosez por 6 o 7 cm de llargor, dentaes y son tomentosas o cubiertes de pelos. Son les pubescencies aterciopelaes les que-y dan esi aspeutu ablancazáu a esta planta, como s'aprecia na semeya del tarmu de la mesma.

Capítulus en corimbos de color mariellu. Toles flores del capítulu tienen dambos sexos, son hermafrodites.

La envoltura de la flor o arreyo ta formáu por bráctees en forma de llanza o llanceolaes, con pelos daqué más visibles que los del tarmu.

Na variedá *floccosa*, endemismu de la islla de Gran Canaria, les flores apenes sí devasen les bráctees del arreyo, sicasí na integrifolia son d'un terciu del so tamañu aproximao. Toles flores del capítulu son lígulaes, non yá les del estremu. Estes acaben en cinco dientes, son quinquedentaes. Les lígules del estremu tienen nel centru una llinia llonxitudinal de color moráu.

El frutu, como la gran parte de les compuestes, ye un miriguanu con pelos verdosos.

## Distribución y hábitat
Alcuéntrase nel suroeste d'Europa, Rexón Mediterránea, Macaronesia nes cunetes de caminos, cultivos y yerbazales a plenu sol.
## Taxonomía
*Andryala integrifolia* describióse por Carlos Linneo y espublizóse en *[[Species Plantarum]]* 2: 808. 1753. 
;Etimoloxía:
***Andryala***: nome xenéricu con derivación dudosa. Quiciabes pocede del griegu *aner*, *andros* que significa "machu" y *hyalos*, que significa cristal.

;Sinonimia:
**[[Andryala aestival]]* Pomel 
**[[Andryala allochroa]]* Hoffmanns. & Link 
**[[Andryala corymbosa]]* Lam. 
**[[Andryala dissecta]] Hoffmanns. & Link 
**Andryala gracilis* 
**Andryala humilis* Pau 
**Andryala reboudiana* Pomel 
**Andryala sinuata* L. 
**Andryala undulata* J.Presl & C.Presl 
**Rothia runcinata* Roth

De siguío indíquense otres especies del xéneru *Andryala* de la [[Península Ibérica]] y [[Baleares]]:

**Andryala agardhii* [[Haens.]] ex [[DC.]]
**Andryala glandulosa* Lam.
**Andryala laxiflora* [[DC.]]
**Andryala levitomentosa* ([[Nyár.]]) [[P.D.Sell]]
**Andryala pinnatifida* [[William Aiton|Aiton]]
**Andryala ragusina* [[L.]]
**Andryala webbii* [[Sch.Bip.]] ex [[Konrad Hermann Heinrich Christ|Christ]]

== Nome común ==


==Galería==
<gallery>
Image:Andryala integrifolia.jpg|Planta 
Image:Andryala integrifolia corimbo.jpg|Corimbo
Image:Andryala integrifolia tallo.jpg|Tarmu 
Image:Andryala integrifolia cáliz.jpg|cáliz
</gallery>.

== Ver tamién ==
* [[Historia de la botánica]]
* [[Terminoloxía descriptiva de les plantes]]
* [[Asteraceae#Descripción|Descripción de les asteracees]]
== Referencies ==



== Enllaces esternos ==

* *Species plantarum''
* Más semeyes
Anemone halleri

***Anemone halleri***, ye una planta yerbácea de la familia de les ranunculacees.

## Distribución
Ye nativa d'Europa.

## Descripción
Ye una planta perenne, de crecedera lenta, con raigaños fondos. Les fueyes son llanudes, sobremanera basal y nos nervios de la fueya, con trés a cinco segmentos principales, el segmentu terminal que tien un tarmu llargu. Los tarmos florales son aproximao de 5 cm d'altor nel momentu del floriamientu, allargar más tarde. Les fueyes del tarmu son filiformes y atópense nun aniellu debaxo de la flor. Les flores son de color azul o púrpura, con seis pétalos, de 6-8 cm de diámetru. Les flores tienen munches anteres marielles y munchos estigmes, los estilos sedosos persisten pa formar una *vela* qu'ayuda a la dispersión de los frutos.

## Distribución y hábitat
Orixinaria de sureste de Francia, sur de Suiza y Polonia, que s'estiende escontra l'este de Grecia, Bulgaria y península de Crimea.

## Taxonomía
*Anemone halleri*, describióse por Carlo Allioni y espublizóse en *[[Auctarium ad Synopsim Methodicam Stirpium Horti Reg. Taurinensis]]* 40. 1773. 
;Etimoloxía:
***Anemone***: nome xenéricu que vien de la pallabra griega Άνεμος, que significa *vientu*.

***halleri***: epítetu dau n'honor del botánicu Albrecht von Haller.
;Sinonimia:
* *[[Anemone glacialis]]* Clairv. 
* *[[Anemone hackelii]]* Steud. 
* *[[Anemone hybrida]]* Miq. ex Pritz.
* *[[Anemone janczewskii]]* Giraudias 
* *[[Anemone patens]]* Hoppe 
* *[[Anemone pinnatifida]]* Dulac 
* *[[Pulsatilla hackelii]]* Rchb. 
* *[[Pulsatilla halleri]]* (All.) Willd. 
* *[[Pulsatilla hybrida]]* J.C.Mikan & C.Presl ex Hoppe

## Ver tamién
* Terminoloxía descriptiva de les plantes
* Historia de la botánica
* Carauterístiques de les ranunculacees

## Referencies

## Enllaces esternos
Androsace adfinis

***Androsace adfinis*** ye una planta yerbácea de la familia de les primulacees. Ye orixinaria d'Europa

## Taxonomía
*Androsace adfinis* describióse por Giovanni Biroli y espublizóse en *[[Giorn. Fis.]]* II, 3: 143 1820. 
;Etimoloxía:
***Androsace***: nome xenéricu que deriva de les pallabres griegues: *andros* = "home" y *sakos* = "escudu"

***adfinis***: epítetu 
;Citoloxía:
Númberu de cromosomes de *Androsace cantabrica* (Fam. Primulaceae) y taxones infraespecíficos: n=33-42
;Variedaes aceptaes:
* *[[Androsace adfinis subsp. brigitanica]]* (Jord. & Fourr.) Kress
* *[[Androsace adfinis subsp. puberula]]* (Jord. & Fourr.) Kress
;sinonimia (en revisión):
*[[Androsace adfinis]]* ye un sinónimu homotípico (comparte nome con otros taxones que orixinalmente nun s'estremaron) de:
* *[[Androsace adfinis var. parcedentata]]* Kress 
* *[[Androsace cantabrica]]* (Llosa & P.Monts.) Kress 
* *[[Androsace carnea subsp. adfinis]]* (Biroli) Rouy 
* *[[Androsace carnea var. cantabrica]]* Llosa & P.Monts. 
* *[[Androsace carnea var. pubescens]]* Jord. & Fourr. 
* *[[Androsace halleri]]* Honck. [Illegitimate] 
* *[[Androsace reverchonii]]* Jord. & Fourr.

## Ver tamién
* Terminoloxía descriptiva de les plantes
* Cronoloxía de la botánica
* Historia de la botánica
* Carauterístiques de les primulacees
## Referencies
Androsace elongata

***Androsace elongata*** ye una especie de la familia de les primulacees.
## Descripción
Planta añal bien pequeña (3-6 cm) y efímera, con fueyes llanceolaes a oblanceolaes d'hasta 10-12 mm, en roseta, daqué dentaes nel cantu, de finos pelos marxinales. Flores dende l'iviernu y en primavera, bien pequeñes, en grupitos, con rabillu y 5 pétalos blancos qu'apenes devasen los sépalos del mota, en que'l so centru desenvolver una cápsula cuasi esférica. Toa ella al maurecer adquier color coloráu.

## Distribución y hábitat
Dende'l centru d'Alemaña al centru-este de Rusia. Tamién n'España en Castiella y Lleón y nos Pirineos.
Habita en llugares secos y abiertos, campos y viñeos.

## Referencies

## Enllaces esternos
Anemone palmata

***Anemone palmata*** ye una planta yerbácea de la familia de les ranunculacees.

## Calteres
Yerba perenne por cuenta d'un rizoma tuberosu. Fueyes en roseta basal, d'arriñonaes a cuasi orbiculares, estremaes en 3-5 lóbulos non bien fondos y con dientes irregulares en tamañu. Tarmos de 10-60 cm de llargor con 3 fueyes sentaes qu'arrinquen del mesmu puntu na parte inferior o media, con lóbulos más estrechos que les de la roseta basal. Flores xeneralmente solitaries a la fin de los tarmos, de color mariellu vivu, d'hasta 3,5 cm de diámetru, constituyíes por 8-15 sépalos, numberosos estames y numberosos aquenios que formen una infrutiscencia ovoidea d'hasta 30 mm de llargor por 18 mm d'anchor. Tocantes al floriamientu ye bien temprana nos encinares, puede floriar yá dende febreru nel iviernu del hemisferiu norte, y faelo a lo llargo de la primavera nes estaciones más fresques.
## Hábitat
N'encinares y alcornocales.
## Distribución
Na península Ibérica, sur de Francia, Cerdeña y Sicilia.

## Usos
Los alcaloides que contienen toles sos partes son altamente tóxicos, polo que'l so usu en medicina popular ta desaconseyáu.
## Taxonomía
*Anemone palmata*, describióse por Carlos Linneo y espublizóse en *[[Species Plantarum]] 1: 538*, nel añu 1753.
;Citoloxía:
Númberu de cromosomes d**Anemone palmata'' (Fam. Ranunculaceae) y taxones infraespecíficos: 
2n=16
;[[Etimoloxía]]:
***Anemone***: nome xenéricu que remanez de la pallabra [[idioma griegu|griega]] Άνεμος, que significa ''vientu''.
***palmata**': [[epítetu]] [[llatín]] que significa "palmetada".
;[[sinonimia (bioloxía)|Sinonimia]]:
**Anemone lobata* Pers. 
**Anemone malvifolia'' L.
## Ver tamién
* Historia de la botánica
* Terminoloxía descriptiva de les plantes
* Descripción de les ranunculacees
## Referencies

## Enllaces esternos