open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
36 Comae Berenices

**36 Comae Berenices** (36 Com / HD 112769 / HR 4920) ye una estrella na constelación de Melota de Berenice, visualmente 2,5º graos al oeste de Diadem (α Comae Berenices). De magnitú aparente +4,77, alcuéntrase a 324 años lluz del Sistema Solar d'alcuerdu al nuevu amenorgamientu de datos de paralax del satélite Hipparcos.

36 Comae Berenices ye una xigante colorada de tipu espectral M1IIIb, onde la «b» indica que dientro de les xigantes ye de les menos lluminoses.
Magar ello, la so lluminosidá ye 372 vegaes mayor que la lluminosidá solar; una parte importante de la so enerxía ye radiada como lluz infrarroxo y, arriendes d'ello, ye una estrella brillosa nesta rexón del espectru.
Tien una baxa temperatura efectivo de 3890 ± 20 K —como correspuende a una xigante de les sos carauterístiques— y el so radiu ye 43 vegaes más grande que'l radiu solar, lo qu'equival a 0,2 UA. Si tuviera nel llugar del Sol, la so superficie estiéndese hasta la metá de la órbita de Mercuriu.

36 Comae Berenices puede ser una estrella variable, recibiendo la denominación de NSV 6046 nel «New Catalogue of Suspected Variable Stars». La variación del so rellumu, de 0,08 magnitúes, nun ta entá confirmada.

## Referencies
37 Geminorum

**37 Geminorum** (37 Gem) ye una estrella na constelación de Xéminis. Al escarecer de denominación de Bayer, ye comúnmente conocida pol so númberu de Flamsteed. Alcuéntrase al oeste de Mebsuta (ε Geminorum), nordeste de Tejat Posterior (μ Geminorum) y Tejat Prior (η Geminorum), y noroeste de Mekbuda (ζ Geminorum) y Wasat (δ Geminorum). Tien magnitú aparente +5,74 y alcuéntrase a 56,3 años lluz del Sistema Solar. 
La estrella conocida más cercana a 37 Geminorum ye GJ 3420, nana blanca a namái 1,4 años lluz de distancia.

## Carauterístiques
37 Geminorum ye una nana mariella de carauterístiques físiques bien similares al Sol, polo que puede ser considerada un ximielgu solar. De tipu espectral G0V y estrella única, tien una masa de 1,1 mases solares y el so radiu ye un 3% más grande que'l radiu solar.
Xira sobre sigo mesma con una velocidá de rotación proyeutada —llende inferior de la mesma— de 2,0 km/s.
Relluma con una lluminosidá un 25% mayor que la del Sol.
Sicasí, el so índiz de metalicidá
([Fe/H] = -0,10) indica un conteníu de metales —entendiendo como tales aquellos elementos más pesaos que l'heliu— equivalente al 79% de la solar.
Diversos elementos evaluaos siguen la mesma pauta y namái l'escandiu pue ser llixeramente más abondosu que nel Sol.
La so edá envalórase nunos 4470 - 4500 millones d'años, bien asemeyáu a la del Sol.

Nun se detectó escesu nel infrarroxu procedente de 37 Geminorum nin a 24 μm nin a 70 μm, lo qu'en principiu refuga la presencia d'un discu de polvu circumestelar.
Analís del so velocidá radial suxeren que nun hai planetes xigantes a una distancia entendida ente 0,1 y 4 UA, pero pueden esistir planetes de menor tamañu non detectables colos métodos actuales. Estes carauterístiques convertir nun oxetivu prioritariu de los proyeutos Darwin y Terrestrial Planet Finder (TPF) pa la busca de planetes terrestres que puedan allugar vida.

Un mensaxe de METI foi unviáu a 37 Geminorum el 3 de xunetu de 2001. Foi tresmitíu dende'l radar más grande d'Eurasia, el radar planetariu de 70 metros d'Eupatoria. El mensaxe, denomináu «Teen Age Message», va llegar a 37 Geminorum n'avientu de 2057.

## Ver tamién
* 18 Scorpii
* HD 98618

## Referencies
37 Leonis Minoris

**37 Leonis Minoris** (37 LMi / HD 92125 / HR 4166) ye una estrella na constelación de Leo Minor de magnitú aparente +4,69.
Ye la quinta estrella más brillosa na constelación, detrás de Praecipua, β Leonis Minoris, 21 Leonis Minoris y 10 Leonis Minoris.
Anque orixinalmente 37 Leonis Minoris llevaba'l nome de **Praecipua**, güei dichu nome aplicar a 46 Leonis Minoris, la estrella más brillosa de Leo Minor.

37 Leonis Minoris ye una xigante lluminosa mariella; les xigantes lluminoses tienen una lluminosidá notablemente alzada pero nun son tan brillosos nin tan masives como pa ser clasificaes como superxigantes.
Asina, 37 Leonis Minoris ye bien lluminosa, 269 vegaes más que nuesu Sol; a títulu comparativu ye 3,4 vegaes más lluminosa que Capella A (α Aurigae) y 3,2 vegaes más que Vindemiatrix (ε Virginis), típiques xigantes marielles.
Anque 37 Leonis Minoris figura catalogada con tipu espectral G2.5IIa, el so tipu correxíu ye G0II.

37 Leonis Minoris tien una temperatura efectivo de 5475 ± 30 K.
El so radiu ye aproximao 31 vegaes más grande que'l radiu solar y la so masa ta entendida ente 3,7 y 4,2 mases solares.
Ye una estrella evolucionada con una edá que s'envalora dientro del rangu de 148 - 200 millones d'años.
Alcuéntrase a 474 años lluz del Sistema Solar.

## Referencies
36 Capricorni

**36 Capricorni** (36 Cap / b Capricorni / HD 204381) ye una estrella na constelación de Capricorniu.
De magnitú aparente +4,50, alcuéntrase a 171 años lluz del Sistema Solar.
Nun tien nome propiu, pero na astronomía china yera conocida como **Jin** (晉) o **Tsin** —antiguu estáu feudal de China—, títulu tamién utilizáu pa designar a θ Capricorni. 

36 Capricorni ye una xigante naranxa de tipu espectral K0III con una temperatura efectivo de 5100 K.
Ye asemeyáu a otres conocíes xigantes del cielu nocherniegu tales como Pólux (β Geminorum), Menkent (θ Sagittarii) o Nash (γ2 Sagittarii).
La so lluminosidá ye 51 vegaes superior a la del Sol y xira sobre sigo mesma con una velocidá de rotación proyeutada de 5,74 km/s.
Con una masa 2,5 vegaes mayor que la masa solar, la so edá envalorada cifrar en 600 millones d'años.

36 Capricorni tien una metalicidá práuticamente igual a la del Sol ([M/H] = -0,01).
Les bayures relatives de diversos elementos como fierro, calciu, siliciu, titaniu, níquel y vanadiu son tamién bien similares.
Namái'l nivel d'aluminiu ye daqué más baxu que la solar.

## Referencies
37 Librae

**37 Librae** (37 Lib / HD 138716 / HR 5777) ye una estrella na constelación de Llibra.
De magnitú aparente +4,61, ye la décima estrella más brillosa de la constelación.
Alcuéntrase a 94 años lluz del Sistema Solar.

37 Librae ye una subxigante naranxa de tipu espectral K1IV con una temperatura efectivo que varia según la fonte consultada ente 4745 y 4830 K.
La so lluminosidá ye 14 vegaes mayor que la lluminosidá solar y la midida indireuta del so diámetru angular, 1,76 milisegundos d'arcu, dexa evaluar el so diámetru real. Ésti ye 5,5 vegaes mayor que'l del Sol, acotando'l so estatus d'estrella subxigante.
Xira amodo sobre sigo mesma, con una velocidá de rotación proyeutada nel rangu de 3,1 - 4,5 km/s.

37 Librae tien un conteníu metálico comparable al del Sol, siendo'l so índiz de metalicidá [Fe/H] = 0,00.
Presenta una bayura relativa d'oxíxenu unes 2,5 vegaes más elevada que la del Sol.
La so masa envalorada ye un 44% mayor que la masa solar y tien una edá averada de 3200 millones d'años. Magar ser menos antigua que'l Sol, ta más avanzada na evolución estelar que la nuesa estrella por cuenta de la so mayor masa.

## Referencies
38 Lyncis

**38 Lyncis** (38 Lyn / HD 80081 / HR 3690) ye una estrella na constelación del Llobu cerval de magnitú aparente +3,82. Ye dacuando conocida cola denominación llatina de **Maculosa** o **Maculata**, «enllena de manches». Alcuéntrase a 122 años lluz de distancia del Sistema Solar.

Yá nel sieglu XVIII William Herschel reparó que 38 Lyncis yera una estrella binaria, tando dambes componentes separaes 2,6 segundos d'arcu. **38 Lyncis A**, la componente principal, ye una estrella blanca de la secuencia principal de tipu espectral A3V. Tien una temperatura de 8400 K y relluma con una lluminosidá 31 vegaes mayor que la lluminosidá solar, lo que dexa calcular el so diámetru y la so masa; ye 2,4 vegaes más grande y 2,2 vegaes más masiva que'l Sol. Con una edá de 900 millones d'años, alcuéntrase na metá de la so vida como estrella de la secuencia principal. Xira sobre sigo mesma a una velocidá de rotación de 190 km/s, implicando un curtiu periodu de rotación igual o inferior a 15 hores.

Les carauterístiques de **38 Lyncis B** nun son bien conocíes. Anque clasificada de tipu A4 - A6, la so magnitú aparente +6,09 concuerda meyor con una estrella de tipu F4. La discrepancia pudiera debese a dalgún tipu de peculiaridá química (vease estrella químicamente peculiar). La so temperatura puede ser de 6800 K y la so lluminosidá unes 4 vegaes mayor que la del Sol, lo que dexa envalorar la so masa en 1,4 mases solares.

Estudios d'interferometría amuesen que 38 Lyncis B ye, de la mesma, una estrella binaria cercana que les sos componentes topar separaes 0,23 segundos d'arcu, que correspuende a una separación real de 7,5 UA. Igualmente, 38 Lyncis A pue ser tamién una estrella binaria que les sos componentes tán más próximes entá. Por tanto, 38 Lyncis puede ser en realidá un sistema estelar cuádruple.

## Referencies
39 Arietis

**39 Arietis** (39 Ari) ye una estrella na constelación del Aries.
De magnitú aparente +4,51, ye'l séptimu astru más brillosu na so constelación.

## Distancia y cinemática
39 Arietis alcuéntrase a una distancia de 171 años lluz del Sistema Solar, siendo'l error en tala midida del 1,1%.
En rellación al Sol mover a una velocidá de 51,3 km/s, aproximao'l doble de la que tienen les estrelles de la redolada solar.
La so cinemática puede corresponder a la d'un miembru de la «corriente de Hércules»; ésti ye un numberosu grupu d'estrelles que la so velocidá de rotación en redol al centru galácticu difier significativamente de la que tienen la gran mayoría de les estrelles de la Vía Lláctea.

## Carauterístiques físiques
39 Arietis ye una xigante naranxa de tipu espectral K1.5III con una temperatura efectivo ente 4600 y 4670 K.
Relluma con una lluminosidá 48 vegaes superior a la del Sol, igual a la de la conocida Pólux (β Geminorum), la xigante naranxa más próxima a la Tierra.
El so tamañu, evaluáu a partir de la midida del so diámetru angular, ye 11,3 vegaes más grande que'l del Sol y tien una masa de 1,6 mases solares.
Ye una «xigante de primer ascensu» —nel so nucleu nun empezó la fusión nuclear del heliu— y la so edá envalorada ye de 2410 millones d'años.

## Composición química
39 Arietis presenta una metalicidá llixeramente más alta que la solar ([Fe/H] = +0,07).
La mayor parte de los elementos evaluaos son más abondosos que nel Sol —bariu y escandiu son esceiciones— y la mayor diferencia reparar pal manganesu, que'l so conteníu cuasi dobla'l del Sol ([Mn/H] = +0,27).

La rellación ente los conteníos de <sup>12</sup>C y <sup>13</sup>C —que s'utiliza como diagnósticu del amiestu d'elementos n'estrelles evolucionaes— ye igual a 23, una cifra elevada qu'indica que'l procesu d'entemecíu foi llindáu.

## Referencies
39 Leonis

**39 Leonis** (39 Leo / HD 89125 / HR 4039) ye una estrella binaria na constelación de Leo, visualmente asitiada a 20 minutos d'arcu de la brillosa Aldhafera (ζ Leonis). Alcuéntrase a 74 años lluz de distancia del Sistema Solar.

**39 Leonis A** (GJ 387 A), la estrella principal, ye una nana mariella de tipu espectral F8Vbw y magnitú aparente +5,80. Los sos parámetros de masa y tamañu son práuticamente iguales a los del Sol, anque la so temperatura, 6085 K, ye significativamente más elevada. Relluma con una lluminosidá 2,16 vegaes mayor que la lluminosidá solar.
Xira sobre sigo mesma con una velocidá de rotación de 5,8 km/s. Nun esiste consensu en cuantes la so edá; diversos autores asitien esta cifra ente 5500 y 7970 millones d'años.
Presenta una baxa metalicidá, siendo la so bayura relativa de fierro un 36% de la esistente nel Sol.
Otros elementos como magnesiu, siliciu y azufre amuesen el mesmu enclín.

La estrella acompañante, **39 Leonis B** (GJ 387 B), ye una nana colorada de tipu M1V y magnitú +11,4. La so temperatura superficial ye de 3740 K y el so diámetru ye aproximao la metá del diámetru solar.
Dambes estrelles tán visualmente separaes 7,2 segundos d'arcu, lo que correspuende a una separación real superior a 163 UA.

## Referencies
39 Serpentis

**39 Serpentis** (39 Ser / HD 142267 / HR 5911) ye una estrella de magnitú aparente +6,62 asitiada na constelación de Serpens, concretamente en Serpens Caput, la cabeza de la culiebra.
Alcuéntrase a 57 años lluz de distancia del Sistema Solar.
Ye una nana mariella de tipu espectral G0V que les sos carauterístiques físiques son asemeyaes a les del Sol. La constelación de Serpens tamién contién a λ Serpentis y ψ Serpentis, dos estrelles asemeyaos.

39 Serpentis tien una temperatura efectivo de 5756 K y un diámetru aproximao un 10% más grande que'l diámetru solar.
La so velocidá de rotación proyeutada ye de 2 km/s y completa una vuelta sobre sigo mesma cada 16 díes.
Nun se detectó escesu nel infrarroxu nin a 24 μm nin a 70 μm, lo qu'en principiu refuga la presencia d'un discu de polvu al so alredor.

Ye una estrella manes masiva que'l Sol que la so masa ye igual a 0,88 mases solares.
Nun esiste unanimidá tocantes a la so edá; entendida dientro del ampliu marxe que va de 3.100 a 13.500 millones d'años, un estudiu señala como edá más probable 3.240 millones d'años ente qu'otru señala una edá enforma mayor, 8.600 millones d'años.
La so cinemática correspuende a la d'una estrella del discu finu.

A pesar de les semeyances col Sol, 39 Serpentis nun puede ser considerada una análoga solar yá que tien un conteníu de fierro notablemente inferior, que según la fonte consultada varia ente'l 37% y el 45% del reparáu nel Sol.
Otros elementos evaluaos tales como sodiu, siliciu, magnesiu y calciu amuesen igual enclín.
Tocantes a la so bayura de litiu, ésta pue ser comparable a la del Sol (logє[Li] < 1,2).

39 Serpentis presenta emisión de rayos X y ye una binaria espectroscópica con un periodu orbital de 138,6 díes.
La órbita paez ser notablemente escéntrica (ε = 0,5).

## Referencies
4 Sextantis

**4 Sextantis** (4 Sex / HD 85217 / HR 3893) ye un sistema estelar asitiáu na constelación de Sextans, el sestante.
Tien magnitú aparente +6,25 y alcuéntrase a 150 años lluz del Sistema Solar. 

4 Sextantis ye una estrella binaria que les sos componentes nun pueden ser resueltes de forma visual, siendo conocida la so duplicidá pol desplazamientu Doppler de los sos llinies espectrales; Shajin, en 1932, foi'l primeru n'alvertir que 4 Sextantis yera una binaria espectroscópica.
El periodu orbital del sistema ye de 3,0546 díes y la órbita ye circular.

La componente principal de 4 Sextantis ye una estrella blancu-mariella de tipu espectral F5V —antes catalogada como F7V— que la so temperatura superficial ye de 6367 K.
La so masa envalorada ye de 1,21 mases solares y el so radiu puede ser un 40% vegaes más grande que'l radiu solar; xira sobre sigo mesma con una velocidá de rotación proyeutada de 19,0 km/s.
Los parámetros de la estrella acompañante apenes son conocíos, envalorándose que la so masa ye un 15% mayor que la del Sol.
La so lluminosidá ye 2/3 partes de la que tien la so compañera.

La metalicidá de 4 Sextantis ye daqué inferior a la solar ([Fe/H] = -0,07) y la so edá ta entendida ente 2200 y 2600 millones d'años.
Anque nel pasáu conxeturóse que'l sistema podría pertenecer a l'Asociación estelar de TW Hydrae, anguaño piénsase que nun ye asina yá que nun s'atopa na etapa presecuencia principal.

## Referencies
40 Eridani

**40 Eridani** (tamién conocida como Omicron 2 Eridani, o Keid, Qayd de la pallabra árabe (güevu) conches) ye un sistema estelar triple a menos de 16,5 años lluz de distancia de la Tierra. Ta na Constelación d'Eridanus. La estrella principal del sistema, 40 Eridani A, ye fácilmente visible a güeyu.El par 40 Eridani B / C foi afayáu'l 31 de xineru de 1783 por William Herschel. En 1910, afayóse que, anque'l componente B yera una estrella débil, yera de color blancu. Esto significaba que tenía que ser una estrella pequeña, de fechu tratábase d'una nana blanca, la primera descubierta.

## Cultura popular
* En Dune (1965) y otres noveles del universu Dune de Frank Herbert "Eridani A" ye orbitada pol planeta Richese (el cuartu planeta n'órbita). Richese y Ix son cultures tecnológicamente bien avanzaes; los sos dispositivos son habituales y tán consideraos como esenciales por tol universu Dune, anque n'ocasiones asítiase nes llendes de les prohibiciones antitecnoloxía de la Yihad Butleriana.

* Nel universu Star Trek de Gene Roddenberry, 40 Eridani A ye'l sistema nel que s'alluga'l planeta Vulcano, orixe de los alieníxenes vulcanos como Spock. Anque nun se menta explícitamente en nenguna de les series o películes, tanto'l llibru autorizáu 'Star Trek: Star Charts' como'l mesmu Roddenberry indiquen esti allugamientu. Amás el comandante Tucker señala que Vulcano ta a 16 años lluz de la Tierra lo que concuerda yá que 40 Eridiani A ta a 16.39 años lluz del Sol.

## Ver tamién
* Estrelles
* Constelación d'Eridanus

## Referencies
40 Leonis

**40 Leonis** (40 Leo / HD 89449 / HR 4054) ye una estrella de magnitú aparente +4,80.
Alcuéntrase na constelación de Leo 23 minutos d'arcu al sur de la brillosa Algieba (γ Leonis).
Distante 69 años lluz del Sistema Solar, ye la cuarta estrella más cercana de la constelación —tres Denébola (β Leonis), Duhr (δ Leonis) y 83 Leonis— ente les recoyíes nel Bright Star Catalogue.

40 Leonis ye una subxigante de tipu espectral F6IV; a diferencia del Sol, les estrelles subxigantes tán terminando, o tán a puntu de faelo, la fusión nuclear del so hidróxenu internu, lo que se traduz en que son llixeramente más brillosos que les estrelles de la secuencia principal del mesmu tipu espectral.
40 Leonis, con una temperatura efectivo averada de 6441 - 6493 K, ye 4,3 vegaes más lluminosa que'l Sol.
Xira sobre sigo mesma con una velocidá de rotación de siquier 17,3 km/s, completando un xiru en menos de 5,44 díes.

40 Leonis presenta un conteníu metálico —entendiendo por metales aquellos elementos más pesaos que l'heliu— daqué más eleváu que la solar ([Fe/H] = +0,09).
La so masa ye aproximao un 38% mayor que la masa solar.
Al igual que'l Sol, ye una estrella del discu finu, con una edá envalorada ente 1800 y 3400 millones d'años.
Puede ser llixeramente variable —de tipu Delta Scuti—, polo que recibe la denominación de variable provisional NSV 4822.

## Referencies
40 Persei

**40 Persei** (40 Per / o Persei) ye una estrella na constelación de Perséu de magnitú aparente +4,98.

40 Persei ye una estrella blancu-azulada de la secuencia principal de tipu espectral B0.5V.
Ye bien caliente, algamando'l so temperatura efectivo los 28.700 K.
La so lluminosidá ye 23.600 vegaes superior a la lluminosidá solar y una gran parte de la so enerxía ye radiada como lluz ultravioleta.
Tien un radiu 6,2 vegaes más grande que'l radiu solar y el so periodu de rotación ye inferior a 10 díes.
Con una masa de 14 mases solares devasa la llende a partir del cual les estrelles rematen la so vida españando como supernoves.
Por ello, dempués de que 40 Persei complete'l so nucleu d'heliu, va aumentar en tamañu hasta convertise nuna superxigante colorada que va fundir el so heliu interior, al traviés de neón, magnesiu y azufre, pa formar n'última instancia fierro.
Puesto que la fusión nuclear nun puede progresar más allá del fierro, va producise'l colapsu del nucleu y la esplosión en forma de supernova.
La edá actual de 40 Persei ye de cuasi 12 millones d'años.

Al igual qu'otres estrelles de la constelación como Menkib (ζ Persei) o X Persei, 40 Persei forma parte de l'Asociación estelar Perseus OB2.
Alcuéntrase a 1055 ± 72 años lluz de distancia del Sistema Solar.

## Referencies
41 Arae

**41 Arae** (HD 156274 / HR 6416 / GJ 666) ye una estrella binaria de magnitú aparente +5,53 asitiada na constelación d'Ara, l'altar. Alcuéntrase a 28,7 años lluz del Sistema Solar. Gliese 680 ye la estrella conocida más próxima a 41 Arae, distante 3,7 años lluz.

La estrella principal del sistema, **41 Arae A** (LHS 444), ye una nana mariella de tipu espectral G8V, más fría y menos lluminosa que nuesu Sol.
La so temperatura superficial ye d'aproximao 5270 K y relluma con una lluminosidá equivalente al 42% de la lluminosidá solar.
El so diámetru ye un 23% menor que'l del Sol y xira sobre sigo mesma con una velocidá de rotación proyeutada de 4,5 km/s.
Con una masa de 0,90 mases solares, ye una estrella asemeyada a 61 Ursae Majoris o ξ Bootis A.
La so metalicidá ye inferior a la solar, pos la so bayura relativa de fierro ye namái un 42% de la de la nuesa estrella. Otra manera, los conteníos de titaniu, siliciu y magnesiu en rellación al de fierro son significativamente mayores que nel Sol.

La componente secundaria, **41 Arae B** (LHS 445), ye una nana colorada de tipu espectral M0V –K7 según otres fontes– con una temperatura efectivo de 3840 K. La so lluminosidá visual ye solamente'l 2,2% de la que tien el Sol. La separación ente dambes estrelles ye d'unes 210 UA y distintos estudios envaloren el so periodu orbital ente 693 y 2200 años.

## Ver tamién
* Llista d'estrelles brilloses más cercanes

## Referencies
41 Comae Berenices

**41 Comae Berenices** (41 Com) ye una estrella na constelación de Melota de Berenice.
De magnitú aparente +4,80, ye l'octavu astru más brillosu na so constelación.
Alcuéntrase a 331 años lluz del Sistema Solar, siendo'l error en tala midida d'un 2,2%.

## Carauterístiques
41 Comae Berenices ye una xigante naranxa de tipu espectral K5III con una temperatura efectivo de 3998 ± 11 K.
316 vegaes más lluminosa que'l Sol, la so lluminosidá ye un 40% superior a la d'Arturu (α Bootis).
Modelos teóricos dan-y un radiu 36 vegaes más grande que'l radiu solar, en concordanza col tamañu de 33,4 radios solares deriváu a partir del so diámetru angular —3,06 milisegundos d'arcu—.
Al igual qu'otres xigantes, xira amodo sobre sigo mesma con una velocidá de rotación proyeutada de 1,8 km/s.

Nun esiste consensu en cuantes al conteníu metálico de 41 Comae Berenices.
Un primer estudiu considerar una estrella probe en metales, pero un trabayu más recién asígna-y una metalicidá comparable a la solar ([Fe/H] = -0,05).

## Referencies
3C 58

**3C 58** o **3C58** (SNR G130.7+03.1 / SN 1181 / 2E 518) designa a un púlsar y a la nebulosa sincrotrón circundante emplazaos dientro de la Vía Lláctea. Ta asitiáu a unos 10.000 años lluz en direición a la constelación de Cassiopeia. 3C 58 posiblemente ye'l restu de la supernova SN 1181 reparada por astrónomos chinos y xaponeses en 1181. Sicasí, recién estudios señalen que la so edá puede ser de dellos miles d'años, polo que nun taría acomuñáu con esta supernova.

Estudios fechos col Observatoriu de rayos X Chandra amuesen que'l púlsar central (**PSR J0205+6449**) ye una estrella de neutrones en rápida rotación, arrodiada por un brillante toru emisor de rayos X. Un remexu de rayos X surde en dambes direiciones dende'l centru del toru, estendiéndose a lo llargo de dellos años lluz. El púlsar amuesa pulsaciones bien rápides cada 66 milisegundos en llonxitú d'onda de radio.

Observaciones actuales evidencien que la superficie del púlsar esfrecióse, aportando a daqué inferior a 1.000.000 K. La superficie relativamente «fría» foi una sorpresa pa los astrofísicos, una y bones la teoría estándar prediz una superficie muncho más templada pa una edá de namái 830 años. L'enfriamientu d'un púlsar débese a los choques ente neutrones y otres partícules subatómiques nel so mestu interior; estos choques producen neutrinos qu'estenen la enerxía a midida qu'escapen de la estrella. La escesiva velocidá d'enfriamientu de 3C 58 indica que la interaición ente neutrones y protones nun ye bien entendida nes condiciones estremes de los púlsares, o que s'atopa presente dalguna forma exótica de materia subatómico. Nesti sentíu, propúnxose que 3C 58 puede nun ser una estrella de neutrones, sinón una estrella de quarks, estrella exótica na que, por cuenta de l'alta densidá, la materia esiste en forma de quarks desconfinaos.

## Referencies
41 Cygni

**41 Cygni** (41 Cyg / HD 195295 / HR 7834) ye una estrella na constelación del Cisne de magnitú aparente +4,01.
Alcuéntrase aproximao a 766 años lluz del Sistema Solar.

41 Cygni una xigante lluminosa o superxigante de tipu espectral F5II que la so temperatura efectivo ye de 6570 ± 80 K.
A partir del valor del so diámetru angular llográu por interferometría —1,40 ± 0,08 milisegundos d'arcu—, puede evaluase'l so radiu, siendo ésti 35 vegaes más grande que'l radiu solar.
Xira sobre sigo mesma con una velocidá de rotación proyeutada de 9,5 km/s.

41 Cygni presenta una metalicidá —bayura relativa d'elementos más pesaos que l'heliu— comparable a la del Sol ([Fe/H] = +0,05).
Igualmente la so bayura de litiu ye asemeyáu a la solar.
Tien una edá averada de 85 millones d'años y, a pesar de la so elevada masa de 5,3 ± 0,4 mases solares, nun ye lo suficientemente masiva pa rematar la so vida españando como una supernova.
Ta catalogada como una posible estrella variable, pero la so variabilidá nun foi confirmada.

## Referencies
41 Lyncis

**41 Lyncis** (tamién llamada **HD 81688**) ye una estrella alcontrada na constelación del sietestrellu, a pesar de que según la denominación Lyncis tendría de tar alcontrada na constelación de Llobu cerval. Ye una Xigante colorada con una magnitú aparente de 5,4 asitiada a 288 años lluz. El 19 de febreru de 2008, un planeta estrasolar de 2,7 vegaes la masa de Xúpiter, denomináu 41 Lyncis b atopóse orbitando alredor de la estrella.

## Referencies

## Enllaces esternos
* 
*
42 Capricorni

**42 Capricorni** (42 Cap / HD 206301 / HR 8283) ye una estrella binaria na constelación de Capricorniu de magnitú aparente +5,18.
La so duplicidá afayóse por Lunt en 1918.

La componente principal del sistema ye una subxigante mariella de tipu espectral G1IV con una temperatura averada de 5637 K.
Tien una lluminosidá 6,6 vegaes mayor que la del Sol y el so radiu ye 2,6 vegaes más grande que'l radiu solar.
Ye una estrella evolucionada qu'abandonó la secuencia principal; cuando nació, hai aproximao 3700 millones d'años, yera una estrella más caliente de tipu F4V.
La componente secundaria ye una nana mariella de tipu G2V bien similar al Sol que relluma con una lluminosidá apenes un 10% mayor que la lluminosidá solar.
La so masa ye un 4% inferior a la masa solar, mientres la so compañera tien una masa un 42% mayor qu'ella, polo qu'evolucionó enantes.
El periodu orbital d'esta binaria ye de 13,174 díes. La escentricidá de la órbita ye ε = 0,176.

El sistema tien una metalicidá llixeramente inferior a la solar ([Fe/H] = -0,05).
Amuesa actividá cromosférica y ta catalogáu como variable RS Canum Venaticorum.
La variación de rellumu ye de 0,05 magnitúes y recibe el nome —tocantes a estrella variable— de **BY Capricorni**.
Alcuéntrase a 106 años lluz de distancia del Sistema Solar.

## Referencies
42 Cassiopeiae

**42 Cassiopeiae** ye una estrella na constelación Cassiopeia. Ye una estrella nana blancu-azulada de tipu B con una magnitú aparente de +5.18 y alcuéntrase aproximao a 281 años lluz de la Tierra.

## Referencies

## Enllaces esternos
42 Draconis

**42 Draconis** (42 Dra / HD 170693 / HR 6945) ye una estrella asitiada na constelación de Draco. La so magnitú aparente ye +4,83 y alcuéntrase a 317 años lluz del Sistema Solar. En 2009 anuncióse'l descubrimientu d'un planeta estrasolar orbitando alredor d'esta estrella.

42 Draconis ye una xigante naranxa de tipu espectral K1.5III con una temperatura efectivo de 4200 K. Tien un radiu 22 vegaes más grande que'l radiu solar —comparable al d'Arturu (α Bootis)—, y una lluminosidá 93 vegaes mayor que la del Sol.
De masa asemeyao a la del Sol, ye una estrella antigua con una edá de 9490 ± 1760 millones d'años.

42 Draconis ye una estrella de baxa metalicidá —bayura relativa d'elementos más pesaos que l'heliu—; el so conteníu relativo de fierro apenes supón el 35% del atopáu nel Sol.
A diferencia de lo qu'asocede n'estrelles de la secuencia principal, paez qu'en xigantes naranxes la presencia de planetes xigantes nun ta direutamente rellacionada con una elevada metalicidá.

## Sistema planetariu

Dende 2009 conozse la esistencia d'un planeta estrasolar xigante orbitando en redol a 42 Draconis. El planeta, denomináu 42 Draconis b, tien una masa mínimo 3,88 vegaes mayor que la masa de Xúpiter. Muévese nuna órbita moderadamente escéntrica a una distancia media de 1,19 UA. El so periodu orbital ye de 479 díes.

## Ver tamién
* Llista de planetes estrasolares

## Referencies
44 Bootis

**44 Bootis** (44 Boo / i Bootis) ye un sistema estelar triple na constelación de Boötes, asitiáu al norte de Nekkar (β Bootis) y al sureste de Benetnasch (η Ursae Majoris). De magnitú aparente +4,83, alcuéntrase a 41,6 años lluz de distancia del Sistema Solar.

## Sistema estelar
Les trés estrelles que componen el sistema tienen carauterístiques físiques similares al Sol. 44 Bootis A alcuéntrase a una distancia media de 48,5 UA del sistema binariu 44 Bootis BC, magar la órbita ye considerablemente escéntrica (y = 0,55). El periodu orbital ye de 206 años y el planu orbital tópase inclináu 84º respectu al observador terrestre.

## Carauterístiques de les componentes
**44 Bootis A** ye una estrella mariella de la secuencia principal de tipu espectral F5-G1Vn con una masa y diámetru igual o llixeramente cimeros a los del Sol. La so lluminosidá ye un 14% superior a la lluminosidá solar.
**44 Bootis B** ye una nana mariella de tipu G2V con una masa igual a la masa solar, un radiu ente'l 87 y el 89% del radiu solar y una lluminosidá equivalente al 54% de la que tien el Sol.

44 Bootis ta clasificada como una variable eclipsante del tipu W Ursae Majoris. La componente B tien una compañera espectroscópica abondo cercana pa ser considerada una binaria de contautu; ello implica que dambes estrelles comparten la fotosfera, anque caúna d'elles tenga un nucleu estremáu.
Apenes separaes 0,008 UA —unes trés vegaes la distancia ente la Tierra y la Lluna— mover nuna órbita circular que completen cada 6,427 hores. Les estrelles A y B se clisen dos veces por vuelta, cada trés hores. Variaciones na curva de lluz de la binaria espectroscópica achacar a la tresferencia de masa dende una estrella a la otra.

La tercera componente, **44 Bootis C**, posiblemente tamién seya una estrella de la secuencia principal de tipu espectral G.
La so lluminosidá paez ser significativamente menor que la de 44 Bootis B.

La metalicidá —bayura relativa d'elementos más pesaos que l'heliu— d'esti sistema ye inferior a la solar ([Fe/H] = -0,19).
El so conteníu de litiu ye daqué cimeru al de la nuesa estrella (logє[Li] = 1,95).
Per otra parte, nun esiste consensu tocantes a la so edá. Considerando la so actividá na rexón de rayos X, 44 Bootis paez ser un nuevu sistema de namái 130 millones d'años; sicasí, si la so edá envalórase tomando como referencia la so actividá cromosférica, ésta pue ser de 1890 millones d'años.

## Ver tamién
* Llista d'estrelles brilloses más cercanes

## Referencies

## Enllaces esternos
43 Cassiopeiae

**43 Cassiopeiae** (43 Cas) ye una estrella na constelación de Cassiopeia de magnitú aparente +5,56.
Alcuéntrase aproximao a 387 años lluz de distancia del Sistema Solar.

## Carauterístiques
43 Cassiopeiae ye una estrella blanca de la secuencia principal de tipu espectral A0sp, catalogada más específicamente como A0VpSiSrEuHgMn.
Tien una temperatura efectivo de 11.900 K —demasiáu alta pa la so clase, más apropiada pa una estrella B8— y una lluminosidá 120 vegaes mayor que la lluminosidá del Sol.
Con un radiu 2,6 vegaes más grande que'l radiu solar, xira sobre sigo mesma con una velocidá de rotación proyeutada de 25 km/s. L'enclín del so exa de rotación al respective de la llinia de visión —37º— da como resultáu una velocidá de rotación real de 42 km/s, polo que completa una vuelta sobre sigo mesma cada 3,16 díes.
La so masa, calculada a partir de la teoría d'estructura y evolución estelar, ye tres veces mayor que la masa solar. Tien una edá averada de 400 millones d'años.

## Variabilidá
43 Cassiopeiae ye una variable Alfa2 Canum Venaticorum que'l so rellumu fluctúa 0,09 magnitúes.
Tien un campu magnéticu que ye dellos cientos de vegaes más fuerte que'l campu magnéticu terrestre.
El so campu magnéticu da llugar a manches estelares de composición peculiar, alliniaes conforme a dichu campu pero inclinaes respectu a la exa de rotación estelar.
Les variaciones son provocaes pola entrada y salida de les manches del campu de visión, siendo'l periodu de variación igual al periodu de rotación.

## Referencies
45 Bootis

**45 Bootis** (45 Boo / c Bootis / HD 134083) ye una estrella de la constelación de Boötes de magnitú aparente +4,93. Alcuéntrase a 64 años lluz del Sistema Solar.

45 Bootis ye una estrella blancu-mariella de tipu espectral F5V con una temperatura superficial de 6516 - 6528 K.
Ye 3,54 vegaes más lluminosa que'l Sol y tien un radiu de 1,37 radios solares.
Xira sobre sigo mesma con una velocidá de rotación de siquier 44,4 km/s.
Nun se detectó escesu nel infrarroxu nin a 24 nin a 70 μm, lo qu'en principiu refuga la presencia d'un discu circumestelar de polvu alredor d'ella.
La so masa ye un 38% mayor que la del Sol y tien una edá envalorada ente 1200 y 1600 millones d'años.

45 Bootis exhibe una metalicidá comparable a la del Sol ([Fe/H] = +0,02).
Otros elementos evaluaos presenten niveles desemeyaos; ente que'l sodiu ye más abondosu que nel Sol —la so bayura relativa ye un 50% superior a la solar—, titaniu y níquel son menos abondosos. El conteníu d'esti últimu metal ye menos de la metá del esistente nel nuesu Sol.

45 Bootis forma parte de l'Asociación estelar del sietestrellu.
γ Leporis y ρ Capricorni son dos miembros d'esta asociación que les sos carauterístiques son bien paecíes a les de 45 Bootis.

## Referencies
45 Draconis

**45 Draconis** (45 Dra / d Draconis) ye una estrella de magnitú aparente +4,78 asitiada na constelación de Draco.
D'alcuerdu al nuevu amenorgamientu de los datos de paralax del satélite Hipparcos, alcuéntrase a 649 pársecs —2118 años lluz— del Sistema Solar, magar la midida trai un error de ± 235 años lluz.

## Carauterístiques
45 Draconis ta catalogada como una superxigante mariella de tipu espectral F7Ib.
Tien una temperatura efectivo de 6201 K y el so diámetru, envaloráu a partir del so rellumu superficial, ye 62 vegaes más grande que'l del Sol. 
Xira sobre sigo mesma con una velocidá de rotación proyeutada —componente de la velocidá radial que depende del enclín del eje de la estrella al respective de la llinia de visión— de 10 km/s.
Anque ye una estrella masiva con una masa de 7,5 ± 0,5 mases solares, ta per debaxo de la llende a partir del cual les estrelles acaben españando como supernoves.
Tien una edá ente 33 y 42 millones d'años.

## Composición química
45 Draconis presenta una metalicidá daqué inferior a la del Sol ([Fe/H] = -0,09).
Como la mayor parte de les superxigantes de tipu A y F, amuesa una sobreabundancia significativa de nitróxenu ([N/H] = +0,42).
Dichu escesu puede tener el so orixe nel amiestu inducíu por rotación, cuando les estrelles, enantes d'evolucionar, yeren estrelles de la secuencia principal de tipu B.

## Referencies
45 Ophiuchi

**45 Ophiuchi** (45 Oph / d Ophiuchi / HD 157919 / HR 6492) ye una estrella na constelación d'Ophiuchus de magnitú aparente +4,29. Alcuéntrase a 111 años lluz de distancia del Sistema Solar.

45 Ophiuchi ye una xigante o subxigante blancu-mariella de tipu espectral F5III-IV.
Tien una temperatura superficial d'aproximao 6926 K y el so conteníu metálico ye similar a la solar ([Fe/H] = + 0,04).
Relluma con una lluminosidá 18 vegaes mayor que la lluminosidá solar y, anque el so radiu ye 2,8 vegaes más grande que'l radiu solar, el so tamañu ye enforma menor que'l d'otres xigantes más fríes.
La so velocidá de rotación proyeutada —llende inferior de la mesma— ye de 46 km/s.
Más masiva que'l Sol —la so masa envalórase ente 1,82 y 1,89 mases solares, según la fonte consultada—, la so edá averada ye de 1100 millones d'años.

Magar que la composición elemental de 45 Ophiuchi ye, en llinies xenerales, asemeyada a la del Sol, esisten elementos claramente «sobreabundantes» en rellación a los parámetros solares.
Escandiu y itriu son 3,4 vegaes más abondoses que nel Sol, ente que praseodimiu y bariu son 5,2 vegaes más abondoses.
Sicasí, ye l'europiu l'elementu que presenta una mayor discrepancia respeutu al nivel del Sol, siendo unes 8 vegaes más abondosa que na nuesa estrella ([Eu/H] = +0,91).

## Referencies
46 Capricorni

**46 Capricorni** (46 Cap / c Capricorni / HD 206834) ye una estrella de magnitú aparente +5,09 asitiada na constelación de Capricorniu.
Anque nun tien nome propiu habitual, formaba —xunto a ξ Aquarii y Sadalsuud (β Aquarii)— la vigesimosegunda casona llunar árabe, tamién llamada Sadalsuud.

46 Capricorni ye una superxigante mariella de tipu espectral G8Iab —enantes catalogada como xigante G8II-III— con una temperatura efectivo ente 4600 K y 4815 K.
La so lluminosidá ye 627 vegaes superior a la del Sol y tien un diámetru 25 vegaes más grande que'l diámetru solar.
Xira sobre sigo mesma con una velocidá de rotación proyeutada de 3,75 km/s.

46 Capricorni tien una masa averada ente 4 y 5 mases solares.
La so metalicidá —bayura relativa d'elementos más pesaos que l'heliu nuna estrella— ye menor que la solar nun 35% ([Fe/H] = -0,19).
Un estudiu comparativu ente más de 600 xigantes lluminoses reflexa que'l so conteníu de litiu ye alzáu pa una estrella de les sos carauterístiques (logє[Li] = 0,80).
Alcuéntrase aproximao a 783 años lluz del Sistema Solar.

## Referencies
47 Cassiopeiae

**47 Cassiopeiae** (47 Cas / HD 12230 / HR 581) ye una estrella na constelación de Cassiopeia de magnitú aparente +5,28. Alcuéntrase a 109 años lluz de distancia del Sistema Solar.

47 Cassiopeiae ye una estrella blancu-mariella de la secuencia principal de tipu espectral F0V.
Ye asemeyáu a les componentes del sistema estelar Porrima (γ Virginis), siendo'l so temperatura efectivo de 6966 K y la so lluminosidá bolométrica 7,2 vegaes mayor que la lluminosidá solar.
Ta ente les 100 estrelles más brilloses na rexón de rayos X asitiaes a menos de 50 pársecs de distancia; la so lluminosidá nesta zona del espectru ye de 23,62 &times; 1022 W.
El so radiu envaloráu a partir de la so lluminosidá bolométrica— pue ser 2,4 más grande que'l del Sol y xira sobre sigo mesma con una velocidá de rotación de siquier 55 km/s.
Tien una masa aproximao un 50% mayor que la masa solar y una edá averada de 1300 millones d'años.
La so composición química ye comparable a la del Sol; asina, el so índiz de metalicidá [Fe/H] ye igual a -0,05.

Una estrella de magnitú +9,5, visualmente a 96 segundos d'arcu, pue tar físicamente venceyada a 47 Cassiopeiae.

## Referencies
45 Aurigae

**45 Aurigae** (45 Aur / HD 43905 / HR 2264) ye una estrella na constelación d'Auriga de magnitú aparente +5,35. Alcuéntrase a 186 años lluz de distancia del Sistema Solar.

45 Aurigae ye una estrella blancu-mariella de la secuencia principal de tipu espectral F5V, enantes clasificada como xigante F5III.
Tien una temperatura efectivo nel rangu 6531 - 6696 K, la cifra varia según la fonte consultada.
La so lluminosidá ye 19 vegaes mayor que la lluminosidá solar y xira sobre sigo mesma con una velocidá de rotación igual o superior a 10 km/s.

45 Aurigae ye una binaria espectroscópica, esto ye, la so naturaleza binaria foi detectada pol desplazamientu Doppler de los sos llinies espectrales.
El so periodu orbital ye de 6,501 díes y la órbita ye cuasi circular, con una escentricidá ε = 0,02.
La estrella primaria —que les sos carauterístiques son les descrites nel párrafu anterior— tien una masa de 1,48 mases solares, ente que la estrella secundaria tien una masa equivalente al 42% de la masa del Sol.
El sistema amuesa una metalicidá cimera a la solar nun 86% ([Fe/H] = +0,27).
Coles mesmes, evidencia una bayura relativa de litiu (A(Li) = 3,2) claramente cimeru a la solar, pero que ta na media de la bayura cósmica d'esti metal.
La so edá envalorada ye de 1100 - 1200 millones d'años.

## Referencies
48 Librae

**48 Librae** (HD 142983 / HR 5491 / HIP 78207) ye una estrella na constelación de Llibra de magnitú aparente +4,94, miembru de l'Asociación estelar de Scorpius-Centaurus. Alcuéntrase a 513 años lluz de distancia del Sistema Solar. 

La clasificación estelar de 48 Librae ye problemática. Catalogada como superxigante azul de tipu espectral B8Ia/Iab na base de datos SIMBAD o como xigante azul de tipu B5III, probablemente seya en realidá una estrella de la secuencia principal. Ye una estrella Be —tien un discu de gas al so alredor—, consecuencia de la so elevadísima velocidá ecuatorial de rotación de 393 km/s, una de les más altes que se conocen. El exa de rotación ten de tar cuasi perpendicular a la llinia de visión, lo que ye consistente cola so estatus d'estrella con envoltura, implicando que'l discu gaseosu que lu arrodia ta alliniáu cola llinia de visión paeciendo particularmente gruesu.

La rápida rotación fai que 48 Librae nun tenga forma esférica, tando abuitada na zona ecuatorial. Ello afecta a la so temperatura superficial, mayor nes rexones polares que nel ecuador, al tar esti postreru más lloñe del centru. Esti fenómenu, conocíu como escurecimientu gravitatoriu, provoca que los polos, más calientes, seyan tamién más brillosos. Teniendo en cuenta que nun esiste una única temperatura a partir de la cual pueden calculase otros parámetros, la temperatura aparente reparada de 17.645 K sirve pa llograr un valor averáu de la so lluminosidá (965 vegaes mayor que la del Sol) y el so radiu (3,3 vegaes más grande que'l radiu solar). Estos valores concuerden con una estrella que la so enerxía provién de la fusión d'hidróxenu con una edá de 50 - 55 millones d'años.

48 Librae ye una variable eruptiva Gamma Cassiopeiae que recibe la designación de variable **FX Librae**.

## Referencies
48 Persei

**48 Persei** (48 Per / c Persei / HD 25940 / HR 1273) ye una estrella na constelación de Perséu de magnitú aparente +4,00.
Alcuéntrase a unos 553 años lluz de distancia del Sistema Solar.

48 Persei ye una estrella blancu-azulada de tipu espectral B3Ve con una lluminosidá —incluyendo una gran cantidá de radiación emitida como lluz ultravioleta— 3980 vegaes mayor que la lluminosidá solar.
Ta catalogada como estrella Be; éstes son estrelles calientes de tipu B de rápida rotación que se topen arrodiaes por un discu ecuatorial de gas de la so propia creación.
La inestabilidá del discu de 48 Persei provoca una variación nel so rellumu d'aproximao una décima de magnitú, ensin qu'esista un periodu definíu. Como estrella variable, 48 Persei recibe tamién la denominación de **MX Persei**.

La velocidá de rotación proyeutada de 48 Persei ye de 190 km/s, anque'l valor real puede averase a los 370 km/s, yá que s'envalora que'l discu ta inclináu 31º al respective de nós.
La rápida rotación fai qu'esta clase d'estrelles nun tengan forma esférica sinón elipsoidal. Arriendes d'ello, la temperatura d'estes estrelles ye malo de definir, yá que debíu al escurecimientu gravitatoriu la temperatura nos polos ye mayor que nel ecuador —fenómenu reparáu en Regulus A (α Leonis)—, envalorándose la temperatura de 48 Persei en 17.200 K.
Con un radiu de 7,1 radios solares, el so periodu de rotación ye d'aproximao un día.
La so masa envalorada ye 7 vegaes mayor que la del Sol y la so edá cífrase en 40 millones d'años; piénsase qu'en namái unos pocos millones d'años va rematar la fusión nuclear del so hidróxenu internu, empezando'l so tresformamientu nuna xigante colorada muncho más lluminosa.

## Referencies
49 Cancri

**49 Cancri** (49 Cnc / b Cancri) ye una estrella de magnitú aparente +5,63 asitiada na constelación de Cáncer. 
Alcuéntrase a 421 años lluz de distancia del Sistema Solar.

49 Cancri ye una estrella de tipu espectral A1p con una temperatura efectivo de 10.790 K.
Tien una lluminosidá 110 vegaes superior a la lluminosidá solar y una masa 2,92 vegaes mayor que la del Sol.
Xira sobre sigo mesma con una velocidá de rotación proyeutada de 18 km/s.
La so edá envalórase en 263 millones d'años, que correspuende a unes 2/3 partes de la so vida como estrella de la secuencia principal.

49 Cancri ye una estrella químicamente peculiar —concretamente una estrella Ap con llinies d'absorción fuertes d'europiu y cromu—, asemeyáu a α Circini o Alioth (ε Ursae Majoris).
Ye una estrella magnética que'l so campu magnéticu efectivu  ye de 709 G.
El so rellumu ye variable, reparándose una variación de 0,13 magnitúes nun periodu de 4,2359 díes. Clasificada como variable Alfa2 Canum Venaticorum, tocantes a variable recibe'l nome de **BI Cancri**.

## Referencies
49 Leonis

**49 Leonis** (49 Leo / TX Leonis) ye un sistema estelar na constelación de Leo asitiáu mui cerca de la eclíptica, 51 minutos d'arcu al este de ρ Leonis.
De magnitú aparente +5,67, alcuéntrase a 428 años lluz del Sistema Solar. 

49 Leonis ye, en primer instancia, una estrella binaria que la so componente principal ye una estrella blanca de la secuencia principal de tipu espectral A2V.
Ésta tien una temperatura efectivo de 9360 K y una lluminosidá 116 vegaes superior a la lluminosidá solar.
Con una masa 3,73 vegaes mayor que la del Sol, el so radiu ye 4,1 vegaes más grande que'l radiu solar.
Xira sobre sigo mesma con una velocidá de rotación proyeutada de 23 km/s.
La componente secundaria tien una temperatura de 7490 K y ye 7 vegaes menos lluminosa que la so compañera.
La so masa ye 2,24 vegaes mayor que la del Sol y ye 2,43 vegaes más grande qu'ésti.

Dambes estrelles constitúin una binaria eclipsante, asemeyada a Algol (β Persei) o a ζ Phoenicis.
Cada 2,445 díes, el rellumu de 49 Leonis mengua 0,09 magnitúes cuando tien llugar l'eclís principal —nel que la estrella secundaria intercepta la lluz de la estrella primaria—, ente que tamién hai un eclís secundariu que provoca un descensu de rellumu de 0,03 magnitúes.
Por ello, 49 Leonis recibe la denominación de **TX Leonis** tocantes a estrella variable.

Una tercer estrella completa'l sistema estelar.
De magnitú aparente +8,10, visualmente alcuéntrase a 2,18 segundos d'arcu de la binaria.
Tien una masa de 1,69 mases solares y completa una órbita alredor de la binaria cada 2330 años.

## Ver tamién
*Llista d'estrelles variables

## Referencies
49 Librae

**49 Librae** (49 Lib) ye una estrella asitiada na constelación de Llibra. La so magnitú aparente ye +5,47 y alcuéntrase a 115 años lluz del Sistema Solar.

49 Librae ye una nana mariella de tipu espectral F8V.
Más caliente y lluminosa que'l Sol, les sos carauterístiques físiques son bien paecíes a les de 61 Piscium, Asellus Primus (θ Bootis) o ι Piscium.
Tien una temperatura superficial de 6273 K, siendo la so lluminosidá 6 vegaes superior a la lluminosidá solar.
El so diámetru ye un 30% más grande que'l diámetru solar y xira sobre sigo mesma con una velocidá de rotación de siquier 8,2 km/s.
Les estrelles de la secuencia principal de menor masa y temperatura xiren sobre sigo mesmes amodo —la velocidá de rotación del Sol ye d'aproximao 2 km/s—, ente que dicha velocidá aumenta cola masa. La división ente dambos tipos de rotores ye relativamente sópita, tando dichu puntu d'inflexón asitiáu na metá de la clase F. 49 Librae, de tipu F8V, ye inda una estrella de lenta rotación, lloñe d'otres estrelles más calientes que roten a velocidaes enforma mayores —vease por casu 16 Librae, nesta mesma constelación—.

49 Librae evidencia una metalicidá —bayura relativa d'elementos más pesaos que l'heliu— bien paecida a la solar ([Fe/H] = -0,02).
Coles mesmes, amuesa una bayura de litiu similar a la del Sol.
Tien una masa ente 1,35 y 1,41 mases solares y una edá averada de 2300 millones d'años.
Piénsase que 49 Librae puede ser una estrella binaria, anque nada se sabe del so posible acompañante.

## Referencies