Linares de Mora

**Linares de Mora** ye un conceyu español de la comarca Gúdar-Javalambre na Provincia de Teruel, comunidá autónoma d'Aragón. Ta asitiáu na Sierra de Gúdar y consiste de dos nucleos de población: Linares de Mora y Castelvispal. Tien una población de 324 habitantes (INE 2008). La llocalidá de Linares de Mora atópase nel Valle Altu, marxe esquierda, del ríu Linares, en plena Sierra de Gúdar, y sobre un asentamientu pedresu arrodiáu de montes.
El conxuntu urbanu foi declaráu bien d'interés cultural en 2004.

## Política llocal

### Últimos alcaldes de Linares de Mora

### Resultaos eleutorales

## Economía

### Evolución de la delda viva
El conceutu de delda viva contempla namái les deldes con caxes y bancos relatives a creitos financieros, valores de renta fixa y préstamos o creitos tresferíos a terceros, escluyéndose, poro, la delda comercial.

La delda viva municipal per habitante en 2014 xubía a 492,47 €.

## Demografía
El conceyu, que tien una superficie de 116,28&nbsp;km², cuenta según el padrón municipal pa  del INE con  habitantes y una densidá de &nbsp;hab./km².

Hasta 1910 denominábase Linares.

Ente 1970 y 1981, crez el términu del conceyu porque incorpora a Castelvispal.

### Población por nucleu
Desglose de población según el Padrón Continuu por Unidá Poblacional del INE.

## Urbanismu
La trama urbana del conxuntu carauterízase pola so perfeuta integración del marcu natural nel que s'alluga, na parte alta d'una roca, lo que-y confier una gran maxestuosidá. Esti fechu va favorecer que la so trama urbana y el so caseríu d'arquiteutura popular afáiganse perfeutamente a la orografía tan particular na que s'asitia, amosando una gran cantidá de perspectives, perfiles y matices.

Na villa fortificada de Linares de Mora danse cita un urbanismu, escasamente modificáu, típicu d'una villa baxumedieval cercada xunto con un caseríu homoxéneu, nel que s'atopen interesantes exemplos de construcciones medievales (castiellu, muralles, portales de muralla,...) y barroques (ilesia parroquial de la Inmaculada Concepción), según viviendes notables y otres más populares, unificáu tou ello al traviés d'un trazáu urbanu regular y de los tonos cromáticos de les construcciones (encalaes y con teyaos acolorataos de texa árabe).

La imaxe de la villa vien marcada por dos elementos: los restos del so castiellu (sieglu XIII), allugáu nel puntu más eleváu de la roca, y pola so ilesia parroquial (sieglu XVIII), obra maestra del barrocu turolense, dotada de campanariu exentu. Peles fasteres sur y esti del asentamientu pedresu, y adoptando forma de L,
na que la parroquial ocupa'l so ángulu, desenvuélvese'l caseríu, articuláu, en cada unu de los brazos de la L, en cuatro víes paraleles y gradiaes (pola so adautación a la topografía). Nesti regular trazáu destaquen l'ausencia d'espacios abiertos y lo homoxéneo del so texíu urbano configuráu por edificaciones ente medianeríes de tres altures y doble fachada —al asitiase en cais a distintu nivel—, nes que se fai patente la presencia d'abondosos buecos y balconaes nes sos fachaes principales. La muralla que percorría la totalidá de la población presentaba los sos portales nos estremos oeste, güei sumíos, y nordés, nel que se caltuvieron tres portales a distintu altor de la mesma: el Portal de baxo, principal accesu a la cortil, el *Portal de Enmedio*, y el *Portal Alto*, que da accesu al Barriu del Hospital, zona más popular y rural de tol conxuntu, desenvuelta en redol al Antiguu Hospital y ermita de Santa Lucía.

## Árboles exemplares

El términu municipal atópase en gran parte cubiertu por frondosos pinares, ente los que destaca l'inmensu y centenariu ** [[Pinu del Escobón]] **, na Sierra de Gúdar. Tamién destaquen les paraxes del ríu Linares.

## Ver tamién
* Ilesia de la Inmaculada
* Árboles centenarios n'España
* Llista de conceyos de la provincia de Teruel

## Bibliografía

* 
* 

## Referencies

## Enllaces esternos

* Páxina del Conceyu
* Ficha de la población