Svendborg

**Svendborg** ye una ciudá danesa del sur de Fionia, capital del conceyu homónimu y parte de la rexón de Dinamarca Meridional. Tien 26.897 habitantes en 2012 y ye la segunda ciudá más importante de la isla, tres Odense. Svendborg ye una ciudá portuaria con actividaes comerciales, industriales y educatives.

## Historia
Svendborg mentar por primer vegada na historia nuna carta que'l rei Valdemar II únvia-y al so fíu Valdemar el Mozu, onde señala que'l príncipe tien de vencer Svendborg y el sur de Fionia como regalu a la so esposa la princesa Leonor de Portugal. L'otru fíu de Valdemar II, el duque Abel (a lo postrero rei Abel I de Dinamarca) ocupó la ciudá en 1257 y fortificar, pero darréu Erik Plovpenning tamién la tomó y amburar. Seis años dempués, el 25 de febreru de 1253 Svendborg recibió los privilexos de ciudá comercial pol rei Cristóbal I. En 1289 foi asediada por Stig Andersen Hvide y en 1290 foi escalada por Erico II de Noruega, quien amburó dellos barrios.

Los siguientes 25 años fueron de paz, hasta que'l duque Cristóbal de Fionia (dempués rei Cristóbal II de Dinamarca), aliáu con tropes alemanes y en rebeldía contra'l so hermanu Erik VI, invadió y escaló la ciudá en 1316. Trenta años dempués un enemigu invisible, la peste negro, abrasó a una parte significativa de los sos pobladores.

Al oeste de la ciudá hubo un castiellu mientres la Edá Media, llamáu Ørkild, que sirvió de residencia del obispu de Odense. Mientres la Guerra del Conde, en 1534 los rebeldes rivales de Cristián III, encabezaos pol conde Cristóbal d'Oldemburgu, tomaron la ciudá y amburaron el castiellu. Un añu dempués, Johan Rantzau ganó a los rebeldes na batalla de Øksnebjerg, dempués de lo cual les sos lansquenetes escalaron Svendborg. Tres la guerra, la ciudá empezó a recuperase, gracies al comerciu d'alimentos. D'esta dómina de prosperidá data la casa d'Anne Hvide, la más antigua de Svendborg. El progresu viose atayáu en 1602, cuando se rexistró un nuevu biltu de peste.

Nel sieglu XVII les guerres contra Suecia qu'afararon el país fueron un duru golpe contra Svendborg. Una gran parte de la ciudá quedó en ruines y munchos de los sos habitantes emigraron. En 1672 moraben en Svendborg namái 1.000 persones. El sieglu XVIII foi un periodu de lenta recuperación, pero tamién asocedieron dos quemes de grandes proporciones en 1749 y 1769. Mientres les guerres napoleóniques, la ciudá foi ocupada en 1808 por tropes franceses y españoles. En 1853 suplió una epidemia de cólera. 

Meyores tiempos llegaron a la ciudá fioniana cola industrialización en Dinamarca a mediaos del sieglu XIX, cuando s'establecieron delles fábriques na ciudá. En 1845 empezó un serviciu de corréu ente Nyborg y Svendborg dos veces per selmana. En 1865 inauguróse una escuela de navegación y en 1876 la llinia de ferrocarril ente Svendborg y Odense. Debíu al llargu periodu de paz y a la meyora nes comunicaciones, el comerciu marítimu amontóse y en consecuencia'l puertu de Svendborg foi engrandáu. La población creció rápido. En 1890 había 8.800 habitantes, y en 1900 un averáu de 11.000. En 1891 construyóse un hospital central, y en 1897 y 1916 quedó llista la conexón ferroviaria con Nyborg y Faaborg, respeutivamente. En 1931 los conceyos de Sørup y Sct. Jørgens integrar a Svendborg. El desenvolvimientu económicu estancóse cola primer guerra mundial, la gran depresión y la segunda guerra mundial. En 1953 inauguróse la central d'autobuses, y en 1966 quedó terminada una de les mayores obres d'infraestructura de la ciudá, la ponte de Svendborgsund, que dexó la comunicación terrestre de Fionia con Tåsinge y Langeland (la ponte de Langeland fuera inaugurada en 1962)

Na década de 1990 sobrevieno una crisis económica que causó'l zarru de delles de les mayores empreses industriales y del estelleru de la ciudá. Esto causó la orientación de la economía escontra'l comerciu, la enseñanza y el turismu. Una reforma municipal en vixencia dende'l 1 de xineru de 2007, engrandó les llendes del conceyu de Svendborg.

## Referencies

* 
* 

## Enllaces esternos