Cangas del Narcea

**Cangas del Narcea,** n'asturianu simplemente **Cangas**, ya'l mayor conceyu d'Asturies ya ún de los mayores d'España. Ta allugáu nu suroeste asturianu. La súa capital ya Cangas del Narcea, que ta travesada pel ríu Narcea del que remanez el so nome (garganta del Narcea) ya pol ríu Naviegu. Llenda'l norte con Allande ya Tinéu, al oeste con Ibias, al sur con Degaña ya'l conceyu llionés de Ḷḷaciana, ya pol este con Somiedo.

Tien una población de 11.421 habitantes, con capital na viḷḷa de Cangas, ya las suas poblaciones con mayor númaru d'habitantes son por esti orde, la capital Cangas, Courias, Ḷḷumés, Mual, Chanu, El Pueblu y Xedré. La súa capital ta a una distancia de 90 quilómetros d'Uviéu, ya la súa principal vía de comunicación ya la carretera autonómica de la chamada corredoira del Narcea.

## Xeografía
El Plan d'Ordenación de los Recursos Naturales d'Asturies (Porna), pretende un emplegu ḷḷendáu ya con xeitu del territoriu cangués pa la conservación de los sous ecosistemes. Nesti plan contémplase la creación del Parque Natural de las Fontes del Narcea ya d'Ibias, con una superficie de 555 km², ya nas súas ḷḷindes incluinse: La Reserva Natural de Munieḷḷos, que tien la mayor masa forestal de carbayos ya rebol.los de tola Cordelera Cantábrica, ya la Reserva del Cuetu d'Arbas.

El picu cimeiru ya'l **Cuetu d'Arbas**, con 2007 metros d'altor, asitiáu nu Puertu, ou puertu de Ḷḷeitariegos, otru picu d'interés ya **El Cabril**, con 1925 metros d'altor.

### Hidrografía
Dáu'l so relieve accidentáu con vaḷḷes zarraos orixinaos pol ríu Narcea, ya una gran rede d'afluentes, ente los que rescamplan el Coutu, l'Irrondu ya'l Naviegu, la súa rede hidrográfica (que ronda los 300 km³ de caudal), ya perfeuta pa la práutica de la pesca.

### Clima
El so clima ya templáu ya chuviegu. Teniendo una vexetación au predomina una masa forestal propia con abondos carbayos, castaños, rebol.los ya fayas. Enguanu bona parte de estas viescas tán medrando ya recuperando tarrén pol abandonu rural.

Cangas tien un microclima gracias a la influyencia continental, polo que los sous iviernos carauterízanse por ser fríos con mínimas absolutas de hasta -19ºC. Los branos al aviesu del restu d'Asturies son calurosos nos que son muitos los días con máximas alrodiu ou superiores a 30ºC, llegando deḷḷos días del branu a marques superiores o mui cercanas a los 40ºC. Yá que a la zona chegan los frentes menos cargaos d'humedá ya la disposición del vaḷḷe del Narcea (norte-sur) ta escontra los frentes ñubosos (oeste-leste), prodúzse nel conceyu l'efeutu *foehn*, colo que las chuvias rexistradas son sensiblemente menores a las del restu d'Asturies, alrodiu los 900mm por anu, un 30% menos que nu restu la Comunidá. Amás la radiación de la zona ya sensiblemente superior yá que los días soliaos son claramente superiores al restu'l país. Toos estos rasgos climatolóxicos repercuten na vexetación, polo que la presencia de fayes, dependiendo de la orientación de cada vaḷḷe, se dividen el espaciu conos reboḷḷos *[[Quercus pyrenaica]], [[Quercus petraea]]* ya *[[Quercus orocantabrica]]*. El vinu atopa en Cangas un sitiu afayaizu tanto n'aspeutu *edáficu* como climatolóxicu con variedaes adautaeas a les particularidaes climátiques del surdoccidente asturianu.

### Fauna
Nu conceyu podemos atopar bayura d'aves rapiegas, ente las qu'hai deḷḷas asiduas como'l gavilán, l'azor, el morzacu, dellos tipos d'aiglas, deḷḷas curuxas, arriendas d'outras que chegan eventualmente comu la utra exipcia ou la utra rubia qu'agora tien los sous níus nu vecín Somiedo anque tamién tuvienon zonas de cría en Cangas nu SXX. Tamién atopamos perdices, esistiendo principlamente dos menas de perdiz na zona, la especie mediterránea de perdiz bermeya, ya la eurosiberiana perdiz de gancéu, nos altos ya penaubales.

Hai muitos Mustélidos, que muran nos soutos ya tamién nas ḷḷindes de los ríos: melandru, munieḷḷa, fuina, furón, ḷḷóndrigas, ya un vivérridu: xeneta. Tamién el endemismu peninsular toupu fediondu. Esti conceyu tien un centenar de quilómetros de riberas, principalmente las del ríu Narcea, calteniendo asina una rica fauna fluvial, destacando la truita. Anantias de que l.levantaran los banzaos de Pilutuertu ya Calabazos, el salmón ya l'anguila caltenían importantes poblaciones, siendo la última muito importante na gastronomía canguesa, destacando la empanada d'anguila como pratu típicu cangués que güei solo recuerdan las xeneraciones previas a los grandes banzaos. Hai una gran diversidá d'anfibios asociada a viescas, ḷḷagunas, regueiros ya ḷḷamargales nu conceyu cumu la sacavera cantábrica (***[[Salamandra salamandra bernardezi]]***), l'ascurpión (***[[Triturus marmoratus]]***), la sacavera de braña (***[[Ichthyosaura alpestris cyreni (Tritón alpín español)|Ichthyosaura alpestris cyreni]]***) ya la sacavera d'augua ibérica (***[[Lissotriton boscai]]***). Na redolada los ríos tán aves como'l páxaru d'augua, el martín pescador ou la mariquita.

## Historia

### Prehistoria ya dómina romana
El conceyu nun tien una asemeyadura n'esquicios del paleolíticu colos conceyos vecinos que sí los tienen, asina los tumulos que nos conceyos llendantes son bayurosos, eiquí malpenas hailos.

Los más arcaicos ḷḷugares onde fonon atopaos restos correspuenden a la Edá del Fierro ya la Cultura Castreña, que ta representada con más de venti asitiamientos de gran importancia, con abondantes restos del trabayu del ouru que se puen agrupar en tres conxuntos: en primer ḷḷugar el del vaḷḷe del ríu Eirrondu, en segundu ḷḷugar cerca del caudal del Narcea ya un tercer ḷḷugar xunto al ríu Ibias, onde s'atopanon restos de monedas ya xarros que completan las pruebas de la presencia romana nesta estaya. Cangas taba ocupada polos astures pésicos, que ocupaban igualmente los outros conceyos d'Asturias onde güei se fala asturianu occidental.

Despuéis de la caida del Imperiu, hai yá un ermu que chega deica'l medievu, onde yá entamamos a alcontrar noticias d'esti territoriu, inda conocíu nestoncias como parte de la Rexón Pésica, con una configuración territorial muito diferente de la que tien anguanu'l conceyu, yá que nun primer momentu la so estensión acotábase al vaḷḷe del ríu Naviegu. D'outra miente creese que nos sieglos X y XI había nesta zona abonda aristocracia con grandes propiedades que fundanon monesterios. Toos estos pequeños monesterios caenon baixo'l predominiu del de Courias, que tuvo una gran influyencia na historia d'esti conceyu. Foi fundáu polos condes Piñolo ya Aldonza, pertenecientes a la más influyente nobreza asturiana, con una gran fortuna tanto en tierras como en cuartos.

### Edá media ya moderna
Nu sieglu XIII, foi Alfonsu X el que conu so programa de repoblación, funda una puebla que chaman Cangas de Sierra en 1255, centralizándose ehí l'actividá alministrativa ya económica d'esta faza.

La baixa Edá Media trouxo pal conceyu de Cangas el pasu por muitas manes señoriales, como un xeitu de traer el sofitu d'éstos a la corona. Foi Alfonsu XI el que dou una serie de privilexos a la xente de la zona yal monesteriu de San Xuan de Courias, pa torgar el despoblamientu de la fastera.

Los sieglos XIV y XV, tán marcaos por estremadas menas de ḷḷuitas, hasta cayer el conceyu en manes de la poderosa familia Quiñones, siendo restituyíu más tarde a la corona por Enrique III, pero inda asina houbo garradieḷḷas ente los correxidores mandaos pola corona ya la familia Quiñones, qu'agora tinían el condáu de L.ḷuna, qu'acaba nun pleitu que sería iguáu en 1553 a favor del rei, algamando Cangas la súa autonomía, con xurisdicción ordinaria de realengu.

La Edá Moderna trairá grandes cambeos, tanto territoriales como alministrativos, rescamplando la desamortización de Felipe II que nun foi a esbarrumbar el podeiríu del monesteriu de San Xuan de Courias, que yá fuera perdiendo influyencia ya deḷḷas tierras nos anos anteriores, pero que siguía teniendo influyencia sobre un territoriu muito grande.

Nos sieglos XVI y XVII, el conceyu de Cangas pasa a formar parte de la Xunta Xeneral. Nesti sieglu, la dedicación del conceyu ye principalmente ganadera ya agrícola.

Nel sieglu XVIII, hai que rescamplar una actividá antiseñorial polos abusos cometíos pola nobleza, mandando un memorial al rei con tolas queixas, esti foi un ḷḷargu procesu que continuará na Audiencia d'Ouviéu ya nel Conseyu de Castieḷḷa, hasta algamar el desaniciu de tolos dreitos señoriales.

### Sieglu XIX n'adelantre

El sieglu XIX, trai la guerra de la Independencia Española yal conceyu foi invadíu dúas vegadas, cona queima del so archivu ya Casa Conceyu. Pero lo más importante d'esta dómina foi la desamortización de Mendizábal, qu'acabóu dafeitu conu monesteriu de San Xuan de Courias, vendiéndose tol so patrimoniu ya quedando'l monesteriu abandonáu demientres trenta anos, hasta que foi outra vuelta ocupáu por una comunidá de dominicos. Nesti sieglu Cangas siguía dientro del so tradicional aisḷḷamientu, enantáu pola falta del ferrocarril, anque la viḷḷa de Cangas emprecipió a medrar por mor d'outra mena de comunicación como fonon las carreteres: La Espina-Ponferrada, Cangas-Ouviñana, ya la Ponte Nueva.

El sieglu XX, traerá nos sos comienzos un cambéu de nome: la corporación de Cangas de Tinéu camúdala por Cangas del Narcea, yá que la viḷḷa ya yá'l centru de tou esti territoriu ya nun quier tener una dependencia de Tinéu. La guerra civil española nun influyóu en Cangas tanto como la posguerra, porque nestos ḷḷugares las partidas de guerrilleros republicanos siguiríen resistiendo. De magar los años cincuenta esti conceyu desendolcará la sua actividá minera produciendo más de la metá de la producción asturiana d'antracita, que nas décadas caberas d'esti sieglu trouxo un fuerte recorte na sua producción, chegándose a un amenorgamientu del 50% nel 2005 polos planes de reconversión ya la situación actual na que solo una mina sigue abierta.

## Cadarma político-alministrativa

### Política




PSOE
AP/PP
PCE/IX-BA
UCD/CDS
URAS
PAS
UCA
Otros
Total


**[[1979]]**
1
3
2
**9**
-
-
5
1
**21**


**[[1983]]**
**7**
5
6
-
-
-
-
3
**21**


**[[1987]]**
**10**
3
3
5
-
-
-
0
**21**


**[[1991]]**
**11**
6
3
0
-
1
-
0
**21**


**[[1995]]**
**8**
6
2
0
-
1
-
1
**17**


**[[1999]]**
**9**
5
1
-
1
0
-
1
**17**


**[[2003]]**
**7**
7
2
-
1
0
-
0
**17**


**[[2007]]**
**8**
6
3
-
0
-
-
0
**17**

**[[2011]]**
**4**
5
6
-
0
-
-
2
**17**



Nel conceyu de Cangas del Narcea, dende 1979, el partíu que más tiempu tien gobernao ye'l PSOE de la mano de José Manuel Cuervo Fernández, que gobernó dende 1983 hasta 2007 (ver Llista d'alcaldes de Cangas del Narcea). En 2007, llegó a l'alcaldía IX, el grupu con menos representación política del conceyu. Esti fenómenu, diose gracies al sofitu de los 6 conceyales del PP, que sumaos a los 3 d'IX, superaben a los 8 del PSOE. José Manuel Cuervo Fernández, candidatu del PSOE y ex-alcalde, dende'l primer momentu manifestó la so intención de gobernar en solitariu, anque darréu d'ello empezara a negociar con IX pero ensin enfotu, rompiéndose les negociaciones al poco, lo que-y acabaría costando'l bastón de mandu. Esti inesperáu pautu punxo en riesgu les negociaciones p'algamar un gobiernu de coalición ente IU y PSOE na Xunta Xeneral, (anque finalmente nun se fizo) y motivó la espulsión del partíu del candidatu d'IX y a los otros dos compañeros de partíu, tal como esixó'l PSOE pa retomar les negociaciones a nivel autonómicu, anque dichu partíu aprovecharía esta situación pa romper unes negociaciones que se taben llevando a disgustu de Javier Fernández (secretariu xeneral de la FSA). Esti nuevu gobiernu parte con bastantes torgues al ser gobernáu cásique n'esclusiva polos 3 ex-conceyales d'IX y tener que contar col sofitu de los 6 rexidores del PP p'aprobar les sos propuestes.
::::::::::::::::::::::::::Fontes: Ministeriu d'Interior Español  y Federación Asturiana de Concejos

### Parroquies
El conceyu de Cangas del Narcea ta xebráu en 54 parroquies:

Amás, hai dos rexones supraparroquiales:
* Rengos: territoriu formáu poles parroquies de Santolaya, La Riela, Cibuyu, Castanéu, Berguñu, Larna, Pousada de Rengos, Veiga de Rengos, Oubachu, Noceda, Xichón, Xedré y Monesteriu d'Ermu.
* Sierra: territoriu formáu poles parroquies de Xarceléi, Samartín de Sierra, Santiáu de Sierra, Mieldes, Tubongu, San Pedru Culiema, Carceda, Ounón, Maganes, Santianes, Ḷḷinares, Robléu de Teinás y Ambres.

## Demografía




Tien les mesmes carauterístiques que munchos conceyos rurales asturianos, como pue ser la so incapacidá pa caltener la so población y un éxodu hacia les zones industrializaes del centru d'Asturies.

Esti conceyu tien una peculiaridá y ye qu'al tar tan separtáu del centru, el so éxodu rural nun comenzara cuando yá taba entamada n'otros conceyos, polo qu'equí se retrasa ya incluso foi munchu más lentu, llegando la so capital a tolo contrariu, na década de los 70 amparada pola so actividá minera, que taba en gran auxe daquella. Incluso anguaño la so capital sigue medrando llegando a tener más de 9.000 habitantes y rondando la categoría de pequeña ciudá, anque xeográficamente se pue considerar como tal yá que pertien tolos servicios d'una gran ciudá (hospital, xulgáu, facienda, conseyeríes...), la capital ye un puru nucleu de servicios asitiáu ente los 10 nucleos mas urbanos y grandes d'Asturies, actúa como una auténtica capital del suroccidente, encadarmando esti y llegando a ser el nucleu urbanu más grande del occidente, Cangas capital estiende'l so arcu d'influyencia pol restu del occidente asturianu y la comarca de Ḷḷaciana. La capital tien cuadruplicada la so población en contraposición col restu del conceyu que foi teniendo una emigración hacia estremaos puntos como foron Arxentina, Madrid y el centro industrial d'Asturies. 

Anguaño güeyase ciertu retornu de los emigraos, especialmente de los madrilanos tres la xubilación. Rescamplar que'l númberu d'habitantes del conceyu sigue baxando (actualmente a un ritmu normal) y espérase que práuticamente s'estabilice nos próximos años, a pesar del baxón esperimentáu calificáu por dalgunos seutores como allarmante nun pue ser calificáu como tal yá qu'otros conceyos mineros de la cuenca minera central tien esperimentao un despoblamientu mayor tando entá munchu más cerca o incluyíos nel área metropolitana central asturiana.

Con too esto, Cangas del Narcea tien una cadarma demográfica de les más moces y con una tasa de natalidá que ye de les más altes d'Asturies, siendo tou esto por mor de la so esplotación minera qu'anque ta en fuerte retrocesu proporciona más del 30% del emplegu, anque ta previsto que pal 2005 habrá un amenorgamientu del 50% de puestos de trabayu polos nuevos planes de reconversión.

## Economía
Arriendes del sector mineru, Cangas del Narcea pertien un importante sector ganaderu y agrícola, siendo tamién de mención la so producción vinícola de fechura artesanal, pero que, nel casu de la industria agropecuaria, tamién ta en retrocesu.

Nun ye asina'l casu del sector vitivinícola que tien apostao por una producción de calidá basada nes variedaes tradicionales d'uva.

El futuru económicu de Cangas del Narcea depende de la cada vegada mayor afluencia de turistes que visiten les cais de la Villa amás del bayurosu patrimoniu cultural y ecolóxicu repartíu a lo llargo de tol conceyu.

Como cumal d'esti xiru hacia'l turismu alcontramos la inauguración del Parador Nacional de Courias que se fadrá nel añu 2010 y del que les obres yá entamaron, sedrá'l mayor parador d'Asturies.





## Cultura

### Arte y patrimoniu
Tien bayura monumentos, repartíos entre ilesies, palacios, y casones, ente les que rescamplen:

* **La [[colexata de Santa María Magdalena]]**, allugada na villa de Cangas del Narcea, d'estilu barrocu. La fachada da idea de superficie plana rematada por dos torres con teyáu de pizarra. La portada principal con arcu de mediu puntu y con una fornina que tien la imaxe de la Madalena, fina nun tímpanu col escudu del fundador, l'arzobispu de Granada nacíu en Cangas, don Fernando de Valdés. L'interior ye d'una sola nave, con capielles llaterales, cruceru y cabecera plana. Ta abovedada dafechu y con cúpula nel centru del cruceru.

* **El [[palaciu d'Omaña]]**, ta asitiáu na villa xunto a la Plaza Mayor, ye del sieglu XVI, siendo reformáu posteriormente. De la so cadarma orixinal conserva la puerta con arcu de mediu puntu y los escudos familiares. Nos sieglos XIX y XX, foi modernizáu con ventanes, un mirador y dos puertes.

* **El [[palaciu de Toreno (Cangas)|palaciu de Toreno]]** del sieglu XVII, de planta cuadrada con patiu central y torres. La so fachada ye de composición simétrica y fecha de sillar. El primer pisu tien balcones con repisa de piedra. El patiu tien nel primer pisu columnes que soporten un corredor de madera. Ye amás Monumentu Histórico-Artísticu.

* **El [[palaciu de los Llano]]**. De finales del sieglu XVIII rescampla polos balcones en púlpitu qu'ornien la so fachada principal. Otros elementos d'interés del Palaciu de los Llano ye'l gran salón na primer planta y les puertes en madera llabrao y policromao de les sos dependencies.

* **El [[Monesteriu de Courias]]**, edificiu grandiosu tamién nomáu l**Escorial Asturianu'', ye [[Monumentu Histórico-Artísticu]]. La so creación remontase al [[sieglu XI]], d'esa primer construcción queden dellos restos, pero foi nel [[sieglu XVII]], onde se reemplaza por un gran templu renacentista d'estilu herrerianu, fechu por Domingo de Mortera. Ye de planta de cruz llatina con llarga nave, capielles llaterales, cruceru y ampliu presbiteriu. Nes interseiciones ente nave y cruceru hai una cúpula sobre pechines iluminada por una llinterna. El so interior ye severu pero con un guapu tratamientu colorista qu'estrema los elementos estructurales y les zones cubiertas con cal. Tamién equí hebo una evolución d'estilos pasando de l'austeridá del clasicismu al recargu del barrocu y esto vese nes capielles, el coru, los presbiterios y en xeneral en tol templu de Courias, enllenándose los altares de talles de madera, [[retablu|retablos]], [[sillería|silleríes]], etc. El so retablu mayor y los sos llaterales considerense ún de los meyores del barrocu n'Asturies. El monesteriu sufrió un fueu y foi reconstruyíu en [[1763]], por Miguel Ferro faciendo un gran edificiu rectangular de mena neoclásica, distribuyendo toles sos dependencies alredor de dos patios, quedando la ilesia oculta nún de les sos ales, namás resaltando n'altura'l frontón de la so fachada, que ye de cuatro altures, onde se repiten de forma monótona balcones y ventanes. El monesteriu foi restauráu de nuevo en [[1986]].

* **La Ilesia de Santa María**, con una primera estructura románica. La ilesia ye de nave única con [[bóveda de cañón]] y [[ábside]] semicircular, siendo reformada nel [[sieglu XV]], u abrióse otra puerta con arcu de mediu puntu. L'ábside ta cubiertu por un retablu realizáu en madera dorao y policromao del [[sieglu XVIII]]. Ye [[Monumentu Histórico-Artísticu]].

* Hai más ilesies dientro de lo que se llama [[románicu]] en Cangas del Narcea, ente les que nomaremos: San Vicente de Naviego, San Salvador de Cibuyu, San Pedro de Coliema, Santa María del Carballo, Nuestra Señora de Acebo, etc.

Ente los palacios y casonas rurales destacaremos:

* **El palaciu de Sierra en Llamas del Mouro**, del sieglu XVII, ye de cadarma cuadrada en tornu a un patiu, con tres torres, dos torres a los llaos de la fachada y la tercera na parte trasera. La fachada principal ye de dos pisos que ta recorrida por una balconada sobro la que apaecen los escudos familiares. Al llau izquierdu ta la capiella a la que s'accede dende l'esterior, o al traviés d'una tribuna que comunica col palaciu.

* **El palaciu de Sierra** en [[Xarceḷḷéi]], ye de cadarma simétrica, con dos cuerpos llaterales. La fachada principal tien una gran balconada y nel centru l'escudu d'armes. La parte trasera ye de dos pisos, l'inferior formáu por arcos de piedra y el superior con una gran galería sustentada por columnes.

==== Otros monumentos ====
* Palaciu de Peñalba.
* Capiella del Santísimu Cristu del Hospital.
* Teatru Toreno.
* Barriu d'Entrambasaguas y ponte "romana".
* Santuariu del Acebu.

== Patrimoniu ==

== Gastronomía ==
La cocina canguesa ye abondo enerxética y ta sofitada nos productos de la tierra:

***El pote de berces con pataques**, compangu ([[chorizu]], [[morciella]], [[tocín]], [[xamón]], [[carne]] y [[untu]]) y [[faba pinta|fabes pintes]] llariegues. Ye'l platu tradicional de la gastronomía de Cangas del Narcea.

***Embutíos**
** Andoya (llombu de gochu)
**Butiellu
**Choscu

***La caza** tien tamién bona fama y cada vuelta son más importantes les Xornaes Gastronómiques, que se celebren ellí.

*No tocante al pexe, el platu estrella ye la **trucha fresca frita*' o n'escabeche.

*Nos postres:
**El [[Quesu de Xenestosu]] merez especial mención, ta fechu con lleche de vaca y que se reconoz poles marques de los moldes d'espartu qu'empleguen pa la so fechura.
**Feixulos y feixueles (feches con sangre de gochu).

=== Vinu ===
El vinu cangués ye percuriosu pol fechu de qu'ésti ye l'únicu conceyu d'Asturies onde se cultiva la vide. La llarga tradición de la vide retórnase a la dómina romana y foi afalada dempués polos monxos benedictinos de magar el [[sieglu XI]]. La so ellaboración nes vieyes bodegues caltién entá los métodos tradicionales. La [[uva]] plantase n'espaldera, lloñe del suelu, y nos llugares más pindios. Al igual qu'otros vinos del norte como'l chacolín o'l ribeiro, resulta ácidu en comparanza col restu de vinos de la península, más asemeyáu en realidá a los vinos centroeuropeos qu'a los mediterráneos. Les variedaes d'uva autóctona son les de *carrasquín*, *berdexu* y *albarín*, cuntando con una mayor producción les de *mencía*, introducida a fines del [[sieglu XIX]], tres la plaga de la *filoxera*. La vendimia constitúi un auténticu acontecimientu folixeru y social. Carauterízase por ser un vinu xoven, tintu, de baxa gradación, llixeru, con gustu bonu y con una cierta acidez. EL vinu de Cangas tien de se tastiar nos tradicionales *cachos'', cuencos de madera que cuécense en tintes de madera nes que fermenta'l mostu.

### Xornaes
*Xornaes Gastronómiques del xabalín, caza y vinu de Cangas: Avientu.
*Xornaes del salmón y la carne de raza asturiana: Abril.

## Folixes

## Cangueses célebres
* Conde de Toreno, noble.
* José Francisco Uría y Riego (1819-1862), políticu.
* Pedro del Tronco, militar y xugador de bolos.
* Alejandro Casona (1903-1965), dramaturgu y poeta.
* Lorenzo Rodríguez-Castellano (1905-1986), filólogu y bibliotecariu.
* Pepe Colubi (1966), escritor en castellanu y periodista.
* Luis Pasamontes (1976), ciclista profesional.

## Referencies

## Enllaces esternos
*  Ayuntamientu de Cangas del Narcea 
*  Federación Asturiana de Conceyos 
*   NarceaDigital.com, periódicu dixital del Narcea  
*  Conceyu de Cangas del Narcea