open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Principáu-Obispáu de Montenegru

El **Principáu-Obispáu de Montenegru** foi un tao teocráticu balcánicu, nel sureste d'Europa, qu'esistió ente 1697 y el 13 de marzu de 1852, cuando foi eslleíu por Nicolas Mirkov, quien proclamó'l Principáu de Montenegru. Surdió frutu del arrenunciu del cleru ortodoxu a siguir siendo un señoríu otomanu, lo que tresformó la parroquia de Cetinje nun protectoráu rusu, gobernando por *Obispos Metropolitanos* (*Vladika*, tamién traducíu como "Príncipe-Obispu").

## Toponimia
L'estáu yera práuticamente gobernáu pola Ilesia ortodoxa, so la supervisión de la familia Petrović-Njegoš. El nome más utilizáu na historiografía ye *Metropolitanato de Cetinje* (Цетињска митрополија). El mayor responsable políticu yera conocíu como Metropolitanu (Vladika, en rusu) anque tamién traducíu como *Príncipe-Obispu*. Danilo I (1697-1735) faíase llamar a sí mesmu "Danilo, Metropolitanu de Cetinje, Njegoš, duque de la tierra serbia" ("Данил, владика цетињски, Његош, војеводич српској земљи ..."). Darréu tres la unión de la Llanura de Bjelopavlićka y les llombes nes qu'habitaba dichu cla, mientres el gobiernu de Pedru I, l'estáu foi llamáu oficialmente *Montenegru y les llombes*. En códigu escritu por Danilo I, fecháu en 1855, establezse espresamente qu'él ye'l "knjaz" (duque, príncipe) y "Gospodar" (señor) del Cuetu Negru llibre (Montenegru) y les llombes".

## Historia
La hestoria empieza con Danilo Šćepčević, un obispu de Cetinje al que se xunieron dellos clanes de Montenegru na llucha contra l'Imperiu otomanu qu'ocupara la mayor parte del sureste d'Europa. El *Vladika Danilo* foi'l primeru de la Casa de Petrović-Njegoš, qu'ocuparía'l cargu de *Obispu Metropolitanu de Cetinje* hasta 1851, cuando Montenegru convertir nun principáu llaicu con Danilo Petrović-Njegoš. Amás, convertir nuna monarquía curtia cuando foi abolíu temporalmente ente 1767 y 1773, cuando l'impostor Šćepan Malí, fíxose pasar pol emperador rusu y coronóse *Señor de Montenegru*.

## Ver tamién
* Historia de Montenegru

## Referencies
Sanjacáu de Montenegru

El **sanjacáu de Montenegru** (en serbiu cirílicu Санџак Црне Горе/Sandžak Crne Gore; en turcu Karadağ Sancağı, lliteralmente Sanjacado del Monte Negru) foi una provincia del imperiu Otomanu na península balcánica que correspuende al modernu Montenegru. Foi creáu en 1514 a partir de les fronteres del principáu de Zeta mientres el gobiernu de la familia Crnojević, dixebrándose del sanjacado de Scutari, del que formaba parte dende 1499.

## Historia
En 1499, la mayor parte del principáu de Zeta perdió'l so estatus como estáu independiente y convirtióse en vasallu del imperiu Otomanu como parte del sanjacado de Scutari (sanjacado de Shkodër, na so acepción moderna). En 1514, el territoriu correpondiente a Zeta dixebróse y establecióse como sanjacado de Montenegru, sol gobiernu de Skenderbeg Crnojević.

Cuando Skenderbeg Crnojević morrió en 1528, el sanjacado de Montenegru xunir al sanjacado de Shkodër convertíu nel vilayato de Montenegru, con ciertu grau d'autonomía.

## Referencies
Doclea

**Doclea** o **Dioclea** (serbiu: **Duklja**, cirílicu: *Дукља*, llatín: *Doclea* o *Diocleia*) foi un Estáu medieval sudeslavo asitiáu nel territoriu qu'incluyía les tierres de la ribera del Zeta, el llagu Skadar y les boques de Kotor. Foi nun principiu un territoriu autónomu del Gran Principáu (županato) de Rascia, de la mesma vasallu del Imperiu bizantín, pero llogró la so independencia a mediaos del sieglu XI, gobernáu pola dinastía Vojislavljević. Stefan Nemanja incorporar al Estáu serbiu qu'en 1217 tresformar nel reinu de Serbia y, tres la desmembración del Imperiu serbiu, integróse definitivamente nel Principáu de Zeta (aproximao l'actual Montenegru). Según l'emperador Constantín VII na so obra *[[De Administrando Imperio]]*, el documentu más fiable de la dómina, los serbios habitaben les tierres de Doclea, Travunia, Zachlumia, Pagania, y Rascia.

El nome de Doclea provenía de *Docleata*, una antigua tribu iliria. Asitiada cerca de l'actual Podgorica, la so capital foi Duklja. Mientres la so pertenencia al Imperiu romanu, Duklja foi capital de la provincia de Praevalitana. Hasta finales de la Edá Media, Skadar pasó a ser la capital del Estáu, ente que la capital real yera Ston, na actual Croacia.

El venceyu ente los nomes *Doclea* y *Zeta* nun ta claro, una y bones los dos términos se superponen de cutiu. Doclea suel faer referencia a la rexón costera ente la badea de Kotor y el llagu Skadar, ente que Zeta suelse referir a les tierres alredor del ríu Zeta. Zeta ye'l predecesor más precisu del Montenegru del sieglu XIX, ente que'l Montenegru actual toma dambos territorios. Según otra interpretación, Doclea taba integrada por Zeta y Travunia. Sía que non, el nome Doclea nun se volvió utilizar dempués de la Edá Media.

El periodu en que la zona foi conocida como Doclea (del sieglu IX hasta'l final del sieglu XII) ye consideráu de cutiu el más prósperu na historia de los montenegrinos.

## Gobernantes de Doclea
* Petar (Predimir), príncipe de Doclea y Travunia, escontra 900.
* Petrislav de Doclea, príncipe de Doclea y Travunia, 971 - 990.
* Jovan Vladimir, príncipe de Doclea y Travunia, 990 - 1016.
* Príncipe Dragomir
* Stefan Vojislav, príncipe de Doclea, 1034 - 1050.
* Rei Miguel Vojislav de Doclea, 1050-1081.
* Rei Constantín Bodin de Doclea y de Dalmacia, 1081-1101.
* Reyes Dobroslav II y Mihailo de Doclea, 1101-1102.
* Rei Dobroslav III, 1102.
* Rei Kočopar de Doclea, 1102-1103.
* Rei Vladimir de Doclea, 1103-1113.
* Rei Jorge de Doclea, 1113-1118.
* Príncipe Grubeša de Doclea y Antivari, 1118 - 1125.
* Rei Jorge de Doclea, 1125-1131 (restauráu).
* Príncipe Miguel de Zeta, hasta 1189.
* Stefan Nemanja, príncipe de Rascia, gran príncipe de Rascia, príncipe d'Ibar, Toplica, Rasina y Reke, príncipe de Dubočica, príncipe de Doclea y príncipe de Moravia Occidental, 1186- 1196.
* Vukan II Nemanjić, rei de Doclea y Dalmacia, 1196- 1208, yá como vasallu del so padre Stefan Nemanja, y dempués del so hermanu Stefan II Nemanjić.

## Ver tamién
* Historia de Serbia
* Historia de Montenegru

## Referencies

## Enllaces esternos
* Serbian state in Zeta (X - XV c.)
Principáu de Serbia

El **Principáu de Serbia** (en serbiu: *Kneževina Srbija*, escritu en alfabetu cirílicu: *Кнежевина Србија*) foi un Estáu qu'esistió ente los años 1815 y 1882. Foi fundáu dempués de la Segunda Insurrección Serbia en 1817 y esistió hasta 1882, cuando foi proclamáu'l reinu de Serbia.

## La Revolución Serbia
La resistencia serbia a la dominación otomana, que foi mientres enforma tiempu latente, españó a los principios del sieglu XIX, col españíu de los dos insurrecciones, la Primer nel añu 1804, y la Segunda nel añu 1815. L'Imperiu otomanu yá taba nuna crisis bien fonda, lo que se reflexaba na posición desaxeradamente difícil de la población cristiana dientro del imperiu. 

El llevantamientu serbiu nun foi namái una rebelión nacional, sinón tamién una revolución social, dempués de la cual Serbia esperimentó un progresu porque aceptó los valores de la sociedá burguesa. Como resultáu d'estos llevantamientos y les guerres contra l'Imperiu otomanu, surdió'l Principáu de Serbia que foi internacionalmente reconocíu l'añu 1878.

## Gobernantes
El Principáu foi gobernáu pola dinastía Obrenović, sacante'l periodu del príncipe Aleksandar (Alejandro), de la dinastía Karađorđević. Los príncipes Milos y Mihailo Obrenović reinaron dos veces cada unu.

***[[Miloš Obrenović]]** (1815-1839), primer reináu.
***[[Milan II Obrenović|Milan Obrenović II]]** (1839), reinó 26 díes y finó.
***[[Miguel III Obrenović|Miguel Obrenović III]]** (1839-1842), primer reináu.
***[[Alejandro Karađorđević (1806-1885)|Alejandro Karađorđević]]** (1842-1858)
***[[Miloš Obrenović|Miloš Obrenović I]]** (1858-1860), segundu reináu.
***[[Miguel III Obrenović|Miguel Obrenović III]]** (1860-1868), segundu reináu.
***[[Milan I de Serbia|Milan IV]]** (1868-1882)

## Evolución territorial
Mientres la so esistencia, el principáu de Serbia foi creciendo escontra'l Sur, anexonándose territorios enantes so dominiu otomanu.

## Ver tamién
*Congresu de Berlín de 1878

## Referencies

## Enllaces esternos
Sanxacáu de Smederevo

El **sanjacado de Smederevo** (en serbiu: *Smederevski sandžak* o *Смедеревски санџак*, en turcu: *Semendire Sancağı*), conocíu tamién como **[[bajalato]] de Belgráu** dende 1521, foi un sanjacado —una división alministrativa del Imperiu otomanu—, qu'esistió ente'l sieglu XV y principios del sieglu XIX. Taba alcontráu nel territoriu actual de Serbia Central (Serbia). 

## Historia
El Sanjacado de Smederevo formóse dempués de la cayida del despotado de Serbia en 1459 y la so sede alministrativa taba en Smederevo. Dempués de que l'Imperiu otomanu conquistara Belgráu en 1521, la sede alministrativa del sanjacado treslladar a esta ciudá. El primer sanjaco o máximu mandatariu del sanjacado, foi Ali Beg Mihaloglu Na dómina na que tuvo llugar la batalla de Mohács, Kučuk Bali-beg, yera sanjaco de Smederevo.

El sanjacado de Smederevo foi ocupáu polos Habsburgu ente los años 1718 y 1739 pero, col Tratáu de Belgráu, la rexón foi devuelta al Imperiu otomanu. Sicasí, el centru de la rexón tuvo baxu dominiu austriacu yá que foi abandonáu polos otomanos y Smederevo (Semendire) foi'l centru alministrativu. Sicasí, Belgráu finalmente aportó a la sede d'un bajá col títulu de visir y el Sanjacado empezó a llamase Bajalato de Belgráu, anque caltuvo'l nome de Sanjacado de Smederevo en documentos oficiales. 

Dende 1789 hasta 1791, Belgráu tuvo de nuevu baxu control austriacu y, a principiu del sieglu XIX. El Primer Llevantamientu Serbiu empezó nel Sanjacado.

## Ver tamién
* Sanjacado de Novi Pazar
* Sandžak

## Referencies

## Enllaces esternos
* Mapa del Sanjak 
* Ampliación del territoriu serbiu hasta 1913
Despotáu de Serbia

El **Despotado de Serbia** () foi unu de los postreros Estaos serbios que cayeron en poder del Imperiu otomanu. Anque l'añu 1389, l'añu de la batalla de Kosovu, considérase como'l fin del Estáu medieval serbiu, el despotado, socesor del Imperiu serbiu y de la Serbia Morava, Estáu del *[[knez]]* Lazar, sobrevivió mientres setenta años más, esperimentando una renacencia cultural y políticu na primer metá del sieglu XV, antes de ser conquistáu definitivamente polos turcos en 1459. Sicasí, inda siguió esistiendo dientro del Reinu d'Hungría hasta mediaos del sieglu , colos sos gobernantes nel exiliu n'Hungría. Duró ente 1403 y 1540. Pavle Bakić foi'l postreru déspota serbiu en ser reconocíu polos imperios otomanu y de los Habsburgu.

## Gobernantes
* Stefan Lazarević (1402-1427)
* Đurađ Branković (1427-1439)
* Ishak-Beg (1439-1443) (Gobernador otomanu)
* Isa-Beg (1443-1444) (Gobernador otomanu)
* Đurađ Branković (1444-1456) (Restauráu)
* Lazar Branković (1456-1458)
* Stefan Branković (1458-1459)
* Stefan Tomašević (1459)

Dende 1471 hasta 1537 los herederos dinásticos vivieron exiliaos n'Hungría.

## Referencies

* *Mala Prosvetina Enciklopedija*, Third edition (1985); Prosveta; ISBN 86-07-00001-2
* Dušan Spasić, Aleksandar Palavestra, Dušan Mrđenović: *Rodoslovne tablice i grbovi srpskih dinastija i vlastele*, Second edition (1991); Bata; ISBN 86-7685-007-0
* Vladimir Ćorović: *Ilustrovana istorija Srba*, Vol. III (2006); Politika NM & Narodna Knjiga; ISBN 86-331-2525-0 (NK)
* Dennis P. Hupchick: *The Balkans: From Constantinople to Communism*; Palgrave Macmillan; ISBN 1-4039-6417-3
Principáu de Montenegru

El **principáu de Montenegru** foi un Estáu del sureste d'Europa qu'esistió dende'l 13 de marzu de 1852 hasta'l 28 d'agostu de 1910, cuando foi proclamáu como reinu pol so príncipe Nicolás I, quien se convirtió en rei.

La so capital yera Cetinje y el *[[perper]]* montenegrín foi la so moneda a partir de 1906. El territoriu del principáu consistió aproximao nel área central del Montenegru modernu. L'Estáu yera una monarquía constitucional, pero de facto absolutista, y un Estáu nación de los serbios.

## Referencies

## Enllaces esternos
Rascia

**Rascia** (serbiu: **Raška**, cirílicu: Рашка) foi'l principal estáu medieval serbiu. La so condición yera la de *[[župa]]*, área gobernada por un župan o príncipe, y unificó toles tribus serbies nel estáu medieval serbiu más importante nos Balcanes. Cola llegada de la Dinastía Nemanjić al poder, Rascia acabó tresformándose nel Reinu de Serbia.

## Historia
Constantín VII ''Porphyrogenitos'' na so obra *[[De Administrando Imperio]]* diz que Raška foi poblada polos serbios a principios del sieglu VII. Na mesma obra, tamién diz que los serbios vivíen en Zachlumia (serbiu:*Zahumlje*), Travunia (serbiu: *Trebinje*), Doclea (serbiu:*Duklja*), Rascia-Bosnia (serbiu:*Raška-Bosna*), y Pagania (serbiu:*Paganija*).

En Rascia gobernaba la Casa Vlastimirović, fundada pol knez Vlastimir de quien se dicía que yera'l tresnietu del Arconte Desconocíu, el líder de les tribus serbies que traxo los serbios a los Balcanes dende la Serbia Blanca, la so patria primitiva.

A partir del sieglu VII, la historia de Rascia ta bien estrechamente amestada a la historia de la Casa Vlastimirović serbia.

## Teoríes sobre'l nome
L'estáu de Raška llogró'l so nome del río Raška (), nel suroeste de la Serbia moderna. 
Créese que la tribu sármata d'El Cáucasu, los Serboi, dieron nome a los serbios eslavos, dexando les sos buelgues al llau del ríu Volga (), que tamién tuvo'l nome "Rashki". Esti nome apaez en tolos llugares onde son citaos los serbios.

## Ver tamién
*Dinastía Nemanjić
*Stefan Nemanja
*Stefan II Nemanjić
*Stari Ras y Sopoćani

## Referencies

## Enllaces esternos

*Blasón de Raška
Imanol Rojo

**Imanol Rojo**  ye un esquiador de fondu español que participó en dos Xuegos Olímpicos d'Iviernu, en 2014 y 2018.

## Trayeutoria
Empezó a esquiar a los 5 años al pie del so hermanu mayor. A los 11 años yá competía col Alpín Uzturre Elkartea y a los 15 años entró nel equipu nacional d'esquí de fondu. En 2014 #convertir en campeón d'España de 15 km en modalidá clásica y llibre. El títulu #llibre #revalidar al añu siguiente en Linza y en 2016 en Candanchú. En 2017 axudicóse'l títulu nacional en Beret de 10 km en modalidá llibre, y tamién el títulu austriacu en esquiatlón.

A nivel internacional participó en 2009 y 2010 nel campeonatu del Mundu Júnior, ente qu'en 2011 y 2013 #facer nel campeonatu del Mundu sub-23, consiguiendo como meyor puestu un 31º en 2013 na modalidá d'esquiatlón. En 2014 participó en cuatro pruebes nos Xuegos Olímpicos d'Iviernu, llogrando'l so meyor puestu nos 50 km modalidá llibre. En 2018 abrió la presencia española nos Xuegos Olímpicos con un 49º puestu llográu en esquiatlón.

La so primer apaición na Copa del Mundu foi en 2012 en Gaellivare, onde participó en dos pruebes, siendo 23º na modalidá de relevos. El so meyor puestu na Copa del Mundu foi un 22º na modalidá por equipos en 2018, en Dresden, ya individualmente un 41º a finales de 2017 en Toblach na modalidá de 15 km estilu llibre. Tamién participó nel Campeonatu Mundial d'Esquí Nórdicu de 2013 en Val di Fiemme nes modalidaes d'esquiatlón y 15 km. Dos años más tarde, nel Campeonatu Mundial d'Esquí Nórdicu de 2015 celebráu en Falun, participó en tres modalidaes, llogrando como meyor posición un 53º en esquiatlón. Nel Campeonatu Mundial d'Esquí Nórdicu de 2017 volvió repitir en tres modalidaes y repitió como meyor posición el 53º puestu en esquiatlón.

## Resultaos nos Xuegos Olímpicos

## Palmarés
### Xuegos Olímpicos
* 2 participaciones (4 pruebes)
* Meyor resultáu: 33º

### Mundiales
* 3 participaciones (8 pruebes)
* Meyor resultáu: 53º

### Copa del Mundu
* 9 participaciones (15 pruebes)
* Meyor clasificación Xeneral: 76º
* Meyor clasificación Xeneral Especialidá: 22º

## Referencies

## Enllaces esternos
Laro Herrero

**Laro Herrero Echevarri**  ye un deportista español que compite en *[[Snowboarding|snowboard]]*, especialista na prueba de campu al traviés.

Participó en dos Xuegos Olímpicos d'Iviernu, en Sochi 2014 y Pyeongchang 2018, ocupando'l 33ᵘ llugar en dambos, nel campu al traviés.

## Trayeutoria
En 2006 participó en trés pruebes nel so primer campeonatu d'España absolutu en La Molina, llogrando un tercer puestu en snowboard riolu al traviés. En 2007 namái pudo ser novenu na mesma especialidá, pero en 2008 foi segundu en snowboard eslalon paralelu y terceru en snowboard eslalon xigante paralelu. En 2009 volvió consiguir la medaya de plata nel nacional, nesta ocasión en snowboard eslalon xigante paralelu. En 2010 ganó en La Molina dos medayes d'oru nel nacional, la primera en snowboard campu al traviés y la segunda en snowboard eslalon xigante. Al otru añu consiguió'l bronce en snowboard eslalon xigante paralelu y en 2014 la mesma posición en snowboard campu al traviés.

Un mes antes de la so participación nel campeonatu d'España de 2014 participó nos Xuegos Olímpicos de Sochi 2014, ocupando'l 33ᵘ llugar en snowboard campu al traviés. Enantes yá participara en competiciones internacionales, siempres en snowboard campu al traviés, apostando en 2009 una prueba de la Copa del Mundu, otra en 2010, dos en 2012 y seis en 2013. Tamién participó nel Campeonatu Mundial de Snowboard en 2011 y 2013.

Tres la so participación nos Xuegos Olímpicos d'Iviernu siguió participando na Copa del Mundu en snowboard campu al traviés, en trés pruebes en 2015, en seis pruebes en 2016 y en siete pruebes en 2017. En 2018 participó en trés nueves pruebes enantes de dir a los Xuegos Olímpicos en Corea del Sur. En 2015 consiguió la so meyor posición en competiciones internacionales, siendo'l séptimu en snowboard campu al traviés nel Campeonatu Mundial de Snowboard de 2015 celebráu en Kreischberg, Austria. Dos años más tarde quedó na posición 29 nel Campeonatu Mundial de Snowboard de 2017 celebráu en Sierra Nevada.

## Resultaos nos Xuegos Olímpicos

## Palmarés

### Xuegos Olímpicos
* 2 participaciones (2 pruebes)
* Meyor resultáu: 33º

### Mundiales
* 4 participaciones (4 pruebes)
* Meyor resultáu: 7º

### Copa del Mundu
* 33 participaciones (33 pruebes)
* Meyor clasificación Xeneral: 12º

## Referencies

## Enllaces esternos
* Ficha na páx. del COE.
Martí Vigo del Arco

**Martí Vigo del Arcu**  ye un esquiador de fondu español que participó nos Xuegos Olímpicos de Pyeongchang 2018.

## Biografía
Empezó a prauticar deporte a los trés años en Llanos del Hospital, Uesca. En 2014, 2016 y 2017 participó nos campeonatos del Mundu Júnior, consiguiendo na so última participación un 14ᵘ puestu na prueba de 10 quilómetros. Esti resultáu valió-y p'axudicase'l premiu Carolina Ruiz, dau pola Federación Española al meyor deportista con proyeición.

La so primer apaición na Copa del Mundu foi en 2018 en Dresden, rematando nel puestu 67 y nel 22º por equipos.

## Resultaos nos Xuegos Olímpicos

## Referencies
Mario Pescante

**Mario Pescante**  ye un empresariu, dirixente deportivu y políticu italianu. Anguaño ocupa'l cargu de vice-presidente del COI.

## Biografía
Na so mocedá foi atleta, especialmente en media distancia. Empezó la so carrera como dirixente deportivu na universidá y foi nomáu Secretariu Xeneral del CONI en 1973. Foi xefe de misión de la escuadra italiana mientres cinco Xuegos Olímpicos de Branu y siete Xuegos Olímpicos d'Iviernu. En 1993 foi escoyíu presidente del CONI y permaneció nesi cargu hasta'l so arrenunciu'l 13 d'ochobre de 1998 tres l'escándalu de dopaxe del llaboratoriu de Acqua Acetosa.

Fundador de l'Academia Olímpica Nacional, ye miembru del COI dende 1994 y foi vicepresidente de l'Asociación de Comités Olímpicos Europeos de 2001 a 2006. Ye l'autor de delles publicaciones sobre los Xuegos Olímpicos, la llei de deporte, la llexislación rexonal, el deporte nes escueles, y amás enseña derechu deportivu na Universidá LUISS en Roma. Como miembru del COI, el 13 de xunetu de 2001 foi unu de los 56 votantes de la candidatura de Beixín a los Xuegos Olímpicos de 2008. Foi comisionado especial pa los Xuegos Olímpicos d'Iviernu en Turín 2006 y pa los Xuegos Mediterráneos de Pescara en 2009. El 9 d'ochobre de 2009 foi escoyíu vice-presidente del COI.

Como políticu trabayó como subsecretariu pal patrimoniu cultural, con especial responsabilidá sobre'l deporte, nel gobiernu de Berlusconi I (2001-05) y Berlusconi II (2005-06). Al empiezu de la XIV llexislatura (2001) foi escoyíu diputáu por Forza Italia y foi confirmáu nes eleiciones de 2006 y 2008. Anguaño ocupa'l cargu de Presidente de la Comisión de la Unión Europea política de la Cámara de Diputaos.

## Referencies
Sara Hurtado

**Sara Hurtado**  ye una baillarina sobre xelu española que patina con Kirill Khaliavin. Cola so ex pareya Adrià Díaz ganó cuatro medayes internacionales sénior. Hurtado y Díaz fueron el primer equipu de baille en representar a España nuna competición de la Unión Internacional de Patinaxe sobre Xelu y el primeru en clasificase pa los Xuegos Olímpicos d'Iviernu. Hurtado foi seis veces campeona d'España, cinco veces con Díaz y una vegada con Khaliavin.

## Programes

### Con Khaliavin

### Con Díaz

## Referencies
Eddie Eagan

**Eddie Eagan** , foi un deportista d'Estaos Xuníos d'América que se convirtió nel primer y únicu deportista masculín en llograr una medaya d'oru nunos Xuegos olímpicos de branu y nunos d'iviernu.

## Referencies

## Enllaces esternos
Yvonne van Gennip

**Yvonne Maria van Gennip**  ye una patinadora neerlandesa retirada que llogró tres medayes d'oru nos Xuegos Olímpicos de Calgary 1988.

## Biografía
Sufrió una mancadura de pies que la obligó a pasar pol quirófanu dos meses antes de los Xuegos. Tres ello, les favorites pa la medaya d'oru yeren les patinadores de la República Democrática d'Alemaña, pero Yvonne batió'l récor del mundu de los 3.000 m por casi 3 segundos y el de 5.000 por 7. Participó tamién nos Xuegos Olímpicos de Sarayevu en 1984 y n'Albertville 1992, siendo la so meyor posición un 5ᵘ puestu.

Tamién consiguió tres medayes nos Campeonatos Mundiales de Patinaxe de Velocidá sobre Xelu, la primera de bronce en 1987, la segunda de plata en 1988 y la tercera en 1989, tamién de bronce.

## Referencies

## Enllaces esternos
Ferrán Terra

**Ferrán Terra Navarro**  ye un ex esquiador español que participó en dos Xuegos Olímpicos d'Iviernu.

## Biografía
Nos años 2005, 2006 y 2007 participó nel campeonatu del mundu júnior nes pruebes de descensu, eslalon, eslalon xigante y súper xigante, llogrando como meyor puestu un 22º nel so últimu añu de participación. En marzu de 2007 ganó'l so primer campeonatu d'España, na modalidá d'eslalon xigante. El so debú na Copa Mundial d'Esquí Alpín producióse'l 28 d'ochobre de 2007 nel eslalon xigante de Sölden, de la temporada 2007-2008. En 2009 volvió ganar el campeonatu nacional, nesta ocasión en dos #especialidad, n'eslalon y n'eslalon xigante.

Na Copa del Mundu d'Esquí Alpín de 2010/11 empezó a tener una presencia continua na competición, pero sufrió numberoses descalificaciones, siendo'l so meyor puestu un 34º en súper xigante. En 2011 ganó nuevamente dos campeonatos d'España, n'eslalon xigante y en súper xigante. La siguiente temporada de la Copa del Mundu, nun foi meyor que l'anterior, con 5 descalificaciones en 7 pruebes apostaes. En 2013 ganó'l campeonatu d'España de súper xigante.

Tamién participó en 2 Xuegos Olímpicos (en Vancouver 2010 y Sochi 2014), llogrando'l so meyor resultáu na súper combinada de 2014, cuando foi 25º. Apostó tamién 4 Mundiales (en Are 2007, Val d´Isere 2009,y Garmisch-Partenkirchen 2011 y Schladming 2013). La so meyor posición nellos foi un 16ᵘ puestu na súper combinada del añu 2011.

## Resultaos nos Xuegos Olímpicos

## Palmarés

### Xuegos Olímpicos
* 2 Participaciones (8 pruebes)
* Meyor resultáu: 25º en Combinada en Sochi 2014

### Mundiales
* 4 Participaciones (11 pruebes)
* Meyor resultáu: 16º en Combinada en Garmisch-Partenkirchen 2011

### Copa del Mundu
* 6 Participaciones (20 pruebes)
* Meyor clasificación Xeneral: Nun puntuó en nenguna
* Meyor clasificación Xeneral Especialidá: Nun puntuó en nenguna

## Referencies

## Enllaces esternos
* Perfil de la FIS  (n'inglés)
Kirill Jaliavin

**Kirill Leonidovich Khaliavin** (en rusu: Кирилл Леонидович Халявин, Kírov, Rusia, 21 de payares de 1990) ye un baillarín de xelu ruso qu'anguaño representa a España. Cola so ex compañera Ksenia Monko #convertir en campeón Mundial Júnior en 2011, y dos veces (2009-10, 2010-11) del Grand Prix Júnior de la Unión Internacional de Patinaxe sobre Xelu. Tamién foi plata en campeonatu nacional rusu de 2015. Col so actual pareya, Sara Hurtado, proclamóse campeón d'España en 2016.

## Biografía
Casó con Ksenia Monko en Moscú en mayu de 2017. Dende xunetu de 2017 ye ciudadanu español.

## Referencies
Ceremonia d'apertura de los Xuegos Olímpicos de Pyeongchang 2018

La **ceremonia d'apertura de los** **Xuegos Olímpicos de Pyeongchang 2018** realizóse'l vienres 9 de febreru de 2018 nel Estadiu Olímpicu de Pyeongchang. La ceremonia empezó a les 20:00 y terminó a les 22:20 hores aproximao (Zona horaria de Corea), los xuegos fueron inauguraos pol presidente surcoreanu Moon Jae-in.

## Preparaciones
La ceremonia fízose nel Estadiu Olímpicu de Pyeongchang, que foi construyíu específicamente pa la ceremonia d'apertura y clausura de los xuegos, yá que nun se van realizar actividaes deportivos nel estadiu. Tien una capacidá de 35.000 espectadores.

La tresmisión de la ceremonia tuvo a cargu del Olympic Broadcasting Services, y foi tresmitida en más de 200 países y territorios.

## Ceremonia
La ceremonia centróse en tresmitir un mensaxe de paz. Tuvo liderada por cinco neños de la provincia rural de Gangwon, al pie de animales y otres 2.000 persones. Utilizóse teunoloxía de realidá aumentada y 5G.

Utilizáronse 1.218 drones pa formar distintes imáxenes (como los aniellos olímpicos), lo que batió'l récor de drones utilizaos nun show artísticu.

Van realizase distintes performances musicales, siendo la les destacables la interpretación del cantar «Imagine» al cargu de cuatro cantantes surcoreanos, y l'interpretación del Himnu Nacional de Corea del Sur por un coru de neños multicultural.

### Desfile de les naciones
El desfile de les naciones foi empecipiáu, según la tradición, pola delegación de Grecia (por ser sede de los Xuegos Olímpicos Antiguos). Los #demás países participantes siguiéron-y según l'orde alfabéticu nel idioma coreanu. Anque Corea del Sur tendría que ser la última nación n'ingresar al estadiu, decidióse que Corea del Norte y del Sur colaren xuntos so la bandera de la unificación.

## Personalidaes

*  : Frank-Walter Steinmeier
*  : Julie Payette
*  : Kim Yong-nam y Kim Yo-jong
*  : Moon Jae-in
*  : Han Zheng
*  : Óscar Naranxal
*  Estonia: Kersti Kaljulaid
*  Eslovaquia: Andrej Kiska
*  Estaos Xuníos: Mike Pence y Karen Pence
*  Francia: Jean-Yves Le Drian y Laura Flessel
*  Ḥong Kong: Carrie Lam
*  Italia: Luca Lotti
*  Xapón: Shinzo Abe
*  Lituania: Dalia Grybauskaitė
*  Kosovu: Hashim Thaçi
*  Luxemburgu: Enrique de Luxemburgu
*  Mónaco: Alberto II de Mónaco
*  Países Baxos: Guillermo Alejandro de los Países Baxos y Mark Rutte
*  Polonia: Andrzej Dulda
*  Serbia: Vanja Udovičić
*  Suiza: Alain Berset
*  Naciones Xuníes: António Guterres
*  Thomas Bach
La visita de la delegación norcoreana implicó la primer visita d'un miembru de la familia de Kim Il-sung a Corea del Sur tres el fin de la Guerra de Corea.

## Referencies

## Ver tamién
* Abanderaos na ceremonia d'apertura de los Xuegos Olímpicos de Pyeongchang 2018

## Enllaces esternos
Estadiu Olímpicu de Pyeongchang

L**'Estadiu** Olímpicu de Pyeongchang (en , ) ye un estadiu multiusos  de Pyeongchang, Corea del Sur. Foi inauguráu en 2017 y agospió la ceremonia d'apertura y clausura de los Xuegos Olímpicos d'Iviernu Pyeongchang 2018.

Los organizadores de los Xuegos Olímpicos orixinalmente nun pensaben construyir un estadiu olímpicu, por cuenta de que yá taben entamaes les sedes pa tolos deportes, y entamábase realizar la ceremonia d'apertura y clausura nel estadiu d'esquí de Alpensia. Pero tarrecíase qu'estes podríen atayar los entrenamientos y les preparaciones pa les competencies, polo cual decidió construyise l'estadiu solamente pa les ceremonies d'apertura y clausura. Como'l condáu de Pyeongchang solamente tien una población permanente de 45.000 habitantes, decidióse que l'estadiu seya temporal, pa evitar una gran inversión negativa.

Una vegada remataos los xuegos, les graes van desmontase, ente que l'edificiu permanente va ser un centru d'exhibiciones multi propósitos y un muséu dedicáu a los Xuegos Olímpicos.

Magar ye inusual que s'utilice un estadiu olímpicu temporal, nun ye la primer vegada qu'asocede, yá que pa los Xuegos Olímpicos d'Albertville 1992 tamién s'utilizo un estadiu olímpicu temporal.

## Ver tamién
* Ceremonia d'apertura de los Xuegos Olímpicos de Pyeongchang 2018

## Referencies

## Enllaces esternos
* Web oficial de los Xuegos Olímpicos de Pyeonchang  (*N'inglés*).
Estadiu Olímpicu de Sochi

L**'Estadiu** Olímpicu Fisht (en , , Olimpiyskiy stadion "Fisht") ye un estadiu multiusos de Sochi, Rusia. Foi inauguráu en 2013 y foi diseñáu sobre la base d'una concha de mar pa recordar la gloria del arte Fabergé. L'estadiu, que tien una capacidá de 47,659 espectadores sentaos, acoyó les ceremonies d'apertura y clausura de los Xuegos Olímpicos de Sochi 2014 y ye una de les sedes de Copa FIFA Confederaciones 2017 y de la Copa Mundial de Fútbol de 2018 en Rusia. El so nome Fisht deriva del Monte *Fisht*.

## Construcción
Les parés y el techu del estadiu van ser d'una superficie de vidriu continuu diseñáu pa reflexar la lluz solar frente al mar mientres el día. El concu #abrir escontra'l norte, lo que dexa una visión direuta de los montes de Krásnaya Poliana, y la cubierta cimera #abrir escontra'l sur, lo que dexa una vista del mar Negru. L'estadiu foi diseñáu por The Populous Sport Venue Event Company y Buro Happold. El diseñu final foi presentáu en setiembre de 2009.

El so costó de construcción ye de $63.5 millones de dólares, el costu inclúi trabayos temporales pa les Olimpiaes. L'estadiu abrió en 2013. La instalación va sirvir como centru d'exerciciu y sede de la Seleición de fútbol de Rusia dempués de los Xuegos.

### Copa FIFA Confederaciones 2017

L'Estadiu Olímpicu de Sochi foi unu de los cuatros estadios escoyíos p'allugar alcuentros de la Copa FIFA Confederaciones 2017, que s'apostó en xunu de 2017 en Rusia. Los alcuentros nesti estadiu fueron:

### Copa Mundial de Fútbol de 2018
L'estadiu foi construyíu na so totalidá ya inauguráu en 2013. Estadiu Olímpicu de Sochi foi sede de los Xuegos Olímpicos de Sochi 2014 y foi sede de la Copa Confederaciones de 2017 y la Copa del Mundu de 2018.

## Ver tamién
* Estadios de fútbol de Rusia

## Referencies

## Enllaces esternos
Estadiu BC Place

L**'Estadiu** BC Place ye un estadiu multipropósito na ciudá de Vancouver en Canadá con aforu pa 54.500 espectadores.

## Historia
L'estadiu foi termináu de construyir en 1983 foi construyíu pa recibir la Expo86. Ye l'estadiu con estructura soportada per aire más grande del mundu.

Ellí xugaron de llocal los BC Lions de la Canadian Football League dende 1983.

Ye l'estadiu llocal del Vancouver Whitecaps FC de la Major League Soccer dende 2011.

En 1984, Xuan Pablo II visitó la ciudá de Vancouver y realizó un eventu nel estadiu, al qu'asistieron 65.000 persones. El siguiente eventu masivu foi la Expo86.

En 2008 Madonna realizó un conciertu frente a 65.000 persones cola so xira Sticky & Sweet Tour.

En 2010, foi l'estadiu de ceremonies de los Xuegos Olímpicos d'Iviernu de 2010.

Nél añu 2011,él estadiu remocicóse, camudando él techu de domo por unu abiertu nél centru. Nueves butaques de colores Coloráu, Gris y blancu,dando ilusión a la Bandera canadiense.

Dende 2016, celébrase ellí'l Seven de Canadá.

## Copa Mundial Femenina de Fútbol

## Ver tamién
* Estadios de Canadá

## Referencies

## Enllaces esternos
Estadiu Olímpicu de Turín

L**'Estadiu Olímpicu de Turín** (oficialmente y n'italianu: *Stadio Olimpico Grande Torino*) ye un estadiu multiusos allugáu na ciudá de Turín, Italia. L'estadiu, más conocíu como *Stadio Comunale* o a cencielles *Comunale*, foi sede de la Copa Mundial de Fútbol de 1934 y, dempués d'una completa remodelación, allugó les ceremonies d'apertura y de pieslle de los Xuegos Olímpicos de Turín 2006. Anguaño tamién ye nomáu *Stadio Grande Torino*, n'alusión al míticu equipu del Torino de los años 40. Sicasí, l'estadiu sigue siendo propiedá de la Comuña.

## Historia

Esti estadiu foi construyíu en 1933 pa ser sede de la Copa Mundial de Fútbol de 1934 realizada nel país. Orixinalmente planiáu pa 66.000 espectadores, foi nomáu **Stadio Comunale** **[[Benito Mussolini]]** n'honor al líder fascista que gobernaba Italia en dicha dómina. Dos partíos fueron apostaos finalmente: unu foi mientres la primer ronda, en qu'Austria ganó por 3:2 a Francia, y el segundu foi la victoria de Checoslovaquia énte Suiza con igual marcador mientres semifinales.

Tres la Segunda Guerra Mundial, foi renomáu como **Stadio Comunale** **[[Vittorio Pozzo]]** n'honor del entrenador de la seleición de fútbol d'Italia campeona nes Copes Mundiales de 1934 y 1938. El Comunale foi utilizáu como sede de la Juventus y el Torino Calcio hasta 1990 cuando foi inauguráu'l *[[Stadio delle Alpi]]*.

Dempués d'años d'abandonu, el Stadio Comunale foi restauráu pa ser sede de les ceremonies d'apertura y pieslle de los Xuegos Olímpicos de Turín 2006 d'iviernu. El númberu d'espectadores foi amenorgáu a 28.140 asientos cubiertos. Tres los Xuegos, l'estadiu dexaría d'allugar a la Juventus y volvería acoyer al Torino Calcio; anque l'otru equipu de la ciudá, la Juventus, tamién emplegó esti estadiu mientres el Delle Alpi taba en remodelaciones, hasta'l día 8 de setiembre de 2011, fecha na cual inauguróse la so nueva sede, el *Juventus Stadium*.

## Partíos Eurocopa 1980

## Curva Maratona
Denómase asina al sector popular norte del Estadiu, onde s'alluga tradicionalmente la enchida de Torino Football Club.

El so nome débese a la torre de maratón que s'alcuentra detrás de la tribuna. Ye considerada la Curva más caliente d'Italia: n'honor a los sos simpatizantes, el Torino retiró de la so numberación el 12, que se convirtió en símbolu de la enchida Granate.

## Referencies

## Enllaces esternos
* Sitiu oficial  (*n'italianu*)
Rice-Eccles Stadium

El **Rice-Eccles Stadium** ye un estadiu de fútbol asitiáu na ciudá norteamericana de Salt Lake City, Utah. Foi construyíu primeramente en 1927 y reconstruyíu de nuevu en 1998 por cuenta de los Xuegos Olímpicos de Salt Lake City 2002. L'estadiu acoyó les ceremonies d'apertura y pieslle de los Xuegos Olímpicos.

## Ver tamién
* Estadios d'Estaos Xuníos

## Referencies

## Enllaces esternos
* Portal del estadiu  
* Portal de los Utah Utes
Estadiu Olímpicu d'Amberes

L**'Olympisch Stadion** o **Kielstadion** foi construyíu y usáu como estadiu principal nos Xuegos Olímpicos de 1920 n'Amberes. Foi usáu como estadiu principal pol club belga KFC Xerminal Beerschot, hasta la so desapaición en 2013. 

Ye posible qu'Archibald Leitch tuviera vinculáu al diseñu del estadiu, teniendo delles visites realizaes enantes de los Xuegos Olímpicos.

## Ver tamién
* Estadios de fútbol de Bélxica

## Enllaces esternos
* IOC Antwerp 1920 Page: La páxina del Comité Olímpicu Internacional mientres los Xuegos Olímpicos de 1920 inclúi un álbum de semeyes del estadiu. 

## Referencies
Estadiu Olímpicu d'Ámsterdam

L**'Estadiu Olímpicu d'Ámsterdam** (en neerlandés: *Olympisch Stadion Amsterdam* ) ye un estadiu multiusos allugáu na ciudá d'Ámsterdam, asitiada na provincia d'Holanda Septentrional, capital de los Países Baxos.

## Historia

Diseñáu pol arquiteutu Jan Wils, foi construyíu pa la celebración de los Xuegos Olímpicos de 1928. Una vegada completáu, l'estadiu tenía una capacidá d'hasta 34 000 espectadores. Sicasí, tres la construcción del De Kuip en Rotterdam, les autoridaes neerlandeses aumentaron la so capacidá hasta les 64 000 butaques. 

Tres los Xuegos Olímpicos, l'estadiu foi usáu p'allugar variaos eventos deportivos, como atletismu, ḥoquei y ciclismu. En 1954 marcó l'entamu del Tour de Francia. Mas el fútbol foi'l deporte más realizáu nel estadiu, siendo llar tantu del Blauw Wit FC como del BVC Amsterdam, los que se fundieron darréu como'l FC Amsterdam, ente que el AFC Ajax usa l'estadiu cuando la concurrencia envalorada superaba les capacidaes del Estadiu De Meer o pa partíos a metá de selmana. El Ajax siguió l'usu del estadiu, hasta 1996, cuando foi inauguráu'l Amsterdam Arena.

Tres la partida del equipu de fútbol, reconstruyóse l'estadiu, baltando'l segundu aniellu y dexándolo cola so forma orixinal. Anguaño, el so usu ta destináu pa competencies atlétiques.

Por cuenta de la coronación de la seleición de Fútbol d'Uruguái como vencedor de los Xuegos Olímpicos na competencia de fútbol, una de les tribunes cabeceres del Estadiu Centenariu en Montevideo lleva'l nome Ámsterdam.

## Partíos Eurocopa 1964

## Referencies

## Enllaces esternos
Estadiu Asim Ferhatović Hase

L**'Estadiu Asim Ferhatović Hase** (tamién conocíu como **estadiu Koševo** o **estadiu** Olímpicu de Sarayevu) ye un estadiu multiusos asitiáu na ciudá de Sarayevu, en Bosnia y Herzegovina. Ye propiedá del conceyu de la capital y ta allugáu nel barriu de Koševo, al que debe'l so antiguu nome. L'estadiu foi inauguráu en 1947 y con 34.630 espectadores sentaos ye l'estadiu con mayor capacidá de Bosnia. Nél xuega los sos alcuentros como llocal de la Premijer Lliga'l FK Sarajevo.

## Historia
L'estadiu foi inauguráu nel añu 1947. En 1984, foi remocicáu pa la ceremonia d'inauguración de los Xuegos Olímpicos de Sarayevu 1984 y, por ello, ye tamién conocíu como **Estadiu Olímpicu.** Dende xunetu de 2004 ye oficialmente denomináu "Asim Ferhatović-Hase", n'homenaxe al llexendariu xugador del FK Sarajevo Asim Ferhatović, retiráu en 1967.

Dispón de 34.630 llocalidaes (toes d'asientu), y ye tamién el llar de la Seleición de fútbol de Bosnia y Herzegovina. Alluga, amás, alcuentros de competiciones europees d'otros equipos bosnios, al ser —xunto con Bilino Polje— unu de los dos únicos estadios del país que cumplen coles normatives de seguridá de la UEFA.

## Imáxenes

File:Stadion Asim Ferhatović Hase.JPG|Vista xeneral del estadiu.
File:Entrance to Kosevo Stadium.jpg|Una de les entraes a les graes.


## Referencies

## Ver tamién
* Estadios de fútbol de Bosnia y Herzegovina
Abanderaos na ceremonia d'apertura de los Xuegos Olímpicos de Pyeongchang 2018

Na Ceremonia d'apertura de los Xuegos Olímpicos de Pyeongchang 2018, **desfilaron atletes y oficiales** de caúna de les 92 delegaciones participantes (91 países y los Atletes Olímpicos de Rusia). Cada abanderáu foi seleicionáu pol Comité Olímpicu Nacional o polos atletes mesmos. Acordies cola tradición, Grecia foi la primer nación en desfilar y l'equipu unificáu de Corea, l'últimu. El restu de los páises desfiló n'orde alfabéticu na llingua de la sede: el coreanu. L'equipu rusu desfiló baxo la bandera olímpica, por mor de que'l Comité Olímpicu Internacional suspendió al so comité nacional polos casos de dopaxe.

## Países y abanderaos
En el listado de países se menciona el número del orden d'entrada, código de país, nombre del Comité Olímpico, portador de la bandera de cada seleición y el deporte en el que participa.





## Referencies

## Enllaces esternos
Centennial Olympic Stadium

El **Centennial Olympic Stadium** (n'asturianu ***Estadiu Olímpicu del Centenariu***) foi l'estadiu sede de los Xuegos Olímpicos d'Atlanta 1996. Cuntaba con capacidá pa 85.000 espectadores. En 1997 foi parcialmente baltáu pa construyir nesi mesmu llugar l'Estadiu Turner Field, campu de béisbol de los Atlanta Braves.

## Historia
La hestoria del estadiu empieza'l 18 de setiembre de 1990 en Tokiu, Xapón cuando la ciudá d'Atlanta foi escoyida sede de los Xuegos Olímpicos de 1996 que coincidíen exautamente colos 100 años de los primeros xuegos olímpicos. Atlanta venció a la ciudá favorita Atenes que quería celebrar el centenariu de los eventos olímpicos modernos.

L'estadiu llevaba un nome cenciellu y qu'escontra alusión a la celebración. La construcción del estadiu empecipió en 1993 nel área qu'ocupaba l'aparcamientu del Atlanta-Fulton County Stadium, l'estadiu foi entamáu por que a los terminar los Xuegos Olímpicos d'Atlanta 1996 nun se convirtiera nun elefante blancu polo que, n'acabando'l certame braniegu convirtióse nel estadiu nuevu de los Bravos d'Atlanta.

## Ver tamién
* Turner Field

## Referencies

## Enllaces esternos

* Interactive diagram at Clem's Baseball site showing both Olympic and Braves configurations
* Vista aérea del Estadiu Olímpicu
* Reconstrucción del estadiu 
* Xuegos Olímpicos de Branu de 1996
Estadiu Olímpicu de Berlín

L**'Estadiu Olímpicu de Berlín** (n'alemán: *Berliner Olympiastadion*) ye un estadiu multiusos allugáu nel distritu de Charlottenburg na ciudá de Berlín, capital d'Alemaña. Foi la sede principal de los Xuegos Olímpicos de Berlín 1936. Allugó xuegos de les Copes del Mundu de 1974 y 2006. Ye anguaño l'estadiu del equipu de fútbol Hertha BSC Berlin y del yá desaniciáu equipu Berlin Thunder que participaba na desapaeciada *[[NFL Europe Football Club]]*.

## Historia
Foi diseñáu pol arquiteutu alemán Werner March, foi construyíu ente 1934 y 1936 pa los Xuegos Olímpicos de 1936, reemplazando al Estadiu Alemán" (*Deutschlandstadion* orixinalmente llamáu *Grünewaldstadion*) recintu con capacidá pa 32.000 espectadores inauguráu en xunetu de 1913, diseñáu por Otto March padre de Werner March, pa los Xuegos Olímpicos de Berlín 1936 que nunca se realizaron por mor de la Primer Guerra Mundial. Foi sede de la Copa Mundial de Fútbol de 1974. Restauróse dafechu col envís d'allugar la Copa Mundial de Fútbol de 2006, con proyeutu a cargu del estudiu Gerkan, Marg und Partner. Tien capacidá pa 76 065 espectadores.
File:Berlin Olympiastadion main entrance 2.jpg|Fachada principal
File:Berliner Olympiastadion innen.jpg|L'estadiu antes de la so restauración de 2006
File:Crowd at Olympiastadion.JPG|
File:Olympicstadium2.jpg|


## Copa del Mundu 1974
Nel Berliner Olympiastadium solo xugáronse partíos de la primer ronda correspondientes al Grupu A.

## Copa del Mundu 2006
Nel Berliner Olympiastadion xugáronse seis partíos, ente ellos unu de cuartos de final y la gran final del certame.

## Final de la Lliga de Campeones de la UEFA 2014-15
El 6 de xunu de 2015, l'Olímpicu de Berlín foi sede de la Lliga de Campeones per primer vegada na so historia, llugar onde'l Barcelona ganó 3-1 a la Juventus, y proclamóse Campeón d'Europa per quinta vegada na so historia, y sumáu a la Copa del Rei y la Lliga Española, llogra'l so segundu Triplete.

## Referencies

## Anécdotes
* Nesti estadiu xugó la final del Mundial de 2006 onde Zidane dio-y un cabezada a Materazzi.
* Nesti estadiu foi onde se corrió'l 100 y el 200 más rápidu de la historia a cargu Usain Bolt con un estratosféricu tiempu de 9'58 y 19'19 segundos respeutivamente.

## Ver tamién
* Estadios de fútbol d'Alemaña

## Referencies

## Enllaces esternos

* Official Olympiastadion Site
* Picture galleries: An illustrative walk along the facilities of the Olympischer Platz.
Centru de Deportes d'Iviernu de la UBC

The Doug Mitchell Thunderbird Sports Centre (comúnmente llamáu UBC Winter Sports Centre, **Centru de deportes d'iviernu de la UBC**) ye un pabellón cubiertu perteneciente a la Universidá de la Columbia Británica, asitiáu pela rodiada de la ciudá de Vancouver. Nél xueguen como anfitriones los UBC thunderbirds tantu n'homes como en muyeres. El complexu consta de 3 pistes de xelu que fueron usaes mientres los Xuegos Olímpicos de Vancouver 2010.

## Historia
La instalación foi construyida alredor d'una vieya instalación de ḥoquei sobre xelu, la histórica **Father Bauer Arena**, foi inaugurada n'ochobre de 1963. Llamóse asina n'honor a David Beuer y Bob Hindmarch quien establecieron el primer equipu nacional de Canadá na UBC en 1963 en preparación pa los Xuegos Olímpicos d'iviernu de 1964.El UBC Thunderbird Arena reemplazó al antiguu complexu como pista pa los UBC Thunderbirds.

La pista de xelu principal tien 5.033 asientos permanentes amás d'otros 1800 temporales que son instalaos pa ciertos eventos, como conciertos o campeonatos, lo qu'amonta la capacidá a más de 6800 asientos. Les otres pistes son la Father Bauer Arena y la pista C les cualos tienen capacidá pa 980 y 200 espectadores respeutivamente.

La construcción de la instalación empezó n'abril de 2006 cola renovación de la pista Father Bauer Arena y la construcción d'una tercer pista menor. El nuevu complexu foi inauguráu'l 7 de xunetu de 2008
El 21 d'agostu de 2009, el Thunderbird Sport Center foi renomáu a Doug Mitchell Thunderbird Sport Center n'honor de Doug Mitchell, alumnu y abogáu de la UBC amás de xugador profesional.

## Enllaces esternos
* Official  website(n'inglés)
* Vancouver 2010 Venue Profile(n'inglés)

## Referencies
Estadiu ANZ

El **Stadium Australia**, conocíu por motivos de patrociniu **ANZ Stadium**, y enantes **Telstra Stadium**, ye un estadiu multiusos allugáu al interior del Parque Olímpicu de Sydney, nel distritu suburbano de Homebush de la ciudá de Sydney, capital del estáu de Nueva Gales del Sur, n'Australia. Nesti estadiu realizaron les ceremonies d'apertura y clausura de los Xuegos Olímpicos de Sydney 2000, amás de les competiciones d'atletismu y la final de fútbol.

## Historia
Foi construyíu col nome de "Stadium Australia" pa recibir les Olimpiaes de branu del 2000 ya inauguráu en marzu de 1999. En 2002, la compañía australiana de telecomunicaciones Telstra Corporation adquirió los derechos de nome (hasta 2009, con otres opciones) del recintu deportivu, llamándose "Telstra Stadium". Ye'l segundu estadiu más grande d'Australia, cuntando con cuasi 84.000 espectadores y unu de los más modernos qu'esisten anguaño.

La seleición de Nueva Gales del Sur de rugby 13 xuega los sos partíos de llocal nel Estadiu Olímpicu dende 1999. Na National Rugby League, los Canterbury-Bankstown Bulldogs xueguen ellí dende 1999, los Wests Tigers dende 2005 y los South Sydney Rabbitohs dende 2006. La Gran Final de la NRL #apostar nel estadiu dende 1999.

Los Sydney Swans de la Australian Football League xueguen los sos partíos importantes Estadiu Olímpicu dende 2001. Los New South Wales Waratahs del Super #Rugby #usar dende 2009, y el Sydney Thunder de Big Bash Cricket dende 2012.

La seleición de rugbi d'Australia apostó numberosos partíos nel Estadiu Olímpicu de Sydney. Ente ellos destáquense 14 #enfrentamiento ante Nueva Zelanda, cinco ante Sudáfrica, cuatro ante Inglaterra, trés ante Francia y dos ante los Lleones Británicu-irlandeses. Amás, ellí xugáronse siete partíos de la Copa Mundial de Rugby de 2003, incluyendo les semifinales y la final. El partíu decisivu ente Australia ya Inglaterra xugó ante 82,957 espectadores.

La seleición de fútbol d'Australia suel xugar de llocal nel Estadiu Olímpicu de Sydney. El 16 de payares de 2005, xugó'l repechaje mundialista frente a Uruguái ante 82,698 espectadores, llogrando un trunfu por 1-0 y la clasificación a la Copa Mundial de Fútbol 2006. Tamién allugó partíos amistosos del Sydney FC ante clubes estranxeros, y el Partíu de les Estrelles de l'A-League. 

En 2015, allugó partíos de la Copa Asiática, incluyendo la final en que la Seleición d'Australia se títulu campeona al ganar a Corea del Sur por 2-1 ante 76,385 persones.


File:ANZ Stadium, Essendon.jpg|
File:Telstra Stadium at Night.jpg|
File:Homebush stadium.jpg|


## Copa Asiática 2015
Siete partíos de la Copa Asiática 2015 tuvieron llugar nel estadiu. 

## Ver tamién
* Estadios d'Australia
* Estadios de fútbol n'Asia y Oceanía

## Referencies