open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Conseyu Popular de Siria

El **Conseyu** o **Asamblea Popular** (, *Majlis al-Sha'ab*) ye l'autoridá llexislativa de Siria. Ta formada por 250 miembros escoyíos pa un mandatu de 4 años estremaos en 15 circunscripciones. Hai dos frentes políticos principales: el Frente Nacional Progresista y el Frente Popular pal Cambéu y la Lliberación. El candidatu a la presidencia yera nomáu pol Parllamentu y tien de ser confirmáu pa un periodu de siete años nun referendu.
 
Les eleiciones de 2012 tuvieron como resultáu un nuevu parllamentu que ta basáu nun sistema multipartidista. Anguaño'l parllamentu tien 250 diputaos, 50 independientes y 200 del Frente Nacional Progresista.

## Ver tamién
* Presidente del Conseyu Popular de Siria
* Política de Siria
* Llista de parllamentu per país
* Parllamentos d'Asia

## Referencies

## Enllaces esternos
*Conseyu Popular de Siria  Sitiu web oficial del gobiernu
Asamblea Federal de Suiza

L**'Asamblea Federal de Suiza** (n'alemán: *Bundesversammlung*, en francés: *Assamblée fédérale*, n'italianu: *Assemblea federale* y en romanche: *Assamblea federala*) ye'l poder llexislativu y l'autoridá suprema de Suiza. 

L'Asamblea ta formada por dos cámares d'igual importancia:
* El Conseyu Nacional, conocíu como la cámara baxa, representa al pueblu (200 diputaos, partíos proporcionalmente según la población de cada cantón).
* El Conseyu de los Estaos, conocíu como la cámara alta, representa los cantones (46 diputaos, dos per cantón y unu por cada semicantón ensin importar la so población.

Los dos Conseyos axúntense xebradamente la mayor parte del tiempu, anque cualquier decisión rique l'alcuerdu de les dos cámares. Pa delles decisiones, como la eleición del Conseyu Federal, del Canciller de la Confederación, de los xueces del Tribunal Federal o del xeneral del exércitu en casu de guerra o crisis grave, les dos cámares axúntense simultáneamente. Les dos cámares suelen celebrar sesiones conxuntes cuatro veces al añu.

## Semeyes

## Enllaces esternos
* Sitiu oficial
* 

## Referencies
Asamblea Nacional de Tailandia

L**'Asamblea Nacional de Tailandia** ye'l poder llexislativu de Tailandia y órganu de control del Gobiernu. L'Asamblea entamar nun sistema bicameral con dos Cámares: la **Cámara de Representantes** (Saphaputhan Ratsadon), qu'asume'l papel de Cámara Baxa, y el **Senáu** (Wuthisapha), Cámara Alta. De normal, denominar *Parllamentu* a la Cámara de Representantes. Les funciones de dambes cámares tán regulaes pola Constitución de 2007.

El *Senáu* ta compuestu por 150 miembros escoyíos por dos sistemes: un senador per cada provincia (76), escoyíos por sufraxu universal y el restu (74) escoyíos a propuesta d'organizaciones profesionales por una Comisión d'espertos. Los sos miembros nun pueden pertenecer a partíu políticu dalgunu nin ser miembros del Gobiernu. Cola Constitución de 1997 yeren escoyíos por sufraxu universal. N'anteriores ocasiones les lleis fundamentales prevíen la designación direuta pol rei. Los sos poderes llexislativos son bien llindaos, considerándose una Cámara de segunda llectura de los testos procedentes de la Cámara de Representantes.

La *Cámara de Representantes* ta compuesta por 500 miembros, 375 de los cualos son escoyíos direutamente por sufraxu universal por aciu un sistema de mayoría y el restu, 125, por un sistema proporcional ente les distintes llistes eleutorales.

En casu de discrepancia sobre los proyeuto o propuestes de llei ente dambes Cámares, dempués de tres meses, resuelve la Cámara de Representantes.

La Constitución de 1997 foi abolida pol golpe d'estáu de 19 de setiembre de 2006. La constitución interina aprobada'l 1 d'ochobre estableció eleiciones xenerales para ochobre de 2007, polo que les funciones llexislatives fueron exercíes conxuntamente pol Gobiernu y por una asamblea entá ensin constituyir. Finalmente les eleiciones tuvieron llugar n'avientu del mesmu añu.

## Referencies

## Enllaces esternos
* Tailandia, Departamentu d'Estáu d'Estaos Xuníos, documentu en dominiu públicu (n'inglés)
Asamblea de Turkmenistán

L**'Asamblea de Turkmenistán** (*Mejlis* en turcomanu) ostenta'l poder llexislativu de Turkmenistán xunto al Presidente. Ye l'únicu órganu llexislativu dende la reforma constitucional de 2008, antes compartía esa función col Conseyu del Pueblu. Tien 125 miembros escoyíos cada cinco años en circunscripciones eleutorales d'un escañu caúna.

Al ser Turkmenistán un tao unipartidista mientres más de venti años, la mayoría de los escaños tán ocupaos pol oficialista Partíu Democráticu de Turkmenistán. En 2012 foi creáu'l Partíu d'Industriales y Empresarios, y al añu siguiente llogró'l so primer escañu, correspondiente a Ovezmammed Mammedov pola circunscripción de la Provincia de Lebap.

## Referencies
Tynwald

**Tynwald** (en manés *Tinvaal*), o de manera más formal, la **Suprema Corte de Tynwald** (en manés *Ard-whaiyl Tinvaal*) ye'l parllamentu de la islla de Man. Dizse que ye'l cuerpu parllamentariu con esistencia continua más antiguu del mundu, siendo fundáu nel añu 979. El *Tynwald* consiste de dos cámares: la Cámara de Claves (House of Keys), que'l so presidente ye'l presidente del Tynwald, electa de manera direuta y el Conseyu Llexislativu de la Islla de Man, electu de manera indireuta, y que la so máxima autoridá ye'l Loayreyder.

Dalgunos argumenten que'l Tynwald consiste en realidá de trés cámares, pos n'ocasiones ambes cámares funcionen como un solu organismu, y n'otres ocasiones funcionen como cámares separaes.

## Etimoloxía
El nome procede del nórdicu antiguu *Þing-völlr*, o llanura onde s'axunta'l thing, que yera l'asamblea d'homes llibres de l'antigua Escandinavia.

## Ver tamién
* Alþingi

## Referencies
Parllamentu de Rumanía

El **Parllamentu de Rumanía** () ye'l órganu llexislativu de Rumanía, compuestu de la Cámara de Diputaos (*Camera Deputaților*), y el Senáu (*Senat*). La so sede ye'l Palaciu del Parllamentu de Bucarest, la capital del país.

En 2009, celebróse un referendu pa consultar a la población la posibilidá de convertir el parllamentu nun órganu unicameral, con 300 representantes a lo más. A pesar de que'l referendu aprobó esta posibilidá, la resultancia nun yera venceyante, polo que se riquir un referendu que mente explícitamente el cambéu de la constitución pa realizar la reforma.

## Referencies

## Enllaces esternos
* Sitiu oficial
Parllamentu d'El Líbanu

El **Parllamentu d'El Líbanu** (n'árabe: *مجلس النواب‎‎ Majlis an-Nuwwab*; en francés: *Chambre des députés*) ye'l órganu llexislativu de la República Libanesa. Ta compuestu por una única cámara, na que s'axunten un total de 128 representantes. Nel Alcuerdu de Taif de 1989, que punxo fin a la guerra civil, afitóse la paridá del númberu de diputaos ente cristianos y musulmanes como reflexu de la diversidá relixosa del país.

Los miembros del Parllamentu libanés son escoyíos por sufraxu universal pa un periodu llexislativu de 4 años. Ente les funciones de la Cámara atopen la eleición del Presidente de la República pa un mandatu de 6 años, autorizar al Primer Ministru y a los miembros del Gobiernu a propuesta del Presidente, y aprobar les lleis y presupuestos de la República Libanesa.

## Distribución confesional

El sistema parllamentariu libanés funciona al traviés del principiu de *distribución confesional*, pol cual cada grupu relixosu tien asignáu un númberu fixu de diputaos. Dende la creación del Parllamentu en 1932 mientres el mandatu francés hasta l'españíu de la guerra civil en 1972 esistió una rellación de 6:5 ente cristianos y musulmanes, magar tres la firma de la paz de 1989 na ciudá saudín de Taif establecer n'actual sistema paritario, que da'l mesmu númberu d'asientos a les confesiones cristianes ya islámiques. Igualmente señalóse que la Presidencia del Parllamentu correspondería a un ciudadanu musulmán xiín, ente que'l númberu d'escaños aumentó de 99 a 128.

## Composición

### Eleiciones llexislatives de 2009

### Eleiciones llexislatives de 2017

## Ver tamién

* Politica d'El Líbanu

## Referencies

## Enllaces esternos

* Páxina oficial (árabe)
* Organización política d'El Líbanu
Cámara de Conseyeros de Marruecos

La **Cámara de Conseyeros** (n'árabe: مجلس المستشارين, tresllit.: *Majlis al moustasharin*; en bereber: *Agraw en imessemtiren*) ye la cámara alta del Parllamentu de Marruecos. Cuenta con 120 miembros escoyíos de forma indireuta pa un mandatu de seis años. D'esos 120, 72 miembros son escoyíos a nivel rexonal del Reinu, representando a les árees alministratives subnacionales. 20 miembros son escoyíos por un únicu colexu eleutoral en cada rexón compuestu polos escoyíos de les siguientes asociaciones: agricultura, comerciu, industria y les asociaciones de servicios, les artes y les asociaciones d'artesanos y l'asociaciones de pesca y marina; 8 miembros son escoyíos en cada rexón por un colexu eleutoral formáu polos electos de les organizaciones profesionales más representatives de los emplegadores; 20 miembros escoyíos a nivel nacional por un colexu eleutoral formáu polos emplegaos.

La Constitución de Marruecos de 2011 caltuvo esta segunda cámara, pero amenorgó'l so mandatu de 9 a 6 años y el so tamañu a 120 asientos.

## Referencies
Cámara de Representantes de Nueva Zelanda

La **Cámara de Representantes** de Nueva Zelanda ye l'únicu órganu llexislativu del Parllamentu de Nueva Zelanda, xunto cola Reina Sabela II del Reinu Xuníu.

La Cámara de Representantes tien 120 escaños (anguaño 121 por cuenta de un tránsfuga), escoyíos por sufraxu universal cada 3 años. El gobiernu de Nueva Zelanda basar nun Primer Ministru que llograra la mayoría parllamentaria (61 escaños).

La Cámara de Representantes establecer según la Constitución de Nueva Zelanda de 1840, pero compartía'l poder legisllativo col Conseyu Llexislativu abolíu en 1951.

## Miembros del Parllamentu

La Cámara de Representantes sigue'l modelu de la Cámara de los Comunes del Reinu Xuníu. De normal compónse de 120 miembros (MP).
La distribución de los escaños facer en forma de ferradura, los escaños del gobiernu y los demás allegaos a él siéntanse a meno derecha del Presidente y los opositores enfrente.

La caña executiva del gobiernu de Nueva Zelanda (el Gabinete ) llogra'l so membresía puramente de la Cámara de Representantes, sobre la base de qué partíu o partíos pueden reclamar una mayoría. El Primer Ministru (PM) conduz el gobiernu: el Gobernador Xeneral noma al Primer Ministru d'un partíu o coalición que paez tener el sofitu abondu na Cámara de gobernar. Esti sofitu pruébase darréu al traviés d'una moción d'enfotu. L'actual gobiernu ye un gobiernu de minoría consistente nel Partíu Nacional colos alcuerdos del enfotu y la ufierta d'ACT, Futuru Xuníu y el Partíu Maorí; el primer ministru ye John Key. El líder de la oposición ye'l líder del mayor partíu de la oposición. Anguaño, el líder de la oposición ye Andrew Little del Partíu Llaborista.

## Sistema eleutoral
La eleición de la casa ye pol proporcional mista miembros (MMP) sistema eleutoral , que preve la representación proporcional. El sistema MMP significa que polo xeneral hai dellos partíos presentes na Cámara - na actualidá, hai ocho. El sistema MMP reemplazó'l vieyu " first-past-the-post (FPP) sistema de votación ", dempués d'un referendu en 1993. El primer votu MMP taba na eleición de 1996.

## Referencies
Congresu de los Estaos Federaos de Micronesia

El **Congresu de los** **[[Estaos Federaos de Micronesia]]** ta compuestu por 14 senadores independientes, de los cualos 10 son escoyíos pa un periodu de 2 años, en representación de 10 circunscripciones úniques, ente que los 4 restantes son escoyíos pa un periodu de 4 años, na que cada unu representa un estáu 'en grande'.

## Voceros del Congresu
.

## Senadores
De siguío, se pressentarán a los 14 senadores escoyíos nes eleiciones xenerales realizaes el 3 de marzu de 2015:

## Ver tamién
* Gobiernu y política de los Estaos Federaos de Micronesia
* Congresos y Parllamentu per país

## Referencies

## Enllaces esternos
* Sitiu web oficial
Conseyu Conservador

**Conseyu Conservador** foi'l nome de la cámara alta dominicana ente payares de 1844 y febreru de 1854.

La Constitución dominicana de 1844 prevía la esistencia de dos cámares nel congresu nacional: *el conseyu conservador y el tribunado*, cámares alta y baxa que n'otres constituciones dominicanes del sieglu XIX y XX recibieron los nome de Senáu y Cámara de Diputaos o Representantes; con ello pretendíase conformar un sistema según el modelu del Congresu de los Estaos Xuníos, nel que correspondería al Conseyu Conservador una función similar a la Senáu nos Estaos Xuníos.

La designación del presidente del Conseyu Conservador correspondía a la mesma cámara, d'una terna votada polos miembros. Les sesiones del Conseyu Conservador celebráronse l'actual *Palaciu de Borgellá* na Plaza Colón de la Ciudá Colonial de Santu Domingu, frente al primer conceyu nel *Palaciu Consistorial*.

La Constitución de 1844 foi enmendada dos veces nel añu de 1854, una en Febreru y otra n'Avientu. Mientres les enmiendes realizaes en Febreru de 1854 el Tribunado camudó'l so nome a Cámara de Representantes y el Conseyu Conservador a Senáu. Coles enmiendes d'Avientu de 1854 República Dominicana acoyer al sistema unicameral, estableciendo solo un Senáu Consultivu. Cola entrada a valir de la Constitución de Moca de 1858 volver en República Dominicana a la llexislatura bicameral.

## Composición
La designación de los conseyeros foi por sufraxu censitario indireutu a razón de 1 por caúna de les 5 provincies que conformaben l'acabante crear nación en dos niveles (Santu Domingu, Santiago o Cibao, Azua, La Vega y El Seibo). Los conseyeros duraríen na so función 6 años y podríen ser reelectos de manera indefinida.

Les condiciones necesaries pa poder ser miembru del Conseyu Conservador , yeren:

## Atribuciones
L'artículu 67 de la Constitución de San Cristóbal establecía les atribuciones esclusives del Conseyu Conservador. Diches atribuciones fueron: 

En casu de muerte, dimisión o destitución d'un miembru del Conseyu Conservador, el Tribunado daba en el so reemplazu escoyendo a un ciudadanu qu'axuntara toles cualidaes esixíes pa ser Conservador. El nuevu miembru solo exercía'l cargu pol tiempu que-y faltaba pa cumplir el so periodu al miembru reemplazáu. Los integrantes d'esti cuerpu recibíen una indemnización de trescientos pesos mientres cada sesión. Nel añu 1847 el Presidente d'esti cuerpu, el señor **Juan Nepomuceno Tejera** defendió la posición del Tribunu Tomás Bobadilla y Briones cuando reclamaba dende l'esterior el derechu de reintegrarse a les sos funciones llexislatives.

## Referencies
Landtag de Liechtenstein

El ***[[landtag]]'' del Principáu de Liechtenstein''' (), comúnmente referíu como ***landtag* de Liechtenstein*' (), ye'l parllamentu unicameral del Principáu de Liechtenstein, país del centru d'Europa.

## Funciones del Parllamentu
El Parllamentu de Liechtenstein componer de 25 miembros. Los sos derechos exercer nes sesiones plenaries del Parllamentu, onde tienen llugar inclusive les deliberaciones detallaes sobre proyeutos de llei. 

Como n'otros parllamentos, delles xeres se delegan en comités. Cuando comités tán formaos, preparen los proyeutos básicos pa la sesión plenaria y formulen les propuestes pertinentes.

Tolos miembros del Parllamentu realicen el so mandatu de forma paralela a la so participación profesional. Ellos reciben un sueldu añal de 20 000 francos suizos y una compensación diaria de 300 francos (200 per mediu día). Per otra parte, les remuneraciones que reciben de la mesma por xunta, mientres los díes nos trabayos preparatorios. 
Los miembros del Parllamentu nun puede ser consideraos llegalmente responsables de los enunciaos o observaciones formulaos mientres les sesiones parllamentaries. 
Gocien d'inmunidá na midida na que namái puede ser deteníu col dictame conforme del Parllamentu mientres el periodu parllamentariu oficial (a menos aprehendido in fraganti).

L'actual presidente del Landtag ye Artur Brunhart (VU).

## Presidente del Parllamentu
El Presidente y el so suplente son escoyíos na sesión d'apertura del cursu añal parllamentariu. 
El Presidente fai un llamamientu a les sesiones plenaries mientres l'añu, que les preside y representa al Landtag nel esterior. El vicepresidente represéntalu cuando nun pueda asistir a la sesión plenaria.

## La Mesa del Landtag
La Mesa ta compuesta pol Presidente, Vicepresidente y los trés voceros de los grupos parllamentarios. 
El Secretariu del Parllamentu, actúa como asesor. 
La Oficina asesora al Presidente, sobremanera no referente a l'axenda de les sesiones plenaries, nel que se preparar los presupuestos del Parllamentu y decide sobre los niveles de dotación de personal pa la Secretaría.

## La Secretaría
Qu'abarca'l secretariu del Parllamentu, el secretariu axuntu y dellos miembros del personal funcionario, les sos principales xeres son la ellaboración de les actes de les sesiones plenaries y xuntes de la comisión, como sofitu al Presidente, miembros del Parllamentu, les comisiones y delegaciones parllamentaries, según p'adquirir información pa los miembros del Parllamentu. Amás, polo xeneral encargar de lleer los proyeutos de llei nes sesiones plenaries. 
El secretariu y el so suplente son escoyíos pol Parllamentu en sesión pública.

## Composición Actual del Landtag

*FBP (Partíu Cívicu Progresista): 10 Diputaos
*VU (Xunión Patriótica): 8 Diputaos
*DU (Los Independientes): 4 Diputaos
*FL (Llista Llibre): 3 Diputaos

## Referencies

## Enllaces esternos
Oposición parllamentaria

Nun sistema parllamentariu, la **oposición** designa al o a los grupos parllamentarios qu'oponen al gobiernu. 

En dellos países, la oposición parllamentaria gocia d'un estatus propiu, sobremanera nos países qu'utilicen el sistema Westminster Nesos, el partíu d'oposición el más importante forma la *Oposición oficial* y el so líder llogra'l títulu de líder de la oposición. La oposición oficial designa un gabinete na solombra que'l so miembros formen un gobiernu alternativu susceptible de reemplazar l'executivu alluga a la próxima eleición. Duren una sesión, los diputaos de la oposición oficial tán xeneralmente sendatos a la izquierda del presidente, frente a los diputaos del gobiernu que tán sentaos a la derecha.

Nos reinu de la Mancomunidá, la oposición ye designada col términu de *Oposición lleal de La so Maxestá* (*Her Majesty's Loyal Opposition*), lleal significando equí qu'esos miembros critiquen el gobiernu en llugar pero nun cuestionen la so llexitimidá o esta del monarca.

## Fonte

## Referencies

## Enllaces esternos
Senáu de Camboya

El **Senáu de Camboya** (en khmer: ព្រឹទ្ធសភា; tresllit.: *Protsaphea*) ye la cámara alta del Parllamentu de Camboya. El Senáu ye un cuerpu llexislativu compuestu de 61 miembros. 57 de los escaños nel Senáu son escoyíos cada seis años polos conceyales de les comuñes de les 24 provincies de Camboya, el Rei noma a dos senadores, y la cámara baxa, l'Asamblea Nacional de Camboya, noma a los otros dos, siendo un total de 61 senadores. El Senáu desempeña les sos funciones según lo determinao na constitución y la llei a valir. El Senáu ta presidíu pol Presidente, na actualidá Say Chhum del Partíu Popular, que de la mesma ye asistíu por dos vicepresidentes. La primer sesión del Senáu llevar a cabu'l 25 de marzu de 1999 y la primer eleición llevar a cabu'l 22 de xineru de 2006. El tercer y actual Senáu foi inauguráu pol rei Norodom Sihamoní el 24 de marzu de 2012.

## Plazu y sesión
Según l'Artículu 102 de la constitución, el periodu del Senáu ye de seis años y termina el día en que'l nuevu Senáu asuma'l cargu. L'artículu 107 establez que'l Senáu celebra les sos sesiones ordinaries dos veces al añu. Cada sesión va tener una duración de siquier tres meses. Si solicitar el Rei o'l Primer ministru, o a lo menos un terciu de tolos senadores, el Senáu va axuntar nuna sesión estraordinaria.

Un votu de la mayoría absoluta de tolos senadores utilizar nos siguientes casos:

*La eleición del Presidente y los Vicepresidentes del Senáu y tolos miembros de les comisiones o comisión especial.
*L'adopción de lleis orgániques
*Adopción de los reglamentos internos del Senáu *L'adopción
de lleis o cuestiones

Una votación rique'l sofitu de dos tercios del Senáu en casu de que:
*Adóptese una nueva constitución.
*El votu perteneciente a la decisión d'acusar, arrestar, detener, aplicar sanciones, retirar la inmunidá parllamentaria, incompatibilidá, perda d'afiliaos, o abandonu del puestu. Un votu de los trés cuartes partes de mayoría de tolos senadores va utilizase pa decidir sobre la suspensión de la detención o acusación de cualquier senador.

## Composición actual

## Referencies

## Enllaces esternos
*List of Senators
*Ruling party wins Cambodia poll
*Senate of the Kingdom of Cambodia
*Senate Homepage 
*[Official Results of the 2007 Commune Councils Election](https://web.archive.org/web/20110722132042/http://necelect.org.kh/English/ElectionResult/2007/Official%20results/Official%20Results(seast_y).pdf)
Periodu parllamentariu 1980-1985 del Congresu de la República del Perú

El **Periodu parllamentariu 1980-1985** del Congresu de la República de Perú correspuende a les sesiones llexislatives del congresu de tipu bicameral escoyíu nes eleiciones xenerales de Perú de 1980 pa la conformanza d'una nueva Cámara de Diputaos y Cámara de Senadores. Instalóse'l 27 de xunetu de 1980 y concluyó el 26 de xunetu de 1985. 

## Conformanza
En 1978, la Xunta Militar convocó a la eleición d'una Asamblea Constituyente que la so xera yera promulgar una nueva Constitución pa la República de Perú. Esta Constitución estructuró que'l Congresu taría conformáu por 2 cámares: El Senáu y la Cámara de Diputaos. Les eleiciones xenerales de 1980 dieron victoria a Fernando Belaúnde Terry, llogrando una mayoría parllamentaria acciopopulista segura pola so alianza col Partíu Popular Cristianu. Les otres fuercies fueron el Partíu Aprista Peruanu y diversos grupos d'esquierda.

### Senáu

### Cámara de Diputaos

## Ver tamién
* Congresu de la República de Perú
* Presidente del Congresu de la República de Perú

## Referencies

## Enllaces esternos
* Páxina oficial del Congresu de la República de Perú
* Política de Perú
Periodu parllamentariu 1985-1990 del Congresu de la República del Perú

El **Periodu parllamentariu 1985-1990** del Congresu de la República de Perú correspuende a les sesiones llexislatives del congresu de tipu bicameral escoyíu nes eleiciones xenerales de Perú de 1985 en que s'anovó totalmente la Cámara d'Apostaos y la Cámara de Senadores pa un términu de cinco años. Instalóse'l 27 de xunetu de 1985 y concluyó el 26 de xunetu de 1990. 

## Conformanza
En 1985, el Presidente Fernando Belaúnde Terry convocó a eleiciones xenerales p'abril de dichu añu. La disputa presidencial foi ente Alan García del APRA y Alfonso Barrantes Lingán d'Izquierda Xunida. La resultancia parllamentaria foi sorprendente, el APRA llogró la mayoría nos dos cámares. Aición Popular que foi mayoría nel anterior periodu pasó a ser la quinta fuercia política del Congresu. Nel Primer Gobiernu de Alan García Pérez aldericar na Cámara de Diputaos y Senadores sobre la llei de la estatización de la banca privada. Los diputaos aprobar en díes, pero'l Senáu retrasóse cerca de 6 meses n'aprobalo. El periodu terminó en 1990.

### Senáu

### Cámara de Diputaos

## Ver tamién
* Congresu de la República de Perú
* Presidente del Congresu de la República de Perú

## Referencies

## Enllaces esternos
* Páxina oficial del Congresu de la República de Perú
* Política de Perú
Periodu parllamentariu 1990-1992 del Congresu de la República del Perú

El **Periodu parllamentariu 1990-1992** del Congresu de la República de Perú correspuende a les sesiones llexislatives del congresu de tipu bicameral escoyíu nes eleiciones xenerales de Perú de 1990 en que s'anovó totalmente la Cámara d'Apostaos y la Cámara de Senadores pa un términu de cinco años. Instalóse'l 27 de xunetu de 1990 y concluyó el 5 d'abril de 1992. 

Orixinalmente esti periodu parllamentariu tenía de rematar el 28 de xunetu de 1995, pero'l 5 d'abril de 1992 producióse'l llamáu Autogolpe d'Estáu por aciu el cual l'entós presidente Alberto Fujimori dispunxo ente otres midíes la disolución del Congresu de la República.

## Conformanza
En 1990, el Primer Gobiernu de Alan García Pérez convocó a eleiciones xenerales p'abril de dichu añu. Resultó victoriosu Alberto Fujimori en segunda vuelta, pero nun llogró la mayoría parllamentaria, sinón el so partíu Cambéu 90 yera minoría. Los opositores Frente Democráticu y el Partíu Aprista Peruanu por pocu destitúin a Fujimori del so cargu de Presidente por vetar les lleis que se promulgaben. Esti Congresu foi eslleíu'l 5 d'abril de 1992 pol autogolpe d'estáu de Fujimori. El Congresu Bicameral siguió sesionando de callao nel Colexu d'Abogaos de Lima, onde-y emprestaron xuramentu a Máximo San Román como Presidente Constitucional. Lo que siguió foi una eleición pal Congresu Constituyente Democráticu.

### Senáu

### Cámara de Diputaos

## Sesiones del Congresu dempués del 5 d'abril

El depuestu Congresu de Perú siguió axuntándose primeramente de callao y depués sesionando nel Colexu d'Abogaos de Lima.
La primer norma del Congresu foi declarar la vacancia d'Alberto Fujimori y nomar al vice-presidente Máximo San Román como Presidente constitucional de Perú.

Máximo San Román asumió'l cargu de presidente el martes 21 d'abril de 1992, nel auditoriu del Colexu d'Abogaos de Lima, recibiendo la banda presidencial de manes del ex-presidente Fernando Belaunde Terry.
San Roman foi presidente na solombra hasta que'l sábadu 9 de xineru de 1993 el Congresu Constituyente Democráticu dictó una llei que declaraba a Alberto Fujimori presidente constitucional.

San Román realizó un llamáu a les Fuercies Armaes pa deponer a Fujimori ensin llograr sofitu, a lo cual sumáronse'l respaldu de la OEA a Alberto Fujimori y les midíes pa convocar al Congresu Constituyente Democráticu.

## Ver tamién
* Congresu de la República de Perú
* Presidente del Congresu de la República de Perú

## Referencies

## Enllaces esternos
* Páxina oficial del Congresu de la República de Perú
* Política de Perú
Thing de tolos gautas

El **Thing de tolos gautas** (idioma suecu: *Alla götars ting*) foi'l Thing (asamblea de los homes llibres) que se celebraba dende la prehistoria hasta la Edá Media en Skara, Västergötland, Suecia. Anque'l so nome suxer que solo implicaba a los gautas, afectaba tanto a los habitantes de Västergötland, según a los de Dalsland. El thing describir na llei de los godos del oeste (*Västgötalagen*). 

Tuvo'l so equivalente en Östergötland, según la llei de los godos del este (Östgötalagen), llamáu *Lionga thing* y que se celebraba en Linköping.

Tolos homes llibres o bóndis capaces de sostener una arma, teníen derechu a participar. L'asamblea taba presidida por un lagman y el so contraparte ente los suiones (suecos) de Gamla Uppsala yera'l *[[Thing de tolos suecos]]*.

## Referencies
Thing de tolos suecos

El **Thing de tolos Suecos** (*allra Svía þing*, *Þing allra Svía*, o *Disaþing*, *Kyndilþing*) foi l'asamblea xeneral que se sostuvo dende tiempos prehistóricos hasta la Edá Media, a finales de febreru o principios de marzu en Gamla Uppsala, Suecia. Al pie de esta xunta tamién se realizaba una gran feria y una celebración pagana llamada Dísablót. Según la *[[Llei de Uppland]]* nesta asamblea yera onde'l rei proclamaba que'l leidang sería convocáu pa la guerra mientres el branu, y toles tripulaciones, remeros, comandantes y barcos tamién seríen decidíos. 

El nome suxer que s'utilizó en remplazo d'una vieya división territorial onde'l folkland de Tiundaland, Attundaland y Fjärdhundraland teníen el so propiu Thing. Tolos homes llibres del reinu, que yeren capaces de sostener una espada, teníen el derechu a participar na asamblea, esta yera dirixida por un lagman.

L'historiador islandés Snorri Sturluson, que taba bien informáu de los asuntos suecos, visitó'l país en 1219, y asina nos lo cunta nel *[[Heimskringla]]* (1225):

Cuando l'asamblea treslladar a la Fiesta de la Candelaria (conocida en suecu como "*Kyndelsmässodagen*"), foi renomada como *Kyndelsting* (nórdicu antiguu: *Kyndilþing*), pero'l nome *Dísaþing* continuu n'usu como Disting pa la gran feria.

L'asamblea tenía una gran contraparte en Skara llamáu'l *[[Thing de tolos gautas]]*.

## Ver tamién
* Thing
* Gairethinx
* Gamla Uppsala
* Templu de Upsala

## Referencies y aclaraciones
Zemski Sobor

El **Zemski Sobor** foi'l primer parllamentu rusu del tipu de los estaos feudales, nos sieglos XVI y XVII. El términu traducíu lliteralmente ye l'Asamblea de la Tierra».

Podía ser convocáu tantu pol zar, pol patriarca o polos boyardos de la Duma. Les trés clases sociales que participen na asamblea yeren:

# La nobleza y los altos funcionarios, incluyendo a los boyardos de la Duma.
# El santu Sobor, o altu cleru de la Ilesia ortodoxa.
# Representantes de los comerciantes y habitantes de les ciudaes (tercer estáu).

El primer Zemski Sobor foi convocáu pol zar Iván IV ''el Tarrecible'' en 1549. Mientres el so reináu llevar a cabu un gran númberu de xuntes, y convirtióse nun preséu habitual utilizáu p'aprobar grandes lleis o pa decidir temes revesoses. Anque los Sobori yeren principalmente un foru que se llindaba a confirmar les decisiones qu'Iván yá había tomáu, delles vegaes la iniciativa provenía de la baxa nobleza o los habitantes de les ciudaes. Por casu, el Zar escupulicióse cuando l'asamblea solicitó-y en 1566 l'abolición de la Opríchnina.

## Referencies

## Enllaces esternos
Palaciu federal de Suiza

El **palaciu federal de Suiza** (, , , , ) ye un edificiu institucional de Suiza qu'alluga la sede del gobiernu (Conseyu Federal) y de l'Asamblea Federal (Conseyu Nacional de Suiza y del Conseyu de los Estaos) y asítiase na plaza Federal de Berna.

Dempués de la fundación del Estáu federal en 1848, el Conseyu Federal y el Parllamentu utilizaron primero diversos edificios de Berna. La sede del gobiernu (actual ala oeste) construyir a partir de 1852. Foi inaugurada'l 5 de xunu de 1857, inclúi 2 sales, una pal Conseyu Nacional y otra pal Conseyu de los Estaos, según sales de xuntes pal gobiernu, 96 despachos pal gobiernu federal y la vivienda pal canciller de la Confederación. Anguaño, el Conseyu Federal celebra les sos xuntes selmanales nuna sala del pisu 1º con vistes al Aar.

Diseñáu pol arquiteutu Hans Wilhelm Auer, l'edificiu actual inauguróse'l 1 d'abril de 1902 dempués de 8 años de trabayu y una inversión de más de 7 millones de francos pa construyir un edificiu de 3.742 m². Inxertar ente l'anterior edificiu del gobiernu, el más antiguu de los 3 cuerpos del edificiu actual constitúi'l Palaciu Federal, y construyóse ente 1888 y 1892. Constitúi'l final d'una llinia d'edificios de la cual ye'l llogru más notable. Ye representativu de l'arquiteutura de finales del sieglu XIX .

Les sales del Conseyu Nacional y del Conseyu d'Estaos fueron anovaes, en 1993 y 2001 respeutivamente. Amás, dempués de trés años de trabayu que costaron 103 millones de francos suizos, l'anováu Palaciu federal inauguróse oficialmente'l 21 de payares de 2008.


Imaxe:Bern, Federal Palace, 1857.jpg|Sede del gobiernu (1857).
Imaxe:Bundeshaus Kuppelhalle Uebersicht.jpg|Escalinata interior.
Imaxe:Bundesplatz.jpg|Vista del Palaciu federal.
Imaxe:Bundeshaus Bern 2009, Flooffy.jpg|La fachada norte.
Imaxe:Swiss parlement house South 001.jpg|La fachada sur.
Imaxe:Federalpalace-dome.jpg|Cúpula que representa los Cantones suizos (salvo'l Cantón de Jura).
Imaxe:Bundeshaus COA Jura.jpg|Escudu d'Armes del Jura nun arcu.
Imaxe:Three Confederates.jpg|Les tres estatues de la Confederación.
Imaxe:Chamber Swiss National Council.jpg|La Cámara Nacional.
Imaxe:Chamber Swiss Council of States.jpg|La Cámara del Conseyu de los Estaos.
Imaxe:Federal Palace of Switzerland 2013.jpg|Palaciu federal de Suiza la nueche 

## Referencies

## Enllaces esternos

* Información sobre'l Palaciu Federal
* Visita empuesta del Palaciu Federal anováu nel site de ''Temps''
*
Palaciu Llexislativu del Uruguái

El **Palaciu Llexislativu** ye un edificiu construyíu ente 1908 y 1925 en Montevidéu, capital d'Uruguái, foi inauguráu'l 25 d'agostu de 1925 como homenaxe a los 100 años de la Declaratoria de la Independencia. Ye sede del Poder Llexislativu d'Uruguái, l'Asamblea Xeneral, que s'integra de dos cámares que sesionan separada o conxuntamente según les circunstancies: la Cámara de Representantes y la Cámara de Senadores.

## Arquiteutura
La construcción tuvo a cargu del arquiteutu italianu Gaetano Moretti (1860-1938), pero'l proyeutu y diseñu taben sol cargu del italianu Vittorio Meano (1860-1904), arquiteutu conocíu poles sos obres na so residencia en Buenos Aires, que morrió ensin ver nengunu de los sos proyeutos terminaos. En 1975 foi declaráu Monumentu Históricu Nacional.

La fachada principal del edificiu puede apreciase de lloñe nuna fantástica perspeutiva que-y da l'Avenida del Llibertador Brigadier y Xeneral Juan Antonio Lavalleja.

Unu de los llugares más conocíos del Palaciu Llexislativu ye'l Salón de los Pasos Perdíos, nel cual lleváronse a cabu innumberables actos d'importancia pal país. Dalgunos de los más recordaos fueron:
* en 1929, la declaración de Juana de Ibarbourou como "Juana d'América";
* en 1979, el so veloriu;
* en 1995, la presentación de la *[[Pasión según San Mateo]]* de Johann Sebastian Bach, dirixida por Cristina García Banegas;
* en 2004, el veloriu del xeneral Liber Seregni;
* en 2009, el veloriu del escritor, poeta, dramaturgu y periodista Mario Benedetti.
* en 2014, los velorios del artista plásticu Carlos Páez Vilaró y de l'actriz China Zorrilla.
* en 2015, el veloriu del periodista y escritor Eduardo Galeano.
* en 2015, el veloriu del escritor, dramaturgu y abogáu Carlos Maggi Cleffi.
* en 2016, el veloriu del ex presidente Jorge Batlle.

Otru de los llugares destacaos del edificiu ye la Biblioteca del Poder Llexislativu, segunda biblioteca n'importancia del país. Les sos parés tienen un finu revestimiento en madera y nes sos anaqueles guardar alredor de 250.000 volúmenes.

## Particularidaes
Nun principiu, Meano y munchos otros arquiteutos pensaron la construcción de non unu, sinón dos palacios. Per un sitiu, el Palaciu Llexislativu, y pol otru, el Palaciu de Gobiernu, anque l'entamu de construcciones pa obra taba prevista para 1909, nunca se llegó a construyir. Según testimonios, tou paez indicar que taría frente al teatro Solís

Cada cinco años la "caravana" d'asunción presidencial empieza nel Palaciu Llexislativu, percuerre l'Avenida del Llibertador y 18 de xunetu, y remata nel Palacio Estévez, antigua casa de gobiernu, onde'l Presidente saliente fai entrega de la banda presidencial al Presidente entrante.

Esti palaciu foi escoyíu, nel añu 2005, pol direutor de cine polacu Krzysztof Zanussi, pa filmar escenes de la película *[[Persona non prestosa (filme)|Persona non prestosa]]*.

## Ver tamién
* Asamblea Xeneral d'Uruguái
* Cámara de Representantes d'Uruguái
* Senáu d'Uruguái

## Referencies

## Enllaces esternos

* Páxina oficial del Parllamentu Uruguayu
Paulskirche

La **Paulskirche** ye una antigua ilesia d'Alemaña güei desacralizada alcontrada en Frankfurt del Main que tien un importante simbolismu políticu nel país. Foi inaugurada como una ilesia protestante en 1789, y nos años de 1848 y 1849 convertir na sede del Parllamentu de Frankfurt, el primer parllamentu n'Alemaña que foi escoyíu públicamente.

## Historia

Esta ilesia protestante construyir con forma oval en 1789 y terminóse en 1833.

Pola so forma centralizada y de cúpula, propúnxose como'l llugar d'alcuentros del Parllamentu de Frankfurt mientres la Revolución de 1848 n'Alemaña.

Del 31 de marzu al 3 d'abril de 1848, foi'l llugar de xunta del *Vorparlament* (parllamentu previu), que preparó la eleición de l'Asamblea Nacional. El 18 de mayu d'esi añu, l'Asamblea Nacional constituyir por primer vegada na ilesia y foi llamada *[[Paulskirchenparlament]]*. Hasta 1849, l'Asamblea Nacional celebró les sos sesiones na ilesia pa redactar una constitución pa una Alemaña xunida. La resistencia de Prusia y Austria y de ciertos pequeños Estaos alemanes fixeron que tornara esta propuesta. En mayu de 1849 hubo llevantamientos que forzaben la implementación de la constitución, pero dichos llevantamientos fueron sometíos por Prusia. El 30 de mayu de 1849, eslleióse'l Parllamentu na Paulskirche y dempués de 1852, siguió siendo usada como ilesia.

Na Segunda Guerra Mundial, la ilesia foi destruyida casi na so totalidá xunto con munchos edificios del distritu d'Innenstadt. Como un tributu al so simbolismu como l'empiezu de la llibertá n'Alemaña, foi'l primer edificiu de Frankfurt del Main n'en ser reconstruyíu dempués de la guerra y reinauguráu nel centenariu del Parllamentu de Frankfurt, en 1948. Por cuenta de les restricciones colos costos, l'interior foi alteriáu de forma drástica.

Dempués de la guerra, nun siguió usándose más como una ilesia, sinón que sirvió como un centru pa esposiciones y eventos. L'acontecimientu más conocíu que tien llugar nesti edificiu ye'l Premiu de la Paz del Comerciu Llibreru Alemán mientres la Feria del Llibru de Frankfurt.

## Referencies

## Enllaces esternos
Capitoliu de Puertu Ricu

El **Capitoliu de [[Puertu Ricu]]** ye la sede de la *[[Asamblea Llexislativa de Puertu Ricu|asamblea llexislativa]]*, que se compón de la Cámara de Representantes y el Senáu. Allugar nel sector de Puerta de Tierra, na ciudá de San Xuan, capital de Puertu Ricu. Tamién se-y conoz como'l *Palaciu de les Lleis*.

## Fundación
La idea de construyir un capitoliu surde de **[[Luis Muñoz Rivera]]** (entós daquella miembru de la Cámara de Delegaos, güei Cámara de Representantes), en 1907. Este anició un proyeutu asignando $300,000.00 pal diseñu y entamu de la construcción del edificiu. El 17 de xunetu de 1925 asitióse la simbólica primer piedra, dando entamu a los trabayu de construcción. Finalmente, el 11 de febreru de 1929 inaugúrase'l Capitoliu de Puertu Ricu; celebrándose 3 díes dempués la primer sesión llexislativa.

## Dibuxos arquiteutónicos del Capitoliu de Puertu Ricu
L'Archivu d'Arquiteutura y Construcción de la Universidá de Puertu Ricu (AACUPR) curia la Coleición Capitoliu de Puertu Ricu (1924-1926). Aproximao ocho pies cúbicos en volume, la coleición contién dibuxos arquiteutónicos, fotografíes y documentos texturales. Los dibuxos orixinales, en tinta sobre tela, producir so la supervisión del arquiteutu puertorriqueñu Rafael Carmoega, pal Departamentu del Interior. Los 28 dibuxos orixinales y 38 heliografíes adelantren plantes, elevaciones, seiciones y la distribución llétrica y de fontanería. Inclúi amás, una propuesta pa xardinos axacentes al Capitoliu pola firma Bennet, Parsons y Frost y litografíes de delles de les presentaciones sometíes al concursu pal diseñu del edificiu. La coleición foi tresferida al AACUPR pola Superintendencia del Capitoliu en 1986.

## Referencies

## Enllaces esternos
Ridderzaal

El ***Ridderzaal*** (*Sala de los Caballeros*) ye l'edificiu principal del *[[Binnenhof]]* na L'Haya, nos Países Baxos. Ye utilizáu dende 1904 pa la ceremonia de l'apertura de les sesiones parllamentaries que cada añu celebra'l tercer martes de setiembre *([[Prinsjesdag]])*, cuando'l monarca dirixir al Parllamentu nel xarré doráu pa pronunciar ellí'l discursu del tronu. Tamién s'utiliza pa les receiciones reales oficiales y les conferencies interparlamentarias.

Empecipiáu por Guillermo d'Holanda, el *Ridderzaal* acabó de construyise sol reináu de Florencio V, probablemente escontra 1290. Más tarde, construyéronse otros edificios alredor que s'amestaron al *Ridderzaal*. Mientres de la República Bátava, l'edificiu foi dedicáu a otros fines, ente ellos la venta de llibros o la llotería nacional. Nel trescursu del sieglu XIX, una serie de dependencies del *Ridderzaal* fueron baltaes; el techu foi igualmente destruyíu pa ser reconstruyíu en vidriu y aceru, antes de ser de nuevu destruyíu y restauráu, doce años más tarde, con un retruque del teyáu del sieglu XIII. El *Ridderzaal* foi restauráu na so totalidá ente 1898 y 1904 pal so actual usu.

Esta gran sala gótica (38 metros por 18 metros) tien unes belles vidreres que representen los escudos de les ciudaes neerlandeses y los emblemes nobiliarios de les principales families de los Países Baxos. La pesada estructura del techu de madera, coles sos vigues de 18 metros de llargor, asitiaes a 26 metros d'altor, da al visitante la impresión d'atopase nel interior d'un gran navío invertíu.

## Enllaces esternos
* *Geschiedenis van Den Haag* (Hestoria de L'Haya)  / en neerlandés

## Referencies
Palaciu del Seimas

El **Palaciu del Seimas** (en lituanu: *Seimo rūmai*) ye la sede del Parllamentu lituanu llamáu "Seimas" que s'alcuentra en Vilnius la capital de Lituania. Les obres pa la primer ala del palaciu llevar a cabu en 1976. La construcción foi supervisada polos arquiteutos Algimantas Nasvytis y Vytautas Nasvytis. En 1980 completáronse les obres de la plaza del palaciu de 9717,37 metros cuadraos. Más tarde l'edificiu foi ampliáu por cuenta de les crecientes necesidaes d'espaciu.

## Ver tamién
*Palaciu
*Arquiteutura

## Referencies
Tintenpalast

El **Tintenpalast** (n'alemán, "Palaciu de la Tinta") ye la sede de les dos cámares del poder llexislativu de Namibia, el Conseyu Nacional y l'Asamblea Nacional. Asitiar na capital del país, Windḥoek.

El Tintenpalast, que s'asitia al norte de la *Avenida [[Robert Mugabe]]*, foi diseñáu pol arquiteutu alemán Gottlieb Redecker y construyíu pola empresa Sander & Kock ente 1912 y 1913 con materiales rexonales. Orixinalmente foi un edificiu alministrativu del gobiernu alemán, porque Namibia yera una colonia alemana nesta dómina. Foi denomináu "Tintenpalast" o "Palaciu de la Tinta" n'alusión a la gran cantidá de tinta emplegada pola burocracia nel edificiu. Ta arrodiáu pelos Xardinos del Parllamentu, bien populares ente los habitantes de Windḥoek.

## Referencies

## Enllaces esternos
Palaciu Llexislativu del Estáu Nueva Esparta

El **Palaciu Llexislativu** del Estáu Nueva Esparta (Venezuela) construyóse como Conventu Franciscanu ente 1593 y 1617 y dempués diéronse-y distintos usos col pasar del tiempu. Anguaño ye sede del Palaciu Llexislativu (asientu del conseyu llexislativu) del Estáu Nueva Esparta.

Na esquina noroeste del Palaciu Llexislativu, hai un reló de sol que data del añu 1612.

Allugamientu: Cai Matasiete con Calle González en La Esquina del Bulevar 5 de Julio, L'Asunción, Arismendi, Nueva Esparta, Venezuela.

## Referencies

## Enllaces esternos
Palaciu Llexislativu del Estáu Zulia

El **Palaciu Llexislativu del Estáu Zulia**: ye la sede y edificiu principal del Poder Llexislativu Estadal representáu pol Conseyu Llexislativu del Estáu Zulia, allugáu na ciudá de Maracaibo específicamente frente a la Plaza Bolívar al llau del Palaciu de los Cóndores, Sede del Executivu del Estáu nel Conceyu Maracaibo. Como ye asientu d'unos de los Poderes Públicos del Zulia, ye un edificiu de gran valor arquiteutónicu, institucional y políticu.

## Historia
Construyir a finales del sieglu XVIII, l'edificiu yera una casa colonial propiedad Rafael Sulbarán. Al terminar la Guerra d'Independencia fueron confiscadas toles propiedaes españoles, depués foi remocicada y convirtióse na Casa d'Artes y Oficios ya inaugurada el 24 d'abril de 1888 con una fachada que combina los estilos dórico y renacentista. Empezó a ser usáu como sede del Poder Llexislativu del Estáu'l 29 de setiembre de 1890. En 1929 treslladóse la Biblioteca y la Imprenta del Estáu, pero anguaño estes instituciones tienen les sos sedes propies. L'edificiu foi declaráu Patrimoniu Nacional nel añu 1986 pol Institutu Nacional del Patrimoniu Históricu.

## Salón de Sesiones
Ye un ambiente espacioso de dos niveles: la parte norte ocupar el podiu, onde s'alluga la Mesa Directiva. Más embaxo tán la Tribuna d'Honor y la Mesa de Secretaría. A los llaos del angostu solón allúguense los curules de los Diputaos. Nel área del sur ta'l palcu pa invitaos d'honor, prensa y públicu polo xeneral. Amás na parte norte, específicamente na paré, atópase'l Escudu del Estáu Zulia, y detrás de la mesa de la xunta directiva se encuestra amás la Bandera Nacional del llau esquierdu y la Bandera del Estáu Zulia a la derecha.

## Referencies

## Enllaces esternos
Palaciu Nereu Ramos

El **Palaciu Nereu Ramos**, tamién referíu como **Palaciu del Congresu Nacional**, ye la sede del Congresu Nacional de Brasil. Inauguráu en 1960, foi diseñáu por Oscar Niemeyer, con cálculos estructurales de Joaquim Cardoso. Atópase na Plaza de los Trés Poderes en Brasilia. El so nome homenaxa a Nereu de Oliveira Ramos, 20° presidente de Brasil.

## Carauterístiques
D'arquiteutura moderna brasilana, ye l'únicu edificiu asitiáu na parte central del brazu oriental del Exa Monumental. L'edificiu tratar d'un un bloque horizontal onde tán dispuestos, a la izquierda, nuna semiesfera pequeña con una cúpula cóncava, la sede del Senáu Federal y a la derecha, n'otra semiesfera con cúpula convexa y forma de tazón, la sede de la Cámara de Diputaos. Ente elles atopen dos torres d'oficines individuales que xuben a un centenar de metros d'altor. El Congresu tamién ocupa otros edificios circundantes, dalgunos d'ellos coneutaos por un túnel.

N'avientu de 2007, añu en que Niemeyer cumpliera 100 años d'edá, l'Institutu del Patrimoniu Históricu y Artísticu Nacional declaró al edificiu del Congresu Nacional y otros 34 edificios de la so autoría como patrimonios históricos de Brasil.

## Galería

Ficheru:Senat de Brasilia.JPG|Sede del Senáu Federal
Ficheru:Congresso Nacional - Brasília.jpg|Sede de la Cámara de Diputaos
Ficheru:Congresso Nacional.jpg|Vista noctura


## Referencies

## Enllaces esternos
Palaciu de Christiansborg

El **palaciu de Christiansborg** ta asitiáu nel castru de Slotsholmen en Copenḥague, Dinamarca, y ye la sede del Folketing (Parllamentu danés), la oficina del primer ministru danés y el Tribunal Supremu danés. Amás, delles partes del palaciu úsense pola monarquía, incluyendo les sales de receición Real, la capiya del palaciu y les caballerices reales. 

El palaciu ye la casa de los trés poderes supremos de Dinamarca: el poder executivu, poder llexislativu y el poder xudicial. Ye l'únicu edificiu del mundu qu'alluga les trés cañes de gobiernu d'un país. El palaciu de Christiansborg ye propiedá del estáu danés y ta dirixíu pola Axencia de Palacios y Propiedaes. Conózse-y coloquialmente como *Borgen*.

## Historia
L'edificiu actual ye'l postreru d'una serie de castiellos y palacios construyíos socesivamente nel mesmu sitiu dende la construcción del primer castiellu en 1167. Dende principios del sieglu XV, los distintos edificios sirvieron como la base de l'alministración central. Hasta 1794, como la residencia principal de los reis daneses, y dempués de 1849, como la sede del Parllamentu. El palaciu de güei ye testigu de tres époques de l'arquiteutura danesa, como resultáu de dos quemes graves. La primer quema asocedió en 1794 y la segunda en 1884. La parte principal del palaciu actual, termináu en 1928, ye d'un estilu historicista neobarrocu. La capiya, que data de 1826, ye d'estilu neoclásicu. El recintu ferial construyóse de 1738 a 1746, nun estilu barrocu.

## Referencies

## Enllaces esternos