Íñigo Méndez de Vigo

**Íñigo Méndez de Vigo y Montojo**  ye un xurista (lletráu de les Cortes Xenerales) y políticu español, ministru d'Educación, Cultura y Deporte del Gobiernu d'España dende'l 25 de xunu de 2015, hasta'l 1 de xunu de 2018, y voceru del Gobiernu dende'l 4 de payares de 2016, hasta'l 1 de xunu de 2018. Ostenta'l títulu nobiliariu de  barón de Claret.

## Biografía
Méndez de Vigo nació'l 21 de xineru de 1956 en Tetuán entós baxu protectoráu español (actual Marruecos), onde'l so padre fuera destináu como teniente d'infantería. Yera'l primeru de los fíos del teniente coronel Íñigo Méndez de Vigo y del Arcu, ayudante de Francisco Franco, y de María del Palombu Montojo y Icaza, II condesa de Areny. La so hermana Beatriz foi secretaria xeneral del Centru Nacional d'Intelixencia (2012-17), el so hermanu Pedro ye xeneral de caballería y la so hermana Valeria, direutora de la Fundación Entreculturas.

Per llinia paterna, el barón ye descendiente direutu del Francisco de Cubes marqués de Cubes, arquiteutu y promotor de la madrilana Catedral de l'Almudena, y de la reina gobernadora María Cristina de Borbón y el so segundu home'l duque de Riánsares. Pel llau maternu'l barón tien por antepasáu al marqués de Esquilache, ministru de Carlos III depuestu tres el motín de Esquilache, y de María del Pilar de Llión y Gregorio, marquesa de Squilache; unu de los sos bisagüelos maternos foi l'escritor y embaxador mexicanu Francisco A. de Icaza padre de la so güela materna, la popular escritora Carmen de Icaza, VIII baronesa de Claret, que'l so títulu nobiliariu asocedió en 1980. La so güela yera tía y madrina de Carmen Díez de Rivera, la llamada «musa de la Transición», que por tanto yera la so tía segunda.

Cursó estudios de bachilleratu nel Colexu Alemán de Madrid, d'inglés nel British Institute School y de francés na Academie Française. Se llicenció en Derechu pola Universidá Complutense de Madrid en 1978 (1973-1978). Mientres la so dómina na universidá foi firmante d'una polémica carta de 17 alumnos de la facultá de Derechu de la Complutense en 1976 al entós ministru d'Educación, Carbayos Piquer, na que defendíen la violencia de la estrema derecha como "llexítima defensa".

En realizando'l so serviciu militar como alférez de complementu, el barón preparó la oposición a lletráu de les Cortes Xenerales que ganó en 1981.

### Carrera profesional
En 1982, a los 26 años, el barón ye nomáu direutor de Rellaciones Interparlamentarias de les Cortes Xenerales. En 1984 pide la excedencia ya incorpórase al Conseyu d'Europa como conseyeru especial del entós secretariu xeneral del Marcelino Oreja.

Ingresa nel Partíu Popular nel so congresu de refundación en 1989, y esi mesmu añu ye candidatu a les eleiciones europees. En 1992 apuerta al Parllamentu Européu, siendo reelixíu en 1994, 1999, 2004 y 2009.

Foi coordinador y voceru del Partíu Popular Européu na Comisión d'Asuntos Constitucionales (1994-2011), según miembru de la Comisión d'Asuntos Económicos y Monetarios. Foi coponente del Parllamentu Européu pa los Trataos d'Ámsterdam (1997) con Dimitris Tsatsos, Niza (2001) con António José Martins Seguro, Constitucional (2004) y Lisboa (2007), dambos con Richard Corbett.

N'avientu de 1999 foi escoyíu presidente de la Delegación del Parllamentu Européu na Convención encargada de la ellaboración de la Carta de los Derechos Fundamentales de la Unión Europea. En xineru de 2002 foi escoyíu presidente de la Delegación del Parllamentu Européu na Convención sobre'l futuru de la Xunión. Nesa condición foi miembru del Presidium de dambes Convenciones y participó viviegamente na redaición de la Carta de los Derechos Fundamentales y del Tratáu Constitucional. 

N'ochobre de 2003 designóse-y como representante del Parllamentu Européu na Conferencia Intergubernamental (CIG) que'l 16 de xunu de 2004 aprobó'l Tratáu pol que s'establez una Constitución pa Europa. En 2006 participó nel Comité d'Aición pa la Democracia n'Europa, encargáu de presentar propuestes al Conseyu européu sobre la meyor manera d'avanzar n'Europa. 

El 23 d'avientu de 2011 foi nomáu pol Conseyu de Ministros secretariu d'Estáu pa la Unión Europea nel Ministeriu d'Asuntos Esteriores y Cooperación, polo que cesó como diputáu nel Parllamentu Européu.

Como Secretariu d'Estáu pa la Unión Europea coordinó a l'Alministración Española nes negociaciones relatives al marcu financieru tresañal 2013-2020. Coles mesmes, acompañó al Presidente del Gobiernu en toles xuntes del Conseyu Européu. 

El 24 de xunetu de 2012 unvió un comunicáu col membrete del Ministeriu d'Esteriores indicando que Francia, Italia y España fixeren un pidimientu conxuntu pa «la inmediata execución de los alcuerdos europeos. Esto foi darréu desmentíu polos gobiernos de Francia ya Italia quien calificaron el comunicáu de «allucinante» y non basáu «en nenguna realidá».

Dende'l 25 de xunu de 2015 ye ministru d'Educación, Cultura y Deporte d'España en sustitución de José Ignacio Wert.

El 3 de payares de 2016 el presidente del gobiernu d'España, Mariano Rajoy Brey, nomólu nuevamente ministru d'Educación, Cultura y Deporte d'España, asignándo-y tamién la Portavocía del Gobiernu, en sustitución de Soraya Sáenz de Santamaría.

El día 7 de xunu de 2018 dexa de ser Voceru del Gobiernu d'España y Ministru d'Educación, Cultura y Deporte, en siendo aprobada una moción de censura a Mariano Rajoy, presentada por Pedro Sánchez Pérez-Castejón siendo ésti últimu'l nuevu Presidente del Gobiernu investido este mesmu día y xuró a otru día ante'l Rei. Méndez de Vigo caltener nos sos cargos en funciones hasta la toma de posesión de los nuevos ministros.

### Actividá docente
Méndez de Vigo foi profesor de Derechu Constitucional na Universidá Complutense (1982-84), profesor convidáu del Institutu Internacional de Derechos Humanos d'Estrasburgu (1984-89) y profesor de Derechu Comuñal na Universidá CEU San Pablo (1989-92), onde participó na creación de la especialidá xurídicu-comuñal. 

De 1999 a 2003 foi titular de la Cátedra Jean Monnet d'Instituciones europees na Facultá de Derechu de la Universidá Complutense de Madrid, siendo, a partir d'entós, nomáu caderalgu Jean Monnet *ad honorem*. 

N'avientu de 2003 foi designáu presidente del Conseyu asesor del Institutu d'Estudios Europeos de la Universidá CEU San Pablo.

N'ochobre de 2009 foi nomáu presidente del Conseyu d'alministración del Colexu d'Europa, sustituyendo nel cargu al ex primer ministru de Bélxica Jean-Luc Dehaene.

### Actividá non gubernamental
Dende 1990 Méndez de Vigo ye conseyeru de la Fundación Europea de les Ciencies y la Cultura. En 1996 foi nomáu'l so delegáu xeneral n'España. En 1997 foi nomáu presidente de la Seición Española del Comité d'Aición pa la Unión Europea.

Foi patronu dende 1999 y vicepresidente dende 2001 de la ONG Ayuda n'Aición. Dende 2003 ye patronu de la Fundación Aición Familiar, y dende 2004 presidente del Intergrupo de l'Asociación Día Internacional pa la Erradicación de la Probeza Cuartu Mundu. 

En 2011 foi nomáu presidente del Comité Español pola Unión Paneuropea, cargu al qu'arrenunció tres el so nomamientu como secretariu d'Estáu esi mesmu añu.

## Matrimoniu y fíos
En 1985, na capiya de la finca Les Jarillas, Íñigo Méndez de Vigo casóse con María Pérez de Herrasti y Urquijo (n. Madrid, 9 de xineru de 1959), fía de Ramón Pérez de Herrasti y Narváez, XIV marqués de Albayda, y de la so muyer María Begoña de Urquijo y Álvarez de Eulate. La so muyer ye prima del exministru de Defensa Pedro Morenés y del empresariu Borja Prau, presidente d'Endesa.

Los **barones de Claret** tienen una fía: 
* Inés Méndez de Vigo y Pérez de Herrasti (2001-)

## Publicaciones
Ye autor de numberoses publicaciones sobre temes europees y constitucionales ente otros: 
* *Una reforma fiscal pa España*, con José Manuel García-Margallo (Ed. Lid, 1996)
* *Financiamientu de les comunidaes autónomes y corresponsabilidad fiscal*, con José Manuel García-Margallo y Vicente Martínez-Pujalte (Fundación Bancaixa, 1996) 
* *L'apueste européu: de la moneda a la unión política*, con José Manuel García-Margallo (Ed. Política Esterior, 1998)
* *Europa paso a pasu* (2002)
* *El ruempecabeces. Asina redactamos la Constitución europea* (Ed. Biblioteca Nueva y Real Institutu Elcano, 2005)
* *¿Por qué una Constitución pa Europa? 25 respuestes*, con Marcelino Oreja y Juan Antonio Carrillo Salcedo (Ed. Real Academia de Ciencies Morales y Polítiques, 2005)
* *Alegatu per Europa* (Ed. Biblioteca nueva, 2006)
* Coordinador: *¿Qué foi de la Constitución europea?* (Ed. Planeta, 2007) 
* Editor: *Liber Amicorum Marcelino Oreja Aguirre* (Ed. Cinterco, 2010)

Ye columnista del diariu *[[ABC (diariu)|ABC]]* y collaborador de *[[El Economista (periódicu)|El Economista]]*.

## Honores

### Premios
* 1999: Premiu de Periodismu Européu Salvador de Madariaga
* 2003: Premiu al eurodiputáu del añu de l'Asociación de Periodistes Parllamentarios
* 2009: Premiu Capalbio - *European Special Award*

### Distinciones y condecoraciones
;Españoles
* Gran Cruz de la Orde del Méritu Civil (19 de xineru de 2001)
* Medaya de la Orde del Méritu Constitucional (9 de mayu de 2011)

;Estranxeres
* Gran Oficial de la Orde de la Estrella de la Solidaridá d'Italia (2008)
* Gran Cruz de la Orde del Méritu de la República Federal d'Alemaña (2010)
* Gran Oficial de la Orde de San Carlos de la República de Colombia.
* Comendador de la Orde de Leopoldu II de Bélxica.
* Caballeru de la Lexón d'Honor de Francia
* Caballero d'Honor y Devoción de la Soberana Orde Militar de San Xuan de Xerusalén, Rodes y Malta.
* Banda de la Orde Mexicana de l'Águila Azteca (2015)

;Europeos
* Medaya de Plata del Real Institutu d'Estudios Europeos (2001)
* Medaya d'Honor de la Sociedá Xeneral d'Autores y Editores (2002)
* Medaya d'Oru de la Fundación del Méritu Européu (2002)
* Medaya d'Oru de los Comités d'Aición pola Unión Europea (2007)

## Ver tamién
* Marquesáu de la Gracia Real

## Predecesores y socesores

**Ancestros d'Íñigo Méndez de Vigo**





## Referencies

## Enllaces esternos

*Páxina oficial d'Iñigo Méndez de Vigo nel Ministeriu d'Asuntos Esteriores
* Ficha nel Parllamentu Européu