open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Sicoanálisis

El **sicoanálisis** o **psicoanálisis** ye una teoría sicolóxica y métodu terapéuticu fundaos al entamu del sieglu xx pol siquiatra vienés Sigmund Freud, basáu na hipótesis inicial de la esistencia de procesos nomaos "inconscientes" (qu'escapen a la perceición consciente o a la introspección), de los que se tien conocimientu per aciu d'una interpretación de fenómenos sicolóxicos anormales (actos fallidos, "lapsus linguae", suaños, chistes...), o faciendo usu del procedimientu de "llibre asociación". 

La efectividá del tratamientu sicoanáliticu básase nel fenómenu nomáu "tresferencia", o rellación emocional que s'establez ente sicoanalista y paciente y que'l primeru remana pa influyir terapéuticamente nel segundu. El sicoanálisis tevo una gran influyencia na lliteratura, nel cine y nel arte en xeneral. Dalgunos de los discípulos de Freud (de los que los más destacaos foron Carl Gustav Jung y Alfred Adler) dixebráronse del movimientu inicial, fundando les sos propies escueles.

## Referencies

## Enllaces esternos
Deuteriu

L**'hidróxenu-2**, **deuteriu**, **D** o **<sup>2</sup>H** ye ún de los isótopos estables de l'hidróxenu. Per contra que'l restu d'ellementos químicos, los isótopos d'hidróxenu nómense d'una forma específica: Asina fálase de:

* protiu (H), faciendo referencia al isótopu más abondante, compuesto por namái qu'un solu protón; 
* de deuteriu, isòtopu que contién un protón y un neutrón; 
* o de tritiu, que tien un protón y dos ñeutrones (un ñeutrón más que'l deuteriu).

Tien una masa d'unos dos dalton.

## Aplicaciones
* El Deuteriu emplégase en reaiciones nucleares como moderador p'amenorgar la enerxía de los electrones. Los compuestos de deuteriu, empléguense en química y bioloxía pa estudiar los efeutos de los isótopos nes reaiciones y como marcaor químicu.
* Úsase'l deuteriu pa facer augua pesada, augua na qu'un de los sos átomos d'hidróxenu ta sustituyíu por un isótopu de deuteriu (HDO) o dambos D2O

## Referencies

## Enllaces esternos
Tritiu

L**'hidróxenu-3**, **tritiu**, **T** o **³H** ye ún de los isótopos de l'hidróxenu. Per contra que'l restu d'ellementos químicos, los isótopos d'hidróxenu nómense d'una forma específica: Asina fálase de protiu (H), faciendo referencia al isótopu más común, compuestu por namái qu'un protón; de deuteriu (D), isótopu que contién un protón, ya un neutrón; o de tritiu, que tien un protón y dos neutrones.

Asina, caún de los protones pesa aproximao una Unidá de masa atómica, el tritiu tien una masa d'unes tres uma.

## Aplicaciones
* El tritiu, producíu en reautores nucleares, emplégase pa construyir bombes d'hidróxenu. Tamién ye emplegáu davezu como marcador químicu en llaboratorios, y como fonte de radiación en pintures lluminoses.
* Los electrones emitíos por cantidaes pequeñes de Tritiu, provoquen que'l fósforu rellume na escuridá. Esto permite la construcción de dispositivos auto illuminaos emplegaos en relós y señales d'emerxencia. En dalgunos países, emplégase pa facer llaveros que rellumen na escuridá. Tamién emplégase na industria armamentística p'ameyorar la visibilidá en visores de rifles au enantes emplegábase'l radiu, agora prohibíu, por provocar cáncer de güesos.
* La timidina con tritiu, emplégase en pruebes de proliferación celular. Esta nucleósidu incorpórase nel ADN de les célules demientres que la división celular. L'ésitu de la proliferación celular, pue determinase pola radioactividá de la muestra.

## Historia
El tritiu, predíxose a finales de la década de 1920 por Walter Russell, emplegando la so tabla periódica "espiral". En 1934, Ernest Rutherford, trabayando con Mark Oliphant y Paul Harteck foron los primeros n'algamalo a partir del deuteriu, nun siendo quién a atopalu. El primer n'atopalu foi Luis Alvarez, quien deduxo tamién que'l tritiu tenía de ser radioautivu. W.F. Libby descucbrió que'l tritiu podía emplegase pa la datación isotópica de l'agua, y pa la estensión de muestres xeolóxiques y de vinos.

## Referencies

## Enllaces esternos
Rublu bielorrusu

El **rublu bielorrusu** (en bielorrusu беларускі рубель, *bielaruski rúbiel*) ye la moneda de Bielorrusia. El códigu ISO 4217 que-y pertenez ye **BYR** y davezu abréviase como **Br**. Un rublu alcuéntrase dixebráu en 100 copecs (капеек, *kapiéiek*; en singular капейка, *kapieika*; abreviáu **kap**), fraición qu'anguaño nun s'emplega.

El nome de la divisa provién del rublu rusu y foi introducida en Bielorrusia dempués de la cayida de la Xunión Soviética, el 14 d'ochobre de 1992, como sustitutu del rublu rusu a razón de 2 rublos bielorrusos por un rublu rusu. El sistema monetariu bielorrusu, controláu pol Bancu Nacional de la República Bielorrusa (Національні банк Рэспублікі Беларусь, *Natsionalni bank Respúbliki Bielarús*), refugó la introducción de la moneda nacional, el *[[tàler]]*. 

El 20 d'agostu de 1994 sustituyóse l'antiguu rublu bielorrusu por un nuevu rublu, a razón de 10 antiguos por ún nuevu. El 1 de xineru de 2000 fízose una nueva devaluación que xeneró un nuevu rublu. Caún tenía un valor de 1.000 rublos del añu 1994. En xineru de 2006, el rublu bielorrusu yera la unidá monetaria col valir más baxo d'Europa.

## Monedes y billetes en circulación
Agora namái que tán disponibles monedes conmemoratives que nun s'emplegen davezu.

Circulen billetes de 10, 20, 50, 100, 500, 1.000, 5.000, 10.000, 20.000, 50.000 y 100.000 rublos.

## Tases de cambéu
* 1 EUR = 4.430,20 BYR (18 de mayu de 2011)
* 1 USD = 3.130,00 BYR (18 de mayu de 2011)

## Ver tamién
* Rublu

## Referencies

## Enllaces esternos
* Bancu Ñacional de la República Bielorrusa
Francu

**Nun confundir con [[Franco]]**

**Francu** pue referise a:
*Francu ye'l nome de les antigües monedes de Francia, Bélxica, Luxemburgu y la qu'anguaño tien Suiza. Tamién esisten el francu CFA y el francu CFP monedes de cursu llegal nes antigües colonies franceses y países con influyencia francesa n'África y nel Pacíficu, respeutivamente. Ver:
** Francu belxicanu
** Francu CFA
** Francu CFP
** Francu congolés
** Francu de Burundi
** Francu de les Comores
** Francu de Djibouti
** Francu francés
** Francu guineanu
** Francu luxemburgués
** Francu monegascu
** Francu rwandés
** Francu suizu
* Los francos foron un pueblu xermánicu que s'estableció nes modernes Francia y Alemaña

## Referencies

## Enllaces esternos
Charles de Gaulle

**Charles-André-Joseph-Marie de Gaulle**   foi un xeneral, políticu y escritor francés, presidente de la República de 1958 a 1969, figura perimportante na historia contemporánea de Francia y Europa.

Col rangu de capitán lluchó na Primer Guerra Mundial, u foi apresáu y firíu en delles ocasiones. Durante'l periodu d'enteguerres exerció estremaos cargos militares, en particular el de secretariu del Conseyu de Defensa Ñacional (1937 - 1940), embaxo'l mandu del mariscal Pétain. Énte la llucha del so país escontra los invasores alemanes durante la II Guerra Mundial, fundó nel so exiliu en Londres el movimientu *"[[Francia Llibre]]"* refugando al gobiernu de Vichy y siguió cola llucha dende les posesiones coloniales y la Resistencia. Tres de la lliberación de Francia, lideró'l gobiernu provisional de la República hasta 1946. 

En 1958 foi nomáu Presidente la República y durante'l so mandatu hebo face-y frente a la guerra arxelina, la renovación del sistema políticu cola instauración de la V República, la impulsión del proyeutu européu o'l movimientu social de mayu de 1968, hasta la so dimisión en 1969.

## Referencies

## Enllaces esternos
El Gomeru

**El gomeru** ye una revista asturiana de cómic fecha dafechamente n'asturianu y orientada especialmente a un públicu infantil y xuvenil. 

La revista foi fundada en 1992 pol editor Antón García y Isaac del Rivero, que sigue siendo'l direutor. La publicación asoleyó 105 númberos ente 1992 y 1999, nun principiu en formatu de revista y más tarde, a partir del númberu 27, como suplementu selmanal del diariu El Comercio. Tres d'una interrupción de seis años volvió a apaecer en 2005, editada otra vuelta por Trabe y con una periocidá mensual. Anguaño distribúyese de baldre en centros d'enseñanza y llibreríes.

A lo llargo de les sos diferentes etapes, El Gomeru fízose famosu ente otres coses pola publicación de les aventures de Robin Hood o adapataciones de noveles como La Rexenta o'l Quixote. 

Collaboraron na revista autores como los hermanos Víctor, Chiqui y Ramón de la Fuente, Gaspar Meana, Enrique Carballeira, Adolfo García, Iván García, David Lafuente, Alfonso Zapico , Lucía Bande, Frank Pérez, Diego Bernardo, Manuel Menéndez, Santos Zaballos, Robert, Pilar Sánchez, Iván Olmendo, Carolina González, Alberto Cimadevilla, Chechu García o Inaciu Galán.

## Referencies

## Enllaces esternos
Francu CFP

El **Francu CFP** (*Franc Pacifique* o *Franc CFP*) ye la moneda emplegada nos territorios franceses del Océanu Pacíficu Sur que vienen darréu:

* País d'Ultramar de la Polinesia Francesa.
* Coleutividá Sui Generis de Nueva Caledonia.
* Coleutividá d'Ultramar de Wallis y Futuna.

CFP acostumaba ser l'abreviación de 'Colonies Françaises du Pacifique*, pero ahora entiéndese como *Change Franc du Pacifique*.

Esta moneda creóse n'avientu de 1945, xunta col [[Francu CFA]], emplegáu nes colonies franceses africanes. El motivu pa la creación d'estos francos foi la debilidá del [[Francu Francés]] dempués de la [[Segunda Guerra Mundial]]. Cuando [[Francia]] ratificó l'alcuerdu de [[Bretton Woods]] n'avientu de 1945, el Francu Francés devaluóse col oxetivu d'establecer una paridá col [[dólar d'Estaos Xuníos]]. Estes nueves monedes foron feches pa salvar a les colonies franceses de la devaluación d'avientu de 1945. [[René Pleven]], Ministru Francés de Finances díxo al respeutive: "En una muestra de xenerosidá la [[Francia Metropolitana]], col enfotu de que les sos fíes llonxanes nun sufran la consecuencia de la so propia probitú, ta estableciendo paridaes estremaes nes sos monedes". 

El Francu CFA y les otres monedes de les colonies foron lligaes a la paridá del Francu Francés, non asina'l Francu CFP, que foi lligáu a la paridá col dólar d'Estaos Xuníos, que desendolcó un papel mayor na economía de los Territorios Franceses del Pacíficu dempués de la Segunda Guerra Mundial. Esta situación finó en setiembre de 1949, cuando'l Francu CFP foi lligáu a la paridña Francu Francés.

El Francu CFP emítelu l'IEOM (*Institut d'émission d'outre-mer'') dende 1967. Ésti alcuéntrase en París.

## Referencies

## Enllaces esternos
Sociedá civil

Entiéndese por **sociedá civil** al conxuntu d'organizaciones non gubernamentales qu'interactúen nun ambiente determináu. Anque nun son necesariamente organizaciones polítiques, suelen tener una influencia na sociedá o na política.

Intégrenla, ente otros:
*Organizaciones non gubernamentales (ONG) ensin fines de llucru.
*Clubes y organizaciones deportives.
*Ilesies, de les diverses denominaciones.
*Sindicatos.
*Asociaciones culturales.
*Organizaciones o Colexos Profesionales.
*Organizaciones barriales o vecinales
*La empresa privada, qu'asume'l so rol social.

## Ver tamién
*Capital social

## Referencies

## Enllaces esternos
Disturbiu

Un **disturbiu** ye un conflictu humanu, polo xeneral nes cais, onde se ve alterada la paz social per aciu de violencia. Polo común pasa mientres una manifestación. El orixe de la violencia ye polo general difusu y polémicu, yá que pue orixinase de parte de la sociedá civil o de parte de les llamaes fuercies del orde (policía, exércitu, etc.) amás de que pue dase la esistencia de provocadores infiltraos d'un o d'otru llau.

La rempuesta ente un disturbiu suele ser tarea de la policía, comúnmente de los axentes antidisturbios, anque tamién pue requerir sofitu militar. Pa controlar les mases enfurecíes suelen emplegase xeneralmente armes non lletales, como cañones d'agua, bales de goma, pulverizadores de pimienta, porres y/o gas llacrimóxenu.

Dalgunos países empleguen ataques que puen producir muertes pa detener los disturbios, sobro too si se producen baxo la llei marcial, en casos de guerra. Esto permítelo'l derechu militar, siempres y cuando nun se considere a los civiles como oxetivos de forma intencionada. Como consecuencia, suelen producise los llamaos daños collaterales.

En dellos países como Alemaña nel Primeru de Mayu suel haber disturbios. Nos desaloxos policiales d'inmuebles okupaos tamién suelen producise disturbios.

## Llista cronolóxica de disturbios importantes
* 1929: Movimientu del Cuatro de Mayu, China.
* 1960: Disturbios de Stonewall, Estaos Xuníos.
* 1968: Mayu francés, Francia.
* 2001: Cumbre del G8, Xénova, Italia.
* 2005: Desórdenes en Belize en 2005, Belize.
* 2005: Disturbios de Francia de 2005, Francia.
* 2005: IV Cumbre de les Amériques, Arxentina.
* 2005: Disturbios raciales de Sydney (2005), Australia.
* 2006: Disturbios de Dublín (2006), Irlanda.

## Referencies
IRA

Esisten dellos grupos paramilitares qu'utilicen o utilizaron el nome d' **Exércitu Republicanu Irlandés** (o IRA, del inglés *Irish Republican Army*, en gaélicu *Óglaigh na hÉireann* (Voluntarios Irlandeses) y puxen por un estáu irlandés xuníu ya independiente del Reinu Xuníu, conteniendo la islla entera d'Irlanda,cola anesión d'el norte anguaño con Parllamentu propiu pero dientro del Reinu Xuníu. Toos dicen ser herederos del IRA orixinal, "l'exércitu" de la República d'Irlanda, proclamada pol parllamentu o *Dáil Éireann*, conocíu tamién como l'IRA antiguu fundamentalmente 'habría los IRA que vienen darréu:

* L'IRA Provisional (PIRA), fundáu en 1969 y conocíu poles sos campañes demientres les décades de los 70, 80 y 90.
* L'IRA Oficial (OIRA), formáu a partir de los restos de la organización tres la secesión del IRA Provisional en 1969, y militarmente inactivo anguaño.
* L'IRA Auténticu (RIRA), una escisión a partir del PIRA que se remonta a la década de los 90.
* El IRA de la Continuidá (CIRA), otra escisión de los 90 a partir del PIRA.

La denominación **IRA** apaeció por primer vegada mientres la batalla de Lime Ridge (2 de xunu de 1866). Dende aquella los fenianos se organizaron en «reximientos del IRA». 

El dramaturgu Brendan Behan dixo una vegada que'l primer problema en cualesquier programa pa Irlanda yeren las escisiones. Nel casu del IRA, l'afirmación nun pudiere ser más acertada. A partir del IRA antiguu, l'exércitu paramilitar de la República d'Irlanda quedó en minoría y formó l'IRA antitratado, conocíu más tarde como IRA Oficial, del que décades dempués escindiríase'l IRA Provisional. Éste sufrió tamién delles secesiones, fundamentalmente les del IRA Auténticu y l'IRA de la Continuidá, ambos autoproclamaos socesores del Exército de la República d'Irlanda.

## Referencies

## Enllaces esternos
Estelada

La **bandera estelada** o namái **estelada** ta considerada la bandera que simboliza la independencia de Cataluña o de los Países catalanes (anque nel País Valencianu tengan la estrelada valenciana, qu'evolucionó de manera paralela a la *[[Senyera coronada valenciana]]*).

El so orixe data de principios del sieglu XX y naz de la fusión de los cuatro palos tradicionales col triángulu con estrella a imitación de la bandera de Cuba. Escoyóse esti modelu por ser Cuba un estáu que s'independizare va poco d'España y yera, poro, un referente.

Hai dos modelos principales:
*La denomada *estelada blava* (azul), que ye la primera y que s'alcuentra yá en publicaciones de 1918.
*La denomada *estelada vermella* (colorada), que tien connotaciones d'izquierdes pol color de la estrella y suel tar rellacionada cola defensa d'un estáu independiente comunista o socialista.

Nun quedó fixada la orientación de la estrella y delles vegaes tien un llau paralelu cola vara curtia de la bandera - como nos casos anteriores - y a vegaes tien el paralelismu cola vara llarga, como na imaxe de la drecha.

Les sos dimensiones tampoco quedaron fixaes pero suelen tener unes proporciones de 2:3.

Grupos minoritarios interesáronse n'implantar otres banderes estrellaes con diferentes colores pero ensin ésitu nengún.

Dende la creación d'esta bandera, creáronse munches independentistes darréu que tamién teníen una estrella, com agora la gallega, la occitana, l'aragonesa, l'asturina o la saḥariana.

## Referencies

## Enllaces esternos

* Historia de la estelada  
* Galería d'estelades catalanes
Asturina

L**'Asturina** ye una bandera que representa la llucha pola independencia y el socialismu d'Asturies. Ta formada pola Cruz de la Victoria, la mesma qu'apaez na bandera oficial d'Asturies pero ensin l'alfa y la omega, y una estrella colorada arriba a la manzorga. Ye una bandera similar a los d'otros movimientos nacionalistes d'izquierda, qu'inxerten una estrella colorada a la bandera del territoriu en cuestión. L'orixe del nome ta nel denomatu emplegáu pol Conceyu Bable pa referise a la bandera asturiana a metanes de los años setenta del sieglu XX.

## Organizaciones polítiques qu'empleguen l'Asturina
Siendo una bandera nun entamu d'emplegu minoritariu anguaño ta garrando cierta reconocencia al tenela más partíos como d'emplegu habitual o de símbolu d'Asturies. Históricamente, el primer partíu n'usala foi l'Ensame Nacionalista Astur (ENA), pero llueu garraríen el relevu partíos como Andecha Astur, xunto a les sos mocedaes Darréu, la organización d'izquierda soberanista Fai!, la federación de partíos Unidá y les mocedaes MIAS (enantes de la so disolución como organización) y EMIR, amás del PCPE qu'a la fin reconoció la enseña magar qu'esta tien la Cruz de la Victoria, un símbolu relixosu.

## Ver tamién
*Nacionalismu asturianu
*Bandera d'Asturies

## Referencies

## Enllaces esternos

*Banderes del movimientu nacionalista asturianu
*Banderes históriques asturianes
Fernando Alba

**Fernando Alba**  ye un escultor asturianu.

De neñu la so familia treslladóse a Grao y ellí entamó a facer talles artesanales en madera. Col escultor Jorge Martínez Jordán aprendería dibuxu y modeláu, completando la so formación na Escuela d'Artes Aplicaes d'Uviéu y nel Círculu de Belles Artes de Madrid.

En 1966 entamó la so primera esposición individual na galería Benedet d'Uviéu. Los materiales emplegaos pol escultor a lo llargo de la so carrera son diversos: madera, fierro, hormigón. Son bien reconocíos los sos trabayos sobre tueros vaciaos nel so interior. 

A lo llargo de la xeografía asturiana pueden vese un buen númberu d'escultures de Fernando Alba de tipu monumental, fundamentalmente feches en fierro llamináu: *Homenaxe a Clarín* (L'Entregu), o *Sombres de lluz* (Xixón).

Anguaño además del so llabor artísticu ye profesor de la Escuela d'Artes y Oficios d'Uviéu.
Claude Lévi-Strauss

**Claude Lévi-Strauss** . Foi un antropólogu francés nacíu en Bélxica. Llueu de poner clase de filosofía nel so país, foi caderalgu de Socioloxía na Universidá de São Paulo. 

Fundó la nomada antropoloxía estructural, aplicando el métodu estructuralista de la llingüística entamáu por Ferdinand de Saussure a los estudios d'etnoloxía, mitoloxía, sistemes de parentescu, etc... col envís d'establecer les estructures elementales d'eses formaciones de la cultura. Ente les sos obres rescamplen "Les estructures elementales del parentescu" (1949), "Antropoloxía estructural" (1958), "El pensamientu xabaz" (1962) y "Mitolóxiques" (1964-86). Lévi-Strauss ye ún de los pensadores que más influyencia tevo nes ciencies humanes nel Sieglu XX.

## Referencies

## Enllaces esternos
Budismu

El **budismu** ye la relixón, la filosofía, y discutiblemente la sicoloxía, desendolcada en resultes de les enseñances espardíes nel norte de la India por Siddharta Gautama, conocíu como'l Buda, alredor del sieglu V e.C.. 

Buda nun ye nin un dios, nin un mesíes nin un profeta, y el budismu nun predica sobre un creador. *Buddha* ye un títulu nos antiguos idiomes pali y sánscritu, que significa *"el qu'espertó"*. Nel budismu'l términu non solo s'usa pa referise al personaxe históricu, sinón tamién pa referise a cualquier otra persona qu'igualmente tenga realizao lo que se considera como'l descubrimientu personal qu'él fizo. Les enseñances nun son vistes polos siguidores como revelaciones divines nin como dogmes de fe, darréu qu'esiste una dinámica qu'afala a investigales y a interpretales. Considérase que s'algama la so comprendoria pente medies de la meditación y la esperiencia.

L'únicu envís d'estes enseñances ye'l desaniciu dafechu de tou sentimientu d'insatisfaición o frustración. Según el budismu, la causa real de la insatisfaición ye o l'arranamientu ansiosu, o l'apegu, qu'a la so vez son el productu últimu de la ilusión y de la inorancia, entendíes como la perceición errónea de l'auténtica natura de la esistencia. Poro, el cese definitivu d'esta situación denómase *l'[[espertar]]*. Pa guiar l'esfuerzu afayadizu p'algamar esi nuevu estáu, el budismu desendolca y prescribe práutiques d'entrenamientu mental ya emocional, la disciplina ética y l'estudiu.

El budismu ye la cuarta relixón organizada del mundu pol so númberu de siguidores, la mayoría d'ellos n'Asia, con unos 380 millones (o unos 700 millones si s'incluyera a la heteroxénea relixón tradicional china). Toles tendencies del budismu d'anguaño se puen clasificar en dos grandes grupos, el Budismu del Sur (o *[[Theravāda]])* y el Budismu del Este (o *[[Mahāyāna]]*). Una adopción de les práutiques del tantrismu hindú fadría xurdir lo que n'ocasiones s'afirma como una tercera corriente, nomada Budismu del Norte o Tántricu (*[[Vajrayāna]]*), si bien filosóficamente ésta s'inclúi dientro del Mahāyāna.

## Referencies
Leu rumanu

El **leu** (en plural *lei*) rumanu ye la moneda oficial de Rumanía, onde s'utiliza dende la fundación del Bancu Nacional de Rumanía, en 1880. Un leu ta dividíu en 100 bani (en singular ban). El códigu ISO 4217 del leu rumanu d'anguaño ye **RON** y del antiguu (enantes del 1 de xunetu de 2005), **ROL**.

## Tases de cambéu

* 1 euru = 3,7420 RON (30 de xineru de 2008)
* 1 dólar d'Estaos Xuníos = 2,5320 RON (30 de xineru de 2008)

## Referencies

## Enllaces esternos

* Banco Nacional de Rumanía (n'inglés y rumanu)
* Billetes de Banco Mundiales en Polímeru by Stane Štraus  (n'inglés)
Bandera de Rumanía

La **bandera de [[Rumanía]]** ye una bandera tricolor compuesta por tres franxes verticales d'igual anchor, siendo azul la más averada al asta, mariella la central y bermeya la más alloñada del asta. Anque l'usu d'estos colores ye anterior, entamaron a ser usaos como emblema del movimientu nacional rumanu dende 1834. La disposición d'anguaño remóntase a 1867 anque dende entós s'introducieron delles modificaciones: En 1947 eliminóse l'escudu coles armes reales pa sustituyilu pol de la República Popular (Socialista) de Rumanía (que foi retiráu'l 27 d'avientu de 1989) y el 10 de setiembre de 1992 introducióse l'escudu actual.

El 26 de xunu de cada añu celébrase'l día de la bandera (*Ziua Tricolorului* en rumanu) que ye fiesta nacional en Rumanía.

La bandera de Rumanía ye perasemeyada a la bandera de Moldavia, con quien comparte llazos históricos y culturales. Tamién ye idéntica a la bandera de Chad anque nun tienen nenguna venceya.

## Banderes históriques
L'anterior bandera nacional de Rumanía, siendo república socialista (1947-1989), tenía l'escudu nacional nel centru de la franxa mariella. Demientres la revolución de 1989 pudiéronse ver munches banderes col escudu recortáu y el nuevu gobiernu decidió non añader escudu dalu a la bandera quedando igual que la enseña civil demientres el Reinu de Rumanía (1881-1947).

Para torgar tracamundios cola bandera de Chad pola similitú nel diseñu la franxa azul de la bandera de Rumanía ye más baxa como la usada na anterior bandera demientres la esistencia de la república socialista.

## Referencies

## Enllaces esternos
Marilyn Monroe

**Norma Jeane Mortensen** , más conocida como **Marilyn Monroe**, foi una actriz d'Estaos Xuníos ñacida en Los Angeles (California) que llegó a ser un símbolu sexual de los años 1950.

## Filmografía
* *[[Something's Got to Give]]*, (inacabada, 1962)
* *The Misfits* (1961)
* *Let's Make Love* (1960)
* *Some Like It Hot* (1959)
* *The Prince and the Showgirl* (1957)
* *Bus Stop* (1956)
* *The seven year itch* (1955)
* *River of no return* (1954)
* *There's No Business Like Show Business* (1954)
* *Gentlemen prefer blondes* (1953)
* *How to marry a millionaire* (1953)
* *Don't Bother to Knock* (1952)
* *O. Henry's Full House* (1952) 
* *[[Clash by Night]]* (1952)
* *Monkey Business* (1952)
* *We're Not Married* (1952)
* *Niagara* (1952)
* *Home Town Story* (1951)
* *Love Nest* (1951)
* *As Young As You Feel* (1951)
* *Let's Make It Legal* (1951)
* *Right Cross* (1950)
* *The Fireball* (1950)
* *The Asphalt jungle* (1950)
* *All About Eve* (1950)
* *A Ticket to Tomahawk* (1950)
* *Ladies of the Chorus* (1949)
* *Love Happy* (1949)
* *Scudda-Hoo! Scudda-Hay!* (1948)
* *Dangerous Years* (1947)
* *The Shocking Miss Pilgrim* (1947)

## Referencies

## Enllaces esternos

* Marilyn Monroe
Conciencia de clas

Según Marx, la esplotación y enayenadura de la burguesía sobro'l proletariáu ye un fechu y el poder atalantar esa llóxica como antagonismu ye **conciencia de clas**. El so opuestu sería l'alienación; la imposibilidá de ver la esplotación capitalista na propia vida cotidiana.

## Primer etapa na teoría de la conciencia de clas
El marxismu, posteriormente, diose cuenta que nun tol proletariáu tenía conciencia de tala esplotación, polo que davezu ye necesaria una actividá d' *axitación y propaganda*, un tema que ficieron históricamente primero los partíos (comunistes y socialistes) y llueu los distintos movimientos políticos intelectuales y subversivos ente los cualos había munchos paramilitares.

Na conciencia de clas ye perimportante dotar al marcu explicativu de fundamentos sólidos que puean esplicar lo social en contestos determinaos y una suerte de teleoloxía que permita atalantar la direición d'un proyeutu de naturaleza opuesta a los intereses dominantes, ello ye, capitalistes.

A los eventos que suponíen conductes contradictories presentes nun porcentax significativu de la población non-burguesa llamóse-yos *contradicción de clas*, cosa que foi posteriormente cuestionada pol marxismu que postulaba que la conciencia de clas podía contener en sí mesma espacios de contradicción de clas por culpa de la manera totalizante en qu'opera el capitalismu sobro la sociedá.

## Conciencia de clas nes sociedaes contemporanies
Les tresformaciones sociales progresives dende'l sieglu XX promovieron una complexidá estraordinaria nel entramáu social lo qu'afectó abondo la teoría temprana de conciencia de clas, fechu asumíu tanto pol *neomarxismu* como pol posmarxismu. Por embargu les causes d'esta multidimensionalidá tienen nos siguidores y revisores del pensamientu de Marx el mesmu raigañu históricu: l'alienación producía poles estratexes de dominación capitalista.

## Bibliografía
* Gurvitch, Georges, El concepto de clases sociales, Ed. Nueva Visión
* Dahrendorf, Ralf, "Las clases sociales y su conflicto en la sociedad industrial", Ed. Rialp. 
* Althusser, Louis, "La revolución teórica de Marx", Ed. Siglo XXI.
* Marx, Karl, "Manuscritos de economía y filosofía", Alianza Ed. 
* Marx, Karl, "Elementos fundamentales para la crítica de la economía política (Grundrisse), I-III", Ed. Siglo XXI. 
* Marx, Karl, "Sociología y filosofía social", Ed. Península
* Luckacs, Georg, "Historia y conciencia de clase".

## Ver tamién
*Marxismu
*Proletariáu
*Karl Marx
*Clas social
*Estructura social

## Referencies

## Enllaces esternos
Bandera de Nixeria

La **bandera nacional de [[Nixeria]]** foi diseñada en 1959 por un estudiante nomáu Michael Taiwo Akinkunmi y foi adoptada oficialmente'l 1 d'ochobre de 1960.

## Ver tamién
* Escudu de Nixeria

## Referencies

## Enllaces esternos
Bandera d'Angola

La **bandera d'[[Angola]]** ta dixebrada horizontalmente en dos metades, una franxa superior bermeya y una parte inferior prieta. El color bermeyu simboliza'l sangre arramáu pol pueblu demientres la llucha pola independencia y el prietu simboliza al continente africanu. El símbolu del centru, en color mariellu, compónse d'una rueda dentada entecruciada con un machete y una estrella. La rueda dentada representa a los trabayadores industriales, el machete a los campesinos agricultores, y la estrella'l progresu y la solidariedá internacional. Los símbolos remembren la foz y el martiellu de la Bandera de la Xunión Soviética, representativos del comunismu.

## Nueva bandera propuesta

Nel 2003 foi propuesta una nueva bandera nacional p'Angola. Ta compuesta por 5 franxes horizontales en tonos azul, blancu y bermeyu. Les dos franxes azules, nos estremos superior ya inferior, representen la xusticia, la solidariedá y la llibertá; les dos franxes de blancu, contigües a les anteriores, representen la paz, la xunidá y l'harmonía, mentanto la franxa central de bermeyu representa'l sacrificiu, tenacidá ya heroísmu. Nel centru asítiase'l dibuxu d'un sol de 15 rayos y tres círculos non concéntricos, asemeyáu a los dibuxos afayaos na cueva de Tchitundo-Hulu, na provincia de Namibe, y que representa'l patrimoniu cultural angolanu.

El 28 d'agostu d'aquel añu foi aprobada pola *Comisión Constitucional*; por embargu, esiste un movimientu popular a la escontra d'esta bandera, que namái podrá ser oficializada cuando s'afite una nueva Asamblea Constituyente.

## Ver tamién
* Escudu d'Angola

## Referencies

## Enllaces esternos
Escudu d'Angola

L'escudu d'armes d'Angola espeya'l pasáu reciente de la nueva nación. Hai un fuerte simbolismu marxista nel escudu d'armes, que va más alló de lo que s'alcuentra na bandera nacional.
Nel centru del escudu ta un machete y un azadón, que representen la revolución al traviés de la cuala la nación algamó la so independencia, y la importancia de los trabayadores agrícoles. Sobro dambos emblemes hai una estrella que davezu s'alcuentra en semeyes socialistes. La estrella se diz que representa'l progresu. El sol ñaciente ye'l símbolu tradicional d'un nuevu entamu. Estos emblemes tán toos dientru d'un círculu formáu por una rueda mediu dentada que representa los trabayadores industriales, y mediu racimu de fueyes de café que simboliza la industria cafetera.
Na parte inferior hai un llibru abiertu que representa la educación. Baxu ésti hai un lletreru que diz “República d'Angola”, anque ta escritu en Portugués.

## Ver tamién
* Bandera d'Angola

## Referencies

## Enllaces esternos
Fuelgues del 62

Les **Fuelgues del 62** o fuelgues mineres del 62 fueron una serie de fuelgues qu'entamaron na minería asturiana, nel ecuador de la dictadura franquista y que entamaríen na Cuenca del Caudal pa estendese territorialmente por Asturies y por otros sectores productivos. Les fuelgues y la represión d'estes ficieron d'Asturies el referente de la llucha antifranquista y que n'otres fasteres del Estáu se sumaren a la fuelgues.
 
Nel ecuador de la dictadura franquista tamos nun momentu represivu mui fuerte, una fuelga ye "rebelión militar" o "sedición" qu'implicaba Conseyu de guerra (poro col cósdicu de xusticia militar).
* Pa la Cuenca del Caudal y espárdese per Asturies, tres l'exemplu d'Asturies y la solidaridá pa colos trabayadores asturianos fizo espardese per otres zones del Estáu.
* Esto ye la primer vegada que pasa nel Franquismu.
* Da llugar a efeutos notables:

## Manifiestu solidariu d'intelectuales
-Manden un escritu al ministru Manuel Fraga pidiedo 2 coses:
*1- Saber lo que pasa nel estáu por medios españoles.
*2- Fuelgues puen resolvese por víes pacífiques.

Esti manifiestu faise por una fuelga d'obreros y el focu d'esta ye Asturies. En Mayu 1962, l'himnu "Asturias patria querida" ye subversivu. Mesmamente Montalbán ye deteníu por cantala), manifestaciones d'estudiantes en Madrid y otres fasteres cantabase “Asturies si, Franco non”
Participen:
* Ramón Menéndez Pidal

## Asturies referente
Asturies ye'l “focu qu'alluma”, Asturies nesti momentu ye la vanguardia del antifranquismu.
*Debuxu de Picasso (1963) donación p'aída, edítase en Francia

*Alberti refai'l so poema de 1934 y prolóngalu con 2 estrofes nueves “nun sería quien soi si nun te siguiera a ti”
“los mineros marquen el camín”

*Solidaridá internacional nos 5 continentes, Sydney, Alemaña, Estaos Xuníos, Canadá,... d'un sindicatu de Kenia, el parllamentu uruguayu llega a tratar el tema.

## Resolución
Declárase l'Estáu d'esceición, hai una militarización de les cuenques, pero la fuelga sigue y sigue medrando. 
El ministru de trabayu llega a negociar colo que pal réxime son “delincuentes” ello ye con comisiones de mineros, non colos representantes oficiales del Sindicatu vertical, incluso llega dar un discursu pola radio. 

El ministru (y el franquismu) ceden na subida de salarios. Apruébase en Conseyu de Ministros y espublizase nel BOE (enantes tovia d'aparar la huelga). Fechu únicu na Historia del franquismo.

## Referencies

## Enllaces esternos
Falsa conciencia

Karl Marx denomó como **falsa conciencia** al pensamientu de los individuos que nun ye consecuente coles sos condiciones materiales d'esistencia.

Según Marx, ye'l ser social el que determina la concencia, non la concencia la que determina'l ser social.

Un exemplo de falsa concencia ye l'adopción de la ideoloxía burguesa por un trabayador asalariado. Esto tamién pue espresase diciendo que esi trabayador nun tien concencia de clas, ya qu'adouta una visión del mundu que nun concuerda colos sos intereses individuales y de clase, sinón colos intereses de clase antagonísta.

Marx explica el fenómenu de la falsa concencia como un productu de l'alienación. Si l'actividá social de los individuos ye alienada (nun se correspuende coles sos necesidaes y deseyos), la concencia d'estos individuos tamién lo será. La falsa concencia de los trabayadores asalariados, entós, esplícase pola so esistencia social como clas dominada.

## Referencies

## Enllaces esternos
Bandera d'Arxelia

La **bandera d'[[Arxelia]]** foi usada por primer vez el 3 de xunetu de 1962. Ta compuesta por dos metaes, una verde y otra blanca. Al centru de la bandera asítiase una media lluna menguante xunta una estrella de cinco puntes, dambes de color bermeyu. El color blancu representa la pureza, mentantu'l verde y la lluna representen l'Islam. 

Dizse qu'esta bandera foi utilizada per primer vez poles tropes d'Abdel Kadir nel sieglu XIX, d'otra miente, nun hai pruebes concretes d'aquello. Lo que sí ye nidio que modelos asemeyaos foron usaos pol Frente de Lliberación Nacional demientres la Guerra d'Independencia, y foren estos símbolos nos que se basaron los arxelinos pa crear la so bandera nacional.

## Otres banderes

## Ver tamién
* Escudu d'Arxelia

## Referencies

## Enllaces esternos
Escudu d'Arxelia

La versión d'anguaño del **escudu d'[[Arxelia]]** adoutóse'l 1 de payares de 1976.

Na parte d'arriba del escudu s'asitia'l sol ñaciente, símbolu d'una nueva dómina. Embaxu'l sol apaez representada la mano de Fátima, símbolu tradicional islámicu. Nel horizonte apaez representáu'l Cordal del Átlas. A los pies de la cordillera apaecen representaos elementos vexetales ya edificios que simbolicen l'arrane de progresu industrial y agrícola del país. Na parte d'abaxu del escudu apaecen representaos el creciente (lluna creciente) y la estrella de cinco puntes de color roxu que tamién figuren na bandera nacional. 

Los elementos del escudu apaecen arodiaos pol denomatu oficial del país n'árabe: “*Al Jumhūrīyah al Jazā'irīyah ad Dīmuqrāţīyah ash Sha'bīyah*” (*República Popular Democrática d'Arxelia*).

## Ver tamién
* Bandera d'Arxelia

## Referencies

## Enllaces esternos
Bandera de Benín

La **bandera de [[Benín]]** foi orixinalmente adoptada en 1959 y reemplazada en 1975. El 1 d'agostu de 1990, el diseñu d'anguaño foi reinstauráu, tres la cayida del réxime comunista. El diseñu ta compuestu por tres franxes colos colores panafricanos: la vertical xunto al asta ye de color verde y representa la esperanza, la mariella superior horizontal a l'abondanza y la bermeya inferior al coraxe.

Ente 1975 y 1990, la bandera emplegada constaba d'un fondu verde con una estrella bermeya nel requexu superior izquierdu, como símbolu del pueblu revolucionario.

## Ver tamién
* Escudu de Benín

## Referencies

## Enllaces esternos
Entornu de desarrollu integráu

Un **entornu de desarrollu integráu** o n'inglés **integrated development environment** (IDE) ye un programa compuestu por un conxuntu de ferramientes pa un programador.

Pue dedicase sólu a un llinguaxe de programación o bien, pueden usase varios.

Un IDE ye un entornu de programación empaquetáu como un programa de aplicación, esto ye, consiste nun editor de código, un compilador, un depurador y un constructor de interfaz gráfica GUI. Los IDEs puen ser aplicaciones por sí soles o puen ser parte d'aplicaciones que ya haya.

Los IDEs proveen d'un marcu de trabayu amigable pa la mayoría de los llinguaxes de programación tales como C++, Java, C#, Basic, Object Pascal, Velneo, etc.
Escudu de Benín

L**'escudu d'armes de [[Benín]]** foi readoptáu en 1990 depués de ser reemplazáu en 1975. Na parte superior del emblema ta la cresta nacional, que consiste en dos cuernos con panoyes de maíz rellenes d'arena. Se diz qu'esto simboliza la prosperidá. Baxu la cresta hai un escudu que contién les armes de Benin.

L'escudu ta dixebráu en cuatro cuarteles. El cuartel esquierdu superior contién un castiellu al estilu de la “Somba”, representativu de la hestoria de Benín. Nel cuartel superior drechu ta la Estrella de Benín, la máxima condecoración de la nación. Embaxu d'ella hai un barcu, que simboliza l'arribada de los europeos a Benín. Nel cuartel inferior esquierdu hai una palmera.

L'escudu ye sosteníu por un par de lleopardos, l'animal nacional de Benín. Baxu l'escudu ta'l lema de Benín en Francés, "Fraternité, Justice, Travail", que significa Fraternidá, Xusticia, Trabayu.

## Ver tamién
* Bandera de Benín

## Referencies

## Enllaces esternos
Escudu de Botsuana

L**'Escudu d'armes de [[Botsuana]]** consiste nun campu blancu nel que figuren tres bandes azules ondulaes nel centru que representen la confianza de Botsuana nel agua, trés ruedes dentaes acoplaes que representen la industria, y un toru na bas que simboliza la industria del ganáu. El blasón ta sosteníu por dos cebres, una que sostién un canil d'elefante, representando la fauna natural del país y otra que sostién una espiga de sorgu, un productu agrícola importante del país. Na parte inferior, un pergamín aú se llee'l lema nacional "Pula" (Lluvia). Esti lema rescampla la importancia que tien l'agua para Botsuana.

## Referencies

## Enllaces esternos
Bandera de Burkina Fasu

La **bandera de [[Burkina Fasu]]** ta formada por dos franxes horizontales d'igual anchor, de color bermeyu la d'arriba y verde la d'abaxo, con una estrella mariella de cinco puntes nel centru la bandera. Los colores son los del panafricanismu (que se basen nos de la bandera d'Etiopía), anque tamién representen a la revolución socialista (el bermeyu) y a la fecundidá de la tierra de Burkina Fasu (el verde). La estrella mariella representa la rellumosa guía de la revolución.

Esta bandera foi adoptada'l 4 d'agostu de 1984.

## Banderes históriques

Fasta'l 4 d'agostu de 1984, el nome de Burkina Fasu yera Altu Volta, y dende la so independecia de Francia'l 1 d'agostu de 1960 hasta esta data la bandera d'Altu Volta yera una tricolor formada por tres franxes horizontales, prieta, blanca y bermeya, representando a los trés mayores ríos del país, el Volta Prietu, el Volta Blancu y el Volta Bermeyu.

## Ver tamién
* Escudu de Burnika Fasu

## Referencies

## Enllaces esternos
Escudu de Burkina Fasu

L**'escudu d'armes de [[Burkina Fasu]]** reproduz la bandera nacional. Ye de campu cortáu. Na parte d'arriba del escudu hai un pergamín onde se llee'l nome del país "Burkina Fasu" y na parte d'abaxo hai otru pergamín col llema nacional "Unité, Progrès, Justice" (Xunidá, Progresu, Xusticia). L'escudu ta sosteníu por dos caballos que representen el coraxe, dos llances y un llibru representando la educación.

## Referencies

## Enllaces esternos
Mariano Moré

**Mariano Moré Cors**  foi un pintor asturianu.

La so familia yera la propietaria de la empresa Litografía Artística Hermanos Moré (posteriormente Metalgráfica Moré), asitiada nel barriu xixonés de La Calzada), polo que dende bien mozu tuvo arrodiáu d'un ambiente artísticu. Casó con Encarnación Muñiz García-Cañedo y tuvo dos fíos, Covadonga y Félix.

ecibió enseñances de Nemesio Lavilla na so ciudá natal y posteriormente na Escuela Superior de Belles Artes de San Fernando, de Madrid, ampliando los sos conocimientos en viaxes per Italia y Francia.

Fizo'l serviciu militar en Marruecos, onde cubrió la información relativa a esta guerra pal diariu xixonés La Prensa. En acabando la guerra tornó a Xixón, presentando la so primer esposición en añu 1921 nos locales del Atenéu Obreru.

El so estilu yera costumista y los temas que pintaba solíen tar rellacionaos cola mar, la mina o les romeríes asturianes.

Durante la Guerra Civil Española trabayó como dibuxante y cartelista pa les fuercies del Frente Popular, polo que cuando terminó la guerra pasó dellos años en prisión (foi lliberáu en 1940).

Participó en delles esposiciones nacionales, nes qu'obtuvo diversos premios. Tamién foi nomáu profesor de la Escuela d'Oficios Artísticos y Artes Aplicaes, de Madrid. Arriendes de les esposiciones que fizo per España, tamién participó en delles en Méxicu.

Morrió n'Uviéu a los 75 años d'edá.

## Referencies

## Enllaces esternos
Bandera de Camerún

La **bandera de [[Camerún]]** ta formada por tres franxes verticales, siendo verde la más averada al asta, roxa la central, y mariella las más alloñada del asta, con una estrella mariella nel centru de la franxa roxa. Esta combinación de colores provién de los colores del panafricanismu, y el diseñu ta adaptáu de la bandera de Francia. La franxa central (roxa) representa la xunidá, y la estrella ye conocida como la "estrella de la xunidá". La franxa mariella simboliza'l sol, ansí como la sabana del norte'l país, mentantu que la franxa verde representa a les selves del sur de Camerún.

La bandera d'anguaño foi adoptada'l 30 de mayu de 1975, data na que Camerún convirtióse nun estáu unitariu.

L'anterior bandera de Camerún yera asemeyada a la d'anguaño, pero tenía dos estrelles.

## Ver tamién
* Escudu de Camerún

## Referencies

## Enllaces esternos
Bandera de Botsuana

La **bandera de [[Botsuana]]** adoptóse'l 30 de setiembre de 1966. La bandera ye de color azul claru con una banda horizontal prieta de bordes blancos. Les bandes tienen un radiu de 9:1:4:1:9. El color azul representa l'agua, específicamente la lluvia (*pula* en tswana). Les bandes prieta y blanca del centru representen l'harmonía racial, y refiérense tamién a les cebres que sostienen l'escudu nacional.

## Ver tamién
* Escudu de Botsuana

## Referencies

## Enllaces esternos
Bandera de Chad

La bandera nacional de la República de Chad ye una bandera tricolor formada por tres franxes verticales, siendo azul la más averada al asta, mariella la central, y roxa la más alloñada del asta. Magar de la semeyanza ente esta bandera y otres como la rumana, o l'andorrana, nun tien nengún tipu de venceya con estes. Los colores de la bandera de Chad xurden de la combinación de los colores de la bandera de Francia (antigua metrópolis) y los tradicionales colores del panafricanismu.

Esta bandera foi adoutada'l 6 de payares de 1959.

## Ver tamién
* Escudu de Chad

## Referencies

## Enllaces esternos
Escudu de Chad

L**'escudu d'armes de [[Chad]]** foi adoptáu en 1970. El centru del escudu ye un campu chevronáu d'oru y azul. El blasón ye sosteníu por dos figures: un arruí y un lleón rampantes y d'oru cargaos con una punta de gules. L'escudo ta surmontáu por una figura de gules que representa al sol. Na parte d'abaxu del escudu apaecen la Orde Nacional del Chad, la condecoración más importante del país y, escritu nuna cinta, el llema nacional: “*Unité, Travail, Progrès*” (*Xunidá, Trabayu, Progresu*).

El sol de gules simboliza l'entamu d'un nuevu tiempu pal país. La cabra representa a la zona norte del país y el lleón al sur. El color azul simboliza l'agua del Llagu Chad.

## Ver tamién
* Bandera de Chad

## Referencies

## Enllaces esternos
Bandera d'El Congu

La **bandera nacional** d'El Congu foi orixinalmente adoptada'l 18 d'agostu de 1958. Consiste nuna banda diagonal mariella ancha que tien el so orixe na esquina inferior izquierda del llau del mástil y que delimita dos triángulos: ún superior, de color verde, y ún inferior, de color colloráu. Los colores son los tradicionales del panafricanismu: el colloráu representa la llucha pola llibertá, el verde la natura del país, y el mariellu la riqueza de la natura.

Esta bandera foi abandonada en 1970, tres de la proclamación de la **República Popular d'El Congu**. Esti réxime camudó la bandera, que pasó a ser collorada entera, incluyendo namái l'escudu d'armes de la República Popular nel cantón (esquina superior izquierda, xunta'l mástil). La cayida del réxime traxo apareyada la recuperación de la bandera qu'equí recoyemos, que volvió ser la oficial de magar.

## Ver tamién
* Escudu d'El Congu

## Referencies

## Enllaces esternos
Escudu d'El Congu

Nel **escudu d'armes d'[[El Congu]]**, nun campu d'oru partíu por una onda de sínople, figura como "*proteutor*" un lleón rampante de gules, llinguáu, uñáu y armáu de sínople que suxeta una antorcha. Timbra l'escudu una corona d'oru y sínople na qu'apaez grabáu'l denomatu oficial del país en francés: "*République du Congo*". 

Sostienen l'escudu dos figures (tenantes o soportes en terminoloxía heráldica) con forma d'elefante africanu de sable, colocaes sobro una barra de gules. Na parte inferior apaez una cinta cargada col llema nacional, "*Unité, Travail, Progrès*" ("*Xunidá, Trabayu, Progresu*").

## Referencies

## Enllaces esternos
Bandera de Costa de Marfil

La **bandera de [[Costa de Marfil]]** ye una bandera tricolor, inspirada na bandera de Francia, que ta formada por tres franxes verticales d'igual anchor, siendo de color naranxa la del llau del asta, de color blanca la central y verde la esterior. El color naranxa representa la tierra y les sabanes del norte'l país. El color blancu representa la paz. Mentantu que'l color verde representa la esperanza y les viesques del sur.

## Ver tamién
* Escudu de Costa de Marfil

## Referencies

## Enllaces esternos
Escudu de Costa de Marfil

L**'escudu de [[Costa de Marfil]]** na so versión d'anguaño foi adoptáu nel añu 2001. Na parte central del escudu figura la tiesta d'un elefante africanu. Ésti animal ye un símbolu rescampláu del país, ye'l de mayor tamañu afayáu y amás Costa de Marfil ye un territoriu perconocíu pol marfil, recursu que dio nome a esti país. Na parte d'arriba del escudu ta representáu'l sol ñaciente, el símbolu tradicional d'un nuevu entamu. Na parte d'abaxu figura'l denomatu oficial del país en francés, "*Republique de Cote d' Ivoire*" ("*República de la Costa de Marfil* "), escrita nuna cinta colos colores de la bandera nacional.

## Ver tamién
* Bandera de Costa de Marfil

## Referencies

## Enllaces esternos
Escudu de Camerún

L**'escudu de [[Camerún]]** ye un blasón cortináu de sínople, oru y gules. Na partición de gules figuren nel mapa del país representáu d'azul y, delantre'l mapa, una ballanza de color sable con platillos d'plata. El mapa y la balanza tán surmontaos por una estrella de cinco puntes d'oru.

L'escudu ta suxetu por dos fasces cruciaos y, na so parte superior, apaez escritu'l llema nacional en francés ya inglés: “*Paix, Travail, Patrie*” “*Peace, Work, Fatherland*” (“*Paz, Trabayu, Patria*”)

Na parte d'abaxu del escudu figura, tamién n'inglés y francés, el denomatu oficial del Camerún: “*Repulic of Cameroon*” “*Republique du Cameroun*” (“*República de Camerún*”)

Los tres colores de les particiones del escudu son los que figuren na bandera nacional. 

Los fasces simbolicen l'autoridá de la República camerunesa, la balanza ye'l conocíu símbolu de la xusticia y la estrella de cinco puntes que figura sobro la balanza y el mapa representa la xunidá del país.

## Ver tamién
* Bandera de Camerún

## Referencies

## Enllaces esternos
Escudu d'Eritrea

L**'escudu d'armes d'[[Eritrea]]** foi adoptáu'l 24 de mayu de 1993, la data de la declaración d'independencia. Amosa un dromedariu en colores naturales arodiáu por una guirnalda de fueyes d'olivar. Nel fondu ta un pergamín col nome de la nación nos idiomes oficiales, Inglés nel centru, Tigrinya a la izquierda y Árabe a la drecha.

## Ver tamién
* Bandera d'Eritrea

## Referencies

## Enllaces esternos