Seleuco I Nicátor

**Seleuco I**, llamáu **Nicátor**  foi'l postreru de los llamaos *diádocos*. Reinó en Babilonia y Siria dende'l 305 e.C. al 281 e.C. Foi'l fundador de la Dinastía Seléucida y del Imperiu seléucida.

## Ascensu al poder imperial
Fuera xeneral nel exércitu d'Alexandru Magnu y dos años dempués de la muerte d'ésti, nel 321 e.C., foi nomáu *sátrapa* (gobernador) de Babilonia y más tarde, rei d'esti territoriu, pero dempués de la muerte y derrota del xeneral Antígono I Monóftalmos, Seleuco facer col poder del estensu dominiu que llegaba hasta l'actual Paquistán, Irán, los montes de la India y los desiertos del mar d'Aral. De tolos diádocos que se partieron l'imperiu d'Alejandro, Seleuco foi quien se llevó la más estensa parte qu'entendía venti pueblos de distintes etnies, llingües y relixón, y que sumaba más de 30 millones d'habitantes.

Nel añu 301 e.C. llibrárase la batalla de Ipsos na que llucharon Casandro de Macedonia, Lisímaco de Tracia y Seleuco contra Antígono Monóftalmos, perdedor de la guerra y qu'hasta entós se fixo col control de tol imperiu d'Alejandro col enfotu de ser l'únicu rei. A partir d'esa victoria Seleuco reinó sele sobre l'estensu territoriu descritu enantes.

## Reináu
Seleuco supo caltener unes bones rellaciones polítiques y comerciales cola India. Unvió a esti país al so secretariu Megástenes, a la corte del rei indiu llamáu Chandragupta (en griegu Sandrácoto), fundador de la gran dinastía Maurya. Los alcuerdos consolidar pol matrimoniu ente'l rei indiu y una fía de Seleuco. A la vuelta del so viaxe, Megástenes escribió un gran rellatu, del que namái quedaron curtios estractos, y ésta foi la primer vegada que los griegos tuvieron una narración sobre cuestiones rellacionaes con esti país.

A lo llargo del so reináu, Seleuco fundó delles ciudaes importantes. Na vera occidental del ríu Tigris (que naz na actual Turquía y desagua nel golfu Pérsicu), al noroeste de Babilonia, construyó Seleucia del Tigris, que foi amás la capital. Seleucia foi'l centru del comerciu. Asina mesmu fundó Seleucia Pieria, Seleucia Traquea y Antioquía (na actual Turquía).

Seleuco siguió un sistema de gobiernu bien paecíu al de los anteriores reis de Persia (Irán). Cada provincia taba rexida por un sátrapa (gobernador). Pero al ser un reinu tan grande y tan estendíu y con etnies y xentes tan distintes, los problemes empezaron a llegar, sobremanera na zona que taba formada por pueblos perses, medos y bactrianos que caltuvieren la so antigua relixón y la so llingua. Asina ye que cuando los sátrapas tuvieron conocencia del empiezu de la decadencia de la Dinastía seléucida, aprovecharon pa faese independientes. El sátrapa o gobernador griegu de la Bactriana tomó'l títulu de rei nel 255 e.C. y asina empezó'l reinu de Bactriana (güei país de Balkh, no qu'anguaño ye parte d'Afganistán, Uzbequistán y Taxiquistán), que duró hasta l'añu 126 e.C. El so idioma foi siempres el griegu.

Seleuco morrió asesináu por Ptolomeo Cerauno. Asocedió-y nel tronu'l so fíu Antíoco I Sóter.

## Ver tamién
* Macedonia
* Alexandru Magnu
* Dinastía Seléucida
* Dinastía Ptolemaica
* Batalla de Ipsos

## Bibliografía
* *Grecia trubiecu d'Occidente* de Peter Levi. Ediciones Folio S.A. ISBN 84-226-2616-0
* *Historia Universal Oriente y Grecia* de Ch. Seignobos. Editorial Daniel Jorro, Madrid 1930
* *La Historia y los sos protagonistes*. Ediciones Dolmen, 2000

## Enllaces esternos

## Referencies