open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Hibiscus radiatus

***Hibiscus radiatus***, ye una especie de hibisco perteneciente a la familia de les malvacees. Ye orixinaria del Sureste d'Asia. Tien una gran semeyanza con *[[Hibiscus cannabinus]]* de la que s'estrema poles sos fueyes.

## Descripción
Les flores algamen los 15 cm de llargor, son de color mariellu con un centru de color púrpura. Les fueyes son dentaes, coles cimeres lobulaes en trés o cinco partes. De cutiu cultívase como verdura o planta melecinal.

## Distribución
Ella ye orixinaria del Bangladex, India, y Myanmar.
Naturalizada y cultivada en Myanmar, China, n'América, Méxicu, El Salvador, Hondures, Panamá, Guyana, Venezuela, Ecuador...

## Taxonomía
*Hibiscus radiatus* describióse por Antonio José de Cavanilles y espublizóse en *[[Monadelphiae Classis Dissertationes Decem]]* 3: 150–151, pl. 54, f. 2. 1787. 
;Etimoloxía:
***Hibiscus***: nome xenéricu que deriva de la pallabra griega: *βίσκος* ( *hibískos* ), que yera'l nome que dio Dioscórides (aC. 40-90) a *[[Althaea officinalis]]*.

***radiatus***: epítetu llatín que significa "radiante".
;Sinonimia:
* *Canhamo braziliensis* Perini
* *Hibiscus cannabinus var. unidens* (Lindl.) Hochr.
* *Hibiscus lindleyi* Wall.
* *Hibiscus unidens* Lindl.
## Ver tamién
* Terminoloxía descriptiva de les plantes
* Cronoloxía de la botánica
* Historia de la botánica
* Carauterístiques de les malvacees

## Referencies

## Bibliografía
# Diss. 3:150, t. 54, fig. 2. 1787
# AFPD, 2008. African Flowering Plants Database - Base de Donnees des Plantes a Fleurs D'Afrique.
# CONABIO, 2009. Catálogo taxonómico de especies de México. Cap. nat. Méxicu 1.
# Correa A., M. D., C. Galdames & M. S. de Stapf 2004. Catálogo de las Plantas Vasculares de Panamá. Cat. Pl. Vasc. Panamá 1.
# Flora of China Editorial Committee, 2007. Fl. China Vol. 12.
# Funk, V., T. Hollowell, P. Berry, C. Kelloff, and S.N. Alexander 2007. Checklist of the Plants of the Guiana Shield (Venezuela: Amazonas, Bolivar, Delta Amacuro; Guyana, Surinam, French Guiana). Contr. U.S. Natl. Herb. 55: 1–584.
# Zuloaga, F. O., O. Morrone, M. J. Belgrano, C. Marticorena & E. Marchesi (eds.) 2008. Catálogo de las plantas vasculares del Cono Sur (Arxentina, Sur de Brasil, Chile, Paraguay y Uruguái). Monogr. Syst. Bot. Missouri Bot. Gard. 107(1): i–xcvi, 1–983; 107(2): i–xx, 985–2286; 107(3): i–xxi, 2287–3348. 

## Enllaces esternos

* http://plants.jstor.org/taxon/Hibiscus.radiatus
* USDA, ARS, National Genetic Resources Program. Germplasm Resources Information Network - (GRIN) [Data from 07-Oct-06]. http://www.ars-grin.gov/cgi-bin/npgs/html/taxon.pl?19074
Hippobroma longiflora

**España caballos** o **ciega güeyu**, ***Hippobroma*** ye un xéneru monotípicu de plantes perteneciente a la familia Campanulaceae. La so única especie: *[[Hippobroma longiflora]]* (L.) G.Don, Xen. Hist. 3: 717 (1834), ye orixinaria de Xamaica y estendióse per tol mundu, naturalizándose nos trópicos americanos y n'Oceanía.

## Descripción
Son yerbes perennes erectas o decumbentes, con un tamañu de 30–50 (–90) cm d'altu. Fueyes elíptiques a oblanceolaes, mayormente (5–) 10–20 cm de llargu y (1–) 2–5 cm d'anchu, gruesa ya irregularmente repando-dentaes con 15–20 dientes grandes según tamién callosu-denticulaes con 4–6 vegaes más dientes pequeños. Flores solitaries nes axiles de les fueyes, pedicelos ca 0.4–0.8 cm de llargu, con un par de bractéoles basales, filiformes y 2–4 mm de llargu; hipanto obcónico, 6–10 mm de llargu, llobos de la mota más o menos lliniares, márxenes callosu-denticulaos; corola hipocrateriforme, blanca a blanca colos nervios verde macios, tubu 5–13.5 cm de llargu, llobos subiguales, 1.3–2.7 cm de llargu; filamentos glabros, connaos distalmente, anteres connaes, llixeramente encorvaes, les anteres más curties ca 3 mm de llargu, con fascículos de tricomas trupos nel ápiz y les más llargues ca 5–6 mm de llargu, blancu-barbaes nel ápiz. Cápsules 1.2–2 cm de llargu, 4/5 o más ínferas, biloculaes, loculicidas apicalmente; granes foveolado-reticulaes.
## Propiedaes

Ye notable por tener principios activos de dos alcaloides: lobelina y nicotina. Los efeutos de la nicotina y lobelina son abondo similares, con efeutos psicoactivos, a dosis pequeñes y con efeutos desagradables como vultures, paralís muscular y temblón en dosis más altes. Por esta razón, *H.longiflora* (y los sos varios sinónimos) fai referencia tocantes a la so toxicidá nos sos usos de etnobotánica.

Al retirar esta maleza, ye importante usar guantes: la cazumbre ye un irritante que puede ser absorbíu pola piel, y una pequeña cantidá de cazumbre nos güeyos puede causar ceguera.

## Taxonomía
*Hippobroma longiflora* describióse por (L.) G.Don y espublizóse en *[[A General History of the Dichlamydeous Plants]]* 3: 717. 1834.
;*[[sinonimia (bioloxía)|Sinonimia]]:
* *Lobelia longiflora* [[L.]], Sp. Pl.: 930 (1753).
* *Rapuntium longiflorum* (L.) [[Mill.]], Gard. Dict. ed. 8: n. 7 (1768).
* *Isotoma longiflora* (L.) [[C.Presl]], Prodr. Monogr. Lobel.: 42 (1836).
* *Laurentia longiflora* (L.) [[Peterm.]], Pflanzenreich: 444 (1845).
* *Solenopsis longiflora* (L.) [[M.R.Almeida]], Fl. Maharastra 3A: 155 (2001).
* *Isotoma runcinata* [[Hassk.]], Bonplandia (Hannover) 7: 181 (1859).
* *Laurentia longiflora var. runcinata* (Hassk.) [[Y.Wimm.]], Ann. Naturhist. Mus. Wien 56: 337 (1948).
* *Isotoma longiflora var. runcinata'' (Hassk.) Panigrahi, P.Daniel & M.V.Viswan., Indian J. Forest. 4: 151 (1981). 
## Ver tamién
* Terminoloxía descriptiva de les plantes
* Historia de la botánica
* Carauterístiques de les campanulacees
## Referencies

## Enllaces esternos
Hippophae rhamnoides

***Hippophae rhamnoides*** o **espín mariellu** ye una planta de la familia Elaeagnaceae. 
## Distribución
Ye nativa d'Europa, Asia Menor y el Cáucasu onde crez en terrenes arenosos, dunes y veres del mar onde de cutiu constitúi espesures.
## Descripción
Ye un arbustu espinosu qu'algama 1-3 metros d'altor. Tueru y cañes de color pardu claru y escamoses. Les fueyes caduques son estreches, llanceolaes y plateaes pol viesu. Les flores son pequeñes, unisexuales, de color verde y formando llargos recímanos. El frutu ye un aqueniu de color anaranxáu arrodiáu d'un mota carnosu que-y da aspeutu d'una drupa.

## Propiedaes
* Apurre abondosa vitamina C.
* Col frutu prepárense delicioses auries.
* Estimulador del mambís, amenorga l'astenia y bien utilizáu contra l'escorbutu.
## Taxonomía
*Hippophae rhamnoides* describióse por (L.) A.Nelson y espublizóse en *[[Species Plantarum]]* 2: 1023–1024. 1753.
;Sinonimia:
* *Elaeagnus rhamnoides* (L.) A.Nelson
* *Rhamnoides hippophae* Moench

## Ver tamién
* Terminoloxía descriptiva de les plantes
* Cronoloxía de la botánica
* Historia de la botánica

## Referencies

## Enllaces esternos
Hippeophyllum scortechinii

***Hippeophyllum scortechinii*** ye una especie d'orquídea. Ye orixinaria d'Asia.

## Descripción
Ye una orquídea de tamañu medianu, que crez con vezu d'epífita con un tueru curtiu que lleva 4 a 6 fueyes, estruyíes lateralmente, lliniales, agudes, asitiaes nun ángulu agudu, les fueyes baxes pequeñes y les cimeres más grandes. Floria nuna inflorescencia terminal, colgante de 50 cm de llongura cubierta densamente de munches flores con bráctees llanceolaes y agudes y con flores non retorcigañaes.

## Distribucción y hábitat
Alcuéntrase en Malasia, Borneo, Java, Sulawesi? y Sumatra, nes tierres baxes y montes riberanos nos tueros de los árboles con mofu n'elevaciones d'alredor de 50 metros.

## Propiedaes
En Java los frutos d'esta especie xunto coles frutes (non necesariamente toes xuntes) de *[[Plocoglottis javanica]], [[Bulbophyllum vaginatum]]*; y *[[Dendrobium crumenatum]]* fiérvense y el zusmiu aplicar nos oyíos pa sanar el dolor de los mesmos.

## Taxonomía
*Hippeophyllum scortechinii* describióse por (Hook.f.) Schltr. y espublizóse en *[[Die Flora der Deutschen Schutzgebiete in der Südsee]]* 107. 1905. 
;Etimoloxía:

***Hippeophyllum***: nome xenéricu

***scortechinii***: epítetu dau n'honor del botánicu Benedetto Scortechini.
;Sinonimia:
* *Iridorchis scortechinii* (Hook. f.) Kuntze 
* *Iridorkis scortechinii* (Hook.f.) Kuntze 
* *Oberonia scortechinii* Hook.f.

## Ver tamién
* Terminoloxía descriptiva de les plantes
* Cronoloxía de la botánica
* Historia de la botánica
* Polinización n'orquídees
* Carauterístiques de les orchidacees

## Referencies

## Enllaces esternos
Hopea chinensis

***Hopea chinensis*** ye una especie d'árbol de tamañu medianu (15-20 metros) d'altor) na familia Dipterocarpaceae. Alcuéntrase en China, (S y SO Guangxi, S y SE de Yunnan) y el norte de Vietnam.

*H. chinensis* ye una especie en peligru d'estinción amenazada pola esplotación de la so madera durable. En China atopar so la proteición nacional de primer clase.

## Propiedaes
*H. chinensis* produz hopeachinols C y D.

## Taxonomía
*Hopea chinensis* foi descritu por (Merr.) Hand.-Mazz. y espublizóse en *[[Sinensia]]* 2(10): 131. 1932.
;Etimoloxía:
***Hopea***: nome xenéricu que foi nomáu n'honor de John Hope, 1725-1786, primer alministrador de la Real Xardín Botánicu d'Edimburgu.

***chinensis***: epítetu xeográficu qu'alude a la so llocalización en China.
;Sinonimia:
* *Hopea austroyunnanica* Y.K. Yang & J.K. Wu
* *Hopea boreovietnamica* Y.K. Yang & J.K. Wu
* *Hopea daweishanica* Y.K. Yang & J.K. Wu
* *Hopea guangxiensis* Y.K. Yang & J.K. Wu
* *Hopea hongayensis* Tardieu
* *Hopea jianshu* Y.K.Yang S.Z.Yang & D.M.Wang
* *Hopea mollissima* C.Y.Wu
* *Hopea pingbianica* Y.K. Yang & J.K. Wu
* *Hopea yunnanensis* Y.K. Yang & J.K. Wu
* *Shorea chinensis* Merr.

## Ver tamién
* Terminoloxía descriptiva de les plantes
* Cronoloxía de la botánica
* Historia de la botánica
* Carauterístiques de les dipterocarpacees

## Referencies

## Bibliografía
# Flora of China Editorial Committee. 2007. Flora of China (Clusiaceae through Araliaceae). 13: 1–548. In C. Y. Wu, P. H. Raven & D. Y. Hong (eds.) Fl. China. Science Press & Missouri Botanical Garden Press, Beijing & St. Louis.
Hibiscus syriacus

***Hibiscus syriacus*** ye una especie de planta floral. Cultívase como flor ornamental en munches partes del mundu y conocer de normal como ***Rosa de Siria***, ***altea*** o aviespa. En Angloamérica denominar ***Rose of Sharon*** pero más comúnmente como ***hibiscus*** y ye caducifolia.

## Descripción
Ye una planta orixinaria d'Asia, que puede algamar ente 2 y 4 metros d'altor. Xeneralmente cultívase en llugares onde los branos son bien templaos poles sos curioses flores. Estes pueden ser de dellos colores: blanques, rosaes, coloraes, violetes, etc. Cada flor tien una curtia vida (alredor d'un día), pero como la planta produz munches siempres pueden apreciase delles. El periodu de floriamientu va dende la primavera hasta'l seronda.

*Hibiscus syriacus* ye la flor nacional de Corea del Sur, apaeciendo en diversos emblemes nacionales. Nel himnu nacional d'esti país comparar a Corea con esta flor. El nome de la flor en coreanu ye *mugunghwa* (Hangul: 무궁화; Hanja: 無窮花). 

Esta planta puede arrobinase por fraes o granes. 

## Taxonomía
*Hibiscus syriacus* describióse por Carlos Linneo y espublizóse en *[[Species Plantarum]]*2: 695. 1753. 
;Etimoloxía:
***Hibiscus***: nome xenéricu que deriva de la pallabra griega: *βίσκος* ( *hibískos* ), que yera'l nome que dio Dioscórides (aC. 40-90) a *[[Althaea officinalis]]*.

***syriacus***: epítetu xeográficu qu'alude a la so llocalización en Siria.
;Sinonimia:
**Hibiscus acerifolius* Salisb.
**Hibiscus floridus* Salisb.
**Hibiscus rhombifolius* Cav.
**Ketmia arborea* Moench
**Ketmia syriaca* (L.) Scop.
**Ketmia syrorum* Medik.

## Galería

OiseauBleu1UME.JPG|*Hibiscus syriacus* 'Oiseau Bleu'
| 무궁화.
| 무궁화.
| 무궁화.
Hibiscus.syriacus(01).jpg|Xamasca de *Hibiscus syriacus*
Hibiscus syriacus Bombus ruderatus 1 Luc Viatour.jpg|
Garden Hibiscus.JPG|
Unb blume3.jpg|


## Ver tamién
* Terminoloxía descriptiva de les plantes
* Cronoloxía de la botánica
* Historia de la botánica
* Carauterístiques de les malvacees

## Referencies

## Bibliografía
#  (n'inglés)
#  (n'inglés)
# CONABIO, 2009. Catálogo taxonómico de especies de México. Cap. nat. Méxicu 1.
# Flora of China Editorial Committee, 2007. Fl. China Vol. 12. 

## Enllaces esternos

* Ficha de ''Hibiscus syriacus'' en Infojardín.com
* ''Hibiscus syriacus'' en www.pfaf.org (n'inglés)
* ''Hibiscus syriacus'' en www.discoverplants.com  (n'inglés)
* Galería de semeyes de ''Hibiscus syriacus'' (n'inglés)
Hordeum jubatum

**Hordeum jubatum** ye una especie de planta yerbácea perteneciente a la familia Poaceae que se distribúin por China, Rusia, Canadá y EE. XX..

## Descripción
Ye una planta yerbácea con tarmu de caña bueca que presenta entrenudos, calla tarmu presenta una espiga. Les fueyes formada por vaina basal y llámina, xuníes pola lígula. El so espiga ye la inflorescencia de la planta que se considera allongamientu del tarmu como en toes la gramínees.
## Taxonomía
*Hordeum jubatum* describióse por Carlos Linneo y espublizóse en *[[Species Plantarum]]* 1: 85. 1753.
;Etimoloxía:
***Hordeum***: nome antiguu llatín pa la cebada.

***jubatum***: epítetu llatín que significa "con crestes"
;Sinonimia: 
**Critesion adscendens* (Kunth) Á.Löve
**Critesion geniculatum* Raf.
**Critesion jubatum* (L.) Nevski
**Elymus jubatus* Link 
**Hordeum adscendens* Kunth
**Hordeum caespitosum* Scribn. ex Pammel
**Hordeum pampeanum* (Hauman) Herter

## Ver tamién
* Terminoloxía descriptiva de les plantes
* Cronoloxía de la botánica
* Historia de la botánica
* Carauterístiques de les poacees

## Referencies

## Bibliografía
# CONABIO. 2009. Catálogo taxonómico de especies de México. 1. In Capital Nat. Méxicu. CONABIO, Mexico City.
# Correll, D. S. & M. C. Johnston. 1970. Man. Vasc. Pl. Texas i–xv, 1–1881. The University of Texas at Dallas, Richardson.
# Cronquist, A.J., A. H. Holmgren, N. H. Holmgren & Reveal. 1977. Vascular Plants of the Intermountain West, U.S.A. 6: 1–584. In A.J. Cronquist, A. H. Holmgren, N. H. Holmgren, J. L. Reveal & P. K. Holmgren (eds.) Intermount. Fl.. Hafner Pub. Co., New York.
# Darke, R. 1999. Color Encycl. Ornam. Grasses 1–325. Timber Press, Portland.
# Espejo Serna, A., A. R. López-Ferrari & J. Valdés-Reyna. 2000. Poaceae. Monocot. Mexic. Sinopsis Floríst. 10: 7–236 [and index].
# Fernald, M. 1950. Manual (ed. 8) i–lxiv, 1–1632. American Book Co., New York.
# Flora of China Editorial Committee. 2006. Flora of China (Poaceae). 22: 1–733. In C. Y. Wu, P. H. Raven & D. Y. Hong (eds.) Fl. China. Science Press & Missouri Botanical Garden Press, Beijing & St. Louis.
# Gleason, H. A. & A.J. Cronquist. 1968. The Pteridophytoa, Gymnospermae and Monocotyledoneae. 1: 1–482. In H. A. Gleason Ill. Fl. N. U.S.. New York Botanical Garden, New York.
## Enllaces esternos
Hortus Malabaricus

**Hortus Malabaricus** (que significa "Xardín de Malabar") ye un tratáu completu que s'ocupa de les propiedaes de les plantes melecinales de la flora nel estáu indiu de Kerala.

## Historia

Orixinalmente escritu en llatín, que foi compiláu nun periodu de casi 30 años y publicóse en Amsterdam mientres 1678-1693. El llibru foi concebíu por Hendrik van Rheede, que yera'l gobernador del Malabar holandés nesi momentu. El llibru foi traducíu al inglés y malayalam por KS Manilal y publicáu pola Universidá de Kerala.

## Descripción
El *Hortus Malabaricus* entiende 12 volúmenes d'unes 200 páxines cada unu, con 794 grabaos de placa de cobre. El primeru de los 12 volúmenes que componen el llibru foi publicáu en 1678, y el postreru en 1703. Créese que foi na so dómina la obra más completa impresa de la flora d'Asia y los trópicos.

Mentaes nestos volúmenes son plantes de Malabar, rexón que nel so tiempu referir al tramu que s'estiende a lo llargo de les Ghats Occidentales dende Goa hasta'l Kanyakumari. El llibru da una descripción detallada de la flora de Kerala, xunto con bocetos y descripciones detallaes. Más de 742 distintes plantes y la so ciencia indíxena son consideraos nel llibru. El llibru tamién cunta con un sistema de clasificación basáu nes tradiciones adoptaes polos prauticantes d'esa rexón. Amás de América, los nomes de les plantes rexistráronse n'otros idiomes incluyendo konkani, árabe, Inglés, y malayalam. Esta foi la primer instancia d'un tipu de lletra malayalam, utilizáu pa la impresión.

El calter integral del llibru foi notáu por T. Whitehouse na so obra *1859 Avisos históricos de Cochin na mariña Malabar*:

## Referencies

## Bibliografía

## Enllaces esternos
* Tomáu del so orixinal de Wikipedia n'inglés. https://en.wikipedia.org/wiki/Hortus_Malabaricus 
* Archive.org: Orixinal Hortus Malabaricus text in digitized form
* Archive.org Review of references to Hortus Malabaricus
* Indiasocial.org: "325-year-old Dutch work on Kerala's plant wealth revived" 
* Hindu.com: Malayalam version of Hortus Malabaricus 
* Hindu.com: "Hortus Malabaricus' - a feather in the varsity's cap"
Huarás

**Huarás** (de los raigaños purhépechas *vara*(uara), *tar echáu* y *vas* (uas), *echar cosa llarga ayundes*), ye como se-y conoz al raigañu del chayote en Méxicu y principalmente nos estaos de Michoacán, Guanajuato y Jalisco. 

Ye un raigañu tuberosa en forma cilíndrica deque definida con un permediu de 20 cm. de llongura por 3 cm. d'anchu color crema y testura aspra. Alcontrar na parte terminal del sistema radical qu'apaecen nel primer añu de crecedera de la planta. 

Ye d'un sabor nidio y delicao.

Estrayer del suelu dempués que la planta del chayote hai fructificáu y recoyéronse-y tolos sos frutos.

Esisten infinidá de recetes qu'usen el huarás como componente principal. Dende platillos típicos hasta ensalaes.

## Referencies

## Enllaces esternos
Huperzia selago

***Huperzia selago***, ye una especie de planta yerbácea perteneciente a la familia Lycopodiaceae. 
## Descripción

Ye una yerba perenne ( caméfito ) colos tarmos postraos, yerbácees, de 5 a 30 cm y ramificaes dicotómicamente en cañes ascendentes. Les microfilarias son llanceolaos-lineares, agudes y dispónense en 6-8 fileres helicoidales, bien inxeríes y cubriendo el tarmu. Les esporofilas disponer na parte distal de los tarmos y nun formen estróbilos. Los esporangios son axilares y reniformes con espores tetraédriques.
## Distribución

Distribuyir poles zones templar y fríu del Hemisferiu Norte, Macaronesia, Australia, Tasmania y Nueva Zelanda. Estiende per gran parte de los montes d'Europa, llegando pel sur al norte de la Península Ibérica y Grecia. En Cataluña ye pocu rara nos Pirineos (del Valle d'Arán al Alt Empordà (macizu de les Salinas , pero bien rara en Montseny.
## Usos

Yera una de les plantes recoyíes polos druides para les sos ceremonies relixoses. Estrayíen el zusmiu pa curar diverses enfermedaes. Ye amargosu y bien astrinxente. A dosis altes ye fuertemente tóxicu.
## Taxonomía
*Huperzia selago* describióse por (L.) Bernh. ex Schrank & Mart. y espublizóse en *[[Hort. Reg. Monac.]]*: 3 (1829)
;Etimoloxía:

***Huperzia***: nome xenéricu dau n'honor del botánicu Johann Meter Huperz qu'estudió l'espardimientu de los felechos a principios del sieglu XIX. 

***selago***: epítetu que provién del llatín y yera el nome d'un grupu de licopodios.
;Sinónimos:
* *Lycopodium selago* L. 
* *Mirmau selago* (L.) H.P. 
Fuchs * *Plananthus selago* (L.) P. Beauv. 
* *Urostachys selago* (L.) Herter
;*var. appressa (Desv.) Ching
* *Lycopodium appressum* (Desv.) Petrov
;*subsp. dentata* (Herter) Valentine 
* *Lycopodium dentatum'' Herter 
## Ver tamién
* Terminoloxía descriptiva de les plantes
* Cronoloxía de la botánica
* Historia de la botánica
* Carauterístiques de les licopodiacees

## Referencies

## Bibliografía
# Böcher, T. W. 1978. Greenlands Flora 326 pp.
# Böcher, T. W., K. Holmen & K. Jacobsen. 1968. Fl. Greenland (ed. 2) 312 pp.
# Flora of China Editorial Committee. 1988-2013. Fl. China Unpaginated. Science Press & Missouri Botanical Garden Press, Beijing & St. Louis.
# Flora of North America Editorial Committee, e. 1993. Pteridophytes and Gymnosperms. 2: i–xvi, 1–475. In Fl. N. Amer.. Oxford University Press, New York.
# Marticorena, C. & M. Quezada. 1985. Catálogu de la Flora Vascular de Chile. Gayana, Bot. 42: 1–157.
# Øllgaard, B. 1988. 1. Lycopodiaceae. 33: 1–156. In G. W. Harling & B. B. Sparre (eds.) Fl. Ecuador. University of Göteborg and Swedish Museum of Natural History, Göteborg and Stockholm.
# Tutin, T. G., V. H. Heywood, N. A. Burges, D. H. Valetine, S. M. Walters & D. A. Webb. 1964. Fl. Eur. Vol. 1. xxxii + 464 pp., Cambridge University Press. Cambridge University Press, Cambridge.
## Enllaces esternos

* Information and photo, northern firmoss 
* Pictures
* More pictures
Hyaloseris andrade-limae

***Hyaloseris andrade-limae*** ye una especie fanerógama de la familia de les Asteraceae. Ye endémica del centru d'Arxentina na provincia de Santiago del Estero. 

## Usos melecinales
Les partes aérees contienen los eudesmanolidos ivasperina y isoivasperina, el guaianolido 14-hidroxipseudoivalina, el péptidu acetato de aurentiamida y un nuevu neolignano, la hialoserina http://www.sciencedirect.com/science?_ob=ArticleURL&_udi=B6T4R-4CN9KS8-1&_user=10&_coverDate=11%2F30%2F2004&_rdoc=1&_fmt=&_orig=search&_sort=d&view=c&_acct=C000050221&_version=1&_urlVersion=0&_userid=10&md5=35fdf56b7y1c8ed10365892c871a3932.

## Taxonomía
*Hyaloseris andrade-limae* describióse por Cristobal & Cabrera y espublizóse en *[[Hickenia (revista)|Hickenia]]* 1(48): 255. 1982.

## Ver tamién
* Terminoloxía descriptiva de les plantes
* Cronoloxía de la botánica
* Historia de la botánica
* Carauterístiques de les asteracees

## Referencies

## Bibliografía
# Zuloaga, F. O., O. Morrone, M. J. Belgrano, C. Marticorena & E. Marchesi. (eds.) 2008. Catálogo de las plantas vasculares del Cono Sur. Monogr. Syst. Bot. Missouri Bot. Gard. 107(1–3): i–xcvi, 1–3348.

## Enllaces esternos
*
Hydnocarpus anthelmintica

***Hydnocarpus anthelminticus*** ye una especie de planta yerbácea perteneciente a la familia Achariaceae. 
## Descripción
Son árboles, o arbustos, con menor frecuencia de fueya perenne, qu'algamen un tamañu de 7-20 (-30) m d'altor, col tueru puramente rectu, corteza gris-marrón; ramillas grueses, llixeramente engrandaos nos nodos. Peciolu 5-15 mm, glabro; fueya fueya verde cuando ta fresca, de cutiu café acoloratao, llanceolaes, ováu-llanceolaes o oblongues, (7 -) 10-20 (-30) × 3-8 cm. Les inflorescencies axilares. Flores unisexuales sobremanera, verde amarellentáu o rosáu, fragantes. El frutu ye un baga globosa, de 8-12 cm de diámetru. Granes numberoses, 30-50 (-100), 1.5 a 2.2 × 1-1,7 cm. Fl. Setiembre, fr. Nov-xunu del próximu añu.
## Distribución y hábitat
Alcuéntrase nes selves tropicales o montes de fueya ancha siempres verdes; a una altitú de 300-1300 metros en Guangxi, Yunnan, cultivada en Guangxi, Hainan y Taiwán, Camboya, Tailandia y Vietnam.

## Distribución
Alcuéntrase n'Asia tropical distribuyida por Camboya; Tailandia y Vietnam.
## Propiedaes
Ye una de les 50 yerbes fundamentales usaes na medicina tradicional china, onde tien el nome chinu de: *dà fēng zǐ* ().

## Taxonomía
*Hydnocarpus anthelminticus* describióse por Pierre *ex* Laness. y espublizóse en *[[ Bulletin de la Société Botanique de France]]* 55: 522. 1866. 
## Ver tamién
* Terminoloxía descriptiva de les plantes
* Historia de la botánica
* Carauterístiques de les achariacees
* Fitoterapia china

## Referencies

## Bibliografía
# Flora of China Editorial Committee. 2007. Flora of China (Clusiaceae through Araliaceae). 13: 1–548. In C. Y. Wu, P. H. Raven & D. Y. Hong Fl. China. Science Press & Missouri Botanical Garden Press, Beijing & St. Louis.
## Enllaces esternos
*''Hydnocarpus anthelminthicus'' (Google Images)
Hydnocarpus kurzii

***Hydnocarpus kurzii***, nome común: **“chaulmugra”** ye una especie d'árbol perteneciente a la familia de les achariacees. 

## Descripción
Ye un árbol qu'algama los 20 m d'altor. Ye orixinariu de la India. Presenta fueyes simples, alternes, con estípula y ensin exudáu.
Los frutos son caulinares y perfectamente lignificaos con numberoses granes. 

## Usos
De los frutos estrayi l'aceite o mantega de chaulmugra el cual ye'l remediu más eficaz contra la llepra.

Esti aceite ta formáu por dos acedos el chaulmoógrico y l'ácidu hydnocárpico.
Los indíxenes usen la magaya de la fruta pa pescar una y bones los pexes adormilitiar con esti preparáu

## Taxonomía
El xéneru foi descritu por (King) Warb. y espublizóse en *[[Die Natürlichen Pflanzenfamilien]]* 3(6a): 21. 1893. 
;Sinonimia:
* *Taraktogenos kurzii* King 
## Ver tamién
* Terminoloxía descriptiva de les plantes
* Historia de la botánica
* Carauterístiques de les achariacees
## Referencies

## Bibliografía
* 
*
Hydnocarpus wightianus

***Hydnocarpus wightianus*** o **Chaulmoogra** ye una especie d'árbol na familia Achariaceae.

## Usos
L'aceite que se llogra de les sos granes foi llargamente utilizáu nes medicines de la India y de China pal tratamientu de la llepra. A partir del sieglu XIX empezó a ser utilizáu pola medicina occidental enantes de la era de les sulfonas y antibióticos pal tratamientu d'enfermedaes severes de la piel y la llepra. L'aceite utilizáu pal tratamientu de la llepra yera recetáu como un amiestu suspendíu en goma o como una emulsión.

## Taxonomía
*Hydnocarpus wightianus* describióse por Carl Ludwig Blume y espublizóse en *[[Rumphia]]* 4: 22. 1849.
;Sinonimia:
* *Hydnocarpus laurifolius* Sleumer

## Ver tamién
* Terminoloxía descriptiva de les plantes
* Cronoloxía de la botánica
* Historia de la botánica
* Carauterístiques de les arecacees

## Referencies
Huperzia serrata

***Huperzia serrata*** (medicina tradicional china: Qian Ceng Ta / Jin Bu Huan) ye una planta, conocida como **licopodio chinu**, **licopodio serrucháu** o **mofu abetu**, que contién huperzina A, inhibidor de l'acetilcolinesterasa. Viéndese como nootrópico y suplementu dietéticu. Tamién puede ser utilizáu pa tratar la enfermedá d'Alzheimer.

## Distribución y hábitat
Esta especie ye nativa de la India y el sureste d'Asia. Crez ente los 900 y 3.500 m d'altitú nes zones subtropical y templao.

## Descripción
Trátase d'una yerba pequeño, que los sos tueros algamen ente 15 y 40 cm d'altor, xeneralmente unos 30 cm, y son flexibles y gruesos, d'hasta 6 cm de diámetru na base. Los tarmos son rastreros na base y erectos escontra riba, con hasta 6 ramificaciones que parten dende un tuber na base y que pueden presentar bifurcaciones. Fueyes xeneralmente llanceolaes; de 5,0 a 30 por 1,2 a 3,5 mm, con bases constreñidas asemeyaes a peciolos,; verticilaes d'a 4, con márxenes irregular y doblemente serruchaos. Los esporofilos son como les fueyes vexetatives y los esporangios tienen forma de reñón y atópense nes axiles de les fueyes, a lo llargo del tarmu y les sos cañes.

## Taxonomía
*Huperzia serrata* describióse por (Thunb. ex Murray) Trevis. y espublizóse en *[[Atti della Societa Italiana di Scienze Naturali y del Muséu Civico di Storia Naturali di Milano]]* 17: 247–248. 1875.
;Etimoloxía:

***Huperzia***: nome xenéricu dau n'honor del botánicu Johann Meter Huperz qu'estudió l'espardimientu de los felechos a principios del sieglu XIX.

***serrata***: epítetu que provién del llatín y significa "serrada".
;Sinónimos:
* *Huperzia selago var. serrata* (Thunb.) Á. Löve & D. Löve
* *Lycopodium javanicum* Sw.
* *Lycopodium sargassifolium* Liebm.
* *Lycopodium serratum* Thunb.
* *Urostachys javanicus* (Sw.) Herter
* *Urostachys myriophyllifolius* (Hayata) Herter
* *Urostachys serratus* (Thunb.) Herter

## Ver tamién
* Terminoloxía descriptiva de les plantes
* Cronoloxía de la botánica
* Historia de la botánica
* Carauterístiques de les licopodiacees

## Referencies

## Bibliografía
# Flora of China Editorial Committee. 2013. Flora of China (Lycopodiaceae through Polypodiaceae). 2–3:. In C. Y. Wu, P. H. Raven & D. Y. Hong (eds.) Fl. China. Science Press & Missouri Botanical Garden Press, Beijing & St. Louis.
# Mickel, J. T. & A. R. Smith. 2004. The Pteridophytes of Mexico. Mem. New York Bot. Gard. 88: 1–1054.

## Enllaces esternos
Hygrophila auriculata

***Hygrophila auriculata*** (Sánscritu: Kokilaksha ***कोकिलाक्ष***) ye una planta melecinal perteneciente a la familia de les acantacees. Ye nativa de la India y estiéndese por África.

## Descripción
Ye una yerba gruesa añal de 1,5 m d'altor o más, el tarmu cuadrangular, les fueyes verticilaes con fuertes escayos, alcuéntrase en llugares húmedos, de cutiu nes mariñes salobres y estuarios, ye común de Senegal a Camerún y xeneralizóse la planta nos trópicos del Vieyu Mundu.

## Propiedaes
Ye pastiáu pol ganáu en Senegal, y poles cabres en Sudán, pero los sos escayos acres límitan el so valor como alimentu, en delles partes de Malaui considerar una maleza importante de les camperes. Tola planta ye reconocida en Senegal que tien propiedaes diurétiques, los raigañossobremanera, utilizar pa la blenorrea, hidropesía y anuria. Tola planta, o les sos cenices, son utilizaes de manera similar en Sudán como una melecina de refrigeración y un diuréticu en casos de obstrucción hepática, la hidropesía, el reumatismu, etc, y les granes como un emoliente y un diuréticu.

Na India, les cenices de les sos granes y los cinco partes, esto ye, raigañu, flor, tarmu, frutu, y les fueyes quemaes en xunto, úsase como melecina na Medicina ayurveda.

## Taxonomía
*Hygrophila auriculata* describióse por (Schumach.) Heine y espublizóse en *[[Journal of Botany, British and Foreign]]* 66: 141. 1928.
;Sinonimia: 
* *Hygrophila schulli* M.R.Almeida & S.M.Almeida 
* *Asteracantha auriculata* Nees 
* *Asteracantha longifolia* Nees 
* *Asteracantha macracantha* Hochst. ex A.Rich.
* *Barleria auriculata* Schumach. 
* *Barleria cornigera* Very ex Nees
* *Barleria glabrata* Vahl ex Nees 
* *Barleria hexacantha* Bertol. 
* *Barleria hexacantha* Moris 
* *Barleria longifolia* L. 
* *Barleria macracantha* R.Br. 
* *Barleria spinosa* Hook. ex Nees 
* *Hygrophila longifolia* (L.) Kurz 
* *Hygrophila spinosa* T.Anderson 
* *Tenoria undulata* Dehnh.

## Ver tamién
* Terminoloxía descriptiva de les plantes
* Cronoloxía de la botánica
* Historia de la botánica
* Carauterístiques de les acantacees

## Referencies

## Bibliografía
# Gibbs Russell, G. E., W. G. Welman, E. Reitief, K. L. Immelman, G. Germishuizen, B. J. Pienaar, M. v. Wyk & A. Nicholas. 1987. List of species of southern African plants. Mem. Bot. Surv. S. Africa 2(1–2): 1–152(pt. 1), 1–270(pt. 2).
# Nasir, E. & S. I. Ali (eds). 1980-2005. Fl. Pakistan Univ. of Karachi, Karachi.
# ORSTOM. 1988. List Vasc. Pl. Gabon Herbier National du Gabon, Yaounde.

## Enllaces esternos

* http://www.ville-ge.ch/musinfo/bd/cjb/africa/details.php?langue=an&id=29790
Hydrangea cinerea

***Hydrangea cinerea*** (**ashy** o **gray hydrangea**) ye una especie d'arbustu caducifoliu de pequeñu a mediu tamañu qu'algama los 3 m d'altor; ye orixinariu del sureste de los Estaos Xuníos. 

Dellos autores considerar un sinónimu de *Hydrangea arborescens subsp. radiata* (Walter) Y.M. McClint.
## Hábitat
Producir en hábitas esvalixaos na so mayoría de tierres altes y afloramientos predresos nes rexones interiores del sureste d'Estaos Xuníos na parte sur de la Cordal Azul de Tennesse a Carolina del Sur, al oeste de Missouri, al sur d'Arkansas, Alabama y Georgia. Alcuéntrase de normal en suelos caliares.

## Historia

Ye similar a *[[Hydrangea arborescens]]* y a *[[Hortensia radiata]]*. Nun tiempu, estes especies fueron consideraes subespecies de *Hydrangea cinerea* Sicasí, la mayoría de los taxónomos agora considerar como especies separaes, y asina s'acepta equí.

## Carauterístiques
Les fueyes son grandes de 8 a 15 cm de llargu, opuestes, dentaes, aovaes y caducifolies. El viesu de les fueyes ye pubescentes y apaecen grises, los tricomes nun suelen ser lo suficientemente trupos pa marcar la superficie de la fueya verde ; como se vio con una lente. La inflorescencia ye un corimbu cenicientu. Les vistoses flores maneres (de blancu a casi blancu ) son poques (0-3 por inflorescencia ) y atópense na periferia del corimbo; polo xeneral son mayores de 1 cm de diámetru. El floriamientu asocede a finales de primavera o empiezos de branu.
## Propiedaes

*Hydrangea cinerea* foi probablemente utilizáu medicinalmente nuna manera similar a la *[[Hydrangea arborescens]]* polos indios Cherokees, y más tarde , polos primeros colonu pal tratamientu de cálculos renales y vesicales.

## Taxonomía
*Hydrangea chinensis* describióse por John Kunkel Small y espublizóse en *[[Bulletin of the Torrey Botanical Club]]* 25(3): 148–149. 1898.
;Etimoloxía:
***Hydrangea***: nome xenéricu que deriva de les pallabres griegues: (ὕδωρ *hydra*) que significa "agua" y ἄγγος (*gea*) que significa "floreru" o "vasos d'agua" en referencia a la carauterística forma de les sos cápsules en forma de copa.

***cinerea***: epítetu llatín que significa "color ceniza"
;Sinonimia:
* *Hydrangea arborescens* ssp. *discolor* (Ser. ex DC.) McClintock 
* *Hydrangea arborescens* var. *deamii* St. John 
* *Hydrangea arborescens* var. *discolor* Ser. ex DC. 
* *Hydrangea ashei* Harbison

## Ver tamién
* Terminoloxía descriptiva de les plantes
* Cronoloxía de la botánica
* Historia de la botánica 
## Referencies

## Bibliografía
# Gleason, H. A. & A.J. Cronquist. 1991. Man. Man. Vasc. Pl. N.E. U.S. (ed. 2) i–910. New York Botanical Garden, Bronx.
# Small, J. K. 1933. Man. S.E. Fl. i–xxii, 1–1554. Published by the Author, New York. View in BotanicusView in Biodiversity Heritage Library
## Enllaces esternos

* Cook, Will (compiler). Trees, shrubs, and woody vines of North Carolina. Duke University. Wild Hydrangea (''Hydrangea arborescens'').
* Encyclopedia of Life: ''Hydrangea cinerea'' Small, Ashy Hydrangea.
Hyoscyamus aureus

***Hyoscyamus aureus***, ye una especie de planta yerbácea pertebneciente a la familia de les solanacees. Ye orixinal de la cuenca del mar Mediterraneu y tien les mesmes carauterístiques y propiedaes que'l *[[beleñu negru]]* y estrémase en tener les flores de color doráu.

## Propiedaes
* Ye una planta venenosa que tien munchos alcaloides como principiu activu, principalmente Hiosciamina
* A dosis elevaes convertir en narcóticu
* Usáu en homeopatía como calmante
* En pueblos primitivos utilizábase como afrodisiacu, siendo'l principal componente de los "filtros d'amor"
* Utilizáu so control médicu pa tratar los "delírium tremens", epilepsia, velea, terrores, bronquitis asmática, etc.
## Taxonomía
*Hyoscyamus aureus* describióse por Linneo y espublizóse en *[[Species Plantarum]] 1: 180*, nel añu 1753.

## Ver tamién
* Terminoloxía descriptiva de les plantes
* Cronoloxía de la botánica
* Historia de la botánica
* Carauterístiques de les solanacees

## Referencies

## Bibliografía
# DESFONTAINES R. L. (1798). Flora Atlantica, sive Historia Plantarum, quae in Atlante, Agru tunetano et algeriensi crescunt. [vol. 1] Paris. Vol. I, p. 1-444 [p.189]
# Fl. Egypt (Boulos) 3: 52 (2002).
## Enllaces esternos

*'''' en CJB
Hyoscyamus falezlez

***Hyoscyamus falezlez*** ye una especie de planta yerbácea perteneciente a la familia de les solanacees. Ye orixinal d'El Sáḥara tien les mesmes carauterístiques y propiedaes que'l *[[beleñu negru]]* y tan ricu en alcaloides como'l *[[beleñu exipciu]]*.

## Descripción
Ye una planta yerbácea ensundiosa brillosa qu'algama un tamañu de 80 cm d'altor, alcuéntrase na arena y sitios predresos nel Sahel a lo llargo de la llende norte de la rexón, nel Norte d'África. Cultivar nel norte de Nixeria, probablemente pol so usu como planta melecinal. La planta ta reconocida como venenosa.

## Propiedaes
* Ye una planta venenosa que tien munchos alcaloides como principiu activu, principalmente Hiosciamina
* A dosis elevaes convertir en narcóticu
* Usáu en homeopatía como calmante
* En pueblos primitivos utilizábase como afrodisiacu, siendo'l principal componente de los "filtros d'amor"
* Utilizáu so control médicu pa tratar los "delírium tremens", epilepsia, velea, terrores, bronquitis asmática, etc.

## Principios activos
Les fueyes contienen más d'un 1% d'alcaloides, de los que'l grupu mayoritariu ye hiosciamina y atropina.

## Taxonomía
*Hyoscyamus albus* describióse por Ernest Saint-Charles Cosson y espublizóse en *Bull. Soc. Bot. Fr. 11: 166, t. *, nel añu 1864.
;Sinonimia:
**Hyoscyamus muticus subsp. falezlez* (Coss.) Maire

## Ver tamién
* Terminoloxía descriptiva de les plantes
* Cronoloxía de la botánica
* Historia de la botánica
* Carauterístiques de les solanacees

## Referencies

## Enllaces esternos
*'''' en CJB
Hypericum androsaemum

La  ye una planta de la familia Hypericaceae.

## Descripción
La  ye una drupa indehiscente, de anchamente elipsoidal a subesférica, acoloratada, negra al maurecer. Les granes son alaes, d'un color pardu foscu.

## Distribución y hábitat
Alcuéntrase en riberes, ribayos, montes, sebes y ribazos avesigos y frescos; a una altitú de 0-1600 metros oeste y sur d'Europa, Anatolia, El Cáucasu, norte d'Irán, oeste de Siria, Tunicia y Arxelia. Rexones perifériques de la metá norte de la Península Ibérica, Sistema Central, Sistema Oretanu, Sierra Madrona, Serra de San Mamede, Serra de Monchique y de presencia dudosa en sierres d'Alxecires y el Moncayo.

## Propiedaes
Les bagues que se converten dende'l blancu verde, en candia, y negru son venenoses.

## Taxonomía
*Hypericum androsaemum* describióse por Carlos Linneo y espublizóse en *[[Symbolae Botanicae]]*, . . . 1: 65. 1790. 
;Citoloxía:
Númberu de cromosomes de *Hypericum androsaemum* (Fam. Guttiferae) y taxones infraespecíficos: 2n = 40

;Etimoloxía:
***Hipérico***: nome xenéricu que remanez del griegu *hyperikon* ("sobre les imáxenes" o "percima d'una apaición"). Pa dalgunos, el nome fai referencia a la propiedá que se-y atribuyía de faer fuxir a los malos espíritus y les apaiciones; solíen colgar flores d'esta planta sobre les imáxenes relixoses el día de San Xuan. Pa otros, les glándules de les sos pétalos paecen formar imáxenes (a esti fechu dióse-y muncha importancia na Edá Media, yá que yera utilizáu nos esconxuros poles sos virtúes cabalístiques). 

***androsaemum***: epítetu llatín que significa "sangre d'home" porque, según Andrés Laguna "fregaes ente los deos les sos flores juntamente cola semienta qu'esta envuelta nelles, depués conviértense en ciertu çumo sangrientu: por onde cada vna dellas propriamente llámase androsemon en griegu, que ye sangre humano."
;Sinonimia:
* *Androsaemum androsaemum* Huth 
* *Androsaemum officinale* All. 
* *Androsaemum vulgare* Gaertn. 
* *Hypericum floridum* Salisb. 
* *Hypericum webbianum* G.Nicholson

## Ver tamién
* Terminoloxía descriptiva de les plantes
* Cronoloxía de la botánica
* Historia de la botánica
* Carauterístiques de les hipericacees

## Referencies

## Enllaces esternos
Hypericum hirsutum

El **Hipérico arispiu** o ***Hypericum hirsutum*** ye una especie de planta fanerógama perteneciente al xéneru *[[Hypericum]]* conocicdo como **yerba de San Juan**. Ye orixinaria del oeste d'Europa.

## Descripción
*Hypericum hirsutum* ye una planta perenne nidia qu'algama un tamañu de dos o tres metros d'altor. Tien tarmos erectos y pares opuestos de fueyes non dentaes, son ovales y allargaes con puntos glandulares tresllúcíos. Les inflorescencies terminales tienen munches flores de color mariellu maciu. Caúna tien cinco sépalos con puntos negros nos márxenes. Los cinco pétalos tamién pueden tener puntos negros y los numberosos estames tán en grupos. Ye bien similar a *[[Hypericum perforatum]]**, pero puede estremase polos nidios tarmu y les fueyes muncho más llargues.

== Hábitat ==
*H. hirsutum* crez en pacionales probes en suelos de magre bien drenaos, y suelos caliares. Alcuéntrase de cutiu nos cantos de montes, nos bancos de los ríos y cantos de caminos. Alcuéntrase en toa Europa occidental, y nel Reinu Xuníu floria de xunetu a agostu.

== Composición química ==
[[Miquelianina]] (Quercetina 3-O-glucuronide), un tipu de compuestu fenólico, ta presente en *H. hirsutum*.

== Taxonomía ==
*Hypericum hirsutum* describióse por [[Carlos Linneo]] y espublizóse en *Species Plantarum* 2: 786. 1753.
;[[Etimoloxía]]:
***Hipérico***: nome xenéricu que remanez del [[idioma griegu|griegu]] *hyperikon* ("sobre les imáxenes" o "percima d'una apaición"). Pa dalgunos, el nome fai referencia a la propiedá que se-y atribuyía de faer fuxir a los malos espíritus y les apaiciones; solíen colgar flores d'esta planta sobre les imáxenes relixoses el [[día de San Xuan]]. Pa otros, les glándules de les sos [[pétalu|pétalos]] paecen formar imáxenes (a esti fechu dióse-y muncha importancia na [[Edá Media]], yá que yera utilizáu nos [[esconxuru|esconxuros]] poles sos virtúes [[cabalística|cabalístiques]]).

***hirsutum***: [[epítetu]] [[llatín]] que significa "peludo"
;Sinonimia:
* *Adenosepalum hirsutum* (L.) Fourr.
* *Hypericopsis hirsuta* (L.) Opiz
* *Hypericum atomarium var. angustifolium* Formánek
* *Hypericum ferrugineum* Banks ex Pursh
* *Hypericum montanum f. congestum *(Boreau) Gusul.
* *Hypericum montanum f. minus* Gusul.
* *Hypericum montanum var. pilosum* Horw.
* *Hypericum villosum'' Crantz

## Ver tamién
* Terminoloxía descriptiva de les plantes
* Cronoloxía de la botánica
* Historia de la botánica

## Referencies

## Bibliografía
# Flora of China Editorial Committee. 2007. Flora of China (Clusiaceae through Araliaceae). 13: 1–548. In C. Y. Wu, P. H. Raven & D. Y. Hong (eds.) Fl. China. Science Press & Missouri Botanical Garden Press, Beijing & St. Louis.

## Enllaces esternos
Hydnocarpus hainanensis

***Hydnocarpus hainanensis*** ye una especie de planta perteneciente a la familia Achariaceae. Ye endémica de China y Vietnam. Ta tratada en peligru d'estinción por perda d'hábitat. 

## Descripción
Son árboles de fueya perenne, qu'algamen un tamañu de 6-12 m d'altor, de corteza gris-marrón; con ramines teretes, glabres. Peciolu 1-1.5 cm; llimbu xeneralmente oblongo, con menor frecuencia elíptica, estrechamente ovaes o obovaes llixeramente, de 9-18 × 3-6 cm, 2-3 × más llargues qu'anches, la base aguda a obtusa o arrondada, cuneiforme, el marxe serruláu o serrucháu. Inflorescencia axilar o subterminal, 1.5-2.5 cm, con flores unisexuales, 15-20, en tantu entestada (especialmente flores estaminadas) en visos pocu pedunculaes. El frutu ye una baga globosa, 4-5 cm de diámetru, densamente maciu al marrón o amarellentáu tomentoso escuru, dacuando amarellentada. Granes ovoides, de 2.5 × 1.5-2 cm. Fl. Abril-mayu, fr. Xunu-agostu.

## Distribución y hábitat
Alcuéntrase nos montes de frondoses de fueya perenne, a una altitú de 300-1800 metros en Guangxi, Guizhou, Hainan, Yunnan y Vietnam.

## Usos
En China, la especie ta amenazada pola perda d'hábitat y baltar pa la madera, que ye ​​resistente a la descomposición, ye durable, compacta, pesada y dura.

Nes frutes, les granes tienen un relativamente alto componente d'aceite de chaulmugra, llocalmente importantes pal tratamientu d'enfermedaes de la piel. La rexeneración natural ye escasa.

## Taxonomía
El xéneru foi descritu por (Merr.) Sleumer y espublizóse en *[[Botanische Jahrbücher für Systematik, Pflanzengeschichte und Pflanzengeographie]]* 69: 15. 1938. 
;Sinonimia:
* *Taraktogenos hainanensis* Merr.

## Ver tamién
* Terminoloxía descriptiva de les plantes
* Historia de la botánica
* Carauterístiques de les achariacees

## Referencies

## Bibliografía
# Flora of China Editorial Committee. 2007. Flora of China (Clusiaceae through Araliaceae). 13: 1–548. In C. Y. Wu, P. H. Raven & D. Y. Hong (eds.) Fl. China. Science Press & Missouri Botanical Garden Press, Beijing & St. Louis.

## Enllaces esternos
* Imáxenes en Google
Hyptis capitata

***Hyptis capitata***, ye una especie de arbustos añales erectos, de la familia de les lamiacees.

## Distribución y hábitat
Ye nativa de la Florida, Méxicu, América Central, les Antilles y América del Sur, pero naturalizáu n'Australia, el sureste d'Asia y delles islles tropicales.

## Descripción
Les plantes crecen hasta un altor de 1,5 metros. Crushed leaves are applied to cuts. Considérase una meruxa en munchos llugares.

## Propiedaes
Les fueyes machucaes aplicar a les firíes.

## Taxonomía
*Hyptis capitata* describióse por Nikolaus Joseph von Jacquin y espublizóse en *[[Collectanea]]* 1: 102–103. 1786[1787].
;Etimoloxía:
***Hyptis***: nome xenéricu que deriva de les pallabres griegues: 
*huptios* pa "vueltu", pola posición del llabiu inferior de la flor.

***capitata***: epítetu llatín que significa "con cabeza".
;Sinonimia:
* *Clinopodium capitatum* (Jacq.) Sw.
* *Hyptis capitata* var. *mariannarum* (Briq.) Briq.
* *Hyptis capitata* var. *mexicana* Briq.
* *Hyptis capitata* var. *pilosa* Briq.
* *Hyptis capitata* f. *pilosa* Donn.Sm.
* *Hyptis capitata* var. *vulgaris* Briq.
* *Hyptis decurrens* (Blanco) Epling
* *Hyptis mariannarum* Briq.
* *Hyptis rhomboidea* M.Martens & Galeotti
* *Mesosphaerum capitatum* (Jacq.) Kuntze
* *Mesosphaerum rhombodeum* (M.Martens & Galeotti) Kuntze
* *Pycnanthemum decurrens* Blanco

## Ver tamién
* Terminoloxía descriptiva de les plantes
* Cronoloxía de la botánica
* Historia de la botánica

## Referencies

## Bibliografía
# CONABIO. 2009. Catálogo taxonómico de especies de México. 1. In Capital Nat. Méxicu. CONABIO, Mexico City.
# Correa A., M.D., C. Galdames & M. Stapf. 2004. Cat. Pl. Vasc. Panamá 1–599. Smithsonian Tropical Research Institute, Panamá.
# Cowan, C. P. 1983. Flora de Tabasco. Llistaos Floríst. Méxicu 1: 1–123.
# Davidse, G., M. Sousa Sánchez, S. Knapp & F. Chiang Cabrera. 2012. Rubiaceae a Verbenaceae. 4(2): i–xvi, 1–533. In G. Davidse, M. Sousa Sánchez, S. Knapp & F. Chiang Cabrera (eds.) Fl. Mesoamer.. Missouri Botanical Garden Press, St. Louis.
# Dodson, C.H. & A.H. Gentry. 1978. Flora of the Río Palenque Science Center: Los Ríos Province, Ecuador. Selbyana 4(1–6): i–xxx, 1–628.
# Forzza, R. C. 2010. Llista de espécies Flora do Brasil http://floradobrasil.jbrj.gov.br/2010. Jardim Botânico do Rio de Janeiro, Rio de Janeiro.
# Funk, V. A., P. E. Berry, S. Alexander, T. H. Hollowell & C. L. Kelloff. 2007. Checklist of the Plants of the Guiana Shield (Venezuela: Amazonas, Bolivar, Delta Amacuro; Guyana, Surinam, French Guiana). Contr. U.S. Natl. Herb. 55: 1–584. View in Biodiversity Heritage Library

## Enllaces esternos

* From Weeds of Australia 
* About pollination
Hypoestes aristata

***Hypoestes aristata***, ye una especie de planta yerbácea perteneciente a la familia de les acantacees. Ye orixinaria d'África.
## Descripción
Ye una planta yerbácea erecta qu'algama 1 m d'altor, alcuéntrase na selva dende'l nivel del mar hasta les elevaciones montascoses nel norte y sur de Nixeria, Camerún y Fernando Poo.

## Propiedaes
En Tanganica una decocción de les fueyes y del raigañu tómense xunto coles fueyes de *[[ Ampelopteris abonda]]* (Retz). Copel. (Thelypteridaceae) pa combatir la meninxitis y la encefalitis.
## Taxonomía
*Hypoestes aristata* describióse por (Vahl) Sol. ex Roem. & Schult. y espublizóse en *[[Systema Vegetabilium]]* 1: 140. 1817.
;Sinonimia:
**Hypoestes antennifera* S.Moore 
**Hypoestes aristata var. barteri* (T.Anderson) Benoist 
**Hypoestes aristata var. insularis* (T. Anderson) Benoist 
**Hypoestes aristata var. kikuyensis* R. Benoist 
**Hypoestes aristata var. letestui* R. Benoist 
**Hypoestes aristata var. macrophylla* Nees 
**Hypoestes aristata var. staudtii* (Lindau) Benoist 
**Hypoestes barteri* T. Anderson 
**Hypoestes insularis* T. Anderson
**Hypoestes staudtii* Lindau 
**Xusticia aristata* Vahl 
## Ver tamién
* Terminoloxía descriptiva de les plantes
* Historia de la botánica
* Carauterístiques de les acantacees
## Referencies

## Bibliografía
# Balkwill, K. & F. G. Norris. 1985. Taxonomic studies in the Acanthaceae, the genus Hypoestes in southern Africa. S. African J. Bot. 51: 133–144.
# ORSTOM. 1988. List Vasc. Pl. Gabon Herbier National du Gabon, Yaounde.
## Enllaces esternos

* http://www.ville-ge.ch/musinfo/bd/cjb/africa/details.php?langue=an&id=177204
* http://www.tropicos.org/Name/102095