open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Jaramillo de la Fuente

**Jaramillo de la Fuente** ye una llocalidá y un conceyu asitiaos na provincia de Burgos, comunidá autónoma de Castiella y Lleón (España) , contorna de La Demanda, partíu xudicial de Salas de los Infantes, cabecera del conceyu del so nome.

## Historia
Nel Censo de Vecinderos de la Corona de Castiella realizáu en 1591 denominar **Jaramillo de la Fuente** , pertenecía al Partíu de los Arauces , incluyida na provincia de Burgos . El partíu cuntaba con **876 vecinos pecheros** .

## Patrimoniu
Ilesia románica (s-XII) de Nuesa Señora de l'Asunción.
Frente a la ilesia asitiábase una antigua olma, qu'en ensugándose foi baltada nun temporal. Nel so llugar atópase anguaño l'árbol de la provincia de Burgos, que foi llantáu con puñaos de tierra de tolos pueblos de la provincia de Burgos.
Tamién s'atopa'l rollu, onde d'antiguo s'axusticiaba la xente.
Esiste un potru pa ferrar caballos apocayá restauráu.
La fonte asítiase les contornes del pueblu. Llegar a ella en pasando per un camín que s'empecipia nes escueles. Y una vegada llegáu a la fonte, si sigues l'intre del regatu que d'ella emana atópase unu col molín, onde inda se puede atopar una les antigües ruedes pa moler el granu.
Ye una zona con gran cantidá de fósiles (sobremanera la zona de la fonte).

## Ver tamién

## Referencies

## Enllaces esternos
Jaramillo Quemado

**Jaramillo Quemado** ye una llocalidá y un conceyu asitiaos na provincia de Burgos, comunidá autónoma de Castiella y Lleón (España), contorna de La Demanda, partíu xudicial de Salas de los Infantes, cabecera del conceyu del so nome. 
Jaramillo Quemado, conceyu asitiáu al este de la capital burgalesa, na contorna de la Sierra de la Demanda, yera villa d'insignes fidalgos. Prueba d'ello ye qu'antes se denominaba Jaramillo de los Caballeros. 
Ye pueblu nel qu'inda s'aprecia signos esternos de la so categoría, como les cases blasonadas y les inscripciones en numberoses fachaes. 
Cuntaba tamién el pueblu con dellos fornos comunales, un potru cola so fragua y un molín a veres del Salcedal. Ésti atópase perbién calteníu.

El pueblu de Jaramillo Quemado atópase estremáu en tres barrios: Gallejones, Cascayu y La Cai, barrios que conflúin na plaza onde s'alza pimpana'l rollu xurisdiccional, que confirma la esistencia d'un xuez nel pueblu.

La villa de Jaramillo Quemado ta enmarcada nuna guapa paraxa a la solombra del monte Mencilla, ideal para fai distintes rutes a cuerpu; p'aportar hasta'l pueblu lo más fácil ye dir pela carretera Burgos-Soria, la Nacional 234, y al llegar al términu de Cascajares de la Sierra tomar la esviadura hasta Jaramillo. 
Interesante ye tamién el carbayu de la “berruga”, árbol asitiáu na devesa cercana al pueblu bien interesáu; la fonte, conocida pola calidá de la so agua; la cueva de “los moros”…

## Población
Con tan solo 5 habitantes censaos nel 2011 según el INE, Jaramillo Quemado ye, xunto con Illán de Vacas , el conceyu con menor población España. La so distribución por sexos ye de 3 homes (60%) y 2 muyeres (40%).

Dende'l 2016 ye'l conceyu menos pobláu d'España, con 5 habitantes. Illán de Vacas tien 6 dende esi añu.

## Cultura
El patrón del pueblu ye San Martín (11 de payares), pero celébrase tamién el primer domingu d'agostu. La romería de Valpeñoso, celébrase'l primer domingu de xunetu en collaboración col pueblu de Villaespasa. El so monumentu ye la ilesia parroquial románica de San Martín de Tours.

## Personaxes pernomaos
* Valeriano Ludovico Regueru Paniego, OFM, 1890-1976) Vicariu Apostólicu de Requena na selva alta de Perú y obispu titular de Gomphi en Tesalia (1957-1973). Intervieno nos cuatro sesiones del Conceyu Vaticanu II.

## Ver tamién

## Referencies

## Bibliografía
* Alonso, Roberto. "Jaramillo Quemado, pueblos de la nuesa redolada". *Amigos de Fexines*, nᵘ86 (2000)
* Regueru, Luis Valeriano (O.F.M.). *Jaramillo Quemado y Santuariu de Valpeñoso: Realidá, Hestoria, Lleenda*. Burgos: [s.n.], 1975

## Enllaces esternos
*Jaramillo Quemado
Junta de Traslaloma

**Junta de Traslaloma** ye un conceyu español de la provincia de Burgos, comunidá autónoma de Castiella y Llión, perteneciente a la contorna de Las Merindades, nel estremu oeste del Valle de Losa.

## Historia
Una de les seis Xuntes en que taba estremada la Merindad de Losa, perteneciente al Correximientu de les Merindades de Castiella la Vieya, xurisdicción de realengu con rexidor pedáneo. Abarcaba nueve llugares: Castro Obarto, Colina, Cubillos de Losa, Las Heras, Lastras de las Heras, Muga, Tabliega, Valmayor y Villatarás.

A la cayida del Antiguu Réxime constituyir en conceyu constitucional sol nome de Xunta de Traslaloma, nel partíu de Villarcayo perteneciente a la rexón de Castiella la Vieya, abarcando los mesmos nueve llugares y siendo la so capital Castrobarto.

Darréu amestáronse les llocalidaes de Villalacre y Villaventín, pertenecientes a l'Aforados de Losa Xunta de Aforados ya incluyíes nel conceyu constitucional d'Aforados de Losa.

## Xeografía
Ta asitiáu a unos 100 quilómetros de distancia de la capital de la provincia. Al norte del conceyu los montes de la Peña sirven de barrera natural col vecín Valle de Mena. Al oeste, una continuación d'esos mesmos montes dixebra'l conceyu del la Merindad de Montija. Con una estensión de 75,81&nbsp;km², cuenta con una población de 152 habitantes.

El terrén ye de vexetación non bien abondosa, predominando'l carbayu, la encina, l'enebro y el pinu de repoblación. Estes especies, xunto cola roca caliar y la superficie dedicada a la esplotación agrícola conformen el paisaxe.

## Entidaes de población
El conceyu abarca cinco llocalidaes.

## Arquiteutura
Les edificaciones populares siguen les traces propies del Valle de Losa, con casonas de planta cuadrada, con teyáu a cuatro agües, de dos o tres altures coronaos nuna solana y con gruesos murios de mampostería.

Práuticamente toles edificaciones relixoses caltienen elementos románicus y góticos na so estructura.

## Referencies

## Bibliografía
* Villasante Ortega, Ángel (2003): La Xunta de Traslaloma y los sos pueblos. Conceyu de la Xunta de Traslaloma. Burgos.

## Enllaces esternos
Junta de Villalba de Losa

**Junta de Villalba de Losa** ye un conceyu español, asitiáu na contorna de Las Merindades, na provincia de Burgos, comunidá autónoma de Castiella y Llión. 

## Datos xenerales
Tien un área de 45,96&nbsp;km², con una población de 118 habitantes (INE 2008) y una densidá de 2,57&nbsp;hab/km².

La llocalidá de Villota, güei despoblada, ta asitiada 11,5&nbsp;km al oeste y queda enclavada nel conceyu vecín de Valle de Losa, xunto a les llocalidaes de Baró, Villacián y Teza y Orduña.
.

## Situación
Atópase na aguada mediterránea de la provincia, bañada pol Ríu Húmedu al sur de la Sierra de Salvada y xunto al Monumentu Natural del Monte Santiago.

Atiesta colos siguientes conceyos:
* Norte: Ayala, na provincia d'Álava y l'enclave d'Orduña (Vizcaya).
* Sur: Valle de Valdegovía
* Este: Berberana y Valle de Arrastaria, Amurrio (Álava).
* Oeste: Valle de Losa, onde s'atopa enclaváu Villota.

## Entidaes de población
El conceyu abarca cinco llocalidaes.

## Reseña histórica
Foi una de les siete Xuntes que formaben l'antigua Merindad de Losa, la única que nel Antiguu Réxime taba sometida a señoríu secular exercíu pol Duque de Frías, quien nomaba a los sos rexidores pedáneos. En tiempos, la xurisdicción de la Junta de Villalba de Losa pertenecía al Partíu de Castiella la Vieya en Burgos, unu de los catorce que formaben la división alministrativa de la Intendencia de Burgos mientres el periodu entendíu ente 1785 y 1833, tal como se recueye nel Censu de Floridablanca de 1787. Nesi momentu la Xunta entendía la villa de Villalba y los siguientes ocho llugares:
* Barriga, güei perteneciente a Valle de Losa.
* Lastras de Teza, güei perteneciente a Valle de Losa.
* Mijala.
* Múrita.
* Teza, güei perteneciente a Valle de Losa.
* Villacián, güei perteneciente a Valle de Losa.
* Villota.
* Zaballa.

## Demografía
En 1843 pertenecía al partíu de Villarcayo y cuntaba con 549 habitantes, tando formáu poles mesmes llocalidaes que nel Censu de Floridablanca de 1787. 

## Recursos forestales

Monte *El Pinar* (448 del C.O.P.)

## Hermandad
*  Santa Fe (Capital) (Arxentina)

## Referencies
Jurisdicción de San Zadornil

**Jurisdicción de San Zadornil** ye un conceyu español asitiáu na contorna de Las Merindades, na provincia de Burgos, comunidá autónoma de Castiella y Llión. Tien un área de 30,99&nbsp;km² con una población de 102 habitantes (INE 2008) y una densidá de 3,29&nbsp;hab/km².

La capital del conceyu ye San Zadornil, asitiáu a 100&nbsp;km, al nordeste de la capital provincial.

## Entidaes de población

## Demografía

## Historia
**Jurisdicción de San Zadornín** nel Partíu de Castiella la Vieya en Laredo, de realengu, y formada pola villa de San Zadornín y tres llugares:
* Arroyo
* San Millán
* Villafría

A la cayida del Antiguu Réxime queda constituyíu como conceyu constitucional denomináu Jurisdicción de San Zadornil, nel Partíu de Villarcayo perteneciente a la rexón de Castiella la Vieya, coles mesmes capital y llocalidaes.

## Recursos forestales
*Monte Arcena* (454 del C.O.P.)

## Referencies

## Enllaces esternos
Madrigal del Monte

**Madrigal del Monte** ye una villa y un conceyu, códigu INE-200, nel partíu xudicial de Lerma, contorna d'Arlanza, provincia de Burgos, Castiella la Vieya, güei comunidá autónoma de Castiella y Llión, (España).

## Nucleos de población
Madrigal ye la capital del conceyu, que cunta amás cola pedanía de Tornadijo.

## Carauterístiques xenerales
Ta a 26 km de la capital. Tien un área de 26,88 km² con una población de 173 habitantes (INE 2013) y una densidá de 6,44 hab/km².

## Demografía

## Referencies

## Enllaces esternos
Manciles

**Manciles** ye una llocalidá y un conceyu asitiaos na provincia de Burgos, Castiella la Vieya , na comunidá autónoma de Castiella y Llión (España) , contorna d'Odra-Pisuerga, partíu xudicial de Burgos, cabecera del conceyu del so nome.

## Datos xenerales
Tien un área de 6,58 km² con una población de 33 habitantes (INE 2007) y una densidá de 6,58 hab/km². Atopar a unos 32 quilómetros de la ciudá de Burgos. Colinda con Susinos del Páramo, Tobar, Pedrosa del Páramo y Villorejo.

## Demografía

## Historia
**Llugar** que formaba parte, na so categoría de pueblos solos, del Partíu de Castrojeriz , unu de de los catorce que formaben la Intendencia de Burgos, mientres el periodu entendíu ente 1785 y 1833, nel Censu de Floridablanca de 1787, xurisdicción de realengu con alcalde pedáneo.

## Ver tamién

## Enllaces esternos

## Referencies
Mambrilla de Castrejón

**Mambrilla de Castrejón** ye la denominación d'una villa y de un conceyu, nel partíu xudicial d'Aranda, contorna de la Ribera del Duero, provincia de Burgos, Castiella y Llión, España.

## Nucleos de población
Municipio formáu por un únicu nucleu de población.

## Carauterístiques xenerales
Falta 86&nbsp;km de la capital, Burgos

## Población
97 habitantes (INE 2014).

## Economía
Agricultura ya industria vitinícola.

## Historia
Cuando nel añu 1143 Alfonsu VII concede'l fueru de Sepúlveda, surde la Comunidá de Villa y Tierra de Roa, siendo una de les sos 33 aldegues. 

Nel Censo de Vecinderos de la Corona de Castiella realizáu en 1591 denominar **Mamblilla**, pertenecía a la Tierra de Roa, incluyida na provincia de Burgos. La comunidá cuntaba con **1.569 vecinos pecheros**, correspondiendo 563 a la capital.

**Villa** perteneciente a la Tierra de Roa con xurisdicción de señoríu exercida pol Duque de Siruelo quien nomaba'l so alcalde ordinariu.

A la cayida del Antiguu Réxime queda constiuido en conceyu constitucional nel partíu de Roa, perteneciente a la rexón de Castiella la Vieya que nel Censu de la matrícula catastral cuntaba con 72 llares y 286 vecinos.

## Monumentos
* Ilesia parroquial, con Cristu góticu del s. XIV. 
* Ermita de la Virxe del Castrejón.
* Rollu de xusticia.
* Casones bicentenaries.
* Casa d'Amparu de las Heras

## Personaxes pernomaos
* Máximo San Juan Arranz (1932-2014): dibuxante y reporteru, más conocíu por Máximo.

## Parroquia
Ilesia católica de la *[[Asunción de La nuesa Señora]]*, dependiente de la parroquia de Roa nel Arciprestalgu de Roa, diócesis de Burgos.

## Fiestes llocales
Fiesta patronal de La nuesa Señora de Castrejón: segundu domingu de mayu

Fiestes n'honor de Santa Isabel y La nuesa Señora de Fátima: Primer fin de selmana d'agostu

Otres fiestes: San Isidro Llabrador (15 de mayu), Corpus Christi.

## Ver tamién

## Referencies

## Enllaces esternos
Mamolar

**Mamolar**, ye una llocalidá y un conceyu asitiaos na provincia de Burgos, comunidá autónoma de Castiella y Llión (España) , contorna de La Demanda, partíu xudicial de Salas de los Infantes, cabecera del conceyu del so nome.

## Xeografía

Falta 71 km de Burgos, capital de la so provincia. El términu ye montuoso, como correspuende a un conceyu de la contorna de la Sierra de la Demanda. 
Llocalidá asitiada na Ruta de la Llana y nel Camín del Cid, ruta del Destierru del Cid, y Camín Castellanu-Aragonés.
El ríu Llobos naz na zona de la Mayada Bona de Mamolar, al Suroste del términu municipal de Mamolar. 

L'asociación cultural edita la revista *Peñáguila*.

Evolución demográfica: 

* Vecinos (referíu a families): 56 (1770)

## Economía
Esti pueblu dedicar a la esplotación forestal y la ganadería, principalmente. Cuenta con potencialidaes turístiques: el Camín de Santiago de Soria, tamién llamáu Castellán-Aragonés, pasa pola llocalidá. Amás, cuenta con una arquiteutura tradicional abondo bien caltenida.

Dende 2013, el Conceyu de Mamolar, con otros cinco de la contorna, creó'l Coto Micológico Pinares Sur de Burgos.

## Historia
Mui cerca de Mamolar tuvieron que pasar Almanzor y el so exércitu a finales del sieglu X cuando'l caudiellu sarracenu disponer a atacar San Millán de la Cogolla partiendo de Clunia. Mientres esistió la carretería, la llocalidá dedicar a la fabricación de carretes.

Ta documentáu qu'un vecín de la llocalidá, Sebastián de la Peña, trató la madera pa un retablu (costó faelo en blancu 24.000 maravedinos). 

La llocalidá ye la cortil del apellíu *Mamolar*, estendíu pela contorna de la Sierra de la Demanda, delles comunidaes autónomes españoles y países europeos.

## Fiestes y costumes
El primeru de mayu o en fin de selmana según venga meyor o según nos de la gana, se pinga'l mayu a la manera tradicional, el alguacil, cola so trompeta, percuerre'l pueblu dando'l bandu: 

*..por orde de l'autoridá: qu'alleguen toles persones/a la costume del mayu.*

Fiestras patronales de Santa Centola (13 d'agostu).

## Personalidaes
* P. Francisco Mozu, agustino. Profesó en Valladolid en 1920 y en 1927 foi destináu a Filipines, onde recibió la ordenación sacerdotal. Unvió-y la obediencia la Pampanga.
* Salvador Mozu, escritor. Autor de *L'árbol y la so fiesta* (1927).

## Ver tamién

## Referencies

## Bibliografía
* Alonso, Roberto. "Pueblos de la nuesa redolada: Mamolar". *Amigos de Fexines*, nᵘ 73 (1996)
* "Mamolar, el pueblu de los carpinteros". *Sierra de la Demanda*, nᵘ 30 (2008)

## Enllaces esternos
* Conceyu
Mazuela

**Mazuela** ye un conceyu d'España, na provincia de Burgos, Comunidá Autónoma de Castiella y Llión.

Ye una villa asitiada al suroeste de la capital (Burgos).

Anque'l términu municipal atópase dientro de lo que se denomina'l Campu de Muñó (camdemuño) perteneció organizativamente a Burgos.

## Demografía

El conceyu, que tien una superficie de 13,41&nbsp;km², cuenta según el padrón municipal pa  del INE con  habitantes y una densidá de &nbsp;hab./km².

## Economía

L'actividá económica ye l'agricultura, principalmente cultívense ceberes (cebada y trigu), tamién esisten cultivos de xirasol. La ganadería ye residual y podemos dicir que yá namái queda una esplotación porcina. En delles cases da la avícultura, apicultura, criáu de porcín, dirixíu'l autoconsumo; tamién esiste horticultura col 
mesmu fin.

Históricamente de dieron otros cultivos:
* Alfalfa *
Garbanzo *
Avena *
Vide 

Tamién esistió una amplia cabaña ganadera *
Ovín y caprino
* Porcín
* Equín (caballos, mules y pollinos) que s'utilizaben como animales p'ayudar nos llabores agrícoles.
* Vacunu

### Evolución de la delda viva

El conceutu de delda viva contempla namái les deldes con caxes y bancos relatives a creitos financieros, valores de renta fixa y préstamos o creitos tresferíos a terceros, escluyéndose, poro, la delda comercial.

Ente los años 2008 a 2014 esti conceyu nun tuvo delda viva.

## Costumes
Ye típicu del llugar dir a les bodegues, unu de los curiosos d'esta villa; tán escavaes nuna zona fora del cascu urbanu y mientres el sieglu pasáu, fuéronse edificando pequeños merenderos onde compatir comida, conversación xunto al vinu que se fai nel llugar; una forma de prestar a los visitantes ye convida-yos a la bodega, esplica-yos la forma d'ellaboración del vinu, que se sigue realizando de forma y con preseos tradicionales, y probar el vinu que nes cubes foise produciendo esi añu. Mazuela caltién viñeos bien antigüos, que yá nengunu de los conceyos cercanos caltién, anque apocayá en dalgún d'ellos háyanse llantáu nueves cepes. El terrén de Mazuela pertenez al territoriu que regula l'acabante crear (2007) denominación Ribera de Arlanza

## Referencies
Mecerreyes

**Mecerreyes** ye un conceyu español de la provincia de Burgos y la comunidá autónoma de Castiella y Llión L'orixe de Mecerreyes, ye con toa probabilidá, d'orixe etimológicamente árabe (maza rais) que significa prau o campu.
Los sos habitantes son conocíos como guiletos, xentiliciu que provién de guilla (collecha). Les primeres noticies escrites de la esistencia de "Mezerese" son del sieglu X, na acta fundacional del Infantazgo de Covarrubias del añu 978, como perteneciente al condáu de Lara. 

Del so patrimoniu histórico y artístico son destacables el dolmen de Cubillejo de Lara -en dómina prehistórica-, el xacimientu arqueolóxicu del alfar de *[[terra sigillata]]* de Valdarcos -en dómina romana- y la fábrica y obres d'arte de la ilesia parroquial de San Martín.

## Demografía
Al partir de la década de 1960 Mecerreyes tuvo una importante perda de población qu'emigró a les ciudaes, especialmente Burgos y Madrid.

## Cultura
 
Mecerreyes tien una gran tradición na música tradicional burgalesa sobremanera pola aportación de grandes dulzaineros una y bones la dulzaina siempres foi un preséu con gran puxanza en Mecerreyes.

Les fiestes son en San Martín, anque tamién tán les fiestes de branu que se celebren la última selmana d'agostu. Amás, cada última nueche de febreru, el pueblu de Mecerreyes canta les marzas y el Domingu d'Antroxu realiza la corrida del gallu, que ye bien conocida na contorna.

## Servicios
El pueblu cunta con 2 chigres, fábrica de morcielles, tienda d'ultramarinos, carnicería, frutería, restorán y farmacia.

## Paisaxe

En cuanto al paisaxe combina un paisaxe castellano de llabranza con un gran monte d'encines. 
La llocalidá asitiar na Ruta de la Llana y nel Camín del Cid, ruta del destierru del Cid. Nun esisten pruebes fidedignes de que Rodrigo Díaz de Vivar pasara por esta llocalidá burgalesa a la que la tradición atribúi la nacencia del primer conde de Castiella, Fernán González.

## Oficios tradicionales
D'antiguo había carboneros, canteros, carreteros, texedores, romaneros, etc.

## Fiestes
* El domingu d'antroxu realícense les mazcaraes y la corrida del gallu.
* El víspora del 1 de marzu, día del Santu Ángel de la Guarda, enciéndense fogueres y cántense  *[[marzas]]*.
* La Selmana Santa ye, xunto coles fiestes de Gracies n'agostu, el momentu del añu que más xente s'axunta nel pueblu.
* Fiesta del Corpus.
* Fiesta de San Isidro, el 15 de mayu, venceyada a la Hermandá Sindical de Llabradores.
* Fiesta de la Virxe del Camín, son dos al año, la primera tien llugar el domingu más cercanu al 24 de mayu, y la segunda n'agostu un domingu antes de les fiestas d'Acción de Gracies.
* L'últimu fin de selmana d'agostu, celébrense les fiestes d'Acción de Gracies.
*El 11 de payares celébrase'l día del patrón, San Martín.

## Referencies

## Bibliografía
* ALONSO MARTIN, J. Salvador. "La corrida del gallu en Mecerreyes". En: **Revista de folclor**, vol. 13, nᵘ1 (1993), páxs. 117-127

## Enllaces esternos
Merindad de Montija

La **Merindad de Montija** ye un conceyu asitiáu na contorna de Las Merindades na provincia de Burgos, comunidá autónoma de Castiella y Llión, n'España. 

Tien el so capitalidad (Conceyu) na llocalidá de **[[Villasante]]**.

## Contestu xeográficu
Atopar a 92&nbsp;km de Burgos y 65&nbsp;km de Bilbao, toma una estensión de 100,07&nbsp;km² y cuenta con una población de 826 habitantes (INE, 1 de xineru de 2013).

## Reseña histórica
Una de los siete Merindades de Castiella Vieya.

Dende tiempos bien antiguos los sos habitantes calificáronse como montañeses o cántabros, como atestigüen numberosos documentos antiguos. Trátase d'una tierra hermanada a otros valles de la Cantabria burgalesa, a los habitantes de la Comunidá Autónoma de Cantabria, a les tierres del Monte Palentín o Cantabria Palentina y los naturales de los valles más orientales d'Asturies. En 1833, tres la creación de les provincies modernes, va formar parte de la Provincia de Burgos, a pidimientu de los sos habitantes, que so la medrana de ser integráu na provincia de Santander, presentar nes cortes pa esixir siguir formando parte de Burgos.

## Comunicaciones
Municipio vertebráu pela carretera nacional N-629 que de norte a sur comunica Cantabria travesando'l puertu de Los Tornos (920&nbsp;m) con Medina de Pomar. 

N'El Crucero converxen les carreteres autonómiques BU-542 que nos lleva a Espinosa de los Monteros, pasando por Llomba; la C-629 conduznos a Villarcayo travesando Villalázara, Baranda de Montija, Gayangos y el puertu de Bocos; ente que la BU-552 a Llomba na Traslaloma.

En Bercedo converxen les tamién carreteres autonómiques BU-526 que nos lleva a Espinosa de los Monteros travesando Noceco y la C-6318 que travesando'l puertu de *El Cabrio* enfusar nel vecín Valle de Mena.

Tamién s'apuerta al vecín valle de Losa pela carretera llocal BU-V-5517 travesando la llocalidá de Tabliega y dende Baranda na CL-629 puede llegase a Espinosa de los Monteros pela carretera llocal BU-V-5422 travesando Quintanahedo y Cuestahedo.

Traviesa'l municicipio el ferrocarril de La Robla, disponiendo de la estación denomada *Bercedo-Montija* y asitiada ente Agüera y Bercedo.

## Situación alministrativa
 
El conceyu del conceyu asítiase en Villasante y la Merindad ta formada por **dieciocho** entidaes llocales menores, a saber: 
 

## Llocalidá-barrio
El conceyu abarca amás les **trés** siguientes llocalidaes-barrios:

## Patrimoniu artísticu y natural

* Torre-Palacio de los Alvarado del sieglu XVI, n'El Riberu.
* Peñes de Villasante y Bercedo
* Iglesias parroquiales
* Ermita Románica de Bárcena de Pienza
* Ilesia Románica de Bercedo
* Casones
* Llagunes de Barcena y Llagunes de Gayangos (Toes dientro del mesma güelga)
* Robleral de Villasante

## Ver tamién
* Llista de conceyos de Burgos

## Referencies

## Enllaces esternos

* Merindad de Montija
Merindad de Cuesta Urria

La **Merindad de Cuesta Urria** ye un conceyu d'España, asitiáu a los pies de la sierra de la Tesla, nuna zona llana con llixeres llombes na contorna de Las Merindades, na provincia de Burgos, comunidá autónoma de Castiella y Llión y partíu xudicial de Villarcayo. 

Ente'l so patrimoniu monumental, destaca la ilesia de Cebolleros, col so retablu renacentista del sieglu XVI, restauráu apocayá.

## Demografía
En 1843 pertenecía al partíu de Villarcayo y cuntaba con 1.538 habitantes.

## Historia
Los visigodos yá s'asitiaron nes cercaníes de Mijangos escontra'l sieglu VI. Darréu, nesta llocalidá, una de les más antigües de la Merindad, esistió un fueru que determinaba los tributos que debíen de pagar los habitantes al monesteriu de Oña. 

Nel sieglu XIV, llevantar na sierra de la Tesla el castiellu de Montealegre, col propósitu de controlar tola Merindad.

Nel sieglu XVIII, La Merindad de Cuesta Urria segregóse de les Antigües Merindades de Castiella la Vieya , pasando a formar parte del partíu de Castiella la Vieya en Laredo, cuntando coles siguientes villes:

Yá nel sieglu XIX, esta merindad reorganizóse formando'l so actual territoriu y na villa de Nofuentes se emplazó la so capital.

Nofuentes ye la so cabecera arrexuntando amás les siguientes **27** entidaes de población:

Constitúyense como ayuntamiento constitucionales, toos nel partíu de Briviesca: La Aldea del Portillo, Cereceda, La Molina y Penches.

En 1896, fórmase'l Conceyu de **[[Trespaderne]]** independizándose de la Merindad de Cuesta Urria y segregándose de la merindad les siguientes llocalidaes: Arroyuelo, Palazuelos, Trespaderne y Tartalés de Cilla.

## Situación alministrativa
El conceyu ta formáu por **trelce** entidaes llocales menores, a saber: 
* Baíllo
* Cebolleros
* Extramiana
* Mijangos
* Nofuentes (capital)
* Paralacuesta
* Quintanalacuesta
* Quintanilla-Montecabezas
* San Cristóbal de Almendres
* Urria
* Villapanillo
* Villavedeo

El conceyu ta asitiáu en **[[Nofuentes]]**.
Amás cunta coles siguientes **dolce** llocalidaes. 

## Llugares de interés
* Ilesies romániques y d'otros estilos 
* Casones blasonadas
* Ponte de Mijangos
* Castiellu de las Cuevas de Cebolleros

## Política
Nes pasaes eleiciones municipales de 2007 los resultaos fueron estos:
* PP: 6 conceyales (242 votos)
* PSOE: 1 conceyal (70 votos)
* L'alcalde ye Alfredo Beltrán Gómez, del Partíu Popular.

## Mediu ambiente
El 23% del so términu (2810.32 hectárees) queda afeutáu pola ZEPA Sierra de la Tesla-Valdivielso, onde destaquen les siguientes especies: utre leonado (*[[Gyps fulvus]]*), aguilucho pálidu (*[[Circus cyaneus]]*), alimoche (*[[Neophron percnopterus]]*) y chova piquirroja (*[[Pyrrhocorax pyrrhocorax]]*).

## Referencies
Miraveche

**Miraveche** ye una llocalidá y un conceyu asitiaos na provincia de Burgos, comunidá autónoma de Castiella y Llión (España), contorna de La Bureba, partíu xudicial de Miranda de Ebro, conceyu del mesmu nome.

## Xeografía
Tien un área de 22,7 km² con una población de 104 habitantes (INE 2007) y una densidá de 4,58 hab/km².

Asitiada al norte de la provincia, na aguada mediterránea xunto a los Montes Obarenes, nel so términu municipal atópase la llocalidá de Silanes. Carretera local BU-V-5207.

## Demografía
El conceyu, que tien una superficie de 22,7&nbsp;km², cuenta según el padrón municipal pa  del INE con  habitantes y una densidá de &nbsp;hab./km².

Dempués del Censu de 1842, crez el términu del conceyu al incorporar Silanes.

## Economía

### Evolución de la delda viva
El conceutu de delda viva contempla namái les deldes con caxes y bancos relatives a creitos financieros, valores de renta fixa y préstamos o creitos tresferíos a terceros, escluyéndose, poro, la delda comercial.

Ente los años 2008 a 2014 esti conceyu nun tuvo delda viva.

## Historia

Na antigüedá la rexón tuvo habitada pola tribu de los autrigonos. A ellos pertenecía una importante necrópolis, afayada en Miraveche en 1915, y puesta en valor pa la so divulgación y visita en 2013.

Villa, na Cuadriella de Santa María de Ribarredonda, una de los siete en que s'estremaba la Merindad de Bureba perteneciente al partíu de Bureba. xurisdicción de realengu con rexidor pedáneo.

A la cayida del Antiguu Réxime queda constituyida en conceyu constitucional del mesmu nome, nel partíu de Miranda de Ebro na rexón de Castiella la Vieya.

## Parroquia
Ilesia católica de *[[Santolaya de Mérida]]*, dependiente de la parroquia de Pancorbo nel Arciprestalgu d'Oca Tirón, diócesis de Burgos

## Referencies

## Enllaces esternos
Montorio

**Montorio** ye una llocalidá y un conceyu asitiaos na provincia de Burgos, Castiella y Llión (España), contorna d'Odra-Pisuerga, partíu xudicial de Burgos, cabecera del conceyu del so nome.

## Llocalización
Ta asitiada a unos 30 km de Burgos.

## Historia
**Llugar** con doble xurisdicción yá que formaba parte de la Cuadriella del El Tozu nel Partíu de Villadiego, con xurisdicción de señoríu siendo'l so titular el Duque de Frías, alcalde pedáneo, y tamién de la Xurisdicción de Haza de Siero en del Partíu de Castrojeriz de señoríu con alcalde honorariu. Na Intendencia de Burgos, mientres el periodu entendíu ente 1785 y 1833, nel Censu de Floridablanca de 1787.

## Demografía
A 1 de xineru de 2011 la población del conceyu xubía a 188 habitantes, 106 homes y 82 muyeres.

## Tresportes
Montorio atopar a los pies de la la carretera N-627 en direición a Aguilar de Campoo (provincia de Palencia).

Esiste una parada de tresporte públicu na plaza de la llocalidá.

## Economía llocal
Les actividaes económiques predominantes en Montorio son l'agricultura (pataques de llantadera y ceberes), la industria extractora (cantera y minería) y la ganadería (cría d'oveya y esplotación de cabres).

Tamién tien un pequeñu sector servicios, como un hostal restorán de recién apertura, una tienda d'alimentación y dos chigres.

## Llugares d'interés
El conceyu cunta con un ampliu patrimoniu rural, sobremanera en redol a l'arquiteutura relixosa.

### Ilesia

Trátase d'un templu construyíu nel sieglu XVII, anque de traza románica (como la puerta d'accesu, qu'entá se caltién en bon estáu).

### Ermita
Asitiada xunto al camín a Quintanilla Sobresierra, na paraxa de la *Fonte del Francés*, atópase la ermita de Les Mercés. La ermita ye un edificiu del sieglu XVIII y tien aneja la casa del ermitañu; un ermitañu vivió cola so familia en dicha casa hasta mediaos del sieglu XX. Cada 24 de setiembre, festividá de la Virxe, realízase una romería a la ermita.

### Arquiteutura tradicional
Esisten numberoses viviendes qu'han pervivido.

### Redolada
Destaquen los escobios y montes de la zona.

## Personaxes pernomaos
* Dom Clemente Serna González (Montorio, 1946), abá del Monesteriu de Santu Domingu de Silos (Burgos) dende'l 7 de xunu de 1988, en sustitución del fináu dom Pedro Alonso Alonso, hasta que'l 2 de marzu de 2012 foi sustituyíu por dom Lorenzo Maté Sadornil. 

* Equí vive na actualidá Rosendo Mercado Ruiz, el músicu de rock and roll; de Montorio ye la so esposa. Equí compunxo y grabáu parte de les temes que componen el so últimu discu *Vergüenza torera*.

## Fiestes
* 24 de setiembre - Nuesa Señora de les Mercés
* 24 de xunu - San Xuan Bautista

## Resultaos eleiciones municipales 2007
* Alcalde (2.007-2.011): Emilio Marcos Serna (PP

Total votantes: 131 (81,37%)
Astención: 30 (18,63%)
Votos nulos: 5 (3,82%)
Votos en blancu: 1 (0,76%)

## Ver tamién

## Referencies

## Enllaces esternos
* Asociación Monte d'Oru, de Montorio
* Conceyu
Monterrubio de la Demanda

**Monterrubio**, tamién conocíu como *Monterrubio de la Demanda*, ye una llocalidá y un conceyu asitiaos na provincia de Burgos, comunidá autónoma de Castiella y Llión (España), contorna de La Demanda, partíu xudicial de Salas de los Infantes, cabecera del conceyu del so nome.

Monterrubio lleva nel so apellíu'l nome de la Sierra con tol merecimientu, pos atesora les más sublimes esencies d'esta rexón. Ganaderu, mineru, agrícola y forestal... de llarga historia y bones perspectives de futuru, Monterrubio de la Demanda, recostado sobre la fastera, asomar al balcón de la Sierra dende la so privilexada situación.

Aportar a Monterrubio siguiendo la ruta que dende Salas de los Infantes llega hasta Nájera, na llende mesmos de la provincia de Burgos con La Rioxa. Mientres la mayor parte del añu, la so población apenes llega al centenar de vecinos, triplicándose pel branu. La villa ta asitiada na metá norte de la Sierra de la Demanda, a más de 1.000 metros sobre'l nivel del mar, nun territoriu compuestu per montes, valles y collaes na so mayor parte cubiertos por carbayos, pinos, hayas y xardones. La fauna, descomanadamente rica y variada, tien exemplos emblemáticos n'especies como'l corzu, el venáu, el xabalín y, dacuando, el llobu ibéricu.

La vía verde que sigue'l trazáu del ferrocarril mineru, que nel so día xunió Monterrubio con Villafría, va dexanos enfusar nos secretos naturales d'esta rexón y fonte de la so riqueza. Na historia de la villa hai dos activides que rellumen con lluz propio: la ganadería y l'actividá minera. La primera tuvo venceyada al fenómenu históricu de l'alzada; ente que la segunda actividá, la esplotación del sosuelu, foi empecipiada en dómina de los romanos, y traxo a Moterrubio de la Demanda a finales del sieglu XIX un nuevu impulsu que se cerró a finales de la década de los 30 col esmantelamientu de les víes del ferrocarril per parte de los mesmos vecinos.

Del noble pasáu de la villa de Monterrubio de la Demanda dan fe los escudos llabraos en delles fachaes de les casones; anque escasos, queden restos de palacetes y cases señoriales. Ente los edificios relixosos destaca la ilesia parroquial de San Xuan Bautista, qu'entemez dellos estilos que van dende'l románicu hasta la definitiva reforma realizada nel sieglu XVIII. Tamién destaca la ermita románica de La nuesa Señora de la Caraba, que data del sieglu XI.

## Xeografía
Pueblo asitiáu al sureste de la provincia de Burgos, y que pertenez a la Comunidá de Castiella y Llión (España).

Xacimientu de cobre nes proximidaes de la llocalidá: Descansadero de la Virxe, Los Hoyos de Veleto y San Juan.

## Escudu
Escudu Partíu y mediu cortáu:
• Primero : En azur, torre d'oru , mazonada de sable, con mediu cuerpu d'home nes sos almenes amosando un pendón d'oru.
• Segundu: En gules, espadaña d'oru.
• Terceru: N'oru, fornu al so color, flameante, acompañáu de dos árboles (haya y pinu).
• Entado en punta de sinople con cabeza d'oveya merina en planta.
• Al Timbre, corona real zarrada.

## Ver tamién

## Referencies

## Enllaces esternos
* Monterrubio de la Demanda
Moradillo de Roa

**Moradillo de Roa** ye una llocalidá y un conceyu asitiaos na provincia de Burgos, na comunidá autónoma de Castiella y Llión (España), contorna de la Ribera del Duero, partíu xudicial d'Aranda, cabecera del conceyu del so nome.

El pueblu cunta con un interesante proyeutu de recuperación de les sos 157 bodegues y 7 llagares cueva qu'apocayá foi gallardoniáu col "Premiu a la Meyor Iniciativa Enoturística" del 2016, pola Asociación Española de Ciudaes del Vinu (ACEVIN).

## Xeografía

### Allugamientu
La llocalidá de *Moradillo de Roa* asítiase na zona central de la península ibérica, nel estremu sur de la provincia de Burgos, tien una superficie de 11,72&nbsp;km², y les sos coordenaes son .

Ye un pueblu asitiáu nel sur de la provincia de Burgos na aguada atlántica de la provincia, a 840 msnm , a 107 km de la ciudá de Burgos y 25 km de Roa.

Tien un área de 11,72 km² con una población de 193 habitantes (INE 2009) y una densidá de 17,41 hab/km².

### Clima
El clima de *Moradillo de Roa* ye **[[clima mediterraneu continentalizado|mediterraneu continentalizado]]**, de resultes de la elevada altitú y el so alloñamientu de la mariña, les sos principales carauterístiques son:

* La temperatura medio añal ye de 11,50ᵘC con una importante oscilación térmica ente'l día y la nueche que puede superar los 20ᵘC. Los iviernos son llargos y fríos, con frecuentes borrines y xelaes, ente que los branos son curtios y calorosos, con máximes en redol a los 30 °C, pero mínimes fresques, superando llixeramente los 13 °C. El refrán castellanu *"Nueve meses d'iviernu y trés d'infiernu"* carauterizar a la perfeición.

* Les precipitaciones añales son escases (453,70mm) pero distribuyir de manera relativamente permediada a lo llargo del añu sacante nel branu que ye la estación más seca (71,10mm). Los montes que delimitan la pandu retienen los vientos y les agües, sacante pol Oeste, onde l'ausencia de grandes montes abre un pasiellu al Océanu Atlánticu pol qu'enfusen la mayoría de les precipitaciones que lleguen a *Moradillo de Roa*. 





Na Clasificación climática de Köppen corresponder con un clima ''Csb'' (''oceánicu mediterraneu''), una transición ente'l ''Csa'' (''mediterraneu'') y el ''Cfb'' (''oceánicu'') productu de l'altitú. A diferencia del ''mediterraneu'' presenta un branu más nidiu, pero al contrariu que nel ''oceánicu'' hai una estación seca nos meses más templaos.

## Demografía

## Encantos
Unu de los encantos del llugar ye l'allugamientu de les bodegues. Tán asitiaes alredor d'un montículo y n'el so cumal asítiase la ilesia. Tradicionalmente les bodegues yeren el puntu de xunta de los nuesos antepasaos dempués d'una llarga xornada de trabayu nel campu. Nelles charraba, comía y bebíase vinu yá que como se sabe estes bodegues fundamentalmente sirvíen pa caltener en bon estáu'l vinu almacenáu en cubes de madera.

## Parroquia
Ilesia católica de *[[San Pedro Apóstol]]*, dependiente de la parroquia de Hontangas nel Arciprestalgu de Roa, diócesis de Burgos.

## Referencies

## Enllaces esternos
Nebreda

**La Villa de Nebreda** ye tamién la denominación del conceyu, códigu INE-2313. 
Atopar nel partíu xudicial de Lerma, contorna del Arlanza, provincia de Burgos, Castiella la Vieya, güei comunidá autónoma de Castiella y Llión, (España).
Tien un área de 28,43 km² con una población de 81 habitantes (INE 2010) y una densidá de 2,84 hab/km².

## Demografía

## Situación xeográfica
**La Villa de Nebreda** atópase ta asitiada a 12 km de Lerma, 19 de Santu Domingu de Silos y a 50 de Burgos.
41° 58' 8" N 3° 38' 5" W

## Monumentos d'interés

El principal monumentu d'interés de la villa ye la Ilesia de la Natividá de La nuesa Señora, que la so festividá celebrar el día 8 de setiembre.

## Referencies

## Enllaces esternos
Olmillos de Muñó

**Olmillos de Muñó** ye un conceyu d'España, na provincia de Burgos, Comunidá Autónoma de Castiella y Llión. Tien un área de 7,04 km² con una población de 43 habitantes (INE 2007) y una densidá de 6,11 hab/km².

## Demografía

## Referencies

## Enllaces esternos
Oquillas

**Oquillas** ye una llocalidá y un conceyu asitiaos na provincia de Burgos, comunidá autónoma de Castiella y Llión (España), contorna de La Ribera, partíu xudicial d'Aranda, conceyu del mesmu nome.

## Xeografía
Llocalidá asitiada na autovía del Norte de Madrid a Irún. El regueru de Oquillas arrama les sos agües nel cercanu ríu Esgueva. Forma parte de la Mancomunidá de La Yecla, con sede en Santa María del Mercadillo.

## Fiestes y costumes
El primer sábadu posterior al 15 de xunu celebra la festividá del Santu Cristu de Reveche, na que'l pueblu de Oquillas anueva'l hermanamiento col vecín de Villalbilla de Gumiel.

El día 16 de setiembre celebren la festividá del so patrón, San Cipriano. Celébrase misa na ermita, mientres la que se faen ufriendes al santu, y na procesión bailla ante la imaxe.

## Monumentos
* Ilesia de San Cipriano: interesante muestra del románicu del Esgueva. El ábside cuenta con interesantes canecillos.
* Muséu etnográficu: asitiáu nun llagar restauráu, puede apreciase perfectamente cómo yeren estes construcciones y los elementos colos que cuntaben: la pila, la canal, la piedra, la gran viga, el husillo, el castiellu. Completar colos mínimos instrumentos rellacionaos cola vendimia y el llabor de lagareo. Na planta de riba, pueden apreciase tamién dalgunos preseos de llabranza y delles fotografíes qu'amuesen los llabores de la tría.

## Ver tamién
* Valle del Esgueva
* Románicu del Esgueva
* Ferrocarril direutu Madrid-Burgos

## Referencies

## Bibliografía
* 

## Enllaces esternos
Orbaneja Riopico

**Orbaneja Riopico** ye una llocalidá y un conceyu d'España, na provincia de Burgos, Comunidá Autónoma de Castiella y Llión, contorna d'Alfoz de Burgos. Entiende la llocalidá de Quintanilla-Riopico. Tien un área de 9,34&nbsp;km² con una población de 166 habitantes (INE 2007) y una densidá de 17,77&nbsp;hab/km².

## Demografía

## Etimoloxía
Según el llingüista E. Bascuas, el topónimu *Orbaneja*, vendría de una tema hidronímico paleoeuropeo **orw-*, deriváu del raigañu indoeuropea **er-* 'fluyir, movese', con significáu hidronímico.

## Historia
**Llugar** que formaba parte del Alfoz y Xurisdicción de Burgos nel partíu de Burgos, unu de de los catorce que formaben la Intendencia de Burgos mientres el periodu entendíu ente 1785 y 1833, tal como se recueye nel Censu de Floridablanca de 1787. Tenía xurisdicción de abadengo dependiente del Monesteriu de San Pedro de Cardeña que nomaba alcalde pedáneo.

## Urbanismu
Plan Rexonal d'Ámbitu Territorial del complexu d'Actividaes Económiques de Burgos-Riopico
http://www.sitcyl.jcyl.es/sitcyl/infodloc.sit?infoParams=codcontenido%3A448&mantoParams=. La finalidá ye constituyir una **gran área loxística-empresarial ya industrial** pa la ciudá de Burgos y la so redolada territorial inmediatu, atopa nestos planes la figura fayadiza pa la so ordenación integrada, con incidencia territorial direuta sobre los términos municipales de Burgos, Orbaneja Riopico, Cardeñajimeno y Rubena.

El conceyu de Orbaneja interpunxo recursu contenciosu-alministrativu contra'l Decretu de la Xunta de castilla y Llión que legitimó el Plan Rexonal con resultancia favorable na sentencia dictada'l 23 de setiembre de 2010. La Xunta de Castiella y Lleón tendrá d'empecipiar tola tramitación, teniendo de cuntar con informe favorable de la Direición Xeneral d'Aviación Civil una y bones la ordenación propuesta afecta al Aeropuertu de Burgos.

## Fiestes y costumes
Fiestes de San Millán Abá, que se celebren l'últimu fin de selmana de mayu.
Conmemoración de la Virxe del Carmen (16 de xunetu), que la so cofradería ta formada por vecines de la llocalidá.

## Patrimoniu
La ilesia parroquial de San Millán Abá ta asitiada nel cuetu, al llateral del cascu urbanu. Planta d'una nave de forma rectangular de cinco tramos, denotados al esterior por contrafuertes diagonales n'esquines.
Portada llateral con arcu llixeramente apuntáu, so pórticu zarráu con rexa, fechada en 1877.
Torre a los pies de la nave con un buecu pa campanariu que data del sieglu XVII. 
Campusantu adosáu a llateral posterior. Fábrica de sillería y mampostería.

## Ver tamién
* Llista de conceyos de Burgos

## Referencies

## Enllaces esternos
Padilla de Arriba

**Padilla de Arriba** ye una llocalidá y un conceyu asitiaos na provincia de Burgos, Castiella la Vieya, na comunidá autónoma de Castiella y Llión (España) , contorna d'Odra-Pisuerga, partíu xudicial de Burgos, cabecera del conceyu del so nome.

## Xeografía
Ta asitiáu ente los ríos Odra y Pisuerga, nuna llanura fluvial llindada ente los pandoriales de Castrojeriz y les estribaciones de la Peña Amaya.

## Datos xenerales
Tien un área de 23,12 km² con una población de 98 habitantes (INE 2007) y una densidá de 4,24 hab/km².

## Comunicaciones
Acceso pela carretera llocal BU-V-6302 con entrada y salida dende l'autonómica BU-630 que comunica Melgar con Villadiego; sigue escontra'l sur hasta Padilla de Abajo onde s'atopa l'enllaz cola Autovía 

## Demografía

## Historia
**Villa** que formaba parte, na so categoría de pueblos solos, del Partíu de Castrojeriz, unu de de los catorce que formaben la Intendencia de Burgos, mientres el periodu entendíu ente 1785 y 1833, nel Censu de Floridablanca de 1787; xurisdicción de realengu; alcalde ordinariu.

## Patrimoniu
* **Ilesia católica de San Andrés Apóstol**: Dependiente de la parroquia d'Arenillas de Riopisuerga nel Arciprestalgu d'Amaya , diócesis de Burgos https://web.archive.org/web/20080214124842/http://www.archiburgos.org/guia/arciprestalgos/arciprestalgos.htm.
* **[[Ilesia de Santa María (Padilla de Arriba)|Ilesia de Santa María]]**: Templu románicu del sieglu XII. El so llamentable estáu de caltenimientu ye'l motivu pol cual, esti monumentu foi incluyíu na Llista colorada de patrimoniu en peligru de l'asociación pa la defensa del patrimoniu Hispania Nostra.

## Ver tamién

## Referencies
Palacios de la Sierra

**Palacios de la Sierra** ye una llocalidá y un conceyu asitiaos na provincia de Burgos, comunidá autónoma de Castiella y Llión (España) , contorna de La Demanda, subcomarca de Pinares, partíu xudicial de Salas de los Infantes, cabecera del conceyu del so nome.

## Contestu xeográficu

Asitiáu a 1063&nbsp;m d'altitú, y a 74 km de la capital provincial: (Burgos), ente los conceyos de Salas de los Infantes y Quintanar de la Sierra, atópase regada pelos ríos Arlanza, Abeyón y Bañuelos.

## Datos básicos
Cuenta con en redol a los 800 habitantes y una superficie de 70,4&nbsp;km², siendo la so densidá de población de 11,36 habitantes per km².

## Comunicaciones
Na carretera autonómica CL-117, d'onde parte escontra l'este al provincial BU-V-8229 a San Leonardo de Yagüe (N-234).

Esiste un camín rural perfectamente asfaltáu que va hasta Moncalvillo de la Sierra (a 6 km).

Esisten delles necrópolis de l'Alta Edá Media nel términu municipal: Prau Bañuelos, Prao-Nava y El Castiellu. Siendo esta postrera la mayor necrópolis altu medieval d'España, con 566 xacimientos d'ente los sieglos XI y XIII.
Dende 2011, funciona'l Centru d'Interpretación de Necrópolis del Altu Arlanza na llocalidá.

## Ver tamién
* Llista de conceyos de Burgos

## Referencies

## Enllaces esternos
Palacios de Riopisuerga

**Palacios de Riopisuerga** ye una llocalidá y un conceyu asitiaos na provincia de Burgos, Castiella la Vieya , na comunidá autónoma de Castiella y Llión (España) , contorna d'Odra-Pisuerga, partíu xudicial de Burgos, cabecera del conceyu del so nome.

## Xeografía
Ta asitiáu na marxe izquierda del ríu Pisuerga frente a la llocalidá palentina de Lantadilla . Na carretera autonómica BU-434 .

## Demografía

El conceyu, que tien una superficie de 10,34&nbsp;km², cuenta según el padrón municipal pa  del INE con  habitantes y una densidá de &nbsp;hab./km².

## Alministración

### Evolución de la delda viva
El conceutu de delda viva contempla solo les deldes con caxes y bancos relatives a creitos financieros, valores de renta fixa y préstamos o creitos tresferíos a terceros, escluyéndose, poro, la delda comercial.

Ente los años 2008 a 2014 esti conceyu nun tuvo delda viva.

## Historia
**Villa** que formaba parte, del Partíu de Nueve Villes, unu de de los que formaben la Intendencia de Palencia, mientres el periodu entendíu ente 1785 y 1833, nel Censu de Floridablanca de 1787, xurisdicción de señoríu siendo'l so titular el Marqués de Claramonte, alcalde pedáneo.

## Ver tamién

## Referencies

## Enllaces esternos
Navas de Bureba

**Navas de Bureba** ye una llocalidá y un conceyu asitiaos na provincia de Burgos, comunidá autónoma de Castiella y Llión (España), contorna de La Bureba, partíu xudicial de Briviesca, conceyu del mesmu nome.

## Xeografía
Asitiada al norte de La Bureba, a cuerpu de Montes Obarenes
Tien un área de 8,79 km² con una población de 47 habitantes (INE 2007) y una densidá de 5,35 hab/km². Accesu pela carretera llocal BU-V-5204 que parte de la N-232 .

## Demografía

## Historia
**Villa**, na cuadriella de La Vide, unu de los siete en que s'estremaba la Merindad de Bureba perteneciente al partíu de Bureba. xurisdicción de realengu con rexidor pedáneo.

A la cayida del Antiguu Réxime queda constituyida en conceyu constitucional del mesmu nome, nel partíu Briviesca, rexón de Castiella la Vieya, cuntaba entós con 91 habitantes.

## Parroquia
Ilesia católica de la *[[Asunción de La nuesa Señora]]*, dependiente de la parroquia de Quintanaélez nel Arciprestalgu d'Oca Tirón, diócesis de Burgos.

## Ver tamién

## Enllaces esternos

* derrúmbase la torre de la ilesia, un BIC reformáu hai 10 años. Diario de Burgos. 31 de mayu de 2014.

## Referencies
Palazuelos de la Sierra

**Palazuelos de la Sierra** ye una llocalidá y un conceyu asitiaos na provincia de Burgos, Castiella la Vieya , na comunidá autónoma de Castiella y Llión (España) , contorna d'Alfoz de Burgos, partíu xudicial de Burgos, cabecera del conceyu del so nome. Atopar ente Cueva de Juarros y Villamiel de la Sierra.

El so patrón ye San Bartolomé celebrándose'l 24 d'agostu. La so virxe ye la Virxe de la Hedra. Amás, l'últimu domingu de xunetu fai una romería n'honor a la Virxe de la Hedra.

## Xeografía
Tien un área de 15,74 km² con una población de 72 habitantes (INE 2007) y una densidá de 4,57 hab/km².

## Demografía

## Referencies

## Enllaces esternos