Salix viminalis

La  ye un arbustu de la familia de les salicacees.
## Descripción
Arbustu grande, dacuando árbol d'hasta 10 m d'altor, con cañes espodaes, erectas; biltos tienros de cutiu con trupa pilosidá tomentosa; ramines de color verde amarellentáu o pardu buxu a acoloratáu, mates, con pilosidá abuxada cuando moces. Fueyes peciolaes, de 5-15 cm de llargu y aproximao 1,5 cm d'anchu, 6-20 vegaes más llargues qu'anches, llanceolaes estreches o con cantos paralelos; fai foliar de color verde puercu, mate, con pilosidá esvalixada y curtia; viesu foliar con rellumu plateáu, cubiertu con trupos pelos curtios, empobináu na direición de los nervios llaterales; cantu foliar endolcáu escontra baxo; peciolu foliar d'hasta 1 cm de llargu, con curtia pilosidá gris; estípules namái nos macroblastos, llanceolaes estreches, largamente apuntaes. Escames de les yemes pardes, con pilosidá gris. Les inflorescencies apaecen primero que les fueyes, y enantes del floriamientu presenten una vistosa pilosidá trupa, sedosa. Amentos masculinos erectos, cilíndricos, d'hasta 3,5 cm de llargu y 1 cm d'anchu, mestos nes axiles de fueyes bien pequeñes y estreches, largamente pilosas. Bráctees tectrices elíptiques o ovaes allargaes, con pilosidá llargu abuxada; estames unes dos veces más llargos que la bráctea tectriz; filamentso estaminales llibres, glabros; anteres elíptiques allargaes, marielles, tres el floriamientu de color coloráu parduzo. Amentos femeninos erectos, cilíndricos, d'hasta 3 cm de llargu y 1 cm d'anchu. Ovariu casi sentáu, ováu, d'hasta 6 mm de llargu. Estilu casi tan llargu como l'ovariu, finu mariellu; estigmes lliniales, estremaos en 2-4 partes hasta la metá. Floria en primavera.

## Hábitat
Nel llanu y los llugares baxos de les llombes y montes, sobre suelos húmedos.
## Distribución
Europa y Asia. Introducida n'España.
## Usos
Apurre'l meyor blima.
## Taxonomía
*Salix viminalis* describióse por Carlos Linneo y espublizóse en *[[Species Plantarum]] 2: 1021*, nel añu 1753.
;Etimoloxía:
***Salix***: nome xenéricu llatín pal sauce, les sos cañes y madera.

***viminalis***: epítetu llatín que significa "con tarmos llargos y delgaos". 
;Sinonimia:

## Nome común

## Ver tamién
* Terminoloxía descriptiva de les plantes
* Cronoloxía de la botánica
* Historia de la botánica
* Carauterístiques de les salicacees
## Referencies

## Bibliografía
# Anonymous. 1986. List-Based Rec., Soil Conserv. Serv., U.S.D.A. Database of the U.S.D.A., Beltsville.
# Fernald, M. 1950. Manual (ed. 8) i–lxiv, 1–1632. American Book Co., New York.
# Flora of North America Editorial Committee, e. 2010. Magnoliophyta: Salicaceae to Brassicaceae. 7: i–xxii, 1–797. In Fl. N. Amer.. Oxford University Press, New York.
# Gleason, H. A. 1968. The Choripetalous Dicotyledoneae. vol. 2. 655 pp. In H. A. Gleason Ill. Fl. N. U.S. (ed. 3). New York Botanical Garden, New York.
# Gleason, H. A. & A. Cronquist. 1991. Man. Vasc. Pl. N.E. U.S. (ed. 2) i–lxxv, 1–910. New York Botanical Garden, Bronx.
# Killeen, T. J., E. García Estigarribia & S. G. Beck. (eds.) 1993. Guia Arb. Bolivia 1–958. Herbario Nacional de Bolivia & Missouri Botanical Garden, La Paz.
# Nasir, E. & S. I. Ali (eds). 1980-2005. Fl. Pakistan Univ. of Karachi, Karachi.
# Scoggan, H. J. 1978. Dicotyledoneae (Saururaceae to Violaceae). 3: 547–1115. In Fl. Canada. National Museums of Canada, Ottawa.
# Voss, E. G. 1985. Michigan Flora. Part II Dicots (Saururaceae-Cornaceae). Bull. Cranbrook Inst. Sci. 59. xix + 724.
# Zuloaga, F. O., O. Morrone, M. J. Belgrano, C. Marticorena & E. Marchesi. (eds.) 2008. Catálogo de las plantas vasculares del Cono Sur (Arxentina, Sur de Brasil, Chile, Paraguay y Uruguái). Monogr. Syst. Bot. Missouri Bot. Gard. 107(1): i–xcvi, 1–983; 107(2): i–xx, 985–2286; 107(3): i–xxi, 2287–3348.
## Enllaces esternos