Diferencies ente'l diasistema serbocroata

Les **diferencies ente'l diasistema serbocroata**, entendíu poles llingües establecíes como estándares, bosniu, croata y serbiu, detállense les fundamentales, ente les tres llingües estándares del diasistema serbocroata.

En 2007 declaróse'l montenegrín como llingua oficial de Montenegru. Ye importante mentar que'l bosniu nun ye del tou aceptáu por serbios y croates, anque lingüísticamente yá ye un fechu, y eso inclúi una Wikipedia en versión bosniu.

## Exemplu na traducción d'una frase a les distintes llingües del [[continuum idiomáticu|continuum serbocroata]]
* **[[Idioma asturianu]]**: Tocantes a los gases d'escape y la contaminación del aire en Xerusalén, ¡sería necesariu tomar midíes de seguridá!

* **[[Idioma croata]]**: Glede ispušnih plinova i zagađivanja zraka o Jeruzalemu, bilo bi potrebito poduzeti mjere sigurnosti!

* **[[Idioma serbiu]]**: O pogledu izduvnih gasova i zagađenosti vazduha o Jerusalimu, bilo bi potrebno preduzeti mere bezbednosti! (У погледу издувних гасова и загађивања ваздуха у Јерусалиму, било би потребно предузети мере безбедности!.)

### Escritura
Forma d'escribir l'idioma:
* Croata: usa l'alfabetu llatín siempres.
* Bosniu: usa l'alfabetu llatín siempres nes rexones habitaes por bosniocroates y bosníacos, el cirílicu úsase solamente nes zones onde habiten serbobosnios.
* Serbiu: usa de forma preferente'l cirílicu serbiu, pero'l llatín ye d'usu común ente los mozos.
* Montenegrín: Puede usar tantu l'alfabetu llatín (na so versión montenegrina, que sustituyó en 2009 al alfabetu cirílicu serbiu), como una forma afecha del llatín serbiu.

El Tratáu de Novi Sad proponía que dientro del llamáu idioma serbocroata o croatoserbio esistíen dos variantes; una primordialmente "croata" y otra "serbia".

Denominar al idioma d'esa manera (croatoserbio o serbocroata) por cuenta de que los croates y serbios yeren les dos naciones más numberoses que falaben l'idioma. Nun se debe escaecer qu'en Bosnia y Herzegovina utilízase una fala con traces y munches grafíes traíes polos idiomes turcu y árabe.

Les diferencies que definíen a una o otra variante consistíen en:
* La forma actual de pronunciar l'antigua vocal paleoeslava (staroslavenski) "jat", esto ye (**a**)jekavski pa la variante "croata" (como se fala na mayor parte de Croacia, Montenegru y parte de BiH) y ekavski pa la variante "serbia" (–como se fala en Serbia, parte de BiH, y parte de Croacia, especialmente en Zagreb) (1)
:(**a**) La forma cola que se denominaba a la pallabra "qué", esto ye: štokavski pa la variante "croata" y "štakavski" pa la variante "serbia".
* La escritura daba lo mesmo pa dambes variantes, dempués de too, Cirilo y Metodio crear pal antiguu eslavu o paleoslavo, y depués los francos "latinizaron" a los eslavos más occidentales. Por ser el "llatín" internacional y por ser el "cirílicu" patrimoniu cultural eslavu, dambos alfabetos enseñar en toles repúbliques de l'antigua Yugoslavia (sacante na república de Eslovenia, onde l'idioma eslovenu- nun puede escribise en cirilico, solamente en llatín). Sicasí, prefierse l'alfabetu llatín pa la variante "croata" y el cirílicu pa la variante "serbia". (2)
* Diferencies de vocabulariu mesmes de cada variante. Tamién diferencies de vocabulariu con pallabres d'orixe rusu y turcu pa la variante "serbia" y pallabres d'orixe alemán ya italianu pa la variante "croata".

N'efeutu la variante "chacava" del croato faláu en Dalmacia, especialmente na capital Split (antigua "Spalato"), tien más del 59,4% de pallabres tomaes de llingües neollatines

## Exemplu de distintos diccionarios

## Referencies

## Enllaces esternos