Quercus laurina

***Quercus laurina***, ye una especie d'árbol perteneciente a la familia Fagaceae. Ta clasificada na Seición Lobatae; del carbayu coloráu d'América del Norte, Centroamérica y el norte d'América del Sur que tienen los estilos llargos, les abiyotes maurecen en 18 meses y tienen un sabor bien amargoso. Les fueyes suelen tener lóbulos coles puntes afilaes, con cerdes o con escayos nel lóbulu. Se hibrída con *[[Quercus affinis]]*.

## Descripción
Ye un árbol qu'algama un tamañu de 4 a 20 m d'altor, dacuando más altu, coles sos cañes cubiertes de pelillos. Les sos fueyes que tienen un soporte curtiu, daqué ríxides, allargaes y terminen en punta, col so cantu engrosáu o dentáu y dambes cares polenques. La cara d'inferior tien guedeyes de pelos nes axiles ente les venes llaterales y el nerviu central. Les flores tán solitaries o en grupos de 3. Los sos frutos son abiyotes solitaries o en pares, casi redondes.
## Distribución y hábitat
Especie orixinaria de Méxicu, que crez en clima templáu ente los 2600 y los 2700 msnm. Ta acomuñada a montes de encino y de pinu.
## Propiedaes
Nel Estáu de Méxicu y Morelos ye común usar esta planta pa “amacizar los dientes fluexos” y evitar el sangráu de les melles. Con esti propósitu, fáense enxagües bucales col fervinchu de la corteza más güesos d'aguacate o de zapote (spp. n/r), úsase delles vegaes al día; o bien, aconséyase a cencielles mazcar la corteza fresca del capulincillo.

Méntase que'l fervinchu de la corteza, amás, evita la cayida del pelo per mediu de llavadures que se faen delles vegaes a la selmana.

Encamiéntase l'empléu d'esta planta pa tratar la foria, afecciones de los reñones, tos, sarna, hemorraxa, o en casos de "ataque" (asemeyáu al plasmu "hai mareos, somnolencia y aformiga el cuerpu").
;Hestoria:
La Sociedá Farmacéutica de Méxicu, nel sieglu XX señalar para asma y como estimulante.

## Taxonomía
*Quercus laurina* describióse por Aimé Bonpland y espublizóse en *[[Plantae Aequinoctiales]]* 2: 32, pl. 80. 1809. 

;Etimoloxía:
***Quercus***: nome xenéricu del llatín que designaba igualmente al carbayu y a la encina.

***laurina***: epítetu latin que significa ;Sinonimia: 
 
* *Dryopsila laurina* (Bonpl.) Raf. 
* *Quercus barbinervis* Benth. 
* *Quercus bourgaei* Oerst. ex Hemsl. 
* *Quercus bourgaei* Oerst. ex Trel. 
* *Quercus bourgaei var. ilicifolia* Trel.
* *Quercus caeruleocarpa* Trel. 
* *Quercus castanea var. tridens* (Bonpl.) A.DC.
* *Quercus chrysophylla* Bonpl. 
* *Quercus lanceolata* Bonpl. 
* *Quercus lanceolata* M. Martens & Galeotti
* *Quercus major* (A.DC.) Trel. 
* *Quercus malinaltepecana* Trel. 
* *Quercus nitens var. major* A.DC. 
* *Quercus orizabae* Liebm. 
* *Quercus roseovenulosa* Trel.
* *Quercus salicifolia* Benth. 
* *Quercus tlapuxahuensis* A.DC. 
* *Quercus treleaseana* A.Camus 
* *Quercus tridens* Bonpl.
## Nome común
Encino blancu, encino de fueya ancha, encino lloréu, encino laurelillo. 
## Ver tamién
* Terminoloxía descriptiva de les plantes
* Cronoloxía de la botánica
* Historia de la botánica
* Carauterístiques de les fagácees 
## Referencies

## Bibliografía
# Breedlove, D. E. 1986. Flora de Chiapas. Llistaos Floríst. Méxicu 4: i–v, 1–246.
# CONABIO. 2009. Catálogo taxonómico de especies de México. 1. In Capital Nat. Méxicu. CONABIO, Mexico City.
# Linares, J. L. 2003 [2005]. *Listado comentado de los arboles nativos y cultivados en la Republica de El Salvador*. Ceiba 44(2): 105–268.
# Romero Rangel, S., Y. C. R. Zenteno & M. d. Enri|quez. 2002. El xéneru Quercus (Fagaceae) nel estáu de Méxicu. Ann. Missouri Bot. Gard. 89(4): 551–593. View in BotanicusView in Biodiversity Heritage Library