Hidrosfera

Nes ciencies de la Tierra, la **hidrosfera** (del prefixu hidro-, esti del prefixu griegu ὑδρο- [*hydro*], ‘agua', y del griegu σφαῖρα [*sfaira*], ‘esfera') ye'l sistema material constituyíu pol agua que s'atopa sobre la superficie de la tierra sólida, y tamién parte de la que s'atopa so la superficie, na corteza terrestre.

La hidrosfera inclúi los océanos, mares, ríos, llagos, agua soterraño, el xelu y la nieve. La Tierra ye l'únicu planeta del sistema solar nel que ta presente de manera continua l'agua líquido, que cubre aproximao dos terceres partes de la superficie terrestre, con una fondura permediu de 3,5&nbsp;km, lo que representa'l 97&nbsp;% del total d'agua del planeta. El agua duce representa 3&nbsp;% del total y de esta cantidá aproximao 98,2&nbsp;% ta conxelada, d'ellí que solo se tenga accesu al 0,08&nbsp;% de tola agua del planeta. L'agua migra d'unos depósitos a otros por una combinación de procesos de cambéu d'estáu y de tresporte qu'en xunto configuren el ciclu hidrolóxicu o ciclu de l'agua.
La presencia de l'agua na superficie terrestre ye la resultancia de la desgasificación del mantu, que ta compuestu por roques que contienen en disolución sólida cierta cantidá de sustancies volátiles, de les que l'agua ye la más importante. L'agua del mantu escápase al traviés de procesos volcánicos ya hidrotermales. El mantu recupera gracies a la subducción una parte de l'agua que pierde al traviés del vulcanismu.

Nos niveles cimeros de l'atmósfera la radiación solar provoca la fotólisis de l'agua, rompiendo les sos molécules y dando llugar a la producción d'hidróxenu (H) que termina, dáu'l so baxu pesu atómicu, por perdese nel espaciu. A la llarga l'enfriamientu del planeta tendría de dar llugar a la fin del vulcanismu y la tectónica de plaques conduciendo, al acomuñar col fenómenu anterior, a la progresiva desapaición de la hidrosfera.

## Compartimientos de la hidrosfera
L'agua de la hidrosfera partir ente dellos compartimientos que n'orde de mayor a menor volume son:
* Los océanos, que cubren dos tercios de la superficie terrestre con una fondura típica de 3000 a 5000 metros.
* Los glaciares que cubren parte de la superficie continental. Sobremanera los dos casquetes glaciares de Groenlandia y L'Antártida, pero tamién glaciares de monte y volcán, de menor estensión y espesura, en toles llatitúes.
* Les banquises, capes de xelu marino flotante d'ente 1 y 20 metros d'espesura.
* La escorrentía superficial, un sistema bien dinámicu formáu por ríos y llagos.
* El agua soterraño, que s'atopa enfiñida en roques poroses de manera más o menos universal.
* Na atmósfera en forma de vapor d'agua y nubes.
* Na biosfera, formando parte de plantes, animales y seres humanos.

El conteníu total d'agua del planeta envalorar en 1400 trillones de llitros, aproximao 1,4×1021&nbsp;kg. La mayor parte, un 97,23&nbsp;%, almacenar los océanos y los casquetes polares un 2,15&nbsp;%; los acuíferos, la verdadera reserva pal home, un 0,61&nbsp;%. Los llagos zarren el 0,009&nbsp;%, ente que la cifra baxa nos mares interiores a un 0,008&nbsp;%. El mugor del suelu atropa'l 0,005&nbsp;% l'atmósfera'l 0,001&nbsp;% y los ríos tan solo 0,0001&nbsp;% del total. Esta cantidá tuvo circulando siempres pola Tierra, aniciando y calteniendo la vida nella. Disponemos anguaño de la mesma cantidá de la qu'esfrutaben los dinosaurios hai 65 millones d'años.

L'agua nun s'anueva a la mesma velocidá en cada unu de los compartimientos. o fai bien rápido na atmósfera, onde s'anueva dafechu unes 34 vegaes al añu; esto ye, incorpórase a l'atmósfera, por evaporamientu, y sale d'ella, principalmente en forma d'agua, tanta agua como la que como media contién, en namái 10 díes. L'océanu, pela cueta recibe y dexa cada añu namái un 0,27‰ del so volume, lo qu'implica que precisa unos 3700 años p'anovase por completu.

## Composición

Nos océanos atopáronse siquier 77 elementos, siendo con muncho los más importantes el sodiu y el cloru, que xunto col magnesiu y el bromu, son de los pocos que s'esploten comercialmente a partir de l'agua de mar. Na actualidá, supónse que práuticamente tolos elementos tán presentes nos océanos.

Anque puramente non de l'agua de mar, sinón debaxo d'ella, del llechu marín del Pacíficu central, cerca de les islles de Ḥawai, empecipiáronse les investigaciones pa estrayer nódulos de manganesu, Mn (del tamañu d'una pelota de golf o una papa pequeña). Estos nódulos son una fonte anovable de minerales, yá que se formen a partir del mantu al ritmu d'ente 6 y 10 tonelaes al añu y contienen principalmente Mn y fierro, amás de cantidaes pequeñes de níquel, cobre, cobaltu, cinc, cromu, uraniu, wolframiu y plomu.

## Ver tamién
* Ciclu hidrolóxicu 
* Agua de mar
* Agua soterraño
* Escorrentía
* Modelu de escorrentía

## Referencies

## Enllaces esternos

* ''Ground Water - USGS''  (n'inglés).