Aloa

**Aloa** o **Áloa** o **Alodia** o (n'árabe) **Alwa** yera un reinu cristianu medieval del norte d'África con capital en Soba o Xuba —rexón de Butana cercana a l'actual ciudá de Ḥartum—, Aloa estender pol valle del Nilu dende aproximao'l cuartu tabayón, pel norte, hasta colindar col reinu d'Aksum pol sureste, ente que pol suroeste llegar a estender hasta los actuales Darfur y Kordofán, esto ye, per gran parte del territoriu qu'anguaño correspuende a Sudán. 

La historia de Alodia atópase estrechamente rellacionada cola del mentáu reinu axumita o reinu d'Aksum y al reinu de Makuria. Cayíu'l reinu de Meroe escontra'l 350, los pequeños reinos nubios como Ballana y Qustul concluyeron sumiendo al cabu de doscientos años; el reinu de Nobatia apoderó'l sector septentrional hasta que foi absorbíu pol más poderosu de Mukurru o Makuria; al sur de Makuria surdió'l reinu de Soba, qu'escontra'l 550 dio orixe al reinu de Aloa o Alodia.

Sicasí, a entamos del sieglu , los reinos y pueblos de la Nubia entá nun yeren dafechu cristianos; por ello, la emperatriz Teodora unvió al monxu Xulianu d'Alexandría pa predicar el cristianismu na Nubia (llamada entós tamién «Baxa Etiopía»).

El monarca de Aloa convertir al cristianismu nel añu 580 n'escuchando la prédica del patriarca monofisita d'Alexandría y el so unviáu, el monxu Longinos. Foi nesa dómina cuando apaecieron nesti territoriu eremitas y monxos cristianos procedentes de la Tebaida (l'Altu Exiptu bizantín).

Nel 640 el comandante árabe Amr ibn al As conquistó Exiptu en ganando a los bizantinos. El patriarca melquita (católicu) Jorge d'Alexandría abellugar en Constantinopla y la sede patriarcal episcopal quedó vacante mientres unos cien años. Otra manera, los cristianos coptos (monofisitas) fixeron aliances colos árabes; por esti motivu'l patriarca coptu pasó a tener xurisdicción sobremanera l'Exiptu y la Nubia, siendo nomaos obispos monofisitas nestos territorios; Nubia foi estremada en tres provincies eclesiástiques coincidentes colos reinos de Nobatia, Makuria y Alodia y cuntaba con diecisiete obispo: : Niexamitis (coles diócesis sufragáneas de Soper, Coudjarim o Cuŷarim, Takdji o Takŷi, y Amankul); Maracu (coles diócesis de Korta, Ibrim, Bucoras, Dunkala, Sai, Termus, y Suenkur); y Albadia (coles diócesis de Borra, Gagara, Martin, Arodias, Banazi, y Menkesa).

Na rexón nubia llegó a esistir otru reinu cristianu: el de Dotawo, con capital en Dau o Daw, que surdió por una dixebra de Aloa. Esti reinu sumió nel 900, dómina en que Dotawo foi amestáu a Makuria por dos sieglos.

Nel sieglu , Aloa y Dotawo llograron recuperar la independencia, pero tuvieron d'encarar a los musulmanes; los arqueros de Aloa llograron combatir con eficacia a los musulmanes mamelucos d'Exiptu. Al poco tiempu de refugar a los mamelucos, el reinu de Aloa sumió nel sieglu , al ser invadíu dende'l suroeste pola etnia funj, que nel so llugar estableció'l Sultanatu de Sennar (1504).

## Llista de reis
*Reyes desconocíos antes de 943 
*Eusebius Gurŷuh (o Gurdjuh) *circa* 943-958 
*Esteve ca. 958-969 
*Anexón a Mukurra 969-1174 
*Reis desconocíos 1174- ca. 1270
*Ador ca. 1270 
*Desconocíos tres 1270
*Anexón al Sennar tres 1504

## Ver tamién
* Makuria
* Nobatia
* Reinu d'Aksum

## Referencies

## Enllaces esternos