Theristicus melanopis melanopis

***Theristicus melanopis melanopis***, ye una de les dos subespecies de la bandurria de collar (*[[Theristicus melanopis]]*), una ave pelecaniforme de la familia Threskiornithidae, mesma de les árees templar y fríu d'América del Sur.

## Distribución

Esta subespecie distribuyir na rexón de la Patagonia del sur de l'Arxentina y Chile, per debaxo de los 2500&nbsp;msnm. Na seronda austral, migra a les pampes del centru de l'Arxentina, según tamién escontra'l centru de Chile, llegando pel norte hasta Paposo, Rexón d'Antofagasta. Torna na primavera nuevamente a los sos territorios reproductivos.

## Descripción

Mide 75 cm de llargor. La cabeza, pescuezu y parte inferior del pechu son de color ante; la corona y la nuca son canela; les partes cimeres y la banda del pechu son de color gris; el banduyu y les plumes de vuelu son de color negru, coles partes cimeres gris claru; presenta cazu y aniellu ocular de piel desnudo corita; les pates son de color coloráu. Comparándola cola subespecie andina (*[[Theristicus melanopis branickii]]*), nesta subespecie'l picu ye más llargu; les coberteres de les ales son blancucies; la parte inferior del pechu ye más anteada nel sector cimeru y negra nel inferior, y el color canela na coroniella y la nuca ye menos brillosa y menos estensu.

## Taxonomía

Los primeros exemplares d'esta subespecie (y de la especie) fueron colectados el 1 de xineru de 1775 polos naturalistes de la segunda espedición del capitán James Cook (sobre la nave *[[HMS Resolution (Cook)|HMS Resolution]]*): el naturalista y ornitólogu escocés —d'orixe alemán— Johann Reinhold Forster y el mayor de los sos fíos, Johann Georg Adam Forster, nes islles d'Añu Nuevu (bautizaes asina por ser esi mesmu día afayaes), archipiélagu del Atlánticu sudoccidental que s'asitia al norte de la isla de los Estaos y al este de la isla Grande de Tierra del Fueu. 

Sobre la base d'esos especímenes, l'ornitólogu John Latham describió al “*Black-Faced Ibis*” emplegando'l inglés (lo que significa 'ibis de cara negra') pos utilizaba'l so propiu idioma pa describir les nueves aves, y non el llatín. Cuando se decató de la utilidá del sistema binominal al publicar el so *Index Ornithologicus*, yá'l médicu alemán Johann Friedrich Gmelin supervisara la 13ª edición del *Systema naturae* de Carlos Linneo, publicáu en 1789, bautizando toles especies de Latham (con nomes namái n'inglés) con nuevos términos binominales, los que ganaron d'esta miente prioridá na nomenclatura científica. Gmelin a cencielles tradució al llatín el nome n'inglés, bautizándola *Tantalus melanopis*, onde'l términu específicu *melanopis* significa 'cara negra'. 

El xéneru nun se caltuvo, pos nel añu 1832 el herpetólogu Johann Wagler creó un xéneru, nesi momentu, esclusivu: *[[Theristicus]]*, qu'en griegu significa 'cosechador', faciendo alusión a la focete a que s'asemeya al picu d'esta ave. 

Nel pasáu, el taxón austral solo yera una subespecie de la bandurria boreal (*[[Theristicus caudatus]]*). Nel añu 2008, el taxón austral foi degradáu al nivel de subespecie, dientro de la especie *[[Theristicus melanopis]]*, al faese lo propio col taxón andín *[[Theristicus melanopis branickii]]* el qu'hasta esi añu yera consideráu como una especie plena: *Theristicus branickii*.

## Hábitat y nidificación

Esta subespecie habita en pacionales húmedos o cercanos a güelgues, según n'árees rurales. Nidifica en colonies en cantiles y fuécares marines, llacustres o de gargüelos de ríos, según nes copes d'árboles.

## Referencies