open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Sant Hilari Sacalm

**Sant Hilari Sacalm** ye un conceyu catalán de la provincia de Girona, asitiáu na comarca de la Selva.

Anque nun consigue la mayor altitú, Sant Hilari Sacalm, ye'l conceyu de la Selva más montascosu, arrodiáu pela llanura llamada'l Pla de les Arenes (1.086 m) al oeste, la sierra de les Guilleries (1.182 m) al noroeste, el monte de Sant Miquel (1.204 m) al nordeste, y la sierra del Pedró (929 m) al este. Bona parte del términu ta cubiertu por montes, y l'agricultura céntrase nos valles, na redolada del nucleu y na llanura de les Arenes.

Tradicionalmente siempres se-y llamó capital de Sierra de les Guilleries al tratase de la principal población d'esta contorna natural. Tamién ye nomada la villa de les «cien fontes» yá que nel so términu municipal hai contabilizaes más d'un centenar de fontes.

## Evolución demográfica
* **Evolución demográfica de Sant Hilari Sacalm ente [[1991]] y [[2006]]**

## Personaxes pernomaos
* Josep Moragues. Militar y héroe de la Guerra de Socesión española.
* Anton Busquets Punset. Lliteratu, poeta y pedagogu.
* Serrallonga. Conocíu bandoleru del sieglu XVII.
* Silvestre Saleta. Mientres la Guerra de la Independencia Española, dio abellugu a más d'un millar de persones.

## Referencies

## Enllaces esternos
* Conceyu de Sant Hilari Sacalm. (en catalán)
* Información de la Xeneralidá de Cataluña. (en catalán)
* Información del Institutu d'Estadística de Cataluña. (en catalán)
* Oficina de turismu de Sant Hilari Sacalm .
Sant Jordi Desvalls

**Sant Jordi Desvalls** ye un conceyu de la contorna del Gironès na provincia de Girona, Cataluña, asitiáu al nordeste de la contorna y na llende cola del Baix Empordà. 

## Comunicaciones
Estación de ferrocarril de la llinia Barcelona-Portbou.

## Economía
Agricultura de secanu y de regadío y ganadería.

## Historia
Apaez documentáu per primer vegada en 1136.

## Llugares d'interés
* Ilesia de San Jorge, del sieglu XVIII.

## Referencies

## Bibliografía
* 

## Enllaces esternos
* 
* Información de la Xeneralidá de Cataluña
* Información del Institutu d'Estadística de Cataluña

## Imaxe de satélite
* WikiMapia http://www.wikimapia.org/WikiMapia: Sant Jordi Desvalls y contorna: http://www.wikimapia.org/#lat=42.0714686&lon=2.9539061&z=16&l=3&m=h&v=2
Sant Joan de les Abadesses

**Sant Joan de les Abadesses** ye un conceyu de Cataluña, perteneciente a la provincia de Girona na contorna del Ripollès, asitiáu ente Camprodon y Ripoll, na confluencia del ríu Ter y rir de Arçamala, nel valle de Sant Joan.

## Comunicaciones

Hasta mediaos de la década de 1980 tuvo comunicáu per ferrocarril con Ripoll y Barcelona.

## Llugares d'interés

Ye famosu'l so monesteriu fundáu nel s.IX (887) por Wifredo el Velloso (en catalán *Guifré el Pilós*) y la so esposa la condesa Guinedilda como dote de la so fía Emma de Barcelona que pasaría a ser la so primer Abadesa.
Esta llocalidá tien como patrimoniu estructural dos pontes históricos sobre'l ríu Ter: La vieya ponte medieval o Pont Vell y una ponte de formigón del sieglu XX conocíu como Pont Nou.

## Personaxes célebres
*El maestru Jaime Nunó, compositor y direutor d'orquesta, autor de la música del Himnu Nacional de Méxicu.
*Francesc Fajula, arquiteutu y escultor.

## Demografía

## Intereses
El poema "La vaca cega" de Joan Maragall inspirar nuna vaca del llugar y esiste una fonte asitiada nesta población n'homenaxe a dambos.

Esiste una gran hermandá ente esta población y la ciudá de San Luis Potosí, Méxicu por cuenta de que'l maestru Jaime Nunó, orixinariu de Sant Joan de les Abadesses, foi autor de la música del actual Himnu Nacional Mexicanu, que la so lletra foi escrita pol potosino Francisco González Bocanegra.

Raimon Casellas suicidóse la tarde del día de los difuntos de 1910, llanzándose al pasu d'un tren, cerca de Sant Joan de les Abadesses.

## Hermanancies
*  San Luis Potosí, Méxicu
*  Le Palais-sur-Vienne, Francia

## Referencies

## Bibliografía

## Enllaces esternos

* Páxina web del Conceyu
* Información de la Xeneralidá de Cataluña (en catalán)
* Información del Institutu d'Estadística de Cataluña
Sant Joan de Mollet

**Sant Joan de Mollet** ye un conceyu de la comarca catalana del Gironès, na provincia de Girona, asitiáu al nordeste de la contorna. 

## Economía
Agricultura de secanu y de regadío, ganadería, avicultura y pequeñes industries.

## Historia
La primer información escrita del pueblu atópase na Alta Edá Media, l'añu 844. Daquella, Sant Joan de Mollet taba so la xurisdicción del obispáu de Girona. El primer datu de población ye del sieglu XIV con 29 fueos, unos 150 habitantes. Dos centuries más tarde, el sieglu XVI, la población nun crecer sinón que menguó sensiblemente poles enfermedaes y males colleches. Nel sieglu XVI foi xurisdicción real.

El sieglu XVIII abre la acequia Vinyals, gracies a un privilexu real concedíu a la familia Vinyals de Flaçà en 1788, que-yos otorgaba'l derechu d'usu d'agua del Ter pal riego de les tierres de Bordils, Celrà, Juià, Flaçà y Sant Joan de Mollet, magar hasta 1932 nun se concedería'l derechu de derivación de la acequia hasta'l plan de Mollet y Flaçà. Escontra'l 1920 Sant Joan de Mollet aumentara'l so urbanismu, disponía de 96 edificios y 88 de los sos habitantes sabíen lleer y escribir, yá que diben a la escuela del pueblu vecín de Flaçà.

El cruel episodiu de la Guerra Civil significa pa Sant Joan de Mollet el cambéu de nome, pasando a denominase Mollet de Ter. El franquismu llevaría, ente otres coses, la conocida represión política y les cartiyes de racionamientu, empecipiándose un periodu de carestía que s'allargar hasta finales de la década de 1950. Hai que dicir que Sant Joan de Mollet foi unu de los pocos pueblos de Girona que nun tuviera nengún vecín afiliáu a la Falanxe Española na primer década del franquismu.

A partir d'esi momentu ye cuando s'empecipia una cobarde espansión económica basada na agricultura.

El sieglu XX foi testigu de meyores que fixeron la vida doméstica más cómodu y fácil, la calidá de vida de la xente de Mollet ameyoró radicalmente gracies a servicios como'l teléfonu, la lluz o l'agua corriente.

Mientres los últimos años setenta y estos primeros ochenta del sieglu XX que s'empezar a asfaltar les cais y van empecipiase otres obres de meyora de los servicios como'l campusantu municipal.

A la entrada del sieglu XXI, el recursu económicu principal de la xente de Mollet sigue siendo la tierra.

## Llugares d'interés
* Ilesia parroquial de Sant Joan de Mollet.
* Puig d'en Felechos de 79 msnm.
* La Canova ye una masía asitiada nesti conceyu.

## Referencies

## Bibliografía

## Enllaces esternos

* Páxina web del Conceyu
* Información de la Xeneralidá de Cataluña
* Información del Institutu d'Estadística de Cataluña
Sant Julià de Ramis

**Sant Julià de Ramis** ye un conceyu de la comarca catalana del Gironès, na provincia de Girona, asitiáu al norte de la contorna, a la izquierda del ríu Ter y na llende cola del Pla de l'Estany. En 1972 se anexonó el conceyu de Medinyà y segregóse en xunu de 2015.

## Comunicaciones
La carretera N-II traviesa'l conceyu.

## Economía
Agricultura de secanu y de regadío ya industries diverses.

## Llugares d'interés
* Ilesia de los santos Cosme y Damián, d'estilu románicu con fachada renacentista.
* Ruines del castiellu de Montagut.
* *Castellum Fractum*, ruines d'una fortificación romana de dómina tardía.

## Referencies

## Bibliografía

## Enllaces esternos

* Páxina web del Conceyu
* Información de la Xeneralidá de Cataluña
* Información del Institutu d'Estadística de Cataluña
* Fuerte de Santuyano
Sant Julià del Llor i Bonmatí

**Santuyano del Llor y Bonmatí** ye un conceyu de la provincia de Girona, Cataluña, con una superficie de 9,8 km², una población de 1.291 habitantes (2010) y una densidá de población de 131,73 hab/km².

## Economía
Agricultura ya industria testil.

## Historia
El conceyu apaez en 1983 cuando s'independiza d'Amer. Toma'l so nome de les llocalidaes *Santuyano del Llor* (*Sant Julià de Llor* en catalán) y *Bonmatí*.

Santuyano del Llor apaez documentáu per primer vegada en 949 cola forma *Lauro*. La colonia industrial de Bonmatí foi fundada en 1903 por Manuel Bonmatí y Cendra.

## Llugares d'interés
* Ilesia de Santuyano del Llor, declarada monumentu históricu-artísticu

## Demografía

## Referencies

## Bibliografía

## Enllaces esternos

* Páxina oficial del Conceyu
* Información de la Xeneralidá de Cataluña
* Información del Institutu d'Estadística de Cataluña
Sant Martí de Llémena

**Sant Martí de Llémena** ye un conceyu de la comarca catalana del Gironès, na provincia de Girona, asitiáu al noroeste de la contorna, ente sierres d'orixe volcánicu. El conceyu ta formáu por cuatro pueblos: Sant Martí de Llémena, Llorà, Granollers de Rocacorba y Les Serres.

## Economía
Agricultura de secanu y regadío y ganadería.

## Llugares d'interés
* Ilesia parroquial de Sant Martí, d'orixe románicu, reconstruyida nel s. XVIII.
* Ilesia de Santa María, d'orixe románicu, reconstruyida nel s. XVIII, en Granollers de Rocacorba.
* Ilesia de San Pedro, d'orixe románicu, en Llorá.
* Ilesia de Santa Cecilia, d'orixe románicu, reconstruyida nel s. XVIII, en Serrar.
* Ilesia de San Xuan del Pla, d'estilu románicu.
* Castillo de Granollers de Rocacorba, d'orixe medieval.

## Referencies

## Bibliografía

## Enllaces esternos

* Conceyu de Sant Martí de Llémena 
* Comunidá de Conceyos de Valle de Liémana
* Información de la Xeneralidá de Cataluña
* Información del Institutu d'Estadística de Cataluña
Sant Martí Vell

**Sant Martí Vell** ye un conceyu de la comarca catalana del Gironès, na provincia de Girona, asitiáu al nordeste de la contorna y na llende cola del Baix Empordà. 

## Economía
Agricultura de secanu y de regadío, ganadería y avicultura.

## Historia
Apaez documentáu per primer vegada en 1035 cola forma *Sancti Martini qui dicunt vetulo*.

Conocíu depués como San Martín Vell, en 1887 foi amestáu al conceyu de Madremanya, y volvió ser un conceyu independiente en 1931, col nome de Sant Martí Vell.

## Llugares d'interés
* Ilesia parroquial de San Martín, d'orixe románicu y reconstruyíu nel sieglu XVI.
* Santuariu de la Virxe de los Ánxeles.

## Personaxes célebres
* Joaquín Llach (1849-1928), políticu carlista.
* Jaime Marqués Casanovas (1906-1992), canónigu de la catedral de Girona.
*Pere Pons (1993), futbolista.

## Referencies

## Bibliografía

## Enllaces esternos

* Páxina web del Conceyu
* Información de la Xeneralidá de Cataluña
* Información del Institutu d'Estadística de Cataluña
Sant Pere Pescador

**Sant Pere Pescador** ye un conceyu de la contorna del Alt Empordà na provincia de Girona, Cataluña.
Asitiáu nel centru del golfu de Roses, el conceyu ta a veres del ríu Fluvià y tien una sablera de 7 km de sable finu cerca de la cual hai una zona que forma parte del *Parque Natural de les [[Marismas del Empordà]]*. Nel cascu antiguu de la ciudá caltienen dellos tramos del muriu de l'antigua fortificación y cases construyíes ente los sieglos XVI y XIX.

## Entidaes de población
* **Sant Pere Pescador**
* Urbanización Bon Relax
* Urbanización Mas Sopes

## Demografía

## Historia

Como perteneciente al Monesteriu de San Pedro de Rodes yá yera conocíu documentalmente nel añu 974 col nome de *Villa Militiano*, dientro del condáu de Ampurias.

Mientres la Edá Media la so hestoria xira alredor del so castiellu de San Pedro. Nél moró la reina Juana Enríquez mientres la guerra civil catalana ente les fuercies de la Xeneralidá y Xuan II.

Nos sieglos XVII y XVIII produció la desecación de los banzaos favorecida pola esviación del cursu del ríu Fluvià.

La so economía partir ente la collecha de frutes, especialmente mazanes, el turismu y la pesca. En Sant Pere Pescador funciona la Cooperativa Frutícola del Empordà.

## Llugares d'interés
* Ilesia de San Pedro. Sieglu XVIII, edificada sobre una anterior románica.
* Castiellu de San Pedro. Sieglu XIV
* Capiella San Sebastián. Sieglu XVII-XVIII 
* Cortal Gran. Masía del sieglu XVII 
* Muralles de Sant Pere Pescador
* Güelgues del Empordà.

## Comunicaciones
Puede aportase al conceyu por aciu la carretera provincial GIV-6216, que lo comunica cola vecina llocalidá de Torroella de Fluvià, onde enllaza cola carretera autonómica C-31 que lleva a Figueres.

Escarez d'estación de ferrocarril, siendo la más cercana la estación de Sant Miquel de Fluvià a 9 km con parada de trenes rexonales.

## Ciudaes hermaniaes
Montastruc-la-Conseillère, 

## Referencies

## Bibliografía
* 

## Enllaces esternos

* Conceyu de Sant Pere Pescador
* Institutu d'Estadística de Cataluña
Santa Cristina d'Aro

**Santa Cristina d'Aro** ye un conceyu de la contorna del Baix Empordà, asitiáu al sur d'ésta, na llende col Gironès y La Selva, na provincia de Girona, Cataluña. Ta formáu poles parroquies de Santa Cristina, Romanyá de la Selva, Solius y Bell-lloc amás d'otros nucleos de menor importancia.

## Historia
El conceyu formar en 1808 por segregación del de Castell d'Aro.

## Llugares d'interés
* Sepulcru megalíticu (dolmen) de la Cueva de Daina, en Romanyá de la Selva.
* Ilesia de Santa Cristina, d'orixe prerrománicu y con muertes d'una ilesia paleocristiana.
* Ilesia de Santa Maria de Bell-lloc construyida sobre anteriores edificaciones romanes y paleocristianes.
* Ilesia prerrománica de Sant Martí, en Romanyá de la Selva.
* Ilesia de Santa Agnès, en Solius, del s. XVIII.
* **Muséu de la Zarzuela Enrique Sacristán**: presenta una coleición de pieces rellacionaes col mundu del xéneru musical teatral de la zarzuela, según amuesa la vinculación col barítonu Enrique Sacristán, quién dedicó la so vida a esti xéneru llíricu. Esta coleición privada dexa enfusar al visitante nel ambiente zarzuelístico, según faer una repasada de les pieces más conocíes al traviés de llibretos, vestuariu, cartelos, fotografíes..., toa una compilación d'una vida dedicada al cantar.
* **Dioramas de Belén nel monesteriu de Solius**: la coleición de **dioramas de Belén de Solius,** se situa nel monesteriu de Solius, siendo ésti un conxuntu de gran valor artísticu, popular y relixosu, grácias al esquisitu trabayu del Hermanu Gilbert Galceran, que tresmite sensibilidá nos más pequeños detalles. Estos dioramas cunten l'idiliu de Maria y José y la infáncia de Jesús. L'Hermanu Gilbert tien pequeñes coleiciones de dioramas en Roma y na abadia de Hauterive (Suiza), pero nenguna d'elles supera la coleición que se pudo axuntar en Solius.
* **El Gran Muséu de la Maxa. Coleición Xevi**: La **Casa Magica** ye una masia catalana fechada en 1850, asitiada nel cascu antiguu del conceyu. Ye la sede del Gran Muséu de la Maxa, un equipamientu cultural inauguráu nel añu 2002 y xestionáu per Xavier Sala i Mariña, conocíu internacionalmente nel mundu del ilusionismu como **Xevi**. Nél, espón una trayeutoria pel mundu del ilusionismu al traviés d'una gran esposición d'autómates, cartelos, instrumentos de maxa de distintes dómines, pintures, xuegos de naipes y taróes, llibros interesaos y fotografias, ente otros oxetos. Nel añu 2014, la Federación Internacional de Sociedaes Máxiques (FISM) premió al ilusionista polos sos 55 años de trayeutoria, reconociendo'l llabor de coleición y esposición realizada pa la creación del muséu. Ye, amás, l'únicu muséu d'esta especialidá en tol estáu español.

## Referencies

## Bibliografía

## Enllaces esternos

* Páxina oficial del Conceyu
* Información de la Xeneralidá de Cataluña
* Información del Institutu d'Estadística de Cataluña
Sarrià de Ter

**Sarrià de Ter** ye un conceyu de la contorna del Gironès na provincia de Girona, Cataluña.

## Demografía

## Historia

Tuvo habitáu yá mientres la dómina romana como demuestren los restos atopaos en 1970 correspondientes a una antigua villa del  Esta villa ta compuesta por cinco habitaciones y contién suelos de mosaicu según numberosos restos cerámicos.

La so proximidá con Girona fizo que la so hestoria tea bien xunida a la de la capital comarcal. Mientres la Guerra de la Independencia española la villa foi escalada polos tropes franceses. La ponte que cruciaba'l ríu Ter foi derruido mientres les guerres carlistes. 

En 1975 el conceyu quedó anexonáu a Girona, unión que remató en 1983 cuando Sarrià de Ter recuperó la so independencia municipal.

## Cultura

El pueblu ta formáu polos nucleos de Sarrià de Dalt y Sarrià de Baix. El de Sarrià de Dalt, el más antiguu de los dos, ta entamáu alredor de la ilesia de Sant Pau. Esti templu apaez citáu en documentos del  como posesión del monesteriu de San Pedro de Galligans.

El nucleu de Sarrià de Baix aniciar a principios del sieglu XIX. Anguaño fai les funciones de cabecera municipal. La so ilesia parroquial ta dedicada a La nuesa Señora de la Misericordia y, anque la so construcción empecipiar nel , la finalización de les mesmes nun se produció hasta 1925. Les obres del templu, d'estilu neoclásicu quedaron paralizaes por culpa de la guerra de la independencia. Les tropes franceses utilizaron la inacabada ilesia como hospital de campaña.

Sarrià de Dalt celebra la so fiesta mayor el primer domingu de setiembre ente que Sarrià de Baix celebra les sos fiestes el segundu domingu d'esi mesmu mes.

## Economía

L'actividá agrícola foi sumiendo adulces mientres el  tres la construcción nel términu municipal d'una fábrica de pasta de papel. Mientres el , l'actividá industrial, especialmente la dedicada a fabricación y manipulación del papel, pasó a ser la principal fonte d'ingresos del conceyu, a pesar de los malos golores que, producir pola fábrica a mediaos del sieglu XX, contaminaben una amplia zona. 

## Referencies

## Bibliografía
* Tomàs Bonell, Jordi; *Descobrir Catalunya, poble a poble*, Prensa Catalana, Barcelona, 1994
* 

## Enllaces esternos

* Información de la Xeneralidá de Cataluña
* Datos estadísticos
La Cellera de Ter

**La Cellera de Ter** ye un conceyu de la comarca de la Selva, na provincia de Girona, Cataluña, asitiáu al norte de la contorna a la derecha del ríu Ter. Amás de la capital municipal inclúi los nucleos d'El Pasteral, Pladamont y Pladavall.

## Situación xeográfica

Más de la metá del términu municipal ye montascosu, y forma parte de la carena oriental del macizu de sierra de les Guillerías. La otra parte la forma una llanura fértil, arrodiada d'agua, de pocu más d'un quilómetru d'anchu, bordiada pol Ter y rir de Osor.

El pueblu atopar a 166 msnm y falta 19 km de Girona, sede del obispáu, 12 km de Santa Coloma de Farners, el partíu xudicial y capital de contorna, 30 km d'Olot, 50 km de Vic y 102 km de Barcelona, que son les víes tradicionales de la población.

## Comunicaciones Travesar la carretera C-63, de la qu'apocayá se realizó una variante. Antigua estación de ferrocarril de la llinia Girona-Olot.

## Economía
Agricultura de secanu y de regadío, ganadería y producción d'enerxía hidroeléctrica nel banzáu de Susqueda.

## Historia
La ilesia de Santa Maria de Sales ta documentada dende l'añu 833. Pola so situación estratéxica como pasu obligáu del Ter foi escenariu d'enfrentamientos bélicos mientres los conflictos armaos de los últimos sieglos.

## Llugares d'interés
* Ilesia de Santa Maria de Sales.
* Cueves del Puig d'en Guia.

## Ciudadanos pernomaos
* Pep Pujolrás, xugador de baloncestu.
* Sak Noel, dj y productor.

## Referencies

## Bibliografía
* 

## Enllaces esternos

* Páxina oficial del Conceyu
* Información de la Xeneralidá de Cataluña
* Información del Institutu d'Estadística de Cataluña
Setcases

**Setcases** ye un conceyu de la provincia de Girona asitiáu na contorna del Ripollès, Cataluña. Atopar al norte del valle de Camprodon, na cabecera del ríu Ter. Nel so términu municipal asítiase la estación d'esquí de Vallter 2000.

## Símbolos
### Escudu
L'escudu de Setcases definir pol siguiente blasón:
:*«Escudu losanjado: de [[sinople]], 7 cases d'[[argén]] puestes 2.3.2. Por [[timbre (heráldica)|timbre]] una [[corona mural]] de [[pueblu]].»*

Foi aprobáu'l 20 de setiembre de 1993 y publicáu nel DOGC el 4 d'ochobre del mesmu añu. Les siete cases son una señal parlante referíu al nome del pueblu (*Set* en castellán significa siete y *cases* significa cases).

### Bandera
La bandera oficial de Setcases tien la siguiente definición:
:*«Bandera apaisada de proporciones dos d'altu por trés de llargu, verde, con siete palos blancos cada unu d'una grosez 1/15 del llargor del pañu.»*

Foi publicada nel DOGC el 23 d'avientu de 1994.

## Demografía

## Referencies

## Bibliografía

## Enllaces esternos

* Páxina web del Conceyu
* Información de la Xeneralidá de Cataluña (en catalán)
* Información del Institutu d'Estadística de Cataluña (en catalán)
Sils

**Sils** ye un conceyu de la comarca de la Selva, na provincia de Girona, Cataluña, asitiáu nuna zona ocupada en bona parte pel antiguu llagu de Sils, desecado nel s. XIX.

## Comunicaciones
La N-II pasa pol términu municipal, según la AP-7, que da accesu a la población pola so salida 9.
Tien estación de Renfe, llinia de Barcelona-Girona-Frontera Francesa. Tamién tien autobuses de la empresa TEISA, que comuniquen Barcelona con Olot.

## Economía
Agricultura, ganadería, esplotación forestal ya industria diversificada.

## Llugares d'interés
* Ilesia de Santa Eulália en Vallcanera.
* Coleición d'automóviles Salvador Claret.
* Estanque de Sils.

## Bibliografía

## Referencies

## Enllaces esternos

* Páxina oficial del Conceyu
* Información de la Xeneralidá de Cataluña
* Información del Institutu d'Estadística de Cataluña
* Coleición d'automóviles Salvador Claret 
* Sils, com més serem més riurem
*Institut de Sils
*Semeyes de la Hestoria de Sils
Susqueda

**Susqueda** ye un conceyu de la comarca de la Selva, na provincia de Girona, Cataluña, asitiáu al noroeste de la contorna y na llende coles d'Osona y la Garrocha y trevesáu pel ríu Ter que nel términu municipal forma'l banzáu de Susqueda. La capital municipal ye Sant Martí de Sacalm. Inclúi tamién los nucleos de población d'El Coll, El Far y Susqueda, que da nome al conceyu.

## Economía
La principal fonte económica ye la producción d'enerxía hidroeléctrica nel banzáu de Susqueda.

## Historia
El nucleu de población actual ye de construcción recién una y bones l'antiguu foi desmanteláu pa construyir el banzáu de Susqueda.

## Llugares d'interés
* Santuariu del Far.
* Banzáu de Susqueda.

## Conflictos políticos

Anguaño'l pueblu sufre una situación de conflictu vecinal derivada d'acusaciones de corrupción y denuncies de distinta índole ente dellos de los sos vecinos y el grupu rexidor, hasta'l puntu de qu'unu de los sos conceyales debió llevar escolta permanente.

## Referencies

## Bibliografía
* 

## Enllaces esternos

* Páxina oficial del Conceyu 
* Información de la Xeneralidá de Cataluña
* Información del Institutu d'Estadística de Cataluña
La Tallada d'Empordà

**La Tallada d'Empordà** ye un conceyu de la provincia de Girona, Cataluña. Asitiáu na comarca del Baix Empordà, a la izquierda del ríu Ter y na llende cola del Alt Empordà.
Ta formáu poles entidaes de Canet de la Tallada, Maranyà, la Tallada d'Empordà y Tor.

## Llugares d'interés
* Resto del castiellu medieval (castiellu de la Tallada).
* Ilesia parroquial de Santa María, fortificada con una torre circular, ss. XII-XIV.
* Ilesia de San Esteban, en Marañá.

## Referencies

## Bibliografía

## Enllaces esternos

* Páxina oficial del Conceyu
* Información de la Xeneralidá de Cataluña
* Información del Institutu d'Estadística de Cataluña
Tossa de Mar

**Tossa de Mar** ye un conceyu perteneciente a la provincia de Girona, Cataluña. Ta asitiáu na comarca de la Selva, y el so allugamientu na Costa Brava fai que sía un destín turísticu importante. 
Cuntaba con 5.976 habitantes según el censu del INE de 2010. 

## Evolución demográfica

## Comunicaciones
El pueblu dispón d'una televisión llocal llamada TV Tossa, que la so primer emisión realizóse'l 26 d'avientu de 1991.

## Economía
L'actividá tradicional yera la pesca. Anguaño'l turismu ye la so principal riqueza.
La mayoría de la so población dedicar al sector terciariu.

## Historia
Ye conocida dende la dómina romana, en que se llamaba *Turissa*.

## Patrimoniu
*Castiellu de Tossa de Mar

## Curiosidaes

A unos 45 km de la llocalidá atopa'l Parque Natural del Montseny que forma parte d'una rede d'espacios naturales protexíos pol so especial valor y riqueza ecolóxica.

En 1950, Ava Gardner y James Mason llegaron a la pequeña llocalidá pa rodar *[[Pandora y l'holandés errante]]* y eso dio-y cierta fama al pueblu. Na película la llocalidá foi bautizada como Esperanza.

Coles mesmes, el pueblu quedó inmortalizado nel cine español en 1977, cuando ende rodóse la película musical *Empréstemela esta nueche* (estrenu: 1978) con Manolo Escobar.

Marc Chagall bautizar col nome de "Paraísu azul" tres la so estancia veraniega nos años 1933 y 1934.

Entá celebrándose diverses corrida de toros corríes de toros nesti conceyu en places portátiles, Tusa de Mar foi la primer población de toa España que se declaró ciudá antitaurina, en 1990. Esti exemplu haber siguíu dempués munches otres poblaciones, sobremanera en Cataluña.

## Hermanancies
*  Playa del Carmen, Méxicu

## Referencies

## Enllaces esternos

* Páxina oficial del conceyu de la ciudá.
* 
* Información del Institutu d'Estadística de Cataluña

* Aereu video Tossa de Mar
Ullastret

**Ullastret** ye un conceyu, na comarca del Baix Empordà, provincia de Girona y comunidá autónoma de Cataluña. La superficie del términu municipal ye d'aproximao 10 km².

El nucleu urbanu ta asitiáu sobre una llomba (a 50 metros sobre'l nivel del mar), nel marxe derechu del ríu Daró. La principal vía d'accesu ye la carretera de La Bisbal a Serra de Daró.
La so población ye de 288 habitantes. El so economía ye básicamente agrícola y turística.

## Símbolos

L'escudu heráldicu que representa al conceyu foi aprobáu oficialmente la  col siguiente blasón:

Esti Conceyu asumió como escudu unu qu'incorpora un acebuche, pa representar que'l nome del conceyu provién d'esti acebuche, que recibe en llatín el nome d'oleastretum, y una muralla, en referencia a les cortiles ibérico y medieval esistentes na llocalidá.

## Patrimoniu arquiteutónicu

Nel aspeutu monumental destaca'l conxuntu medieval integráu pola Ilesia de Sant Pere d'Ullastret, el conxuntu cercáu, perfectamente calteníu, una rula gótica, según un notable conxuntu d'edificios civiles.

Nel términu municipal atópase la Ciudá Ibérica d'Ullastret. Ye unu de los xacimientos más importantes del Mediterraneu correspondiente a la dómina ibérica, destacando la so estensión y la riqueza de los restos arqueolóxicos. El Muséu Arqueolóxicu espón parte d'estos.

## Ver tamién
* Poblaos íberos de Cataluña

## Referencies
* *El conteníu d'esti artículu incorpora material del RESOLVIMIENTU GRI/371/2014, de 11 de febreru, pola que se da conformidá a l'adopción del escudu heráldicu del conceyu d'Ullastret, publicada nel DOGV nᵘ6569 de ([http://portaldogc.gencat.cat/utilsEADOP/PDF/6569/1340644.pdf testu] ), que s'atopa nel [[dominiu públicu]] de conformidá a lo dispuesto nel .*

## Enllaces esternos

* Páxina del Muséu Arqueolóxicu de Cataluña
* Páxina del Conceyu d'Ullastret 
* Pobláu-Iberico-de-Ullastret_39.html/ Sitiu con fotografíes ya información
La Vall d'en Bas

**la Vall d'en Bas** ye un conceyu de la contorna catalana de Garrotxa, na provincia de Girona.

Asítiase a la cabecera del ríu Fluviá, rodiáu peles sierres del Corb, de Sant Miquel, de Llancers y pol Puigsacalm (1515 m).

Castaños, carbayos, encines y fayedales son los principales árboles que s'atopen nel so territoriu. 

La economía de la Vall d'en Bas ye l'agricultura mayormente de secanu y especialmente de maíz, el regadío consta de frutes y hortolices. Ganadería bovina, ovina y porcina con industria rellacionada d'embutíos. Tien un gran turismu residencial.

## Historia
El conceyu de la Vall d'en Bas foi creáu en 1968 pola unión de los antiguos conceyos de Sant Privat d'en Bas, Sant Esteve d'en Bas, Joanetes y La Pinya. Primeramente la so capital foi la villa d'El Mallol, pero más palantre treslladóse a Sant Esteve d'en Bas.

## Entidaes de población
* Joanetes
* Hostalets d'en Bas, els
* Mallol, el
* Pinya, la
* Puigpardines
* Sant Esteve d'en Bas
* Sant Privat d'en Bas

## Llugares d'interés
* Vila de Malloll. Catalogada de conxuntu históricu-artísticu.
* Nucleu d'Hostalets d'en Bas. Catalogáu de conxuntu históricu-artísticu.
* Ilesia de San Taben de Bas. Sieglu XII.
* Ilesia de Sant Privat. Añu 1017.
* Ilesia Santa María de la Piña. Sieglu X, consagrada pol Abad Oliva nel añu 1022.
* Ilesia Sant Román. Sieglu XII.
* Ilesia Sant Joan dels Balbs. Sieglu X.
* Antiguu monesteriu de Santa María de Puigpardines. Sieglu XII.

## Referencies

## Bibliografía

## Enllaces esternos

* Conceyu de la Vall d'en Bas
* BAS Ràdio 
* Institutu d'Estadística de Cataluña
Vall-llobrega

**Vall-llobrega ** ye un conceyu de la contorna del Baix Empordà na provincia de Girona, Cataluña. Asítiase al suroeste de la capital comarcal.

## Economía
Agricultura de secanu y ganadería, juntamente con actividaes turístiques (campamentos (cámpines) y urbanizaciones).

## Llugares d'interés
* Ilesia vieya de San Mateo
* Dolmen del Montagut
* Ilesia de San Mateo 
* Pont de la creu (*Ponte de la Cruz*)
* Rir de Vall-llobrega
* Olivar milenaria.

## Lleenda

Esti guapu pueblu tien una lleenda qu'esplica'l porqué del so escudu d'armes.
Como podeís ver hai una cabra montesa.
Diz la lleenda que hai enforma tiempu tras, un domingu en que se oficiava misa na antigua ilesia de San Mateo(románica) empezar a oyer el berríu d'una cabra selvaxe, apostada cerca de la entrada que ta empobinada al oeste. Los fieles qu'asistíen al oficiu tuvieron una ratada oyendo los berríos; el cura mando a acallantar dichu animal. Dellos homes salieron y axorizaron al animal.
Empecipiada otra vegada la misa, al poco, los berríos de la cabra volvieron escuchase en tol pequeñu valle. Con una insistencia casi sobrenatural. El capellán daqué nerviosu y cafiante salió del templu pa guardar como la cabra sobre les sos pates traseres alzar escontra'l cielu, aquello fizo que los asistentes, tamién movíos pol interés salieren al esterior.
Y entós asocedió, cuando al paecer tol mundu taba nel esterior, el techu de la ilesia derrumbar d'un solu golpe, cayo a plombu sobre la nave central.
De nun ser pola cabra montesa y la so proverbial avisu, seguro qu'una cantidá importante de ciudadanos de Vall-llobrega hubeiran muertu o resultancia mancaos. Na antigüedá dir a misa yera un actu de fe casi obligáu, pero tamién un actu social colos vecinos.
Dicen que por esti motivu l'escudu d'armes lleva incorporada la cabra montesa.
La Ilesia puede visitase, reparar que les parés tán íntegres con un considerable altor pero'l techu nun esiste.

## Bibliografía

## Referencies

## Enllaces esternos

* Páxina oficial del Conceyu
* Información de la Xeneralidá de Cataluña
* Información del Institutu d'Estadística de Cataluña
Vidrà

**Vidrà** ye un conceyu de la provincia de Girona, Cataluña, asitiáu al norte de la comarca d'Osona na llende coles del Ripollès y La Garrotxa. Inclúi'l nucleu de Ciuret.

## Evolución demográfica

## Comunicaciones
La carretera llocal BV-5227 comunica la población con Sant Quirze de Besora al traviés de Santa Maria de Besora.

## Economía
Agricultura de secanu, ganadería y esplotación forestal.

## Historia
El llugar y el castiellu de Milany tán documentaos dende l'añu 960 y la ilesia de Santa Margarita de Cabagès dende 1123.

## Llugares d'interés
* Ruines del castiellu de Milany
* Ilesia de Santa Margarita de Cabagès, d'estilu románicu, restaurada en 1978.
* Ilesia de Sant Bartomeu de Covildases, d'orixe románicu.
* Ilesia de Sant Hilari de Vidrà, d'orixe románicu.
* Masía del Caballero, del sieglu XVIII.

## Intereses
Nel conceyu cunten delles lleendes qu'espliquen (o intenten xustificar) dalgunos de los interesaos topónimos del valle (Milany, Degollats, Collet de l'Home Mort o Coll d'Hi yera de massa).

## Referencies

## Bibliografía
* 

## Enllaces esternos

* Páxina web del Conceyu
* Información de la Xeneralidá de Cataluña
* Información del Institutu d'Estadística de Cataluña
Viladasens

**Viladasens** ye un conceyu de la contorna del Gironès na provincia de Girona, Cataluña, asitiáu al nordeste de la contorna y na llende coles del Alt Empordà, Baix Empordà y Pla de l'Estany.

## Economía
Agricultura de secanu y ganadería.

## Historia
El primer documentu sobre Viladasens ye del añu 1058, col nome de: villam DEASINIS.
Viladasens tuvo pobláu en dómina ibérica, como lo demuestren los afayos efectuaos na llomba del Pozu del Xelu y sobremanera a la Cruz de Fellines, onde mientres la construcción de l'autopista escavaben media docena de cabañes de los sieglos III-II aC que pertenecíen a un pequeñu centru de producción de cerámica. En dómina romana la Vía Augusta cruciaba'l conceyu, a la Plana, a llevante del pueblu, identificóse una edificación romana que podría corresponder a la casona (hostal xunto a la vía) de Cinniana, que dio nome a rir Cinyana.

Nel sieglu XI yá taben constituyíes les parroquies de Viladasens y Fellines, tal como amuesen los documentos de les respeutives ilesies, con elementos románicos. Tiense noticia d'una serie de masías (la Mora, casa faxa, ye'l Adroer ...) que prueben una importante espansión de l'agricultura en dómina medieval. Los dos parroquies formaron tamién una bailía que foi dominiu real mientres casi tola Edá Medio y Moderno.

Viladasens foi siempres un conceyu rural: nel sieglu XVIII esperimentó una cierta crecedera, pasando de 250 habitantes en 1718 a 404 en 1787, que se caltuvo ensin demasiaos cambeos hasta mediaos del sieglu XX. A partir d'entós, los fondos cambeos na agricultura favorecieron l'abandonu de l'actividá de munchos caseríos y la población cayó a la metá: 357 habitantes del añu 1960 pasaron a ser 189 en 1981. Los dos décades siguientes fueron d'estabilidá, col caltenimientu de delles esplotaciones agrícola y ganaderu, convenientemente afeches a los nuevos tiempos.

Con éses a pesar de los grandes tresformamientos qu'hubo perdayuri, Viladasens consiguió llegar al sieglu XXI calteniendo la so fisonomía esencialmente rural, pero ensin arrenunciar a los beneficios del progresu téunicu.

## Llugares d'interés
* Ilesia parroquial de San Vicente, d'estilu barrocu (s. XVIII).
* Ilesia de Sant Martín, d'orixe románicu, con agregos del s. XVIII, en Fellines.
* Ilesia de Sant Martín, d'estilu románicu, en La Móra.
* Masias de Viladasens y Fallines, edificios civiles

## Personaxes célebres
Antonio Machado pasó nesti conceyu la so última nueche n'España, la del 26 al 27 de xineru, antes de cruciar a cuerpu la frontera con Francia.

## Bibliografía

## Referencies

## Enllaces esternos
* Páxina web del Conceyu
* Información de la Xeneralidá de Cataluña
* Información del Institutu d'Estadística de Cataluña
Viladrau

**Viladrau ** ye un conceyu perteneciente a la provincia de Girona, na comunidá autónoma de Cataluña. Ta asitiáu na comarca d'Osona, al este, na llende coles contornes de la Selva y el Vallès Oriental. 

## Economía
Viladrau ye conocíu a nivel nacional pol agua mineral natural que lleva'l nome del mesmu pueblu.

## Personaxes célebres
Joan Sala i Ferrer, conocíu tamién como **Serrallonga** (Viladrau, 23 d'abril de 1594 - 8 de xineru de 1634), foi un bandoleru qu'actuó en Cataluña (España).
Antonio Zanini, pilotu de rally español.

## Intereses
Foi párrocu d'esta parroquia Antonio María Claret

## Bibliografía

## Referencies

## Enllaces esternos

* Páxina web del Conceyu
* Información de la Xeneralidá de Cataluña
* Información del Institutu d'Estadística de Cataluña
* Guía de viladrau
Vilobí d'Onyar

**Vilobí d'Onyar** ye un conceyu de la comarca de la Selva, na provincia de Girona, Cataluña, asitiáu al este de la contorna y na llende cola del Gironès. Amás de la capital municipal inclúi los nucleos de Salitja y Sant Dalmai.

## Comunicaciones
Cercanu a l'autopista AP-7, a la carretera N-II y al Eix Tresversal (C-25). Nel so términu municipal tópase'l aeropuertu de Girona-Costa Brava.

## Economía
Agricultura de regadío y de secanu, ganadería bovina y porcina, avicultura ya industria agropecuario.

## Llugares d'interés
* Ilesia parroquial con un retablu góticu-tardíu.
* Santuariu de les Fonts, en Salitja.

## Personaxes célebres
* Jordi Matamala Muntadas, futbolista profesional español.
* Dolors García Cornellà, escritora.
* Alfred Berengena, Batería profesional, autor de metodoloxía didáctica, productor.
* Mario Busquets Jordá, obispu en Perú.

## Calendariu de fiestes
*Xineru: Cabalgata de Reis/Cola Popular

*Febreru: Feria Butifarra duce/Descargada de Brocanters/Antroxu

*Marzu: Alcuentru de coleicionistes de chapes

*Abril: *[[Día de San Jorge]]* (Diada de Sant Jordi)*

*Xunu: Fiesta de la casa de los xubilaos, fiesta fin de cursu del CEIP Josep Madrenys y día de [[Xuan el Bautista|San Xuan]]

*Xunetu: *Aplec Santa Margarita* ([[Sardana|Sardanes]]) y fiesta de los vecinos de la Sarreda

*Agostu: Fiestes de Salitja. *Aplec Santa Clara'' (Sardanas)

*Setiembre: Aplec de les Fontes (Sardanas), Bici-Buti, fiestes de Vilobí y Fiestes 
Volcán de la Crosa

*Ochobre: Descargada del comerciu y entidaes y Fiesta Sant Galderic

*Payares: Castañada Popular

*Avientu: Fiestes Sant Dalmai, fiesta collaboración TV3, Caga tió y belén viviente

## Referencies

## Bibliografía

## Enllaces esternos

* Páxina oficial del Conceyu
* Información de la Xeneralidá de Cataluña
* Información del Institutu d'Estadística de Cataluña
* VILOBICEL Fauna y Flora de Vilobí d'Onyar
Abella de la Conca

**Abella de la Conca** ye un conceyu de Cataluña. Perteneciente a la provincia de Lleida, na comarca del Pallars Jussá.

El conceyu asítiase na vera oriental de la cuenca de Tremp. Entiende los altos valles del ríu d'Abella, afluente del ríu Conques nel so marxe derechu, y del ríu de Rams. El valle d'esti postreru atópase encajonado ente les sierres de Boumort y de Carreu. Amás de la cuenca de Tremp, tamién entiende un sector del valle del ríu de Puials. Una parte de les cases de la villa atópense semiexcavadas na roca.

## Demografía
El conceyu, que tien una superficie de 78,21&nbsp;km², cuenta según el padrón municipal pa  del INE con  habitantes y una densidá de &nbsp;hab./km².

Ente 1842 y 1857 crez el términu del conceyu porque incorpora a Boixols.

### Población por nucleu
Desglose de población según el Padrón Continuu por Unidá Poblacional del INE.

## Economía
Agricultura de secanu y ganadería.

### Evolución de la delda viva
El conceutu de delda viva contempla namái les deldes con caxes y bancos relatives a creitos financieros, valores de renta fixa y préstamos o creitos tresferíos a terceros, escluyéndose, poro, la delda comercial.

Ente los años 2008 a 2014 esti conceyu nun tuvo delda viva.

## Llugares d'interés
Nel términu municipal hai ilesies romániques
* Ilesia de San Esteban en **Abella de la Conca**
* Ilesia de Santa María de Cauberola
* Ilesia de San Vicente de Bóixols
* Ilesia de la Virxe de Carránima
* Ilesia de San Miguel en **Abella de la Conca**
* Ilesia de la Santísima Trinidá en Faidella
* Ilesia de Santa María del Mas Palou
* Ilesia de San Antonio en La Rua
* Molín del Plomall
* Ruines del Castiellu d'Abella de la Conca

## Intereses
Ye'l primer conceyu de Cataluña por orde alfabéticu.

## Ver tamién
* Escudu d'Abella de la Conca

## Referencies

## Enllaces esternos

* Información de la Xeneralidá de Cataluña
* Informaciós del Institutu d'Estadística de Cataluña
Aitona

**Aitona** ye un conceyu de Cataluña. Perteneciente a la provincia de Lleida, na comarca del Segriá. 

## Historia
L'orixe del pueblu asitiar nun antiguu castiellu sarracenu, citáu en documentos de 1120. Foi reconquistáu por Ermengol VI de Urgel en 1145. Mientres un tiempu, la mayoría de los sos habitantes fueron musulmanes a los que se-yos concedió un réxime xurídicu especial que prevaleció hasta'l sieglu XVII.

Foi posesión de la corona hasta 1212, añu en que se formó la baronía de Aitona. En 1233 quedó en manes de la familia Montcada.

## Símbolos
L'escudu de Aitona definir pol siguiente blasón:
:«*Escudu en forma de losange con ángulos rectos, cortáu y semipartido: 1º de [[sinople]], un gallu cantando d'[[oru (heráldica)|oru]]; 2º de [[gules]], 8 besantes d'oru puestos en 2 palos.; 3º d'oru, 4 palos de gules. Por [[timbre (heráldica)|timbre]] una corona de marqués.*»

Foi aprobáu'l 30 de mayu de 1996. El gallu, una señal tradicional del escudu de la villa, fai alusión a una lleenda según la cual la xente de Aitona foi sollertada pol cantar conxuntu de tolos gallos de la población d'un ataque inminente de los árabes, cola cual cosa la villa, n'alerta, salvóse. La corona fai referencia al marquesáu concedíu en 1581 a Francesc de Montcada, conde de Aitona; los bezantes d'oru sobre campu de gules son precisamente les armes de los Montcada. Los cuatro palos de la Señal Real d'Aragón recuerden que la villa foi conquistada a los árabes por Ramón Berenguer III.

## Cultura
Dientro del términu municipal atopáronse numberosos restos arqueolóxicos. Na zona de Genó afayáronse restos d'un pobláu de la Edá del Bronce nel que son visibles diverses viviendes entamaes alredor d'una cai central. En Carretelá atopáronse restos d'otru pobláu del mesmu periodu.

Entá pueden trate dellos restos del castiellu asitiaos sobre una llomba qu'apodera la ciudá. La ilesia parroquial ta dedicada a Sant Antolí. Foi construyida nel sieglu XVIII y la so fachada ye d'estilu barrocu. Consta de tres naves.

Cerca del centru del pueblu atopa'l santuariu de San Juan de Carratalán. Créese que la so construcción ye obra de los caballeros hospitalarios y que s'edificó nel llugar nel que s'atopaba una antigua mezquita. El santuariu, d'estilu románicu, apaez citáu en documentos de 1168.

Aitona celebra la so fiesta mayor nel mes de setiembre. La fiesta mayor *pequeña* tien llugar nel mes de mayu.

## Economía
La principal actividá económica ye l'agricultura, destacando'l cultivu d'árboles frutales. Dende 1989 cuenta con una cooperativa agrícola.

## Tresportes
Fai parada la llinia nocherniega d'autobús Interurbanos Lleida **[[Lleida]] - [[La Granja d'Escarp]]**

## Referencies

## Bibliografía
*Tomàs Bonell, Jordi; *Descobrir Catalunya, poble a poble*, Prensa Catalana, Barcelona, 1994
*

## Enllaces esternos
* Páxina oficial del Conceyu
* Información de la Xeneralidá de Cataluña
* Datos estadísticos
* Información sobre la llocalidá 
* Datos xenerales
Vilablareix

**Vilablareix** ye un conceyu asitiáu al suroeste de la contorna del Gironès na provincia de Girona, Cataluña. La capital municipal ye El Perelló.

## Economía
Agricultura de secanu, ganadería y avicultura. Industria diversificada.

## Llugares d'interés
* Torre dels Moros, antiguu sepulcru romanu, ilesia de San Mena, ermita de San Roque.

## Bibliografía
* 

## Referencies

## Enllaces esternos
* Páxina web del Conceyu 
* Información de la Xeneralidá de Cataluña
* Información del Institutu d'Estadística de Cataluña
Els Alamús

**Els Alamús** ye un conceyu de la comarca del Segriá, na provincia de Lleida, Comunidá autónoma de Cataluña.

## Contestu xeográficu
Asitiáu na parte este de la contorna na llende cola Plana de Urgel. Amás de la capital municipal inclúi les entidaes menores de La Barceloneta y Vencilló.

## Entidaes de población

## Demografía

## Economía llocal
Agricultura de regadío y ganadería

## Referencies

## Bibliografía

## Enllaces esternos
* Páxina oficial del Conceyu
* Información de la Xeneralidá de Cataluña
* Información del Institutu d'Estadística de Cataluña
Alàs i Cerc

**Alàs i Cerc** ye un conceyu de Cataluña. Perteneciente a la provincia de Lleida, na comarca del Altu Urgell. Según datos de 2009 la so población yera de 391 habitantes. El conceyu formóse en 1970 al xunise les poblaciones de Cerc y d'Alàs.

## Entidaes de población

## Historia
Alàs apaez documentáu per primer vegada, col nome de *Alasso*, na acta de consagración de la catedral d'Urgell. En documentos del sieglu X cítase-y como *Elasso*. La ilesia de San Esteban de Alàs foi donada en 988 al obispáu d'Urgell per parte del conde Borrell II.

## Cultura

Sábese qu'en Alàs esistió un castiellu, documentáu en 1538, del que nun quedaron restos. La ilesia parroquial ta dedicada a Sant Esteve. Créese que ye d'orixe románicu. Consta d'una sola nave con capiyes llaterales y cubierta con bóveda de crucería. La ilesia de Sant Just i Sant Pastor en Cerc ye tamién románica, de nave única y con ábside semicircular.

Dientro del términu municipal atópase la ermita de Sant Antoni del Tossal. Ta asitiada nel visu d'un monte conocíu como Miralles. Foi edificada por un indianu en 1930 n'estilu modernista.

Na ilesia de Santa María de les Peces, documentada en 1077, venérase una imaxe policromada de la Virxe d'estilu góticu. El templu ye d'estilu románicu y tien una sola nave con un ábside semicircular. Tien adosáu un campanariu de planta cuadrada.

Alàs celebra la so fiesta mayor fin de selmana del tercer domingu de xunetu ente que Cerc faila en xunu.

## Economía
La ganadería tien especial importancia económica, destacando los fataos de ganáu bovín. Esiste una cooperativa que s'encarga de distribuyir y vender la lleche que se produz.

Tocantes a l'agricultura, los cultivos más importantes son los de cebera, hortolices y pataques.

## Referencies

* Tomàs Bonell, Jordi; *Descobrir Catalunya, poble a poble*, Prensa Catalana, Barcelona, 1994
* 

## Enllaces esternos
*
* Datos xenerales
* Datos estadísticos
El Pont de Bar

**El Pont de Bar** ye un conceyu de la provincia de Lleida, asitiáu na contorna catalana del Alto Urgel. Según datos de 2009 la so población yera de 197 habitantes. Inclúi los nucleos de Ardaix, Els Arenys, Aristot, Els Banys de Sant Vicenç, Chigre, Castellnou de Carcolze y Toloríu. 

## Historia
El conceyu formar en 1970 cuando se fundieron los términos municipales de Toloríu y Aristot, denominándose a partir d'entós como *Aristot Toloriu*, anque finalmente adoptóse como nome oficial el de la cabecera municipal asitiada n'El Pont de Chigre.

El barón de Toloriu, Joan Grau (tamién conocíu como Juan Grau) foi unu de los primeros conquistadores que llegó a Tenochtitlán xunto a Hernán Cortés. Casóse con una de les fíes de Moctezuma de nome Xipaguazin, que morrió en Toloríu el 10 de xineru de 1537.

## Cultura
Aristot Toloríu viose seriamente afeutáu por unes riada asocedíes en 1982. Parte del pueblu ye de nueva construcción y foi inauguráu en 1988. Les riaes destruyeron tamién la ponte que da nome al conceyu y que foi construyíu siendo Ermengol obispu d'Urgel (1010-1035). La ponte foi voláu en 1874 mientres la primer Guerra Carlista y sustituyóse por unu de madera. Nel Aristot Toloríu esiste un **muséu del vinu** nel que s'amuesa distintos aspeutos rellacionaos cola viña y la producción de vinu.

La ilesia parroquial de Aristot ta dedicada a San Andrés y ye d'orixe románicu. Consta d'una sola nave con un ábside llisu. La cobertoria ta realizada con texas. Tien anexu un campanariu, anque ye de construcción posterior. Tamién ye románica la ilesia de Castellnou de Carcolze; xunto al campanariu d'esta ilesia caltienen restos de los murios del antiguu castiellu que presidía la población.

La ilesia parroquial de Toloriu ta dedicada a San Jaime. Apaez citada na acta de consagración de la catedral d'Urgel. Nun queden muertes del antiguu castiellu de la villa. Nél vivió María, fía del emperador Moctezuma II, que se casó con un caballeru de Toloriu, Joan Grau. María morrió en 1536 y recibió sepultura na ilesia de San Jaime. Nun queden, sicasí, restos d'esta tumba.

Aristot Toloríu celebra la so fiesta mayor nel mes de xunetu.

## Economía
Les principales fontes d'ingresos son l'agricultura y la ganadería. El ganáu principal ye'l bovín destináu principalmente a la producción llechera. Ente los cultivos destaquen los de ceberes y pataques, según dellos güertos y plantíos de frutales. Mientres munchos años la viña foi'l principal cultivu. Pueden trate entá les terraces y terrenes gradiaos que taben destinaos a esti cultivu.

## Demografía

El primer censu ye de 1970 dempués de la fusión d'Aristot y Toloríu. Los datos anteriores son la suma de los antiguos conceyos.

## Entidaes de población

## Referencies

## Bibliografía
* Tomàs Bonell, Jordi; *Descobrir Catalunya, poble a poble*, Prensa Catalana, Barcelona, 1994
* 

## Enllaces esternos

* Datos xenerales
* Datos xenerales en municat (en catalán)
* Datos estadísticos