Acer spicatum

El ***Acer spicatum*** (**pládanu de monte**) ye una especie de pládanu nativu del nordeste d'América del Norte dende la rexón de Saskatchewan de Terranova, hasta'l sur de Pennsylvania. Tamién crez más al sur, nos altos montes del cordal d'Apalaches, al norte de Georgia (Estaos Xuníos).

## Descripción
Trátase d'un arbustu caducifoliu o pequeñu árbol d'hasta 3.8 m d'altor, formando una corona d'espardimientu con un tueru curtiu y cañes delgaes. Les fueyes son opuestes y simples, d'ente 6 y 10 cm de llargu y d'anchu, con 3 o 5 lóbulos pocu fondos y anchos. Son gruesos ya irregularmente dentaos con una nidia superficie de bellu verde, y la so parte inferior peluda. Les fueyes vuélvense marielles brillosa a colloráu na seronda, sosteníes por tarmos delgaos polo xeneral más llargu que la fueya. La corteza ye delgada, gris-marrón, y nidiu de primeres, pero cada vegada más escamoses. El frutu ye un par de Sámaras acolorataes, de 2-3 cm de llargu, con vencimientu a finales de branu o empiezos de seronda.

## Hábitat
Esti árbol habita nel monte húmedu, con suelos ricos y bien drenaos nes fasteres predreses y a lo llargo de los regueros. Tamién crez en ribayos, cantiles, montes y banzaos. Mientres la socesión ecolóxica, esta especie coloniza la soviesca formada poles especies pionera yá muertes.

## Usos
El so Cazumbre ye una fonte d'azucre y puede fervese pa faer xarabe de pládanu. La corteza contién taníns, que s'utilicen nel curtido del cueru. Los pueblos indíxenes producíen fervinchos con ramines nueves pal tratamientu de la irritación de los güeyos, amás faíen cataplasmes con rodajas de raigañu cocíu. Tamién se diz que s'usa pa solliviar el estrés nes muyeres.

## Taxonomía
*Acer spicatum* describióse por Jean-Baptiste Lamarck y espublizóse en *[[Encyclopédie Méthodique, Botanique]]* 2(1): 381. 1786.
;Etimoloxía:
***Acer***: nome xenéricu que procede del llatín *ǎcěr, -ĕris* = (afiláu), referíu a les puntes carauterístiques de les fueyes o a la durez de la madera que, supuestamente, utilizar pa fabricar llances. Yá citáu en, ente otros, Pliniu'l Vieyu, *16, XXVI/XXVII*, refiriéndose a unes cuantes especies de Pládanu.

***spicatum***: epítetu llatín que significa "n'espigues".
;Sinonimia:

* *Acer dedyle* Maxim.
* *Acer montanum* W.T.Aiton
* *Acer parviflorum* Ehrh.
* *Acer pumilum* W.Bartram
* *Acer spicatum f. roseocarpum* A.E.Murray
* *Acer spicatum f. rugosum* Schwer.
* *Acer striatum* Du Roi

## Ver tamién
* Terminoloxía descriptiva de les plantes
* Cronoloxía de la botánica
* Historia de la botánica
* Carauterístiques de les sapindacees

## Referencies

## Bibliografía
# Little, Elbert L.*National Audubon Society Field Guide to North American Trees: Rexón Oriental*. Nueva York: Alfred A. Knopf, Inc., 1980ISBN 0-394-50760-6.
# Bailey, L.H. & E.Z. Bailey. 1976. Hortus Third i–xiv, 1–1290. MacMillan, New York.
# Fernald, M. 1950. Manual (ed. 8) i–lxiv, 1–1632. American Book Co., New York.
# Gleason, H. A. 1968. The Choripetalous Dicotyledoneae. vol. 2. 655 pp. In H. A. Gleason Ill. Fl. N. U.S. (ed. 3). New York Botanical Garden, New York.
# Gleason, H. A. & A.J. Cronquist. 1991. Man. Man. Vasc. Pl. N.E. U.S. (ed. 2) i–910. New York Botanical Garden, Bronx.
# Radford, A. E., H. E. Ahles & C. R. Bell. 1968. Man. Vasc. Fl. Carolinas i–lxi, 1–1183. University of North Carolina Press, Chapel Hill.
# Scoggan, H. J. 1978. Dicotyledoneae (Saururaceae to Violaceae). 3: 547–1115. In Fl. Canada. National Museums of Canada, Ottawa.
# Small, J. K. 1933. Man. S.E. Fl. i–xxii, 1–1554. Published by the Author, New York. View in BotanicusView in Biodiversity Heritage Library
# Voss, E. G. 1985. Michigan Flora. Part II Dicots (Saururaceae-Cornaceae). Bull. Cranbrook Inst. Sci. 59. xix + 724.

## Enllaces esternos

* USDA Plants Profile: ''Acer spicatum''
* borealforest.org 
* Shrubs of the Northwoods 
* Plants For A Future
* ''Acer spicatum'' images at bioimages.vanderbilt.edu 
* Winter ID pictures