Rabanales

**Rabanales** ye un conceyu y llocalidá española de la provincia de Zamora, na comunidá autónoma de Castiella y Llión.

El conceyu atópase allugáu na contorna d'Aliste, al oeste de la provincia de Zamora y cerca de la frontera con Portugal. Ta formáu pol territoriu correspondiente a los términos de Fradellos, Grisuela, Matellanes, Mellanes, Rabanales y Ufones. En total, cuenta con una superficie de 80,29&nbsp;km² y, según datos del padrón municipal de 2016 del INE, cuenta con una población de 562 habitantes.

La llocalidá de Rabanales cunta con un cascu urbanu con notables muestres de l'arquiteutura tradicional en piedra de Aliste. El so principal edificiu ye la ilesia parroquial d'El Salvador, construyida en parte con materiales romanos como sillares de granitu y cercos sepulcrales. Al pie de esti edificiu atopa un falu, símbolu romanu de la fecundidá. Amás cunta col "Centru d'Interpretación de les Especies Micológicas", muestra de la notable tradición micoloxía de los sos habitantes, y orixe de la esistencia de delles empreses dedicaes a la preparación de conserves de cogordes y otros productos de la zona. Dempués d'Alcañices, Rabanales ocupó siempres una posición relevante na contorna alistana, esistiendo una lleenda popular que fala d'una dómina na que Rabaneles apostó la cabecera de la contorna a Alcañices.

## Símbolos
L'escudu heráldicu municipal del conceyu de Rabanales, foi aprobáu por aciu resolución de 11 de xunu de 1997 de la Diputación Provincial de Zamora, quedando blasonado de la siguiente forma:

## Xeografía física

### Allugamientu
El conceyu de Rabanales de Aliste asítiase a 68 km de Zamora, la capital provincial, na contorna d'Aliste.

## Historia
Según investigaciones recién, pudo ser la capital de los zoeles, siendo por tanto'l posible allugamientu de Curunda Caesara. Amás, pudo ser un referente destacable de la variante sur —tres la bifurcación en Figueruela de Arriba— de la Vía XVII del Itinerariu Antonino, la calzada romana que conectaba Braga y Astorga.

El so pasáu ta parcialmente documentáu y de él destaca la esistencia, entá perceptible, de los cuatro castros que s'han documentáu nel so términu. D'ellos hai trés protohistóricos: el de «San Juan» —del que s'estrayxeron monedes—, el de «Gallinera» —del que s'estrayxeron restos cerámicos— y el de «La Luisa». Amás ta «El Castrico» que ye'l que más restos arqueolóxicos apurrió y qu'alluga una necrópolis romana, tando entá pendiente de determinar la so cronoloxía anterior.

Son numberosos les muertes de cronoloxía romana que se toparon nesta llocalidá. Ente ellos destaca una inscripción dedicada al emperador César Augusto, Fíu del Divín (s.&nbsp;II&nbsp;e.&nbsp;C.) que se supón foi un pedestal d'una estatua. Este, y otros afayos, refuercen la posible esistencia d'una variante del trazáu de la Vía XVII que pasaría por Rabanales. Los habitantes d'esta llocalidá, nel convencimientu del so pasáu romanu, exhiben na actualidá un bustu del emperador romanu César Augusto na plaza Mayor.

Foi unu de los territorios reconquistaos pol Reinu de Llión, nel que s'integró, polo que se vio afeutáu pol procesu repoblador qu'entamaron los sos monarques. Amás sufrió los conflictos bélicos que surdieron ente los reinos lleonés y portugués tres la independencia d'esti postreru en 1143, causaos de resultes de les disputes pol control de determinaos territorios fronterizos, ente los que taben los de la contorna d'Aliste y que s'atayaron col Tratáu de Alcañices de 1297. 

Yá na Edá Contemporánea, cola creación de les actuales provincies en 1833, Rabanales foi adscritu a la provincia de Zamora, dientro de la Rexón Lleonesa, que, como toles rexones españoles de la dómina, escarecía de competencies alministratives. En 1834 integrar nel partíu xudicial d'Alcañices y en redol a 1850 incorporar a esti conceyu les llocalidaes de Fradellos, Grisuela, Matellanes y Ufones.

En 1973 incorporó'l términu de Mellanes, llocalidá qu'hasta entós perteneció al estinguíu conceyu de Ceadea. Rabanales dependió del partíu xudicial d'Alcañices hasta qu'esti foi suprimíu en 1983 y los sos conceyos trespasaos pa engrosar el Partíu Xudicial de Zamora. Tres la constitución de 1978, Rabanales pasó a formar parte en 1983 de la comunidá autónoma de Castiella y Llión, en tanta llocalidá d'un conceyu integráu na provincia de Zamora.

## Alministración llocal
L'alministración política de calter llocal llevar a cabu'l Conceyu, que los sos miembros son escoyíos democráticamente cada cuatro años por aciu sufraxu universal. En diches eleiciones pueden participar los residentes empadronaos na ciudá mayores de 18 años y nacionales d'España y de los otros países miembros de la Unión Europea. Estos postreros, dende la reforma de la Constitución Española de 27 d'agostu de 1992, pueden ser suxetu de sufraxu non solo activu, sinón tamién pasivu, esto ye, pueden non solo votar sinón tamién ser votaos. Según lo dispuesto na Llei del Réxime Eleutoral Xeneral,88 qu'establez el númberu de conceyales elegibles en función de la población del conceyu, la Corporación Municipal de Rabanales ta formada por 7 conceyales. Nes Eleiciones Municipales celebraes en 2015, la constitución del Conceyu foi de 7 conceyales pertenecientes al Partíu Popular (PP) y 1 al Partíu Socialista Obreru Español (PSOE). De resultes de dichos resultaos el Plenu Municipal escoyó alcalde por 4 años a Domingo Ferrero. Hai que destacar qu'en diches eleición produció una particular unión de les llistes que nes pasaes eleiciones allegaron pol PP y PSOE so una única popular

## Patrimoniu
*La ilesia parroquial foi construyida mientres el reináu de los Reis Católicos, y la so capiya, ta fecha, en gran parte, con materiales romanos. Bien sían formosos sillares de granitu de 1,10 x 1,23 y 0,40 o 0,50 de gruesu, o bien cercos sepulcrales y otres piedres llabraes.
*Na so contorna fueron decubiertas diverses sepultures ente l'abondosa cayuela. Tamién s'estrayxo, amás, un sarcófagu de granitu. Toos estes muertes apunten a un orixe yá cristianu, anque ensin datar la so dómina exacta.
*Cuatro castro arrodien el pueblu. El Castrico, sobre una pandiella; el Castro de la Gallinera, al norte; el Castro de San Juan, al poniente y el Castro de la Luisa, más retiráu, al mediudía. Toos ellos caltienen, en mayor o menor midida, les sos obres de defensa.
*El "Falu", símbolu de la fecundidá y de la vida en casi toles mitoloxíes, asítiase xunta a la ilesia. El so orixe presuponse romanu, dau l'usu que como símbolu fixeron a lo llargo del so estensu imperiu. Este podría ser tamién l'orixe de los asitiaos en Rabanales, Ufones y otres llocalidaes próximes.

## Fiestes
Rabanales venera a San Blas, el 3 de febreru, y fai lo propio con San Salvador, el 6 d'agostu.
El 4 d'avientu de 1714 el sumu pontífiz Clemente XI concedía a la Santa Hermandá de San Blas de Rabanales un rosariu d'indulxencies , destacando ente elles la "Plenaria" a toos aquellos cofrades que "confesaos y comulgaos, visiten la capiya del santu patronu san Blas cada 2 de febreru". La primer vegada que se bendixeron y consiguiéronse les indulxencies polos hermanos y polos devotos foi'l 2 de febreru de 1715.

Hasta Rabanales llegaron entós devotos de tolos pueblos de la contorna. Toos pa recibir la indulxencia plenaria y la remisión de los pecaos que se llograben per parte de los cofrades tamién nel día de la so muerte "confesando y comulgando y, —nun pudiendo—, tando congoxosos ya invocando col corazón y cola boca'l nome de Xesús".
Tres los actos relixosos tuvo llugar la puya del Ramu.

## Demografía




## Ver tamién
*Fradellos
*Grisuela
*Matellanes
*Mellanes
*Ufones
*Aliste

## Referencies

## Enllaces esternos
* 
*