open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Sphyrapicus ruber

El **Chupasavia Pechirrojo** (Sphyrapicus ruber)', ye un picatueru de tamañu mediu de los montes de la mariña oeste d'América del Norte.

## Descripción

Los adultos tienen colorada la cabeza y parte cimera del pechu; el banduyu inferior ye blancu. El so envés y les ales son negres, los chupasavia pechirrojos añeren en cuévanos d'árboles. Les aves del norte migren a les zones del sur del rangu, ente que les aves na mariña suelen ser residentes permanentes. Al igual qu'otros chupasavia, estes aves furen furacos nos árboles y beben la cazumbre, según los inseutos atraíos por ella. Dacuando atrapen inseutos en vuelu. Tamién s'alimenten de granes y bagues. Estes aves cruciar col chupasavias nuquirrojo o chupasavias nortizu naquelles zones onde los sos territorios asolápense.

## Taxonomía y sistemática
Hasta apocayá, el chupasavia pechirrojo y el chupasavia nuquirrojo consideráronse una sola especie. Los chupasavias tán na familia Picidae, o de los picatueru, nel orde Piciformes.

### Subespecies
* Aves del norte, *S. r. ruber*, tienen franxes marielles nel so envés y zona ventral cimera mariella.
* Aves del sur, *S. r. daggetti*, tienen franxes blanques nel so envés y zona ventral pálida.
Les franxes nes ales son blanques en dambes variantes.

## Distribución y hábitat

Esta especie reproducir dende'l sureste d'Alaska y la Columbia Británica escontra'l sur al traviés del Montes Costeros del oeste de Washington y Oregon y el norte de California. L'hábitat de reproducción ye xeneralmente monte qu'inclúi pinu, tsuga, abetu Douglas y abetu.

### Migración

Les aves del norte que se reproducen ellí emigren al sur nel iviernu, y los individuos que se reproducen nel interior y les tierres altes de cutiu muévense escontra les tierres baxes costeres pel hibiernu, onde'l clima ye más benignu. L'hábitat ivernizu polo xeneral son montes caducifolios o de coníferes. El rangu ivernizu d'esta especie estender pel sur hasta Baxa California en Méxicu.

## Ecoloxía

El Chupasavia Pechirrojo prefier montes maduros. Riquen d'árboles vivos p'apurrir la cazumbre de la cual aliméntense.

### Alimentación

La llingua d'un chupasavia ta afecha con cerdes ríxides pa recoyer la cazumbre. Los chupasavias pechirrojos visiten el mesmu árbol delles vegaes, furen furacos en fileres horizontales ordenaes. Una ave va dise y va tornar más tarde, cuando la cazumbre empiece a fluyir pelos furacos del árbol. Tamién se comen los inseutos atraíos pola cazumbre.

### Reproducción

El Chupasavia Pechirrojo empieza a trabayar nel so nial nun árbol muertu, polo xeneral un árbol de fueya caduca, n'abril o mayu, y produz una cría por temporada. La fema pon de 4 a 7 güevos de color blancu puru. Dambos padres alimenten a los mozos, y los mozos abandonen el nial a 23-28 díes d'edá.

## Comportamientu

Estes aves faen dellos soníos; les sos vocalizaciones inclúin una variedá de parllotéu. Munchos d'estos soníos sirven pa marcar el territoriu y atraer a la so pareya. Esto suma al soníu producíu al furar los furacos pa l'alimentación y al escavar cuévanos de anidamiento.

## Referencies
Sphyrapicus thyroideus

***Sphyrapicus thyroideus*** ye una especie d'ave piciforme de la familia Picidae que vive nel oeste d'América del Norte.

## Descripción

El chupasavia escuru mide alredor de 23&nbsp;cm de llargu. Presenta un notable dimorfismu sexual. Los machos adultos tienen les partes cimeres y el pechu negru brillante. Presenten llistes postoculares y bigoteras blanques, y una gran mancha blanca nes ales cerca de los costazos. El so gargüelu ye colorada y el banduyu de color mariellu intensu y los sos lladrales tán llistaos en blancu y negru. La fema tien un plumaxe dafechu distintu: cola mayor parte del so cuerpu llistáu en blancu y negru, el pechu mariellu claro, y la cabeza anteada.

## Distribución y hábitat
Ye una ave parcialmente migratoria que cría nel oeste de Norteamérica, dende la Columbia británica pel norte hasta'l noroeste de Méxicu. Nel sur de la so zona de cría son sedentarios, pero'l restu de poblaciones migren al sur estendiéndose peles zones montascoses de Méxicu.

El so hábitat de cría son les zones forestales abiertes con coníferes, principalmente pinu ponderosa, abetu de Douglas y abetu de Vancuver. L'abetu alpín y l'alerce occidental tamién son componentes importantes d'un bon hábitat pa estes aves.

## Taxonomía

Nel sieglu XIX los machos y les femes fueron descritos como especies separaes. La fema describióse per primer vegada en 1852 como *Picus thyroideus*, y el machu foi descritu en 1857 (por Newberry) como *Picus williamsonii*. Baird emplazó a dambos nel xéneru *Sphyrapicus* en 1858. En 1873 Henry Henshaw diose cuenta que pertenecíen a la mesma especie. Y asina quedó reflexáu na obra de Robert Ridgway, *The Birds of North and Middle America, Parte 6* (1914).

Reconócense dos subespecies:
* *Sphyrapicus thyroideus nataliae* (Malherbe, 1854) 
* *Sphyrapicus thyroideus thyroideus* (Cassin, 1852)

## Comportamientu

Aliméntense principalmente de la cazumbre de los árboles, especialmente de les coníferes, anque los inseutos son la so principal fonte d'alimentu mientres la estación de cría, y tamién pueden comer frutos fora de la dómina de cría. Son aves territoriales qu'esmartiellen col picu nos tueros p'anunciar la so propiedá.

Furen un cuévanu nuevu nun árbol p'añerar cada añu, anque dacuando usen el mesmu árbol.

## Referencies

## Enllaces esternos

* 
* Descripción y semeyes
* Semeya alta calidá
Sphyrapicus varius

***Sphyrapicus varius*** ye una especie d'ave piciforme de la familia Picidae qu'habita n'América del Norte, América Central y el Caribe.

## Descripción
El llombu y les ales son negres con franxes blanques. La cabeza ye negra con rayes blanques a los llaos. La frente y la coroniella son coloraes. El pechu y la parte cimera del banduyu son amarellentaos. El restu del banduyu y el anca son blancos, y la cola ye negra con una raya blanca pel centru. El gargüelu de los machos ye colorada, ente que la de les femes ye blanca.

## Distribución y hábitat
Reproducir nes árees forestales de Canadá y el nordeste de los Estaos Xuníos, pero hai tamién una población separada que s'atopa nos montes Apalaches de Virxinia, Tennessee, y Carolina del Norte. Prefier los montes caducifolios.

## Comportamientu
Orada cuévanos nos árboles, de normal nos que yá tán debilitaos y blandios con enfermedaes. Estes aves suelen apariase cola mesma pareya añu tres d'añu, namás que dambes sobrevivan, y suelen usar el mesmu nial per munchos años. Dacuando, esta especie se mestiza col chupasavias nuquirrojo (''Sphyrapicus nuchalis'') o'l chupasavias pechirrojo (''Sphyrapicus ruber'') nos llugares onde les sos rexones de distribución coinciden.

Nel iviernu estes aves faen migraciones al sureste de los Estaos Xuníos, a les Indies Occidentales y a América Central. De xemes en cuando una ave apaez n'Irlanda o Gran Bretaña.

Como los otros chupasavias, esta especie taladra furacos pequeños nos árboles pa comer la cazumbre y los inseutos que tán atraíos a ella. De cutiu caza inseutos direutamente del tueru y en plenu vuelu. Tamién come frutes y bagues.

Na primavera cute los árboles y fai cantares que suenen a miaguíes, pa establecer territoriu.

## Referencies

## Enllaces esternos
Semnornis frantzii

***Semnornis frantzii*** ye una especie d'ave piciforme de la familia Semnornithidae qu'habita n'América Central. El so nome científicu conmemora al naturalista alemán Alexander von Frantzius.

## Descripción

Ye una ave gordosa y cola cabeza relativamente grande. Mide alredor de 17&nbsp;cm de llargu. Los sos partes cimeros son principalmente de color verde oliváceo y el so banduyu verde ablancazáu, ente que'l so pechu y cara son de tonos ocres anaranxáu verdosos. El so lorum ye negru, al igual que les cerdes qu'arrodien el so picu. El so picu gris ye robezu y relativamente llargu, y tien una llista negra na parte cimera hasta la so punta, que ta curvada escontra baxo. L'iris de los sos güeyos ye coloráu.

## Taxonomía
Nel pasáu clasificar colos barbudos na familia Capitonidae. Sicasí los estudios d'ADN confirmaron que la clasificación del grupu yera parafilética, los barbudos americanos tán más próximos a los tucanes que los barbudos del Vieyu Mundu. Por ello dambos linages de barbudos considérense agora families distintes, y el cabezón cocora y el cabezón tucán dixebráronse na so propia familia, Semnornithidae.

## Distribución y hábitat
El cabezón cocora alcuéntrase namái en Costa Rica y l'oeste de Panamá. Prefier los montes de monte húmedos y frescos con grandes árboles cubiertos de mofu y los hábitats axacentes.
 
## Comportamientu

Afalar de frutos de los árboles y les epifites, anque dacuando come inseutos y pétalos de flores. El so vuelu ye rápidu y direutu con aleteos zumbantes. Emite con frecuencia'l so característicu cantar gutural de tipu *cwa-cwa-cwa-cwa...* realizáu en dueto por pareyes reproductives o individuos del mesmu grupu. 

Ye monógamu y añera ente marzu y mayu en cuévanos de picatueru, onde pon ente 4–5 güevos per nial.

## Referencies

## Enllaces esternos

* Family page for Toucan-barbet and Prong-billed Barbet at Don Roberson's website
Sephanoides sephaniodes

El **colibrí austral** (***Sephanoides sephaniodes***), tamién llamáu **picaflor chicu**, **pingarita** o **picaflor de cabeza granate**, ye un colibrí que se topa nel sur d'Arxentina y en Chile dende'l valle del Huasco (Rexón d'Atacama) pel norte hasta Magallanes y Tierra de Fueu pel sur; inclusive se-y atopa na isla Robinson Crusoe, 560&nbsp;km agües fuera de la mariña chilena. Na so distribución meridional, habita hasta en Tierra del Fueu, polo tanto vive más al sur que cualesquier otru colibrí. 

## Comportamientu y ecoloxía

Como'l so pariente'l colibrí de Juan Fernández, nidifica en cañes altes o arbustos. Gusta de comer inseutos, viérbenes y, especialmente, néctar de flores. Ye l'únicu polinizador de casi'l 20&nbsp;% de les plantes maderices nos montes templaos de la Patagonia.

## Referencies

## Enllaces esternos
Spilornis cheela

***Spilornis cheela*** ye una especie d'ave falconiforme de la familia Accipitridae que la so área de distribución estender dende Indonesia y el sur de China hasta la India y Sri Lanka.

## Subespecies
Conócense 20 subespecies de *Spilornis cheela*:

* *[[Spilornis cheela cheela]]* - norte d'India y Nepal.
* *[[Spilornis cheela melanotis]]* - llanura indo-gangética.
* *[[Spilornis cheela spilogaster]]* - Sri Lanka.
* *[[Spilornis cheela burmanicus]]* - de Myanmar al suroeste de China, Tailandia y Indochina.
* *[[Spilornis cheela davisoni]]* - Islles Andamán.
* *[[Spilornis cheela minimus]]* - Islles Nicobar.
* *[[Spilornis cheela ricketti]]* - sur de China y norte de Vietnam.
* *[[Spilornis cheela perplexus]]* - sur de les islles Ryukyu.
* *[[Spilornis cheela hoya]]* - Taiwán.
* *[[Spilornis cheela rutherfordi]]* - Hainan (sur de China).
* *[[Spilornis cheela palawanensis]]* - Palawan (suroeste de Filipines).
* *[[Spilornis cheela pallidus]]* - tierres baxes del norte de Borneo.
* *[[Spilornis cheela richmondi]]* - sur de Borneo.
* *[[Spilornis cheela natunensis]]* - islles Natunas y Belitung ( frente a Borneo).
* *[[Spilornis cheela malayensis]]* - Península Malaya, norte de Sumatra y Anambas.
* *[[Spilornis cheela batu]]* - sur de Sumatra y Batu.
* *[[Spilornis cheela abbotti]]* - Simeulue (de de Sumatra).
* *[[Spilornis cheela asturinus]]* - Nías (oeste de Sumatra).
* *[[Spilornis cheela sipora]]* - archipiélagu Mentawai (oeste de Sumatra).
* *[[Spilornis cheela bido]]* - Xava y Bali.

## Referencies

## Enllaces esternos
Spizaetus tyrannus

***Spizaetus tyrannus***, tamién conocida como'l **águila tirana** ye una especie d'ave Accipitriforme de la familia Accipitridae. Trátase d'un ave rapaz neotropical llargamente distribuyida pola América Central y del Sur. Puede reparase dende Méxicu hasta la zona central de Perú, el sur de Brasil y agora nel norte d'Arxentina. El so hábitat preferíu inclúi dellos tipos de montes preferiblemente frescos y húmedos cercanos a los ríos.

## Carauterístiques
Tien un plumaxe negru escuru con distintos patrones nel cuerpu y en caúna de les sos ales, y una coloración blancu motudu en distintos llugares. Tien les ales rayaes, llixeramente en forma elíptica, y la cola ye llarga y estrecha y escasamente espandir. Los cuatro rayes color gris-violeta que se-yos ve nes plumes de la cola, según la llinia blanca que tienen llixeramente percima de los sos güeyos, son distintivos d'estes aves. Cuando desapiega lo curtio de les sos ales ye aparente, ente qu'en plenu vuelu, la so cola de normal alcuéntrase zarrada.

## Dieta
Llixeru y relativamente pequeñu si compárase-y colos demás miembros del so xéneru, los principales alimentos consumíos por estes aves inclúin zarigüeyas y monos, según, n'ocasiones, pequeños esperteyos y otres aves. El so nome popular en Brasil ye "gaviao-pega-macacu", que significa ferre cazador de monu. De cutiu dan caza a aves bien grandes, como tucanes y chachalaques. Los vezos alimenticios d'estes aves siguen siendo desconocíos na so mayor parte, con bien poques grabaciones cuando se tán alimentando.

## Reproducción
Como nel casu de la so dieta, sábese bien pocu del so comportamientu mientres la crianza, sacante dellos detalles relativos a los sos niales; compuestu de palos y posiblemente d'otros materiales. El so nial ye d'alredor d'un metro y mediu de diámetru na so totalidá, y polo xeneral construyir n'árboles altos, alredor de los quince metros d'altor. La variedá d'árboles escoyíos probablemente varien enforma, pero reparáronse principalmente nos árboles de pinos.

## Subespecies
Conócense dos subespecies de *Spizaetus tyrannus *:

* *[[Spizaetus tyrannus serus]]* - del sur de Méxicu al nordeste d'Arxentina y Brasil; Islla Trinidá.
* *[[Spizaetus tyrannus tyrannus]]* - del este y sur de Brasil al estremu nordés d'Arxentina (Misiones).

## Referencies

## Enllaces esternos
Spizaetus melanoleucus

***Spizaetus melanoleucus***, tamién conocida como **aguilucho blanquinegru**,y **águila tazor moza** ye una especie d'ave Accipitriforme de la familia Accipitridae que vive n'América, dende Méxicu, América Central, Suramérica hasta'l norte d'Arxentina, dende'l nivel del mar hasta 1.500 msnm. Nun se conocen subespecies.

N'Arxentina atopar nel Llistáu CITES Cat. II: vulnerable. Ye la Convención Sobre'l Comerciu Internacional d'Especies Amenaciaes de Fauna y de Flora Montesa.

## Descripción
Mide de llargor 50 a 70 cm, pesando ente 600 y 900 g; l'espécime adultu cabeza, pescuezu, zona ventral y forru d'ales blancu; lores, rexón orbital y cresta occipital corta negros. Llombu coritu, remeres abuxaes, claro nel viesu con barres y puntes negres, cola gris clara y 4 bandes negres delgaes. Pates marielles bien emplumaes, cera y güeyos mariellos. El mozu con llombu parduzu abuxada.

## Ecoloxía
Ye solitariu, alimentar de mamíferos, reptiles y aves. El so nichu son árees montiegues, nos cantos, gustando de zones abiertes cercanes, entama columbrando preses. Posar en perchas. Refundiar en picáu al suelu. Aliméntase d'aves (falpayar, perdiz, tucán), y mamíferos hasta'l tamañu d'un foín, llagarteses grandes.

### Anidamiento
* Estación: ivernizu
* Nial: 
* Güevos: 4-5 al añu

## Referencies

* Narosky, T. y D. Yzurieta. 1989. *Guía pa la identificación de les aves d'Arxentina y Uruguái*. Vazquez Mazzini Ed. Buenos Aires, Arxentina. 346 pp. ISBN 950-99063-0-1
* Olrog, Claës Chr. 1968. *Les Aves Suramericanes: Una guía de campu*. Tomu I (Pingüinos - Picatueros). Universidá Nacional de Tucumán. Fundación - Instituto "Miguel Lillo". Arxentina. 505 pp + 73 llámines. 
* Peterson, Roger Tory y Edward L. Chalif. 1998. '' Ed. Diana. Méxicu, D.F., Méxicu. 3ª impresión. 473 pp. + 87 llámines. ISBN 968-13-1282-1

## Enllaces esternos

* BirdLife Species Factsheet
Stactolaema anchietae

**'Stactolaema anchietae'') ye una especie d'ave de la familia de les Lybiidae.

Habita n'Angola, la República Democrática d'El Congu, y Zambia.

El so nome fai honor al naturalista y esplorador portugués José Alberto de Oliveira Anchieta.

## Referencies
Stactolaema leucotis

***Stactolaema leucotis*** ye una especie d'ave na familia Lybiidae (barbudos africanos).
Alcuéntrase en Kenia, Malaui, Mozambique, Sudáfrica, Suazilandia, Tanzania, y Zimbabue.

## Galería

Archivu:White-eared Barbet (Stactolaema leucotis) eating fruit.jpg|Alimentándose con fruta 

## Referencies

## Enllaces esternos
* White-eared barbet - Species text in The Atlas of Southern African Birds
Stactolaema olivacea

***Stactolaema olivacea*** ye una especie d'ave piciforme na familia Lybiidae que vive n'África suroriental. Alcuéntrase nel sureste de Kenia, Tanzania, Malaui, Mozambique y el nordeste de Sudáfrica.

## Taxonomía
Suelen reconocese seis subespecies:
* *S. o. olivacea*, presente en Kenia y Tanzania;
* *S. o. howelli*, Tanzania central;
* *S. o. rungweensis*, Tanzania y Malaui;
* *S. o. belcheri*, nel monte Thyolo de Malaui y el monte Namuli de Mozambique;
* *S. o. woodwardi*, monte de Ongoye, Sudáfrica;
* *S. o. hylophona*, nes reserves forestales de la mariña de Tanzania de Ngarama, Rondo y posiblemente Raullargundumbea.
Les dos últimes subespecies, presentes al más al sur, son consideraes por dellos espertos una especie estreme, *Stactolaema woodwardi*.

## Referencies

## Enllaces esternos
Stactolaema whytii

***Stactolaema whytii*** ye una especie d'ave na familia Lybiidae (barbudos africanos). 
El so nome binomial fai referencia al naturalista Alexander Whyte, quien recoyó exemplares en Malawi.

## Distribución
atopar en Malaui, Mozambique, Tanzania, Zambia, y Zimbabue.

## Referencies

## Enllaces esternos
* Whyte's barbet - Testu sobre la especie en The Atlas of Southern African Birds
Steatornis caripensis

El **guácharo** (***Steatornis caripensis***), tamién conocida como **ave de los covarones** o **páxaru aceitosu** (como en llatín, *steatornis*, o n'alemán, *Fettschwalm* y n'inglés, *oilbird*), ye una especie d'ave caprimulxiforme de la familia Steatornithidae mesma de Suramérica.

Ye la única especie del xéneru *[[Steatornis]]* y de la familia Steatornithidae, y la única ave frugívora nocherniega del orde, y una de les poques aves, y la única nocherniega, que saleen polos ecolocación en condiciones de baxa lluz. Esta ave, provista del mecanismu de ecolocación y un potente olfatu, alimentar na nueche d'una gran variedá de frutes, lo que la fai casi única.

## Descubrimientu
El guácharo foi descritu por Alexander von Humboldt mientres el so viaxe a Suramérica en 1799. Reparar na Cueva del Guácharo, en Caripe (Venezuela). El nome científicu de la especie, *Steatornis caripensis*, significa "ave aceitosa de Caripe"). La Cueva del Guácharo ye'l llugar más significativu del Parque nacional El Guácharo.

## Historia natural
Vive en colonies nel interior de fondos covarones. Mientres el vuelu nocherniegu fora de los covarones, arrinca los sos principales alimentos (nueces de palma) col so poderosu picu ganchudu. Mientres vuelen en covarones escuros, los guácharos empleguen un sistema d'orientación por ecos similar al sonar, produciendo “cliqueos” oyibles de frecuencia de 7,000 ciclos per segundu. Puede oyese fácilmente cuando'l páxaru esta en vuelu. A les 10 selmanes de nacíes, les críes tienen 50 per cientu más de pesu que los sos padres. El cuerpu de los pitucos ta llenu de grasa y sábese qu'éstos comen un cuartu del so pesu cada nueche.

## Distribución
El guácharo vive en delles partes del cordal de los Andes dende la islla de Trinidá a lo menos hasta Bolivia; tamién se reportó en Brasil, Panamá y Perú

Otros espacios protexíos a nivel estatal onde hai guácharos son el parque nacional Cueva d'El Guácharo (Venezuela), el parque nacional Cutervo, la Cueva de los Tayos (territoriu Shuar, Provincia de Morona Santiago - Ecuador) el parque nacional Tingo María (Perú) y el parque nacional Carrasco (Bolivia).

## Referencies

## Enllaces esternos

* Semeyes, videos y soníos de guácharos n'Internet Bird Collection
Sternoclyta cyanopectus

El **colibrí pechiazul** o **colibrí grande de cola oliva** (***Sternoclyta cyanopectus***), ye una especie d'ave de la familia *[[Trochilidae]]*, orde *[[Apodiformes]]*.

## Distribución y hábitat
Vive en montes lluviosos subtropicales de Venezuela y na zona fronteriza con Colombia. De normal permanez siempres nes zones más avesees de los montes, onde la vexetación ye más trupa y solo en rares ocasiones xube a les cúpules p'alimentase.

## Referencies

## Enllaces esternos
Streptopelia orientalis

***Streptopelia orientalis***
 ye una especie d'ave columbiforme de la familia Columbidae nativa d'Asia.

## Subespecies
Reconócense delles subespecies:
* *S. o. agricola* 
* *S. o. erythrocephala* 
* *S. o. meena* 
* *S. o. orientalis* 
* *S. o. orii* 
* *S. o. stimpsoni* 

## Distribución
La subespecie más occidental, *meena*, reproducir na rexón del Paleárticu occidental.
Les poblaciones más meridionales son residentes, pero la mayoría de les otres aves migren al sur pa pasar l'iviernu na India, les Maldives, onde ye l'ave nacional, y el sur de Xapón.

## Referencies

### Bibliografía
* "National Geographic" *Field Guide to the Birds of North* *America* ISBN
* *Handbook of the Birds of the World Vol 4*, Josep del Hoyo editor, ISBN

## Enllaces esternos
Streptopelia roseogrisea

***Streptopelia roseogrisea*** ye una especie d'ave columbiforme de la familia Columbidae natural d'África y Asia, que foi estendiéndose por cría en cautividá. Tamién foi introducida en Nueva Zelanda. La so distribución estender dende Senegal hasta Somalia y la península arábiga. Considérase común en dellos llugares.

Habita en zones semiáridas y grebes, hasta 25 km del depósitu d'agua más cercano. Forma bandaes de la so propia especie que pueden cuntar con miles d'individuos.

## Carauterístiques
De llargor mide de 28 a 29 cm. El pesu ye d'unos 140 gramos.
Tienen un carauterísticu collar negru ribeteado de blancu nel pescuezu. Cabeza color crema claro y daqué rosada, pecho crema rosado claro a blancu, cola crema abuxada percima, con punta y cantos blancos per debaxo, ancha banda terminal blanca. Picu grisaceo y pates acolorataes a gris escuru.

Puede producir híbridos con dos especies cercanes, la tórtola doméstica (*[[Streptopelia risoria]]*) y la tórtola turca (*[[Streptopelia decaocto]]*). Supónse que *Streptopelia risoria* ye una raza doméstica de la tórtola rosigrís con cruzamientos escoyíos de *Streptopelia decaocto*. La puesta realizar de marzu a ochobre y consta de dos güevos blancos. La incubación dura 14 díes, guaren tanto'l machu como la fema. Los mozos abandonen el nial a los 21 díes.

## Subespecies
Reconócense les siguientes subespecies:
* *[[Streptopelia roseogrisea roseogrisea]]*
* *[[Streptopelia roseogrisea arabica]]*

## Caracter invasor n'España
Por cuenta del so potencial colonizador y constituyir una amenaza grave pa les especies autóctones, los hábitats o los ecosistemes, esta especie foi catalogada nel Catálogu Español d'Especies exótiques Invasores, aprobáu por Real Decretu 630/2013, de 2 d'agostu, tando prohibida n'España la so introducción nel mediu natural, posesión, tresporte, tráficu y comerciu.

## Referencies

## Enllaces esternos
Streptoprocne phelpsi

El **andarón de Tepui**  (*Streptoprocne phelpsi*) ye una especie d'andarón de la familia Apodidae. El binomial ye en hornor a William Henry Phelps.

## Hábitat y distribución
El so hábitat natural son los montes húmedos tropicales y subtropicales, y les praderíes inundables de los tepuyes hasta los 2.500 m d'altitú.  Puede atopase en Brasil, Guayana y Venezuela. Anque la so población nun foi contabilizada considerase abondo común anque s'abarrunta un enclín en cayente.

## Descripción
Mide 16 a 17 cm de llargor. El so plumaxe ye marrón tisnáu col pescuezu y los llaos de la cabeza color cobre acoloratáu a anaranxáu. La so cola ye llarga y encruciada.

## Referencies

## Enllaces esternos
Streptoprocne rutila

***Streptoprocne rutila***, conocíu como **Andarón cuellirrojo** ye una especie d'ave apodiforme de la familia de los andarones (Apodidae). Ye nativu de los neotrópicos, incluyendo Belize, Bolivia, Colombia, Costa Rica, Ecuador, El Salvador, Guyana Francesa, Guatemala, Guyana, Hondures, Méxicu, Panamá, Perú, Trinidá y Tobagu y Venezuela. 
Vive en monte húmedu subtropical y tropical, carbes y zones predreses. 

## Sinonimia
**Cypseloides rutilus*

## Subespecies
Estrémense les siguientes subespecies:
* *[[Streptoprocne rutila brunnitorques]]* (Lafresnaye, 1844)
* *[[Streptoprocne rutila griseifrons]]* (Nelson, 1900)
* *Streptoprocne rutila rutila* (Vieillot, 1817)

## Referencies

## Enllaces esternos
Streptoprocne semicollaris

El **andarón nuca blanca** o **andarón nuquiblanco mexicanu** (***Streptoprocne semicollaris***), ye una especie d'ave na familia Apodidae, ye una de les especie más grandes de andarones del mundu. Namái'l *[[Hirundapus celebensis]]* d'Asia ye apenes un pocu más grande. 
 
## Descripción
El andarón nuca blanca, pa ser un andarón ye grande, mide de 20.5 a 25 cm de llargu, siendo un 20% más grande que'l so pariente más común el white-collared swift. Pesa ente 115 a 225 gr, siendo'l so pesu permediu 175 gr. Los adultos son de color negru-marrón, con una coloración azul brillante nel envés, y tienen una medialluna blanca na nuca. La so cola ye bastante cuadrada, anque en vuelu puede tomar una forma trapezoidal.

## Ecoloxía
Ye una especie gregaria, les colonies de reproducción dacuando pueden tar formada por hasta 200 individuos. Ye posible reparalos añerando xunto con otres especies de andarones. Les aves de les colonies de reproducción de cutiu aliméntense xuntes a dellos quilómetros de distancia del sitiu nel cual tienen los niales. El so vuelu ye poderosu, rápido y direutu, y ayudáu poles corrientes térmiques xube hasta grandes altores. Alimentar en vuelu d'una amplia variedá d'inseutos voladores, incluyíos escarabayos, abeyes y formigues voladores.

El so nial ye una depresión poco fonda (escavada polos padres) nel sable secu, polo xeneral ensin otros materiales o cuspia, anque paecen poner muncha atención a la consistencia del suelu utilizáu. Atopáronse niales en cueves, onde los niales allugar nos portales fora de la cámara principal. La puesta consiste de dos güevos. 

## Distribución y hábitat
Alcuéntrase na zona central y occidental de Méxicu, esistiendo un rexistru na frontera con Guatemala.
Esta especie mora principalmente en zones de terrenes elevaos, prefiriendo les parés de cantiles, cañadones fondos de ríos y salientes predreses elevaes. Los sos hábitats principales son los montes de pinu y carbayu, montes tropicales caducifolios y zones arbustives de segunda xeneración. Polo xeneral habita n'altores ente los 1500 a 3000 m y raramente a nivel del mar.

## Referencies

* Chantler and Driessens, *Swifts* ISBN 1-873403-83-6
Streptoprocne zonaris

El **andarón encollaráu** (***Streptoprocne zonaris***) ye una especie d'ave apodiforme de la familia de los andarones residente de los Estaos Xuníos, América Central, les islles de les Antilles, hasta Arxentina y el sureste de Brasil.

## Descripción
Esta especie ye poderosa, con 20-22 cm de llargu, y pesa 90-125 g. Tien una cola llixeramente encruciada. Los adultos son negros, azul glosáu na parte de tras, y tienen un collar blancu, más ampliu y más apagáu nel pechu. Les aves más nueves son más apagaes que los adultos, y el collar ye amenorgáu o nulu. 

## Distribución y hábitat
El so área de distribución xeográfica estender de los Estaos Xuníos hasta Arxentina, incluyendo Antigua y Barbuda, Arxentina, Barbados, Belize, Bolivia, Brasil, Islles Caimán, Colombia, Costa Rica, Cuba, Dominica, República Dominicana, Ecuador, El Salvador, Guayana Francesa, Granada, Guadalupe, Guatemala, Guyana, Haití, Hondures, Xamaica, Martinica, Méxicu, Montserrat, Nicaragua, Panamá, Paraguái, Perú, Puertu Ricu, Saint Kitts y Nevis, Santa Llucía, San Vicente y Les Granadines, Surinam, Trinidá y Tobagu, Estaos Xuníos, Venezuela. 
El so hábitat componer de monte tropical y subtropical, zones predreses y monte bien degradáu.

## Comportamientu
Esta ye una especie bien sociable, con bandaes de 100 o más aves, y de cutiu en compañía con otres aves. Tien un vuelu poderosu, rápido y direutu, y xube térmiques a grandes altores.
Alimentar en vuelu d'inseutos voladores, incluyendo escarabayos, abeyes, y formigues voladores.
Constrúi un nial de folla, mofu y quitina nuna repisa nuna cueva, polo xeneral detrás d'una catarata, y dexa dos güevos blancos ente marzu y xunetu. Reproducir nos montes y llombes.

## Referencies

* Chantler and Driessens, *Swifts* ISBN 1-873403-83-6
*
* Hilty, * Birds of Venezuela*, ISBN 0-7136-6418-5
* Stiles and Skutch, *A guide to the birds of Costa Rica* ISBN 0-8014-9600-4

## Enllaces esternos
Strix albitarsis

***Strix albitarsis***, tamién llamáu **Cárabo patiblanco** ye una especie d'ave rapazu nocherniega de la familia Strigidae nativa d'América del Sur.

## Distribución y hábitat
El so hábitat natural son los montes húmedos y carbes en Bolivia, Colombia, Ecuador, Perú y Venezuela. Ta clasificáu como Esmolición menor pola IUCN.

## Subespecies
El cárabo patiblanco tien trés subespecies reconocíes: 
**Strix albitarsis albitarsis* (Bonaparte, 1850) 
**Strix albitarsis opaca* (JL Peters, 1943) 
**Strix albitarsis tertia* (Todd, 1947)

## Referencies

## Enllaces esternos
* birdlife.org/, ''Strix albitarsis '', .
Stephanoxis lalandi

***Stephanoxis lalandi*** ye una especie d'ave del xéneru *[[Stephanoxis]]*. Distribuyir nes selves del este d'América del Sur.

### Hábitat y distribución

Distribuyir de manera endémica na viesca atlántica del sureste de Brasil, nel sur de Minas Gerais, Espírito Santo, Rio de Janeiro, hasta'l nordeste de São Paulo. 

El so hábitat natural ye la selva húmeda tropical. Tamién habita en selves secundaries o degradaes.

## Carauterístiques

Ye una pequeña ave d'unos 8&nbsp;cm de llargu. Na corona, la cabeza del machu exhibe un notable, finu y llargu copete verdosu, anque n'ocasiones ye más curtiu por causa de frayatos o gastadura. Amuesa una mancha postocular blanca. El cantu apical de la cola ye ocre. Tol envés ye de color verdosu. El banduyu ye azul nel machu. El picu ye delgáu, rectu, negru, afechu pa l'absorción de néctar y a la captura d'inseutos. La so llongura ye de 17&nbsp;mm. 

## Taxonomía

Foi descrita orixinalmente por Louis Jean Pierre Vieillot nel añu 1818 sol nome de: *Trochilus lalandi* con llocalidá típica: «Brasil», llindada darréu a Rio de Janeiro. El términu específicu foi dacuando equivocadamente enmendado a *S. delalandei*. 

; Historia taxonómica

Nel sieglu XIX fueron descrites dos especies del xéneru *[[Stephanoxis]]*: *S. lalandi* y *[[Stephanoxis loddigesii|S. loddigesii]]*. Nel añu 1945, Peters les reclasificó como simples subespecies d'una mesma especie, la que pasó a ser la única d'esi xéneru, monotípicu. Esto foi fechu ensin apurrir nenguna evidencia taxonómica pa xustificar tal decisión.
Nel añu 2014, un equipu d'especialistes publicó un trabayu de reevaluación de les llendes taxonómiques de dambes formes integrantes del xéneru. Emplegaron como base un llote de 173 exemplares de 9 coleiciones de tol mundu, nos qu'inclusive s'atopaben los holotipos y paratipos de dambos taxones. Amás, analizáronse 518 fotografíes de dambos taxa, les que cuntaben cola so llocalidá precisa. La resultancia demostró que tienen de ser trataes como dos especies plenes, so los conceutos biolóxicu y filoxenéticu d'especie, por cuenta de patrones bien definíos nel plumaxe y la distribución xeográfica, según por presentar una clara reciprocidá monofilética. Los sos geonemias tán alloñaes ente sigo por unos 160 km d'un hiatu ensin representantes del xéneru, el que s'atopa dientro del estáu de São Paulo, delimitado pola sierra do Mar pel este y la sierra de Paranapiacaba pel oeste. La distribución de dambes especies ye congruente coles d'otres especies d'aves montanas, lo que suxer que compartieron eventos vicariantes pretéritos mientres los periodos interglaciares.

## Referencies

## Enllaces esternos
Streptopelia tranquebarica

***Streptopelia tranquebarica***
 ye una especie d'ave columbiforme
de la familia Columbidae nativa del subcontinente indiu.

## Subespecies
Reconocense dos subespecies:
* *S. t. humilis* , el Tíbet a Myanmar, Tailandia, el sureste d'Asia y el norte de Filipines.
* *S. t. tranquebarica* , de Sind, Punyab y l'oeste de Nepal, al sur al traviés la India peninsular.

## Distribución
Ye esencialmente una especie d'enllanaes, estender a Taiwán y les Filipines, pero pocu común nel archipiélagu malayu, evitando faldes predreses. Sicasí, migra pel branu a los valles cultivaos más amplios de Afghania onde se reproduz. Ye'l palombu más común en tol Punyab. Ye visitante de branu a la India, onde ye más o menos residente.

## Referencies

## Enllaces esternos
Strix fulvescens

***Strix fulvescens***, tamién conocíu como **uxu leonado** o **uxu fulvo**, ye una especie d'uxu que pertenez al xéneru de los cárabos (*Strix*). Habita los montes templaos d'América Central y el sur de Méxicu. Nun tien subespecies reconocíes.

## Descripción
Adultos tienen un tamañu de 41-44 cm). La cara ye de color marrón-acoloratáu, con un cantu escuru. La parte cimera del cuerpu ye pardu-acoloratáu con manches blanques, la parte inferior ye de color marrón-acoloratáu claru con rayes escures. Namái la parte frontera del pechu ye estriáu. El picu ye mariellu. Los güeyos son de color marrón escuru. Nun tien copetes nes oreyes. 

## Comportamientu
Anque ye principalmente nocherniega, ye tamién crepuscular yá que ye vistu de xemes en cuando peles mañanes y tardes. Aliméntase de pequeños mamíferos, aves, xaronques, reptiles ya inseutos. Polo xeneral caza dende una percha. Sentar en sitios avisiegos na xamasca de los árboles y en cueves naturales. 

Añera en buecos d'árboles y la puesta suel tener de dos a tres güevos, hasta cinco güevos en casos escepcionales. Los güevos son namái guaraos pola fema mientres un periodu de 28 a 30 díes.

## Distribución y hábitat
El so hábitat llindar a los montes templaos subtropicales y montes húmedos montanos tropicales nos montes de Guatemala, Hondures, El Salvador y el sur de Méxicu. El so rangu de distribución altitudinal estender dende 1.200 hasta 3.000 msnm, y ye abondo común dientro del so área de distribución.

## Referencies

## Enllaces esternos

* Semeyes en Flickr
Strix huhula

***Strix huhula*** (o *Ciccaba huhula*), comúnmente llamáu **cárabo negru**, **curuxa negra** o **ñakurutu hu** (poles pallabres guaraníes *ñakurutu* –uxu- y *hu* -negru-), ye una rapaz nocherniega de la familia Strigidae.

## Sinonimia
**Ciccaba huhula*

## Llocalización y carauterístiques
Ye natural d'América del Sur. La so distribución entiende dende Colombia hasta'l sur de Brasil, Paraguái y el norte d'Arxentina. Habita na selva húmeda y montes tropicales. Ye de vezos nocherniegos, solitarios y de pareya.

Basa la so alimentación en royedores, aves y inseutos. El so llargor mediu ye de 35 a 40 cm, llogrando un pesu que bazcuya ente los 350 a 400 g.

## Referencies

## Enllaces esternos
https://www.oiseaux.net/birds/black-banded.owl.html oiseaux.net/ *Strix huhula*, 
Black-banded Owl, Chouette huhul,
Strix leptogrammica

***Strix leptogrammica*** ye una especie d'ave rapazu nocherniega de la familia Strigidae nativa del sureste d'Asia.

## Descripción
Mide ente 45 y 57 cm de llargu, una especie relativamente grande dientro de la so xéneru. Tien les partes cimeres de color marrón escuru, con manches blanques débiles sobre los costazos. Les partes inferiores son de color crema con rayes marrones. El discu facial ye de color marrón acoloratáu a castañal y arrodiáu con cantos blancos distintivos. Les ales y la cola son de color coloráu con rayes de color crema. Les pates tán emplumaes y los güeyos son de color marrón escuru. 

## Distribución y hábitat
El so hábitat natural son los montes templaos, montes húmedos, tierres baxes y montes montanos nel sur d'Asia, dende la India y Sri Lanka nel oeste, hasta Indonesia y el sur de China nel este. Ta clasificáu como Esmolición menor pola IUCN.

## Subespecies
El cárabo oriental tien 15 subespecies reconocíes, que s'estremen principalmente por producir vocalizaciones distintes, y ser distintes n'apariencia pola especiación parapátrica, dalgunes podríen ser reconocíes como especies separaes. 
Les subespecies son:
**Strix leptogrammica bartelsi* (Finsch, 1906) 
**Strix leptogrammica caligata* (Swinhoe, 1863) 
**Strix leptogrammica chaseni* (Hoogerwerf y deBoer, 1947) 
**Strix leptogrammica connectens* (Koelz, 1950)
**Strix leptogrammica indranee* (Sykes, 1832) 
**Strix leptogrammica laotiana* (Delacour, 1926) 
**Strix leptogrammica leptogrammica* (Temminck, 1832) 
**Strix leptogrammica maingayi* (Hume, 1878) 
**Strix leptogrammica myrtha* (Bonaparte, 1850) 
**Strix leptogrammica newarensis* (Hodgson, 1836) 
**Strix leptogrammica niasensis* (Salvadori, 1887) 
**Strix leptogrammica nyctiphasma* (Oberholser, 1924) 
**Strix leptogrammica ochrogenys* (Hume, 1873) 
**Strix leptogrammica ticehursti* (Delacour, 1930) 
**Strix leptogrammica analaya* (Mayr, 1938)

## Referencies

## Enllaces esternos

* BirdLife Especies, Ficha téunica.
Strix chacoensis

*** Strix chacoensis *** ye una especie d'ave rapazu nocherniega de la familia Strigidae nativa d'América del Sur.

## Distribución y hábitat
El so hábitat natural son los montes secos subtropicales y carbes na rexón xeográfica del Gran Chaco, el norte d'Arxentina, el sureste de Bolivia y el suroeste de Paraguái. Ta clasificáu como esmolición menor pola IUCN.

## Referencies

## Enllaces esternos
* Chaco Owl, ''Strix chacoensis'', birdlife.org/ .
Strix nigrolineata

***Strix nigrolineata***, tamién conocíu como **cárabo blanquinegru** o ** uxu carinegro**, ye una especie d'ave de presa nocherniega que pertenez a la familia Strigidae. 
El so área de distribución inclúi Belize, Colombia, Costa Rica, Ecuador, El Salvador, Guatemala, Hondures, Méxicu, Nicaragua, Panamá, Perú, y Venezuela.

## Sinonimia
**Ciccaba nigrolineata* (Sclater, 1859)

## Hábitat
El so hábitat natural consiste de monte secu tropical y subtropical, tamién monte húmedu tropical y subtropical baxu y montano.

## Referencies

## Enllaces esternos
Strix ocellata

***Strix ocellata*** ye una especie d'ave estrixiforme de la familia Strigidae nativa de la India.

## Descripción
La especie escarez de moños nes oreyes y tien manches y franja color marrón acoloratáu y blancuciu. La cara ta marcáu con dos finos círculos blancos y negros concéntricos; y el mentón ye blancu. Nun se repara dimorfismu sexual. El párpagu ye anaranxáu y el iris ye de color marrón escuru. La cola tien una coloración marrón y negru nos cantos. El cantu concéntricu na cara y el pileu motudu estremar del cárabo oriental (*[[Strix leptogrammica]]*) nel sur de la India.

### Subespecies
Esisten trés subespecies reconocíes y nun hai delimitaciones asolapaes nes sos distribuciones. 
* *S. o. ocellata*  atopar nel sur de la India y tien les ales más curtia nos machos (333-338&nbsp;mm) que *grandis*;
* *S. o. grisescens*  atopar nel norte de la India, al sur del cordal del Himalaya, al oeste de Paquistán y l'este de Bihar. Les franxes son pálides enriba y los machos tienen ales con un llargor de 338-346&nbsp;mm; y,
* *S. o. grandis* , nativu de Gujarat, estremar pol llargor de les ales de los machos (360-372&nbsp;mm).

## Distribución y hábitat
Atópase nes llanures, xardinos y hábitats llixeramente montiegos. Posar nos árboles mientres el día y escueyen una caña con trupa xamasca. Un espécime d'edá mayor foi reparáu en Lahore, pero nun hai rexistros nos últimos años en Paquistán. La distribución estender al este de Bengala Occidental.

## Comportamientu y ecoloxía
Duermen nel día, polo xeneral en pareyes. Cuando se-yos fadia pueden volar nun sol brillosu magar escueyen un abellugu dientro d'un monte trupu d'árboles. Producen un misteriosu llamáu «*chuhua-aa*» con un ralu na segunda nota. El llamáu ye un dueto antifonal del machu y la fema. El machu canta una o dos veces siguíu de la versión más curtia y menos trémbole de la fema. El cantar ye más frecuente en payares, cuando la empezar a reproducise. La mayoría de los niales atopar ente febreru y abril. Tamién producen un pitíu d'una sola nota y un gritíu non bien distintu a la de la curuxa común (*[[Tyto alba]]*). El nial ye un buecu d'un árbol onde la fema pon dos a trés güevos blancos. Aliméntase d'esguiles de les palmeras, mures y otros pequeños mamíferos.

## Na cultura popular
El cantar misterioso acomuñóse con mal agüeru en delles partes de Kerala. El llamáu ye trescritu como *povaa-aa* (que significa «¡vamos!» en malabari) y comparáu a una invocación al mundu de los espíritus.

## Referencies

## Enllaces esternos

* '''' y la so distribución en Avibase.
* Ficha de la UICN .
* Gill, F; Donsker, D, eds. (2015). «Owls» *IOC World Bird List (v.5.1)* pol Congresu Ornitolóxicu Internacional .
* 
* Ficha del Proyeutu Web del Árbol de la vida .
* Ficha n'Animal Diversity Web .
* Videos, semeyes y grabaciones sonores n'Internet Bird Collection .
*  de la base de datos Paleobiológica .
* '''' (Lesson, 1839) y la so distribución  en Oiseaux.net. .
* '''' (Lesson, 1839) en xeno-canto.
----
Strix rufipes

***Strix rufipes*** ye una ave rapaz nocheriega del orde de les estrixiformes común en montes templaos en Chile y Arxentina. Los adultos algamen una llongura de 38 cm. La so dieta básase principalmente en royedores, incluyendo *[[Llagartesa|llagarteses]]* ya *[[inseutos]]*.

## Distribución
En Chile habita ente Santiago a Provincia de Tierra del Fueu en Chile. N'Arxentina atopáronse nes provincies de Chubut, Neuquén, Río Negro, Salta, Santa Cruz, Islles del Atlánticu Sur y bosques del Cabu de Fornos.

## Referencies
Strix seloputo

El **cárabo de les Págodas** (***Strix seloputo***) ye una especie d'ave na familia Strigidae. Esti uxu pertenez al xéneru *Strix* de los uxos ensin oreyes. La zona en qu'habita ye por demás dixunta; alcuéntrase en numberoses rexones vecines a Borneo, anque non na islla en si.

Les trés subespecies son:
**Strix seloputo seloputo* - Sur de Myanmar y zona central de Tailandia hasta Singapur. Tamién Jambi (Sumatra) y Java.
**Strix seloputo baweana* - endémicu de la islla Bawean al norte de Java 
**Strix seloputo wiepkini* - islles Calamian y Palawan (Filipines)

## Sinonimia
**Strix orientalis*
**Strix pagodorum*
**Strix Selo-putu* Horsfield, 1821 (old orthography)
**Surnia whiteheadi*

## Referencies

## Bibliografía
* Holt, Denver W., Berkley, Regan; Deppe, Caroline; Enríquez Rocha, Paula L.; Olsen, Penny D.; Petersen, Julie L.; Rangel Salazar, José Luis; Segars, Kelley P. & Wood, Kristin L. (1999): 94. Spotted Wood Owl. *In:* del Hoyo, J.; Elliott, A. & Sargatal, J. (eds): *[[Handbook of Birds of the World]], Volume 5: Barn-owls to Hummingbirds*: 197, plate 12. Lynx Edicions, Barcelona. 
* König, Claus; Weick, Friedhelm & Becking, Jan-Hendrik (1999): *Owls: A guide to the owls of the world.* Yale University Press, New Haven. 
* Lewis, Deane P. (2005): OwlPages.com Owl Species ID: 130.010.000 - Spotted Wood Owl - ''Strix seloputo''. Version of 2005-APR-21. Retrieved 2007-AUG-16.
Strix butleri

El **cárabo árabe** (***Strix butleri***), ye una especie d'ave estrixiforme de la familia Strigidae, nativa del oeste d'Asia y l'este d'África. 
Ye un uxu ensin oreyes de tamañu mediu, más pequeñu que'l cárabo común d'ente 29 y 33 cm de llargor. Ye de vezos preferentemente nocherniegos y sedentarios. 
El so cuerpu ye robezu y la cabeza redonda similar a un cárabo pequeñu, pero ye más pálidu, tien menos rayes, particularmente nes partes inferiores y los güeyos son de color mariellu.

## Distribución y hábitat
El so hábitat son les sabanes y árees desérticas en Siria, Israel, el nordés d'Exiptu y la península Arábiga. Ta clasificáu como esmolición menor pola IUCN.

## Referencies

## Enllaces esternos
* birdlife.org/ - Cárabo árabe, ''Strix butleri'',
Strix nebulosa

***Strix nebulosa*** ye un ave rapaz de gran tamañu de la familia Strigidae.

Vive en montes fríos y carbes d'abedurios de les tierres septentrionales. Tien la cabeza arrondada con unos discos de plumes bien grandes a entrambos llaos de la cara. Los sos partes cimeros paecen una llamatives y inquisitivas ceyes. Paez robezu, pero ye espodáu y de tamañu moderáu, y el so aspeutu deber a una capa trupo y fondo de plumes que lu cubrir hasta los deos y aíslla-y del fríu. Caza de día y de nueche, acesmando dende una percha y balanciar en silenciu sobre la so presa. Dacuando somórguiase nuna capa de nieve pa escorrer a una presa. Fuelga nos árboles, posáu cerca del tueru. La so dieta consiste en pequeños topinos y mures, musarañes y pequeños páxaros.

## Subespecies
La curuxa lapona tien dos subespecies reconocíes: 
**Strix nebulosa lapponica* (Thunberg, 1798) 
**Strix nebulosa nebulosa* (J. R. Forster, 1772)

## Referencies

## Enllaces esternos

* BirdLife Especies, Ficha téunica.
Sula dactylatra

***Sula dactylatra***, ye una especie d'ave pelecaniforme de la familia Sulidae.

Esisten seis subespecies: 
**Sula dactylatra bedouti*
**Sula dactylatra californica*
**Sula dactylatra dactylatra*
**Sula dactylatra fullagari*
**Sula dactylatra melanops*
**Sula dactylatra personata*.

## Referencies

## Enllaces esternos
Sula granti

***Sula granti*** ye una especie d'ave pelecaniforme de la familia Sulidae qu'habita les mariñes del Pacíficu oriental, islles Galápagos, la isla de Malpelo, la isla Clipperton y les islles Llobos de Fuera. Hasta 1998 foi consideráu una subespecie del alcatraz amazcaráu (*Sula dactylatra*). El so nome provién d'un área allugada na rexón Ica, na mariña sur de Perú, conocida poles Llinies de Naza y trubiecu del pisco.

## Referencies

## Enllaces esternos
Sula nebouxii

***Sula nebouxii*** ye una especie d'ave pelecaniforme de la familia Sulidae esclusiva del Pacíficu americanu. Habita les mariñes esistentes ente Perú y el golfu de California, amás de les islles Galápagos, onde convive col so pariente, l'alcatraz patirrojo (''Sula sula''); Nos Galápagos foi unu de los animales curioso estudiaos por Charles Darwin nos sos trabayos sobre la evolución de les especies.

Los adultos miden 81&nbsp;cm d'altu de permediu; y hasta 1,60&nbsp;m de valumbu.

El característicu color azul intensu de les sos pates procede de los pigmentos carotenoides que vienen de la so dieta, una y bones estes aves son incapaces de sintetizar los carotenoides y tienen qu'asimilalos al traviés de l'alimentación. Les pates azules que dan nome a esta variedá d'alcatraz tienen un importante papel nel apareyamientu, una y bones los machos exhiben les sos estremidaes inferiores a les femes, nun baille de cortexu.

## Reproducción
Nidifican en cualquier dómina del añu. La puesta ye xeneralmente d'un únicu güevu o, dacuando, 2 o 3, que guaren mientres 44 díes. Magar ello, el númberu de güevos puestos condiciona'l desenvolvimientu de les críes: cuando la fema pon más d'un güevu nun ye estrañu ver cómo unu d'ellos eclosiona primero que l'otru. D'esta miente, con un marxe de diferencia de 3 o 4 díes, y como norma xeneral, la cría mayor va tender a atacar, socatrar y espulsar del nial a la cría menor. Ésta, muncho más indefensa dáu'l so menor tiempu d'adaptación, va morrer por depredación o deshidratación. Tou ello va asoceder ante los güeyos de la indiferente madre.

## Referencies

## Enllaces esternos