Llibru de la Tierra

El **Llibru de la Tierra**, tamién llamáu **Llibru de Aker** o **La Creación del Discu Solar** ye un testu funerariu del Antiguu Exiptu.

Apaez per primer vegada na tumba de Merenptah (KV8), de la Dinastía XIX d'Exiptu. Más tarde tamién s'atopa nes tumbes de Tausert (KV14), Ramsés III (KV11), Ramsés VI (KV9), Ramsés VII (KV1) y Ramsés IX (KV6). Tamién se toparon escenes individuales del llibru nel cenotafiu de Seti I en Abidos y na tumba d'Osorcón II en Tanis. Les escenes, polo xeneral, sirven como contraparte a les representaciones finales del *[[Llibru de los Covarones]]*, otru llibru tamién de exclusividad regia. Na dinastía XX, como na tumba de Ramsés VI, la más completa puede atopase el Llibru de la Tierra en parés y pilastres con un techu representando'l Llibru del Día y de la Nueche.

Los personaxes centrales del llibru son Osiris, Re y el Ba y trata del rellatu del viaxe del sol nel mundu soterrañu, onde apaecen tamién les divinidaes Gueb y Tatenen y al qu'abre les puertes el dios Aker por que pueda asoceder la resurrección solar.

## Fontes orixinales
Onde s'atopen les escenes más completes son nes tumbes de Ramsés VI y Ramsés VII. Anque s'atoparon más rellatos n'otres tumbes del Imperiu Nuevu y hasta'l Periodu Tardíu d'Exiptu, les sos escenes tán bien esperdigaes y l'orde de les ilustraciones, complicáu. 

Jean-François Champollion foi'l primeru que publicó les escenes y testos de la tumba de Ramsés VI na so *Monumentos d'Exiptu* descifrando los xeroglíficos de la tumba. Alexandre Piankoff foi'l primeru que realmente estudió la composición de les imáxenes y los xeroglíficos, buscando'l significáu esistente tres les ilustraciones. Y Bruno H. Stricker, en 1963, propunxo una esplicación del Llibru como una embrioloxía divina.

## Estructura del llibru
Nesti llibru como nel Llibru de los Covarones, les hores de la nueche nun tán estremaes en divisiones nin hores. Anque dudosu, la composición orixinal de cada panel probablemente tuvo estremada en tres rexistros. Nun ta claru si les escenes d'otres tumbes son en realidá parte de la historia del llibru o si nun lu son. Estudiosos como Friedrich Abitz consideren que tanto'l Llibru de la Tierra como'l de los Covarones, consten de dos partes, de les que namái una contién escenes de castigu.

El Llibru de la Tierra utiliza'l discu solar como tema recurrente. Les escenes tán empobinaes a la derecha y les ilustraciones pueden lleese de derecha a esquierda, como na tumba de Ramsés VI, lo que ta en contradicción cola supuesta configuración típica descrita por Alexandre Piankoff.

Alexandre Piankoff identificó cuatro partes del llibru, que clasificó de l'A a la D. Friedrich Abitz añadió una parte adicional, la Y, que se correspondería coles escenes que s'atopen nos llaterales d'una pilastra.

Estos elementos inclúin la tema de la creación del sol, la renacencia del discu solar y la tema del dios sol y el viaxe de Re al inframundu, fora de la lluz. Ye la postrera gran composición sobre'l Inframundu, onde'l discu solar ye llevantáu dende les fondures de la tierra per numberosos brazos y onde los enemigos d'Exiptu, aquéllos que les sos almes nun fueron bendicíes, son castigaos y destruyíos nel Llugar de l'Aniquilación.

## Referencies

## Bibliografía
*
*
*
*
*
*
*

## Enllaces esternos

* ''El Llibru de la Tierra''. N'exiptoloxía.org. Consultáu'l 24 de xineru de 2015.