open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Puertu de Ceuta

El **puertu de Ceuta** ye un puertu comercial, de pasaxeros y deportivu asitiáu nel enclave español del norte d'África de Ceuta. Ye unu de los principales puertos que conecten orellar sur del estrechu de Xibraltar col norte, xunto colos puertos de Tánger y Tánger Med, y l'únicu español, xunto con Melilla, enclaváu na zona continental d'África.

## Historia
En 1860 propúnxose la construcción del puertu sobre lo qu'entós nun yeren más qu'unos cais. Les obres empecipiar en 1864, precisaron décades pa llevase a cabu y sufrieron fuertes cambeos nel so planiamientu en 1902.

En 1904 aprobóse un proyeutu definitivu que nun empecipió la so construcción hasta 1909. A principios de los años 30 les obres atópense casi remataes, anque nun fueron definitivamente apurríes hasta'l 17 de febreru de 1942.

Nel pasáu recién del puertu dalgunos terrenes asitiaos cerca del centru de la ciudá fueron desafectados pa dexar la construcción de proyeutos urbanos, como'l parque marítimu o'l helipuertu de Ceuta.

## Instalaciones del puertu
Les carauterístiques especiales de Ceuta, con una superficie de namái 19 km² y arrodiada per Marruecos y el Mediterraneu, faen qu'una gran parte de les materies que consume la ciudá sían abastecíes dende la península ibérica al traviés del puertu. Pa ello dispónse de muelles pa la descarga de too tipu de mercancíes ya instalaciones d'almacenamientu de les mercancíes de les que Ceuta ye dependiente, como l'agua potable o los derivaos del petroleu.

El puertu dispón de 2 diques d'abrigu, unu de 1.500 metros y otru de 500 metros, conocíos como muelles de poniente y llevante respeutivamente. A estos xúnense nel interior del puertu dos muelles principales, el muelle Datu, onde s'asitia la estación marítima, y en perpendicular a la mariña'l muelle d'España, onde s'asitia la torre de control. Amás dispónse de dársenes deportiva y pesquera, y de marina seca.

### Estación marítima

La estación marítima de pasaxeros asitiar nel muelle Datu del puertu. Dispón de 5.000 metros cuadraos en 2 plantes, con servicios como taquilles, cafeteríes y axencies de viaxes. Dexa l'embarque direutu al traviés d'una pasarela que percuerre gran parte del muelle. So les pasareles asítiense les plataformes poles que pueden embarcar y desembarcar vehículos rodaos.

Ta asitiada na parte más industrial de la ciudá, a aproximao 1 km del centru, ensin conexón per tresporte públicu sacante taxis. Hasta la frontera marroquina hai una distancia de 4 km.

Anguaño esisten numberoses conexones diaries col puertu d'Alxecires, con delles navieres como Remana Trasmediterránea, FRS o Balearia. El serviciu realizar con ferrys d'alta velocidá, que dexen cruciar l'estrechu n'aproximao 45 minutos.
Na actualidá, el presidente de l'Autoridá portuaria ye José Francisco Torrado López.

## Referencies

## Enllaces esternos

* Puertu de Ceuta, Autoridá Portuaria de Ceuta
Farkhana

**Farkhana** (n'árabe, فرخانة) ye una comuña asitiada cerca del cabu de Trés Forcas, nel norte de Marruecos. Llenda al sur y al este cola ciudá autónoma española de Melilla. Cuenta con una población de 10.994 habitantes, según datos de 2004. Depende alministrativamente de la provincia de Nador, na rexón de La Oriental.

Farjana vive del comerciu y ye mentada nos medios como un llugar onde s'asoceden los asaltos d'inmigrantes subsaḥarianos a la valla de Melilla.

## Referencies

## Enllaces esternos
Beni Ensar

**Beni Ensar** o **Aït Nsar** (en Tamazight, ⴰⵢⵝ ⵏⵙⴰⵔ Aït Nsar; ) ye una comuña rural y una ciudá portuaria del Rif, asitiada a 12 km al norte de Nador, nel nordeste de Marruecos. Llenda al norte cola ciudá autónoma española de Melilla. Cuenta con una población de  y una superficie de 20 km².

Pertenez alministrativamente a la provincia de Nador, na rexón Oriental. El clima ye grebu, les precipitaciones son variables, con una media añal de 200 mm.

El puertu d'Aït Nsar ye unu de los principales puertos de Marruecos. El desarrollu del nucleu urbanu atópase constreñido polos contrafuertes del monte Gurugú y la vía rápida asitiada al oeste per un sitiu, y la Mar Chica o Thamchadht o *Rbhar Amzian*, la vía ferrial y la zona industrial del puertu, pol otru.

## Ver tamién
* Pasu fronterizu de Beni Ensar: unu de los más transitaos d'África.

## Referencies

## Enllaces esternos

* Beni Ansar nel ''World Gazetter''
* Datos en Fallingrain
Asamblea de Melilla

L**'Asamblea de Melilla** ye l'órganu representativu de la Ciudá Autónoma de Melilla asitiada nel Palaciu de l'Asamblea de Melilla (España), compuesta por venticinco miembros escoyíos por sufraxu universal, llibre, direutu y secretu y que tienen tamién la condición de conceyales al asumir les funciones que les lleis reconocen a la organización municipal.

El Estatutu d'Autonomía de Melilla, aprobáu por Llei orgánica de 13 de marzu de 2005 al amparu del artículu 144, b) de la Constitución, atribúye-y les funciones d'escoyer al Presidente de la Ciudá, que lo ye tamién de l'Asamblea, el control del Conseyu de Gobiernu, incluyida la moción de censura al Presidente y les facultaes normatives propies pa la so organización. Como a otres comunidaes autónomes reconózse-y el derechu a presentar proyeuto de llei ante'l Congresu de los Diputaos y a unviar al mesmu proposiciones de llei, pero non la potestá llexislativa.

## Composición de l'Asamblea
L'Asamblea de Melilla ta compuesta pol Presidente, que ye de la mesma l'Alcalde y Presidente de la Ciudá Autónoma y venticinco diputaos de los distintos partíos políticos.

### Repartu d'escaños (Llexislatura 2015-2019)



## Referencies

*Llei Orgánica 2/1995, de 13 de marzu, d'Estatutu d'Autonomía de Melilla, Boletín Oficial del Estáu.
*
Casa de Guzmán

La **Casa de Guzmán** ye un llinaxe nobiliariu español orixinariu de la corona de Castiella, que'l so nome vien de la villa burgalesa de Guzmán, d'onde fueron señores la caña orixinal de la familia. Delles cañes d'esti llinaxe, emparentaes de forma próxima o alloñada, tuvieron mayoralgos nobiliarios n'Andalucía y en Castiella. Ente los primeres atópense la casa de Medina Sidonia, la casa de Ayamonte, la casa d'Olivares, los condes de Teba, los marqueses de la Algaba y los señores y condes de Castellar. Ente los segundos los señores d'Aviados y marqueses de Toral, según los señores de Santa Olalla y condes de Orgaz. Dalgunos de los sos miembros más conocíos fueron santu Domingo de Guzmán, Guzmán el Bonu, Leonor de Guzmán, el VII duque de Medina Sidonia y el conde-duque d'Olivares. 

## Ver tamién

* Guzmán (apellíu)
*Palaciu de los Guzmanes
*Palaciu de los duques de Medina Sidonia

## Referencies

## Enllaces esternos
Corona ducal

La **corona ducal** ye la corona o tocáu representativu del títulu nobiliariu de duque o duquesa. 

Ta compuesta por un cercu d'oru afatáu de perlles y pedrería, decoráu con ocho florones en forma de fueyes de apiu que se sostienen sobre puntes ellaboraes col mesmu metal que la base. 

Esta ye la corona cola que tamién timbran los sos escudos los Grandes d'España, tean o non en posesión d'un ducáu, anque ta cubierta d'un bonete de terciopelu coloráu rematáu nun botón d'oru.

## Ver tamién
*Corona (heráldica)
*Duque

## Referencies

## Enllaces esternos
Castiellu de Tarifa

El **castiellu de Tarifa**, tamién denomináu *castiellu de Guzmán el Bonu* o *de los Guzmanes* ye una fortaleza medieval asitiada na llocalidá andaluza de Tarifa, España. Magar s'alcontraron nel so interior restos d'estructures romanes, la construcción actual ye obra de dómina califal. Dende'l momentu de la so construcción vieno exerciendo funciones militares rellacionaes cola so posición estratéxica nel estremu sur de la península ibérica y l'estrechu de Xibraltar. 

Anque la so primitiva función foi la defensa de la ciudá de Tarifa mientres la Reconquista foi restaurada nel sieglu XVII por que cumpliera funciones de defensa frente a los ataques de pirates berberiscos y mientres la Guerra de la Independencia foi'l centru d'operaciones de les tropes españoles na resistencia tarifeña. Entá güei, el castiellu ye propiedá del Ministeriu de Defensa siendo declaráu Bien d'Interés Cultural en 1931.

El castiellu de Tarifa tien planta trapezoidal afaciéndose a la escarpia del terrén nel que s'atopa construyíu. Ta formáu por un nucleu orixinal califal, el alcázar puramente dichu, formáu por sillares a lluria y carbonizu. N'el so murios alternen llenzos d'ente 6,7 y 9,4 metros de llargor con 15 torres robustes de les que se caltienen 13 y que destaquen por una escasa proyeición horizontal (ente 190 y 210 cm) al respective del so frente (d'unos 3,9 metros sacante nes torres esquineres). Tol conxuntu atópase coronáu por almenes de punta de diamante añadíes tres la conquista castellana. Esti alcazre foi mandáu construyir por Abd al-Rahmán III nel añu 930. 

Al esterior asítiase una barbacana de mampostería, tamién de fábrica castellana, en tol perímetru del alcazre con adarve y almenes que dexa un estrechu pasiellu cola construcción central. La barbacana n'orixe arrodiaba tola medina de Tarifa, quedando'l castiellu nel ángulu suroeste, pero anguaño perdióse la mayor parte d'ésta tres la crecedera de la ciudá.

Nel estremu más occidental del castiellu atopa la torre albarrana de planta octogonal denomada *torre de Guzmán el Bonu* que forma parte de la barbacana y comunicábase col castiellu al traviés d'una coracha. Nel llenzu de la coracha atópase la denomada *Puerta gótica*, que comunica'l paséu de ronda dende l'esterior. L'accesu al castiellu realizar pol so llau oeste magar l'accesu orixinal tuvo d'asitiase nel otru estremu, ellí dende onde se comunicaba cola medina y onde anguaño s'atopa una puerta del periodu de los reinos de Taifa. L'accesu actual ta formáu por un arcu de mediu puntu y bóveda de cañón que da accesu al patiu d'armes oeste con edificaciones del sieglu XVI que fueron parte del Palaciu del Marqués de Tarifa, Fadrique Enríquez. Un segundu patiu d'armes, mayor que l'anterior, ta asitiáu na parte este y tien un pozu y construcciones de los sieglos XVI y XVIII. La torre de Guzmán el Bonu sirvió d'inspiración a la torre del homenaxe del Castiellu de Santiago de Sanlúcar de Barrameda.

## Referencies
Bordura

N'heráldica, llámase **bordura** a la pieza honorable qu'arrodia l'interior del escudu por tolos sos llaos. El so anchor equival a un sestu de la del total del escudu.

La bordura ye, dempués del lambel, una de les pieces heráldiques más utilizaes como brisura pa estremar los blasones de distintes cañes pertenecientes a un mesmu llinaxe o distintes armeríes dientro d'una mesma caña.

La bordura que'l so grosez ta amenorgáu, ye conocida como *filiera*. La pieza qu'arrodia l'interior del escudu, pero ensin tocar los sos cantos, recibe'l nome de *[[Orla (heráldica)|orla]]*. La bordura ye símbolu de proteición, favor y pagu.

La bordura ye una concesión particular del rei d'España, polo cual ye más común vela en munches families d'estos reinos onde nun se repara con rigor el tomala por brisura o pieza de distinción de les armes simples d'una familia ente los fíos d'ella, que ye la so significación más xeneral. Y en esti sentíu usar Felipe V como duque d'Anjou, poniéndola por brisura que ye la diferencia nes armes d'unu de los fíos de la casa real de Francia a la manera que cada unu d'ellos estrémase ente sigo con otres brisuras diverses. La bordura, nun siendo brisura, ye símbolu de proteición, de favor y de pagu sirviendo como de reparu a aquellos que quieren los príncipes asegurar nel so favor contra los sos enemigos, anque d'antiguo nun representaba otra cosa que la cota d'armes del caballeru, concediéndose esta pieza d'honor a los esforciaos guerreros que sacaben del combate enllordiáu'l so vistíu o cota d'armes del sangre de los enemigos.

Como atributu heráldicu, la bordura recibe distintes calificaciones como *[[Bordura componada|componada]]*, *denticulada*, *cortada*, *cuartelada*, *escacada*, *jironada*, *partida*, *terciada*, *bordura en perlla* o *bordura de pieces*.

## Ver tamién
* Brisura
* Pieces heráldiques

## Referencies
.
Escudu de la provincia d'Almería

L**'escudu de la [[Provincia d'Almería]]** foi adoptáu pola Diputación Provincial el 29 de xunetu de 1925. Consiste nun escudu estremáu en siete cuarteles que recueyen los blasones municipales de les capitales de los antiguos partíos xudiciales de la provincia:

* Nel primer cuartel, de gules (colloráu), una torre de plata, mamposteada y esclariada de sable (negru) que ye l'escudu de ** [[Berja]]**.

* Nel segundu cuartel, d'azur (azul), unes faxines de trigu d'oru que ye l'escudu de **[[Canjáyar]]**.

* Nel tercer cuartel, de sínople (verde), trés montes nel so color (n'ocasiones d'oru) cimados de matos d'ortigues d'oru, sobre ondes de mar d'azur y plata que ye'l de **[[Cueves d'Almanzora]] **.

* Nel cuartu cuartel, losanjado de gules y plata, una torre albarrana (esmocada) d'oru, mazonada y esclariada de sable que ye'l de **[[Gérgal]]**

* Nel quintu cuartel, d'azur, una torre d'oru mazonada y esclariada de sable surmontada d'una llave de plata que ye'l de ** [[Huércal-Overa]] **.

* Nel sestu cuartel, d'azur, torre d'oru mazonada y esclariada de sable siniestrada d'una llave de plata que ye l'escudu de ** [[Purchena]] **.

* Nel séptimu cuartel, de plata, un lleón rampante, de gules, llinguáu, uñado, armáu de sable que ye'l de ** [[Sorbas]] **.

* Entado en punta partida, de gules (la primer partición), una llave de plata asitiada en palu y chada de dos torres del mesmu metal (color) mazonadas y esclariaes de sable que ye'l de ** [[Vera (Almería)|Vera]] **; d'oru (la segunda partición), trés montes nel so color (n'ocasiones d'oru) cimados de matos d'ortigues de sínople, sobre ondes de d'azur y plata que ye'l de ** [[Vélez-Rubio]] **.

Sobre'l tou en escusón de plata, una cruz de gules; bordura componada: trés de gules, con un castiellu, d'oru; trés de plata, trés de plata, un lleón rampante de gules, coronáu d'oru; trés d'oru, con cuatro palos de gules; trés d'oru con una águila de sable y trés de plata, con una granada al natural, echada per gules que ye l'escudu de la **[[Almería|ciudá d'Almería]]**.

Al timbre una corona mural d'oru de seis torres, vistes cinco, esclariada y mampostada de sable.

## Referencies

## Enllaces esternos
Escudu de la provincia de Granada

L**'escudu de la [[Provincia de Granada]]** trai, nun campu de plata, una granada de gules (colloráu), raxada del mesmu esmalte (color), tallada y hojada de dos fueyes de sinople o verde. Bordura de cuatro compones: cuatro de gules, con un castiellu d'oru almenado de tres almenes, mazonado de sable (negru) y esclariáu de gules, alternaos con cuatro de argén, con un lleón rampante, de gules, llinguáu del mesmu esmalte, uñado de argén y coronáu d'oru. Dos de los lleones apaecen contornaos (miren a la izquierda del escudu y non a la derecha como ye habitual). 

El timbre, corona real española, abierta y ensin diademes, forrada de gules que ye un círculu d'oru, engastado de piedres precioses, compuestu d'ocho florones de fueyes d'acanto, visibles cinco, interpoladas de perlles. Con frecuencia la corona apaez representada colos florones qu'utilizaron los Reis Católicos que difieren de los mentaos.

La corona real abierta ye la forma que tenía l'antigua corona real, usada hasta'l sieglu XVI, emplegar con muncha frecuencia na heráldica d'entidaes territoriales menores, conceyos y provincies y ye bien asemeyada a l'atribuyida a los infantes d'España.

La Ciudá de Granada tien el so escudu y bandera propios.

## Referencies

*Faía una Cronoloxía del escudu privativu de la Diputación Provincial de Granada
Escudu de Cantabria

L**'[[Escudu (heráldica)|escudu]] de [[Cantabria]]** ye de forma cuadrilonga (denomináu en heráldica *escudu español*), cola punta arrondada d'estilu español y el campu cortao. En campu d'azur, torre d'oru almenada y mazonada, esclariada d'azur, diestrada d'una nave natural que cola proa rompió una cadena que va dende la torre al lladral derechu del escudu. En punta, ondes de mar de plata y azur, tou surmontado nel xefe de dos cabeces d'home, tarazaes y aureoladas. En campu de gules, un cercu discoidal de ornamentación xeométrica, del tipu de les cercos cántabros de Barros y Lombera. 

Al timbre corona real, zarrada, que ye un círculu d'oru engastado de piedres precioses, compuestu d'ocho florones de fueyes d'acanto, visibles cinco, interpoladas de perlles, y de que les sos fueyes salen dos tales diademes sumaes de perlles, que converxen nun mundu d'azul o azur, col semimeridiano y l'ecuador d'oru, sumáu de cruz d'oru. La corona, forrada de gules o colloráu. 

La parte histórica del primer cuartel, con una torre (representando la Torre del Oru) y una nave rompiendo una cadena, reproduz l'emblema de la conquista de Sevilla por marinos cántabros al serviciu del rei Fernandu III de Castiella en 1248. Simboliza la xesta militar llevada a cabu'l 3 d'agostu d'esi añu pola armada de la Hermandá de les Cuatro Villes al mandu del almirante Ramón de Bonifaz, que les sos naves llograron romper la gruesa cadena que cerraba'l pasu pel ríu Guadalquivir y que dexó expedita la incursión al restu de la flota cristiana en busca yá de la ponte de barques que xunía Sevilla y Triana, que tamién se quebró esi mesmu día. 

La heráldica simboliza los ocho sieglos d'actividá que caracterizaron a la Cantabria marítima, en cuantes que la referencia haxográfica se sustancia cola inclusión de les cabeces de los santos mártires san Emeterio y san Celedonio, que representen la unidá del territoriu sol so patronatu.

El segundu cuartel reproduz la imaxe d'unu de los más importantes legaos dexaos polos pueblos primitivos qu'habitaron la rexón: los cercos xigantes de los cántabros. Pa ello tomóse como modelu la Cercu de Barros, llamada asina por ser afayada na llocalidá del mesmu nome, asitiada nel valle de Buelna. L'escudu oficial de Cantabria completar cola inclusión de la corona real.

## Ver tamién
* Bandera de Cantabria
* Lábaro cántabru
* Cercu cántabru
* Cercu de Barros
* Escudu de Santander

## Referencies

## Enllaces esternos

* Llei 8/1984, de 22 d'avientu, del Escudu de la Comunidá Autónoma de Cantabria
Himnu de Cantabria

El ***Himnu de [[Cantabria]]***, ***Himnu a [[La Montaña]]*** o ***Himnu de Cantabria a La Montaña*** ye'l himnu oficial de la comunidá autónoma española de Cantabria.

El 6 de marzu de 1987 l'Asamblea Rexonal de Cantabria, presidida por Ángel Díaz de Entresotos, por aciu la Llei 3/1987, alcordó convertir el *Himnu a La Montaña*, compuestu en 1926 pol maestru Juan Guerrero Urreisti a instancies de la entós Diputación Provincial de Santander y colos posteriores arreglos de José del Ríu Gatoo, l'himnu oficial de la comunidá. 

Ye frecuente que l'himnu suene n'actos institucionales de la comunidá autónoma, pero sobremanera ye más habitual escuchalo en certámenes musicales y otros festexos tradicionales, onde l'himnu suel sonar a la fin de los actos como conclusión de los mesmos, xunto col Himnu d'España.

## Lletra

## Referencies

## Enllaces esternos
* Himnu de Cantabria
* Llei 3/1987, de 6 de marzu, pola que s'establez l'himnu de Cantabria y regúlase el so usu, apaecía nel BOE n. 110 de 8/5/1987
* comunidá-autonoma/simbolos.aspx Los símbolos de la Comunidá Autónoma de Cantabria. Parllamentu de Cantabria
Escudu d'A Coruña

Nel **escudu de [[La Coruña]]** nun campu d'azur, apaez representada, de plata, la Torre de Hércules. So la mesma, dos tibies cruzaes tamién de plata y una calavera del mesmu metal coronada d'oru. La Torre de Hércules ta acompañada por siete conches de pelegrín d'oru, trés a cada llau y una nel centru de la punta.

El timbre, corona real, forrada de gules, o colloráu, zarrada, que ye un círculu d'oru, engastado de piedres precioses, compuestu d'ocho florones de fueyes d'acanto, visibles cinco, interpoladas de perlles y de caúna de les sos fueyes salen cinco diademes sumaes de perlles que converxen nun orbe azur, col semimeridiano y l'ecuador d'oru, sumáu de cruz d'oru.

La calavera y les tibies qu'apaecen nel escudu aluden al rellatu míticu de la fundación de la ciudá. Según esa lleenda, nel llugar en qu'anguaño ta asitiada la ciudá de La Coruña, Hércules venció y cortó la cabeza al so enemigu, el rei Gerión, que llegara dende Troya. Hércules decidió soterrar la cabeza y llevantó nesi llugar la primitiva torre como reconocencia al so rival.

La Torre de Hércules ye l'elementu central del escudu de la ciudá de La Coruña dende 1521.

## Escudu provincial
Extiste una versión del escudu de La Coruña, usáu como escudu provincial na que s'introducieron pequeños cambeos. 

Tien la siguiente descripción heráldica: En campu d'azur, la Torre de Hércules nel so color sobre una peña arrodiada d'ondes de mar de plata y azur, brochante sobre la peña, la cabeza cayida del llexendariu rei Gerión, de carnación, coronada d'oru, cola boca y pescuezu ensangrecíos, tou ello acompañáu de seis veneres d'oru. Timbre: Corona real zarrada.

## Referencies

## Enllaces esternos
Bengo

**Bengo** ye una de les 18 provincies en que s'atopa estremada alministrativamente Angola, alcontrada al norte del país. Tien un área de 33.016 km² y una población d'aproximao 450.000 habitantes. La ciudá de Caxito, nel conceyu de Dande, ye la capital de la provincia.

## Xeografía
La principal ventaya d'esta provincia ye la so proximidá a Luanda. asitiada a setenta quilómetros de la so capital Caxito.
El clima ye de tipu tropical secu con una temperatura permediu de 25 ° C, siendo'l mes de marzu'l más calorosu (33 ° C) y xunetu el más fríu (17 ° C).

## Demografía
La provincia cuntaba con 166,000 habitantes en xunetu de 1991, envalorándose en 2006 en 460,508 persones.

## División alministrativa
Parte coles provincies de Zaire nel norte, Uíge al nordeste, Cuanza Norte nel este y Cuanza Sul nel sur. Ye una provincia costera, y dispón de sableres naturales, como la de Pambala y Libongos, de 7 km de llargor.

La provincia de Bengo componer de 8 conceyos:
* Ambriz,
* Bulda Atumba,
* Dande,
* Dembos,
* Icolo y Bengo,
* Nambuangongo,
* Pango-Aluquém,
* Quisama.

Les ciudaes más importantes son: Cabu Ledo, Lagoa de Panguila, Puertu Kipiri y Funda.

## Comuñes

## Idiomes
Amás del idioma portugués nesta provincia la llingua predominate ye'l Kikongo, anque nel ámbitu sociu cultural Ambundu fálase'l kimbundo y n'otros llugares el Bacongo.

## Grupos étnicos
Los principales grupos étnicos que predominen nel conceyu d'Ambriz na provincia son:
* Reinu de Nkolo Yo Nimi;
* Reinu de Nsulu;
* Reinu de Nsonso;
* Reinu de Nené Capitão;
* Reinu de Pambala Longua;
* Reinu de Sanzu a Kalunga;
* Reinu de Makiassa Ma Mbambi.

## Actividá económica

La principal actividá económica ye l'agricultura, centrándose nel cultivu de café, algodón, yuca, palmeres, cítricos, bananas y hortolices. Tamién trabayen la madera, y realicen llabores de pesca.

Los minerales que s'estrayen son: azufre, xema, fosfatu, caliares y cuarzu.

Otru importante motor de l'actividá económica ye la pesca deportiva y la caza.

### Artesanía
Los artesanos locales utilicen materiales locales como bordaos, bambú, madera, *[[pau preto]]*.

## Clima
Tien un clima tropical secu, con una temperatura medio de 25 graos centígrados. El mes más calorosu ye marzu, con 33&nbsp;°C; ente que'l mes más fríu ye xunetu, cuando baxa hasta los 17&nbsp;°C.

## Recursos naturales
Nesta provincia ta allugáu'l Parque Nacional de Kissama y tamién la reserva del monte de Kibinda , arrodiáu per dos grandes ríos, el Longa y el Kwanza. Esti postreru ye navegable a lo llargo de tol so pasu pol parque, y hasta la desaguada nel Océanu Atlánticu.
La provincia tamién tien un númberu de llagos, la mayor parte de tán nos conceyos de Dande y Icolo y Bengo. Hai llagunes en Panguila y Ibendoa, Cabiri y Ulua faen Sungui.

La guapura natural de les sableres, en Pambala y Libongos, con siete quilómetros de llargor, en Cabu Ledo y Ambriz.

## Referencies

## Enllaces esternos
* Angola.org.uk Información xeneral sobre la provincia
* Info-Angola
Organización territorial d'Angola

**[[Angola]]** ta estremada en 18 provincies, que de la mesma atopar subdividíes nun total de 162 conceyos, que tán compuestos, de la mesma, de 618 comuñes.

Históricamente, les actuales divisiones alministratives d'Angola, fora de les sos 500 años d'historia, desenvolviéronse como parte que foi del imperiu colonial portugués. Esto tamién esplica'l paralelismu esistente coles divisiones alministratives de Portugal, en concretu na so estructura y terminoloxía.

## Referencies

## Ver tamién
* Conceyos d'Angola
* Llocalidaes d'Angola
* Heraldry of the World, Escudos d'Armes de les ciudaes d'Angola
Provincia de Zaire

**Zaire** ye una de les 18 provincies en que s'atopa estremada alministrativamente Angola. La so capital ye la ciudá de M'Banza Kongo.

## Xeografía

La provincia de Zaire atopar nel noroeste d'Angola. Llenda al norte cola República Democrática d'El Congu (al traviés del ríu Zaire), al este cola provincia d'Uíge, al sur cola provincia de Bengo y al oeste col océanu Atlánticu.

Tien una estensión superficial de 40&nbsp;130&nbsp;km² con una población envalorada de 362&nbsp;852 habitantes en 2006.

## Conceyos

Na provincia d'atopen los conceyos de:
* M'Banza Kongo (*Concelho de Cambambe*, d'antiguo *São Salvador do Congo*) sede.
* Soyo (*Concelho de Soyo*, d'antiguo *Santo António do Zaire*).
* Tomboco (*Concelho de Tomboco*, d'antiguo *Ambrizete*).
* N'Zeto (*Concelho de N'Zeto*).
* Noqui (*Concelho de Noqui*).
* Cuimba (*Concelho de Cuimba*).

## Comuñes

Los conceyos de la provincia de Zaire tán subdividíos en 23 comuñes:
* Cuimba, sede:
** Buela.
** Luvaca, sede compartida.
** Sierra de Canda.
* M'Banza Kongo, sede:
** Caluca.
** Luvu.
** Mandinba.
** Quiende.
* N'Zeto, sede:
** Mussera.
** Quibala Loje.
** Quindeja.
* Noqui:
** Lufico.
** Mpala.
* Soyo, sede:
** Pedra de Feitico.
** Quelo.
** Sumba, sede compartida.
* Tomboco, sede:
** Quximba, sede compartida.
** Quinzau.

## Referencies

## Enllaces esternos
* (en portugués) http://www.info-angola.ao/index.php
* (n'inglés) http://www.statoids.com/yao.html AO.ZA
Cuando Cubango

**Cuando Cubango**, tamién conocida como **Kuando Kubango**, ye una de les 18 provincies d'Angola. Ta asitiada nel estremu suroriental y ye una rexón fronteriza con Namibia y Zambia. 

## Xeografía
Tien un área de 199.049 km² y una población d'aproximao 140.000 habitantes. Menongue ye la capital de la provincia.

El nome de la provincia deriva del nome de dos ríos el Cuando y el Cubango qu'escurren pel este y l'oeste de la provincia, respeutivamente.

## Conceyos
Esta provincia entiende los siguientes nueve conceyos:
* Calai, 
* Cuangar, 
* Cuchi, 
* Cuito Cuanavale, 
* Dirico, 
* Mavinga, 
* **[[Menongue]]** , 
* Nancova, (Vilanova da Armada). 
* Rivungo,(Santa Cruz do Cuando).

## Comuñes
La provincia ta formada por 29 comuñes distribuyíes ente los sos conceyos conforme al siguiente detalle:
* Conceyu de Calai: 
** Calai, Maúe y Mavengue.
* Conceyu de Cuangar: 
** Cuangar, Savate y Bondo.
* Conceyu de Cuchi: 
** Cuchi, Cutato, Chinguanja y Muila.
* Conceyu de Cuito Cuanavale: 
** Cuito Cuanavale, Longa, Lupire y Baixo Longa.
* Conceyu de Dirico: 
** Dirico, Xamavera y Mucusso.
* Conceyu de Mavinga: 
** Mavinga, Cunjamba Dime, Cutuile y Luengue.
* Conceyu de **[[Menongue]]**: 
** Menongue, Cueio y Caiundo. 
* Conceyu de Nancova: 
** Nancova y Ritu.
* Conceyu de Rivungo: 
** Rivungo, Luiana y Chipundo Neriquinha.

## Economía
Rexón rica en recursos naturales, favorables al desenvolvimientu d'actividaes turístiques, tales como la práutica de caza, apertura de restoranes, campamentos de recreación, ente otres opciones.
Los conceyos de Rivungo, Mavinga, Dirico y Cuangar van beneficiar del proyeutu tresfronterizu Okavango-Zambeze.

La provincia de Kuando Kubango tien, a lo llargo de la cuenca d'Okavango, la reserva parcial en Mavinga, con ocho mil quilómetros cuadraos y la de Luina, con cinco mil 950 quilómetros cuadraos.

## Mediu ambiente
La provincia carauterizar por tres zones de gran vexetación, compuesta na so mayoría por un trupu monte secu, sabana con árboles y arbustos na so metá norte, la sabana de arbustos, montes y banzaos na franxa sur y la sabana de arbustos nel cuadrante noroccidental: 
* Reserva parcial de Luiana, establecida'l 17 de setiembre de 1966, con 8.400 km² d'estensión. 
* Reserva parcial de Mavinga establecida'l 17 de setiembre de 1966, con 5.950 km² d'estensión. 
* Coutada Pública (rexón) de Mukusso creada'l 15 de xunetu de 1959, con 25.000 km² d'estensión- 
* Coutada Pública (rexón) de Luiana creada'l 15 de xunetu de 1959, con 13.950 km² d'estensión. 
* Coutada Pública (rexón) de Luengue creada'l 15 de xunetu de 1959, con 16.700 km² d'estensión.
* Coutada Pública (rexón) de Mavinga Creada'l 6 de xunetu de 1960 con 28.750 km² d'estensión;. 
* Parque Natural rexonal de Cuelei, con 4.500 km² d'estensión.

## Referencies

## Enllaces esternos
* (en portugués) http://www.info-angola.ao/index.php
* (n'inglés) http://www.statoids.com/yao.html AO.CN.CN
Cuanza Norte

**Kwanza-Norte ** o **Cuanza Norte** ye una de les 18 provincies en que s'atopa estremada alministrativamente Angola. Tien un área de 24.110&nbsp;km² y una población aproximada de 654 000 habitantes. N'Dalatando ye la capital de la provincia.

## Conceyos
Arrexunta los siguientes diez conceyos:
* Ambaca, capital Camabatela
* Banga
* Bolongongo
* Cambambe
* Cazengo
* Golungo Alto
* Gonguembo, (Quilombo dos Dembos)
* Lucala
* Quiculungo
* Samba Caju

## Historia
Mientres la colonización portuguesa, Kwanza Norte, foi bautizada col nome de Salazar, na provincia ultramarina.

L'entamu de la Guerra colonial portuguesa tuvo llugar el 4 de febreru de 1961 na zona que pasaría a denominase *Zona Sublevada do Norte* (Zona Rebalba del Norte), que correspuende a les provincies de Zaire, Uíge y Cuanza Norte. Les vitales rexones de Negage y Camabatela fueron escoyíes pa formar el nucleu rebalbu y protagonizar la rebelión contra'l dominiu colonial el 17 de marzu de 1961. Al nun llograr abondu sofitu nativu fracasa la rebelión y en Camabatela fueron deteníos los seis miembros del *gobiernu* rebelde y les poblaciones natives tornen a les faciendes so la proteición del Exércitu.

Esta rexón sufrió'l saquéu y la destrucción d'edificios públicos y los bienes de la población llocal, sobremanera tres les eleiciones de 1992, y el pasu de Savimbi.

## Referencies

## Enllaces esternos
* http://www.info-angola.ao/index.php .
Cuanza Sul

**Cuanza del Sur**, n'ortografía oficial del portugués d'Angola *Kwanza Sul*, ye una provincia d'Angola.

## Xeografía
Tien una superficie de 58&nbsp;698&nbsp;km² una población en 2014 de 1&nbsp;881&nbsp;873&nbsp;habitantes (quintu llugar), en xunetu de 1991 cuntaba con 651&nbsp;000.
La so capital ye Sumbe. 

Cuanza del Sur atópase na marxe izquierda del ríu Cuanza que ye la so llende coles provincia de Cuanza del Norte y de Malanje. Colinda tamién al norte cola provincia de Bengo; al sur coles de Benguela y d'Huambo; al este cola de Bié y al oeste col Océanu Atlánticu.

Ta constituyida polos siguiente dolce conceyos:
* Amboim, 
* Cassongue, 
* Conda, 
* Ebo, 
* Libolo, 
* Mussende, 
* Porto Amboim, 
* Quilenda, 
* Quibala, 
* Seles (designación colonial *Vila Nova de Seles*)
* Sumbe (designación colonial Novo Redondo)
* Waku Kungo (designación colonial *Cela*).

## Referencies

## Enllaces esternos

* http://www.info-angola.ao/index.php .
* http://www.statoids.com/yao.html AO.CN.CN (n'inglés).
Cunene

**Cunene** ye una de les 18 provincies en que s'atopa estremada alministrativamente Angola. Llenda al este cola provincia de Namibe, al norte cola provincia d'Huíla, al oeste cola provincia de Cuando Cubango y al sur con Namibia, al traviés del ríu Cunene, que marca la frontera ente dambos países. El so área ye de 77.213 km², la so población de 687.348 habitantes, y la so capital ye Ondjiva.

Tien un clima tropical secu. Los sos principales cultivos son el maíz, la yuca y les hortolices. Tamién s'esploten el fierro y el cobre.

## Conceyos
La provinicia ta subdividida en seis municipios:
* Kahama.
* Kuroca.
* Kuvelay.
* Kwanhama.
* Namacunde.
* Ombadja, enantes Santa Clara.

## Comuñes
La provincia ta subdividida en 28 comuñes:

## Idioma
La llingua kwanyama ye l'idioma emplegáu na provincia de Cunene (425.000 persones) y nel norte de Namibia, rexón d'Ovamboland (240.000 persones).

## Referencies

## Enllaces esternos
* (en portugués) http://www.info-angola.ao/index.php
* (en portugués) Datos estadísticos de la provincia de Cunene - Institutu Nacional d'Estadística d'Angola.
* (n'inglés) Angola en geohive.com.
Provincia de Luanda

**Luanda** ye una de los dieciocho provincies en que s'atopa estremada alministrativamente Angola. 

## La capital
Luanda ye la capital del país, ye l'área más industrializada d'Angola, que se benefició al nun trate afeutada d'una manera tan direuta pola Guerra Civil, y al crecer coles migraciones dende otres zones sometíes a la guerra.

## La provincia
Trátase de la provincia de menor superficie d'Angola, ** 2.257 km²**, que representa 0.19% de la superficie del territoriu nacional.. 

Acordies col censu nacional de 2014, la población de la provincia yera entós de 7.098.267. http://www.ine.gov.ao

## Economía
Luanda ye tamién la provincia d'Angola más industrializada y cola mayor crecedera económica, lo que se debe al fechu de nun sufrir práuticamente los efeutos direutos de la guerra civil, y sí sicasí l'éxodu de población que se verificó dende otres árees del país escontra la capital. Anguaño, Luanda cuenta con nueves inversiones favorecíes pol fin de la guerra civil.

Abonda la pesca, siendo la producción agrícola de mandioca, miyu, boniato, cacagüés, faba y otros productos hortícolas propios de l'agricultura peri urbana.

## Conceyos

La provincia tien nueve municipios, que son: 
* Cacuaco
* Cazenga
* Ingombota
* Kilamba Kiaxi
* Maianga
* Rangel
* Samba
* Sambizanga
* Viana
El 22 de febreru de 2005 créase'l nuevu conceyu de Belas.

### Comuñes
La provincia tien 37 comuñes, que son: 
* Barriu Operario, Barra do Cuanza, Benfica y Mussulo, Cacuaco, Camama, Cassequel, Cazenga, Corimba, Da Ilha, Futungo de Belas, Golfe, Havemos de Voltar, Hoji Yá Henda, Kinanga, Margal, Nieves Bendinha, Ngola Kiluange, Prinda, Ramiro, Rangel, Rocha Pinto, Sambizanga, Balta Hady, Terra Nova, Vila Estoril, Cuca, Ilha do Cabu, Patrice Lumuba, Maculusso, Kilamba Kiaxi, Palanca, Malanga, Samba, Funda, Quicolo, Viana, Calumbo.

## Referencies

## Enllaces esternos
* Angola.org.uk
* (en portugués) Sito ufficiale della provincia
Lunda Norte

**Lunda Norte** ye una de los dieciocho provincies d'Angola. Lucapa ye'l so ciudá capital.

## Territoriu y Población

L'área de Lunda Norte ye de 103 760 quilómetros cuadraos y el so la población en 2014 ye 862 566 habitantes, frente a 292 000 de xunetu de 1991.

La densidá poblacional ye d'unos 8,3 residentes per quilómetru cuadráu.

Atiesta al norte y al este cola República Democrática d'El Congu; al sur cola provincia de Lunda del Sur; al oeste coles provincies de Malanje y de Bié.

## Conceyos
Esta provincia arrexunta los siguientes nueve conceyos.
* Cambulo
* Capenda-Camulemba
* Caungula
* Chitato
* Cuango
* Cuílo
* Lubalo
* Lucapa (Verissimo Sarmento)
* Xá-Muteba

## Etnies
Luchazi-Chokwe al nordeste, Maxinje al noroeste y Quembo al suroeste.

## Enllaces esternos
* http://www.info-angola.ao/index.php .
* http://www.statoids.com/yao.html AO.LN (n'inglés).

## Referencies
Lunda Sul

**Lunda Sul** ye una de los dieciocho provincies en que s'atopa estremada alministrativamente Angola. La so capital ye Saurimo. Otros conceyos son Cacolo, Dala y Muconda.. 

Tien un área de 77.637 km², una población de 523 596 habitantes, y una densidá poblacional de 67.44 habitantes por cada km². En xunetu de 1991 cuntaba con solu 155 000 habitantes.

La provincia ye una importante productora de diamantes.

## Referencies

## Enllaces esternos
* (en portugués) http://www.info-angola.ao/index.php
* (n'inglés) http://www.statoids.com/yao.html AO.LS.
Provincia de Malanje

**Malanje** ye una provincia del norte d'Angola y fronteriza cola República Democrática d'El Congu. 

Tien la so sede na ciudá de Malanje la cual foi construyida a mediaos del sieglu XIX nun principiu como mercáu. 

## Xeografía
La provinciatiene una estensión superficial de 93 302 km² y una población de 997 626 habitantes.

## Conceyos
Esta provincia arrexunta los siguientes catorce conceyos:
* Cacuso,
* Calandula, 
* Cambundi-Catembo, (Nova Gaia). 
* Cangandala, 
* Caombo, 
* Cuaba Nzogo, 
* Supla-Dia-Baze, 
* Luquembo, 
* **[[Malanje (conceyu)|Malanje]]**, 
* Marimba, 
* Massango, (Fuerte República). 
* Mucari, 
* Quela, 
* Quirima

## Economía
Tien una industria escaso, dedicada principalmente al tresformamientu d'alimentos y ellaboración de materiales de construcción.

## Llugares d'interés

Amás nesta provincia podemos atopar llugares de gran interés como la reserva natural de Milando, les enormes piedres negres de Pungo Andongo y los saltos d'agua de Kalandula.

### Agricultura
Con una agricultura rudimentaria y un clima tropical húmedu cultívase sobremanera productos como algodón, frutos secos, azucre, arroz y maíz.

## Referencies

## Enllaces esternos
* Angola.uk.org. Información xeneral.
* Páxina oficial.
Provincia de Namibe

**Namibe** ye una de les 18 provincies en que s'atopa estremada alministrativamente Angola. Namibe y la so ciudá capital, del mesmu nome, yeren conocíes como Moçamedes mientres el periodu de dominación portuguesa.

## Xeografía
Esta provincia tien una estensión superficial de 57 091 km² y una población de 313 667 habitantes.

## Conceyos
Esta provincia arrexunta los siguientes cinco conceyos:
* Bibala, (Villa Arriaga).
* Camacuyo,
* Namibe, (Mozamedes).
* Tombua, (Porto Alexandre).
* Virey

## Referencies

## Enllaces esternos
Provincia d'Uíge

**Uíge** ye una de les 18 provincies nes que s'atopa estremada alministrativamente Angola. 

La capital ye Uíge.

## Xeografía
Tien un área de 58.698 km² y una población d'aproximao 2 597 682 habitantes, 837 000 en xunetu de 1991 

## Conceyos
Esta provincia entiende los siguientes 16 conceyos y 31 comuñes:

* Uíge (Carmona), seee
* Ambuíla (Nueva Caimpemba):
** Quipedro.
* Songo:
** Quinvuenga.
* Bembe:
** Lucunga,
** Quimaria.
* Negage:
** Dimuca,
** Kisseque.
* Bungo.
* Maquela de Zombo, antigua sede:
** Quibocolo,
** Béu,
** Cuilo Futa,
** Sacandica.
* Damba:
** Nsosso
** Lemboa,
** Camatambo,
** Petecusso.
* Cangola, o Alto Cuale:
** Cayongo,
** Bengo.
* Sanza Pombo:
** Alfândega,
** Cuilo Pombo,
** Uamba.
* Quitexe:
** Aldeia Visosa,
** Vista Alegre,
** Cambamba.
* Quimbele:
** Icoca,
** Cuango,
** Alto Zaza.
* Milunga:
** Macocola,
** Macolo,
** Massau.
* Puri.
* Mucaba:
** Uando.
* Buengas:
** Buenga del Sur,
** Cuilo Cambozo.

## Historia
Dende 1877 forma parte del Congu Portugués qu'incluyía la Cabinda y los territorios asitiaos ente los ríos Loge, Zaire y Kuango. El 14 de xunetu desembarcó'l so primer gobernador, Neves Ferreira. En 1917 la sede treslladóse de Cabinda a Maquela de Zombo. En 1961 creóse'l **distritu d'Uige**, con sede en Carmona que perduró mientres la colonización portuguesa hasta 1975.

Esta provincia foi una de les más castigaes pola guerra civil qu'azotó Angola mientres 26 años. Grandes porciones de la población foron movíes y les sos infraestructures tán seriamente estropiaes.

## Sanidá
N'ochobre de 2004 empezó la peor epidemia por fiebre hemorráxico de la historia debíu al virus de Marburgu (que yera bien desconocíu entós), asemeyáu al virus Ébola, infestando na so mayoría a neños.

## Referencies

## Enllaces esternos
* 
* (en portugués) http://www.info-angola.ao/index.php
* (n'inglés) http://www.statoids.com/yao.html AO.UI.
Morro do Moco

**Morru do Mocu** (qu'en portugués quier dicir «Morru del Mocu», o «Morru de Mocu») ye'l puntu más altu nel país africanu d'Angola. Atópase allugáu na provincia d'Huambo n'Angola occidental. 

## Ver tamién
* Xeografía d'Angola
* Xeografía d'África

## Referencies

## Enllaces esternos
*Mapa de llocalización
Benguela

**Benguela** ye una ciudá y conceyu, capital de la provincia homónima, al oeste d'Angola. Tien 2100 km² d'estensión y cerca de 513&nbsp;000 habitantes. Llenda al norte col conceyu de Lobito, al oeste colos conceyos de Bocoio y Caimbambo, al sur col conceyu de Badea Farta y al oeste col océanu Atlánticu. El conceyu estremar en seis comuna: Zona A, Zona B, Zona C, Zona D, Zona Y y Zona F.

## Historia

Nel contestu de la Unión Ibérica, el rei Felipe III dixebró, en 1615 el "Reinu de Benguela" d'Angola:

:"*Del mio poder real y absolutu, préstame y ye por bien, por esta presente provisión, la capitanía, conquista y gobiernu de les provincies del dichu Reinu de Benguela (...) y por ella les erijo y al dichu reinu en nuevu gobiernu, por que de güei d'equí p'arriba tengan dixebrada la xurisdicción y el gobernador*" (Provisión Real en: DIAS, Gastão Sousa. *Vos Portugueses em Angola*. Lisboa: Agência Geral do Ultramar, 1959. p. 99 y 100)

El principal oxetivu d'esta nueva colonia yera la busca y esplotación de les mines de cobre de Sumbe Ambela, al norte del focete del ríu Cuvo (o Queve), y al sur de Benguela-Velha, la primer población portuguesa na rexón (fundada en 1587 y dempués estinguida), próximu de l'actual Porto Amboim. Foi nomáu como Gobernador, Conquistador y Poblador de Benguela, y simultáneanente Gobernador d'Angola, Manuel Cerveira Pereira.

Cerveira Pereira partió de Luanda el 11 d'abril de 1617 al mandu d'una fuercia de 130 hombre rumbo escontra al sur, a lo llargo de la mariña hasta la badea de les Vaques, qu'algamó'l 17 de mayu. Ende fundó'l Fuerte de San Felipe de Benguela, nucleu de la población del mesmu nome qu'había de ser la capital del nuevu dominiu portugués al sur d'Angola, el Reinu de Benguela, que foi alministráu autónomamente ente 1617 y 1869.

La población foi ocupada por fuercies de la Compañía Holandesa de les Indies Orientales de 1641 a 1648.

## Comunicaciones
Benguela falta 692 km de Luanda 692, 208 de Sumbe y 33 de Lobito.
Estación del Ferrocarril de Benguela, en idioma portugués *O Caminho de Ferro de Benguela* (**CFB**) que comunica'l puertu de Lobito, na mariña atlántica, cola llocalidá fronteriza de Luau, na parte oriental del país.

## Referencies

## Enllaces esternos
Sonatrach

**Sonatrach** (; ; tresllit. ) ye una empresa arxelina constituyida pa esplotar los hidrocarburos d'esi país. La diversidá d'actividaes que realiza esta empresa tomen tolos aspeutos de la producción: la esploración, estracción, tresporte y refinamientu. Amás, diversificóse na petroquímica y la desalinización de l'agua de mar.

Sonatrach ye la empresa más grande d'Arxelia y la 11 ª más grande del consorciu petroleru nel mundu. El Volume Bruto de les ventes en 2002 foi de 1530 millones de dinares arxelinos pa un ingresu netu de 175 millones. La empresa, de la que formen parte unos 120.000 trabayadores, produz el 30% del PNB d'Arxelia.

Los Hidrocarburos desempeñen un papel crucial na economía d'Arxelia, yá que representen y más del 95% de los ingresos d'esportación. Arxelia ta perbién asitiada tocantes a reserves de petroleu y reserves probaes de gas natural (como vimos enantes). Como resultáu d'ello, Sonatrach ye bien importante políticamente. La mayoría de los ministros d'Enerxía d'Arxelia vinieron d'un fondu Sonatrach.

## Presidentes

* Sid Ahmed Ghozali (1966–1977)
* Yousef Yousfi (1985–1988)
* Sadek Boussena (1988–1990)
* Abdelhak Bouhafs (1990–1995)
* Nazim Zouioueche (Marzu 1999-2000)
* Chakib Khelil (Marzu 2001-2003)
* Mohamed Meziane (Setiembre 2003-2010)
* Nordine Cherouati (Mayu 2010 – Avientu 2011)
* Abdelhamid Zerguine (Avientu 2011 – Xunetu 2014)
* Said Sahnoun (Xunetu 2014 – Marzu 2015)
* Amin Mazouzi (Marzu 2015 – presente)

## Ver tamién
* Compañíes petroleres

## Referencies

## Enllaces esternos
Abdelaziz Belkhadem

**Abdelaziz Beljadem**  (عبد العزيز بلخادم)  ye un políticu arxelín, actual Ministru d'Estáu del so país, que con aterioridad foi Primer Ministru. 

Foi nomáu Primer Ministru'l 24 de mayu de 2006, en reemplazu d'Ahmed Ouyahia. Primeramente foi presidente del Parllamentu arxelín dende 1990 hasta 1991. Coles mesmes foi ministru de Rellaciones Esteriores dende'l 2000 hasta'l 2005.

## Referencies

## Enllaces esternos
*Biografía por CIDOB (n'español)
Youcef Yousfi

**Youcef Yousfi** (n'árabe: **يوسف اليوسفي**), (n. Batna, Arxelia, 2 d'ochobre de 1941) ye un políticu, diplomáticu, físicu, economista y profesor arxelín.
Ocupó interinamente el cargu de Primer ministru d'Arxelia tres la dimisión d'Abdelmalek Sellal, ente'l 13 de marzu y el 29 d'abril de 2014.

## Biografía

Nacíu na ciudá arxelina de Batna nel añu 1941.
Años más tarde treslladóse a Francia, onde ellí realizó los sos estudios cimeros estudiando na Escuela Nacional Superior de les Industries Químiques y tamién na Universidá de Nancy onde se doctoró en Física y llicencióse en Economía.
En rematando los sos estudios, tornó a Arxelia empezando a trabayar como profesor d'inxeniería química na Escuela Politéunica Nacional y na Universidá de Ciencies y de Teunoloxía Houari Boumediene de Bab Ezzouar.
Darréu foi'l Direutor del Institutu de Química d'Arxelia y asesor nel Ministeriu d'Industria y Enerxía en materia petrolera.
A finales de 1970, foi Vicepresidente del sector de marketing de la empresa d'hidrocarburos Sonatrach, de la qu'en 1985 aportó a la so Direutor executivu.

### Carrera política

Nel añu 1996, entró nel gobierno d'Arxelia convirtiéndose en Xefe d'Estáu Mayor pal presidente Liamine Zéroual. Un añu más tarde foi nomáu Ministru d'Enerxía y Petroleu, siendo de la mesma miembru de l'Asamblea Popular Nacional d'Arxelia (*Parllamentu Nacional*).
A principios de 1999 convertir en Presidente de la Organización de Países Esportadores de Petroleu (OPEP). El día 23 d'avientu d'esi mesmu añu foi nomáu Ministru d'Asuntos Esteriores, hasta que'l 28 d'agostu del 2000 foi reemplazáu nel cargu por Abdelaziz Belkhadem por cuenta de que pasó a ser Ministru-Delegáu del primer ministru Ali Benflis. N'abril de 2001, foi nomáu Embaxador d'Arxelia en Canadá y en 2006 foi embaxador ante la Organización de les Naciones Xuníes (ONX). El 28 de mayu de 2010 foi nomáu por Ahmed Ouyahia como Ministru d'Enerxía y Mines.

Darréu tres la dimisión d'Abdelmalek Sellal, na so socesión el día 13 de marzu de 2014 foi nomáu pol presidente Abdelaziz Buteflika como nuevu 16º Primer ministru d'Arxelia interín.

## Ver tamién

* Arxelia
* Abdelmalek Sellal
* Desertec
* Primer ministru d'Arxelia
* Universidá de Nancy

## Referencies

## Enllaces esternos
Provincia d'Aïn Defla

**Aïn Defla** (n'árabe: ولاية عين الدفلى), ye un vilayato del norte d'Arxelia. Ocupa un área de 4.897 km².

El vilayato d'Aïn Defla componer de 14 daires y 36 comuñes. Ta asitiáu al suroeste d'Arxel, la capital nacional. Otres de les sos llocalidaes son: Miliana, Hammam Righa y Ain Torki.

## Referencies

## Enllaces esternos
Provincia de Béchar

**Béchar** (n'árabe: ولاية بشار), ye unu de los valiatos d'Arxelia. La so capital ye la ciudá de Béchar. Tien un área total de 161.400 km² y una población de 251.657 habitantes (2005).

## División alministrativa
La provincia ta estremada en 12 daires (distritos), que de la mesma s'estremen en 21 comuñes (ciudaes); que son: Abadla, Béchar, Beni Abbes, Beni Ikhlef, Beni Ounif, Boukais, El Ouata, Erg Ferradj, Ighil, Kenadsa, Kerzaz, Ksabi, Lahmar, Mechraa Houari Boumedienne, Meridja, Mogheul, Ouled Khoudir, Tabalbala, Taghit, Tamtert y Timoudi.

## Xeografía
Esti valiato atópase na rexón de Saoura.

* Llendes xeográfiques:
** Norte: Provincia de Naâma;
** Este: Provincia d'El Bayadh;
** Sur: Provincia d'Adrar y de Tinduf;
** Oeste: Reinu de Marruecos.

## Referencies

## Enllaces esternos
Ali Benflis

**Ali Benflis** () (nacíu'l 8 de setiembre de 1944) ye un políticu arxelín que la so esperiencia nel sistema de xusticia y el bientar social ayudó a dar forma al paisaxe de l'actual Arxelia.

Ye un fervosu partidariu de los derechos humanos, que lu llevó a ayudar nel establecimientu de la organización más influyente de los derechos humanos nel país. La so notoriedá y prestíu, xunto cola so esperiencia nel sistema de xusticia arxelina, punxo en marcha'l so nomamientu pal cargu de primer ministru dende 2000 hasta 2003.

En 2003, convirtióse nel secretariu xeneral del partíu Frente de Lliberación Nacional. Benflis foi candidatu nes eleiciones presidenciales de 2004, pero la votación viose avafada poles acusaciones de fraude, y dio como resultáu la reeleición d'Abdelaziz Bouteflika. Benflis volvió presentase de nuevu como candidatu nes eleiciones presidenciales de 2014.

## Referencies

## Enllaces esternos