open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Cryptospiza shelleyi

La **estrilda de Shelley** (***Cryptospiza shelleyi***) ye una especie d'ave paseriforme de la familia Estrildidae endémica de la rexón de los Grandes Llagos d'África. Considérase una especie vulnerable porque la so población hai ablayáu notablemente nes últimes décades, y envalórase la población total ente 2.500 a 10.000 individuos. Esti cayente probablemente débese a la deforestación.

## Descripción
Ye un páxaru pequeñu y d'intensu coloríu. Mide alredor de los 13&nbsp;cm de llargu. El machu de estrilda de Shelley tien el llombu, el pileu y la cara de color coloráu, en contraste coles ales corites y el restro del plumaxe de color mariellu verdosu, con tonos más vivos en banduyu y lladrales. La fema ye menos vistosa, cola cabeza verdosa y solo daqué de colloráu nel mantu y el obispillo. Dambos sexos tienen el picu de color coloráu intensu. 

La so llamada consiste nun agudu y aspru *tit tit tit*. Tamién emiten series crecientes y decrecientes de tipu *el to tutu ti ti ti*.

## Hábitat
La estrilda de Shelley vive nos montes de dosel zarráu, de cutiu nos fondos de los valles frondosos cerca de l'agua, amás d'en les crecederes secundarios nos cantos de los montes, les escamplaes de los montes apoderaos por yerbes altes, bambues y nel ecotono cimeru ente'l monte y el pandorial.

Puede atopase en delles partes de los montes del Rift albertino, como los montes Itombwe, el parque nacional Kahuzi-Biega y los montes al este del llagu Kivu na República Democrática d'El Congu, monte de Nyungwe, Gishwati, Makwa y el monte Mukura en Ruanda, el monte de Bururi y otres partes de Burundi, los montes Rwenzori y el monte impenetrable de Bwindi n'Uganda, amás de los montes Virunga. Xeneralmente ye escasu, y solo ye común nunos pocos montes amenaciaos, anque amuesa fluctuaciones inexplicaes de bayura.

## Caltenimientu
La UICN propunxo que s'investiguen los cayentes y fluctuaciones de la población de la estrilda de Shelley, pa poder evaluar les sos amenaces. Ente elles inclúyense censos d'estensión del so hábitat. Hasta agora estudióse a la especie en zones de baxa densidá como'l parque nacional Virunga na República Democráticu d'El Congo, enn el monte de Nyungwe de Rwanda y los parques nacionales de los montes y del monte impenetrable de Bwindi d'Uganda.

## Referencies

## Enllaces esternos
Doliornis sclateri

***Doliornis sclateri*** ye una especie d'ave na familia Cotingidae.
Ye endémica de Perú.

El so hábitat natural son les viesques montiegues húmedes tropicales o les praderíes tropical y subtropical d'alta altitú.
Alcuéntrase amenazada por perda d'hábitat.

## Identificación
Los machos tienen pileu y nuca negros (con una cresta colorada parcialmente oculta), el so envés ye marrón escuru y el so pechu ye marrón maciu, con tectrices de la cola marrón-acoloratao y gargüelu, llaterales de la cara y pescuezu grises. Les femes son similares, pero nun tienen pileu negru. 

## Referencies

## Enllaces esternos
* BirdLife Species Factsheet.

:en:Doliornis sclateri
Dreptes thomensis

***Dreptes thomensis***  ye una especie d'ave paseriforme de la familia Nectariniidae.

## Distribución xeográfica
El suimanga xigante ye endémica de la islla de Santu Tomé, en Santu Tomé y Príncipe.

## Estáu de caltenimientu
Alcuéntrase amenazada pola perda del so hábitat natural.

## Referencies

## Enllaces esternos
Dysithamnus leucostictus

***'''Dysithamnus leucostictus***, tamién denomináu **formigueru cabecipunteado** (en Colombia), **batarito rayáu de blancu** (en Perú) o **burujara de rayes blanques** (en Venezuela), ye una especie d'ave paseriforme perteneciente al xéneru *[[Dysithamnus]]* qu'integra la familia Thamnophilidae. Ye nativu de la rexón andina del noroeste d'América del Sur.

## Distribución y hábitat
Alcuéntrase en Colombia, Ecuador, Perú y Venezuela.
Habita na soviesca de montes tropicales y subtropicales montanos húmedos ente los 800&nbsp;y los 1900&nbsp;m d'altitú. 
## Referencies

## Enllaces esternos

* Videos, semeyes y soníos de '''''Dysithamnus stictothorax''''' en The Internet Bird Collection.
* Soníos y mapa de distribución de '''''''''' en xeno-canto.
Dysithamnus occidentalis

El **batarito bicolor** ye una especie d'ave de la familia *[[Thamnophilidae]]*, que s'atopa en Colombia, Ecuador y el norte de Perú.

## Hábitat
Vive na soviesca del monte húmedu montano, ente los 900 y 2.200 m d'altitú. Reportóse inclusive hasta los 2.400 msnm.

## Descripción
Mide 13 a 15 cm de llargor. El plumaxe del machu ye negru, con puntos pequeños, anque ocultos a güeyu, nes coberteras alares y con un parche blancu semioculto nel envés. La fema tien coronar color castañu, llombu y ales pardu escures, ales con puntos pálidos ocultos. La cara ye gris escura con estríes fines y pálides, pechu gris, tórnase cremosu escontra'l banduyu baxu.

## Alimentación
Aliméntase d'artrópodos. Busca alimentu nel suelu o cerca del suelu.

## Reproducción
Constrúi'l nial a 1,5 o 1,6 m sobre'l suelu, parcialmente protexíu por fueyes, en forma de copa abierta. La fema pon dos güevos y el periodu d'incubación ye de 19 díes. Dambos padres participen na construcción del nial y na incubación y el cuidu de los pichones.

## Referencies
Dysithamnus plumbeus

***Dysithamnus plumbeus***, tamién denomináu **choquita plomiza** o **choquinha-chumbo** (en portugués, en Brasil) ye una especie d'ave paseriforme perteneciente al xéneru *[[Dysithamnus]]* qu'integra la familia Thamnophilidae. Ye endémicu del sureste de Brasil.

## Distribución y hábitat
Distribúyese nel sureste de Brasil, dende'l sur de Bahia escontra'l sur hasta l'este de Minas Gerais y estremu norte de Rio de Janeiro.
Ye raru y llocal na soviesca de montes húmedos tropicales y subtropicales de baxa altitú, embaxo de los 200&nbsp;msnm. 

## Referencies

## Enllaces esternos

* Videos, semeyes y soníos de '''''Dysithamnus stictothorax''''' en The Internet Bird Collection.
* Semeyes y soníos de '''''Dysithamnus stictothorax''''' en Wikiaves.
* Soníos y mapa de distribución de '''''''''' en xeno-canto.
Elaenia ridleyana

**Noronha Elaenia** (***Elaenia ridleyana***) ye una especie d'ave na familia *[[Tyrannidae]]*. Ye endémica de la islla Fernando de Noronha de Brasil. Foi considerada una subespecie de la *[[Elaenia spectabilis]]*.

## Hábitat
El so hábitat natural son les carbes seques tropicales y xardinos rurales. Ta amenazada por perda d'hábitat.

## Referencies
* BirdLife International 2004. Elaenia ridleyana. [[2006] IUCN Red List of Threatened Species.] 

## Referencies

## Enllaces esternos
*BirdLife Species Factsheet.
Erythropitta venusta

***Pitta venusta***  ye una especie d'ave paseriforme de la familia Pittidaeendémica de Sumatra ya Indonesia. 

## Distribución y hábitat
El so hábitat natural son les selves tropicales húmedes de los montes del oeste de Sumatra. Alcuéntrase amenazada pola perda d'hábitat.

## Referencies

## Enllaces esternos

*Ficha de la especie en BirdLife.
*Imaxe en ADW
Erythrura kleinschmidti

***Erythrura kleinschmidti*** ye una especie d'ave del xéneru *[[Erythrura]]* qu'habita en Viti Levu, Islles Fixi. Ye común atopala en montes maduros tranquilos nel centru y este de Viti Levu. Suel vivir nos tueros y cañes d'árboles, alimentándose d'inseutos y frutes.

## Taxonomía
Son aves pequeñes con ales arrondaes. La mayoría son de color verde, y una cola colorada, carauterística que-y da'l so nome científicu *[[Erythrura]]*, que deriva del griegu antiguu ερυθρός *erythros*, "coloráu", y ουρά *oura*, "cola".

Foi primeramente descrita como *Amblynura kleinschmidti* pol naturalista alemán Otto Finsch en 1878. El nome binomial conmemora al esplorador y coleicionista alemán Theodor Kleinschmidt (1834–1881), qu'afayó a la especie en Viti Levu en 1877.

## Distribución y hábitat
El diamante piquirrosado ye endémicu d'Islles Fixi, que solo puede ser atopáu nel centru y nel este de la islla más grande, Viti Levu anque tamién foi columbráu en Yasawa en 2012. Vive en zones seles de los montes más maduros. Sumió de munchos llugares qu'antes habitaba, pero nun se sabe la razón d'ello.

## Comportamientu
Esti páxaru ye atopáu de normal solo, en pares o en pequeñes families. Ye sedentariu, anque na dómina d'apareyamientu xunir en grandes bandaes. Constrúi los sos niales con fueyes seques, incluyendo bambú, y líquenes.

## Depredadores y parásitos

El depredador más común d'esta ave ye'l gavilán de Fixi, y el aguilucho lagunero del Pacíficu. Tamién-y suponen un peligru les subespecies locales de ferre pelegrín.

El diamante piquirrojo nun tien parásitos rexistraos, pero si atopóse de la microsporidiosis y malaria aviar en poblaciones locales.

## Estatus
Ta consideráu una especie amenazada dada la perda de la so hábitat que se ta afaciendo a l'agricultura amás de que dende la introducción de la mangosta amenorgóse enforma'l númberu d'estes aves.
Ta empezándose a protexer y a caltener nos montes de Suva.

## Referencies

## Bibliografía
* 
* 
* 

## Enllaces esternos
Erythrura regia

***'''Erythrura regia*** ye una especie d'ave paseriforme de la familia Estrildidae endémica de Vanuatu nel océanu Pacíficu Sur. Ye comúnmente atopáu n'altitúes medies nes islles más grandes, como Espíritu Santu, percima de 300 m. Pero tamién puede atopase nos granibles higueros nes pequeñes islles a nivel del mar en cantu del monte n'Emae y Tongoa. Xeneralmente esta especie puede atopase en solitariu, en pareyes o en grupos pequeños que s'alimenten de figos na cubierta forestal.

## Identificación
El pinzón loru real tien aproximao 11 cm de llargor. Esta especie ye un pinzón multicolor. Los machos de pinzón loru real tienen la cabeza y la cola d'un color coloráu brillante, pechu azul y envés color turquesa verde, ente que les femes tienen tonos más verdes. Los machos de pinzón loru real tienen colores más tenues cola cabeza azul opaca. Esta especie tien un cantar trino y agudu.

## Amenaces
Esta especie ta amenazada pola esplotación forestal comercial que lo dixebró del so hábitat natural. Tamién hai informes en menor escala sobre'l comerciu d'aves enxaulaes de pinzón loru real. La UICN clasificó la especie como vulnerable.

## Midíes de caltenimientu
Suxirióse implementar un programa de crianza na cautividá na reserva del llagu Letas, Gaua. Tamién se propunxo investigar cualquier tipu de comerciu d'aves enxaulaes, especialmente en Tongoa y Emae. Suxirióse amenorgar baltar comercial pa caltener les reserves forestales y sofitar l'hábitat natural de la reserva del llagu Letas.

## Referencies

## Enllaces esternos

## Enllaces esternos
*Ficha de la especie en *BirdLife International*.
Erythrura viridifacies

***Erythrura viridifacies***, tamién llamáu *Diamante de Luzón*, ye una especie d'ave paseriforme de la familia Estrildidae endémica del norte de Filipines. Ye autóctonu de les islles de Luzón, Negros y Panay.

## Descripción
El diamante de Luzón mide aproximao ente 12–13&nbsp;cm de llargu, incluyida una cola apuntao y llargo. El so plumaxe ye verde, salvo la so cola que ye de color coloráu intensu y les primaries de les sos ales que son corites. El verde de les sos partes inferiores ye más claru. na parte inferior de la cola. Les femes son llixeramente menores y presenten el baxu banduyu y la zona añal de color crema. Dambos sexos tienen un picu negru, robezu y apuntiáu. El diamante de Luzón emite soníos curtios y agudos de tipu *tsit tsit*, parlloteos y chirridos.

## Hábitat
Habita nes selves húmedes tropicales (incluyida zones degrades), el cantu del monte ya inclusive les sabanes, percima de los 1,000&nbsp;m d'altitú, anque dacuando alcuéntrase en tierres baxes. Xeneralmente alcuéntrase xunto a los bambús en flor o con granes, que ye la so fonte d'alimentu.

## Amenaces y caltenimientu
La principal amenaza pa esta especie ye la deforestación que-y dexa ensin alimentu (granes de bambú). El tráficu d'aves usaes pa ser mascotes tamién afecta a la so población yá que se prinda gran númberu de diamantes de Luzón pa ser esportaos.

Esta especie caltiénse principalmente en dos árees protexíes, el parque natural del norte de Sierra Madre y el parque Bataan/badea de Súbic. Sicasí los sos vezos nómades fai que la so proteición nestes zones nun seya completa. Propúnxose realizar investigaciones de la distribución de los bambús de los que depende y evaluar la so respuesta a la deforestación ya intentar entender los sos desplazamientos, pa protexelo y atopar allugamientos claves pa sofitar a la so población y la de bambús.

## Referencies

## Enllaces esternos

en
Estrilda poliopareia

***Estrilda poliopareia***  ye una especie d'ave paseriforme de la familia Estrildidae endémica de les güelgues del sur de Nixeria. Envalórase que la so área de distribución total ye d'unos 38.000&nbsp;km².

## Descripción
La estrilda del Níxer mide aproximao 12&nbsp;cm de llargu. El so plumaxe ye polo xeneral de tonos pardos, más claros nes partes inferiores y buxos na cabeza. El so picu ye de color coloráu, al igual que'l so obispillo. De cerca apréciase nél un finu llistáu nos sos partes cimeros, pechu y lladrales. El íris de los sos güeyos ye ablancazáu, una carauterística pocu frecuente na so familia. El so cantar típico ye xiblíu de tipu *tzzzt*.

## Distribución y hábitat
La estrilda del Níxer vive en pequeñes bandes d'unos 20 individuos o más. Alcuéntrase namái nel sur de Nixeria, y describióse a partir de solu cinco avistamientos confirmaos. Alcuéntrase xeneralmente nos yerbazales altos qu'arrodien los ríos, llagunes, banzaos y montes. Aliméntase principalmente de les granes de les yerbes que recueye de les espigues.

## Referencies

## Enllaces esternos
Euphagus carolinus

***Euphagus carolinus*** ye una especie d'ave paseriforme de la familia Icteridae. Ta amenazáu pola perdida d'hábitat.

## Distribución
Habita en bosque templaos de coníferes al traviés del norte de Canadá y Alaska. Migra al este y sureste d'Estaos Xuníos mientres l'iviernu, a les zones del Cintu maicero d'Estaos Xuníos. 

## Reconocense dos subespecies
* *E. c. carolinus* (Statius Muller, 1776) 
* *E. c. nigrans* Burleigh & J. L. Peters, 1948

## Referencies

## Enllaces esternos

* BirdLife International
Emberiza aureola

***Emberiza aureola*** ye una ave paseriforme de la familia biolóxica de los escribanos, Emberizidae. Habita la zona d'Eurasia.

## Descripción
Esta ave tien un tamañu similar al escribán palustre, pero con un picu más llargu. El machu adultu tien les zanques de color mariellu brillante con franxes blanques, parte cimera de color marrón, cara y pescuezu negros y quexal inferior de tonu rosáu. La fema tien el llombu de color gris a rayes, y zanques de tonu mariellu más nidiu. La cara ye blanca con una pequeña cresta, güeyos y llaos escuros. El pichón ye similar, pero'l color dominante de les zanques ye un mariellu entá más tenue.

La so llapada ye un *zick* distintivu y el so cantar ye un claru *tru-tru, tri-tri*.

Vive nel nordeste d'Europa y nel norte d'Asia. Ye una ave migratoria y pasa los iviernos nel sur d'Asia, en países como India y el sur de China. Rara pero regularmente migra escontra Europa Occidental.

Esta especie habita en zones abiertes, polo xeneral cerca de l'agua, y ye bien común en Siberia. Deposita ente cuatro y seis güevos nun nial asitiáu sobre'l suelu. El so alimentu consiste n'insectos cuando son pichones, y granes cuando algamen la adultez.

D'antiguo, la IUCN clasificáronla como una especie cercana a tar en peligru]]. Sicasí, nuevos estudios revelaron que ye menos común de lo que se creía. De resultes, asitióse-y l'estatus de vulnerable en 2008.

## Referencies

## Enllaces esternos

* OBC 24 fotografíes
Epimachus fastosus

***Epimachus fastosus*** ye una especie d'ave paseriforme de la familia Paradisaeidae nativa de Nueva Guinea. El machu de la especie ye polígamu y lleva a cabu una exhibición del cortexu p'atraer a les femes. La so dieta consiste principalmente en frutes y artrópodos.

Por cuenta de la perda continua d'hábitat, el pequeñu tamañu de la población y a la caza en delles zones p'alimentación y poles plumes de la cola, ta clasificáu como vulnerable na Llista Colorada d'Especies Amenazaes de la UICN. Tamién ta llistáu nel Apéndiz II de la CITES.

## Subespecies
Reconócense trés subespecies:
* *E. f. atratus* 
* *E. f. fastosus* 
* *E. f. ultimus* 

## Referencies

## Enllaces esternos
Eurylaimus samarensis

***Eurylaimus samarensis***  ye una especie d'ave paseriforme de la familia Eurylaimidae endémica de les Filipines.

## Distribución y hábitat
Como'l so nome indica alcuéntrase en trés de les islles Visayas: Sámar, Leyte y Bohol.  El so hábitat natural son les selves húmedes, y ta amenazáu pola perda d'hábitat.

## Referencies

## Enllaces esternos
*BirdLife Species Factsheet.
Ficedula basilanica

***Ficedula basilanica***  ye una especie d'ave paseriforme de la familia Muscicapidae endémica de les Islles Filipines.

## Distribución y hábitat
Alcuéntrase namái nes selves de les islles del sur y esti del archipiélagu filipín: Mindanao, Basilán, Dinagat y les Visayas orientales.

## Referencies

## Enllaces esternos

*Imaxe en ADW
Ficedula platenae

***'''Ficedula platenae*** ye una especie d'ave paseriforme de la familia Muscicapidae endémical de les Filipines.

## Distribución y hábitat
Ye nativu de Palawan y les islles circundantes de les Filipines. El papamoscas de Palawan mora nos montes húmedos de les tierres baxes y nes llombes a un máximu de 650 m sobre'l nivel del mar. L'hábitat consiste principalmente de carbes, árboles y arbustos na parte baxa de la selva, hasta 10 m d'altor, preferiblemente la soviesca de bambú y ratán. Anque los montes secundarios foron afeutaos, reportóse qu'esta ave ye resistente a los cambeos nel hábitat. Per otru llau, l'ave ye malo de reparar y polo tanto ta subestimado.

## Estáu de caltenimientu
L'hábitat en Palawan ye relativamente pequeñu y vese amenazáu pol enllargáu amenorgamientu de resultes de la minería, la deforestación y baltar illegal. La población ta creciendo rápido en númberu y envalórase en 6000 a 15&nbsp;000 individuos adultos. Esti papamoscas foi declaráu «vulnerable» na Llista Colorada de la UICN.

## Referencies

## Enllaces esternos
Ficedula subrubra

***Ficedula subrubra***, Papamoscas de Caxmir, ye una especie d'ave paseriforme de la familia de los papamoscas (Muscicapidae). Enantes yera considerada una subespecie del papamoscas papirrojo, *Ficedula parva*. 

Ésta ye una especie insectívora que se reproduz nel noroeste del Himalaya nel área de Caxmir, antes Cachemira, de Paquistán y d'India. Ye migratoria ya envierna nes elevaciones del centru de Sri Lanka y de los Ghats Occidentales de la India.

El papamoscas de Caxmir cría en montes caducifolios con soviesques trupes, añera nun buecu d'árbol y pon 3-5 güevos que son guaraos pola fema. Envierna en xardinos, plantíos de té, cantos de montes, y árees abiertes dientro de los montes, xeneralmente a altitúes de 750 m sobre'l nivel del mar.

La mayoría de los individuos abandonen los territorios de cría en setiembre, llegando a Sri Lanka n'ochobre y parten nuevamente a finales de marzu. Unu de los meyores llugares pa ver esta rara especie ye'l Parque Victoria en Nuwara Eliya.

Esta especie mide unos 13 cm de llargu. Ye similar en forma al llixeramente menor papamoscas papirrojo. El machu tien el llombu de color castañu buxu col gargüelu, el pechu y los lladrales coloráu-anaranxaos, bordiaos con negru nel gargüelu y el pechu. Les femes y los mozos nel primer iviernu tienen les partes dorsales llixeramente más castañes, lo colorao de les inferiores pueden amenorgase a solo un tonu arrosáu. 

El machu de la especie similar del papamoscas de la Taiga, *[[Ficedula albicilla]]*, tien l'área naranxa-acoloratada llindada al gargüelu y la parte cimera del pechu, y escarez del cantos negru.

El cantar ye un *suiit-iit suiit-ii-did-ji* curtiu y melódicu y el llamáu ye un *chak* agudu.

Esta especie ye vulnerable d'estinción, tantu con población y área de cría decrecientes, la que ta amás severamente estazada como resultáu de la destrucción de los montes deciduos mistos templaos pa la estracción comercial de madera, l'agricultura y el llendo de ganáu. Créese que la población suma ente 2.500 y 10.000 individuos. 

## Referencies

* *Birds of India* por Grimmett, Inskipp y Inskipp, ISBN 0-691-04910-6

## Enllaces esternos
Garrulax cinereifrons

***Garrulax cinereifrons*** ye una especie d'ave paseriforme de la familia Leiothrichidae.

## Distribución xeográfica
Ye endémica de les selves del suroeste de Sri Lanka.

## Estáu de caltenimientu
Alcuéntrase amenazada pola perda del so hábitat natural.

## Referencies

## Enllaces esternos
Garrulus lidthi

***Garrulus lidthi*** ye una especie d'ave de la familia Corvidae, nativa de Xapón.

## Descripción
Mide unos 38&nbsp;cm de llargu total, ye un pocu más grande que'l so pariente'l glayu euroasiático, con un picu proporcionáu más gruesu y una cola más llarga. Nun se repara tenga cresta, les plumes de la so cabeza son d'un negru aterciopeláu, los sos costazos y llombu son d'un azul fondo y el restu del so cuerpu son d'un color castañu escuru.

## Hábitat y distribución
Esti glayu habita una zona bien llindada qu'abarca solo les islles d'Amami Ōshima y Tokunoshima nel sur de Xapón, prefier montes de pinu, zones montiegues y cultivaes especialmente cerca de villes.

## Alimentación y reproducción
El so alimentu son principalmente abiyotes del carbayu nativu *Quercus cuspidata* pero tamién consume pequeños reptiles y invertebraos de munches especies.

Añera en cuévanos nos árboles, sacante por esto la so puesta asemeyar al de les otres dos especies de *Garrulus* encubando de 3 a 4 güevos.

## Estáu de caltenimientu
D'antiguo la especie atopábase amenazada yá que yera escorrida poles sos plumes, utilizaes p'afatar sombreros femeninos. Na actualidá alcuéntrase amenazáu pola mangosta pequeña asiática, que foi introducida pa controlar a la culiebra venenosa *[[Ovophis okinavensis]]*. La especie tien una proteición total según la llexislación xaponesa y la so población foise amontando gracies al control de la población de mangostes.

## Referencies

## Enllaces esternos
Fringilla montifringilla

El  ye una especie d'ave paseriforme de la familia Fringillidae carauterizada por tener banduyu blancu, ales escures con una franxa alar inferior ablancazada y superior naranxa, cabeza parda y picu mariellu. Ye menos común que'l pinzón vulgar, pero puede tráte-y aconceyáu en bandaes conspicuas n'Europa Central, sobremanera pel hibiernu.

El so reclamu ye duru, nasal; y el so canto, zumbante, tamién nasal.

El so nial tien forma de taza, y ta forráu de liques, corteza, raigaños, tarmos, pelo y plumes; alluga de 5 a 7 güevos, puestos nuna niarada de mayu a xunu.

Aliméntase de granes ya inseutos, que prinda nel suelu.

Cría en Escandinavia y el nordés d'Europa, nos montes caducifolios. En iviernu atópase por toa Europa, sobremanera en montes de fayes, abedurios y abetos; puede formar bandaes enormes: dende docenes hasta millones d'exemplares.

## Galería d'imáxenes

Fringilla montifringilla 2 (Marek Szczepanek).jpg
Fringilla montifringilla 3 (Marek Szczepanek).jpg
Fringilla montifringilla.jpg
Fringilla montifringilla - Kajaani Finlande 222.jpg


## Notes y referencies
* Hume. Rob. 2002. *Guía de campu de les aves d'España y Europa*. Ediciones Omega ISBN 84-282-1317-8

## Referencies

## Enllaces esternos

* Ficha de la especie (PDF), por Javier Blasco-Zumeta.
Geothlypis flavovelata

***Geothlypis flavovelata*** ye una ave parúlida |endémica del nordeste de Méxicu. 

La so distribución acutase al sur de Tamaulipas y norte de Veracruz, en llagunes costeres salobres y preses. La Xunión Internacional pal Caltenimientu de la Natura considerala una especie n'estáu vulnerable.

Ta emparentada cercanamente con *[[Geothlypis trichas]]*, *[[Geothlypis beldingi]]* y *[[Geothlypis rostrata]]*. Dalgunos consideren que les cuatro especies formen una súper especie y de fechu podríen ser coespecíficas, anque dixebraes xeográficamente.

Los machos estremar de la mascarita nortiza peninsular (n'apariencia bastante asemeyada) porque la cabeza práuticamente namái tien negru (la mázcara) y mariellu, ente que'l color olivaceu namái s'estiende de la nuca escontra'l llombu. Les femes de les cuatro especies son difíciles de dintinguir ente sigo.

## Referencies
* Peterson, Roger Tory, y Edward L. Chalif. 2008. *Aves de México*. Guía de campu. Editorial Diana, Méxicu.
*Jon Curson, David Quinn, y David Beadle. 1994. *New World Warblers*. Helm Identification Guides, Londres, ISBN 0-7136-3932-6
* 

## Referencies

## Enllaces esternos
Grallaria bangsi

***Grallaria bangsi*** ye una especie d'ave de la familia *[[Grallariidae]]*, enantes incluyida na familia *[[Formicariidae]]*, endémica de la Sierra Nevada de Santa Marta, en Colombia.

## Hábitat
Vive nel nivel inferior del monte húmedu de monte, ente los 1.200 y 2.400 m d'altitú.

## Descripción
Mide 18 cm de llargor. El plumaxe de les partes cimeres en marrón olivaceu a oliva abuxáu, con aniellu ocular y lores blancos; el gargüelu ye de color ante ocráceo y les partes inferiores con estríes blanques y marrón oliváceo, el centru del banduyu blancu, lladrales marrón y color ante acaneláu so les coberteres alares y.

## Referencies
Grallaria escelsa

***Grallaria escelsa*** ye una especie d'ave na familia Grallariidae. Ye endémica de Venezuela. El so natural hábitat ye húmedos subtropicales o tropicales los montes montanos. Ta amenazada por perda d'hábitat.

## Referencies

## Enllaces esternos
*BirdLife Species Factsheet
*Stamps  (para Venezuela) con RangeMap
Grallaria kaestneri

El **tororoí de Cundinamarca** (*Grallaria kaestneri*) ye una especie d'ave de la familia *[[Grallariidae]]*, enantes incluyida na familia *[[Formicariidae]]*, endémica de Colombia.

## Hábitat
Vive nel monte nublu bien húmedu de l'aguada oriental del Cordal Oriental de los Andes, ente los 1.800 y 2.300 m d'altitú.

## Descripción
Mide 15,5 cm de llargor. Plumaxe pardu olivaceu escuru, con lores y aniellu ocular blancos; el gargüelu blancu opaca y el pechu oliva abuxáu con estríes delgaes blanques.

## Alimentación
Aliméntase d'inseutos, arañes y merucos, que recueye del suelu o valtando la foyarasca.

## Referencies
Grallaria przewalskii

***Grallaria przewalskii*** ye una especie d'ave na familia Grallariidae. Ye endémica de Perú. El so hábitat natural son les viesques de monte húmedes tropicales o subtropicales y zones previamente de viesques bien degradaes. Ta amenaciáu, el so estáu actual ye vulnerable.

## Referencies

## Enllaces esternos
Grallaria alleni

***Grallaria alleni*** ye una especie d'ave de la familia *[[Grallariidae]]*, enantes incluyida na familia *[[Formicariidae]]*, que s'atopa en Colombia y Ecuador.

## Hábitat
Vive nel monte de borrina, monte húmedu y el monte secundariu maduru nes estribaciones de los Andes, ente los 1.800 y 2.500 m d'altitú.

## Descripción
Mide 16 a 17 cm de llargor. Presenta corona y nuca grises; region loral y bigote gruesu blancucios, col bigote bordiáu, a cada llau, por una franxa fina escura. Tien manches blanques nel gargüelu en forma d'estríes o estrelles. Envés pardu oliváceo, partes inferiores ocracees, col pechu enllordiáu; el banduyu de color más claru.

## Alimentación
Aliméntase d'inseutos, como saltapraos (*[[Tettigoniidae]]*), d'otros artrópodos, como *[[Diplopoda]]* y de merucos de tierra, como *[[Oligochaeta]]*. Tamién caza xaronques.

## Reproducción
En cañes o marayos de vexetación a daqué más d'un m d'altor del suelu, constrúi con fueyes seques, raicilles o fragmentos de caña, un nial avolumáu, en forma de copa abierta, arrondada y daqué fonda. la fema pon dos güevos de color aguamarina. Dambos padres participen na incubación. Los pichones permanecen nel nial 15 a 17 díes dempués de nacer.

## Referencies
Grallaria rufocinerea

***Grallaria rufocinerea*** ye una especies d'ave de la familia *[[Grallariidae]]*, enantes incluyida na familia *[[Formicariidae]]*, que s'atopa en Colombia y Ecuador.

## Hábitat
Vive nel suelu y la soviesca de los montes primariu y secundariu y plantíos d'árboles, del Cordal Central de los Andes, ente los 1.950 y 3.150 m d'altitú.

## Descripción
Mide 16,5 cm de llargor. L'envés, la cabeza y el gargüelu son de color castañu acoloratáu ablondu; les partes inferiores son grises, el pechu y la rexón infracaudal gris escuru. El picu ye negru. 

## Referencies
Grallaricula cucullata

***Grallaricula cucullata*** ye una especie d'ave paseriforme de la familia Grallariidae, enantes incluyida na familia Formicariidae, que s'atopa en Colombia y Venezuela.

## Hábitat
Vive na soviesca de la árees más abiertes del monte nublu de los Andes, principalmente ente los 1.800 y 2.135 m d'altitú.

## Descripción
Mide 10,2 cm de llargor. La cabeza y el gargüelu son de color color anaranxáu y el restu del plumaxe ye un amiestu de marrón y gris, con una media lluna blanca na parte inferior del pescuezu. El picu ye anaranxáu.

## Subespecies
**Conopophaga cucullata cucullata*, Cordal Central
**Conopophaga cucullata venezuelana*, Cordal Oriental

## Referencies

## Enllaces esternos

*BirdLife International (2012) Species factsheet: ''Grallaricula cucullata''.
Grantiella picta

***Grantiella***, ye un xéneru monotípicu d'aves de la familia Meliphagidae (familia qu'integra la gran familia Meliphagoidea), tien una sola especie esistente, ***Grantiella picta***. 

## Distribución xeográfica
Ye una especie endémica d'Australia (ver mapa de distribución n'Australia en ficha d'ave).

## Referencies

## Enllaces esternos
Gymnorhinus cyanocephalus

***Gymnorhinus cyanocephalus*** ye una especie d'ave na familia Corvidae. Ye l'únicu miembru del xéneru ***Gymnorhinus***. Les sos proporciones xenerales son bien similares a les del cascanueces americanu- y ello pue ser consideráu una evolución converxente una y bones dambes aves ocupen nichos ecolóxicos similares. Ye de color azul-abuxáu siendo la so cabeza d'un color azul fondu y el so gargüelu más claru con pincelaes ablancazaes, les sos pates y picu son negros.

La especie alcuéntrase n'América del Norte dende Oregón nel centru hasta'l norte de Baxa California y pol esti estil l'oeste d'Oklahoma anque tamién suel aventurase más allá de diches zones cuando nun ye la temporada de reproducción. Vive nel pie de llombes en sitios con bosquecillos de pinos piñoneros de les especies *[[Pinus edulis]]* y *[[Pinus monophylla]]*.

Esta especie ye por demás sociable, de cutiu forma grandes bandaes de más de 250 aves, onde delles aves paecen actuar como vigías de la bandada.

## Referencies

## Enllaces esternos

* Pinyon Jay en HikeArizona.COM
* Pinyon Jay 
* Article & RangeMaps  InfoNatura, NatureServe
* Pinyon Jay photo gallery  VIREO
Hemignathus flavus

***Hemignathus flavus***, Amakihi de Oahu, ye una especie d'ave paseriforme de la familia *[[Fringillidae]]*. Ye endémica de la islla d'Oahu, Ḥawai.

## Sinonimia
**Nectarinia flava* (Bloxam)
**Hemignathus chloris*

## Descripción
La especie describióse per primer vegada por Andrew Bloxam como *Nectarinia flava*. Bloxam pudo ver y recoyer muestres en Oahu mientres taba nes islles de Hawai en 1825 como naturalista a bordu del HMS Blonde.

El machu ye de color mariellu intensu na parte de debaxo, fuertemente oldeáu cola parte cimera, de color verdosu. Les femes son más apagaes y tienen dos bandes prominentes nes ales. Tien un llargor total d'aproximao 4,5 pulgaes (11 cm).

## Hábitat
Tiende a permanecer nos montes montiegos húmedos d'Oahu. Puede ser reparáu fácilmente en dos parques principales, el Honouliuli Caltenga, y el Wa'ahila Ridge State Recreation Area. Suel permanecer nel monte d'orixe, pero, siquier en cierta midida, afacer a tipos de montes de los que nun ye orixinariu. Añera en zones montiegues urbanes, pero prefier los hábitats nativos onde abonda l'Acacia koa. Alcuéntrase principalmente a altitúes cimeres a los 1650&nbsp;pies (500&nbsp;m), pero en dellos valles de ciertes zones del so área de distribución puede atopase a altitúes menores.

## Alimentación y cría
Por cuenta de la forma del so picu, ye capaz de rallar cachos de corteza y llegar a los inseutos que constitúin toles proteínes de la so dieta. Tamién s'alimenta de néctar de Ohia (*[[Metrosideros polymorpha]]*), árbol de lehua, y en rares ocasiones d'azucre.

Les aves empareyense mientres la temporada de cría, qu'empieza a partir de mediaos d'avientu y termina a principios de marzu. El pequeñu nial ye de 2-4 pulgaes (5.1 a 10.2&nbsp;cm) d'anchu. La fema pon ente unu y dos güevos. En dos selmanes los güevos eclosionen, les críes nacen cubiertes de plumón marrón. Les aves tán llistes pa dexar el nial unes tres selmanes más tarde.

## Estáu de caltenimientu
Ta amenazada por perda de hábitat, por depredadores introducíos, y pola malaria aviar. Delles poblaciones, sicasí, paecen desenvolver una cierta resistencia a la malaria aviar, lo que podría esplicar la so recién espansión escontra árees de tierres baxes onde los mosquitos, propagadores de la enfermedá, son más comunes. Polo xeneral, paez muncho menos amenazáu qu'otros mieleros Ḥawaianos, lo que se reflexa na so condición d'especie vulnerable na Llista Colorada de la UICN.

## Referencies

## Enllaces esternos
Hemispingus goeringi

***Hemispingus goeringi*** ye una especie d'ave paseriforme, perteneciente al xéneru *[[Hemispingus]]* qu'integra la familia Thraupidae. Ye endémicu de los Andes venezolanos.

## Distribución y hábitat
Atópase en Los Andes del Mérida y norte del Táchira, nel oeste de Venezuela.
Habita nel estratu baxu de viesques montiegues húmedes d'altitú, principalmente ente los 2600&nbsp;y los 3200&nbsp;msnm, xeneralmente acomuñáu con bambú chusquea.

## Referencies

## Enllaces esternos

* Videos, semeyes y soníos de '''''''''' en The Internet Bird Collection.
* Soníos y mapa de distribución de '''''''''' en xeno-canto.
Hemitriccus furcatus

***Hemitriccus furcatus*** ye una especie d'ave paseriforme de la familia Tyrannidae. Ye endémica de Brasil.

## Distribución y hábitat
El so hábitat natural son los montes húmedos de tierres baxes, montes montiegos per debaxo del los 1.200 m d'altitú y xeneralmente carbes de bambú. Atópase nos estaos de Bahia, Minas Gerais, Rio de Janeiro y São Paulo.

Ta amenazáu pola perda del hábitat.

## Descripción
Mide 11 cm de llargor. El plumaxe del envés ye verde oliva, con barres negres nes ales; la cabeza parda o marrón con visos brillosos ablondos; el mentón y el gargüelu son blancucios; el pechu ye gris. La cola ye encruciada con puntes blanques y llinies escures.

## Alimentación
Aliméntase d'inseutos. Busca alimentu individualmente nos estratos baxo y medio, principalmente nes fueyes de bambú, onde atrapen les preses en vuelos curtios.

## Referencies

## Enllaces esternos

* BirdLife Species Factsheet.
Hemitriccus mirandae

El **titirijí de Miranda**  (*Hemitriccus mirandae*) ye una especie d'ave de la familia Tyrannidae, endémica del nordeste de Brasil.

## Hábitat
Vive nel monte secu de la Viesca atlántica montana, ente los 600 y 1.000 m d'altitú, prefiriendo concentraciones de palmes *[[Orbignya]]*. Ta amenazáu por perda d'hábitat.

## Descripción
Mide 9 a 10 cm de llargor. El plumaxe del envés ye de color oliváceo; les ales y la cola son corites con fleco oliva a amarellentaos; les terciaries presenten cantos bultables de color crema a blancuciu, según el banduyu y les coberteres infracaudales. Tien mejilla color mariellu ante cola área ocular más escura; l'iris ye de color canela.

## Alimentación
Aliméntase d'inseutos y otros invertebraos. Busca alimentu a un altor d'ente 1,5 y 10 m d'altor del suelu, preferentemente ente los 2 y 5 m.

## Referencies

## Enllaces esternos

*BirdLife Species Factsheet.
Herpsilochmus pectoralis

***Herpsilochmus pectoralis***, Tiluchí pectoral, ye una especie d'ave paseriforme de la familia Thamnophilidae endémica de Brasil.

## Distribución y hábitat
Esta especie ye endémica del nordeste de Brasil. Llocalmente ye común pero les sos árees de distribución tán fuertemente estazaes.

Los sos hábitats naturales son los montes de galería, los montes caducifolios y les zones arbustives de la caatinga. Ta amenazáu pola perda d'hábitat.

## Descripción
Mide 11 a 12 cm de llargor. El machu presenta banduyu blancu y una mancha negra nel pechu, según corona negra, mientres, les femes tienen el banduyu, pechu color naranxay la corona anaranxada. L'envés de dambos ye gris y les sos ales presenten puntos o barres negres y blanques.

## Referencies

## Enllaces esternos
*BirdLife Species Factsheet. (n'inglés)
Hirundo megaensis

La **golondrina de cola blanca** (*Hirundo megaensis*) ye una especie d'ave dientro de la familia Hirundinidae. Ye endémica d'Etiopía. 
El so hábitat natural ye'l carba tropical o subptropical de gran altor. Alcuéntrase amenazada pola destrucción del mesmu.

## Referencies
*

## Referencies

## Enllaces esternos
Hydrornis baudii

La **pita cabeciazul** o **pita de cabeza azul** (***Hydrornis baudii***) ye una especie d'ave paseriforme de la familia Pittidae endémica de Borneo. Ta en peligru pola perda d'hábitat.

## Descripción
Ye una pita de tamañu medianu, mide unos los 17&nbsp;cm de llargor. El plumaxe del machu ye de colores brillosos, la corona ye de color azul, la rexón auricular negra, el gargüelu blancu, l'envés de color coloráu castañal, la cola y el banduyu azul violeta y les ales negres marcaes con blancu. Los colores de la fema son más apagaos, l'envés y la cabeza son de color ante y la cola azul.

## Reproducción
Créese que ye un criador estacional, yá que s'atoparon aves en condiciones reproductives nel mediu del añu (marzu a xunu) y una fema que taba a puntu poner foi atopada en xunetu. Tamién foron atopaes aves nueves nos niales ente mayu y ochobre. El nial ye típicu de la familia, una cúpula redonda de fueyes con una entrada llateral, cerca o nel suelu. Nos niales esaminaos topáronse dos güevos.

## Distribución y hábitat
La especie yeendémical de la islla de Borneo. Habita en monte perennifoliu de tierres baxes. Polo xeneral vive per debaxo de los 600&nbsp;m, pero hai rexistros ensin verificar d'hasta 1200&nbsp;m.

## Referencies

## Enllaces esternos

----
Hydrornis schneideri

***Hydrornis schneideri*** ye una especie d'ave paseriforme de la familia Pittidae endémica de la islla de Sumatra. Foi redescubierta en 1988 n'habiendo nun reparase dende 1918.

## Sinonimia
**Pitta schneideri*

## Descripción
La pita de Schneider ye un páxaru principalmente terrestre con pates llargues y cola bien curtia, que mide alredor de 23&nbsp;cm de llargor corporal total. Presenta dimorfismu sexual. El plumaxe de la fema ye principalmente de tonos canela, salvo la cola que ye azul y la parte cimera de la cabeza que ye de color castañu anaranxáu. El machu sicasí tien les ales tamién de color azul claru. Dambos sexos tienen una llista ocular negra, y otra llista negra alredor del pescuezu, más ancha nos machos. El so picu ye rectu y buxu. Los xuveniles presenten un patrón similar pero de tonos abuxaos con llixos blancos en pileu y pechu.

## Distribución y hábitat
Alcuéntrase namái nos montes húmedos de monte del oeste de Sumatra (Indonesia). Ta amenazada pola perda d'hábitat.

## Referencies

## Enllaces esternos
Hylopezus auricularis

***Hylopezus auricularis*** ye una especie d'ave paseriforme perteneciente al xéneru *[[Hylopezus]]* qu'integra la familia Grallariidae. Ye endémica de Bolivia. 

## Distribución y hábitat
Vive na cuenca baxa del ríu Beni ente carbes y montes enfollagaos.

## Descripción
Mide 14 cm de llargor. Presenta corona gris, mázcara corita, lores blancos, gargüelu blancu bordiada por grandes rayes negres. El plumaxe de les partes cimeres ye de color marrón claru oliváceo, coles coberteras de la cola más pálides. Les plumes de vuelu son escures con borde oliva cráce y les coberteres de les ales color anaranxáu morenura. Cola acoloratada. Pechu color crema blancuciu con rayes negres; banduyu blancu con estríes de color marrón oiváceo a los llaos. De color ante so les coberteres de les ales.

## Sinonimia
**Grallaria auricularis*

## Referencies

## Enllaces esternos

* Videos, semeyes y soníos de '''''''''' en The Internet Bird Collection.
* Soníos y mapa de distribución de '''''''''' en xeno-canto.
Hylorchilus navai

**'Hylorchilus navai'') ye una especie d'ave paseriforme de la familia Troglodytidae endémica de Méxicu. El so hábitat natural ye'l monte húmedu y esta amenazáu pola perda del so hábitat.

## Referencies

## Enllaces esternos
* BirdLife Species Factsheet.
Hirundo atrocaerulea

.

***'''Hirundo atrocaerulea*** ye un pequeñu paseriforme dientro de la familia Hirundinidae. Les golondrines son similares n'hábitat y n'apariencia a otros insectívoros aéreos, como los aviones y los andarones, del orde Apodiformes. Reproduzse nel sur d'África y envierna nel norte d'Uganda y Kenia. Esta ave reproducir en pacionales elevaos y prefier les zones montiegues. Pel hibiernu, prefier les tierres abiertes, pero con arbustos y árboles. El nial suel tar alcontráu nuna superficie alta o nun furacu nel suelu.

## Descripción

Esta especie ye una pequeña golondrina que mide 18 a 25 cm. de llargu. Los adultos tienen un color azul metálicu escuru y una cola llargo y bífido, particularmente notable nel casu de los machos. Tienen plumes blanques nel banduyu inferior y nes bandes, daqué que se repara sobremanera nel cortexu. Con poca lluz, les golondrines azules paecen casi negres y poro, pueden ser confundíes coles del xéneru *Psalidoprocne spp.*, daqué qu'asocede nel so rangu de reproducción. Los mozos son d'un color marrón buxu y adquieren el color azul cuando maurecen. El so cantar ye un musical *bee-bee-bee-bee* mientres el vuelu.

## Comportamientu

Les golondrines azules aliméntense de pequeñes mosques de cuerpu llixeru y otros artrópodos mientres el vuelu. Les golondrines azules empiecen la temporada de reproducción escontra fines de setiembre y constrúin un nial con forma de taza con folla y campera nel interior de cuévanos, niales de gochu formigueru y vieyes mines. El sistema de reproducción nun ta bien entendíu, una y bones el mecanismu de crianza cooperativa viose en numberosos casos nesta especie. Los niales tán recubiertos d'una capa fina de campera, pelos d'animales y plumes blanques. De normal, ponen tres güevos blancos, guariaos 14 díes pola fema. Los pichones son alimentaos mientres aproximao 22 díes hasta qu'emplumecen. Una vegada qu'esto asocede, los mozos pasen los próximos díes alredor del nial, enantes de sumir. La mayoría de les golondrines azules tienen una segunda niarada enantes de tornar al so llugar d'envernía n'abril.

## Amenanzas

La especie ta clasificada como «vulnerable» por cuenta de la destrucción del so hábitat d'envernía y de reproducción. La población actual envalorada ye de cuatro mil individuos y ta escayendo.

## Referencies

## Enllaces esternos
*
Herpsilochmus pileatus

El **tiluchí pileado** (***Herpsilochmus pileatus***), tamién conocíu como **hormiguerito crestado** o **hormiguerito de Bahia**, ye una especie d'ave de la familia Thamnophilidae endémica de Brasil. Vive na unidá federativa de Bahia.

El so ambiente natural son montes secos tropicales o subtropicales, montes húmedos tropicales o subtropicales de tierres baxes o carbes húmedes tropicales o subtropicales. Ta amenazáu pola perda del so hábitat.

## Referencies

* BirdLife International 2004. Herpsilochmus pileatus. 2006 IUCN Red List of Threatened Species.  Downloaded on 26 July 2007.

## Enllaces esternos
* Ficha téunica especies d'aves.
Hypothymis coelestis

**Hypothymis coelestis** ye una especie d'ave na familia Monarchidae. Ye unu de los monarques más curiosos, cola so espectacular cresta azul y el so gran aniellu mariellu en redol al güeyu (los cualos nun se reparen na ilustración axunta). Aliméntase d'inseutos.

## Distribución y hábitat
Ye endémica de les Filipines.

El so hábitat natural son los montes húmedos subtropicales o tropicales. La población d'esta ave alcuéntrase en marcáu descensu, y según relevamientos recién solo alcuéntrase en 10 sitios. L'amenorgamientu estendío y continuo del so hábitat fai que la población quede por demás estazada y la so estatus ye consideráu vulnerable d'alcuerdu al Llibru Coloráu d'Aves Amenazaes d'Asia.

## Referencies

* del Hoyo, J., Elliott, A. and Sargatal, J. (2006) Handbook of the Birds of the World Volume 11: Old World Flycatchers to Old World Warblers. Lynx Edicions, Barcelona.
* Burnie, D. (2001) Animal. Dorling Kindersley, London.
* Mittermeier, R.A., Gil, P.R., Hoffmann, M., Pilgrim, J., Brooks, T., Mittermeier, C.G., Lamoreux, J. and Da Fonseca, G.A.B. (2004) Hotspots Revisited. CEMEX, Mexico City.

## Enllaces esternos

* Fueya de datos en BirdLife Species.
* 
* Videos del Monarca celeste na Internet Bird Collection.
Hypsipetes olivaceus

***Hypsipetes olivaceus*** ye una especie d'ave paseriforme de la familia Pycnonotidae endémica de la islla Mauriciu. 

Enantes incluyíase en *[[Hypsipetes borbonicus|H. borbonicus]]* como la subespecie *olivaceus*. Foi la especie tipu del xéneru obsoleto *Ixocincla*, qu'axuntaba a dellos bulbules d'apariencia similar de tola rexón del océanu Índicu.

Puede algamar un tamañu d'hasta 24 cm. Carauterízase polos sos güeyos d'intensu color mariellu-marrón, pates rosadas, y un picu naranxa con tonos mariellu. El so plumaxe ye polo xeneral abuxáu y oldea col so pileu de color negru. El plumaxe de los mozos ye de color marrón maciu. El so picu ye coritu.

## Ecoloxía y estáu de caltenimientu
La so dieta consiste d'inseutos, granes y frutos, especialmente les bagues madures del arbustu denomináu bandera española *[[Lantana camara]]* (especie non nativa)). Mientres el branu austral la fema pon dos güevos arrosaos nun nial que consiste en paya y raigaños. La incubación dura ente 14 y 16 díes.

En dómines anteriores, yera frecuentemente consumíu como platillo típicu en díes festivos. Darréu, les sos principales amenaces pasaron a ser la sustitución del so hábitat forestal por plantaciones de té (*[[Camellia sinensis]]*) y maleces invasores (ente elles *L. camara*, que los mesmos páxaros ayuden a espublizar) y la depredación pol macacu cangrejero introducíu (*[[Macaca fascicularis]]*) . A mediaos de la década de 1970, la población envalórase en 200 pareyes, pero depués detúvose'l descensu. Anguaño ye raru pero tien una población bastante estable; 280 pareyes foron cuntaes en 1993.

## Referencies

## Bibliografía
* 
* 

## Enllaces esternos

* Ficha en BirdLife species .
* Ficha en Avibase.
* Videos, semeyes y grabaciones sonores n'Internet Bird Collection .
*  en IUCN Red List maps .
* Grabaciones d'audiu en Xeno-canto .
----
Icterus bonana

***Icterus bonana*** ye una especie d'ave paseriforme de la familia Icteridae endémica de Martinica.

El so hábitat natural son les viesques seques, manglares y plantaciones. Ta amenazáu debíu al parasitismu de puesta y clasifícase como vulnerable na llista colorada de la IUCN. 

## Referencies

## Enllaces esternos

*BirdLife Especies, Ficha téunica. (n'inglés)
Incaspiza ortizi

El **incaspiza aligrís** (***Incaspiza ortizi***) ye una especie d'ave paseriforme usualmente allugáu na familia Emberizidae, anque guarda bien cercanu parentescu cola familia Thraupidae. Anguaño'l so allugamientu taxonómicu ye señalada como incertae sedis.

## Distribución y hábitat
Ye endémica de Perú. El so hábitat natural son les carbes tropicales y subtropicales de gran altitú. Esta especie alcuéntrase amenazada por cuenta de la perda d'hábitat.

## Referencies

## Enllaces esternos

*Ficha de la especie en BirdLife International
Cyanolyca nana

La **chara nana** (***Cyanolyca nana***)  ye una especie d'ave na familia Corvidae.
Ye endémica de Méxicu. El so hábitat natural son les viesques montiegues húmedes subtropicales o tropicales. Ye la menor de los miembros de la familia Corvidae, mide ente 20 a 23&nbsp;cm de llargu y pesa unos 41&nbsp;g. Alcuéntrase amenazada por perda d'hábitat.

## Referencies
Chlorodrepanis stejnegeri

***Chlorodrepanis stejnegeri*** ye una especie de mieleru ḥawaianu endémica de Kauai, Ḥawai.

## Descripción y estáu de caltenimientu
Les aves de dambos sexos son verdoses-amarellentaes con lorum negra y un gran picu curvado escontra baxo con forma de focete. El picu ye más llargu que'l de les otres trés especies de Amakihi y dacuando puede confundir la identificación asignando la especie Nukupuo de Kauai , que piénsase alcuéntrase estinguida. Al igual qu'otros mieleros, el Amakihi de Kauai alcuéntrase amenazáu por perda d'hábitat, especies invasores, y malaria aviar, anque nun foi tan afeutada como otres especies na subfamilia.

## Referencies

## Enllaces esternos

* ''BirdLife Species Factsheet''.
* Videos, semeyes y soníos del amakihi de Kauaʻi ʻ en *Internet Bird Collection*.