Cristina Narbona

**María Cristina Narbona Ruiz**  ye una economista, profesora universitaria y política española. Foi, dende abril de 2004 hasta abril de 2008, ministra de Mediu Ambiente. Dende 2017 ye la presidenta del PSOE.

## Biografía

Vivió n'Italia cola so familia mientres doce años, yá que el so padre, Francisco Narbona González, yera periodista y foi nomáu en 1964 corresponsal de Radio Nacional d'España en Roma, ente que tamién la so madre María Francisca Ruiz Cortés yera corresponsal nesa mesma ciudá del diariu *[[Diariu Pueblu|Pueblo]]*. Doctorar en Ciencies Económiques pola Universidá de Roma. Tornó a España en 1975, dedicándose a la docencia na Universidá de Sevilla.

## Trayeutoria

Venceyada al PSOE —anque nun s'afilió al mesmu hasta 1993—, en 1982 foi nomada viceconseyera d'Economía de la Xunta d'Andalucía nel primer gobiernu autonómicu. Nos socesivos gobiernos presidíos por Felipe González ocupó puestos de direición nel Bancu Hipotecariu, foi direutora xeneral de la Vivienda del Ministeriu d'Obres Públiques en 1991 y secretaria d'Estáu de Mediu Ambiente y Vivienda en 1993.

Nes eleiciones de 1996 foi escoyida diputada al Congresu pola circunscripción eleutoral d'Almería. En 1999 presentóse y foi escoyida conceyal pol PSOE nel Conceyu de Madrid, de la que s'incorporó a la Comisión Executiva Federal del PSOE de la mano de José Luis Rodríguez Zapatero. Escoyida en 2004 de nuevu diputada pola circunscripción de Madrid, la victoria socialista nes eleiciones xenerales y el nomamientu de Rodríguez Zapatero como presidente del Gobiernu dexáron-y ser nomada ministra de Mediu Ambiente.

### Ministra de Mediu Ambiente

Nel so llabor al frente del Ministeriu propúnxose como oxetivu'l cumplimientu per España del Protocolu de Kyoto, suspendió'l proyeutu del tresvase de l'agua del ríu Ebro del PHN escurríu na llexislatura anterior escontra'l sureste peninsular apostando pola construcción de desaladores y l'aprovechamientu de los recursos hídricos de cada territoriu p'arreglar la escasez d'agua, modificó'l tresvase del ríu Júcar al Vinalopó ya impulsó un proyeutu d'ampliación del usu de les enerxíes anovables. Ye partidaria del zarru progresivu de toles centrales nucleares esistentes n'España. 

Ente los proyeutos entamaos, destaca la *Estratexa pa la Sostenibilidá de la Mariña* que presentó n'ochobre de 2007, que se plantegaba como oxetivos la recuperación de zones costeres esplotaes, apostando por *frenar la intensa masificación na mariña y combatir los efeutos del modelu de desenvolvimientu intensivu y la ocupación intensiva*. Esta *Estratexa* cuntaba cola baltadera de construcciones illegales na zona de dominiu públicu marítimu-terrestre de les mariñes. Anque la Llei de Mariñes databa de 1988, sol so ministeriu foi cuando s'empezar realmente a aplicar. Surdieron fuertes intereses -económicos y diplomáticos- pos países como Alemaña y Reinu Xuníu quexar de que los sos conciudadanos nun fueren informaos de la situación irregular al adquirir les sos propiedaes), recibiendo por ello fuertes crítiques.  Pocu dempués, na segunda llexislatura de José Luis Rodríguez Zapatero anidióse esta política en siendo relevada.

En 2007, tres el fracasu de los socialistes madrilanos nes eleiciones autonómicu y municipal y la dimisión forzada de Rafael Simancas foi presidenta de la Comisión Xestora del Partíu Socialista de Madrid hasta la eleición del nuevu secretariu xeneral en 2008.

Tres les eleiciones de 2008, foi relevada como ministra por Elena Espinosa y nomada embaxadora d'España ante la OCDE. El selmanariu *[[Time]]* incluyó a Narbona ente los líderes que taben camudando'l mundu en materia de mediu ambiente. Sicasí, la so xestión coles desaladoras y les plantes potabilizadoras de l'agua del mar foi bien revesosa y discutiniu. Seique por ello, la xestión de la nueva ministra carauterizar por una marcha tras na mayor parte de los proyeutos llevaos a cabu por Narbona y el so equipu, anque les principales ONG ecoloxistes españoles espresaron nuna rueda de prensa conxunta que Narbona *foi la meyor titular de Mediu Ambiente que tuvo España* y, ensin ella, la xestión d'esti departamentu *'nun va ser igual*.

En 2012, Narbona publicó xunto col periodista Jordi Ortega, el llibru *La enerxía dempués de Fukushima* (Ediciones Turpial) nel que defende'l final de la enerxía nuclear tres el accidente nuclear de Fukushima I. Dende avientu de 2012 ye conseyera del Conseyu de Seguridá Nuclear

## Ver tamién

*Conseyu de Ministros d'España (VIII Llexislatura)

## Referencies

## Enllaces esternos

*Biografía nel Diariu El Mundo.
*Entrevista na revista ''Fusión''
*Entrevista nel Diariu El País
*Entrevista en Tele Madrid
*Entrevista nel Diariu Público Público, 02/09/2008.

.