Lichenostomus flavicollis

***'''Lichenostomus flavicollis*** ye una especie d'ave de la familia Meliphagidae. Ye similar en comportamientu y aspeutu al mieleru d'oyíos blancos y ye endémica de de la islla australiana de Tasmania. Foi consideráu oficialmente como una plaga pa los güertos.

## Taxonomía
La especie foi de primeres descrita pol ornitólogu francés Louis Jean Pierre Vieillot en 1817, quien en principiu lo clasificó dientro de la familia *[[Melithreptus]]*. El so epítetu provién del llatín, siendo *flavus* mariellu y *collis* gargüelu. Otru nome vernáculu (común) pol que se-y conoz ye Come-frutos verde.

## Descripción
Trátase d'una ave de tamañu mediu dientro de los Mieleros con una cola relativamente llarga. Xeneralmente pesa en redol a los 31 gramos y el so tamañu mediu ye de 31 centímetros. El plumaxe ye d'un brillante verde oliva cola cabeza platiada o grisacea y el gargüelu mariellu. Los güeyos tán enmarcaos por mariellu y los cantares de les plumes de les ales tamién son marielles. El picu ye negru y los güeyos son d'un fondu colloráu rubín. Les femes son más pequeñes que los machos y los mozos son similares a los adultos pero más pálidos.

## Distribución y hábitat
El mieleru de pescuezu mariellu ye abondo común y espándese por toa Tasmania, la islla King y el grupu Furneaux. La especie ta bien estendida y nun se considera amenazada.

El so hábitat natural ye'l monte templáu y les carbes de la mariña. Prefier los montes esclerófilos, tanto húmedos como secos, pero tamién ocupa otros hábitats como los montes alpinos d'ocalitu, los montes abiertos d'ocalitu, el monte tropical y les carbes costeres. Tamién ye posible atopalos nos campos de golf, güertes, parques y xardinos.

## Comportamientu

El mieleru de pescuezu mariellu ye territorial y abondo agresivu con otros mieleros, como los pardalótidos, chifladores doraos y tordes paniegues grises, a los qu'escuerre hasta espulsalos del so territoriu.

#### Alimentación
El Mieleru de pescuezu mariellu aliméntase principalmente d'artrópodos, daqué de nectar, y n'ocasiones de frutes y granes. La especie baxa al suelu a por comida xeneralmente solos o por pareyes. 

#### Reproducción
La reproducción tien llugar d'agostu a xineru. Mientres la temporada d'apareyamientu, les femes mover a los territorios de los machos. El nial suel tar a 1 metru del suelu nun arbustu baxu, pero dacuando pueden allugase a 10 metros del suelu ente la xamasca. El nial ye construyíu pola fema a base de yerba, cachos de corteza, fueyes y teles d'araña y reforzáu con fibres de los árboles, llana y piel. Esta especie ye conocida por llograr pelo pa los sos niales d'animales vivos como caballos, perros o persones. La fema guara los güevos y alimenta a les crias
. Polo xeneral pon dos o trés güevos rosados y el periodu d'incubación ye d'aproximao 16 díes. La fema guara los güevos ella sola y tamién alimenta ella sola a les críes, que van permanecer en redol a 16 díes nel nial. El machu va espulsar a la fema y a les críes cuando sían abondo madures pa colase (xeneralmente en redol a les 3 selmanes). Esta especie ye xeneralmente parasitada polos cuquiellos.

#### Llamaes
El Mieleru de pescuezu mariellu realiza una gran variedá de cantares, qu'inclúin cantares d'apareyamientu, utilizáu p'atraer a la so pareya y pa proclamar la propiedá d'un territoriu. La llamada varia xeográficamente pero esencialmente consiste nun runfíu del tipu *chur-uk, chur-uk* o un berru como *de-wit* y ye utilizáu mientres la temporada de cría.
. Otra llamada habitual ye un repetitivu *tonk, tonk, tonk* o *tchook, tchook*. 


## Referencies