open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Albaldah

**Albaldah** (π Sagittarii / π Sgr / 41 Sagittarii) ye la sesta estrella más brillosa de la constelación de Saxitariu con magnitú aparente +2,88. Alcuéntrase a 509 años lluz de distancia del Sistema Solar.

Albaldah ye una estrella xigante lluminosa blancu-mariella de tipu espectral F2II/III y temperatura superficial de 6590 ± 50 K.
Unes 1000 vegaes más lluminosa que'l Sol, la so edá envalórase en 67 millones d'años.
Nun diagrama de Hertzsprung-Russell (onde se representa lluminosidá d'estrellar frente a la temperatura), Albaldah alcuéntrase nuna zona a partir de la cual les estrelles desestabilícense y empiecen a púlsar como estrelles variables cefeides. Piénsase que nun millón y mediu d'años aproximao, Albaldah va entrar a formar parte d'esti grupu.

Albaldah tien dos compañeres próximes. **Albaldah B** alcuéntrase a 0,1 segundos d'arcu de la estrella principal (**Albaldah A**), lo qu'equival a una distancia mínima de 13 UA. La otra compañera, **Albaldah C**, ta a 0,4 segundos d'arcu o una distancia mínima de 57 UA, y piénsase que ye una estrella de tipu B9.

Tando cerca de la eclíptica, Albaldah dacuando ye despintáu pola Lluna y dacuando por planetes. El próximu planeta que la despintará va ser Venus el 17 de febreru de 2035.

## Referencies
Alderamin

**Alderamin** (Alfa Cephei / α&nbsp;Cep / 5&nbsp;Cep) ye una estrella asitiada na constelación de Cepheus, la más brillosa de la mesma con magnitú aparente +2,43. El so nome provién de la contraición de la frase árabe **الذراع اليمن** *að-ðdirā‘ al-yaman*, que la so traducción ye «el brazu derechu».

A 49 años lluz de distancia del Sistema Solar, Alderamin ye una subxigante blanca de tipu espectral A7IV con una temperatura efectivo de 7600&nbsp;K. La so lluminosidá ye 20 vegaes mayor que la del Sol y el so radiu ye 2,5 vegaes el radiu solar. Como otres estrelles asemeyaes, ye llixeramente variable con una oscilación nel so rellumu de 0,06 magnitúes; ta catalogada como una variable Delta Scuti. La so velocidá de rotación ye bien alta, de siquier 246&nbsp;km/s, completando un xiru en menos de mediu día; esta rápida rotación aparentemente tornaría la diferenciación d'elementos químicos usualmente reparada n'estrelles d'esti tipu. Emite una cantidá de radiación X similar a la del Sol, que xunto con otros indicadores suxer la esistencia d'una considerable actividá magnética, daqué inesperáu (anque non del tou inusual) nuna estrella de tipu A que, amás, ye un rotador rápidu. Estrelles d'esta masa yá nun tener la envoltura convectiva fonda típica de les estrelles de secuencia principal inferior, y que ye la que se supón caltién el campu magnéticu intensu nelles.

Por cuenta de la precesión de la Tierra, Alderamin marcó'l polu norte celeste hai unos 20.000 años y volverá señalalo hacia l'añu 7500 de la nuesa era.

## Ver tamién
* Llista d'estrelles más brilloses
* Llista d'estrelles brilloses más cercanes

## Referencies

* Datos astronómicos de Alderamin (SIMBAD)
* Alderamin (Alcyone) 
* Alderamin (Stars, Jim Kaler)
Aldhafera

**Aldhafera** o **Adhafera** ye'l nome de la estrella **ζ Leonis** (ζ Leo / 36 Leonis / HD 89025) na constelación de Leo. Con magnitú aparente +3,44 ye la séptima estrella más brillosa de la constelación.

## Nome
**Aldhafera**, nome procedente del árabe *Ad-Dafirah*, significa «rizu». Curiosamente paez ser que orixinalmente'l rizu referíase la vecina constelación de Melota de Berenice y non a la melena del lleón, onde de fechu ta asitiada la estrella.

## Carauterístiques físiques
Aldhafera ye una xigante blancu-mariella de tipu espectral F0III. Les xigantes de tipu F son bien escases, yá que son estrelles en rápida transición ente la secuencia principal y la fase de xigante. Fai namái un millón d'años —bien pocu tiempu na escala de la evolución estelar—, Aldhafera yera una estrella de la secuencia principal de tipu A y, dientro d'otru millón d'años, va tresformar nuna xigante naranxa, tomándose unos 100 millones d'años enantes de convertise nuna xigante colorada.
Anguaño tien una temperatura superficial de 7030 K, rellumando con una lluminosidá 207 vegaes mayor que la del Sol.
El so radiu ye unes 10 vegaes más grande que'l radiu solar y rota a una velocidá de 84 km/s, emplegando menos de 6 díes en completar un xiru sobre sigo mesma.

Aldhafera forma una doble óptica cola estrella 35 Leonis, dambes separaes 5 minutos d'arcu. Sicasí, dambes estrelles nun tán rellacionaes yá que mientres 35 Leonis alcuéntrase a 100 años lluz de distancia, Aldhafera alcuéntrase a 260 años lluz del Sistema Solar. Esta última forma parte de la corriente d'estrelles de l'Asociación estelar del sietestrellu.

## Referencies
Aldhanab

**Aldhanab** o **Al Dhanab** (γ Gruis / γ Gru / HD 207971) ye la tercera estrella más brillosa de la constelación de Grus, la grulla, dempués d'Al Nair (α Gruis) y β Gruis. El so nome provién del árabe الذنب *al-Dhanab*, que significa «la cola», pos pa los antiguos árabes la estrella formaba parte de la cola del Pexe Austral. Tamién recibe'l nome tradicional de **Ras Alkurki**, del árabe رأس الكركي *ra's al-kurki*, «la cabeza de la grulla». De magnitú aparente +3,00, alcuéntrase a 203 años lluz de distancia. 

Aldhanab ye una xigante azul de tipu espectral B8III, con una temperatura efectivo de 12.400 K. Ye 390 vegaes más lluminosa que'l Sol —incluyendo la radiación emitida nel rangu del ultravioleta— y el so radiu ye 4,3 vegaes más grande que'l radiu solar.
Xira sobre sigo mesma con una velocidá de rotación igual o mayor de 57 km/s, implicando un periodu de rotación de menos de 3,8 díes.

Con una masa averada cuatro veces mayor que la masa solar, la edá de Aldhanab envalórase en 125 millones d'años. Como estrella xigante que ye, llegó a la fin de la fusión del hidróxenu nel so interior. Con un nucleu inerte d'heliu va empezar a evolucionar rápido escontra una xigante colorada muncho más brillosa. N'última instancia va convertir nuna nana blanca de carbonu-oxíxenu, éstos elementos resultantes de la fusión del heliu.

## Referencies
Aldhibah

**Aldhibah** (ζ Draconis / ζ Dra / 22 Draconis) ye una estrella na constelación del Dragón de magnitú aparente +3,17. El so nome provién del árabe الذئبين *al-Dhibain* y significa «los dos llobos», en referencia a esta estrella y a η Draconis, que de la mesma recibe'l nome d'Aldhibain. Anque les dos estrelles tán visualmente cerca nun tán físicamente rellacionaes. Aldhibah alcuéntrase a 340 años lluz del Sistema Solar.

Catalogada como una xigante blancu-azulada de tipu espectral B6III, Aldhibah tien una temperatura efectivo de 12.900 K y una lluminosidá 1150 vegaes mayor que la lluminosidá solar. Temperatura y lluminosidá dexen inferir el so radiu, 6,8 vegaes más grande que'l radiu solar, según la so masa, entendida ente 4,5 y 5 mases solares. D'alcuerdu a los modelos d'evolución estelar, Aldhibah ta rematando la fusión del so hidróxenu internu, polo qu'en cierto ye una subxigante y non una estrella xigante. La so velocidá de rotación de 43 km/s, que se correspuende con un periodu de rotación de menos de 8 díes, ye lenta pa una estrella de les sos carauterístiques, lo que suxer que la so exa de rotación ta aproximao empobináu escontra nós.

## Referencies

* Zeta Draconis (SIMBAD)
* Al Dhibain Posterior (Jim Kaler, Stars)
Aldhibain

**Aldhibain** (η Draconis / η Dra / 14 Draconis) ye la segunda estrella más brillosa de la constelación de Draco dempués d'Etamin (γ Draconis). El nome d**'Aldhibain** remanez del árabe الذئبين *al-Dhibain* y significa «los dos llobos». La estrella ζ Draconis, visualmente cerca pero ensin una rellación real con Aldhibain, recibe'l nome, bien asemeyáu, d'Aldhibah. De magnitú aparente +2,73, Aldhibain alcuéntrase a 88 años lluz del Sistema Solar.

Aldhibain ye una xigante mariella de tipu espectral G8IIIb de 5000 K de temperatura, que la so lluminosidá ye 61 vegaes mayor que la del Sol. El so radiu, non tan grande pa ser una estrella xigante, ye 9,8 vegaes mayor que'l radiu solar —valor llográu a partir de la midida del so diámetru angular, 0,0038 segundos d'arcu—. Xira bien amodo alredor de la so exa, con un periodu de rotación d'unos 400 díes.
Amuesa un conteníu metálicu inferior a la solar ([Fe/H] = -0,17).
Al igual qu'otres estrelles asemeyaes, Aldhibain emite rayos X sele y paez ser llixeramente variable, recibiendo la denominación de variable provisional NSV 7713.

Aldhibain tien una tenue acompañante a 53 segundos d'arcu de magnitú 8,8. Ye una nana naranxa de tipu K1V dixebrada siquier 140 UA de la componente principal con un periodu orbital de, siquier, 1000 años.

## Referencies
Alfa Antliae

**Alfa Antliae** (α Ant / HD 90610 / HR 4104) ye la estrella más brillosa na constelación d'Antlia, la máquina neumática, con magnitú aparente +4,48. Alcuéntrase a 366 años lluz de distancia del Sistema Solar.

Alfa Antliae ye una xigante naranxa de tipu espectral K4III con una temperatura superficial entendida ente 3990 y 4100 K. La incertidume na temperatura fai que la so lluminosidá tampoco pueda ser precisada, yá qu'al menguar la temperatura la cantidá de radiación infrarroxo invisible emitida ye mayor; si la temperatura más alto ye la correuta, Alfa Antliae ye 480 vegaes más lluminosa que'l Sol, ente que si ser la temperatura más baxo, la so lluminosidá aumenta hasta 555 vegaes la lluminosidá solar.
La midida del so diámetru angular —3,63 milisegundos d'arcu— revela que ye una xigante de gran tamañu, con un radiu 57 vegaes más grande que'l del Sol.

Tampoco se sabe con certidume en que fase de la so evolución alcuéntrase. Nun ta nuna fase estable, yá que paez ser una estrella variable que recibe la denominación de variable provisional NSV 4862. Con una masa envalorada de 2,2 mases solares y una edá averada de 1000 millones d'años, probablemente ta aumentando en rellumu con un nucleu inerte de carbonu enantes de tresformase nuna variable Mira. 

## Referencies
Alcor (estrella)

**Alcor** ye'l nome de la estrella 80 Ursae Majoris (80 UMa / g Ursae Majoris / HD 116842) na constelación del sietestrellu.
Dichu títulu puede tener el mesmu orixe que'l d'Alioth (ε Ursae Majoris).

Otru nome utilizáu pa designar a esta estrella foi **Suhā**, «la escaecida» o «la perdida», yá que namái ye perceptible pa un observador sollerte; **Al Sahja** yera otra forma d'esti nome.
Coles mesmes apaez como **al "Khawwar"**, «la débil» —en comparanza a la vecina Mizar (ζ Ursae Majoris)—, nuna llista de nomes árabes d'estrelles publicada en 1895.
 
Nel norte d'Alemaña 80 Ursae Majoris foi llamada **der Fiende**, «la venada», ente que na Alemaña inferior conocer como **Dumke** o, en Holstein, como **Hans Dümken**.
Los húngaros denominar **Göntzol**.
Finalmente, en China recibía'l títulu de **Foo Sing**, la estrella secundaria».

## Carauterístiques
De magnitú aparente +3,99, ye una estrella blanca de la secuencia principal de tipu espectral A5V. La so temperatura superficial ye de 8000 K y ye 12 vegaes más lluminosa que'l Sol. La so velocidá de rotación ye de 218 km/s, 100 vegaes más rápida que la del Sol. Amás, ye una estrella llixeramente variable.

Alcor ta dixebrada 11,8 minutos d'arcu de Mizar (ζ Ursae Majoris) y el poder estremar a estos dos estrelles a simple vista constitúi un exerciciu clásicu d'agudez visual. Físicamente les dos estrelles tán dixebraes un cuartu d'añu lluz, y anque los sos movimientos propios indiquen que se mueven xuntes, nun ta claru si formen un verdaderu sistema binariu o si namái son compañeres óptiques como se pensara hasta agora.

De la mesma, la mesma Alcor ye una binaria cercana. El rellumu de la estrella acompañante dexa deducir qu'ésta ye una nana colorada de tipu M3. Con una separación mínima de 25 UA al respective de Alcor, tarda siquier 90 años en completar una órbita alredor del so brillosu compañera.

Al igual qu'otres estrelles de la constelación —ente les qu'amás de Mizar atópense Merak (β Ursae Majoris), Alioth (ε Ursae Majoris) y Megrez (δ Ursae Majoris)— forma parte de l'Asociación estelar del sietestrellu, conxuntu d'estrelles con un orixe común y que tienen un movimientu similar pel espaciu.

## Referencies
Alcíone (estrella)

**Alcíone**, **Alcyone** o **Alcyon** (η Tauri / η Tau / 25 Tauri) ye la estrella más brillosa del cúmulu abiertu de les Pléyades na constelación de Tauru. La so magnitú aparente ye +2,85 y alcuéntrase a unos 440 años lluz de distancia.

## Nome
Alcíone representa nel firmamentu a una de les siete pléyades, fíes d'Atles y Pléyone.
Los antiguos árabes llamaron a esta estrella *Al Jauz*, «la nuez», *Al Jauzah* o *Al Wasaṭ*, «la central», y *Al Naʼdir*, «la brillosa». El 
Darréu, Al Achsasi añadió a esta llista'l nome de *Thaur al Thurayya*, lliteralmente «el Toru del Pléyades», probablemente un títulu corriente na so dómina.

En Babilonia η Tauri señalaba la cuarta constelación eclíptica, *Temennu*, «la Primer Piedra».
Na India esta estrella constituyía la unión ente les nakshatres Krittikā y Rohinī, ya individualmente yera *Amba*, «la Madre».

## Carauterístiques físiques
Alcíone ye una estrella múltiple que la so componente principal, **Alcíone A**, tien una lluminosidá 2400 vegaes mayor que la lluminosidá solar y una temperatura superficial de cerca de 13.000 K. Ye, de la mesma, una binaria eclipsante compuesta por dos estrelles xigantes de tipu espectral B separaes 0,031 segundos d'arcu. La gran velocidá de rotación de Alcíone A —más de 200 km/s— provoca que sala despidíu gas dende'l so ecuador, formando un discu alredor de la estrella, siendo Alcíone A una estrella Be.

En redol a Alcíone A hai trés compañeres estelares. **Alcíone B** y **Alcíone C** son dos estrelles blanques de tipu espectral A0V y magnitú 8, dixebraes de la estrella principal 117 y 181 segundos d'arcu respeutivamente. Alcíone C ye una variable Delta Scuti, que'l so rellumu bazcuya ente magnitú +8,25 y +8,30 nun periodu de 1,13 hores.
La tercera acompañante, **Alcíone D**, ye una estrella de la secuencia principal de tipu F2 de magnitú +8,7 separada 191 segundos d'arcu de la componente A.

## Referencies

## Enllaces esternos
Alfa Caeli

**Alfa Caeli** (α Cai / HD 29875 / HR 1502) ye la estrella más brillosa de la constelación Caelum, el cincel, con magnitú aparente +4,44. Alcuéntrase a 66 años lluz de distancia del Sistema Solar. 

Alfa Caeli ye una estrella binaria que les sos componentes, separaes visualmente 6 segundos d'arcu, son una estrella mariella de la secuencia principal y tipu espectral F2V, y una tenue nana colorada de magnitú +12,5 y tipu M0.5V. La estrella mariella principal, **Alfa Caeli A**, tien una temperatura efectivo de 7100 K y ye 5,2 vegaes más lluminosa que'l Sol. Con un radiu un 50% mayor que'l radiu solar, los sos parámetros son similares a η Corvi, anque a diferencia d'ésta última, Alfa Caeli ye una estrella que foi pocu estudiada. El periodu de rotación de dambes estrelles ye tamién paecíu y muncho más corto que'l del Sol, yá qu'Alfa Caeli completa un xiru cada 1,4 díes —a lo más—, ente que'l Sol emplega 27 díes en faelo.

**Alfa Caeli B**, con una temperatura de 3800 K, tien una masa de 0,3 mases solares, lo que trai una lluminosidá bien baxa, malapenes el 1% de la que tien el Sol. Ye una estrella acandilante como Proxima Centauri o UV Ceti, con erupciones impredicibles qu'aumenten el so rellumu nuna magnitú o más. La separación real ente Alfa Caeli A y Alfa Caeli B nun se conoz con exactitú, yá que la so separación visual malapenes camudó nos postreros 110 años.
El sistema tien una edá averada de 1000 millones d'años.

## Referencies
Alfa Camelopardalis

**Alfa Camelopardalis** (α Cam / 9 Camelopardalis / HD 30614) ye la tercera estrella más brillosa de la constelación de Camelopardalis —la xirafa—, tres β Camelopardalis y CS Camelopardalis, con magnitú aparente +4,26. Ye una estrella bien alloñada del Sistema Solar, de que la so distancia nun esiste una midida precisa. Si, como tradicionalmente consideróse, Alfa Camelopardalis ye una estrella fuxitiva del cúmulu NGC 1502, alcuéntrase a unos 3200 años lluz; sicasí, la distancia llograda a partir de la paralax midida pol satélite Hipparcos, conduz a un valor enforma mayor, en redol a 7000 años lluz. 

Alfa Camelopardalis ye una superxigante azul de tipu espectral O9.5Iae. Ye una estrella bien caliente, con una temperatura superficial de 30.000 K. Considerando 3200 años lluz la distancia que nos dixebra d'ella, la so lluminosidá —incluyida la enerxía radiada nel ultravioleta— ye equivalente a 676.000 soles, siendo una de les estrelles más lluminoses de la Vía Lláctea.
Pierde masa estelar a razón de 6 millonésimes de la masa solar cada añu.
Tien una masa envalorada de 38 mases solares —otres fontes señalen una masa ente 25 y 30 vegaes la del Sol—, siendo'l so destín últimu acabar los sos díes esplotando como una brillosa supernova.

## Ver tamién
* Llista d'estrelles más masives

## Referencies
Alfa Apodis

**Alfa Apodis** (α Aps / HD 129078 / HR 5470) ye la estrella más brillosa de la constelación d'Apus, l'ave del paraísu, con magnitú aparente +3,83. Alcuéntrase a 411 años lluz de distancia del Sistema Solar.

Alfa Apodis ye una xigante naranxa que'l so tipu espectral varia según la fonte consultada ente K2.5III y K5III. D'alcuerdu a ello, la so temperatura superficial taría entendida ente 4256 K (si'l so tipu ye K2.5) y 4100 K (si ye K5). Nel primer casu, la so lluminosidá ye equivalente a 750 soles y el so radiu ye unes 49 vegaes más grande que'l radiu solar. Nel segundu casu (tipu K5), la so lluminosidá aumenta hasta 910 soles y el so radiu sería 60 vegaes mayor que'l radiu solar. Comoquier, Alfa Apodis ye una xigante más o menos corriente —como munches otres estrelles visibles nel firmamentu— en que'l so nucleu tien llugar la fusión del heliu.
Nel entamu de la so vida tenía una masa ente 4 y 5 vegaes la masa solar; nun futuru, una vegada desapósiese de les sos capes esteriores, va terminar los sos díes como una nana blanca.

## Referencies

* Alfa Apodis - star (SIMBAD)
* Alpha Apodis (Stars, Jim Kaler)
Alfa Arae

**Alfa Arae** (α Ara / HD 158427 / HR 6510) ye la segunda estrella más brillosa na constelación d'Ara con magnitú aparente +2,85, apenes 0,01 magnitúes menos brillosa que β Arae. Recibe'l nome tradicional, pocu utilizáu, de **Tchou** o **Choo**, del chinu mandarín 杵 *chǔ* y que'l so significáu ye «mano del almirez». Alcuéntrase a 242 años lluz de distancia del Sistema Solar.

## Carauterístiques
Alfa Arae ye una estrella blancu-azulada de la secuencia principal de tipu espectral B2Vne que la so lluminosidá ye 2900 vegaes mayor que la lluminosidá solar. Con una temperatura superficial de 22.000 K, el so radiu ye siquier 3 vegaes más grande que'l del Sol y la so masa ye unes 8 vegaes mayor que la masa solar.

Coles mesmes, Alfa Arae entra dientro de la subclase d'estrelles Be, yá que radia llinies d'emisión d'hidróxenu que provienen d'un gruesu discu circumestelar qu'arrodia la estrella. Al tar el discu asitiáu práuticamente de perfil, escurez parte de la estrella, y les absorciones del mesmu se superponen nel espectru de la estrella. La esistencia del discu ta rellacionada cola alta velocidá de rotación de la estrella, de siquier 298 km/s, pero que puede algamar los 470 km/s nel so ecuador —na llende de la velocidá que provocaría la rotura de la estrella—. Esto, xuníu al vientu estelar, fai que la estrella pierda masa, magar el procesu real de formación del discu ye entá desconocíu.

Una estrella de tipu K0IV a 55,6 segundos d'arcu paez ser una compañera óptica que nun tien rellación física con Alfa Arae.

## Ver tamién
* Estrella Be

## Referencies
Alfa Circini

**Alfa Circini** (α Cir / HD 128898 / HR 5463) ye la estrella más brillosa de la constelación de Circinus, el compás, con magnitú aparente +3,19. Alcuéntrase a 53,5 años lluz de distancia del Sistema Solar.

Por cuenta del so peculiar espectru, Alfa Circini ye una estrella difícil de catalogar. Formalmente ye de tipu espectral A7VpSrEuCr, una estrella blanca de la secuencia principal cola *p* denotando «peculiar» y les lletres finales indicando niveles altos d'estronciu, europiu y cromu. Anque tamién foi clasificada como F1Vp, la so temperatura superficial de 8000 K suxer tipu A7. La so lluminosidá ye 11 vegaes mayor que la del Sol.

La principal carauterística d'Alfa Circini ye que ye una variable Alfa2 Canum Venaticorum. Esti tipu de variables presenten fuertes campos magnéticos alcontraos en manches na superficie de la estrella, onde procesos d'espardimientu y elevación aumenten los niveles de ciertos elementos. El so rellumu varia ente magnitú 3,18 y 3,21. Amás ye una estrella pulsante onde periodos bien curtios (del orde de 6 minutos) sobreponer al periodu de rotación de la estrella (4,48 díes).

Alfa Circini ye una estrella binaria, con una acompañante a 15,6 segundos d'arcu. Trátase d'una nana naranxa de tipu espectral K5V y magnitú 8,47 que orbita siquier a 260 UA con un periodu orbital de 2600 años a lo menos.

## Referencies
Alfa Doradus

**Alfa Doradus** (α Dor / HD 29305 / HR 1465) ye la estrella más brillosa de la constelación austral de Doráu, siendo la so magnitú aparente +3,30. Alcuéntrase a 175 años lluz de distancia del Sistema Solar.

Alfa Doradus ye una estrella binaria que les sos componentes tán visualmente dixebraes namái unes décimes d'segundos d'arcu.
**Alfa Doradus A** ye una xigante blanca de tipu espectral A0IIIs con una lluminosidá equivalente a 157 soles.
Tien un radiu 2,8 vegaes más grande que'l del Sol y una masa 3 vegaes mayor que la masa solar.
**Alfa Doradus B** ye una estrella subxigante de tipu espectral B9 que'l so radiu ye un 90% más grande que'l radiu solar.
Tien una masa de 2,7 mases solares y una lluminosidá 68 vegaes superior a la lluminosidá solar.
La distancia que dixebra dambes estrelles bazcuya ente 1,9 UA y 17,5 UA por cuenta de la acusada escentricidá de la órbita.
El periodu orbital d'esta binaria ye de 12,1 años.

Alfa Doradus A amuesa un espectru peculiar especialmente ricu en siliciu.
Dichu elementu paez tar concentráu nuna mancha magéntica de la superficie estelar, lo cual dexa conocer el periodu de rotación de la estrella (2,95 díes).
Arriendes d'ello, ye una variable, del tipu Alfa2 Canum Venaticorum, que'l so rellumu bazcuya ente magnitú +3,26 y +3,30.

## Referencies
Alfa Horologii

**Alfa Horologii** (α Hor / HD 26967 / HR 1326) ye la estrella más brillosa na constelación de Horologium (el reló), asitiada al estremu norte de la mesma, con magnitú aparente +3,86. Al tar nuna constelación menor del hemisferiu sur y ser namái de cuarta magnitú, nun tien nome tradicional. Alcuéntrase a 117 años lluz de distancia del Sistema Solar.

Alfa Horologii ye una xigante naranxa de tipu espectral K2III con una temperatura superficial de 4650 K. El so tipu espectral ye cuasi igual al de la conocida Arturu (α Bootis), anque con una lluminosidá equivalente a 47 soles ye menos lluminosa qu'ésta. Les sos carauterístiques físiques son más allegaes a Pólux (β Geminorum) o Kaus Borealis (λ Sagittarii). El so radiu ye 11 vegaes mayor que'l radiu solar y la so masa ye aproximao doble de la del Sol. La so edá envalórase nunos 1000 millones d'años y cuando taba na secuencia principal yera una estrella blanca de tipu A similar a como ye güei Vega (α Lyrae).

Alfa Horologii tien una metalicidá —bayura relativa d'elementos más pesaos que l'heliu— cuasi igual a la del Sol ([M/H] = -0,01).
Los conteníos d'aluminiu, siliciu, titaniu, níquel, vanadiu y bariu son bien paecíos a los valores solares; namái sodiu y calciu paecen ser daqué más abondosos que na nuesa estrella.

## Referencies
Alfa Hydri

**Alfa Hydri** (α Hyi / HD 12311 / HR 591) ye una estrella de magnitú aparente +2,90 na constelación de Hydrus, la segunda más brillosa de la mesma dempués de β Hydri. Alcuéntrase a 71 años lluz de distancia del Sistema Solar. Informalmente recibe'l nome **Head of Hydrus** (n'inglés "cabeza de la hidra"). Nun tien de confundir se con Alfa Hydrae (α Hya), conocida como Alfard.

Alfa Hydri ye una estrella de tipu espectral F0V con una temperatura superficial de 7140 K. 26 vegaes más lluminosa que'l Sol, el so radiu ye 3,3 vegaes mayor que'l radiu solar, con una masa ente 1,9 y 2,0 mases solares. Hai aproximao 1000 millones d'años empezó la so vida como una estrella blanca de la secuencia principal de tipu A0-A2, y anguaño tase esfreciendo enantes de tresformase nuna estrella subxigante. Darréu va convertise nuna xigante colorada con una lluminosidá 40 vegaes mayor que l'actual.

Con una velocidá de rotación de siquier 155 km/s, el periodu de rotación d'Alfa Hydri ye inferior a 26 hores, muncho más corto que'l del Sol, que ye d'unos 25 díes. La carauterística más destacable d'Alfa Hydri ye la so elevada metalicidá, casi'l doble de la solar. La diferencia nel conteníu en metales (entendiendo por tales aquellos elementos más pesaos que l'heliu) depende del elementu consideráu; asina, mientres el conteníu d'oxíxenu ye cuatro veces mayor que nel Sol, el d'azufre apenes ye un 12% mayor.

## Referencies

* Alfa Hydri (SIMBAD)
* Alpha Hydri (Stars, Jim Kaler)
Alfa Indi

**Alfa Indi** (α Ind / HD 196171 / HR 7869) ye la estrella más brillosa na constelación d'Indus, l'indiu, con magnitú aparente +3,11.
Ye conocida polos nomes de **Persian** («La Persa»), títulu dau polos misioneros xesuites, y **Pe Sze** (（波斯）), esti postreru nel marcu de l'astronomía china.
D'alcuerdu al nuevu amenorgamientu de los datos de paralax d'Hipparcos, alcuéntrase a 98 años lluz de distancia del Sistema Solar.

Alfa Indi ye una xigante naranxa de tipu espectral K0III-IV con una temperatura superficial de 4860 K. El so radiu ye 11 vegaes más grande que'l radiu solar y la so lluminosidá equival a 62 vegaes la del Sol.
Con una masa de 2,1 mases solares, nel so interior tien llugar la fusión nuclear d'heliu en carbonu y oxíxenu.

La composición química d'Alfa Indi amuesa ciertes peculiaridaes.
Enantes clasificada como «estrella bien rica en metales», midíes más recién asígnen-y una metalicidá inferior a la solar ([Fe/H] = -0,13).
Otros metales como titaniu, níquel, vanadiu y bariu amuesen igual enclín y namái el magnesiu paez ser más abondosu que nel Sol.

Alfa Indi puede tener dos tenues compañeres estelares de magnitú 12 y 13,5 respeutivamente, posiblemente nanes coloraes. Práuticamente en posiciones opuestes al respective de la estrella principal, toparíense separaes más de 2000 UA d'ésta, polo qu'emplegaríen un mínimu de 50.000 años en completar una órbita.

## Referencies
Alfa Lacertae

**Alfa Lacertae** (α Lac / 7 Lacertae / HD 213558) ye la estrella más brillosa na constelación Lacerta, el llagartu, de magnitú aparente +3,76. Alcuéntrase a 102 años lluz de distancia del Sistema Solar.

Alfa Lacertae ye una estrella blanca de la secuencia principal de tipu espectral A1V con una temperatura superficial de 9200 K. La so lluminosidá equival a la de 27 soles y el so radiu ye'l doble del radiu solar. De carauterístiques físiques similares a la conocida Siriu, el so menor rellumu ye consecuencia de la distancia, yá que ta unes doce veces más alloñada qu'ésta.
La velocidá de rotación d'Alfa Lacertae ye de siquier 146 km/s, completando un xiru en menos de 17 hores. Con una masa doble que la masa solar piénsase que ye una estrella relativamente nueva, qu'apocayá empecipió la fusión d'hidróxenu entrando na secuencia principal.

Una estrella de magnitú 12 a 36 segundos d'arcu nun ye una compañera real y forma una doble óptica xunto a Alfa Lacertae. Ye tamién una estrella blanca (de tipu A5) pero unes 27 vegaes más distante.

## Referencies
Alfa Chamaeleontis

**Alfa Chamaeleontis** (α Cha / HD 71243 / HR 3318) ye la estrella más brillosa de la constelación Chamaeleon, el camaleón, con magnitú aparente +4,05. Alcuéntrase a 63,5 años lluz de distancia del Sistema Solar. 

Alfa Chamaeleontis ye una estrella blancu-mariella catalogada como una nana mariella de tipu espectral F5V o como una xigante de tipu F5III. La so lluminosidá 7,1 vegaes mayor que la del Sol y la so temperatura superficial d'aproximao 6770 K, dan como resultáu un radiu 2,3 vegaes más grande que'l radiu solar. La teoría d'estructura estelar indica que la estrella en realidá nun ye una xigante, sinón una estrella de la secuencia principal con una masa un 55% mayor que la masa solar. Con una edá en redol 1500 millones d'años tien de tar rematando la so etapa como nana na cual tien llugar la fusión nuclear d'hidróxenu. Per otra parte, presenta un conteníu alto de litiu y nitróxenu, y anque la bayura d'ésti últimu elementu aumenta al avieyar la estrella, col litiu tendría d'asoceder xustamente lo contrario.

La velocidá de rotación mínima d'Alfa Chamaeleontis ye de 29 km/s, completando un xiru en menos de 2,3 díes. Namái se conoz la llende inferior una y bones s'ignora l'enclín del so exa de rotación.

## Referencies
Alfa Lupi

**Alfa Lupi** (α Lup / HD 129056) ye la estrella más brillosa de la constelación de Lupus, el llobu, con magnitú aparente +2,30. 
Alcuéntrase a 550 años lluz del Sistema Solar.

## Nome
Alfa Lupi nun tuvo nome propiu habitual sacante en China, onde yera conocida como **Yang Mun** o **Men**, la Puerta del Sur».
Otru nome dacuando utilizáu pa designar a esta estrella ye **Kakkab**. Provién del títulu *Kakkab El so‑gub Gud‑Elim* usáu d'antiguo nel valle del Éufrates, «la estrella a la izquierda del toru enastáu», paez qu'en referencia a un centauru representáu nel cielu.

## Carauterístiques físiques
Alfa Lupi ye una estrella xigante azul caliente de tipu espectral B1.5III, que la so temperatura superficial ye de 21.600 K. Relluma con una lluminosidá equivalente a 20.000 soles, siendo la mayor parte de la so enerxía emitida en forma de lluz ultravioleta.
Presenta una metalicidá —bayura relativa d'elementos más pesaos que'l heliu— comparable a la solar ([M/H] = +0,04 ± 0,10). 
Con una masa envalorada 10 vegaes mayor que la masa solar, ye una estrella relativamente nueva, d'unos 20 millones d'años d'edá.

Alfa Lupi ye una variable del tipu Beta Cephei, asemeyada a Murzim (β Canis Majoris). Esti tipu d'estrelles amuesen variaciones nel so rellumu por cuenta de pulsaciones na so superficie. Nel casu d'Alfa Lupi estes variaciones son d'un 3% nel so lluminosidá y el so periodu ye de daqué más de 6 hores y 14 minutos, unu de los más llargos dientro d'esta clase de variables.

Como munches estrelles de tipu espectral O y B, Alfa Lupi forma parte d'una asociación estelar OB, grupu d'estrelles esvalixáu con un probable orixe común. Concretamente ye miembru de la subasociación «Centaurus Cimera-Lupus» o UCL, que de la mesma forma parte de la gran Asociación Scorpius-Centaurus.
Conforma una estrella doble con una tenue «compañera» de magnitú 13, visualmente a 28 segundos d'arcu. Desconozse si dambes estrelles constitúin un verdaderu sistema binariu.

## Referencies
Alfa Lyncis

**Alfa Lyncis** (α Lyn / 40 Lyncis / HD 80493) ye la estrella más brillosa de la pequeña constelación del Llobu cerval y la única que tien asignada una lletra griega de Bayer. Ye una estrella variable de magnitú aparente +3,14. Tamién recibe'l nome, pocu utilizáu, de **Elvashak** o **Alvashak**, que'l so orixe ye árabe (الوشق *al-washaq*) y significa «el gatu montés». 

Asitiada a 222 años lluz del Sistema Solar, Alfa Lyncis ye una xigante naranxa de tipu espectral K7IIIvar. Les sos carauterístiques son asemeyaes a les de la vecina Alsciaukat (31 Lyncis), magar la distinta distancia que nos dixebra de dambes pon de manifiestu que nun tán rellacionaes ente sigo. Ye 700 vegaes más lluminosa que'l Sol, tenida en cuenta la radiación qu'emite nel infrarroxu, yá que ye una estrella fría de 3860 K de temperatura. Como xigante que ye, el so radiu ye ente 59 y 65 vegaes más grande que'l radiu solar. La so masa ye aproximao'l doble que la del Sol. 

Con una edá envalorada de 1400 millones d'años, nun se sabe con certidume en que fase de la evolución estelar alcuéntrase. Puede tar aumentando en rellumu con un nucleu inerte d'heliu, atenuando llixeramente'l so rellumu pola fusión del heliu internu en carbonu y oxíxenu, o amontando la so lluminosidá con un nucleu inerte de carbono enantes d'espulsar les sos capes esteriores.

## Referencies
Alfa Mensae

**Alfa Mensae** (α Men / HD 43834 / HR 2261) ye la estrella más brillosa na constelación de Mensa con magnitú aparente +5,08.
Ye la más tenue ente toles estrelles «*[[Alfa]]*» de les distintes constelaciones. 
Al tar nuna constelación menor y ser namái de quinta magnitú, nun tien nome propiu.

Alfa Mensae ye una nana mariella de tipu espectral G7V en munchos aspeutos similar al nuesu Sol. Con una temperatura superficial llixeramente inferior al de la nuesa estrella —5560 K—, el so radiu equival al 84% del radiu solar.
Relluma col 80% de la lluminosidá solar y tien una masa de 0,93 mases solares.
Al igual que'l Sol, Alfa Mensae rota amodo, con un periodu de rotación de 32 díes, una selmana más que nel casu del Sol.
La so edá envalórase ente 7.000 y 10.000 millones d'años, frente a los 4.600 millones d'años d'edá de la nuesa estrella.

Anque nun s'afayó nengún planeta estrasolar al so alredor, Alfa Mensae tien una elevada metalicidá —un 25% mayor que la del Sol—, datu que polo xeneral se rellaciona cola esistencia de compañeros subestelares.
Alcuéntrase a 33 años lluz de distancia del Sistema Solar.

## Ver tamién
* Llista d'estrelles brilloses más cercanes

## Referencies
Alfa Microscopii

**Alfa Microscopii** (α Mic / HD 198232 / HR 7965) ye una estrella de la constelación de Microscopium. De magnitú aparente +4,89, ye namái la cuarta más brillosa de la constelación magar tener la denominación de Bayer «*[[Alfa]]*». Ello ye qu'en Microscopium les estrelles nun tán ordenaes d'alcuerdu al so rellumu, como cabría esperar, sinón d'alcuerdu a la so posición d'oeste a este.

Asitiada a 380 años lluz de distancia del Sistema Solar, Alfa Microscopii ye una xigante mariella de tipu espectral G7III. Con una temperatura superficial de 4920 K, la so lluminosidá ye 163 vegaes mayor que la del Sol. La so edá envalórase en menos d'una décima parte de la del Sol, en redol a los 420 millones d'años. Empezó siendo una estrella de tipu B8 de la secuencia principal para, 70 millones d'años tras, empezar a espandise nuna estrella xigante que'l so diámetru actual ye 17,5 vegaes más grande que'l del Sol.

Una estrella tenue de magnitú 10 a namái 20 segundos d'arcu, denomada Alfa Microscopii B, paez nun ser una compañera real, sinón a cencielles otra estrella na mesma llinia de visión.

## Referencies

* Alfa Microscopii (SIMBAD)
* Alpha Microscopii (Stars, Jim Kaler)
Alfa Monocerotis

**Alfa Monocerotis** (α Mon / 26 Monocerotis / HD 61935), tamién conocida como Llucida o Ctesias, ye una estrella de la constelación de Monoceros, el unicorniu, de magnitú aparente +3,94. Llixeramente per debaxo en rellumu al respective de β Monocerotis, asítiase como la segunda más brillosa de la constelación. 

Asitiada a 144 años lluz del Sistema Solar, α Monocerotis ye una xigante naranxa de tipu espectral K0III (tamién clasificada como G9III según otres fontes) con una temperatura superficial de 4815 K. Una lluminosidá 60 vegaes mayor que'l Sol y un radiu 11 vegaes mayor que'l radiu solar dexen envalorar la so masa en 2,5 mases solares. El so conteníu metálico ye un 20% inferior al del Sol.

Con una edá averada de 1400 millones d'años, hai unos 250 millones d'años l'hidróxenu del so nucleu escosóse, y anguaño nel so interior tien llugar la fusión nuclear del heliu. Son munches les xigantes naranxes similares visibles a simple vista nel cielu nocherniegu: ente elles, Menkent (θ Centauri) y Nash (γ2 Sagittarii) presenten carauterístiques cuasi idéntiques a α Monocerotis. Pólux (β Geminorum), la xigante naranxa más cercana a la Tierra, anque de temperatura y tamañu asemeyáu, ye un 25% menos lluminosa qu'Alfa Monocerotis. 

## Referencies

* Alfa Monocerotis (SIMBAD)
* Alpha Monocerotis (Stars, Jim Kaler)
Alfa Muscae

**Alfa Muscae** (α Mus / HD 109668 / HR 4798) ye la estrella más brillosa na constelación de Musca, la mosca, con magnitú aparente +2,69. Al ser circumpolar al polu sur celeste nun tien nome propiu habitual, magar dacuando recibe'l nome de **Myia**, «mosca» en griegu. Alcuéntrase a 306 años lluz de distancia del Sistema Solar.

Alfa Muscae ye una estrella blancu-azulada de tipu espectral B2IV-V, clasificada como subxigante o como estrella de la secuencia principal. Estrella caliente de 21.900 K de temperatura, la so lluminosidá, considerando la radiación ultravioleta non visible emitida, ye 4250 vegaes mayor que'l Sol. El so radiu ye de 4,7 radios solares y la so masa de 8 mases solares; éstos parámetros indiquen que realmente s'atopa na secuencia principal y que nun llegó entá a la etapa de subxigante.

Alfa Muscae ye una variable Beta Cephei, tipu de variable pulsante que los sos representantes más conocíos son Alfirk (β Cephei) y Murzim (β Canis Majoris). El so rellumu varia 0,05 magnitúes nun periodu de 0,09 díes.

Una estrella que ta asitiada visualmente a 29,6 segundos d'arcu d'Alfa Muscae nun ye una compañera real y forma una binaria óptica con ella.

## Referencies
Alfa Octantis

**Alfa Octantis** (α Oct / HD 199532 / HR 8021) ye una estrella de la constelación d'Octans que, con magnitú aparente +5,15, ye namái la séptima más brillosa de la mesma, magar llevar la denominación «*[[Alfa]]*». Alcuéntrase a 148 años lluz de distancia del Sistema Solar.

Alfa Octantis ye una estrella binaria espectroscópica que les sos componentes, bien próximes, tienen un periodu orbital de 9,073 díes. Pueden ser dos xigantes cuasi idéntiques de tipos espectrales F4 y F5 anque tamién fueron clasificaes como A7III y G2III, ya inclusive pueden ser estrelles entá na secuencia principal con una edá de 1900 millones d'años. La so lluminosidá conxunta ye 13,9 vegaes mayor que la del Sol.

La rápida rotación de les estrelles —en redol a 71 km/s— favorez l'actividá magnética, qu'esplicaría la elevada emisión de rayos X per parte d'una de les componentes. Una o les dos estrelles son estrelles con llinies metáliques: nel espectru, les llinies de dalgunos elementos, como'l estronciu, son especialmente fuertes. Una pequeña variación de rellumu de 0,04 magnitúes puede tar rellacionada cola rotación de les estrelles. Considerando una masa pa caúna de les componentes el doble de la masa solar, la separación media ente dambes ye de namái 0,12 UA; una elevada escentricidá fai que la separación varie ente 0,17 UA y 0,08 UA.

## Referencies
Alfa Reticuli

**Alfa Reticuli** (α Ret / HD 27256 / HR 1336) ye una estrella de magnitú aparente +3,34, la más brillosa na constelación de Reticulum. Namái visible al sur del Trópicu de Cáncer, nun tien nome tradicional. Alcuéntrase a 163 años lluz de distancia del Sistema Solar.

Alfa Reticuli ye una xigante lluminosa mariella de tipu espectral G8II-III con una temperatura superficial de 4940 K. 237 vegaes más lluminosa que'l Sol, tien un radiu 21 vegaes más grande que'l radiu solar.
Emite rayos X, lo qu'indica cierta actividá magnética, inducida probablemente pola rotación estelar.
La so masa envalorada per aciu la teoría d'estructura estelar a partir de la so temperatura y lluminosidá— ye 3,5 vegaes mayor que la del Sol. Nel so interior produz la tresformamientu del heliu en carbonu y oxíxenu; una vegada consumíu tol heliu, va aumentar el so rellumu de forma espectacular enantes de lliberar de les sos capes esteriores pa formar una nana blanca.

Visualmente a 48 segundos d'arcu, reparar una tenue nana colorada de tipu M0 y magnitú 12. Comparte movimientu propiu cola xigante mariella, por esistir una rellación real ente dambes estrelles. La separación ente elles ye de siquier 2450 UA, implicando un periodu orbital igual o mayor a 60.000 años.

## Referencies

* Alfa Reticuli (SIMBAD)
* Alpha Reticuli (Stars, Jim Kaler)
Alfa Sculptoris

**Alfa Sculptoris** (α Scl / α Sculptoris / HD 5737) ye una estrella asitiada na constelación de Sculptor —l'escultor— de magnitú aparente +4,30.

Alfa Sculptoris ye una xigante blancu-azulada de tipu espectral B7IIIp. Asitiada a aproximao a 680 años lluz del Sistema Solar, ta clasificada como una estrella variable de tipu SX Arietis que'l so rellumu varia 0,01 magnitúes. Ye aproximao 1700 vegaes más lluminosa que'l Sol, siendo'l so temperatura superficial de 14.000 K. El so diámetru ye 7 vegaes mayor que la solar y la so masa ye de 5,5 mases solares.

Alfa Sculptoris ye una representante de les llamaes estrelles Bw o estrelles con llinies débiles d'heliu, onde la bayura superficial d'heliu ye especialmente baxa; el conteníu d'heliu n'Alfa Sculptoris ye'l 45% del habitual. Paralelamente, les bayures d'otros elementos como siliciu, titaniu y manganesu, son estraordinariamente altes. La lenta rotación de la estrella ye responsable d'ello; les capes esteriores de la estrella permanecen inalteraes, dexando que dellos elementos fundir nel interior ente qu'otros aprucen escontra la superficie. La velocidá de rotación d'Alfa Sculptoris ye de namái 14 km/s, bien baxa en comparanza con otres estrelles de tipu B.

## Referencies
Alfa Scuti

**Alfa Scuti** (α Sct / HD 171443 / HR 6973) ye una estrella na constelación de Scutum, orixinalmente *Scutum Sobiescii*, l'escudu de Sobieski. Ye la más brillosa de la mesma con magnitú aparente +3,85. Dacuando recibe'l nome, d'orixe griegu, **Ionnina** or **Ioannina** (Ιωάννινα), que lliteralmente significa «de Juan», anque probablemente'l nome referir al diseñu de «Escudu dientro d'un escudu» del blasón de Sobieski, conocíu como diseñu «Janina».

Asitiada a 199 años lluz de distancia del Sistema Solar, Alfa Scuti ye una xigante naranxa de tipu espectral K3III con una temperatura superficial de 4280 K. Ye 132 vegaes más lluminosa que'l Sol y el so radiu ye 21 vegaes más grande que'l radiu solar.
Xira sobre sigo mesma con una velocidá de rotación proyeutada de 4,6 km/s.
Tien una edá de siquier 2000 millones d'años.

Alfa Scuti ye una estrella variable que'l so rellumu varia ente magnitú 3,81 y 3,87. Desconozse'l so periodu d'oscilación —si ye que tien dalgunu— y la clase de variable que ye.

## Referencies
Alfa Sextantis

**Alfa Sextantis** (α Sex / α Sextantis / 15 Sextantis) ye la estrella más brillosa de la constelación de Sextans, de magnitú aparente +4,48. Alcuéntrase a 287 años lluz del Sistema Solar.

Alfa Sextantis ta clasificada como una xigante blanca de tipu espectral A0III, magar el so diámetru ye namái 3,8 vegaes más grande que'l del Sol.
Tien una temperatura efectivo de 9900 K y, con una masa tres veces mayor que la masa solar, la so lluminosidá equival a la de 122 soles. 
A los sos 300 millones d'años d'edá, ta terminando la etapa de fusión del hidróxenu, pa dientro d'otros 60 millones d'años pasar a ser una auténtica xigante de color anaranxáu muncho más brillosu. Xira sobre sigo mesma con una velocidá de rotación proyeutada de 7 km/s, una cifra baxa pa una estrella de les sos carauterístiques, polo que se piensa que la so exa de rotación pue tar apuntando aproximao escontra la Tierra.
Observaciones realizaes col telescopiu espacial Spitzer nun detectaron escesu térmicu na radiación infrarroxo emitida por Alfa Sextantis; dichu escesu rellacionar cola presencia d'un discu circumestelar de polvu como l'esistente alredor de Vega (α Lyrae) y Fomalhaut (α Piscis Austrini). 

Alfa Sextantis ye, xunto a Heze (ζ Virginis) y ζ Aquarii, una de les estrelles que marquen l'ecuador celeste, tando asitiada namái un cuartu de grau al sur del mesmu. Debíu al movimientu de precesión de la Tierra, que fai que l'ecuador celeste vaya moviéndose a lo llargo d'un ciclu de 25.767 años, hasta avientu de 1923 Alfa Sextantis atopar nel hemisferiu norte celeste.

## Referencies
Alfa Telescopii

**Alfa Telescopii** (α Tel / HD 169467 / HR 6897) ye la estrella más brillosa de la constelación de Telescopium con magnitú aparente +3,49.
Anque nun tien nome propiu habitual, na astronomía china yera conocida como **We**, «peligru».
Alcuéntrase a 249 años lluz de distancia del Sistema Solar.

Alfa Telescopii ye una estrella azul caliente de tipu espectral B3IV con una temperatura de 18.400 K. Anque catalogada como estrella subxigante, la so lluminosidá 900 vegaes mayor que la del Sol y la so masa en redol a 6 mases solares suxeren qu'en realidá se trata d'una estrella de la secuencia principal en que'l so nucleu'l hidróxenu tresformar en heliu.
El so diámetru envaloráu por métodos indireutos— ye unes 4,2 vegaes más grande que'l diámetru solar.

Alfa Telescopii presenta una composición química peculiar. Pertenez al infrecuente tipu d'estrelles d'heliu, caracterizaes pola bayura d'esti elementu. Al igual qu'asocede n'otres estrelles químicamente anómales como les estrelles Am o les estrelles de mercuriu-manganesu, l'eleváu conteníu n'heliu rellacionar col espardimientu de los distintos átomos dientro de la estrella y nun se debe a un mayor conteníu global. Nesti sentíu, l'orixe del heliu ye distintu al de ciertes estrelles de Wolf-Rayet, como γ<sup>2</sup> Velorum, onde l'arriquecimientu nesti elementu ye'l resultáu de la perda per parte de la estrella de les capes esteriores riques n'hidróxenu.

## Referencies
Alfa Tucanae

**Alfa Tucanae** (α Tuc / HD 211416 / HR 8502) ye la estrella más brillosa na constelación de Tucana, siendo la so magnitú aparente +2,87. A namái 30º del polu sur celeste, nun ye observable nel hemisferiu norte percima de llatitú 30º. Alcuéntrase a 199 años lluz de distancia del Sistema Solar.

Alfa Tucanae ye una xigante naranxa de tipu espectral K3III que la so lluminosidá ye 424 vegaes mayor que la lluminosidá solar. La so temperatura superficial ye de 4300 K y el so radiu ye 37 vegaes más grande que'l del Sol. Estes observaciones, combinaes cola teoría d'evolución estelar, indiquen que tien una masa entendida ente 2,5 y 3 vegaes la masa solar.

N'estrelles xigantes, la fusión nuclear d'hidróxenu que tien llugar alredor del nucleu d'heliu, xuníu a procesos de conveición, alteria la composición química de les sos superficies. Esti efeutu ye claramente apreciable n'Alfa Tucanae, onde se repara un emprobecimientu de carbonu, que nesta clase d'estrelles sirve como catalizador nel tresformamientu d'hidróxenu n'heliu, según un arriquecimientu de nitróxenu, tamién xeneráu nesti procesu.
Otra manera, nel Sol, l'heliu créase al traviés d'un procesu más direutu, denomináu fusión protón-protón. 

Alfa Tucanae ye una binaria astrométrica, esto ye, la estrella acompañante nun foi reparada direutamente, sinón que foi detectada por cambeos nel movimientu propiu de la estrella principal. El periodu orbital ye de 11,5 años y, si la compañera fuera una nana de baxa masa, la separación ente dambes taría en redol a les 7,5 UA.

## Referencies
Alfa Pyxidis

**Alfa Pyxidis** (α Pyx / HD 74575 / HR 3468) ye la estrella más brillosa de la constelación de Pyxis, la brúxula, con magnitú aparente +3,68. Dacuando recibe'l nome de **Al Sumut**, del árabe السموت *al-sumūt*, «camín» o «direición» de la brúxula.

Alfa Pyxidis ye una xigante azul de tipu espectral B1.5III, una estrella caliente con una temperatura superficial de 22.900 K.
La so lluminosidá, incluyendo una parte importante de la so enerxía que ye radiada nel ultravioleta, ye 18.000 vegaes mayor que la lluminosidá solar.
Dende la Tierra nun apaez más brillosa por cuenta de la gran distancia a la que s'atopa, unos 850 años lluz, xuníu a la so posición cerca del centru de la galaxa que fai que'l polvu interestelar apangue'l so rellumu nun 30%.
Con un diámetru 8 vegaes mayor que'l del Sol, los sos parámetros indiquen que más qu'una xigante, ye una estrella de la secuencia principal d'unes 11 mases solares con una edá averada de 18 millones d'años.

Alfa Pyxidis paez tar arrodiada d'un cascu n'espansión y puede ser una estrella variable del tipu Beta Cephei.

## Referencies