open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Fuenteliante

**Fuenteliante** ye un conceyu y llocalidá española de la provincia de Salamanca, na comunidá autónoma de Castiella y Lleón. Intégrase dientro de la contorna de Vitigudino y la subcomarca d'El Abadengo. Pertenez al partíu xudicial de Vitigudino.

El so términu municipal ta formáu por Fuenteliante y el despobláu de Centenares, ocupa una superficie total de 50,16&nbsp;km² y según los datos demográficos recoyíos nel padrón municipal ellaboráu pol INE nel añu , cuenta con una población de  habitantes.

La so actividá económica principal ye la ganadería, de raza morucha sorbretodo.

## Historia

La fundación primixenia de Fuenteliante data del procesu repoblador lleváu a cabu polos reis lleoneses nel sieglu XII, denominándonse Fuentelifante, tal que vien recoyíu nel sieglu XV, tando encuadráu na Diócesis de Ciudad Rodrigo, dientro del Campu de Camaces. Darréu'l Fuenteliante orixinal se despobló, siendo repobláu en 1784 con venti families procedentes d'Olmedo de Camaces, Bañobárez según antiguos renteros. Cola división territorial d'España de 1833 na que se crean les actuales provincies, Fuenteliante queda encuadráu dientro de la Rexón Lleonesa, formada poles provincies de Lleón, Zamora y Salamanca, de calter puramente clasificatorio, ensin operatividad alministrativa, qu'a les traces vendría recoyer l'antigua demarcación del Reinu de Lleón (ensin Galicia nin Asturies nin Estremadura), pasando a formar parte del partíu xudicial de Vitigudino en 1844.

## Xeografía

### Situación
Fuenteliante asítiase nel noroeste salamanquín. Falta 87 km de Salamanca capital. 

Atópase na contorna d'El Abadengo. Pertenez a les mancomunidaes d'El Abadengo y Yeltes y al partíu xudicial de Vitigudino. 

El ríu Camaces pasa pola llocalidá. Naz na Devesa de Hernandinos, al este, y desagua nel ríu Huebra.

Tópase arrodiáu de deveses de carbayos y encines. 




## Demografía

## Alministración y política

### Eleiciones municipales

## Ver tamién
* Arribes
* Contorna de Vitigudino
* El Abadengo
* Llinia Pocinho-La Fonte de San Esteban
* Parque natural d'Arribes del Duero

### Llocalidaes cercanes
* Bañobárez
* Bogajo
* Olmedo de Camaces

## Referencies

## Enllaces esternos
Fuentes de Oñoro

**Fuentes de Oñoro** ye un conceyu y llocalidá española de la provincia de Salamanca, na comunidá autónoma de Castiella y Lleón. Intégrase dientro de la contorna de Ciudad Rodrigo y la subcomarca del Campu de Argañán. Pertenez al partíu xudicial de Ciudad Rodrigo.

El so términu municipal ta formáu poles llocalidaes de Colonia de la Estación, Fuentes de Oñoro y Nuevu Pobláu, ocupa una superficie total de 57,19&nbsp;km² y según el padrón municipal ellaboráu pol INE nel añu , cuenta con  habitantes.

## Símbolos

### Escudu
L'escudu heráldicu que representa al conceyu foi aprobáu'l 9 d'ochobre de 1955 col siguiente blasón:

### Bandera
La bandera municipal foi aprobada'l 23 d'agostu de 1996 cola siguiente descripción testual:

## Xeografía

### Allugamientu
Fuentes de Oñoro ta alcontráu nel área occidental de la provincia de Salamanca y fai frontera con Portugal. Nel términu municipal esiste un pasu fronterizu y una aduana, que permanez abierta y ensin restricciones a la circulación dende 1995.

### Tresportes
Ye un importante nucleu dende un puntu de vista de comunicaciones. Per una parte, atópase trevesáu pela carretera N-620, principal vía de comunicación de Portugal con Europa. Asina mesmu, la Estación de Fuentes de Oñoro ye un importante enclave ferroviariu.

## Demografía
El conceyu, que tien una superficie de 57,19&nbsp;km², cuenta según el padrón municipal pa  del INE con  habitantes y una densidá de &nbsp;hab./km².

Hasta 1857 denominábase Fonte de Oñoro.

### Población por nucleu
Desglose de población según el Padrón Continuu por Unidá Poblacional del INE.

## Historia
La fundación de Fuentes de Oñoro remontar a la Edá Media, obedeciendo a les repoblaciones efectuaes polos reis lleoneses na Alta Edá Media, quedando encuadráu dientro del Obispáu de Ciudad Rodrigo tres la creación d'este pol rei Fernandu II de Lleón nel sieglu XII, dientro del Campu de Argañán. Mientres la primavera de 1811, nel marcu de la Guerra Peninsular, tuvo llugar la Batalla de Fuentes de Oñoro, na cual los exércitos Británicos-portugueses comandados por Wellington entablaron combate colos exércitos franceses del Mariscal Masséna. Cola creación de les actuales provincies en 1833, Fuentes de Oñoro quedó integráu na provincia de Salamanca, dientro de la Rexón Lleonesa.

## Alministración y política

### Eleiciones municipales

### Alcaldes

### Evolución de la delda viva
El conceutu de delda viva contempla solo les deldes con caxes y bancos relatives a creitos financieros, valores de renta fixa y préstamos o creitos tresferíos a terceros, escluyéndose, poro, la delda comercial.

La delda viva municipal per habitante en 2014 xubía a 743,75 €.

## Habitantes pernomaos
Unu de los sos habitantes más conocíos foi Alfonso Navalón, periodista y ganaderu.

## Ver tamién
* Campu de Azaba
* Batalla de Fuentes de Oñoro
* Contorna de Ciudad Rodrigo
* Campu de Argañán
* Provincia de Salamanca

## Referencies

## Enllaces esternos
Gajates

**Gajates** ye un conceyu y llocalidá española de la provincia de Salamanca, na comunidá autónoma de Castiella y Lleón. Intégrase dientro de la contorna de la Tierra d'Alba. Pertenez al partíu xudicial de Salamanca y a la Mancomunidá Tierres del Tormes.

Amás del propiu Gajates, el so términu municipal ta formáu poles llocalidaes de Galleguillos y Valivos, ocupa una superficie total de 27,67&nbsp;km² y según el padrón municipal ellaboráu pol INE nel añu , cuenta con una población de  habitantes.

## Símbolos

### Escudu

L'escudu heráldicu que representa al conceyu foi aprobáu'l 18 de febreru de 2015 col siguiente blasón:

### Bandera

El conceyu nun adoptó entá una bandera pal conceyu.

## Historia
La so fundación remontar a la repoblación efectuada por Ramiro II de Lleón nel sieglu X, quedando dende entós integráu nel Reinu de Lleón, denominándose "Gayates" nel sieglu XIII, teniendo l'actual denominación yá nel sieglu XV. Cola creación de les actuales provincies en 1833, Gajates quedó encuadráu na provincia de Salamanca, dientro de la Rexón Lleonesa, formando parte del partíu xudicial d'Alba de Tormes hasta la desapaición d'ésti y la so integración nel de Salamanca.

## Demografía

### Nucleos de población
El conceyu estremar en tres nucleos de población: Gajates, Galleguillos y Valivos, que teníen la siguiente población en 2014 según l'INE.

## Patrimoniu
* **Ilesia d'El Salvador**. Construyida orixinalmente nel sieglu XIII n'estilu románicu-mudéxar, destaca nella'l so ábside. Esti ábside presenta siete paños separaos por ocho bandes verticales, constando cada unu de los paños de tres arcaes dobles de mediu puntu. El so interior acueye la tumba renacentista del clérigu beneficiáu de Gajates, Pedro Aponte, del sieglu XVI.
* **El Palaciu**. Trátase de los restos del palaciu-fortaleza que s'alzó nel sieglu XII pa descansu del rei Alfonsu VI de Lleón, construyíu tres la cesión d'unos terrenes daos por esti monarca a un mozu noble llamáu Pedro de Santadaría.

## Economía

Hai cultivos de secanu como pueden ser el maíz y el trigu

## Ver tamién
* Provincia de Salamanca
* Tierra d'Alba

## Referencies

## Enllaces esternos

* Índiz de conceyos de la Diputación de Salamanca 
*
Galisancho

**Galisancho** ye un conceyu y llocalidá española de la provincia de Salamanca, na comunidá autónoma de Castiella y Lleón. Intégrase dientro de la contorna de la Tierra d'Alba. Pertenez al partíu xudicial de Salamanca y a la Mancomunidá Tierres del Tormes.

El so términu municipal ta formáu poles llocalidaes de Carmeldo, Cartala, Galisancho, Santa Inés y Santa Teresa, ocupa una superficie total de 22,85&nbsp;km² y según el padrón municipal ellaboráu pol INE nel añu , cuenta con una población de  habitantes.

## Historia
La so fundación remontar a la repoblación efectuada polos reis de Lleón na Edá Media, denominándose entós Galind Sancholo, quedando integráu nel cuartu de Cantalberque de la xurisdicción d'Alba de Tormes, dientro del Reinu de Lleón, teniendo nel sieglu XV el nome de Galinsancho. Tocantes a les pedaníes, Cartala y Santa Teresa yá esistíen nel sieglu XIII, denominándose entós Muno Cartala y Verzemuele. Cola creación de les actuales provincies en 1833, Galisancho quedó encuadráu na provincia de Salamanca, dientro de la Rexón Lleonesa, formando parte del partíu xudicial d'Alba de Tormes hasta la desapaición d'ésti y la so integración nel de Salamanca.

## Demografía
Hasta los años 50 Galisancho yera un pequeñu conceyu d'unos 350 habitantes, pero mientres los años 50 sufre una gran crecedera gracies a la construcción de dos llocalidaes de colonización, como se llamaron entós, dientro del plan de tresformamientu de la tierra realizáu pol Institutu Nacional de Colonización. Estes llocalidaes fueron Santa Teresa y Santa Inés.

Estes llocalidaes doblaron la población del conceyu, llegando a tener hasta 785 habitantes nos 90, y superando en población a la llocalidá principal. Dende entós el conceyu ta sufriendo una fuerte regresión demográfica debida al éxodu de los sos habitantes pola falta de salíes llaborales nel conceyu.

### Nucleos de población
El conceyu estremar en dellos nucleos de población, que teníen la siguiente población en 2015 según l'INE.

## Ver tamién
* Dolmen de La Ermita
* Provincia de Salamanca
* Tierra d'Alba

## Referencies

## Enllaces esternos
Gallegos de Solmirón

**Gallegos de Solmirón** ye un conceyu y llocalidá española de la provincia de Salamanca, na comunidá autónoma de Castiella y Lleón. Intégrase dientro de la contorna de Guijuelo y la subcomarca del Alto Tormes. Pertenez al partíu xudicial de Béjar.

El so términu municipal ta formáu por un solu nucleu de población, ocupa una superficie total de 30,82&nbsp;km² y según los datos demográficos recoyíos nel padrón municipal ellaboráu pol INE nel añu , cuenta con una población de  habitantes.

## Toponimia
El nome de la llocalidá, "Gallegos", deber a ser repobláu por xentes procedentes de Galicia, ente que "Solmirón" deber a asitiase xunto a la sierra del Mirón.

## Historia
Primeramente, Gallegos de Solmirón tuvo amestáu nel so reconquista nel sieglu XII a la Comunidá de Villa y Tierra d'Ávila, a la que perteneció hasta principios del sieglu XV, cuando pasó a formar parte del Reinu de Lleón, dependiendo dende 1425 de Salamanca pal votu en Cortes. Finalmente, la creación de les actuales provincies en 1833 nun fixo sinón reafitar esti fechu, quedando Gallegos de Solmirón encuadráu na provincia de Salamanca y la Rexón Lleonesa.

## Demografía

## Ver tamién
* Llista de conceyos de Salamanca
* Contorna de Guijuelo
* Alto Tormes

## Referencies

## Enllaces esternos

*Conceyu de Gallegos de Solmirón 
*Índiz de conceyos de la Diputación de Salamanca
Gejuelo del Barro

**Gejuelo del Barro** ye un conceyu y llocalidá española de la provincia de Salamanca, na comunidá autónoma de Castiella y Lleón. Intégrase dientro de la contorna de la Tierra de Ledesma. Pertenez al partíu xudicial de Salamanca.

El so términu municipal ta formáu poles llocalidaes de Gejuelo de la Folla, Muelledes y Valrubio, amás de polos despoblaos de Calzadilla del Campo y La Güérfana, ocupa una superficie total de 43,33&nbsp;km² y según l'INE nel añu  cuntaba con  habitantes.

## Etimoloxía
Nel sieglu XIII llamábase "Sexolo", topónimu propiu de la llingua lleonesa, derivando a "Xexuelo", nome col que ta documentada esta llocalidá nel sieglu XV, pasando darréu a denominase Gejuelo.

## Historia
El poblamientu del conceyu remontar a la prehistoria, de la que se caltién el dolmen de la Casa del Moru na devesa de Muélledes, fecháu nel cuartu mileniu antes de Cristu y que se caltién práuticamente intactu. L'actual población de Gejuelo, sicasí, remontar a la Edá Media, obedeciendo a les repoblaciones efectuaes polos reis lleoneses nos sieglos XI y XII. Cola creación de les actuales provincies en 1833, Gejuelo de la Folla quedó integráu na provincia de Salamanca, dientro de la Rexón Lleonesa.

## Demografía

### Nucleos de población
El conceyu estremar en dellos nucleos de población, que teníen la siguiente población en 2015 según l'INE.

## Economía
Agricultura, ganadería, balneariu y agües minerales.

## Ver tamién
* Provincia de Salamanca
* Tierra de Ledesma
* Dolmen de la Casa del Moru

## Referencies

## Enllaces esternos
Golpejas

**Golpejas** ye un conceyu y llocalidá española de la provincia de Salamanca, na comunidá autónoma de Castiella y Lleón. Intégrase dientro de la contorna de la Tierra de Ledesma. Pertenez al partíu xudicial de Salamanca y a la Mancomunidá Contorna de Ledesma.

El so términu municipal ta formáu por un solu nucleu de población, ocupa una superficie total de 11,79&nbsp;km² y según los datos demográficos recoyíos nel padrón municipal ellaboráu pol INE nel añu , cuenta con una población de  habitantes.

## Etimoloxía
En siendo repobláu polos reis lleoneses tomó'l nome de *Golpeyas de la Torre*, col qu'apaez recoyíu nel fueru dau a Ledesma pol rei Fernandu II de Lleón nel añu 1161, denominación que se repite nel sieglu XIII cola grafía "Golpeias de la Torre", y del que deriva l'actual nome: Golpejas.

## Historia

La fundación de Golpejas remontar a la Edá Media, obedeciendo a les repoblaciones efectuaes polos reis lleoneses na Alta Edá Media, quedando encuadrada la llocalidá na xurisdicción de Ledesma dende la creación del so alfoz per parte de Fernandu II de Lleón nel sieglu XII, según nel so arcedianáu. Cola creación de les actuales provincies en 1833, Golpejas quedó integráu na provincia de Salamanca, dientro de la Rexón Lleonesa. Nel sieglu XX tuvieron cierta pujanza les sos mines d'estañu, cerraes en 1988.

## Símbolos

### Escudu
Escudu cortáu, asitiando nel cuartel cimeru una zorrilla de sable, mirando a la derecha (esquierda según contémplase) en posición posante y sobre campu de plata. Nel segundu, o cuartel inferior, terciáu en mantel de plata, primeru y segundu d'oru, con un palu de gules, respeutivamente, y el mantel de plata con un dragón de sinople. Timbrado de la Corona Real Española.

## Demografía

## Monumentos y llugares d'interés

* **Ilesia parroquial de San Nicolás de Bari**, data del Sieglu XVIII, siendo alzada de resultes del esbarrumbamientu de la ilesia románica esistente hasta entós. Esti edificiu relixosu consta d'una planta rectangular d'una sola nave; a la qu'años más tarde se -y añader una capiya. Nel interior del templu resáltase una bóveda de crucería y dos columnes romániques, una d'elles sostién el púlpitu y la otra sofita a la tribuna. Tamién nel so interior atopa un retablu barrocu que recueye la figura del patrón de la Ilesia.
* **Peña de la Mora**, a pocos metros del conceyu atopa un arrogante paraxa nel que pueden contemplase encines y carbayos; tien fama esti llugar por cuenta de una lleenda que fai referencia a la Peña de la Mora”; en dicha elevación esiste una cueva y según cunten una bella mora vivió y que cautiva diba toles mañanes a peñase nes agües del regueru que pasa xunto a a la cueva.
* **Cañu de San Miguel**.

## Cultura
Les fiestes de Golpejas tienen llugar el 24 d'agostu, n'honor a San Bartolomé, patrón de la llocalidá.

## Ver tamién
* Provincia de Salamanca
* Tierra de Ledesma

## Referencies

## Enllaces esternos
Garcirrey

**Garcirrey** ye un conceyu y llocalidá española de la provincia de Salamanca, na comunidá autónoma de Castiella y Lleón. Intégrase dientro de la contorna del Campu de Salamanca (Campu Charro). Pertenez al partíu xudicial de Salamanca.

El so términu municipal ta formáu poles llocalidaes de Sufreral, Ardonsillero, Berrocalejo, Casasola, Garcirrey, Moral de Castro, Valdelama, Vilvis y Villarejo, esti postreru despobláu, ocupa una superficie total de 84,25&nbsp;km² y según los datos demográficos recoyíos nel padrón municipal ellaboráu pol INE nel añu , cuenta con una población de  habitantes.

## Historia
La so fundación paez remontase al entamu del sieglu X, yá que la so denominación inicial **García Rei** apuntaría a la fundación de la llocalidá per parte del rei de Lleón García I, que'l so reináu enllargar del 910 al 914. Darréu, una vegada creáu l'Alfoz de Ledesma por Fernandu II de Lleón, la llocalidá de García Rei quedó encuadrada na mesma, siendo cabeza d'una de les "rodas" en que s'entamó la tierra ledesmina. Cola creación de les actuales provincies en 1833, Garcirrey quedó encuadráu na provincia de Salamanca, dientro de la Rexón Lleonesa.

## Demografía

### Nucleos de población
El conceyu estremar en dellos nucleos de población, que teníen la siguiente población en 2017 según l'INE.

## Ver tamién
* Provincia de Salamanca
* Campu Charro

## Referencies

## Enllaces esternos

*Índiz de conceyos de la Diputación de Salamanca
Guijo de Ávila

**Guijo de Ávila** ye un conceyu y llocalidá española de la provincia de Salamanca, na comunidá autónoma de Castiella y Lleón. Intégrase dientro de la contorna de Guijuelo y la subcomarca del Alto Tormes. Pertenez al partíu xudicial de Béjar.

El so términu municipal ta formáu por un solu nucleu de población, ocupa una superficie total de 13,46&nbsp;km² y según los datos demográficos recoyíos nel padrón municipal ellaboráu pol INE nel añu , cuenta con una población de  habitantes.

Cuenta con una Aula d'Enerxíes Anovables dedicada a la realización d'actividaes d'educación ambiental. Ta fornida y diseñada pa recibir visites y pa desenvolver nella tou tipu d'actividaes educatives sobre les enerxíes anovables. Pa ello cunta col equipamientu propiu d'una aula acompañáu de paneles informativos, xuguetes solares, audiovisuales rellacionaos cola tema, una pequeña base bibliográfica y una estación meteorolóxica propia. Tamién s'habilitó una biblioteca estensa, con dellos ordenadores con accesu a internet.

## Historia
Na división de 1833 foi incluyida na provincia de Salamanca, dientro de la Rexón Lleonesa. Hasta entós había estáu amestada a Ávila dende el mesmu momentu de la repoblación medieval de la zona a principios del sieglu XII, fechu al que debe'l so apellativu "d'Ávila". Dientro de la Comunidá de Villa y Tierra d'Ávila formó parte del sexmo de Serrezuela. Nesti sentíu, Guijo yera un moyón castellanu frente a Guijuelo, na Salvatierra lleonesa, y a Fuentes de Béjar, na Tierra de Béjar, territoriu esti postreru que s'integró nel Reinu de Lleón al empecipiase'l sieglu XV, quedando Guijo de Ávila como'l territoriu castellanu más occidental, formando una especie de cuña fronteriza arrodiada de tierres lleoneses por trés cuartes partes del so términu. Esta peculiaridá remató nel sieglu XIX al incluyise Guijo nel territoriu salamanquín.

## Demografía

## Ver tamién
* Llista de conceyos de Salamanca
* Contorna de Guijuelo
* Alto Tormes
* Bonilla de la Sierra

## Bibliografía
* 

## Referencies

## Enllaces esternos

* Índiz de conceyos de la Diputación de Salamanca
Gomecello

**Gomecello** ye un conceyu y llocalidá española de la provincia de Salamanca, na comunidá autónoma de Castiella y Lleón. Intégrase dientro de la contorna de La Armuña. Pertenez al partíu xudicial de Salamanca y a la Mancomunidá La Armuña.

El so términu municipal ta formáu por un solu nucleu de población, ocupa una superficie total de 20,70&nbsp;km² y según los datos demográficos recoyíos nel padrón municipal ellaboráu pol INE nel añu , cuenta con una población de  habitantes.

Los cultivos dominantes son les ceberes y llegumes principalmente.

Cuenta con estación de ferrocarril, que ta asitiada na llinia que xune Medina del Campo cola frontera portuguesa en Fuentes de Oñoro, y ésta cunta con un muelle pa carga y descarga de mercancíes. Esisten esisten tres servicios a Salamanca (dos los sábados, domingos y festivos) y dos a Valladolid qu'unu enllargar hasta Palencia. 

Ente los edificios d'interés atopen la ilesia y dos silos de cebera. Estos postreros son visibles dende bastantes quilómetros de distancia y que faen el pueblu fácilmente reconocible.

Les fiestes suélense celebrar el penúltimu fin de selmana d'agostu (alredor del día 20) n'honor a la Virxe de la Esperanza.

En Gomecello funciona dende 2007 el centru de tratamientu de residuos (CTR) para tola provincia de Salamanca.

## Historia

Fundáu polos reis de Lleón na Edá Media, Gomecello quedó encuadráu nel cuartu de Armuña de la xurisdicción de Salamanca, dientro del Reinu de Lleón, denominándose entós **Gomeçello**. Cola creación de les actuales provincies en 1833, Gomecello quedó encuadráu na provincia de Salamanca, dientro de la Rexón Lleonesa.

## Demografía

## Ver tamién
* Provincia de Salamanca
* La Armuña

## Referencies

## Enllaces esternos

* Conceyu de Gomecello 
* Índiz de conceyos de la Diputación de Salamanca
Herguijuela de Ciudad Rodrigo

**Herguijuela de Ciudad Rodrigo** ye un conceyu y llocalidá española de la provincia de Salamanca, na comunidá autónoma de Castiella y Lleón. Intégrase dientro de la contorna de Ciudad Rodrigo y la subcomarca de Los Agadones. Pertenez al partíu xudicial de Ciudad Rodrigo.

El so términu municipal ta formáu poles llocalidaes de Herguijuela y Cespedosa de Agadones, ocupa una superficie total de 23,41&nbsp;km² y según los datos demográficos recoyíos nel padrón municipal ellaboráu pol INE nel añu , cuenta con  habitantes.

## Historia

La fundación tanto de Herguijuela como de Cespedosa remontar a la repoblación efectuada polos reis de Lleón na Edá Media, quedando encuadraes les poblaciones nel Campu de Agadones de la Diócesis de Ciudad Rodrigo tres la creación de la mesma per parte del rei Fernandu II de Lleón nel sieglu XII, denominándose Elguijuela na Edá Media.Cola creación de les actuales provincies en 1833, Herguijuela de Ciudad Rodrigo quedó encuadráu na provincia de Salamanca, dientro de la Rexón Lleonesa, tomando la denominación "de Ciudad Rodrigo" entós pa evitar tracamundios con Herguijuela de la Sierra y Herguijuela del Campo.

## Demografía

### Nucleos de población
El conceyu estremar en dos nucleos de población, que teníen la siguiente población en 2015 según l'INE.

## Ver tamién
* Contorna de Ciudad Rodrigo
* Los Agadones
* Provincia de Salamanca

## Referencies

## Enllaces esternos

*Índiz de conceyos de la Diputación de Salamanca
Herguijuela del Campo

**Herguijuela del Campo** ye un conceyu y llocalidá española de la provincia de Salamanca, na comunidá autónoma de Castiella y Lleón. Intégrase dientro de la contorna de Guijuelo, la subcomarca d'Entresierras (Alto Alagón) y la microcomarca de Les Bardes.

El so términu municipal ta formáu poles llocalidaes d'Alberguería, Herguijuela y Santu Domingu, ocupa una superficie total de 25,69&nbsp;km² y según los datos demográficos recoyíos nel padrón municipal ellaboráu pol INE nel añu , cuenta con  habitantes.

Les sos fiestes llocales son el 2 de febreru y el 14 de xunu.

## Etimoloxía
El so orixe ta nel llatín "*ecclēsĭŏla*, diminutivu de "*ecclēsĭa*", esto ye, "iglesita". Rexístrase metátesis del grupu consonánticu -cl- > -gr-, y palatalización de la "s". Ye interesante unviar a la tesis espuesta por Juan Flores, pa quien nesti tipu toponímicu puede tase aludiendo a les pequeñes ilesies y oratorios de dómina paleocristiana y visigótica.

La segunda parte del sintagma non remite al actual valor predominante 'zona rural', que sería pocu xustificable nun contestu onde tou ye rural; hai d'entendese más bien nel sentíu, dafechu comprobáu, de 'área desarbolada'. Son bien abondoses les llocalidaes salamanquines que lleven el nome de Campu o Campillo. Na mayoría faise tresparente'l matiz semánticu alusivu a zona rasa y ensin árboles’. El topónimu afacer por ello bien a los ruedos pelaos que marquen la buelga ecolóxica de les pequeñes ciudaes. El Campu de Ledesma ocupa una zona notoriamente desarbolada a poniente de la villa. Yera famosu'l Cazadoriu del Campu, escampleru con muncha llebre, cerca d'El Campu de Ledesma, mentáu yá por Madoz. El Campu de Salamanca ye contorna qu'en tiempos de Madoz correspondía a los escampleros ensin árboles asitiaos al sur de la ciudá: “titúlase asina lo de la izq. del Tormes”. 

Nel casu de Herguijuela, la referencia a El Campu, según Madoz, alude a un territoriu qu'abarca dellos pueblos na provincia de Salamanca, partíu de Sequeros”, nel área entendida ente la Sierra Mayor y la Menor. La correspondiente subcomarca va recibir tal nome por ufiertar contraste pol so paisaxe de labrantíos y araxales cola redolada arbolada, de montes y deveses.

## Historia
La fundación de Herguijuela del Campo remontar al sieglu XIV, quedando entós integráu nel cuartu de Peña del Rei de la xurisdicción de Salamanca, dientro del Reinu de Lleón, denominándose entós "El Erguixuela". Cola creación de les actuales provincies en 1833, Herguijuela del Campo quedó integráu na provincia de Salamanca, dientro de la Rexón Lleonesa. Na década de 1920 camudó la denominación de *Herguijuela de la Sierpe* pola de *Herguijuela del Campo* que tien na actualidá.

## Demografía

### Nucleos de población
El conceyu estremar en tres nucleos de población, que teníen la siguiente población en 2015 según l'INE.

## Ver tamién
* Provincia de Salamanca
* Contorna de Guijuelo
* Entresierras

## Referencies

## Enllaces esternos

*Índiz de conceyos de la Diputación de Salamanca
Horcajo de Montemayor

**Horcajo de Montemayor** ye un conceyu y llocalidá española de la provincia de Salamanca, na comunidá autónoma de Castiella y Lleón. Intégrase dientro de la contorna de la Sierra de Béjar. Pertenez al partíu xudicial de Béjar.

El so términu municipal ta formáu por un solu nucleu de población, ocupa una superficie total de 29,98&nbsp;km² y según los datos demográficos recoyíos nel padrón municipal ellaboráu pol INE nel añu , cuenta con una población de  habitantes.

## Etimoloxía

El so nome provién al enclavarse el conceyu na forca producida pola unión del Regueru Valtornero col ríu Sangusín. Magar enclavarse na meseta Norte, atópase na Cuenca hidrográfica del Tajo, al vertir les sos agües al ríu Alagón, afluente del anterior.

## Historia

La fundación de Horcajo remontar a la repoblación llevada a cabu pol rei Alfonsu IX de Lleón en redol a 1227, cuando esti monarca creó'l conceyu de Montemayor, nel que quedó integráu, dientro del Reinu de Lleón, fechu del que toma'l so apellíu "de Montemayor" la llocalidá. Cola creación de les actuales provincies en 1833, queda integráu na provincia de Salamanca, dientro de la Rexón Lleonesa.

## Demografía

## Economía

La so principal actividá económica ye la ganadería estensiva minifundista de vacunu y ovín-caprino y pocos cultivos (pequeños güertos).

## Xeografía

Parti con Aldeacipreste, Cristóbal de la Sierra, Valdehijaderos, Colmenar de Montemayor y Valdefuentes de Sangusín. La so principal vexetación ye monte de carbayu, fresnales y pequeñes zones húmedes con castañales y nozales. El restu de son praos de campera y monte baxu.

### Clima

El so clima ye continental, con iviernos duros, soleyeros, con fuertes xelaes y poques nevaes y branos calorosos pero frescos al atapecer, mientres el cual merez oyese les llueques del ganáu que se recueye por tol términu municipal.

## Fiestes

La so fiesta patronal ye'l día 29 de xunu, San Pedro. Tamién se celebra'l día de La nuesa Señora n'agostu.

## Monumentos y llugares d'Interés

*Ilesia parroquial de San Pedro, a la salida en direición a Colmenar de Montemayor.
*Ilesia de Santa María, na plaza.
*Ermita del Humilladero, a la entrada dende Béjar. 

Amás de tol términu en sí, con montes y valles bien prestosos de percorrer, cabo destacar: Frontón y Llosa (Llavaderu); Ponte, Molín rehabilitáu, tumbes ¿visigodes? y Recó de la Poca Sangre nel cursu del ríu Sangusín; La Devesa, Lanchablanca y El Picu.

## Horcajenses pernomaos
* Fausto González Formosa (1896-), escritor y traductor
 
## Ver tamién
* Provincia de Salamanca
* Sierra de Béjar

## Referencies

## Enllaces esternos

* Índiz de conceyos de la Diputación de Salamanca
Horcajo Medianero

**Horcajo Medianero** ye un conceyu y llocalidá española de la provincia de Salamanca, na comunidá autónoma de Castiella y Lleón. Intégrase dientro de la contorna de la Tierra d'Alba. Pertenez al partíu xudicial de Salamanca y a la mancomunidá Agües de Sta. Teresa y Altu Tormes.

Amás del propiu Horcajo Medianero, el so conceyu ta formáu poles llocalidaes de Padiernos, Sanchopedro de riba, Sanchopedro de baxo, Valdejimena y Valverde, los dos primeros despoblaos. Ocupa una superficie total de 53,37&nbsp;km² y según los datos demográficos recoyíos nel padrón municipal ellaboráu pol INE nel añu , cuenta con una población de  habitantes.

## Demografía

### Nucleos de población
El conceyu estremar en dellos nucleos de población, que teníen la siguiente población en 2015 según l'INE.

## Historia

Al igual que les llocalidaes vecines de Chagarcía Medianero y Carpio Medianero toma la denominación Medianero por asitiase na mediana (frontera histórica) ente los reinos de Lleón y de Castiella, formando parte del primeru como parte del alfoz d'Alba de Tormes, siendo denomináu Forcajo según la documentación del sieglu XIII. Cola creación de les actuales provincies en 1833, quedó encuadráu na provincia de Salamanca, dientro de la Rexón Lleonesa.

## Ver tamién
* Provincia de Salamanca
* Tierra d'Alba

## Referencies

## Enllaces esternos

* Índiz de conceyos de la Diputación de Salamanca 
*
Herguijuela de la Sierra

**Herguijuela de la Sierra** ye un conceyu y llocalidá española de la provincia de Salamanca, na comunidá autónoma de Castiella y Lleón. Intégrase dientro de la contorna de la Sierra de Francia. Pertenez al partíu xudicial de Béjar y a la Mancomunidá Sierra de Francia.

El so términu municipal ta formáu poles llocalidaes de Herguijuela y Rebollosa, ocupa una superficie total de 31,52&nbsp;km² y según los datos demográficos recoyíos nel padrón municipal ellaboráu pol INE nel añu , cuenta con una población de  habitantes.

El so términu municipal atópase dientro del Parque natural de Las Batuecas - Sierra de Francia.

## Historia
Los sos oríxenes remóntense a la repoblación llevada a cabu na Edá Media polos reis de Lleón, siendo donáu en 1188 pol rei Alfonsu IX de Lleón al arzobispáu de Santiago de Compostela Cola creación de les actuales provincies en 1833, Herguijuela de la Sierra quedó encuadráu na provincia de Salamanca, dientro de la Rexón Lleonesa.

## Clima
Herguijuela de la Sierra tien un clima mediterraneu *Csa* (templáu con branu secu y calorosu) na frontera con un clima *Csb* (templáu con branu secu y templáu) según la clasificación climática de Köppen.

## Topónimu
Rexístrase en 1188 como Ecclesiola; en 1215, Ecclesia; en 1629, Erguijuela. Nun tien rellación col topónimu Guijuelo, a pesar de lo sostenío nun documentu anterior pol mesmu Llorente (ibid., p. 106, 247). El so orixe ta nel llatín "*ecclēsĭŏla*, diminutivu de "*ecclēsĭa*", esto ye, "iglesita". Rexístrase metátesis del grupu consonánticu -cl- > -gr-, y palatalización de la "s". Ye interesante unviar a la tesis espuesta por Juan Flores, pa quien nesti tipu toponímicu puede tase aludiendo a les pequeñes ilesies y oratorios de dómina paleocristiana y visigótica.

## Demografía

### Nucleos de población
El conceyu estrémase en dos nucleos de población, que teníen la siguiente población en 2015 según l'INE.

## Cultura

### Fiestes
* 3 de febreru (San Blas)
* 16 de xunetu (Virgen del Carmen)


File:SDFHDS21.jpg|La ilesia
File:SDFHDS22.jpg|Campanariu
File:SDFHDS51.jpg|La ermita del Humilladero


## Ver tamién
*Parque natural de Las Batuecas - Sierra de Francia
* Sierra de Francia

## Referencies

## Enllaces esternos

* Índiz de conceyos de la Diputación de Salamanca
Iruelos

**Iruelos** ye un conceyu y llocalidá española de la provincia de Salamanca, na comunidá autónoma de Castiella y Lleón. Intégrase dientro de la contorna de Vitigudino y la subcomarca de La Ramajería. Pertenez al partíu xudicial de Vitigudino.

El so términu municipal ta formáu por un solu nucleu de población, ocupa una superficie total de 12,93&nbsp;km² y según los datos demográficos recoyíos nel padrón municipal ellaboráu pol INE nel añu , cuenta con una población de  habitantes.

## Historia
La fundación de Iruelos remontar a la Edá Media, obedeciendo a la repoblación efectuada pol rei de Lleón Fernandu II nel sieglu XII, cuando quedó encuadrada dientro del Alfoz de Ledesma, denominándose entós **Oriolos**. Cola creación de les actuales provincies en 1833, Iruelos quedó integráu na provincia de Salamanca, dientro de la Rexón Lleonesa.

## Monumentos d'interés
* Ilesia parroquial de La nuesa Señora del Rosariu.

## Demografía

## Ver tamién
* Arribes
* Contorna de Vitigudino
* La Ramajería

## Referencies

## Enllaces esternos
La Alberguería de Argañán

**La Alberguería** ye un conceyu y llocalidá española de la provincia de Salamanca, na comunidá autónoma de Castiella y Lleón. Intégrase dientro de la contorna de Ciudad Rodrigo y la subcomarca del Campu de Argañán. Pertenez al partíu xudicial de Ciudad Rodrigo.

El so términu municipal ta formáu por un solu nucleu de población, ocupa una superficie total de 30,06&nbsp;km² y según los datos demográficos recoyíos nel padrón municipal ellaboráu pol INE nel añu , cuenta con una población de  habitantes.

## Historia

La fundación de La Alberguería de Argañán remontar a la repoblación efectuada polos reis de Lleón na zona nos sieglos XI y XII. Un fechu significativu pa Alberguería foi la perda del Riba-Coa per parte de Lleón nel Tratáu de Alcañices (1297) que convirtió en fronteriza la llocalidá yá que hasta entós la frontera lusu-lleonesa asitiar nel ríu Coa, alzándose'l castiellu pa reforzar esti puntu de la frontera lleonesa. Magar ello nel sieglu XVII la llocalidá sufrió'l envite de les tropes portugueses que tomaron el castiellu ente 1660 y 1661, añu en que foi recuperáu poles tropes españoles. Cola creación de les actuales provincies en 1833, La Alberguería de Argañán quedó integráu na provincia de Salamanca, dientro de la Rexón Lleonesa.

## Demografía

## Economía

La delda viva del conceyu de Alberguería de Argañán xubía a la cantidá de 12.000 euros a fecha 31 d'avientu de 2009, según l'informe de delda viva llocal del Ministeriu d'economía y facienda d'España.

## Patrimoniu

### 4 de Alberguería
Fecháu nun documentu del 16 d'agostu de 1474, envalórase que foi construyíu nel sieglu XIV con reformes hasta'l sieglu XVI. Nel añu 1643, foi atacada la llocalidá pero ensin tomar el castiellu por Álvaro de Abrantes, gobernador de Beira (Portugal). Foi tomáu en 1660 por fuercies portugueses (Antonio de Andrade) y recuperáu de forma definitiva al añu siguiente.
Mientres añu 1665, xunto con otres fortaleces de la raya de Portugal, sufrió importantes desperfectos por cuenta d'un violentu temporal d'agües.
Declaráu Bien d'Interés Cultural n'abril de 1949. Estáu de caltenimientu ruinosu, utilízase como dependencies agrícoles.

## Fiestes
La fiesta del pueblu ye'l día 26 de xunetu n'honor a la patrona Santa Ana. Con ofertorio a la Santa de "Roscones", depués puyaos.
A otru día ye Santa Ana Chica y ye'l día nel que se celebra les vaquillas.
Tolos díes de la fiesta hai una verbena peles nueches.

## Ver tamién
* Llista de conceyos de Salamanca
* Contorna de Ciudad Rodrigo
* Campu de Argañán
* Provincia de Salamanca

## Referencies

## Enllaces esternos

* Índiz de conceyos de la Diputación de Salamanca
La Calzada de Béjar

**La Calzada de Béjar** ye un conceyu y llocalidá española de la provincia de Salamanca, na comunidá autónoma de Castiella y Lleón. Intégrase dientro de la contorna de la Sierra de Béjar. Pertenez al partíu xudicial de Béjar.

El so términu municipal ta formáu por un solu nucleu de población, ocupa una superficie total de 9,46&nbsp;km² y según los datos demográficos recoyíos nel padrón municipal ellaboráu pol INE nel añu , cuenta con una población de  habitantes.

## Demografía

## Historia

A la so muerte, Alfonsu VII de Lleón estableció la frontera asitiada al sur del conceyu de Salvatierra na calzada de Quinea o de la Plata. La Calzada de Béjar, entós a cencielles Calzada, al tar allugáu al oeste de la Vía de la Plata formaba parte del Reinu de Lleón y de la Diócesis de Coria, fechu que s'enllargó a lo menos hasta'l sieglu XIX, yá que apaez entá como llocalidá del obispáu cauriense nel Diccionariu de Madoz nel sieglu XIX. Entós la cai allugada al este de la Vía de la Plata denominábase Cases de la Calzada y, teóricamente dependía no eclesiástico de Plasencia anque al escarecer d'ilesia propia la so parroquia a tolos efeutos yera la de La Calzada, y por tanto la Diócesis de Coria.

D'esta miente, dende principios del sieglu XIII y mientres tola Edá Media, esti territoriu foi parte del conceyu de Montemayor del Río quedando en situación de frontera, y fora de la Comunidá de Villa y Tierra de Béjar. Darréu cola estructuración de la provincia de Salamanca en partíos xudiciales, La Calzada quedó dientro del partíu de Béjar, poniéndose-y l'apellíu 'de Béjar' a la llocalidá pa estremala d'otres llocalidaes como la Calzada de Don Diego.

Finalmente,na división de 1833 en que se crean les actuales provincies, La Calzada quedó integráu na provincia de Salamanca, dientro de la Rexón Lleonesa.

## Monumentos

* Ilesia de La nuesa Señora de l'Asunción.
* Ermita del Santísimu Cristu de la Misericordia.
* Fortín romanu de La Calzada de Béjar.

## Fiestes
Les fiestes patronales de La Calzada de Béjar son el 31 d'agostu, onde se celebra la fiesta de San Ramón Nonato.

La otra fiesta cola que cunta La Calzada de Béjar celebra'l 14 de setiembre, ye la fiesta del Cristu, na que pela tarde se fai un ofertorio y, cayida la nueche, los vecinos pasien al Cristu en procesión ufiertando cantaraes a les cases qu'asina lo deseyen.

## Ver tamién
* Provincia de Salamanca
* Sierra de Béjar
* Fortín romanu de La Calzada de Béjar

## Referencies

## Enllaces esternos

*Índiz de conceyos de la Diputación de Salamanca
Ituero de Azaba

**Ituero de Azaba** ye un conceyu y llocalidá española de la provincia de Salamanca, na comunidá autónoma de Castiella y Lleón. Intégrase dientro de la contorna de Ciudad Rodrigo y la subcomarca del Campu de Argañán. Pertenez al partíu xudicial de Ciudad Rodrigo.

El so términu municipal ta formáu pola llocalidá de Ituero de Azaba y el despobláu de Dueña de Azaba, ocupa una superficie total de 27,46&nbsp;km² y según el padrón municipal ellaboráu pol INE nel añu , cuenta con una población de  habitantes.

## Historia
La so esistencia remontar a la repoblación efectuada polos reis de Lleón na Edá Media tres reconquistar, quedando integráu na xurisdicción de Ciudad Rodrigo y denominándose entós «Fituero». Cola creación de les actuales provincies en 1833, Ituero de Azaba quedó encuadráu na provincia de Salamanca, que xunto coles de Lleón y Zamora, formaba parte de la Rexón Lleonesa.

## Demografía

### Población por nucleu
Desglose de población según el Padrón Continuu por Unidá Poblacional del INE.

## Alministración

### Evolución de la delda viva
El conceutu de delda viva contempla solo les deldes con caxes y bancos relatives a creitos financieros, valores de renta fixa y préstamos o creitos tresferíos a terceros, escluyéndose, poro, la delda comercial.

Ente los años 2008 a 2014 esti conceyu nun tuvo delda viva.

## Personalidaes

*Celestino Alfonso

## Ver tamién
* Campu de Azaba
* Contorna de Ciudad Rodrigo
* Campu de Argañán
* Provincia de Salamanca

## Referencies

## Enllaces esternos

* Índiz de conceyos de la Diputación de Salamanca
La Maya

**La Maya** ye un conceyu y llocalidá española de la provincia de Salamanca, na comunidá autónoma de Castiella y Lleón. Intégrase dientro de la contorna de la Tierra d'Alba. Pertenez al partíu xudicial de Salamanca y a la Mancomunidá Banzáu de Santa Teresa.

El so términu municipal ta formáu por un solu nucleu de población, ocupa una superficie total de 7,02&nbsp;km² y según los datos demográficos recoyíos nel padrón municipal ellaboráu pol INE nel añu , cuenta con una población de  habitantes.

## Xeografía
La llocalidá ta asitiada 32 km al sur de Salamanca, a 833 m d'altitú. Atopar ente los ríos Tormes y Alhandiga. A 2 km atópase'l banzáu de Santa Teresa, qu'entró en funcionamientu en 1955.

Puede llegase hasta equí al traviés de l'Autovía Ruta de la Plata (A-66) o la Nacional 630. La zona urbana ta so una llomba, totalmente llindada, dende lo alto pueden acolumbrase les cais y los güertos, destacando especialmente'l de Yuya. Na zona apodera la fauna piscícola (truches, barbos) y la avifauna (coríos, palombos, cigüeñes, grazas) y ye zona de camín de grullas y estorninos.

## Historia

La so fundación remontar al sieglu XIV, quedando integráu nel cuartu de Allende el Ríu de la xurisdicción d'Alba de Tormes, dientro del Reinu de Lleón, denominándose entós "Amaya". Cola creación de les actuales provincies en 1833, quedó encuadrada na provincia de Salamanca, dientro de la Rexón Lleonesa, formando parte del partíu xudicial d'Alba de Tormes hasta la desapaición d'este y la so integración nel de Salamanca.

## Demografía

## Ver tamién
* Provincia de Salamanca
* Tierra d'Alba

## Referencies

## Enllaces esternos
La Orbada

**Llorvada** (en castellán y oficialmente, *La Orbada*) ye un conceyu y llocalidá española de la provincia de Salamanca, na comunidá autónoma de Castiella y Lleón. Intégrase dientro de la contorna de La Armuña. Pertenez al partíu xudicial de Salamanca y a la Mancomunidá La Armuña.

El so términu municipal ta formáu poles llocalidaes de Llorvada, Llorvadiella y Villanueva de los Pavones, ocupa una superficie total de 30,58&nbsp;km² y según los datos demográficos recoyíos pol INE nel añu , cuenta con una población de  habitantes (120 homes y 104 muyeres).

## Historia
Fundáu polos reis de Lleón na Edá Media, Llorvada quedó encuadráu nel cuartu de Armuña de la xurisdicción de Salamanca, dientro del Reinu de Lleón, denominándose entós **Llorvada**. Cola creación de les actuales provincies en 1833, Llorvada quedó encuadráu na provincia de Salamanca, dientro de la Rexón Lleonesa.

La madrugada del 28 al 29 de xunetu de 1936, foi asesináu nel monte d'esta localidá'l primer alcalde democráticamente electu de la ciudá de Salamanca, Casto Prieto Carrasco. El so execución llevar a cabu extrajudicialmente soldaos falanxistes siguiendo órdenes del so superior de Valladolid na cuneta izquierda del quilómetru 89,9 de la Carretera Xeneral Valladolid-Salamanca (güei llamada N-620). Xunto a los sos restos atopáronse los de José Andrés y Manso, diputáu nes Cortes nacionales pol Frente Popular, tamién executáu polos falanxistes.

## Demografía

### Nucleos de población
El conceyu estremar en tres nucleos de población, que teníen la siguiente población en 2015 según l'INE.

## Ver tamién
* Provincia de Salamanca
* La Armuña

## Referencies

## Enllaces esternos

* Conceyu de La Orbada
La Redonda

**La Redonda** ye un conceyu y llocalidá española de la provincia de Salamanca, na comunidá autónoma de Castiella y Lleón. Intégrase dientro de la contorna de Vitigudino y la subcomarca d'El Abadengo. Pertenez al partíu xudicial de Vitigudino.

El so términu municipal ta formáu por un solu nucleu de población, ocupa una superficie total de 16,64&nbsp;km² y según los datos demográficos recoyíos nel padrón municipal ellaboráu pol INE nel añu , cuenta con una población de  habitantes.

## Etimoloxía

La Redonda ye un nome de llugar común. El mesmu topónimu repitir como nome de paraxa nel conceyu de Castellanos de Villiquera, en forma diminutiva nel de Valverdón (La Redondina) o como nome d'un regueru afluente del Huebra cercanu a a la llocalidá d'Avililla de la Sierra. En toos estos casos, l'axetivu calificaría n'orixe a un elementu topográficu arrondáu que podría tratase d'una peña, llaguna, campu, prau o vuelta de camín. En Galicia atopamos la llocalidá de Redondela. En Portugal cítense compuestos medievales tales como «Petra Rotunda», «Monte Redondo» o «Sauto Redondo». D'esta manera, nun sería fácil esclariar a qué particularidá topográfica o predial fadría referencia'l nome nesti casu d'esti pueblu.

## Xeografía
### Situación

La Redonda asítiase nel noroeste salamanquín. Falta 101 km de Salamanca capital. 

Atópase na contorna d'El Abadengo. Pertenez a la Mancomunidá El Abadengo y al partíu xudicial de Vitigudino.




## Demografía

## Historia

La so fundación respuende al procesu repoblador lleváu a cabu polos reis lleoneses nel sieglu XII pasando, xunto al restu del Abadengo, a depender de la Orde del Temple por cesión del rei Fernandu II de Lleón na segunda metá del sieglu XII, situación que s'enllargó hasta la desapaición en 1311 de dicha Orde per mandatu papal, pasando a depender entós La Redonda del Obispáu de Ciudad Rodrigo, de que'l so obispu dependió hasta l'abolición de los señoríos nel sieglu XIX. Cola división territorial d'España de 1833 na que se crean les actuales provincies, La Redonda queda encuadrada dientro de la Rexón Lleonesa, formada poles provincies de Lleón, Zamora y Salamanca, de calter puramente clasificatorio, ensin operatividad alministrativa, qu'a les traces vendría recoyer l'antigua demarcación del Reinu de Lleón (ensin Galicia nin Asturies).

## Alministración y política

### Eleiciones municipales

### Eleiciones autonómiques

## Ver tamién
* Arribes
* Contorna de Vitigudino
* El Abadengo
* Llinia Pocinho-La Fonte de San Esteban
* Parque natural d'Arribes del Duero

### Llocalidaes cercanes

* Ahigal de los Aceiteros
* Lumbrales
* Sobradillo

## Referencies

## Enllaces esternos

* Índiz de conceyos de la Diputación de Salamanca
La Rinconada de la Sierra

**La Requexada de la Sierra** ye un conceyu y llocalidá española de la provincia de Salamanca, na comunidá autónoma de Castiella y Lleón. Intégrase dientro de la contorna de la Sierra de Francia, la subcomarca de Las Quilamas y la microcomarca de La Calería.

El so términu municipal ta formáu poles llocalidaes de La Requexada y Ventes de Garriel, ocupa una superficie total de 13,06&nbsp;km² y según los datos demográficos recoyíos nel padrón municipal ellaboráu pol INE nel añu , cuenta con una población de  habitantes.

## Historia
La fundación de La Requexada encuádrase dientro del procesu de repoblación lleváu a cabu na zona polos reis lleoneses na Edá Media, pasando La Requexada a formar parte del arciprestalgu de la Valdobla de la xurisdicción de Salamanca, dientro del Reinu de Lleón. Cola creación de les actuales provincies en 1833, La Requexada de la Sierra foi incluyida na provincia de Salamanca, dientro de la Rexón Lleonesa.

## Demografía

### Nucleos de población
El conceyu estremar en dos nucleos de población, que teníen la siguiente población en 2015 según l'INE.

## Cultura

* Fiesta de Santiago Apóstol: 25 de xunetu. Ye la fiesta principal del pueblu na que destaca la comida de la mayor parte de les persones del pueblu.

* Fiesta de Les Candeles: 2 de febreru. Ye la segunda fiesta de La Requexada de la Sierra y destaca pola presentación del ramu na ilesia.

## Ver tamién
* Llista de conceyos de Salamanca
* Sierra de Francia
* Sierra de les Quilamas

## Referencies

## Enllaces esternos

* Índiz de conceyos de la Diputación de Salamanca