Artur da Costa e Silva

**Artur da Costa e Silva**  foi un militar y políticu brasilanu, el segundu presidente dempués del golpe militar de 1964.

## Entamos de la so carrera militar
Nacíu en Rio Grande do Sul, algamó'l grau de mariscal dientro del exércitu brasilanu.

Ocupó'l cargu de Ministru de Guerra mientres la presidencia previa, la del mariscal Castelo Branco; robló'l AI-1 qu'instaló'l réxime militar.

## Presidente de Brasil (1967-1969)
Mientres el so gobiernu, Costa e Silva alliniar colos sectores más conservadores de la derecha brasilana, sosteniendo que'l control militar sobre la política nacional tendría de permanecer per dellos años. Costa e Silva foi escoyíu presidente de manera indireuta (namái por votación del Congresu) en xunetu de 1966, y namái asumió'l mandu cuando dimitió'l xeneral Castelo Branco el 15 de marzu de 1967. Esi mesmu día entró a valir la *Constitución de 1967*, ellaborada por Castelo Branco y otros xefes militares como un cuerpu de normes básiques qu'ampliaben los poderes represivos del Estáu brasilanu, otorgando al presidente de la República un rol políticu bien cimeru al del Poder Llexislativu.

En marzu de 1968 un enfrentamientu ente estudiantes y policíes en Rio de Janeiro causó la muerte d'un estudiante, muertu a espetaperru por un oficial de policía. Les protestes y motinos caleyeros que siguieron pola violencia policial (particularmente La marcha de cien mil) xeneraron les bederres crítiques del opositor MDB contra'l réxime nel Congresu; estes protestes parllamentaries remataron nun pidíu del diputáu opositor Márcio Moreira Alves de llanzar un boicó contra les celebraciones militares del 7 de setiembre, en revancha pola negativa del gobiernu a detener la violencia policial contra les manifestaciones d'estudiantes.

Costa e Silva riquió entós que'l Congresu llevantara la inmunidá del diputáu Moreira Alves pero, pa sorpresa de la opinión pública, el 11 d'avientu el Congresu negar al pidíu presidencial y aportunó que namái'l parllamentu xulgara a Moreira Alves. A otru día, 12 d'avientu, Costa e Silva ordenó cerrar el parllamentu pola fuercia y suspendió les sos funciones indefinidamente, desallugando a los congresistes aconceyaos en Brasilia con contingentes militares apostaos dientro de les cámares.

## Endurecimientu del réxime militar
Como respuesta a la tensión político, Costa e Silva emitió'l *Actu Institucional N° 5* el 13 d'avientu de 1968, que dio poderes cuasi omnímodos al presidente de Brasil, como la facultá de cerrar el Congresu (lo cual efeutivamente asocedió), modificar les prerrogativas de los funcionarios públicos ensin espresión de causa, y inclusive destiuirlos al arbitrio del presidente, amás de suspender los derechos de hábeas corpus. El "Actu Institucional N° 5" suspendía efeutivamente l'acabante promulgar Constitución de 1967, que magar ser formulada conforme al pidíu del propiu réxime militar, resultaba menos represiva.

Un atentáu izquierdista contra la sede de la guarnición de São Paulo causó la muerte d'un soldáu en xunetu de 1969, bastiando una fola de detenciones contra presuntos militantes d'izquierda. A lo llargo del añu 1969, Costa e Silva entamó dexar ensin efeutu'l perseveru *Actu Institucional N° 5*, formulando con diversos xuristes de derecha y xefes militares un proyeutu de nueva constitución que reemplazara a la de 1967. El proyeutu quedó rematáu n'agostu de 1967.

La fecha d'entrada en vixencia d'esta nueva norma sería'l 7 de setiembre (aniversariu de la Independencia de Brasil) pero una selmana antes, el 31 d'agostu de 1969, Costa e Silva sufrió un accidente cerebrovascular y foi estremáu del gobiernu, siendo reemplazáu por una xunta militar. Morrió'l 17 d'avientu d'esi mesmu añu, pa lo cual la xunta militar foi reemplazada pol xeneral Emílio Garrastazu Médici, designáu presidente de Brasil.

## Gobiernu
Ente los ministros del so gabinete destáquense Antônio Delfim Netto (Facienda), Aurélio de Lira Tavares (Exércitu), Augusto Rademaker (Marina), Mário Andreazza (Tresportes), Hélio Beltrão (Planiamientu), Afonso Augusto de Albuquerque Lima (Interior) y José de Magalhães Pinto (Rellaciones Esteriores).

## Referencies