José Miguel Gómez

**José Miguel Gómez y Gómez**, alies "Tiburón" conocíu solamente como **José Miguel Gómez** , foi un militar y políticu cubanu, segundu presidente de la República de Cuba.

## Carrera militar
Incorporar a la revolución el 11 de setiembre de 1895 y yá en 1896 confirióse-y el grau de Coronel, por cuenta del so desempeñu mientres la guerra, especialmente mientres tomar del pueblu d'Arroyo Blanco.

En 1896 llogró'l grau de Xeneral de Brigada y en 1898 el de Xeneral de División.

Poco primero de terminada la guerra foi designáu miembru pola asamblea constituyente de Santa Cruz del Sur pa treslladase a Washington a determinar asuntos col gobiernu norteamericanu en nome de los representantes cubanos.

La comisión executiva de l'asamblea na so última sesión celebrada nel Cuetu, conceyu capitalín de L'Habana, el 30 de xunu de 1899, alcordó conferi-y el grau cimeru de Mayor Xeneral del Exércitu Llibertador a propuesta del xefe del departamentu occidental.

Mientres la ocupación militar del exércitu d'Estaos Xuníos, el Xeneral John R. Brooke nomar Gobernador Civil de Les Villes, cargu que nuevamente ocupó en 1902 por eleición popular.

Formó parte de l'asamblea constituyente que redactó la primer constitución de la república cubana.

## Gobiernu
En setiembre de 1908 foi escoyíu presidente de la República pol Partíu Lliberal, mandatu que desempeñó ente'l 28 de xineru de 1909 hasta'l so arrenunciu, el 20 de mayu de 1913.

El so gobiernu estableció la paz nel país, faciéndo-y frente a los veteranistas un grupu decidíu a torgar qu'antiguos combatientes de la guerra aportaren a cargos alministrativos, y al llevantamientu del Partíu Independiente de Color que llucharon pola igualdá y la reconocencia de los negros dientro de la nueva sociedá cubana. Esti movimientu remató nel Llevantamientu Armáu de los Independientes de Color nel cual miles de cubanos de la raza negra alzar contra la discriminación social. El gobiernu de José Miguel Gómez, por aciu l'acción del exércitu cubanu, masacró de 3000 a 5000 rebeldes según diverses fontes, reportándose solamente 12 baxes de parte del exércitu. 

Mientres el so gobiernu creóse la Marina Nacional, ameyoráronse les condiciones del exércitu y executáronse les grandes obres d'alcantarelláu y pavimentación de L'Habana. Tamién se-y punxo atención a la comunicaciones y los trabayos sanitarios. Tamién se crearon les Granxes Escuela pa garantizar una enseñanza rural y estableciéronse les Academies d'Arte de Lletres y de la Hestoria, según el Muséu Nacional.

El so gobiernu foi bien criticáu por delles concesiones de servicios públicos y de lleis bien aldericaes na dómina, como l'autorización de les engarradielles de gallos y la llotería nacional, según por escándalos de corrupción. José Miguel Gómez recibió'l llamátigu popular de *Tiburón* ("cuando se baña chisca"), n'alusión al repartu de cargos públicos ente los sos allegaos. 

El so mandatu xeneró cierta estabilidá nel quefer políticu de la recién nacida república hasta la llegada del xeneral Gerardo Machado, y estableció les bases institucionales pa un relativu desenvolvimientu y crecedera económica. Mientres el so presidencia produció la segunda invasión de la isla per parte d'Estaos Xuníos anque consiguió'l retiru de les tropes, sacante la base de Guantánamo.

Foi asocedíu por Mario García Menocal.

## Posterior al so Gobiernu
En 1917, tres la reelección de García Menocal, Gómez empecipió un llevantamientu militar que resultó fallíu y foi obligáu a exiliase n'Estaos Xuníos, onde morrió'l 13 de xunu de 1921, na ciudá de Nueva York.. 

En 1936 alzar en L'Habana un monumentu nel so honor.

## Bibliografía
* *Manual de historia de Cuba*, Ramiro Guerra.

## Referencies

## Enllaces esternos