Spica

**Spica** o **Espiga** (Alfa&nbsp;Virginis / α&nbsp;Vir / 67&nbsp;Vir) ye la estrella más brillosa de la constelación de Virgu y la decimoquinta más brillosa del cielu nocherniegu. De magnitú aparente +1,04, alcuéntrase a 260 años lluz del Sistema Solar. Piénsase que Hiparco de Nicea afayó la precesión de los equinoccios a partir de los datos llograos d'Espiga.

## Nome

**Espiga** o **Spica** son nomes que provienen del llatín *spica virginis*, la espiga de granu (davezu trigu) de La&nbsp;Virxe. Pa los romanos esta estrella simbolizaba a Ceres, diosa de l'agricultura. **Spicum**, **Spigha**, **Stachys** —del griegu *stakhus*, «espiga de trigu»— y **Aresta** —en llatín «espiga de granu»— yeren otros nomes romanos de la estrella.
Otres denominaciones como **Sunbala** o **Sumbela** vienen de la pallabra árabe *sunbula*, sinónimu d'espiga.

Un nome alternativu de la estrella ye **Azimech**, del árabe *al simak al a'zal*, «la indefensa», qu'alude a la so separación respeutu de les estrelles cercanes. Un tercer nome, **Alaraph**, utilizóse pa designar a esta estrella según a les vecines Vindemiatrix (ε&nbsp;Virginis) y Zavijava (β&nbsp;Virginis).

En Babilonia, representando la constelación entera, personificaba la esposa de Bēl» y, como **Sa-Sha-Shirū**, «la faxa de la Virxe», señalaba'l ventenu asterismu eclíptico del mesmu nome. Tamién yera **Emuku Tin-tir-Ki**, un títulu común pa la mesma Babilonia.
Nel antiguu Exiptu yera conocida como «la portadora del llaúd», siendo notable la so importancia, pos otru nome exipciu que recibía yera **Repā**, «el Señor».
Dellos autores sostienen qu'unu de los templos de Tebas, construyíu n'honor a Menat alredor del añu 3200 e.C., ta empobináu escontra esta estrella.

Na astronomía china yera llamada **Kió**, «el cuernu» o «el pinchu», y en tiempos antiguos foi **Keok** o **Guik**, la estrella especial de la primavera.
Xunto a Heze (ζ Virginis) forma la constelación china de Jiăo (角).
Pa los hindús Espiga correspuende a la nakshatra o casona astrolóxica de **Citrā**.

## Carauterístiques físiques

Espiga forma un sistema binariu que les sos componentes, de tipu espectral B, tán bien próximes ente sigo. La separación ente dambes ye d'apenes 0,12&nbsp;unidaes astronómiques (ua) y el so periodu orbital ye de 4,0145&nbsp;díes. Ye una intensa fonte de rayos&nbsp;X que paecen xenerase nel choque de los fuertes vientos estelares emitíos por dambes estrelles.

La estrella principal, **Espiga&nbsp;A**, tien tipu espectral B1 —clasificada como xigante o subxigante— y una temperatura superficial de 22.400&nbsp;K. Con una lluminosidá intrínseca de 13.400 vegaes la del Sol, el so radiu ye 7,4 vegaes más grande que'l radiu solar —cuasi'l 30% de la separación ente les dos estrelles— y rota bien apriesa con una velocidá de rotación na so ecuador de 199 km/s.
Tien una metalicidá daqué inferior a la solar ([M/H] = -0,12 ± 0,08). 
Tien una masa 11 vegaes mayor que la masa solar, siendo una de les estrelles más cercanes a nós con masa abondo p'acabar la so vida como una supernova de tipu II. 

Pola so proximidá a la estrella principal, los parámetros de **Espiga&nbsp;B** son mal conocíos; paez que ye una estrella de secuencia principal de tipu B4V con una temperatura superficial de 18.500&nbsp;K. Espiga&nbsp;B ye unes 1700 vegaes más lluminosa que'l Sol, el so radiu ye cuasi 4 vegaes más grande que'l d'ésti y la so masa ye daqué inferior a 7 mases solares.
Ye una de les poques estrelles onde se repara l'efectu de Struve-Sahade», variación anómala de la intensidá de les llinies espectrales nel intre d'una órbita, volviéndose les llinies más débiles al alloñar la estrella del observador.
Puede aniciase pol fuerte vientu estelar de la primaria al esvalixar la lluz de la secundaria cuando ésta allóñase.

Espiga A+B ye una estrella variable que la so variación de rellumu ente magnitú +0,92 y 1,04 ye apreciable a simple vista. Una variación de 0,03 magnitúes débese a qu'Espiga ye una variable elipsoidal rotante, la más brillosa d'esta clase. Nestes variables les dos estrelles tán tan cerca que, por cuenta de les fuercies de marea, les sos formes nun son esfériques sinón elipsoidales. Esto fai que fluctúe el so rellumu en función del área visible pol observador nun intre dau. De la mesma, Espiga&nbsp;A ye una variable de tipu Beta Cephei, como Murzim (β&nbsp;Canis Majoris), que les sos variaciones de rellumu son causaes por pulsaciones non radiales na superficie a lo llargo d'un periodu de 0,17 díes.

Al atopase cerca de la eclíptica, Espiga puede ser despintada pola Lluna y dacuando por planetes. El próximu tapecimientu por un planeta va tener llugar el 2 de setiembre de 2197, cuando Venus pase per delantre d'Espiga.

## Ver tamién
* Llista d'estrelles más brilloses
* Estrella (náutica)

## Referencies