María Josefa Canellada

**María Josefa Canellada Llavona**  foi una romanista, dialectóloga, folclorista y narradora asturiana.

## Biografía
Nació en L'Infiestu (Asturies) el 12 de payares de 1913, y ellí y en Torazu (Cabranes) -d'au yera la so familia- pasó los primeros años de la so vida. Coló dempués pa Madrid, y estudió'l bachilleratu nel institutu de San Isidro.

Entama los sos estudios na Universidá Central de Madrid el 31 de mayu de 1933. Nella estudia Filosofía y Lletres, y asiste, ente más otros, a les clases que dan Tomás Navarro Tomás, Pedro Salinas, Xavier Zubiri, Rafael Lapesa, José F. Montesinos, Américo Castro o Ramón Menéndez Pidal. De la qu'estudiaba collaboró (1933-1936) con Pedro Salinas na revista lliteraria *[[Índice]]*, y tamién nel llaboratoriu de fonética del Centru d'Estudios Históricos, que dirixía d'aquella Tomás Navarro Tomás.

La guerra civil fizo que tuviera que dexar d'estudiar hasta 1940. Nesos años trabayó como enfermera nel hospital de sangre de Madrid y nel que se fai na cárcel d'Ocaña. De les sos esperiencies surdió la cadarma argumental de la so novela *Penal de Ocaña*. Llicénciase en 1942, y al añu siguiente, baxo la direición de Dámaso Alonso, perfai'l so doctoráu en Filoloxía Románica cola tesis «El bable de Cabranes», cola que consigue'l premiu estraordinariu de doctoráu. Especialízase en dialeutoloxía y fonética, y anicia'l so llabor docente n'estremaos centros d'enseñanza. Asina exerz: 

- de collaboradora nel Institutu Menéndez y Pelayo del Conseyu Cimeru d'Investigaciones Científiques (1940-1946); 

- de collaboradora nel Llaboratoriu de Fonética de la Universidá de Coimbra col profesor Armando de Lacerda (1942); 

- de profesora na Facultá de Filosofía y Lletres de la Universidá de Salamanca (1946-1948); 

- de profesora de Cursos pa Estranxeros de la Universidá de Salamanca (1952-1958);

- de collaboradora de la Seición de Filoloxía del Colexu de Méxicu (1960); 

- d'investigadora del Seminariu Menéndez Pidal (1958-1962); 

- de profesora de Fonética Española nel Middlebury College (1964);

- de profesora de fonética española nos cursos de la Universidá de Nueva York n'España (1966-1974); 

- de profesora encargada de cursu na Facultá de Filosofía y Lletres de la Universidá Complutense (1970-1973);

- de profesora nel cursu de Llingua y Lliteratura españoles pa profesores d'español nos países de fala inglesa del Caribe (1974-1975)

- de profesora nos cursos hispano-filipinos pa profesores d'español (1976-1983),

- de redautora principal del Diccionariu manual de la Real Academia Española (1979-1988);

- de profesora convidada nel Romansk Institut de la Universidá de Copenhague (1981).

Casóse con Alonso Zamora Vicente en 1946, y tuvo dos fíos: Alonso y Juan.

En 1981 fúndase l'Academia de la Llingua Asturiana, que la fai miembru numberariu; tamién lo foi, dende 1986, de la Real Academia Española.

Morrió en Madrid el 7 de mayu de 1995.

## Obra
*«El bable de Cabranes» -tesis doctoral- (1944).
*«Suca y el oso» -cuentu infantil en castellanu- (1944).
*«El tío Tanón, la tía Tana y la historia de Tanín» -cuentu infantil en castellanu- (1944).
*«Penal de Ocaña: diario de una enfermera» -novela en castellanu- (1953).
*«Antología de testos fonéticos» -trabayu filolóxicu en castellanu- (1972).
*«La verdadera historia de Montesín» -cuentu infantil en castellanu- (1972).
*«Cuentos populares asturianos» (1978).
*«Montesín» -primer llibru de lliteratura infantil n'asturianu- (1980).
*«El Pastorín» -cuentu infantil en castellanu- (1982).
*«Leyendas, cuentos y tradiciones» (1983).
*«Malia, Mariantia y yo» -novela corta n'asturianu-(1990).

## Notes

## Referencies

## Bibliografía
VV.AA., *Mª Josefa Canellada (1913-1995)*, Uviéu, Conseyería d'Educación y Cultura del Principáu d'Asturies, 2002.