Pinus caribaea

***Pinus caribaea***, el **pinu machu**, ye una especie de pinu nativu de Méxicu, Centroamérica, Cuba, Les Bahames, Belize, Guatemala, Hondures, Nicaragua, Islles Turques y Caicos, Puertu Ricu y Venezuela.

## Descripción
La especie tien trés variedaes, una bien distinta y tratada como una especie dixebrada por dellos autores:
* *Pinus caribaea* var. *caribaea* – endémica del oeste de Cuba (provincia de Pinar del Río y la islla de la Juventud, enantes llamada Islla de Pinos pola so bayura). Esta variedá ye clasificada como en estáu de caltenimientu vulnerable na Llista colorada d'especies amenaciaes de la Xunión Internacional pal Caltenimientu de la Natura.
* *Pinus caribaea* var. *bahamensis* (Griseb.) W.H.Barrett & Golfari – **pinu Bahamas**. endemismu de Les Bahames y d'islles Turques y Caicos.
* *Pinus caribaea* var. *hondurensis* (Sénéclauze) W.H.Barrett & Golfari – **pinu d'Hondures**. Nativa de Belize, Guatemala, El Salvador, Hondures, Nicaragua, y l'estáu de Quintana Roo de Méxicu.

Anque la especie como un tou nun ta amenazada, la variedá típica de Cuba marcadamente torna por cuenta de la deforestación y ta considerada como especie vulnerable pola IUCN, na actualidá esisten planes pa la so recuperación.

## Plantíu de Uverito (Venezuela)
Conocíu como'l Monte de Uverito** **o “los plantíos de Uverito” ente los estaos Anzoátegui y Monagas, ye'l pañu forestal artificial más grande del mundu plantáu pol home, con alredor de 600.000 hectárees en plantíos de montes de Pino Caribe. 

En 1961, la Corporación Venezolana de Guayana y el Ministeriu d'Agricultura y Cría, introducieron plantíos de ***Pinus caribaea var. hondurensis'' '''nes sabanes de Uverito con fines industriales.

El programa de plantíos de Uverito empecipiar con un viveru y foi financiáu pol Estáu venezolanu, que invirtió pa realizalo 275 millones de dólares mientres 30 años, según un representante de la empresa alministradora CVG Proforca. D'alcuerdu a la mesma fonte, los plantíos tienen un valor de 350 millones de dólares. Proforca, que ye la empresa que remana'l monte, foi constituyida en 1988 
pa promover el desenvolvimientu de la industria forestal y de la madera nel oriente del país. Remana una superficie plantada de pino Caribe de más de 600 mil hectárees, concentraes nun llote montiegu allugáu al sur de los estaos Anzoátegui y Monagas, que sigue siendo anguaño'l monte creáu más grande del mundu.

== Propiedaes ==
La decocción de fueyes y/o tochu per vía oral ye utilizáu pa la [[Disfunción eréctil|impotencia]], [[bronquitis]], [[blenorraxa]] ya inflamaciones genito-urinaries. La [[resina]] del tueru pa [[eccema|eccemes]]. Les fueyes (decocción) como antifúngico.

;Principios activos:
Les fueyes contienen un [[aceite esencial]] ricu en [[Terpenu|terpenos]], [[tanín]]s y [[resina]].

== Taxonomía ==
''Pinus caribaea'' describióse por [[Pierre Marie Arthur Morelet]] y espublizóse en ''[[Revue Horticole de la Cote-D'Or]]'' 1: 107. 1851.
;[[Etimoloxía]]:
***Pinus***: nome xenéricu dadu en [[llatín]] al [[pinu]].

***caribaea**': epítetu xeográficu qu'alude a la so llocalización nel Caribe.
;Sinonimia:
* *Pinus recurvata* Rowlee

## Ver tamién
* Terminoloxía descriptiva de les plantes
* Cronoloxía de la botánica
* Historia de la botánica
* Carauterístiques de les pinacees

## Referencies

## Bibliografía
# CONABIO. 2009. Catálogo taxonómico de especies de México. 1. In Capital Nat. Méxicu. CONABIO, Méxicu City.
# Farjon, A. K. & B. T. Styles. 1997. Pinus (Pinaceae). Fl. Neotrop. 75: 1–291.
# Farjon, A. K., J. A. Pérez de la Rosa & B. T. Styles. 1997. Field Guide Pines Mexico Central America 1–147. Royal Botanic Gardens, Kew.
# Forzza, R. C. & et al. et al. 2010. 2010 Llista de espécies Flora do Brasil. http://floradobrasil.jbrj.gov.br/2010/ .
# Funk, V. A., P. E. Berry, S. Alexander, T. H. Hollowell & C. L. Kelloff. 2007. Checklist of the Plants of the Guiana Shield (Venezuela: Amazonas, Bolivar, Delta Amacuro; Guyana, Surinam, French Guiana). Contr. U.S. Natl. Herb. 55: 1–584.
# Hokche, O., P. E. Berry & O. Huber. (eds.) 2008. Nuevu Cat. Fl. Vasc. Venezuela 1–860. Fundación Instituto Botánicu de Venezuela, Caracas.
# Idárraga-Piedrahita, A., R. D. C. Ortiz, R. Callejas Posada & M. Merello. (eds.) 2011. Fl. Antioquia: Cat. 2: 9–939. Universidá d'Antioquia, Medellín.
# Killeen, T. J., E. García Estigarribia & S. G. Beck. (eds.) 1993. Guía Árb. Bolivia 1–958. Herbario Nacional de Bolivia & Missouri Botanical Garden, La Paz.
# Martínez Salas, E. M., M. Sousa Sánchez & C. H. Ramos Álvarez. 2001. Rexón de Calakmul, Campeche. Llistaos Floríst. Méxicu 22: 1–55.
# Merello, M. 2003. Pinaceae. In: Manual de Plantes de Costa Rica, B.E. Hammel, M.H. Grayum, C. Herrera & N. Zamora (eds.). Monogr. Syst. Bot. Missouri Bot. Gard. 92: 9–10.
# Molina Rosito, A. 1975. Enumeración de las plantas de Honduras. Ceiba 19(1): 1–118.

## Enllaces esternos

* USDA, ARS, National Genetic Resources Program. GRIN. National Germplasm Resources Laboratory, Beltsville, Maryland. http://www.ars-grin.gov/cgi-bin/npgs/html/taxon.pl?28426 (19 feb 2008)