open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Elgin Baylor

**Elgin Gay Baylor**  foi un xugador de baloncestu d'Estaos Xuníos de la década de los 1960. Los sos trelce años como profesional trescurrieron nel equipu de Los Angeles Lakers, salvo la primer temporada, na que l'equipu entá s'afincaba en Minneapolis.

Baylor foi escoyíu nel meyor quintetu de la NBA en diez temporaes, anque nunca foi nomáu xugador más vailoso. Tamién xugó 11 ediciones del All Star. En 1977 ingresó al Basketball Hall of Fame, y en 1996 foi escoyíu unu de los 50 meyores xugadores de la historia de la NBA.

## Trayeutoria deportiva
### Universidá
La so carrera universitaria empecipióse, gracies a una beca, nel College de Idaho, pero una serie de problemes fixeron que al añu siguiente recalara na Universidá de Seattle, a la cual llevó a la final de la NCAA en 1958, que perdieron ante Kentucky. Foi escoyíu nel quintetu ideal del campeonatu esi mesmu añu.

Mientres los sos trés años como universitariu, consiguió un destacáu permediu de 31,3 puntos per partíu.

### NBA
Los *Lakers* usaron la primer eleición del Draft de la NBA de 1958 pa escoye-y un añu primero qu'acabara la so carrera. L'equipu llevaba dellos años ensin llevantar cabeza dende la retirada del gran George Mikan, y robló un contratu por 20.000 dólares, una cifra astronómica pa la dómina. Y nun defraudó, yá que na so primer temporada consiguió acabar como cuartu máximu anotador de la lliga con 24,9 puntos per partíu, terceru en rebotes (15 por partíu) y octavu n'asistencies (4,1 por partíu). Foi escoyíu Rookie del Añu y el so equipu llegó a les finales d'esa temporada, onde cayeron ante los Boston Celtics. Mientres tola so carrera, ayudó a los Lakers a llegar a 8 finales de la NBA, anque nunca consiguió l'aniellu de campeón.

En 1960 consiguió lo que yera un récor hasta entós, yá que anotó 71 puntos nun partíu, siendo más tarde superáu. El que sicasí caltién ye'l de 61 puntos nun partíu d'una final de la NBA. Amás, tien el cuartu meyor permediu de puntos de tola historia, con 27,3 por partíu.

Retirar na temporada 1971-72 por cuenta de una mancadura de rodía, lo cual condució a dos grandes ironíes del destín: el primer partíu de los Lakers ensin Baylor, supunxo l'entamu d'una racha de 33 partíos ganaos consecutivamente, récor de tolos tiempos na NBA (y nel deporte profesional d'Estaos Xuníos d'América), y, amás, a la fin d'esa mesma temporada, tando yá retiráu, el so equipu llogró por fin consiguir el campeonatu qu'a él se-y negó mientres tola so carrera.

#### Estadístiques na NBA

##### Temporada regular

##### Playoffs

### Entrenador y executivu
En 1974 asumió'l cargu d'entrenador asistente de los New Orleans Jazz, pasando más palantre a ser l'entrenador xefe. Caltener nel puestu hasta 1979.

En 1986 foi nomáu Vicepresidente del equipu de Los Angeles Clippers, cargu qu'ostentó hasta ochobre de 2008. Foi nomáu executivu del añu de la NBA en 2006.

## Referencies

## Enllaces esternos

* Ficha de Baylor en NBA.com
* Semeyes de Elgin Baylor 
* Páxina de Baylor na web del ''Hall of Fame'' 
* Estadístiques de Elgin Baylor
* Tou sobre Elgin Baylor n'español  Estadístiques, premios,llogros y trayeutoria de Elgin Baylor na NBA
Bonnie Blair

**Bonnie Kathleen Blair**  foi una de les meyores patinadores de velocidá del so tiempu y una de les atletes más condecoraes na hestoria de los Xuegos Olímpicos. Blair compitió pa los Estaos Xuníos en cuatro Olimpiaes, y na so carrera Olímpica ganó cinco medayes d'oru y una medaya de bronce.

Blair nació en Cornwall, Nueva York y creció en Champaign (Illinois). Dempués de graduase na *Centennial High School* en Champaign, treslladóse al área de Milwaukee pa entrenar col equipu nacional de patinaxe de velocidá de los Estaos Xuníos.

Blair apaeció per primer vegada nunos Xuegos Olímpicos nos de Sarayevu en 1984. Nun consiguió nenguna medaya pero demostró les sos capacidaes acabando octava nos 500 metros con namái 19 años d'edá. Nos Xuegos Olímpicos de Calgary 1988, Blair ganó los 500 metros y llogró un bronce nos 1.000 metros. Na carrera de 500 metros, Blair estableció un récor mundial completando l'eventu en 39,10 segundos. Ella ganaría de nuevu nos Xuegos Olímpicos d'Albertville 1992 nos 500 y 1.000 metros (1:21.90).

Blair sacó ventaya d'un cambéu de les regles Olímpiques. En 1986, el Comité Olímpicu Internacional votó entamar los Xuegos Olímpicos d'Iviernu y los Xuegos Olímpicos de branu en ciclos de cuatro años alternos. Asina, los siguientes Xuegos Olímpicos d'Iviernu celebrar en febreru de 1994 en cuenta de en febreru de 1996. Los Xuegos Olímpicos de Lillehammer 1994 fueron en ciertu mou una coronación pa Blair. Volvió ganar l'oru nes carreres de 500 metros (39.25) y 1.000 (1:18.74) metros con estilu dominante. Blair acabó 0,36 segundu per delantre de segundu meyor tiempu nos 500 metros y el so marxe de 1,38 segundos na carrera de 1,000 metros ye'l marxe de victoria más grande na hestoria d'esta modalidá. Nel procesu convertir na primer muyer d'Estaos Xuníos en ganar cinco medayes d'oru.

Dempués de les Olimpiaes de 1994, Blair siguió compitiendo. En marzu de 1994, Blair estableció otru récor mundial nos 500 metros, convirtiéndose na primer muyer en completar la carrera en menos de 39 segundos (38,99). El 18 de marzu de 1995, Blair fizo la so última carrera y aportó a campeona. Nesi día, Blair estableció'l récor d'Estaos Xuníos nos 1,000 metros (1:18.05).

Blair ganó dellos premios prestixosos, incluyendo'l Premiu James E. Sullivan de 1992, el Oscar Mathisen Award de 1992 (siendo'l primer ganador femenín d'esti premiu) y el Deportista del Añu de Sports Illustrated, xunto con Johann Olav Koss, en 1994. Tamién foi escoyida como l'Atleta femenina del Añu por Associated Press en 1994.

## Referencies

## Enllaces esternos
Brian Boitano

**Brian Anthony Boitano**  ye un patinador artísticu sobre xelu italoamericanu. Foi cuatro veces campeón consecutivu de patinaxe artísticu d'Estaos Xuníos (1985-1988), dos veces campeón del mundu (1986, 1988) y tamién foi medayista d'oru nos Xuegos Olímpicos de Calgary 1988, na categoría de patinaxe artísticu masculín. Convertir en patinador profesional na temporada de 1988, anque volvió a la competición *amateur* en 1994 pa competir nos Xuegos Olímpicos de Lillehammer.

## Llogros nel patinaxe
Boitano foi'l primer norteamericanu en consiguir realizar un ''axel'' triple, el saltu triple más difícil. En 1987, introdució'l so saltu especial, el triple *lutz* con un brazu llevantáu sobre la cabeza; esti saltu pasó a llamase dende entós informalmente como'l «*lutz* 'Tano'».

## Otres actividaes
En retirándose de la competición, Boitano siguió en contautu al mundu del patinaxe artísticu. En 1995 fundó una compañía d'espectáculos de patinaxe, White Canvas Productions. Amás de patinar n'espectáculos y funciones, fundó y participa nel programa ensin ánimu d'arriquecimientu «Youth Skate» dedicáu a la enseñanza del patinaxe a neños de barriu, y sirve como mentor a mozos competidores nesti deporte.

En 1989 interpretó'l papel de Don José na película *[[Carmen on Ice]]* con Katarina Witt y Brian Orser. Tamién apaeció nes películes Blades of Glory y Ice Princess.

Dende 2009 apaez na canal televisiva The Food Network, onde presenta un programa de cocina *What would Boitano make?*

## Resultaos competitives

### Amateur

### Profesional

Boitano foi seis veces el campeón mundial profesional dempués de 1988.

### Méritos

En 1996, Boitano foi incluyíu en Salón de la Fama Mundial de Patinadores Artísticos sobre Xelu y el Salón de la Fama d'Estaos Xuníos de Patinadores Artísticos sobre Xelu.

## Referencies culturales

* Una caricatura de Boitano como superhéroe apaez como personaxe recurrente na serie animada *[[South Park]]*. Na película de 1999 *South Park: Más grande, más llarga y ensin cortes* apaez un númberu musical llamáu «What would Brian Boitano do?» (¿Que fadría Brian Boitano?). Dichu númberu ye la inspiración pal nome del programa de cocina que presenta Boitano *What would Brian Boitano make?* (¿Que prepararía Brian Boitano?). La caricatura tamién apaeció nel curtiu de Matt Stone y Trey Parker *The Spirit of Christmas*.

* Nel 2006, mentar a Boitano nuna escena de la serie *[[Rescue Me (serie de televisión)|Rescue me]]* de la canal FX

* Nel capítulu *Olimpiaes máxiques* de *[[The Fairly OddParents]]*, Timmy trai como xuez a Scott Hamilton; este, confundíu, pregúnta-y por qué, y Timmy contésta-y que precisaba un medayista olímpicu d'oru y Brian Boitano nun podía asistir.

## Bibliografía
* 
* 

## Referencies

## Enllaces esternos
* Brian Boitano's U.S. Olympic Team Bio
Barry Bonds

**Barry Lamar Bonds**  ye un xugador de béisbol retiráu de les Grandes Lligues. Fíu de Bobby Bonds.Tien el récor d'home runs nuna sola temporada, con 73 en 2001, y tien el record absolutu de home runs bateados pa tola vida con 762. El 28 de mayu de 2006 ante los Rockies, superó la cifra de cuadrangulares de Babe Ruth col númberu 715. El día 4 d'agostu de 2007 nel enfrentamientu de San Francisco Giants vs. San Diego Padres, en Petco Park abriendo'l segundu inning Barry Bonds conecto'l so home run 755 igualando con esto la marca d'Henry "Hank" Aaron, 3 díes dempués en San Francisco, el 7 d'agostu de 2007 bateó el cuadrangular 756 convirtiéndose asina nel máximu "jonronero" de la historia de les Grandes Lligues.

El 15 de setiembre del 2007, Marc Ecko mercó la pelota del jonrón 756 y entamó una votación per Internet avera del destín del artefautu. Dempués d'ocho díes, el resultáu foi televisáu pol Sr. Ecko, quien reveló que la mayoría (el 47%) votara por unviar la pelota al Salón de la Fama marcada d'un asteriscu pa reflexar los sos sentimientos acomuñaos col récor. Ecko aclamó que namái entamó l'eventu por que la xente determinara'l significáu de la pelota, diciendo que "Les oportunidaes d'espresanos, y de la nuesa participación nel públicu, nun tienen llende." El Salón de la Fama aceptó la decisión de Ecko, diciendo que "El béisbol pertenez a la xente - siempres foi asina y siempres va ser asina."

Bonds foi investigáu pol posible usu de esteroides y otres sustancies p'ameyorar el so rendimientu mientres la so carrera nes Grandes Lligues y enfrentaba la posibilidá de que los sos récores fueren cuestionaos o anulaos, amás de nun ser tomáu en cuenta pa ingresar al Salón de la Fama del Béisbol. Sicasí, el 21 de xunetu de 2015, el Departamentu de Xusticia d'Estaos Xuníos decidió cerrar el casu contra'l pelotero.

## Records
* Mayor númberu de homeruns pa tola vida (762 hasta'l 29 d'agostu de 2007).
* Mayor númberu de homeruns nuna temporada (73 en 2001).
* Mayor númberu d'impulsaes nun xuegu de 9 innings (9 en 2002).
* Únicu xugador en ser escoyíu 7 vegaes como MVP na história de les Grandes Lligues(1990, 1992, 1993, 2001, 2002, 2003, 2004).
* Xugador que recibió más bases por boles (2549) y bases por boles intencional (679) na historia de les Grandes Lligues.
* Mayor númberu de bases per bola recibíes nuna temporada (232 en 2004).
* Mayor númberu de bases per bola intencionales recibíes nuna temporada (120 en 2004).
* Récor de más altu porcentaxe de slugging nuna temporada (.867 en 2001).
* Más altu porcentaxe de bases alcanzaes nuna temporada (.609 en 2004).
* Únicu xugador con más de 500 jonrones y 500 bases robaes ( nin siquier hai nengún xugador qu'haya resgistrado 400 cuadrangulares y 400 bases robaes).
* Unu de solu cuatro xugadores na historia de Grandes Lligues en recibir base por boles intencional coles bases llenes.
* Anguaño'l mayor jonronero na historia del béisbol de Grandes Lligues.
* Consideráu, estadísticamente, el meyor xugador a la ofensiva de tolos tiempos.

## Estadístiques

## Referencies
Terry Bradshaw

**Terry Paxton Bradshaw**,  ye un ex-xugador de fútbol americanu que se desempeñó na posición de quarterback col equipu Pittsburgh Steelers de la National Football League mientres 14 temporaes. Poseé el record de ganar 4 titúlos de Super Bowl colos Steelers en 1974, 1975, 1978 y 1979, siendo'l primera quarterback que llogró dicha fazaña, amás de ganar ocho campeonatos de l'AFC Central. Foi escoyíu pal Salón de la Fama del Fútbol Americano Profesional en 1989 el so primer añu de eleigibilidad y en 1996, Bradshaw foi escoyíu pal Salón de la Fama del Fútbol Americano Universitariu.

Na llista de los 100 meyores xugadores de la historia de la NFL, publicada'l 4 de payares del 2010, Bradshaw foi allugáu como'l décimu segundu meyor QB de tolos tiempos. 

Anguaño ye un reconocíu analista deportivu pa la cadena FOX nos Estaos Xuníos.

## Referencies

## Enllaces esternos

*FoxSports.com - NFL- TERRY BRADSHAW
*Terry Bradshaw Fantasy Football Blogue
*Bradshaw's Hall of Fame page
*
*# Terry Bradshaw at Pro-Football-Reference.com
*Pay the Fan
*Tribute to the King
Bear Bryant

**Paul William Bryant, Sr.**, meyor conocíu como **Bear Bryant**  foi un entrenador de fútbol americanu universitariu d'Estaos Xuníos.

Foi un xugador multi-posición mientres s'atopaba na preparatoria y siguió xugando de bloquiador na Universidá d'Alabama (1932–1936). Como instructor na Universidá de Kentucky (1946–1953), el so equipu ganó 60 xuegos, perdió 23 y empató 5.

Dempués d'entrenar na Universidá de Texas A&M (1954–1957), tornó a Alabama (1957–1982). El so récor como entrenador en xefe foi de 323 partíos ganaos, 85 perdíos y 17 empates, llogrando romper la marca de la llarga trayeutoria d'Amos Alonzo Stagg tocantes a xuegos ganaos; que de la mesma foi superáu por Eddie Robinson de la Grambling State en 1985. En total, llevó a Alabama a 28 bowl games y seis campeonatos nacionales. Foi emponderáu al Salón de la Fama del Fútbol Americano Universitariu en 1986.

## Referencies

## Enllaces esternos

*Paul W. Bryant Museum
*Paul "Bear" Bryant College Football Coaching Awards
*
*Paul "Bear" Bryant article, Encyclopedia of Alabama
Don Budge

**John Donald "Don" Budge**  foi un campeón de tenis d'Estaos Xuníos, consideráu ente los más grandes de la historia del deporte. El so llogru más importante ye ser el primer home en conquistar el Grand Slam, esto ye, ganar los cuatro torneos más importantes del planeta na mesma temporada, lo que pudo realizar nel añu 1938, anque téunicamente llograr dempués de Fred Perry que llogró'l Grand Slam nesti casu de carrera. Mientres los años 30 xugó como profesional, destacar percima del restu.

## Torneos de Grand Slam

### Campeón Individuales (6)

### Finalista Individuales (1)

### Campeón Dobles (4)

### Finalista Dobles (3)

### Clasificación en torneos del Grand Slam

## Referencies

## Enllaces esternos
Bobby Charlton

**Robert Charlton**, más conocíu como **Bobby Charlton**,  foi un futbolista inglés, nacíu n'Ashington. Recibió'l Premiu al meyor xugador européu del añu (Balón d'Oru) en 1966, y ye consideráu pola FIFA como'l meyor xugador inglés de tolos tiempos y unu de los meyores futbolistes europeos del sieglu XX. Foi Charlton quien *bautizó* como *Teatru de los suaños* a Old Trafford. Ye'l segundu xugador con más partíos xugaos y el que tien más goles na historia del Manchester United, con 249 goles en 758 apaiciones y encabezó al equipu ganador de la Copa de Campeones d'Europa 1967-68.

Foi unu de los sobrevivientes del desastre aereu de Múnich, el 6 de febreru de 1958, cuando'l Manchester United tornaba a Inglaterra dempués d'apostar el segundu partíu de los cuartos de final de la Copa d'Europa ante'l Estrella Colorada de Belgráu, y nel que finaron ocho miembros del equipu: Roger Byrne, Eddie Apinen, Mark Jones, David Pegg, Tommy Taylor, Geoff Bent, Liam Whelan y Duncan Edwards. Encabezó l'equipu formáu por suplentes que llogró llegar a la fin de la FA Cup 1957-58 en mayu d'esi añu.

A mediaos de la década de 1960, xunto con George Best y Denis Law, formó parte de la llamada *United Trinity* (La Trinidá de United) de Manchester United.

## Biografía
Dellos miembros de la familia de la so madre yeren destacaos futbolistes: Jack Milburn (Leeds United y Bradford City), George Milburn (Leeds United y Chesterfield), Jim Milburn (Leeds United y Bradford City) y Stan Milburn (Chesterfield, Leicester City y Rochdale), y el llexendariu xugador de Newcastle United ya Inglaterra, Jackie Milburn yera primu de la so madre. Coles mesmes, el so hermanu mayor Jack, tamién yera futbolista profesional de Leeds United.

## Seleición nacional
El 5 de Setiembre del 2015 dexó de ser consideráu como'l máximu goliador de la seleición inglesa con 49 goles en 106 partíos, fecha na cual Wayne Rooney igualó'l so rexistru. Marcó tripletes en cuatro partíos internacionales: en 1959, nun amistosu contra la seleición de fútbol de los Estaos Xuníos (8-1); en 1960, contra la  (0-9); en 1961 contra  (8-0), y contra  (8-1).

Xugó 4 mundiales de fútbol: 1958 (oncenu puestu, Charlton nun marcó nengún gol), el de 1962 (octavu puestu), el de 1966 nel qu'Inglaterra se fixo col únicu campeonatu mundial de la so historia (Charlton marcó tres goles), el de 1970 (octavu puestu).

Tamién participó na Eurocopa 1968, onde  quedó tercera (de cuatro equipos participantes) y nel que Charlton marcó unu de los dos goles que marcó la so seleición (l'otru foi de Geoff Hurst, dambos frente a la ), anque Charlton yá marcó otru gol na ronda previa frente a .

## Trayeutoria

## Palmarés

### Campeonatos nacionales

### Campeonatos internacionales

### Distinciones individuales

## Campeonatos mundiales
* Copa Mundial de Fútbol de 1958 (Suplente)
* Copa Mundial de Fútbol de 1962 (Cuartos de final)
* Copa Mundial de Fútbol de 1966 (Campeón)
* Copa Mundial de Fútbol de 1970 (Cuartos de final)

## Referencies

## Enllaces esternos
Robin Cousins

**Robin Cousins**  ye un patinador artísticu británicu y medayista olímpicu. Foi campeón olímpicu en 1980, campeón d'Europa en 1980, tres veces (1978, 1979 y 1980) medayista mundial y cuatro veces (1977, 1978, 1979 y 1980), campeón nacional británicu.

## Resultaos

## Referencies

## Enllaces esternos
Jack Dempsey

**William Harrison "Jack" Dempsey**  foi un boxeador d'Estaos Xuníos, campeón mundial de los pesos pesaos ente 1919 y 1926. De los 84 combates apostaos a lo llargo de la so carrera, venció en 66 (51 por "knockout"), perdió 6, y empató 11. La *International Boxing Research Organization (IBRO)* clasificar ente los 10 meyores pesos pesaos de la historia.

## Biografía
El 4 de xunetu de 1919 coronóse campeón del mundu de los pesos pesaos, en venciendo al norteamericanu Jess Willard. Anque Willard yera favoritu Dempsey lo masacró baltándolo 7 vegaes nel primer asaltu y llogrando el trunfu nel terceru. A partir d'esta victoria, Dempsey llogró muncha fama, trió pocu'l ring mientres unos años ya introducióse nel mundu del cine, grabando delles películes a pesar de ser un pésimu actor.

Ente los sos defenses de la corona destaquen los combates que caltuvo en 1921 col francés Georges Carpentier; y el 14 de setiembre de 1923 col arxentín Luis Ángel Firpo, que nel primer round noquiar y unviar fora del ring mientres 15&nbsp;segundos. Foi na llamada engarra del sieglu pol títulu mundial de pesu completu. Dempsey yera un gran campeón y terminó venciendo a Firpo, pero dempués de que Firpo lo noquiara y de que'l referee y el públicu ayudaren a Dempsey a llevantase. Téunicamente Firpo ganara la engarradiella y Dempsey tuvo de ser descalificáu. Pero'l combate siguió y finalmente, Dempsey ganólu a Firpo.

En 1926 Dempsey perdió de forma sorpresiva'l títulu frente al norteamericanu Gene Tunney. Na revancha celebrada un añu dempués, Dempsey perdió de nuevu frente a Tunney por puntos. Mientres esti famosu combate, conocíu como'l de la "cuenta llarga", Dempsey ignoró la regla qu'obliga al púgil a volver a una esquina neutral mientres la cuenta tres una cayida del adversariu. Con Tunney cayíu y fora de combate na lona, l'árbitru detuvo la cuenta mientres dellos segundos hasta que Dempsey volvió a un rincón neutral. Los espectadores del ring protestaron esos segundos extras que dexaron a Tunney recuperase y ganar a Dempsey. Los defensores de Dempsey alegaron que l'árbitru ignorara esa mesma regla cuando más tarde Tunney baltó a Dempsey, empecipiando la cuenta ensin Tunney na esquina neutral. Tres esta derrota, dexó'l boxéu. Finó'l 31 de mayu de 1983.

## Referencies
Chris Evert

**Christine Marie Evert** ye una ex-xugadora de tenis profesional, nacida'l 21 d'avientu de 1954 en Fort Lauderdale, Florida, Estaos Xuníos.

El so padre yera un tenista profesional que lu animó a xugar esti deporte. Baxu tutelar d'ésti, desenvolvió una gran habilidá y llegó a ocupar el puestu númberu 1 del ranking d'Estaos Xuníos pa moces de menores de 14 años.

Dempués d'una temporada espectacular en 1971 como xugadora amateur onde ganó 46 partíos consecutivos, a la edá de 18 años, debutó nel WTA tour. Anque yera bien cobarde, el so bon aspeutu y comportamientu sele convertir na favorita del públicu y cuando tenía 20 años convertir nel centru de l'atención non yá por ganar el so primer títulu de Grand Slam sinón tamién por un romance cola estrella de tenis Jimmy Connors.

Na so carrera nel tenis profesional, foi la primer tenista en ganar 1.000 partíos en singles y foi cinco veces la xugadora númberu 1 del ranking mundial. En 1974 estableció un récor pa muyeres, ganando 56 partíos consecutivos y mientres los siguientes 12 años (hasta 1986) ganó siquier un títulu en single de Grand Slam per añu.

Evert ganó cuatro títulos consecutivos nel Abiertu de los Estaos Xuníos ente 1975 y 1978, y ganaría nuevamente esi títulu en 1980 y 1982. Cuasi invencible en canches de magre (polvu de lladriyu), ganó l'Abiertu de Francia siete veces. Foi escoyida "Atleta del añu" en cuatro causes y recibió el premiu "Deportista femenina del añu" de la revista *Sport Illustrated* en 1976.

En 1979 cásase col xugador de tenis británicu John Lloyd. Dempués divorciáronse y en 1988 casóse nuevamente con Andy Mill, ex esquiador olímpicu. En 2008 Casar por tercer vegada, nesta ocasión col célebre golfista australianu Greg Norman. La pareya divorcióse 18 meses dempués, n'avientu de 2009.

Evert retiróse dempués de la temporada de 1989 con 18 campeonatos de Grand Slam ganaos. Los sos 157 títulos en singles asitiar segunda ente homes y muyeres de tolos tiempos. En 1995 foi escoyida por unanimidá nel *International Tennis Hall of Fame*.

## Finales individuales del Grand Slam

### Ganaes

### Campeona individuales (18)

### Finalista (16)

## Clasificación histórica

* NH = Tornéu non celebráu
* A = Nun participó nel tornéu
* SR = Rellación ente torneos apostaos y torneos ganaos.

Nota: L'Abiertu d'Australia celebró dos vegaes en 1977, una en xineru y la otra n'avientu.

## Referencies

## Enllaces esternos
*
Althea Gibson

**Althea Gibson**  foi una tenista d'Estaos Xuníos ganadora de dellos torneos de Grand Slam tantu n'individuales como en dobles (femeninos y mestos) dende 1956 a 1958. Foi la primera tenista afroamericana en xugar un tornéu amateur o profesional, amás de ser la primer ente homes y muyeres afroamericanos en ganar un Grand Slam n'individuales.

## Ver tamién
* Salón Internacional de la Fama del tenis
* Tornéu de Roland Garros
* Campeonatu de Wimbledon
* Abiertu de los Estaos Xuníos

## Referencies

## Enllaces esternos

* https://web.archive.org/web/20120615195300/http://www.tennisfame.com/hall-of-famers/althea-gibson en Tennis Fame
Ken Griffey, Jr.

**George Kenneth "Ken" Griffey, Jr.**  ye un ex-xugador de béisbol de les Grandes Lligues na cual xugó principalmente como Xardineru derechu . Ye unu de los jonroneros más prolíficos na historia d'esti deporte. Dalgunos de los sos nomatos fueron **The Natural**, **The Kid**, y **Junior**. Ye fíu del tamién xugador de béisbol, Ken Griffey, Sr.. El 2 de xunu de 2010 anunció la so retirada tres 21 campañes nes Grandes Lligues.

## Distinciones
* Xugador Más Pervalible (1997)
* 7 vegaes ganador del Bate de Plata, (1991, 1993, 1994, 1996, 1997, 1998, 1999)
* 10 vegaes ganador del Guante d'Oru, (1990, 1991, 1992, 1993, 1994, 1995, 1996, 1997, 1998, 1999)
* 13 vegaes escoyíu al Partíu d'Estrelles (1990, 1991, 1992, 1993, 1994, 1995, 1996, 1997, 1998, 1999, 2000, 2004, 2007)
* Líder en carreres anotaes en 1997 (Lliga Americana)
* Líder en bases percorríes nel 1993 y en 1997 (Lliga Americana)
* Líder en jonrones en 1994, 1997, 1998, y 1999 (Lliga Americana)
* Líder en Carreres impulsaes en 1997 (Lliga Americana).
* Unu de dos peloteros con siquier 600 home runs y 10 Guantes d'Oru (Willie Mays).

## Ver tamién

## Referencies

## Enllaces esternos
Scott Hamilton

**Scott Hamilton**  ye un saxofonista de jazz d'Estaos Xuníos, venceyáu cola corriente denomada neo tradicionalismu.

## Historial
Hamilton aprendió a tocar primeramente'l pianu, anque a los diecisiete años decidir pol saxo tenor. Treslladáu a Nueva York, en 1976, va llograr los sos primeros trabayos de la mano de Roy Eldridge, tocando con Hank Jones, la cantante Anita O'Day y la big band de Benny Goodman. En 1977, graba'l so primer álbum, que lo convierte nel primer cabezaleru del neo tradicionalismu, y nos años siguientes, va siguir collaborando con músicos de swing, como Joe Venuti, Warren Vaché o Connie Kay. Dempués va formar un tríu estable, que lu va acompañar en grabaciones y xires, y va collaborar colos "Newport All star" de George Wein.

## Estilu
AMuchos autores señalen la paradoxa de que Hamilton, qu'apriende a tocar el saxo na dómina post-Coltrane, desenvuelva un estilu propiu, calorosu ya inventivu, basáu casi puramente nes escueles anteriores a Charlie Parker. Especialmente, ta influyíu por saxofonistas de soníu reciu, como Coleman Hawkins, Chu Berry o Ben Webster.

## Discografía

Hamilton grabó alredor de cuarenta álbumes como líder, la mayor parte d'ellos en Concord Records, salvo los que tán espresamente señalaos.

**Scott Hamilton Is a Good Wind Who Is Blowing Us Non Ill* (1977)
** Scott Hamilton 2* (1978)
**With Scott's Band in New York City* (1978)
**Grand Appearance* (1978) (Progressive Records)
**Non Bass Hit* (1978)
**Tenorshoes* (1979)
**Tour De Force* (1982)
**Close Up* (1982)
**In concert* (1983)
**The Second Set* (1984)
**A First* (1984)
**Uptown* (1985)
**A Sailboat in the Moonlight* (Ruby Braff y Scott Hamilton) (1986)
**Soft Lights & Sweet Music* (Gerry Mulligan y Scott Hamilton) (1986)
**Major League* (1986)
**The Right Time* (1986)
**A Sound Investment* (1987)
**Scott Hamilton Plays Ballads* (1989)
**Radio City* (1990)
**At Last* (1990) with pianist Gene Harris
**Scott Hamilton with Strings* (1992), con arreglos d'Alan Broadbent
**Groovin' High* (1996), con Spike Robinson y Ken Peplowski
**East of the Sun* (1993) 
**After Hours* (1997)
**Rede Door: Remember Zoot Sims* (1998)
**Blues, Bop and Ballads* (1999)
**Jazz Signatures* (2001), col tríu de John Bunch 
**Live in London* (2003) 
**Back in New York* (2005)
**Nocturnes and Serenades*(2006)
**Zootcase* (2006) con Alan Barnes y David Newton (Woodville Records )
**Across the Tracks* (2008)

## Bibliografía
* Joachim E. Berendt: *El Jazz: Orixe y desenvolvimientu* (Fondu de Cultura Económica. Madrid, 1986. ISBN 84-375-0260-8)

* CARLES, Phillipe; CLERGEAT, André y COMOLLI, Jean-Louis: *Dictionaire du jazz*. Robert Laffont Edt., París, 1988. ISBN 2-221-04516-5

## Notes y referencies

## Enllaces esternos
Sonja Henie

**Sonja Henie** . Foi campeona olímpica de patinaxe sobre xelu en trés causes, diez veces campeona del mundu (1927-1936) y seis veces campeona d'Europa (1931-1936). Desenvolvió tamién una amplia trayeutoria como actriz.

## Biografía
Sonja Henie nació en Cristiania (actual Oslu), yera fía de Wilhem Henie , una vegada campeón del mundu de Ciclismu y prósperu comerciante de pieles. El so padre contrató los meyores entrenadores del mundu incluyendo a la baillarina rusa Tamara Karsavina, pa convertir a la so fía nuna celebridá del deporte. Ella llogró la medaya d'oru en tres Juegos Olímpicos consecutivos. Nos Xuegos Olímpicos de 1924 en Chamonix , Francia Sonja ocupó la octava plaza pero con tan solu once años y siendo yá campeona del so país. A la siguiente edición de los Xuegos olímpicos Sonja allegó como campeona del mundu (llográu en 1927 con tan solo 14 años) y llogró la so primer medaya d'oru olímpico. Dende esi momentu llograría otros dos medayes d'oru olímpicu más nos Xuegos siguientes.

Sonja foi la primer patinadora n'adoptar como vistimienta la falda carauterística de los patinadores actuales y de realizar ellaboraes coreografíes . La so téunica innovadora y el so estilu glamouroso tresformaron el deporte del patinaxe y convertir nuna lleenda d'esti deporte. Tamién foi una bona xugadora de tenis.

Henie aportó a tan popular que la policía tenía qu'intervenir nes sos apaiciones públiques pa controlar a la gran masa d'aficionaos.
Tres la so tercer medaya d'oru olímpico nos Xuegos de Garmisch-Partenkirchen, en 1936, Sonia pasó al profesionalismo participando en diversos shows onde llogró gran ésitu, sobremanera nos Estaos Xuníos. En 1938 publico'l so autobiografía, que foi reeditada y vuelta publicar en 1954. En 1941 llogró la nacionalidá norteamericana. Retirar de les actuaciones en 1958 col filme *Hello, London*. 

No personal, casóse en trés causes, con Dan Topping, Winthrop Gardiner, y finalmente col ricu mecenes del arte noruego Niels Onstad en 1956. Xuntos afitaron la so residencia en Oslo onde atroparon una importante coleición d'arte moderno que sirvió pa la creación del Henie-Onstad Art Centre en Høvikodden, cerca d'Oslu. 

A mediaos de los años 60 diagnosticóse-y leucemia, que provocaría-y la muerte en 1969 a la edá de 57 años mientres un vuelu ente París y Oslu.

Una estrella del Paséu de la Fama de Hollywood lleva'l so nome

## Resultaos

## Distinciones
* Ingreso nel World Figure Skating Hall of Fame (1976).
* Ingresu nel International Women's Sports Hall of Fame (1982).

## Filmografía

## Referencies

## Enllaces esternos

* 
* CNNSI.com  - 100 Greatest Female Athletes
* olympic.org Athlete Profile - Henie
* Whims of Fate: Sonja Henie
* Sonja Heine by Reidar Børjeson 
* Sonja Henie Snapshot  - Fan website
* Photographs of Sonja Henie
* Filmografía de Sonja Henie en YouTube
Ben Hogan

**William Benjamin Hogan**  foi un golfista d'Estaos Xuníos. Ganó nueve torneos mayores: el Campeonatu de la PGA de 1946 y 1948, l'Abiertu de los Estaos Xuníos de 1948, 1950, 1951 y 1953, el Masters de Augusta de 1951 y 1953, y el Abiertu Británicu de Golf Abiertu Británicu de 1953. Tamién llogró cuatro segundos puestos nel Masters de Augusta, dos nel Abiertu de los Estaos Xuníos, 25 top 5 y 40 top 10 en 58 torneos mayores apostaos.

Hogan lideró la llista de ganancies del PGA Tour en cinco temporaes: 1940, 1941, 1942, 1946 y 1948. Llogró 64 victories nel circuitu d'Estaos Xuníos (13 d'elles en 1946 y 10 en 1948), lo que lo asitia cuartu nel historial.

El so swing yera consideráu como perfectu; por ello, dende Ben Hogan, los profesionales exercítense enforma nel campu de práutiques p'ameyoralo. Ganó 63 torneos profesionales, polo cual ye consideráu como unu de los meyores golfistes de la hestoria dempués de Jack Nicklaus, Tiger Woods y Arnold Palmer.

Amás, ganó la Copa Canadá de 1956 tantu na caña individual como por equipos, xunto a Sam Snead. Apostó la Copa Ryder de 1947 y 1951 cola seleición d'Estaos Xuníos, ganando los trés partíos qu'apostó.

En 1949 sufrió un pergrave choque automovilísticu, lo que provocó que los doctores declarárenlu paralíticu; pero namái 17 meses dempués ganó'l US Open.

Hogan ganó tres torneos mayores profesionales en 1953: el Masters de Augusta, l'Abiertu de los Estaos Xuníos y l'Abiertu Británicu. Foi'l primer golfista en llogralo, anque en 1930 Bobby Jones trunfó nos torneos abiertos y de amateurs estadoundenses y británicos.

En 1954 creó la so propia marca de palos de golf d'alta calidá, que lleva'l so nome. Xugó per última vegada en 1971.

En 1974 foi de los primeres golfistes en ser incluyíu nel Salón de la Fama del Golf Mundial.

## Referencies

## Enllaces esternos
* Obituariu de Ben Hogan en The Telegraph
* Ben Hogan nel Salón de la Fama del Golf Mundial
Sarah Hughes

**Sarah Hughes**  ye una patinadora artística d'Estaos Xuníos, campeona olímpica de Salt Lake City 2002 en patinaxe artísticu individual femenín. Ye tamién medayista de bronce mundial en 2001.

## Referencies

## Enllaces esternos

* Perfil de Sarah Hughes nel sitiu oficial de la Unión Internacional de Patinaxe sobre Xelu (n'inglés).
Bobby Hull

**Robert Marvin Hull**  foi un xugador de ḥoquei sobre xelu canadianu retiráu tres 24 temporaes como profesional. Integrante del *NHL Hall of Fame*, al igual que'l so fíu Brett, siendo la primera pareya padre-fíu que consiguía formar parte del salón de la fama de dichu deporte y de ganar el Troféu Hart (troféu que se da al meyor xugador de la temporada regular de la NHL). Tamién tien el so númberu 9 retiráu en Chicago Blackhawks y Winnipeg Jets.

## Referencies

## Enllaces esternos
Ingemar Johansson

**Ingemar "Ingo" Johansson**,  Kungsbacka, Suecia), foi un boxeador profesional suecu.

## Biografía
Foi campeón mundial de la categoría pesu pesáu de 1959 a 1960. Recordáu polos sos trés delidies pol títulu mundial, col boxeador d'Estaos Xuníos Floyd Patterson.

## Distinciones
Foi escoyíu Boxeador del añu pola revista Ring Magacín en 1958 y 1959. Yera miembru del Salón Internacional de la Fama del Boxéu dende 2002.

## Referencies

## Enllaces esternos

*Palmarés de Ingemar Johansson (n'inglés).
Bobby Jones

**Bobby Jones** pue facer referencia a:

* Robert "Bobby" Tyre Jones (1902-1971), xugador d'Estaos Xuníos de golf.
* Robert Clyde "Bobby" Jones (1951), xugador d'Estaos Xuníos de baloncestu de los años 80.
* Bobby Ray Jones, Jr. (1984), xugador d'Estaos Xuníos de baloncestu de los años 2000.
* Bobby Jones, (1928–1980) saxofonista de jazz.

## Referencies
Kipchoge Keino

**Kipchoge ''Kip'' Keino**  ye un atleta kenianu yá retiráu.

## Biografía
Nacíu en Kipsamo, distritu de Nandi, Kenia, foi unu de los primeros corredores d'una llarga llista d'esitosos corredores kenyanos de media y llarga distancia. Sirvió d'inspiración a munchos de los sos compatriotes y ayudó a que Kenia se convirtiera na potencia atlética que ye anguaño. 

Empezó la so carrera nos Xuegos de la Mancomunidá de 1962 en Perth (Australia) onde quedó oncenu nes trés&nbsp;milles. Nos Xuegos Olímpicos de Tokyo 1964 acabó quintu nos 5000&nbsp;m y casi se perdió la final de 1500&nbsp;metros. 

El 27 d'agostu de 1965, Keino ameyoró'l récor mundial de los 3000&nbsp;m por unos 6&nbsp;segundos, dexándolu en 7:39.6 na so primer prueba nesa distancia. Más tarde nesi añu rompió'l récor mundial de los 5000&nbsp;m (en posesión de Ron Clarke), marcando 13:24.2. Nos Xuegos de la Mancomunidá de 1966 en Kingston (Xamaica) ganó les carreres de la milla y les trés milles. Nos siguientes Xuegos de la Mancomunidá, Keino ganó los 1500&nbsp;m y foi terceru nos 5000&nbsp;m. 

Nos Xuegos Olímpicos de Méxicu 1968, ganó la medaya d'oru nos 1500&nbsp;m (venciendo al norteamericanu Jim Ryun nun memorable duelu) y la medaya de plata nos 5000&nbsp;m, a pesar d'una enfermedá. Cuatro años más tarde, nos Xuegos Olímpicos de Múnich 1972, ganó l'oru nos 3000 m obstáculos y la plata nos 1500&nbsp;metros. 

En 1987, compartió'l premiu "Deportista del Añu" de la revista *[[Sports Illustrated]]* xunto con otros siete deportistes, carauterizaos como "Atletes que s'esmolecen" pol so trabayu colos güérfanos.

Anguaño, Keino vive un una magnífica granxa de Kenia occidental, onde remana y dirixe una organización benéfica pa los güérfanos y ye'l presidente del Comité Olímpicu Kenianu. El so fíu Martin, l'únicu que siguió los sos pasos nel atletismu, foi dos vegaes campeón de NCAA.

En 1996 foi incluyíu nel World Sports Humanitarian Hall of Fame.

## Referencies

## Enllaces esternos

*  International Who's Who. aportáu'l 13 de xineru de 2007. (n'inglés)
*  (n'inglés)
Jean-Claude Killy

**Jean-Claude Killy**  ye un esquiador retiráu que ganó tres Medalles d'Oru Olímpicu (3 Medayes en total), seis Campeonatos del Mundu (6 Medayes en total), dos Xenerales de la Copa del Mundu (y cuatro Copes del Mundu en distintes disciplines) y quince victories na Copa del Mundu d'Esquí Alpín (con un total de 21 pódiums).

## Biografía

Killy ganó la triple corona del esquí alpín con 3 Medayes d'Oru nos Xuegos Olímpicos de Grenoble 1968 (Francia) nes modalidaes d'Eslalon, Eslalon Xigante y Descensu. Enantes Killy foi un ganador de la Copa del Mundu d'esquí alpín nos años 1967 y 1968.

Tamién protagonizó una película en 1972 llamada Snow Job na que tenía un papel de profesor d'esquí. Les estaciones d'esquí de Val d'Isère y Tignes fueron renombraes como *l'Espace Killy* nel so honor.

Dende 1977 hasta 1994 foi un miembru del comité executivu d'esquí alpín de la Federación Internacional d'Esquí.

Jean-Claude Killy tuvo tamién una curtia carrera como pilotu de carreres ente 1967 y 1970 participando nel Rally París-Dakar. Killy sirvió como presidente de la sociedá del Tour de Francia ente 1992 y 2001, y tamién foi co-presidente de los Xuegos Olímpicos d'Albertville 1992. Dende 1995 ye miembru del Comité Olímpicu Internacional.

Nel añu 2000 foi-y dada la Lexón d'Honor, la condecoración más importante en Francia.

## Resultaos
### Xuegos Olímpicos d'Iviernu
* 1964 en Innsbruck, Austria
** Eslalon Xigante: 5º

* 1968 en Grenoble, Francia
** **Descensu: 1º**
** **Eslalon Xigante: 1º**
** **Eslalon: 1º**

### Campeonatos Mundiales
* 1966 en Portillo, Chile
** **Descensu: 1º**
** **Combinada: 1º**
** Eslalon Xigante: 5º

* 1968 en Grenoble, Francia
** **Descensu: 1º**
** **Eslalon Xigante: 1º**
** **Eslalon: 1º**
** **Combinada: 1º**

### Copa del Mundu
#### Clasificación Xeneral Copa del Mundu
* **[[1966]]-[[1967]]: 1°**
* **[[1967]]-[[1968]]: 1º**

#### Clasificación por Disciplines (Top-10)
* 1966-1967:
** **Descensu: 1º**
** **Eslalon Xigante: 1º**
** **Eslalon: 1º**

* 1967-1968:
** **Eslalon Xigante: 1º**
** Descensu: 2º
** Eslalon: 2º

#### Victories na Copa del Mundu (15)
##### Descensu (5)

##### Eslalon Xigante (6)

##### Eslalon (4)

## Referencies

## Enllaces esternos
*  (n'inglés)
* Reportaxe de Jean-Claude Killy
* Reportaxe de la BBC sobre Killy  (n'inglés)
Billie Jean King

**Billie Jean Moffitt King**  ye una ex-xugadora de tenis de los Estaos Xuníos. Ye considerada una de les xugadores más grandes del tenis y una de les meyores deportistes femenines de tola historia. King publicó un llibru llamáu *The Battle of the Sexes*. Una de les sos meyores victories foi cuando ganó a Bobby Riggs, campeón masculín númberu 1 del mundu pelos años 1941, 1946, y 1947.

Obama sorraya que la xugadora de tenis profesional de los años 60 y 70, contribuyó a la igualdá de xéneru non solo col deporte, sinón en tolos ámbitos de la vida pública. King convirtióse nuna de les primeres y más importantes figures femenines del deporte nos Estaos Xuníos. Dempués de la so carrera profesional de tenis cofundó y dirixó la World Team Tennis League.

Ganó 12 títulos de Grand Slam.

## Torneos de Grand Slam

### Títulos individuales (12)

### Finalista (6)

## Referencies

## Enllaces esternos
Michelle Kwan

**Michelle Wingshan Kwan** (*关颖珊* en chinu simplificáu; *關穎珊* en chinu tradicional y *Guān Yǐngshān* en Pinyin)  ye una patinadora artística d'Estaos Xuníos. 

Na so trayeutoria deportiva llogró dos medayes nos Xuegos Olímpicos (plata en 1998 y bronce en 2002), campeona del mundu en cinco causes (1996, 1998, 2000, 2001 y 2003) y nueve veces nel Campeonatu de patinaxe sobre xelu d'Estaos Xuníos (1996 y de 1998 a 2005)

Kwan compitió nun altu nivel mientres una década y ye la patinadora que más premios recoyó na historia d'Estaos Xuníos. Ye conocida pola so consistencia y espresividá na pista de patinaxe nel xelu al par que considerada una de les meyores patinadores de tolos tiempos.

Mientres más d'una década, Kwan foi considerada una de les atletes femenines más populares del país, prueba d'ello son los podios, inclusive dempués de retirase. A lo llargo de la so carrera.

## Referencies

## Enllaces esternos
Tara Lipinski

**Tara Kristen Lipinski**  ye una patinadora artística d'Estaos Xuníos, campeona olímpica de Nagano 1998. Ye tamién campeona mundial en 1997 (a la edá de 14 años, 9 meses y 10 díes, la persona más moza en ganar un campeonatu mundial de patinaxe artísticu) y dos veces campeona del Final del Grand Prix (1997, 1998) y campeona d'EE.XX. en 1997.

## Referencies

## Enllaces esternos
Greg Louganis

**Gregory Efthimios Louganis** , más conocíu como **Greg Louganis**, ye un ex-saltador d'Estaos Xuníos. Ganó dos medayes d'oru nos Xuegos Olímpicos de Los Angeles 1984, otros dos medayes d'oru en Seúl 1988 y una de plata en Montreal 1976,amás de cinco campeonatos mundiales.

## Biografía
La so familia biolóxica yera de Samoa y de Suecia, pero creció en California colos sos padres adoptivos, una pareya d'ascendencia griega. A los 16 años, tomó parte nos Xuegos Olímpicos de Montreal 1976, onde ganó la medaya de plata tres l'italianu Klaus Dibiasi. Dos años dempués, con Dibiasi retiráu, Louganis ganó'l so primer títulu mundial nel campeonatu celebráu en Berlín Occidental.

En 1978, aceptó saltar pa la Universidá de Miami onde estudió teatru, pero en 1981 pasó a la Universidá de California en Irvine, onde se graduó con un Bachelor of Arts.

Louganis ganó dos medayes d'oru nos VIII Xuegos Panamericanos celebraos en Puertu Ricu, en 1979. Equí ganólu al so gran rival, el mexicanu Carlos Girón. Esta gran xesta foi captada na película oficial de los Xuegos.

Louganis yera favoritu pa ganar l'oru nos Xuegos Olímpicos de Moscú 1980, pero'l boicó de los Estaos Xuníos, dictáu pol presidente Jimmy Carter en protesta pola invasión soviética d'Afganistán, torgó-y participar.

Ganó dos títulos mundiales en Guayaquil 1982 y dos medayes d'oru nos Xuegos Olímpicos de Los Angeles 1984.

En ganando otros dos títulos mundiales en Madrid 1986, ganó dos oros nos Xuegos Olímpicos de Seúl 1988, repitiendo la so fazaña de 1984. Sicasí, nesta edición de los XX. OO. sufre un accidente al saltar del trampolín de 3 metros, lo cual provocó-y una hemorraxa al cutise la cabeza contra'l trampolín.

En 1993 ingresó nel *[[International Swimming Hall of Fame]]*, el Salón de la Fama Internacional de los deportes acuáticos. Ta consideráu'l meyor saltador olímpicu de tolos tiempos.

## Dempués de saltar
En 1994, Louganis anunció ser gai. En 1995 foi publicada la so autobiografía, escrita con Eric Marcus y titulada *Breaking the Surface*. Louganis reveló sufrir abusos d'una pareya y ser VIH positivu. La noticia causó discutiniu porque dalgunos recordaron el golpe que lu provocó perdida de sangre en Seúl 1988, mientres saltaba. De toes formes aquel fechu nun yera motivu d'infeición a los demás saltadores. Tres el so anunciu de ser portador del VIH, perdió la mayoría de patrocinadores, cola esceición de Speedo.

En 1997 realizóse una película pa televisión sobre la so biografía, "Rompiendo la superficie", protagonizada pol actor Mario Lopez como Louganis y empobinada por Steven H. Stern.

En 1999, publicóse'l segundu llibru de Louganis, *For the Life of Your Dog* (escritu con Betsy Sikora Siino).

Desque se retiró actuó en delles producciones de teatru.

## Referencies

## Enllaces esternos
Jerry Lucas

**Jerry Ray Lucas**  foi un destacáu xugador de baloncestu d'Estaos Xuníos qu'apostó la so carrera nes décades de los 60 y los 70. Nació'l 30 de marzu de 1940 en Middletown, Ohio, a metá de camín ente Dayton y Cincinnati, dos ciudaes que naquellos años disponíen de los meyores programes de baloncestu nos institutos de tol país. Lucas destacó inclusive enantes de llevar a la so escuela al títulu estatal, nos *playgrounds*, les pistes al campu, nes cualos, con 15 años y con una estatura que yá rondaba los 2,06 metros.

## Trayeutoria deportiva
### Universidá
Hasta 150 universidaes engarrar por cuntar colos sos servicios, pudiendo escoyer escelentes programes deportivos como'l de Kentucky, pero prefirió quedase cerca de casa y escoyó **Ohio State**. Llevó a la so universidá a trés finales estatales consecutives, ganando en 1960. Nos sos trés años foi escoyíu nel meyor quintetu del país. Permedió 24,3 puntos y 17,2 rebotes. En 1999, la prestixosa revista deportiva *Sport Illustrated* incluyir nel **meyor quintetu universitariu del [[sieglu XX]]**. Ohio State retiró per primer vegada una camiseta, la del númberu 11 de Lucas.

En 1960 formó parte del equipu nacional que consiguió l'oru nos Xuegos Olímpicos de Roma. 

### [[NBA]]
Foi escoyíu en primer ronda del Draft de la NBA de 1962, na sesta posición, polos Cincinnati Royals como eleición territorial, pero nun debutó na NBA hasta l'añu siguiente, dempués d'un curtiu pasu pola sumida lliga ABL. Foi nomáu Rookie del añu na so primer temporada, y, nos dos siguientes, permedió más de 20 puntos y 20 rebotes, daqué que solamente consiguiera'l míticu Wilt Chamberlain, siendo amás l'únicu aleru en consiguir más de 20 rebotes per partíu nuna temporada.

Empezada yá la temporada 1969-70 foi trespasáu a los San Francisco Warriors, y recaló un añu dempués nos New York Knicks, colos que ganó'l títulu en 1973, siendo'l primer xugador de la hestoria en ganar títulos n'institutu, universidá, olimpiaes y profesionales. Retirar en 1974.

#### Equipos
* Cincinnati Royals (1964-1970)
* San Francisco Warriors (1970-1971)
* New York Knicks (1971-1974)

## Llogros personales
* Rookie del añu en 1964.
* 7 vegaes All Star (MVP en 1965).
* Escoyíu nel meyor quintetu de la NBA en 3 ocasiones.
* Incluyíu nel Basketball Hall of Fame en 1980.
* Escoyíu unu de los 50 meyores xugadores de la historia de la NBA en 1996.

## Referencies

## Enllaces esternos
* Biografía de Jerry Lucas en NBA.com
* Estadístiques de Jerry Lucas
* Más estadístiques 
* Páxina de Lucas na web del Hall of Fame
Mark McGwire

**Mark David McGwire**  foi un xugador de béisbol d'Estaos Xuníos, qu'en 1998, protagonizó unu de los récores más celebraos na hestoria de les Grandes Lligues d'esti deporte al consiguir nuna mesma temporada 70 home runs.

Nacíu en Pomona (California, Estaos Xuníos), llogró'l so primer ésitu nos Xuegos Olímpicos celebraos en Los Angeles en 1984 (nos que consiguió la medaya de plata cola seleición del so país). Xugó nes Lligues Menores hasta 1987, cuando foi escoyíu nel draft de les Grandes Lligues polos Oakland Athletics, onde sería compañeru de José Canseco. Esi mesmu añu foi escoyíu Novatu del Añu, gracies en bona parte a los 49 home runs que consiguió mientres la temporada. 

En 1989 ganó'l títulu de les World Series con Oakland y un añu más tarde convirtióse nel primer xugador que llograba más de 30 home runs en caúna de los sos cuatro primeres campañes como profesional. En 1993 y en 1994 les mancadures amenorgaron enforma'l so rendimientu pero, magar ello, en 1996 superó la cifra de 300 home runs. Hasta esi momentu, cuando llevaba 10 años como profesional, apostara ocho partíos de les estrelles y consiguíu 50 home runs en 390 veces al bate, ameyorando una llexendaria marca de Babe Ruth. 

En 1997 foi adquiríu polos St. Louis Cardinals y en 1998 llogró la fazaña más notable de la so carrera: bateó el récor de home runs consiguíos nuna sola temporada al anotar 70, tres una dura competencia col dominicanu Sammy Sosa. L'anterior récor taba en poder de Roger Maris (con 61) y databa de 1961. 

Sicasí, dempués de llograr el récor, reconoció consumir esteroides anabolizantes, sustancia prohibida pol Comité Olímpicu Internacional (COI), pero que nun se controlaba na dómina poles Grandes Lligues de Béisbol. Rematada la temporada de 2001 (na que'l so récor de home runs nun añu foi superáu por Barry Bonds) decidió poner fin a la so carrera.

El señor McGwire conectó 583 jonrones en solu 6187 veces, gracies a lo cual tien una frecuencia jonronera de 10,61 veces por cada jonrón, lo que lo alluga como'l meyor de la hestoria nesi aspeutu. Ye tan alta esa frecuencia, que si McGwire escosara les veces de Barry Bonds (9847 veces), la proyeición sería de coneutar...¡¡¡928 jonrones!!! 

Nel añu 2010, xustu enantes d'empezar el so cargu como *hitting coach* de los Cardinals, McGwire confesó consumir esteroides mientres los años 90, como una solución a los continuos problemes de salú que lo aquexaron mientres esa dómina. Sicasí, más allá de confesar créese que ye una midida pa influyir na so posterior nominación al salón de la fama.

Como interés, cabo mentar que McGwire apaez na serie de dibuxos animaos The Simpsons, en concretu nel capítulu tituláu Brother's Little Helper de la oncena temporada. Tamién apaez de volao nel episodiu *[[Up the Down Steroid]]* de la serie South Park onde se satiriza la so confeso usu de esteroides.

## Ver tamién

* Oakland Athletics
* St. Louis Cardinals

## Referencies

## Enllaces esternos