Alex Ferguson

**Alexander Chapman Ferguson**  conocíu tamién como *sir* **Alex Ferguson**, ye un ex entrenador y ex-futbolista británicu. Foi direutor téunicu del Manchester United dende 1986 hasta 2013. El 8 de mayu del mesmu añu anunció'l so retiru al rematar la temporada 2012-13.

Entrenó al East Stirlingshire, al Saint Mirren y al Aberdeen antes de treslladase al banquín d'Old Trafford. Tamién foi seleccionador escocés tres la muerte de Jock Stein.

Entrenó mientres más de dos décades al Manchester United, convirtiéndose nel téunicu con más años nel equipu dende Matt Busby (1945-1969). Con él nel banquín, el Manchester United llogró trece campeonatos lligueros y dos títulos europeos, más títulos qu'en tola so historia. Tamién foi nomáu "Entrenador del Añu" en más ocasiones que cualesquier otru na historia. En 1999 convertir nel únicu entrenador en llograr nun mesmu añu y con un equipu británicu la Premier League, la FA Cup y UEFA Champions League; coles mesmes, ye l'únicu entrenador que llogró la FA Cup en cinco causes, según l'únicu téunicu en llograr la Premier col mesmu equipu en trés causes consecutives (1998-99, 1999-2000 y 2000-01; 2006-07, 2007-08 y 2008-09). En 2008 convirtióse, dempués de Brian Clough (Nottingham Forest) y Bob Paisley (Liverpool), nel tercer entrenador británicu en llograr en dos causes la Champions League.

Nel planu individual ye miembru del *English Football Hall of Fame* y *Comendador del Imperiu Británicu* (CBE), honor que lu concedió Sabela II en 1999. Amás, dempués de conducir al equipu de la ciudá escontra la *Edá d'oru* de la so historia, el conceyu d'Aberdeen concedió-y el *Freedom of the City of Aberdeen*. Ferguson foi escoyíu en 2010 el Meyor Direutor Téunicu de la Historia según la IFFHS.

En xineru de 2012, foi gallardoniáu pola FIFA col premiu Distinción Presidencial de la FIFA que se concede dende'l 2001 a aquella persona o institución qu'efectuó una contribución superlativa al fútbol ensin escorrer con ella'l mesmu protagonismu.

Nel total de la so carrera cuntando Escocia ya Inglaterra, ganó 49 títulos oficiales.

## Xugador
Empezó la so carrera como amateur nel Queen's Park, onde debutó como delanteru a los dieciséis años. Describió'l so primer partíu como una velea», a pesar d'anotar na derrota (2-1) del equipu ante'l Stranraer. Como'l Queen's Park yera un club amateur, desempeñóse como aprendiz nos estelleros de Clyde, ónde se convirtió nun activu representante sindical. El 26 d'avientu de 1959 apostó'l so alcuentru más importante col Queen's Park; en dichu llance cayeron derrotaos (7-1) ante'l Queen of the South con cuatro tantos del ex-internacional inglés Ivor Broadis.

Anque anotó venti tantos en 31 alcuentros col Queen's Park —colo que se convirtió nel máximu anotador del equipu— el so emplegu torgába-y xugar tolos alcuentros, por causa de lo cual treslladóse al St. Johnstone en 1960. Col so nuevu club volvería convertise nun anotador activu, pero atopar col mesmu problema d'antes. Cuando la situación resultaba insostenible, l'entrenador convocó-y pa un alcuentru ante'l Rangers nel qu'anotaría un «hat trick» liderando la sorprendente victoria del St. Johnstone. En 1964 el Dunfermline contratar y Ferguson decidió dar el saltu definitivu al fútbol profesional.

Na temporada 1964/65 el so equipu quedó a un puntu de llograr la SPL y algamó la final de la Copa d'Escocia na que cayeron derrotaos (3-2) —con Ferguson nel banquín— ante'l Celtic. Na temporada 1965/66 anotó 45 tantos en 51 alcuentros, colo que se convirtió xunto a Joe McBride (Celtic) nel máximu anotador de la SPL con 31 tantos.

Siguió la so carrera colos *protestantes*, hasta qu'un error na final de la Copa d'Escocia de 1969 —na que tenía de marcar al capitán del Celtic, Billy McNeill— mover del primer equipu condergándolo al equipu filial. Hai quien dixo que'l so matrimoniu con Cathie —que yera católica— tuvo enforma que ver na so salida del equipu; sicasí, él mesmu escribiría na so autobiografía que l'equipu conocía cualos yeren les creencies de la so esposa nel momentu de contrata-y, y que'l so ocaso vieno tres l'error nel alcuentru final de copa.

Esi añu'l Nottingham Forest quixo contrata-y, pero Cathie nun quería camudase a Inglaterra, asina que Ferguson aceptó la ufierta del Falkirk, onde lu contrataron en calidá de futbolista-entrenador. En 1974 terminó la so carrera nel Ayr United.

## Entrenador

### East Stirlingshire
Nel branu de 1974 l'East Stirlingshire contratar como entrenador. Ferguson cobraba 40 llibres a la selmana nun equipu que nin tenía porteru. Ellí llabróse una reputación d'home duru; ello ye que'l delanteru Bobby McCulley afirmó que: «nunca tuvi mieu de naide, pero Ferguson yera un bastardu terrorífico dende'l principiu». Les sos decisiones táctiques yeren respetaes pol equipu y los resultaos del club ameyoraron considerablemente.

N'ochobre de 1975 el Saint Mirren quixo faese colos sos servicios. El Saint Mirren yera un equipu mayor, polo qu'Alex aceptó la ufierta; a esta decisión contribuyó Jock Stein, que-y aconseyó camudar d'aires.

### Saint Mirren
Entrenó al Saint Mirren ente 1974 y 1978. Mientres esti tiempu tresformó totalmente un equipu que s'atopaba na metá inferior de la Second Division llevándolo a ser campeón de la First Division en 1977 y afayando talentos como Billy Stark, Tony Fitzpatrick, Lex Richardson, Frank McGarvey, Bobby Reid y Peter Weir que lideraron un sistema d'ataque sobeyosu. La media d'edá del equipu que llogró'l campeonatu yera de 19 y el capitán - Fitzpatrick - tenía 20. 

En 1978 l'equipu decidió despidir al entrenador escocés, convirtiéndose nel únicu que lo fixo en tola so carrera. Alex denunció al equipu por despidu improcedente, pero perdió'l casu ensin posibilidá d'apelación. Billy Adams escribió nel so artículu nel *[[Sunday Herald]]* del 30 de mayu de 1999 que la versión oficial establecía qu'Alex violara'l contratu en numberoses ocasiones ya inclusive concediera al equipu primes non autorizaes pola direición. Tamién lu acusaron de portase de manera apavoriante con una secretaria al querer llograr ciertes ventayes fiscales pal equipu; nun faló con ella en seis selmanes, Le confiscó les sos llaves y namái se comunicaba con ella al traviés d'un asistente de 17 años. El tribunal concluyó qu'Alex yera «mezquino» y «neñón». El presidente del Saint Mirren - Willie Todd - afirmó mientres el procesu qu'Alex «nun tenía habilidaes como entrenador».

El 31 de mayu de 2008 *[[The Guardian]]* publicó una entrevista de Todd. Nella esplicaba que la razón del despidu fuera una violación del contratu en virtú de la cual Ferguson aceptara una ufierta del Aberdeen. Jim Rodger, del *[[Daily Mirror]]*, entrevistó al téunicu escocés, qu'afirmó que solicitara qu'un miembru del equipu acompañára-y a los so nuevu destín y que cuntó a la directiva del St. Mirren que quería dise. Todd espresó'l so pesar polo asocedío pero culpó al Aberdeen de nun axustar una compensación.

### Aberdeen

#### Empiezos
Nel branu de 1978 convertir nel nuevu entrenador del Aberdeen en sustitución de Billy McNeill, quien fuera contratáu pol Celtic. El Aberdeen yera unu de los equipos más importantes d'Escocia —namái'l Celtic quedara percima d'ellos la temporada anterior— pero nun llograra la lliga dende 1955. De primeres hubo dificultaes colos más veteranos del equipu —como Joe Harper— que nun creíen qu'un home que nun yera enforma mayor qu'ellos fuera capaz d'entrenalos. Esi añu l'equipu cayó ganáu nes semifinales de la Scottish F.A. Cup y na final de Scottish League Cup, y terminó cuartu en lliga.

N'avientu de 1979 cayeron nel alcuentru final de copa —esta vegada ante'l Dundee United— tres la disputa d'un desempate. Alex asumió la responsabilidá de la derrota afirmando que tenía d'introducir ciertos cambeos.

#### Ésitu n'Escocia
Anque l'equipu empezó la temporada bastante mal, la situación camudo por completu al empezar l'añu, tantu qu'acabaron alzándose col campeonatu en imponiéndose por 5-0 nel últimu alcuentru. Yera la primer vegada en quince años que Celtic o Rangers nun yeren campeones. D'esta miente llogró'l respetu del equipu: «Esi ésitu xuniónos. Finalmente creyeron nel mio».

Alex siguía siendo un home duro y estricto; ello ye que l'equipu llamábalu 039;'Furious Fergie* (*Furiosu Fergie*). Multó a unu de los sos futbolistes —[[John Hewitt (futbolista)|John Hewitt]]— por adelantra-y nuna vía pública, y entamar a pataes con una tetera mientres el descansu d'un alcuentru nel que l'equipu fixera una mediocre primer metá. Nun taba contentu cola atmósfera del equipu, asina que quixo motiva-yos acusando a los medios escoceses de sofitar a los clubes de Glasgow. En [[1982]] l'equipu llogró la victoria na Scottish Cup. Los [[Wolverhampton Wanderers Football Club|*Wolves*]] quixeron contrata-y, pero'l téunicu escocés refugólos porque l'equipu británicu nun taba nun bon momentu y porque «nun cumpliera nin la metá de les sos ambiciones col Aberdeen».

==== Conquista d'Europa ====
Ferguson llevó al Aberdeen a un ésitu entá mayor la temporada siguiente ([[1982]]-[[1983|83]]). Clasificaos pa la [[Recopa d'Europa de fútbol|Recopa d'Europa]] en venciendo na Copa d'Escocia, esaniciaron contra tou pronósticu al [[FC Bayern München]] - qu'había estrapáu (4-1) al [[Tottenham Hotspur Football Club|Tottenham Hotspur]] na ronda previa. [[Willie Miller]] dixo qu'esti alcuentru dio al equipu l'enfotu necesariu como pa creer que yeren capaces llograr el tornéu; el [[11 de mayu]] de [[1983]] impunxéronse (2-1) na final ante'l [[Real Madrid Club de Fútbol|Real Madrid]]. D'esta miente el Aberdeen convertir nel tercer equipu escocés en llograr un títulu européu. Alex afirmó que «agora fixi daqué importante na vida». L'equipu realizó un bon campeonatu lligueru y revalidó la Copa d'Escocia imponiéndose (1-0) na final al Rangers; sicasí, Alex nun taba contentu col partíu del equipu, que calificó como una «vergonzosa actuación» nuna entrevista a la televisión. Finalmente retrataríase de diches declaraciones.

Na temporada [[1983]]-[[1984|84]] el Aberdeen collechó una racha de bones resultaos que-y dexaron llevar se la SPL y la Copa d'Escocia. L'espectacular currículu del entrenador escocés llevólu a entrar na *Orde del Imperiu Británicu* (OBE) en [[1984]]. [[Glasgow Rangers|Rangers]], [[Arsenal Football Club|Arsenal]] y [[Tottenham Hotspur Football Club|Tottenham Hotspur]] quixeron contrata-y. Na temporada [[1984]]-[[1985|85]] l'equipu retuvo'l campeonatu d'Escocia; sicasí, un añu dempués ([[1985]]-[[1986|86]]) cayeron a la cuarta plaza, anque alzaron les dos copes doméstiques. N'abril d'esi mesmu añu axuntar col presidente del equipu —[[Dick Donald]]— y tresmitió-y el so deséu d'abandonar la entidá pel branu.

==== Seleición d'Escocia y Copa Mundial de Fútbol de 1986 ====
Mientres la ronda clasificatoria del [[Copa Mundial de Fútbol de 1986|Mundial de Méxicu]] Alex yera unu de los asesores de la [[Seleición de fútbol d'Escocia|seleición escocesa]]; sicasí, la muerte del seleccionador [[Jock Stein]] el [[10 de setiembre]] de [[1985]] —al terminar un alcuentru en virtú del cual a Escocia restába-y imponese nuna eliminatoria a  pa llograr la clasificación— asitió a Ferguson al mandu de la seleición na eliminatoria ante los australianos. Finalmente ganaron la eliminatoria con un 2-0 en Glasgow y un 0-0 en Melbourne. Yá na copa del mundu, nun-y foi tan bien al equipu de Ferguson, que s'enfrentó a Dinamarca nel primer partíu cayendo 1-0, depués cayó 2-1 frente a Alemaña y finalmente empató 0-0 con Uruguái despidiéndose rápido de la copa. Mientres esta curtia etapa de Ferguson na seleición [[Archie Knox]] entrenó al Aberdeen.

Esi mesmu añu Alex refugó reemplazar a [[Peter Shreeves]] como entrenador del [[Tottenham Hotspur Football Club|Tottenham Hotspur]], emplegu qu'acabó recayendo nel téunicu del [[Luton Town Football Club|Luton Town]], [[David Pleat]]. Tamién refugó sustituyir a [[Don Howe]] nel [[Arsenal Football Club|Arsenal]] y [[George Graham (futbolista)|George Graham]] llogró'l puestu.

Pel branu especulóse con que Ferguson diba reemplazar a [[Ron Atkinson]] como entrenador del [[Manchester United Football Club|Manchester United]], que cayera al cuartu puestu de la clasificación dempués de qu'una racha de diez victories consecutives fixera que'l títulu paeciera inevitable. Anque'l téunicu escocés siguió unos meses más en Aberdeen, aceptó'l nomamientu en payares de [[1986]].

=== Manchester United ===

==== Primeros años (1986-1990) ====
El [[5 de payares]] de [[1986]] yera nomáu nuevu entrenador del Manchester United. Namás empezar espresó la so esmolición porque munchos de los sos futbolistes - como [[Norman Whiteside]], [[Paul McGrath (futbolista)|Paul McGrath]] y [[Bryan Robson]] - bebíen demasiáu y taben ablayaos; a pesar de los numberosos problemes del Manchester, el téunicu escocés impunxo la so disciplina y llevó al equipu a terminar l'añu n'oncena posición. Esi añu los *red devils* llograron una única victoria a casa - en [[Anfield]] ante'l [[Liverpool Football Club|Liverpool]] (0-1), única derrota en casa de los *reds* esa temporada que-yos torgó revalidar el títulu. Nomó a [[Archie Knox]] - asistente so en Aberdeen - como'l so asistente nel Manchester United.

Na [[1987-88 nel fútbol d'Inglaterra|temporada 1987-88]] realizó importantes contrataciones, ente les que se cuntaben les de [[Steve Bruce]], [[Viv Anderson]], [[Brian McClair]] y [[Jim Leighton]]. Estos homes contribuyeron notablemente a ameyorar el xuegu del equipu, que terminó l'añu a namái nueve puntos del Liverpool. Un añu dempués ([[1988-89 nel fútbol d'Inglaterra|1988-89]]) esperábase que l'equipu tuviera de nuevu enriba; amás, [[Mark Hughes]] volvía del [[Futbol Club Barcelona|Barcelona]], onde tuviera dos años. A pesar d'ello l'equipu quedó oncenu na [[Premier League|Premier]] y cayó derrotáu (1-0) en casa ante'l [[Nottingham Forest Football Club|Nottingham Forest]] na sesta ronda de la [[FA Cup]]. Esi añu l'equipu apostó un amistosu ante  y otru ante'l [[Somerset County Cricket Club]]. Mientres l'alcuentru ante'l Somerset tanto Alex como Knox saltaron al campu.

Pa la temporada [[1989-90 nel fútbol d'Inglaterra|1989-90]] el Manchester realizó otru importante desembolsu en dos centrocampistes - [[Neil Webb]] y [[Paul Ince]] —y un defensa— [[Gary Pallister]]. L'añu empezó con una contundente victoria (4-1) sobre'l [[Arsenal Football Club|Arsenal]] —campeón del añu anterior— pero rápido les coses complicáronse. En setiembre el [[Manchester City Football Club|Manchester City]] humildó (5-1) a los *red devils*. Tres ello vinieron seis ganes y dos empates n'ocho alcuentros. En Old Trafford una bandera rezaba: «trés años d'escuses y esto ye inda una basura» y numberoses voces ciscaben el despidu del escocés. Años dempués Alex describió l'avientu de [[1989]] como «la etapa más escura de la so carrera».

Tres nueve alcuentros ensin conocer la victoria, al Manchester United tocábalu enfrentase al [[Nottingham Forest Football Club|Nottingham Forest]] na tercer ronda de la [[FA Cup]]. El Forest taba realizando una bona temporada y tolos analises apuntaben a que'l United cayería derrotáu, lo que bastiaría los despidu del so entrenador; sicasí, el United imponer al Forest (1-0) con un tanto de [[Mark Robins]] y acabó llogrando la copa al ganar (1-0) al [[Crystal Palace Football Club|Crystal Palace]] dempués d'empatar a trés nel primer alcuentru. Gracies a esta victoria Sir Alex caltener nel banquín del [[Old Trafford]].

==== Primer Corona (1990-93) ====
Na temporada [[1990-91 nel fútbol d'Inglaterra|1990-91]] el United ameyoró notablemente les sos resultaos y acabó sestu; sicasí, ello nun yera abondu y munchos aficionaos duldaben que l'entrenador escocés pudiera conquistar la Premier - que'l United nun llograba dende la retirada de [[Matt Busby|Busby]]. Esi mesmu añu quedaron subcampeones de la [[Football League Cup|Copa de la Lliga]] dempués de cayer derrotaos (1-0) ante'l [[Sheffield Wednesday Football Club|Sheffield Wednesday]] y campeones de la [[Recopa d'Europa 1990-91|Recopa d'Europa]] imponiéndose (2-1) nel últimu alcuentru al [[Futbol Club Barcelona|Barcelona]]. Tres esti partíu Alex afirmó que'l United yá taba capacitáu pa llograr el títulu de lliga.

Rematáu l'añu Alex nomó a [[Brian Kidd]] como'l so nuevu asistente una y bones Archie Knox aceptó una ufierta del [[Glasgow Rangers|Rangers]] y convirtióse na mano derecha del entrenador del club escocés - [[Walter Smith (futbolista)|Walter Smith]].

La temporada [[1991-92 nel fútbol d'Inglaterra|1991-92]] nun tuvo al altor de les mires de Ferguson; ello ye que l'entrenador escocés declaró que «munchos nos medios creen que los mios errores contribuyeron a esti escalabru». A pesar d'estes afirmaciones el United se impusó na [[Football League Cup|Copa de la Lliga]] y na [[Supercopa d'Europa]] anque dexó'l [[Premier League|títulu lligueru]] al [[Leeds United Football Club|Leeds United]] dempués de liderar la clasificación mientres cuasi tol añu. Ferguson creía que'l nun contratar a [[Mick Harford]] del [[Luton Town Football Club|Luton Town]] costara'l campeonatu al United, y que l'equipu precisaba un emburrión extra» si quería llograr el títulu.


Rematáu l'añu'l United dedicóse a buscar un nuevu delanteru. Primero intentaron faese colos servicios d'[[Alan Shearer]] del [[Southampton Football Club|Southampton]], pero'l [[Blackburn Rovers Football Club|Blackburn Rovers]] adelantró-yos y acabaron contratando a [[Dion Dublin]] del [[Cambridge United Football Club|Cambridge United]] en cuenta de un millón de llibres.

El nuevu añu empezó con bien males resultaos - en payares yeren décimos na clasificación - y de nuevu paecía qu'al United diba escapar el campeonatu. Sicasí, cola contratación del delanteru del [[Leeds United Football Club|Leeds United]] [[Éric Cantona]] - en cuenta de 1.2 millones de llibres - la situación camudó notablemente. Cantona y Hugues constituyeron una delantrera tarrecible y conducieron al equipu lo más alto de la clasificación. Ventiséis años dempués acababa la espera, el United celebraba la consecución de la Premier acabando l'añu con diez puntos más que l'[[Aston Villa Football Club|Aston Villa]]. Alex foi nomáu «entrenador del añu» per primer vegada.

==== Doble Doblete (1993-1997) ====
Na temporada [[1993-94 nel fútbol de d'Inglaterra|1993-94]] el United contrataría al centrocampista [[Roy Keane]] por cuenta de la inminente retirada de [[Bryan Robson]]. L'equipu llogró'l campeonatu dempués de liderar la clasificación mientres tol añu y Cantona convertir nel máximu anotador de toles competiciones con 25 tantos - entá siendo espulsáu en dos causes. Coles mesmes, algamaron la final de la [[Football League Cup|*Carling Cup*]] - onde cayeron derrotáu (3-1) ante'l [[Aston Villa Football Club|Aston Villa]] - ya impunxéronse na [[FA Cup]] en ganando al [[Chelsea Football Club|Chelsea]] (4-0). 

Na temporada [[1994-95 nel fútbol de d'Inglaterra|1994-95]] el United realizó una única contratación, [[David May (futbolista)|David May]] - del [[Blackburn Rovers Football Club|Blackburn Rovers]]. Esi añu l'equipu empeoró considerablemente los resultaos dempués de que Cantona atacara a un hincha del [[Crystal Palace Football Club|Crystal Palace]] nun alcuentru apostáu en [[Selhurst Park]] y recibiera una sanción d'ocho meses y una condena de catorce díes - dicha condena sería anulada y sustituyida por 120 hores de servicios comuñales. Pel iviernu el United contrató al delanteru del [[Newcastle United Football Club|Newcastle United]] [[Andy Cole]] a camudó de siete millones de llibres y del estremu [[Keith Gillespie]]. Nel últimu alcuentru del añu l'equipu empató (1-1) col [[West Ham United Football Club|West Ham United]], cuando una victoria diéra-yos el campeonatu. Tamién cayeríen derrotaos (1-0) ante'l [[Everton Football Club|Everton]] nel últimu alcuentru de la FA Cup.

Rematáu l'añu volvieron les crítiques al entrenador escocés, qu'autorizó la venta de trés de les estrelles del equipu - l'[[FC Inter de Milán|Inter de Milán]] contrató a [[Paul Ince]] en cuenta de 7.5 millones de llibres; el [[Chelsea Football Club|Chelsea]] a [[Mark Hughes]] en cuenta de 1.5 millones; y l'[[Everton Football Club|Everton]] a [[Andréi Kanchelskis]]. Alex defendió estes operaciones porque creía que numberosos miembros del filial taben llistos pa dar el saltu al primer equipu; [[Gary Neville]], [[Phil Neville]], [[Wes Brown (futbolista)|Wes Brown]], [[Ryan Giggs]], [[David Beckham]], [[Paul Scholes]] y [[Nicky Butt]] - los «novatos de Fergie» - apoderaríen Europa nos próximos años.

Cuando'l United empezó l'añu cayendo derrotáu (3-1) ante'l [[Aston Villa Football Club|Aston Villa]] los medios atacaron duramente al escocés; escribieron que los inespertos titulares causaren la derrota del equipu. Alan Hansen escribió que «*nun puede ganase nada con neños*». Sicasí, l'equipu desenvolvió un sistema más vistosu ya impúnxose en seis alcuentros consecutivos.

Cuando Cantona cumplió la sanción el United taba catorce puntos por detrás del [[Newcastle United Football Club|Newcastle United]]; sicasí, una serie de bones resultaos llevó al equipu a liderar la clasificación en marzu. L'entrenador del Newcastle - [[Kevin Keegan]] - españó ante los medios deportivos: «*¡Encantaría bater!*». L'añu traxo un balance bien positivu pal United, que llogró'l campeonatu y la FA Cup.

Na temporada [[1996-97 nel fútbol d'Inglaterra|1996-97]] el United llogró la so cuarta Premier en cinco años. N'Europa algamaron les semifinales de la [[UEFA Champions League|Champions League]], onde cayeron derrotaos ante'l [[Borussia Dortmund]] alemán. Rematada la temporada Cantona decidió retirase.

==== Triplete (1997-99) ====
Na temporada [[1997-98 nel fútbol d'Inglaterra|1997-98]] el United realizó dos nueves contrataciones, el delanteru [[Teddy Sheringham]] y el defensa [[Henning Berg]]; sicasí, sería los [[Arsenal Football Club|Arsenal]] - entrenáu por [[Arsène Wenger]] - el que llograría los campeonatu. Nel branu de [[1998]] contrataron al delanteru [[Dwight Yorke]], al defensa [[Jaap Stam]] y al estremu [[Jesper Blomqvist]]. Per otru llau, n'avientu d'esi mesmu añu Brian Kidd —ayudante de Ferguson— aceptó una ufierta pa entrenar al [[Blackburn Rovers Football Club|Blackburn Rovers]] y el téunicu escocés nomó a [[Steve McClaren]] como'l so socesor.

Na temporada [[1998-99 nel fútbol d'Inglaterra|1998-99]] —marcada por dramáticos alcuentros— l'equipu llograría los triplete dempués d'imponese en [[Premier League|lliga]], [[FA Cup|copa]] y [[UEFA Champions League|Champions]]. Na vuelta de les semifinales de la Champions l'equipu concedió dos tantos a la [[Juventus Football Club|Juventus]] nos primeros minutos, anque por cuenta de un inspiráu [[Roy Keane]] remontaron el marcador (3-2) y algamaron la final y na FA Cup el United cuasi cayó derrotáu ante'l [[Arsenal Football Club|Arsenal]] cuando, dempués d'un apostáu alcuentru, l'árbitru espulsó a Keane y concedió un penalti al equipu londinense; sicasí [[Peter Schmeichel]] detuvo'l llanzamientu y [[Ryan Giggs]] marcó'l tantu de la victoria nel tiempu extra. Nel últimu alcuentru de la FA Cup l'equipu imponer al [[Newcastle United Football Club|Newcastle United]] (2-0) con tantos de Teddy Sheringham y [[Paul Scholes]]. La victoria en Champions sería entá más increíble; nel últimu alcuentru —apostáu nel [[Camp Nou]] ([[Barcelona]])— el United foi perdiendo por 1-0 ante'l [[FC Bayern München]] hasta que [[Teddy Sheringham]] anotó nel descuentu, y, cuando tou apuntaba a que s'apostaría los tiempu extra, [[Ole Gunnar Solskjær]] marcó'l tantu de la victoria.

Nel branu de [[1999]] la reina Sabela II armó caballeru a Alex en reconocencia a la so contribución al mundu del fútbol.

==== Dominiu d'Inglaterra (1999-01) ====
Na temporada [[1999-2000 nel fútbol d'Inglaterra|1999-2000]] el United proclamóse campeón de la Premier con 18 puntos más que l'[[Arsenal Football Club|Arsenal]]. La insultante autoridá de los *red devils* fizo que los medios británicos declararen que'l dominiu económicu del equipu podía debilitar al fútbol inglés.

N'abril de [[2000]] el United contrató al delanteru [[Países Baxos|neerlandés]] [[Ruud van Nistelrooy]], del [[PSV Eindhoven]], en cuenta de 18 millones de llibres; sicasí, l'holandés tuvo una mancadura importante antes d'incorporase a la disciplina del equipu que lu caltuvo estremáu cerca d'un añu.

Pal [[2000-01 nel fútbol d'Inglaterra|nuevu añu]] l'equipu realizó otra importante alquisición - el porteru [[Fabien Barthez]], del que l'[[Association Sportive de Monaco Football Club|AS Monaco]] desfíxose en cuenta de 7.8 millones de llibres. La Premier 2000-01 constituyó un nuevu ésitu pal United, que llogró'l campeonatu con 10 puntos más que l'Arsenal. L'equipu siguió cola so política económica y adquirió al centrocampista [[Juan Sebastián Verón]], del [[Società Sportiva Lazio|SS Lazio]], en cuenta de 28.1 millones de llibres; un añu dempués el Chelsea contratar por 15 millones.

==== Transición (2001-06) ====
En [[2001]] el [[Società Sportiva Lazio|Lazio]] contrató al central [[Jaap Stam]] en cuenta de 16 millones de llibres. Numberosos medios declararon que la causa d'esta salida mora en que Stam escribió na so autobiografía, *Head to Head*, que faló con Ferguson de la so marcha al Manchester United primero qu'ésti axustara col [[PSV Eindhoven]]. Pa reemplazar al central holandés el United adquirió a [[Laurent Blanc]], veteranu defensa del [[FC Inter de Milán|Inter de Milán]].

Primero que empezara l'añu l'entrenador del United nomó como'l so asistente a [[Jim Ryan]], una y bones el [[Middlesbrough Football Club|Middlesbrough]] nomó a [[Steve McClaren]] como nuevu téunicu.

El [[8 d'avientu]] de [[2001]] el Manchester United yera novenu na Premier a once puntos del [[Liverpool Football Club|Liverpool]], que lideraba la tabla. Nesi momentu l'equipu reaccionó imponiéndose n'ocho alcuentros de manera consecutiva, que lu llevaron lo más alto de la tabla. Sicasí, l'[[Arsenal Football Club|Arsenal]] llogró la competición y l'equipu acabó'l terceru dempués de cayer derrotaos nel penúltimu alcuentru del añu ante la escuadra de [[Arsène Wenger|Wenger]] (1-0). N'[[Europa]] l'equipu cayó esaniciáu ante'l [[Bayer 04 Leverkusen|Bayer Leverkusen]] en semifinales.

Ferguson achacó la mediocre temporada del United al fechu d'anunciar el so retiru; l'entrenador escocés declaró que fuera un error qu'había desmoralizado al equipu. En [[2002]] aportó a siguir nel banquín siquier trés años más. Pa reconquistar el campeonatu contrataron a [[Rio Ferdinand]] - central del [[Leeds United Football Club|Leeds United]] - en cuenta de 30 millones de llibres. Esi mesmu branu Ferguson nomó a [[Carlos Queiroz]] como'l so nuevu asistente. En xineru de 2002 solicitó contratar al xugador uruguayu Diego Forlán, nesi entós xugando n'Independiente d'Arxentina. Depués d'un entamu irregular na so primer media temporada, onde nun pudo anotar goles, Forlán ayudó a ganar la Premier League na temporada 2002-03 y la FA Cup en 2003-04. Nel so pasu por esti famosu club inglés anotó 17 goles.
 
Dos meses primero qu'acabara la Premier [[2002-03 nel fútbol d'Inglaterra|2002-03]] el United taba a ocho puntos del Arsenal; sicasí, una serie de bones resultaos de los *red devils* llevaron el campeonatu a Manchester. Ferguson describe esti títulu como'l más satisfactoriu de la so carrera, por causa de la recuperación del equipu dempués d'un añu complicáu. De nuevu l'entrenador escocés daba muestres de la so impresionante capacidá pa espolear al equipu.

Un añu dempués l'equipu llogró la so novena [[FA Cup]] dempués d'imponese nel últimu alcuentru al [[Millwall FC]] (3-0). Quitando'l campeonatu coperu l'equipu realizó una temporada descuayante, quedando terceru na Premier y cayendo esaniciáu de la Champions ante'l [[Fútbol Club Porto|Porto]], qu'a lo postrero llogró la competición. Amás l'[[The Football Association|asociación de fútbol inglés]] impunxo una sanción d'ocho meses a Rio Ferdinand por non realizar un test de drogues. Les nueves alquisiciones —[[Eric Djemba-Djemba]] y [[José Kléberson]]— resultaron decepcionantes sacante un [[delanteru|estremu]] de diecisiete años llamáu [[Cristiano Ronaldo]].

Na temporada [[2004-05 nel fútbol d'Inglaterra|2004-05]] el United realizó dos importantes contrataciones, el delanteru [[Wayne Rooney]] y el central [[Gabriel Heinze]]. Sicasí, l'ausencia de Van Nistelrooy por mancadura fizo que l'equipu quedara terceru per tercer vegada en cuatro años. Algamaron la final de la [[FA Cup]], onde cayeron derrotaos ante l'Arsenal na tanda de penaltis.

Los preparativos del escocés pa la nueva temporada viéronse atayaos por un contenciosu col accionista mayoritariu del equipu - [[John Magnier]] - relativu a la propiedá del caballu de carreres [[Rock of Gibraltar (caballu)|Rock of Gibraltar]]; sicasí, la situación esclarióse cuando Magnier y el so sociu J. P. McManus alcordaron vender les sos aiciones al multimillonariu americanu [[Malcolm Glazer]], que se fixo col control total del club. A pesar d'ello'l United adquirió al cancerbero holandés [[Edwin van der Sar]] ([[Fulham Football Club|Fulham]]) y a la mediapunta surcoreanu [[Park Ji-Sung]] ([[PSV Eindhoven|PSV]]).

El [[18 de payares]] de [[2005]] l'equipu rescindió'l contratu de [[Roy Keane]] dempués d'algamar un alcuerdu col mediocampista irlandés. L'añu constituyiría una nueva decepción, pos en Champions l'equipu cayó esaniciáu na fase de grupos, y, anque nel mercáu d'iviernu realizó dos nueves alquisiciones, el central [[Nemanja Vidić]] y el llateral [[Patrice Evra]]. acabó l'añu como subcampeón de la Premier, detrás d'un [[Chelsea Football Club|Chelsea]] que revalidaba'l títulu. El trunfu na [[Football League Cup|Copa de la Lliga]] convertir nun meru premiu de consolación qu'apenás azorronó la crisis na que se topaba desapaecíu l'equipu, que paecía acabar un ciclu. Per otru llau una de les estrelles del equipu, [[Ruud van Nistelrooy]], colar al [[Real Madrid Club de Fútbol|Real Madrid]] esi mesmu añu dempués de perder la titularidá.

==== Reconquista d'Europa (2006-2013) ====
Nel branu de [[2006]] l'equipu contrató a [[Michael Carrick]] como sustitutu de [[Roy Keane]] en cuenta de 14 millones de llibres, anque dicha cantidá podía xubir a los 18.6 millones dependiendo de los resultaos. El United empezó perbién l'añu imponiéndose nos primeros cuatro alcuentros de la temporada. Detentaron el lideralgu tol añu y llograron la Premier con una enorme autoridá. Les contrataciones realizaes pel iviernu del añu anterior - Evra y Vídic - resultaron determinantes y constituyeron una pimpana llinia defensiva con [[Rio Ferdinand]] y [[Gary Neville]]. L'alquisición de Carrick - duramente criticada pelos medios - apurrió orde y creatividá al mediocentro mancuniano nel que tamién destacó [[Paul Scholes]]. Coles mesmes [[Park Ji-Sung]] y [[Ryan Giggs]] demostraron la so calidá nun ataque tarrecible con [[Wayne Rooney]] y [[Cristiano Ronaldo]].


El [[3 de payares]] de [[2006]] Ferguson celebró'l ventenu aniversariu del so nomamientu como entrenador del United. Tanto l'equipu como ex-futbolistes que tuvieren en Mánchester rindiéron-y un homenaxe, al que tamién asistieron [[Arsène Wenger]], y l'ex-capitán [[Roy Keane]]. El [[1 d'avientu]] l'equipu anunció que llograra la cesión del veteranu delanteru [[Henrik Larsson]], a quien l'escocés almiraba y que la so alquisición intentara con anterioridá. El [[23 d'avientu]] de [[2006]] Cristiano Ronaldo anotó ante'l [[Aston Villa Football Club|Aston Villa]] el tantu númberu 2000 del equipu desque Ferguson taba nel banquín.

El United llogró la so novena Premier pero nun pudo alzase col doblete en cayendo derrotáu nel últimu alcuentru de la [[FA Cup]] por cuenta d'un tanto de [[Didier Drogba]]. Si'l United impunxérase a los *blues* sería los primer equipu en llograr el doblete en cuatro causes. En Champions algamaron les semifinales n'humildando (7-1) a la [[AS Roma|Roma]] na vuelta de los cuartos de final. pero cayeron esaniciaos ante'l [[Associazione Calcio Milan|Milan]] dempués de ser derrotaos (3-0) en [[Estadiu Giuseppe Meazza|San Siro]].

Pal [[2007-08 nel fútbol d'Inglaterra|nuevu añu]] l'equipu realizó importantes contrataciones como'l mediocentro [[Owen Hargreaves]], qu'abandonaba'l [[FC Bayern München|Bayern]] dempués de siete años. El United reforzaría entá más el centru del campu coles alquisiciones del estremu [[Luís Carlos Almeida da Cunha|Nani]] y del mediocentro [[Anderson Luís de Abreu Oliveira|Anderson]]. La última alquisición del branu sería los delanteru [[Carlos Tévez]] - artilleru del [[West Ham United Football Club|West Ham United]] y de la [[Seleición de fútbol d'Arxentina|seleición albiceleste]] - dempués d'unes percomplicaes negociaciones.

Les nueves alquisiciones nun evitaron que l'equipu realizara un bien mal arranque de temporada dempués d'empatar en dos alcuentros consecutivos y cayer derrotaos (1-0) ante'l [[Manchester City Football Club|Manchester City]]. Sicasí'l United ameyoró notablemente estos resultaos y apostó el campeonatu al [[Arsenal Football Club|Arsenal]]. L'escocés declaró ante los medios que de tolos años que llevaba al frente del United, ésti yera'l meyor equipu qu'axuntara nunca.

El [[16 de febreru]] de [[2008]] el United entartalló al Arsenal (4-0) na quinta ronda de la FA Cup; sicasí, el [[8 de marzu]] los *red devils* cayeron derrotaos (1-0) na sesta ronda ante'l [[Portsmouth Football Club|Portsmouth]], qu'a lo postrero llograría la competición. Termináu l'alcuentru Ferguson declaró que nun esistiera penalti y que [[Keith Hackett]], presidente d'una [[Professional Game Match Officials Board|asociación arbitral]] responsable de los alcuentros apostaos na FA Cup, «nun taba faciendo'l so llabor correutamente». La FA Cup denunció al escocés por conducta impropia. Nun yera la primer denuncia que recibía esi añu, yá que enantes cuestionara l'actuación arbitral nel alcuentru nel que'l so equipu cayó derrotáu (1-0) ante'l [[Bolton Wanderers Football Club|Bolton Wanderers]].

El [[11 de mayu]] de [[2008]] el United llogró'l so décimu campeonatu de lliga, esautamente 25 años dempués de que Ferguson llevara al [[Aberdeen Football Club|Aberdeen]] a ganar al [[Real Madrid Club de Fútbol|Real Madrid]] nel últimu alcuentru de la [[Recopa d'Europa]]. El Chelsea, máximu competidor del United, acabó l'añu a dos puntos de los *red devils* dempués d'empatar ante'l Bolton (1-1) nel últimu alcuentru del añu.

El [[21 de mayu]] de [[2008]] Ferguson llogró de nuevu la [[Lliga de Campeones de la UEFA 2007-08|Champions]] ganando al [[Chelsea Football Club|Chelsea]] na tanda de penaltis (6-5) nun alcuentru apostáu nel [[Estadiu Olímpicu Luzhnikí]] ([[Moscú]]). Un penalti que nun convirtió Cristiano Ronaldo dio a los *blues* la opción de llograr la competición si [[John Terry]] marcaba; sicasí, el central del Chelsea tampocó anotó y [[Edwin van der Sar]] detuvo'l llanzamientu de [[Nicolas Anelka]] dando la victoria a los *red devils*. En llogrando'l títulu los medios especularon con que l'escocés tenía cuenta de retirase en trés años, anque él mesmu desmintió diches informaciones.

Na temporada [[2008-09 nel fútbol d'Inglaterra|2008-09]] l'equipu revalidó'l campeonatu lligueru, lo que convirtió al escocés nel primer entrenador de la historia del fútbol inglés en llograr la Premier League tres veces consecutives en dos causes. Con Ferguson el Manchester United llogró once títulos lligueros; coles mesmes, cola victoria na Premier 2008-09 l'equipu algama'l récor del [[Liverpool Football Club|Liverpool]] con 18 títulos. El [[27 de mayu]] de [[2009]] l'equipu apostó la [[Lliga de Campeones de la UEFA 2008-09|Champions]] al [[Futbol Club Barcelona|Barcelona]], cayendo derrotáu ante l'equipu español por (2-0).

Tres la ceremonia de celebración el téunicu escocés declaró que taría nel United hasta que la so salú dexar y que taba contentu de celebrar un nuevu títulu. De llograr nuevamente'l campeonatu los mancunianos van degolar el récor del Liverpool y van convertise nel equipu británicu con más victories na Premier.

Na temporada [[2009-10 nel fútbol d'Inglaterra|2009-10]] el United namái llogró [[Copa de la Lliga d'Inglaterra|Carling Cup]] en ganando (2-1) al Aston Villa en Wembley, nun alcuentru celebráu'l [[28 de febreru]] de [[2010]]. N'Europa'l [[FC Bayern München]] quitó-y d'algamar un tercer entorcháu esaniciándo-y en cuartos en ganándo-yos n'Alemaña (2-1), faciendo inútil la victoria de los mancunianos en Old Trafford (3-2). N'Inglaterra los *red devils'' caltuvieron hasta'l final un emocionante pulsu col Chelsea d'Ancelotti, qu'a lo postrero se fadría col campeonatu lligueru en ganando nel últimu alcuentru (8-0) al Wigan.

Na temporada 2010-2011 consigue otra Premier League pal Manchester, y ye ganáu nes finales de la copa inglesa, y de la Lliga de Campeones.

El 8 de mayu de 2013, en ganando la Premier League 2012/13, el Manchester United anuncia que Ferguson va retirar a final de temporada y va poner fin a la so trayeutoria como entrenador.

Ferguson retirar nel Manchester United a los 71 años y termina con una racha de 26 temporaes y 38 títulos, siendo asina l'únicu entrenador de la historia con más temporaes y más títulos na so carrera.

## Clubes

### Clubes como xugador

### Clubes como entrenador

## Estadístiques

### Como xugador

### Como entrenador

## Palmarés

### Como entrenador

#### Campeonatos nacionales

#### Campeonatos Internacionales

#### Distinciones individuales

## Vida privada
Ye fíu de Alexander Beaton Ferguson, un ayudante de chapista na industria naútica, y la so esposa Elizabeth Hardie. Na actualidá mora en Wilmslow (Cheshire) cola so esposa Cathy Ferguson, cola que se casó en 1966; frutu d'esti matrimoniu nacieron Mark Ferguson (n. 1968), Darren Ferguson (n. 1972) —mánager del Peterborough United— y Jason Ferguson (n. 1972), empresariu.

## Referencies

## Enllaces esternos