Villamanrique

**Villamanrique**, d'antiguo **Belmontejo de la Sierra**, ye un conceyu español de la provincia de Ciudá Real, na comunidá autónoma de Castiella-La Mancha. Tien una superficie de 370 km² con una población de 1.286 habitantes (INE 2015) y una densidá de 3,54 hab/km². Asitiáu na contorna del Campu de Montiel, cerca de los conceyos de Torre de Juan Abad (7 km), Puebla del Príncipe (7 km) y Almedina (10 km per camín, 15 km per carretera). El nucleu de población más grande atopar a 25 km y ye la llocalidá de Villanueva de los Infantes.

## Historia
Nel sieglu XIII denominábase "Bellomonte" y tres la so repoblación nel s. XV pasó a llamase "Belmonte de la Sierra" y darréu "Belmontejo".

El 18 d'avientu de 1474 el Maestre de Santiago, conde de Parés y Navas y señor de Belmontejo, Rodrigo Manrique, consigue la independencia respeuto de Torre de Juan Abad convirtiéndola en villa. En gratitud, los sos ciudadanos camudáron-y el nome de Belmontejo a **Villamanrique** (Villa de Rodrigo Manrique).

Esisten muertes sobre la posibilidá de qu'esista un importante xacimientu cerca del ríu Guadalén, al oeste del conceyu. Dellos historiadores haber identificáu con Mentesa oretana, un pueblu íberu. Al norte de la llocalidá y cerca del camín de Hercúleo esisten restos d'un campamentu romanu, anguaño conocíu como ruines romanes de "El Gollizno". Amás la Vía Augusta que diba dende Gadir (Cádiz) hasta Tarraco (Tarragona) y depués inclusive pasando pelos Pirineos hasta llegar a Roma cruciaba esta llocalidá. Tamién hai ruines de la dómina augusta na devesa de Sabiote, onde dellos historiadores asitien otru pueblu prerromanu, la Salaria oretana.

Los árabes tamién dexaron calquier nesta llocalidá cola so castiellu d'Eznavejor o Torres de Xoray que foi abandonáu nel añu 1213, un añu dempués de la victoria cristiana na batalla de las Navas de Tolosa. La orde de Santiago ocupar de la so alministración y defensa en 1214. Esta orde construyó'l castiellu de Sant Yaque de Montizón.

A empiezos del s. XVI la villa yera un puntu de camín estratéxicu pa treslladase pel sur d'España, dende'l Reinu de Valencia al de Granada y Andalucía. Amás de p'aportar al restu de La Mancha y al Priorazgo de San Juan pa Granada, actuando'l pueblu como puertu.

A empiezos del s. XVII (1617), se recontruyó la venta nueva a manes del Comendador del Segura, duque de Feria. La ilesia parroquial de San Andrés Apóstol, construyóse entós daquella, amás de cases solariegas de la cai Jerónimo Frías. La más importante ensin dulda la Casa de la Encomienda o "Casa Grande", d'estilu renacentista y un patiu típicu manchegu.

## Alministración

## Fiestes
**Villamanrique** ye famosu poles sos fiestes patronales d'arcánxel San Miguel (del 29 de setiembre al 3 d'ochobre), cuantimás polos encierres de vaques que trescurren pela cai de Jerónimo Frías y pola plaza d'España, que se cubrir con sable y se cerca con remolques, dende onde los espectadores pueden ver l'espectáculu. Estos encierres daten del s. XVIII.

Amás de les fiestes de San Miguel destaquen otres celebraciones como les fiestes de San Antón (17 de xineru), onde se celebren lluminaries per tol pueblu pa faer tortas de pastor.
Tamién destaca romería celebrada'l día de San Isidro (15 de mayu), cuando se xube a una ermita asitiada a lo cimero de la sierra (a unos 1000 metros d'altitú) dende onde s'acolumbra gran parte de la contorna.

La fiesta de San Cristóbal (10 de xunetu) cola bendición d'automóviles. Otres celebración de menor importancia ye San Marcos el (25 d'abril) y San Isidro Llabrador (15 de mayu)

## Monumentos
Destaquen la Ilesia de San Andrés Apóstol, acabada nel añu 1607, del final del góticu y transición a la renacencia (que tien dos capielles dedicaes a La nuesa Señora de Gracia y Martín Ulloa), y el Castiellu de Montizón, fortaleza estratéxica mientres reconquistar.

Na cai Jerónimo Frías atopamos delles cases antigües con blasones medievales y na cai Cervantes atópase la casa de los Manrique (comendadores de la zona en tiempos de Rodrigo Manrique y el so fíu, el pernomáu poeta Jorge Manrique) A unos 3 km na carretera que va a Torre de Juan Abad atopen les ruines del Castiellu d'Eznavejor o torres de Xoray o Joray, fortaleza defensiva de gran antigüedá cantada por Francisco de Quevedo nel so poema "Son les torres de Joray...". Cerca de Villamanrique atópase tamién una venta que pudo ser la mentada na universal obra de Miguel de Cervantes, el Quixote.

## Demografía

## Ver tamién

* Coples a la muerte del so padre
* Don Quixote de la Mancha

## Referencies

## Enllaces esternos
*
* www.villamanrique.net
* Web Taurina de la llocalidá