Jean-François Champollion

**Jean-François Champollion** , conocíu como **Champollion el Mozu**, foi un filólogu y exiptólogu francés, consideráu'l padre de la exiptoloxía por consiguir descifrar la escritura xeroglífico gracies principalmente al estudiu de la piedra Rosetta. Dicía de sí mesmu: «Soi adictu a Exiptu, Exiptu lo ye tou para mi».

## Biografía
Jean-François Champollion nació'l 23 d'avientu de 1790 en Figeac, un pueblu de la rexón d'Occitania, y foi bautizáu esi mesmu día na Ilesia de la Nuesa Señora del Puy. El so padre, Jacques Champollion, venía de Valbonnais, una pequeña población cercana a Grenoble, y dedicárase a la venta ambulante de llibros hasta que se treslladó a Figeac y consiguió abrir la so propia llibrería na plaza del mercáu. Ellí conoció a Jeanne-Françoise Gualieu, una moza de bona familia anque analfabeta, con quien se casó en 1773 cuando dambos teníen trenta años. Jean-François foi'l postreru de los sos siete fíos y tuvo trés hermanos: Jacques-Joseph, Guillaume, muertu al nacer, y Jean-Baptiste, fináu cuando tenía dos años; amás de trés hermanes: Thérèse, Pétronille y Marie-Jeanne.

Nacíu en plena Revolución francesa, hasta los siete años nun recibió nenguna educación formal una y bones les escueles, casi toes rexentaes por órdenes relixoses, fueren cerraes. Cola so madre frecuentemente enferma y con un padre ausente por cuenta de los sos viaxes llaborales, Jean-François tuvo al cuidu del so hermanu Jacques-Joseph, dolce años mayor qu'él, y de los sos trés hermanes mayores. Intentó aprender a lleer, escribir y dibuxar pola so cuenta, hasta que Jacques-Joseph, autodidacta y comenenciudu pola historia antigua, empezó a da-y clases, pero pocos meses dempués, en xunetu de 1798, tuvo que treslladase a Grenoble, onde'l so padre había-y consiguíu trabayu. En noviembre ingresó na escuela primaria, que reabriera de nuevu, pero anque bien intelixente, nun consiguía afaese a la esixencia escolar, yera fluexu n'ortografía y tenía iñerizu a delles asignatures, sobremanera a les matemátiques, asina que por suxerencia del so hermanu consiguióse-y un profesor particular. L'escoyíu foi Dom Calmels, un benedictín col que fizo grandes progresos nel estudiu del llatín y del griegu, anque siguía calteniendo una actitú errática y, cuando Calmels xulgó que nun podía enseña-y namás, suxirió a Jacques-Joseph que para desenvolver el so talentu tendría más oportunidaes en Grenoble. Champollion llegó a Grenoble en marzu de 1801, acabante cumplir los diez años, y col tiempu llegaría a considerar la ciudá como'l so verdaderu llar per delantre inclusive de Figeac.

Jacques-Joseph entós daquella camudárase l'apellíu por Champollion-Figeac y a Jean-François tamién lu llamaron dacuando asina, pero'l prefería estremase como «Champollion le Jeune» (Champollion el Mozu). El so hermanu primeru asignó-y un profesor particular y dempués dio-y clases el mesmu hasta que, en noviembre de 1802, inscribiólo na escuela privada del ablaya Dussert, una de los meyores y más cares de Grenoble. Ellí solo estudiaba idiomes (para les otres materies asistía a la escuela central) y al cabu del so primer cursu fixera tantos progresos en llatín y griegu qu'empezó tamién a estudiar hebréu, árabe, siríacu y caldéu.

A los dolce años d'edá conoció a Jean-Baptiste Joseph Fourier, que fuera nomáu prefeutu del departamentu d'Isère a principios de 1802, pocu dempués de tornar de la espedición de Napoleón a Exiptu. Fourier, que trabayara nel Institutu d'Exiptu n'El Cairu y taba encargáu de redactar el prefaciu a la monumental *[[Descripción d'Exiptu]]* (*Description de l'Égypte*), atopóse con Champollion nuna de les sos visites d'inspección a les escueles y, impresionáu pol so interés n'Exiptu, convidólo a la prefeutura por que viera la so coleición d'antigüedaes. Dempués de contemplar los incomprensibles xeroglíficos salió d'ellí non solo decidíu a intentar descifralos sinón convencíu de que lo consiguiría.

## Referencies

## Enllaces esternos