open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Erskine Hamilton Childers

**Erskine Hamilton Childers**  foi un políticu irlandés, siendo'l cuartu Presidente d'Irlanda dende 1973 hasta la so muerte en 1974. Foi un Teachta Dála ente 1938 y 1973. Childer desempeñóse como Ministru de Correos y Telégrafos (1951-1954, 1959-1961 y 1966-1969), Ministru de Tierres (1957-1959), Ministru de Tresporte y Enerxía (1959-1969), y Ministru de Salú (1969 - 1973). Foi nomáu Tánaiste de la República d'Irlanda en 1969. 

El so padre Robert Erskine Childers foi un líder republicanu irlandés y autor del thriller d'espionaxe L'Enigma de les Arenas (*The Riddle of the Sands*), y foi executáu mientres la Guerra Civil irlandesa.

## Referencies

## Enllaces esternos
Cearbhall Ó Dálaigh

**Cearbhall Ó Dálaigh**  ye un políticu irlandés, quintu Presidente d'Irlanda (cargu al cual arrenunció), dende 1974 hasta 1976. Tien una notable carrera llegal, foi Xuez Presidente d'Irlanda.
## Primeros años
Cearbhall Ó Dálaigh nació'l 12 de febreru de 1911 na cai 85 Cai Principal, Bré (Bray), County Wicklow, Irlanda. Yera'l fíu de Richard Daly, en La tienda de McCabe de pexe y aves de corral. Finalmente llegó a la xestión de la tienda de la empresa en Bray. 

Cearbhall tenía un hermanu mayor; Aonghus, y dos hermanes menores; Úna y Nuala. Foi bautizáu na Ilesia del Santísimu Redentor, y foi a la escuela St Cronan del BNS.

## Referencies
Carlos Luz

**Carlos Coimbra da Luz**  foi un políticu brasilanu, presidente interín de Brasil, del 8 al 11 de payares de 1955.

## Biografía
Fíu del desembargador Alberto Ribeiro da Luz y de Augusta Cesarina Coimbra de Assis, foi delegáu de policía y alcalde de la ciudá de Leopoldina, empecipiando la so carrera política. Partició na Asamblea qu'ellaboró la constitución federal en 1934 y foi presidente de la *Caixa Económica Federal*, ente 1939 y 1945, sol réxime de Getúlio Vargas. Darréu foi Ministru de Xusticia nel gobiernu d'Eurico Gaspar Dutra.

## Presidencia interina
Asumió la presidencia interina de la República como presidente de la Cámara de Representantes, acordies cola Constitución vixente, atendida la falta temporal del Presidente João Café Filho, quien sufriera una afección cardiovascular, pero tal asunción al mandu foi refugada por un movimientu militar llamáu *Movimientu de 11 de payares*, encabezada pol xeneral Henrique Lott, siendo derrocáu tres cuatro díes de mandatu interín. La presidencia interina de Brasil foi encargada entós al Vice-Presidente del Senáu, Nereu Ramos.

## Ver tamién
Presidente de Brasil

## Referencies

## Enllaces esternos
*en biblioteca.universia.net Carlos Luz Presidente de Brasil
Ranieri Mazzilli

**Pascoal Ranieri Mazzilli**  foi un abogáu, periodista y políticu brasilanu, fíu d'inmigrantes italianos, que mientres se desempeñaba como diputáu del Congresu foi designáu como presidente de Brasil de manera transitoria y per pocos díes, en dos momentos especiales mientres la década de 1960.
## Actuación política
La so primer presidencia interina asocedió tres l'arrenunciu del presidente Jânio Quadros n'agostu de 1961, y mientres l'ausencia del vicepresidente João Goulart, que taba en visita oficial a la República Popular China. Nesti periodu, Mazzilli yera presidente del Congresu y ante l'ausencia del vicepresidente asumió'l mandu supremu conforme a la Constitución de la dómina. Mazzilli gobernó'l país mientres apenes catorce díes, del 25 d'agostu al 8 de setiembre de 1961, siendo que nesta última fecha'l vicepresidente Joao Goulart asumió la presidencia en volviendo a Brasil y apautar les condiciones impuestes pola oposición de derecha y les fuercies armaes. 

Mazzilli foi designáu presidente interín de Brasil per segunda vegada como resultancia del golpe d'estáu de 1964, nuevamente a instancies de la oposición de derecha mientres se desempeñaba como xefe de la cámara de diputaos, el 2 d'abril de 1964; foi la sesta vegada qu'asumió'l poder interinamente.

Debíu al calter puramente transitoriu de dambes alministraciones, y a la coxuntura d'emerxencia qu'acompañó a los sos dos mandatos presidenciales, Mazzilli nunca desempeñó un rol relevante nel gobiernu de Brasil nin nos movimientos políticos de la so dómina, sacante no relativo a la so posición conciliadora, qu'evita'l derramamiento de sangre cuando los militares faen el golpe de 1964.

## Referencies

## Ver tamién
Presidente de Brasil

## Enllaces esternos
* en archontology.org Ranieri Mazzilli
Amin al-Hafiz

**Amin al-Hafiz** (n'árabe أمين الحافظ), foi un políticu siriu, militar y miembru del Partíu Árabe Socialista Baaz.

Hafiz llevó un golpe contra'l gobiernu siriu en 1963, pocu dempués de la disolución de la República Árabe Xunida. Convertir nel xefe del Comandu Nacional Revolucionariu. Esti conseyu taba apoderáu pol Partíu Árabe Socialista Baaz, del que foi'l so presidente. A la cabeza de Siria, dirixó importantes reformes sociales, averándose al bloque soviéticu.

El 23 de febreru de 1966 foi derrocáu pola ala prosoviética del Partíu Árabe Socialista Baaz, facción dirixida por Salah Jedid. La facción foi dirixida por Jedid rexonalistes (qutri) la so meta yera la creación d'una gran Siria, ente que la facción de Hafiz foi panarabista y nacionalista (qawmi). El golpe d'Estáu empobináu por Jedid foi sofitáu viviegamente por relixosos, y particularmente por drusos y alauitas.

Dempués del golpe, Hafiz vivió nel exiliu hasta 2005.

## Referencies

## Enllaces esternos

*Biografíes y vides
Rudolf Kirchschläger

**Rudolf Kirchschläger**  foi un diplomáticu, políticu y xuez austriacu, que se desempeñó, de 1974 a 1986, como Presidente d'Austria.

## Educación y primeros años
Nació'l 20 de marzu de 1915 en Niederkappel, Alta Austria, quedó güérfanu con 11 años d'edá. Graduóse na Escuela Secundaria en Horn en 1935 con una distinción y empezó a estudiar derechu na Universidá de Viena. Sicasí, dempués del Anschluss n'Austria, tuvo d'arrenunciar a los sos estudios. Negóse a xunise a la NSDAP, colo que la so beca foi revocada, de mou que Kirchschläger yá nun podía siguir pagando los sos estudios.

Trabayó como emplegáu nun bancu hasta 1938 hasta que foi preparáu pa emprestar servicios na infantería de la *[[Wehrmacht]]* nel branu de 1938. Kirchschläger lluchó como soldáu, dende l'empiezu de la guerra, primeramente mientres la invasión de Polonia, depués nel Frente Occidental y dempués escontra Rusia nel Frente Oriental.

A finales de 1940, col fin de salir del exércitu, usó un frente de dos meses pa preparase nel exame final (exame del estáu) de los sos estudios de Derechu. Pasó los exámenes y graduóse. Sicasí foi unviáu de vuelta al frente Oriental, onde foi mancáu en 1942. Escontra'l final de la guerra foi capitán y oficial de formación militar de Wiener Neustadt, na rexón de Viena.

## Muerte
Morrió'l 30 de marzu de 2000 en Viena, con 85 años, d'un ataque cardiacu.

## Referencies

## Enllaces esternos
Michael Hainisch

**Michael Hainisch**  foi un políticu austriacu, que se desempeñó como segundu Presidente Federal d'Austria, dempués de la cayida de la monarquía a la fin de la Primer Guerra Mundial. Nun perteneció a nengún partíu y foi un candidatu independiente. Asumií'l cargu de presidente en 1920 y permaneció n'él por dos periodos hasta 1928.

## Referencies

## Enllaces esternos

* Hofburg.at | Michael Hainisch (n'alemán)
* AEIOU | Michael Hainisch (n'alemán)
Ibrahim Abbud

**Ibrahim Abbud**  foi un militar y políticu sudanés.

## Biografía
Nacíu'l 26 d'ochobre de 1900 na ciudá portuaria sudanesa de Suakin y fináu el 8 de setiembre de 1983 en Ḥartum.

Actuó na Segunda Guerra Mundial n'Eritrea y Etiopía. En 1949, convertir en diputáu y tres la independencia, Abboud foi nomáu Comandante en Xefe de les Fuercies Armaes de Sudán. Desempeñó'l cargu de xefe d'Estáu n'encabezando un golpe militar militar en 1958 y de presidente de Sudán en 1964, pero tuvo qu'arrenunciar dempués de seis años de dictadura por cuenta de violentos disturbios, poniendo fin al primer periodu de gobiernu militar de Sudán.

Sicasí, tuvo bien reconocíu nel esterior, siendo convidáu a la Casa Blanca en 1961, onde'l presidente John F. Kennedy allabó Sudán por poner un bon exemplu al vivir en paz colos sos vecinos.

Tres el so arrenunciu vivió unos años en Gran Bretaña, anque tornó a Sudán onde morrió'l 8 de setiembre de 1983 a los sos casi 83 años.

## Referencies
* Cristina de la Puente, Delfina Serrano Ruano. *Activismu político y relixosu nel mundu islámicu contemporaneu*. Sieglu XXI d'España Editores, 2007 ISBN 84-323-1291-6

## Ver tamién
* Historia de Sudán

## Enllaces esternos

* 

## Fonte
Vladímir Putin nos sellos postales

**[[Vladímir Putin]]** nos sellos postales cubre la temática **[[filatelia|filatélica]]** tantu de sellos como otros materiales de franquéu y coleición, en rellación a la figura de Vladímir Putin.

## Descripción
Esta temática inclúi los materiales filatélicos coles imáxenes de Putin, coles sos frases, referencies nominales, les sos visites (por casu, la cume con Bush n'Eslovaquia), y tamién llugares, onde vivió, trabayó o tuvo.

Ficheru:Stamps of Azerbaijan, 2001-604.jpg|En compañía d'H. Aliev, nun sellu azerbaixanu (2001)

Ficheru:Stamp of Moldova md449.jpg|Cume de la Comunidá d'Estaos Independientes en Quixináu. Sellu de Moldavia (2002)


## El [[filatelista]]
Según el direutor executivu de la Unión de Filatelistes de Rusia Viktor Sinegubov, Putin mesmu ye coleicionista d'estampillas postales de persones famoses.

## Referencies

## Ver tamién
* Vladímir Putin

## Referencies
* 
* 

## Enllaces esternos

*
Max Delvalle

**Max Delvalle Levy-Maurezo**  foi Vicepresidente de Panamá dende'l 1 d'ochobre de 1964 hasta'l 1 d'ochobre de 1968 y Presidente de Panamá Presidente reconocíu pola Asamblea Nacional dende'l 8 d'abril de 1967 hasta'l 15 d'abril de 1967.

En 1967 el país taba sopelexáu políticamente. L'Asamblea Nacional destituyó al Presidente Marco Aurelio Roble Méndez y dio posesión a Max Delvalle, lo que nun foi acatáu pola comandancia de la Guardia Nacional jefaturada pol Xeneral Bolívar Vallarino.

Lo anterior, provocó manifestaciones violentes en tol país, a tal puntu qu'había dos Presidentes de la República: unu reconocíu pol parllamentu y l'otru pola Guardia Nacional. La crisis bastiar por delles selmanes, saliendo airosu l'institutu castrense que caltuvo la so decisión sofitando a Carbayos, el mesmu que cuatro años antes foi acusáu de ganar unes eleiciones fraudulentas frente a Arnulfo Arias Madrid.

Al asumir la presidencia del país el Delvalle tenía 56 años. Finó a los 68 años d'edá. Foi tíu del tamién presidente de Panamá, Eric Arturo Delvalle.

## Referencies

## Enllaces esternos
* 
* Jewishvirtuallibrary.org
José María Orantes

**José María Orantes**  foi un militar guatemalianu, nomáu presidente interín de la república de Guatemala del 23 de xunu de 1882 al 5 de xineru de 1883. Foi designáu pola Asamblea Nacional de Guatemala como sustitutu del presidente Justo Rufino Barrios mientres la so ausencia del país. Justo Rufino Barrios tuvo que salir para Nueva York col fin de roblar el tratáu de llendes con Méxicu, el 12 d'agostu de 1882. Orantes devolvió'l poder al Xeneral Justo Rufino Barrios al so regresu'l 6 de xineru de 1883.

## Ver tamién
*Historia de Guatemala
*Revolución Lliberal de 1871
*Presidentes de Guatemala

## Referencies

## Bibliografía
* Llámina Multicolor Doble, Mandatarios de la República de Guatemala de 1821 hasta los nuesos díes. Editorial Piedra Santa
Ludvík Svoboda

**Ludvík Svoboda**  foi un líder políticu y militar de la República Socialista de Checoslovaquia. Lluchó nos dos guerres mundiales, y por esta razón foi consideráu un héroe del so país. Años dempués, foi presidente de la República Socialista de Checoslovaquia.

## Referencies
*  Medaya conmemorativa del 2.500 Aniversariu del Imperiu d'Irán (Imperiu d'Irán, 14/10/1971).

## Referencies
Presidente de Guyana

El **Presidente de Guyana** ye, dende l'aprobación del referéndum de 1980, el Xefe del Poder Executivu. El líder del partíu políticu mayoritariu o de la coalición na Asamblea Nacional, automáticamente convertir en presidente y caltiénse nes sos funciones por un plazu máximu de cinco años.
Cuando Guyana foi declarada república, en 1970, el presidente yera escoyíu pola Asamblea Nacional por un periodu de cinco años y tenía amplios poderes de calter ceremonial.

## Presidentes de Guyana (1970-al presente)


ImageSize = width:300 height:800
PlotArea = width:200 height:700 left:60 bottom:20
AlignBars = justify

Colors =
 id:period value:rgb(0.8,0.8,1) #ffe0c0
 id:phase value:rgb(0.8,1,0.8) #c0e0ff
 id:pres value:rgb(1,0.8,0.8) #e0f0ff
 id:black value:black

Period = from:1966 till:2016
TimeAxis = orientation:vertical
ScaleMajor = unit:year increment:1 start:1966

Define $markred = text:"*" textcolor:red shift:(0,6) fontsize:10

PlotData=
 align:center textcolor:black fontsize:8 mark:(line,black) width:90 shift:(0,-5)

 bar:P.Ministru color:period

 fontsize:8
 
 from: 1966 till: 1980 text:Forbes_Burnham shift:(0,1.8)
 from: 1980 till: 1984 text:Ptolemy_Reid shift:(0,1.8)
 from: 1984 till: 1985 text:Desmond_Hoyte shift:(0,1.8)
 from: 1985 till: 1992 text:Hamilton_Green shift:(0,1.8)
 from: 1992 till: 1997 text:Sam_Hinds/~Janet_Jagan shift:(0,1.8)
 from: 1997 till: 1999 text:Sam_Hinds shift:(0,1.8)
 from: 1999 till: 1999 text:Bharrat_Jagdeo shift:(0,1.8)
 from: 1999 till: 2015 text:Sam_Hinds shift:(0,1.8)
 from: 2015 till: 2016 text:Moses~Nagamootoo shift:(0,1.8)
 
 bar:Presidente color:phase

 fontsize:8

 from: 1970 till: 1980 text:Arthur_Chung shift:(0,2)
 from: 1980 till: 1985 text:Forbes_Burnham shift:(0,2)
 from: 1985 till: 1992 text:Desmond_Hoyte shift:(0,2)
 from: 1992 till: 1997 text:Cheddi_Jagan shift:(0,2)
 from: 1997 till: 1999 text:Janet_Jagan shift:(0,2)
 from: 1999 till: 2011 text:Bharrat_Jagdeo shift:(0,2)
 from: 2011 till: 2015 text:Donald_Ramotar shift:(0,2)
 from: 2015 till: 2016 text:David_Arthur~Granger shift:(0,2)

 

 **Fonte:** Axencia d'Información del Gobiernu de Guyana

## Referencies

## Ver tamién
* Historia de Guyana
Higinio Uriarte

**José Higinio Uriarte del Barriu**  foi un políticu paraguayu que gobernó'l país dende'l 22 d'abril de 1877 al 25 de payares de 1878 dempués de la muerte de Juan Bautista Gill. Empecipiando una serie de represalies que remataron col asesinatu del Dr. Facundo Machain na cárcel de la Policía de la Capital, quien siendo un escelente abogáu, asumió la defensa de los presos políticos y comprometióse nuna intriga pa derrocar al gobiernu dende'l Cordal, Carlos A. Rivarola, siguía conspirando. mientres el gobiernu de Uriarte, solo destáquense la creación del Bancu de Paraguái con un capital de 500.000$, la llei de 1878 que creaba'l Seminariu Conciliar y el fallu de Rutherford Hayes en favor de Paraguái (Laude Hayes).

## Referencies

## Enllaces esternos
Mihai Ghimpu

**Mihai Ghimpu**  ye un políticu y abogáu moldavu, presidente del parllamentu moldavu dende'l 28 d'agostu de 2009. Foi nomáu presidente interín de Moldavia el 11 de setiembre de 2009, depués de que Vladimir Voronin arrenunciara al so cargu como Presidente de Moldavia.

## Infancia
Mihai Ghimpu nació'l 19 de payares de 1951 na aldega de Coloniţa, Quixináu, na RSS de Moldavia. Los sos padres fueron Irina Ursu y Toader Ghimpu. Mihai Ghimpu ye l'hermanu menor de Gheorghe Ghimpu, Simion Ghimpu (24 de mayu de 1939), Visarion, y Valentina.

Mihai Ghimpu estudió Derechu na Universidá Estatal de Moldavia, dempués de lo que trabayó como asesor llegal de les empreses estatales. Nel añu 1978-1990 trabayó como abogáu, dirixíu a los departamentos llegales de diverses empreses y desempeñóse como xuez en Sectorul Riscani de Quixináu.

## Referencies

## Enllaces esternos
Presidente de Bangladex

El **presidente de Bangladex** ye'l xefe d'Estáu de dichu país dende 1991, un cargu principalmente ceremonial escoyíu pol Parllamentu. Dende 1996, el papel del Presidente volvióse más importante por cuenta de cambeos na constitución del país. La oficina y residencia del Presidente atópase nel Palaciu de Bangabhaban, en Dhaka, la capital de Bangladex.





## Referencies
Presidente de Vietnam

El **presidente de Vietnam** (n'idioma vietnamita: *Chủ tịch nước Việt Nam*) ye'l xefe d'Estáu de Vietnam, anque les funciones del presidente son de cutiu ceremonial. El Presidente ye'l responsable del nomamientu del primer ministru y el Gabinete d'ente los miembros de l'Asamblea Nacional, basando la so decisión sobre les indicaciones de la mesma Asamblea. El presidente de Vietnam ye tamién el Comandante de les fuercies armaes de Vietnam, y Xefe del Conseyu de la Defensa Nacional y Seguridá. Él ye tamién un miembru d'altu rangu del Partíu Comunista de Vietnam, en Vietnam ye l'únicu partíu (Unipartidismu). Đặng Thị Ngọc Thịnh ye l'actual presidenta de Vietnam y la primer muyer n'ostentar el cargu.

## Historia de la presidencia en Vietnam
La posición del Presidente creóse cuando la República Socialista de Vietnam foi establecida'l 2 de xunetu de 1976. El 4 de xunetu de 1981, el títulu camudar pol Presidente al Presidente del Conseyu d'Estáu, pero foi restauráu al Presidente del 22 de setiembre de 1992.

## Llista de Presidente de Vietnam (1945- )




### [[Vietnam del Norte|República Democrática de Vietnam]] (1945–1976)

### [[Vietnam|República Socialista de Vietnam]] (1976-)

## Expresidentes vivos

Ficheru:Tran Duc Luong, Nov 17, 2004.jpg|Trần Đức Lương ()1997-2006Ensin cargu públicu actual

Ficheru:Nguyen Minh Triet.jpg|Nguyễn Minh Triết ()2006-2011Ensin cargu públicu actual

Ficheru:Truong Tan Sang Nov 2015.png|Trương Tấn Sang ()2011-2016Ensin cargu públicu actual


## Referencies
Cuarteles Xenerales del Führer

Los **Cuarteles Xenerales del Führer** (n'alemán: *Führerhauptquartiere*), embrivíu **FHQ**, ye'l nome común d'unes sedes oficiales utilizaes pol líder nazi Adolf Hitler y dellos comandantes alemanes y funcionarios de toa Europa mientres la Segunda Guerra Mundial. Seique la más conocida seya la sede del Führerbunker de Berlín, onde Hitler suicidóse'l 30 d'abril de 1945. 

Otros notables cuarteles son Wolfsschanze (*Xoril del Llobu*), en Prusia Oriental, onde fracasó la combalechadura liderada por Claus von Stauffenberg p'asesinar a Hitler el 20 de xunetu de 1944, y la casa privada de Hitler, el Berghof, en Obersalzberg, cerca de Berchtesgaden, onde con frecuencia s'axuntaba con destacaos funcionarios nacionales y estranxeros.

## Llocalización de los Cuarteles Xenerales

Hubo catorce Cuarteles Xenerales del Führer completaos (sobre 20 entamaos):

## Ver tamién
* Arquiteutura de l'Alemaña nazi
* *[[Führerbunker]]
* *SS-Begleitkommando des Führers''

## Referencies

## Enllaces esternos
Lineth Saborío Chaverri

**María Lineth de la Trinidad Saborío Chaverri**  ye una abogada costarricense. Desempeñó como direutora del Organismu d'Investigación Xudicial (OIJ) y darréu como primer vicepresidenta de la República del gobiernu Pacheco de la Espriella (2002-2006), alministración dientro de la cual tamién foi ministra de la Presidencia y ministra de Planificación Nacional y Política Económica.

Ye fía de German Saborío Segura y Haydee Chaverri Alfaro. Ta casada con Roger Carvajal Bonilla y tienen trés fíos, Carlos Andrés, Carolina y Carla.

Empezó la so carrera como asistente d'Asuntos Internos del Organismu d'Investigación Xudicial (OIJ). Dempués foi xefa de la delegación del OIJ na ciudá de Alajuela. D'ende pasó al puestu de subdireutora de la entidá y foi direutora dende 1997. Nel añu 2001, l'entós candidatu pol Partíu Unidá Social Cristiana, Abel Pacheco de la Espriella designar na so fórmula presidencial como postulante a la Primer Vicepresidencia.

## Referencies

## Enllaces esternos
*
Jacinto Peynado

**Jacinto Bienvenido Peynado Peynado** moteyáu **Mozu**  foi un abogáu y políticu dominicanu. Presidente de la República Dominicana dende 16 d'agostu de 1938 hasta'l 24 de febreru de 1940, mientres la era de Trujillo. Antes de xubir a la Presidencia, foi Vicepresidente de 1934-1938. 

Peynado venía d'una familia dominicana distinguida y foi educáu en Santu Domingu como abogáu y trabayó como profesor de derechu en Universidá de Santu Domingu. Foi nomáu Ministru de Xusticia pol Presidente Ramón Báez en 1914 y caltuvo esa posición nel gobiernu de Juan Isidro Jimenes. Tamién se desempeñó como Secretariu d'Interior y Policía. El so hermanu, Francisco, axustara con Charles Evans Hughes el tratáu que punxo fin a la ocupación de la Marina de los Estaos Xuníos en 1924. 

Peynado sirvió de volao como presidente interín de la República Dominicana so la dictadura de Rafael Leónidas Trujillo, atayando a Rafael Estrella Ureña mandatu a partir del 22 d'abril de 1930 hasta'l 21 de mayu de 1930, cuando Ureña vuelve ocupar la Presidencia. 

Peynado desempeñóse como Secretariu d'Interior y Policía, y la guerra nel gobiernu subsiguiente del Xeneral Trujillo. Convertir en secretariu de la presidencia en 1932, y foi escoyíu vicepresidente de Trujillo en 1934. Peynado foi la mano derecha de Trujillo escoyíu candidatu nes eleiciones celebraes en 1938. Asumió la presidencia'l 16 d'agostu de 1938, anque en gran midida Trujillo siguió controlando'l país. Peynado caltuvo nel cargu hasta la so muerte en Ciudá Trujillo (Anguaño Santu Domingu), República Dominicana, el 7 de marzu de 1940.

## Referencies

## Enllaces esternos
Manuel Antonio Díez

**Manuel Antonio Díez**  foi un médicu y militar venezolanu.

Fíu del tamién militar y prócer de la independencia de Venezuela Mariano Díez. Estudió inxeniería y medicina. En 1860, graduar de teniente d'inxenieros na Academia Militar de Matemátiques y en 1865, de doctor en medicina y ciruxía na Universidá Central de Venezuela.

Foi vicepresidente de la república mientres el mandatu de Joaquín Crespo 1884-1886, y al terminar Crespo'l so mandatu, apurre'l poder a Díez hasta que Antonio Guzmán Blanco asume esi mesmu añu. Dempués d'apurrir el poder a Guzmán Blanco continua na vicepresidencia hasta 1887, cuando Guzmán Blanco escueye a Hermógenes López, nuevu vicepresidente.

Diez tamién collabora con Joaquín Crespo nel derrocamientu del doctor Guillermo Tell Villegas n'ochobre de 1892 y vuelve a la vicepresidencia nesi añu.

En 1896 retirar de la vida política y dedícase a la medicina, publicando, ente otros, un Tratáu de l'alimentación (1896). Tamién escribió estudios y ensayos en dellos periódicos y revistes venezolanos: La Opinión Nacional (hasta 1892), en La Selmana, el Diario de Caracas y El Cojo Ilustrado (a partir de 1892). Nos sos últimos años, dedicar a escribir comedies como L'antroxu de Caracas (1911); Perfiles (1913); Cuadros vivos (1913); Mio, to, so (1915) y zarzueles: Pasáu y presente; Pascualina (1915). 

## Referencies
Heinrich Mark

**Heinrich Mark** , foi un funcionariu y políticu estoniu, Primer Ministru del Gobiernu d'Estonia nel exiliu (1971-1990), y Presidente de la República (1990-1992). Mark foi'l postreru Presidente nel exiliu hasta la restauración de la independencia Estonia en 1991.

## Ver tamién
*Gobiernu d'Estonia nel exiliu

## Referencies

## Enllaces esternos
Estandarte Presidencial d'Irlanda

L**'Estandarte Presidencial d'Irlanda** ye la bandera personal utilizada pol presidente de la República d'Irlanda pa indicar la so presencia. Foi adoptáu'l 13 de febreru de 1945. 

Esti estandarte ye una bandera heráldica formada polos colores del escudu de la República Irlandesa: *Un [[blasón|campu]] d'[[azur]] con un [[arpa]] [[Oru (heráldica)|dorada]] con cuerdes de [[Argén|plata]]*. Esta arpa, denominada Arpa Gaélica (en gaélicu: *Clàrsach*) ye l'emblema heráldicu tradicional irlandés. L'azul escuro del pañu ye consideráu'l color de San Patriciu, patrón d'Irlanda.

L'estandarte ye izáu en *Uachtaráin*, la residencia oficial del presidente de la República Irlandesa en Dublín. Tamién se iza nel Castiellu de Dublín cuando'l xefe del Estáu d'Irlanda atopar nél y nos vehículos nos que se tresllade. 

Como asocede con otros estandartes presidenciales y reales, nunca se iza a mediu estil. L'estandarte presidencial irlandés nun tien prioridá sobre la bandera nacional, a diferencia de lo que ocurrre col estandarte real y la enseña nacional nel Reinu Xuníu. 

## Referencies

*Irlanda, Estandarte Presidencial (FOTW)

## Ver tamién
*Bandera de la República d'Irlanda
*Escudu de la República d'Irlanda
*Estandarte Presidencial
*Presidente de la República d'Irlanda
Luis Liberman Ginsburg

**Luis Liberman Ginsburg**  ye un políticu, economista y banqueru costarricanu, foi segundu vicepresidente de la República de Costa Rica ente mayu de 2010 y mayu de 2014. Enantes desempeñóse como xerente xeneral del Bancu Scotiabank en Costa Rica.

Luis Liberman ye fíu de Rodolfo Liberman Schlesinger y de Bluma Ginsburg Blachasezyk, ciudadanos d'orixe xudíu, emigrantes del pueblu de Censbachawa, Polonia, de resultes de la ocupación Nazi d'esi país. Se egresó de secundaria del centenariu y beneméritu Llicéu de Costa Rica, nel añu de 1963. Casóse con Patricia Loterstein, el 4 d'avientu de 1974, en Columbia, Washington y tienen trés fíos, Vivian, Sergio y Marcos Liberman Loterstein. Ye vecín de San Rafael d'Escazú. Tien un doctoráu en economía de la Universidá d'Illinois onde exerció como profesor, según foi profesor d'economía na Universidá de Costa Rica. Fundó'l Bancu Interfin del cual foi Xerente Xeneral, este foi absorbíu pol Bancu Scotiabank del cual foi nomáu Xerente Xeneral pa Costa Rica'l 28 de xunetu del 2006

## Cargos públicos
* Asesor del Presidente de la República.
* Asesor de la Oficina Nacional de Planificación.
* Viceministru de Facienda.
* Miembru de la Xunta Directiva del Institutu Costarricense d'Electricidá.
* Miembru de la Xunta Directiva de la Compañía Nacional de Fuercia y Lluz.

## Referencies

## Enllaces esternos
Abd ar-Rahman Arif

**Abdul Rahman Arif** o **Abderramán Arif**, (n'árabe: عبد الرحمن عارف *`Abd al-Raḥmān `Ārif*; ) foi un políticu iraquín, presidente d'Iraq dende'l 16 d'abril de 1966 hasta'l 16 de xunetu de 1968. Tamién ocupó'l cargu de primer ministru d'Iraq dende'l 10 de mayu de 1967 al 10 de xunetu del mesmu añu.

## Biografía
Militar de carrera, Rahman Arif foi un sinceru adherente al socialismu árabe y participó na revolución de 1958 que derrocó a la monarquía d'Iraq. Anque ensin ocupar puestos políticos relevantes, partició nel posterior golpe d'estáu de febreru de 1963 qu'espulsó del poder al xeneral Abdul Karim Qasim y convirtió en gobernante d'Iraq al so propiu hermanu, el destacáu líder militar Abdul Salam Arif.

Rahman Arif nun aprovechó l'ascensu políticu del so hermanu pa llograr poder, pero tuvo d'aceptar el cargu de presidente d'Iraq cuando Abdul Salam Arif morrió de secute nun accidente d'helicópteru n'abril de 1966 ensin designar socesor, siendo sofitáu polos xefes máximos del exércitu que lu consideraben de calter débil y manipulable. 

Mientres la so xestión, Rahman Arif nun se destacar por executar grandes iniciatives polítiques, y caltuvo al Partíu Baath como principal actor políticu d'Iraq y partíu gubernamental *de facto*, calteniendo la influyencia del poderosu xefe máximu del Baath, el xeneral Ahmed Hassan al-Bakr. Sicasí, caltuvo idees más nacionalistes y panárabes que'l so hermanu y en virtú d'ello en 1967 sofitó a Exiptu y Xordania mientres la Guerra de los Seis Díes contra Israel.

Ente los líderes políticos iraquinos Rahman Arif yera percibíu como de calter indecisu y fácilmente influyenciable pol Partíu Baath, anque destacó como home incorruptible y que nunca aprovechó'l so altu cargu p'arriquecese. El 16 de xunetu de 1968 Rahman Arif foi derrocáu por un golpe d'estáu ensin resistencia, lideráu pol Partíu Baath en collaboración con influyentes oficiales del exércitu. Rahman Arif foi depuestu cuasi ensin llucha y foi exiliáu darréu a Turquía.

Rahman Arif volvió a Iraq recién en 1979, cuando gobernaba Sadam Husein. Tres el derrocamientu d'ésti, Arif emigró a Xordania el 2004, estableciéndose n'Amman y morriendo ellí nel añu 2007.

## Referencies

## Enllaces esternos

* Noticia del so fallecimientu y biografía en nytimes.com
* Munzinger-Archiv: Abdel Rahman Aref *Internationales Biographisches Archiv* 37/1969 n'alemán
Abd ar-Rahman al-Bazzaz

**Abd ar-Rahman al-Bazzaz**  foi un políticu, académicu y alministrador iraquín. 

Nació en Bagdag, realizó los sos estudios de lleis na Universidá de Bagdag y el Kings Colax London. Foi decanu de la Universidá de Bagdag, embaxador iraquín en Londres, y Secretariu Xeneral del OPEP ente 1 de mayu de 1964 hasta'l 30 d'abril de 1965. 

Ocupo'l cargu de ministru d'Asuntos Esteriores per pocos meses en 1965. Más tarde convertiríase en primer ministru d'Iraq. Foi temporalmente presidente d'Iraq por trés díes (13 d'abril-16 d'abril de 1966) tres la muerte del presidente Abdul Salam Arif. L'hermanu de Arif, Abd ar-Rahman Arif, foi electu pal so permanente reemplazu. N'agostu de 1966, Bazzaz arrenunció al cargu de primer ministru. Foi asocedíu nel cargu por Naji Talib, que ocupó'l cargu dende 1966 hasta 1967.

## Referencies

## Enllaces esternos
Ghazi Mashal Ajil al-Yawer

**Ghazi Mashal Ajil al-Yawer** (; ) ye una figura política iraquina. Foi Vicepresidente d'Iraq mientres el Gobiernu Transicional Iraquín dende 2005 a 2006, y foi Presidente d'Iraq sol Gobiernu Interín Iraquín dende 2004 a 2005. 

Al-Yawer ye orixinalmente un miembru del Conseyu de Gobiernu Iraquín creáu tres la invasión digirida per Estaos Xuníos d'Iraq en 2003. En 2004 foi nomáu pol conseyu pa ocupar el cargu de presidente interín d'Iraq dempués de la vuelta de la soberanía iraquina de l'Autoridá de la Coalición el 28 de xunu.

## Referencies

## Enllaces esternos
* en Economicexpert.com.ar Ghazi Mashal Ajil al-Yawer 
*el_yawar Biografía por CIDOB (n'español)
Pedro Pinto Rubianes

**Pedro Alfredo Pinto Rubianes**  foi Vicepresidente del Ecuador ente'l 27 de xineru de 2000 y el 15 de xineru de 2003, mientres la presidencia de Gustavo Noboa. Foi escoyíu pol Congresu Nacional del Ecuador pa ocupar el puestu dexáu vacante cuando Noboa se convirtió en Presidente del Ecuador. 

Antes d'ocupar la vicepresidencia, foi Ministru de Finances nel gobiernu d'Osvaldo Hurtado y diputáu pola provincia de Pichincha ente 1998 y 2000. Ye economista y algamó un títulu d'inxenieru industrial n'Alemaña.

## Referencies

## Enllaces esternos
Fatemé Yavadi

**Fatemé Yavadí** (, ) ye una política conservadora iranina. Foi una de les vicepresidentes del Gobiernu d'Irán, ocupando'l cargu de ministra de Ambiente, de 2005 a 2009.

## Trayeutoria
Asocedió nel cargu a Masumé Ebtekar. Ye doctora en xeoloxía y profesora na Universidá de Shiraz, al sur del país. Ye sobrina del ayatolá Abdullah Yavadi Amoli.

En payares de 2007, Yavadí entamó un circu nel Parque Pardisan de Teḥrán; siendo criticada poles organizaciones non gubernamentales y activistes iraninos por abusu d'animales

## Referencies

## Enllaces esternos
* Vicepresidentes muyeres Xefes Adxuntos d'Estáu
* Irán tien muyeres vicepresidentes
* Congreso Irán-Javadi
Presidente de Trinidá y Tobagu

El **presidente de Trinidá y Tobagu** ye'l xefe d'Estáu de Trinidá y Tobagu y el comandante en xefe de les sos fuercies armaes. El cargu foi creáu en 1976, añu nel que'l país constituyóse como república. Enantes, el xefe d'estáu fuera la reina Sabela II del Reinu Xuníu. Sir Ellis Clarke, postreru gobernador-xeneral de Trinidá y Tobagu, xuró'l cargu como primer Presidente'l 1 d'agostu d'esi añu, nun alcuerdu de transición. Foi escoyíu formalmente Presidente por un colexu eleutoral formáu por miembros de les dos cámares del Parllamentu de Trinidá y Tobagu el 24 de setiembre, día que nel que se celebra'l día de la república.

De conformidá cola Constitución de Trinidá y Tobagu de 1976, el presidente ye la fonte formal del poder executivu. Sicasí, na práutica quien realmente gobierna ye'l Primer Ministru de Trinidá y Tobagu y el so gabinete de gobiernu. El Presidente noma como Primer Ministru al líder del partíu más votáu na Cámara de Representantes (la cámara baxa), y tamién escueye a los miembros del Senáu (la cámara alta) que son primeramente encamentaos pol Primer Ministru y pol Líder de la Oposición.

El Presidente debe de tener siquier 35 años d'edá, anque hasta la fecha nunca hubo nengunu más nuevu de 59, y tien de ser ciudadanu de Trinidá y Tobagu, y ser residente nel país nos diez años previos a la so eleición.

## Llista de presidentes de Trinidá y Tobagu
*Ellis Clarke: 1 d'agostu de 1974 hasta 13 de marzu de 1987.
*Michael Williams (en funciones): dende'l 13 hasta'l 19 de marzu de 1987.
*Noor Hassanali: 19 de marzu de 1987 hasta 19 de marzu de 1997
*Arthur N.R. Robinson: 19 de marzu de 1997 hasta 17 de marzu de 2003.
*George Maxwell Richards: 17 de marzu de 2003 hasta 18 de marzu de 2013.
*Anthony Carmona: 18 de marzu de 2013 hasta 19 de marzu de 2018.
*Paula-Mae Weekes: 19 de marzu de 2018 hasta 20 de marzu de 2023.
*Christine Kangaloo: 20 de marzu de 2023 al *presente*.

## Referencies

## Enllaces esternos
*Portal oficial del gobiernu de Trinidá y Tobagu (inglés)
Hugo Ballivián

**Hugo Ballivián Rojas**  foi militar y políticu bolivianu, foi presidente de Bolivia dende'l 16 de xunu de 1951 hasta'l 11 d'abril de 1952, tamién foi embaxador de Bolivia en Francia y España.

## Biografía
Hugo Ballivián Rojas nació na ciudá de La Paz el 7 de xunu de 1901, los sos padres fueron José Ballivián y Concepción Rojas. 
Realizó los sos estudios cimeros nel Colexu Militar del Exércitu, ocupó distintos cargos militares, los de: Xefe d'Exércitu en Campaña (na guerra del Chaco), Comandante de la Rexón Militar Nᵘ1 de La Paz, Comandante del Colexu Militar y amás foi amestáu militar en distintes embaxaes bolivianes.

## Presidente de Bolivia
Foi escoyíu pola Xunta Militar pa ocupar el cargu de presidente, cargu que se daba, siempres, al Comandante del Exércitu (nesi entós Ovidio Quiroga Ochoa; que se diz nun se llevaba bien cola xunta), fechu del cual nun se dio razón. Asumió'l cargu'l 16 de xunu de 1951, día nel que se dispunxo l'anulación de les eleiciones (realizaes el pasáu 6 de xunu del mesmu añu), amás foi decretáu l'estáu de sitiu y dio entamu una persecución a la militancia movimientista.

Munchos de los sos ministros quixeron espulsalo del cargu (especialmente'l de trabayu) una y bones la mayoría d'ellos considerábense "presidenciables".

## Ver tamién
* Guerra del Chaco
* Víctor Paz Estenssoro

## Referencies

## Enllaces esternos
Operación Foxley

La **operación Foxley** foi un plan p'asesinar a Adolf Hitler en 1944, escurríu pola Direición d'Operaciones Especiales (; SOE) del Reinu Xuníu. Nel apoxéu de la Segunda Guerra Mundial, una opción pa terminar rápido la guerra yera matar a Hitler. El SOE desenvolvió dos posibles formes d'asesinatu: unu pa envelenar y l'otru pa disparar con un arma especial. Anque se realizaron preparativos detallaos, nun s'intentó llevar a cabu'l plan. El documentu secretu, un espediente de 20 páxines, foi desclasificáu en xunetu de 1998 pola Oficina de Rexistru Públicu Británica.

Dellos historiadores creen que la fecha aparente p'habese lleváu a cabu, pudo ser ente'l 13 o 14 de xunetu de 1944, mientres una de les visites de Hitler a Berghof.

## Ver tamién
* Atentáu del 20 de xunetu de 1944

## Referencies

## Enllaces esternos

* El reporte Foxley - BBC
Óscar Mendoza Azurdia

**Óscar Mendoza Azurdia**  foi un coronel que conformó la dictadura (la Xunta Militar de 1957) que gobernó Guatemala dende'l 24 d'ochobre de 1957 hasta'l 26 d'ochobre de 1957. El 12 de setiembre de 1980 foi electu vicepresidente dempués de la dimisión de Francisco Villagrán. Sirvió hasta'l golpe d'Estáu perpetáu por Efraín Ríos Montt en marzu de 1982. La suya foi una de les presidencies más curties de la historia de Guatemala dempués de Carlos Enrique Díaz de León (1910-1971), que gobernó ente'l 27 y el 28 de xunu de 1954.

Azurdia casóse con Berta Rosales de Mendoza. Tuvieron 9 fíos (Berta Cecilia Mendoza, María Josefa Mendoza, Rodolfo Mendoza, Berta Mendoza, Juan Mendoza, Óscar Mendoza, Ricardo José Mendoza, Carmen Alicia Mendoza y Rodrigo Mendoza).

## Referencies
Jacinto de Castro

**Jacinto del Rosario de Castro**  foi un abogáu y políticu dominicanu. De Castro asumió la presidencia de la República provisionalmente, cuando presidía la Suprema Corte de Xusticia. El so nomamientu producir en médio d'una crisis política violenta debíu al descontentu de los caciques políticos de la dómina, al ver qu'Ignacio María González nun cumplió les sos promeses al "Partíu Azul".

## Vida personal
Jacinto de Castro nació'l 15 d'agostu de 1811 en Santu Domingu, República Dominicana. Fíu de Dolores Ana de Castro Urrutia, quien de la mesma yera fía de Juan María de Castro Guzmán y Mercedes de Urrutia Fox. Desconozse'l nome del padre. 

De Castro casóse'l 3 de xunu de 1835 con María de la Concepción de Lara Suazo, y de la unión procrearon 4 fíos Apolina, Juan Pablo, Teresa y José María.
Más palantre conoció a la Sra. Juana Francisca Mañón con quien procreó 8 fíos, Jacinto, Juan Francisco, Darío, Mario, Ercilia, Jorge Rogelio, Ana Graciela y Luis Enrique Gregorio.
Tamién se-y atribúin dos fíos más cola Sra Monserrat García, esto son: Mercedes y Ramón María. Gran parte de los sos descendientes procreaos cola Sra. Juana Francisca Mañon tienen asentamientu na parte este del país, específicamente en La Romana, República Dominicana.

## Vida pública
La so calidá de persona respetable ya ilustrada valió-y pa desempeñar cargos d'importancia na República Dominicana, ente ellos: diputáu, plenipotenciario, fiscal de la "Suprema Corte de Xusticia" y "ministru de Xusticia ya Instrucción Pública". En 1861 sofitó l'anexón a España.

## Presidencia interina
Exercía la función de presidente de la Suprema Corte de Xusticia cuando'l 2 de setiembre de 1878, el Presidente de la República, Ignacio María González Santín arrenunció a la so posición, coxuntura que causó que constitucionalmente ocupara provisionalmente la primer maxistratura de la nación, para, dientro de los plazos consagraos pola Constitución, convocar la eleición del sustitutu definitivu del Presidente González. El 29 de setiembre del mesmu añu, Jacinto de Castro arrenunció a la presidencia de la República. Tomó les riendes del país un Conseyu de Secretarios d'Estáu, hasta'l 27 de febreru de 1879, cuando foi escoyíu Cesáreo Guillermo y Bastardo.

## Fallecimientu
Jacinto de Castro morrió'l 13 d'avientu de 1896 en Santu Domingu.

## Referencies

## Enllaces esternos
James Mancham

**James Richard Marie Mancham**  foi'l primer presidente de Seixeles, ocupando'l cargu ente 1976 y 1977. El so padre, Richard Mancham, un home de negocios, unviar a estudiar lleis a Inglaterra.

Cuando'l Reinu Xuníu anunció la so intención de dar independencia a la colonia, Mancham fundó'l Partíu Democráticu de Seixeles (*Seixeles Democratic Party - SDP*) y fungió como'l so líder hasta febreru de 2005. Mentanto, France-Albert René fundó, de la mesma, un partíu d'oposición, el Partíu Popular Xuníu de Seixeles, cola ayuda de la Xunión Soviética.

Como Ministru en Xefe de la colonia, Mancham promovió'l turismu en Seixeles y ente'l so obres atopa l'aeropuertu que fizo d'esta nación insular accesible. En 1976, Mancham ganó'l votu popular, cuando Gran Bretaña concedió la independencia a Seixeles. En xunu de 1977, a menos d'un añu dempués de la so eleición, Mancham foi depuestu pol primer ministru France-Albert René nun golpe d'Estáu que cuntó con sofitu de revolucionarios entrenaos en Tanzania.

Mancham vivió n'exiliu hasta que la Xunión Soviética eslleir en 1991, y France-Albert René declaró a Seixeles de nuevu como una nación multipartidista, y terminó cola prohibición del Partíu Democráticu de Seixeles. Mientres s'atopaba n'exiliu, Mancham dedicar al mundu de los negocios, con relativu ésitu, y casóse cola periodista australiana Catherine Olsen cuando tornó a Seixeles.

Mancham postular pa presidente en xunetu de 1993, quedando de segundes, con 36.72&nbsp;% de la votación, detrás de France-Albert René. En marzu de 1998 postular de nuevu pa presidente, recibiendo un 13.8&nbsp;% de los votos, que lo asitiaron en tercer llugar.

Mancham ye tamién autor de dos llibros, *Paradise Raped* (*El paraísu violáu*), avera del golpe d'Estáu, y *War on America Seen from the Indian Ocean* (*Guerra n'Estaos Xuníos vista dende l'océanu Índicu*).

## Ver tamién
* Presidente de Seixeles
* Primer Ministru de Seixeles
* Partíu Democráticu de Seixeles

## Referencies

## Enllaces esternos
Presidente de Zimbabue

El **presidente de [[Zimbabue]]** ye'l xefe d'Estáu de dicha nación africana. El cargu foi exercíu de primeres por Canaan Sodindo Banana, dempués de la independencia, en 1980. Ente'l 31 d'avientu de 1987 y el 11 de febreru de 2009, el presidente tamién fungía como xefe de Gobiernu, pos la posición de primer ministru foi abolida por Robert Mugabe (socesor de Banana). Dempués d'una negociación política que tuvo llugar ente 2008 y 2009, la posición de Primer Ministru foi restaurada.

## Llista de presidentes Xefes d'Estáu de Rodesia: 1965-1979

### Presidentes de la República de Zimbabue-Rodesia: 1979

### Presidentes de la República de Zimbabue: 1980-presente

## Ver tamién
* Vicepresidentes de Zimbabue
* Primer ministru de Zimbabue
* Zimbabue

## Referencies

## Enllaces esternos
Marcos Antonio Morínigo

**Marcos Antonio Morínigo Fleytas**  foi un políticu paraguayu que se desempeñó como Presidente de Paraguái en 1894.
Nació en 1848 en Quyquyhó (Departamentu de Paraguarí). En febreru de 1881 foi electu diputáu, cargu qu'ocupó por más de nueve años. En 1887 Morínigo participó na fundación del Partíu Coloráu. Foi electu vicepresidente de la República en 1890, asumiendo'l cargu'l 25 de payares d'esi añu (xunto col presidente Juan Gualberto González). González de la mesma foi derrocáu por un grupu de militares golpistes, el 9 de xunu de 1894. Arriendes de esti sucesu y por deber constitucional Morínigo asume la Presidencia de la República, pa completar el mandatu 1890 - 1894. 
Nos sos cinco meses de gobiernu roblóse'l tratáu Ichazo-Benítez con Bolivia, que nun foi ratificáu; creóse un cuerpu de guardias civiles; inauguróse l'Hospital de Caridá (Clíniques), ente otres obres.

## Gabinete presidencial
* Ministeriu de Facienda: Agustín Cañete
* Ministeriu del Interior: Angel María Martínez
* Ministeriu de Xusticia: Manuel Antonio Maciel
* Ministeriu de Guerra y Marina: Antonio Cáceres
* Ministeriu de Rellaciones Esteriores: Gregorio Benítez

Darréu Morínigo foi escoyíu senador en febreru de 1895. Morrió'l 13 de xunetu de 1901 n'Asunción, a los 52 años d'edá.

## Referencies

## Enllaces esternos
* Marcos Antonio Morínigo - Paraguái - Presidentes.

## Referencies
* Sitiu web del diariu ABC Color. Asunción, Paraguái. http://fw3.abc.com.py/2005-03-27/articulos/168592/marcos-morinigo-fleytas
Juan Bautista Gaona

**Juan Bautista Gaona Figueredo**  foi presidente provisional de Paraguái ente 1904 y 1905, y ye'l primeru n'asumir pol Partíu Lliberal.

## Vida personal
Nació n'Asunción, el 30 de xunu de 1845. Foi fíu de Juan Pablo Gaona y Pastora Figueredo, fueron los sos hermanos: Nicasio, Genaro, Isidro, Lázaro, Tránsitu y Asunción Gaona Figueredo y yera mediohermanu d'Avelino, Carmen y Benigna Gaona. 
Tuvo casáu cola arxentina Regina Corti Onetto y foi padre de Regina, Juan Bautista, María Elena, Manuela, Marta Ernestina, César, María Ester, Enrique, Sara, Óscar, María Cristina y Roberto Gaona.

## Trayeutoria política
Asumió la presidencia depués de la revolución de 1904, onde'l Congresu designar con calter provisional y d'alcuerdu a lo establecío nel Pactu del Pilcomayo, hasta la finalización del mandatu, el 25 de payares de 1906. Una de les sos primeres midíes de gobiernu foi dictar una llei d'amnistía política pa pacificar el país depués de la revolución, creóse l'Estáu Xeneral del Exércitu, unificóse'l Partíu Lliberal, creóse un cursu militar pa formar oficiales, autorizóse la construcción del ferrocarril de Puerto Pinasco, ente otres obres.
 
El so gabinete ministerial integrar Francisco Campos, n'Interior; Emiliano González Navero y Manuel Barrios, en Facienda; Benigno Ferreira, en Guerra y Marina; José Emilio Pérez, Cayetano Carreras y Gaspar Villamayor, en Xusticia, Cultu ya Instrucción Pública y Cecilio Báez y Gualberto Cardús Huerta, en Rellaciones Esteriores.

Foi vicepresidente mientres el gobiernu de Manuel Gondra, dende'l 25 de payares de 1910 al 17 de xineru de 1911, onde'l gobiernu ye derrocáu por un golpe d'estáu empobináu pol coronel Albino Jara. Finó n'Asunción, el 18 de mayu de 1932, a los 87 años d'edá.



## Referencies

## Enllaces esternos
* https://web.archive.org/web/20130731041808/http://www.info-regenten.de/regent/regent-d/paraguay.htm
Liberato Marcial Rojas

**Liberato Marcial Rojas Cabral**  foi un políticu paraguayu.

## Biografía
Rojas exerció la presidencia provisional de la República en plenu periodu de revueltes polítiques. Fuera designáu pol Congresu y mientres el so gobiernu adquirióse la casa Patri pa residencia presidencial (actual Direición Xeneral de Correos); creóse la Xunta Fiscalizadora pa la emisión de billetes, y finó l'ex-presidente Bernardino Caballero.

El gabinete tuvo integráu por Francisco L. Bareiro, nel Ministeriu de Facienda, Alejandro Audibert y Daniel Codas, n'Interior; Federico Codas y Eduardo López Moreira, en Xusticia, Cultu ya Instrucción Pública, Américo Benítez, en Guerra y Marina, y Teodosio González, Carlos L. Isasi y Antolín Irala, en Rellaciones Esteriores. 

Una sulevación militar del 14 de xineru de 1912 obligar a arrenunciar, pero foi repuestu trés díes depués. El restu del so gobiernu trescurrió metanes convulsiones polítiques, siendo obligáu nuevamente a arrenunciar pocu dempués.

## Vida personal
Yera fíu de Gorgonio Rojas y Avelina Cabral. Fueron los sos hermanos Emiliano Rojas y Gorgonio (hermanu de padre, casáu con Ana Dolores Franco), Silvestre (casáu con Bernardina Argüello), Petrona, José (casáu con Bartola Argüello), Manuel (casáu con Josefa Medina), Carlos (casáu con Mercedes Escauriza), Elisa (casada con Carlos Quevedo), Gregorio, Adela (casada con Bonifacio Samaniego), Horacio, Dolores (casada con Modesto Ibáñez), Elvira (casada con Gabriel Ocampos), Deolinda (casada con Tomás Mendoza, unu de los xefes de la revolución de 1922), Hortensia (casada con Rodrigo Solalinde) y Juan Eduardo (casáu con Lucía Ocampos). 

Casado con Susana Dolores Silva, foi padre d'Adolfo, Hermógenes (casáu con Rosa Cubes) y Julio (casáu con Celia Caligaris). Finó en Montevidéu'l 22 d'agostu de 1922.

## Referencies

## Enllaces esternos

* 
* https://web.archive.org/web/20130731041808/http://www.info-regenten.de/regent/regent-d/paraguay.htm
Tag der Freiheit: Unsere Wehrmacht

***Tag der Freiheit: Unsere Wehrmacht*** (lliteralmente n'asturianu *Día de la llibertá: les nueses fuercies armaes*) ye'l tercer documental empobináu en 1935 por Leni Riefenstahl que se centra nel exércitu alemán. Rellata'l Séptimu Congresu del Partíu Nazi, que tuvo llugar en Núremberg.

*Tag der Freiheit* foi dada por perdida a la fin de la Segunda Guerra Mundial, pero nos años 1970 foi afayada una edición incompleta del documental. Les imáxenes calteníes amuesen que Riefenstahl principalmente retomó l'enfoque qu'utilizó en *[[El trunfu de la voluntá]]* (1934), anque ciertes secuencies más espresionistes abarrunten claramente l'estilu más coraxosu qu'adoptaría en *[[Olympia (película de 1938)|Olympia]]* (1938).

## Sinopsis
Preséntase una alvertencia de lo que ta por venir per mediu de la representación d'un simulacro de batalla escenificado poles tropes alemanes mientres les ceremonies en Núremberg pol Día de les Fuercies Armaes d'Alemaña en 1935. La cámara sigue a los soldaos dende los sos preparativos a entamos de la mañana nes sos tiendes de campaña y cuando colen cantando a l'amplia plaza onde tien llugar una guerra en miniatura onde participa la infantería, caballería, aeronaves, defenses antiaéreas. Coles mesmes, tien llugar la primer apaición pública del nuevu tanque alemán que ye presentáu ante Adolf Hitler y miles d'espectadores.

La película termina con un montaxe de banderes nazis al son del *[[Deutschlandlied]]* y con una toma d'aviones alemanes volando nuna formación esvástica.

## Antecedentes
Como dellos xenerales de la Wehrmacht protestaron pola mínima presencia del exércitu en *El trunfu de la voluntá*, Hitler propunxo'l so propiu compromisu "artísticu" por que dichu documental abriera con una cámara lenta que siguiera a una fila de tolos xenerales "resalvaos", de forma que s'aselaren los sos egos. Según el so propiu testimoniu, Leni Riefenstahl refugó esta suxerencia y aportunó en caltener el control artísticu sobre *El trunfu de la voluntá*; sicasí, tuvo d'alcuerdu en tornar al Congresu de 1935 y filmar una película puramente sobre la Wehrmacht, que convirtióse en *Tag der Freiheit*.

## Referencies

## Enllaces esternos
* 
* 
* Traducción al inglés del discursu de Hitler na película.
*