open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Pedro Orfila

**Pedro Orfila Artime**  ye un .

## Trayeutoria
Incorporar en 2001 al fútbol base del Real Sporting de Xixón procente del Real Avilés Industrial C. F., onde de la mesma llegara dende los equipos del Club Marino de Luanco. Tres el so pasu poles categoríes inferiores del club raxón, promocionó en 2007 a la plantía del Real Sporting de Xixón "B". El so debú col primer equipu del Sporting produció'l 27 d'ochobre de 2010, nel alcuentru d'ida de los dieciseisavos de final de la Copa del Rei 2010-11 apostáu ante'l R. C. D. Mallorca nel Iberostar Estadiu. Na temporada siguiente, el 19 de febreru de 2012, estrenar en Primer División nel estadiu El Molinón ante'l Club Atlético de Madrid. Na temporada 2012-13 incorporóse definitivamente a la plantía del primer equipu del Sporting.

El 19 d'agostu de 2013 anuncióse la so cesión al Real Racing Club de Santander mientres la campaña 2013-14, na que'l conxuntu cántabru consiguió l'ascensu a la Segunda División en rematando como campeón del grupu I y ganar a la U. E. Llagostera na promoción. Al términu de la mesma, rescindió'l so contratu col Sporting y fichó definitivamente pol Racing de Santander. Dempués del descensu a Segunda División B de la temporada 2014-15, desvenceyar del Racing y fichó pol C. D. Numancia de Soria.

Dempués de dos temporaes en Segunda División col equipu sorianu, fichó pol Real Murcia C. F. pa la campaña 2017-18. Al términu de la mesma, desvenceyar del Murcia y foi contratáu pol F. C. Cartagena.

## Clubes

## Referencies

## Enllaces esternos
Pedro Pablo Nolet

**Pedro Pablo Nolet Canto**  ye un atleta asturianu d'orixe africanu, internacional en numberoses ocasiones cola selección Española na década de los 90 y 2000. Consideráu'l meyor velocista asturianu de tolos tiempos y unu de los grandes referentes na velocidá española.

Tres la so etapa como atleta senior, onde algamó numberosos títulos nacionales, Pedro Pablo dedicar al mundu de la nutrición y culturismu en conocíos ximnasios como GoFit o DreamFit.

Anguaño, como veteranu, entrénase y dirixe un grupu piqueru de velocistes na so ciudá d'orixe, Uviéu, conocíu como Nolet Track Program y del que yá destaquen dellos atletes como Iñaki Cañal García (100 metros llisos), Luis Álvarez Gómez (200 metros) o Manuel Palanco Lorenzo (200 metros).

## Títulos consiguíos y competiciones
Foi dos veces Campeonatu d'España d'atletismu campeón d'España de los 100 m (1993 y 1999). Campeón d'España de los 200 metros (1994). Subcampeón d'España de los 100 metros (2000). Bronce nos 100 metros (1996-2001).

Participó nos Campeonatu Mundial d'Atletismu mundiales d'atletismu de Stuttgart (1993) en 100 m y 200 m, y de Sevilla (1999) en 100 m. Xuegos Olímpicos de Atlanta (1996) Reserva nel relevu de 4 x 100m (nun participó). Xuegos Mediterráneos: bronce 4x100 metros (1993-2001).

Nel añu 2016 consiguió'l subcampeonatu del Reinu Uníu en 100ml categoría m45 en Birmingham (Setiembre).

## Marques personales
*60: 6.71.
*100: 10.35 (10.22 +2.1) (1999)
*200: 20.91 (1993).

Récores d'España:
*+35 60m 6.88
*+40 60m 7.11
*+40 100m 10.89

## Referencies
Pedro González Llosa

**Pedro González Llosa**  ye un ex-futbolista asturianu que xugaba de mediocampista.

## Clubes

## Referencies

## Enllaces esternos
Pedro Rodríguez Ponga

**Pedro Rodríguez Ponga**  foi un médicu siquiatra ya investigador, discípulu de Ramón y Cajal.

## Biografía
Pedro Rodríguez Ponga nació en La Felguera (Asturies, España) y estudió medicina na Universidá d'Uviéu. Destacar por ser pioneru na investigación psiquiátrica n'España pero la so carrera viose atayada pola so prematura muerte a los 32 años por causa de la tuberculosis. Tuvieron relevancia los sos estudios sobre cómo afecta'l consumu d'alcohol al celebru, aseguró qu'ésti yera un órganu intervenible quirúrgicamente y foi tamién pioneru nel estudiu de les allucinaciones.

El so fíu, Pedro, foi síndicu na Bolsa de Madrid y el so nietu Estanislao Rodriguez-Ponga foi secretariu d'Estáu de Facienda mientres l'últimu Gobiernu de José María Aznar.

### Referencies
Pedro Sabando

**Pedro Feliciano Sabando Suárez**  ye un políticu asturianu, conseyeru de Sanidá de la Comunidá de Madrid ente 1987 y 1995.

Ye doctor en Medicina y Ciruxía. Formar nel Serviciu de Reumatoloxía de la Fundación Jiménez Díaz, xunto al so primer Xefe'l Doctor Pedro Fernández del Vallado. Foi médicu asistente estranxeru de los hospitales de París por Facultar de Medicine Paris-Lariboisière-Saint Louis Université de Paris VII. Foi xefe del Serviciu de Reumatoloxía del hospital de la Princesa de Madrid. Profesor de Reumatoloxía na Facultá de Medicina de la Universidá Autónoma de Madrid.

Como políticu ye Militante del Partíu Socialista Obreru Español y de la Unión Xeneral de Trabayadores, foi secretariu xeneral de la Federación de Sanidá de UGT-Madrid ente 1978 y 1980. Tres la victoria socialista nes Eleiciones Xenerales de 1982 foi nomáu Subsecretariu de Sanidá y Consumu, cargu que caltuvo hasta 1985. Foi escoyíu diputáu por Madrid en 1986. A partir de 1987 desempeñó les sos funciones como conseyeru de Sanidá de la Comunidá de Madrid, rematando en 1995 por cuenta de la victoria eleutoral del Partíu Popular.

Dende 1991 ye diputáu de l'Asamblea de Madrid y foi senador designáu pola Comunidá de Madrid ente 2000 y 2004. Ente 1994 y 1997 foi vicesecretariu xeneral de la Federación Socialista Madrilana.

Foi vocera del PSM-PSOE na Asamblea de Madrid y Presidente de dichu partíu.

## Referencies

## Enllaces esternos

*Biografía de Pedro Sabando
Pedro Vigil

**Pedro Vigil**  ye un músicu, compositor y productor discográficu asturianu. 

## Carrera musical
Pedro Vigil foi miembru d'unu de los grupos indies españoles más importantes de los 90, Penelope Trip, banda xixonesa d'influencies noise colos qu'empezó a tocar como guitarrista en 1990. Tamién ye miembru de Edwin Moses, Attica Revolution, y Petit Pop.

Na so trayeutoria musical, collaboró bien como músicu, arreglista, compositor o productor con grupos como Nosoträsh, La Bona Vida, Cobertor Ray, Clyde, Pedru Pereira, Mus, Cinerama, o Australian Blonde & Steve Wynn ente otros.

## Discografía

PENELOPE TRIP
* *Hammerhead EP* (Munster Records, 1991) 
* *Politomanía* (Munster Records, 1992) 
* *Vd. Morirá en su nave espacial* (Munster Records, 1994) 
* *¿Quién puede matar a un niño?* (Astro/RCA, 1996)

EDWIN MOSES
* *Baloncesto EP* (Siesta Records, 1997)
* *Edwin Moses* (Siesta Records, 2000)
* *Love turns you upside down* (Siesta Records, 2003)
* *The gospel African years* (Siesta Records, 2006)
* *Cabrini Green* (Siesta Records, 2010)

VIGIL
* *Música para hacer la digestión* (Siesta Records, 1998)
* *Exquisita decadencia* (Siesta Records, 2001)
* *China Soul* (Siesta Records, 2004)

## Referencies

## Enllaces esternos
* Biografía na páxina de Siesta Records
Pedro de Valdés

**Pedro de Valdés y Menéndez de Llavandera**  foi un marín y militar español qu'exerció como Gobernador de Cuba ente 1600 y 1607. La so alministración foi la que más favoreció la conclusión de les muralles de L'Habana, onde s'alzaron mientres el so gobiernu, los Dolce apóstoles» (entá esistentes), una batería de doce pieces d'artillería asitiaes nuna plataforma bien resistente.
 
## Biografía
Pedro Valdés y Menéndez de Llavandera nació en 1544 en Xixón, Asturies, España. De familia noble, viaxó al Reinu de Nápoles cuando tenía dieciséis años, ensin habe-y lo comunicáu antes a los sos padres. Sicasí, en llegando al reinu italianu, presentar al virréi y este concedió-y una plaza d'entrenamientu nel so palaciu virreinal. Tres un trabayosu entrenamientu, el virréi ordenó-y navegar nuna de les galeres col fin de buscar y esaniciar a los pirates moros. Asina, enfrentar contra ellos en constantes combates, llogrando col tiempu'l grau d'alférez d'infantería. Mientres el so lideralgu na galera, él y la so compañía tuvieron que lluchar con otres naves mores, llogrando la captura de dos d'elles. En 1566 apuntar na Armada del primer adelantráu Pedro Menéndez de Avilés pa lluchar y esaniciar a los corsarios franceses del océanu Atlánticu. Caltúvose fiel al adelantráu mientres ocho años, siendo asina maestre de campu y almirante. Amás, participó en reconquistar de Florida, onde paez que destacó en toles batalles de la entós provincia española, lluchando contra los hugonotes franceses.

Tamién participó na tentativa d'invasión de la isla de Terceira, que dio orixe a la batalla de Sala.

Foi xubíu a capitán xeneral de l'Armada de los galeones de la Carrera d'Indies en dos causes, según a capitán xeneral de l'Armada de Flandes. Foi mientres el so lideralgu nesta armada cuando invadió Amberes. En siendo depués armada la flota en corsu –sol so mandu– saleó cola flota poles mariñes cantábriques, onde atacó y prindó a munchos barcos enemigos. Sicasí, la rebelión asocedida nel reinu de Portugal provocó un bloquéu naval nes mariñes cantábriques. Más tarde, foi xubíu a almirante del escuadrón d'Andalucía na darréu llamada Armada Invencible. Pero tres la so derrota per parte de los ingleses, perdióse'l so galeón, *La nuesa Señora del Rosariu*, y foi prindáu polos ingleses, permaneciendo prisioneru na Torre de Londres mientres siete años, hasta que'l so rescate foi pagáu «colo que-y quedaba del heriedu de los sos padres».

Col tiempu, Valdés foi tamién nomáu xeneral y gobernador per Mar y Tierra en Ultramar.

Morrió arruináu'l 9 de marzu de 1615, cuando tenía 54 años, nel so palaciu de Roces, Xixón.

## Referencies
 

## Enllaces esternos
* Pedro de Valdés: un marín perdedor
Pedro del Barrio Junco y Espriella

**Pedro del Barrio Junco y Espriela**  foi un políticu asturianu que gobernó la provincia del Nuevu Reyno de Lleón de 1740 hasta 1746 y de 1752 a 1757 per segunda vegada, foi tamién gobernador interín de la provincia de Texas de 1748 hasta 1750.

## Biografía
Pedro de Barrio Junco y Espriela nació en 1682, en Carranzo, Llanes (Asturies, España). Yera fíu de Felipe de Barrio Junco y Espriella y Ana María Noriega Rubín de Celis. Tenía un hermanu, Nicolás de Junco y Espriela, Caballeru de Calatrava.

En 1740, la corona española nomar gobernador de la provincia del Nuevu Reyno de León, Nueva España (güei Nuevo León, Méxicu), un gobiernu qu'abandonó en 1746. Dos años dempués, el 3 de xunu de 1748, foi nomáu gobernador interín de Texas. Negar a los intereses españoles na Misión de San Xavier del Bac y opúnxose, ensin ésitu, pa desenvolver la misión nel llugar qu'escoyeren los flaires. Sicasí, en xunu de 1749, Junco y Espriella faló con Juan Galván, un esplorador que dirixó la misión de San Xavier del Bac, pa escurrir un plan pa entamar la espedición nel valle de San Javier (San Gabriel). Personalmente, investigó'l valle pa decidir cómo llevar a cabu la espedición. El 28 d'agostu, dempués de tornar de la so espedición, Barriu decidió escoyer el teniente Galván pa dirixir un nuevu grupu de soldaos a San Javier. El so gobiernu foi arbitrariu, y en dalgún puntu, mandó encarcelar al primera gobernante de San Antonio, pero esti encarcelamientu duró poco tiempu. Foi removíu del puestu de gobernador a finales de 1750, por cuenta de qu'optó por ignorar el decretu real que prohíbía la so participación nel comerciu illegal colos franceses y la esistencia de los xuegos d'azar. Investigar los cargos nel so contra y resultó ser participe de los mesmos.

Foi nomáu gobernador de Nuevo León per segunda vegada, en 1752 hasta 1757. Más tarde desempeñóse como alcalde provincial de la Santa Hermandá de la Nueva España. El 27 de marzu de 1765, Junco y Espriella foi nomáu capitán del presidiu d'El Paso del Norte, (güei Ciudad Juárez, Méxicu). Nun se conoz el llugar y la fecha na que morrió, pero sí qu'en 1767 concluyó en vida la obra de la so casa en Cardosu (Llanes), pueblu natal de la so madre.

## Vida personal
Pedro de Barrio Junco y Espriela taba casáu con María Antonia Rodríguez, y tuvieron dos fíos.

## Referencies

## Enllaces esternos
Pepe Colubi

**José Colubi Cosmen**  ye un humorista, escritor, periodista y guionista español natural de Cangas del Narcea (Asturies).

## Carrera
Anguaño participa, xunto a Javier Coronas y Javier Cansado, en *[[Ilustres ignorantes]]*, programa emitíu en Canal+ dende payares de 2008 hasta 2016, añu en qu'empezó a emitise en #0, la canal de Movistar+. Tamién publica una columna en *[[Cinemanía]]* dende l'añu 2006.

En televisión collaboró nel programa *[[Channel nº4]]* de la cadena de televisión Cuatro, dende'l so entamu en payares de 2005 hasta la so última emisión el 22 de febreru de 2008. Tamién participó en dos programes de Paramount Comedy: *[[Noche sin tregua]]* y *Nada que perder*. Amás, foi guionista de *Sobre la marcha* (Canal+), *[[El hormiguero (programa de TV)|El hormiguero]]* (Cuatro), *[[Lo más plus]]* (Canal+), *[[Más te vale XXL]]* (Canal+), *Nada que perder* (Paramount Comedy) y *[[La última noche]]* (Telecinco). Ente 2009 y 2012 comentó les retresmisiones de los Globos d'Oru y de los Oscar en Canal+. En 2016 comentó la gala de los Oscar en Movistar+.

En prensa escrita publicó davezu en *[[El Jueves]]* (dende 2006 hasta 2014, cuando abandonó la revista y pasó a collaborar cola publicación dixital Orgullo y satisfacción), *[[La Nueva España]]*, *[[Rolling Stone]]*, *La Mirada*, *[[Diario 16]]*, *[[Tiempu]]*, *Batonga*, *[[El País de les Tentaciones]]* o tvMANÍA, suplementu televisivu del diariu *[[La Vanguardia]]*. En radio collaboró en *[[La Ventana]]* de Gemma Nierga, *Carrusel de Branu* de Pachi Poncela y *[[Lo que ye güei]]* de Pedro Blanco (Cadena SER) o *Día a la vista* de Jordi González (Ràdio 4). Ente otres collaboraciones trabayó en 12 ediciones del Festival Internacional de Cine de Xixón.

Ye autor de los testos promocionales (pressbook, páxina web, notes de prensa, etc) de les siguientes películes: *[[La gran aventura de Mortadelo y Filemón]]*, *[[El lápiz del carpintero]]*, *[[Lo mejor que le puede pasar a un cruasán]]*, *[[XXL (película)|XXL]]*, *[[Cándida (película de 2006)|Cándida]]*, *[[La luna en botella]]* y *[[Promoción fantasma]]*.

En 2016 ficha pol programa #Likes en Movistar+ producíu por 7 y Aición. Esti magacine diariu d'actualidá y redes sociales tuvo presentáu por Raquel Sánchez-Silva hasta la so cancelación, a finales de payares de 2017.

## Llibros editaos
* *El ritmu de les tribus* (con dibuxos de Mauro Entrialgo y prólogu d'El Gran Wyoming) (Alba Editorial, 1997).
* *La tele que me parió* (Alba Editorial, 1999).
* *La gran aventura de Mortadelo y Filemón* (llibru oficial de la película, Ediciones B, 2003).
* *La tele que me parió* (edición revisada, Random House Mondadori, 2003). 
* *Siguimos llocos... ¿Y qué?* (Temas de Hoy, 2004). 
* *Planeta rosa* (*[[El Jueves]]*, 2005). 
* *Diariu esvalixáu* (Laria, 2006).
* *California 83* (Espasa, 2008 y Booket, 2012). 
* *¡Pechos Fora!* (Espasa, 2009).
* *Ilustres ignorantes* (Aguilar, 2012)
* Chorromoco 91 (MR Narrativa, 2014 y Booket, 2015)

## Referencies

## Enllaces esternos
*
Pepín Corripio

**José Luis ‘Pepín' Corripio Estrada**  ye un empresariu dominicanu d'orixe español.

Nacíu en 1934 como'l unigénito d'una familia probe n'España, la familia Corripio Estrada emigró a la República Dominicana cuándo esti inda yera un neñu, fuxendo de la Guerra Civil española. El so padre, Manuel Corripio García, estableció un emporiu, y pa la dómina de la muerte del dictador Rafael Leónidas Trujillo en 1961, Corripio García yera'l tercer home más ricu na República Dominicana, namái detrás de Trujillo y Rafael Esteva Menéndez (el fundador de IMCA S.A.). El negociu creció y diversificóse, aportando nel Grupu Corripio, un imperiu económicu na República Dominicana con 12000 places de trabayu; Corripio Estrada convirtióse nel home más ricu del país.

## Vida temprana
Corripio Estrada nació en 1934 na aldega española de Arroes, en Villaciosa (Asturies), siendo l'únicu fíu de Sara Estrada y Manuel Corripio García (1908–2004). En 1938, la República Dominicana convertir nel so llar metanes la Guerra Civil Española.

Corripio estudió nel Colexu de La Salle en Santu Domingu, onde dirixó'l so periódicu mensual; graduar en 1951.

El 16 d'agostu de 1963, Corripio casóse na Santa Cueva de Cuadonga (Asturies) cola asturiana Ana María Alonso, natural de Piloña.

## Carrera empresarial
A entamos de la década de 1960, Pepín Corripio empezó un procesu de diversificación y espansión del negociu familiar. En 1973, ingresó al negociu de los medios de comunicación.

## Referencies
Pedro del Tronco

**Pedro del Tueru**  foi un militar y guerrilleru nacíu en Dagüeño, parroquia de Mieldes, Asturies. Apuntóse como soldáu voluntariu teniendo una participación destacada na guerra contra los franceses mientres la guerra de la Independencia, ente 1808 y 1814. Foi prindáu poles tropes franceses empobinaes pol xeneral Gautier, siendo fusiláu na plaza de Les Campes de Tinéu.

## Referencies
Pirri Mori

**Francisco Javier Mori Cuesta** , conocíu como **Pirri Mori**, ye un ex-futbolista asturianu que xugaba como mediocampista. Ye hermanu del entrenador Dani Mori.

## Clubes

## Referencies

## Enllaces esternos
Plácido Álvarez-Buylla González-Alegre

**Plácido Álvarez-Buylla González-Alegre**  foi un militar asturianu.

## Biografía
Cursó estudios na Academia d'Artillería de Segovia onde se graduó col númberu unu de la so promoción. Amás llogró en dicha Academia'l títulu d'Inxenieru Industrial.

Presidió en 1923 el Gobiernu Militar y Civil de Uesca. El so últimu destín como militar desempeñar como direutor de la Fábrica d'Armes d'Uviéu onde potenció la Escuela d'Artes y Oficios de la empresa y entamó estudios sobre fabricación de vehículos de tresporte. Xubilar col cargu de xeneral en 1926.

Paralelamente a la so vida militar exerz una creciente actividá empresarial siendo direutor xerente de diverses sociedaes como la Sociedá Industrial Asturiana y l'Azucrera de Pravia. En 1922 intervién na creación del Tranvía Central d'Asturies de la que va ser xerente en dos etapes distintes.

Pero ye na so faceta cultural y social onde Plácido Álvarez-Buylla González-Alegre ye más conocíu. En 1913 foi cofundador del Real Automóvil Club d'Asturies del que foi primer vicepresidente gerencial, pero destaca sobremanera'l ser cofundador de la Sociedá Filarmónica d'Uviéu en 1907 del que foi secretariu-xerente y a la temprana muerte del primer presidente de la Sociedá, Rafael Zamora y Pérez de Urría en 1908, presidente de la mesma, cargu qu'ocuparía mientres 48 años hasta'l so fallecimientu en 1956, faciendo de la Sociedá mientres el so mandatu un referente cultural de la ciudá d'Uviéu.

## Bibliografía
* 

## Referencies

## Enllaces esternos
Plácido Álvarez-Buylla Lozana

**Plácido Álvarez-Buylla Lozana**  foi un futbolista, diplomáticu y políticu asturianu, que foi ministru d'Industria y Comerciu en 1936. Aportó a los niveles más altos tanto deportiva como políticamente. Tuvo tres hermanos, Benito, Vicente y Adolfo, los dos últimos tamién fueron futbolistes.

## Biografía
De mozu prautica'l fútbol xugando nun equipu de la so ciudá natal En 1906 treslládase a Madrid por estudios y ficha pol Madrid FC. El 1907 produzse una división nel conxuntu blancu ya ingresa nel Club Español de Madrid, onde xuega hasta finales de 1911. Esi añu ficha pol RCD Espanyol de Barcelona.

Llicenciáu en derechu pola Universidá d'Uviéu y doctoráu en Madrid ingresó, en 1916, nel cuerpu diplomáticu y sirvió como representante en delles naciones. 

En 1924 foi nomáu pola Santa Sede comendador de la Orde de San Gregoriu Magnu. En 1933 foi nomáu direutor xeneral de Marruecos y colonies. 

Al ganar el Frente Popular les eleiciones de febreru de 1936 foi escoyíu como ministru d'Industria y Comerciu, cargu qu'ocupó hasta'l 4 de setiembre d'esi mesmu añu, cuando se formó'l primer gobiernu de Largo Caballero. Dempués d'eso foi nomáu cónsul xeneral de la República en Xibraltar, cargu qu'ocupó hasta'l 20 de febreru de 1938 cuando foi destináu a París, ciudá onde morrió.

## Referencies

## Enllaces esternos
Pololos

Los **pololos** ye una prenda femenina heredera de les calces tradicionales y les bragues, con aspeutu de les tradicionales bombachos curtios.

## Historia
Los manuales de confección de prendes populares de los sieglos pasaos describir como pantalón pa debaxo de la falda y la enagua. Teníen una abertura na entepierna pa facilitar ciertes necesidaes, y llegaba hasta per debaxo de les rodíes, bien fruncíu o bien atáu con cintes y decoráu con puntillas.

Mientres la primer metá del sieglu XX, esta prenda yera más habitual na vistimienta infantil, anque dellos modelos de pololo fueron utilizaos poles muyeres como falda-pantalón pa faer ximnasia.

## Bibliografía
* 
* 

## Notes

## Referencies

## Enllaces esternos
Rafael Arenas

**Rafael Arenas García**  ye un xurista y escritor español.

## Biografía
Nacíu na llocalidá asturiana de Vegarrozadas (perteneciente al conceyu de Castrillón) en 1967, en 1990 llicencióse en Derechu pola Universidá d'Uviéu (UO) y doctoróse, tamién pola UO, en 1994. Nesa mesma universidá foi becariu d'investigación ente 1991 y 1994 y foi profesor acomuñáu ente 1994 y 1996. El 3 d'avientu de 1996 pasó a ser profesor titular de Derechu Internacional Quitáu na Universidá Autónoma de Barcelona y dende el 2 de xunu de 2005 ye caderalgu. Ye autor de más de 150 publicaciones de temática xurídica y foi collaborador de dellos diarios como *[[ABC (España)|ABC]]*, *[[El Periódico de Catalunya|El Periódico]]*, *[[El Confidencial]]* y *[[Crónica Global]]*. Ente'l 28 de setiembre de 2015 y ochobre de 2016 foi presidente de Sociedá Civil Catalana, organización civil contraria al nacionalismu catalán y a la secesión de Cataluña.

## Referencies

## Enllaces esternos
* Bitácora personal de Rafael Arenas
*
Pipi Estrada

**José Manuel Estrada Calzada** , más conocíu como **Pipi Estrada**, ye un periodista asturianu.

Trabayó en televisión pa la cadena Telecinco, hasta marzu de 2013, y en radio para EsRadio como corresponsal a cuerpu de campu nos partíos del Real Madrid y de la selección española de fútbol.

## Biografía
El so padre trabayaba na empresa Ensidesa. Nel so Xixón natal, conoció a Gaspar Rosety, periodista que terminaría siendo una figura determinante na so carrera y que-y punxo'l llamatu de Pipi n'alusión a Pippi Calzaslargas. Estrada llegó a Madrid pa cumplir el deséu del so padre d'estudiar Inxeniería Industrial, y mientres la so estancia na capital compaxinó los sos estudios col so trabayu como disc jockey. En 1975 llegó a la discoteca Celebru, nos baxos de la calle Princesa y que yera la discoteca de moda entós. Amás de la mentada, trabayó en Piñes Club de la cai Alberto Alcocer, hasta que terminó la carrera universitaria. El so padre finara cuando Estrada tenía ventidós años y entós fixo la so primer presencia nel mundu radiofónicu na emisora Radio 80. El so amigu Gaspar Rosety atopó-y un buecu nel programa de José María García n'Antena 3 Radio. Tuvo trabayando con García dende 1983 hasta 1994. Ente les persones que conoció nesta dómina destaca Terelu Campos, con quien empecipió una rellación y llevólu a ser habitual nes revistes del corazón. Dempués d'Antena 3 Radio y desempeñar el cargu de xefe de deportes d'Onda Cero, pasó pola COPE y en 2004 empezó como presentador y direutu d'El banquín n'Onda 6 TV. En 2005, incorporar a la plantía de Punto Radio pa participar nel programa El mirador del deporte, xunto a Josep Pedrerol y a Joaquín Ramos Marcos. 

Anguaño trabaya como comentarista deportivu para esRadio, siendo l'encargáu de les retresmisiones del Real Madrid y tamién trabayó como *"conseyeru del amor"* nel programa de Telecinco "Mujeres y hombres y viceversa", amás de collaboraciones n'otros programes de Tele 5. Tamién destacar que trabaya nel programa El chiringuito de Jugones, emitíu en Mega onde tien la so seición fixa conocida como "El Pipirato"

## Vida personal
Tres una ventena de rellación con Terelu Campos y quince de matrimoniu con dos fíos, terminaron la rellación en 2006 y nun se volvió dirixir la pallabra cola so exmujer mientres una década. Empezó nel branu de 2006 una rellación sentimental con Miriam Sánchez. Frutu d'esta última rellación tuvo una fía llamada Miriam, que nació'l 11 de xunetu de 2007. A finales del añu 2012 rompióse la so rellación con Miriam Sánchez. A lo llargo del añu 2013 diéronse una segunda oportunidá, pero finalmente esi mesmu añu acabaron dixebrándose.

Ye conocíu pola so fama de muyeriegu y la so presencia nos programes del corazón, reputación de muyeriegu qu'él mesmu alimentó. Foi unu de los munchos personaxes que sufrieron una filtración de semeyes íntimes guardaes nel so dispositivu móvil, según el so númberu na rede social Twitter por diversos grupos de hackers.

## Trayeutoria

## Referencies

## Enllaces esternos
* 
*
Rafael Puyol Antolín

**Rafael Puyol Antolín**  ye un doctor en Xeografía asturianu, ye presidente de la Universidá Internacional de La Rioja. Foi rector de la Universidá Complutense de Madrid ente 1995 y 2003. Amás, preside’l Conseyu de Direición de la IE Universidá de Segovia y vicepresidente de la Fundación Institutu d'Empresa.

## Biografía
Estudió nel Colexu de la Inmaculada de Xixón y desenvolvió el so llabor académico y docente na Universidá Complutense de Madrid, onde foi direutor del departamentu de Xeografía Xeneral (1981-1982), vicedecano de la Facultá de Xeografía y Hestoria (1986-87) y vicerrector d'Ordenación Académica (1988-1995), hasta ocupar el rectoráu ente 1995 y 2003.

Foi Presidente y anguaño ye miembru del Grupu de Población de l'Asociación de Xeógrafos Españoles (AGE), Vicepresidente de la Real Sociedá Xeográfica; Miembru de la Xunta Directiva del Capítulu Español del Club de Roma, Vicepresidente 1º de la Real Sociedá Xeográfica y ye Ex vicepresidente de la Fundación Xeneral de la UCM. Ye Patronu de cinco Fundaciones y Full Member del Club de la Faya. 

En 2014 foi condecoráu cola Gran Cruz de la Orde Civil d'Alfonso X el Sabiu.
El 6 de payares de 2014 ye nomáu Presidente de SECOT, Seniors Españoles pa la Cooperación Téunica,con efectividá del 1 de xineru de 2015.

Ye doctor honoris causa poles siguiente universidaes: Universidá Anáhuac (Méxicu), Universidá del Norte (Paraguay), Universidá Nacional de Cuzco (Perú), Universidá Ricardo Palma (Perú), Universidá Interamericana de Puertu Ricu, Universidá Nacional Pedro Henríquez Ureña (República Dominicana) y Universidá de Panamá.

El 23 de setiembre de 2019, Rafael Puyol foi nomáu como nuevu presidente de la Universidá Internacional de La Rioxa.

## Referencies

## Enllaces esternos
Rafael Suárez Solís

**Rafael Suárez Solís**  foi un críticu, dramaturgu y periodista asturianu.

## Biografía
Bautizáu como Rafael Benito Agustín Suárez Solís na ciudá d'Avilés, onde estudió la primer enseñanza y el bachilleratu, teniendo como profesor a Marcos del Torniello. Darréu, influyíu pol so padre, empecipia los estudios d'Inxeniería na Universidá d'Uviéu, p'acabar exerciendo de periodista hasta'l final de los sos díes. Emigró a Cuba en 1907, onde collaboró y llegó a dirixir dellos periódicos. Críticu y articulista, cultivó tamién otros xéneros como'l teatru y la novela. Na so obra les reminiscencies a Avilés son constantes, bastante ye que la so novela *Un pueblo donde no pasaba nada; novela del tiempo quieto* (1962), desenvolver n'Avilés. 
Foi hermanu de la tamién escritora Sara Suárez Solís.

## Títulos
**Teatru:**
* Barrabás. Diez estampas románticas (1944). 
* Camino de Cementerio (1954).
* El loco del año (1946).
* Las tocineras (1952).
* El Señor Milímetro (1945).
* El hombre es un adorno (1947).
* La rebelión de las canas (1948).

**Novela:**
* Un pueblo donde no pasaba nada; novela del tiempo quieto (1962), que la so trama desenvolver nel so pueblu natal, Avilés.

## Referencies

## Enllaces esternos
Rafael Yugueros

**Rafael Yugueros**  ye un músicu español, anguaño batería de la banda de power metal WarCry.

## Historia
Dende neñu amosó interés pola música, primero apoderándose del pianu de la so hermana pequeña y dempués asistiendo a toles actuaciones posibles. En 1986, añu d'apaición de "The Final Countdown", una tema de la banda Europe qu'impactó al preadolescente Yugueros, construyó col so primu una batería casera compuesta de llates. Dende dichu momentu nunca más se dixebraría de la batería y de la música polo xeneral, sobremanera del rock y el metal, anque tamién foi bien ceo'l gustu pol jazz arriendes d'escuchar un álbum d'Art Blakey foi espulsáu xunto a victor garcia de la banda Avalanch.

Una vegada adquirida la so primer batería propia, nel añu 1994, empezó a tocar con intentos de grupu hasta que formó parte de los primeres WarCry. Dempués de la disolución del grupu formó parte d'otros munchos, ente los que destaquen Darna y Darksun. Entrín y non formó parte d'una orquesta y de diversos grupos d'otros estilos, tales como'l blues, jazz o pop. Anguaño sigue comenenciudu n'apoderase de tola riqueza qu'apurren tolos estilos de música polo xeneral.

Tocantes a la so formación, encontar nos métodos clásicos de batería según nos más modernos y actuales. Recibió clases de dellos profesores en distintos estilos, siendo Félix Morales el más influyente.

Dende va años afonda seriamente nel estudiu de la independencia, téunica y la musicalidá en definitiva. Amás compaxina la so intensa actividá musical cola faceta de profesor de batería.
Anguaño ye'l batería de la banda WarCry.

## Discografía
* *[[Demon 97]]* (1997)
* *[[Darna (álbum)]]* (2001)
* *[[II (álbum)]]* (2004)
* *[[El llau escuru (álbum de Darksun)]]* (2006)
* *[[The Dark Side (álbum de Darksun)]]* (2007)
* *[[Revolución (álbum de WarCry)]]* (2008)
* *[[Alfa (álbum de WarCry)]]* (2011)
* *[[Omega (álbum de WarCry)]]* (2012)
* *[[Inmortal (álbum de WarCry)]]* (2013)

## Referencies

## Enllaces esternos
* Páxina oficial de WarCry 

* Páxina oficial de Senogul
Rafael de Llano Ponte

**Rafael de Llano Ponte**  foi un relixosu asturianu, monxu del Císter, visitador xeneral, procurador en Roma y abá del Colexu d'Alcalá de Henares.

Davezu usaba'l seudónimu de *Froilano Phaalled*

Escribió la *Carta del Rvdmo. P. M. Rafael de Llano*, monxu cisterciense de la Congregación de Castiella, en repuesta a un amigu so sobre clavar historial», del Rvdmo. P. M. Flórez, agustino calzáu y otros. Dar a conocer don Andrés de Prada y Cienfuegos, presbíteru y profesor teólogu (Madrid, 1754), *Archiphilosophus, sive cartesius vindicatus ab impugnationibus variorum in duplici opusculo philosophico theologico* (Llión, 1756) y la composición poética de trenta y seis décimes titulada Respuesta polos mesmos consonante al P. Benavente sobre l'asuntu de les sos décimes de N. contra'l señor abá y conventu de San Isidoro de Llión.

## Referencies

## Enllaces esternos
Ramón Martínez Vigil

**Ramón Martínez Vigil**  foi un sacerdote dominicu español, obispu d'Uviéu.

## Biografía

Ramón Martínez Vigil naz en Tiñana pero al poco tiempu treslladar xunto a la so familia a La Pola Llaviana, llugar nel que va pasar la so infancia y mocedá. En Llaviana empecipia los sos estudios eclesiásticos. Una vegada empezaos treslladar a la llocalidá toledana d'Ocaña pa estudiar nel seminariu. En 1863 s'ordena sacerdote y pocu tiempu más tarde treslládase a Manila, Filipines n'ónde se doctora en Teoloxía. Ye na so etapa doctoral cuando conoz al teólogu asturianu Frai Zeferino González y Díaz Tuñón.

Ye nomáu rector de la Universidá de Manila llogrando la cátedra de Filosofía y Teoloxía

En 1876 torna a España y el 17 de marzu de 1884 ye nomáu pal cargu de obispu d'Uviéu siendo ordenáu obispu'l 9 de xunu de 1884.

Ente les obres más importantes mientres el so obispáu ta la Basílica de Cuadonga y el Seminariu d'Uviéu.

Fina'l 17 d'agostu de 1904 nel palaciu episcopal de Somió, Xixón, siendo soterráu na capiya de Santaolaya na Catedral d'Uviéu.

Foi condecoráu cola Gran Cruz del Méritu Militar

Yera tíu de Maximiliano Arboleya y foi senador pola archidiócesis de Santiago de Compostela en dos legislatura.

## Referencies

## Enllaces esternos
Ramón Navia Osorio y Castropol

**Ramón Navia Osorio y Castropol**  foi un militar y políticu asturianu.

## Biografía
Foi'l tercer fíu del X Marqués de Santa Cruz de Marcenao. Ingresó na Armada Española y siendo guardiamarina sobrevivió al bloquéu de Santiago a bordu del cruceru Oquendo, algamando les mariñes cubanes a nadu dempués del so fundimientu. Foi diputáu a Cortes en 1918 pol distritu de Castropol, ganando nesos comicios al conocíu líder del reformismu español, el tamién asturianu Melquíades Álvarez, ocupaba Ramón naquella dómina l'empléu de Teniente de Navío. Na so trayeutoria como marín foi segundu comandante del cruceru Blas de Lezo y comandante del cañonero Canalejas, del cruceru República y de la Estación torpedista de Cartaxena. Algamó'l grau de Contralmirante y con dichu grau foi segundu xefe del Estáu Mayor de la Marina y xefe del Departamentu de Cartaxena. Sumar a la sulevación del 18 de xunetu de 1936. Fracasando'l mesmu na ciudá de Cartaxena foi fechu prisioneru, non ensin antes intentar que tola flota al so mandu zarpara del puertu. Foi fusiláu'l 10 de payares de 1936.

## Referencies

## Enllaces esternos
Ramón Prieto Bances

**Ramón Prieto Bances** . Xurista y políticu español, foi ministru d'Instrucción Pública y Belles Artes mientres la Segunda República Española, católicu y republicanu.

## Biografía
Nos años 1930 foi asiduo de les conxustes que se celebraben nel Café Peñalba, asitiáu na Cai de Uría. Prieto llegaría a declarar que "fui ministru porque nel Peñalba nun s'enteraron a tiempu".

Catedráticu d'Historia del Derechu nes universidaes de Murcia, Salamanca y Uviéu ocupó la cartera d'Instrucción Pública y Belles Artes como independiente nel gobiernu qu'ente'l 3 d'abril y el 6 de mayu de 1935 presidiría Alejandro Lerroux.

Al españar la Guerra Civil Española se exilió dando clases nes universidaes de Londres, Friburgu y Coímbra y tres el so regresu a España sufrío un procesu de depuración política que-y torgó recuperar la so cátedra hasta l'añu 1944 en que llogró la de Santiago de Compostela, para en 1947 recuperar la d'Uviéu onde se xubilaría.

## Referencies

## Enllaces esternos
Ramón Pérez Costales

**Ramón Pérez Costales**  foi un médicu y políticu asturianu.

## Biografía
Nacíu n'Uviéu en 1832, estudió la carrera de Medicina en Santiago de Compostela, onde la terminó en 1855. Dempués d'empezar a exercer el so oficiu en Talavera de la Reina, opositó a una plaza de médicu militar, siendo destináu a La Coruña. De fuerte mentalidá progresista dexó llueu l'exércitu y arreyóse en distintos movimientos contra Sabela II, lo que-y obligó a colase a Portugal por un tiempu.

En 1868 tres la revolución tornó a La Coruña contribuyendo a estender les idees republicanu-federalistes de la so mentor Pi y Margall. Escoyíu diputáu por La Coruña en 1872, l'añu siguiente propón lo que sería, ensin dulda, el so testu políticu más importante, la propuesta d'Estatutu de Galicia, que nun espolletó pola poca duración de la I República. Esi añu de 1873 foi designáu de volao ministru de Fomentu.

Al terminar la república cola restauración borbónica n'España volvió a La Coruña pa exercer la medicina privada, ensin arrenunciar a les sos idees republicanu y galleguista. A tal fin, promovió l'Academia Gallega, de la que foi nomáu académicu d'honor en 1906, y foi unu de los fundadores de l'asociación “Folclor”.

## Bibliografía
* 

## Referencies

## Enllaces esternos

*
Ramón Sánchez-Ocaña

**Ramón Sánchez Ocaña**  ye un periodista y presentador de televisión asturianu.

## Biografía
En llicenciándose en Periodismu y cursar estudios de Filosofía y Lletres, empezó a trabayar nel diariu *[[La Voz de Asturias]]* y darréu en *[[La Nueva España]]* y *[[Informaciones]]*.

En 1971 ingresa en Televisión española. Nuna primer etapa integrar nos servicios informativos y presenta el programa ''24 horas'' (1971-1972). Ente 1972 y 1975 sigue n'informativos, presentando'l *[[Telediario]]*.

Sicasí, la so trayeutoria xira llueu escontra los espacios de divulgación científica y médica, primero *Horizontes* (1977-1979) y dende 1979 el famosu *[[Más vale prevenir]]*, que se caltién ocho años n'antena con una enorme aceptación del públicu, y que convierte a Ramón Sánchez Ocaña nun personaxe bien popular n'España. 

En presentando na cadena pública otros dos programes divulgativos, *[[Diccionario de la Salud]]* (1988) y *Fíos del fríu* (1991), ye ficháu por Telecinco, pa collaborar primero nel espaciu *[[Las mañanas de Tele 5]]* (1993), con Laura Valenzuela y José María Íñigo, y dempués nos *[[Informativos Telecinco]]*, hasta 1994.

Dende payares de 2006 y 2009 collaboró nel programa de Telecinco *El buscador d'hestories*, llabor que compaxinó con apaiciones selmanales en Canal Sur, nel so espaciu de salú dientro de *Mira la vida*, presentáu por Rafael Cremades.

Amás de collaborar en revistes como *[[Diez minutos]]* o *Mi Pediatra*, escribió dellos llibros divulgativos sobre tarrezas de salú, como *El llibru de la ciruxía estética*, *Los fíos del fríu*, *Diariu d'una dieta*, *Ante'l SIDA*, *La nutrición al so algame* y *Guía de l'alimentación*.

Ente setiembre de 2008 y 2010 collabora nel programa *Queremos hablar*, de Punto Radio, presentáu por Ana García Lozano. Cola mesma periodista collaboró en 2013 nel espaciu de televisión *[[Tenemos que hablar (programa de televisión)|Tenemos que hablar]]*, tamién presentáu por Ana García Lozano.

## Referencies

## Enllaces esternos
Ramón Álvarez-Valdés

**Ramón Álvarez-Valdés Castañón**  foi un abogáu y políticu español, ministru de Xusticia de la II República Española (1933-1934). Morrió al empiezu de la Guerra Civil, asesináu na Cárcel Modelu de Madrid.

## Biografía
Nació en La Pola Siero en 1886. Cursó la carrera de Lleis na Universidá d'Uviéu, llicenciándose en Derechu Civil y Canónicu. 

Treslladar a Madrid, onde se doctoró na Universidá Central de Madrid. En 1890 ingresó col númberu unu nel Cuerpu d'Aspirantes a Judicatura pa oposiciones al serviciu del Estáu. Ente 1890 y 1891 ocupó'l cargu de secretariu del Gobiernu na Audiencia uvieína. Más tarde foi-y concedida en propiedá la mesma plaza, pero na Audiencia de Burgos. Socesivamente foi secretariu de la Sala de l'Audiencia en Sevilla y Madrid. Darréu exerció como secretariu xeneral del Bancu Hispanu Americanu y miembru del Conseyu Xeneral Bancariu. Mientres estos años afiliar al Partíu Reformista de Melquíades Álvarez.

Escoyíu diputáu a Cortes dende 1914 pol distritu d'Uviéu, al proclamase la II República, nun revalidó'l so escañu. Sicasí, recuperaría la so acta de diputáu nes eleiciones de 1933 y 1936, agora como miembru del Partíu Republicanu Lliberal Demócrata (PRLD). Ocupó la cartera de Xusticia ente'l 16 d'avientu de 1933 y el 17 d'abril de 1934, nos gabinetes que presidió Alejandro Lerroux. Mientres el so periodu al frente del Ministeriu de Xusticia aprobó l'amnistía que punxo en llibertá al xeneral José Sanjurjo y a los otros condergaos pola so participación nel Golpe d'Estáu d'agostu de 1932. Na primavera de 1934 protagonizó un agriu alderique parllamentariu que-y fixo ganar se la enemistá de munchos diputaos republicanos ya izquierdistes —negar a sofitar a los capitanes Galán y García Hernández, héroes de la República fusilaos por monarquía en 1930— y qu'acabaría provocando la so dimisión como Ministru de xusticia. 

Tres el Golpe d'Estáu de xunetu de 1936, foi arrestáu poles autoridaes republicanes y encarceláu.

La nueche del 22 al 23 d'agostu foi asesináu na cárcel Modelu por milicianos qu'ocuparen la prisión.

## Referencies
Raúl González Peláez

**Raúl González Peláez**  ye un mineru español que foi acusáu de tar implicáu nel suministru d'esplosivos pa la comisión de los atentaos del 11 de marzu de 2004 en Madrid.

Acusóse-y de ser provisor d'esplosivos de Suárez Trashorras. Foi deteníu'l 12 de xunu de 2004 y quedó en llibertá so fianza de 35.000 euros. Nel xuiciu polos atentaos, la Fiscalía pidió que se-y condergara a 8 años de prisión. L'Audiencia Nacional condergólu a 5 años por tráficu d'esplosivos, pero'l Tribunal Supremu absolviólu al resolver los recursos de casación en xunetu de 2008.

## Referencies

## Enllaces esternos
*
Reinerio Álvarez Saavedra

**Reinerio Álvarez Saavedra**  foi un políticu asturianu del Partíu Popular, diputáu del Grupu Parllamentariu Popular na Xunta Xeneral del Principáu d'Asturies.

Taba llicenciáu en Ciencies Polítiques y de l'Alministración Público y Sociolóxico, con un máster en Xerencia d'Empreses d'Economía Social. Cursa estudios de tercer ciclu na Universidá d'Uviéu.

Reiniero Álvarez empezó la so carrera política nes files del Partíu Demócrata Popular, (PDP), d'onde pasó al Partíu Popular, siendo Vicepresidente Rexonal de Nueves Xeneraciones nel periodu de 1989 a 1991.

Foi Secretariu Rexonal del Partíu Popular d'Asturies y ye diputáu rexonal dende mayu de 1995, actuando como voceru del Grupu Parllamentariu Popular na IV Llexislatura. Foi, amás, unu de los trés ponentes del PP na reforma estatutaria, xunto con Ovidio Sánchez Díaz y Joaquín Aréstegui.

Na crisis surdida nel Partíu Popular en 2010, sofitó la candidatura de Francisco Álvarez-Cascos a la Presidencia del Principáu.

## Referencies

## Enllaces esternos
Ricardo Rosety

**Ricardo Rosety Inclán**  ye un presentador de televisión español. Ye fíu de Manuel Rosety y sobrín de Gaspar Rosety.

## Trayeutoria
Estudió Derechu na Universidá d'Uviéu y na Universidá Nacional d'Educación a Distancia. Con 16 años empecipió la so andadura profesional nel programa *Jóvenes y campeones*, en SER Xixón, de la Cadena SER, incorporándose a Onda Cero en 1995, hasta qu'en 2001 pasó a Radio Xixón, de la COPE, onde compaxinó'l so trabayu como direutor de programes de deportes col de collaborador de *[[La Voz de Asturias]]*. En 2006 camuda a la Radiotelevisión del Principáu d'Asturies convirtiéndose en presentador de televisión n'informativos de deportes, en programes de fin de selmana y en programes especiales hasta qu'en 2010 treslladar a Barcelona y ficha por Gol Televisión como presentador de *Informativos Gol noticies*, *Direutu Gol*, *Direutu Gol Champions*, *Direutu Gol Europa League* y programes d'alderiques especiales. En 2015 pasa a formar parte del equipu de Bein Sports.

## Referencies

## Enllaces esternos
Ricardo Vázquez-Prada Blanco

**Ricardo Vázquez-Prada Blanco** , moteyáu **Tomasín**, foi un periodista y escritor asturianu.

## Biografía
Nacíu en La Pola Siero, miembru d'una familia de la fidalguía asturiana con cortil en Proaza. Empecípiase, bien nuevu, como redactor nel diariu *[[Región]]*. Tres la Guerra Civil Española convirtióse en direutor de dichu periódicu. Foi tamién corresponsal de l'axencia Logos y de los diarios *[[Diariu Marca|Marca]]* y *[[Diariu Arriba|Arriba]]*, dambos pertenecientes a la Cadena de Prensa del Movimientu. Finó n'Uviéu'l 5 de xineru de 1986, siendo recordáu por un bustu realizáu por Víctor Ochoa y una cai que lleva'l so nome na redoma del nuevu estadiu Carlos Tartiere.

## Obres
Publicó noveles como *Dios va con ellos* o *Morir por nada*, y reportaxes sobre fútbol (*Grandes figuras del fútbol asturiano*) y hestoria (*Tomar café en el Peñalba*, sobre la Guerra Civil Española n'Asturies).

## Referencies

## Enllaces esternos

* L'Ayalga d'Uviéu
Ricky Alonso

**Ricky Alonso**  ye un futbolista español. Ocupa la posición de porteru y el so actual equipu ye l'Atlético Astorga Fútbol Club de la Segunda División B d'España.

## Trayeutoria
Empezó xugando al fútbol nel equipu asturianu CD Lealtad, recalando darréu na cantera del Real Sporting de Xixón. N'edá cadete robló pol Real Madrid CF, col que llegó a xugar nel segundu filial na temporada 2011/12, el Real Madrid CF C. 

Esa temporada apostó la la fase d'ascensu a Segunda División B en quedando en segundu llugar nel Grupu VII de Tercer División. Na primer fase enfrentar al Villaralbo CF al que vence na ida por 0-1 en Zamora. Nel partíu de vuelta apostáu na Ciudá Real Madrid de Valdebebas, el conxuntu blancu vence por 4-1. Na 2º fase esanicia a la UD Marbella ganando 1-2, fora de casa y venciendo 2-0 na Ciudá del Real Madrid. Na última fase queda esaniciáu pol Club Deportivo Binissalem, pero por problemes económicos d'otros clubes incapaces d'asumir los costos de la categoría, la Real Federación Española de Fútbol vendió-y una de les places vacantes pa Segunda División B.

Nel branu de 2012 robló pol Deportivo de La Coruña B, onde vuelve apostar la fase d'ascensu a Segunda División B, siendo'l filial gallegu esaniciáu por CD El Palo, que remontaron el 4-2 de la ida por aciu un 2-0 en Málaga.

Un añu dempués llega al Cádiz CF col oxetivu esta vegada de xubir a Segunda División. El 20 d'abril de 2014 debutó en Segunda División B col Cádiz CF frente al Sevilla Atlético nel Estadiu Ramón de Carranza, ganando'l conxuntu gaditano por 3-0.

## Selección nacional
Foi internacional sub-16 y sub-17 d'España.

## Clubes

## Referencies

## Enllaces esternos
Roberto Aguirre

**Roberto Aguirre García**  ye un entrenador de fútbol español.

## Trayeutoria
Los sos primeros pasos como entrenador realizar nes categoríes inferiores del Rayo Majadahonda. Debutó como entrenador nel mesmu club en 1996 en Preferente. En 1999 ficha pol CD Mosconia y tres trés años debuta en Segunda División B, col UP Langreo. Tres un añu ellí ficha pol Atlètic Ciutadella, que dexa a metá de temporada pa dise al UD Páraja-Playas de Jandía de Segunda División B. Nel equipu canariu consiguió la permanencia trés años siguíos quedando 15º, 12º y 16º. Tres esta esperiencia volvió a les Islles Baleares, al CD Soledad y dempués de nuevu al Atlètic Ciutadella Club de Fútbol. Tres tres meses ellí abandona'l club pa fichar pol Lorca Deportiva CF. Nel conxuntu murcianu realiza una espectacular remontada, llevando al equipu de la zona baxa de la tabla al subcampeonatu. Terminada la temporada robla col Pontevedra, del que ye destituyíu na xornada 12 en perdiendo contra'l Montañeros y sustituyíu por Pablo Alfaro. 
Depués dirixó al Zamora CF, equipu al que llegó nel añu 2011 y que milita nel grupu 1 de la segunda divsión B española y el 27 d'abril de 2015 Roberto Aguirre en tando casi 4 años foi destituyíu como entrenador de Zamora CF y ye sustituyíu por Balta Sánchez nel téunicu del Zamora.
En 2015 ye contratáu pol Club Deportivo Mensajero quien recurre a él tres la espantayada de Víctor Afonso, que dexó plantáu al club pa roblar pol filial del Atlético de Madrid. Na temporada 2016/2017 va dirixir el banquín del Club Deportivo Lealtad de la Segunda División B. En 2018 pasó a dirixir al Unionistes de Salamanca Club de Fútbol.

## Clubes

## Referencies

## Enllaces esternos
* Roberto Aguirre n'Unionistes de Salamanca Base de Datos