open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Gallinero de Cameros

**Gallinero de Cameros** ye un conceyu de la comunidá autónoma de La Rioxa (España) asitiáu na contorna del Camero Nuevo.

## Historia
El primer documentu nel qu'apaez citáu Gallinero ye'l Catáglogo de los señores de Vizcaya. Nél méntase a doña Goda López, señora de Gallinero, fía de don Lope, señor d'Álava, Vizcaya, Guipúzcoa y Nájera, fináu en 1093.

Nun apaez l'el privilexu del Señoríu de Cameros concedíu por Enrique II a Juan Ramírez de Arellano. Esti fechu fai creer a historiadores como Govantes que Gallinero foi aldega d'otru pueblu cercanu más grande.

El Censu de Pecheros de 1528, nel que nun se cuntaben eclesiásticos, fidalgos y nobles, rexistraba la esistencia 144 *pecheros*, ye dicir unidaes familiares que pagaben impuestos. Nel documentu orixinal, figura como Piteru.

Dependió del Sexmo de Tera, dependiente de Soria hasta la creación de la Provincia de Logroño el 30 de payares de 1833.

## Demografía
El conceyu, que tien una superficie de 11,17&nbsp;km², cuenta según el padrón municipal pa  del INE con  habitantes y una densidá de &nbsp;hab./km².

## Alministración

## Economía

### Evolución de la delda viva
El conceutu de delda viva contempla namái les deldes con caxes y bancos relatives a creitos financieros, valores de renta fixa y préstamos o creitos tresferíos a terceros, escluyéndose, poro, la delda comercial.

Ente los años 2008 a 2014 esti conceyu nun tuvo delda viva.

## Llugares d'interés

### Edificios relixosos
* **Ilesia parroquial de La nuesa Señora de l'Asunción**. Construyida nel sieglu XVI, tien un retablu barrocu y un crucifixu góticu del sieglu XIV.

* **Ermita de la Virxe de la Cuesta**.
* **Ermita de Santa Eufemia**. En ruines.
* **Ermita de San Andrés**. En bon estáu hasta 1830.
* **Ermita de San Cristóbal**. Sobre'l so ruines estableció l'actual campusantu.

## Fiestes
* **Virxe de la Cuesta**, l'últimu fin de selmana d'agostu.

## Persones destacaes
* **Bartolomé González de Tejada**, (1580-1650) capitán xeneral de los exércitos españoles d'Indies.

## Bibliografía
* 

## Ver tamién
* Conceyos de La Rioxa
* Llocalidaes d'entidá menor de La Rioxa
* La Rioxa (España)

## Referencies

## Enllaces esternos
Gimileo

**Gimileo** ye un conceyu de la comunidá autónoma de La Rioxa (España). Travesar el ríu Zamaca, un afluente de la marxe derecha del ríu Ebro.

## Historia
Foi aldega de la villa de Briones hasta'l sieglu XIX.
Nel trabayu **' (consultable na web del Conceyu de Haro), sobre les posibles etimoloxíes del topónimu Rioja, faise constancia de que Domingo Hergueta trescribió un llistáu de 1257 alcontráu na Biblioteca Nacional y archivao como documentu D.63, onde Gimileo consta como ''Semeligo''. Naquel mesmu trabayu, unes llinies más embaxo cítase a Gimileo como ''Chemelio''.

== Demografía ==
A 1 de xineru de 2010 la población del conceyu xubía a 171 habitantes, 108 homes y 63 muyeres. Gimileo siempres foi una llocalidá bien pequeña d'unos 150 habitantes (de fechu a principios de sieglu XX, yá yera unu de los conceyos más pequeños de La Rioxa), pero mientres l'éxodu rural de los años 70 y 80 el pueblu sufrió un descensu demográficu dexándolo per debaxo de los 100 habitantes. Dende principios de sieglu XXI, gracies al boom de la construcción y la necesidá de mano d'obra na agricultura, según la so cercanía de [[Haro]], fixeron que'l conceyu ganara bastante población, anque la mayor parte d'ellos d'inmigrantes estranxeros (en 2007 el 44,7% de la población naciera nel estranxeru). Esto supunxo que cola crisis, dende'l 2012 la llocalidá tea perdiendo población pola marcha de dicha población estranxera, por cuenta de la falta de trabayu. 



== Fiestes llocales ==
* Hasta va unos años el día de [[Isidro Llabrador|San Isidro]], [[15 de mayu]], se procesionaba la Virxe del Rosariu. Dicha imaxe foi robada.
* A mediaos d'agostu celebren les Fiestes d'Aición de Gracies que duren una fin de selmana, nelles ye yá tradición celebrar una comida d'hermandá ente los vecinos del pueblu na que se tastien productos tipícos rioxanos y los preciaos pimientos de Herbón (dambos pueblos hermanaos).
* El fin de selmana más próximu al [[11 de payares]] celébrase la festividá de [[Martín de Tours|San Martín]]. Son les fiestes patronales, y nelles persiste xeneración tres xeneración la quema de la foguera.

== Patrimoniu ==

* **Ilesia de San Martín'''. Del sieglu XVI.

## Ver tamién
* Conceyos de La Rioxa
* Llocalidaes d'entidá menor de La Rioxa

## Referencies

## Enllaces esternos
Hornillos de Cameros

**Hornillos de Cameros** ye un conceyu de la comunidá autónoma de La Rioxa (España), asitiáu na cuenca del ríu Leza, comarca del Camero Viejo.

## Demografía
El conceyu tien una población de .

## Icnitas
Mientres el periodu Cretácicu inferior formó parte d'una llanura encharcada que se desecaba dacuando, dexando tras zones enfollagaes nes que les buelgues de dinosauriu quedaben marcaes al so pasu. Col tiempu éstes ensugaben y cubríen con nuevos sedimentos que'l so peso prensaba les capes inferiores, faciéndoles solidificar en roques col pasu de millones d'años. La erosión foi foliando les capes cimeres faciendo visibles munches d'estes formaciones predreses, dexando reparar les icnites.

Nel conceyu afayáronse 976 icnitas, 730 d'elles nel xacimientu de "*La pelleyera*". Asitiar na fastera sur del regueru Barbadillo, xunto a la carretera de San Román de Cameros y ye de bon accesu. Nél repara'l rastru más llargu atopáu en La Rioxa, formáu por 40 buelgues d'un pequeñu dinosauriu carnívoru. Amás hai 20 buelgues de grandes carnívoros, 30 de grandes herbívoros que caminaben a dos pates y buelgues de semi-plantígrados (aniciaes por un dinosauriu que al andar sofitaba amás de los deos parte de la planta del pie).

## Alministración

## Patrimoniu

* **Ilesia de La nuesa Señora de l'Asunción**. Del sieglu XVI.
* **Ermita de San Adrián**.
* **Ermita de la Virxe de los Remedios**.

## Ver tamién
* Bienes d'Interés Cultural de La Rioxa
* Conceyos de La Rioxa
* Llocalidaes d'entidá menor de La Rioxa

## Bibliografía
* Ernesto Reiner. *Viaje por el Camero Viejo*. Logroño 1984. ISBN 84-398-2054-2
* Dellos Autores. Polos Cameros nos Años Noventa. Logroño 1991. ISBN 84-87209-34-3

## Referencies

## Enllaces esternos
Hornos de Moncalvillo

**Hornos de Moncalvillo** ye un conceyu de la comunidá autónoma de La Rioxa (España). Asítiase nel valle occidental del Iregua.

## Historia
Les primeres referencies a la llocalidá apaecen nel sieglu XI, nel testamentu de Doña Estefanía de Foix, muyer del rei García Sánchez III de Navarra, en favor de la so fía Doña Jimena. La llocalidá foi incluyida nel Señoríu de Cameros que Enrique de Trastámara apurrió a Juan Ramírez de Arellano en cuenta de los sos servicios na guerra contra Pedru I el Cruel, en 1366. Más palantre pasó a pertenecer a los Duques de Nájera.

Formó parte de la provincia de Burgos, y darréu de la provincia de Soria, hasta la creación de la provincia de Logroño en 1833.

## Demografía
La población del conceyu ye de .

## Patrimoniu
***Ilesia de l'Asunción**. Construyida ente los sieglos XVI y XVII en sillería y lladriyu, consta d'una nave de dos tramos.
***Ermita del Cristu**. Asitiada na carretera que conduz a Daroca de Rioja, a unos 20 km de Logroño. Ye un edificiu de construcción recién sobre los restos d'una ermita anterior.

## Fiestes
* 25 d'abril. San Marcos
* 15 de mayu. San Isidro Llabrador
* Primer fin de selmana de setiembre. San Cristóbal

## Personaxes
* **Vicente Horcos Samartín**. Obispu d'Osma. Nació n'Hornos de Moncalvillo (La Rioxa) el 5 d'abril de 1807 y tomó el vezu benedictín nel monesteriu de San Pedro de Arlanza el 27 d'avientu de 1824, n'estudiando humanidaes nel monesteriu de Nájera. Estudió filosofía en Ribas de Sil y teoloxía en San Vicente d'Uviéu y Eslonza. Foi ordenáu sacerdote en 1831 y al añu siguiente foi nomáu predicador y prior de San Martín de Madrid. Dempués de la exclaustración de 1835 pasó a morar nel so pueblu natal hasta qu'en 1844 foi nomáu ecónomu de la parroquial madrilana de San Marcos y esaminador sinodal del arzobispáu de Toledo. Foi presentáu por Sabela II pa la sede d'Osma; preconizáu'l 27 de setiembre de 1852; consagráu en San Marcos el 30 de xineru de 1853 y tomó posesión de la so diócesis d'Osma el 7 de xunetu del mesmu añu. En 1855 foi desterráu a Tenerife por haber eleváu al Gobiernu de la Nación una *Esposición* en protesta pola exclaustración xeneral de los relixosos. Publicó los *Estatutos pa la direición del Seminariu Conciliar d'Osma* (Soria 1859) y morrió'l 13 de xineru de 1861, dexando manuscritos dos gruesos tomos de sermones. La Real Academia de la Historia nomára-y el so correspondiente'l 28 d'abril de 1854.

## Ver tamién
* Conceyos de La Rioxa
* Llocalidaes d'entidá menor de La Rioxa

## Referencies

## Enllaces esternos
Jalón de Cameros

**Jalón de Cameros** ye un conceyu de la comunidá autónoma de La Rioxa (España), asitiada na cuenca del ríu Leza, contorna del Camero Viejo.

## Demografía
El conceyu, que tien una superficie de 8,43&nbsp;km², cuenta según el padrón municipal pa  del INE con  habitantes y una densidá de &nbsp;hab./km².

Hasta 1910 denominábase Jalón.

## Alministración

## Economía

### Evolución de la delda viva
El conceutu de delda viva contempla namái les deldes con caxes y bancos relatives a creitos financieros, valores de renta fixa y préstamos o creitos tresferíos a terceros, escluyéndose, poro, la delda comercial.

La delda viva municipal per habitante en 2014 xubía a 388,89 €.

## Patrimoniu

* **Ilesia de San Miguel**. De los sieglos XVI y XVII.
* **Ermita del Santu Cristu del humilladero**.

## Ver tamién
* Conceyos de La Rioxa
* Llocalidaes d'entidá menor de La Rioxa

## Bibliografía
* Ernesto Reiner. *Viaje por el Camero Viejo*. Logroño: 1984. ISBN 84-398-2054-2 
* Dellos Autores. *Por los Cameros en los Años Noventa*. Logroño: 1991. ISBN 84-87209-34-3

## Referencies

## Enllaces esternos
Laguna de Cameros

**Laguna de Cameros** ye una llocalidá y un conceyu de la comunidá autónoma de La Rioxa (España), asitiáu na cuenca del ríu Leza, contorna del Camero Viejo.

## Demografía
Tien una población de .

## Alministración

## Patrimoniu

* **Ilesia de l'Asunción**. Del sieglu XVI.
* **Ermita de San Xuan**.
* **Ermita de Santu Domingu**.
* **Ermita de Santu Domingu de Silos**.
* **Ruines de la ermita de San Antón**.
* **Ermita de Santa Apolonia**.

## Icnitas
Mientres el periodu Cretácicu inferior formó parte d'una llanura encharcada que se desecaba dacuando, dexando tras zones enfollagaes nes que les buelgues de dinosauriu quedaben marcaes al so pasu. Col tiempu éstes ensugaben y cubríen con nuevos sedimentos que'l so peso prensaba les capes inferiores, faciéndoles solidificar en roques col pasu de millones d'años. La erosión foi foliando les capes cimeres faciendo visibles munches d'estes formaciones predreses, dexando reparar les icnites.

Nel conceyu atopa'l xacimientu de "*La rueda*". Asítiase xunto al calce del ríu Leza, a 300 m de Laguna de Cameros y ye de bon accesu. Nél reparen buelgues de pequeños dinosaurios carnívoros y dalguna de herbívoru. Pola erosión del ríu atópense pocu marcaes, siendo les más destacables un conxuntu de pequeñes pisaes d'ente 10 y 15 cm de llargor d'un carnívoru y dos más grandes d'otru carnívoru. Hai tamién restos de moluscos bivalvos.

## Fíos pernomaos
* **[[Martín Larios y Herreros|Martín Larios y Herreros de Tejada]]:** Nacíu en payares de 1798. Foi un gran empresariu ya industrial, según Primer Marqúes de Larios. Nacíu en Laguna, el so padre emigró a Málaga ónde s'instaló y foi ellí ónde Martín fixo la so fortuna. Sabela II concedería-y el títulu en 1865, como gratitud poles sos aportaciones empresariales a España.
* **Carlos Larios y Martínez de Tejada:** Nacíu en 1816 en Laguna, yera hermanu de Margarita Larios, esposa de Martín Larios y Herreros. Foi'l primer Marqués de Guadiaro, títulu que lu concedió Alfonsu XII en 1875 como gratitud pol so serviciu como senador del reinu.

## Cultura popular
A finales de los años 90, l'entós párrocu de la llocalidá, Armando Lasanta, compunxo un cantar d'homenaxe al pueblu, a la que punxo música y voz un descendiente de la llocalidá, Juancho Ruiz, el Charro.

## Ver tamién
* Conceyos de La Rioxa
* Llocalidaes d'entidá menor de La Rioxa

## Bibliografía
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Referencies

## Enllaces esternos
Ledesma de la Cogolla

**Ledesma de la Cogolla** ye un conceyu d'España perteneciente a la comunidá autónoma de La Rioxa.

## Demografía
La población del conceyu ye de .

## Patrimoniu

* **Ilesia de Santa María**. De los sieglos XII, XVI y XVIII.

## Alministración

## Ver tamién
* Conceyos de La Rioxa
* Llocalidaes d'entidá menor de La Rioxa

## Referencies

## Enllaces esternos
Leza de Río Leza

**Leza de Río Leza** ye un conceyu de la comunidá autónoma de La Rioxa, (España).

## Xeografía
Asitiada na cuenca del ríu Leza. Llenda al norte y este con Ribafrecha, al sur con Soto en Cameros (aldega de Trevijano) y con Lagunilla del Jubera (aldegues de Villanueva de San Prudencio y Zenzano), y al oeste con Clavijo.

## Demografía
El conceyu, que tien una superficie de 11,12&nbsp;km², cuenta según el padrón municipal pa  del INE con  habitantes y una densidá de &nbsp;hab./km².

## Alministración

## Economía

### Evolución de la delda viva
El conceutu de delda viva contempla namái les deldes con caxes y bancos relatives a creitos financieros, valores de renta fixa y préstamos o creitos tresferíos a terceros, escluyéndose, poro, la delda comercial.

Ente los años 2008 a 2014 esti conceyu nun tuvo delda viva.

## Patrimoniu
* **Ilesia de Santa María la Blanca**. Sieglos XV al XVIII.
* **Ermita de la Virxe del Prau**. Del sieglu XIII.
* **Ruines de la ermita de San Martín**.
* **Ruines de la ermita del Cristu**.
* **Ermita de San Roque**.

## Fiestes
* Fiestes de **Virxe Blanca**: celebraes el 6 d'agostu.
* Fiestes de **San Martín**: celebraes el 11 de payares.


Image:Leza de Río Leza - Iglesia de Santa María la Blanca - 1160961.jpg|Ilesia de Santa María la Blanca.
Image:Leza de Río Leza - Ermita de la Virgen del Plano - 45644902.jpg|Ermita de la Virxe del Planu.
Image:Leza de Río Leza - Ermita de San Martín - 35976779.jpg|Ruines de la ermita de San Martín.
Image:Ermita del Cristo-Leza de Rio Leza-13940.jpg|Ruines de la ermita del Cristu
Image:Ermita de San Roque-Leza de Río Leza-13969.jpg|Ermita de San Roque


## Lliteratura
*Ernesto Reiner. *Viaje por el Camero Viejo*. Logroño 1984. ISBN 84-398-2054-2
*Carmen Herreros. *La singularidá de la Ermita de San Martín en Leza de Río Leza*. Logroño 2008. ISBN 84-398-2054-2
978-84-935995-6-0

## Ver tamién
* Conceyos de La Rioxa
* Llocalidaes d'entidá menor de La Rioxa
* La Rioxa (España)

## Referencies

## Enllaces esternos
Navajún

**Navajún** ye un conceyu de la comunidá autónoma de La Rioxa (España) na Contorna de Cervera.

Ye conocíu mundialmente poles mines de pirites, que s'esploten como minerales ornamentales. Pueden topase exemplares de pirita de Navajún en cualquier llugar del mundu incluyíu, por casu, el Muséu d'Historia Natural de Londres.

## Historia
El nome del pueblu provién posiblemente del términu prerromanu *nava*, qu'en euskera quier dicir 'anchor', en rellación con que'l so términu municipal tien igual distancia de norte a sur que d'este a oeste.

La primer mención del so nome apaez en 1381, por cuenta de les donaciones d'Enrique II de Trastámara en favor del caballeru navarru *Juan Ramírez de Arellano* pol sofitu na llucha contra Pedru I de Castiella.

Perteneció a la provincia de Soria hasta la creación de la de Logroño en 1833.

## Demografía
El conceyu, que tien una superficie de 16,38&nbsp;km², cuenta según el padrón municipal pa  del INE con  habitantes y una densidá de &nbsp;hab./km².

Hasta 1842 denominábase Navajón.

## Economía

### Evolución de la delda viva
El conceutu de delda viva contempla namái les deldes con caxes y bancos relatives a creitos financieros, valores de renta fixa y préstamos o creitos tresferíos a terceros, escluyéndose, poro, la delda comercial.

Ente los años 2008 a 2014 esti conceyu nun tuvo delda viva.

## Comunicaciones
**Navajún** pertenez a la *Mancomunidá Alhama-Llinares*, y ye unu de los pueblos más meridionales de la Rioxa Baxa. Apuértase bien pola N-113 o pola N-232 a partir de la LR-123, pola LR-284, y finalmente pola LR-490, que la xune cola llocalidá vecina de Valdemadera.

## Llugares d'interés

### Arquiteutura relixosa

* **Ilesia parroquial de San Blas**. Calcúlase que foi construyida na primer metá del sieglu XVI. La torre foi llevantada na primer metá del XVII y el so cuerpu altu, barrocu del sieglu XVIII.
* **Ermita de Santa María de Atisca**. Edificiu barrocu del sieglu XVII, atópase na actualidá nun mala traza de caltenimientu.

### La mina de pirita

**Navajún** ye unu de los pocos conceyos que cunta con una mina de pirita n'esplotación. Ésta nun tien fines industriales, sinón que s'esplota pola perfeición de les pieces que se llogren. Ello ye que tán presentes nos museos mineralóxicos más importantes del mundu.

Foi afayada nel añu 1960 pol mineru **Pedro Ansorena**, mientres realizaba unos trabayos pa la *Real Compañía Asturiana de Mines*. Afayáronse dende entós en trés capes asitiaes a distintos niveles, trabayándose namái nos dos primeres.


## Fiestes
* **[[Blas de Sebaste|San Blas]]**, el 3 de febreru
* **Virxe de Atisca**, el domingu dempués del 15 d'agostu.
* **[[Nacencia de la Virxe Virxe de Setiembre]]**, el 8 de setiembre

## Ver tamién
* Conceyos de La Rioxa
* Llocalidaes d'entidá menor de La Rioxa
* La Rioxa (España)

## Referencies

## Enllaces esternos
Muro en Cameros

**Muro en Cameros** ye un conceyu de la comunidá autónoma de La Rioxa (España). Atopar ente'l monte d'El Cabezo y El Cueto, bien cercanu al altu de La Rasa con una altitú de 1.477 metros sobre'l nivel del mar. 
El conceyu amenorgó la so población de manera significativa nos últimos años. Y ye que los duros iviernos y l'avieyamientu de la población, fixeron que munches families emigren escontra ciudaes onde poder ganase la vida. Sicasí, el pueblu vuelve recuperar l'allegría a partir de primavera, cuando munches families y moces averar hasta'l llugar pa pasar fines de selmana o les sos vacaciones.
Al pie de la llocalidá pasa'l ríu Muro.

## Demografía
A 1 de xineru de 2010 la población del conceyu xubía a 36 habitantes, 23 homes y 13 muyeres.

## Alministración

## Icnitas
Mientres el periodu Cretácicu inferior formó parte d'una llanura encharcada que se desecaba dacuando, dexando tras zones enfollagaes nes que les buelgues de dinosauriu quedaben marcaes al so pasu. Col tiempu éstes ensugaben y cubríen con nuevos sedimentos que'l so peso prensaba les capes inferiores, faciéndoles solidificar en roques col pasu de millones d'años. La erosión foi foliando les capes cimeres faciendo visibles munches d'estes formaciones predreses, dexando reparar les icnites.

Nel conceyu atopen los xacimientos de "*La Cela A*", B y C. Asitiar nel cursu del ríu Leza xunto a la carretera a Jalón de Cameros y son de mal accesu. Nellos reparar 119 buelgues de dinosaurios carnívoros, herbívoros que caminaben a dos pates y a cuatro. Nel primeru d'ente los sos 21 buelgues destaca'l rastru de 13 pisaes d'un herbívoru que caminaba a cuatro pates (*[[saurópodo]]*), con pates traseres grandes y redondes, y traseres más pequeñes con forma de media lluna. Nel segundu apréciense 67 buelgues, con 10 rastros de carnívoros con deos llargos, delgaos y uñes afilaes, y 3 rastros d'herbívoros que caminaben a dos pates con deos anchos, curtios y arrondaos, unu posiblemente d'una cría. Nel terceru hai 23 buelgues, 12 d'un herbívoru que caminaba a cuatro pates, les traseres ovalaes y les delantreres con forma de pezuña de caballu o media lluna. Caminaría con un lentu desplazamientu  d'unos 2 km/h. Hai 11 icnitas aisllaes de carnívoros.

## Llugares d'interés

* **Ilesia de Santa Margarita**: nella guarda una pila bautismal románica, un Cristu de delicaes traces filipines y los cuadros que representen el milagru de la Ermita de Santa Cruz (asitiada nel monte a 3 km del pueblu). Llama l'atención el suelu de texa del pórticu.
* **Ermita de la Virxe del Cuetu**.
* **Ermita de la Cruz del Monte**.
* Árboles centenarios (hayas y caxigals).

## Ver tamién
* Conceyos de La Rioxa
* Llocalidaes d'entidá menor de La Rioxa
* La Rioxa (España)

## Bibliografía
* Ernesto Reiner. *Viaje por el Camero Viejo*. Logroño 1984. ISBN 84-398-2054-2
* Dellos Autores. Por los Cameros en los Años Noventa. Logroño 1991. ISBN 84-87209-34-3
* Ángel F. Domínguez Taberneru. 100 años de la Hestoria de Muriu en Cameros (La Rioxa). 1907 - 2007. Logroño 2009. ISBN 978-84-936711-1-2

## Referencies

## Enllaces esternos
Pradillo

**Pradillo** ye un conceyu de la comunidá autónoma de La Rioxa (España).

## Demografía
A 1 de xineru de 2010 la población del conceyu xubía a 68 habitantes, 33 homes y 35 muyeres.

## Historia
Perteneció a los condes de Nieva hasta la desapaición de los señoríos, en 1811. Pradillo formó parte de la provincia de Burgos y más tarde pasó a pertenecer a la provincia de Soria, hasta la creación de la provincia de Logroño el 30 de payares de 1833. La nueva xurisdicción provincial estremar en nueve partíos xudiciales, quedando integráu Pradillo nel de Torrecilla en Cameros.

## Alministración

## Llugares d'interés

### Edificios relixosos
* **Ilesia de San Martín**. Estremar nuna parte barroca y otra parte del sieglu XVIII. Consta de tres naves de dos tramos cubiertes con bóveda d'aresta y lunetos.Interesante retablu barrocu.
* **Ermita de San Miguel**.
* **Ermita de San Jorge**.
* **Ermita de La Virxe del Villar**. Asitiada fora del conceyu de Pradillo.
* **Ermita de San Xuan**.

### Patrimoniu Civil
* **Horreo de Pradillo**. Asitiar xunto a la ilesia parroquial de San Martín, nel so interior atopa la Oficina de Turismu del Camero Nuevo y la sede de l'asociación Altor.

## Bibliografía
* 

## Ver tamién
* Conceyos de La Rioxa
* Llocalidaes d'entidá menor de La Rioxa

## Referencies

## Enllaces esternos
Rabanera

**Rabanera** ye un conceyu de la comunidá autónoma de La Rioxa (España), asitiáu na cuenca del ríu Leza, contorna del Camero Viejo. Ye la llocalidá natal del industrial Manuel Agustín Heredia.

## Demografía
A 1 de xineru de 2010 la población del conceyu xubía a 36 habitantes, 27 homes y 9 muyeres.

## Alministración

## Fíos pernomaos
* **[[Manuel Agustín Heredia|Manuel Agustín Heredia Martínez]]:** Nacíu en Rabanera en mayu de 1786, foi unu de los principales empresarios españoles del sieglu XIX, y el más importante empresariu siderurgico del país. Emigró mozu a Málaga, ónde trabayó de dependiente, hasta qu'en 1808 empezó con negocios comerciales, hasta fundar en 1826 *[[Altos fornos de Marbella|La Concepción]]*, los primeres altos fornos d'España, y la empresa que lu llevaría al ésitu empresarial. Foi senador del reinu. Finó en 1846 en Málaga.

## Lliteratura
* Ernesto Reiner. *Viaje por el Camero Viejo*. Logroño 1984. ISBN 84-398-2054-2
* Dellos Autores. Por los Cameros en los Años Noventa. Logroño 1991. ISBN 84-87209-34-3

## Ver tamién
* Conceyos de La Rioxa
* Llocalidaes d'entidá menor de La Rioxa

## Referencies

## Enllaces esternos
Ribafrecha

**Ribafrecha** ye un conceyu y una llocalidá de la comunidá autónoma de La Rioxa (España).

## Historia
Nel testamentu de la Reina Doña Estefanía, vilba del rei Don García, *el de Nájera*, dona al so fíu Don Sancho, con Viguera, Albelda, Nalda, etc., el pueblu de *Frechuela*, que por proximidá a los otros, ten de ser l'actual Ribafrecha.

Na visita eclesiástica que'l Señor Funes, Obispu de Nájera y Calahorra, faía de les ilesies del so obispáu en 1153 visitando la d'esti pueblu y la de Leza de Río Leza, foi muertu por unos malos clérigos, soterráu nel monesteriu de San Prudencio, onde se-y venera como santu.

En 1478 los vecinos de Clavijo y Lagunilla (pertenecientes al Señoríu de Cameros) baltaron el términu de Ribafrecha (de los *Gómez Manrique*) en represalia a la destrucción de les fortificaciones d'Entrena (Cameros) per parte de los vecinos de Navarrete (Gómez Manrique).

Yera del antiguu partíu de Logroño y de la provincia de Burgos y darréu de la de Soria. Pasó a formar parte de la provincia de Logroño en 1833.

Nos años 60, Ribafrecha tuvo una central llétrica propia, alimentada por aciu la enerxía del ríu Leza.

## Demografía
El conceyu, que tien una superficie de 34,58&nbsp;km², cuenta según el padrón municipal pa  del INE con  habitantes y una densidá de &nbsp;hab./km².

Hasta 1960 denominábase Ribaflecha.

## Economía

### Evolución de la delda viva
El conceutu de delda viva contempla namái les deldes con caxes y bancos relatives a creitos financieros, valores de renta fixa y préstamos o creitos tresferíos a terceros, escluyéndose, poro, la delda comercial.

La delda viva municipal per habitante en 2014 xubía a 642,65 €.

## Patrimoniu

* **Ilesia de San Pedro**. Del sieglu XVI. Foi declarada Bien d'Interés Cultural na categoría de Monumentu el 5 d'ochobre de 1984.

* **Ermita de la Virxe de la Cuesta**. Foi declarada Bien d'Interés Cultural na categoría de Monumentu el 26 d'abril de 1985.

## Fiestes
* **Santa Águeda** y fiesta de **Los Quintos**, el 5 de febreru.
* **Fiestes de Les Reliquies**, el 1 de mayu.
* **San Isidro**, el 15 de mayu.
* **San Pedro**, el 29 de xunu.
* **San Bartolomé**, fiestes patronales, el 24 d'agostu.
* **Belén Viviente**, el 24 d'avientu.

## Bibliografía
* 

## Ver tamién
* Bienes d'Interés Cultural de La Rioxa
* Conceyos de La Rioxa
* Llocalidaes d'entidá menor de La Rioxa

## Referencies

## Enllaces esternos
San Torcuato

**San Torcuato** ye un conceyu y una llocalidá de la comunidá autónoma de La Rioxa (España).

## Historia
Hasta'l sieglu XVI apaez nomáu como *Villaporquera*, n'alusión a la caza de xabalinos.

El santu que la so memoria ye equí remembrada ye Torcuato de Acci, el primeru de los siete varones apostólicos a los que s'atribúi la evanxelización de la Bética nel sieglu I.

## Demografía
El conceyu, que tien una superficie de 10,82&nbsp;km², cuenta según el padrón municipal pa  del INE con  habitantes y una densidá de &nbsp;hab./km².

Nel Censu de 1842 denominábase Santorcuato.

### Población por nucleu
Desglose de población según el Padrón Continuu por Unidá Poblacional del INE.

## Economía

### Evolución de la delda viva
El conceutu de delda viva contempla namái les deldes con caxes y bancos relatives a creitos financieros, valores de renta fixa y préstamos o creitos tresferíos a terceros, escluyéndose, poro, la delda comercial.

La delda viva municipal per habitante en 2014 xubía a 6.450,86 €.

## Patrimoniu

* **Ilesia de San Pablo**. Renacentista, de los sieglos XV y XVI.

## Aeródromu
Puede aportase a él per autopista dende Bilbao (1 hora), Vitoria (25 minutos), Burgos (30 minutos) y Logroño (35 minutos).

La pista ye de 17/35, de tierra compacto y 700 metros de llargor. L'anchor ye de 90 metros y les coordenaes N 42º 28’ 45", W 2º 52’ 18"

### Carauterístiques
* El campu cunta con un depósitu de gasolina ensin plomu de 95 octanos.
* Tien una llixera rimada en sentíu descendente.
* Na cabecera norte hai árboles de cuatro metros d'altor.
* Los tráficos son estándar con xiros a izquierdes y l'altor de tráficu son 150 metros sobre'l nivel del suelu.
* Con vientos llaterales convién entrar con escesu de velocidá, una y bones les encines pueden desventar y faen l'aterrizaxe bien interesante.

## Referencies

## Ver tamién
* Conceyos de La Rioxa
* Llocalidaes d'entidá menor de La Rioxa

## Enllaces esternos
Santa Eulalia Bajera

**Santa Eulalia Bajera** ye un conceyu de la comunidá autónoma de La Rioxa (España).

## Historia
Hai poques referencies históriques alrodiu de Santa Eulalia Bajera yá que mientres munchos años foi aldega d'Herce. Dambes llocalidaes pasaron a depender del monesteriu de les monxes Bernardas nel añu 1246 tres la donación d'Alfonso López de Haro y la so esposa. De resultes esta llocalidá pasó a ser villa onde l'abadesa del monesteriu de les Bernardas nomaba l'alcalde ordinariu.

Hasta la creación de la provincia de Logroño en 1833, Santa Eulalia Bajera perteneció a la de Soria.

## Llugares d'interés

### Edificios y monumentos
* **Ilesia de la Virxe Blanca**. Foi construyida a principios del sieglu XIX sobre una ilesia anterior, al cargu de Manuel Antonio Guillorme, maestru d'obres de Santa Lucía de Ocón.

## Demografía
A 1 de xineru de 2010 la población del conceyu xubía a 134 habitantes, 76 homes y 58 muyeres.

## Alministración

## Fiestes
* '''Santa Cruz''': 3 de mayu. Realízase una comida popular con procesión y misa.
* '''San Isidro Llabrador''': 15 de mayu.

## Ver tamién
* Conceyos de La Rioxa
* Llocalidaes d'entidá menor de La Rioxa

## Referencies

## Enllaces esternos
Santurde de Rioja

**Santurde de Rioja** ye un conceyu español de La Rioxa, asitiáu ente Santo Domingo de la Calzada y Ezcaray, a 55 km de Logroño.

## Demografía
El conceyu, que tien una superficie de 15,43&nbsp;km², cuenta según el padrón municipal pa  del INE con  habitantes y una densidá de &nbsp;hab./km².

## Alministración

## Economía

### Evolución de la delda viva
El conceutu de delda viva contempla namái les deldes con caxes y bancos relatives a creitos financieros, valores de renta fixa y préstamos o creitos tresferíos a terceros, escluyéndose, poro, la delda comercial.

Ente los años 2008 a 2014 esti conceyu nun tuvo delda viva.

## Patrimoniu

* Ilesia de San Andrés
* Torre castiellu de los Condes de Baños
* Ermita de la Virxe de la Cuesta

## Fiestes
* Primer fin de selmana de setiembre: **Fiestes de Gracies y Virxe de la Cuesta**.
* Segundu fin de selmana de setiembre: **Fiestes de la Hermandá**.
* 30 de payares: **San Andrés**.

## Ver tamién
* Bienes d'Interés Cultural de La Rioxa
* Conceyos de La Rioxa
* Llocalidaes d'entidá menor de La Rioxa

## Referencies

## Enllaces esternos
Santurdejo

**Santurdejo** ye un conceyu y una llocalidá de la comunidá autónoma de La Rioxa (España) asitiáu na marxe derecha del ríu Santurdejo, al suroeste de la zona denomada Rioxa Alta. 

El términu municipal llinda al norte col de Santo Domingo de la Calzada, al sur col de Pazuengos, al este col de Manzanares de Rioja y al oeste con Ojacastro.

## Comunicaciones
Pol conceyu pasa la carretera llocal LR-413 con direición a Pazuengos.

Esistió una estación de ferrocarril, qu'atendía'l tránsitu de la llinia de vía estrecha que xunía Haro con Ezcaray. El tren circuló dende'l 9 de xunetu de 1916 hasta'l 16 de xineru de 1964, cuando dexó de circular por falta de rentabilidá. El so trazáu ye agora una vía verde.

## Demografía
Tien una población de .

## Patrimoniu

* **Ilesia de San Xurde**: del sieglu XVIII.

## Fiestes
* **[[23 d'abril]]**: fiesta n'honor de San Xurde, patrón de la ciudá. Con una degustación d'olives, procesión y dances nel so honor.
* Últimu fin de selmana d'agostu: **fiestes de Gracies**, con degustación de pataques con chorizu, vieno y melón.

## Ver tamién
* Conceyos de La Rioxa
* Llocalidaes d'entidá menor de La Rioxa

## Referencies

## Enllaces esternos
Sojuela

**Sojuela** ye un conceyu de La Rioxa (España) asitiáu a 14 km de Logroño que cunta con una población de 201 habitantes (2009). Nesti términu municipal atópase'l Club de Golf de Sojuela o Moncalvillo Green Club.

## Historia
Apaez per primer vegada nuna memoria redactada por García Sánchez II de Navarra na que se dar# en restaurar el monesteriu de Santuyano.

En 1044, García'l de Nájera donó les villes de Medrano y Sojuela al monesteriu de Santuyano de Sojuela, llugar en que se toparon sepultures medievales. Foi una de les siete villes de Campu por privilexu de la reina Estefanía de Nájera.

Años más tarde, mientres el reináu d'Estefanía de Foix, Sojuela convertir nuna de les **Siete villes del campu** xunto con Entrena, Fuenmayor, Fornos de Moncalvillo, Velilla de la Rad, Medrano y Navarrete favoreciéndose del privilexu d'unión y otros derechos.

Hasta 1811 cuando se llevó a cabu l'abolición de los señoríos, perteneció a los marqueses de Villacampa. Formó parte de la provincia de Burgos y más tarde a la de Soria hasta la creación de la Provincia de Logroño el 30 de payares de 1833.

## Demografía
A 1 de xineru de 2010 la población del conceyu xubía a 227 habitantes, 132 homes y 95 muyeres. Sojuela tres la construcción del **campu de golf**, consiguió parar l'éxodu demográficu y tuvo un gran aumentu demográficu. Amás esto supunxo la llegada de families nueves al conceyu, y por tanto numberosos neños, que frenen l'avieyamientu de la población.

## Alministración

## Llugares d'interés

### Edificios y monumentos
* **Ilesia parroquial de Santa María del Pópulo**, de sillería del sieglu XVI; consta d'una nave con coru altu a los pies. La torre de tres cuerpos foi realizada a partir de 1650 pol canteru Jacinto de Lloreo.

### Museos
* **Casa de la Nieve de Moncalvillo**. Ye un centru d'interpretación alrodiu de les neveres de la Sierra de Moncalvillo.

### Parques y xardinos
* **Balsa de Sojuela**.
* **Fonte de María Albelda**.
* **[[Sierra de Moncalvillo]]**.

## Fiestes
* L'últimu fin de selmana de xineru celebra la Cola Neveres de Sojuela. Esti actu empecipiar en 2007.
* Segundu sábadu de mayu: Fiestes de la Virxe.
* Postreru d'agostu: San Judas Tadeo.

## Economía
La economía de Sojuela basar na agricultura y la ganadería. La construcción del campu de golf a partir del añu 2003 supunxo un impulsu nel so desenvolvimientu económicu.

Sojuela ye unu de los conceyos pertenecientes a la Denominación d'orixe calificada Rioja. Magar nun cuntar con bodegues inscrites na denominación, tien una superficie total llantada de 122,49 ha de les cualos 93,91 tán dedicaes al cultivu de la uva tinta y 28,58 d'uva blanca.

## Ver tamién
* Conceyos de La Rioxa
* Llocalidaes d'entidá menor de La Rioxa

## Referencies

## Enllaces esternos
Torre en Cameros

**Torre en Cameros** ye un conceyu de la comunidá autónoma de La Rioxa (España), asitiáu na cuenca del ríu Leza, contorna del Camero Viejo.

## Historia
La primer apaición de la llocalidá en documentos históricos data de 1366. Esi añu, Enrique II de Trastámara apurrió al caballeru Juan Martínez de Arellano dellos pueblos, ente los que s'atopaba Torre, como agradecimientu al sofitu ufiertáu nel enfrentamientu contra Pedru I el Cruel. Dichos conceyos constituyeron darréu'l Señoríu de Cameros.

Perteneció a les provincies de Burgos y Soria hasta la creación en 1833 de la provincia de Logroño.

Ye'l llugar de nacencia de Clara de la Concepción Sánchez (**Torre en Cameros**, 14 d'abril de 1902 - Soria, 22 de xineru de 1973) declarada Venerable pol Papa Francisco el 3 d'abril de 2014.

## Xeografía
Hasta 2006 el conceyu rioxanu nun cuntaba con enerxía llétrica. Sicasí sigue siendo l'únicu conceyu de La Rioxa ensin llume nes cais.

Anguaño la economía de Torre sofitar na ganadería intensiva.

Dientro del Camero Viejo, ye de los pocos pueblos que cunten con una superficie forestal respetable. Dos montes arrodien a Torre: pela zona de Muriu en Cameros (el más estensu, de fayes y carbayos y tamién xardones de gran porte), y de San Román. El primeru d'ellos ye travesáu pela angosta carretera d'accesu; ente que'l segundu ye enfusáu per un antiguu camín comercial escontra San Román.

## Demografía
El conceyu, que tien una superficie de 11,64&nbsp;km², cuenta según el padrón municipal pa  del INE con  habitantes y una densidá de &nbsp;hab./km².

## Alministración

## Economía

### Evolución de la delda viva
El conceutu de delda viva contempla namái les deldes con caxes y bancos relatives a creitos financieros, valores de renta fixa y préstamos o creitos tresferíos a terceros, escluyéndose, poro, la delda comercial.

Ente los años 2008 a 2014 esti conceyu nun tuvo delda viva.

## Llugares d'interés

***Ilesia de [[Martín de Tours|San Martín]]**. Data del sieglu XVII. Ta construyida en mampostería y sillarejo, y consta d'una torre de planta cuadrangular de tres cuerpos con remate piramidal. Dende va años nun s'utilizaba pal cultu hasta que, a mediaos de 2008, remataron les obres de rehabilitación. El 13 de xunetu d'esi añu (aprovechando la festividá de San Cristóbal) tuvo llugar la so reapertura, con una misa celebrada pol obispu Omeya. 
 
***Ermita del Bon Sucesu**. Anguaño tópase reparada parcialmente.
*Acebo de gran porte nel camín a Cerroyera.

## Ver tamién
* Conceyos de La Rioxa
* Llocalidaes d'entidá menor de La Rioxa

## Bibliografía
*Ernesto Reiner. *Viaje por el Camero Viejo*. Logroño 1984. ISBN 84-398-2054-2 
*Dellos Autores. Por los Cameros en los Años Noventa. Logroño 1991. ISBN 84-87209-34-3

## Referencies

## Enllaces esternos
Tudelilla

**Tudelilla** ye un conceyu español perteneciente a la comunidá autónoma de La Rioxa.

La comunicación del conceyu fai vía carretera. Tien trés entraes, pel norte comunica cola nacional N-232. Les otres dos comuniquen cola LR-123 que lleva a Arnedo. 

Tien unes precipitaciones añales de 400 mm. Datu sacáu de la Comunidá Autónoma de La Rioxa, tamién de la mesma fonte comprobemos que ye un conceyu con ciertu riesgu a nubes puntuales que depositen gran cantidá de llitros en poco tiempu. Tien un riesgu baxo de nevaes, ente 3 y 12 díes de nieve al añu. 

El conceyu nun cunta con nenguna rede hidrográfica natural. Pero cunta con un banzáu de 17&nbsp;000&nbsp;m³ qu'evita la escasez d'agua pel hibiernu. Cuenta con una EDAR pal saneamientu d'agua residencial.

Tien una temperatura medio añal de 13&nbsp;°C.

## Demografía
El conceyu, que tien una superficie de 19,06&nbsp;km², cuenta según el padrón municipal pa  del INE con  habitantes y una densidá de &nbsp;hab./km². **Tudelilla** como tantos otros conceyos rioxanos, sufrió un continuu éxodu demográficu dende mediaos de los años 60. El descensu foi siguíu y ensin mires de parar, hasta que nos últimos años gracies a polítiques municipales y a la instalación de families nueves nel conceyu esti enclín ta camudando.

## Economía

### Evolución de la delda viva
El conceutu de delda viva contempla namái les deldes con caxes y bancos relatives a creitos financieros, valores de renta fixa y préstamos o creitos tresferíos a terceros, escluyéndose, poro, la delda comercial.

La delda viva municipal per habitante en 2014 xubía a 131,76&nbsp;€.

## Ver tamién
* Conceyos de La Rioxa
* Llocalidaes d'entidá menor de La Rioxa
* La Rioxa (España)

## Referencies

## Enllaces esternos
Valdemadera

**Valdemadera** ye un conceyu de la comunidá autónoma de La Rioxa (España).

## Demografía
Con tan solo 9 habitantes censaos nel 2007, Valdemadera ye'l segundu conceyu con menos habitantes d'España, tres la toledana llocalidá d'Illán de Vacas (6 habitantes en 2007) y empatada cola tamién rioxana Villarroya y la burgalesa Jaramillo Quemado. Tien un frontón y una elegante casa rural. Con una asociación d'amigos en construcción. Ye bien natural y tranquil amás vas poder faer rutes pola contorna,escuchar los xuxurios de los páxaros y la tranquilidá de too la paraxa y la so contorna acoyéndote col frescor de les sos tierres.

El conceyu, que tien una superficie de 13,93&nbsp;km², cuenta según el padrón municipal pa  del INE con  habitantes y una densidá de &nbsp;hab./km².

## Historia
Valdemadera pertenecía a la Tierra d'Aguilar que col nome de Partíu de Enciso formaba parte de la Intendencia de Soria, na rexón española de Castiella la Vieya, güei comunidá autónomes de Castiella y Llión.

Dempués de 1833 cola nueva división provincial proyeutada por Javier de Burgos, Valdemadera dexa de pertenecer a les tierres de Castiella la Vieya y la xurisdicción de Soria pa incluyise na provincia de Logroño y per ende güei día a La Rioxa.

### Evolución de la delda viva
El conceutu de delda viva contempla namái les deldes con caxes y bancos relatives a creitos financieros, valores de renta fixa y préstamos o creitos tresferíos a terceros, escluyéndose, poro, la delda comercial.

Ente los años 2008 a 2014 esti conceyu nun tuvo delda viva.

## Patrimoniu

* **Ilesia de la Concepción**.
* **Ermita de San Pelayo**.

## Ver tamién
* Conceyos de La Rioxa
* La Rioxa (España)

## Referencies

## Enllaces esternos
Ventrosa

**Ventrosa** ye un conceyu perteneciente a les 7 Villes, enclaváu na contorna del Altu Najerilla de la comunidá autónoma de La Rioxa (España) asitiáu na sierra, na cuenca del ríu Najerilla.

## Historia
Nel añu 927 apaez Ventrosa, cola denominación de "Bendosa" , nel Votu de Fernán González, acomuñada a Canales de la Sierra. 

En 1366 foi incluyida ente les llocalidaes del Señoríu de Cameros, que sería vencíu por Enrique II de Trastámara a Juan Ramírez de Arellano pol so sofitu na llucha contra Pedru I el Cruel.

Tres la desapaición de los señoríos, en 1811, convertir en villa exenta de la provincia de Soria, hasta la creación de la provincia de Logroño el 30 de payares de 1833.

## Demografía
La población del conceyu ye de .

## Alministración

## Personaxes pernomaos
Fíu pernomáu de la villa foi don Pedro Sáenz Gil, distinguíu militar del sieglu XIX, asistente del xeneral Prim, que destacó pola so valerosu actuación na campaña d'África de 1860, especialmente na conquista de Tetuán y na batalla de Castillejos.

## Ver tamién
* Conceyos de La Rioxa
* Llocalidaes d'entidá menor de La Rioxa

## Referencies

## Enllaces esternos
Villalba de Rioja

**Villalba de Rioja** ye una llocalidá y un conceyu de la comunidá autónoma de La Rioxa (España), na fastera sur de los montes Obarenes. Parte coles provincies d'Álava y de Burgos. Falta de Haro 5 km pola LR-401 y tamién s'atopa na redolada de Miranda de Ebro, ciudá de la que la dixebren escasos quilómetros per un camín de monte.

Pol conceyu trascurre el regueru Esperamalo tributariu del ríu Ebro.

## Llugares d'interés

### Edificios y monumentos

#### Ilesia de San Pelayo
Del sieglu XVI.

#### Ermita de la Virxe de los Remedios

#### Casa Palaciu de los Ruiz del Castiellu
Conocida na documentación familiar como "Traspalacio" al tar 130 m. al este de la casa matriz. Na parte más antigua (bodeguilla) de Traspalacio nació Don Pedro del Castillo en 1521 que más tarde fundara la ciudá arxentina de Mendoza nel añu 1561.

#### Casa Palaciu de Cirac
Casa Palaciu que nel so día perteneció a les nobles families de los condes de Cirac y a los condes de Castiellu Fiel.

### Otros llugares d'interés

#### Monumentu en memoria d'Álvaro Fernández

Esiste un monumentu llevantáu a la memoria del mallográu ciclista Álvaro Fernández. Nél puédense lleer unos versos de María Piedad Mendizábal:
"*Si dalgún día estimáis de pasiar pol mio Rioja...*"

#### Rollu
El rollu ta asitiáu na plaza Ciudá de Mendoza.

#### Coto de caza
Nel cotu de caza de Villalba de Rioja puede atopase ensame d'especies. Prauticar la caza del falpayar, la perdiz, el coneyu, la llebre, la malbiz, el palombu. Al respective de la caza mayor destaca la caza del xabalín y la caza del corzu.

## Demografía
El conceyu, que tien una superficie de 8,96&nbsp;km², cuenta según el padrón municipal pa  del INE con  habitantes y una densidá de &nbsp;hab./km².

Hasta 1910 denominábase Villalba.

## Alministración

## Economía

### Evolución de la delda viva
El conceutu de delda viva contempla namái les deldes con caxes y bancos relatives a creitos financieros, valores de renta fixa y préstamos o creitos tresferíos a terceros, escluyéndose, poro, la delda comercial.

La delda viva municipal per habitante en 2014 xubía a 1.586,77 €.

## Fiestes llocales
* 26 y 27 de xunu, fiestes patronales n'honor a San Pelayo. Aprovechando la coincidencia coles fiestes de Haro, tamién participen na Batalla del Vinu. Dempués de la Batalla del Vinu xintar en Valtracones, y ponse camín de Haro.
* Domingu siguiente a la patrona de Haro La Nuesa Señora de la Vega (8 de setiembre), honrar a la patrona Nuesa Señora la Virxe de los Remedios.

* **Actividaes d'ociu**
** La caza (tanto mayor como menor).
** El pueblu ye unu de los puntos d'entamu pal ascensu a la Cruz de Mutriku.

## Persones pernomaes
* Pedro del Castillo

## Ver tamién
* Conceyos de La Rioxa

## Referencies

## Enllaces esternos
Villalobar de Rioja

**Villalobar de Rioja** ye un conceyu de la Comunidá Autónoma de La Rioxa (España), de non más de 100 habitantes. Atopar nuna llocalización privilexada ente Santo Domingo de la Calzada y Haro.

## Etimoloxía
N'apariencia, Villalobar podría tar rellacionáu con “llobu”, pero gracies a la documentación medieval (*Alfovare*, *Villa Lhovar*, *Bilafavar*) sábese que'l nome ye un híbridu del llatín y árabe, nel que puede reconocese la formación *villa + ar*, *al-hawr* ("la llamera").

## Historia
Nel so términu municipal atópense muertes de l'antigua calzada romana que xunía Tricio y Briviesca. Los romanos llamaron a la villa Alfovare. Apaez como Villafavar nun documentu del añu 1120. Hasta 23 d'avientu de 1804 foi una aldega perteneciente a Santo Domingo de la Calzada, añu en que'l rei Carlos IV d'España concedió-y el títulu de villa independiente.

## Xeografía
Allúgase en redol al valle del Oja.
Predominen les actividaes primaries, principalmente l'agricultura de secanu, col cultivu de trigu, cebada, pataca, remolacha y hortolices.

## Demografía
El conceyu, que tien una superficie de 10,94&nbsp;km², cuenta según el padrón municipal pa  del INE con  habitantes y una densidá de &nbsp;hab./km².

Hasta'l censu de 1910 denominábase Villalobar.

## Economía

### Evolución de la delda viva
El conceutu de delda viva contempla namái les deldes con caxes y bancos relatives a creitos financieros, valores de renta fixa y préstamos o creitos tresferíos a terceros, escluyéndose, poro, la delda comercial.

La delda viva municipal per habitante en 2014 xubía a 0 €.

## Monumentos d'interés

* Ilesia parroquial de l'Asunción, asitiada a lo cimero de la llocalidá. Data de finales del sieglu XII y principios del sieglu XIII. La portada ta acovecida por una antoxana que la protexe de la erosión. Consta de cuatro arquivoltes de mediu puntu con baquetones y moldures que fuelguen sobre pilastres y columnes toraes.
* Torrexón del sieglu XII, construyíu en piedra sillar. Tien planta cuadrada y consta d'un suétanu o bodega, planta baxa y tres pisos sobre vigues de madera. L'interior de la torre foi modificáu.
* Casona de los Bustamantes. Palacete solariego de principios del sieglu XVII, con piedra de sillería y escudo de la familia Bustamante, consideráu patrimoniu artísticu y apocayá convertíu nun hotel de luxu, con decoraos pintaos a mano y salones de distinta temática cultural.
* Cases solariegas blasonadas.

## Fiestes y tradiciones
* 16 d'abril: Santu Toribio de Llébana. 
* 25 d'agostu: Fiestes de Gracies. Procesión con San Peregrín.

## Turismu
* Paseo poles Choperas del ríu Oja hasta Santo Domingo de la Calzada.

## Ver tamién
* Conceyos de La Rioxa
* La Rioxa (España)

## Referencies

## Enllaces esternos
Villar de Torre

**Villar de Torre** ye un conceyu de la comunidá autónoma de La Rioxa (España).

## Historia
La primer cita documental pertenez al añu 943 cuando'l rei García Sánchez I de Pamplona y la so segunda esposa, Teresa Ramírez, someten la villa de Villar de Torre al monesteriu de San Millán de la Cogolla.

Tres la desapaición de los señoríos, en 1811, convertir en villa de la provincia de Burgos, hasta la creación de la provincia de Logroño el 30 de payares de 1833.

## Demografía
La población del conceyu ye de .

## Patrimoniu

* **Ilesia de La nuesa Señora de l'Asunción**. Del sieglu XVI.

## Personaxes pernomaos
* **[[Diego de Villar]]** (? - primavera de 1215): Destacáu ciruxanu medieval. Foi médicu de cámara d'Alfonsu VIII.

## Bibliografía
* 

## Ver tamién
* Conceyos de La Rioxa
* Llocalidaes d'entidá menor de La Rioxa

## Referencies

## Enllaces esternos