Guaraní correntino

El **guaraní correntino** (*Taragüí ñe'ẽ*) (tamién mentáu delles vegaes como **guaraní arxentín**) ye'l dialeutu del idioma guaraní faláu na Provincia de Corrientes y por delles persones del Este de la Provincia de Chaco (xeneralmente descendientes de correntinos), Arxentina. Nesta provincia, dichu idioma ye cooficial xunto al idioma español dende 2004. Ye bien similar al guaraní faláu en Paraguái.

Esta variedá, ye falada por mestizos y criollos, non indíxenes de les zones rural y urbanu nuna manera coloquial, lo que torga una estimación exacta del so númberu de falantes que puede bazcuyar ente 100.000 y 1 millón.

## Historia
Escontra fines del sieglu XVI, los colonizadores españoles atoparon na actual Corrientes a les tribus Paraná-guaraníes y chandules-guaraníes. Nel centru y sur de la provincia habitaben los kaingáng. Corrientes foi concebida y fundada en 1588, dende Asunción del Paraguay por aproximao 150 soldaos, con ganáu doméstico y equín. Ellí procuróse la evanxelización de los aboríxenes, cola consiguiente aculturación y mestizaje.

Al igual que n'Asunción, la superioridá numbérica de los indíxenes, obligó a los españoles y criollos, a aprender la llingua guaraní. Provocando de resultes un altu monollingüismu guaraní, billingüismu amenorgáu a les clases sociales altes y baxu monollingüismu español. Ente los sieglos XVII y XVIII establécense les Misiones xesuites guaraníes. Ellí'l guaraní adquierió estatus lliterariu, al publicar el vocabulariu y gramática de Ruiz de Montoya. A principios del sieglu XIX, pola espulsión de los xesuites, el guaraní misioneru escastóse, ensin poder comprobase la so influencia nel actual guaraní correntino o paraguayu. El Rei Carlos III d'España nel sieglu XVII, prohibió por Cédula Real, falar les llingües indíxenes nes colonies.

Escontra los sieglos XIX y XX, el guaraní correntino convertir en llingua rexonal. Na actualidá, ye falada mayormente na zona rural, onde la influencia de la escuela ye menor, y ye utilizada por falantes billingües.

## Usu y semeyances col guaraní paraguayu
El guaraní correntino ye consideráu una variedá del "guaraní criollu", faláu pola población mestiza (descendientes d'españoles ya indíxenes). Esta variedá foise alloñando de la utilizada polos indíxenes non asimilaos pola conquista.

Según Dietrich (2002), el guaraní correntino ye un idioma independiente, que se formó a fines del sieglu XVIII; polo que puede ser consideráu un dialeutu del guaraní criollu, y non una variante del guaraní paraguayu. Anque les semeyances son munches, el guaraní correntino utiliza con mayor frecuencia hispanismos pa referise a colores, numberales, allugamientu espacial y parentescos. Amás, ye d'usu rural qu'urbanu, y con fenómenos más marcaos pola situación de contautu intensivu cola llingua dominante. Otres diferencies esisten nel usu del vocabulariu y nes pronunciaciones (por casu: Nendivéi por Nendive, Escolga por Pe'ê, Miri por Michi) pola dinámica de la fonética.

El Doctor en Llingüística L. Cerno identificó dos variedaes, el guaraní entemecíu» (similar al yopará paraguayu) y el guaraní zarráu». El primeru ye utilizáu por falantes billingües y escolarizáu, y el segundu por falantes monollingües escasamente escolarizaos. Tampoco esiste una norma culta respectu del guaraní correntino.

## Ver tamién
* Billingüismu

## Referencies

## Bibliografía
* Gandulfo, Carolina. *“Entiendo pero nun falo. El guaraní acorrentinado nuna escuela rural: usos y significaciones”*., Editorial Antropofaxa, Buenos Aires, 2007.
* Cerno, Leonardo. *[http://etnolinguistica.wdfiles.com/local--files/issue:vol2n3/cadernos_vol2_n3.pdf "Evidencies de diferenciación dialeutal del guaraní correntino"]*. Cadernos d'Etnollingüística, 2010.
* Cerno, Leonardo. *[http://www.peterlang.com/download/extract/75486/extract_264445.pdf "El Guaraní correntino. Fonoloxía, gramática, testos"] *. Peter Lang Edition.
* Gimeno, C. ''Guaraní de Corrientes, Capítulu 1

## Enllaces esternos
* 
* 
*