open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Alfeno Varo

**Alfeno Varo** (en llatín, *Publius Alfenus Varus*) foi un xurista y escritor de l'Antigua Roma que vivió nel sieglu I e.C.

## Vida
Alfeno Varo (que'l so praenomen podría ser Publio) foi un pupilu de Servio Sulpicio Ablondu y l'únicu discípulu de Servio del qu'esisten estractos nel *[[Digesto|Pandects]]*. Desconozse tou sobre él, con esceición d'una historia caltenida por escolios de Helenio Acrón, nes sos notes a les *Sátires* de Horacio. Ellí, dizse que probablemente ye nativu de Cremona, onde él exercía l'oficiu de peluqueru o de reparador de zapatos, y que llegó a Roma pa convertise n'alumnu de Servio, algamó a llograr un consuláu y foi honráu con un funeral públicu.

Pomponiu señala tamién que Varo algamó'l consuláu, pero esto nun ye prueba que'l restu de la historia del escoliasta seya verdá. El *Publius Alfenus Varus* que foi cónsul en 2 difícilmente puede ser l'alumnu de Servio, y conxetúrase que pudo ser el fíu del xurista. 

## Obra
Hai 54 fragmentos nel *Pandectas* de los 40 llibros del Digesto de Alfeno, pero conxetúrase qu'Alfeno pue actuar namái como l'editor d'una obra de Servio. Esprender de los fragmentos qu'Alfeno que taba familiarizáu cola llingua griega, y estos fragmentos amuesen qu'escribió nun estilu puru y diáfano. Un pasaxe qu'apaez nes *Pandectas* amuesa qu'él nun yera un estrañu pa los filósofos. Según Aulo Gelio, Alfeno taba interesáu na antigüedá, y Gelio cita un pasaxe del llibru XXXIV del so Compendiu nel qu'Alfeno menta los términos d'un tratáu ente romanos y cartaxineses. Alfeno foi citáu de cutiu por xuristes posteriores.

## Referencies
Publio Terencio Varrón Atacino

**Publio Terencio Varrón Atacino** o **Publio Terencio Varrón de Átace**, en llatín orixinal **Publius Terentius Varro Atacinus** (Átace, 82-36 e.C.), poeta neotérico romanu.

Nació en Átace, esto ye, nel valle del ríu Atax (agora conocíu como Aude), na Galia Narbonense, polo cual suélse-y considerar el primer poeta llatín de allende los Alpes. Empezó la so carrera componiendo dos obres al estilu tradicional, con marcada influencia del épicu Ennio: *Bellum sequanicum* (sobre les fazañes de Xuliu César nes Galies el 58 e.C.) y *Saturae* o sátires. A partir del añu 45 e.C. empezó a estudiar la llingua griega y pasó a formar parte del círculu de los *poetae novi* o *neoteroi*, una vegada que tuvo accesu a los testos helenísticos. So esti calquier escribió testos influyíos por modelos griegos (*Chorographia*, poema xeográficu; *Epimenis* y *Elegiae* dedicaes a la so namorada Leucadia) según una versión llibre de la epopeya d'Apolonio de Rodes o Rodio, *Argonautae*, cola qu'adquirió cierta notoriedá, si hemos de xulgar pol gran númberu de cites d'esti testu que nos fueron calteníes y pol aponderamientu de Quintilianu. Ye ciertu que nes descripciones de la naturaleza supera al so modelu. Probablemente Valerio Flacu inspiróse al empar en Apolonio y Varrón Atacino pa componer el so posterior poema sobre la mesma tema.

## Referencies

## Enllaces esternos
Ángel Custodio Vega

**Ángel Custodio Vega**  foi un escritor, humanista y flaire agustino español, editor de les obres de frai Luis de León y otros escritores ascéticos y místicos.

## Biografía
Foi monxu del Real Monesteriu de San Lorenzo de El Escorial y rector del Real Colexu Universitariu de María Cristina, según académicu de númberu de Real Academia de la Historia dende'l 13 d'avientu de 1949. Compiló el catálogu de la llibrería d'Enrique Flórez. En 1930 realizó la edición crítica del testu llatín de les *Confesiones* de San Agustín y traducir al español; xunió dambes obres n'edición billingüe en 1946, que foi bien reimpresa. Dende 1930 dedicárase preferentemente al estudiu de la Patroloxía española, anque esi llabor foi atayada pola Guerra Civil; retomar cuando esta concluyó y tradució en versu delles obres d'Aurelio Prudencio y poemes llatinos de frai Luis de León. D'esti postreru realizó amás la edición crítica de les sos *Poesíes* (Madrid: Biblioteca d'Autores Españoles, 1955). Tuvo un gran papel, xunto a los padres Félix García y Victorino Capánaga, n'animar a un grupu de flaires del so orde a entamar la traducción completa de les obres de San Agustín pa la Editorial Católica. Per otra parte escribió numberosos artículos y monografíes pa la revista *La Ciudá de Dios* y estudió la obra de Santa Teresa de Xesús.

## Obres
**La poesía de [[Santa Teresa de Xesús]]: les sos fontes y raices* (1970). 
**De la Santa Ilesia Apostólica de Eliberri-Granada. Contién los escritos de Gregorio Béticu y d'otros santos prelaos y fieles de la mesma, con dellos documentos importantes, trescritos pol M. R. P. Fray Ángel Custodio Vega. Madrid, 1957, 2 vols.
**La "España Sagrada" y los Agustinos na Real Academia de la Historia: discursu lleíu'l día 11 de xunu de 1950, na so receición pública por Angel Custodio Vega y contestación d'Agustín González de Amezúa*, Madrid: Real Academia de la Historia, 1950. 
*Frai [[Luis de León]], *Poesíes: Poesíes orixinales; Traducción de les Églogues de Virgilio; Traducción de Cantar de Salomón; edición, introducción y notes del padre Ángel Custodio Vega. 1978.
**Cumes místicos. Fray Luis de León y San [[Xuan de la Cruz]]. Alcuentros y coincidencies*. Madrid, [1963] 
**Los manuscritos de Fray Luis de León que se caltienen na Biblioteca de l'Academia de la Historia* Madrid: Imprenta y Editorial Maestre, 1953.
*San Leandro, arzobispu de Sevilla, *S. Leandri Hispalensis De institutione virginum et contemptu mundi nova recensio cum decem capitulis ineditis* edidit et prolegomenis instruxit P. Angelus C. Vega. [Madrid]: typis Augustinianis Monasterii Escurialensis, 1948. 
**Una obra inédita de [[Tajón de Zaragoza]]*. [Segovia], 1943
**Quorumdam veterum commentariorum in Cantica Canticorum antiqua versio Llatina*. Nunc primum edita a P. A. C. Vega. [El Escorial:] Typis Augustinianis Monasterii Escurialensis, 1934. 

## Referencies

## Enllaces esternos
José Mariano da Conceição Vellozo

**José Mariano da Conceição Vellozo**  foi un relixosu y botánicu brasilanu que catalogó perabondoses plantes como por ex.: *[[Anadenanthera colubrina]]* Vell. en *Florae Fluminensis* 1825-27; 1831.Amás fixo lo propio con especímenes animales y minerales; que fueron insumos pa la so obra posterior *"Florae Fluminensis"*, escrita ente 1825 y 1831. Esti testu, encamentáu pol virréi Luís de Vasconcelos y Sousa, foi bien emponderáu por él, na mesma dómina qu'unvió enormes cantidaes de especímenes de flora y fauna al "Real Museu y Jardim Botânico da Ajuda" (güei Xardín Botánicu de l'Ayuda, en Lisboa.

Nació en São José del Rei, Tiradentes, Estáu de Minas Gerais y finó en Rio de Janeiro.

Primu de Joaquim José da Silva Xavier (1746-1792), José Mariano yera fíu de José Vellozo da Câmara y de Rita de Jesus Xavier.

Em 1761 ye consagráu hermanu franciscanu nel Conventu de São Boaventura, en Macacú, y depués ordenáu sacerdote nel Conventu de Santu Antônio, en Rio de Janeiro, onde estudia Filosofía y Teologia. Ye nomáu predicador en 1768; y en 1771 ye docente de Xeometría nel Conventu de São Paulo.

La so pasión pola flora, fai que tresforme'l so claustru nun muséu yerbariu, cultivando asina la so dedicación polos estudios botánicos. Maxistráu en Retórica nel Conventu de São Paulo, y llicenciáu en Historia natural nel Conventu de Santu Antônio; viaxa en 1790 a Lisboa, y ye cuando empieza a clasificar especies de la flora y de la fauna, cuando trabaya nel "Real Museu y Jardim da Ajuda" y na "Academia Real das Ciências de Lisboa". La so célebre obra *"Florae Fluminensis"* escribir nesti periodu y, darréu, en 1799, ye encargáu Direutor de la "Oficina Tipográfica, Tipoplástica y Calcográfica do Arcu do Cego".

Torna a Brasil en 1808, morando en Rio de Janeiro, cuando parte la familia real, qu'asocede depués de les invasiones franceses.

Muerre de hidropesía, ente los díes 13 a 14 de xunetu de 1811, nel Conventu de Santu Antônio, en Rio de Janeiro.

La so biblioteca personal, con manuscritos y documentos, foi graciosamente vencida a la "Real Biblioteca do Rio de Janeiro", más tarde rebautizada como "Biblioteca Nacional de Brasil".

## Obra
* *Plantarum Cryptogamicarum Britanniae Lusitanorum Botanicorum*. 1800
* *Florae Fluminensis*. 1825-27; 1831, obra principal
* *O Fazendeiro do Brasil*. 1798-1806

Pródigu n'identificar y clasificar: en IPNI tópense 2.775 rexistros.

## Referencies
* Carauta, J. P. P. *El Testu de Flora Fliminensis de Vellozo y La so Efectiva Fecha de Publicación* Taxon, Vol. 22, Nᵘ2/3, mayu de 1973, páxs. 281-284
* 
## Referencies

## Enllaces esternos
* Biografía de José Mariano da Conceição Veloso
Vicente de Lerins

**Vicente de Lerins**, **Lérins** o **Leríns** (†450). Monxu galorromano, santu y Padre de la Ilesia. Desconozse'l so llugar de nacencia, y les noticies sobre la so vida resumir en que, tres una esistencia mundana, ingresó nel monesteriu de Lerins, cerca de Marsella, onde morrió enantes de 450. El so escritu más famosu ye la *Commonitorium* (434), tratáu teolóxicu robláu col seudónimu de *Peregrinus*. Nesti tratáu desenvuelve les regles principales qu'hai de siguir un cristianu pa estremar el conteníu doctrinal del cristianismu orixinal del plantegáu poles herejíes. Utiliza un llinguaxe bien paecíu al del semipelagianismo, y enfréntase a les formulaciones básiques de la teoloxía de san Agustín d'Hipona, considerándoles novedoses y contraries a la que considera primer norma de la fe: creer *quod semper, quod allugue, quod ab ómnibus* ('solo y tou cuanto foi creíu siempres, por toos y perdayuri').

En delles ocasiones esti santu foi identificáu con Mario Mercátor, pol conteníu semipelagiano de la so teoloxía. Ello ye que considérase que Vicente ye l'autor contra'l que Prósperu, amigu de san Agustín, dirixó los sos *Responsiones ad capitula objectionum Vincentianarum*.

El so fiesta celebra'l 24 de mayu.

## Referencies

## Enllaces esternos
Vigilio de Tapso

**Vigilio**, obispu de Tapso (Túnez), en llatín orixinal *Vigilius Tapsensis* (Primer metá del sieglu VI) escritor eclesiásticu.

## Biografía
Bien pocu conozse sobre él, casi solamente que foi l'únicu obispu conocíu de Tapso, en Túnez (l'actual Ras Dimas, ciudá portuaria cerca de Bekalta). Nació probablemente nel postreru terciu del sieglu V d. C. Seique sía'l *Vigilius Tapsitanus* citáu con otros pol rei vándalu Hunerico en Cartago el 1 de febreru de 484 pa faer una declaración de la so fe, y quiciabes coles mesmes col *Vigilius Tapsensis* qu'escribió tres llibros contra'l eutiquianismu. Paez probable que'l primeru, tres la so visita a Cartago, fora desterráu o destituyíu al igual qu'otros obispos católicos non arrianos, polo cual, según sabemos por Teodulfo de Orléans (*De Spiritu Sancto*) y Eneas de París (*Adversus Graæcos*), compondría les sos obres contra Eutiques en Constantinopla. Si fuera'l Vigilio a quien Celso dirixó'l so *De Xudaica incredulitate* sería de primeres un monxu que foi alzáu desmenu al episcopáu pa evitar discutinios en tiempos revueltos como los d'entós, cuando los obispos católicos corríen peligru de muerte. Sía como fora, los sos escritos nun contienen alusión biográfica dalguna que dexe estenar estes duldes. 

Caltener al so nome una coleición de opúsculos teolóxicos en llatín contra diversos aspeutos de la herexía arriana, accesible nel tomu LXII de la *[[Patrologia Latina]]* de Migne. Pero ye bien difícil determinar con seguridad si estes obres, individualmente o en xunto, son sos, non yá pol ensame de persones llamaes como él, sinón porque apaecieron con frecuencia en coleiciones d'obres d'otros munchos autores, ente ellos Atanasio o'l so homónimu Vigilio, obispu de Trento. 

## Obres
**Contra Arianos Dialogus*
**Contra Arianos Dialogus Probo Judice Interlocutoribus*
**Contra Eutychetem Libri Quinqe*
**Contra Felicianum Et Arianum De Unitate Trinitatis Optatum Liber*
**Contra Marivadum Arianum Diaconum Libri Trés*
**Contra Palladium Arianum Libri Duo*
**De Trinitate Libri Duodecim*
**Contra Felicianum Et Arianum De Unitate De Trinitate Libri Duodecim*.

## Referencies

## Enllaces esternos
*Biobibliografía de Vigilio de Tapso
*Obres completes de Vigilius Tapsensis en llatín
Vigilio de Trento

**Vigilio de Trento** (*Vigilius Tridentinus*) (Roma, 355 - Val Rendena, 405) foi un eclesiásticu romanu, evanxelizador del valle del Adigio y tercer obispu de Trento que sufrió martiriu nel segundu consuláu del xeneral Estilicón. Ye veneráu como santu por diverses confesiones cristianes.

## Biografía
Yera fíu de Maxencia, y hermanu de Claudiano y Magoriano, que tamién fueron canonizaos. Colos sos padres coló de Roma a Trento, y estudió teoloxía y filosofía n'Atenes, onde conoció a Juan Crisóstomo. Foi otra vegada a Roma y volvió a Trento escontra'l 380, onde foi escoyíu obispu en 385, a instancia de los obispos Valeriano de Aquileia y Ambrosio de Milán.

Foi misioneru y predicó a la rexón del Trentín y el valle del Adigio, hasta'l llagu de Garda, y foi construyendo numberoses ilesies. Unvió a Val di Non y Val di Sole los misioneros Sisinio, Martiriu y Alejandro, que fueron martirizaos el 29 de mayu de 397 en Sanzeno, y n'honor de los cualos Vigilio escribió *De Martyrio SS. Sisinnii, Martyrii et Alexandri*, en dos cartes, una empobinada a Simpliciano, obispu de Milán, y otra a Juan, obispu de Constantinopla. Tamién dirixó a Genadio un tratáu tituláu *Gesta sui temporis apud barbaros martyrum*. 

Mientres predicaba acompañáu de dellos presbíteros, llegó a Val Rendena y celebró la misa; entós llanzó al ríu Sarca una estatua del dios Saturnu, lo que desamarró la roxura de los paganos, que lo atacaron y matar, según la lleenda, a palos. Dellos historiadores piensen que'l martiriu nun ye más qu'una lleenda piadosa.

## Veneración
El so cuerpu foi soterráu na catedral de Trento, qu'él mesmu fixera edificar. El camín que siguió'l so cuerpu ye'l llamáu *Sentiero di San Vigilio* o *San Vili*. 

La so fama espublizar por Italia y el so socesor nel obispáu, Eugipio, tituló la catedral trentina nel so honor. Ye unu de los patronos del Trentín i el Alto Adigio, de los mineros y de la archidiócesis de Trento.

## Bibliografía
* Armando Mariña, *San Vigilio: vescovo y patronu di Trento*, Trento 1975;
* Réginald Grégoire, *L'Anaunia y i suoi martiri. XVI centenariu dei martiri d'Anaunia 397-1997*, in "Bibliotheca Civis" 10, 1997;
* *L'immagine di san Vigilio, tra storia e leggenda*, Catalogo della mostra tenuta a Trento nel 2000 a cura di Domenica Primerano; Trento 2000; 
*Giuseppe Giachi, *San Vigilio martire in Rendena: viaggio attraverso gli affreschi dei Baschenis nella chiesa di Pinzolo*, Pinzolo 2005;

### Enllaços externs
* ''Santi, beati y testimoni''. "San Vigilio".
* ökumenisches Heiligenlexikon, Vigilius_von_Trient
* St. Vigilius

## Referencies

## Enllaces esternos
Antoniu Venezianu

**Antoniu Venezianu**, n'italianu: **Antonio Veneziano**,  foi un poeta sicilianu qu'escribió principalmente en llingua siciliana, y reivindicó l'usu del sicilianu frente al toscanu como llingua lliteraria:
:

Ta consideráu ente los meyores poetes qu'escribieron en sicilianu, xunto a Giovanni Meli, Domenico Tempio y Nino Martoglio. Ye quiciabes la mayor figura de la lliteratura siciliana tres la escuela siciliana, que-y antecede en tres sieglos. Foi bien conocíu pola so poesía en vida, tantu en Sicilia como fuera. Tamién escribió n'italianu y en llatín.

## Vida y obra
Tuvo una vida llena d'aventures. N'estudiando nun colexu de xesuites, empieza una etapa de problemes xudiciales: primero cola familia por cuestiones d'heriedos, depués por un presuntu asesinatu y un secuestru.

Zarpó siguiendo a Carlos d'Aragón (Sicilia taba baxu gobiernu español na dómina), foi prindáu por corsarios berberiscos escontra 1575. Por casualidá, compartió celda con Cervantes en siendo prindaos. Escribió la so meyor obra, *Celia*, dedicada al so amante (que dalgunos identifiquen cola so prima y otros cola virreina de Sicilia), mientres la so estancia na prisión en Arxel. Dizse que Cervantes comentó que Veneziano ganárase'l cielu pola so coleición de poemes (*Celia* significa chancia tantu en sicilianu como n'italianu). 

Lliberáu escontra 1579, vuelve a Sicilia. Morrió con apenes 50 años pola esplosión d'un polvorín mientres l'encarcelamientu en Castellammare del Golfo.

La so obra ye peramplia, escribiendo principalmente en sicilianu, pero tamién n'italianu y llatín. Escribió otres obres poétiques, pero calteniendo la sátira y la rima burlesca. Preguntáu porque escoyera escribir en sicilianu, más que nuna llingua lliteraria culta como yeren l'italianu o l'español, respondió que si n'efeutu un home quier seducir a una muyer, tendrá de faelo na llingua materna d'esta. Nun ta claru si'l xuegu de pallabres foi intencional. La obra completa foi editada en 1967 nuna obra titulada *Ottave*, editada por A. Rigoli.

## Exemplos de poesía
Los exemplos escoyíos provienen de la coleición *Celia* d'escontra 1575-1580. Ente que el primer exemplu trata del amor, típicu de la poesía temprana de Sicilia, el segundu ye más atípicu, teniendo una cualidá humorística.

#### N° vii

#### N° viii

## Bibliografía
* *Arba Sicula* Volume II, 1980 (billingüe: sicilianu - inglés).

## Referencies

## Enllaces esternos
Vinidario

**Vinidario** ―en llatín: **Vinidarius** y en idioma góticu: **Vinithaharjis**― foi un escritor probablemente godu del sieglu&nbsp;V, conocíu por arrexuntar el *Apici excerpta* (‘cites d'Apicio’), unes recetes culinaries y conseyos basaos nel llibru *[[De re coquinaria]]* (‘de temes culinaries’), de Marcu Gavio Apicio.

Nel sieglu&nbsp;VIII, el testu de Vinidario incluyir nel manuscritu *[[Codex salmasianus|Códex salmasianus]]*, publicáu en París (Francia).

## Referencies
Roberto de Visiani

**Roberto de Visiani**, (*Robert Visiani*) ( 9 d'abril de 1800, Šibenik, Dalmacia - † 4 de mayu de 1878, Padua), foi un botánicu y médicu italianu.

## Vida y obra
Roberto De Visiani yera fíu d'un médicu d'orixe francés. Los sos primeros estudios realizar en Spalato (Split). En 1817 estudia na Facultá dee Medicina de la Universidá de Padua, llogrando'l so títulu en 1822. A posteriori va ser Asistente del Dr. Giuseppe Bonato (1753–1836). Coles mesmes va ser prauticante en Kotor, Drniš y en Budva, y tamién recueye flora pa darréu publicar alrodiu de la flora dálmata. 

Al finar Bonato, ocupa a partir del 4 de marzu de 1837 la cátedra de Botánica, y tamién curador del Xardín Botánicu de Padua. Va Caltener tal profesoráu hasta'l 17 de mayu de 11877, un añu previu al so decesu.

Les sos visiones científiques centrales les focalizó sobre la flora de Dalmacia y de Serbia.

## Honores

### [[Eponimia]]
;Xéneros:
* Augustin-Pyrame de Candolle en 1844 noma nel so honor a *[[Visiania]]* (sinónimu de *[[Ligustrum]]* de la familia de les oleacees
* G Gasparrini en 1844, noma nel so honor de la familia de Moraceae: *Visiania*. Sicasí, tal homónimu resultó inválidu d'alcuerdu a les regles ICBN.

## Delles publicaciones
* *Stirpium dalmaticarum specimen*. 1826. Padua
* *Plantae quaedam Aegypti ac Nubiae enumeratae*. 1836. Padua
* *Semina Horti Patavini anno 1840 collecta quae commutanda exhibentur. A catalogue*. 1840 
* *Flora Dalmatica : sive enumeratio stirpium vascularium, quas hactenus in Dalmatia lectas et sibi observatas descripsit, digessit, rariorumque iconibus illustravit*. 1842–1852. Ed. F. Hofmeister. Leipzig
* *Relazione critica di un'opera sopra le piante fossili dei terreni terziani del Vicentino, del dott. A. Massalongo*. 1852 
* *Delle Benemerenze de'Veneti nella Botanica. Discorso. 1854 
* *Plantae serbicae rariores aut novae*. 1862, 1864, 1870. Venedig. Con [[Joseph Pančić]] (1814–1888)
* *Di due nuovi Generi di Piante Fossili. Nota*. 1869
* *Florae Dalmaticae supplementum alterum adjectis plantis in Bosnia, Hercegovina et Montenegro Crescentibus*. 1872, 1877, 1882. Venedig



== Ver tamién ==
* [[Llista de naturalistes y epónimos]]

== Referencies ==
* Aldo Mieli (ed.) *Gli scienziati italiani dall'inizio del mediu evo ai nostri giorni: repertoriu biobibliografico dei filosofi, matematici, astronomi, fisici, chimici, naturalisti, biologi, medici, geografi italiani*. Tomu 1, Leonardo da Vinci, Roma 1923
* [[Enciklopedija Jugoslavije]], 1ª ed. tomu 8, 1971
* 

== Referencies ==


== Enllaces esternos ==

* [http://www.wikinfo.org/index.php/WikiFlora_Jadrana *'Wiki-Flora Adriatica*': a modern revision and addenda to Visiani's *Flora Dalmatica'' in Wikinfo]
Domenico Viviani

**Domenico Viviani** foi un naturalista italianu (  , Lognano Llevanto -  , Xénova) .

Ye consideráu'l primer naturalista liguro, consagrándose principalmente a la Botánica, Micoloxía y Pteridoloxía depués de los sos estudios de Medicina. Interesóse particularmente na flora de los Apeninos.

En 1803, va empezar a enseñar botánica na Universidá de Xénova y va dirixir igualmente la so Xardín botánicu.

Amás de les sos numberoses publicaciones sobre la Botánica d'Italia, tamién preparó una importante obra sobre les cogordes : ***I funghi d'Italia*** de 1834, ilustrada con magnífiques planches. En 1806, el so ***Catalogue des poissons de de la rivière de Gênes et du Golfe de la Spezzia (Catálogu de los pexes de les mariñes de Xénova y del golfu de la Spezzia***.

Tamién s'ocupó de la mineraloxía, publicando en 1807 *Viaxe polos Apeninos, y pola Liguria, pa sirvir d'introducción a la Historia Natural del país*.

Les sos coleiciones de Historia natural fueron bien reputaes. Manda la so rica biblioteca de 2.000 volúmenes de los sieglos XVI al XVIII al rei Carlos Alberto de Cerdeña (1798-1849) que depués los donará a la Biblioteca de la Universidá de Xénova.

## Honores
### Eponimia
;Xéneros
* (Asteraceae) *[[Viviania]]* Willd. ex Less.

* (Geraniaceae) *Viviania* Cav. 
## Fuentes
* Marie-Louise Bauchot, Jacques Daget & Roland Bauchot. 1997. Ichthyology in France at the Beginning of the 19th Century : La Historia Natural de los Pexes“ de Cuvier (1769-1832) y de Valenciennes (1794-1865). *En Collection building in ichthyology and herpetology* (PIETSCH T.W.; ANDERSON W.D., dir.), American Society of Ichthyologists and Herpetologists : 27-80. ISBN 0-935858-91-7

## Ver tamién
* Llista de naturalistes y epónimos
## Referencies
* 

## Enllaces esternos
Gérard Vossius

**Gérard Jean Vossius** (**Voss**) nació en Heidelberg en marzu de 1577, y finó n'Ámsterdam en marzu de 1649. Foi un universitariu neerlandés del sieglu XVII, qu'enseñó historia, filosofía, teoloxía, y griegu. Publicó tamién diverses obres sobre hestoria, retórica, y gramática, según un diccionario etimolóxicu.

## Biografía
Gérard Vossius foi profesor de griegu en Leiden, de filosofía en Steinfurt, y dempués direutor del *Collège Théologique de Leyde*. Foi suspendíu en 1620 por ser arminianista, y entós pasó a ocupar el cargu de *Rector* na Universidá d'Ámsterdam (1631).

Foi'l padre del bibliófilu Isaac Vossius (1618-1689).

## Principales publicaciones
Les sos obres completes en llatín formen seis volúmenes, y fueron publicaes n'Ámsterdam en 1701.

* *Histoire du [[Pelagianismo|Pélagianisme]]* (escritu que tuvo nel orixe de la so destitución).
* *Traité de l'Idolâtrie*.
* *De la manière d'écrire l'histoire*.
* *Dictionnaire étymologique*.
* Traités sur la *Rhétorique*, la *Grammaire*, la *Poétique*.
* *De baptismo Disputationes XX et una de sacramentorum vi atque efficacia, Apud Ludovicum Elzevirium, Amstelodami, 1648.

== Bibliografía ==
* (n'inglés) G. A. C. van der Lem, *Inventory of the correspondence of Gerardus Joannes Vossius (1577-1649)*, Van Gorcum, Assen, 1993, 479 p. ISBN 9-02322-748-4 
* (n'inglés) Jonathan I. Israel, *The Dutch Republic. Its Rise, Greatness and Fall 1477-1806'', New York, Oxford University Press, 1995, 1231 p. ISBN 0-19-873072-1

## Notes y referencies
Johan August Wahlberg

**Johan August Wahlberg**  foi un naturalista, botánicu, esplorador suecu.
En 1829, Wahlberg empezó estudiando química na Universidá d'Upsala, y más tarde forestales, agronomía y Ciencies naturales, graduándose del Institutu de Forestales en 1834. 

En 1832 xunir al Profesor Carl Henrik Boheman, famosu entomólogu, nuna espedición de recoyida a Noruega. De 1833 a 1834 viaxa per Suecia y Alemaña en proyeutos d'investigación forestal. Xunir a la Oficina de Supervisión de Tierres, y oposiciona y gana un puestu d'inxenieru en 1836, pasando a ser instructor nel Colexu de Land Survey. 

Mover al sur d'África ente 1838 a 1856, unviando miles de especímenes de historia natural escontra Suecia. Llegó a esplorar les nacientes del ríu Limpopo, cuando foi mancáu de muerte por un mancáu elefante.

Primero que'l so decesu conocer en Suecia, el 8 d'ochobre de 1856 foi electu miembru de la Real Academia de les Ciencies de Suecia, ensin que les nueves de la so muerte llegaren a Estocolmo a esa dómina. Ye l'únicu miembru d'esa academia que foi electu *postmortem*.

## Honores
### [[Epónimu|Epónimos]]
* *[[Aquila wahlbergi]]* Sundevall 1851
* *[[Prodotiscus regulus]]* Sundevall 1850
* *[[Phalacrocorax neglectus]]*
* *[[Epomophorus wahlbergi]]*
* y l'árbol *[[Entada]] wahlbergi*
* *[[Dupatya wahlbergii]]* Kuntze 1891 
* *[[Eriocaulon wahlbergii]]* Wikstr. ex Körn. 1901 
* *[[Entadopsis wahlbergii]]* (Harv.) Pedro 1955 
## Obra
* Con Wallengren, HDJ. Kafferlandets Dag-fjärilar, insamlade åren 1838--1845. Lepidoptera Rhopalocera, in Terra Caffrorum. Annis 1838-1845. *K. svenska VetenskAkad. Handl.* 2(4): 5--55.(1857). [en suecu]
* con Wallengren, HDJ. 1864. Heterocera-Fjärilar, samlade i Kafferlandet. *K. svenska VetenskAkad. Handl.* 5(4): 1-83.(1864) [en suecu]

El Coleoptera sudafricano Wahlberg foi descripto por Carl Henrik Boheman y O.J. Fahraeus-
* Boheman, C.H. 1851. *Insecta Caffrariae annis 1838-1845 a J.A. Wahlberg collecta. Coleoptera*. Holmiae : Fritze & Norstedt Vol. 1 8 + 625 pp. 
* Fahraeus, O.J. en Boheman, C.H. 1851. *Insecta Caffrariae annis 1838-1845 a J.A. Wahlberg collecta. Coleoptera*. Holmiae : Fritze & Norstedt Vol. 1 páxs. 299-625 

## Referencies
* 

## Enllaces esternos
Otto Walper

**Otto Walper** (*Otho Gaul(t)perius*, Rotenburg an der Fulda, 1 de xineru de 1543- Lubeca, 28 d'avientude 1624) filósofu y teólogu alemán.

Otto Walper estudió na Universidá de Marburgu, onde ocupó la cátedra de griegu y hebréu y doctoróse na Universidá de Basilea.

Tuvo un fíu y una fía cola so esposa Zeitlose Orth.
## Obra
* *De Dialectis Graecae linguae praecipuis, Attica, Ionica, Dorica, Aeolica, et coronidis vice nonnulla de proprietate poetica*, Spieß, Frankfurt am Main 1589
* *Grammatica linguae sanctae, per quaestiones & responsiones duobus libris comprehensa: quorum prior etymologiae: posterior syntaxeos doctrinam cont*, Selfisch, Witteberg 1590
* *Grammatica Graeca: Ex optimis quibusque autoribus, in usum Academiae Marpurgensis, ceterarumque Scholarum Hussiacarum, per quaestiones & Responsiones concinnata*, Egenolff, Marburg 1590
* *Dissertatio de incarnatione filii Dei*, Johann Balhorn, Lübeck 1595
* *Synkrisis sive comparatio logica, utriusque familiae logicae, Romeae scilicet et Aristotelicae*, Reusner, Rostock 1599 (Vergleich römischer und aristotelischer Logik)
* *Sylloge Vocum Exoticarum, H. Y. Hebræarum, Syro-chaldaicarum, Persicarum, Latinarum, & Latinis respondentium, Quae habetur in contextu Græco Testamenti Novi : Cum Interpretatione Etymologica, & rerum utilium adhaerentium commonefactione, Auctore Othone Gualtperio*, Selfisch/Henckel, Wittenberg 1608
## Enllaces esternos y referencies
* (n'alemán)Wikisource
* (n'alemán)http://gso.gbv.de/DB=1.28/REL?PPN=00425337X&RELTYPE=TT&COOKIE=O999,K999,D1.28,Eba5c2ce3-ccf,I0,B9994++++++,SY,A%5C9008+1,,0,H12-23,,30-31,,50,,60-61,,73-77,,80,,88-90,NGAST,R2.136.79.152,FN
Wilhelm Gerhard Walpers

**Wilhelm Gerhard Walpers**  foi un botánicu alemán.

## Biografía
*Wilhelm Walpers* llogra'l so doctoráu en Greifswald en 1839.

Morrió nuna institución mental de Berlín.

*Wilhelm Walpers* foi'l primeru en describir a la maca (*[[Lepidium meyenii]]*), planta que se cría a gran altor nos Andes.

## Obres
* *Repertorium botanices systematicæ*. Seis volúmenes, de 1842 a 1847
* *Animadversions Criticae in Lleguminoses Capenses Herbarii Regii Berolinensis*. 16 d'avientu 1839
* *Annales botanices systematicæ*. Tres volúmenes, de 1848 a 1853

## Honores
### [[Epónimu|Epónimos]]
;Xéneros:
* (Fabaceae) *[[Walpersia]]* (Meisn. ex Krauss) Harv. & Send.

* (Rhamnaceae) *Walpersia* Reissek

;Especies:

* (Apiaceae) *[[Dimetopia]] walpersii* Bunge

* (Asteraceae) *[[Aster]] walpersianus* Nees

* (Asteraceae) *[[Baccharis]] walpersiana* D.Dietr.

* (Asteraceae) *[[Vernonia]] walpersiana* Steud.

* (Begoniaceae) *[[Begoña]] walpersii* Heynh.

* (Boraginaceae) *[[Antiphytum]] walpersii* A.DC.

* (Boraginaceae) *[[Eritrichium]] walpersii* Wedd.

* (Brassicaceae) *[[Lepidium]] walpersii* J.F.Macbr.

* (Convolvulaceae) *[[Ipomoea]] walpersiana* Duchass. ex Urb.

* (Fabaceae) *[[Genista]] walpersiana* Briq.

* (Geraniaceae) *[[Geranium]] walpersianum* Hieron. ex R.Knuth

* (Oleaceae) *[[Olea]] walpersiana* Hance ex Walp.

* (Onagraceae) *[[Oenothera]] walpersii* Donn.Sm.

* (Poaceae) *[[Hordeum]] walpersii* R.Y.Regel

* (Scrophulariaceae) *[[Selago]] walpersii* Choisy

Tamién apaez en collaboración con otros botánicos como :

* Duchassing & Walpers
* Meyen & Walpers
* Nees & Walpers
* Walpers & Duchassing

## Referencies

* 

## Enllaces esternos
Wen Tsai Wang

**Wen Tsai Wang ** (; ) foi un botánicu chinu, con esperiencia mundial sobre la familia Gesneriaceae.

Trabayó como investigador del "Llaboratoriu Estatal Llave de Botánica Evolucionaria y Sistemática", "Institutu de Botánica", "Academia China de Ciencies de Beixín".

## Delles publicaciones
* WANG, WT, B LIU. 2008. *A new section with a new species of Anemone (Ranunculaceae) from Mt. Xiaowutai, China*. Journal of Systematics and Evolution 46 (5): 738-741
* ----, L XIE. 2007a. *A revision of Clematis sect. Tubulosae (Ranunculaceae)*. Acta Phytotaxonomica Sinica 45 (4): 425-457. ISSN 0529-1526
* ----. 2007b. *Ranunculus ailaoshanicus W.T.Wang, a new species of Ranunculaceae from Yunnan, China*. Acta Phytotaxonomica Sinica 45 (3): 293-295. ISSN 0529-1526
* ----, LQ LI. 2005. *A new system of classification of the genus Clematis (Ranunculaceae)*. Acta Phytotaxonomica Sinica 43 (5): 431-488. ISSN 0529-1526
* ----. 1982. *Notulae de Gesneriaceis Sinensibus (IV)*. Bull. Bot. Res. Harbin 2(4): 37-64
* ----. 1987. *Classificatio specierum Opithandrae (Gesneriaceae)*. Bull. Bot. Res. Harbin 7(2): 1-16
* ----. 1992. *Notulae de Gesneriaceis Sinensibus (X)*. Guihaia 12(4): 289-300
* ----, KY Pan, ZY Li, AL Weitzman, LE Skog. 1998. *Gesneriaceae*. en C.Y. Wu & P.H. Raven (eds.), Flora of China, Vol. 18. Science Press, Beijing & Missouri Botanical Garden, St. Louis, páxs. 244-401

## Honores
Nel so honor noma les especies:
* Ranunculaceae, *[[Delphinium wentsaii]]* Y.Z.Zhao 1990 
* Gesneriaceae, *[[Chirita wentsaii]]* D.Fang & L.Zeng 
* Gesneriaceae, *[[Opithandra wentsaii]]* Z.Yu Li 2003 

## Referencies

## Enllaces esternos

*
Paul Gottlieb Werlhof

**Paul Gottlieb Werholf**  foi un clínicu alemán. Estudió na Universidá de Helmstedt, y foi profesor de la Universidá de Gotinga. Afayó per primer vegada'l "*Morbus maculosus haemorrhagicus*" o púrpura hemorráxica. Afayó un casu de Púrpura trombocitopénica idiopática en 1753. Ye autor d'un magníficu trabayu sobre fiebres intermitentes y la medicación química.

## Obra
* *Observationes de febribus, praecipue intermittentibus et ex harum xenere continuis etc.* Hannover, 1732, 1745. Venedig, 1757, 1764, 1784

* *Cautiones medicae de limitandis laudibus et vituperiis morborum et remediorum.* Hannover, 1734

* *Disquisitio melecina et philologica de variolis et anthracibus, signis differentiis, medelis disserit etc.* Hannoverae, sumt. haered. Nicolai Foersteri, 1735

* *Gedichte*. 1749. 2ª ed. 1756

* *Opera Medica*. 3 vols. Hannoverae, imp. frat. Helwingiorum, 1775−1776

## Lliteratura
* Julius Pagel (1851−1912). *Paul Gottlieb Werlhof.* En: August Hirsch: *Biographisches Lexikon der hervorragenden Ärzte aller Zeiten und Völker.* Urban & Schwarzenberg. 2ª ed. Berlin, 1929. pp. 905

* Udo Benzenhöfer. *Der hannoversche Hof- und Leibarzt Paul Gottlieb Werlhof (1699−1767).* Mainz, 1992. 53 pp.

## Referencies

## Referencies
Enciclopedia Salvat Editores S. A. Barcelona, 1978, ISBN 84-345-3875-X obra completa, ISBN 84-345-3887-3 tomu XII

## Enllaces esternos

*http://www.uni-goettingen.de/
*Paul Gottlieb Werlhof en whonamedit.com
Carl Agardh Westerlund

**Carl Agardh Westerlund**  foi un zoólogu y botánicu suecu.

## Delles publicaciones
* 1865. * Sveriges land- och sötvatten-mollusker, beskrifna (Descripción na tierra de Suecia de los moluscos d'agua duce*). Ed. Comisionado de C.W.K. Catálogu Gleerups, Lund.http://www.biodiversitylibrary.org/item/47144
* 1871. * Katalog der in der Paläarctischen Region lebenden Binnenconchylien*. Ed. Comisionado de C.W.K. Catálogu Gleerups, Lund.http://www.biodiversitylibrary.org/item/41702
* 1884. * Sveriges, Norges, Danmarks och Finlands land- och sötvatten-mollusker (Suecia, Noruega, Dinamarca y Finlandia, y los moluscos d'agua duce)
* [[1890]]. * Synopsis molluscorum extramarinorum Scandinaviæ (Sueciæ, Norvegiæ, Daniæ & Fenniæ)*. Ed. Helsingfors [http://www.biodiversitylibrary.org/item/43373#3]
* [[1901]]. * Synopsis Molluscorum in regione palaearctica viventium ex typo Clausilia Drap 
* 1902. * Methodus dispositionis conchyliorum extramarinorum in regione palacarctica viventium*. 
* 1905. * Skandinavisk oologi*. Ed. Bonniers. 79 pp.

## Referencies
* 
## Referencies

## Enllaces esternos
August Wilhelm Eberhard Christoph Wibel

**August Wilhelm Eberhard Christoph Wibel**  foi un botánicu, micólogu, y médicu alemán, aborixe de Emsbach, Öhringen.

## Delles publicaciones
* 1797. *"Dissertatio inaugvralis botánica primitiarvm florae Werthemensis sistens prodromvm /Qvam ... pvblice defendet avctor"*. Ed. Goepferdt. 40 pp.
* 1799. *"Primitiae florae Werthemensis"*. 372 pp.
* 1800. "*Beiträge zur Beförderung der Pflanzenkunde (Les contribuciones a la promoción de la ciencia de les plantes)"*. 115 pp. 

## Honores
;Xéneros
* (Asteraceae) *Wibelia* G.Gaertn., B.Mey. & Scherb.
* (Asteraceae) *Wibelia* Roehl.
* (Davalliaceae) *Wibelia* Bernh.
* (Dennstaedtiaceae) *Wibelia* Fée
* (Violaceae) *Wibelia* Pers.

## Ver tamién
* Botánicos y epónimos

## Referencies

* 

## Enllaces esternos
Arend Friedrich August Wiegmann

**Arend Friedrich August Wiegmann**  foi un zoólogu alemán, orixinariu de Braunschweig. 

Estudió medicina y filoloxía na Universidá de Leipzig, y más tarde foi asistente de Martin Lichtenstein (1780-1857) en Berlín. En 1828 ye profesor en Colonia, y dos años más tarde foi profesor estraordinariu na Humboldt University en Berlín.

Weigmann especializar nel estudiu de herpetoloxía, carcinoloxía y de terioloxía. En 1835, fundó, xunto con otros estudiosos, la revista zoolóxica *Archiv für Naturgeschichte*, tamién conocida como "Wiegmann's Archive". Con Johann Friedrich Ruthe (1788-1859) escribió un importante testu sobre zooloxía llamáu *Handbuch der Zoologie*, y en 1834 Wiegmann publicó *Herpetologia Mexicana*, una monografía sobre reptiles de Méxicu. 

* **Nota:** nun confundir col so padre Arend Friedrich Wiegmann (1771-1853), un investigador xermanu en xenética.

## Obra
* *Observationes Zoologicae Criticae In Aristotelis Historiam Animalium*. Disertación, 39 pp. Berlín 1826 en llinia 

* Con Johann Friedrich Ruthe. *Handbuch der Zoologie*, Berlin 1832; siguió Franz Hermann Troschel (en llinia, versión 2ª ed. 1843

* *Herpetologia Mexicana*, Berlin. 34 pp. 1834

* *[[Archiv für Naturgeschichte]]*, primer añu 1835

* *Synopsis novorum, generum, specierum et varietatum, testaceorum viventium anno 1834 promulgatorum: adjectis iis quae in diariis societatis zoologicae Londinensis ab anno 1830 editis rellata sunt. Supplementi llocu ad. ill. Wiegmann historiae naturalis promtuarium*. Editor F. Nicolai, 256 pp. 1836 en llinia

* *Die Krankheiten und krankhaften Mib︣ildungen der Gewächse: mit Angabe der Ursachen und der Heilung oder Verhütung derselben, so wie über einige dean Gewächsen schädliche Thiere und deren Vertilgung : ein Handbuch für Landwirthe, Gärtner, Gartenliebhaber und Forstmänner*. Editor Vieweg, 176 pp. 1839 

## Referencies

## Enllaces esternos

* [Lliteratura na [Herzog-August-Bibliothek]]
Annette Wiklund

**Annette Wiklund**  ye una profesora, y botánica sueca.

## Delles publicaciones
* . 1989. *A study of the morphological variability in [[Cynara humilis]] [[L.]] and [[Cynara hystrix]] [[John Ball (naturalista)|Ball]] (Aseraceae-Cardueae)*. Lazaroa 11: 19-27 en llinia

* --------------------------. 1985. *The genus [[Asteriscus]] (Asteraceae-Inuleae)*. Nord. J. Bot. 5: 299-314

* --------------------------. 1983. *Ighermia' a New Genus of the 'Asteraceae'-'Inuleae*. 4 pp.

### Llibros
* . 1983. *Some genera in the Inula-Group (Asteraceae-Inuleae): 1*. 158 pp.

## Referencies

* 

## Enllaces esternos
Hermann Wendland

**Hermann Wendland**  foi un hortalaneru y botánicu alemán.

Foi la tercer xeneración d'una familia de xardineros de la corte de la Casa de Hannover. Aprendió xardinería nel Xardín botánicu de Göttingen y nel Real Xardín Botánicu de Kew, en Londres. 

Viaxa per América Central ente 1856-1857. A la muerte del so padre, en 1870, asocéde-y a la cabeza de los Xardinos reales. 

Hermann Wendland foi un especialista de palmeres y del so cultivu. Foi autor de 130 taxones y d'introducir numberoses especies tropicales nos campos europeos. 

Les coleiciones d'orquídees y de palmeres de los "Xardinos Barrocos de Herrenhausen, fueron los más ricos de la so dómina. Lamentablemente, les palmeres, de más de 30 m, fueron destruyíes tres los bombardeos aliaos de 1944.

## Honores
### [[Epónimu|Epónimos]]
; Xéneru de palma de Suramérica:
* *[[Wendlandiella]]* Dammer 1905 

;Especies:
*(Araceae) *[[Acontias]] wendlandii* Schott 

*(Araceae) *[[Colocasia]] wendlandii* Engl. ex Hook.f.

*(Araceae) *[[Xanthosoma]] wendlandii* (Schott) Standl.

*(Arecaceae) *[[Chamaedorea]] wendlandii* H.Wendl. 

*(Arecaceae) *[[Areca]] wendlandiana* Scheff. ex H.Wendl.

*(Arecaceae) *[[Bactris]] wendlandiana* Burret

*(Arecaceae) *[[Eremospatha]] wendlandiana* Dammer ex Becc. 

*(Arecaceae) *[[Exorrhiza]] wendlandiana* Becc. 

*(Arecaceae) *[[Hydriastele]] wendlandiana* (Baill.) H.Wendl. & Drude 

*(Arecaceae) *[[Hyphaene]] wendlandii* Dammer 

*(Arecaceae) *[[Nenga]] wendlandiana* Scheff. 

*(Arecaceae) *[[Raphia]] wendlandii* Becc. 

*(Arecaceae) *[[Stephanostachys]] wendlandiana* Oerst.

*(Asteraceae) *[[Ageratum]] wendlandii* Hort. ex Vilm.

*(Asteraceae) *[[Alomia]] wendlandii* B.L.Rob.

### Delles publicaciones
* . 1864. *On the palms of western tropical Africa*. Volume 24, Parte 3 de Transactions, Linnean Society of London. Editor Linnean Society, 19 pp.

* *Index palmarum, cyclanthearum, pandanearum, cycadearum, quae in hortis europaeis coluntur. Hannover, editor Hahn, 68 pp. [[1854]] [https://books.google.com.ar/ebooks/reader?id=cWQ-AAAAcAAJ&hl=es&printsec=frontcover&output=reader en llinia]

* *Die Königlichen Gärten zu Herrenhausen bei Hannover''. Hannover, 90 páxs. 1852. Reimprimió Kessinger Publishing, LLC, 100 pp. 2010 ISBN 1161107703

## Ver tamién
* Llista de naturalistes y epónimos
## Fonte
* Biografía sobre'l sitiu de les Sociedaes de la Palma y les Cycadas d'Australia, (n'inglés) 

## Referencies

* 

## Enllaces esternos
Philip Barker Webb

**Philip Barker Webb** . Mientres 20 años trabayó en collaboración con 
Sabin Berthelot, quien viviera nes islles por dalgún tiempu, na ellaboración del novenu volume de "Historia Natural de les Islles Canaries".

## Biografía
Philip Barker Webb nació en Milford House nel senu d'una saludable familia aristocrática. Estudió idiomes, botánica, xeoloxía n'Harrow y n'Oxford. Nos sos múltiples viaxes vivió n'España, Italia, Portugal, Brasil y Marruecos. 

Sicasí Webb ye más conocíu pol so trabayu nes Islles Canaries: N'unu de los sos viaxes a la espedición de Brasil, Webb entamó faer una curtia visita a les Islles Canaries, pero esta escala allargaríase finalmente por un tiempu considerable. Mientres esi tiempu nes islles (ente 1828 y 1830), recoyó especímenes del llugar y collaboró con Sabin Berthelot na ellaboración de la obra enciclopédica "Historia Natural de Canaries" (*L'Histoire Naturelle des Iles Canaries*). El testu llevó 20 años pa completase y cuntó cola collaboración d'otros especialistes, como Justin Pierre Marie Macquart y Alfred Moquin-Tandon.

Dempués de la so parada en Canaries tornó a Brasil.

El yerbariu de Webb foi lleváu al muséu d'Historia Natural de Florencia, Italia.

## Obra
* *Osservazioni intorno allo stato antico y presente dell'Agru trojano del Signor Filippo Barker Webb*. Milán, 1821, traducíu al francés en 1844 col títulu de *Topographie de la Troade ancienne et moderne*, Gide, París

* *L'Histoire Naturelle des Îles Canaries*, 9 vols. París 1836–1844

* *Iter hispaniense, or a Synopsis of plants collected in the Southern provinces of Spain and in Portugal, with geographical remarks, and observations on rare and undescribed species*. Béthune, Paris & H. Coxhead, Londres, 1838

* *Estaza floruia aethiopico-aegypticae*. 1845

* *Otia hispanica, seu Delectus plantarum rariorum aut nondum rite notarum per Hispanias sponte nascentium*. V. Masson, Paris. 1839-1853

## Notes
* 

* Marie-Louise Bauchot, Jacques Daget, Roland Bauchot. 1997. *Ichthyology in France at the Beginning of the 19th Century : The “Histoire Naturelle des Poissons“ of Cuvier (1769-1832) and Valenciennes (1794-1865). *in Collection building in ichthyology and herpetology (PIETSCH T.W.ANDERSON W.D., dir.) Am. Soc. of Ichthyologists and Herpetologists : 27-80. 0-935858-91-7

## Referencies

## Enllaces esternos
Katarina Winka

**Katarina Andersson de Winka**  ye una pedagoga, y botánica sueca, desenvolviendo actividaes académiques na Universidá de Umeå, como direutora adxunta.

## Delles publicaciones
### Llibros
* . 2010. *Gestaltandets utmaningar: forumaktiviteter och lärande (Desafíos nes actividaes del Foru y el deprendimientu)*. Editor Studentlitteratur, 185 pp. ISBN 9144055765

* . 2006. *Tänk efter, tänkt nytt, tänk om: universitetspedagogisk konferens i Umeå 2-3 mars 2005 : konferensrapport (Piense, piense de nuevu, piense de nuevu: Conferencia de la Enseñanza en Umeå 2 a 3 marzu 2005: informe de la conferencia)*. Editor Universitetspedagogiskt centrum, Umeå univ. 394 pp. ISBN 9172640685

* . 2003. *Puistokävelyllä Vaasassa ja Uumajassa*. Editor Merenkurkun neuvosto, 27 pp. ISBN 9529928238

* ----------------------. 2000. *Phylogenetic Relationships Within the Ascomycota Based on 18S RDNA Sequences*. Editor Univ. 25 pp. ISBN 9171917918

## Referencies

* 

## Enllaces esternos
Jacob Joseph Winterl

**Jacob Joseph Winterl** (o **József Jakab**  foi un químicu y botánicu húngaru.

Enseña Química y Botánica na la Universidá de Nagyszombat, y depués na de Pest. Dirixe igualmente'l xardín botánicu de de Buda.

## Obra
*. *Dissertatio inaug. melecina proponens in flammationis theoriam novam*. Bécs, 1767

*. *Specimen medicum exhibens synopsim reptilium emendatum cum experimentis circa venena et antidota reptilium austriacorum*. Bécs. 1768

*. *De metallis dubiis*. Bécs, 1770

*. *Systema artis pharmaceuticae in novo Tyrnaviensi llaboratoriu quotannis experimentis demonstrandi*. Nagyszombat, 1772

*. *Systematis chemici ex demonstrationibus*. Nagyszombat, 1773

*. *Flora Tyrnaviensis*. Nagyszombat, 1774-48

*. *Index horti botanici Tyrnav*. Nagyszombat, 1775

*. *Methodus analyticus agrarum mineralium*. Bécs & Buda, 1781. 2ª ed. Nagyszombat, 1784

*. *Monatliche Früchte einer gelehrten Gesellschaft in Hungarn*. Brachmonat 1784. Pest, 1784.

*. *Index secundus horti botanici Universitatis, quae Pestini (Név nélkül)*. Pest, 1788. 1802

*. *Die Kunst, Blutlauge und mehrere zur Blaufärberei dienliche Materialien im Grossen zu bereiten und solche zur Blaufärberei anzuwenden*. Bécs, 1790

*. *Über das Brownische System*. Buda, 1798

*. *Prolusiones ad chemiam seculi decimi noni*. Buda, 1800. Accessiones novas ad chemiam saeculi decimi noni. Buda, 1803

*. *De aqua soteria thermarum Budensium*. Buda, 1804

*. *Darstellung der vier Bestandtheile der anorganischen Natur...* Jéna, 1804

## Referencies
* 
## Referencies

## Enllaces esternos
Arnoldo Wion

**Arnoldo Wion** o **Arnoldo de Wyon**  foi un monxu benedictín y editor.

En 1595
―a los 41 años― publicó en Venecia un gruesu llibru tituláu:
*Lignum vitae, ornamentum, & decus Ecclesiae* (‘l'árbol de la vida, l'ornamientu y la gloria de la Ilesia’)
*auctore Donno Arnoldo Vvion* (‘autor Dom Arnoldo Wion’)
*belga, duacensi, & mónacho S. Benedicti de Mantua* (‘belga, de Douai, y monxu de san Benitu en Mantua’)

Un pasaxe d'esi llibru, «Prophetía S. Malachíae, Archiepíscopi de Summis Pontíficibus», ye la revesosa «profecía de los papes», qu'él atribuyó al santu irlandés Malaquías de Armagh (1094-1148).

Nos sieglos anteriores a la publicación d'esti llibru, yá circulaben ente los obispos «ruedes» con grabaos y monedes enigmátiques qu'influyeron en dellos cónclaves.
Posiblemente Arnoldo de Wión basar neses ruedes, y creó otres profecíes.
Nun llibru de Roger Duguet (l'abá Paul Boulin) *Circa tiare* (‘alredor de la tiara’), publicáu por Sorlot, alcuéntrase una descripción d'eses profecíes.

Les profecíes de san Malaquías, a pesar de la publicidá que tuvieron, nun tener práuticamente nenguna coincidencia sorprendente ente dalgún testu y el papa col que se supón que tien de coincidir. La mayoría de les profecíes son críptiques y esotériques. Pa xustificales, los apologistas vense obligaos a utilizar laboriosamente los escudos de la familia del papa en cuestión, o los de la so ciudá natal o los de dalguna ciudá rellacionada de dalguna manera con él (onde foi obispu, etc.) o de la orde a la que pertenecía, etc.

Esti testu nun ye tomáu en serio por nengún científicu, y nun s'utiliza dientro de la Ilesia (siquier non oficialmente).

Como tolos testos del mesmu tipu (incluyendo les ''Centuries'' de Nostradamus), l'efectu predictivu ye siempres nulu, yá que nunca puede predicise lo que va asoceder: siempres se llogra establecer dalguna rellación ente dalguna profecía y un acontecimientu importante dempués de qu'este asocedió.

## Referencies
Moritz Winkler

**Moritz Winkler** (o **[[Mauritz Winkler]]**  foi un botánicu alemán. Realizó recueyes botániques por Europa central; teniendo un yerbariu de 700 accesiones, quedando al resguardu de la "Universidá de Breslau".

## Delles publicaciones
* * Zweiter Beitrag zur Flora von Bosnian (Segunda contribución a la flora de Bosnia)*

### Llibros
* Winkler, M; G Bar-Hebraeus Abū-'l-Faraǧ. 1839. *De Syriaca carminis Deborae Jud. V versione, scholiis, quae ad eam a Bar-Hebraeo conscripta sunt, integris additis*. Ed. Breslau 

## Referencies

## Enllaces esternos
*
Hubert J.P. Winkler

**Hubert J.P. Winkler**  foi un naturalista, y botánicu alemán. Fizo estenses espediciones botániques a Camerún, Indonesia, Malasia, Singapur. 

Estudió y describió dellos xéneros de Betulaceae y de Urticaceae. Foi profesor na Universidá de Breslau.

## Obra
* . 1913. *Entwicklungsgeschichte der Pflanzenwelt. Pflanzengeographie. Die Pflanzenwelt der Tropen. Von Privatdozent Dr. W. Gothan, Privatdozent Dr. R. Pilger und Prof. Dr. H. Winkler...* Ed. Kosmos, Gesellschaft der Naturfreunde, 534 pp.

* . 1912. *Eine akademische Studienfahrt nach Ostafrika, von Dr. Hubert Winkler,... Und Prof. Dr. Carl Zimmer,...* Ed. F. Hirt, 120 pp.

* . 1904. *"Betulaceae"...* Ed. W. Engelmann, 150 pp.

* ----------------------------. 1901. *Pflanzengeographische Studien über die Formation des Buchenwaldes, Inaugural-Dissertation welche... Öffentlich verteidigen wird Hubert Winkler,...* Ed. Druck von F. W. Jungfer, 60 pp.

## Honores

### [[Eponimia]]
;Especies:
* (Bromeliaceae) *[[Tillandsia]] winkleri* Strehl 

* (Rubiaceae) *[[Psychotria]] winkleri* Merr. 

## Ver tamién
* Llista de naturalistes y epónimos

## Referencies

* 

## Enllaces esternos