Almazán

Almazán ye una villa cabecera del conceyu del so nome perteneciente a la provincia de Soria, (comunidá autónoma de Castiella y Lleón), n'España. Tamién ye sede del partíu xudicial de Almazán.

Dende'l puntu de vista xerárquicu de la Ilesia católica forma parte de la diócesis d'Osma, que, de la mesma, ye diócesis sufragánea de la archidiócesis de Burgos, anque históricamente Almazán tuvo asitiada, hasta 1955, dientro de les llendes de la diócesis de Sigüenza, siendo cabecera del arciprestalgu de Almazán.

## Historia
L'añu 1068 Almazán ye conquistada polos cristianos por Alfonso VI de Lleón, anque pocu dempués foi recuperada p'al-Ándalus.​ Ye a empiezos del sieglu XII cuando Almazán ye definitivamente repoblada pola aición d'Alfonso I el Batallador en 1128. Un diploma del 22 de setiembre d'esi añu lo documenta, cola referencia temporal «nel tiempu cuando'l predichu rei Alfonso poblaba la población de Almazán, qu'él llamaba Plasencia». Esti testimoniu informa del nome que-y daba'l rei aragonés, que sicasí nun llegó a consolidase. Tres la muerte d'Alfonso I el Batallador en 1134, la población pasa a manes castellanes y Alfonso VII de Lleón fai donaciones de terrenes de Almazán al obispu de Sigüenza.

En 1158 Sancho III de Castiella crea dende Almazán la Orde de Caballería de Calatrava. Apurriéndola al Abá Raimundo de Fitero y el freire Diego Velázquez, que se van encargar dende Cirolares (la orde monacal del Císter) y dende el castiellu de Calatrava, como castiellu fronterizu cercanu a Sierra Morena (la orde de los Caballeros)de caltener la frontera sur de Castiella.

A finales del sieglu XIII enfrentar en guerra civil Sancho IV de Castiella, «el Bravo», y quien pretendía'l tronu de Castiella, l'infante Alfonso de la Cerda, que fuera acoyíu na corte d'Alfonso III d'Aragón, el Lliberal, y yera sofitáu nes sos aspiraciones reales por esti monarca quien, nel so enfrentamientu con Sancho'l Deseyáu, tomó Almazán en 1289 estableciéndose ellí l'infante Alfonso de la Cerda xunto con un séquitu que faía les vegaes de corte a empiezos del sieglu XIV. En 1305, tres variaes vicisitúes y la mediación del rei de Portugal Dionisio I y el d'Aragón Xaime II el Xustu, la plaza ye devuelta a la Corona castellana.

En 1375 roblar en Almazán les paces ente Castiella y Aragón. Pedro IV el Ceremoniosu, rei d'Aragón, y Enrique II, rei de Castiella. En xineru del mesmu añu morrería'l rei Jaime IV de Mallorca, rei consorte de Nápoles tres una curtia enfermedá. El so cuerpu foi treslladáu a Soria pa ser soterráu nel Conventu de San Francisco.

Juan Hurtado de Mendoza en 1392 yera Mayordomu mayor d'Enrique III de Castiella. El rei Enrique IV de Castiella regála-y la villa y fai-y señor de la mesma.

La comarca taba estremada en dos sexmos (división territorial qu'abarca ciertu númberu de pueblos acomuñaos pa l'alministración de bienes comunes). Había 40 pueblos ente los dos sexmos; en Tierra Llana y 16 na Sierra.

La villa taba rexida pol Alcalde Mayor; ayudáben-y seis rexidores, trés de la clase de fidalgos y trés homes bonos del pueblu.

Almazán era un marquesáu del conde de Altamira, siendo esti un títulu entroncado nel llinaxe de los Hurtado de Mendoza.

Los Reis Católicos visitaron Almazán en delles ocasiones.

Na villa morrió'l dramaturgu Tirso de Molina'l 12 de marzu de 1648, nel conventu de la Mercé y supónse xaz nel campusantu conventual.

Mientres la Guerra de la Independencia Española, el 10 de xunetu de 1810, foi amburada​ esta villa pol xeneral francés Régis Barthélemy Mouton-Duvernet, por cuenta de la aportunante resistencia, que dientro de los sos murios, fixo D. Jerónimo Merín, con 1.600 homes.

A la cayida del Antiguu Réxime la llocalidá constituyir en conceyu constitucional na rexón de Castiella la Vieya, partíu de Almazán9​ que nel censu de 1842 cuntaba con 484 llares y 2400 vecinos.

A mediaos del sieglu XIX, ente'l censu de 1857 y l'anterior, crez el términu del conceyu porque incorpora a Fuentelcarro y a Tejerizas.

A finales del sieglu XX, ente'l censu de 1981 y l'anterior, crez el términu del conceyu porque incorpora a Cobertelada, coles llocalidaes de Almántiga, Balluncar, Covarrubias y Lodares del Monte.

## Referencies

## Enllaces esternos