Colonización d'Islandia

La hestoria de la **colonización d'Islandia** conozse gracies a *Íslendingabók* y *[[Landnámabók]]*, escritos nos sieglos XIII y XV, y poles sagues, que traten sobre fechos que se desenvolvieron ente los sieglos X y XIII. El llamáu «Tiempu de la colonización» empezó en 874. Los primeros esploradores y colonos fueron monxos irlandeses y los esploradores viquingos Naddoddr, Garðar Svavarsson, Flóki Vilgerðarson y Ingólfur Arnarson. 

## Desarrollu
L'empiezu de la colonización d'Islandia comúnmente alcuéntrase na segunda metá del sieglu IX, cuando colonos viquingos emigraron al traviés del Atlánticu Norte por cuenta de la falta de tierra cultivable nos países escandinavos y a les guerres civiles provocaes pola ambición de Harald I de Noruega. A diferencia de Gran Bretaña ya Irlanda, Islandia yera una tierra despoblada y polo tanto un oxetivu de bona conquista.

Los historiadores afitaron l'empiezu de la colonización nel añu 874 y, polo xeneral, llamen «Tiempu de la colonización» (n'islandés *Landnámsöld*) al periodu de la historia d'Islandia ente esi añu y 930, cuando la mayor parte de la islla fuera ocupada y fundóse l'A elþing («asamblea d'homes llibres») en Þingvellir, dando llugar al Estáu Llibre d'Islandia. Envalórase que nesi momentu la islla cuntaba con unos 20 000 habitantes.

Les conocencies sobre esti periodu básense cuasi por completu nel *Íslendingabók* de Ari Thorgilsson y nel *Landnámabók*, dambos escritos en pergamín y calteníos na actualidá nel Institutu Árni Magnússon pa los Estudios Islandeses. El *Landnámabók* numbera los nomes de 435 homes consideraos como los primeros colonos, la mayoría de los cualos estableciéronse nes zones norte y al suroeste de la islla.

## Los primeros esploradores y colonos
El *Íslendingabók* de Ari Thorgilsson diz que los primeros colonos viquingos atopáronse monxos irlandeses, los papar, cuando llegaron per primer vegada a Islandia. La fonte más antigua conocida que menta'l nome de «Islandia» ye una runa gótica grabada nel sieglu XI qu'indica asentamientos dataos del sieglu IX.

El *Landnámabók* afirma que'l primer colonu en poner pie en suelu islandés foi'l viquingu Naddoddr, quien permaneció un curtiu ralu, anque dio un nome al país: *Snæland* («Tierra de la Nieve»).  Siguiolu el suecu Garðar Svavarsson, el primeru en pasar un iviernu na islla. Hacia l'añu 860, una nube emburrió'l so barcu escontra'l norte, hasta llegar a la mariña este d'Islandia. Garðar  bordiola d'este a oeste y esvióse escontra'l norte. Llegó al actual Húsavík y circunnavegó la islla. Unu de los sos homes, Náttfari,  quedose nel actual Náttfaravík, na badea de Skjálfandi.

El segundu viquingu en llegar a Islandia foi Flóki Vilgerðarson. Según el *Landnámabók*, dexó llibre a los sos trés cuervos nes Islles Feroe. El primeru tornó darréu a bordu. El segundu alzóse y depués tornó a la nave. El terceru siguió volando frente a ella. Flóki siguió hasta llegar a Islandia. Atracó en Vatnsfjörður, en Vestfirðdir, más allá del actual Reikiavik. Unu de los sos homes, Faxi, dixo que paecía qu'atoparen un gran país (güei la badea na mariña, Reykjavík Faxaflói, llámase asina nel so honor). Un duru iviernu mató a tol ganáu de Flóki, quien arrenegó a esa tierra fría llamándola «islla de xelu». A pesar de munches dificultaes p'atopar comida, caltúvose un añu más en Borgarfjörður. Finalmente tornó a Noruega. Volvió dempués de munchos años ya instalóse nel l'actual llocalidá de Flókadalur.

Ingólfur Arnarson foi otru de los primeros colonos en llegar a la islla, fuxendo de la so Noruega natal tres una engarradiella. Xunto al so hermanu adoptivu y cuñáu, Hjörleifr Hródmarsson, desembarcó en Ingólfshöfði y pasó l'iviernu en Álftafjörður. Años más tarde tornó, construyó una granxa en Reikiavik y reclamó pa sigo tola tierra al oeste de los ríos Ölfusá, Öxará y Brynjudalsá.

## Ver tamién
* Landnámabók

## Referencies