open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
NGC 6907

**NGC 6907** ye una galaxa espiral barrada de tipu SBbc que s'atopa na constelación de Capricorniu. La so magnitú aparente ye 11,1 y la so rellumu superficial ye 13,3 mag/arcsec2. Afayóse en 1784 por William Herschel.

El denomináu oxetu NGC 6908, nel brazu esti de la galaxa NGC 6907, considerábase qu'a cencielles correspondía a una zona más lluminosa de la galaxa. Sicasí, l'exame d'imáxenes nel infrarroxu cercanu demuestren que NGC 6908 ye, ello ye qu'una galaxa lenticular, parcialmente escondida pola rellumada del discu y la estructura espiral de la galaxa mayor. L'asimetría nel discu y na estructura espiral esterior de NGC 6907 queden esplicaes pola presencia d'esta segunda galaxa.

Una supernova de tipu Ia (SN 2004bv) reparóse nesta galaxa.

## Ver tamién

*Llista de galaxes
*Llista d'oxetos NGC

## Enllaces esternos
*Catálogu SEDS
*

## Referencies
NGC 6934

**NGC 6934** ye un cúmulu globular na constelación de Delphinus. De magnitú aparente 8,9, la so estrella más brillosa ye de magnitú 10, siendo un oxetu griespu pa preseos inferiores a los 2 dm.

Alcuéntrase a 51.200 años lluz de la Tierra y a 41.700 años lluz del centru galácticu. Ye un cúmulu antiguu, que la so edá envalórase en 13.000 y 16.000 millones d'años.

Foi afayáu por William Herschel en 1785.

## Ver tamién
* Llista d'oxetos NGC

## Referencies

## Enllaces esternos
*NGC 6934 (NASA Extragalactic Database)
*Catálogu SEDS
NGC 6946

**NGC 6946** ye una galaxa espiral que s'atopa a namái 16 millones d'años lluz de distancia (5.5 megaparsecs según SIMBAD database) na llende de les constelaciones de Cepheus y Cygnus. Apaez vista de frente, siendo la so magnitú aparente 9,6. Afayóse por William Herschel el 9 de setiembre de 1798.

NGC 6946 apaez escurecida por materia interestelar de la Vía Lláctea, yá que ta bastante próxima al planu galácticu. Ocho supernoves reparáronse nesta galaxa: SN 1917A, SN 1939C, SN 1948B, SN 1968D, SN 1969P, SN 1980K, SN 2002hh y SN 2004et.
Por ello tamién ye conocida como **Galaxa de los Fueos Artificiales**.

Sicasí, ye la nacencia d'estrelles na galaxa y non l'apaición de supernoves lo que confier a NGC 6946 la so colorida apariencia. Por cuenta de razones non dafechu entendíes (al paecer, interacciones gravitatories pasaes con otres galaxes y la presencia d'una barra nel so centru), esperimenta un índiz más altu de formación estelar que toles grandes galaxes de la nuesa redolada, y amás non yá ye una de les galaxes de biltu estelar más cercanes -conteniendo por casu un super cúmulu estelar con una masa envalorada n'ente 500 mil y 2 millones de mases solares- sinón tamién una galaxa bien rica en hidróxenu neutro y hidróxenu molecular. La pródiga nacencia d'estrelles eventualmente trai a un mayor númberu d'esplosiones de supernoves.

Al igual que M101, ésta galaxa de bulbu galácticu pequeñu paez escarecer d'un furacu prietu supermasivu nel so centru.

NGC 6946 foi incluyida nel Atles de galaxes peculiares de Halton C. Arp col númberu Arp 29, siendo considerada ellí *una galaxa con un brazu espiral bien definíu*.
## Ver tamién

*Llista de galaxes
*Llista d'oxetos NGC
* Galaxa del Molinucu Austral, *galaxa similar*

## Enllaces esternos
*Catálogu SEDS
*Molecular Gas Dynamics in NGC6946 (...)
*Molecular gas in NGC 6946
*Structure and Mass of a Young Globular Cluster in NGC 6946
*Non Supermassive Black Holes in Giant Galaxy Disks: M101 and NGC 6946
## Referencies
NGC 7000

**NGC 7000** ye una nebulosa d'emisión na constelación de Cygnus, asitiada cerca de Deneb (α Cygni), que tamién recibe'l nome de **Nebulosa Norteamérica**. La rexón central escura denominar **El Golfu de Méxicu**, yá qu'en delles plaques astronómiques de va munchos años paecer a esa rexón de la Tierra.

NGC 7000 ye una nebulosa grande que cubre un área equivalente a la lluna llena, pero'l so baxu rellumu superficial fai que de normal nun sía visible a güeyu (sicasí, nuna nueche escura y con ayuda d'un filtru UHC pue vese ensin ayuda óptica). NGC 7000 y la cercana Nebulosa Pelícanu (IC 5070) formen parte de la mesma nube interestelar d'hidróxenu ionizado (rexón HII). L'área escura del centru ye una rexón bien trupa de material interestelar que s'atopa delantre de la nebulosa y qu'absuerbe la lluz de la mesma, dando al conxuntu la so forma carauterística. 

Nun se conoz con precisión la distancia que nos dixebra de NGC 7000, nin la estrella responsable de la ionización del hidróxenu que produz la emisión de lluz. Si, como delles fontes señalen, Deneb ye la estrella qu'alluma la nebulosa, la distancia de NGC 7000 a la Tierra sería del orde de 1800 años lluz.

## Ver tamién
* Llista d'oxetos NGC

## Referencies

## Enllaces esternos
*Catálogu SEDS
NGC 7006

**NGC 7006** ye un cúmulu globular na constelación de Delphinus. Allúgase 15 minutos d'arcu al este de Gamma Delphini. Ye un cúmulu trupo y ún de los más alloñaos, ente 135.000 y 185.000 años lluz, 8 vegaes más lloñe que'l cúmulu omega Centauri.

Afayólu William Herschel en 1784.

## Ver tamién
* Llista d'oxetos NGC

## Referencies

## Enllaces esternos
*NGC 7006 (NASA Extragalactic Database)
*Catálogu SEDS
Nebulosa Saturnu

La **Nebulosa Saturnu** (**NGC 7009**) ye una nebulosa planetaria na constelación d'Acuariu, asitiada un grau al oeste de ν Aquarii. El nome de Nebulosa Saturnu débese a la so apariencia asemeyada al planeta Saturnu, colos sos aniellos, vistu de perfil. 

La Nebulosa Saturnu ye una nebulosa planetaria complexa y contién dellos subsistemes morfolóxicos y cinemáticos en tres dimensiones. Inclúi un halo, eyecciones tipu "jet", múltiples cascarones, ansae ("rustes"), y nuedos y filamentos a pequeña escala. Les ansae espandir de manera non radial dende la estrella central.

La estrella central, relativamente lluminosa, tien magnitú aparente 11,5, con una lluminosidá visual unes 20 vegaes mayor que la del Sol. El so tenue rellumu débese a la distancia que nos dixebra d'ella y a qu'emite la mayor parte de la so radiación como lluz ultravioleta. Descomanadamente caliente, tien una temperatura de 90.000 K, y constitúi el nucleu central de lo qu'una vegada foi una estrella xigante de gran tamañu; la nebulosa que vemos güei nun ye otra cosa que les capes interiores de la estrella espulsaes, modelaes polos restos del vientu estelar procedente de la estrella. Col pasu del tiempu, va dir perdiendo rellumu hasta convertise nuna de les munches nanes blanques que pueblen el cosmos.Nun se sabe con certidume la so distancia al respective de la Tierra, envalorándose ente 2.400 y 3.900 años lluz.

Les nebuloses planetaries como NGC 7009 formar na etapa final de la vida d'una estrella de masa media. Ye una etapa bien curtia, onde la estrella, una vegada espulsaes les sos capes esteriores, empieza a colapsar y la so temperatura aumenta. La radiación emitida actúa como un vientu estelar qu'abasna l'atmósfera esterior de la estrella.

NGC 7009 afayóse nel añu 1782 por William Herschel, constituyendo unu de los sos primeros descubrimientos. Denomóse asina por Lord Rosse na década de 1840, cuando los telescopios ameyoraren hasta'l puntu de que la forma de Saturnu podía ser discernida.

## Referencies

## Referencies
* Catálogu SEDS
* Nu Aquarii (Stars, Jim Kaler)

## Ver tamién
* Nebuloses planetaries
* Llista d'oxetos NGC
NGC 7027

**NGC 7027** ye una nebulosa planetaria na constelación de Cygnus a unos 3000 años lluz de distancia de la Tierra.

La imaxe tomada col Telescopiu Espacial Hubble ye un rexistru de l'agonía d'una estrella. Primeramente, la espulsión de les capes esteriores de la estrella, cuando ésta yera una xigante colorada, llevar a cabu a un ritmu pausáu, dando llugar a unes nubes concéntriques de forma esférica. Esto remató cola espulsión final de toles capes remanentes, dando llugar a les rexones interiores más brilloses de la imaxe, nun episodiu que produció nubes de polvu con forma non-esférica. Lo que queda de la estrella ye una nana blanca qu'apaez como un puntu blancu nel centru de la nebulosa.

Afayóla en 1878 por Edouard Jean-Marie Stephan.

## Ver tamién
* Llista de nebuloses planetaries
* Llista d'oxetos NGC

## Enllaces esternos
*Catálogu SEDS

## Referencies
Cúmulu globular M72

**Messier 72** (tamién conocíu como **M72** o **NGC 6981**) ye un cúmulu globular na constelación d'Acuariu descubiertu por Pierre Méchain el 29 d'agostu de 1780. Charles Messier buscar el 4 y 5 d'ochobre siguiente, ya incluyir nel so catálogu. Dambos decidieron que yera una nebulosa débil y non un cúmulu como ye conocíu anguaño. 

El M72 ta asitiáu a unos 53.000 años lluz dende la Tierra y alcuéntrase a una considerable distancia más allá del centru galácticu. Xeneralmente consideráu un cúmulu nuevu, el cúmulu tien delles xigantes azules, anque xeneralmente los cúmulos estelares contienen les estrelles más vieyes.

## Enllaces esternos
* Messier 72, SEDS Messier pages
* M-72 Information

## Referencies
Cúmulu abiertu M39

**Messier 39** (tamién conocíu como **M39** o **NGC 7092**) ye un cúmulu abiertu na constelación Cygnus. Foi afayáu por Charles Messier en 1764. El M39 ta a una distancia d'unos 800 años lluz dende la Tierra.

Ta asitiáu n'ascensión recta 21 hores, 32'2 minutos y declinación +48 graos 26'. 

## Referencies

## Enllaces esternos

* Messier 39, SEDS Messier pages
Cúmulu globular M30

**Messier 30** (tamién conocíu como **M30** o **NGC 7099**) ye un cúmulu globular na constelación de Capricornus. Foi afayáu por Charles Messier en 1764. El M30 ta a una distancia d'aproximao 26.000 años lluz dende la Tierra.

## Enllaces esternos
* Globular Cluster M30 @ SEDS Messier pages

## Referencies
NGC 7209

**NGC 7209** ye un cúmulu abiertu na constelación de Lacerta, cerca del cantu con Cygnus. Ye un cúmulu tenue formáu por ente 25 y 100 estrelles, según autores, con predominiu d'estrelles azules y blanques. La más brillosa tien magnitú 9.

Foi afayáu pol astrónomu William Herschel en 1788.

## Ver tamién
* Llista d'oxetos NGC

## Referencies

## Enllaces esternos

*NGC 7209 (NASA Extragalactic Database)
*Catálogu SEDS
NGC 7217

NGC 7217 ye una galaxa espiral asitiada na constelación de Pegasu a una distancia de 41 millones d'años lluz de la Vía Lláctea y visible con telescopios d'aficionáu.

## Carauterístiques

NGC 7217 carauterizar pola so probeza en gas, por tener ciertu númberu d'estrelles que rotan alredor del centru galácticu en sentíu inversu al del restu de les demás,, dos poblaciones estelares distintes -una d'edá entemedia nes sos rexones interiores y otra probe en metales y más nuevu nes sos rexones esteriores-, y sobremanera por dellos aniellos concéntricos al so nucleu siendo l'esterior el más prominente y el que concentra bona parte del gas y la formación estelar nésta galaxa.

Dientro de la mesma del aniellu más internu, estudios fechos con ayuda del Telescopiu Espacial Hubble amuesen una *miniespiral* central y dellos aniellos más d'estrelles y gas que suxeren qu'hubo diversos biltos de formación estelar na rexón central d'ésta galaxa

Piénsase que tales aniellos pueden ser causaos pol choque y absorción d'una ó delles galaxes menores riques en gas, y asina simulaciones por ordenador amuesen cómo NGC 7217 pudo ser n'orixe una galaxa lenticular qu'absorbió dos galaxes d'ési tipu convirtiéndose no que vemos güei.

NGC 7217, finalmente, tien lo que paez ser un gran bulbu galácticu que s'estiende más allá del discu galácticu y envolubrar, y flota bastante aisllada nel espaciu, ensin nenguna otra galaxa brillosa cerca.

## Ver tamién
* Llista de galaxes
* Llista d'oxetos NGC
* Llista d'oxetos PGC
* Llista d'oxetos UGC

## Referencies
NGC 7265

**NGC 7265** ye una galaxa elíptica de tipu Y-S0 que s'atopa na constelación de Lacerta. Alcuéntrase 2º al sureste de la estrella 1 Lacertae.

Ye la más brillosa d'un grupu de galaxes qu'inclúi NGC 7263, NGC 7264, NGC 7273, NGC 7274 y NGC 7276. La so magnitú aparente ye 12,2 y la so rellumu superficial ye 14,0 mag/arcsec2.

Afayóse'l 20 de setiembre de 1876 por Edouard Jean-Marie Stephan.
 
## Ver tamién

*Llista de galaxes
*Llista d'oxetos NGC

## Referencies

## Enllaces esternos
*Catálogu SEDS
Messier 73

**Messier 73** (tamién conocíu como **M73** y **NGC 6994**) ye una pequeña agrupación de cuatro estrelles de la constelación d'Acuariu. 

Descubiertu por Charles Messier el 4 d'ochobre de 1780, que orixinalmente describió l'oxetu como un cúmulu de cuatro estrelles con dalguna nebulosidad. Observaciones posteriores por John Herschel, sicasí, nun revelaron nenguna nebulosidad. Amás, Herschel reparó que la designación del M73 como cúmulu yera cuestionable. Sicasí, Herschel incluyó'l M73 nel Catálogu Xeneral de cúmulos, nebuloses y galaxes, y John Dreyer incluyó'l M73 cuando compiló el Nuevu Catálogu Xeneral.

## Referencies

## Enllaces esternos

* Messier 73, SEDS Messier pages
NGC 7052

**NGC 7052** ye una galaxa elíptica na constelación de Vulpecula de magnitú aparente 13,4, afayada por William Herschel en 1784. Alcuéntrase a 191 millones d'años lluz de distancia.

El Telescopiu Espacial Hubble afayó un discu de polvu xigante en NGC 7052. Con un diámetru de 3700 años lluz, arrodia un furacu prietu supermasivu asitiáu nel centru de la galaxa. El discu, posiblemente un remanente d'un antiguu choque galácticu, va ser absorbíu pel furacu prietu en dellos miles de millones d'años. Por cuenta de que el polvu absuerbe la lluz azul de forma más efectiva que la lluz colorao, el discu tien un aspeutu más acoloratáu que'l restu de la galaxa.
 
Reparóse que'l discu xira alredor del furacu prietu, y la midida de la velocidá de rotación dexó calcular la masa del furacu prietu: 300 millones de vegaes la masa solar. Aun así, apenes supón un 0,05% de la masa total de la galaxa.

El puntu brillosu del centru del discu ye la lluz combinao de les estrelles tremaes en redol al furacu prietu pol so enorme fuercia gravitatoria.

A lo último, hai que destacar que NGC 7052 ye una importante radiofuente, con dos remexos opuestos que emanan del nucleu pero que nun son perpendiculares al discu. Esto puede implicar que'l furacu prietu y el discu tienen oríxenes distintos.

## Ver tamién

* Llista de galaxes
* Llista d'oxetos NGC
* Llista d'oxetos PGC
* Llista d'oxetos UGC
* NGC 4261, una galaxa similar.

## Enllaces esternos
*Catálogu SEDS

## Referencies
Nebulosa de la Héliz

La **Nebulosa de la Héliz**, **Nebulosa Helix** o **NGC 7293**, ye una nebulosa planetaria na constelación d'Acuariu, a unos 680 años lluz de distancia. Ye una de les nebuloses planetaries más próximes a la Tierra y afayóse por Karl Ludwig Harding enantes de 1824. El so aspeutu ye bien similar a la Nebulosa del Aniellu (M57) y les sos carauterístiques físiques son paecíes a les de la Nebulosa Dumbbell (M27).

Esta nebulosa ye un exemplu de nebulosa planetaria formada por una estrella similar al Sol nos últimos estaos de la so vida. Los gases espulsaos pola estrella apaecen dende la nuesa perspeutiva como si viéramos una héliz dende enriba, d'onde provién el so nome. La estrella remanente ye una nana blanca. La edá de la nebulosa, basada nel so ritmu d'espansión, envalórase nunos 10.600 años aproximao.

Un equipu d'astrónomos estableció que la estructura d'esta nebulosa ye más complexa que lo que primeramente se creía, consistiendo en dos discos gaseosos asitiaos casi perpendicularmente unu respectu al otru. Observaciones con rayos X apurren evidencia sobre la esistencia d'una estrella acompañante. Asina, unu de los discos puede ser perpendicular a la exa de rotación de la estrella agonizante, ente que l'otru ta asitiáu nel planu orbital de les dos estrelles. Créese tamién que los discos formar mientres dos periodos estremaos onde hubo perda de masa per parte de la estrella morrebunda. Asina, mientres el discu interior formóse hai unos 6.600 años, l'esterior surdió fai 12.000 años. Amás, el discu interior ta espandiéndose daqué más rápido que l'esterior.

A pesar del so gran tamañu aparente, ye un oxetu difícil de ver por cuenta del so espardimientu, riquiendo cielos escuros y l'usu de preseos lo más lluminosos posible, como unos prismáticos o un telescopiu funcionando a baxos aumentos. Un filtru nebular acopláu al ocular del telescopiu puede ayudar abondo a la so observación.

## Ver tamién
* Llista de nebuloses planetaries
* Llista d'oxetos NGC

## Referencies

## Enllaces esternos

* Catálogu SEDS
* Más información en Astroseti.org
NGC 7318

**NGC 7318** ye un grupu de dos galaxes en choque (**NGC 7318a** y **NGC 7318b**) pertenecientes al Quintetu de Stephan, na constelación de Pegasu. Eses galaxes tán a una distancia de 286 y 246 millones d'años lluz de la Tierra.

## Galería d'imáxenes

Archivu:Stephans Quintet.jpg|Imaxe del Telescopiu Espacial Spitzer de *NGC 7318A* interactuando con *NGC 7318B*.
Archivu:Stephan's Quintet Hubble 2009.full.jpg|Imaxe del Telescopiu Espacial Hubble *NGC 7318A* interactuando con *NGC 7318B*.
Archivu:NGC 7318.jpg|Ampliación de *NGC 7318* onde s'estremen los centros de *NGC 7318A* y *NGC 7318B*.
Archivu:Stephan's Quintet X-ray + Optical.jpg|Imaxe de Rayos X *NGC 7318A* interactuando con *NGC 7318B*.


## Ver tamién
*Quintetu de Stephan
*NGC 7318A
*NGC 7318B

## Referencies

## Enllaces esternos
* ['''SIMBAD''': [Nuevu Catálogu Xeneral] 7318 -- Galaxa en grupu de galaxes.] Datos de *NGC 7318*.
NGC 7331

**NGC 7331** ye una galaxa espiral na constelación de Pegasu, alcontrada 9º al noroeste de Scheat (β Pegasi). De magnitú aparente 10,4 pue ser reparada con pequeños telescopios. Descubierta por William Herschel en 1784, ye una de les galaxes más brilloses que nun tán incluyíes nel catálogu Messier.

Archivu:NGC 7331 zoomed.jpg|La Galaxa Espiral NGC 7331 pol Zoomed
Archivu:PIA21088 - Supernova SN 2014C (Optical and X-Ray), Unannotated Version.jpg|La Galaxa Espiral NGC 7331 pol Peris

Dende la nuesa perspeutiva, NGC 7331 apaez con un enclín similar a la Galaxa d'Andrómeda (M31). Mientres abondo tiempu foi considerada similar a la Vía Lláctea, hasta'l puntu de describila una ximielga de la nuesa galaxa, tocantes a masa, númberu d'estrelles y ritmu de formación estelar. 
Sicasí, per un sitiu la presencia d'una barra nel centru de la nuesa galaxa amosó que les semeyances nun son tales, y per otru llau l'estudiu de les cefeides d'esta galaxa por aciu el Telescopiu Espacial Hubble amosaron qu'esta galaxa alcuéntrase a 49 millones d'años lluz de la Vía Lláctea, colo que ye muncho más brillosa y masiva que la nuesa galaxa, teniendo una magnitú absoluta similar a la de la Galaxa d'Andrómeda y una masa envalorada en 460000 millones de vegaes la del nuesu Sol. Imáxenes llograes nel infrarroxu alloñáu y n'ondes de radio amuesen un aniellu de polvu de casi 20.000 años lluz arrodiando la galaxa. En gran midida ta formáu por hidrocarburos policíclicos arumosos, que resplanden cuando reciben la lluz d'estrelles nueves. Otra manera, nel centru de la galaxa predominen estrelles más vieyes.
De manera similar a lo qu'asocede na nuesa galaxa, l'hidróxenu molecular de NGC 7331 ta concentráu nun aniellu con un radiu de 3 quilupársecs, habiendo ellí cierta actividá de formación estelar. 

El bulbu de NGC 7331 tamién se caracteriza por rotar en sentíu contrariu al restu de la galaxa, esistiendo cierta evidencia de la presencia d'un furacu prietu supermasivu (500 millones de mases solares) nel so centru, y finalmente NGC 7331 tamién amuesa evidencies de sufrir un biltu estelar nel pasáu.

Namái una supernova (SN 1959D, de tipu IIL) foi identificada en NGC 7331.

## Referencies

## Ver tamién

* Llista de galaxes
* Llista d'oxetos NGC
* Llista d'oxetos PGC
* Llista d'oxetos UGC

## Enllaces esternos
* Catálogu SEDS
* Imaxe de NGC 7331 del observatoriu de Calar Alto
NGC 7354

**NGC 7354** ye una nebulosa planetaria na constelación de Cepheus de magnitú aparente 12,2. La estrella central tien una magnitú de 16,5. Afayóse en 1787 por William Herschel.

## Ver tamién
* Llista de nebuloses planetaries
* Llista d'oxetos NGC

## Referencies

## Enllaces esternos
*Catálogu SEDS
NGC 7479

**NGC 7479** ye una galaxa na constelación de Pegasu. La so magnitú aparente ye de 11,6 y la so rellumu superficial 13,5 mag/arcsec2. Afayóse'l 19 d'ochobre de 1784 pol astrónomu William Herschel.

Ye una galaxa espiral barrada de tipu SB(s)c con estructura bien asimétrica. Destaca'l so brillante y llarga barra central na que se ta produciendo una elevada tasa de formación d'estrelles, sobremanera hai 100 millones d'años, amás d'un biltu estelar compactu nel so nucleu. Alcuéntrase a unos 105 millones d'años lluz de la Tierra.

Estudiada en ondes de radio, NGC 7479 amuesa un remexu de materia de llargor 12 quiluparsecs, dobláu al respective de la galaxa que se cree pudo surdir por cuenta del choque y absorción d'una galaxa menor hai 300 millones d'años, que los sos restos paecen topase na barra galáctica; otros estudios tamién que pue tar evolucionando bien a un tipu más tempranu na secuencia de Hubble, bien pa convertise nuna Galaxa infrarroxa lluminosa.

El 27 de xunetu de 1990 reparóse una supernova (SN 1990O) nesta galaxa.

## Referencies

## Ver tamién
* Llista de galaxes
* Llista d'oxetos NGC

## Enllaces esternos
* Catálogu SEDS
NGC 7492

**NGC 7492** ye un cúmulu globular na constelación d'Acuariu.

Ye un cúmulu periféricu de la Vía Lláctea, a 81.200 años lluz del centru galácticu y a 84.000 años lluz de la Tierra. Pola so distancia tan alloñada ye difícil resolvelo n'estrelles, la más brillosa d'elles de magnitú 15,5. Ye unu de los cúmulos menos trupos (clase XII) y escarez de nucleu central. Averar a nós a razón de 208&nbsp;km/s.

Foi afayáu pol astrónomu William Herschel en 1786.

## Ver tamién
* Llista d'oxetos NGC

## Referencies

## Enllaces esternos

*NGC 7492 (NASA Extragalactic Database)
*Catálogu SEDS
NGC 7635

**NGC 7635** ye una nebulosa d'emisión, una rexón H II, na constelación de Cassiopeia, cerca del cúmulu abiertu M52. Anicióse pol vientu estelar de la estrella central SAO 20575 (BD+60 2522), de magnitú aparente 8,7. Por cuenta de la so forma, se la llapada tamién **nebulosa de la Burbuya**.

La forma de burbuya marcadamente esférica de NGC 7635 señala la llende ente'l fuerte vientu de partícules proveniente del interior de la estrella al topetar col trupu material circundante. La estrella central tien ente 10 y 20 vegaes la masa solar y ye la responsable de los vientos de 2000 km/s. La burbuya nun ye uniforme porque al espandise atopa rexones de gas frío de densidá distinta que frenen la espansión, lo que-y confier un aspeutu onduláu. Estes diferencies del material qu'atopa'l vientu ye lo que fizo que la estrella non se encentre nel centru.

Imáxenes llograes col Telescopiu espacial Hubble dexen reparar a la derecha de la estrella una cresta de gas más trupo. La zona inferior d'esta cresta ta más próxima a la estrella y por ello ye más brillosa. Sufre la radiación ultravioleta con mayor intensidá, y xuníu al fuerte vientu, esperimenta una fotoevaporación más intensa.

Nun esiste unanimidá tocantes a la distancia a la que s'atopa NGC 7635. Ente que unes fontes asitiar a 7.100 años lluz del Sistema Solar, otres señalen una distancia mayor, en redol a 11.000 años lluz.

## Ver tamién
* Llista d'oxetos NGC

## Enllaces esternos
* Catálogu SEDS

## Referencies
NGC 7662

**NGC 7662** ye una nebulosa planetaria na constelación d'Andrómeda asitiada 2,5º al oeste-suroeste de la estrella &iota; Andromedae. Ye conocida tamién col nomatu **nebulosa Bola de Nieve Azul**. De magnitú aparente 9, ye una de les nebuloses planetaries más fáciles de reparar con pequeños preseos. La estrella central ye una estrella variable que'l so rellumu bazcuya ente magnitú 12 y 16. Afayóse en 1784 por William Herschel.

El color azul de NGC 7662 ye frecuente nes nebuloses planetaries. La lluz ultravioleta emitida pola caliente estrella central escita'l gas de la nebulosa, el color azul aniciáu pola intensa emisión del osíxenu. Na imaxe de la derecha, llograda col Telescopiu Espacial Hubble, nun s'aprecia esti color yá que los colores nun son reales.



## Referencies

*Catálogu SEDS
*Blue Snowball Nebula (NGC 7662). The internet Encyclopedia of Science

## Ver tamién
* Llista de nebuloses planetaries
* Llista d'oxetos NGC
NGC 7814

**NGC 7814** o **UGC 8** ye una galaxa espiral alcontrada na constelación de Pegasu.

## Referencies

* 

## Ver tamién

* Llista de galaxes
* Llista d'oxetos NGC
* Llista d'oxetos PGC
* Llista d'oxetos UGC
Arp 297

**Arp 297** (**APG 297**) ye un cuartetu de galaxes na constelación de Boötes, compuestu por:
* NGC 5752
* NGC 5753
* NGC 5754
* NGC 5755

## Referencies

## Enllaces esternos
Choque de les galaxes Los Mures

**Los Ratones** (n'inglés: *The Mice*) son un par de galaxes na constelación de Coma Berenices que tán en procesu de choque y fusión. La so denominación ye NGC 4676 y atópense a unos 300 millones d'años-lluz de la Vía Lláctea. El nome provién de les sos llargues coles.

## Referencies
NGC 7742

**NGC 7742** ye una galaxa na constelación de Pegasu. Alcuéntrase a 72 millones d'años lluz de la Tierra y la so magnitú aparente ye de 11,6. Por causa del so aspeutu, informalmente se la llapada tamién *Galaxa del güevu fritu*. Afayóse'l 18 d'ochobre de 1784 pol astrónomu William Herschel.

Reparando la galaxa de dientro a fuera puede estremase:

* Nel centru los científicos suponen la esistencia d'un furacu prietu.
* Alredor reparar una zona bien clara y un aniellu de polvu interestelar, a unos 2000 años lluz de distancia.
* La rexón de color malva subsiguiente (aproximao a 3200 años lluz) ye una rexón d'intensa formación estelar.
* Dempués sigue un segundua cintu de polvu con una densidá más pequeña que'l primeru.
* Namái fora d'esta segundu cinturón de polvu hai brazos como n'otres galaxes espirales. Nellos tamién nacen estrelles pero con menor intensidá que nel aniellu interior.

NGC 7742 tien un nucleu muncho más lluminosu que lo que cabría esperar pa una galaxa del so tamañu, yá que ye una galaxa Seyfert de tipu 2, con un nucleu moderadamente activu. Nesti tipu de galaxes piénsase qu'esiste un furacu prietu supermasivu nel centru. El gas que cai n'espiral escontra l'interior vese aceleráu hasta fracciones significatives de la velocidá de la lluz y al empar ye supercalentado, creando la brillosa rellumada que se repara na imaxe llograda col telescopiu espacial Hubble.

## Ver tamién

*Llista de galaxes
*Llista d'oxetos NGC

## Referencies

## Enllaces esternos
*Catálogu SEDS
Cúmulu Árbol Navidiegu

El **Cúmulu Árbol Navidiegu**, ye un cúmulu abiertu na constelacion de Monoceros. Foi llamáu asina porque se paez a un árbol en lluz visible.

El Cúmulu del Árbol de Navidá contién cerca de 40 estrelles. Na base de l'agrupación esta'l so miembru más brillosu, 15 Monocerotis (S Mon) de tipu espectral O7 xigante, cerca de 8.500 vegaes más lluminosa que'l Sol, que varia ente les magnitúes 4,2 y 4,6.

Tamién esta cerca de la Nebulosa Piel de Foín (Sh2-273) y la Nebulosa del Conu

## Referencies

## Enllaces esternos
Cúmulu abiertu M52

**Messier 52** (tamién conocíu como **M52** o **NGC 7654**) ye un cúmulu abiertu na constelación Cassiopeia. Foi afayáu por Charles Messier en 1774. M52 pue vese dende la Tierra con prismáticos.

## Referencies

## Enllaces esternos

* Messier 52, SEDS Messier pages
El xoyeru

**El Xoyeru (tamién conocíu como NGC 4755)** o **Kappa Crucis**, ye un cúmulu estelar abiertu que toma'l so nome de la diversidá de colores que presenten les sos estrelles, les que se ven como si fueren "xoyes". Alcuéntrase na constelación de Crux o la Cruz del Sur. Como Kappa Crucis, tien denominación de Bayer, a pesar de que se trata d'un grupu en llugar d'una estrella individual . 

Ye unu de los meyores cúmulos abiertos, afayáu por Nicolas Louis de Lacaille cuando s'atopaba en Sudáfrica mientres 1751-1752. Esti grupu ye unu de los más pequeños conocíos, con una edá envalorada de namái 14 millones d'años. Tien una magnitú aparente de 4.2, ta asitiáu a 6.440 años lluz de la Tierra y contién alredor de 100 estrelles.

## Descripción
Esti famosu grupu de nueves estrelles brilloses foi nomáu "El Xoyeru" cuando Sir John Herschel describir como "una caxa de diverses piedres precioses de color", al referise a la so observación nel telescopiu. El color naranxa brillante de estrellar Kappa Crucis oldea fuertemente contra la so predominantemente azul compañeru. Kappa Crucis ye una nueva estrella n'etapa de superxigante colorada, lo qu'indica que, paradóxicamente, la so vida ta llegando al so fin. El grupu paecer a una estrella a güeyu y apaez cerca de la estrella más oriental de la Cruz del Sur (beta Crucis), polo que namái ye visible dende'l hemisferiu sur. 

## Intereses
Ye unu de los puntos favoritos pa reparar polos astronomos aficionaos novicios. 

## Galería

Image:Wide Field Image of the Jewel Box.jpg|Imaxe d'ampliu campu del xoyeru.
Image:Digitized Sky Survey 2 Image of NGC 4755.jpg|Digitized Sky Survey 2 image of the Jewel Box.
Image:A Hubble gem - the Jewel Box.jpg| Imaxe del Xoyeru tomada col Hubble.



## Referencies



## Enllaces esternos
* A Copyright Anglu-Australian Observatory Image of NGC 4755 (n'inglés)
NGC 3242

**NGC 3242** (tamién conocida como **Pantasma de Xúpiter** o **Caldwell 59**) ye una nebulosa planetaria allugada na constelación d'Hydra.

Esta nebulosa planetaria afayóse pol astrónomu William Herschel el 7 de febreru de 1785, y foi catalogada como H IV.27. Na década de 1830, John Herschel reparó la Nebulosa Pantasma de Xúpiter nel Cabu de Bona Esperanza, Sudáfrica, y numberar como h 3284. Incluyir depués nel Catálogu Xeneral como CG 2102. En 1888, J. L. Y. Dreyer incluyir nel catálogu NGC cola denominación actual, NGC 3242.

NGC 3242 ye tamién conocida como la nebulosa pantasma de xúpiter. Ye observable con telescopiu pequeños, por casu con unu de 114 milímetros d'apertura. Alcuéntrase a 1º 50' aproximao de la estrella μ Hya.

## Ver tamién
* Nebulosa planetaria

## Referencies

## Enllaces esternos
* ''Astronomy Picture of the Day'' 29 d'ochobre de 2005 (n'inglés)
* ''Astronomy Picture of the Day'' 31 de marzu de 1997 (n'inglés)
Nebulosa de Hind

**[[Nuevu Catálogu Xeneral|NGC]] 1555**, tamién conocida como **Nebulosa variable de Hind**, ye una nebulosa variable allumada pola estrella Tau de la constelación de Tauro. Trátase d'un oxetu Herbig-Haro. 

## La estrella

## Referencies

## Enllaces esternos

* Sharpless 238 en ''Galaxy Map''.
Nebulosa de la Flama

**NGC2024** o La **Nebulosa de la Flama** ye una Nebulosa d'emisión qu'aparenta tar en llapaes. Alcuéntrase cerca de la estrella más oriental del Cinturón d'Orión, Alnitak. Equivocadamente dizse que ye una Nebulosa escura.

Esti efeutu dase gracies a la so lluminosidá de color acoloratáu. Los átomos d'hidróxenu de la nebulosa son constantemente ionizados pola lluz de la cercana Alnitak (Zeta Orionis),  que la so intensa radiación ultraviola fai-yos perder los sos electrones. Gran parte de la lluminosidá de la nebulosa produzse cuando esos electrones se recombinan col hidróxenu ionizado, dando llugar a la emisión de lluz acoloratao.

Cerca d'esta nebulosa hai tres objetos candidatos a ser planetes gaseosos.


Archivu:NGC 2024.jpg|
Archivu:Spectacular visible light wide-field view of region of Orion's Belt and the Flame Nebula.jpg|
Archivu:The hidden fires of the Flame Nebula.jpg|
|
Archivu:Flame Nebula NGC 2024.jpg|


## Referencies

## Enllaces esternos
* Artículu en Astroseti
Nebulosa Homúnculo

La **Nebulosa Homúnculo** o **Nebulosa del Homúnculo** ye una nebulosa del hemisferiu sur que s'atopa arrodiando la estrella Eta&nbsp;Carinae na constelación «La Quilla». De forma bilobulada, tamién ye conocida como **Nebulosa d'Eta&nbsp;Carinae**. El términu *homunculus* significa «home pequeñu» en llatín, y foi
introducíu pol físicu y astrónomu arxentín Enrique Gaviola, quien la identificó y estudió emplegando'l telescopiu de 1,5 m de la Estación Astrofísica de Monte Allegre.

Créese que ta conformada por polvu estelar y gas espulsáu pola estrella nuna erupción detectada alredor de 1840, dómina na cual Eta&nbsp;Carinae constituyía la segunda estrella más lluminosa del firmamentu nocherniegu; de magar, el so rellumu menguaría por cuenta de la presencia de la nube. Nel so interior esiste otra estructura llamada «el homúnculo», que se cree foi producida por una erupción de menor intensidá que tuvo llugar a finales del sieglu&nbsp;XIX.

## Ver tamién
* Eta Carinae
* Estrella
* Nebulosa
* Catálogu Messier

## Referencies

## Enllaces esternos
* El homúnculo d'Eta Carinae (Hestoria del so descubrimientu)
* Estación Astrofísica de Monte Allegre - Observatoriu Astronómicu de la Universidá Nacional de Córdoba
Nebulosa Iris

La **Nebulosa d'[[Iris (mitoloxía)|Iris]]** (**LBN[//en.wikipedia.org/wiki/Lynds%27_Catalogue_of_Bright_Nebulae] 487**, y tamién **[[Nuevu Catálogu Xeneral|NGC]] 7023** y **[[Catálogu Caldwell|Caldwell]] 4**) ye una brillosa nebulosa de reflexón de la constelación de Cefeo. 

**NGC 7023** ye en realidá'l cúmulu estelar qu'hai dientro de la nebulosa **LBN 487**, que ta allumada por una estrella de magnitú +7: SAO 19158. 

La nebulosa relluma con una magnitú de 6,8. Alcuéntrase cerca de la estrella variable Mira Tau de Cefeo y de la estrella variable Beta de Cefeo.

Alcuéntrase a 1.300 *[[Añu lluz|al]]* de distancia, y tien un diámetru de 6.

## Referencies

## Enllaces esternos

* SEDS – NGC 7023
* Simbad – NGC 7023
* VizieR – NGC 7023
* NED – NGC 7023
* 
* Vista de NGC 7023 col ''WorldWide Telescope''.[//en.wikipedia.org/wiki/WorldWide_Telescope]
* '''''WikiSky'''''.
**
Nebulosa variable de Hubble

**[[Nuevu Catalogo Xeneral|NGC]] 2261 ** (tamién conocida como la **[[Nebulosa]] [[estrella variable|variable]] d'[[Telescopiu Espacial Hubble|Hubble]]** o **[[Catalogo Caldwell|Caldwell]] 46**) ye una nebulosa variable alcontrada na constelación del Unicorniu. Ye allumada pola estrella R Monocerotis, nesta mesma constelación, anque la estrella en sí nun ye direutamente visible.

**NGC 2261** foi fotografiada por Edwin Hubble nel Observatoriu Palomar mientres l'estrenu del Telescopiu Hale el 26 de xineru de 1949, 21 años dempués de qu'empezara'l proyeutu del observatoriu (1928. Edwin Hubble yá había estudiáu enantes la nebulosa nos observatorios de Yerkes y Monte Wilson. 

Pa los astrónomos aficionaos, la Nebulosa NGC 2261 ye un oxetu interesante por cuenta del so variabilidá. Una de les esplicaciones propuestes pa esa variabilidá ye que les trupes nubes de polvu cerca de *R Mon* dacuando bloquien el llume de la estrella.

## La estrella
**

*R Monocerotis* (*R Mon* / BD+08 1427 / PLX 1550)[1] ye una estrella que s'atopa aproximao a 2.500 años lluz de distancia del Sistema Solar.

R Monocerotis ye una estrella masiva asitiada nel estremu sur de la nebulosa mista d'emisión y reflexón NGC 2261, conocida tamién como «Nebulosa Variable de Hubble». Ye una estrella T Tauri bien nueva — en procesu de formación —, con una edá que puede ser de namái 300.000 años. Ta arrodiada d'un discu de polvu que'l so tamañu ye similar al del Sistema Solar y que'l so rellumu camuda de forma irregular reflexando o volviendo radiar la enerxía proveniente de la estrella. Esti aniellu toroidal qu'arrodia la estrella provoca un fluxu bipolar asimétricu del mesmu tipu que'l reparáu en oxetos Herbig-Haro. Amás, R Monocerotis ye una estrella variable que'l so rellumu varia ente magnitú +11,00 y +13,80.[4]

La estrella principal tien una compañera más pequeña y invisible, probablemente de la mesma edá. La masa de la estrella principal pue tar en redol a 10 mases solares con un radiu d'un llargor que ye'l doble que la del radiu solar, ente que la masa de la estrella secundaria pue ser 1,5 vegaes mayor que la del Sol. La distancia ente dambes ye de 500 o.a.

## Ver tamién
# Oxetos del catálogu NGC (2000-2999)
# Llista d'oxetos NGC
# R Monocerotis
# Catalogo Caldwell

## Referencies
NGC 44

**NGC 44** ye una estrella doble na constelación d'Andrómeda.

## Descubrimientu
NGC 44 afayóse pol astrónomu inglés John Frederick William Herschel, el 9 de setiembre de 1827.

## Referencies

## Enllaces esternos
* , en cseligman.com.
* SIMBAD Query
* SEDS
* NASA/IPAC Extragalactic Database
NGC 258

**NGC 258** ye una galaxa espiral (Sb) alcontrada na direición de la constelación d'Andrómeda. Tien una declinación de +27° 39' 28" y una ascensión recta de 0 hores, 48 minutos y 12,8 segundos.

La galaxa **NGC 258** afayóse en 22 d'avientu de 1848 por William Parsons.

## Ver tamién
* Astronomía estragaláctica
* Llista de galaxes
* Llista d'oxetos NGC
* New General Catalogue

## Referencies

*
Nebulosa del Conu

La **nebulosa del Conu** (tamién conocida como **NGC 2264**) ye una rexón H II na constelación de Monoceros. Afayóse por William Herschel en 1785. La nebulosa alcuéntrase a 830 parsecs o 2700 años lluz de la Tierra.

La nebulosa ye parte d'una nebulosa alredor del Christmas Tree Cluster, o Cúmulu Árbol Navidiegu. El nome NGC 2264 nel Nuevu Catálogu Xeneral referir a dambos objectos y non solo a la nebulosa.

## Información xeneral
La difusa nebulosa del conu llámase asina pola so forma cónica. Alcuéntrase na parte sur de NGC 2264, na parte norte del Christmas Tree Cluster. Na parte norte de Monoceros, xusto al norte del puntu mediu de la llinia de Procyon a Betelgeuse.

La forma cónica provién d'una nebulosa d'absorción escura que consiste d'hidróxenu fríu molecular y polvu frente a una débil nebulosa d'emisión que contién hidróxenu ionizado por S Monocerotis, la estrella más brillosa de NGC 2264. La débil nebulosa mide aproximao siete años lluz (con llargor aparente de 10 minutos d'arcu), y esta a 2700 años lluz de la Tierra.

William Herschel afayó la nebulosa (la cual designó H V.27) el 26 d'avientu de 1785. Ye parte del complexu onde nacen estrelles. El telescopiu espacial Hubble usar pa ver imáxenes d'estrelles en formación en 1997.

## Referencies

## Enllaces esternos
* Información sobre NGC2264
* Fotografía
* 
* Imaxe de la Nebula Cone tomada pol Hubble
NGC 293

**NGC 293** ye una galaxa espiral barrada (SBb) alcontrada na direición de la constelación de Cetus. Tien una declinación de -07° 14' 08" y una ascensión recta de 0 hores, 54 minutos y 16,0 segundos.

La galaxa **NGC 293** afayóse en 27 de setiembre de 1864 por Albert Marth.

## Ver tamién
*Astronomía estragaláctica
*Llista de galaxes
*Llista d'oxetos NGC
*New General Catalogue

## Referencies

*
NGC 397

**NGC 397** ye una galaxa elíptica (Y?) alcontrada na direición de la constelación de Pisces. Tien una declinación de +33° 06' 35" y una ascensión recta de 1 hores, 08 minutos y 31,0 segundos.

## Ver tamién
*Astronomía estragaláctica
*Llista de galaxes
*Llista d'oxetos NGC
*New General Catalogue

## Referencies

*
NGC 260

**NGC 260** ye una galaxa espiral (Sc/P) alcontrada na direición de la constelación d'Andrómeda. Tien una declinación de +27° 41' 31" y una ascensión reuta de 0 hores, 48 minutos y 34,9 segundos.

La galaxa **NGC 260** afayóse'l 27 d'agostu de 1865 por Heinrich Louis d'Arrest.

## Ver tamién
*Astronomía estragaláctica
*Llista de galaxes
*Llista d'oxetos NGC
*New General Catalogue

## Referencies

*
NGC 497

**NGC 497** ye una galaxa espiral barrada (SBbc) alcontrada na direición de la constelación de Cetus. Tien una declinación de -00° 52' 29" y una ascensión recta de 1 hores, 22 minutos y 23,9 segundos.

La galaxa **NGC 497** afayóse en 6 de payares de 1882 por Édouard Jean-Marie Stephan.

## Ver tamién
* Astronomía estragaláctica
* Llista de galaxes
* Llista d'oxetos NGC
* New General Catalogue

## Referencies

## Enllaces esternos
NGC 589

**NGC 589** ye una galaxa espiral (S0-a) alcontrada na direición de la constelación de Cetus. Tien una declinación de -12° 02' 32" y una ascensión recta de 1 hores, 32 minutos y 39,9 segundos.

La galaxa **NGC 589** afayóse en 1886 por Frank Müller.
## Ver tamién
*Astronomía estragaláctica
*Llista de galaxes
*Llista d'oxetos NGC
*New General Catalogue

## Referencies

## Enllaces esternos
NGC 620

**NGC 620** ye una galaxa alcontrada na direición de la constelación d'Andromeda. Tien una declinación de +42° 19' 22" y una ascensión recta de 1 hores, 36 minutos y 59,6 segundos.

La galaxa **NGC 620** afayóse'l 14 d'avientu de 1871 por Édouard Stephan.

## Ver tamién
*Astronomía estragaláctica
*Llista de galaxes
*Llista d'oxetos NGC
*New General Catalogue

## Referencies

*
NGC 671

**NGC 671** ye una galaxa espiral (S?) alcontrada na direición de la constelación d'Aries. Tien una declinación de +13° 07' 31" y una ascensión recta de 1 hores, 46 minutos y 59,1 segundos.

La galaxa **NGC 671** afayóse en 17 de setiembre de 1885 por Lewis A. Swift.

## Ver tamién
*Astronomía estragaláctica
*Llista de galaxes
*Llista d'oxetos NGC
*New General Catalogue

## Referencies

*
NGC 781

**NGC 781** ye una galaxa espiral (Sb) alcontrada na direición de la constelación d'Aries. Tien una declinación de +12° 39' 20" y una ascensión recta de 2 hores, 00 minutos y 08,8 segundos.

A galaxa **NGC 781** afayóse en 16 d'ochobre de 1784 por William Herschel.

## Ver tamién
*Astronomía estragaláctica
*Llista de galaxes
*Llista d'oxetos NGC
*New General Catalogue

## Referencies

*
NGC 908

**NGC 908** ye una galaxa espiral barrada (SBc) na constelación de Cetus. Tien una declinación de -21° 14' 00" y una ascensión recta de 2 hores, 23 minutos y 04,6 segundos.

Afayóse'l 20 de setiembre de 1786 por William Herschel.

## Referencies

## Enllaces esternos
NGC 986

**NGC 986** ye una galaxa espiral barrada (SBab) alcontrada na direición de la constelación de Fornax. Tien una declinación de -39° 02' 45" y una ascensión recta de 2 hores, 33 minutos y 34,1 segundos.

La galaxa **NGC 986** afayóse'l 5 d'agostu de 1826 por James Dunlop.

## Ver tamién
*Astronomía estragaláctica
*Llista de galaxes
*Llista d'oxetos NGC
*New General Catalogue

## Referencies

## Enllaces esternos
NGC 1052

NGC 1052 ye una galaxa elíptica xigante asitiada na constelación de Cetus a una distancia de 63 millones d'años lluz de la Vía Lláctea que pue vese con telescopiu d'aficionáu.

Amuesa actividá nuclear na forma d'un nucleu galácticu activu de tipu LINER nel que primeramente se detectaron buelgues d'un biltu estelar, que foi confirmáu n'estudios a mayores resoluciones amosando ellí rexones de formación estelar y cúmulos estelares mozos. 

NGC 1052 cuenta tamién con dos pequeños remexos de materia remaneciendo de la so rexón central y un discu d'hidróxenu neutro qu'ocupa un área enforma mayor que la galaxa que puede vese nel ópticu, tou lo cual suxer qu'una galaxa menor topetó y fundióse con ella hai alredor de mil millones d'años, dando llugar a éses peculiaridaes.

## Referencies
NGC 1184

Galaxa espiral clase S0-a col númberu 1.184 del ''New General Catallogue'' (N.G.C.)

NGC 1184 ta asitiada na constelación de Cefeo . Afayóse'l 16 de setiembre 1787 pol astrónomu xermanu-británicu William Herschel.

Les sos coordenaes astronómiques son A.R. 3 h. 16 m. 45.3 s. y δ 80º N 47' 21" pal añu 2000.0

Esta galaxa namái ye visible con telescopios potentes, la so magnitú aparente ye de +13.44

Históricamente, en 1801 foi incluyida na estinguida constelación d'El Renu cuando l'astrónomu alemán Bode publicó'l so catálogu *Allgemeine Beschreibung und Nachweisung der Gestirne* (Llistáu y descripción xeneral de les estrelles).

## Vea tamién
Llista d'oxetos NGC

Oxetos del catálogu NGC (1000-1999)

Tarandus

## Referencies

* (n'inglés) NASA/IPAC Extragalactic Database
* (n'inglés) SIMBAD Astronomical Database
* (n'inglés) SEDS
NGC 1097

NGC 1097A (tamién conocida como Caldwell 67) ye una galaxa espiral barrada a unos 45 millones d'años lluz de distancia na constelación del Fornu. A partir de 2006, acollumbránronse trés supernoves ( SN 1992bd, SN 1999eu, y SN 2003B ) en NGC 1097.

NGC 1097A ye una galaxa Seyfert, con remexos de disparu dende'l centru. 

Como la mayoría de les galaxes, NGC 1097 tien un furacu prietu supermasivu nel so centru. Alredor del furacu prietu central ye un aniellu d'estrelles que formen les rexones con una rede de gas y polvu que les espirales del aniellu del furacu prietu.

NGC 1097 tien dos galaxes satélites. La mayor d'elles ye la galaxa elíptica nana **NGC 1097B**. Trátase d'un peculiar galaxa elíptica qu'orbita alredor de 42.000 años lluz del centru de NGC 1097A. La otra, la esterna, ye la galaxa nana **NGC 1097C**, de la que se sabe pocu inda.


Archivu:Coiled Galaxy.jpg|NGC 1097A n'infrarroxos.
Archivu:Ngc1097atlas.jpg|Atles de NGC 1097A.
Archivu:NGC 1097 center Hubble.jpg|Aniellu de formación estelar en NGC 1097A. HST. Vista de 0.9′.


## Referencies

## Enllaces esternos
NGC 1115

**NGC 1115** ye una galaxa espiral (S?) alcontrada na direición de la constelación d'Aries. Tien una declinación de +13° 16' 01" y una ascensión recta de 2 hores, 50 minutos y 25,4 segundos.

A galaxa **NGC 1115** afayóse en 2 d'avientu de 1863 por Albert Marth.

## Ver tamién
*Astronomia extragaláctica
*llista de galaxes
*llista d'oxetos NGC
*New General Catalogue

## Referencies

*
NGC 1221

**NGC 1221** ye una galaxa espiral (S0-a) alcontrada na direición de la constelación d'Eridanus. Tien una declinación de -04° 15' 35" y una ascensión recta de 3 hores, 08 minutos y 15,6 segundos.

La galaxa **NGC 1221** afayóse en 1886 por Frank Leavenworth.

## Ver tamién
*Astronomía estragaláctica
*Llista de galaxes
*Llista d'oxetos NGC
*New General Catalogue

## Referencies

*
NGC 1232

**NGC 1232** ye una galaxa espiral alcontrada a cerca de setenta y dos millones d'años lluz (aproximao 22,07 megaparsecs) de distancia na direición de la constelación d'Erídanu. Tien una magnitú aparente de 9,8, una declinación de -20º 34' 45" y una ascensión recta de 03 hores, 09 minutos y 45,1 segundos.


Archivu:HAWK-I NGC 1232.jpg|Imaxe en color gris de NGC 1232.
Archivu:Spiral Galaxy NGC 1232.jpg|Otra imaxe de NGC 1232.


## Ver tamién
* Astronomía estragaláctica
* Llista de galaxes
* Llista d'oxetos NGC

## Referencies

## Enllaces esternos
NGC 1277

**NGC 1277** ye una galaxa espiral alcontrada na constelación de Perséu. Ta asitiada a aproximao 220 millones d'años lluz de distancia de la Vía Lláctea, y ye meyor conocida por contener un furacu prietu supermasivu.

NGC 1277 foi dada a conocer primeramente dempués de les observaciones realizaes n'Irlanda per parte de Lawrence Parsons el 4 d'avientu de 1875. El 28 de payares de 2012 dellos astrónomos rellacionaos col Institutu d'Astronomía Max Planck d'Alemaña, qu'utilizaron el Telescopiu Hobby-Eberly nel Observatoriu McDonald en Texas, informaron el descubrimientu d'un furacu prietu supermasivu nel centru de la galaxa espiral. Indícase que'l furacu prietu tien una masa equivalente a 17 mil millones de soles, equivalente al 14% del total de masa estelar de la galaxa. Estes proporciones nun tán dafechu acordies colos modelos esistentes d'evolución galáctica, ya indiquen la posible esistencia d'un modelu alternativu que pueda incluyir furacos prietos de masa mayor que los reparaos primeramente.

En 2013 investigadores españoles del Institutu d'Astrofísica de Canaries afayaron que la galaxa NGC 1277 caltién inda les carauterístiques que yeren comunes nel universu primitivu, a una edá d'aproximao 2.000 millones d'años. Especúlase que quedó aisllada de la so redolada, ensin contautu con fontes de gas o estrelles adicionales que la alteriaren. Les observaciones llevar a cabu col telescopiu espacial Hubble y el William Herschel, perteneciente al Observatoriu del Roque de los Muchachos na islla de La Palma.

## Referencies

## Enllaces esternos