Paolo Gentiloni

**Paolo Gentiloni Silveri**  ye un periodista y políticu italianu, miembru del Partíu Democráticu y ex presidente del Conseyu de Ministros de la República Italiana. Tamién foi diputáu, ministru d'Asuntos Esteriores d'Italia de Matteo Renzi y ministru de Comunicaciones de Romano Prodi.

## Primeros años y familia
Ye descendiente del Conde Gentiloni Silveri, que ta rellacionáu col políticu italianu Vincenzo Ottorino Gentiloni, líder de la Unión Eleutoral Católica Italiana, partíu políticu conservador. Tien el títulu de nobile de Filottrano, nobile de Cingoli y nobile de Macerata.

Asistió al Llicéu Clásicu Torquato Tasso en Roma y graduóse en ciencies polítiques na Universidá de Roma La Sapienza. Gentiloni tamién ye periodista d'oficiu.

Ta casáu cola arquiteuta Emanuela Mauro.

## Carrera política
En 1993 convertir nel voceru de Francesco Rutelli y desempeñóse como asesor nel Conceyu de Roma n'asuntos de xubilaos y turismu. Coordinó numberoses campañes eleutorales y en 2002 foi miembru fundador del partíu Democracia ye Llibertá-La Margarita. Foi voceru de comunicaciones del partíu mientres cinco años.

Dempués de les eleiciones xenerales de 2001, foi escoyíu miembru de la Cámara de Diputaos, siendo escoyíu depués como Presidente del Comité de vixilancia de los servicios de radiodifusión del Parllamentu. Foi reelixíu nes eleiciones de 2006 como miembru de L'Ulivo, la coalición política liderada pol economista Romano Prodi, que fuera primer ministru ente 1996 y 1998. Dempués de la victoria de centru esquierda, Gentiloni foi nomáu ministru de Comunicaciones nel segundu gobiernu de Prodi.

Ente 2006 y 2007 como ministru de Comunicaciones intentó realizar cambeos en RAI, la televisión pública italiana, especialmente n'asuntos relativos a la publicidá privao que seríen llindaos. Presentó dos proyeutos de llei nel Parllamentu que nun fueron aprobaos. Tamién propunxo que la emisora fuera dirixida por una fundación y que se modificar el Conseyu d'Alministración. Les sos propuestes fueron conocíes como la Reforma Gentiloni.

Gentiloni foi unu de los 45 miembros fundadores del comité nacional del Partíu Demócrata en 2007, formáu pola unión de los socialistes democráticos de los Demócrates d'Izquierda y l'izquierdista La Margarita. Foi reelixíu nes eleiciones xenerales de 2008, que vio la victoria de la coalición conservadora liderada por Silvio Berlusconi.

El 6 d'abril de 2013 foi candidatu nes eleiciones primaries pa escoyer el candidatu de centru izquierda a l'alcaldía de Roma, quedando terceru dempués d'Ignazio Marín, que se convirtió depués nel alcalde, y el periodista David Sassoli. La so candidatura fuera anunciada n'avientu de 2012.

Gentiloni foi escoyíu de nuevu en Cámara de Diputaos nes eleiciones xenerales de 2013, na coalición de centru izquierda Italia. Bien Común dirixida por Pier Luigi Bersani, secretariu del Partíu Demócrata.

### Ministru d'Asuntos Esteriores

El 31 d'ochobre de 2014 foi nomáu ministru d'Asuntos Esteriores pol primer ministru Matteo Renzi. Gentiloni reemplazó a Federica Mogherini, que se convirtió na alta representante de la Xunión Europea p'Asuntos Esteriores y Política de Seguridá.

El 13 de febreru de 2015, mientres una entrevista nuna canal de televisión, Gentiloni afirmó que «si ye necesariu, Italia va tar llista pa lluchar en Libia contra'l Estáu islámicu, porque'l gobiernu italianu nun puede aceptar la idea de qu'haya una amenaza terrorista activa a poques hores d'Italia en barcu». A otru día Gentiloni foi amenaciáu pol Estáu Islámicu, que lo acusó de ser un cruzáu y ministru d'un país enemigu.

En marzu de 2015 Gentiloni visitó Méxicu y Cuba, onde s'axuntó col presidente Raúl Castro, asegurando'l sofitu italianu pa la normalización de les rellaciones ente Cuba y Estaos Xuníos.

El 11 de xunetu de 2015, un coche bomba españó a les afuerzas del consuláu italianu n'El Cairu, Exiptu, matando a una persona y mancando a otros cuatro. L'Estáu Islámicu almitió la so responsabilidá. El mesmu día Gentiloni declaró qu'Italia non se dexará amedranar» y que va siguir na llucha contra'l terrorismu.

## Ver tamién
*Rellaciones Esteriores d'Italia
*Gobiernu d'Italia

## Referencies

## Enllaces esternos

* Sitiu web oficial

* Perfil na Cámara de Diputaos d'Italia
*Biografía por CIDOB (n'español)