Resolución 338 del Conseyu de Seguridá de les Naciones Xuníes

La **Resolución 338 del [[Conseyu de Seguridá de les Naciones Xuníes]]**, aprobada'l 22 d'ochobre de 1973, pidió un altu'l fueu na Guerra de Yom Kippur acordies con una propuesta conxunta de los Estaos Xuníos y la Xunión Soviética. La resolución axusta qu'un alto'l fueu entrara a valir dientro de les 12 hores siguientes a l'adopción de la resolución. Los «auspicios apropiaos» fueron interpretaos nel sentíu de ser estauxunidenses o soviétiques y non de la ONX. La tercer cláusula ayudó a establecer el marcu pa la Conferencia de Xinebra de 1973, celebrada n'avientu de dichu añu.

La resolución foi aprobada na 1747° xunta del Conseyu de Seguridá por 14 votos positivos y l'astención de la República Popular de China, que nun participó na votación. La llucha siguió a pesar de los términos esixíos pol resolución, aniciando depués la Resolvimientu 339, que dio llugar a un cese al fueu.

## Venceyante o asuntu non venceyante
La supuesta importancia de la resolución 338 nel conflictu árabe-israelín, supuestamente, derivar de la pallabra «decide» na cláusula 3, que se llevó a cabu por que la resolución 242 sía obligatoria. Sicasí la decisión na cláusula 3 nun se refier a la resolución 242, sinón más bien a la necesidá d'empecipiar les negociaciones sobre una paz xusto y duradero nel Oriente Mediu que dio llugar a la Conferencia de Xinebra, a la que Siria nun asistió.

Per otra parte, l'Artículu 25 de la Carta de les Naciones Xuníes diz que los miembros de la ONX «comprometer a aceptar y cumplir les decisiones del Conseyu de Seguridá». Polo xeneral acéptase que los resolvimientos del Conseyu de Seguridá adoptaes acordies con el Capítulu VII de la Carta de les Naciones Xuníes nel exerciciu de la so responsabilidá primordial de caltener la paz internacional, son venceyantes pa los Estaos miembros.

Los estudiosos qu'apliquen esta doctrina sobre la resolución afirmen que l'usu de la pallabra «decide» fai que sía una decisión del Conseyu, invocando asina'l calter venceyante del artículu 25. La fuercia llegal considera que la resolución 338 fai referencia a la resolución 242 por tar rellacionaos col conflictu.

Dellos estudiosos afirmen la posición de que la resolución foi aprobada como un encamientu Capítulu VI non venceyante. Otres comentaristes afirmen que probablemente foi aprobada como una resolución del Capítulu VII venceyante.

## Adopción de la resolución
Exiptu ya Israel aceptaron el 22 d'ochobre de 1973 les condiciones de la resolución. Siria, Iraq y Xordania refugaron la resolución.

## Requisitos d'execución per Exiptu ya Israel
Un altu'l fueu axustáu poles Naciones Xuníes el 22 d'ochobre desfíxose rápido, con cada llau culpando al otru pol incumplimientu.

Según delles fontes, Exiptu foi primeru en romper l'altu'l fueu cuando'l Tercer Cuerpu del Exércitu d'Exiptu trató de lliberar del cercu del exércitu d'Israel. L'acción d'Exiptu y la llegada de más equipamientu soviéticu a El Cairu dexó a Israel reforzar el so control sobre los exipcios.

Según otres fontes, Israel foi quien rompió l'altu'l fueu en primer llugar. Dau l'enriedu de los exércitos d'Israel y Exiptu, la tentación yera demasiada grande por que los israelinos aguantar. Dempués d'un últimu emburrión nel Sinaí espulsáu a los exipcios, el gobiernu d'Israel dio la orde de cruciar el Canal de Suez. La negativa d'Israel de dexar de lluchar dempués del pidíu d'alto'l fueu casi supunxo intervención militar de la Xunión Soviética.

## Ver tamién
* Resolvimientos de la ONX sobre'l conflictu árabe-israelín
* Conflictu árabe-israelín
* Rellaciones Exiptu-Israel

## Referencies

## Enllaces esternos
* .
* Testu de la resolución en ''Yale Law School'' .