open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Grindelia chiloensis

**Grindelia chiloensis**, llamáu comúnmente ***botón d'oru, melosa***, ye una planta psamófila, de la familia Asteraceae nativa de les zones d'estepa patagónica de Chile y d'Arxentina (dende la provincia de San Juan hasta Santa Cruz). Ye bona colonizadora y abonda n'árees alteriaes, como al marxe de caminos.

## Descripción
Ye un arbustu perennifoliu sufrútice (ye la planta ramificada dende la base, maderiza embaxo y herbal na cimera), con tarmu erecto ramificáu, redondu y esponxosu, qu'algama 30 a 100&nbsp;cm d'altor, bien resinosa, con cañes ascendentes que terminen nuna inflorescencia. Les fueyes son de color verde claro, llanceolaes, alternes y finamente dentaes. Los capítulos florales son mariellos, grandes y terminales. El frutu ye un aqueniu, y les granes son esperdigaes pol vientu.

## Usos y propiedaes
Presenta glándules resiníferas en fueyes, tarmos y involucros; los exudaos d'eses glándules (sustancia llechiento, pegañosa) cubren la totalidá de la parte aérea de la planta y tán compuestos por resines non volátiles ya hidrófobes. Les resines de les especies de *Grindelia* tienen compuestos similares en propiedaes físiques a les llograes de pinos y otres coníferes, y utilícense en munchos procesos industriales pa la ellaboración de gomes, pintures, pegamentos, barnices, laques, tintes, etc.

Ta en procesu de doma como fonte de resina, pa complementar la producida polos pinos.

* Combate'l asma en forma de pitos.
* En pequeñes dosis ye diuréticu.
* Utilizáu n'infecciones de les víes urinaries.
* Antiinflamatoriu indicáu para artritis y reumatismu.

## Taxonomía
*Grindelia chiloensis* describióse por (Cornel.) Cabrera y espublizóse en *[[Revista del Muséu de La Plata]]* (Nueva Serie), Seición Botánica 33: 215. 1931.
;Sinonimia
* *Grindelia foliosa* Hook. & Arn. 
* *Grindelia resinosa* Gill. ex Hook. & Arn. 
* *Grindelia speciosa* Lindl. & Paxton
* *Grindelia volkensii* Kuntze
* *Haplopappus hoorebekia* DC.
* *Helianthus australis* Small ex Phil.
* *Hoorebekia chiloense* basónimu
* *Aster hoorebekia (DC.) Kuntze

== Referencies ==


== Bibliografía ==
* [[Martic.|Marticorena, C.]] y [[Quezada|M. Quezada]]. [[1985]]. *Catálogu de la flora vascular de Chile''.
* Cabrera, A. L. 1971. Compositae, In: M. N. Correa (ed.),. 7: 1–451. In M. N. Correa Fl. Patagónica. Institutu Nacional de Teunoloxía Agropecuaria, Buenos Aires.
* Marticorena, C. & M. Quezada. 1985. Catálogu de la Flora Vascular de Chile. Gayana, Bot. 42: 1–157.
* Zuloaga, F. O., O. Morrone, M. J. Belgrano, C. Marticorena & E. Marchesi. (eds.) 2008. Catálogo de las plantas vasculares del Cono Sur (Arxentina, Sur de Brasil, Chile, Paraguay y Uruguái). Monogr. Syst. Bot. Missouri Bot. Gard. 107(1): i–xcvi, 1–983; 107(2): i–xx, 985–2286; 107(3): i–xxi, 2287–3348.
* USDA, ARS, National Genetic Resources Program. Germplasm Resources Information Network - (GRIN) National Germplasm Resources Laboratory, Beltsville, Maryland. http://www.ars-grin.gov/cgi-bin/npgs/html/taxon.pl?404757 (26 nov. 2007)

## Enllaces esternos
Grindelia robusta

La **grindelia** ye una planta de la familia Asteraceae nativa de les zones húmedes de California.
## Descripción
Ye una planta perenne con tarmu erecto ramificáu, redondu y esponxosu qu'algama 80 cm d'altor, con cañes ascendentes que terminen nuna inflorescencia. Les fueyes son de color verde claro llanceolaes, alternes y finamente dentaes. Los capítulos florales son mariellos, grandes y terminales. El frutu ye un aqueniu.

## Propiedaes
* En Cuba xúnese esta planta al estramonio pa combatir el asma en forma de pitos.
* En pequeñes dosis ye diuréticu.
* Utilizáu n'infecciones de les víes urinaries.
* Antiinflamatoriu indicáu para artritis y reumatismu.
## Taxonomía
*Grindelia robusta* describióse por Thomas Nuttall y espublizóse en *[[Transactions of the American Philosophical Society]]*, new series, 7: 314. 1840.
;Sinonimia:
**Grindelia camporum var. camporum* Greene 
**Grindelia camporum var. parviflora* Steyerm. 
**Grindelia paludosa* Greene 
**Grindelia procera* Greene

## Referencies

## Bibliografía
# CONABIO. 2009. Catálogo taxonómico de especies de México. 1. In Capital Nat. Méxicu. CONABIO, Mexico City.
# Hickman, J. C. 1993. Jepson Man.: Higher Pl. Calif. i–xvii, 1–1400. University of California Press, Berkeley.
# Munz, P. A. 1974. Fl. S. Calif. 1–1086. University of California Press, Berkeley.
## Enllaces esternos
Guaiacum coulteri

***Guaiacum coulteri*** ye una especie de planta fanerógama perteneciente a la familia Zygophyllaceae. Ye endémica de Jalisco, Nayarit, Sinaloa y Sonora, Méxicu. 

## Propiedaes
Nun ensayu, con coneyos, de dolce plantes mexicanes con propiedaes antidiabétiques reputaos, foi la más eficaz nel amenorgamientu de la hiperglucemia. 

## Taxonomía
*Guaiacum coulteri* describióse por Samuel Frederick Gray y espublizóse en *[[Plantae Novae Thurberianae]]* 312. 1854. 
;Etimoloxía:
***Guaiacum***: nome xenéricu que tien el so orixe nel llinguaxe Maipureano, que ye faláu polos Taínos de Les Bahames; y que foi adoptáu al inglés en 1533, como la primer pallabra nesta llingua d'orixe americanu.

***coulteri***: epítetu 
;Sinonimia:
* *Guaiacum coulteri var. palmeri* I.M.Johnst. 
* *Guaiacum parvifolium* Planch. ex A.Gray
* *Guaiacum planchonii* A.Gray ex Rydb. & Vail

## Ver tamién
* Terminoloxía descriptiva de les plantes
* Cronoloxía de la botánica
* Historia de la botánica 

## Referencies

## Bibliografía
# Breedlove, D. E. 1986. Flora de Chiapas. Llistaos Floríst. Méxicu 4: i–v, 1–246.
# CONABIO. 2009. Catálogo taxonómico de especies de México. 1. In Capital Nat. Méxicu. CONABIO, Mexico City.
# Shreve, F. & I. L. Wiggins. 1964. Veg. Fl. Sonoran Des. 2 vols. Stanford University Press, Stanford.
## Enllaces esternos
Gratiola officinalis

***Gratiola officinalis*** ye una especie de planta ornamental perteneciente a la familia Plantaginaceae. Ye una planta yerbácea rizomatusa perennifolia nativa d'Europa.

## Distribución y hábitat
Esta planta ye nativa de les zones templaes d'Europa. Falta en Escandinavia y les Islles Britániques.

Alcuéntrase en terrenes alteriaos en cantu d'estanques, banzaos y corrientes d'agua, a praos húmedos, xuncales y charcos o balses d'ensugáu intermitente o estacional. Anque de cutiu crez n'ambientes ruderales, considérase una especie amenazada nes sos hábitats naturales.
## Descripción
Ye una yerba perenne, hemicriptófita y rizomatosa. Crez hasta un altor d'ente 20 y 50 cm. Prefier suelos xilizos. Les fueyes son escures, opuestes, llanceolaes y dentaes na parte terminal.
La yerba del probe home floria de xunu a ochobre. Les flores son solitaries y blanques, con matices amarellentaos y púrpures. Alcuéntrase na axila de la planta. El frutu ye en cápsula.
Cultívase tamién como planta ornamental. Pueden llantase fraes, estremar los matos o faer granar les granes .
## Usos melecinales

El nome que lleva esta planta provién de los productos melecinales estrayíos del so rizoma. Estos usábense na medicina herbal casera nel pasáu pa tratar males que se consideraben maldiciones , como la epilepsia y enfermedaes mentales. Actúa como vomitivu, purgante y vermífugo bien eficaz y seique demasiáu violentu. Anque yera bien apreciada nel pasáu como planta melecinal la yerba ye una especie bien tóxica que produció envelenamientos mortales en dellos casos. Toles partes de la planta son venenoses y güei yá nun s'utiliza debíu al eleváu peligru d'envelenamientu. Utilízase pero na farmacopea homeopática en dosis ínfimes.
 
## Taxonomía
*Gratiola officinalis* describióse por Carlos Linneo y espublizóse en *[[Species Plantarum]]* 1: 17. 1753.
;Citoloxía:
Númberu de cromosomes de *Gratiola officinalis* (Fam. Scrophulariaceae) y taxones infraespecíficos: 2n=32
;Etimoloxía:
***Gratiola***: nome xenéricu que provién de la lleenda que d'antiguo dicía que la Virxe María dio esta yerba a un probe home enfermu, trescalada pola so desesperación. El nome *Gratiola* provién del llatín *gratia* , en referencia a la gracia o misericordia de la Virxe.

***officinalis***: epítetu llatín que significa "planta melecinal de venta en herbarios". 
;Sinonimia:
* *Gratiola angustifolia* Gilib.
## Ver tamién
* Terminoloxía descriptiva de les plantes
* Cronoloxía de la botánica
* Historia de la botánica
* Carauterístiques de plantagináceas
## Referencies

## Bibliografía
* 

## Enllaces esternos
* ''Gratiola officinalis''

* La gracíola
Gravesia guttata

***Gravesia guttata*** ye una especie de planta fanerógama pertenecientes a la familia Melastomataceae. Ye orixinaria de Madagascar.

## Propiedaes
Ye utilizada na homeopatía.
## Taxonomía
*Gravesia guttata* describióse por (Hook.) Triana y espublizóse en *[[Transactions of the Linnean Society of London]]* 28(1): t. 6. 1871[1872]. 
;Sinonimia:
* *Bertolonia guttata* Hook. 
## Ver tamién
* Terminoloxía descriptiva de les plantes
* Cronoloxía de la botánica
* Historia de la botánica
* Carauterístiques de les melastomatacees
## Referencies

## Bibliografía
# Clausing, G. & S. S. Renner. 2001. Molecular phylogenetics of Melastomataceae and Memecylaceae: implications for character evolution. Amer. J. Bot. 88(3): 486–498.
# Perrier de la Bâthie, J. M. H. A. 1951. Melastomatacees. Fl. Madagasc. 153: 1–326. View in Biodiversity Heritage Library
# Schatz, G. Y., S. Andriambololonera, Andrianarivelo, M. W. Callmander, Faranirina, P. P. Lowry, P. B. Phillipson, Rabarimanarivo, J. I. Raharilala, Rajaonary, Rakotonirina, R. H. Ramananjanahary, B. Ramandimbisoa, A. Randrianasolo, N. Ravololomanana, Z.S. Rogers, C.M. Taylor & G. A. Wahlert. 2011. Catalogue of the Vascular Plants of Madagascar. Monogr. Syst. Bot. Missouri Bot. Gard. 0(0): 0–0.
## Enllaces esternos
Gymnosperma glutinosum

***Gymnosperma glutinosum*** ye una especie de plantes con flores perteneciente a la familia de les asteracees. 
## Descripción
ye una planta qu'algama un tamañu de 1 m d'altor, que los sos tarmos exudan un material pegañoso. Les fueyes son angostes y les flores, de color mariellu maciu, alcuéntrase en cabezueles sobre les puntes de la planta.
## Distribución y hábitat
Orixinaria d'América boreal, austral y occidental. Presente en clima templáu, ente los 2250 y los 3000 msnm onde ta acomuñada a montes d'encina, de pinu, mistu de encino-pinu y pinu-encino.
## Propiedaes
Ye una planta utilizada nel Estáu de Méxicu, Durango y Guanajuato pa tratar el reumatismu. Cuando hai dolencia de los pies, les fueyes fresques asítiense dientro de los zapatos a usar; o les cañes somorguiar n'alcohol y déxense reposar mientres tres díes, con esti maceráu estréguense los pies diariamente.

En Puebla, la so aplicación melecinal toma les siguientes enfermedaes: el dolor de cabeza, contra'l cual muélense les yemes de xínecuite (*G. glutinosum*), chichiuia (*[[Gonolobus uniflorus]]*) y romeru (*[[Rosmarinus officinalis]]*) y asítiense na frente a manera d'emplastu, ensobiaos a la cabeza.
;Hestoria:
Nel sieglu XVI, Martín de la Cruz señalar como pectoral. A entamos del sieglu XX, l'Institutu Médicu Nacional describe los usos siguientes: como diuréticu, antipalúdico, digitálico y antisépticu. Darréu, Maximino Martínez mentar como: antídiarreico, antirreumático, cicatricial y rexenerativu: vulnerario y analxésicu. Luis Cabrera de Córdoba reporta'l so usu como diuréticu y vasodilatador coronariu. Finalmente, la Sociedá Farmacéutica de Méxicu referir como digitálico.
## Taxonomía
*Gymnosperma glutinosum* describióse por (Spreng.) Less. y espublizóse en *[[Synopsis Generum Compositarum]]* 194. 1832. 
;Sinonimia:
* *Baccharis fasciculosa* Klatt 
* *Baccharis glutinosa* (Spreng.) Hook. & Arn. 
* *Baccharis pingraea* Nutt. 
* *Gymnosperma corymbosum* DC. 
* *Gymnosperma multiflorum* DC. 
* *Gymnosperma scoparium* DC. 
* *Selloa glutinosa* Spreng. 
* *Selloa multiflora* Kuntze 
* *Selloa scoparia* Kuntze 
* *Xanthocephalum glutinosum* (Spreng.) Shinners 
## Nome común
Tatalencho, escobuca, jarilla, pegarrosa.
## Ver tamién
* Terminoloxía descriptiva de les plantes
* Cronoloxía de la botánica
* Historia de la botánica 
* Carauterístiques de les asteracees
## Referencies

## Bibliografía
# CONABIO. 2009. Catálogo taxonómico de especies de México. 1. In Capital Nat. Méxicu. CONABIO, Mexico City.
# Correll, D. S. & M. C. Johnston. 1970. Man. Vasc. Pl. Texas i–xv, 1–1881. The University of Texas at Dallas, Richardson.
# Davidse, G., M. Sousa-Peña, S. Knapp & F. Chiang Cabrera. 2014. Asteraceae. 5(2): ined. In G. Davidse, M. Sousa Sánchez, S. Knapp & F. Chiang Cabrera (eds.) Fl. Mesoamer.. Universidá Nacional Autónoma de Méxicu, Méxicu.
# Flora of North America Editorial Committee, e. 2006. Magnoliophyta: Asteridae, part 7: Asteraceae, part 2. Fl. N. Amer. 20: i–xxii + 1–666.
# Nash, D. L. 1976. Tribe III, Astereae. En: Nash, D.L. & Williams, L.O. (eds), Flora of Guatemala - Part XII. Fieldiana, Bot. 24(12): 128–164, 483–495.
Gymnanthemum amygdalinum

***Gymnanthemum***, ye un xéneru de plantes fanerógames perteneciente a la familia de les asteracees, ye orixinaria de Suramérica. 
## Distribución
Ye un endemismu de Brasil, onde s'atopa na Amazonia, el Cerrado y la viesca atlántica, y distribúyese por Acre, Bahia, Mato Grosso, Mato Grosso do Sul, São Paulo, Rio de Janeiro y Paraná. Ye'l más cultiváu en xardinos y güertos brasilanos. El so orixe ye africanu , dempués de ser traíu polos esclavos na dómina colonial.

## Propiedaes
Considérase como fueya sagrada, Abo, acomuñáu con deidaes Ogum y Oxalis, la "sobrevivencia" de la cultura africana en Brasil, que constitúin la etnomedicina y Candomblé yeyé col nome de Aluma, Àlùmón, Éwúró nos rituales de iniciación, llimpieza, y baños de purificación.

Les sos fueyes utilizar pa la medicina popular en forma de fervinchos o zusmios nel tratamientu del ardor d'estómagu , malestar estomacal y en control de la gastritis, contra la matinada y como tónicu amargosu, estimulante de la dixestión y el mambís.

Puede producir irritación de la mucosa del estómagu si utilizar en dosis elevaes.
## Taxonomía
*Gymnanthemum amygdalinum* describióse por (Delile) Sch.Bip. ex Walp. y espublizóse en *[[Repertorium Botanices Systematicae]]*. 2: 948. 1843.
;sinonimia:
**Vernonanthura condensata* (Baker) H.Rob. 
**Vernonia bahiensis* Toledo **Vernonia 
condensata* Baker 
**Vernonia sylvestris* Glaz.
**Vernonia amygdalina* Delile basónimu
## Ver tamién
* Terminoloxía descriptiva de les plantes
* Cronoloxía de la botánica
* Historia de la botánica
## Referencies

## Bibliografía
# Forzza, R. C. & et al. 2010. 2010 Llista de espécies Flora do Brasil. http://floradobrasil.jbrj.gov.br/2010/ . 
# Robinson, H. 1999. Generic and subtribal classification of American Vernonieae. Smithsonian Contr. Bot. 89: i–iii, 1–116.
## Enllaces esternos
Habropetalum dawei

***Habropetalum*** ye un xéneru monotípicu de plantes fanerógames perteneciente a la familia Dioncophyllaceae. La so única especie: *[[Habropetalum dawei]]* Hutch. & Dalziel) Airy Shaw, ye orixinaria d'África. El xéneru foi descritu por Airy Shaw y espublizóse en * Kew Bulletin 1951: 336, t. 1 & 2*, nel añu 1952.
## Descripción
Ye un arbustu trepador o liana qu'algama los 10 m d'altor. Xeneralmente en suelos costeros arenosos, d'orixe pleistocenu. Les inflorescencies son bien vistoses cuando tán en flor. Los tarmos utilícense como cuerda p'arreyar. Les fueyes nueves, machucaes, son venenoses pa los pexes.
## Distribución y hábitat
Alcuéntrase nos carbaes, montes y árees arbolaes, dende Senegal hasta Nixeria y nel sur d'África.
## Propiedaes
Tien una cazumbre clara y aguacienta que ye potable y llógrase cortando un cachu de tarmu y dexando correr el líquidu nun recipiente. La cantidá ye variable según el clima, en condiciones seques produz una rentabilidá moderada, ente que les plantes de los montes húmedos pueden producir dellos llitros de líquidu potable. Esti fenómenu llevó naturalmente a los usos melecinales, y una cierta cantidá de maxa. Curiosamente l'usu de la cazumbre pa solliviar la sede ye apenes apreciable, anque ten de ser de valor pa cualquier usuariu del llugar. En Nixeria, la cazumbre utilizar pal dolor de mueles y la tos, y en Costa de Marfil pa la taquicardia, y oftalmíes pa estrayer oxetos estraños de los güeyos. Nel Congo la cazumbre utilizar pa "purificar" la madre y el neñu darréu dempués de la nacencia. Tien de dáse-y, como si fuera una especie de calostro y a les madres lactantes como galactogogo. La cazumbre ye consumida poles persones con graves afecciones pulmonares, y la excitabilidad y enfermos mentales. La loción usar pa solliviar oftalmías angüeñoses, úlceras y edemes. La cazumbre utilízase como un vehículu pa la preparación d'un maceráu de la mesma planta o d'otres drogues de plantes. 
 
## Taxonomía
*Habropetalum dawei* describióse por (Hutch. & Dalziel) Airy Shaw y espublizóse en *[[Kew Bulletin]]* 1951: 336, t. 1 & 2. 1952.
;Sinonimia:
* *Dioncophyllum dawei* Hutch. & Dalziel (1927)
## Ver tamién
* Terminoloxía descriptiva de les plantes
* Cronoloxía de la botánica
* Historia de la botánica
* Carauterístiques de les dioconfilacees
## Referencies

## Bibliografía
* 1. Adam 1971: 377. 2. Bouquet, 1969: 105. 3. Bouquet y Debray, 1974: 79. 4. Dalziel, 1937. 5. Glanville 120, K. 6. Kerharo & Adam, 1962. 7. Kerharo & Adam, 1974: 394. 8. Kerharo y Bouquet, 1950: 37. 9. Oliver, 1960: 88.References: 1. Shaw, Airy, 1952: 336-9. 2. Hanson, 1976.
Haemanthus albiflos

***Haemanthus albiflos*** L. ye una especie de planta perenne y bulbosa nativa de Sudáfrica y perteneciente a la familia Amaryllidaceae.

## Usos
*Haemanthus albiflos* utilízase como planta ornamental pola guapura de les sos flores.
Ye una especie pocu resistente, que débese cultivar en tiestu n'interior o en ivernaderu. Los bulbos sotiérrense a flor del suelu, nun sustratu de tierra, turba y sable en partes iguales. Ye preferible un allugamientu soleyeru. Mientres el periodu vexetativu tien d'abonase y regar regularmente con fertilizante líquidu. Pel branu, depués del floriamientu, la planta entra en reposu, pierde les fueyes y, nesi momentu, tienen de suspendese los riegos y los abonos. 
La multiplicación usualmente realizar por división de los bulbos mientres el periodu de reposu vexetativu. El bulbu, que tien munches raigaños carnosos, ye bien sensible a tresplantar, polo que se debe dexar el máximu tiempu posible nel terrén. 

## Propiedaes
Afayóse, per otru llau, que los estractos alcohólicos de los bulbos de *Haemanthus albiflos* exercen una potente aición antiviral.

## Taxonomía
*Haemanthus albiflos* describióse pol médicu, biólogu y botánicu holandés, Nikolaus Joseph von Jacquin y espublizóse en *[[Pl. Hort. Schoenbr.]] 1: 31*, nel añu (1797).
;Etimoloxía:
***Haemanthus***: nome xenéricu que deriva de les pallabres griegues: *haima* y *anthos*, y significa "flor de sangre" n'alusión al color coloráu sangre de les flores de *Haemanthus coccineus*, que foi la primer especie del xéneru en ser descripta.
;Sinonimia:
*Ver Sinónimos de Haemanthus albiflos

## Ver tamién
* Terminoloxía descriptiva de les plantes
* Historia de la botánica
* Carauterístiques de les amarilidacees

## Referencies

## Referencies
* Duncan, G D (1989) *Haemanthus*. In Du Plessis, N M and Duncan, G D *Bulbous Plants of Southern Africa*. Tafelberg Publishers, Cape Town
* Duncan, G D (1998) The Kay Bergh Bulb House. Veld & Flora 84(3): 80–81
* Duncan, G D (2000) Grow Bulbs. Kirstenbosch Gardening Series. National Botanical Institute, Cape Town

## Enllaces esternos
Hagenia abyssinica

***Hagenia*** ye un xéneru monotípicu de plantes perteneciente a la familia de les rosácees. La so única especie: *[[Hagenia abyssinica]]*, ye orixinaria d'África. Ye la única especie del xéneru *Hagenia* , y el so pariente más cercanu ye'l xéneru *[[Leucosidea]]* .

## Descripción
Ye un árbol delgáu d'hasta 20 m d'altor, con un tueru curtiu y cañes grueses, y corteza pelada. Les fueyes son compuestes y miden hasta 40 cm de llargu, con 7-13 foliolos, cada unu de 10 cm de llongura con un marxe finalmente serráu, verde'l fexe, plateáu el viesu. Les flores son de color blancu y naranxa, beige o rosa, producir en panícules de 30-60 cm de llargu.

## Distribución
Alcuéntrase nos montes del centru y l'este d'África. Tamién tien una distribución discontinua nos altos montes d'África oriental de Sudán y Etiopía, nel norte, al traviés de Kenia, Uganda, Ruanda, Burundi, República Democrática d'El Congu y Tanzania, Malaui y Zambia, nel sur.

## Hábitat
Polo xeneral, atopar dende los 2000-3000 m d'altitú, en zones que reciben 1000-1500 mm de precipitación añal. Puede atopase creciendo nel monte mistu con *[[Podocarpus]]*, *[[Afrocarpus]]* , y otros árboles, y nos montes secos y montes de monte onde *Hagenia* ye dominante, o en montes mistos de *Hagenia* y *[[Juniperus procera]]*.

*Hagenia abyssinica* ye usáu como alimentu poles canesbes de la lepidoptera *[[Agrotis segetum]]*.
## Aplicaciones melecinales

**Kosso , kousso o Cussó** ye una droga que se compón de les panículas de les flores pistilaes de *Hagenia*. Según la oncena edición de la Encyclopaedia Britannica, la melecina foi importáu "en forma de rodiellos cilíndricos, d'aproximao 18 pulgaes de llargu y 2 pulgaes de diámetru, y entiende la inflorescencia completa o panoja caltenida per una banda tresversal alredor d'ella. " El principiu activu ye koussin o Kosin, C31H33O10, que ye soluble en alcohol y álcali, y puede alministrase en dosis de dos gramos. Kosso tamién s'utiliza na forma d'un fervinchu de les flores non deformaes en polvu, que se traguen col líquidu. Considérase un efectivu antihelmíntico pa la solitaria del gochu ( *[[Taenia solium]]* ). Na so aición antihelmíntica ye similar al felechu machu ( *[[Dryopteris filix-mas]]* ).

L'usu de *Kosso* foi tomáu d'Etiopía, onde según Richard Pankhurst citando a Merab diz que "cubría una cuarta parte de la farmacopea d'esi país". Sicasí, el so usu principal yera, hasta bien entráu'l sieglu 19, pa combatir les infeiciones por cestodos, que ye endémicu debíu al consumu xeneralizáu d'alimentos que contienen carne crudo de res. 

## Taxonomía
*Hagenia abyssinica* describióse por Johann Friedrich Gmelin y espublizóse en *[[Systema Naturae]] . . . editio decima tertia, aucta, reformata 2: 613*, nel añu 1791
;Sinonimia:
**Brayera anthelmintica* Kunth (1824)
**Banksia abyssinica* Bruce
**Hagenia anthelmintica*.

## Ver tamién
* Terminoloxía descriptiva de les plantes
* Cronoloxía de la botánica
* Historia de la botánica
* Carauterístiques de les rosácees

## Referencies
 

## Enllaces esternos

*"Hagenia", Mayu de 1868 d. C.
Halothamnus somalensis

***Halothamnus somalensis*** ye una especie de planta yerbácea del xéneru *[[Halothamnus]]*, qu'agora ta incluyíu na familia Amaranthaceae, (enantes Chenopodiaceae). Ye orixinaria del Cuernu d'África.

## Descripción
*Halothamnus somalensis* ye un arbustu espinosu qu'algama un tamañu de 30-90 cm d'altor, con cañes de color verde oliva, qu'en parte se vuelven negres cuando s'ensuguen. Les fueyes semicilíndricas y pequeñes tán apandaes nes cañes, y namái tienen 0,5-3 mm de llargu. Les flores son de 3,0-4,7 mm de llargu. El frutu ye aláu de 8-12,5 mm de diámetru, les sos ales nunca se tornen negres, inclusive nes plantes anegrazaes. La parte inferior del tubu de la fruta tien riegos lliniales bien pequeños asitiáu cerca de la periferia, escareciendo de cualquier vena prominente radial.

## Anatomía
*Halothamnus somalensis* tien la epidermis de les parés con una capa esterior cutinizada, amás de la cutícula del mesmu. Ye la única especie del xéneru qu'amuesa esta carauterística anatómica.

## Distribución
*Halothamnus somalensis* ye endémicu en Djibouti, Somalia y les zones seques d'Etiopía. Plantes similares de la península arábica pertenecen a *[[Halothamnus bottae]] ssp. niger*. Crez nes abiertes sabanes espinoses, nel sable, magre o suelos predresos, dende 0 a 1750 m sobre'l nivel del mar.

## Usos
Los raigaños de *Halothamnus somalensis* utilízase tradicionalmente como planta melecinal contra les enfermedaes del viérbene parásitu n'animales o humanos. 

## Taxonomía
*Halothamnus somalensis* describióse por (N.E.Br.) Botsch., y foi publicáu en *[[Bot. Mater. Gerb. Bot. Inst. Komarova Akad. Nauk SSSR]]* 18, 1981, p.151. 
;Etimoloxía:
***Halothamnus***: nome xenéricu que deriva de les pallabres griegues ἅλς (halo) = "salín" y θαμνος (thamnos) = "arbustu" lo que significa "arbustu del sal", y refierse tanto a los llugares de crecedera de cutiu salaos, según l'acumuladura de sal nes plantes.

***somalensis***: epítetu xeográficu qu'alude a la so llocalización en Somalia.

;Sinonimia :*Salsola
somalensis* N.E.Br., Bull. Misc. Inform. 2: 50, 1909. 
:*Salsola bottae* (Jaub. & Spach) Boiss. var. *faurotii* Franchet, J. Bot. (Morot) 1,9: 134, 1887.
:*Salsola bottae* (Jaub. & Spach) Boiss. var. *farinulenta* Chiov., Ann. Bot. (Rome) 9,2: 131, 1911. 

## Nome común
:Somalia: GOWSA-MADOWBEYI, GOSO-MUDU-WEYI, GUSOMADOBEYE, GOSAMA DO BEYA, MIRGI-EDALIS, MIMOU
:Djibouti: YAGALI

## Ver tamién
* Terminoloxía descriptiva de les plantes
* Historia de la botánica
* Carauterístiques de les amarantacees

## Referencies

## Bibliografía

* : Revision der Gattung *Halothamnus* (Chenopodiaceae). Bibliotheca Botanica Bd. 143, Schweizerbart, Stuttgart 1993, ISBN 978-3-510-48014-2 (german)
* : Revisio generis *Halothamnus* Jaub. et Spach (Chenopodiaceae). - Bot. Mater. Gerb. Bot. Inst. Komarova Akad. Nauk SSSR 18: p.151, 1981. (russian)
* : *Salsola somalensis* N.E.Br., Bull Misc. Inform. 2: p.50, 1909

## Enllaces esternos

* Schweizerbart Bibliotheca Botanica Bd. 143 Webpage
*
Hampea nutricia

***Hampea nutricia*** ye una especie de planta fanerógama perteneciente a la familia Malvaceae. Ye orixinaria de Méxicu.
## Descripción
Ye un arbustu de 10 m d'altor. Les sos fueyes son amplies o dacuando con 3 picos xuníos a un tarmu llargu. Les flores son blanques y atópense como colgando. Tien los frutos pequeñu y globosu, cubiertos de vellos y con granes corites.
## Distribución
Ta presente en Méxicu en clima templáu ente los 75 y los 550 metros d'altitú. Crez en potreros y acomuñada a vexetación alteriada derivada de monte tropical perennifoliu y monte de encino.
## Porpiedaes
En Puebla emplégase-y contra la tos.
## Taxonomía
*Hampea nutricia* describióse por Paul Arnold Fryxell y espublizóse en *[[Brittonia]]* 21(4): 372–373, f. 2A–B, 3P–S, 4Y–F. 1969[1970].

## Ver tamién
* Terminoloxía descriptiva de les plantes
* Cronoloxía de la botánica
* Historia de la botánica
* Carauterístiques de les malvacees

## Referencies

## Bibliografía
# Breedlove, D. E. 1986. Flora de Chiapas. Llistaos Floríst. Méxicu 4: i–v, 1–246.
# CONABIO. 2009. Catálogo taxonómico de especies de México. 1. In Capital Nat. Méxicu. CONABIO, Mexico City.
# Cowan, C. P. 1983. Flora de Tabasco. Llistaos Floríst. Méxicu 1: 1–123.
# Fryxell, P. A. 1988. Malvaceae of Mexico. Syst. Bot. Monogr. 25: 1–522.
# Fryxell, P. A. 1992. Malvaceae. Fl. Veracruz 68: 1–255.
# Ibarra Manríquez, G. & S. Sinaca Colín. 1995. Llista florística comentada de la estación de bioloxía tropical "Los Tuxtlas", Veracruz, Mexico. Revista Biol. Trop. 43(1–3): 75–115.
# Novelo, A. & L. Ramos. 2005. Vexetación acuática. Cap. 5: 111–144. In J. Bonu, F Álvarez & S. Santiago Biodivers. Tabasco. CONABIO-UNAM, Méxicu.
# Pérez J., L. A., M. Sousa Sánchez, A. M. Hanan-Alipi, F. Chiang Cabrera & P. Tenorio L. 2005. Vexetación terrestre. 65–110. In J. Bonu, F Álvarez & S. Santiago Biodivers. Tabasco. CONABIO-UNAM, Méxicu.
Handroanthus serratifolius

***Handroanthus serratifolius***, o **pau d'Arcu**, **guayacán**, **guayacán polvillo**, **curaire** o **palu d'Arcu**, ye natural de les zones tropicales de Centroamérica y Suramérica. En Venezuela recibe los nomes de curarí, Flor mariella o curarire.

## Descripción
Ye un árbol de 8-10 m d'altor. Les fueyes de 10-15 cm de llargu, palmado-compuestes con foliolos elípticos. Les flores, grandes y marielles de 8 cm de diámetru. El frutu qu'algama los 25 cm de llongura tien granes alaes de color blancu. La carauterística que define la especie ye la de les sos fueyes serruchaes (d'ende'l nome de serratifolia).

## Propiedaes
Trátase d'una madera apreciada nel mercáu que destaca pola so estrema durez y resistencia al fueu y a les plagues. Dacuando comercialízase como un "palu de fierro ", o a cencielles como" ipê "(tol xéneru *[[Tabebuia]]* ), o como'l lapacho (correutamente *Tabebuia serratifolia* )

;Melecinal:
La corteza de *Tabebuia serratifolia* contién más de 20 compuestos activos incluyendo lapachol, quercetina y otros flavonoides. La so corteza interna utilízase como un té de yerbes, pal tratamientu d'infecciones fúngicas.

* Encamentóse contra'l cáncer.

## Taxonomía
*Handroanthus serratifolius* foi descritu por (Vahl) S.O.Grose y espublizóse en *[[Systematic Botany]]* 32: 666. 2007. 
;Sinonimia:
* *Bignonia araliacea* Cham. 
* *Bignonia conspicua* Rich. ex DC.
* *Bignonia flavescens* Vell. 
* *Bignonia patrisiana* DC. 
* *Bignonia serratifolia* Vahl basónimu
* *Gelseminum araliaceum* (Cham.) Kuntze
* *Gelseminum speciosum* (DC. ex Mart.) Kuntze 
* *Handroanthus araliaceus* (Cham.) Mattos 
* *Handroanthus atractocarpus* (Bureau & K.Schum.) Mattos 
* *Handroanthus flavescens* (Vell.) Mattos 
* *Tabebuia araliacea* (Cham.) Morong & Britton
* *Tabebuia monticola* Pittier 
* *Tabebuia serratifolia* (Vahl) G.Nicholson 
* *Tecoma araliacea* (Cham.) DC. 
* *Tecoma atractocarpa* Bureau & K.Schum. 
* *Tecoma conspicua* DC. 
* *Tecoma nigricans* Klotzsch 
* *Tecoma patrisiana* DC. 
* *Tecoma serratifolia* (Vahl) G.Don 
* *Tecoma speciosa* DC. ex Mart. 
* *Tecoma speciosa' A. DC. 
* *Vitex moronensis'' Moldenke

## Ver tamién
* Terminoloxía descriptiva de les plantes
* Cronoloxía de la botánica
* Historia de la botánica
## Referencies

## Bibliografía
# Forzza, R. C. 2010. Llista de espécies Flora do Brasil http://floradobrasil.jbrj.gov.br/2010. Jardim Botânico do Rio de Janeiro, Rio de Janeiro. 
# Neill, D. A. & C. Ulloa Ulloa. 2011. Amiestes Fl. Ecuador: Segundu Supl., 2005-2010 1–202. Fundación Jatun Sacha, Quito.
# Zuloaga, F. O., O. N. Morrone, M. J. Belgrano, C. Marticorena & E. Marchesi. (eds.) 2008. Catálogo de las plantas vasculares del Cono Sur (Arxentina, Sur de Brasil, Chile, Paraguay y Uruguái). Monogr. Syst. Bot. Missouri Bot. Gard. 107(1): i–xcvi, 1–983; 107(2): i–xx, 985–2286; 107(3): i–xxi, 2287–3348.
## Enllaces esternos
* http://www.ars-grin.gov/cgi-bin/npgs/html/taxon.pl?36158
* http://en.wikipedia.org/wiki/List_of_plants_of_Zarráu_vegetation_of_Brazil
Haplopappus baylahuen

El **bailahuén**, ***Haplopappus baylahuen*** ye una especie de plantes fanerógames perteneciente a la familia Asteraceae. 
## Distribución
Ye una yerba que se da nes zones cordilleranas dende la I a la IV rexón de Chile.
## Descripción
Pertenez al mesmu grupu que *[[Solidago]]* y ta estrechamente venceyada a *[[Grindelia]]*.

## Usos
Dende tiempos remotos foi utilizada de forma melecinal principalmente pa solliviar problemes estomacales, pero tamién s'afayaron otres propiedaes d'ésta; como por casu que puede ayudar a ameyorar resfrío, gripes, neumoníes, otres propiedaes ye qu'ayuda a la dixestión de les grases y proteínes, usar de afrodisiaco y antisépticu, esta tamién tien un efeutu antiflatulento y propiedaes purificadores, nun s'utilicen namái les fueyes sinón tamién les flores y tarmos d'ésta. 

El bailahuén ye bien bonu pa llimpiar y ayuda a baxar la fiebre. Ye una de les diez plantes melecinales más usaes en Chile.

## Taxonomía
*Haplopappus baylahuen* describióse por Jules Ezechiel Rémy y espublizóse en *[[Flora Chilena]]* 4: 42. 1849.
;Sinonimia:
* *Aster baylahuen* (J.Rémy) Kuntze 
* *Aster lastarrianus* (J.Rémy) Kuntze 
* *Haplopappus domeykoi* Phil. 
* *Haplopappus fluehmannii* Phil. 
* *Haplopappus lastarrianus* J.Rémy
* *Haplopappus medicinalis* Phil.
## Ver tamién
* Terminoloxía descriptiva de les plantes
* Cronoloxía de la botánica
* Historia de la botánica
* Carauterístiques de les asteracees
## Referencies

## Bibliografía
# Marticorena, C. & M. Quezada. 1985. Catálogu de la Flora Vascular de Chile. Gayana, Bot. 42: 1–157.
# Zuloaga, F. O., O. Morrone, M. J. Belgrano, C. Marticorena & E. Marchesi. (eds.) 2008. Catálogo de las plantas vasculares del Cono Sur (Arxentina, Sur de Brasil, Chile, Paraguay y Uruguái). Monogr. Syst. Bot. Missouri Bot. Gard. 107(1): i–xcvi, 1–983; 107(2): i–xx, 985–2286; 107(3): i–xxi, 2287–3348.
## Enllaces esternos
*''Haplopappus baylahuen'' en Botanical
Harbouria trachypleura

***Harbouria*** ye un xéneru monotípicu de plantes yerbácees perteneciente a la familia de les apiacees. La so única especie *[[Harbouria trachypleura]]*, alcuéntrase n'Estaos Xuníos.

## Descripción
Ye una yerba perennifolia que se distribúi por en Colorado, Wyoming y Nuevu Méxicu.

## Taxonomía
*Harbouria trachypleura* describióse por (A.Gray) J.M.Coult. & Rose y espublizóse en *[[Revision of North American Umbelliferae]]* 125. 1888
;Sinonimia:
**Thaspium trachypleurum* A. Gray

## Ver tamién
* Terminoloxía descriptiva de les plantes
* Historia de la botánica
* Carauterístiques de les apiacees

## Referencies

## Bibliografía
# Anonymous. 1986. List-Based Rec., Soil Conserv. Serv., U.S.D.A. Database of the U.S.D.A., Beltsville.
# Cronquist, A. et al. 1972–. Intermountain flora. (Intermt F) [mentions].
# Martin, W. C. & C. R. Hutchins. 1980. A flora of New Mexico. (F New Mex)
# Mathias, M. Y. & L. Constance. 1944. Umbelliferae. In: Britton, N. L. et al., eds. ser. 1; C. T. Rogerson, ed. ser. 2, North American flora ser. 1, 1905-1957; ser. 2, 1954-1972 (N Amer fl) 28B:124.
Hampea trilobata

***Hampea trilobata*** ye una especie de planta fanerógama perteneciente a la familia Malvaceae. Ye orixinaria de Méxicu.
## Descripción
Ye un arbustu o árbol frondoso qu'algama un tamañu de 2 a 7 m d'altor. Les fueyes son un pocu arrondaes, la base acorazonada, nel anversu de color verde, nel aviesu son aterciopelaes y blanques. Les flores son blanques, nacen de les axiles de les fueyes y los frutos son unes cápsules verde abuxaes que s'abrir en trés partes.
## Distribución y hábitat
Distribúise per Méxicu onde habita en clima templáu dende'l nivel del mar hasta los 30 m d'altor, acomuñada a monte tropical perennifoliu.
## Propiedaes
En Quintana Roo aprovéchense les sos propiedaes melecinales pa sanar la picadura d'aviespa, mazcando'l raigañu.

Tamién s'indica pa tratar el agüeyamientu, por aciu baños col maceráu aguacientu de la planta.
## Taxonomía
*Hampea trilobata* describióse por Paul Carpenter Standley y espublizóse en *[[Contributions from the United States National Herbarium]]* 23(3): 787. 1923.

## Ver tamién
* Terminoloxía descriptiva de les plantes
* Cronoloxía de la botánica
* Historia de la botánica
* Carauterístiques de les malvacees

## Referencies

## Bibliografía
# Balick, M. J., M. H. Nee & D.Y. Atha. 2000. Checklist of the vascular plants of Belize. Mem. New York Bot. Gard. 85: i–ix, 1–246.
# Breedlove, D. E. 1986. Flora de Chiapas. Llistaos Floríst. Méxicu 4: i–v, 1–246.
# Carnevali, G., J. L. Tapia-Muñoz, R. Duno de Stefano & I. M. Ramírez Morillo. 2010. Fl. Ilustr. Penins. Yucatán 1–326.
# CONABIO. 2009. Catálogo taxonómico de especies de México. 1. In Capital Nat. Méxicu. CONABIO, Mexico City.
# Cowan, C. P. 1983. Flora de Tabasco. Llistaos Floríst. Méxicu 1: 1–123.
# Fryxell, P. A. 1988. Malvaceae of Mexico. Syst. Bot. Monogr. 25: 1–522.
# Martínez Salas, E. M., M. Sousa Sánchez & C. H. Ramos Álvarez. 2001. Rexón de Calakmul, Campeche. Llistaos Floríst. Méxicu 22: 1–55.
# Pérez J., L. A., M. Sousa Sánchez, A. M. Hanan-Alipi, F. Chiang Cabrera & P. Tenorio L. 2005. Vexetación terrestre. 65–110. In J. Bonu, F Álvarez & S. Santiago Biodivers. Tabasco. CONABIO-UNAM, Méxicu.
# Sousa Sánchez, M. & E. F. Cabrera Cano. 1983. Flora de Quintana Roo. Llistaos Floríst. Méxicu 2: 1–100.
# Standley, P. C. & J. A. Steyermark. 1949. Bombacaceae. In Standley, P.C. & Steyermark, J.A. (Eds), Flora of Guatemala - Part VI. Fieldiana, Bot. 24(6): 386–403.
## Enllaces esternos
Handroanthus albus

El **lapacho mariellu**, (***Handroanthus albus***), ye un árbol nativu de la vexetación del Paraguái, Arxentina, Bolivia y del Cerrado en Brasil. Esta especie topar en tol Paraguái y en dellos Estaos brasilanos. Ye usáu como árbol urbanu, y emplegáu na medicina alternativa. Florece en primavera. Crez en montes altos de l'alta cuenca del ríu Paraná. Distribúyese limitadamente. Habita puramente sitios baxos, de suelos húmedos y fondos, formando l'estratu cimeru.. 

N'Arxentina protexer nel Parque Nacional Iguazú.

## Descripción
Presenta tueru llisu, cilíndricu, de base dilatada y corteza de color ceniza. Flores amarellentaes, n'inflorescencia multifloral terminal, de 1-2 dm de llargu. Les sos vistoses flores faciliten la identificación taxonómica a distancia. Les flores apaecen enantes de surdir les fueyes, digitaes, compuestes, coriacees, con fuertes nervaduras; peciolu de 2,5-10 cm de llargu. Usualmente 5-7 foliolos, de 7-18 cm de llongura por 2-6 cm d'anchu, ápices apuntiaos, base edondeada, márxenes serraos. 

El frutu ye una silicua llarga, cilíndrica, con pelos doraos, d'estructura seca; de color mariella, de 25 mm, ensin deshiscencia. Con munches granes.

## Uso
* Construcción
* Combustible
* Arboláu urbano
* Melecinal
* Paisaxismu

## Taxonomía
*Handroanthus albus* describióse por (Cham.) Mattos y espublizóse en *[[Loefgrenia; communicaçoes avulsas de botânica]]* 50: 2. 1970. 
;Etimoloxía:
El so anterior xéneru, *Tabebuia*, referir al so nome vernáculu brasilanu: tabebuia o taiaveruia; 

***albus***: epítetu llatín que se refier a la pelusa blanca nes ramillas nueves y nes fueyes, siendo una carauterística dendrológica bien fuerte, superando a otros lapachos mariellos.
;Sinonimia:
* *Tabebuia alba* (Cham.) Sandwith 
* *Tecoma alba* Cham. basónimu

## Ver tamién
* Terminoloxía descriptiva de les plantes
* Cronoloxía de la botánica
* Historia de la botánica
* **[[Especies vexetales del Cerrado de Brasil]]**
## Referencies

## Bibliografía
# Forzza, R. C. 2010. Llista de espécies Flora do Brasil http://floradobrasil.jbrj.gov.br/2010. Jardim Botânico do Rio de Janeiro, Rio de Janeiro. 
# Zuloaga, F. O., O. N. Morrone, M. J. Belgrano, C. Marticorena & E. Marchesi. (eds.) 2008. Catálogo de las plantas vasculares del Cono Sur. Monogr. Syst. Bot. Missouri Bot. Gard. 107: 3 Vols., 3348 p.
## Enllaces esternos
* Sistema información de Biodiversidá: ''T. alba''
* http://www.ipef.br/identificacao/natives/detalhes.asp?codigo=29
Haussknechtia elymaitica

***Haussknechtia*** ye un xéneru monotípicu de plantes yerbácees perteneciente a la familia de les apiacees. La so única especie *[[Haussknechtia elymaitica]]*, alcuéntrase n'Irán.

## Descripción
Ye una yerba perennifolia de la que se llogra una aceite esencial con dolce componenetes, de los que'l principal ye'l **trans-asarone**.

## Taxonomía
*Haussknechtia elymaitica* describióse por Pierre Edmond Boissier y espublizóse en *[[Flora Orientalis]]* 2: 960. 1872.
;Etimoloxía:
***Haussknechtia***: nome xenéricu dau n'honor de Heinrich Carl Haussknecht, botánicu alemán del sieglu XIX, que ye'l primeru que recoyó esta especie en Persia.
;Sinonimia:
* *Dorema elymaitica* (Boiss.) Koso-Pol.

## Ver tamién
* Terminoloxía descriptiva de les plantes
* Historia de la botánica
* Carauterístiques de les apiacees

## Referencies
Hedeoma piperita

***Hedeoma piperita*** ye una especie de planta perteneciente a la familia Lamiaceae.

## Descripción
Ye un yerba qu'algama un tamañu de 6 a 25 cm d'altor, ye arumosa y peluda. Les fueyes tienen forma ovada y son de color verde escuru. Les flores son blanques o blancu-moráu y tán arrexuntaes con poques flores. Los frutos son pequeños, redondos y de color café.

## Distribución y hábitat
Orixinaria de Méxicu, habita en climes templaos, semicálidos, semisecos y templaos ente los 1000 y hasta los 2900 metros, acomuñada a vexetación alteriada de montes tropicales caducifolios y subcaducifolio, monte espinosu, monte mesófilu de monte, montes d'encina, de pinu y monte de juníperos.

## Propiedaes
Esta especie, polo xeneral, ye utilizada nel tratamientu de trestornos dixestivos como inflamación estomacal, mala dixestión, foria, pero principalmente pa solliviar el dolor d'estómagu, usu que ye dau n'estaos de la rexón centro del país como Hidalgo, Michoacán y Morelos. Como remediu a estos males, alminístrase un té col tarmu y les fueyes seques o fresques. Suxer preparar nel momentu que se vaya a tomar, bébese una taza enantes de los alimentos, hasta que suman les molesties. Al té puede amestáse-y canela y tomalo delles vegaes al día. Pa utilizalo como estimulante inxerse dempués de los alimentos (principalmente na mañana y na nueche), adulzáu con miel o azucre.

## Historia
Francisco Hernández de Toledo, nel sieglu XVI menta: les fueyes estriñen el banduyu demasiáu sueltu, quita'l dolor de cabeza aplicándolo na ñariz, y goliéndolo, provoca la mucosidad y llimpia la cabeza.

A finales del sieglu XIX, l'Institutu Médicu Nacional la cita como aperitivo.

Nel sieglu XX, Alfonso Herrera Fernández refier: ye usáu como antigastrálgico. Darréu, Maximino Martínez reporta los usos siguientes: abcesos, anestésicu local, antidiarreico, antiemético, dispepsia, eupéptico, gastralgia, produz estomagada, refrescante y analxésicu. Luis Cabrera de Córdoba indicar como: antiespasmódico, antisépticu, atonía por anemia, diaforético, embaranzu gástricu febril, eupéptico y produz nausea. Finalmente, la Sociedá Farmacéutica de Méxicu describir como: eupéptico, gastralgia y favorez el peristaltismo intestinal.

;Principios activos:
L'únicu estudiu que se detectó describe que la *H. piperita* contién un aceite esencial nel que s'identificó'l monoterpeno mentol n'altes concentraciones.

## Taxonomía
*Hedeoma piperita* describióse por George Bentham y espublizóse en *[[Labiatarum Genera et Species]]* 730. 1835.

## Nome común
Yerba de Santu Domingu, quiénsabe, Santu Domingu, tabaquillo, parash.

## Ver tamién
* Planta melecinal
* Fitoterapia
* Usos melecinales de los raigaños
* Terminoloxía descriptiva de les plantes

## Referencies

## Bibliografía
# CONABIO. 2009. Catálogo taxonómico de especies de México. 1. In Capital Nat. Méxicu. CONABIO, Mexico City.
Heisteria acuminata

***Heisteria pallida*** ye una especie de planta perteneciente al xéneru *[[Heisteria]]* que s'atopa en Brasil.
## Propiedaes
La corteza del tarmu contién: ourateacatechina (4′-O-methyl-(−)-epigallocatechina), ouratea-proanthocyanidina A (epiafzelechin-(4β→8)-4′-O-methyl-(−)-epigallocatechin) y el trimeric propelargonidina epiafzelechin-(4β→8)-epiafzelechin-(4β→8)-4′-O-methyl-(−)-epigallocatechin.

## Taxonomía
*Heisteria acuminata* describióse por (Humb. & Bonpl.) Adolf Engler y espublizóse en *[[Flora Brasiliensis]]* 12(2): 14. 1872.
;Sinonimia:
* *Heisteria burchellii* Hochr. 
* *Heisteria celastrinea* Triana & Planch. 
* *Heisteria cyanocarpa* Poepp. 
* *Heisteria cyanocarpa subsp. occidentalis* Cuatrec. 
* *Heisteria ixiamensis* Rusby 
* *Heisteria longipes* Standl. 
* *Heisteria pallida* Engl. 
* *Heisteria rhaptostylum* Triana & Planch. 
* *Rhaptostylum acuminatum* Humb. & Bonpl.
* *Rhaptostylum cyanocarpum* Kuntze 
* *Rhaptostylum pallidum* Kuntze
## Ver tamién
* Terminoloxía descriptiva de les plantes
* Cronoloxía de la botánica
* Historia de la botánica
* Carauterístiques de les olacacees 
## Referencies

## Bibliografía
# Burger, W. C. 1983. Family 56. Olacaceae. In: W. C. Burger (ed.), Flora Costaricensis. Fieldiana, Bot., n.s. 13: 14–27.
# Correa A., M.D., C. Galdames & M. Stapf. 2004. Cat. Pl. Vasc. Panamá 1–599. Smithsonian Tropical Research Institute, Panama.
# Forzza, R. C. 2010. Llista de espécies Flora do Brasil http://floradobrasil.jbrj.gov.br/2010. Jardim Botânico do Rio de Janeiro, Rio de Janeiro. 
# Funk, V. A., P. E. Berry, S. Alexander, T. H. Hollowell & C. L. Kelloff. 2007. Checklist of the Plants of the Guiana Shield (Venezuela: Amazonas, Bolivar, Delta Amacuro; Guyana, Surinam, French Guiana). Contr. U.S. Natl. Herb. 55: 1–584. View in Biodiversity Heritage Library
# Hokche, O., P. E. Berry & O. Huber. (eds.) 2008. Nuevu Cat. Fl. Vasc. Venezuela 1–860. Fundación Instituto Botánicu de Venezuela, Caracas.
# Idárraga-Piedrahita, A., R. D. C. Ortiz, R. Callejas Posada & M. Merello. (eds.) 2011. Fl. Antioquia: Cat. 2: 9–939. Universidá d'Antioquia, Medellín.
# Jimenez. 2007. Olacaceae. In: Manual de Plantes de Costa Rica. Vol. 6. B.E. Hammel, M.H. Grayum, C. Herrera & N. Zamora (eds.). Monogr. Syst. Bot. Missouri Bot. Gard. 111: 814–823.
# Jørgensen, P. M. & C. Ulloa Ulloa. 2002. 30B. Olacaceae. 69: 59–103. In G. W. Harling & L. Andersson (eds.) Fl. Ecuador. University of Göteborg, Göteborg.
## Enllaces esternos

* tropicos.org
Hekistocarpa minutiflora

***Hekistocarpa*** ye un xéneru monotípicu de plantes con flores perteneciente a la familia de les rubiacees. Inclúi una sola especie: *[[Hekistocarpa minutiflora]]* Hook.f. (1873). Ye nativa de Nixeria a Camerún.

## Descripción
Ye una planta yerbácea o subarbusto qu'algama un tamañu de 0,6-2 m d'altor, atópase nes carbaes del monte secundariu, de Nixeria y Camerún.

## Propiedaes
La fueya úsase como planta melecinal como analxésicu y pa los problemes estomacales.

## Taxonomía
*Hekistocarpa minutiflora* describióse por Joseph Dalton Hooker y espublizóse en *[[Icones Plantarum]] t. 1151*, nel añu 1873.

## Ver tamién
* Terminoloxía descriptiva de les plantes
* Cronoloxía de la botánica
* Historia de la botánica
* Carauterístiques de les rubiacees

## Referencies
Helichrysum arenarium

***Helichrysum arenarium*** ye una planta orixinaria d'Europa.

## Descripción
Les fueyes son planes, les inferiores en forma elíptica, les cimeres son lliniales. Ye peluda per dambos llaos.

Les flores disponer nuna cabeza floral, un encruz ente umbela y corimbu. Les flores tienen de 3 a 4 mm d'anchu y son brillosos de color mariellu doráu.

## Distribución y hábitat
Orixinaria de families Escandinaves alcuéntrase más llargamente distribuyida anguaño nel so estáu selvaxe nel Oeste d'Europa dende les llanures de Dinamarca hasta'l suroeste de Francia y hasta l'este n'El Cáucasu nel sable de los pacionales y gorbizales.

## Propiedaes
Úsase como fervinchu pa tratar desórdenes de vesícula, y diuréticu en tratamientos de reumatismu, y cistitis.. 

Un fervinchu de les flores utilizar nel tratamientu de los trestornos de la vesícula y como diuréticu nel tratamientu del reumatismu y la cistitis.

Ye un componente de Zahraa, un té de yerbes con fines melecinales en Siria.

## Ecoloxía
La especie sirve d'alimentu a les canesbes de la poliya *[[Eublemma minutata]]*.

## Taxonomía
*Helichrysum arenarium* describióse por (L.) Moench y espublizóse en *[[Methodus Plantas Horti Botanici et Agri Marburgensis : a staminum situ describendi]]* 575. 1794. 
;Etimoloxía:
***Helichrysum***: nome xenéricu que remanez del griegu antiguu ἕλιξ *helix* = "retorcigañáu" y χρυσός *crisós* = "oru".

***arenarium***: epítetu llatín que significa "na arena"
;Sinonimia:
**Cyttarium arenarium* Peterm. 
**Gnaphalium adscendens* Thunb. 
**Gnaphalium arenarium* L. 
**Gnaphalium aureum* Gilib. 
**Gnaphalium buchtormense* Sch.Bip. 
**Gnaphalium elichrysum* Pall.
**Gnaphalium graveolens* Henning 
**Gnaphalium ignescens* L. 
**Gnaphalium prostratum* Patrin ex DC. 
**Stoechas citrina* Gueldenst.

## Ver tamién
* Terminoloxía descriptiva de les plantes
* Cronoloxía de la botánica
* Historia de la botánica
* Carauterístiques de les asteracees

## Referencies

## Enllaces esternos