Sin

Na mitoloxía mesopotámica, **Ensin**, **Sinai**, **Nanna**, **Nannar**, **Suen** o **Zuen** ye'l dios de la Lluna. Pa los sumerios, yera conocíu como Nanna o Nannar, fíu d'Enlil, dios del vientu y del cielu, y de Ninlil, diosa del aire. Ensin era'l so nome n'acadiu y babiloniu. Comúnmente designábase-y como *En-zu*, que significa 'Señor de la sabiduría'.

Pasa por ser un perantiguu dios proteutor de los pastores. Mientres el periodu en que Ur exerció la supremacía sobre'l valle del Éufrates (ente *[[Circa|c.]]* 2600 y 2400&nbsp;e.&nbsp;C.), Ensin foi consideráu, naturalmente, como'l dios supremu del panteón. Ye entós cuando se-y designó como «padre de los dioses», «xefe de los dioses» o «creador de toles coses». La sabiduría personificada pol dios llunar ye tamién una espresión de la esistente ciencia de l'astronomía o la práutica de l'astroloxía, na que la observación de les fases de la lluna yera un factor importante.

## Carauterístiques De Nannar/Ensin
A Nanna/Ensin representábase-y como un vieyu con cuernos y barba de lapislázuli, montáu nun toru aláu. El so símbolu principal yera'l creciente llunar, pero tamién el toru, que provenía del so padre, Enlil, "Toru del Cielu", y el trébedes (que podía ser un candeleru). 

Describíase-y como'l padre de la Inanna sumeria, diosa de la vida (la Ishtar semita) que, darréu, heredaría'l cetru llunar. Cola so esposa Ningal tuvo a Utu, dios del sol, (en acadiu, Shamash).

Nos sellos cilíndricos, represéntase-y como un vieyu con barba y el símbolu de la media lluna. Nel sistema teolóxicu-astral ta representáu pol númberu 30 y la lluna. Esti númberu probablemente refiérase al númberu permediu de díes (correutamente alredor de 29.53) nun mes llunar, midíu ente socesives llunes nueves.

L'enclín a centralizar los poderes del universu llevó a establecer una tríada de dioses que Nanna formaría colos sos fíos, Inanna y Utu (que se correspuenden cola lluna, la fertilidá representada pol planeta Venus- y el sol) una tríada de divinidaes astrales de la relixón sumeria. Los sos símbolos yeren respeutivamente, la media lluna, la estrella d'ocho puntes y el discu solar.

Xunto con Shamash y Ishtar, formó la "Tríada semita" de dioses con rellaciones celestes que s'incorporó al panteón mesopotámicu dende'l Periodu Acadiu (2200 - 2100&nbsp;e.&nbsp;C.).

Delles fontes tamién-y consideren el padre d'Ereshkigal, diosa de la la tierra ensin torna, del inframundu y la muerte. 

Pa la mitoloxía sumeria, rixe'l pasu de los meses y ye'l dios que controla les marees, los ciclos menstruales y, polo xeneral, los procesos cíclicos asociaos a la lluna o al mes llunar.

Un importante testu sumeriu ("Enlil y Ninlil") fala de la baxada de Enlil y Ninlil, embarazada de Nanna, al inframundu. Ellí, danse trés "sustituciones" pa dexar l'ascensu de Nanna. La hestoria amuesa delles semeyances col testu conocíu como "El descensu de Inanna".

## Llugares de cultu
Los sos dos principales llugares de cultu fueron el templu *[[E-kishnugal]]* en Ur nel sur y Harrán nel norte. 

En Ur yera llamáu E-gish-shir-gal ("casa de la gran lluz") y foi ellí onde se desenvolvió'l papel de la sacerdotesa En. Yera un títulu bien poderosu en manes d'una princesa, el casu más notable, Enheduanna, fía del rei Sargón de Akkad, y foi'l principal cargu de cultu acomuñáu col cultu a Nanna/Ensin.

Ensin tamién tenía un santuariu en Harran, llamáu E-jul-jul ("casa de l'allegría"). El cultu al dios-lluna estender a otros centros, polo que los templos a él dedicaos atópase en toles grandes ciudaes de Babilonia y Asiria. Un santuariu para Ensin con inscripciones siríacas qu'invoquen el so nome remontar a los sieglos II y III atópase en Sumatar Harabesi nos montes de Tektek, non bien lloñe de Harran y Edesa, porque yera la meyor de los sos combatientes.

En Babilonia tamién tenía otru templu llamáu E.tur.kalam.ma.

En 1789&nbsp;e.&nbsp;C. Hammurabi construyó un tronu pa faer cultu a Ensin.

## Referencies

## Enllaces esternos
* The Ur and Harran Llatitúes, and Göbekli Tepe. (n'inglés). Consultáu'l 7 d'agostu de 2012.
* 
* 
*