Mocedá Comunista Colombiana

La **Mocedá Comunista Colombiana** (**JUCO**) ye una organización xuvenil de Colombia de calter Marxista, venceyada al Partíu Comunista Colombianu. Poles sos files transitaron importantes personalidaes de la historia política colombiana como Manuel Cepeda Vargas, Jaime Pardo Leal, Jaime Bateman, José Antequera, Yira Capo, Henry Millán González y Jaime Caycedo Turriago. Ye integrante de la Federación Mundial de Mocedaes Democrátiques.

## Historia
Los oríxenes más remotos de la Juco son la fundación, el 17 de xunetu de 1932 (a namái dos años de fundáu'l PCC), de la **Lliga Xuvenil Comunista de Colombia** de que la so direición foi encargáu Jesús Villegas. La LJCC foi una organización empuesta supuestamente pol marxismu leninismu qu'empobinó'l so remanar na construcción de sindicatos y lligues agraries con amplia participación xuvenil. Realizó dos congresos ensin que se tenga muncha más documentación. Les condiciones de persecución y clandestinidá de los comunistes colombianos llevaron a que s'eslleiera dafechu nel PCC.

L'actual Juco fundóse'l 1 de mayu de 1951 como **Mocedá Comunista de Colombia**, efectuando la so I Conferencia so la clandestinidá. Mientres la dictadura de Rojas Pinilla, tanto'l PCC como la so Mocedá, fueron illegalizaos. El 9 de xunu de 1954 el militante de la JCC Helmo Gómez Lucich, peruanu de nacencia y estudiante de la Universidá Nacional, cai nes cais de Bogotá fusiláu pol Batallón Colombia mientres protestaba pol asesinatu'l día anterior del tamién estudiante Uriel Gutiérrez. Al pie de Gómez Lucich cayen tamién Álvaro Gutiérrez, Rafael Chávez, Hernando Morales, Hernando Ospina, Jorge Chía, Jaime Pacheco, Higo Llión, y Jaime Moor. N'el so memoria conmemoren los 8 y 9 de xunu como **Díes del Estudiante Cayíu**. El 8 de xunetu de 1954 estudiantes comunistes y lliberales crean la **Federación d'Estudiantes Colombianos**, con amplia influencia de la JCC, que va dirixir les lluches estudiantiles contra'l réxime. 

Ente 1956 y 1959 realícense los trés congresos de la **Unión Nacional d'Estudiantes Colombianos** (Unec) que orixinalmente xunía a lliberales y comunistes, pero que va quedar finalmente so la batuta de la JCC. En 1959 realízase l'I Plenu Nacional de Dirixentes de la JCC, empobináu a la reorganización y constitución orgánica de la Mocedá Comunista y a l'ampliación de la influencia nacional de la mesma. Dende esti Plenu popularizóse'l nome de JUCO pa referise a la organización en llugar de JCC. En xunetu de 1961 axuntar na clandestinidá la III Conferencia Nacional de la Mocedá Comunista de Colombia qu'alderica y aprueba la Llinia de Mases”. Del 29 de payares al 1 d'avientu de 1962 realizar en Bogotá el I Congresu de la JUCO so la conseña “Pola revolución colombiana entamemos la mocedá”, siendo escoyíu secretariu xeneral Manuel Cepeda Vargas .

Pa 1963 axúntase el I Congresu Nacional Universitariu, que funda la **Federación Universitaria Nacional** (FUN), onde los militantes de la Juco tienen amplia representación. En 1964 la Juco realiza una campaña nacional de solidaridá cola resistencia llabradora del Tolima, onde pon tamién la so cuota de sangre: Habacuc Trujillo y Hernando González Acosta son ablayaos poles bales oficiales. 

El V Plenu del Comité Central de la JUCO en 1965 espulsa del so interior a los llamaos “fraccionalistas” (Francisco Garnica y Fred Kaim ente otros) que defendíen les tesis del Partíu Comunista de China sobre la situación internacional. Los expulsos contribuyiríen a la fundación en 1965 del Partíu Comunista de Colombia – Marxista Leninista.

El 11 d'ochobre de 1966 realizóse'l II Congresu de la Juco que'l so lema foi “Ganar y entamar la mocedá colombiana pa les lluches revolucionaries” onde s'aportunó na necesidá de “proletarizar” les files de la organización yá que la mayoría de la militancia constituyir estudiantes. 

Pa la década de 1980 la JUCO impulsó'l trabayu xuvenil unitariu na Unión de Mozos Patriotes, qu'arrexuntaba a les mocedaes de la Unión Patriótica .L'asesinatu políticu contra la UP y el PCC afectó fuertemente a la Mocedá Comunista: cuadros destacaos como Jesús García, Vladimir Cañón Trujillo, María Concepción Bolívar, Irian Suaza y munchos más, fueron asesinaos o sumíos.

La cayida del socialismu real” y la crisis del PCC afectaron fuertemente a la Juco. Pa 1991 cerca de la metá del so Comité Executivu Central arrenunció a la militancia y dellos rexonales dexaron d'esistir. Empecipióse un trabayosu llabor de reconstrucción confirmada pol VIII Congresu (“Pol derechu a ser Nuevu”, setiembre 18 al 20 de 1992) y que va durar hasta'l IX Congresu.

El llabor reconstructora y unitaria dexa la realización de l'Asamblea Nacional d'Estudiantes Universitarios (abril 6-10 de 1995) na Universidá Nacional, onde participen cerca de mil estudiantes de toles universidaes del país. L'esfuerciu de reconstrucción del trabayu de la Juco nel sector estudiantil converxe a la creación de l'Asociación Colombiana d'Estudiantes Universitarios (ACEU) nel Congresu Nacional d'universitarios (Cartaxena, mayu 22-28 de 1998), organización gremial estudiantil con presencia de la Juco y d'otros sectores lliberal y democráticu.

El X Congresu realizáu en 1999, declara la estabilización de la organización. El XI Congresu (“Mozos por una Patria Nueva”, payares 8-11 de 2002) presentó la **Plataforma Xuvenil pola Patria Nueva**, empobinada a la unidá xuvenil democrática y basada en siete puntos (unidá xuvenil pa los cambeos democráticos, contra l'imperialismu y el militarismu, pol derechu a la organización y participación xuvenil, por educación pública y vida digna pa la mocedá, poles reivindicaciones culturales deportives y culturales, por oportunidaes pa los mozos del campu, y contra tou tipu de discriminación) qu'empobinaron la participación de la JUCO nos espacios xuveniles del Frente Social y Políticu. 

El XII Congresu (“La unidá la nuesa bandera, la revolución la nuesa llucha”, avientu de 2005) caltién la Plataforma Xuvenil pola Patria Nueva venceyándola coles nueves perspectives unitaries del PCC (Polu Democráticu Alternativu, Gran Coalición Democrática). 

La Juco ye una de les organizaciones polítiques xuveniles más relevantes de Colombia, y cuntó en dalgún momentu con una amplia participación nos grupos xuveniles. La mayor parte de la so influencia de mases ta centrada nel estudiantáu de les universidaes públiques, nos estudiantes de secundaria, los grupos xuveniles de los barrios, coleutivos de mozos trabayadores y sectores agrarios de les zones d'histórica influencia del PCC. Nel 2008 realizóse'l so XIII Congresu Nacional "Na llucha pola paz democrática, ta la mocedá de Colombia", que les sos principales apuestes xiraron en redol al fortalecimientu'l clamor pola salida negociada al conflictu armáu en Colombia.Na actualidá, la JUCO rexir polos carreros que refundió'l so XIV Congresu Nacional, realizáu n'avientu de 2011, en Bogotá, y que la so síntesis atópase na so conseña "Unidá nes cais: pola esperanza, la paz y el socialismu".

Nel 2008 realizóse'l so XIII Congresu Nacional "Na llucha pola paz democrática, ta la mocedá de Colombia", que les sos principales apuestes yeren fortalecer una plataforma xuvenil qu'impulsara la salida político y dialogao al conflictu social y armao que vivió Colombia. Na actualidá, la JUCO rexir polos carreros que refundió'l so XIV Congresu Nacional, realizáu n'avientu de 2011, en Bogotá, y que la so síntesis atópase na so conseña "Unidá nes cais: pola esperanza, la paz y el socialismu".

Nel 2012 son participes del movimientu social y político Marcha Patriótica siendo la organización xuvenil más grande que compón esti movimientu, xunto cola Federación d'Estudiantes Universitarios (FEU) y otros grupos de mozos conformen el sector xuvenil de Marcha Patriótica. Nel 2014 depués de la devolución de la personería xurídica nel 2013 de la Unión Patriótica UP y la so celebración del V congresu nel cual deciden reconstruyir con sectores cercanos la Unión de Mozos Patriotes (UJP), igualmente en 2014 tamién celebren el so XV congresu nacional.

## Ver tamién
* Conflictu armáu colombianu
* Fuercies Armaes Revolucionaries de Colombia (FARC)
* Exércitu de Lliberación Nacional (ELN)
* Movimientu 19 d'abril (M-19)
* Henry Millán González

## Referencies

## Enllaces esternos