Fresno de Sayago

**Fresno de Sayago** ye un conceyu y llocalidá española de la provincia de Zamora y de la comunidá autónoma de Castiella y Lleón.

## Topónimu

L'orixe del so nome paez remontase a dómines de l'Alta Edá Media. Una de les teoríes fai derivar el topónimu Fresno del árbol denomináu fraxinus, comúnmente conocíu como fresnu. Esta teoría sofitar na denominación de munchos pueblos sayagueses (Carbellino del carballo o carbayu; Luelmo del llamera; Fresno de Sayago y Fresnadillo del fresnu; Salce del sauce; Almeida del álamu; Moral, Moralina y Moraleja del moral, Figueruela de la figal ...), amosando una posible seña identificativa de munchos de los poblamientos celtes na ribera norte del Tormes.

## Llocalización

La llocalidá de Fresnu asítiase nuna nidia depresión, na que les sos cases allugar n'amplios espacios. Dientro del so términu alcuéntrense les deveses de Carbellino, Paredes y Villoria. Pa llegar hasta ellí dende la ciudá de Zamora, hai que siguir la carretera que comunica con Almeida de Sayago, esistiendo metanes el so cascu urbanu dos talos enllaces coles llocalidaes de Peñausende y Bermillo de Sayago.

## Historia

El poblamientu d'estes tierres remontar a la Edá del Bronce. Na la devesa de Paredes atopó una escultura de la diosa Bane que al paecer perteneciente a un panteón celta.

En dómina romana trés fueron los poblamientos antiguos en Fresnu: El Cardal, al norte, apurrió texas, fragmentu d'un "pilum" y monedes romanes; nel Tesu El Legío, y Nava Les Ilesies (Devesa de Paredes), el más interesante, apaecieron tapadories de cuarzu, restos de vasíes, tégulas, mesa pa llibaciones y llacuaes aciages, un bustu de la Diosa Bane y ara dedicada a ésta.

Na Edá Media, Fresnu quedó integráu nel Reinu de Lleón, dómina en que sería repobláu polos sos monarques nel contestu de les repoblaciones llevaes a cabu en Sayago, datando la so primer referencia escrita del sieglu XIII, cuando esta llocalidá apaez amestada a ciudá de Zamora como posesión eclesiástica hasta mediaos del sieglu XIX, cola categoría de villa. Nesi sentíu, Fresnu tuvo una doble xurisdicción como villa, de señoríu y de realengu, d'onde de xuru deriva la división del llugar en dos barrios, barriu del Obispu y del Rei, según los documentos antiguos.

Darréu, na Edá Moderna, Fresnu tuvo integráu nel partíu de Sayago de la provincia de Zamora, tal que reflexaba en 1773 Tomás López en *Mapa de la Provincia de Zamora*.

Asina, al reestructurase les provincies y crease les actuales en 1833, la llocalidá caltener na provincia zamorana, dientro de la Rexón Lleonesa, integrándose en 1834 nel partíu xudicial de Bermillo de Sayago, dependencia que s'enllargó hasta 1983, cuando foi suprimíu'l mesmu ya integráu nel Partíu Xudicial de Zamora.

## Patrimoniu

L'actual ilesia parroquial de San Miguel atópase allugada nel centru del pueblu. El so orixe foi como parroquia de Santa María, posiblemente de dómina románica, pasando dempués a ser la ermita de La nuesa Señora de los Remedios, cuando se construyó l'antigua ilesia de San Miguel nes contornes del pueblu nel sieglu XV. L'edificiu ye la resultancia de les diverses reformes que sufrió, como les de 1798 pa destinalo de nuevu a ser parroquia, o les que n'años socesivos afectaron al presbiteriu y graes del altar mayor pa lo que s'aprovecharon los materiales de les ermites derruidas qu'esistíen nel pueblu, y refaise la torre y la veleta, quedando entós destinada a ser l'únicu llugar de cultu so la nueva advocación de San Miguel. Les últimes reformes son de finales del sieglu XX y sirvieron pal arreglu de la cubierta. Al treslladar unu d'ellos quedaron al descubiertu restos de pintures murales.

Cuenta colos restos de lo que foi l'antigua ilesia de San Miguel, asitiada sobre un cuetu pela rodiada del pueblu como anexu al campusantu amiesto. El so patronalgu deber a don Andrés de Grau, conocíu como'l Doctor Grau, que foi canónigu de la catedral de Zamora y que mandó construyir el templu en 1489-1498.

Fresnu tenía delles ermites de les cualos yá non caltener nenguna. Una d'elles yera la ermita de San Pedro de Dulciagre, que yera propiedá de los Jerónimos de Benavente y que a finales del sieglu XVIII taba arruinada. Escontra 1830 les lloses del solado de la ermita de San Roque y los materiales d'obra de la ermita del Humilladero, emplegar na reforma de la ermita de los Remedios, que na actualidá ye la ilesia parroquial de San Miguel.

## Fiestes

Les sos fiestes patronales son el 29 de setiembre, San Miguel, y el día del Corpus Christi, nel mes de mayu.

Anque con una población amenorgada, cuenta con una asociación cultural bien activa, l'asociación de muyeres "El Corpus". Cada añu encargar d'entamar una fiesta de convivencia na que se realicen xuegos, cena popular y verbena.

## Demografía

## Ver tamién

* Los Maniles
* Mogátar
* Cortina
* Duero
* Gastronomía de la provincia de Zamora
* Fala sayaguesa
* Parque Natural d'Arribes del Duero
* Ponte de Requejo
* Sayagu

## Referencies

## Enllaces esternos