Villalcón

**Villalcón** ye un conceyu y llocalidá española nel partíu de Frechilla de la provincia de Palencia (Castiella y Llión).

## Xeografía
Na contorna de Tierra de Campos ente les llocalidaes de Villada y Cervatos de la Cueza, cerca d'unu de los ramales de la Cueza, el ríu Valdeginate. Confina colos pueblos de Arroyo, Valenceja, Pozo de Urama, San Román de la Cuba, nel Camín de Santiago, y Abastillas.
Ta a una distancia de 45 km, aproximao, de la capital, Palencia.
* Altitú: 815 metros.
* Llatitú: 42º 16' 59" N
* Llargor: 004º 51' 00" O

## Evolución demográfica

## Economía
La principal actividá ye l'agricultura cerealista de secanu, el cultivu de l'alfalfa y el xirasol.

## Historia
Sebastián Miñano describir a principios del sieglu XIX como villa de señoríu nel partíu de Carrión, obispáu de Llión, con Alcalde Ordinariu, 69 vecinos, 243 habitantes, una parroquia católica y un pósito.

A la cayida del Antiguu Réxime la llocalidá constituyir en conceyu constitucional nel partíu de Frechilla , conocíu entós como Villalcon y despobláu de Villarden y que nel censu de 1842 cuntaba con 70 llares y 364 vecinos.

## Ilesia de La nuesa Señora del Castiellu
Tien una ilesia católica que ye un BIC (Bien d'Interés Cultural), por cuenta del so artesonado mudéxar.

Como bien comenta la páxina web del conceyu (www.iespana.es/mamalabuchas), la entrada del edificiu aprecien sobre'l suelu los restos d'unes lloses de piedra con inscripciones llatines que paecen faer referencia a los condes que sieglos tras habitaron el pueblu y en que'l so honor llevantar esti rincón. Consta d'una torre d'aproximao 20 metros d'altor, coronada por una veleta (güei torcida) que la so figura asemeya unu de los munchos gallos que llevanten a los habitantes de Villalcón cada mañana, con una flecha na so parte baxa qu'indica la direición de la que provién el vientu. Sobre la fachada abren delles ventanes ciegues (apenes dexen la entrada de lluz) que se cierren con arcos de mediu puntu y no más alto de la torre acolumbren conxuntos de dos y tres ventanes en caúna de les dos cares. A manera d'anécdota cabo destacar que ye costume qu'en Villalcón les muyeres ocupen los primeros bancos de la ilesia, acutando la otra metá pa los homes, que monopolizan los bancos de madera noble asitiaos sol coru. Tamién ye costume que al términu de la celebración los homes abandonen l'edificiu primero que les muyeres, quien esperen pacientes la so vez pa sacupar la ilesia. (Esti costume col pasu de los años cada vez se respeta en menor midida).

Nel so interior cabo almirar una sola nave ensin cruceru nin columnes que sofiten tan escelsu edificiu.
Resulten de gran valor el artesonado mudéxar sobre'l presbíteru y les dos capiyes llaterales que s'atopa en perfectu estáu, según los trés retablos d'escultura y pintura del sieglu XVII que nun correspuenden al estilu mudéxar nin s'atopen en tan perfectu estáu de caltenimientu, pos la so policromía sufre'l pasu del tiempu ensin una restauración fayadiza.
Frente al retablu atopa un altar eleváu trés gradies sobre'l suelu de la nave y alloñáu unos metros de los primeros bancos, como correspuende a una ilesia preconciliar.

## Fiestes populares
Virxe de les Congoxes: 9 y 10 de febreru

La nuesa Señora del Castiellu: 15 y 16 d'agostu

Tolos años nel mes de mayu, fáense unes rogativas (pa pidir agua o dar gracies, según l'agua cayida mientres l'añu), nes que se procesiona con imáxenes pel campu, cantando'l rosariu y onde se bendicen los campos. Rematar na ilesia cantando la salve pa dar gracies o la de pidir agua.

## Referencies

## Enllaces esternos
* Conceyu de Villalcón