open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Árabe del Golfu

El **árabe del Golfu** o **jaliyi** (tamién ***khaliji*** del ár. clás. خليجي *ḫa elīǧī*, ár. golf.  o اللهجة الخليجية *al-lahǧah al-ḫaliǧiyyah* ) ye una variedá del árabe estendida poles rexones riberanes del Golfu Pérsicu y delles partes del interior de la península arábiga. Ye la llingua coloquial usada en Kuwait, esti d'Arabia Saudita, Baḥréin, Qatar, Emiratos Árabes Xuníos, Omán y el sureste d'Irán. Lingüísticamente considérase cercanu al árabe de Naŷd. 
Dientro del árabe del Golfu, l'árabe bareiní y l'árabe omaní presenten les mayores diferencies no qu'a intelixibilidá mutua, polo que dacuando son referíos como modalidaes independientes.

## Referencies
Ethelswitha Mucel

**Ethelswitha Mucel**  siendo la fía de Etelredo, señor de Gainsborough, y de la princesa Edburga de Mercia -hermana del rei Wigstan de Mercia y nieta de los reis de Mercia Ceolwulf (que tamién yera rei de Kent) y Wiglaf-.

Casó na ciudá de Winchester, nel añu 868, col futuru Alfredo'l Grande, rei de Wessex, al cual dio 6 fíos.

En morriendo'l so maríu (26 d'ochobre de 899), decide faese monxa, ingresando na abadía de Santa Maria, en Winchester.

Morrió na mesma abadía onde profesara, la de Santa Maria, el 5 d'avientu de 905, a los 55 años d'edá, siendo soterrada ellí mesmu.

## Referencies

## Enllaces esternos
Egwina

**Egwina**  poco o cuasi nada se sabe de la so vida, sacantes yera d'un estatus social baxu -o, según dalgunos, yera fía d'un noble de Wessex, pero de baxu rangu-.

Casó nel añu 893 col futuru Eduardo'l Vieyu, rei de Wessex, col que tuvo tres fíos, ente ellos Athelstan, que tamién llegaría a rei.

Poco dempués de la so accesión al tronu (900), Eduardo, considerando'l baxu estatus d'Egwina, sepártase d'ella y declara invalidáu'l so matrimoniu, y los fíos nacíos del so enllaz yá nun formaríen parte de la llinia de socesión al tronu. 

Egwina morrió al otru añu (901).

## Referencies

## Enllaces esternos
Elfleda de Wessex

**Elfleda de Wessex** (Ælfflæd n'anglosaxón) nació posiblemente nel añu 890, siendo fía del príncipe Ethelhelm -fíu de la mesma del rei Etelredo I- y de la so esposa Elswitha.

Casar nel añu 901 con Eduardo'l Viejo, rei de Wessex, reconciliándose d'esta forma les families de dambos -pos el padre de Elfleda, Ethelhelm fuera apostráu de la socesión al pie del so hermanu por Alfredo'l Grande, padre d'Eduardo-. Del so marimonio nacieron 10 fíos, ente ellos Edgiva, reina de Francia, y Edith, reina d'Alemaña.

Morrió nel añu 920, a los 30 años d'edá, siendo soterrada na catedral de Winchester.

## Referencies

## Enllaces esternos
Edgiva de Kent

**Edgiva de Kent**  foi fía de Sigelhelm, caballeru de Kent.

Casó nel añu 920 con Eduardo'l Vieyu, rei de Wessex -de 51 años-, naciendo d'esti matrimoniu 4 fíos, los futuros reis de Wessex Edmundo I el Magníficu y Edred y les fíes Edburh y Edgiva. El rei Eduardo muerre'l 17 de xunetu del añu 924, dexándola viuda con apenes 19 años.

Edgiva sobrevivió al so maríu varios años, morriendo'l 25 d'agostu del añu 968 -mientres el reináu del so nietu, Edgar-, a los 63 años d'edá, siendo soterrada na catedral de Canterbury.

## Referencies

## Enllaces esternos
Elxiva

**Santa Elxiva** († 944) foi la primer esposa de Edmundo I el Magníficu, rei d'Inglaterra, col que se casó alredor del añu 940. La so filiación ye desconocida.

Del so enllaz nacen 1 fía y 2 fíos, los reis Edwy y Edgar.

Al paecer, entra como monxa a l'abadía de Shaftesbury, en Dorset -lo que da a suponer que poco antes el so matrimoniu sería anuláu-, onde morrió nel añu 944, siendo soterrada ellí mesmu. Darréu foi canonizada.

## Referencies

## Enllaces esternos
Ethelfleda de Wilsaetas

**Ethelfleda de Wilsaetas** († 975) foi la segunda esposa de Edmundo I el Magníficu, rei d'Inglaterra, col que se casó poques selmanes antes del so asesinatu en 946. Foi fía d'Alfgar, caballeru de Wilsaetas.

Dempués de la muerte del so maríu entra como monxa na abadía de Shaftesbury, en Dorset, onde morrió nel añu 975, siendo soterrada ellí mesmu.

## Referencies

## Enllaces esternos
Elxiva de Wessex

**Elxiva de Wessex**  foi esposa del rei Edwy el Bellu, de quien yera prima en tercer grau, col que se casó nel iviernu del añu 956. Bisnieta del rei Etelredo I de Wessex, sábese que la so madre llamóse Ethelgiva. 

El so matrimoniu foi anuláu pol Papa pola mor del grau de parentescu qu'había ente dambos.

Morrió en Gloucester, en setiembre del añu 959 -namái un mes primero que Edwy-, siendo soterrada na catedral de Winchester.

## Referencies
Ethelfleda la Guapa

**Ethelfleda** (†962) foi fía del caballeru Ordmaer, siendo conocida col nomatu de "*La Bella*" pola so estraordinaria fermosura y xentileza.

Casó nel añu 961, con Edgar el Pacíficu entós rei d'Inglaterra; morriendo de partu al otru añu y siendo soterrada na abadía de Wilton, en Wiltshire.

## Referencies

## Enllaces esternos
Elfrida

**Elfrida** (*Ælfthryth*) nació nel castiellu de Lydford, en Devon, nel añu 945, siendo la fía de conde Ordgar, xusticia de Devon. El so primer maríu foi'l caballeru Ethelbaldo, xusticia de Anglia del Este, que foi asesináu pol rei Edgar el Pacíficu d'Inglaterra, pa poder llograr la mano de la vilba, siendo la mesma Elfrida cómpliz del crime (964).

Foi coronada al pie del so maríu como reina d'Inglaterra na abadía de Bath, el 11 de mayu de 973, siendo la segunda reina saxona en recibir tal honor -la primera foi Judith, la segunda muyer del rei Ethelwulfo-.

Muertu'l rei (8 de xunetu 975), Elfrida trata de que la corona pase al so únicu fíu sobreviviente, Etelredo, en llugar de al so fiyascu Eduardo; el fundamentu pal so reclamu yera que Etelredo naciera d'una reina unxío y consagrao, ente que la madre d'Eduardo nunca foi coronada. Pero a la fin -y gracies al fuerte sofitu de San Dunstán, ente otros- la Witan confirma a Eduardo como nuevu rei. Entós, la reina viuda y el so fíu #retirar al castiellu de Corfe.

Ellí vivíen cuando, el 18 de marzu del añu 978, el nuevu rei Eduardo decide visitala a ella y al so mediohermanu, aprovechando que taba de cacería pela redolada.

Ufiertándo-y una copa de vinu pa enfrescase dende lo alto de la torre del castiellu, aprovecha la distracción del rei pa ordenar a unu de los sos escuderos que solmenara a Eduardo una puñalada nel llombu. Asustáu'l so caballu y habiéndose atorado el so pie nel estribu de la cabalgadura, Eduardo ye abasnáu pol animal hasta matalo.

Consumida polos reconcomios depués de ver la serie de milagros qu'asocedíen en nome del asesináu rei, Elfrida #ordenar de monxa na abadía benedictina de Santa Maria y San Melor, cerca a Amesbury, en Salisbury, fundáu por ella, según #dicir, pa expiar los sos tarrecibles pecaos. En 986 fundara tamién l'abadía de Wherwell, en Hampshire, onde morrió'l 17 de payares de 1002, a los 57 años d'edá, siendo soterrada ellí mesmu.

## Referencies

## Enllaces esternos
Elxiva de York

**Elxiva** nació alredor del añu 963, siendo fía de Thored (Ethelberto?), señor de York.

Según la *saga Jomsvikinga* Elgiva casó en primeres nupcias col noble anglosaxón de Estanglia, Ulfcytel Snillingr.

Casó a mediaos de los años 980 con Etelredo II l'Indecisu, rei d'Inglaterra, al cual dio 12 fíos, ente ellos el futuru rei Edmundo II Ironside.

Morrió en Winchester, en febreru del añu 1002, siendo soterrada na Abadía de Winchester.

## Referencies
Sigrid l'Altiva

**Sigrid l'Altiva**, tamién conocida como **Sigrid Storråda** (nórdicu antiguu: *Sigríð stórráða Tóstadóttir*), foi una reina escandinava que la so autenticidá histórica alderícase. Ella ye mentada como una figura apócrifa.

Nació nel añu 970, siendo la menor de los dos fíos de Miecislao I, duque de Polonia, y de Dobrava de Bohemia, la so segunda esposa. Ella foi identificada como **Świętosława**, **Saum-Aesa**, **Gunnhilda**, hermana de Boleslao I el Bravo, Rei de Polonia. #Confundir frecuentemente con Gunhilda de Wendia, si ye que realmente fueron dos persones distintes, daqué qu'anguaño s'alderique.

## Sagues nórdiques
Ye un personaxe qu'apaez en munches sagues y cróniques y podría ser l'amiestu de dellos personaxes similares de la protohistoria escandinava, yá que les sagues fueron escrites cientos d'años dempués de que los acontecimientos descritos nelles asocedieron.

En 980, a los 10 años d'edá, #casar con Erico el Victoriosu, rei de Suecia, con quien tuvo un fíu, Olaf Skötkonung. Cinco años más tarde (985), Erik #divorciar d'ella y apúrre-y en compensación la tierra de Götaland.

En 988 #casar en segundes nupcias con Svend I, rei de Dinamarca y Noruega, usando'l so nome escandinavu Sigrid Storråda, y tomando el nome de *Gunhilda* tres la boda. D'esti matrimoniu nacieron cinco fíos, mediu hermanes de Harald II de Dinamarca, y Canutu el Grande.

Morrió en 1014, a los 44 años d'edá, pocu dempués de la muerte del so maríu n'Inglaterra, depués de conquistar esti país cinco selmanes antes, en 1013. 

## Heimskringla
Según Snorri Sturluson en *Heimskringla*, Sigrid yera fía del caudiellu Skagul Toste, un viquingu que participó con ésitu nes incursiones a Inglaterra y percibió el danegeld. 

## Ver tamién
* Gunhilda de Wendia

## Referencies

## Bibliografía
* Sturluson, Snorri. Heimskringla: History of the Kings of Norway, trad. Lee M. Hollander. Reprinted University of Texas Press, Austin, 1992. ISBN 0-292-73061-6

## Enllaces esternos
* The Viking Answer Lady
Edith de Wessex

**Edith de Wessex** (c. 1025 - Winchester, 18 d'avientu de 1075) foi reina consorte d'Inglaterra de 1042 a 1066 pol so matrimoniu con Eduardo'l Confesor. Fía de Godwin de Wessex, el conde más poderosu d'Inglaterra, y de Gytha Thorkelsdóttir, hermana del conde danés Ulf, cuñáu de Canutu'l Grande. Edith, criada na abadía de Wilton, foi una muyer culta que faló dellos idiomes, habilidá que probablemente adquirió nesa abadía. Siempres permaneció xunida a ésta, y nos últimos años reconstruyó la so ilesia.

## Referencies
Edith de Northumbria

**Edith de Northumbria** nació posiblemente nel añu 995, siendo la so filiación incierta, al paecer foi fía de Uthred, Conde de Northumbria conocíu tamién como Uhtred de Bamburgh o Uchtred el Calvo y de Elgiva (Ælfgifu), o fía de Etelredo II l'Indecisu.
El so maríu, el caballeru Sigeferth, foi asesináu por orde del rei Etelredo II (1015), acusáu de conspirar col príncipe herederu Edmundo, ente qu'ella yera recluyida nun conventu.

El príncipe Edmundo la saca del conventu, y en clara oposición al so padre, #casar con ella na llocalidá de Malmesbury, en Wiltshire, n'agostu de 1015. D'esti matrimoniu nacieron dos fíos, el mayor de los cualos foi Eduardo'l Exiliáu.

Muertu'l so segundu maríu (30 de payares de 1016), llega al tronu Canutu'l Grande de Dinamarca, que, p'alloñar toa posible rebelión restauradora de la dinastía Cerdic, unvia al exiliu a Edith y a los sos fíos y cásase con #reinar madre, la vilba del anterior rei Etelredo II, Emma de Normandía (2 de xunetu de 1017).

Morrió n'Hungría, posiblemente nel añu 1017.

## Referencies
Aelfgifu Aelfhelmsdotter

**Ælfgifu Ælfhelmsdotter**  nació posiblemente nel añu 970, siendo fía del caballeru Ælfhelm, que foi asesináu pol rei Etelredo II.

En dalgún momentu mientres la conquista danesa n'Inglaterra, Ælfgifu #casar con Canutu'l Grande, naciendo de la so unión 2 fíos: Haroldo Harefoot y Sveinn Knútsson.

Más tarde, Canutu #casar cola vilba de Etelredo II, Emma de Normandía, que foi considerada única y llexítima esposa d'alcuerdu a les lleis católiques. Les sos rellaciones con Ælfgifu dempués d'esti enllaz son inciertes. Sía comoquier, ella permaneció lleal a la so causa y acompaña al so fíu Svend a Noruega como llugarteniente del so padre depués de conquistar esti país (1030). Pero'l gobiernu de dambos gana l'odiu de los noruegos polos escesivos impuestos. Al añu siguiente (1036), fueron espulsaos de Noruega, y Svend muerre en camín a Inglaterra, onde pensaba abellugase; entretando Ælfgifu torna a Dinamarca.

Tiempu más tarde, Ælfgifu retorna a Inglaterra pa sofitar al so fíu Haroldo a tomar la corona d'esti país, enfrentándose al so hermanastru Canutu Hardeknut y a la so madre Emma.

Morrió posiblemente nel añu 1044.

## Referencies

## Enllaces esternos
Matilde de Flandes

**Matilde de Flandes** , reina consorte d'Inglaterra de 1066 a 1083. Fía del conde Balduino V de Flandes y de Adela de Flandes, fía del rei Roberto II de Francia y nieta d'Hugo Capeto. Foi esposa de Guillermo I el Conquistador, col que tuvo siquier nueve fíos, ente ellos dos que fueron reis d'Inglaterra: Guillermo II y Enrique I.

## Referencies
Edith de Mercia

**Edith**, tamién **Ealdgyth**, foi fía d'Aelfgar, conde de Mercia, esposa de Gruffydd ap Llywelyn (m. 1063), gobernador de too Gales, y más tarde esposa y reina consorte de Harold Godwinson, rei d'Inglaterra en 1066.

## Referencies
Edith d'Escocia

**Edith Matilda d'Escocia** , foi reina consorte d'Inglaterra ente los años 1100 y 1118. Dempués de la so muerte, ye recordada con apellativos como "*Matilde la Bona Reina*" o "*Matilde de Bendita Memoria*".

Segunda de les fíes de Malcolm III Canmore, rei d'Escocia, y de la so segunda muyer, Santa Margarita Atheling. A los seis años d'edá (1086), ella y la so hermana María fueron unviaes al monesteriu de Ramsey, onde fueron educaes pola so tía materna, Cristina Atheling, que yera l'abadesa d'esi llugar.

Al xubir al tronu inglés Enrique I en 1100, decide casase y atopa n'Edith la candidata ideal, por ser descendiente, per llinia materna, de los antiguos reis anglosaxones d'Inglaterra; asina, los eventuales fíos d'esta unión tendríen nes sos venes sangre normanda y anglosaxona, colo que se van unificar dambos llinaxes. 

Pero desamarra'l discutiniu cuando s'asegura qu'Edith fadría los votos mientres la so estancia en Ramsey; la nueva princesa declara que nunca tomó'l velu, y si en dalgún momentu llegó a usalo foi por orde de la so tía Cristina, pa salvala de la *lluxuria de los normandos*", pero de momentu #refugar y refundió al pisu, siendo fuertemente reprendida pola abadesa. L'arzobispu Anselmo de Canterbury, ante quien Edith testificara, atopa esta declaración honesta y, como nun hai nenguna torga aparente, consiente'l matrimoniu. 

Enrique I y Edith casáronse na abadía de Westminster, el 11 de payares de 1100, siendo l'arzobispu Anselmo el qu'efectúa l'enllaz. Edith ye coronada reina col nome de *Matilde*.

La nueva reina establez la so corte en Westminster, pero acompaña al so maríu nel so percorríu por toa Inglaterra en 1106-1107 y tamién visita con él el so ducáu de Normandía.

La so corte tuvo arrodiada de poetes y músicos, creciendo con ello la so popularidá, pos, amás, yera bien paecida a so madre, siendo una fervosa católica y ayudando a los más precisaos, como ella fizo n'Escocia. Coles mesmes, encarga a Turgot qu'escriba una biografía de la so madre, Santa Margarita.

El cronista Guillermo de Malmesbury descríbela llavando los pies de los menesterosos y besando les manes de los enfermos na ilesia en Cuaresma.

Morrió nel palaciu de Westminster, a los 38 años d'edá, siendo soterrada na abadía d'igual nome.

## Referencies

## Enllaces esternos
Matilde I de Boulogne

**Matilde I de Boulogne**  foi la única fía d'Eustaquio III de Boulogne, conde de Boulogne y de Lens, y de María d'Escocia.

En 1125 casóse, na abadía de Westminster, con Esteban de Blois, conde de Mortain y sobrín del rei Enrique I d'Inglaterra. Poco dempués del so matrimoniu, l'abdicación del so padre Eustacio III convirtióla en condesa soberana de Boulogne, gobernando conxuntamente col so maríu.

A la muerte del rei Enrique I en 1135, Esteban llogra proclamase rei, convirtiéndose Matilde en reina d'Inglaterra, brindándo-y al so maríu un pervalible sofitu mientres el periodu conocíu como l'anarquía inglesa que siguió pol enfrentamientu cola desaposiada Matilde, fía del difuntu rei y amás prima de so —les madres de dambes *[[Matilde d'Inglaterra|Matildes]]*, Edith y María, yeren fíes del rei Malcolm III d'Escocia—.

En 1150 el so maríu Esteban cesa nel so co-gobiernu del condáu de Bolougne, gobernando Matilde en solitariu hasta 1151, cuando dexa'l condáu al so fíu mayor, Eustacio IV.

Morrió nel castiellu de Hedingham, el 3 de mayu de 1152, a los 47 años d'edá, siendo soterrada na abadía de Faversham.

## Notes

## Referencies

## Enllaces esternos
Lleonor d'Aquitania

**Lleonor d'Aquitania**  foi una noble medieval francesa miembru de la casa de Poitiers, dende 1137 por derechu propiu duquesa de Aquitania y Guyena y condesa de Gascuña, y que por matrimoniu aportaría a reina consorte de Francia (1137-1152) y depués reina consorte d'Inglaterra (1154-1189).

## Referencies
Margarita de Francia, condesa de Vexin

**Margarita de Francia**  foi la primera de les dos fíes del rei Lluis VII de Francia, y de Constanza de Castiella, la so segunda esposa. Reina Consorte d'Hungría, esposa del rei Béla III d'Hungría.

## Biografía
El 4 d'ochobre de 1160, la so madre, la reina Constanza, muerre al dar a lluz a la so segunda fía, Adela de Francia.

El 2 de payares d'esi mesmu añu, en Neubourg, Normandía, #comprometer col príncipe Enrique d'Inglaterra, fíu mayor y presuntu herederu del rei Enrique II d'Inglaterra. Como dote, la pequeña princesa lleva l'estratéxicu condáu de Vexin, asitiáu ente Normandía y París.

Enrique y Margarita cásense formalmente na catedral de Winchester, el 27 d'agostu de 1172. El so únicu fíu, Guillermo, naz prematuramente en París, el 19 de xunu de 1177, y muerre 3 díes más tarde, el 22 de xunu. La dificultá del partu #haber dexáu incapacitada pa volver concebir.

En 1182 foi acusada d'adulteriu con Guillermo Marshal, conde de Pembroke, pero los cronistes contemporáneos duldaron seriamente de la veracidá d'estos fechos. El so maríu Enrique taría buscando llograr l'anulación del so matrimoniu so la fachada d'una infidelidá, pero en realidá querdría'l divorciu porque la so esposa yá nun podía da-y un herederu. Margarita foi unviada a Francia, al paecer, pa protexela mientres la Guerra Civil, al pie del so cuñáu Ricardo I Corazón de Lleón. El so maríu, Enrique, morrería, víctima de disentería, el 11 de xunu de 1183, ensin que'l procesu d'anulación del so matrimoniu llegara a términu.

Depués de recibir una arrogante pensión económica en cuenta de arrenunciar a los sos derechos sobre Vexin, Margarita #casar en 1186 col rei Bela III d'Hungría (Esti matrimoniu va durar 10 años, hasta la muerte del rei en 1196). Como reina consorte húngara, Margarita exerció gran influyencia sobre'l so maríu, y foi ella en 1189 quien convenció al so maríu de que lliberara'l so cuñáu, el príncipe Geza d'Hungría, hermanu menor del rei que conspirara en delles ocasiones pa llograr el tronu húngaru. Nel momentu que los exércitos de Federico I Barbarroja na Tercer Cruzada llegaron al reinu, surdió como una posibilidá que'l príncipe Geza #acompañar. D'esta manera, escuchando'l conseyu de la so esposa Bela dexó que se colara xunto al emperador xermánicu y 2.000 soldaos húngaros.

Depués de la muerte del rei Bela III en 1196, Margarita entós comienzó un pelegrinaxe a Tierra Santa, morriendo na ciudá de San Xuan d'Acre en 1197, a los 39 años d'edá y apenes unos díes dempués de llegar ellí. Según el cronista Ernoul, foi soterrada na catedral de Tyrus.

## Referencies

## Enllaces esternos
Eleiciones al Parllamentu de Cantabria de 2015

Les **eleiciones al Parllamentu de Cantabria de 2015**, dieron llugar al entamu de la IX Llexislatura. Celebráronse'l 24 de mayu de 2015, nel marcu de les eleiciones autonómiques d'España de 2015. Escoyéronse 35 diputaos.

Los resultaos de les eleiciones abrieron un nuevu marcu nel parllamentu. Rompióse por primer vegadala hexemonía de los trés partíos tradicionales (PP, PSOE y PRC) cola irrupción de dos fuercies nueves como Podemos y Ciudadanos.

## Encuestes

### Sondeos publicaos el día de les eleiciones
El día de les eleiciones, tres el zarru de les urnes, a les 20:00 hores, 'GAD3' publicó en 'Antena 3' los resultaos n'escaños de les encuestes qu'había veníu realizando mientres les dos últimes selmanes.



## Resultaos
Pa poder optar al repartu d'escaños la candidatura tien de llograr siquier el 5% de los votos válidos emitíos.

Sesióndd'invistidura e La Unión, Avanza Cantabria y Torrelavega Sí.

### Eleición y invistidura del Presidente
Les votaciones pa la invistidura del Presidente de Cantabria nel Parllamentu tuvieron la siguiente resultancia:



## Ver tamién
*Eleiciones municipales de 2015 de Cantabria
*Eleiciones autonómiques d'España
*Eleiciones municipales d'España de 2015

## Referencies

## Enllaces esternos
* 
*
Referendu d'Italia de 2016

Un **referendu sobre la estracción de petroleu y gas natural** llevóse a cabu n'Italia'l 17 d'abril de 2016.

La participación foi del 31,2 %, colo cual nun algamóse el 50 % necesariu por que'l referendu fuera válidu.

## Fonderada
El referendu foi propuestu por dellos gobiernos rexonales dempués de que'l gobiernu nacional aprobara una llei que dexa a les petroleres con concesiones de perforación dientro de les 12 milles náutiques de la mariña permanecer hasta que les respeutives reserves de petroleu o gas natural balérense. El 19 de xineru de 2016 el Tribunal Constitucional aprobó'l referendu. L'oxetu del referendu ye revocar l'autorización. Pa ello, ríquese una participación de la mayoría del censu y más votos a favor que votos en contra. De trunfar el "Sí", les actuales concesiones de perforación van caltenese
hasta la so fecha de finalización y nun van poder ser prorrogaes. 

El 12 de febreru'l Movimientu 5 Estrelles pidió al presidente Sergio Mattarella retrasar el referendu hasta xunu pa dexar que coincidan coles eleiciones llocales col fin d'aumentar la participación y aforrar dineru.

## Encuestes d'opinión

Esto ye, la mayoría de los encuestaos considera que va votar pol Sí, lo que significa que expirarán les concesiones dientro de les 12 milles de la mariña d'esplotación de gas y petroleu actuales.

## Resultaos

## Referencies

## Enllaces esternos
Margarita de Valois

**Margarita de Francia** o **Margarita de Valois**, conocida tamién como la ***Reina Margot*** , foi una princesa francesa de la caña Valois-Angoulême de la Dinastía de los Capetos.

Pol so matrimoniu con Enrique de Navarra (futuru rei de Francia, Enrique IV), foi reina de Navarra y darréu de Francia.

## La so mocedá
Nacida nel castiellu de Saint-Germain-en-Laye, foi la séptima fía d'Enrique II de Francia y de Catalina de Médici. Trés de los sos hermanos fueron reis de Francia: Francisco II, Carlos IX y Enrique III. Una de les sos hermanes, Isabel de Valois, foi la tercer esposa de Felipe II d'España, y Claudia de Francia foi la esposa de Carlos III de Lorena.

## Ascendencia

**Árbol xenealóxicu de Margarita de Valois**





## Llibros y películes
La so vida inspiró munchos llibros y películes:
* *La reina Margot*, d'Alexandre Dumas, una novela romántica sobre los acontecimientos qu'arrodiaron el matrimoniu de Margarita y Enrique de Navarra. Esta novela #convertir nuna obra de teatru afecha pol mesmu Dumas;
* *La reina Margot*, película muda de 1909 de Camiya de Morlhon;
* *La reina Margot*, película empobinada en 1954 por Jean Dréville, basada na novela de Dumas ya interpretada por Jeanne Moreau;
* *La reina Margot*, película realizada pa la televisión en 1961, dirixida por René Lucot, tamién basada na novela de Dumas, y
* #*Reinar Margot*, película empobinada en 1994 por Patrice Chéreau, interpretada por Isabelle Adjani.

## Referencies

## Referencies

## Enllaces esternos

* Sitiu oficial del muséu national del Castiellu de Pau.
Adela de Lovaina

**Adela de Lovaina**  foi una de los cinco fíos del matrimoniu del conde Godofredo I de Lovaina, duque de la Baxa Lotaringia, y de la so primer esposa, Día de Chiny.

Conocida pola so guapura, a los 17 años d'edá casóse, el 29 de xineru de 1121, na abadía de Westminster, col rei Enrique I d'Inglaterra, de 53 años. L'únicu propósitu del soberanu en contraer nueves nupcias fuera'l concebir el tan allampáu herederu; pos, a pesar de ser padre d'alredor de 23 fíos bastardos, namái tuviera del so primer matrimoniu, cola reina Matilde, un únicu fíu llexítimu home, Guillermo, que morrió afogáu en 1120. Lamentablemente, nos 13 años que duró'l matrimoniu ente Adela y Enrique I, nun hubo descendencia. El rei morrió'l primeru d'avientu de 1135, na llocalidá francesa de St.Denis-le-Fermont, cerca de Rouen.

Al enviudar, Adela retiróse como monxa a Wilton, cerca de Salisbury. Pero, siendo entá una muyer nueva, en 1139 abandonó la clausura y casóse con Guillermo d'Aubigny -tamién conocíu como de Albini-, servidor del so difuntu home. Como parte de la so dote de reina viuda, recibió'l grandiosu castiellu de Arundel, anexu al títulu de Lord. El so maríu, Guillermo, foi darréu nomáu primer conde de Arundel pol rei Esteban de Blois, en pagu a la so llealtá. D'esti nuevu matrimoniu nacieron 7 fíos, ente ellos, el mayor y socesor del so padre, Guillermo, segundu conde de Arundel, que'l so #hijo Guillermo, tercer conde de Arundel, foi unu de los 25 signatarios de la Carta Magna en 1215. Amás, ente los so descendientes atoparán otres dos reines d'Inglaterra que van tener un tráxicu final: Ana Bolena y Catalina Howard.

Nos sos últimos años, Adela #retirar a l'abadía de Affligem, nel condáu de Brabante (Bélxica), onde morrió'l 23 d'abril de 1151.

## Referencies

## Enllaces esternos
Esperanza Aguirre

**Esperanza Aguirre y Gil de Biedma**  ye una aristócrata y política española, ministra d'Educación y Cultura (1996-1999), presidenta del Senáu ente 1999 y 2002 y de la Comunidá de Madrid ente 2003 y 2012. Tamién exerció de presidenta del Partíu Popular de la Comunidá de Madrid ente 2004 y 2016.

## Biografía
Llicenciada en Derechu, ye téunicu d'Información y Turismu del Estáu. Ye la única muyer que desempeñó la Presidencia del Senáu. Encabezó la candidatura del PP al Conceyu de Madrid nes eleiciones municipales de 2015, sicasí a pesar de ser la del PP la candidatura más votada nun llogró ser investida d'alcaldesa, por escarecer de sofitos abondos. Voceru del Grupu Municipal Popular nel Conceyu, el 14 de febreru de 2016, trés díes depués de que la Guardia Civil rexistrara la sede rexonal del partíu por presuntu financiamientu illegal, Esperanza Aguirre dimitió del so cargu como presidenta rexonal del Partíu Popular pola responsabilidá nel nomamientu de Francisco Granados y otros presuntos responsables d'irregularidaes, nun siendo imputada nin investigada en nengún d'ellos. El 24 d'abril de 2017, presentó la so dimisión como conceyal del Conceyu de Madrid tres l'ingresu en prisión de la so mano derecha Ignacio González González pola so implicación nel casu d'esviadura de fondos públicos na Operación Lezo.

Ostenta'l títulu nobiliariu de condesa consorte de Bornos, y ostentó el de condesa consorte de Murillo (hasta l'arrenunciu del so home en 2013), Ye Grande d'España.

## Notes

## Referencies
Begoña Villacís

**Begoña Villacís Sánchez**  ye una abogada y política española, conceyal del grupu de Ciudadanos Partíu de la Ciudadanía nel Conceyu de Madrid.

## Biografía
Siendo neña, decidió que quería ser abogada mientres vía la película *12 homes ensin piedá*, de Sidney Lumet. Nel añu 2000 llogró la llicenciatura en Derechu pola Universidá San Pablo-CEU. Dos años dempués realizó un máster n'Asesoría Fiscal y Derechu Tributariu na Universidá Pontificia Comillas.

Dende xunu de 2003 foi responsable de les Árees de Derechu Tributariu, Llaboral y Mercantil en Legalitas.

Mientres tres años vivió en Virginia (EEXX).

Como esperta en Derechu, collaboró de forma habitual nos programes de televisión *Amigas y conocidas*, *El gatu a l'agua*, *España Direutu* y *La mañana de La* 1. Foi precisamente nuna conxusta televisiva, onde conoció al presidente del partíu Ciudadanos – Partíu de la Ciudadanía, Albert Rivera.

Votante de dichu partíu, empezó a collaborar col mesmu en setiembre de 2014, asesorándolo gratuitamente sobre impuestos locales, y afilióse a principios de 2015.
Dos meses dempués, #presentar pa ser candidata de Ciudadanos a l'Alcaldía de Madrid, n'axuntando 234 avales, ya impúnxose en primaries al otru precandidato, Jaime Trabuchelli, col 60% de los sofitos (357 votos frente a 230).

El so partíu consiguió 7 conceyales, convirtiéndose na última fuercia del consistoriu. A la salida del Plenu de invistidura, denunció qu'ella y el restu de conceyales de Ciudadanos fueron faltaos y amenaciaos por simpatizantes d'Agora Madrid, pidiendo Manuela Carmena que nun volvieren producir #se *ulles ideolóxiques.* Nes eleiciones, Begoña nun pudo votase a sigo mesma, porque mora nel conceyu madrilanu de Villanueva del Pardillo dende 2008.
Ta casada y ye madre de tres neñes.

## Referencies
Isabel de Gloucester

**Isabel FitzRobert**, más conocida como **Isabel de Gloucester**, nació alredor del añu 1170, como la fía mayor de Guillermo Fitzroy, conde de Gloucester, y de Havise de Beaumont--y-Roger.

A la muerte del so padre (23 de payares de 1183), asocéde-y como condesa de Gloucester.

Casar nel castiellu de Marlborough, na llocalidá de Wiltshire, el 29 d'agostu de 1189, col futuru rei Juan Ensin Tierra d'Inglaterra.

Depués de 10 años de matrimoniu (1199), l'agora monarca inglés consigue l'anulación del so matrimoniu alegando razones de parentescu, pos el güelu paternu d'Isabel, Roberto Fitzroy, yera unu de los fíos bastardos del rei Enrique I d'Inglaterra.

El 20 de xineru de 1214, Isabel cásase nuevamente, esta vegada con Godofredo de Mandeville, conde de Essex y, al enviudar (1216), contrái terceres nupcias, nel mes d'ochobre de 1217, con Hubert de Burgh, conde de Kent; pero esti enllaz sería de curtia duración, pos Isabel muerre en payares d'esi mesmu añu, a la edá de 47 años, siendo soterrada na abadía de Canterbury.

A la so muerte, el condáu de Gloucester pasa a la so hermana menor, Amicia, divorciada dende l'añu 1200 de Ricardo de Clare, conde de Hertford.

## Referencies

## Enllaces esternos
Referendu sobre la Constitución Europea n'España

El **referendu sobre'l Tratáu qu'establez una Constitución pa Europa** celebróse n'España'l 20 de febreru de 2005, pa consultar a los ciudadanos si España tenía de ratificar dicha Constitución de la Unión Europea. La resultancia foi una victoria del 'sí', col 77% de los votos. La participación foi la más baxa que se produció dende la llegada de la democracia en 1977.

La entruga que se faía a los votantes yera:
: *¿Aprueba usté'l Tratáu pol que s'establez una Constitución pa Europa?*
El referendu nun yera llegalmente venceyante pal Gobiernu, pero allanó el camín de la ratificación parllamentaria.

El referendu nun tuvo nenguna trescendencia llegal nin sirvió pa nada, una y bones el proyeutu foi refugáu polos eleutores de Francia y Países Baxos cerca de 3 meses más tarde y nun foi implementáu.

## Campaña
Tanto'l Partíu Socialista Obreru Español (PSOE), partíu del gobiernu d'España, como'l Partíu Popular (PP), principal partíu de la oposición, fixeron campaña en favor del 'sigo'. A ellos xunieron el Partíu Nacionalista Vascu (EAJ–PNV) el grupu nacionalista catalán Convergència i Unió (CiU), Coalición Canaria (CC) y Los Verdes (VERDES).

Ente los partíos que ciscaben el votu pal 'nun taben Izquierda Xunida (IX), Esquerra Republicana de Catalunya (ERC), Iniciativa per Catalunya Verds (ICV), el Bloque Nacionalista Galego (BNG), la Chunta Aragonesista (CHA), Eusko Alkartasuna, la Comunión Tradicionalista o Falanxe Española de les JONS.

Los sindicatos Confederación Xeneral del Trabayu y Unión Nacional de Trabayadores pidieron el 'non' y los sindicatos Unión Xeneral de Trabayadores (UXT) y Comisiones Obreres (CCOO) pidieron el 'sí'.

Per otru llau, tamién hubo denuncies escontra les campañes informatives del Gobiernu, pos estes ciscaben indirectamente'l votu afirmativu. Nel casu del Gobiernu de Canaries, el testu de la campaña oficial yera'l mesmu que'l de la campaña de Coalición Canaria, según el llocutor.[cita 

El tratáu votóse ente la apatía xeneralizada y el desconocimientu de los sos conteníos. La victoria del sigo yera bien previsible y l'interés de los políticos #centrar nos datos de participación.[cita 

## Resultaos

La resultancia del referendu foi una aplastante victoria del 'sigo'. Y, como vien siendo habitual, la participación foi tan solo del 42%, la más baxa dende la llegada de la democracia en 1977. Especialmente baxa foi en Ceuta, Melilla, Baleares y Canaries. Nel ámbitu européu supunxo la primer aprobación por referendu de los países de la Xunión Europea que darréu sería refugáu en Francia y nos Países Baxos.

## Ver tamién

## Referencies

## Enllaces esternos
* Resultaos oficiales
* Páxina del Gobiernu sobre la Constitución Europea
* Informe de Demopunk Net sobre'l plebiscitu español pa la ratificación de la Constitución Europea
Margarita de Francia, duquesa de Berry

**Margarita de Francia** (Saint-Germain-en-Laye, 5 de xunu de 1523 - Turín, 15 de setiembre de 1574) foi fía de Francisco I, rei de Francia y de la so primer esposa Claudia.

Duquesa de Berry dende 1550, casóse en 1559 con Manuel Filiberto de Saboya, duque de Saboya y príncipe d'El Piamonte. D'esta unión nació un únicu fíu: Carlos Manuel I (1562 - 1630).
María de Brabante

**María de Brabante** (Lovaina, Brabante, 13 de mayu de 1254 - 10 de xineru de 1321), reina de Francia. Fía del duque Enrique III de Brabante, «el Bonu», y de Adelaida de Borgoña, fía del duque Hugo IV de Borgoña. 

Convirtióse, a los venti años, na segunda esposa de Felipe III l'Atrevíu, rei de Francia, en Vincennes, París, el 21 d'agostu de 1274. Foi la madre de Luis de Évreux, Margarita (esposa d'Eduardo I d'Inglaterra), y una neña que morrió a edá temprana.

Por cuenta de la so influencia, Felipe #arreyar nel asuntu de los Angevinos y n'hostilidaes col reinu d'Aragón.

Foi acusada pol chambelán La Brosse d'envelenar a Luis, nacíu del primer matrimoniu del rei con Isabel d'Aragón, muertu repentínamente en 1278. El so hermanu Juan I de Brabante coló a París a defendela, y según delles cróniques, probablemente fantástiques, pudo faelo en desafiando a La Brosse al combate de Dios. Finalmente foi'l mesmu chambelán quien resultó acusáu y executáu pol supuestu crime.

Dempués de la muerte del rei, María #retirar nun conventu cercanu a Meulan, onde morrió 36 años más tarde. El so cuerpu foi soterráu nel conventu de los Cordeliers de París.

## Referencies

## Enllaces esternos
Margarita d'Angoulême

**Margarita d'Angoulême**, llamada tamién **Margarita de Francia**, **Margarita de Navarra** o **Margarita d'Orleans** , foi una noble francesa, princesa de la primer caña d'Orleans de la dinastía de los capetos, duquesa consorte d'Alençon (1509-1525), reina consorte de Navarra (1527-1549), escritora y humanista. Foi una muyer bien avanzada nel so tiempu. Apreciada pol so calter abiertu, la so cultura y por faer de la so corte un brillosu centru del humanismu, acoyó con prestu los entamos de la Reforma espublizando l'evanxelismu y el platonismu. Como escritora la so obra más conocida ye'l Heptamerón siguiendo'l modelu del “Decamerón” de Bocaccio pero cola inversión de la situación nel papel d'homes y muyeres yá que na obra de Margarita son les muyeres quien faen risión a los homes.

## Referencies

## Enllaces esternos
Margarita I de Borgoña

**Margarita de Francia**  foi una noble francesa, la segunda fía de Xuana de Chalons, condesa Palatina de Borgoña, y de Felipe de Francia, conde de Poitiers. Per vía paterna yera nieta de Felipe IV de Francia y de Xuana I de Navarra.

Nel añu 1316 el so padre asocedió a Juan I como rei de Francia col nome de Felipe V; esta coronación llevó a que Margarita fuera comprometida con Lluis I de Flandes, que se convirtió en gobernante de Flandes, Nevers y Rethel. 

El padre de Margarita morrió en 1322, y la so hermana mayor nun pudo asocede-y en virtú de la llei sálica; la reina viuda, madre de Margarita de Francia, heredó de la so propia madre'l territoriu de Artois, y en 1349, muerta la reina, #heredar la hermana mayor de Margarita, Xuana III de Borgoña.

Luis de Flandes morrió na batalla de Crécy y l'únicu fíu de Margarita de Francia y el so maríu #convertir en Lluis II de Flandes y amás en Duque de Brabante. La nieta de Margarita, fía de Lluis II, llamada Margarita de Flandes casóse col nietu d'hermana mayor, Felipe de Rouvre. Pero la muerte del nuevu noviu #convertir a ella na Condesa de Artois y Borgoña, y non a la so nieta.

A la so muerte les sos posesiones pasaron al so fíu, y de los so fíu #facer finalmente a la so nieta. Foi soterrada na Basílica de Saint-Denis por ser fía d'un rei, el so cadabre foi'l postreru en ser profanáu mientres na Revolución francesa

## Referencies

## Enllaces esternos
Tatjana Hüfner

**Tatjana Hüfner**  ye una deportista alemana que practica'l luge.

La so carrera deportiva empezó en 1992 en Blankenburg, onde moró hasta 1997 cuando camudó a la escuela deportiva de Oberwiesenthal pa fomentar el so talentu. Tres dellos esitosos años nel circuitu xuvenil, foi promovida en 2003 al equipu nacional femenín. Llogró la so primer victoria na Copa del Mundu de luge mientres la temporada 2005/2006 en Altenberg. Polos sos bonos resultancies nel circuitu de Copa del Mundu, foi nomada pa los Xuegos Olímpicos de Turín 2006 onde llogró la medaya de bronce.

El so mayor ésitu hasta'l momentu foi'l títulu individual femenín ganáu nel Campeonatu del Mundu n'Igls, Austria, en 2007 y que defendió con ésitu n'Oberhof en 2008. Nel Campeonatu Mundial d'Oberhof 2008 tamién ganó l'oru na categoría de relevu mestu.

El 2 de febreru de 2008 en Altenberg, #convertir na primer muyer en ganar cinco carreres de Copa de Mundu de forma consecutiva. Terminó una esitosa temporada 2007/2008 con una victoria más en Sigulda, Letonia, la sesta consecutiva, cola que tamién llogró per primer vegada'l títulu de ganadora na clasificación xeneral de la Copa de Mundu. Hüfner llogró tres victories más nel entamu de la temporada 2008/2009, llevando'l so total de victories consecutives a nueve, un récor en Copa del Mundu. La serie foi rota pola so #compañeru d'equipu, Natalie Geisenberger. Hüfner defendió'l títulu de campeona de la clasificación xeneral de la Copa del Mundu pa la temporada 2008/2009.

Na temporada 2009/2010 llogró un total de cinco victories n'ocho carreres, asegurándose'l so tercer títulu consecutivu de campeona de la clasificación xeneral de la Copa del Mundu. Mientres los Xuegos Olímpicos de Vancouver 2010 llogró ganar l'oru contundentemente al ganar trés de les cuatro carreres de la competencia.

Nos xuegos olímpicos de Sochi 2014 ganó la medaya de plata detrás del so rival d'equipu, Natalie Geisenberger. 

Amás de prauticar el luge, Hüfner estudia psicoloxía.

## Palmarés
**Xuegos Olímpicos d'Iviernu**
: 
**Campeonatos del Mundu de Luge**
: 

## Referencies

## Enllaces esternos
* Páxina web de Tatjana Hüfner
* Perfil de la BSD
* Perfil FIL
Dzinara Alimbekava

**Dzinara Alimbekava** ()  ye una deportista bielorrusa que compite en biatlón.

Participó nos Xuegos Olímpicos de Pieonchang 2018, llogrando una medaya d'oru nel relevu femenín.

## Palmarés internacional

## Referencies

## Enllaces esternos
Kaitlyn Lawes

**Kaitlyn Lawes**  ye una xugadora de curling canadiana. Representando a Canadá llogró la medaya d'oru nos Xuegos Olímpicos de Sochi 2014 en categoría femenina, y la medaya d'oru nos Xuegos Olímpicos de Pyeongchang 2018.

## Medayeru internacional




## Referencies

## Enllaces esternos
Elizabeth Yarnold

**Elizabeth Anne Yarnold** –conocida como **Lizzy Yarnold–**  ye una deportista británica que compite en *[[skeleton]].* 

Participó en dos Xuegos Olímpicos d'Iviernu, Sochi 2014 y Pyeongchang 2018, llogrando en dambes ocasiones la medaya d'oru na prueba femenina.

Ganó tres medayes nel Campeonatu Mundial de Skeleton, ente los años 2012 y 2017, y una medaya d'oru nel Campeonatu Européu de Skeleton de 2015.

## Palmarés internacional




## Referencies

## Enllaces esternos
* Base de datos de la IBSF  ().
Anaïs Bescond

**Anaïs Bescond**  ye una deportista francesa que compite en biatlón.

Participó en dos Xuegos Olímpicos d'Iviernu, llogrando tres medayes en Pyeongchang 2018, oru nel relevu mestu y bronce en persecución y nel relevu femenín, y dos veces el 5u llugar en Sochi 2014, nes pruebes de velocidá ya individual.

Ganó 7 medayes nel Campeonatu Mundial de Biatlón ente los años 2011 y 2016.

## Palmarés internacional

## Referencies
Justine Braisaz

**Justine Braisaz**  ye una deportista francesa que compite en biatlón,

Participó nos Xuegos Olímpicos de Pyeongchang 2018, llogrando una medaya de bronce nel relevu femenín. Ganó tres medayes nel Campeonatu Mundial de Biatlón ente los años 2015 y 2017.

## Palmarés internacional

## Referencies
Mona Brorsson

**Mona Brorsson**  ye una deportista sueca que compite en biatlón.

Participó nos Xuegos Olímpicos de Pyeongchang 2018, llogrando una medaya de plata nel relevu femenín. Ganó una medaya d'oru nel Campeonatu Européu de Biatlón de 2014, na prueba de persecución.

## Palmarés internacional

## Referencies
Daria Domracheva

**Daria Domracheva**, tamién treslliteráu como **Daria Domrachava** (; ) , ye una deportista bielorrusa que compite en biatlón.

Participó en tres Xuegos Olímpicos d'Iviernu, ente los años 2010 y 2018, llogrando en total seis medayes: bronce en Vancouver 2010, tres oros en Sochi 2014 y oru y plata en Pyeongchang 2018.

Ganó 7 medayes nel Campeonatu Mundial de Biatlón ente los años 2008 y 2017, y dos medayes d'oru nel Campeonatu Européu de Biatlón de 2007.

En 2016 casóse col biatleta noruegu Ole Einar Bjørndalen.

## Palmarés internacional




## Referencies

## Enllaces esternos
Laura Dahlmeier

**Laura Dahlmeier**  foi una deportista alemana que competía en biatlón.

## Carrera
Participó en dos Xuegos Olímpicos d'Iviernu, nos años 2014 y 2018, llogrando tres medayes en Pyeongchang 2018, oru nes pruebes de velocidá y persecución y bronce na carrera individual.

Ganó 15 medayes nel Campeonatu Mundial de Biatlón ente los años 2015 y 2019.

## Palmarés internacional

## Referencies

## Enllaces esternos
Anaïs Chevalier

**Anaïs Chevalier**  ye una deportista francesa que compite en biatlón.

Participó en dos Xuegos Olímpicos d'Iviernu, nos años 2014 y 2018, llogrando una medaya de bronce en Pyeongchang 2018, nel relevu femenín.

Ganó cuatro medayes nel Campeonatu Mundial de Biatlón, nos años 2016 y 2017, y una medaya de bronce nel Campeonatu Européu de Biatlón de 2015, dambes na prueba por relevos.

## Palmarés internacional

## Referencies
Hanna Öberg

**Hanna Linnea Öberg**  ye una deportista sueca que compite en biatlón.

Participó nos Xuegos Olímpicos de Pyeongchang 2018, llogrando dos medayes, oru na prueba individual y plata nel relevu femenín.

## Palmarés internacional

## Referencies

## Enllaces esternos
Tiril Eckhoff

**Tiril Kampenhaug Eckhoff**  ye una deportista noruega que compite en biatlón.

Participó en dos Xuegos Olímpicos d'Iviernu, llogrando en total cinco medayes, oru y dos bronces en Sochi 2014 y plata y bronce en Pyeongchang 2018.

Ganó 4 medayes nel Campeonatu Mundial de Biatlón, nos años 2015 y 2016.

## Palmarés internacional



## Referencies
Anastasiya Kuzmina

**Anastasiya Kuzmina**, o na so versión eslovaca **Anastasia Kuzminová**, –en rusu, **Анастасия Кузьмина** – nacida como **Anastasiya Shipulina**  ye una deportista eslovaca que compite en biatlón. El so hermanu Anton Shipulin tamién ye biatleta.

Participó en tres Xuegos Olímpicos d'Iviernu, ente los años 2010 y 2018, llogrando en total seis medayes: oru y plata en Vancouver 2010, oru en Sochi 2014 y oru y dos plates en Pyeongchang 2018.

Ganó dos medayes nel Campeonatu Mundial de Biatlón, plata en 2009 y bronce en 2011, y dos medayes d'oru nel Campeonatu Européu de Biatlón de 2009.

## Palmarés internacional



## Referencies
Marie Dorin-Habert

**Marie Dorin-Habert**  ye una deportista francesa que compite en biatlón.

Participó en tres Xuegos Olímpicos d'Iviernu, ente los años 2010 y 2018, llogrando en total cuatro medayes, oru y bronce en Pyeongchang 2018 y plata y bronce en Vancouver 2010.

Ganó 17 medayes nel Campeonatu Mundial de Biatlón ente los años 2009 y 2017.

## Palmarés internacional

## Enllaces esternos

## Referencies
Iryna Kriuko

**Iryna Kriuko** –en bielorrusu, **Ірына Крыўко–**  ye una deportista bielorrusa que compite en biatlón.

Participó nos Xuegos Olímpicos de Pyeongchang 2018, llogrando una medaya d'oru nel relevu femenín. Ganó dos medayes nel Campeonatu Européu de Biatlón de 2014, oru na prueba por relevos y bronce na individual.

## Palmarés internacional

## Referencies

## Enllaces esternos
Dorothea Wierer

**Dorothea Wierer**  ye una deportista italiana que compite en biatlón.

Participó en dos Xuegos Olímpicos d'Iviernu, Sochi 2014 y Pyeongchang 2018, llogrando en dambes ocasiones la medaya de bronce na prueba de relevu mestu.

Ganó tres medayes de bronce nel Campeonatu Mundial de Biatlón, nos años 2013 y 2016, y una medaya de plata nel Campeonatu Européu de Biatlón de 2011.

## Palmarés internacional



## Referencies
Lisa Vittozzi

**Lisa Vittozzi**  ye una deportista italiana que compite en biatlón.

Participó nos Xuegos Olímpicos de Pieonchang 2018, llogrando una medaya de bronce nel relevu mestu. Ganó una medaya de bronce nel Campeonatu Mundial de Biatlón de 2015, na prueba de relevos.

## Palmarés internacional

## Referencies

## Enllaces esternos
Veronika Vítková

**Veronika Vítková**  ye una deportista checa que compite en biatlón.

Participó en dos Xuegos Olímpicos d'Iviernu, llogrando en total dos medayes: plata en Sochi 2014 y bronce en Pyeongchang 2018.

Ganó dos medayes nel Campeonatu Mundial de Biatlón, oru en 2015 y bronce en 2013.

## Palmarés internacional



## Referencies
Nadezhda Skardino

**Nadezhda Skardino**, tamién treslliteráu como **Nadzeya Skardzina** –en bielorrusu, **Надзея Скардзіна**; en rusu, **Надежда Скардино–**  ye una deportista bielorrusa que compite en biatlón.

Participó en tres Xuegos Olímpicos d'Iviernu, ente los años 2010 y 2018, llogrando dos medayes, oru en Pyeongchang 2018 y bronce en Sochi 2014.

Ganó una medaya de bronce nel Campeonatu Mundial de Biatlón de 2011 y dos medayes d'oru nel Campeonatu Européu de Biatlón.

## Palmarés internacional




## Referencies

## Enllaces esternos
Olena Pidhrushna

**Olena Myjailivna Pidhrushna** –n'ucraín, **Олена Михайлівна Підгрушна–**  ye una deportista ucraniana que compite en biatlón.

Participó nos Xuegos Olímpicos de Sochi 2014, llogrando una medaya d'oru na prueba de relevos 4 x 6 km. Ganó 4 medayes nel Campeonatu Mundial de Biatlón, nos años 2013 y 2017, y 7 medayes nel Campeonatu Européu de Biatlón ente los años 2009 y 2012.

## Palmarés internacional

## Referencies

## Enllaces esternos
Marte Olsbu

**Marte Olsbu**  ye una deportista noruega que compite en biatlón.

Participó nos Xuegos Olímpicos de Pyeongchang 2018, llogrando dos medayes de plata, na prueba de velocidá y nel relevu mestu. Ganó dos medayes nel Campeonatu Mundial de Biatlón de 2016 y dos medayes nel Campeonatu Européu de Biatlón de 2014.

## Palmarés internacional

## Referencies

## Enllaces esternos
María Gorojóvskaya

**María Kondrátievna Gorojóvskaya**  foi una ximnasta de la Xunión Soviética que resultó campeona olímpica en 1952 en Ḥélsinki con un total de 76.78 superando al so compatriota Nina Bocharova con un total 75.94 ganando l'oru por equipu con 527,03 y dexando segundu al equipu húngaru con 520,96.

Llogró'l bronce en barres asimétriques, suelu, saltu y barra d'equilibriu.

En Ḥélsinki 1952 llogró 7 medayes (2 d'oru y 5 de plata).

## Referencies

## Enllaces esternos
Anita Bärwirth

**Anita Bärwirth**  foi una ximnasta alemana.

Foi ganadora d'una medaya d'oru nos Xuegos Olímpicos de Berlín 1936 nel eventu d'equipu femenín, al pie de les ximnastes Käthe Sohnemann, Erna Bürger, Isolde Frölian, Friedl Iby, Trudi Meyer, Paula Pöhlsen y Julie Schmitt.

Darréu emigró escontra Arxentina, onde nació la so fía Cristina Hardekopf.

## Ver tamién
* Xuegos Olímpicos de Berlín 1936
* Alemaña nos Xuegos Olímpicos de Berlín 1936

## Referencies