Reinu de Grecia

El **Reinu de Grecia** (en griegu, Βασίλειον της Ελλάδος, *Vasíleion tis Elládos*), foi'l nome del Estáu griegu establecíu en 1832 polos Grandes poderes»: Reinu Xuníu, Francia y Rusia. Internacionalmente foi reconocíu esi mesmu añu, nel Tratáu de Constantinopla, que aseguró la so completa independencia del Imperiu otomanu. El Reinu surdió tres l'ésitu de los gobiernos provisionales griegos de la guerra griega de la independencia, y duró hasta 1924, cuando se declaró la Segunda República Helénica. La monarquía foi restaurada en 1935, atayada ente 1941 y 1944 pola ocupación de la Exa y caltúvose hasta 1974, cuando, tres una dictadura militar de siete años, establecióse l'actual Tercer República.

## Casa de Wittelsbach

Otón, foi'l primer rei de Grecia. Los griegos llevantárense contra l'Imperiu otomanu en 1821, calteniendo una llucha que duró hasta 1829. Grecia fuera dirixida dende 1828 por Juan Capodistria, pero dempués del so asesinatu en 1831, el país sumir nuna guerra civil. Nesta etapa, les Grandes Potencies intervinieron y decidieron convertir a Grecia nun reinu. Na Conferencia de Londres de 1832, Reinu Xuníu, Francia y Rusia (les grandes potencies de la dómina) ufiertaron el tronu helenu al príncipe bávaru Otón, de 17 años, de la Casa de Wittelsbach, quien aceptó convertise nel primer Rei de Grecia. El nuevu Rei yera un menor d'edá cuando llegó a Grecia y por ello un Conseyu de Rexentes gobernó nel so nome hasta 1835. Nesi añu, Otón empecipió un periodu de monarquía absoluta, nel cual él nomaba un conseyeru (xeneralmente d'orixe bávaru) como Presidente del Conseyu d'Estáu. Dacuando, él mesmu foi'l so propiu Canciller.

## Revolución del 3 de setiembre de 1843

Escontra 1843, el descontentu públicu contra Otón y la “Bavarocracia” algamaren un puntu álgido, y el pueblu empezó a demandar una Constitución. Otón refugó primeramente conceder una Carta Magna, pero asina retiráronse les tropes alemanes del reinu, producióse un golpe militar. El 3 de setiembre de 1843, la infantería, conducida pol coronel Dimitrios Kallergis y el respetáu capitán Ioannis Makriyannis, movilizáronse ante'l palaciu n'Atenes. La rebelión refugó esvalixase hasta que'l rei alcordó conceder una Constitución, que riquiría qu'hubiera griegos nel Conseyu, y que se convocara a l'Asamblea Nacional permanente. El rei venció a la presión y a les demandes de la población.

## Casa de Oldenburg-Glücksburg

**Xurde I, Rei de los Helenos**. 

Dempués de que'l rei Otón fuera definitivamente depuestu en 1862, escoyer al príncipe Guillermo de Dinamarca, de 17 años, como monarca constitucional pal tronu de Grecia, quien aportó al Tronu col nome de Xurde I. Reinó mientres 50 años, y el so reináu recordar por ampliar considerablemente les llendes de Grecia (tres la so ascensión al tronu, Gran Bretaña dexó les Islles Xóniques a Grecia), al so progresu económicu y a l'aceptación del conceutu que'l Gobiernu tien de dirixilo'l líder del partíu que recibió la mayoría de los votos na eleición anterior. El rei nun favoreció nengún ministru. Sicasí, Xurde I yera absolutamente activu políticamente. Foi asesináu en 1913 en Tesalónica, que fuera anexonada apocayá a Grecia, como resultáu de la victoria griega na Primer Guerra Balcánica.

Asocedió a Xurde I el so fíu, Constantín I, que s'estremara como líder militar. Educar n'Alemaña y casó con Sofía, la fía del Káiser Guillermu II. Constantín foi percibíu como progermánico, opuestu a l'ayuda d'Eleftherios Venizelos escontra la Triple Entente. Más palantre quedó patente qu'esta visión buscaba per parte del rei, caltener a Grecia neutral na Primer Guerra Mundial. Les enerxíes de la Triple Entente fixeron recular a Eleftherios Venizelos y dempués d'un periodu, conocíu como la Cisma Nacional, onde gobiernos separaos fueron establecíos n'Atenes y Tesalónica, Grecia aliar cola Triple Entente y el rei Constantín foi forzáu a abdicar en favor del so fíu Alejandro I de Grecia, en 1917. Grecia foi compensada pola so ayuda al llau que ganó la guerra, con territorios n'Asia Menor, incluyendo Esmirna. El rei Alejandro morrió en 1920 d'una mordedura d'un monu y el so padre volvió como rei. Dempués de la desastrosa Guerra Greco-Turca (1919-1922), Constantín I foi definitivamente depuestu y morrió exiliáu en Sicilia.

La estampilla griega impresa en 1963 nel I Centenariu de l'ascensión de la casa de Oldenburg-Glücksburg al tronu de Grecia, representa a 5 de los 6 reis griegos d'esa dinastía (Constantín II nun ta incluyíu porque inda nun xubiera al tronu). Al rei Constantín asocedió-y el so fíu mayor, Xurde II, quien abandonó'l país en 1924 cuando se declaró la Segunda República Helénica. En 1935 un golpe d'Estáu militar encabezáu pol xeneral Georgios Kondilis abolió la República y por aciu un plebiscitu foi aprobada la restauración de la Monarquía. El Rei Xurde II tornó al país, onde sofitó viviegamente'l réxime dictadorial de Metaxás. Mientres la invasión alemana en 1941, el rei fuxó de Grecia, xunto col Gobiernu, a Exiptu. Tornó rematada la Segunda Guerra Mundial, en 1946, y reinó hasta la so muerte en 1947.

Al rei Xurde II asocedió-y el so hermanu Pablo, que reinó dende 1947 hasta la so muerte en 1964. El so fíu, Constantín II, foi Rei de Grecia, hasta que foi obligáu a partir al exiliu por una xunta militar n'avientu de 1967. La Xunta convocó un plebiscitu, curioso controláu, en 1973, que condució a l'abolición de la Monarquía. Dende entós hasta l'actualidá, Grecia foi una República. Sicasí, anguaño esisten grupos monárquicos que sofiten la restauración de la monarquía en Grecia.

## Referencies

* Richard Clogg: *A Concise History of Greece*. Cambridge 2002.
* Richard Clogg: *Geschichte Griechenlands im 19. und 20. Jahrhundert.* Köln 1997. ISBN 3-923889-13-7
* Detlef Lotze: *Griechische Geschichte.* C.H.Beck, München 62004. ISBN 3-406-45014-8
* Carl Wolfgang Paul Mendelssohn Bartholdy: *Geschichte Griechenlands. Von der Eroberung Konstantinopels durch die Türken im Jahre 1453 bis auf dean unsere Tage*. Olms, Hildesheim 2004, ISBN 3-487-12039-9 (Repr. d. Ausg. Leipzig 1870)
* Michael Weithmann: Griechenland. Vom Frühmittelalter bis zur Gegenwart. (Ost- und Südosteuropa. Geschichte der Länder und Völker Band 1) Regensburg 1994. ISBN 3-7917-1425-2