Francisco Bernaldo de Quirós y Mariño de Lobera

**Francisco Bernaldo de Quirós y Mariño de Lobera** , VI Marqués de Campu Sagrao, foi un militar y políticu español, Ministru de la Guerra de 1815 a 1817 y delles vegaes Capitán Xeneral de Cataluña.

## Biografía
Nació'l 26 d'abril de 1763 nel palaciu de la so familia n'Uviéu, güei sede del Tribunal Cimeru del Principáu, y foi bautizáu'l 28 en San Xuan el Real. Yera'l tercer fíu home de Francisco Antonio Bernaldo de Quirós y Cienfuegos, IV Marqués de Campu Sagrao, mayoralgu n'Uviéu y n'Avilés, y de Francisca de Sales Mariño de Lobera y Pardo de Figueroa, la so muyer y prima segunda, natural de Pontevedra, fía de los Marqueses de la Sierra.

En 1792 el so hermanu Xosé Benitu, que yera clérigu, Maestrescuela de la Catedral de Cuenca y Sumiller de Cortina de S.M., fixo arrenunciu y cesión nel so favor del marquesáu de Campu Sagrao y del mayoralgu de los Quirós, que portaba los señoríos de Villoria y del valle de Viñayo, y los oficios d'Alguacil Mayor d'Uviéu, con vara de rexidor, y de Notariu Mayor de la Santa Cruzada de dicha ciudá y obispáu.
 
Ingresó nel Colexu d'Artillería nel añu 1777, con catorce años d'edá. Combatió nel sitiu y rindición del castiellu de San Felipe de Mahón, nel de Xibraltar y na Guerra contra la República Francesa. Foi Coronel del Reximientu de Nobles Asturianos, y retiróse del serviciu con dichu emplego en 1803, siendo nomáu caballeru de la Orde de San Hermenegildo y condecoráu cola Orde de Lliriu.

Pero volvió empuñar les armes al españar la Guerra de la Independencia, a requerimientu de la Xunta Suprema del Principáu, que lu nomó Teniente Xeneral el 23 de xunu de 1808. Desempeñó un relevante papel políticu y militar mientres la guerra y nos años siguientes:

*Foi miembru de la Xunta Central Suprema y Gubernativa del Reinu (1808-1810), designáu pola d'Asturies. L'otru representante del Principáu yera'l so amigu Gaspar Melchor de Xovellanos.
*Diputáu a Cortes per Asturies nes Constituyentes de 1810. 
*Secretariu d'Estáu y del Despachu universal de la Guerra d'España ya Indies por nomamientu del 23 d'ochobre de 1815 (publicáu na Gaceta del 26). Foi destituyíu'l 19 de xunu de 1817 (Gaceta del 21), por habese negáu a roblar la condena a muerte del Xeneral Lacy.
*Actuó como Notariu Mayor del Reinu Notariu Mayor de los Reinos el 22 de febreru de 1816, na firma de les capitulaciones matrimoniales del Rei Fernandu VII cola Infanta María Sabela de Portugal.
*Caballero gran cruz de la Orde de Carlos III dende 1816.
*Capitán Xeneral de Castiella la Nueva en 1823.
*Tres veces Capitán Xeneral de Cataluña: en 1814, 1824 y 1826-27. Protexó a los lliberales barceloneses de la represión absolutista —tantu de Fernando VII como de los Cien Mil Fíos de San Lluis— y mandaba l'exércitu qu'encaloró a los *[[Guerra de los Agraviaos|Malcontents]]*. Barcelona honra la so memoria col nome d'una cai y cola Fonte del Xeniu Catalán: monumentu alzáu en 1856 na plaza del Palau y que lu recuerda por traer a la ciudá les agües de la sierra de Moncada.
*Conseyeru d'Estáu,
*Sociu honorariu de la Sociedaes Económiques d'Amigos del País Real d'Amigos del País d'Asturies,
*Presidente de l'Academia Médicu-Práctica de Barcelona.
*Capitán Xeneral de Galicia

Casó socesivamente con dos hermanes: Escolástica y Jacoba de Valdés y Inclán, de la familia xixonesa de los condes de Canalejas. Y morrió ensin descendencia en Madrid el 5 de febreru de 1837.

## Referencies