open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Montes Tresantárticos

Los **montes Tresantárticos** son una cadena montascosa antártica que s'estiende (con dalguna interrupción) ente'l cabu Adare y la Tierra de Coats. Estos montes estremen L'Antártida oriental de la occidental. Inclúi los grupos de monte continuos pero con dellos nomes que van del oeste del mar de Ross y los llaos occidentales y sur de la barrera de xelu de Ross; tamién los montes Horlick, los montes Thiel, los montes Pensacola, la cordal Shackleton y los montes Theron.

Esti nome foi suxeríu pola ACAN (Comisión Asesora sobre nomes en L'Antártida) norteamericana en 1962 y dende entós ye aceptáu internacionalmente.

## Ver tamién
*Evolución tectónica de los montes Tresantárticos

## Referencies

## Enllaces esternos

* Tectonics of the Transantarctic Mountains (n'inglés)
* Transantarctic Mountains at Peakbagger.com (n'inglés)
Monte Parnasu

El **monte Parnasu** (2.457 metros d'altor) ye un monte de piedra caliar y abondosa en bauxita asitiada nel centru de Grecia, que s'alza sobre la población de Delfos, al norte del golfu de Corinto.

Ufierta una espectacular vista panorámica na so contorna, llenos d'olivares, apoderando la rexón oriental de Stereá Elláda (lliteralmente, "la Grecia sólida, firme"). Les sos faldes tán cubiertes d'abetos cefalonios y, so ellos, praos monteses bien coloríos pel branu. Son bien comunes les utres y les águiles reales, al igual que los llobos que baxen del monte Pindo pel hibiernu. 

Los pueblos más cercanos son los de Delfos (Δελφοί) y Arájova (Αράχωβα), famosu polos sos vinos, quesos y alfombres de piel d'oveya. El cume más altu ye'l picu Liákoura, llugar d'alcuentru ente los alpinistes. Hai una estación d'esquí llamada Fterólaka a 26 km de Arájova.

Na fastera meridional del Parnasu ta asitiada la fonte de Castalia y el llugar arqueolóxicu qu'ocupaba'l santuariu panhelénicu de Delfos, dedicáu a Apolo, onde taba'l oráculu de Delfos.

Parnasu yera'l nome d'un personaxe mitolóxicu. Por ser la morada mitolóxica d'Apolo y les Muses, considerar al Monte Parnasu como la patria simbólica de los poetes. 

## Ver tamién
* Parque Nacional del Monte Parnasu
* *[[El Parnasu (Rafael)|El Parnasu]]*

## Referencies

## Enllaces esternos
Patagonia extraandina

La **Patagonia extraandina o Patagonia oriental**, ye la parte oriental de la Patagonia, asitiada al sureste d'América de Sur 

Atópase mayormente n'Arxentina, anque tamién se presenta dellos sectores chilenos al oriente de la cordal de los Andes. Ta delimitada polos montes húmedos del cordal de los Andes escontra l'oeste y pol océanu Atlánticu escontra l'este.

## Xeografía

Geomorfológicamente correspuende a la pandu patagónica.

El so clima ye grebu y semiárido onde la temperatura escasamente supera los 12 ° C y les medies tan solo 3 °C. La rexón esperimenta unos 7&nbsp;meses d'iviernu y 5&nbsp;meses de branu. El permafrost preséntase solo marginalmente, pero la nieve ye frecuente, especialmente nel iviernu. Los Andes, al oeste del desiertu, son la razón principal pal estáu del desiertu patagónico, yá que inhiben el fluxu de mugor del oeste del sur del Pacíficu d'algamar l'interior. Esto crea una solombra d'agua que da cuenta de la formación del desiertu y ye por eso, a pesar d'aproximao la metá del desiertu que namái unos 200 quilómetros del mar, como un gran desiertu atópase na rexón. La corriente fría de Malvines fuera la mariña atlántica d'América del Sur tamién contribúi a la aridez de la zona.

## Fauna y flora

A pesar de les condiciones ambientales contraries, munches especies d'animales afixéronse a vivir na Patagonia. Dalgunes namái viven na periferia más habitable y xeográficamente más variada de la ecorrexón. La lechucita vizcachera, l'ñandú petiso o choique, el guanacu, el tucu-tucu patagónico, la mara, el pichi, la comadrejita patagónica, el furón menor, el zorrino patagónico, el puma, el foín gris patagónico o glaya, la iguana del desiertu, y delles especies d'águiles y ferres son dalgunes de les especies d'animales qu'habiten na rexón.

La flora de la rexón ye bien particular, ya inclúi delles especies d'arbustos con adautaciones xerófitas, como *[[Acantholippia]]*, *[[Anarthrophyllum]]*, *[[Benthamiella]]*, *[[Junellia]]*, y variaes especies de camperes. Yerbes acuátiques esisten nes llagunes efímeres que se formen a partir de la escorrentía de los Andes.

## Influencia humana

El desiertu foi anfitrión de dellos pueblos indíxenes nel so pasáu, como lo demuestren les pintures rupestres de la zona. La zona ta escasamente poblada de güei y los que viven equí sobreviven principalmente pola cría de ganáu, como oveyes y cabres. La minería de recursos, especialmente de petroleu, gas y carbón en delles partes de la rexón, ye otra manera d'interactuar colos seres humanos y la influyencia del mediu ambiente del desiertu. Los seres humanos tamién pueden interactuar col mediu ambiente pola caza furtiva o animales.

## Ver tamién
*Patagonia
*Provincia de Santa Cruz
*Provincia de Chubut

## Referencies

## Referencies

## Enllaces esternos
Parque nacional de Lorentz

El **parque nacional de Lorentz** ye la mayor área protexida del Sureste Asiáticu, tomando unes . Atópase na islla de Nueva Guinea, na provincial de Papúa, nel archipiélagu d'Indonesia. Ye la única área protexida nel mundu qu'incorpora una secuencia continua ya intacta d'ambientes que van dende árees nevaes hasta un ambiente tropical marín, pasando por estenses llanures y selves tropicales húmedes. Establecíu en 1997, foi declaráu como Patrimoniu de la Humanidá pola Unesco nel añu 1999.

Atópase recostado sobre los montes Sudirman.

Alcontráu na unión ente dos plaques continentales en choque, l'área tien una xeoloxía complexa con formaciones montascoses esculpíes al traviés de les glaciaciones. L'área contién tamién los rexistros fósiles que rexistren la evolución de la vida nes islla de Nueva Guinea, con un altu nivel de endemismos y el más altu nivel de biodiversidá de la rexón.

El parque honra la memoria del esplorador neerlandés Hendrikus Albertus Lorentz (1871-1944).

## Referencies

## Enllaces esternos
Patrimoniu de los montes tropicales ombrófilos de Sumatra

El **Patrimoniu de los montes tropicales ombrófilos de Sumatra** ye'l nome usáu pa designar un conxuntu de parques naturales declaraos pola Unesco como Patrimoniu de la Humanidá, tomando un área d'unes 2.595.124 ha, na islla de Sumatra del archipiélagu d'Indonesia. El conxuntu formar los siguientes parques:
* Parque Nacional de Gunung Leuser
* Parque Nacional de Kerinci Seblat
* Parque Nacional de Bukit Barisan Selatan

El llugar tien el mayor potencial pal caltenimientu al llargu plazu de distintos y diversos biota de la islla de Sumatra, incluyendo munches especies en peligru d'estinción. L'área protexida sirve de proteición pa unes 10.000 especies de plantes, incluyendo 17 xéneros reinales, más de 200 especies de mamíferos y cerca de 580 especies d'aves, de les que 465 son residentes y 21 son reinales. De les especies de mamíferos, 22 son asiátiques, y nun s'atopen en nengún llugar del archipiélagu y 15 tán confinaes a la rexón indonesia, incluyendo al Orangután de Sumatra (*[[Pongo abelii]]*). El sitiu tamién alluga les pruebes bioxeográfiques de la evolución de la isla.

En 2011, la Unesco inscribió la denominación *Patrimoniu de los montes tropicales ombrófilos de Sumatra* na llista de Patrimoniu de la Humanidá en peligru.

## Referencies

## Enllaces esternos
Te Wahipounamu

**Te Wāhipounamu**, en idioma maorí significa *el llugar de les agües de la piedra verde*, pola bayura d'agua y una variedá de jade verde, llamáu polos nativos pounamu. Ta asitiáu na isla Sur, en rexón de Southland, nel suroeste de Nueva Zelanda. Toma una superficie de 2.600.000 ha. Foi declaráu Patrimoniu de la Humanidá pola Unesco nel añu 1990. Ta compuestu por dellos Parques nacionales, que son: 

* Parque nacional Aoraki/Mount Cook
* Parque nacional de Fiordland
* Parque nacional del Monte Aspiring
* Parque nacional Westland

Piénsase qu'alluga dalgunes de les meyores representaciones modernes de la flora y la fauna de Gondwana, foi unu de los motivos pa catalogalo como un sitiu de Patrimoniu de la Humanidá.

## Referencies

## Enllaces esternos
Montes vírxenes de Komi

Los **Montes vírxenes de Komi** son parte del Patrimoniu de la Humanidá de la Unesco. Atópase na parte norte de los Monte Urales na República Komi, Rusia. Colos sos 32.,800 km² ye'l monte virxe más grande d'Europa.

Los Montes vírxenes de Komi pertenecen a la ecorrexón de la taiga de los monte Urales. Les especies d'árboles más abondosos son la picea siberiana (tamién llamáu falsu abetu siberianu), el abetu siberianu y el alerce siberianu. Tocantes a los mamíferos más abondosos tán el renu, la foína, la papalba y la llebre.

La redolada pertenez a la Reserva natural Pechora-Ilich y al Parque nacional Yugyd Va rusu. El so estatus como Patrimoniu de la Humanidá foi reconocíu en 1995, convirtiéndose na primer redolada natural n'algamar tal distinción nesti país. Esta reconocencia traxo consigo más fondos del estranxeru y salvar de la inminente balta per parte de la compañía francesa HUET Holding. Sicasí, el caltenimientu d'esti sitiu ta entá amenazada, con baltes illegales y la minería del oru. Antes de la so proteición, la zona norte del Parque nacional Yugyd Va esplotar polos sos depósitos d'oru.

A pesar de la reconocencia del área como Patrimoniu de la Humanidá, los intentos pa sacar oru tán siendo sofitaos pol Presidente de la República de Komi, y pol ministru de Naturaleza. El gobiernu rexonal quier mover les llendes de la zona protexida pa escluyir d'ella les partes riques n'oru, y esplotales, anque esti fechu foi refugáu pola Corte Suprema de Komi.

## Patrimoniu de la Humanidá
Trés son les llocalizaciones d'esti llugar natural, Patrimoniu de la Humanidá:

## Referencies

## Enllaces esternos

* Montes Vírxenes de Komi (na páxina web de la Unesco)
Área de caltenimientu Kavango-Zambeze

L**'Área de Caltenimientu Kavango-Zambeze** ye'l proyeutu aprobáu pa crear n'África un parque transnacional de 519.912 km² nes cuenques de los ríos Okavango y Zambeze. 

El parque ye un esfuerciu de caltenimientu común ente Angola, Botsuana, Namibia, Zambia y Zimbabue, países qu'en payares de 2006 roblaron el protocolu de creación del área de caltenimientu que va empecipiar les sos actividaes en 2010 ya inclúi diversos parques nacionales y árees de caltenimientu yá establecíes, ente elles les el delta del ríu Okavango y les Catarata Victoria. Anguaño, la rexón cunta con cerca de 250.000 elefantes, que nuevamente van poder movese llibremente sobre grandes distancies en llugar de trate confinaos como ye'l casu anguaño en parques más pequeños.

Espérase qu'amás del efeutu sobre'l caltenimientu de les especies, esti parque tenga un impautu positivu nes economíes d'estos países gracies a l'actividá turística que se va xenerar. Primero que el parque ente en funciones, hai un esfuerciu grande pa eliminación de mines y desplazamientu de poblaciones apocayá establecíes nes cuenques de los ríos.

## Referencies

## Enllaces esternos
* Artículu sobre la creación del parque nel sitiu de OSISA 
* Esfuerciu internacional pa la eliminación de mines en Kavango-Zambeze
Reserva marina de Galápagos

La **Reserva Marina de Galápagos** ye un área protexida creada en 1998 que s'atopa a mil quilómetros del territoriu continental d'Ecuador y cubre un área d'alredor de 133.000 quilómetros cuadraos. Les Islles Galápagos y les agües que les arrodien representen unu de los ecosistemes más singulares del mundu y son árees riques en biodiversidá. Apocayá concedióse-y estatus mundial de Patrimoniu de la Humanidá de la UNESCO, la Reserva Marina de Galápagos ye la mayor reserva marina nun país en desenvolvimientu y la segunda reserva más grande del mundu.

## Ver tamién
* Xeografía d'Ecuador
* Patrimoniu de la Humanidá n'Ecuador

## Referencies

## Enllaces esternos
Parque transfronterizo del Gran Limpopo

Sol nome de **Parque Tresfronterizu del Gran Limpopo** pretende unificase trés parques nacionales: el Parque Nacional de Limpopo de Mozambique, el Parque Nacional Kruger de Sudáfrica y el Parque Nacional Gonarezhou de Zimbabue. Tien por oxetu que los turistes que lu visiten puedan movese pel so interior ensin barreres fronterices, y esfrutar de la mayor reserva natural del planeta con total llibertá.

## Historia
El 10 de payares de 2000 roblóse la creación del **Parque Tresfronterizu Gaza-Kruger-Gonarezhou**. Un añu más tarde el so nome camudar pol de Gran Parque Tresfronterizu Limpopo. 
El tratáu d'unificación inda nun fuera ratificáu por Mozambique nin por Zimbabwe, anque yá s'empezaren a baltar les barreres interiores por que los animales pudieren movese ensin problemes por tola zona.

## Mediu ambiente
Correspuende a la ecorrexón de la sabana arbolada de mopane del Zambeze. Los cañones del parque Kruger fueron nomaos Reserva de la Biosfera pola Unesco. En 2006 el periódicu La Vanguardia publicó un artículu sobre esti parque nacional falando tamién de los pobremas políticos y económicos.

## Referencies

## Ver tamién
* Parques nacionales n'África
## Enllaces esternos
* La provincia de Gaza : Limpopopn.gov.mz  
* El Kruger National Park en Sudáfrica : Sanparks.org
Parque nacional y reserva Wrangell-San Elías

El **parque nacional y reserva Wrangell-San Elías** (n'inglés: *Wrangell-St. Elias National Park and Caltenga*) ye un área natural protexida integrada por un parque nacional de los Estaos Xuníos y una reserva alcontraes nel sur d'Alaska, siendo, con una superficie de 53.321 km², el más estensu de tolos parques nacionales (mayor que países como Eslovaquia, Bosnia y Herzegovina o Costa Rica). Protexe la zona del monte San Elías (5 489 m), el segundu picu más altu del país. El parque ta asitiáu na frontera con Canadá y parte con otru parque nacional, el canadiense Parque nacional Kluane. 

Ye accesible per autopista dende Anchorage y dos carreteres de grava (la McCarthy Road y la Nabesna Road) percuerren el parque, faciendo que gran parte del interior sía accesible pa prauticar montañismo y acampada. Tamién hai vuelos chárter nel parque. El parque Wrangell-San Elías recibió 61.085 visitantes nel añu 2007 y ta alquiriendo rápido popularidá gracies a la combinación de tamañu, alloñanza y accesibilidá.

## Historia

La zona foi primeru protexida por aciu la so proclamación el 1 d'avientu de 1978 como monumentu nacional de los Estaos Xuníos, formando parte d'un grupu de 15 árees naturales d'Alaska que Jimmy Carter, faciendo usu de la prerrogativa presidencial que-y otorgaba la llei d'Antigüedaes de 1906, proclamó nuevos monumentos nacionales, dempués de que'l Congresu de los Estaos Xuníos aplazara una gran compra de tierres alaskeñas que cuntaba con una fuerte oposición estatal. 

En 1979, la Unesco declaró la zona del Parque Nacional Kluane - Monumentu nacional Wrangell-St. Elias» como Patrimoniu de la Humanidá polos sos espectaculares paisaxes glaciares, pelos sos campos de xelu y pola so importancia como hábitat pal osu grizzly, el caribú y el muflón de Dall (nel añu 1992 foi ampliáu pa incluyir l'estauxunidense parque nacional de la Badea de los Glaciares y en 1994 pa incluyir el canadiense parque provincial Sauvage Tatshenshini-Alsek).

El Congresu de los Estaos Xuníos aprobó en 1980 la *llei de Caltenimientu de Tierres d'Interés Nacional d'Alaska* («Alaska National Interest Lands Conservation Act») que tresformaba la mayoría de los monumentos nacionales d'Alaska en parques nacionales y reserves, pero que tamién llindó l'usu futuru de la prerrogativa presidencial n'Alaska. 

El 2 d'avientu de 1980 el monumentu convertir en parque nacional y reserva y una gran parte del parque, 36,740 km², tamién foi declarada como «zona selvaxe Wrangell-San Elías» (*Wrangell-Saint Elias Wilderness*), coles mesmes la mayor «zona selvaxe» (*Wilderness Area*) de los EE.XX.

## Ver tamién
* Kluane / Wrangell-St Elias / Glacier Bay / Tatshenshini-Alsek

## Referencies

## Enllaces esternos
Reserva de caza del Kalahari Central

La **Reserva de Caza del Kalahari Central** (en setswana: *Lefelo la diphologolo la Central Kalahari*; n'inglés: *Central Kalahari Game Reserve*) ocupa una superficie de 52.800 km² el del desiertu de Kalahari en Botsuana. La so superficie correspuende a cerca del 10 per cientu del territoriu nacional y ye la segunda mayor reserva de caza nel mundu. Tien dos veces el tamañu d'Israel.

El parque cunta con fauna montesa, con xirafes, hienes pardes, jabalies, guepardos, perros selvaxes, lleopardos, lleones, ñus azules, eland, gemsbok, kudu y antílopes coloraos. El terrén ye práuticamente llanu y selemente onduláu cubiertu de arbustos y yerbes que cubren les dunes de sable, y les árees de los árboles más grandes. Munchos de los valles de los ríos tán fosilizaos con salines. Cuatro río fosilizaos serpentean al traviés de la reserva incluyendo'l valle Deception, qu'empezó a formase hai unos 16.000 años.

Los bosquimanos o san habitaron estes tierres dende hai miles d'años, yá que percorríen la zona como cazadores nómades.

## Ver tamién
*Xeografía de Botsuana
*Xeografía d'África

## Referencies
Parque nacional Búfalu de los Montes

El **Parque Nacional del Búfalu de los Montes** ta alcontráu nel norte de la provincia d'Alberta y nel sur de los Territorios del Noroeste, Canadá. Foi establecíu en 1922 y tien un área de 44.807 km², siendo'l parque canadiense de mayor estensión. El parque foi creáu pa protexer el mayor fatáu llibre de bisontes americanos (de cutiu llamaos por error "búfalos") del mundu. Envalórase que más de 2000 bisontes viven nél. Numberoses otres especies d'animales selvaxes tamién viven nel parque, como por casu, alces, osos negros, llobos, castores, llobu cervals ente otros. Foi declaráu Patrimoniu de la Humanidá pola Unesco en 1983.

La sede del parque atópase en Fort Smith, con una pequeña oficina satélite en Fort Chipewyan, Alberta. Xeográficamente'l parque ye importante por contener unu de los mayores deltas d'agua duce, formáu pol ríu Peace, el ríu Athabasca y el ríu de los Esclavos. Ye tamién conocíu polos sos dolinas y karst na parte de los Territorios del Noroeste. El parque ta alcontráu xusto al norte de les Arenas del aceite de Athabasca.

## Galería

Imaxe:Wood-Buffalo-NP Waldbison 98-07-02.jpg|Bisonte de los montes.
Imaxe:Wood-Buffalo-NP Gros Beak Lake 2 98-07-02.jpg|Llagu Gros Beak.
Imaxe:Fort Smith Nashornpelikane 1 98-07-01.jpg|Pelícanos blancos americanos nos Rabiones del Afogáu (Ríu de los Esclavos).
Imaxe:Wood-Buffalo-NP Beaver's Lodge 1 98-07-02.jpg|Llurigues de castor.


## Referencies

## Enllaces esternos

* Sitio web de los parques de Canadá (n'inglés)
* Grandes parques de Canadá (n'inglés)
* Parque Nacional del Búfalu de los Montes, Canadá (IUCN) (n'inglés)
Parque nacional de los Montes de Tumucumaque

El **Parque Nacional de los Montes de Tumucumaque** ye un espaciu natural protexíu asitiáu al noroeste de Brasil na Selva Amazónica del estáu d'Amapá, cerca de la frontera cola Guayana Francesa y Surinam.

Foi declarada como parque nacional el 22 d'agostu de 2002, gracies a la collaboración del gobiernu brasilanu y el Fondu Mundial pa la Naturaleza.

Tien una superficie de 38.875 km². Ye una zona despoblada y de gran valor ecolóxicu: munches de les sos especies nun s'atopen en nengún otru llugar del mundu, sobremanera pexes y aves acuátiques. Tamién la habiten xaguares, primates, tortúes d'agua duce, águila arpía y el raru agutín. Apaez nel llibru Guinness de los récores como la mayor reserva de selva tropical.

## Referencies
Llagu Urmía

El **llagu Urmía** (; ; , ) ye un llagu saláu del Azerbaixán iranín, al noroeste d'Irán. La so superficie ye de 5200 km²; tien un llargor máximu de 140 km y un anchor máximo de 55 km. La fondura máxima ye de 16 m.

## Descripción y hestoria

El llagu recibe'l nome de la ciudá d'Urmía, nome araméu que quier dicir «ciudá de l'agua». D'antiguo el so nome en persa yera «Shishast». La rexón escontra l'oeste perteneció al Reinu d'Armenia y los armenios llamar «Kaputan». Nel sieglu VIII la rexón en que s'atopa foi islamizada. Escontra 1930 el sha Reza Pahlavi camudó-y el nome a «Rezaiyeh» (ریاچهٔ رضائیه) pero'l nome foi esaniciáu tres la Revolución islámica de 1979.

Tien 102 islles que son focos d'aves migratories. Na isla Shahi (la segunda más grande) tópase la tumba del kan mongol Hulagu, nietu de Gengis Kan.

El llagu pierde por evaporamientu casi un metro cada añu. Na agua nun hai peces pol so altu índiz de salín, sicasí'l llagu Urmía ye consideráu unu de los mayores hábitats naturales d'Artemia salina, que sirve como fonte d'alimentación a numberoses aves migratories, como los flamencos.

La mayor parte del llagu ye un parque nacional y ye una reserva de la biosfera de la Unesco. El 23 de xunu de 1975, 4830&nbsp;00 hectárees fueron declaraes Sitiu Ramsar (nᵘ ref. 38).

## Referencies

## Enllaces esternos
Llagu de Van

El **llagu de Van** (; ) ye'l mayor llagu de Turquía, y atópase nel estremu este del país. Ye un llagu salín d'orixe volcánicu, ensin salida pa les sos agües, que recibe'l so caudal de numberosos ríos y regueros que baxen de los montes circundantes. Mide 120 km de llargor y 80 km d'anchu, cubre un área de 3.755 km²&thinsp; y tópase a 1.640 metros sobre'l nivel del mar. Na so vera oriental atópase la ciudá de Van, capital de la provincia turca homónima de Van.

El llagu formar en dalgún momentu mientres el Pleistocenu, cuando colaes de llava procedentes del volcán Nemrut bloquiaron la salida oeste a la llanura Mus. Anguaño dormíu, el volcán ta xunto a orellar oeste del llagu, y otru volcán inactivu apodera la zona norte.

Les agües del llagu son riques en carbonatu sódicu y otros sales estrayíos por evaporamientu que son usaes como deterxentes. El llagu ye llevemente salín, y permanez llibre de xelu mientres el iviernu.

El llagu ta arrodiáu d'árees agrícoles con árboles frutales y campos de ceberes.

 

## Referencies

## Enllaces esternos

* Fotografíes del llagu Van (en turcu)
Llagu Janka

El **llagu Janka** o **Xingkai** (; ) ye un gran llagu d'agua duce asiáticu alcontráu na frontera ente la provincia china de Heilongjiang y el krai de Primorie de Rusia. L'agua del llagu ye tan llimpia y el cielu d'esa rexón tan azul, qu'esti llagu ye conocíu como «la esmeralda del Norte».

## Xeografía
El llagu tien una superficie de 4190 km², de los que 3030 km² pertenecen a Rusia. Les veres del llagu son pantanoses sacante nel noroeste. La cuenca hidrográfica del llagu tien una superficie de 168&nbsp;90 km² (el 97% en Rusia). El llagu ye abastecíu por 23 ríos (8 na vera china y 15 na rusa), y el desaguadoriu del llagu ye'l ríu Songacha, que forma frontera ente China y Rusia, y tien un llargor de 180-210 km (tien un cursu bien meándrico, siendo difícil envalorar el so llargor). El llagu forma parte de la cuenca del ríu Ussuri, que, de la mesma, pertenez a la gran cuenca del ríu Amur. La so fondura media ye de 4,5 m (con un máximu de 10,6 m), el so volume ye de 18,3 km³ y ta asitiáu a una altitú de 69 m. El llagu estiéndese 90 km en direición N—S y 60 km Y—O.

La temperatura máximo añal ye de 21,2&nbsp;°C y la mínima de —19.2&nbsp;°C. Les precipitaciones danse principalmente nel branu, algamando los 750 mm añales.

El llagu alluga 60 especies de pexes y más de 450 especies de plantes precioses, siendo'l pinu del llagu Xingkai una especie única nel mundu. La reserva rusa de Jankaiskiy ye una reserva de la biosfera dende 2005 y dende 2007 la reserva china del llagu Xingkai. El Anser erythropus (una especie de gansu) ye una de les especies más destacaes qu'habiten nel llagu.

Una parte de la rexón rusa (3100&nbsp;00 hectárees) foi declarada'l 11 d'ochobre de 1976 como «water and wetlands areas of international significance» ("área acuática y de güelgues de relevancia internacional") según el Conveniu de Ramsar (nᵘ ref. Ramsar 112).

## Historia

El llagu Janka formóse dempués de la erupción d'un volcán, fai 6.800 años. Mientres el Neolíticu, desenvolvióse pela redolada del llagu'l pueblu balhae. Los antepasaos de los nuzhen y los manchúes vivíen nes sos veres. En idioma manchú «Xingkai» significa «l'agua que pasa de riba abaxo».

## Referencies

## Enllaces esternos

* LakeNet profile (n'inglés)
* Ficha de la reserva de la biosfera rusa na web de la UNESCO (n'inglés)
* Ficha de la reserva de la biosfera china na web de la UNESCO (n'inglés)
Llagu Poyang

El **llagu Poyang** (; en gan: *Po-yong O*) na provincia de Jiangxi ye un gran llagu d'agua duce de China alcontráu na provincia de Jiangxi, por superficie'l tercer llagu del país (tres el Qinghai y el Dongting).

En xunu de 1983, el gobiernu de la provincia de Jiangxi estableció una reserva d'aves migratories na parte occidental del llagu onde la mayoría d'aves migratories pasen l'iviernu. Esta Reserva, con Wucheng nel condáu de como'l so centru, entiende nueve lagos y banzaos estacionales, qu'inclúin Dahuci, Banghu, Zhonghuci y Shahu, con un área total de . La gran bandada de grullas que s'estiende más d'un par de quilómetros foi aclamada como la «segunda gran muralla china».

El 12 de febreru de 1996 la reserva natural Poyang» foi inscrita na Llista Indicativa de China del Patrimoniu de la Humanidá, na categoría de bien natural (nᵘ ref 117).

## Xeografía
El llagu entiende  de superficie ( mientres la estación húmeda y alredor de  mientres la estación seca) y les sos agües totalizan un volume de . Tien  de llargor y un anchor medio d'unes . La so fondura media ye de , y la máxima, de . El llagu aprove d'hábitat a mediu millón d'aves migratories, y ye un llugar privilexáu pal avistamiento d'aves. Los ríos Gan y Xiu son los principales tributarios del llagu, que de la mesma coneutar col Yangtsé al traviés d'una canal.

La pesca ta prohibida nes sos agües dende 2002. En 1363, nel llagu tuvo llugar la batalla del llagu Poyang, siendo, según delles fontes, la mayor batalla naval de la hestoria (con ).

## Evolución recién
A fines de 2013, al baxar el nivel del llagu sacó a la lluz una ponte histórica construyíu na dómina de los emperadores Ming y que quedara nel olvidu. Los restos de la ponte de  de llongura atopa sobre una de les veres del llagu Poyang, que colos años viose un amenorgamientu del so volume d'agua, lo que resulta nun desastre ecolóxicu. Construyíu de granitu, según los espertos, la ponte construyóse hai más de 400 años na dinastía Ming (1368-1644). El nivel de les sos agües amenorgóse nos últimos años por cuenta de la escasez d'agües y l'impautu ambiental por cuenta de la faraónica presa de les Tres Foces.

### Notes

## Enllaces esternos
Llagu Vänern

El **llagu Vänern** ye'l mayor llagu de Suecia, d'Escandinavia y el terceru mayor d'Europa, con una superficie de 5.648 km² y asitiáu a 44 metros sobre'l nivel del mar. La fondura media ye de 27 m y la mayor fondura ye de 106 m.

El llagu Vänern ye parte de la canal Göta y ta conectáu col mar del Norte/Kattegat xunto a Gotemburgu nel so llau oeste y col llagu Vättern pola canal Göta.

## Etimoloxía
L'orixe del nome ye confusu, y sujero de diverses hipótesis. Una d'elles, afirma que Vänern provién de Mar (*Vænin* nes trescripciones de la década de 1100, nos documentos denominaos Lacus Wener de 932). 

Per otru llau, considérase que Venir ye una interpretación de l'antigua pallabra sueca vænir, con enllaces a les pallabres amigu esperanza" y amigu 'confiable', 'bellos'. Otra posibilidá ye que vænir acomuñáu con un vieyu nome del río Gota, Van "esperanza". 

Polo xeneral, les interpretaciones son inciertes y el nome pueden ser dellos miles d'años, y venceyaos a les pallabres agora infames.

## Xeografía
El llagu ye de relativamente poca fondura y cubre un área llixeramente ovalada de 5,655 km². Tien un orixe glaciar y nel so interior esiste un pequeñu archipiélagu.

La fondura media del llagu ye de 27 metros y la fondura máxima ye de 106 metros. Vänern comparte un estrechu ente Kållandsö el sur y nel norte Värmlandsnäs nun occidental y una parte oriental. La parte occidental del llagu ye llamáu Mar Dalbo, y la parte oriental ye llamada Mar Värmland.
Vänern ye una parte de la vía fluvial del ríu Göta - Vanern - la canal y los venceyos más estrechos col Mar del Norte / Skagerrak en Gotemburgu, pel ríu Göta nel llau suroeste y Karlsborg por Vättern al traviés de la canal.

## Referencies
Llagu Saimaa

El **llagu Saimaa** ye'l mayor llagu de Finlandia y el quintu d'Europa, con una superficie de 4.377 km². Ta allugáu na parte sureste del país y nes sos veres hai delles ciudaes notables, como Lappeenranta, Imatra, Savonlinna y Mikkeli. El llagu desagua principalmente al traviés del ríu Vuoksi, que desembcoa nel llagu Ladoga, anguaño asitiáu dafechu en Rusia.

La mayor parte del llagu ta chiscáu d'islles y estreches canales qu'estremen el llagu en munches partes, caúna col so propiu nome, siendo en realidá casi un complexu de llagos, siendo les partes o cuenques más importantes, el mesmu Saimaa (1377 km²), Suur-Saimaa, Orivesi (601 km²), Puruvesi (421 km²), Haukivesi (620 km²), Yövesi, Pihlajavesi (713 km²), Pyhäselkä (361 km²) y Enonvesi (196 km²).

La canal de Saimaa coneuta'l llagu col golfu de Finlandia, diendo dende Lappeenranta a Vyborg. Otres canales conecten Saimaa colos pequeños llagos del este de Finlandia y formar una complexa rede de víes navegables que s'utilicen principalmente pal tresporte de madera, minerales, metales, magaya y otres cargues, anque tamién en viaxes turistísticos.

Nesti llagu viven el salmón del llagu Saimaa y una de les foques más rares d'agua duce, dambes en peligru d'estinción, la foca anillada de Saimaa. Tamién llamada ''Norppa del llagu Saimaa''.

## Galería

Hietasaari, Lake Saimaa.JPG|Hietasaari
Lago Saimaa.jpg|Llagu Saimaa nes proximidaes de Savonlinna
Canoeing-on-Lake-Saimaa-at-sunset.jpg
Boletus in Finnish forest.jpg
Imatran Kylpyla - Lake 2 - panoramio.jpg
Midsummer (2).jpg
Noctilucent clouds over saimaa.jpg
Saimaan aalto.jpg
Sunrise - Flickr - anantal (3).jpg


## Referencies
Llagu Peipus

El **llagu Peipus** (; ; ) ye un gran llagu asitiáu na frontera ente Estonia y Rusia, n'Europa del Este.

Ye'l quintu mayor llagu d'Europa, tan solo superáu pelos llagos Ládoga y Onega nel norte de Rusia, y el llagu Vänern en Suecia. Sígue-y n'estensión el llagu Saimaa en Finlandia.

Cubre una superficie de 3.500&nbsp;km² y tien una fondura media de 7&nbsp;m; atopándose'l so puntu más fondu a 15&nbsp;m sol nivel de les sos agües. El llagu utilizar pa la pesca y les actividaes recreatives, magar sufre grandes deterioros medioambientales derivaos de los complexos industriales rusos llevantaos nes sos veres.

En 1242 foi escenariu de la Batalla del Llagu Peipus (conocida en Rusia como «La batalla del xelu») llibrada ente los caballeros teutones y los habitantes de la República de Nóvgorod lideraos por Aleksandr Nevski.
imaxe:Peipsi vesi.jpg
imaxe:Peipsi.jpg
imaxe:Ranna-Peipussee.JPG
imaxe:LakePeipus02.JPG
imaxe:Fragmites communis.jpg
imaxe:Peipsi jarv2.jpg
imaxe:Peipsi jarv3.jpg
imaxe:Kallaste-Peipussee.JPG


## Galería de Semeyes
## Referencies

## Enllaces esternos
* Peipsi Infokeskus — páxina web d'información turística estonia
Llagu Eyre

El **llagu Eyre** , conocíu oficialmente como **Kati Thanda–Lake Eyre**, ye, nes rares ocasiones en que ta llenu, el llagu más grande d'Australia y tamién el puntu más baxu del país (aproximao 15 m per debaxo del nivel del mar). Trátase d'un llagu endorreico que drena la cuenca del llagu Eyre.

El llagu ta allugáu na zona desértica d'Australia central, al norte d'Australia del Sur. La cuenca del llagu Eyre ye un enorme sistema endorreico alredor del llagu, que la so parte más baxa ta cubierta d'una capa salada carauterística de los sistemes endorreicos, producida pola espansión cada temporada del volume d'agua y el consecuente evaporamientu de les agües atrapaes. Entá nes temporaes más templaes, casi siempres queda daqué d'agua nel llagu, que de normal se recueye nuna serie de llagos soterraños más pequeños. Mientres la temporada d'agües, los ríos del nordés (nel outback, en Queensland) flúin escontra'l llagu. La cantidá d'agua del monzón determina si l'agua va llograr algamar el llagu y si facer, qué fondura va algamar. El llagu tamién puede sufrir inundación pequeñes y moderaes, provocaes pol volume d'agües cayíes na zona. Lo normal ye qu'haya hinchentes de 1,5 m (5 pies) cada trés años; de 4 m (13 pies), cada década y un hinchente completu o casi, cuatro veces cada 100 años. L'agua del llagu evapórase rápido, de manera que los hinchentes menores y medies ensugar escontra'l final del branu siguiente.

El club de Vela del Llagu Eyre consiste nun grupu de *excéntricos* que salea pel llagu mientres los hinchentes menores, les postreres asocedíes en 1997, 2000, 2001 y 2004.

## Ver tamién
* Parque Nacional Llagu Eyre
* Llagu pluvial

## Referencies

## Enllaces esternos

* Páxines del Observatoriu de La Tierra de la NASA sobre'l Llagu Eyre: https://web.archive.org/web/20080924195303/http://earthobservatory.nasa.gov/Newsroom/NewImages/images.php3?img_id=10841, https://web.archive.org/web/20080921223905/http://earthobservatory.nasa.gov/Newsroom/NewImages/images.php3?img_id=11763
* Páxina del Blub de Vela del Llagu Eyre
Islla Devon

La **Islla Devon** ye la segunda mayor islla del archipiélagu de les Islles de la Reina Isabel, en Nunavut, Canadá. Ye la 27ª mayor islla del mundu y la 6ª de Canadá. Ye la mayor islla despoblada de la tierra. 

N'agostu de 1924, establecer en Dundas Harbour un puestu d'avanzada, p'asegurar la presencia del gobierno ante la presencia estranxera destinada a la caza de la ballena y otres actividaes.

## Xeografía
La Islla Devon abarca un área de 55&nbsp;247&nbsp;km². La islla ta percorrida pola cordal Árticu, siendo les principales subcordilleras na islla los montes Cunningham, nel sur; la cordillera Duero, la cordal Grinnell y la cordal Haddington, nel noroeste; y los montes Treuter, nel norte.

## Fauna y flora
Por cuenta de la so relativamente alta elevación y la so estrema llatitú al norte, na islla namái habiten unos pocos gües almizcleros. La vida animal concentrar nes llanures de Truelove, que tien una microclima favorable que dexa la crecedera de delles especies vexetales ártiques. Les temperatures mientres la curtia temporada de crecedera nun entepasen de los 10&nbsp;°C, y pel hibiernu pueden cayer hasta los -50&nbsp;°C. Con una ecoloxía de desiertu polar, islla Devon recibe bien poques precipitaciones.

## Xeoloxía
Islla Devon tamién ye conocida pola presencia del Cráter Haughton, creáu hai unos 39 millones d'años cuando un meteoritu d'unos 2&nbsp;km de diámetru topetó contra lo que na dómina yera un monte. L'impautu dexó un cráter d'aproximao 23&nbsp;km de diámetru, que se convirtió nun llagu mientres dellos millones d'años. El cráter ye anguaño unu de los llugares más paecíu a la xeografía de Marte qu'hai sobre la tierra. 

## Referencies

## Enllaces esternos
Gran Llagu del Esclavu

El **Gran Llagu del Esclavu** ;  ye unu de los grandes llagos de Canadá, el segundu mayor nos Territorios del Noroeste (dempués del Gran llagu del Osu), y forma parte de la cuenca del ríu Mackenzie. La so fondura máxima ye de 614 m, lo que-y convierte nel llagu más fondu de Norteamérica. Atópase na desaguada del ríu del Esclavu. Tien 480 km de llargu y de 19 a 109 km d'anchu y una superficie de 28 930 km², que lo converten nel décimu mayor llagu nel mundu. El so volume ye 2090 km³.

El so nome deriva de ser la rexón de los «Slavey», un grupu dene de les primeres naciones orixinaries, que significa «esclavu» o «estranxeru».

Les principales llocalidaes alredor del llagu son: Yellowknife, Fort Providence, Hai River y Fort Resolution. La única comunidá nel Brazu del Este ye Lutselk'y, una aldega d'unes 350 persones, en gran parte chipewyan, aboríxenes de la nación dene.

## Ver tamién
* Gran Llagu del Osu
* Llagu Athabasca

## Referencies

## Enllaces esternos
Llagu Cocibolca

El **Gran Llagu de Nicaragua** (o **llagu Cocibolca**) ye un llagu d'agua duce asitiáu en Nicaragua. Tien una estensión de 8264&nbsp;km², siendo'l mayor d'América Central. Tien nel so interior más de 400 isletas, tres islles y dos volcanes,tamién ye l'únicu llugar qu'alluga tiburones d'agua duce.

## Toponimia

El so nome ye d'orixe náhuatl y esisten diverses teoríes sobre lo que significa, arrexuntaes pol científicu nicaraguanu Jaime Incer Barquero:

Los españoles llamar 'mar duce' por cuenta de que al ser afayáu pol conquistador español Gil González Dávila paecía nun tener fin y tener un aguaxe como'l del mar pero'l so caballu tomó agua del llagu dando orixe a la espresión.

Ye l'únicu llagu del mundu onde los tiburones afacer al ecosistema d'agua duce. Los tiburones entren y salen al traviés del río San Juan. Primeramente pensábase que se trataba d'una rara especie que solo habitaba nesi llugar. Entós corría l'añu de 1877 y l'afayu foi tan sorprendente que'l gobiernu del país centroamericanu emitió una edición especial de estampillas cola imaxe del animal como un símbolu d'identidá nacional. La teoría caltúvose vixente mientres un sieglu, hasta qu'en 1976 otros investigadores atoparon qu'en realidá ellí habitaba una especie común n'agües tropicales y subtropicales, llamada *[[Carcharhinus leucas]]* o tiburón toru.

## Descripción

Pola so estensión ye'l segundu llagu de mayor tamañu d'América Llatina dempués del llagu de Maracaibo en Venezuela, y antecede al llagu Titicaca (de tamañu asemeyáu) que s'estiende ente Bolivia y Perú. Ye'l más grande n'América Central, y el novenu más grande n'América (y el 25º del mundu).

Ye l'únicu llagu del mundu qu'alluga especies marines como tiburones y peces sierra. El río San Juan sírvelu como desaguadero conectándolo col mar Caribe, y el ríu Tipitapa coneutar col llagu de Managua o Xolotlán. La ciudá de Granada y el volcán Mombacho atópase na vera noroccidental del llagu.

Contién más de cuatrocientes isletas: conocíes como les Isletas de Granada y l'archipiélagu de Solentiname; dos islles grandes que son la isla de Zapatera y la islla d'Ometepe (la islla volcánica más grande del mundu nun llagu d'agua duce, namái superada en tamañu pola isla Manitoulin nel llagu Furón). Na islla atopen dos volcanes, unu d'ellos activu, el volcán Concepción, y el volcán Maderes, un santuariu de flora y fauna.

## Referencies

## Enllaces esternos

* PIA03365: JPL NASA: Vista Perspeutiva con Landsat Overlay, Llagos Managua (Xolotlán) y Nicaragua (Cocibolca)
* El Llagu Cocibolca 

* 
*
Llagu Issyk-Kul

El **llagu Issyk-Kul**, tamién llamáu **Ysyk Köl** (; ; literalmete: llagu caliente) ye un llagu endorreico d'Asia Central, asitiáu nes estribaciones nororientales del cordal del Tian Shan, al nordeste de Kirguistán.

Tien un llargor de 182&nbsp;km, y un anchor de 60&nbsp;km, con una superficie total de 6.280&nbsp;km², que lo converten nel segundu llagu de monte más grande del mundu, dempués del llagu Titicaca, asitiáu nos Andes. El so altor mediu ye de 1.609&nbsp;msnm, y la so fondura máxima ye de 702&nbsp;m. Ocupa una cuenca zarrada d'orixe tectónica.

El llagu ye llevemente salín, y permanez llibre de xelu mientres el iviernu. Ye alimentáu por manantiales y pol destemple na primavera. La so vera sur ye apoderada pol cordal Tian Shan. Cuenta con abondoses pesquerías y da nome a la provincia de Issyk-Kul.

## Historia
Mientres la era soviética, el llagu convertir nun popular destín de vacaciones na so vera norte. Mientres esta dómina, les sos agües, con un salín comparable a la del océanu, sirvieron como base secreta d'esperimentación con torpedos.

La ciudá de Karakol (d'antiguo Przhevalsk), cabecera alministrativa del óblast d'Issyk-Kul, atópase cerca del este del llagu y ye una bona base pa escursiones na so contorna. El so pequeñu cascu antiguu caltién una mezquita de madera y una ilesia ortodoxa, tamién fecha de madera, que yera usada como establu mientres la dómina soviética.

Según un mapa medieval usáu por mercaderes venecianos de la Ruta de la Seda, na oriella nordés del llagu esistía un monesteriu armeniu del sieglu XIV.

La trucha del llagu Sevan, un pexe endémica del mesmu, foi introducida nel llagu Issyk-Kul mientres los años 1970. Magar nel so llagu d'orixe ye una especie en peligru, tien mayores posibilidaes de sobrevivencia nel llagu Issyk-Kul, onde ta moviendo a les especies autóctones.

En 2007, una espedición atopó so les sos agües restos d'una ciudá d'unos 2.500 años d'antigüedá.

El 12 de payares de 2002, la Reserva Estatal Isyk-Kul foi designada como primer güelga d'importancia internacional de Kirguistán y foi incluyíu na Llista Ramsar (nᵘ ref. 1231), con un área de proteición de 623.600&nbsp;hai (enantes, el llagu fuera incluyíu pola antigua XRSS, col nᵘ de ref. 109).

## Referencies

## Enllaces esternos

* Semeya del llagu Issyk-Kul
Kanpur

**Kanpur** (hindi: कानपुर, urdú: کانپُر), conocíu como **Cawnpore** antes de 1948, ye una de les ciudaes con más habitantes nel estáu del norte de la India d'Uttar Pradesh.

Kanpur ta alcontrada nes mariñes del ríu Ganges y ye un importante centru industrial. Cubre un área de más de 1.000 km² y tien una población d'alredor de 2,7 millones d'habitantes según el censu de 1991. La ciudá alluga delles instituciones educatives.

## Historia
En 1207, Raxa Kanh Deo del clan Kanhpuria estableció'l pueblu de Kanhpur, que más tarde aportó a conocíu como Kanpur.[6][7]

### Alzamientu en 1857
Nel sieglu XIX, Kanpur foi una importante guarnición británica col cuartel de 7.000 soldaos. Mientres la Rebelión na India de 1857, 900 homes británicos, les muyeres y los neños fueron sitiaos nes fortificaciones de 22 díes polos rebeldes baxu Nana Sahib Peshwa. Rindir nel alcuerdu de que llograríen un pasu seguru a la cercana de la Masacre de Ghat colo qu'encetaríen les barcaces y déxase-yos dir pel ríu a Allahabad.[8]

A pesar del discutiniu sobre qué ye esautamente lo qu'asocedió na Masacre de Ghat, y quién fixo'l primer disparu, sábese que, pocu dempués, los británicos fueron saliendo los disparos de los cipayos rebalbos y fueron muertos o prindaos. Dalgunos de los oficiales británicos más tarde afirmó que los rebeldes teníen, de camín, asítiase los barcos tan altes na folla como sía posible, pa causar demoranza. Tamién afirmaron que'l campu d'Nana Sahib dispunxera primeramente pa los rebeldes del fueu sobre y maten a tol inglés. A pesar de que la Compañía de les Indies Orientales acusó más tarde a Nana Sahib de la traición y l'asesinatu de persones inocentes, nun hai evidencia dalguna vegada atopóse pa demostrar que Nana Sahib había preplaneado o ordenáu la masacre. Dellos historiadores creen que la masacre de Ghat foi la resultancia del tracamundiu, y non de cualquier plan implementáu por Nana Sahib y los sos asociaos. El teniente Mowbray Thomson, unu de los cuatro homes sobrevivientes de la masacre, cree que los cipayos comunes y les corrientes d'archivos que-y falaron nun sabíen de la muerte por venir.[9]

Munchos fueron asesinaos y les 200 muyeres britániques restantes y los neños fueron llevaos de vuelta a la vera y únviase a un edificiu llamáu'l Bibighar (casa de les dames). Dempués de dalgún tiempu, los comandantes de los rebeldes decidieron matar a los sos rehenes. Los soldaos rebalbos negar a cumplir les órdenes y los carniceros de la cercana ciudá fueron traíos pa matar a los rehenes tres díes primero que los británicos entraron na ciudá'l 18 de xunetu. Los cuerpos desmembrados fueron refundiaos a un pozu fondu cerca. La británica al mandu del xeneral Neill volvió tomar la ciudá y cometió una serie de represalies contra los cipayos rebalbos y los civiles atrapaos na zona, incluyendo les muyeres, los neños y los vieyos. La Masacre de Kanpur, según eventos similares n'otros llugares, fueron vistos polos británicos como xustificación pa la vengación ensin llendes.[10]

## Clima

## Ciudaes hermaniaes
Kanpur tán hermaniaes coles siguientes ciudaes:
* Chiniot, Punyab, Paquistán.

## Referencies
Isfahán

**Isfahán** o **Ispahán**(en persa: **اصفهان** *Esfahān*) ye la capital de la provincia d'Isfahán y la tercer ciudá más grande d'Irán (dempués de Teḥrán y Mashhad).

Isfahán ta asitiada nel ampliu valle del ríu Zayandeh Rud, na transición ente los montes Zagros y la meseta iranín, a 1590 metros sobre'l nivel del mar. Tien un clima templáu, con estaciones definíes; la temperatura varia ente los 2°C y 28&nbsp;°C —con una máxima rexistrada de 42&nbsp;°C y una mínima histórica de −19&nbsp;°C— y tien un permediu de 355 mm de precipitaciones per añu.

La plaza de Naghsh-i Jahan, según la Gran Mezquita d'Isfahán, foron declaraos Patrimoniu de la Humanidá pola Unesco honor que tamién tien el palaciu de Chehel Sotún como parte de la tradición del xardín persa. La ciudá tamién tien una estensa variedá de sitios construyíos ente los sieglos XI y XIX, onde puede apreciase l'arquiteutura islámica del Imperiu safávida.

La guapura d'Isfahán inspiró a los músicos de jazz Duke Ellington y el so collaborador Billy Strayhorn a escribir un cantar nel so nome.

## Galería

WLA_jewishmuseum_16th_century_Synagogue_Wall.jpg|Hejal de la Sinagoga d'Isfahan, Persia, sieglu XVI.


## Ciudaes hermaniaes
*  Barcelona
*  El Cairu
*  Yereván
*  Istambul
*  Florencia
*  Friburgu de Brisgovia
*  Iași
*  Kuala Lumpur
*  Maracaibo
*  San Petersburgu

## Ver tamién
* Bazar d'Isfahán

## Notes

## Referencies

## Enllaces esternos
Software de códigu abiertu

El **''software'' de códigu abiertu** (n'inglés *open source software* o **OSS**) ye'l software que'l so códigu fuente y otros derechos que de normal son esclusivos pa quien tienen los Derechu d'autor derechos d'autor, son publicaos so una llicencia de códigu abiertu o formen parte del dominiu públicu. Nes llicencies compatibles cola Open Source Definition el propietariu de los derechos d'autor dexa a los usuarios utilizar, camudar y redistribuir el software, a cualesquier, pa cualquier propósitu, yá sía na so forma modificada o na so forma orixinal. Frecuentemente'l software de códigu abiertu desenvolver de manera collaborativa y los resultaos publicar n'internet. El software ye'l meyor exemplu del desenvolvimientu del códigu abiertu y compárase col llamáu "conteníu xeneráu polos usuarios".
La espresión *software de códigu abiertu* surdió a partir d'una campaña de mercadotecnia pal software llibre.
 Un informe del Standish Group afirma que la incorporación de los modelos de software de códigu abiertu resultó n'aforros d'aproximao 60 mil millones de dólares per añu a los consumidores.

## Historia
El movimientu del software llibre surdió en 1983. En 1998, un grupu d'individuos defendieron la idea de camudar la espresión *free software* (software llibre) por *open source software* (software de códigu abiertu), por cuenta de la ambigüedá del primeru (n'inglés, *free* significa tantu *de baldre* como *llibre*) y al curiosu del segundu al respective de les empreses. Los desarrolladores de software pueden optar por publicar el so trabayu so una llicencia de códigu abiertu, de manera que cualesquier pueda beneficiase d'él. Polo xeneral, esti software dexa a les persones crear cambeos del software, compatibilizalo con otros sistemes operativos o arquitectures de hardware, compartilo con otres persones y comerciarlo.

La Open Source Definition introduz una filosofía en cuanto al códigu abiertu, y amás define los términos d'usu, cambéu y redistribución del software de códigu abiertu. Les llicencies de *software* otorguen a los usuarios derechos qu'otra manera taríen reservaos, pola llei de derechos d'autor, a los propietarios de los derechos d'autor del *software*. Esisten delles llicencies de software de códigu abiertu compatibles cola Open Source Definition. La más popular y destacada ye la GNU General Public License (GPL). Magar la distribución de códigu abiertu dexa que'l códigu fuente d'un productu sía accesible al públicu, les llicencies de códigu abiertu faen posible a los autores afaer esi accesu a gustu.

## Ver tamién
* Software llibre
* Open Source Initiative
* Open Source Definition
* Códigu abiertu

## Referencies