Brime de Urz

**Brime de Urz** ye un conceyu y llocalidá española de la provincia de Zamora, na comunidá autónoma de Castiella y Lleón.

Ye una llocalidá que s'atopa allugada nel valle de Vidriales de la contorna de Benavente y Los Valles. El so cascu urbanu asítiase xunto al regueru Almucera. La so ilesia parroquial ta dedicada a San Esteban y anque remozada, caltién un retablu de traza neoclásica y dos llaterales d'estilu barrocu churrigueresco. Amás, a lo cimero d'una llomba dende la que s'acolumbra tol pueblu allúgase la ermita de San Esteban, que la so romería celebrar el primer fin de selmana de mayu. Na redoma d'esti cuetu alcontráronse diversos restos arqueolóxicos.

## Toponimia y xentiliciu
Contién, na so primer parte, una forma lleonesa de “vīmĭne- “ (blimal), sometida a disimilación de nasales m-n > m-r y posterior metátesis y síncopa. El castellán y les árees orientales del lleonés non trasponen m-r > r-m, sinón qu'introducen una –b– epentética (vimbre o blima). Nesti sentíu, Riesco Chueca considera que *"la forma non sufijada ye habitual en lleonés (brime, brimbia, bime) pa designar la planta."* 

El complementu determinativo alude a la urz, nome que nes fales locales aplicar a distintes especies d'uz. Suel ser la denominación entá vixente del uz albar o uz blancu.

El xentiliciu d'esta llocalidá ye brimurzianos.

## Historia
Brime de Urz cunta con muertes de la so ocupación dende siquier la Edá del Fierro, como atestigüen el castru descubiertu xunto a la ermita de San Esteban o'l dolmen de «Piedra Fincada». La conquista romana supunxo la creación del campamentu de Petavonium como centru de control de los poderes locales de les comunidaes castrales del valle de Vidriales, amás de sirvir pal control de la estracción de fierro y faer posible los llabores impositivos, funciones a les que dellos autores añadieron la posibilidá de que fuera parte d'un *llimes interior* frente a los ástures. La crisis del sistema romanu, supunxo que'l campamentu de Petavonium fuera abandonu nel Baxu Imperiu y que les comunidaes esistentes volvieren de momentu al modelu d'organización castral.

La influencia andalusí nel valle de Vidriales foi enforma menor que n'otros territorios del nordeste zamoranu. Dientro del valle, ye especialmente ilustrativu que'l sector que más se vio afeutáu atópase na cuenca baxa del Almucera y nel so confluencia col Tera, esto ye, una zona asitiada al marxe de les estructures territoriales presistentes.

La victoria d'Alfonsu III d'Asturies sobre los andalusíes en Polvoraria (878) abrió les puertes a la espansión escontra los sectores asitiaos más al sur. Lo qu'esti monarca y los sos socesores atopáronse, por tanto, foi un espaciu territorial articuláu dende les comunidaes presistente y venceyar a les élites locales, de les que se sirvieron pa faese col control total. Pa ello, lo primero que fixeron foi asumir un papel cimeru, el de garantes de la pervivencia de les comunidaes, en que la so xestión arreyaron a les élites locales.

Mientres tola Edá Moderna, Brime de Urz o Brime de Urce, como se denominaba nel sieglu XVI, foi una de les llocalidaes que s'integraben na provincia de les Tierres del Conde de Benavente», formando parte de la «receptoría de Benavente y la so Tierra». Esta provincia que s'estendía per tierres de la citada casa condal nes actuales provincies de Zamora, Lleón, Ourense y Valladolid, tien la peculiaridá de que considerándose parte del reinu de Lleón, de cara al votu en Cortes dependía de la ciudá de Valladolid, ciudá na que moraba'l conde, magar la provincia de les Tierres del Conde de Benavente tenía cierta autonomía a la de la recaldación de los impuestos nel so territoriu.

Brime de Urz pasó a formar parte de la provincia de Zamora tres la reforma de la división territorial d'España en 1833. D'esta forma siguió encuadráu dientro de la rexón lleonesa, magar esta postrera escarecía de cualquier tipu de competencia o órganu común a les provincies qu'arrexuntaba, teniendo un meru calter clasificatorio, ensin pretensiones de operatividad alministrativa. Tres la constitución de 1978, y la diversa normativa que la desenvuelve, Brime de Urz pasó a formar parte en 1983 de la comunidá autónoma de Castiella y Lleón, en tanto conceyu adscritu a la provincia de Zamora.

## Demografía

## Fiestes
Les fiestes principales de Brime de Urz son el primer sábadu y el primer domingu de mayu. Tamién hai otres, les Fiestes Sacramentales, na penúltima selmana d'agostu. Mientres les fiestes asoceden acontecimientos y actividaes tales como bailles, conciertos, comíes y cenes al campu. Ye tradicional xubir a la ermita de San Esteban pa ver amanecer.

Arrodióse d'unes verjas a manera de mirador por que la xente que quiera pueda xubir a mirar el pueblu y la so contorna.

## Ver tamién
* Llista de conceyos de Zamora

## Referencies

## Enllaces esternos