Montejo de Arévalo

**Montejo de Arévalo** ye un conceyu d'España, na provincia de Segovia nel territoriu de la Campu Segoviano, comunidá autónoma de Castiella y Llión. Tien una superficie de 35,95 km²². El conceyu ye estremeru coles provincies d'Ávila y Valladolid

Hasta principios del sieglu XX conocer a esti conceyu como **Montejo de la Vega de Arévalo**, por topase asitiáu nesta zona xeográfica. Perteneciente al terciu y sexmo de la Ciudá d'Arévalo, al traviés de la cual realizábase la mayor parte del comerciu de ceberes y ganáu.

Un pequeñu monte d'encines que s'alcontraba cerca de la villa, foi'l qu'apurro'l nome a la mesma. 
Dientro de la so redolada sábese qu'esistieron dellos poblaos más, güei sumíos: Blasco Nuño de la Vega, Madrigalejo, Servando y Tresnujas.

## Demografía

## Alministración

## Historia
A mediaos del , el llugar tenía conseñada una población de 515 habitantes. Apaez descritu nel decimoquintu volume del *[[Diccionario geográfico-estadístico-histórico de España y sus posesiones de Ultramar]]* de Pascual Madoz de la manera siguiente:

## Patrimoniu
* **Ilesia parroquial de Santu Tomás d'Aquino**: templu d'orixe góticu mudéxar como bien s'aprecia inda al reparar con detenimiento la so fábrica. D'esa dómina caltién dellos ventanales, parte de la torre y les antigües puertes d'ingresu afataes con senciellos alfices de esquinillas, una d'elles, al norte, cegada, xunto a l'actual y la otra, meridional, tapada (hasta'l branu de 2015) pol "cine", construyíu nel sieglu XX en lladriyu buecu (y apocayá baltáu), nel lladral sur del edificiu. Dientro del templu destaca'l so retablu mayor barrocu-ximielgu del de Santiuste de San Juan Bautista- al cual acompañen nos llaterales media docena de cuadros sobre llenzu y otros seis retablos menores n'unu de los cualos se entroniza la imaxe románica de La nuesa Señora de los Güertos*, que la so ermita, con cubierta mudéxar interesante anque en llamentable estáu de caltenimientu, alcontrar nel campusantu del pueblu. A los pies de la única nave del templu, qu'en dómina románica tuvo trés, y que güei nel cruceru cubrir con cúpula, ye onde meyor puede apreciase l'orixe mudéxar del antiguu templu.
* **Cases solariegas**: dientro del cascu urbanu caltiénense un par de fachada d'antigües cases solariegas afataes con escudos d'armes. 
* **La Virxe de los Güertos**: la talla de la Virxe foi atopada onde güei s'alluga la so ermita- fai yá años, de xuru en dómina de moros y sía que non antes de la francesada - ente güertos...; treslladada a la ilesia parroquial tres el so afayu, la talla, como cualquier talla de virxe que s'aprecie, escapose de la ilesia p'apaecer de nuevu onde-y la había atopáu; anque se repitió'l traslalado col parabuxel pretinente, procesiones al usu y acompañamientu popular, la Virxe siempres reaparecia nes güertes. Entendíu'l mensaxe construyosé la ermita, y el nome de la mesma nun dio llugar a discutiniu dalgunu. Paez que cumplíu'l deséu a la talla-a la la virxe- pasóse-y el caprichu, pos güei mora na Ilesia Parroquial ensin escapaes mientres los últimos años. 
* **Casa natal del poeta segovianu** Nicasio Hernández Luquero:

**La cadena** ta fondiada a la paré y a una pesada llosa en "la cai de la cadena". Esti símbolu indica que n'otru tiempu (alredor del S.XVII) otorgóse'l derechu d'asilu a dichu edificiu, porque ellí foi agospiáu o abellugáu dalgún miembru importante de la Casa Real. Créese que'l mesmu que concedió la cadena a otra casa na ciudá de Trujillo (anguaño conocida como Casa de les Cadenes), esto ye'l Rei Felipe II .

Con éses, el símbolu de les cadenes nun edificiu civil confier el mesmu calter, o privilexu, de derechu d'asilu que se gocia nos edificios relixosos (éstos tener toos, con o ensin cadenes). Esti derechu d'asilu exime de dar cuentes a la xusticia o siquier torgába-yos entrar nesos llugares pa prindar al supuestu delincuente.

## Ver tamién
* Conceyos de la provincia de Segovia

## Referencies

## Enllaces esternos