open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Allium moly

***Allium moly*** ye una especie de planta perenne. Esta planta tien un bulbu comestible que ye utilizáu como planta melecinal y como planta ornamental. Ye orixinaria d'España y del sur de Francia.

## Descripción
Ye una planta perenne qu'algama los 20-40 cm d'altor. Glabra, con bulbu ovoide de color marrón, los tarmos ríxidos, cilíndricos, instaláu na base d'una sola fueya llanceolada-acuminada de 1-2 cm d'anchu, plana y llisa, un pocu ríxida. Les flores son marielles y grandes, producir n'umbeles.

## Distribución y hábitat
Alcuéntrase nes grebes llombes de piedra caliar nos montes del Aude, y nos Bajo Alpes de Francia, dacuando son cultivaes y escapen del cultivu. Estiéndense a España y Transilvania.

## Propiedaes
Anque nun hai una mención específica de los usos melecinales que se repararon nesta especie, los miembros d'esti xéneru son, polo xeneral, bien saludables pa la dieta. Contienen compuestos d'azufre (que-yos dan sabor a cebolla) y cuando s'añadir a la dieta de manera regular ayuden a amenorgar los niveles de colesterol na sangre, actúen como un tónicu pal sistema dixestivu y tonifican el sistema circulatoriu.

### Otros usos
El zusmiu de la planta utilízase como empuste de la poliya. Dizse que tola planta repele a los inseutos.

## Taxonomía
*Allium moly* describióse por Carolus Linnaeus y espublizóse en *[[Sp. Pl.]]* 1: 301. 1753
;Etimoloxía:
***Allium***: nome xenéricu bien antiguu. Les plantes d'esti xéneru yeren conocíos tantu polos romanos como polos griegus. Sicasí, paez que'l términu tien un orixe celta y significa "quemar", en referencia al fuerte golor acre de la planta. Unu de los primeros n'utilizar esti nome pa fines botánicos foi'l naturalista francés Joseph Pitton de Tournefort (1656-1708).

***moly***: epítetu
;Sinónimos:
* *[[Cepa moly]]* (L.) Moench, Methodus: 244. 1794.
* *[[Kalabotis moly]]* (L.) Raf., Fl. Tellur. 2: 19. 1837.
* *[[Molyza moly]]* (L.) Salisb., Xen. Pl.: 92. 1866, nom. inval.
* *[[Allium aureum]]* Lam., Fl. Franç. 3: 260. 1778.
* *[[Allium flavumv]]* Salisb., Prodr. Stirp. Chap. Allerton: 235. 1796, nom. illeg. non L. (1753).
* *[[Allium moly* var. *bulbilliferum]]* Rouy, Fl. France 12: 373. 1910.

## Ver tamién
* Planta melecinal
* Fitoterapia
* Usos melecinales de los raigaños
* Medicina china tradicional
* Terminoloxía descriptiva de les plantes
* Cronoloxía de la botánica
* Historia de la botánica

## Referencies

* Missouri Botanical Garden: ''Allium moly'' 
* Plants For A Future: ''Allium moly''

## Enllaces esternos

* ''Allium moly'' en Tela Botánico
Allium palentinum

El *Allium palentinum* ye una especie de planta bulbosa perteneciente a la familia Amaryllidaceae.

## Descripción
Ye una planta yerbácea bulbosa perenne, de la mesma familia que l'ayu, endémica de la cordal Cantábricu. Dellos autores consideren a esta especie como una subespecie de *Allium eritrocerum*, anque los estudios publicaos pol Real Xardín Botánicu d'España, ponen de manifiestu abondos diferenceas morfolóxica y biolóxiques como pa consideralo especie propia. 

Tien bulbos fusiformes d'hasta 5 cm de llargu, xuníos en grupos de 2 o 3. Floria ente xunetu y agostu, presentando unes vistoses flores violetes. Crez en canchales y roquedos caliares, pudiendo superar los 3000 msnm. 

Como la mayoría de les plantes del so xéneru, esprende un carauterísticu golor, por cuenta de l'aliína, un sulfuru que se tresforma en alicina al ser cortaes o machucaes cualesquier parte de la planta. A esta sustancia reconócense-y propiedaes antibacterianes y antifúngiques. 

## Taxonomía
*Allium palentinum* describióse por Llosa & P.Monts. y espublizóse en *[[Añales del Institutu Botánicu A. J. Cavanilles]]* 11: 423. 1953.
;Etimoloxía:
***Allium***: nome xenéricu bien antiguu. Les plantes d'esti xéneru yeren conocíos tantu polos romanos como polos griegus. Sicasí, paez que'l términu tien un orixe celta y significa "quemar", en referencia al fuerte golor acre de la planta. Unu de los primeros n'utilizar esti nome pa fines botánicos foi'l naturalista francés Joseph Pitton de Tournefort (1656-1708).

***palentinum***: epítetu xeográficu qu'alude a la so llocalización en Palencia.

## Ver
* Terminoloxía descriptiva de les plantes
* Historia de la botánica
* Carauterístiques de les amarillidacees

## Referencies
Allium ramosun

***Allium ramosun***, ye una especie de planta bulbosa del xéneru Allium, perteneciente a la familia de les amarilidacees, del orde de les Asparagales. Orixinaria d'Asia.

## Descripción
*Allium ramosun* tien los bulbos arrexuntaos, subcilíndricos, de color mariellu opacu cola túnica de color marrón amarellentáu. Les fueyes son lliniares, de 1,5 a 8 mm d'anchu, triangulaes colos márxenes y ángulos escabrosos-denticulaos o nidios. Escapos de 25 a 60 cm, cilíndricos, cubiertos coles vaines de les fueyes namái na base. Umbela hemisférica a subglobosa, con munches flores. Periantu de color blancu, dacuando un pocu tiñíu de color coloráu maciu, colos segmentos de vena central de color coloráu maciu. El so númberu cromosomáticu ye de 2 n = 16, 32.

## Distribución y hábitat
Alcuéntrase nes llombes soleyeres y praos, a una altitú de 500 - 2100 metros, en Gansu, Hebei, Heilongjiang, Jilin, Liaoning, Mongolia Interior, Ningxia, Qinghai, Shaanxi, Shandong, Shanxi, Xinjiang, Kazakstán, Mongolia y Rusia.

## Propiedaes
;Culinaries:
Ye conocida como **ayu de monte** pol so sabor similar al ayu, ye una planta que s'utiliza en sopes, mueyos, aliños, sofritos y salteados. La planta bien paecida al cebollu pero los sos fueyes son planes.
;Melecinales:
Como otros miembros de la especie, reconócense-y propiedaes desinfestantes. Na sabiduría popular, reconózse-y como un coadyuvante contra'l cáncer. El so cultivu realizar por división de plantes, en jardínes y terrenes sueltos, fértiles y d'abondosu sol.

## Taxonomía
*Allium ramosun* describióse por Carlos Linneo y espublizóse en *[[Species Plantarum]]* 1: 296*, nel añu 1753. (1 May 1753)
;[[Etimoloxía]]:
***Allium***: nome xenéricu bien antiguu. Les plantes d'esti xéneru yeren conocíos tantu polos [[República romana|romanos]] como polos [[Antigua Grecia|griegu]]s. Sicasí, paez que'l términu tien un orixe [[celta]] y significa "quemar", en referencia al fuerte golor acre de la planta. Unu de los primeros n'utilizar esti nome pa fines botánicos foi'l [[naturalista]] [[Francia|francés]] [[Joseph Pitton de Tournefort]] (1656-1708).

***ramosum**'': epítetu llatín que significa "con cañes".
;Sinonimia:

## Ver tamién
* Terminoloxía descriptiva de les plantes
* Historia de la botánica
* Carauterístiques de les amarilidacees

## Referencies

## Bibliografía
# Flora of China Editorial Committee. 2000. Flora of China (Flagellariaceae through Marantaceae). 24: 1–431. In C. Y. Wu, P. H. Raven & D. Y. Hong Fl. China. Science Press & Missouri Botanical Garden Press, Beijing & St. Louis.
Allium giganteum

***Allium giganteum***, ye una especie de planta perenne perteneciente a la familia de les amarilidacees. Esta planta tien un bulbu comestible que ye utilizáu como planta melecinal y como planta ornamental.

## Descripción
Esta cebolla xigante ye una de les más grandes cebolles ornamentales. El so bulbu perenne producir nuna roseta basal con fueyes de color verde-buxu. Dende'l centru de la roseta basal álzase un desnudu tarmu que produz na primavera tardía una inflorescencia globular en forma d'umbela con diminutes flores de color púrpura.

## Propiedaes
Anque nun hai informes individuales sobre esta especie, hubo casos d'intoxicación causada pol consumu en grandes cantidaes y tamién por dellos mamíferos. Los perros paecen ser particularmente susceptibles.

## Distribución
Alcuéntrase nel este d'Asia dende Afganistán y Paquistán al norte hasta Rusia.

## Taxonomía
*Allium giganteum* describióse por Eduard August von Regel y espublizóse en *[[Gartenflora]]* (1883) 91.
;Etimoloxía:
***Allium***: nome xenéricu bien antiguu. Les plantes d'esti xéneru yeren conocíos tantu polos romanos como polos griegus. Sicasí, paez que'l términu tien un orixe celta y significa "quemar", en referencia al fuerte golor acre de la planta. Unu de los primeros n'utilizar esti nome pa fines botánicos foi'l naturalista francés Joseph Pitton de Tournefort (1656-1708).

***giganteum***: epítetu llatín que significa "xigante,enorme".
;Sinonimia:
* *Allium procerum* Trautv. ex Regel, Trudy Imp. S.-Peterburgsk. Bot. Sada 8: 663 (1884).

## Ver tamién
* Planta melecinal
* Fitoterapia
* Usos melecinales de los raigaños
* Medicina china tradicional
* Terminoloxía descriptiva de les plantes
* Cronoloxía de la botánica
* Historia de la botánica

## Referencies

* Missouri Botanical Garden: ''Allium giganteum'' 
* Plants For A Future: ''Allium giganteum''
* Govaerts, R. (2006). World Checklist of Monocotyledons. Royal Botanic Gardens, Kew. 2009 July 20 http://apps.kew.org/wcsp/namedetail.do?accepted_id=295629&repSynonym_id=-9998&name_id=295629&status=true

## Enllaces esternos
Allium scorodoprasum

***Allium scorodoprasum***, ye una especie de planta bulbosa del xéneru Allium, perteneciente a la familia de les amarilidacees, del orde de les Asparagales.
Distribuyir poles rexones templaes del Hemisferiu Norte.

## Descripción
*Allium scorodoprasum* ye una planta bulbosa de fueyes cilíndriques o semicilíndricas de más de 0.5 mm d'anchor. Al igual que *[[Allium paniculatum]]*, tien filamentos estaminales non tricuspidaos y presenta espata de dos valves, de la cual estrémase por tener pedicelos floríferos más curtios que'l periantu y tépalos de más de 7.5 mm de llargor.

## Distribución y hábitat
Tien una distribución eurosiberiana, onde s'atopa nos márxenes de regueros, fisuras onde rezume l'agua, en praos húmedos, etc.

## Usos y propiedaes
;Culinariu:
Ye una planta comestible con usos alimenticios.
;Melecinal:
Úsase la planta entera como antihelmíntico.

## Taxonomía

*Allium scorodoprasum* describióse por Carlos Linneo y espublizóse en *[[Species Plantarum]] 1: 301*, nel añu 1753. (1 May 1753)
;Etimoloxía:
***Allium***: nome xenéricu bien antiguu. Les plantes d'esti xéneru yeren conocíos tantu polos romanos como polos griegus. Sicasí, paez que'l términu tien un orixe celta y significa "quemar", en referencia al fuerte golor acre de la planta. Unu de los primeros n'utilizar esti nome pa fines botánicos foi'l naturalista francés Joseph Pitton de Tournefort (1656-1708).

***scorodoprasum***: epítetu
;Citoloxía:
Númberu de cromosomes de *Allium scorodoprasum* (Fam. Liliaceae) y taxones infraespecíficos: 2n=32.
;Sinonimia:

## Ver tamién
* Planta melecinal
* Fitoterapia
* Usos melecinales de los raigaños
* Medicina china tradicional
* Terminoloxía descriptiva de les plantes
* Cronoloxía de la botánica
* Historia de la botánica

## Referencies

## Bibliografía
# Flora of China Editorial Committee. 2000. Flora of China (Flagellariaceae through Marantaceae). 24: 1–431. In C. Y. Wu, P. H. Raven & D. Y. Hong Fl. China. Science Press & Missouri Botanical Garden Press, Beijing & St. Louis.
# Flora of North America Editorial Committee, e. 2002. Magnoliophyta: Liliidae: Liliales and Orchidales. 26: i–xxvi, 1–723. In Fl. N. Amer.. Oxford University Press, New York.
# Grayum, M. H. 2003. Alliaceae. In: Manual de Plantes de Costa Rica, B.E. Hammel, M.H. Grayum, C. Herrera & N. Zamora (eds.). Monogr. Syst. Bot. Missouri Bot. Gard. 92: 43–45.
# Nasir, E. & S. I. Ali (eds). 1980-2005. Fl. Pakistan Univ. of Karachi, Karachi.

## Enllaces esternos

*  & al. 2006. World Checklist of selected plant families. The Board of Trustees of the Royal Botanic Gardens. 2010 June 04 http://apps.kew.org/wcsp/home.do
*  1753. Species Plantarum 297.
* USDA, NRCS. 2006. The PLANTS Database, 6 March 2006 (http://plants.usda.gov).
Allium ursinum

L' ye una especie de planta yerbácea perteneciente a la familia Amaryllidaceae.

## Hábitat
Estender poles rexones húmedes del norte d'Europa y Asia y n'España pel norte y centru.

## Descripción
Ye una planta perenne qu'algama los 30 cm d'altor. Con un pequeñu bulbu del que surden les fueyes basales, peciolaes, elíptiques y brilloses y el pedúnculu d'una trupa umbela. Les sos llargues fueyes tienen un gran paecíu al de la convalaria. Tien golor aliáceo. Les flores son de color blancu y prodúcense en umbelas sostenida por un escapo de seición triangular qu'algama los 30 cm d'altor. Floria n'abril-xunu.

Considérase-y ideal pa condimentar (xunto con aceite d'oliva), les ensalaes de fueyes y flores de diente de lleón.. 

## Propiedaes
* Los sos componentes son paecíos al ayu común.
* Aceite esencial con glucósidos, sulfuru de alilo y vitamina C.

## Usos en medicina yerbolera
Ye indicáu pa les cures primaverales depuradores y p'ameyorar les enfermedaes cróniques de la piel.
L'ayu d'osu actúa favorablemente sobre l'estómagu y los intestinos. Combate tantu les fories agudes como les cróniques. De la mesma manera ayuda a curar los trestornos cardiacos o la velea, causaos pol estómagu.

## Taxonomía
*Allium ursinum* describióse por L.) y espublizóse en *[[Species Plantarum]]* 1753.
;Etimoloxía:
***Allium***: nome xenéricu bien antiguu. Les plantes d'esti xéneru yeren conocíos tantu polos romanos como polos griegus. Sicasí, paez que'l términu tien un orixe celta y significa "quemar", en referencia al fuerte golor acre de la planta. Unu de los primeros n'utilizar esti nome pa fines botánicos foi'l naturalista francés Joseph Pitton de Tournefort (1656-1708).

***ursinum***: epítetu llatín que significa "del osu".
;Sinonimia:
subsp. *ursinum*
* *Aglitheis ursina* Raf.
* *Allium nemorale* Salisb. nom. illeg.
* *Allium petiolatum* Lam. nom. illeg.
* *Allium ursinum* L.
* *Cepa ursina* (L.) Bernh.
* *Geboscon ursinum* (L.) Raf.
* *Hylogeton ursinum* (L.) Salisb.
* *Moly latifolium* Gray
* *Ophioscorodon ursinum* (L.) Wallr.

subsp. *ucrainicum* Kleopow & Oxner
* *Allium ucrainicum* (Kleopow & Oxner) Bordz.
* *Allium ursinum* var. *ucrainicum* (Kleopow & Oxner) Soó

## Ver tamién
* Planta melecinal
* Fitoterapia
* Usos melecinales de los raigaños
* Medicina china tradicional
* Terminoloxía descriptiva de les plantes
* Cronoloxía de la botánica
* Historia de la botánica

## Referencies

## Enllaces esternos
Allium ascalonicum

***Allium ascalonicum*** ye una verdura de la familia de les aliacees, orixinaria d'Asia Central.

## Usos
Como la mayoría de les plantes d'esti xéneru, el echalote, tamién llamáu escalonia, cultivar a efeutos culinarios. La parte comestible d'esta planta ta na base de les fueyes, que forma bulbos, aovados de forma y sabor ente l'ayu y la cebolla. Resulta ideal pa les mueyos de carne y ye aceptada dende va años pola cocina francesa.

El chalote ye un pariente de la cebolla, el sabor paez un pocu como a cebolla, pero tien un dulce y nidiu sabor. Tiende a ser más caru que la cebolla, especialmente nos Estaos Xuníos, sicasí, puede almacenase mientres siquier 6 meses.

A diferencia de les cebolles, onde de normal cada planta constitúi un únicu bulbu, los chalotes formen grupos de bulbos, y non na forma d'ayu.

Similar a les cebolles, los chalotes crudos lliberen productos químicos qu'agafen los güeyos cuando se corten en rodajas, lo que resulta lacrimógeno.

## Propiedaes
Indicaciones: ye estomacal, nutritivu, dixestivu, diuréticu. Úsase'l bulbu.

## Taxonomía
*Allium ascalonicum* describióse por Carlos Linneo y espublizóse en *[[Flora Palaestina]] 17*, nel añu 1756.

;Etimoloxía:
***Allium***: nome xenéricu bien antiguu. Les plantes d'esti xéneru yeren conocíes tantu polos romanos como polos griegus. Sicasí, paez que'l términu tien un orixe celta y significa "quemar", en referencia al fuerte golor acre de la planta. Unu de los primeros n'utilizar esti nome pa fines botánicos foi'l naturalista francés Joseph Pitton de Tournefort (1656-1708).

***ascalonicum***: epítetu xeográficu que vien d'Ascalón, ciudá d'Israel onde se cultivaba.

;Sinonimia:
* *Allium carneum* Willd.
* *Allium fissile* Gray
* *Allium hierochuntinum* Boiss.
* *Cepa ascalonica* (L.) Garsault
* *Porrum ascalonicum* (L.) Rchb.

## Nome común
* Cebolla ascalónica, cebolla escaloeña, cebolla machu, cebolleta ascalónica, chalota, ayu chalote, ayu de ascalonia, escaloña.

## Ver tamién
* *[[Allium cepa]]*
* Cronoloxía de la botánica
* Fitoterapia
* Historia de la botánica
* Medicina china tradicional
* Planta melecinal
* Terminoloxía descriptiva de les plantes
* Usos melecinales de los raigaños

## Referencies

## Bibliografía
* Flora of China Editorial Committee. 2000. Flora of China (Flagellariaceae through Marantaceae). 24: 1–431. In C. Y. Wu, P. H. Raven & D. Y. Hong Fl. China. Science Press & Missouri Botanical Garden Press, Beijing & St. Louis.

## Enllaces esternos

* ''Alternative medicine in food – Shallots''.
Alnus sieboldiana

***Alnus sieboldiana*** ye una especie de la les betulacees que s'atopa en Xapón nes islles de Honshū, Shikoku, y Suwanosejima.

## Propiedaes
*A. sieboldiana* contién elagitaninos alnusiina, tellimagrandin I, pedunculagina, casuarinina, casuariina y 2,3-O-(S)-hexahydroxydiphenoyl-D-glucose.

## Taxonomía
*Alnus sieboldiana* describióse por Ninzō Matsumura y espublizóse en *[[Journal of the College of Science, Imperial University of Tokyo]]* 16: art. 5. 2, t. 1. 1902.
;Etimoloxía:
***Alnus***: nome xenéricu del llatín clásicu pa esti xéneru. 
***sieboldiana***: epítetu dau n'honor del botánicu Philipp Franz von Siebold.
;Sinonimia:
* *Alnus robla* var. *sieboldiana* (Matsum.) H.J.P.Winkl. 
* *Alnaster sieboldianus* (Matsum.) Murai
* *Duschekia sieboldiana* (Matsum.) Holub

## Ver tamién
* Terminoloxía descriptiva de les plantes
* Cronoloxía de la botánica
* Historia de la botánica
* Carauterístiques de les betulacees

## Referencies
 

## Enllaces esternos
Aloe sinkatana

***Aloe sinkatana*** ye un pequeñu Aloe nativu de Sudán. 

## Distribución
Crez en llanures, llombes y montes a una altitú de 1000 m en suelos arenosos con un tipu de vexetación semidesértica. La población montesa foi abrasada poles sos fueyes que se valoren nel tratamientu de la enfermedá de la piel. 
## Taxonomía
*Aloe sinkatana* describióse por Gilbert Westacott Reynolds y espublizóse en *[[Journal of South African Botany]] 23: 39*, nel añu 1957.
;Etimoloxía:
El epítetu de *sinkatana* provién de Sinkat, la so llocalidá d'orixe en Sudán.
## Ver tamién
* Planta melecinal
* Fitoterapia
* Usos melecinales de los raigaños
* Medicina china tradicional
* Terminoloxía descriptiva de les plantes
* Cronoloxía de la botánica
* Historia de la botánica
## Referencies

## Bibliografía
# J. S. African Bot. 23: Plates XIV - XVI (1957).
## Enllaces esternos

* http://www.cactus-art.biz/schede/ALOE/Aloe_sinkatana/Aloe_sinkatana/Aloe_sinkatana.htm
Aloe succotrina

***Aloe succotrina*** ye una especie de planta de flor perteneciente a la familia Asphodelaceae, ye utilizada como planta melecinal nativa de Sudáfrica.

## Descripción
Ye una planta con fueyes carnoses que'l so conxuntu algama 1.5 metros d'altor, siendo la so media d'un metro. Les fueyes formen trupes rosetes y xuben curvaes, son de color verde gris-verdosu con puntos blancos. Los márxenes tienen roblen dientes triangulares de color blancu. El tarmu floral xube hasta un metru d'altor y apaez a mediaos d'iviernu. El recímanu tien 35 cm de llargor y les sos flores son tubulares de color naranxa o colloráu, midiendo caúna d'elles los 4 cm de llargor.

Taxonómicamente, forma parte de la serie *Purpurascente* bien estrechamente rellacionaes coles especies de *Aloe*: *[[Aloe microstigma]]*, *[[Aloe gariepensis]]*, *[[Aloe khamiesensis]]* y *[[Aloe framesii]]*.
## Cultivu y Usos
*Aloe succotrina* puede ser fácilmente cultivada como planta ornamental nos xardinos de clima mediterraneu, xardinos predresos y en contenedores. Ye especialmente llamativa pel iviernu, cuando floria. La planta prefier un llugar soleyeru, con bon drenaxe. L'espaciu tien de ser apurríu pol maduror, yá que col tiempu convertir nun grupu grande y mestu. Puede arrobinase tantu por fraes / renuevos o por grana.

Esta especie tien usos como planta melecinal.
## Taxonomía

*Aloe succotrina* describióse por Jean-Baptiste Lamarck y espublizóse en *[[Auctarium ad Synopsim Methodicam Stirpium Horti Reg. Taurinensis]]* 13. 1773. 
;Etimoloxía:
***Aloe***: nome xenéricu d'orixe bien inciertu: podría ser deriváu del griegu *άλς, άλός* (als, alós), "sal" - dando *άλόη, ης, ή* (aloé, oés) que designaba tanto la planta como'l so zusmiu - por cuenta del so sabor, que recuerda l'agua del mar. D'ellí pasó al Llatín *ălŏē, ēs* cola mesma aceptación, y que, en sentíu figuráu, significaba tamién "amargosu". Propúnxose tamién un orixe árabe, *alloeh*, que significa "la sustancia amargoso brillosa"; pero ye más probablemente d'orixe complexu al traviés del hébreo: *ahal* (אהל), frecuentemente citáu en testos bíblicos.

***succotrina***: epítetu xeográficu qu'alude a la so llocalización en Socotra. Mientres un tiempu creíase que la planta yera orixinal de Socotra, anque en realidá recoyer en Sudáfrica.
;Sinonimia:
* *Aloe perfoliata var. succotrina* (Lam.) Aiton (1789).
* *Aloe soccotrina* Garsault (1764), orth. var.
* *Aloe vera* Mill. (1768), nom. illeg.
* *Aloe perfoliata var. purpurascens* Aiton (1789).
* *Aloe sinuata* Thunb. (1794).
* *Aloe sinuata* Willd. (1799), nom. illeg.
* *Aloe purpurascens* (Aiton) Haw. (1804).
* *Aloe soccotorina* Schult. & Schult.f. in J.J.Roemer & J.A.Schultes (1829), orth. var.

## Ver tamién
* Planta melecinal 
* Terminoloxía descriptiva de les plantes
* Cronoloxía de la botánica
* Historia de la botánica

## Referencies

## Enllaces esternos
* PlantZAfrica: ''Aloe succotrina''
Aloe thraskii

***Aloe thraskii*** Baker, ye una especie de planta ensundiosa perteneciente a la familia Xanthorrhoeaceae. El país d'orixe ye Sudáfrica. Crez nes dunes dende Durban al Carba de Maputaland-Pondoland. 

## Descripción
Ye un aloe tropical con curioses fueyes curvaes. Produz flores anaranxaes con puntos formosos de color mariellu llimón y desenvuelve un tueru arboláu ente que crez amodo.

Ye un árbol de tarmu simple, qu'algama un tamañu de l-2 (-4) m d'altor. Con munches fueyes, de 1,0-1,6 x 0,13-0,22 m, fondamente enriaes, de color verde oliva, el fexe ensin escayos, el viesu con pocos escayos na llinia media. La inflorescencia con 4-8 recímanos, de 500-800 mm d'altor; en forma de recímanos cilíndricos-cónicos, bien trupos, con bráctees ováu-aguda, 9.7 x 4.6 mm, 5-7-nervaes.Les flores de color verdosu a anaranxáu en flor, de color mariellu llimón a naranxa pálidu mientres el floriamientu, de 18-29 mm de llargu, ventricosas.

## Distribución y hábitat
Ye endémicu de KwaZulu-Natal. Esta ye una de les poques especies de *Aloe* que nun se producen lloñe del mar. Na naturaleza namái crez nes dunes de la sablera, y nel cultivu nun va espolletar lloñe de la mariña.

Les recurvaes fueyes fondamente enriaes d'esta especie recuerden a les de *[[Aloe alooides]]*, pero son daqué más grandes y menos fuertemente recurvaes nesta especie. La inflorescencia de *A. thraskii* difier de la de *A. alooides* en cada detalle. 

## Taxonomía
*Aloe thraskii* describióse por Baker y espublizóse en *[[J. Linn. Soc., Bot.]]* 18: 180. 1880
;Etimoloxía:
***Aloe***: nome xenéricu d'orixe bien inciertu: podría ser deriváu del griegu *άλς, άλός* (als, alós), "sal" - dando *άλόη, ης, ή* (aloé, oés) que designaba tanto la planta como'l so zusmiu - por cuenta del so sabor, que recuerda l'agua del mar. D'ellí pasó al Llatín *ălŏē, ēs* cola mesma aceptación, y que, en sentíu figuráu, significaba tamién "amargosu". Propúnxose tamién un orixe árabe, *alloeh*, que significa "la sustancia amargoso brillosa"; pero ye más probablemente d'orixe complexu al traviés del hébreo: *ahal* (אהל), frecuentemente citáu en testos bíblicos.

***thraskii***: epítetu

## Ver tamién
* Planta melecinal
* Fitoterapia
* Usos melecinales de los raigaños
* Medicina china tradicional
* Terminoloxía descriptiva de les plantes
* Cronoloxía de la botánica
* Historia de la botánica

## Referencies

## Bibliografía
* Journal of the Linnean Society. Botany. London 18:180. 1880
* USDA, ARS, National Genetic Resources Program. Germplasm Resources Information Network - (GRIN) [Online Database]. http://www.ars-grin.gov/cgi-bin/npgs/html/taxon.pl?2614

## Enllaces esternos

* ''Aloe thraskii'' - Imaxe y descripción
Alomia alata

***Alomia alata*** ye una especie de planta melecinal perteneciente a la familia de les asteracees. Ye orixinaria de Méxicu.

## Descripción
Ye una yerba qu'algama un tamañu de 50 cm d'altor o más. Les fueyes son de forma ovada y colos cantos dentaos. Les inflorescencies alcuéntrase en ramos que formen les cabezueles que tienen munches flores na so base, como si fuera una copa con pétalos, como los de les roses; les coroles son blanques.

## Propiedaes
En Morelos utilízase esta planta contra l'amibiasis, la inflamación de la matriz, p'abrir el mambís y curar la cruda.

## Taxonomía
*Alomia alata* describióse por William Botting Hemsley y espublizóse en *[[Biologia Centrali-Americana]]*; . . . Botany 2(7): 79–80. 1881.

## Ver tamién
* Planta melecinal
* Fitoterapia
* Usos melecinales de los raigaños
* Medicina china tradicional
* Terminoloxía descriptiva de les plantes
* Cronoloxía de la botánica
* Historia de la botánica

## Referencies

## Bibliografía
# CONABIO. 2009. Catálogo taxonómico de especies de México. 1. In Capital Nat. Méxicu. CONABIO, Mexico City.
# Turner, B. L. 1997. The Comps of Mexico: A systematic account of the family Asteraceae, vol. 1 -- Eupatorieae. Phytologia Mem. 11: i–272.
Alpinia conchigera

***Alpinia conchigera***, ye una especie de planta fanerógama perteneciente al xéneru *[[Alpinia]]* na familia Zingiberaceae. Ye opriginaria de Malasia.

## Propiedaes
Cardamomina ye una chalcona aisllada de *A. conchigera*.

## Taxonomía
*Alpinia conchigera* describióse por William Griffith (botánicu) y espublizóse en *[[Notulae ad Plantes Asiaticas]]* 3: 424, pl. 354. 1851.
;Sinonimia:
* *Alpinia humilis* Teijsm. & Binn.
* *Alpinia laosensis* Gagnep.
* *Alpinia sumatrana* (Miq.) K.Schum.
* *Languas conchigera* (Griff.) Burkill
* *Languas sumatrana* (Miq.) Merr.
* *Strobidia conchigera* (Griff.) Kuntze
* *Strobidia oligosperma* Kuntze
* *Strobidia sumatrana* Miq.

## Ver tamién
* Terminoloxía descriptiva de les plantes
* Cronoloxía de la botánica
* Historia de la botánica
* Carauterístiques de les zingiberacees

## Referencies

## Bibliografía
Flora of China Editorial Committee. 2000. Flora of China (Flagellariaceae through Marantaceae). 24: 1–431. In C. Y. Wu, P. H. Raven & D. Y. Hong (eds.) Fl. China. Science Press & Missouri Botanical Garden Press, Beijing & St. Louis.

## Enllaces esternos
* ''Alpinia conchigera'' on zipcodezoo.com
Alpinia nutans

***Alpinia nutans*** (colonia) ye una especie de planta del sureste asiáticu de la familia del jengibre (Zingiberaceae), con frecuencia usada como planta melecinal.

## Descripción
Ye una planta yerbácea qu'algama 9 a 14 dm d'altor. Les sos flores tienen aspeutu de porzolana, con forma de concha, y floria prolíficamente nuna vara floral de 3 dm de llargu. L'únicu estame fértil tien anteres masives. Los estigmes globosos, blancos, del pistilu estiéndense debaxo de l'antera. 

Tien xamasca perenne n'árees ensin severes xelaes. Tien un fuerte arume a cardamomo cuando s'estrega o curtia, pero de xacíu nun ye la especie que produz la esencia con esi nome.

## Usos
Ye utilizada como diuréticu y pa la hipertensión.

**Indicaciones**: usada en dolores de cabeza y catarros.

Na medicina de yerbes brasilana l'aceite esencial de la fueya ye utilizáu pa la hipertensión y como un tónicu del corazón. N'otres rexones la planta ye considerada balsámica, diurética, y estomacal y tradicionalmente utilizada pa fríos y gripe, les fiebres, les flatulencies, problemes d'estómagu ya indixestión.

## Taxonomía
*Alpinia nutans* describióse por (L.) Roscoe y espublizóse en *[[Exotic Botany]]* 2: t. 106. 1805. 
;Etimoloxía:
***Alpinia***: nome xenéricu que foi dau n'honor del botánicu italianu Prospero Alpini.

***nutans***: epítetu llatín que significa "con cabeza floral"
;Sinonimia:
* *Alpinia speciosa* K.Schum.
* *Amomum compactum* Roem. & Schult.
* *Catimbium nutans* Juss.
* *Costus zerumbet* Pers. 
* *Globba nutans* L. 1771
* *Languas speciosa* Small 
* *Renealmia nutans* Andrews 
* *Zerumbet speciosum* H.Wendl 
* *Alpinia molucana* Gagnep. 
* *Globba sylvestris* Rumph. ex Dum.Cours

## Ver tamién
* Planta melecinal
* Fitoterapia
* Usos melecinales de los raigaños
* Medicina china tradicional
* Terminoloxía descriptiva de les plantes
* Cronoloxía de la botánica
* Historia de la botánica

## Referencies

* USDA, ARS, National Genetic Resources Program. GRIN. National Germplasm Resources Laboratory, Beltsville, Maryland. http://www.ars-grin.gov/cgi-bin/npgs/html/taxon.pl?2672 (24 ene 2008)

## Enllaces esternos

* Tropical Plant Database: ''Alpinia speciosa'' 
* ''Alpinia nutans''
* Detalles de la flor
Alpinia officinarum

***Alpinia officinarum*** , ye una especie fanerógama perteneciente a la familia Zingiberaceae.

## Descripción
Ye una planta yerbácea perenne con tarmu erecto qu'algama 50-120 cm. d'altor. Rizoma nudosu de color marrón-acoloratáu con bandes circulares de color más claru, ta cubiertu d'escames, ye asemeyada al jengibre y tien sabor picante. Les fueyes son de 30 cm de llargu, son alternes, llanceolaes y enteres. Les flores son blanques con venes color rosa y arrexuntar nuna trupa panícula terminal d'hasta 30 cm. de llargu, tien mota cimeru tubular, corola blanca con 3 lóbulos. El frutu ye una cápsula con tres valves.

## Distribución
Ye natural de Tailandia y de (Hainan), China.

## Propiedaes
El rizoma de *Alpinia officinarum* contién sustancies tóxiques pal ser humanu, cuando son utilizaes n'alimentos o complementos alimenticios.

## Taxonomía
*Alpinia officinarum* describióse por Henry Fletcher Hance y espublizóse en *[[Journal of the Linnean Society, Botany]]* 13: 6–7. 1873. 
;Etimoloxía:
***Alpinia***: nome xenéricu que foi dau n'honor del botánicu italianu Prospero Alpini.

***officinarum***: epítetu llatín que significa "melecinal, de venta en herbarios"
;Sinonimia:
* *Languas officinarum* (Hance) Farw.

## Ver tamién
* Planta melecinal
* Fitoterapia
* Usos melecinales de los raigaños
* Medicina china tradicional
* Terminoloxía descriptiva de les plantes
* Cronoloxía de la botánica
* Historia de la botánica

## Referencies

## Bibliografía
# Flora of China Editorial Committee. 2000. Flora of China (Flagellariaceae through Marantaceae). 24: 1–431. In C. Y. Wu, P. H. Raven & D. Y. Hong (eds.) Fl. China. Science Press & Missouri Botanical Garden Press, Beijing & St. Louis.

## Enllaces esternos
Alstonia boonei

***Alstonia boonei*** ye una especie d'árbol caducifoliu del monte tropical que pertenez a la familia de les apocinacees. 
## Distribución
Ye orixinaria de zones tropicales d'África Occidental, con una distribución que s'estiende hasta Etiopía y Tanzania. 

La madera ye de granu finu, que s'empresta a una talla detallada; l'árbol tamién atopa munchos usos na medicina tradicional. Al igual que munchos otros miembros de l'Apocynaceae (una familia rica n'especies tóxiques y melecinales) *A.boonei contién* alcaloides y látex.

## Descripción
*Alstonia boonei* ye un árbol de monte que puede algamar un tamañu de 45 m d'altor y 3 m de circunferencia, el tueru ye cilíndricu y mide hasta 27 m d'altor, con fueyes estreches. Les fueyes fondamente estriaes tán soportaes en verticilos nos nodos, con una forma a oblanceolada, col vértiz arrondáu a acumináu y venes llaterales prominentes y cuasi n'ángulu rectu col nerviu central. Les flores son de color blancu amarellentáu y atópense en visos terminales laxas. Los frutos son pendulares, empareyáu, con delgáu folículo (fruta) ye hasta 16 cm de llargu, que contién les granes que lleven una guedeya sedosa, seda marrón en cada estremu pa dexar la dispersión pol vientu. El látex ye blancu y abondosu. 

## Taxonomía
*Alstonia boonei* describióse por Émile Auguste Joseph De Wildeman y espublizóse en *[[Repertorium Specierum Novarum Regni Vegetabilis]]* 13: 382. 1914.
;Etimoloxía:
***Alstonia***: nome xenéricu que foi nomáu por Robert Brown en 1811, n'honor de Charles Alston (1685-1760), profesor de botánica n'Edimburgu de 1716-1760.

***boonei***: epítetu 
## Ver tamién
* Terminoloxía descriptiva de les plantes
* Cronoloxía de la botánica
* Historia de la botánica 

## Referencies

## Bibliografía
# ORSTOM. 1988. List Vasc. Pl. Gabon Herbier National du Gabon, Yaounde.
Alstonia constricta

***Alstonia constricta***, comúnmente conocíu como **arbustu de quinina** (Quinine Bush) o **corteza amargosa** (Bitterbark), ye un arbustu o pequeñu árbol endémicu na familia Apocynaceae. 

## Descripción
*A. constricta* tien una forma de crecedera erecto. Creciendo hasta los 12 m d'altor. La especie ye capaz de producir raigaños adventicias o ‘biltos basales’ dende'l sistema de raigañu y de esta manera forma bosquecillos. Les fueyes son pubescentes, estreches y llanceolaes, de 5-20 cm de llargu. Les flores son de color blancu a crema, de 2- 4 cm d'anchu. La corteza tien testura de corchu y desenvuelve una apariencia sedada nes plantes más vieyes. La cazumbre de *A. constricta* ye un látex blancu, y contién dalgunos alcaloides, dalgunos de los cualos tienen potencial melecinal, incluyendo la reserpina.

## Distribución y [[hábitat]]
*A constricta* ye l'únicu miembru subtropical del xéneru, crez nel este d'Australia dende'l trópicu de Capricorniu escontra'l sur hasta'l norte de Nueva Gales del Sur. La especie crez en montes d'ocalitos y *[[acacia]]* carbes, carbes y bosque de galeríes dende les rexones costeres hasta les rexones grebes y semiáridas de tierra adientro.

## Propiedaes
*Contién alstonina un alcaloide amorfa paecencia al acedu clorogénico. Tamién contién.
alstonicina, ditaína, equitenina, equitamina y equitamidina. Tamién pequeñes cantidaes de reserpina (0.005%).
*Ye febrífuga con un efeutu paecíu a la quinina. Encamentóse nel tratamientu de la malaria.
*El so corteza encamentar en casu de reumatismu.
*Polos sos principios amargosos usar en casos d'anemia, alteraciones menstruales y artritis.

## Taxonomía
*Alstonia constricta* describióse por Ferdinand von Mueller y espublizóse en *[[Estaza Phytographiæ Australiæ]]* 1: 57. 
;Sinonimia:
**Alstonia mollis* Benth. (1868).

## Ver tamién
* Planta melecinal
* Fitoterapia
* Usos melecinales de los raigaños
* Medicina china tradicional
* Terminoloxía descriptiva de les plantes
* Cronoloxía de la botánica
* Historia de la botánica

## Referencies

## Enllaces esternos

* ''Alstonia constricta
Alstonia scholaris

***Alstonia scholaris*** ye una especie d'árbol perteneciente a la familia Apocynaceae. Ye orixinariu de la India y del sureste asiáticu.

## Carauterístiques
*Alstonia scholaris* ye un pequeñu árbol que puede crecer hasta 40 m d'altor y ye glabro. La corteza ye de color gris. El fexe de les fueyes ye brillosa, ente que ye viesu ye abuxáu. Les fueyes producir en verticiloss de 3-10; con peciolos de 1-3 cm, son coriacees, puramente obovaes de manera bien espatulada, cuneada la base, xeneralmente col ápiz arrondáu . Los nervios llaterales producir en pares 25-50, en 80-90 ° . Los visos son trupes y pubescente; el pedúnculu de 4-7 cm de llargu. Los pedicelos son polo xeneral más curtios qu'o mota. La corola ye de color blancu y forma de tubu de 6-10 mm; los lóbulos son llargamente ovales o polo xeneral obovaos de 2-4,5 mm, la superposición a la izquierda. Los ovarios son distintos y pubescente. Los folículos son distintos y lliniales.

Les granes son oblongues, con márxenes y ciliaes, y termina con guedeyes de pelos de 1,5-2 cm. La corteza ye cuasi inodora y bien amargosa, con abondosa cazumbre amargosa.. 

## Propiedaes
* Ye febrífuga, conocer pola quinina australiana, utilizada en casu de fiebres intermitentes como la malaria.
* Utilizáu como tónicu amargosu.
* Úsase como astrinxente, febrífugo, estomacal, expectorante, afrodisiacu. Úsase la corteza.
* Usar en rituales indíxenes de delles zones de la India.
;Química:
Contién como principiu activu'l alcaloide Alschomina.
## Taxonomía
*Alstonia scholaris* describióse por L.) R.Br. y espublizóse en *[[Memoirs of the Wernerian Natural History Society]]* 1: 76. 1810. 
;Sinonimia:
* *Echites scholaris* L. (1767)
* *Pala scholaris* (L.) Roberty (1953)
* *Echites pala* Buch.-Ham. ex Spreng. (1824)
* *Alstonia spectabilis* Kurz (1877), nom. illeg.
* *Alstonia kurzii* Hook.f. (1882) 

## Ver tamién
* Planta melecinal
* Fitoterapia
* Usos melecinales de los raigaños
* Medicina china tradicional
* Terminoloxía descriptiva de les plantes
* Cronoloxía de la botánica
* Historia de la botánica
## Referencies

## Enllaces esternos

* ''Alstonia scholaris'' en Botanical
* USDA, ARS, National Genetic Resources Program. GRIN Online Database. National Germplasm Resources Laboratory, Beltsville, Maryland; source url: http://www.ars-grin.gov/cgi-bin/npgs/html/taxon.pl?2688 vistu 29 de xunu de 2007
Aloysia polystachya

El **té de pollín** (***Aloysia polystachya*** Griseb. & Moldenke) ye un arbustu perteneciente a la familia de les verbenacees. 

## Distribución xeográfica
N'Arxentina, crez naturalmente nes provincies de Catamarca, Córdoba, San Juan, La Rioxa, San Luis, Salta, Tucuman y Jujuy. En Paraguái crez mayoritariamente na so rexón oriental.

## Usos
Ye una planta arumosa, consumida davezu en forma de fervinchu (té), de sabor y arume prestoso.
Ye tamién utilizada pa saborizar el mate o'l tereré, y industrialmente cultivada pa formar parte de la yerba mate "compuesta”.

Esta planta alcuéntrase bien enraigonada nel usu popular, puede topase tantu en forma montesa como adomada en cases y xardinos. 
Afaise fácilmente a los cambeos de suelu.

Usada en medicina popular como dixestivu estomacal, contra trestornos hepáticos (dolores d'estómagu y dixestiones lentes).

## Floriamientu
Floria pel branu.
## Taxonomía

*Aloysia polystachya* describióse por Griseb. & Moldenke y espublizóse en *[[Lilloa (revista)|Lilloa]]* 5: 380. 1940. 
;Etimoloxía:
***Aloysia***: nome xenéricu que foi dau n'honor de María Lluisa de Parma, 1751-1819, esposa del rei Carlos IV d'España.

***polystachya***; epítetu llatín que significa "con munches espigues"
;Sinónimos:
**Lippia polystachya* Griseb., Abh. Königl. Gues. Wiss. Göttingen 19: 242 (1874).

## Nome común

## Ver tamién
* Planta melecinal
* Fitoterapia
* Usos melecinales de los raigaños
* Medicina china tradicional
* Terminoloxía descriptiva de les plantes
* Cronoloxía de la botánica
* Historia de la botánica
## Referencies

## Bibliografía
# Serrano, M. & J. Terán. 1998 [2000]. Identific. Esp. Veg. Chuquisaca 1–129. PLAFOR, Intercooperación, Fundación Ceibo, Sucre.
# Troncoso, N. S. 1979. Verbenaceae in A. Burkart. 5: 229–294. In A. Burkart Fl. Il. Entre Ríos. Institutu Nacional de Teunoloxía Agropecuaria, Buenos Aires.
# Zuloaga, F. O., O. Morrone, M. J. Belgrano, C. Marticorena & E. Marchesi. (eds.) 2008. Catálogo de las plantas vasculares del Cono Sur (Arxentina, Sur de Brasil, Chile, Paraguái y Uruguái). Monogr. Syst. Bot. Missouri Bot. Gard. 107(1): i–xcvi, 1–983; 107(2): i–xx, 985–2286; 107(3): i–xxi, 2287–3348.
## Enllaces esternos
Amaranthus quitensis

***Amaranthus quitensis*** ye una especie de planta con flor perteneciente a la familia Amaranthaceae. 

## Descripción
Tien cotiledones ovales llanceolaos con llámina de 13-15 mm x 2-3 mm; nervadura central pocu visible; peciolu medianu. Fueyes subopuestas, ovaes llanceolaes, ápiz emargináu, cantu enteru; nervadura central bien visible; peciolude 1/5 de la llongura de la llámina. Hipocótilo llargu.

## Hábitat
Ye endémica de Bolivia, Brasil, Arxentina, Ecuador, Paraguái, Perú, Uruguái.
Tien una distribución cosmopolita.

## Propiedaes
Ye usada por xamanes n'Ecuador pa tratar epilepsia.

Tamién ye bien conocida por ser l'ingrediente principal nes agües tradicionales de la rexón sierra d'Ecuador; dando asina la conocida agua de Horchata; cabo indicar que tamién s'amiesta con otres yerbes arumoses como: manzanilla, flores de clavel, llantén, etc. pa preparar la mentada bebida.

Ye una maleza de los cultivos de soya de la rexón pampeana, pudiendo producir perdes significatives del rendimientu; una pl/m² causa amenorgamientos del 15 % nel rendimientu de soya.http://www.fcagr.unr.edu.ar/Investigacion/revista/rev1/3.htm 

## Taxonomía
*Amaranthus quitensis* foi descritu por Constantine Samuel Rafinesque y espublizóse en *[[Nova Genera et Species Plantarum]]* (quarto ed.) 2: 194. 1817. 
;Etimoloxía:
***Amaranthus***: nome xenéricu que procede del griegu *amaranthos*, que significa "flor que nun s'amostalga".

***quitensis***: epítetu xeográficu qu'alude a la so llocalización en Quitu.
;Sinonimia:
* *Amaranthus chlorostachys <small>[[Willd.]]</small>
* *Amaranthus hybridus* <small>[[L.]] [[1753]][http://www.sib.gov.ar/fichas/flora.aspx?id=Amaranthus%20quitensis&accion=sinonimos]</small>
* *Amaranthus hybridus subsp. quitensis* <small>([[Kunth]]) [[Costea]] & [[José Luis Carretero|Carretero]] [[2001]]</small> 
* *Amaranthus patulus* <small>[[Bertol.]]</small>
* *Amaranthus batallerii* [[Sennen]]
* *Amaranthus chlorostachys var. aciculatus* ([[Thell.]]) [[Aellen]]
* *Amaranthus chlorostachys var. aculeata* [[Thell.]] ex [[Sennen]]
* *Amaranthus chlorostachys var. debilis* Sennen
* *Amaranthus edouardii* Sennen
* *Amaranthus eugenii* Sennen
* *Amaranthus filicaulis* Sennen
* *Amaranthus hybridus L. subsp. hybridus* L. 
* *Amaranthus hybridus subsp. patulus* ([[Bertol.]]) [[José Luis Carretero|Carretero]] 
* *Amaranthus hybridus var. acicularis* [[Thell.]] 
* *Amaranthus hybridus var. hybridus* L. 
* *Amaranthus incurvatus* [[Timeroy]] ex [[Gren.]] & [[Godr.]]
* *Amaranthus patulus var. hemathodes* [[Mariña]]
* *Amaranthus patulus var. multispiculatus* Sennen
* *Amaranthus retroflexus f. valentinus* Sennen

**Amaranthus hybridus subsp. quitensis'' (Kunth) Costea & Carretero

## Referencies

* USDA, ARS, National Genetic Resources Program.
Germplasm Resources Information Network - GRIN. National Germplasm Resources Laboratory, Beltsville, Maryland. http://www.ars-grin.gov/cgi-bin/npgs/html/taxon.pl?2802 (26 nov 2007)

## Enllaces esternos
Amelanchier canadensis

El **guillomo del Canadá**, **cornillo** o **carrasquilla** (***Amelanchier canadensis***) ye una planta de la familia de les *[[Rosaceae|arrosaes]]*.

## Distribución
Ye nativa del oriente d'América del Norte, que s'atopa en Canadá dende'l Nueva Escocia hasta'l sur d'Ontario, y n'Estaos Xuníos dende Maine hasta Alabama, en zones húmedes, en terrenes con drenaxe, hasta los 200 msnm d'altitú.

## Descripción

Ye un arbustu o pequeñu árbol caducifoliu que crez ente 0,5 y 8 m d'altor, con renuevos que formen una corona estrecha ahusada. Les fueyes son alternes, simples, ovaes o oblongues, de 1 a 5,5 cm de llargor por 1,8 a 2,8&nbsp;cm d'anchu, ápiz arrondáu, marxe serrucháu, con peciolu de 8 a 15 mm. Les flores broten, na terminación de les cañes, al empiezu de la primavera, en recímanos erectos y pubescentes, de 4 a 6&nbsp;cm de llargu; cada recímanu con 4 a 10 flores. Cada flor tien cinco pétalos blancos de 7,6 a 11&nbsp;mm de llargor y 2 a 4&nbsp;mm d'anchu y 20 estames. El frutu ye una pomo de 7 a 10&nbsp;mm de diámetru, púrpura al maurecer, comestible y duce.

## Propiedaes
Ye usáu como planta melecinal: al fervinchu de la corteza del raigañu atribúyense-y propiedaes pa solliviar la foria y les hemorraxes menstruales escesives y al fervinchu de la corteza interna del tarmu atribúyense-y propiedaes desinfestantes. 

Tamién se tien como planta ornamental.

## Taxonomía
*Amelanchier canadensis* describióse por (Carlos Linneo) Medik. y espublizóse en *[[Geschichte der Botanik unserer Zeiten]] 79*, nel añu 1793. 
;Etimoloxía:
***Amelanchier***: nome xenéricu que deriva de *amelancier* , un antiguu nome común provenzal francés aplicáu a *[[Amelanchier ovalis]]*.

***canadensis***: epítetu xeográficu qu'alude a la so llocalización en Canadá.
;Sinonimia:
**Mespilus canadensis* L. basónimu
**Amelanchier llucida* Fern.

## Ver tamién
* Terminoloxía descriptiva de les plantes
* Cronoloxía de la botánica
* Historia de la botánica
* Carauterístiques de les rosácees

## Referencies

## Bibliografía
# Bailey, L.H. & E. Z. Bailey. 1976. Hortus Third i–xiv, 1–1290. MacMillan, New York.
# Fernald, M. 1950. Manual (ed. 8) i–lxiv, 1–1632. American Book Co., New York.
# Gleason, H. A. 1968. The Choripetalous Dicotyledoneae. vol. 2. 655 pp. In H. A. Gleason Ill. Fl. N. U.S.. New York Botanical Garden, New York.
# Gleason, H. A. & A.J. Cronquist. 1991. Man. Man. Vasc. Pl. N.E. U.S. (ed. 2) i–910. New York Botanical Garden, Bronx.
# Godfrey, R. K. & J. W. Wooten. 1981. Aquatic Wetland Pl. S.E. U.S. Dicot. 1–944. Univ. Georgia Press, Athens.
# Radford, A. E., H. E. Ahles & C. R. Bell. 1968. Man. Vasc. Fl. Carolinas i–lxi, 1–1183. University of North Carolina Press, Chapel Hill.
# Scoggan, H. J. 1978. Dicotyledoneae (Saururaceae to Violaceae). 3: 547–1115. In Fl. Canada. National Museums of Canada, Ottawa.
# Small, J. K. 1933. Man. S.E. Fl. i–xxii, 1–1554. Published by the Author, New York. View in BotanicusView in Biodiversity Heritage Library
## Enllaces esternos
Amelanchier laevis

***Amelanchier laevis*** ye una especie d'árbol perteneciente a la familia de les rosácees.

## Descripción
Ye un árbol pequeñu qu'algama un tamañu d'hasta 9 m d'altor. El frutu, que son pomos, son comestibles y pueden comese crudos o cocíos. La fruta tien un sabor duce.

## Distribución y hábitat
Ye orixinariu d'América del Norte onde s'atopa nos cantos de los montes, cordales predresos, llanures de sable y sebes o en cualesquier otru mediu abondo espuestu a la lluz.

## Usos
La corteza puede convertise nuna melecina a base de yerbes pa les muyeres embarazaes. Trátase d'un árbol de fueya caduca. Cultívase como arbustu ornamental.

## Taxonomía
*Amelanchier laevis* describióse por Karl McKay Wiegand y espublizóse en *[[Rhodora]]* 14(163): 154–158, pl. 96, f. 7A–G. 1912.
;Etimoloxía:
***Amelanchier***: nome xenéricu que vien de un vieyu nome común francés.

***laevis***: epítetu llatín que significa "nidiu".
;Sinonimia:
* *Amelanchier arborea subsp. laevis* (Wiegand) S.M. McKay ex P.
Landry * *Amelanchier arborea var. laevis (Wiegand) H. E. Ahles

== Ver tamién ==
* [[Terminoloxía descriptiva de les plantes]]
* [[Cronoloxía de la botánica]]
* [[Historia de la botánica]]
* [[Rosaceae#Descripción|Carauterístiques de les rosácees]]

== Referencies ==


== Bibliografía ==
# Bailey, L. H. & E. Z. Bailey. 1976. Hortus Third i–xiv, 1–1290. MacMillan, New York.
# Fernald, M. 1950. Manual (ed. 8) i–lxiv, 1–1632. American Book Co., New York.
# Gleason, H. A. 1968. The Choripetalous Dicotyledoneae. vol. 2. 655 pp. In H. A. Gleason Ill. Fl. N. U.S. (ed. 3). New York Botanical Garden, New York.
# Gleason, H. A. & A. J. Cronquist. 1991. Man. Man. Vasc. Pl. N.E. U.S. (ed. 2) i–910. New York Botanical Garden, Bronx.
# Scoggan, H. J. 1978. Dicotyledoneae (Saururaceae to Violaceae). 3: 547–1115. In Fl. Canada. National Museums of Canada, Ottawa.
# Small, J. K. 1933. Man. S.E. Fl. i–xxii, 1–1554. Published by the Author, New York. 
# Voss, E. G. 1985. Michigan Flora. Part II Dicots (Saururaceae-Cornaceae). Bull. Cranbrook Inst. Sci. 59. xix + 724.

== Enllaces esternos ==


* [http://sbe.umaine.edu/amelanchier/?page_id=167 *Amelanchier laevis* information from the University of Maine] 
* [http://www.pfaf.org/user/Plant.aspx?LatinName=Amelanchier+laevis *Amelanchier laevis'' information from Plants for a Future]