open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Bassella

**Bassella** ye un conceyu asitiáu na parte meridional del Alto Urgel (provincia de Lleida), na comunidá autónoma de Cataluña. Llenda colos conceyos de Peramola, Oliana, Odén, Castellar de la Ribera, Pinell, Vilanova de l'Aguda, Tiurana y La Baronia de Rialb.

## Entidaes de población

## Historia

Apaez citáu en documentos de 1084, siendo feudu de la familia de los Basella.

El pueblu de Basella foi unu de los más afeutaos pola construcción del banzáu de Rialb. L'antiguu nucleu urbanu, conocíu como *Castellnou de Bassella* sumió so les agües.

## Cultura
La ilesia parroquial ta dedicada a la Virxe de l'Asunción. Ye d'orixe románicu y foi reformada en dómina barroca. Tien cubierta de bóveda de cañón y un ábside rectangular.

En La Clua atópase una ilesia románica del sieglu XII dedicada a San Sebastián según una capiya, tamién románica, dedicada a San Martín.

Basella cunta con un muséu de la moto nel que s'esponen modelos de motocicletes de diverses marques y dómines.

## Economía
Les principales actividaes económiques son l'agricultura y la ganadería. Destaquen los cultivos de pataques y maíz. Los fataos principales son de vaques llecheres.

## Referencies

## Enllaces esternos

* Páxina web oficial del Escelentísimu Conceyu de Basella
Enviny

**Enviny** ye una llocalidá española del términu municipal de Sort, na contorna del Pallars Sobirà de la provincia de Lleida. Hasta 1976 foi conceyu propiu.

Enviny ta a poniente de la so actual cabeza municipal, Sort, engaramáu nos montes que cierren pela derecha'l valle de la Noguera Pallaresa. Ta na aguada meridional de la cresta del estremu sureste de la Sierra de los Planes, a la izquierda, abondo eleváu, del Ribayu de Montardit. Cercanu y al este nordeste de Llarvén y un pocu más lloñe al norte de Montardit de Dalt.

La ilesia parroquial de la Virxe de la Candelera de Enviny, anguaño de la Purificación, ye sede d'una agrupación de parroquies, amás de la ermita de San Miguel y la capiya de San Roque, nes redolaes del pueblu y de la capiya particular de Santa Lucía de Casa Aytés, dientro del nucleu de Enviny.

## Etimoloxía
Joan Corominas esplica'l topónimu Enviny a partir del llatín *in vicinio*. Trátase d'un topónimu románicu, d'orixe medieval.

## Historia
### Edá Moderna
Nel añu 1553, Cuviny declara 16 fueos llaicos y 2 eclesiásticos (unos 90 habitantes):

### Edá contemporánea
Pascual Madoz dedica un artículu del so *Diccionariu xeográficu ...* en Enviny. Diz que: «ye una llocalidá que forma conceyu con Llarvén y ta asitiada a la derecha del Noguera Pallaresa, na fastera d'un monte eleváu, con esposición al sur, combatir tolos vientos, especialmente los del norte y del sur. El clima ye fríu, y produz inflamaciones y pulmoníes. Tenía nesi momentu 20 cases, una fonte y la ilesia de Santa María, que disponía de rector y un beneficiáu, dambos de concursu xeneral al traviés del obispáu, dependía de la ilesia de Bressui. El territoriu ye montascosu, con diversos tipos de suelos, pero con bayura de camperes y zones despoblaes. Collechábase trigu, centenu, cebada, munches nueces y un pocu de frutes d'iviernu. Criábase ganáu mular, y el vacunu pa los llabores del campu. Hai caza de coneyos, llebres y perdices, y tola industria esistente ye la derivada de la recría de ganáu. Cuntaba con 18 vecinos (cabeces de familia) y 110 almes (habitantes).»

## Xeografía
**El pueblu de Enviny**
El pueblu ta asitiáu nuna cuesta, coles cases dispuestes como si baxaren por ella, a lo cimero de la cual taba'l Castiellu de Enviny, col que formaba una planta rectangular y polo tanto caltién una cierta apariencia de villa zarrada. La ilesia de la Virxe de la Candelera ta nel estremu suroeste del pueblu, un pocu dixebrada del restu de les otres edificaciones.

**Les cases del pueblu**
El pueblu de Enviny caltién la memoria de 21 cases, munches d'elles entá n'usu de primera o segunda vivienda:

Casa Aytés, Casa Barbal, Casa Bernat, Casa Camp, Casa Canja, Casa Carcanyol, Casa Fontet , Casa Fuster, Casa Lido, Casa Llop, Casa Llorenç, Casa Mestre Jaume, Casa Nus, Casa Pei, Casa Pillu, Casa Pobellà, La Rectoria, Casa Remissió, Casa Rispa, Casa Simon y Casa Toni

## Fiestes populares
Amás de la Fiesta Mayor, que se celebra'l penúltimu fin de selmana de setiembre, ye bien allegada la romería a la ermita de la Virxe del Soler, que s'entama'l primeru de mayu.

## Referencies

## Bibliografía
* 
*  Edición facsímil: 
* 

## Enllaces esternos
Les Avellanes i Santa Linya

**Les Avellanes i Santa Linya** ye un conceyu de la provincia de Lleida, na comarca de la Noguera, asitiáu al norte de la capital comarcal y formao pola unión de Avellanes, Santa Liña, Tartareu y Villanueva de Avellanes o del Sal. 

## Símbolos
L'escudu de Avellanes Santa Liña definir pol siguiente blasón:
:«*Escudu losanjado cortáu: 1º d'[[argén]], un [[ablanar]] de [[sinople]]; 2º de sinople, una cruz griega bordonada de argén. Por [[timbre (heráldica)|timbre]] una [[corona mural]] de pueblu.*»

Foi aprobáu'l 18 de setiembre de 1999 y publicáu nel DOGC el 24 d'avientu del mesmu añu col númberu 3042.

## Demografía

## Entidaes de población

## Economía
Agricultura de regadío y de secanu.

## Historia
El conceyu formar nel añu 1970, cuando se fundieron los conceyos de Avellanes y Santa Liña.

## Llugares d'interés
* Ilesia de Santa María, d'estilu románicu, en Avellanes.
* Ilesia de Santa María, en Santa Liña.
* Ilesia de San Miguel, d'estilu románicu, en Tartareu.
* Ruines del castiellu de Tartareu.
* Ilesia de Santa María, d'estilu románicu, en Villanueva de Avellanes.
* Monte de sal de Villanueva de Avellanes.

## Referencies

## Bibliografía

## Enllaces esternos

*Páxina web del Conceyu
*Información de la Xeneralidá de Cataluña
*Información del Institutu d'Estadística de Cataluña
Gimenells i el Pla de la Font

**Gimenells i el Pla de la Font ** ye un conceyu de la provincia de Lleida, na comarca del Segriá. Inclúi los nucleos de Gimenells, el Pla de la Font y Santa María de Gimenells. Formar en 1991 por segregación del conceyu d'Alpicat.

## Historia
**Gimenells** cuntaba con un pequeñu nucleu d'habitantes na dómina previa a la invasión musulmana, apiguráu en redol al so castiellu.

Sicasí la so historia moderna empieza en 1928, col allugamientu de la Obra Tutelar Agraria y l'apertura de los primeres regadíos; en 1939, l'Institutu Nacional de Colonización acomete la so repoblación.

Mientres la década de 1940, instálase'l Centru Téunicu que va sirvir de see pa desenvolver xeres de planificación agrícola.

En 1959 fúndase la parroquia de Gimenells, escoyéndose como patrona a la Virxe del Rosariu y como patrón a San Isidro. Esi mesmu añu, l'Institutu Nacional de Colonización crea tamién l'aldega de Pla de la Font.

En 1991, según Decretu 56/1991, de 25 de marzu, créase'l nuevu conceyu, que se segrega del términu municipal de Alpicat.

## Llugares d'interés
* Resto del Castiellu de Gimenells.
* Circuitu de BTT.
* La Tasca.

## Referencies

## Bibliografía

## Enllaces esternos

* Páxina oficial del Conceyu 
* Información de la Xeneralidá de Cataluña
* Información del Institut d'Estadística de Cataluña
Gósol

**Gósol** ye un conceyu de la comarca del Berguedà anque, a diferencia del restu de la contorna, pertenez a la provincia de Lleida, en Cataluña. Parte del conceyu correspuende al Parque Natural del Cadí-Moixeró. Inclúi tamién el nucleu de Sorribes.

## Cultura
### Edificio históricos d'interés

* El Castiellu de Gósol.
* El Muséu Picasso de Gósol, símbolu cultural emblemáticu del pueblu. Cunta la esistencia de la visita del pintor Pablo Picasso al pueblu na primavera de 1906, onde permaneció hasta la primer metá d'agostu. L'artista instalar na única tabierna esistente, Cal Tampanada, nesi tiempu propiedá de Josep Fontdevila. En Gósol, Picasso sufrió un tresformamientu y mientres ésti periodu camudó la so paleta, el so estilu pictóricu y el so ritmu de composición. Los sos modelos fueron Fernande Olivier (la so compañera nesi tiempu), el pueblu, les xentes del llugar, los toros y los caballos.

### Fiestes
*El 15 d'agostu ye la fiesta mayor
*El 20 de xunetu ye la fiesta de Santa Margarida, patrona del pueblu *L'añu 2006,
celebróse'l centenariu de la estancia de Pablo Picasso en Gósol.

### Visites importantes
* Pablo Picasso.
* El Doctor Agustí Pedro i Pons, quien permaneció en Gósol bastante tiempu.

## Referencies

## Enllaces esternos

*Páxina web del Conceyu
*Información de la Xeneralidá de Cataluña
*Información del Institutu d'Estadística de Cataluña
*Páxina web de Gósol
La Granadella

**La Granadella** ye un conceyu de la provincia de Lleida, Cataluña, na comarca de Les Garrigues, asitiáu al suroeste d'ésta, na llende cola provincia de Tarragona. 

El conceyu tien 88,7 km². Ta hermaniáu col pueblu de Pézilla-la-Rivière en Francia.

La so principal actividá ye l'agricultura, especialmente olivares, almendrales y ceberes. Dispón tamién d'industria de tresformamientu d'estos productos.

El pueblu alluga una esposición d'arte realizada por artistes paisanos como Jaume Massip y Emili Pujol.

Na Pla de Vila los habitantes axuntar con frecuencia. Nesti llugar atopaba'l bebederu.

La ilesia parroquial de Santa María de Gracia del sieglu XVIII ye una construcción barroca bien grande qu'alluga una imaxe del Santu Cristu de Gracia y un cimborriu con lluces internes. A esti edificiu conózse-y como "La Catedral de les Garrigues".

## Topónimos homónimos
Otros topónimos col mesmu nome referir a:
*la cala Granadella (), una ensenada de la provincia d'Alicante, en Xàbia, darréu al sur del cabu de la Nao.

## Referencies

## Bibliografía
*La Granadella
*

## Enllaces esternos

*Páxina web del Conceyu
*Información de la Xeneralidá de Cataluña
*Información del Institutu d'Estadística de Cataluña
Guimerà

**Guimerà** ye un conceyu na provincia de Lleida, Comunidá autónoma de Cataluña, con una superficie de 25,8 km², una población de 341 habitantes (INE 2008) y una densidá de población de 13,22 hab/km².

## Símbolos
L'escudu oficial actual de Guimerà definir pol siguiente blasón:
:«*Escudu losanjado: d'[[argén]], un mediu vuelu baxáu de [[gules]] cháu de 2 piñes de [[sinople]]. Por [[timbre (heráldica)|timbre]] una corona de [[conde]].*»

Foi aprobáu'l 18 de xunetu de 1991. La villa foi'l centru d'una baronía, concedida en 1359 a Francesc Alemany, que darréu pasó a Capar-Pinós, que fueron alzaos a condes en 1599. L'escudu amuesa la corona de conde y dos señales parlantes coyíes de les armes de los señores de Guimerà: l'ala de gules sobre campu de argén de los Alemany y les piñes de sinople de los Pinós.

## Llugares d'interés
* Ilesia de Santa María
* Torre de vigía del castiellu de Guimerà

## Demografía

## Referencies

## Enllaces esternos

* Páxina web del Conceyu de Guimerà
* Web de l'Associació Guimera.info
* Información de la ''Xeneralidá de Cataluña'' (en catalán)
* Información del ''Institutu d'Estadística de Cataluña'' (en catalán)
Guissona

**Guissona** ye un conceyu de Cataluña, perteneciente a la provincia de Lleida, na comarca de la Segarra, asitiáu nel centru de la llanura homónima, al norte de Cervera. Ye'l conceyu más pobláu de la contorna dempués de la capital ya inclúi el pequeñu nucleu de Guarda-si-venes. En 2009 cuntaba con 6.145 habitantes.

## Economía
Basase na agricultura, la ganadería y la industria. Tien una importante cooperativa agropecuaria que comercializa los productos de la zona.

## Historia

Tien el so orixe na ciudá ibérica d'Iesso, que foi conquistada polos romanos y convertida en conceyu, con una muralla que s'estendía por una superficie mayor a la del actual cascu antiguu. D'esta dómina fueron topaos numberosos restos, ente ellos parte d'unos baños termales. Foi posiblemente sede episcopal, treslladada a La Seu d'Urgell por cuenta de la invasión musulmana. Tres reconquista cristiana en 1020, foi propiedá de los obispos de la diócesis d'Urgell, que construyeron un palaciu residencial na ciudá y fundaron un monesteriu agustiniano, convertíu en colexata secular nel s. XV.
El 12 de xunu de 1837 producióse cerca de la villa una importante batalla ente carlistes y lliberales. Los carlistes al mandu del infante Sebastián fueron ganaos pol barón de Meer, capitán xeneral de Cataluña. Los carlistes yeren los de la Espedición Real que saliera de Navarra xunto col pretendiente Carlos María Isidro de Borbón.

## Llugares d'interés

*Restos de la muralla medieval, incluyida una de les puertes d'accesu. 
*Plaza Mayor porticada.
*Ilesia de Santa María con elementos barrocos y neoclásicos. 
*Muséu municipal, con importantes coleiciones d'arqueoloxía, cerámica, pintura, escultura y numismática, reflexu del importante pasáu históricu de la población. 
*Nes contornes del nucleu urbanu tópense les ruines del palaciu episcopal inacabado del sieglu XVI conocíu como “Obra de Fluvià”.

## Demografía

Guissona ye'l conceyu de la provincia de Lleida con mayor porcentaxe d'inmigrantes estranxeros.

## Referencies

## Enllaces esternos

*Páxina web del Conceyu de Guissona
*Páxina web d'Aición por Guissona 
*Información de la ''Xeneralidá de Cataluña'' (en catalán)
*Información del ''Institutu d'Estadística de Cataluña'' (en catalán)
La Guingueta d'Àneu

**La Guingueta d'Àneu** ye un conceyu de la comarca del Pallars Sobirà na provincia de Lleida.

Atopar nel valle de Aneo al este de la Noguera Pallaresa. Entiende un área bastante estensa dende'l centru de la contorna hasta l'estremu norte. Ye una zona montascosa, con camperes pal ganáu bovín y ovín, pola qu'escurre'l ríu Unarre y los sos afluentes. Ta enclaváu nel so términu'l banzáu de la Torrasa.

## Llocalidaes
* **La Guingueta**. Capital del conceyu de los catorce pueblos de que se componen en total. Asitiáu a la fin del banzáu de la Torrasa. El so nome quier dicir *pequeñu hostal*. Ye'l centru de servicios con una bona infraestructura hotelera.
* **Aurós**. Dispón de dos capielles: san Pedro d'Arós, románica y sant Joan d'Aurós.
* **Berrós Jussá**. La so ilesia parroquial de san Jaime tien un altar góticu.
* **Burgu**. Restos de la torre de Burgu. Ilesia de san Juan.
* **Cerbi**. Ilesia parroquial de san Saturnino con retablu barrocu.
* **Dorve**. Ilesia parroquial de san Bartolomé, románica d'una nave con ábside con arcaes lombardes. Foi restaurada y modificada nel sieglu XVIII.
* **Escalarre**. Ilesia parroquial de san Martín con altar mayor góticu. Santuariu de Santa María d'Àneu, románicu foi un antiguu monesteriu benedictín.
* **Esguiló**. Castillo con portal que da accesu al pueblu y torre de vigía del sieglu XI. Monesteriu de San Pedro de Burgal. Románicu.
* **Escart**. Santuariu de la Virxe de la Roca, escaváu nuna peña. Ruines del Castiellu de Escart del sieglu XI. Ilesia de san Martín d'estilu barrocu.
* **Estarón**. Ilesia de san Sebastián, que les sos pintures romániques atopar nel Muséu Nacional d'Arte de Cataluña, en Barcelona.
* **Gavás**. Ilesia parroquial de san Esteban, sieglu XVIII.
* **Jou**. Ilesia de san Pedro con retablu barrocu y capiya de santa Catalina con retablu del sieglu XVIII.
* **Llavorre**. Ilesia de san Miguel del sieglu XVIII.
* **Unarre**. Conxuntu monumental de san Julián de Unarre.

## Historia
El conceyu formar a principios de la década de 1970 pola fusión de los d'Esguiló, Jou y Unarre. Hasta 1989 llamóse **Guingueta i Jou**.

## Referencies

## Bibliografía
* 

## Enllaces esternos

* Páxina web del Conceyu
* Información de la Xeneralidá de Cataluña
* Información del Institutu d'Estadística de Cataluña
La Vansa i Fórnols

**La Vansa i Fórnols** ye un conceyu de Cataluña, pertenez a la provincia de Lleida y atópase na comarca del Alt Urgell. Según datos de 2008 la so población yera de 188 habitantes. Inclúi los nucleos de Adrahent, la Barceloneta, Colldarnat, Fornols, Montargull, Ossera, Padrinàs, Sant Pere, Sisquer y Sorribes de la Vansa.

## Historia
El nome de La Vansa apaez citáu yá na acta de consagración de la catedral de Urgel col nome de *Lavancia*. Tuvo venceyáu al condáu d'Urgell y más palantre al de Cerdanya. Fornols perteneció a la baronía de los Pinós.

El conceyu actual formar en 1973 al xunise los términos de Fórnols col de La Vansa.

## Cultura
Dientro del términu municipal atópense diversos edificios d'orixe románicu, como la ilesia parroquial de Sant Martí de La Vansa, de tres naves. Otru edificiu románicu ye la ilesia de Santuyano dels Garrics que ta decorada nel so esterior con arqueríes d'estilu lombardu.

Tamién ye d'orixe románicu la ilesia parroquial de San Clemente en Fórnols, anque namái se caltién un parte del muriu orixinal.

Fornols celebra la so fiesta mayor nel mes de payares.

## Economía
La principal actividá económica ye la ganadería, destacando los fataos de ganáu bovín y ovín. Tocantes a l'agricultura, los cultivos principales son los de pataca.

## Referencies

## Bibliografía
* Tomàs Bonell, Jordi; *Descobrir Catalunya, poble a poble*, Prensa Catalana, Barcelona, 1994
* 

## Enllaces esternos

* Datos xenerales
* Datos estadísticos
Llardecans

**Llardecans** ye un conceyu de la provincia de Lleida, asitiáu nel sureste de la contorna catalana del Segriá y na llende coles de la Ribera de Ebro y Les Garrigues.

## Demografía

## Economía
Agricultura, mayormente olivares y almendrales y, en menor midida, cacagüeses.
Gran participación de numberoses granxes de bovín y porcín.

## Llugares d'interés
Ilesia de Santa María, del s. XVIII, d'estilu barrocu.

## Referencies

## Bibliografía

## Enllaces esternos
Montellà i Martinet

**Montellà i Martinet** ye un conceyu de la provincia de Lleida, comunidá autónoma de Cataluña, asitiáu al suroeste de la contorna catalana de la Baxa Cerdaña y na llende cola del Berguedà y el Alto Urgel. Ta formáu poles poblaciones de Beixas, Estana, Martinet de Cerdaña, Montellá y Vilech.

## Como llegar
A Martinet llegar pola nacional N260 y a Montellá pela carretera comarcal LV-4055. Llega xirándose escontra la izquierda al salir de Martinet (en direición a Lleida).

## Economía
Agricultura, ganadería y esplotación forestal.

## Historia
Hasta finales de la década de 1960 el conceyu denominábase Montellá. En 1970 el términu creció al incorporar al antiguu conceyu de Vilech y Estana, pasando a denominase a partir d'entós como Montellà i Martinet.

## Llugares d'interés
* Ilesia de Sant Genís, d'estilu románicu, en Montellá.
* Ilesia de Sant Martí, d'estilu románicu, en Vilech.
* Santuariu de Santa Maria de Bastanist

## Clima
Nel pueblu de Montellá a 1.158m estos son los datos recoyíos nuna estación meteorolóxica que tenemos nun terrén de la contorna del pueblu a unos 1.100m:
* Julio(mes más templáu): 18'5&nbsp;°C (Mínima:10'5&nbsp;°C-Máxima:26'6&nbsp;°C).
* Xineru (mes más fríu): -0'4&nbsp;°C (Mínima:-5'7&nbsp;°C-Máxima:4'9&nbsp;°C).
* Temperatura medio añal: 9'0&nbsp;°C.
* Precipitación añal: 849mm.

* Tamién destaca la escasa chorna qu'hai pel branu, por cuenta del baxu mugor y l'estremu fríu de les nueches d'iviernu, cuando'l sol ponse alredor de les 5:30PM, el fríu aumenta con rapidez y les temperatures cayen acaldía ente -6&nbsp;°C y -7&nbsp;°C, a pesar de qu'hai díes con -2&nbsp;°C, pero tamién con -10&nbsp;°C y n'ocasiones la temperatura llega a los -15&nbsp;°C. Hai díes pel hibiernu que la temperatura nun supera los 0&nbsp;°C. Tamién se destacar la posibilidá de fuertes nubes de tarde, sobremanera na segunda quincena d'agostu, na primera quincena de xunetu y tol mes de xunu. Ente otres coses tamién se destacar los escasos pero presentes díes d'agua siguida, cuando les temperatures nun lleguen a los 20&nbsp;°C pel branu y cuando para de llover, nesa nueche sale a rellucir la borrina bien húmedo del ríu Segre. Curiosamente tamién el periodu de xelaes estender en tol añu, yá que suel xelar a lo menos 1 nueche en xunetu o agostu nos cumes del Cadí ya inclusive na 2ª quincena d'agostu suel nevar 1 o 2 vegaes nos cumes del norte anque más escasamente nel Cadí.

## Referencies

## Bibliografía
* 

## Enllaces esternos
Esterri de Cardós

**Esterri de Cardós** ye un conceyu de Cataluña, perteneciete a la provincia de Lleida, na comarca de Pallars Sobirà y asitiáu al norte de la contorna. Amás de la capital municipal, ta formáu polos nucleos de **Arrós de Cardós**, Benante y Ginestarre.

## Demografía

## Economía
Ganadería, esplotación forestal y turismu.

## Llugares d'interés
* Ilesia de San Pedro y San Pablo, d'orixe románicu, con cambeos.
* Ilesia de Santuyano, en Arròs de Cardós.
* Ilesia de Santa María, d'estilu románicu, con pintures murales que se caltienen nel Muséu Nacional d'Arte de Cataluña.

## Referencies

## Bibliografía
*

## Enllaces esternos

*Páxina web del Conceyu
*
*Información del Institutu d'Estadística de Cataluña
Nalec

**Nalec** ye un conceyu de la provincia de Lleida, comunidá autónoma de Cataluña, con una superficie de 9,3 km², una población de 95 habitantes (2009) y una densidá de población de 10,22 hab/km².

## Demografía

A 1 de xineru de 2010 la población del conceyu xubía a 98 habitantes, 52 homes y 46 muyeres.

## Ver tamién
* Bienes d'interés cultural de la contorna d'Urgel

## Referencies

## Enllaces esternos
La Portella

**La Portella**  ye un conceyu de Cataluña (España) perteneciente a la provincia de Lleida, na comarca del Segriá y na llende cola contorna de la Noguera a la que perteneció enantes.

## Demografía

## Comunicaciones
Al ser un pueblu pequeñu, Portella dispón d'unes comunicaciones amenorgaes, dispón de tramos vecinales que dan salida a más importantes víes de comunicación, como la nacional 230 y la comarcal 13.

## Economía
La economía de Portella nun mueve grandes fluxos de dineru nin ye bien diversificada nin dinámica. Ye una economía basada na agricultura y la ganadería. El campu ye una gran fonte d'ingresos, básicamente del cultivu d'árboles frutales, como les mazanes, piescos y perales. Escasamente prodúcense ceberes.

Apocayá instaláronse nel pueblu polígonos industriales.

El sector terciariu ye cenciellu, pequeños establecimientos pensaos p'abastecer mínimamente a los sos habitantes y un pequeñu conceyu.

Nel pueblu dase la educación primaria. Los mozos tienen que dise a fora a estudiar yá que nel pueblu nun disponen d'enseñanza secundaria obligatoria (ESO).

## Llugares d'interés
* La font de la cova. Úsase pa deportes de riesgu.
* La ilesia y los caleyones, puen tresportate a un pueblu típicu del norte del Segriá
* Despoblat d´Ascals. Au s'atopen restos d'una construcción medieval, probablemente un castiellu.
* Ilesia parroquial de San Pedro. Edificiu reformáu nel sieglu XVI. Na fachada alcuéntrase un rosetón góticu y un portal platerescu.
* Casal dels Teixidor o Casa Gran. Ye un bellu edificiu neoclásicu del sieglu pasáu, tou fechu en piedra.
* Casería de Corregó. Yera un antiguu términu asitiáu ente Portella y Benavent de Segrià. Entá caltién una gran casa, con contrafuertes y restos d'una fortificación medieval.

## Bibliografía
*

## Referencies

## Enllaces esternos

*Páxina oficial del Conceyu
*Información de la Xeneralidá de Cataluña
*Información del Institutu d'Estadística de Cataluña
Rialp

**Rialp** ye un conceyu de la provincia de Lleida, asitiáu nel centru de la comarca del Pallars Sobirà.

## Historia
La villa de Rialp tien el so orixe nel castiellu asitiáu nun montículo a la derecha del ríu Noguera Pallaresa, dende onde se controlaba'l pasu escontra'l valle del valle de Àssua y los valles del Altu Pallars. Créese que nun principiu yera una torre o avanzadura del castiellu de Surp, el términu municipal del cual llegaba hasta'l ríu Noguera Pallaresa y el pequeñu ríu de Sant Antoni.

La población, qu'había estáu cercada, conserva anguaño l'arcada gótica del Portal del "Riega de San Antonio", por onde pasaba'l camín de la "Ribera" (güei cai del Mediu) y una de les torres de defensa, llamada de "Virós" anguaño convertida nuna vivienda particular.

## Demografía

## Entidaes de población

## Comunicaciones
**-> Ruta 1**
Barcelona (A2)- Cervera (N.II)- Tárrega (Vilagrasa)(C-53)- Balaguer (C.13)- Tremp (C.13)- La Pobla de Segur (N.260) - Sort (C.13) - Rialp

**
**-> Ruta 2***'
Lleida - Balaguer (C.13)- Tremp (C.13)- La Pobla de Segur (N.260) - Sort (C.13) - Rialp

'''
'''-> Ruta 3***'
Girona - Exa tresversal (C.25)- Cervera (N.II) - Tárrega (Vilagrasa)(C.53)- Balaguer (C.13)
- Tremp (C.13)- La Pobla de Segur (N.260) - Sort (C.13) - Rialp

**-> Ruta 4**
Tarragona o Reus (C.14)- Valls - Montblanc (C.14)- Tárrega (Vilagrasa)(C.53)- 
Balaguer (C.13)- Tremp (C.13) - La Pobla de Segur (N.260) - Sort (C.13) - Rialp

**-> Ruta 5**
Toulouse (Francia) - St. Gaudens (Francia) - Fos (Francia)- les (España)(N-230) - Viella - Puertu Bonaigua (C.28)- Esterri de Aneu (C.13)- Rialp

**-> Ruta 6**
Perpiñán (Perpignan) - Prades - Mont-Louis -Bourg-Madame - Puigcerdà (N.260)- Seo de Urgel (N-260)- Adrall (N.260) - Sort (C.13) - Rialp

A unos 1000 m de la salida de Rialp en direición a Llavorsí, atópase l'encruz de los pueblos del conceyu Surp (5&nbsp;km), Rodés (7&nbsp;km), Escás (6&nbsp;km) y Caregue (9&nbsp;km).

A unos dos quilómetros de Rialp, en direición a Llavorsí, atópase la ponte llamada Ponte de Pedra— y l'encruz que conduz a Beraní (5&nbsp;km), Roni (7&nbsp;km) y la Estación d'Esquí de Portainé (14&nbsp;km).

## Economía
Les actividaes económiques tradicionales yeren l'agricultura y la ganadería. Anguaño los principales ingresos económicos vienen de les pistes d'esquí de Port Ainé, lo mesmo que de otres actividaes rellacionaes col turismu.

## Llugares de interés
* Castiellu de Rialp.
* Pasarela piatonal que da entrada al Parc Natural de l'Alt Pirineu.
* Ilesia de Ntra. Senyora de Valldeflors y la pequeña capiya de San Cosme y San Damián.
* Cai del Mediu (Carrer del Mig). Porticada.
* Cai del Raval.
* Ilesia de San Acisclo y Santa Victoria de Surp, en Surp.

## Personaxes célebres
* Joan Xiberri, conocíu como "Matxicot". Capitán, procurador xeneral de Marquesáu y veguer del Vizcondáu de Castellbó.
* Joan Alart Campmajó, alfareru.
* Joan Lluís Pallarès, etnógrafu.

## Bibliografía

## Referencies

## Enllaces esternos
Ribera del Dondara

**Ribera del Dondara** ye un conceyu de la provincia de Lleida asitiáu na comarca de la Segarra, al este de Cervera. Formar pola fusión de los conceyos de Sant Pere dels Arquells y Sant Antolí y Vilanova en 1972. La capital municipal ye Sant Antolí y Vilanova y entiende, amás, les siguientes entidaes de población:

## Patrimoniu
Tiense conocencia de la esistencia de la ilesia de Sant Pere dels Arquells dende mediaos del sieglu XI y documentalmente dende l'añu 1084. Mientres el sieglu XIV baltóse la primitiva ilesia románica pa construyir la ilesia gótica actual nel mesmu sitiu. Dende'l sieglu XII y hasta 1835 foi un prioratu pa pasar a ser una ilesia parroquial a partir de la desamortización.

La ilesia, d'estilu góticu, consta d'una sola nave encabezada con un ábside poligonal de cinco cares. Ta cubierta por bóvedes d'arestes sofitaes sobre arcos torales soportaos en fachada por contrafuertes esteriores. Les fachaes son de masonería y la cubierta ye a dos agües con texa árabe.

## Bibliografía

## Referencies

## Enllaces esternos

* Páxina web del Conceyu
* Información de la Xeneralidá de Cataluña
* Información del Institutu d'Estadística de Cataluña
* Páxina web de turismu de la Segarra
Talarn

** Talarn** ye un conceyu de la comarca del Pallars Jussá, na provincia de Lleida, asitiáu nel centru de la contorna. Envolubra a la parte del conceyu de Tremp onde s'atopa'l nucleu urbanu d'ésti.

La población de Talarn, que pertenez a la contorna del Pallars Jussá, ocupa la cuenca media del Noguera Pallaresa, a caballu ente los altos visos de los Pirineos y la Sierra del Montsec. Al sur, estremeru cola Cataluña central y la contorna de la Noguera.

El conceyu de Talarn estiéndese mayoritariamente a la derecha del Noguera Pallaresa, envolubrando la población de Tremp, que ye cree que s'anicia nun territoriu primeramente integráu a Talarn.

El conceyu abarca, amás del pueblu de Talarn, el caserío de Nerets, l'antiguu despobláu de Castelló de Encús y l'Academia Xeneral Básica de Suboficiales. Ésta cunta con 45 habitantes empadronaos, que colos 320 habitantes de Talarn formen un conceyu de 365 h. 

## Economía
Agricultura de regadío y central hidroeléctrica. El conceyu acueye l'Academia Xeneral Básica de Suboficiales del Exércitu español.

## Historia
Les sos cais caltienen l'aspeutu del sieglu XVII, momentu más rescamplante del pueblu, con delles cases nobles, ente les cualos destaca la del Barón de Eroles.

De 1911 a 1916 construyéronse'l banzáu de San Antonio y la central hidroeléctrica de Talarn.

## Llugares d'interés
* Ilesia de San Martín, d'estilu góticu.
* Ruines del castiellu de Talarn.
* Restos de la muralla medieval.
* Ilesia de San Antonio de Susterris
* Ilesia de Santa María de Castelló de Encús

## Festivitades
* 15 d'agostu - Fiesta Mayor
* 15 de mayo- Fiesta Mayor pequeña

## Personaxes célebres
* Joaquín Ibáñez Cueves y de Valonga, barón de Eroles

## Referencies

## Bibliografía

## Enllaces esternos
La Torre de Cabdella

**La Torre de Cabdella** ye un conceyu español de la provincia catalana de Lleida. Pertenez a la contorna del Pallars Jussà, dientro de Vall Fosca.

## Situación
Ta asitiáu a la vera del ríu Flamisell y nes estribaciones de la sierra de Montsent.

## Xeoloxía

Sobre una zona de roques metamórfiques, sacante en Oveix y Aguiró, onde hai un vulcanismu antiguu.

## Historia
Según dellos documentos, en 1178 el conceyu yera yá'l centru económicu del valle. En 1380 dependía de Arnal de Erill, conde de Erill, anque dalgunos de los agregaos que componen el conceyu actual pertenecíen a la baronía de Bellera. Los Erill caltuvieron el control de les tierres hasta'l fin del antiguu réxime ente que los de Bellera entá calteníen les sos tierres según el censu realizáu en 1831. Mientres la Primer Guerra Carlista producióse cerca del agregáu de Pobleta una batalla na que vencieron los lliberales.

En distintos momentos hanse anexonáu los conceyos de **[[Aguiró]]**, **[[Astell]]**, **[[Capdella]]**, **[[Espuy]]**, **[[Oveix]]**, **[[Mont-ros|Monros]]** y **[[La Pobleta de Bellveí|Pobleta de Belbehí]]**.

## Cultura

Dientro del conceyu atópense diverses ilesies romániques.

* La de Sant Martí la Torre ta considerada **[[Monumentu Históricu Artísticu]]**. Ye de planta cuadrada y tien un pequeñu ábside con arcuaciones d'estilu lombardu.

* Na de San Vicente de Cabdella, construyida en granitu pero con arcuaciones lombardes marcaes en piedra caliar, atopábase una talla románica de Cristu del sieglu XII que na actualidá caltener nel Muséu Nacional d'Arte de Cataluña.

* Finalmente hai que destacar la ilesia de Santuyano de Espuy, con campanariu de torre cuadrada.

## Festivitades
* 3 de mayu- Fiesta de la Santa Cruz
* 2º domingu d'Agosto - Fiesta Mayor
* Últimu domingu d'Agostu- *Aplec del Roser*, de llarga tradición

## Economía
El términu ta compuestu por diversos agregaos, dalgunos d'ellos despoblaos. La base de la economía ye l'agricultura, destacando'l cultivu de ceberes, pataques y alfalfa. La ganadería ye tamién bien importante una y bones la bayura de camperes atrai a los fataos en branu.

En 1914 construyóse la central llétrica de Cabdella que se nutre de les agües del Flamisell. La so producción añal ye d'unos 61 millones de kWh. Otres centrales llétriques instalaes nel conceyu son les de Molinos, construyida en 1916 y con una producción de 35 millones de kWh y la de Estany Gento-Sallente de 1981 con una potencia instalada de 415.000 kW.
Celebra la so fiesta mayor el martes anterior al día de l'Ascensión.

## Referencies

## Bibliografía
* 
* Tomàs Bonell, Jordi; *Descobrir Catalunya, poble a poble*, Prensa Catalana, Barcelona, 1994

## Enllaces esternos
* Información de la Generalitad de Cataluña
* Información del Institutu d'Estadística de Cataluña
* Información ya imáxenes de delles de les ilesies de la zona
Torrebesses

**Torrebesses** ye un conceyu de la contorna del Segriá na provincia de Lleida, Comunidá Autónoma de Cataluña.

El conceyu ta asitiáu al sureste de la contorna, na llende cola contorna de Les Garrigues.

## Símbolos
L'escudu de Torrebesses defínese col siguiente blasón:
:«*Escudu embaldosado: de [[sinople]], dos torres chaes y abiertes d'[[oru (heráldica)|oru]] acompañaes al xefe d'un mundu cruciáu d'[[argén]] cintrado de [[gules]]. Por [[timbre (heráldica)|timbre]], una [[corona mural]] de pueblu.*»

Foi aprobáu en plenu municipal el 22 d'abril de 2008, el 7 de xunetu la Xeneralidá de Cataluña dio conformidá y el 21 de xunetu del mesmu añu, publicar nel DOGC. El mundu cruzáu representa'l patrón local, san Salvador y les dos torres faen referencia a la etimoloxía del conceyu en catalán, *torres bessones* que traducíu al castellán significa: torres ximielgues.

## Demografía

## Economía
Principalmente, agricultura de secanu.

## Referencies

## Bibliografía
*

## Enllaces esternos

*Páxina oficial del Conceyu
*Información de la Xeneralidá de Cataluña
*Información del Institutu d'Estadística de Cataluña
Prullans

**Prullans** ye un conceyu de la provincia de Lleida, comunidá autónoma de Cataluña, na comarca de la Baxa Cerdaña y asitiáu al este de la contorna.

## Demografía

## Economía
Agricultura y ganadería bovina. Turismu.

## Llugares d'interés
* Ilesia de San Esteban, d'orixe románicu.
* Castiellu de Prullans.

## Referencies

## Bibliografía

## Enllaces esternos

* Páxina web del Conceyu
* Información de la Xeneralidá de Cataluña
* Información del Institutu d'Estadística de Cataluña
Prats i Sansor

**Prats i Sansor** ye un conceyu de la provincia de Lleida, comunidá autónoma de Cataluña, asitiáu nel centru de la comarca de la Baxa Cerdaña. Ta formáu poles poblaciones de Capdevila, El Pla, Prats i Sansor.

## Demografía

## Economía
Agricultura y ganadería. Turismu y urbanizaciones de segunda residencia.

## Llugares d'interés
* Ilesia de Sant Salvador de Predanies, d'estilu románicu, restaurada.

## Referencies

## Bibliografía

## Enllaces esternos
Alió

**Alió ** ye un conceyu de la comarca del Altu Campu, asitiáu nel centru de la mesma, nel llanu de Valls, na provincia de Tarragona, Comunidá Autónoma de Cataluña. 

## Economía
Agricultura de secanu y avicultura.

## Llugares d'interés
* Ilesia de San Bartolomé, d'estilu barrocu y neoclásicu.
*Nucleu urbanu de calter medieval.

## Bibliografía
*

## Referencies

## Enllaces esternos

*Páxina oficial del Conceyu 
*Información de la Xeneralidá de Cataluña
*Información del Institutu d'Estadística de Cataluña
Blancafort

**Blancafort** ye un conceyu de Cataluña. Perteneciente a la provincia de Tarragona, na comarca de la Cuenca de Barberá. Según datos de 2008 la so población yera de 428 habitantes. 

## Historia
Apaez documentáu per primer vegada en 1207 en documentos nos qu'apaez censáu un castiellu a nome de Pere Romeu y de Arnau Fitor. Formó parte del Ducáu de Montblanc. Foi cercáu nel sieglu XIV. Mientres la Guerra de Socesión asítiase en favor del archiduque Carlos polo que sufrió los ataques de les tropes de Felipe V. 

Terminada la guerra, quedó integráu dientro del correximientu de Tarragona. Mientres la Guerra de la Independencia foi escalada poles tropes comandadas pol xeneral francés Louis Gabriel Suchet.

## Cultura
La ilesia parroquial ta dedicada a Santa Madalena y construyóse sobre los restos del antiguu templu románicu. D'amplies proporciones, ye d'estilu barrocu tardíu. Ye de nave única y cobertoria de bóveda de cañón. La fachada ye d'estilu neoclásicu. Nel antiguu campusantu adosáu al templu caltenía una destacada coleición de cercos funerarios qu'anguaño s'esponen nel Muséu Diocesanu de Tarragona. 

El pueblu caltién numberoses cases construyíes a finales del sieglu XVIII. Destaca la de *Can Minguella*, más conocida como *Can Cavaller*, del sieglu XVII. Na so fachada puede trate l'escudu nobiliariu de la familia. Nun queden restos del antiguu castiellu más qu'una referencia topográfica na cai *del castell*.

La fiesta mayor de Blancafort tien llugar el cuartu domingu del mes d'agostu anque mientres tol mes d'agostu celebren actividaes empobinaes a xente de distintes edaes. Dende 1483, esiste tamién la tradición de xubir andando hasta'l Santuariu del Tallat, tamién mientres el mes d'agostu.

## Demografía

## Economía
La principal actividá económica ye l'agricultura de secanu. Destaquen los cultivos de viñes, almendrales y ceberes. Cuenta con una bodega cooperativa, fundada en 1896. De la so producción destaca la de mistela y moscatel.
Na actualidá ta construyéndose un puertu deportivu pa reactivar la economía llocal.

## Referencies
*Tomàs Bonell, Jordi; *Descobrir Catalunya, poble a poble*, Prensa Catalana, Barcelona, 1994
*

## Referencies

## Enllaces esternos

*Información xeneral del conceyu
*Estadístiques municipales
Cabacés

**Cabacés** ye un conceyu de la provincia de Tarragona asitiáu na contorna catalana del Priorat, na llende cola Ribera de Ebro.

## Historia
Mientres la ocupación sarracena recibió'l nome de *Avincabasser*. Tres reconquistar, llevada a cabu pol condáu de Barcelona, quedó integráu nel conceyu de Siurana de Tarragona. El 24 d'abril de 1149, Ramón Berenguer IV fixo donación del términu al monesteriu de Santa María de Monteflabon de Bélxica col enfotu de que los monxos construyeren ende una ilesia y un conventu que fomentara la repoblación. El monesteriu tuvo una vida curtia, yá qu'en 1158 foi apurríu'l control del mesmu al obispáu de Tortosa. Dalgunos de los antiguos monxos fundaron el Monesteriu de Bellpuig de les Ablanes, nel términu municipal d'Os de Balaguer. 

En 1185 foi-y concedida carta de población, estableciéndose la baronía de Cabacés. L'obispáu de Tortosa caltuvo'l dominiu sobre estes tierres hasta'l fin de les señoríes. El títulu de barón siguió en manes de la ilesia hasta que l'obispu Ricard Maria Carles arrenunció al mesmu en 1991.

## Símbolos
Cabacés tien símbolu oficializáu pola Xeneralidá de Cataluña.

Anque'l topónimu *Cabacés* ye'l topónimu oficial, el topónimu correcto y defendío pol Institutu d'Estudios Catalanes ye *Cabassers,* convirtiéndose asi n'unu de los pocos conceyos de Cataluña que tienen el topónimu oficial en castellán.

## Cultura
La ilesia parroquial ye d'estilu góticu renacentista. Construyida nel sieglu XVII, la fachada anovar por completu en 1823. Destaca'l retablu calteníu nel so interior atribuyíu a Lluís Borrassà (1400). El retablu ta dedicáu a Santa María y amuesa a la Virxe col neñu na parte central ente que los llaterales tán dedicaos a los misterios del rosariu. Foi salváu pola Xeneralidá de Cataluña en 1936. La ilesia, dedicada a la Natividá de la Virxe, ye de nave única con cuatro capielles llaterales. 

Nun queden restos del antiguu castiellu. En 1933 construyéronse unes escueles nel so allugamientu, utilizándose na so construcción piedres del propiu castiellu.

Sobre'l ríu Montsant puede trate una antigua ponte de dómina medieval conocíu como *Pont Vell*. El pueblu caltién entá delles cases con doveles tamién de la Edá Media.

Cabacés celebra la so fiesta mayor el 3 de febreru, festividá de San Blas.

## Economía
La principal actividá económica ye l'agricultura, predominando la de secanu. Los cultivos más destacaos son la viña, les olivares, almendrales y ablanares. Dende 1933 dispón d'una cooperativa agrícola.

## Referencies

## Bibliografía
* Tomàs Bonell, Jordi; *Descobrir Catalunya, poble a poble*, Prensa Catalana, Barcelona, 1994
* 

## Enllaces esternos
Cabra del Camp

**Cabra del Camp** ye un conceyu de Cataluña. Forma parte de la provincia de Tarragona, y ta alcontráu na comarca del Altu Campu, concretamente al norte de la mesma y na llende cola de la Cuenca de Barberá.

## Economía
Agricultura de secanu (ceberes, olivares, viñes y almedros).

## Historia
El castiellu de Cabra apaez citáu dende 980, pero foi destruyíu a finales del sieglu X.

## Intereses
Na urbanización Mas de la Plata hai una estatua de Mazinger Z d'unos 12 metros d'altor.

## Bibliografía

## Referencies

## Enllaces esternos

*Páxina web del Conceyu
*Información de la Xeneralidá de Cataluña
*Información del Institutu d'Estadística de Cataluña
*Informació sobre'l conceyu
Bellmunt del Priorat

**Bellmunt del Prioratu** (tamién conocíu como *Bellmunt de Siurana* o *Bellmunt* a seques) ye un conceyu de la provincia de Tarragona, asitiáu na contorna catalana del Priorat. Ta asitiáu a veres del ríu Siurana.

## Historia tiénense pocos datos sobre la hestoria d'esti conceyu a pesar de la importancia de les sos mines de plomu que fueron esplotaes yá en tiempos de la ocupación [[Antigua Roma|romana]].

El pueblu perteneció a los dominios de la Cartuxa de Escaladei. El conceyu tuvo fortificáu y viose bien afeutáu polos conflictos bélicos del sieglu XIX. En 1838 foi asaltáu poles tropes carlistes que veníen en busca de plomu, necesariu pa la so fábrica de municiones de Miravet. Los soldaos amburaron les instalaciones de la compañía minera que tuvo qu'abandonales.

## Símbolos
Bellmunt del Prioratu nun tien nengún símbolu oficializáu pola Xeneralidá de Cataluña.

## Cultura
La ilesia parroquial ta dedicada a Santa Lucía, patrona del pueblu. Foi construyida nel sieglu XVIII n'estilu neoclásicu. Tien planta de cruz con cimborriu y el campanariu adosáu.

La *Casa de la Mina* ye un edificiu construyíu en 1905, una de les meyores muestres del modernismu de la contorna. Trátase d'un edificiu de dos pisos con galería y planta cuadrada. Ta arrodiáu de xardinos. Sirvía como oficines y como vivienda del xefe de la esplotación minera y foi abandonáu al cerrase la esplotación.

De les antigües esplotaciones puede visitar la *mina Eugenia* que dispón d'una galería de más de 700 metros de llargor y que llega a los 35 metros de fondura.

## Economía
La principal actividá económica ye l'agricultura de secanu. Los principales cultivos son los de la viña, siguida de les olivares, almendrales y ablanares. Dende 1917, el pueblu dispón d'una cooperativa agrícola.

Les mines fueron cerraes na década de 1970. Mientres sieglos fueron la principal fonte d'ingresos de la villa. Mientres los sieglos XVI y XVII el plomu utilizar na fabricación de cerámica. Hasta'l sieglu XVIII fueron esplotaes por particulares; hasta la Guerra de la Independencia española fueron esplotaes direutamente pol estáu. En 1825 roblóse un contratu d'arriendu con una esplotadora esterna que s'encargó de les mines hasta que les instalaciones fueron amburaes mientres la Primer Guerra Carlista. Reabiertes en 1841, les mines tuvieron el so meyor momentu mientres la Primer Guerra Mundial gracies al aumentu na demanda de plomu.

## Referencies

## Bibliografía
*Tomàs Bonell, Jordi; *Descobrir Catalunya, poble a poble*, Premsa Catalana, Barcelona, 1994
*

## Enllaces esternos

*Páxina oficial del Conceyu
*Información de la Xeneralidá de Cataluña
*Información del Institutu d'Estadística de Cataluña
Capçanes

**Capçanes** ye un conceyu de la contorna catalana del Priorat (provincia de Tarragona). 

## Historia
Perteneció al términu de Tivissa hasta mediaos del sieglu XIX. El 30 de mayu de 1843 foi-y concedíu'l derechu a formar conceyu independiente. Cuando'l duque de Medinaceli reclamó'l cobru de los sos derechos señoriales, el pueblu negóse. Anque los tribunales decantar en favor del duque en diverses ocasiones (1859, 1863 y 1867) enxamás s'abonaron estos derechos.

## Cultura
La ilesia parroquial ta dedicada a la Natividá de la Virxe y empezóse a construyir en 1791. Trátase d'un edificiu de tres naves con cruceru y cúpula. Disponnos de campanariu que ta sustituyíu por una espadaña.

Nes contornes del conceyu atopen les ruines d'un antiguu pobláu ibéricu de los sieglos III-I e.C. Los restos atópense abondo deterioraos por cuenta de que tán en tierres de cultivu.

Equí nació'l guerrilleru Pere Joan Barceló, más conocíu como *el Carrasclet*. Lluchó contra les tropes borbóniques de Felipe V y a favor del archiduque Carlos d'Austria. Llegó a comandar más de 8.000 homes armaos con fusiles y escopetes. En 1980 inauguróse un monumentu a la so llucha a favor de la defensa de les llibertaes de Cataluña perdíes en 1714.

Capçanes celebra la so fiesta mayor l'últimu fin de selmana del mes de xunetu. En setiembre tien llugar la fiesta de la uva y el vinu (*Festa del Raïm i el Vi*).

## Economía
L'agricultura ye básicamente de secanu, apoderando los viñeos siguíos de los almendrales, ablanares y olivares. Hai bien poques tierres dedicaes al regadío.
Como singularidá, cabo dicir que na población ellabora vinu ceremonial kosher pa los xudíos (en que la so ellaboración nun pueden participar muyeres según la tradición xudía).
## Personalidaes

*Pere Joan Barceló, *Carrasclet*, guerrilleru antiborbónico.

## Referencies

## Bibliografía
*Tomàs Bonell, Jordi; *Descobrir Catalunya, poble a poble*, Prensa Catalana, Barcelona, 1994
*

## Enllaces esternos

*Páxina oficial del Conceyu
*
*Información del Institutu d'Estadística de Cataluña
*Información xeneral
Barberà de la Conca

**Barberà de la Conca** ye un conceyu de la contorna catalana de la Cuenca de Barberá, na provincia de Tarragona. La so población ye de .

## Historia
La contorna na que ta allugáu toma'l so nome d'esti conceyu. Atopáronse dellos restos arqueolóxicos que demuestren que tuvo habitáu yá en tiempos de la ocupación romana. Apaez citáu per primer vegada nel 945 col nome de *Campu Barberano* nun documentu que recueye la donación de la ilesia de San Pedro al monesteriu de Santa Cecilia de Montserrat. Nel 1012 apaez yá citáu'l *castrum* de Barberà de la Conca.

A principios del sieglu XI el llugar quedó despobláu; recuperóse gracies a que Ramón Berenguer I donó a Arnau Pere de Ponts el llamáu *puig de Barberà de la Conca*. Impúnxose-y la condición de repoblar la zona y alzar ende un castiellu. La repoblación completa producir nel sieglu XII al dexar se'l castiellu a los caballeros de la orde del Temple.

En 1307 los templarios fueron encarcelaos por orde del veguer de Montblanc y los sos bienes quedaron so alministración real hasta qu'en 1307 pasaron a manes de los caballeros hospitalarios quien caltuvieron la señoría hasta'l fin del Antiguu Réxime. Mientres más de trenta años, la zona tuvo rexida por Guillem de Guimerà, flaire qu'amplió d'una manera considerable'l territoriu controláu pola orde.

Na actualidá, Barberà de la Conca, tien na agricultura la so mayor fonte de dinamismu sociu-económicu. Nestos últimos años, y gracies al impulsu del sector vitivinícola na zona por cuenta de la creaión de la D.O. Cuenca de Barberá, la producción de vinu intensificóse.
Otru de los motores de la economía llocal ye'l turismu familar.

## Cultura
La población creció alredor del antiguu castiellu. Construyíu nel sieglu XI, los templarios encargar d'amplialo, añadiendo ente otres dependencies la de la capiya. Mientres un tiempu funcionó como escuela pública dempués de que la reina Sabela II dexara los derechos al conceyu. Al terminar de cumplir esa función quedó abandonáu. Ye de propiedá municipal.

La ilesia parroquial ta dedicada a Santa María. Trátase d'un edificiu barrocu de tres naves que foi construyíu nel llugar nel que s'atopaba l'antiguu templu románicu. Del edificiu antiguu caltiénse entá'l tímpanu onde puede trate una imaxe de la Virxe entronizada. Tien al neñu a la so izquierda y queda tou enmarcáu nuna mandorla sostenida por dos ánxeles. 

La fiesta mayor celébrase'l penúltimu domingu d'agostu. Mientres el mes de mayu celebren fiesta n'honor a la Virxe del Rosariu.

## Economía
La principal actividá económica ye l'agricultura destacando'l cultivu de la viña, siguida pol de los ceberes. Gracies a la bayura d'agua, pueden atopase tamién numberosos güertos. En 1894 fundar nel pueblu la que sería la primer bodega cooperativa. L'edificiu modernista que la alluga ye obra del arquiteutu César Martinell.

## Referencies

## Bibliografía
* Tomàs Bonell, Jordi; *Descobrir Catalunya, poble a poble*, Prensa Catalana, Barcelona, 1994
* Artículu na Enciclopèdia Catalana (en catalán) 

## Enllaces esternos

* Amigos del Castiellu de Barberá de la Conca