open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Llingües Goroka

Les **llingües Goroka** constitúin la caña principal de la familia Kainantu-Goroka, que de la mesma se consideren usualmente como les llingües tres-neoguineanes. Deben el so nome a la llocalidá de Goroka, capital de la Tierres Altes Orientales.

## Clasificación
Capell (1948-49) suxirió'l parentescu coles llingües Kainantu, hipótesis que foi asumida por S. Wurm (1961, 1964). Scott (1978) apurrió una llista comparativa de vocabulariu básicu comparáu (ver más palantre léxicu comparáu).

### Fonoloxía
Sobre la base de delles reconstrucciones preliminares W. A. Foley propón pal proto-Goroka el siguiente inventariu consonánticu:
:
El fonema /*s/ ye una reconstrucción bien tentativa seique podría tratase d'una aproximante [ɹ]. Los datos del Kainantu sofiten tantu la reconstrucción /*s/ como /*ɹ/ pal fonema que Foley reconstruyi como /s/. En cuanto al inventariu vocálicu Foley reconstrúi cinco fonemes distintivos /*i, *y, *a, *o, *o/. Nel apartáu de comparanza léxica amuésense delles correspondencies que sofiten esti sistema reconstruyíu.

### Comparanza léxica
Dellos términos tomaos de la llista de Scott (1978) son:
:
D'esta llista de pallabres pueden llograse cognaos claros que dexen reconstruyir les siguientes correspondencies fonétiques regulares:
:

Los numberales en distintes llingües Goroka:
:

## Referencies

### Bibliografía
* William A. Foley (1986). *The Papuan Languages of New Guinea*. Cambridge: Cambridge University Press. ISBN 0-521-28621-2. Google Books.
* Malcom Ross (2005). "Pronouns as a preliminary diagnostic for grouping Papuan languages." In: Andrew Pawley, Robert Attenborough, Robin Hide and Jack Golson, eds, *Papuan pasts: cultural, linguistic and biological histories of Papuan-speaking peoples,* 15-66. Canberra: Pacific Linguistics.
Goroka

**Goroka** ye una llocalidá papuana capital de la provincia de Tierres Altes Orientales (Altiplanicies orientales). Tien una población d'unos 25.000 habitantes y ta a 1.600 m sobre'l nivel del mar. Tien un aeropuertu nel centru urbanu y siguiendo la "Highlands Highway", asitiar a 285km de Lae na provincia de Morobe y a 90km de Kainantu tamién en Altiplanicies orientales. Tamién ta cerca Kundiawa na provincia de Simbu y Mount Hagen en Western Highlands. Tien un clima apacible denomináu la "primavera perpetua".

Ye sede de delles instituciones nacionales; la Radio d'Hermandá cristiana misionera, l'Institutu d'Investigación Médica, l'Institutu Nacional Cinematográficu, l'Institutu de Melanesia, la compañía teatral Raun Raun y la Universidá de Goroka. Lo mesmo que de carias ONGs:Oxfam, Save the Children, etc. The town's single largest hotel is the Bird of Paradise, owned by the Coral Seas Hotels chain. Goroka is also the home of the Asaro Mudmen.

Coffee is a common cash crop in the area; smaller industries include trout farms, pigs, bee keeping and food gardens (broccoli, kau kau or sweet potato, carrots, ginger and peanuts are examples of produz that grow well here; nearby Bena Bena is known for its pineapples).

## Enlades esternos
*The University of Goroka
*Melanesian Institute 
*CRMF Christian Radio Missionary Fellowship
*Goroka Show website
*1950's photo by a Canadian helicopter pilot named Rob Thurston

## Referencies

## Enllaces esternos
Llingües Kainantu-Goroka

Les **llingües Kainantu-Goroka** son una familia llingüística de llingües papúes establecida por Arthur Capell en 1948, anque-yos dio'l nome **llingües de les Tirras Altes orientales**. Esti grupu formó'l nucleu de la propuesta de Stephen Wurm (1960) del grupu de Tierres Altes del Este de Nueva Guinea (el precursor de la hipótesis tres-neoguineanes). Tamién se consideren una de les mayores cañes de les llingües trans-neoguineas (TNG) na propuesta de Malcolm Ross. La familia toma'l nome de les llocalidaes de Kainantu y Goroka, asitiaes a unos 90 km la una de la otra sobre l'autopista de les Tierres Altes de Papúa Nueva Guinea.

## Clasificación interna
Estes llingües estremar en dos grupos filoxenéticos bien establecíos les llingües Kainantu y les llingües Goroka. La rellación ente estos dos grupos paez foi suxerida en primer llugar por Capell (1948-9), y foi aceptada tamién por S. Wurm (1961, 1964). William A. Foley tamién acepta'l parentescu y ufierta cierta evidencia de correspondencies fonétiques ente cognados de les dos families. El mesmu Foley ufiertó delles reconstrucciones preliminares del léxicu del proto-Kainantu-Goroka. Asina mesmu Foley y Wurm consideren que la adscripción dientro del Kainantu-Goroka dientro de les llingües TNG ta firmemente establecida. Estes llingües clasifíquense como:
* **Familia Goroka**
** *Isabi*. 
** *Gende*. 
** Caña gahuku: Dano (Alto Asaro), Alekano (Gahuku), Tokano (So Asaro).
** Caña siane: Siane, Yaweyuha.
** Goroka meridional
*** *Benabena*
*** Caña foré: Fore, Gimi.
*** Caña kamono-yagaria: Kamono, Kanite, Ke'yagana, Yagaria, Inoke-Yate.
* **Familia Kainantu**
** ?*Kenati*
** *Binumarien*
** *Tairoa*
** *Waffa*
** Caña gauwa: Agarabi, Awiyaana, Awa, Gadsup, Usarufa, Kosena, Ontenu.

El kenati, ta poblemente atestiguáu y podría ser una llingua kainantu. *Ethnologue* (16ª edición) tamién inclúi al owenia y al kambaira, considerándolos como cañes independientes del Kainantu.

## Descripción llingüística
Les llingües Kainantu-Goroka tienen morfoloxíes verbales bien complexes.

### Comparanza léxica
Los numberales reconstruyíos pa les dos cañes de les llingües Kainantu-Goroka son:
:

### Léxicu comparáu
Dellos reconstruyíos propuestos por W. A. Foley (1986) son:
:

## Ver tamién
*Llingües de les Tierres Altes de Nueva Guinea oriental, son una estensión del grupu Kainantu-Goroka na propuesta de Wurm (1975) que foi refugada por Ross por cuenta de una falta d'evidencia morfolóxica aceptable.

## Referencies

### Bibliografía
* Malcom Ross (2005). "Pronouns as a preliminary diagnostic for grouping Papuan languages." In: Andrew Pawley, Robert Attenborough, Robin Hide and Jack Golson, eds, *Papuan pasts: cultural, linguistic and biological histories of Papuan-speaking peoples,* 15-66. Canberra: Pacific Linguistics.
Llingües kaure-kapori

Les **llingües kaure-kapori** son una pequeña familia llingüística de llingües papúes identificada pol llingüista Malcolm Ross (2005). Ta formada pol grupu kaure y l'idioma kapori.

## Clasificación
La clasificación de Ross basar na comparanza de los ponombres personales. La inclusión del kaure-kapori dientro foi propuesta por Stephen Wurm (1975) (que la so propuesta d'inclusión incluyía namái al grupu kaure), como la evidencia disponible nun dexa reconstruyir los pronomes personaes, esta inclusión nun ye aceptada na clasificación de *[[Ethnologue]]* (2009).

* Kaure-Kapori
** *Kapori*
** **Subfamilia kaure**: Kaure, Kosadle, Narau.

## Referencies

### Bibliografía
* Ross, Malcolm (2005). Pronouns as a preliminary diagnostic for grouping Papuan languages." In: Andrew Pawley, Robert Attenborough, Robin Hide and Jack Golson, eds, *Papuan pasts: cultural, linguistic and biological histories of Papuan-speaking peoples,* 15-66. Canberra: Pacific Linguistics.
Llingües kayagar

Les **llingües kayagar** son una pequeña familia llingüística de llingües papúes, considerada por Malcolm Ross una subgrupu de les llingües tres-neoguineanes.

## Clasificación
Esta familia ta formada por trés llingües en dos rames:
*Atohwaim (Kaugat)
*Kayagar (Kaygir), Tamagario, estes
llingües tán estrechamente emparentaes ente elles.

## Comparanza léxica
Los numberales en distintes llingües kayagar:
:

## Referencies

### Bibliografía
* Malcom Ross (2005). "Pronouns as a preliminary diagnostic for grouping Papuan languages." In: Andrew Pawley, Robert Attenborough, Robin Hide and Jack Golson, eds, *Papuan pasts: cultural, linguistic and biological histories of Papuan-speaking peoples,* 15-66. Canberra: Pacific Linguistics.
Idioma porome

El **porome** o **kibiri** ye una llingua papú falada nel sur de Papúa Nueva Guinea por daqué más de 1000 persones. Foi clasificada como una llingua aisllada por Stephen Wurm, anque Malcolm Ross rellacionar coles llingües kiwai, qu'a suvez posiblemente tán remotamente emparentaes coles llingües tres-neoguineanes.

La llingua falar na aldegues de Tipeowo, Doibo, Paile, Babaguina, Ero y Wowa, asitiaes cerca del puntu xeográficu 7º27'S (llatitú) y 144º17' Y (llargor).

## Referencies

### Bibliografía
* Ross, Malcolm (2005). "Pronouns as a preliminary diagnostic for grouping Papuan languages". In Andrew Pawley, Robert Attenborough, Robin Hide, Jack Golson, eds. *Papuan pasts: cultural, linguistic and biological histories of Papuan-speaking peoples*. Canberra: Pacific Linguistics. páxs. 15-66. ISBN 0858835622
Provincia del Golfu

**Provincia del Golfu** ye una de les 19 provincies de Papúa Nueva Guinea, asitiada na mariña sur de Nueva Guinea. La so capital ye Kerema. La provincia, con namái 158.197 habitantes nel 2012, tien la segunda población más baxa del país.

## Xeografía
La provincia cunta con 34.500 quilómetros cuadraos nos que destaquen los montes. Casi la metá de les sos fronteres son costeres, y destaquen nelles los deltes de los ríos y les praderíes y güelgues. Práuticamente la otra metá son montes, creándose na provincia dos ámbitos bien estremaos.

Los ríos más importantes son los siguientes: ríu Kikori, ríu Turama, ríu Purari y ríu Vaiala.

## Referencies

## Enllaces esternos
Llingües kiwai

Les **llingües kiwai** constitúin una familia llingüística de llingües papúes que formen la rma principal del grupu de les llingües kiwai-porome (esti últimu grupu propuestu por Malcolm Ross). Les llingües kiwai sonse una familia bien establecida de llingües falaes a lo llargo de la mariña de la provincia del Golfu y de la provincia Occidental.

## Datos
La llingua kiwai ye papuana y nel so dialeutu meridional de la islla Kiwai, alcontráu nel delta del Fly y nes rexones costeres orientales y sudorientales de Trans-Fly, foi adoptáu pola London Missionary Society a empiezos del sieglu XX pa usu na ilesia como llingua franca nes rexones d'otros dialeutos kiwai meridionales y nes vecines llingües kiwai del norte. Cola traducción de les Escritures nes décades de 1940 y 1950 n'otres llingües kiwai al norte l'usu de la islla Kiwai como base misionera y llingua d'ilesia cesó neses rexones. Antes d'esa fecha'l númberu de persones procedentes d'otres rexones fora de la islla Kiawi que teníen una conocencia de la llingua, anque fuera pasivu, yera de 4.500 falantes.

## Clasificación
M. Ross rellacionó los pronomes personales de les llingües kiwai col idioma porome, que primeramente se consideró una llingua aisllada. La adscripción del kiwai-promo a les llingües tres-neoguineanes, anque plausible, sigue siendo un problema abiertu. Les llingües de la familia son (les cifres ente paréntesis son les cifres de W. Foley (1986)):

El kiwai foi llargamente tratáu na gramática de S. H. Ray (1933) en que se describía la llingua de la Isla de Kiwai que ye un dialeutu del kiwai meridional. Otra documentación sobre estes llingües vien de Ray (1923), Riley y Ray (1930), Wurm (1951, 1973).

## Referencies

### Bibliografía
* William A. Foley (1986). *The Papuan Languages of New Guinea*. Cambridge: Cambridge University Press. ISBN 0-521-28621-2. Google Books
* Malcom Ross (2005). "Pronouns as a preliminary diagnostic for grouping Papuan languages." In: Andrew Pawley, Robert Attenborough, Robin Hide and Jack Golson, eds, *Papuan pasts: cultural, linguistic and biological histories of Papuan-speaking peoples,* 15-66. Canberra: Pacific Linguistics.
Llingües kutubuanas orientales

Les **llingües kutubuanas orientales** o **llingües del llagu Kutubu oriental** son una pequeña familia llingüística de llingües papúes, usualmente clasificaes como parte de les llingües tres-neoguineanes acordies cola clasificación de Malcolm Ross. Falar na rexón del Llagu Kutubu.

Hanse documentáu dos llingües kutubuanas orientales, :Fiwaga
y Foi, estes
llingües nun tán cercanamente emparentaes coles llingües kutubuanas occidentales, tal como conxeturaron Franklin y Voorhoeve (1973), y la so división "kutubuana" foi desehechada polos estudios posteriores. Anque les llingües kutubuanas orientales tienen vocabulariu aparentemente rellacionáu col proto-tres-neoguineanu, Ross considera que la so inclusión dientro del grupu tres-neoguineanu ye discutible, polo que namái considera la so inclusión como provisional.

## Referencies

### Bibliografía
* Malcom Ross (2005). "Pronouns as a preliminary diagnostic for grouping Papuan languages." In: Andrew Pawley, Robert Attenborough, Robin Hide and Jack Golson, eds, *Papuan pasts: cultural, linguistic and biological histories of Papuan-speaking peoples,* 15-66. Canberra: Pacific Linguistics.
Idioma fasu

El **fasu**, **fasu-some-namumi** o **kutubuano occidental** ye un grupu de dialeutos cercanamente emparentaos (Fasu, Some, Namumi) clasificaos dientro de les llingües tres-neoguineanes (TNG). Wurm y Hattori (1981) consideraron a los trés dialeutos principales Fasu, Some y Namumi como tres llingües distintes, qu'ellos denominaron familia **kutubuana occidental**, pero *[[Ethnologue]]* (2009) considerar como la mesma llingua. Enantes pensóse'l fasu tenía una rellación coles llingües kutubuanas orientales, anque la evidencia disponible llevó a refugar dichu parentescu propuestu.

Anque'l fasu tienen vocabulariu d'orixe proto-TNG, Malcolm Ross considera que la so inclusión ente les llingües TNG ye debatible.

## Referencies

### Bibliografía
* Malcom Ross (2005). "Pronouns as a preliminary diagnostic for grouping Papuan languages." In: Andrew Pawley, Robert Attenborough, Robin Hide and Jack Golson, eds, *Papuan pasts: cultural, linguistic and biological histories of Papuan-speaking peoples,* 15-66. Canberra: Pacific Linguistics.
Llingües mek

Les **llingües mek** son una familia bien establecida de llingües papúes falaes polos mek del norte de la provincia indonesia de Papúa.

## Clasificación
Les principales clasificaciones (Stephen Wurm (1975) y Malcolm Ross (2005)) consideren que les llingua mek constitúin una caña de les llingües tres-neoguineanes. Les llingües mek formen tres cadenes dialeutales:
* **Oriental**: Ketengban (inclúi los dialeutos Okbap, Omban, Bime, Onya), Una (Goliath), Eipomek.
* **Septentrional**: Kosarek Yale-Nipsan, Nalca.
* **Occidental**: Korupun-Sela (inclúi los dialeutos Dagi, Sisibna, Deibula).

El grupu mek, nesi entós llamáu Goliath, foi identicado por M. Bromley en 1967, y foi reclasificado dientro del les llingües TNG por Wurm (1975).

## Comparanza léxica
Los numberales en distintes llingües mek:

## Referencies

### Bibliografía
* Ross, Malcolm (2005). "Pronouns as a preliminary diagnostic for grouping Papuan languages". In Andrew Pawley, Robert Attenborough, Robin Hide, Jack Golson, eds. *Papuan pasts: cultural, linguistic and biological histories of Papuan-speaking peoples*. Canberra: Pacific Linguistics. páxs. 15-66. ISBN 0858835622
Gran senescal d'Escocia

El títulu de **gran senescal** o **alto alministrador** d'Escocia (n'inglés: **High Steward** o **Great Steward**) foi dau nel sieglu XII a Walter Fitzalan, que los sos descendientes conformaron depués la Casa d'Estuardu. En 1371, el postreru de los grandes senescales heredó'l tronu y dichu títulu foi xuníu al de duque de Rothesay y polo tanto al del herederu de la Corona d'Escocia. Anguaño, el príncipe Carlos de Gales ye'l gran senescal o tamién llamáu *príncipe y gran senescal d'Escocia*.

## Grandes senescales d'Escocia, dende 1150 - al presente
* Walter Fitzalan, I gran senescal d'Escocia (dende'l 1150-1177)
* Alan Fitzwalter, II gran senescal d'Escocia (1177-1204)
* Walter Estuardo, III gran senescal d'Escocia (1204-1241)
* Alexander Estuardo, IV gran senescal d'Escocia (1241-1283)
* James Estuardo, V gran senescal d'Escocia (1283-1309)
* Walter Estuardo, VI gran senescal d'Escocia (1309-1327)
* Roberto Estuardo, VII gran senescal d'Escocia (1327-1371)
* David Estuardo, duque de Rothesay (1398-1402)
* Jacobo Estuardo, duque de Rothesay (1402-1406)
* Alejandro Estuardo, duque de Rothesay (1430)
* Jacobo Estuardo, duque de Rothesay (1430-1437)
* Jacobo Estuardo, duque de Rothesay (1453-1460)
* Jacobo Estuardo, duque de Rothesay (1473-1488)
* Jacobo Estuardo, duque de Rothesay (1507-1508)
* Arturo Estuardo, duque de Rothesay (1509-1510)
* Jacobo Estuardo, duque de Rothesay (1512-1513)
* Jacobo Estuardo, duque de Rothesay (1540-1541)
* Jacobo Estuardo, duque de Rothesay (1566-1567)
* Enrique Federico, príncipe de Gales (1594-1612)
* Carlos, príncipe de Gales (1612-1625)
* Carlos Jacobo Estuardo, duque de Cornualles y Rothesay (1629)
* Carlos, príncipe de Gales (1630-1649)
* Jacobo, príncipe de Gales (1688)
* Jorge Augusto, príncipe de Gales (1714-1727)
* Federico Luis, príncipe de Gales (1727-1751)
* Jorge, príncipe de Gales (1762-1820)
* Alberto Eduardo, príncipe de Gales (1841-1901)
* Jorge, príncipe de Gales (1901-1910)
* Eduardo, príncipe de Gales (1910-1936)
* Carlos de Gales (1952-)
Duque de Rothesay

El títulu de **Duque de Rothesay** /ˈrɒθsi/ yera'l títulu oficial que teníen los herederos al tronu del reinu d'Escocia. Puesto que nun hubo un tronu escocés separáu dende'l Acta d'Unión de 1707, que xunió'l reinu d'Escocia col d'Inglaterra pa formar el reinu de Gran Bretaña (que dempués sería conocíu como Reinu Xuníu cuando tamién se xunió'l Reinu d'Irlanda), el mesmu ta xuníu col d'Inglaterra.

El títulu utilizar na actualidá l'herederu al tronu del Reinu Xuníu. Este ye'l títulu d'usu preferente cuando l'herederu atopar n'Escocia, prevaleciendo sobre los títulos ingleses de Duque de Cornualles (que tamién correspuende al fíu mayor del monarca) y Príncipe de Gales (títulu tradicionalmente ostentáu pol herederu a la corona del Reinu Xuníu).

El Duque de Rothesay tamién ostenta otros títulos escoceses, como'l de Conde de Carrick, Baron de Renfrew, Señor de les Islles, Príncipe y Gran senescal d'Escocia.

El títulu vien de Rothesay na islla de Bute, pero nun ta acomuñáu con nenguna entidá llegal nin propiedaes, a diferencia del Ducáu de Cornualles.

## Referencies

## Enllaces esternos
Asamblea Xeneral de Guinea Ecuatorial

L**'Asamblea Xeneral de Guinea Ecuatorial** foi'l poder llexislativu de la Guinea Española ente 1964 y 1968, mientres el periodu de réxime autónomu. Foi'l primer cuerpu llexislativu del territoriu guineanu nel so conxuntu, yá que con anterioridá caúna de les sos provincies tenía la so propia diputación provincial. 

## Historia
### Antecedentes
La Guinea española foi tresformada d'una colonia a una provincia el 30 de xunetu de 1959. Una llei eleutoral foi aprobada'l 7 d'abril de 1960, creando dos diputaciones provinciales —de Fernando Po y Rio Muni con 8 y 10 miembros respeutivamente, escoyíos la metá por conseyos locales y la otra metá por corporaciones—. N'avientu de 1963 el Gobiernu español sometió a referendu ente la población d'estos dos provincies un proyeutu de Bases sobre Autonomía, que foi aprobáu por apolmonante mayoría. Arriendes d'ello, estos territorios fueron dotaos d'autonomía dende 1964, adoptando oficialmente'l nome de Guinea Ecuatorial, con órganos comunes a tol territoriu —Asamblea Xeneral, Conseyu de Gobiernu presidíu por Bonifacio Ondó Edu y comisariu xeneral— y calteniéndose los organismos propios de cada provincia.
### Funcionamientu de l'Asamblea Xeneral
Anque'l comisionado xeneral nomáu pol Gobiernu español tenía amplios poderes, l'Asamblea Xeneral de Guinea Ecuatorial tenía considerable iniciativa pa formular lleis y regulaciones. Componer de los miembros de dambes diputaciones, la de la Provincia de Fernando Po y la de la Provincia de Ríu Muni. Tenía la facultá d'escoyer a los conseyeros —ministros— del Gobiernu autónomu, ellaborar lleis y aprobar el presupuestu.

L'Asamblea Xeneral ecuatoguineana foi presidida por Enrique Gori dende 1964 hasta xunu de 1965, cuando-y venció'l puestu a Federico Ngomo. La presidencia de l'Asamblea Xeneral correspondía, por rotación añal, al presidente d'una y otra Diputación, empezando pol de mayor edá.

L'Asamblea Xeneral foi la encargada de determinar la composición de la delegación guineana pa la Conferencia Constitucional de Guinea Ecuatorial de 1967-1968.

Tres la Independencia de Guinea Ecuatorial, l'Asamblea Xeneral tresformar na Asamblea Nacional.

## Referencies

## Ver tamién
*Diputación Provincial de Fernando Po
*Diputación Provincial de Ríu Muni
Palaciu de St. James

El **palaciu de St. James** ye unu de los más antiguos de Londres (Reinu Xuníu). Ta asitiáu en Pall Mall, xusto al norte del parque de St. James. Anque nos últimos dos sieglos nengún soberanu vivió nél, sigui teniendo la considerancia de residencia oficial del monarca británicu y ye'l palaciu real más antiguu del Reinu Xuníu. Por esti motivu la corte real recibe'l nome de corte de St. James. Ye'l llugar de xunta del *[[Accession Council]]*, organismu colexáu que, tres la muerte d'un soberanu, realiza la proclamación formal del so socesor o socesora.

El palaciu foi construyíu por Enrique VIII en 1530 nos terrenes en que s'alzaba un hospital de malatos. Dedicar a Santiago y ta construyíu en estilu Tudor. Convertir na residencia principal de los monarques en Londres cuando amburó'l palaciu de Whitehall. Aportó a d'esta miente unu de los centros alministrativos de la monarquía (función qu'entá caltién). Sicasí, perdió muncha influencia cuando la reina Victoria decidió treslladar la residencia oficial de la monarquía británica al palaciu de Buckingham.

## Notes y referencies

## Enllaces esternos

* Páxina web del Palaciu de St. James (n'inglés)
Clarence House

**Clarence House** ye una residencia real en Londres. Atópase en The Mall, la cai que xune'l palaciu de Buckingham con Trafalgar Square. El palaciu ta axacente al palaciu de St. James, col cual comparte los xardinos. Mientres 50 años foi la residencia de la reina madre del Reinu Xuníu pero agora ye la residencia del príncipe de Gales, la so esposa Camila, duquesa de Cornualles y el so fíu'l príncipe Enrique. Ta abiertu al públicu dos meses pel branu.

Clarence House ta clasificada na llista I dientro de los monumentos nacionales d'Inglaterra.

## Historia
La casa foi construyida ente 1825 y 1827 según el diseñu de John Nash, a pidimientu del duque de Clarence, qu'en 1830 convertir nel rei Guillermu IV. Él prefería vivir nesta casa que nel cercanu palaciu de St. James, qu'atopaba demasiao estrechu.

Dempués de Guillermu IV, la vivienda pasó a la so hermana, la princesa Augusta Sofía y, tres la muerte d'ésta en 1840, a la madre de la reina Victoria, la princesa Victoria de Saxonia-Coburgu-Saalfeld. En 1866, convertir nel llar del segundu fíu home de la reina Victoria, Alfredo de Saxonia-Coburgu-Gotha, tamién duque d'Edimburgu, hasta'l so fallecimientu en 1900. 

L'hermanu menor d'Alfredo, el príncipe Arturo de Saxonia-Coburgu-Gotha, usó la casa ente 1900 y la so muerte en 1942, tiempu mientres el cual ésta sufrió diversos daños productu de los bombardeos enemigos. Foi utilizada pola Cruz Bermeya y la organización benéfica St. John Ambulance como los sos cuarteles centrales mientres el restu de la Segunda Guerra Mundial, antes de ser dada a la princesa Sabela II y el so home'l príncipe Felipe d'Edimburgu. La fía de dambos, Ana, nació en Clarence House en 1950. En 1953, tres la muerte del rei Xurde VI, reinar madre y la princesa Margarita camudar a la casa, anque esta postrera depués camudóse a un apartamentu nel palaciu de Kensington.

La casa tien cuatro pisos, ensin incluyir áticos nin suétanos, y la so fachada ta cubierta d'un estuco pálidu. efectuáronse-y importantes remodelaciones y reconstrucciones nel cursu de los años, más notoriamente tres la Segunda Guerra Mundial, al puntu qu'escasos aspeutos de la estructura orixinal de Nash prevalecen anguaño. El príncipe de Gales camudar a la casa en 2003 dempués de que la casa someter a una renovación masiva tres la muerte de la so güela, la reina Madre. La casa foi dafechu recableada, la mayoría de les habitaciones principales fueron redecoradas pol diseñador de interior Robert Kime, y al edificiu añadióse-y un montacargas esternu.

## Referencies

## Enllaces esternos
Ducáu de Clarence

El títulu nobiliariu de **duque de Clarence** foi dau tradicionalmente a los miembros más nuevos de les families reales inglesa y británica.

Foi creáu per primer vegada por Eduardu III en 1362 a favor del so terceru fíu, Leonel d'Amberes. El títulu escastar cola muerte d'este ensin dexar descendencia masculina, pero foi rehabilitáu en 1412, a favor de Tomás de Clarence, segundu fíu d'Enrique IV, y nuevamente estinguíu, por falta de descendientes. En 1461, el títulu foi nuevamente rehabilitáu, por Enrique VI, a favor de Jorge de York, extinguindose una vegada más por falta de socesión.

Yá nel sieglu XVIII, foi creáu'l títulu de **[[duque de Clarence y St. Andrews]]** (1789) pal príncipe Guillermo, tercer fíu de Xurde III del Reinu Xuníu. Cuando-y asocedió'l so hermanu Xurde IV, el ducáu foi xuníu a la corona.

En 1890, foi creáu'l títulu de duque de **[[duque de Clarence y Avondale|Clarence y Avondale]]** pal príncipe Alberto Víctor, el fíu mayor del príncipe Alberto Eduardo de Gales, futuru Eduardu VII. Al morrer ensin herederos, dos años dempués, el títulu escastóse.

El títulu tamién foi tresformáu en condáu pal fíu de la reina Victoria, el príncipe Leopoldo, y el nietu de la reina Victoria, Príncipe Carlos Eduardo, como un títulu subsidiario.

## Referencies

*"Dukes of Clarence", *Encyclopædia Britannica Eleventh Edition* (1911).
Distritu de Luneburgu

El **Distritu de Luneburgu** (n'alemán: *Landkreis Lüneburg*) ye un distritu (Landkreis) allugáu nel nordeste del estáu federal de Baxa Saxonia (Alemaña). El distritu llinda al oeste col distritu d'Harburgu, al norte col distritu del estáu federal de Schleswig-Holstein d'Herzogtum Lauenburg y al norte y este pol distritu de Mecklemburgu-Pomerania Occidental denomináu Ludwigslust y al sur el distritu de Lüchow-Dannenberg, Uelzen y Heidekreis. 

## Xeografía
El distritu de Luneburgu allugar al sur de Hamburgu, ente los valles del Elba y el Gorbizal de Luneburgu.

## Historia
El Landkreis tien una necrópolis de Sodersdorf en Oldendorf.

## Comunicaciones
Una de les principales víes de comunicación fluvial nesti distritu correspuende al Elba según a la canal sobre'l Elba. Al traviés del distritu pasen diverses autovíes (*Bundesstraßen*) una de les más conocíes ye l'autopista A250 que xune Luneburgu a Hamburgu.

## Composición del Distritu

### [[Samtgemeinde]]n

## Ver tamién
* Baxa Saxonia

## Referencies

## Enllaces esternos

* Páxina oficial del Landkreises Lüneburg
Conde de Cambridge

El títulu de **conde de Cambridge** foi creáu delles vegaes cola dignidá de par d'Inglaterra y dende 1362 el títulu tuvo estrechamente acomuñáu cola familia real (vease tamién duque de Cambridge, marqués de Cambridge). El primer conde de la cuarta creación, el marqués de Hamilton, foi'l sestu na llinia de socesión de la Corona d'Escocia (dempués de que'l duque de Rothesay, futuru Carlos I, la so hermana Isabel y los sos fíos), amás el so güelu, el conde de Arran, fuera herederu presuntu y rexente de María, reina d'Escocia.

Anguaño, Alexander Douglas-Hamilton, duque de Hamilton ostenta'l títulu de conde de Arran y Cambridge cola dignidá de par d'Escocia, sicasí esti títulu nun ta rellacionáu con esti condáu, a cencielles comparten el nome.

## Conde de Cambridge
### Primer creación (1340)
* Guillermu V, duque de Jülich (1299-1361)

### Segunda creación (1362)
* Edmundo, duque de York (1341–1402)
* Eduardo, duque de York (1373-1415) El títulu foi reasignado en 1414.

### Tercer creación (1414)
* Ricardo, conde de Cambridge (1373–1415) Perdió'l títulu en 1415
* Ricardo, duque de York (1412–1460) Restauráu nel títulu en 1426
* Eduardo, duque de York (1442–1483) Xubió al tronu en 1461 como Eduardu IV

### Cuarta creación (1619)
El so títulu subsidiario foi *barón de Innerdale *
* James Hamilton, marqués de Hamilton (1589–1625)
* James Hamilton, duque de Hamilton (1606–1649)
* William Hamilton, duque de Hamilton (1616–1651)

### Quinta creación (1659)
* Enrique Estuardo, duque de Gloucester (1640-1660)

### Sesta creación (1664)
* Jacobo Estuardo, duque de Cambridge (1663–1667)

### Séptima creación (1667)
* Edgardo Estuardo, duque de Cambridge (1667–1671)

## Referencies
Ducáu de Cambridge

El **ducáu de Cambridge**  ye un títulu nobiliariu británicu atribuyíu a socesivos miembros de la familiar real y que toma'l so nome de la ciudá de Cambridge, n'Inglaterra. El títulu foi usáu per primer vegada pa designar a Carlos Estuardo, fíu mayor de Jacobo, duque de York (que más tarde foi Xacobu II), anque la so prematura muerte torgó que s'expedir el decretu real que creara'l títulu formalmente. L'actual posesor ye'l príncipe Guillermo, primoxénitu del príncipe de Gales, a quien-y foi conferíu'l día de la so boda con Catalina Middleton.

## Duques de Cambridge

### Tratamientu honoríficu (1660)
* Carlos Estuardo (1660–1661), *duque de Cambridge*, fíu mayor de Jacobo, duque de York (depués Xacobu II d'Inglaterra), muertu neñu y namái tratáu como duque, ensin concesión formal del títulu.

### Primer creación (1664)
* Jacobo Estuardo (1663–1667), I duque de Cambridge, segundu fíu de Jacobo, duque de York (depués Xacobu II d'Inglaterra), muertu na infancia.

### Segunda creación (1667)
* Edgardo Estuardo (1667–1671), I duque de Cambridge, cuartu fíu de Jacobo, duque de York (depués Xacobu II d'Inglaterra), muertu na infancia.

### Tratamientu honoríficu (1677)
* Carlos Estuardo (1677), *duque de Cambridge*, quintu fíu de Jacobo, duque de York (depués Xacobu II d'Inglaterra), muertu neñu y namái tratáu como duque, ensin concesión formal del títulu.

### Tercer creación (1706)
* Jorge, príncipe eleutoral de Hannover (1683–1760), I duque de Cambridge, únicu fíu de Xurde I, eleutor de Hannover (depués Xurde I de Gran Bretaña). Más tarde convirtióse en príncipe de Gales, y asocedió'l tronu británicu como Xurde II en 1727, polo que'l títulu revirtió a la Corona.

### Cuarta creación (1801)
* Príncipe Adolfo del Reinu Xuníu (1774–1850), I duque de Cambridge, séptimu fíu del rei Xurde III.
* Príncipe Xurde (1819–1904), II duque de Cambridge, únicu fíu del anterior, morrió ensin descendencia llexítima polo que'l títulu escastóse.

### Quinta creación (2011)
* Príncipe Guillermo (n. 1982), I duque de Cambridge, primer fíu de Carlos, príncipe de Gales y Diana, princesa de Gales y segundu en llinia al tronu.

## Referencies

## Enllaces esternos
* Títulos nobiliarios
Cambridgeshire

**Cambridgeshire** ye unu de los cuarenta y siete condaos d'Inglaterra, Reinu Xuníu, con capital en Cambridge. Allugáu na rexón Este limital al norte con Lincolnshire, al este con Norfolk y Suffolk, al sur con Essex y Hertfordshire, y al oeste con Bedfordshire y Northamptonshire. Ocupa un área de 3389 km² y la so población nel añu 2011 yera de 806 700 habs.

Anque la mayoría de los terrenes del condáu son bien baxos, el puntu más eleváu asítiase na llocalidá de Great Chishill con un altor de 146 m s.n.m.. Otres llombes elevaes son Little Trees Hill y Wandlebury Hills.

El condáu actual ye productu de distintes unificaciones realizaes pol gobiernu llocal. En 1888, cuando s'establecieron los conseyos de condaos, estableciéronse dos divisiones alministratives nesti condáu: una na zona sur, alredor de Cambridge, y otra na Islla d'Ely.

En 1965, estos dos divisiones fundir pa formar "Cambridgeshire y la Islla d'Ely". En 1974 xuniéronse-yos Huntingdon y Peterborough pa formar l'actual condáu de Cambridgeshire. Dende 1998, la ciudá de Peterborough ta alministrativamente separada del condáu y forma una autoridá unitaria. Sicasí, sigue acomuñada con Cambridgeshire pa distintes cuestiones como son la policía o los bomberos.

Dos personaxes famosos nacíos nel condáu de Cambridgeshire son el políticu y militar Oliver Cromwell y l'ex primer ministru británicu John Major.

## Xeografía
### Clima

## Principales ciudaes
* Cambridge
* Huntingdon
* Peterborough
* Soham

## Llugares d'interés
* Abadía de Ramsey
* Abadía de Denny
* El Castiellu de Kimbolton

## Referencies
Perth and Kinross

**Perth and Kinross** (en gaélicu escocés: *Peairt agus Ceann Rois*) ye un conceyu d'Escocia (Reinu Xuníu). Enconta colos conceyos d'Aberdeenshire, Angus, Dundee, Fife, Clackmannanshire, Stirling, Argyll and Bute y Highland. Correspuende aproximao pero non de manera exauta colos antiguos condaos de Perthshire y Kinross-shire. La ciudá de Perth ye'l centru alministrativu y la ciudá más poblada del conceyu.

## Referencies

## Enllaces esternos

* Perth and Kinross Council. Sitiu web oficial del conceyu de Perth and Kinross.
Emperador de la India

Esta ye la llista de los **[[emperador|emperadores]] de la [[Raj británicu|India]]**, títulu qu'usaron los monarques del Reinu Xuníu dende 1877 hasta 1950, añu en que se proclamó la república na India.

## Referencies
Claude Bowes-Lyon

**Claude George Bowes-Lyon, 14º conde de Strathmore y Kinghorne**  foi un terrateniente, aristócrata y noble escocés, padre de la reina Isabel del Reinu Xuníu y güelu maternu de la Reina Sabela II. 

Dende 1937 foi conocíu como'l **14º y 1ᵉʳ Conde de Strathmore y Kinghorne**, porque foi'l 14º Conde nel sistema de títulos nobiliarios d'Escocia pero 1ᵉʳ Conde nel sistema de títulos nobiliarios del Reinu Xuníu.

## Biografía
Nació na Plaza Lowndes en Londres, el fíu de Claudio Bowes-Lyon, 13ᵉʳ conde de Strathmore y Kinghorne y la so esposa Frances Dora Smith.

Dempués de ser educáu n'Eton, recibió una comisión na 2ª Life Guards en 1876, y sirvió mientres seis años hasta l'añu siguiente del so matrimoniu.

Al asoceder nel Condáu de Strathmore y Kinghorne al so padre'l 16 de febreru de 1904, heredó grandes propiedaes n'Escocia ya Inglaterra, incluyíu'l Castiellu de Glamis cercanu a Hertford. Foi fechu Lord Teniente d'Angus, puestu al qu'arrenunció cuando la so fía foi coronada Reina del Reinu Xuníu.

A pesar de que'l Conde yera daqué reserváu cola realeza, en 1923 la so fía menor, Lady Elizabeth, casóse col segundu fíu del Rei Xurde V, el Príncipe Alberto, Duque de York, y pa conmemorar dicha unión el Conde foi fechu Caballero Gran Cruz de la Real Orde Victoriana. Cinco años dempués foi fechu Caballero del Cardu.

En 1936 l'hermanu del so xenru, Eduardu VIII, abdicó y el so xenru convertir en Rei. Por ser el padre de la Reina, Claudio foi creáu Caballeru de la Jarretera y **Conde de Strathmore y Kinghorne** nel sistema de títulos nobiliarios del Reinu Xuníu nos Honores de la Coronación en 1937. Esto dexó-y un llugar na Cámara de los Lores como un Conde.

Morrió a la edá de 89 años nel Castiellu de Glamis de bronquitis.

## Familia
Casóse con Cecilia Cavendish-Bentinck el 16 de xunetu de 1881, en Petersham, Surrey. La pareya tuvo diez fíos:

## Referencies

## Bibliografía
* Vickers, Hugo, *Elizabeth: The Queen Mother* (Arrow Books/Random House, 2006) ISBN 978-0-09-947662-7

## Enllaces esternos
Castiellu de Glamis

El **castiellu de Glamis** ye un castiellu allugáu en Glamis, Angus, Escocia, que data de principios del sieglu XV, anque hai datos qu'apunten a que yá nel sieglu XI esistía nesti llugar un pabellón de caza, posiblemente orixe d'esti castiellu.

Anque yá esistía un castiellu nel llugar dende siquier el sieglu XI, l'edificiu actual tien el so orixe como torre de planta en L de finales del sieglu XIV –*sir* John Lyon, futuru *Camerarius Domini Regis* (chambelán) y tamién futuru xenru del rei Roberto II, llogró permisu d'este pa la so construcción en 1371–, la mayor parte del restu del castiellu actual data del sieglu XVII.

Nel añu 1435 añadiérase la torre principal de la fortaleza, que yá apoderaba l'ala oriental, cuando la reina María d'Escocia xunto col so séquitu visitaron Glamis en 1562. Mientres la centuria siguiente asocediéronse nuevos cambeos, añader el West Wing y tamién la capiya de la zona noroeste. 

Mientres sieglos esti castiellu tuvo bien venceyáu a la familia real británica, siendo llugar de residencia de soltera de la reina Isabel del Reinu Xuníu, descendiente direuta del John Lyon, y futura esposa del rei Xurde VI y madre de la reina Sabela II. Foi, coles mesmes, el llugar de nacencia de la princesa Margarita, condesa de Snowdon, la primer princesa nacida n'Escocia nos últimos trés sieglos.

Escontra la metá del sieglu XVIII la zona delantera del castiellu foi planiada con árboles y paseos axardinaos, y baltóse el West Wing, que sería reconstruyíu darréu nel añu 1800. Les últimes reformes realizaes nos esteriores corresponder colos xardinos creaos frente al castiellu ente la última década del sieglu XIX y la primera del XX. 

Una de les zones más conocíes d'esti castiellu ye la Duncan's Hall, el llugar onde se cree que Macbeth asesinó al rei Duncan, anque na célebre obra de teatru l'asesinatu producir nel castiellu de Macbeth, en Cawdor, cerca de la ciudá d'Inverness.

## Referencies

## Enllaces esternos
Palaciu Mariellu

El **palaciu Mariellu** (en danés: *Det Gule Palæ*), **casona Mariella** o **casona de Bergum**, ye una casona en Amaliegade asitiada xunto al palaciu d'Amalienborg, nel distritu Frederiksstaden de Copenḥague, Dinamarca. Ye considerada'l primer exemplu de l'arquiteutura neoclásica en Copenḥague. Foi construyida como casa pa un burgués, pero foi adquirida pola familia real danesa.

El príncipe Cristián de Schleswig-Holstein-Sonderburg-Glücksburg, que más tarde se convertiría Cristián IX de Dinamarca, instalóse ende cuando llegó per primer vegada a Copenhague. Esta casona bastante modesta convertir nel llugar de nacencia de munchos miembros de la realeza europea, como Federico VIII de Dinamarca, Alejandra, reina consorte del Reinu Xuníu, Xurde I de Grecia y María Fiódorovna, emperatriz de Rusia. Anguaño l'edificiu ye propiedá de l'Axencia Danesa de Palacios y Propiedaes y agospia la oficina del Lord Chamberlain.

## Historia
Cuando Frederiksstaden foi establecíu alredor de 1748, foi concebíu pa construyise uniformemente como un distritu rococó. Tolos edificios nuevos teníen que cumplir con ciertes pautes axustaes por Nicolai Eigtved, l'encargáu del proyeutu. Dempués de la muerte de Eigtved en 1754, en principiu siguieron colo entamao, pero conforme la moda camudó, les esixencies relaxáronse un pocu. La casona foi construyida de 1759 a 1764 pol comerciante de madera H. F. Bargum. L'arquiteutu foi Nicolas-Henri Jardin y diseñar n'estilu neoclásicu, siendo'l primer edificiu d'esti estilu en Copenḥague.

El rei Federico VI mercó la casona en 1810, pa utilizala como residencia d'invitaos p'agospiar parientes de la familia real. En 1837, el rei Federico VII apurrió la propiedá al so sobrín el príncipe Cristián de Glücksburg qu'acababa de llegar a Copenhague proveniente d'Alemaña. Nesti momentu naide sabía que más tarde se convertiría Cristián IX el primer rei de Dinamarca de la Casa de Glücksburg. El príncipe instalar na casona y vivió ellí hasta 1865, cuando se convirtió en rei y treslladóse al palaciu d'Amalienborg. Más tarde, el príncipe Valdemar vivió nel palaciu Mariellu hasta la so muerte en 1939, y foi'l postreru residente real.

## Referencies
Palaciu d'Amalienborg

El **Palaciu d'Amalienborg** (en danés: *Amalienborg Slot*) ye la residencia de la familia real danesa en Copenḥague. Ta compuesta por cuatro edificios d'estilu rococó, realizaos pol arquiteutu Nicolai Eigtved ente 1750 y 1768, como residencia de distintes families de la nobleza danesa. Convertir en residencia real en 1794 cuando una quema destruyó'l Palaciu real de Copenhague. Anguaño, la Familia Real danesa usar como residencia d'iviernu.

Los cuatro palacios que conformen Amalienborg son:
* Palaciu de Cristián VII o Palaciu Moltke: ye'l palaciu suroeste, usáu pa visites oficiales.
* Palaciu de Cristián VIII o Palaciu Levetzau: ye'l palaciu noroeste, residencia del príncipe Federico de Dinamarca hasta'l 2004.
* Palaciu de Federico VIII o Palaciu Brockdorff: ye'l palaciu nordés, foi la residencia de la reina Ingrid de Suecia hasta la so muerte nel añu 2000; ta siendo restauráu pa convertise na residencia del príncipe Federico de Dinamarca.
* Palaciu de Cristián IX o Palaciu Schack: ye'l palaciu sureste, residencia de la soberana dende 1967.

De normal solo los palacios de Christian VII y de Christian VIII tán abiertos al públicu.

## Referencies

## Enllaces esternos

* Casa Real Dinamarca
Llista de monarques de Dinamarca

Esta ye la llista de los monarques **[[Dinamarca|daneses]]** incluyendo los soberanos de la Unión de Kalmar. 

* Reinu de Dinamarca (hasta 1396)
** Unión dinástica de Dinamarca y Noruega (1380-1396)
** Unión de Kalmar (1397-1536)
*** Monarques daneses reclamando (n'ocasiones con ésitu) el tronu suecu (1397-1523)
*** Monarques daneses reclamando (n'ocasiones con ésitu) el tronu noruegu (1397-1536)
* Reinu de Dinamarca y Noruega (1536-1814)
* Reinu de Dinamarca (1814-Presente )
** Islandia integrada nel Reinu de Dinamarca (dende la unión ente Dinamarca y Noruega) en 1387. Independiente col monarca danés como xefe d'Estáu 1918-1944. República dende 1944.
** Groenlandia integrada nel Reinu de Dinamarca (dende la unión ente Dinamarca y Noruega) en 1387. (Soberanía efectiva de Dinamarca dende 1721)
** Islles Feroe integraes nel Reinu de Dinamarca (dende la unión ente Dinamarca y Noruega en 1387)

La Casa d'Oldemburgu se ciñó la corona danesa ente 1448 y 1863, cuando pasó a una de les sos cañes llaterales, Schleswig-Holstein-Sonderburg-Glücksburg. El Reinu de Dinamarca tuvo xuníu dinásticamente colos Ducaos de Schleswig y Holstein hasta 1864. 

Los nomes de los monarques en danés ufiertar ente paréntesis.

## Llista de los monarques daneses

### Reyes viquingos llexendarios

* Godofredo I de Dinamarca
* Hemming
* Horik I
* Horik II
* Bagsecg

#### [[Casa de Olaf]]
* Finales sieglu IX: Olof el Descaráu
* Finales del sieglu IX, empiezos del sieglu X: Gyrd y Gnupa
* Sieglu X: Sigtrygg Gnupasson

## Reinu de Dinamarca (936-1397)

## [[Unión de Kalmar]] (1397-1523)

## [[Reinu de Dinamarca y Noruega]] (1523-1814)

## [[Reinu de Dinamarca]] (1814-)

## Ver tamién
* Historia de Dinamarca
* Dinamarca

## Referencies
Corona real

La **corona real** ye'l símbolu de l'autoridá d'un monarca. Representada n'heráldica civil, tamién simboliza soberanía. 

## Descripción
Ta formada por un cercu o círculu d'oru y arriquecíu de piedres precioses. Suel tar decorada con ocho florones con forma de fueyes d'apiu, interpolados con ocho puntes d'oru más baxu, terminaes en perlles ya igual númberu de diademes d'oru y cargáu de perlles, remataes con un orbe cruciáu asitiáu enriba. 

Esisten esceiciones a esta definición, como la corona de los reis d'Inglaterra, que cunta con cuatro diademes en cuenta de ocho, o la de San Esteban, que foi usada polos reis de Hungría y tien una forma asemeyada a un cascu. Igualmente la postrera tien un simbolismu y significáu particular, únicu na historia, pos ye llamada Santa Corona Húngara y más qu'una xoya de coronación representa'l territoriu, la población y l'alma húngara, siendo ella mesma la que reina realmente, y non los monarques coronaos (ellos facer solo en nome de la Santa Corona d'Hungría).

## [[Corona real abierta]]
La corona real abierta, ensin diademes nin orbe cruzáu, foi la usada n'España pa representar en dellos casos a l'antigua corona hasta'l sieglu XVI. Tien el mesmu diseñu que la corona d'infante. Anguaño'l Reinu de Baḥréin ye l'únicu que caltién una corona real abierta, inspirada nuna corona oriental.

## Galería
### Monarquíes reinantes




### Monarquíes sumíes





## Ver tamién
*Corona (heráldica)
*Corona (tocáu)
*Corona imperial
*Rei

## Referencies

## Enllaces esternos
Corona de San Eduardo

La **Corona de [[Eduardo'l Confesor|San Eduardo]]** o **Corona d'Eduardo'l Confesor** (n'inglés: *St. Edward's Crown*) ye'l tocáu emplegáu na ceremonia de coronación de los reis d'Inglaterra y por estensión del conxuntu del Reinu Xuníu en virtú de les Actes de la Unión de 1707 y 1801.

La Corona de San Eduardo, la pieza más importante de les Xoyes de la Corona Británica, ye usada pol Arzobispu de Canterbury pa coronar a los monarques del Reinu Xuníu.

La corona actual foi ellaborada pa la coronación del rei Carlos II una y bones la orixinal, realizada nel sieglu XIII con motivu del treslláu de los restos d'Eduardo'l Confesor, foi destruyida mientres el periodu de la Mancomunidá d'Inglaterra.

## Diseñu
La Corona de San Eduardo, ellaborada con oru, ye un círculu decoráu con ocho florones con forma de cruz patada y flor de lliriu que s'alternen y tán decoraos con piedres precioses. Nos florones con forma de cruz sofiten cuatro diademes que converxen na parte cimera de la corona, rematada con un orbe sobre'l que ta asitiada otra cruz patada.

Esta xoya ta afatada con xemes, piedres precioses y semipreciosas ente les que s'atopen zafiros, turmalines, amatistes, topacios y citrinos (cuarzu amarellentáu). Los cantos del círculu de la base y de caúna de les diademes tán decoraos con una filera de perlles.

Esta corona pesa aproximao dos kilos.

## Ver tamién
* Xoyes de la Corona Británica
* Corona del Estáu Imperial
* San Eduardo
* Corona real

## Referencies
Kong Kristian

**Kong Christian stod vei højen mast** (El Rei Christian irguíase al llau del palu mayor, en danés) ye l'himnu real de Dinamarca. Adoptáu en 1780, ye unu de los más antiguos del mundu. Componer Ditlev Ludvig Rogert.

Magar Der er et Yndigt Land ye l'himnu nacional danés, cuando ta presente dalgún miembru de la familia real suel interpretase'l *Kong Kristian*, y namái nesi casu. De normal namái se canta o executa la primer estrofa. Tamién ye costume cantalo al empiezu de cada añu, xusto dempués de medianueche.

La lletra apaez per primer vegada nel drama históricu *El Pescador* de Johannes Ewald (1778), y trata de los heroicos marinos daneses mientres les guerres contra Suecia nos sieglos XVII y XVIII. 

## Lletra en danés y traducción al español

## Notes

## Referencies

## Enllaces esternos
* [archivo MP3](http://www.navyband.navy.mil/anthems/ANTHEMS/Denmark%20(Royal%20Anthem).mp3)
Der er et Yndigt Land

***Der er et Yndigt Land*** (n'español: *Hai una formosa tierra*) ye'l himnu nacional civil de Dinamarca. Si ta presente la familia real emplégase l'himnu real *[[Kong Kristian]]*.

La lletra foi escrita en 1819 por Adam Oehlenschläger y llevó el lema *Ille terrarum mihi praeter omnes angulus ridet* del poeta llatín Horacio, que significa 'Esta tierra ye la que más me sonri ente tolos llugares'. La música foi compuesta en 1835 por H.Y. Krøyer, y depués modificada por Th. Laub y Carl Nielsen. 

De los sos 12 estrofes orixinales, na actualidá cántense o executen namái la primera completa, siguida de los últimos cuatro versos de la postrera.

## Notes

## Referencies

## Enllaces esternos
Autocefalía

**Autocefalía**, n'ilesies cristianes y especialmente nes ortodoxes y les ortodoxes orientales, ye'l estatus d'una ilesia xerárquica na que la so obispu nun respuende a nenguna clase d'obispu de mayor rangu. Cuando un conceyu ecuménicu o obispu d'altu rangu, como un patriarca o otru primáu, llibera provincies eclesiástiques de la so autoridá, ente que la nueva ilesia independiente caltener en comunión completa (o total) cola xerarquía a la cual cesa de pertenecer, el conseyu o primáu ta concediendo autocefalía.

Por casu, a la Ilesia ortodoxa chipriota foi-y concedida la autocefalía pol Conceyu d'Éfesu y ye dirixida pol arzobispu de Xipre, quien nun respuende a nenguna autoridá eclesiástica cimera, anque la so ilesia caltener en plena comunión con otres ilesies ortodoxes. Similarmente, a la Ilesia tewahedo d'Etiopía foi-y concedida la autocefalía pol papa coptu en 1950, y a la Ilesia ortodoxa n'América tamién-y foi concedida la autocefalía, pol Patriarca de Moscú en 1970.

Un rangu anterior a la autocefalía ye la **autonomía**. Una Ilesia que ye autónoma tien al so obispu de mayor rangu, como un arzobispu o metropolitanu, apuntáu pol patriarca de la Ilesia madre, pero ye autodeterminante en cualesquier otru sentíu.

Lliteralmente, "autocéfalo" nun significa autogobiernu, significa «con mesma cabeza». *Kephalos* significa «cabeza» en griegu. Poro, *autocéfalo* denota que tien cabeza propia, ente que *autónomu* significa lliteralmente «autolegislado». *Nomos* ye la pallabra griega pa «llei».

## Referencies

## Enllaces esternos

* Autocephali, artículu na Enciclopedia Católica (n'inglés)
Monpezat

** Monpezat ** ye una población y comuña francesa, na rexón de Aquitania, departamentu de Pirineos Atlánticos, nel distritu de Pau y cantón de Lembeye.

## Demografía

## Referencies

## Enllaces esternos
* INSEE 
* Eleiciones municipales de 2008