open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
CHEGA!

**Chega!** ye un partíu políticu portugués de calter nacionalista y lliberal. Ñaz en 2018 d'una dixebra nes files del Partíu Socialdemócrata (PSD). André Ventura ye'l so líder y únicu diputáu na Asamblea de la República.

## Historia
Na primer convención de CHEGA, André Ventura foi escoyíu líder del partíu, col sofitu del 94% de los votantes. Tamién foron escoyíos los cabezaleros de llista pá les eleiciones.

Acordóse qu'André Ventura sería'l cabezaleru nel distritu de Lisboa y Hugo Ernano sería'l cabezaleru nel distritu d'Oporto, militar de la GNR condergáu por matar un mozu mientres una persecución.

Foi anunciáu que'l partíu va presentar un candidatu propiu a les eleiciones presidenciales de Portugal de 2021. Dixo tamién que va aconceyar col líder del partíu políticu Vox, Santiago Abascal.

## Ideoloxía y programa
Defínese como un partíu políticu de base y natureza lliberal, democrática, conservadora y personalista. CHEGA se declara como «fundamental pa protexer la dignidá de les persones, escontra toles formes de totalitarismu, asina como la promoción del bien común, la defesa del estáu, la promoción d'una xusticia efeutiva y l'amenorgamientu de la presencia del Estáu na economía». CHEGA «refuga'l "racismu, xenofobia y toa forma de discriminación"», «quier "igualdá d'oportunidaes" pa los portugueses y apuesta pol "combate escontra la corrupción"». Afirma «defender los valores civiles de les sociedaes de matriz europea».

El partíu apreséntase como «conservador social e nacional», anque'l so líder, André Ventura, «tien posiciones socialmente progresistes», defendiendo'l drechu al albuertu, el reconocimientu de les xuniones homosexuales (pero non el matrimóniu), y la llegalización de la prostitución. Ye un partíu conservador, lliberal, «*centráu nos valores de la familia tradicional*». Afirma «inspirase nel pensamentu d'autores como Locke, Montesquieu o Burke», nomes que influyenciaran nel pensamentu lliberal conservador del sieglu XIX.

## Resultaos eleutorales

### Eleiciones llexislatives
}
|Oposición
|}

### Eleiciones europees
}
|}

## Ver tamién
* Vox

## Referencies

## Enllaces esternos
Ignacio Camuñas Solís

**Ignacio Camuñas Solís**  ye un políticu y editor español. Llicenciáu en Drechu pola Universidá Complutense de Madrid y en Drecho comparáu pola Universidá d'Estrasburgu, ex-ministru de Gobiernu d'España, es diplomáticu de profesión.

## Biografía
Foi direutor y conseyeru delegáu del grupu editorial Guadiana de Publicaciones, editor de la revista mensual *[[Gentleman (revista)|Gentleman]]*. 

Mientres la transición democrática, participó na creación d'Unión de Centru Democráticu (UCD) en 1977, col Partíu Demócrata Popular (PDP) del que foi fundador y secretariu xeneral, ascrito a la Plataforma de Convergencia Democrática, formando l'ala Lliberal de la UCD. El PDP foi l'únicu representante español nel Congresu Européu de Partíos Lliberales celebráu en L'Haya, en 1976. 

Diputáu de la UCD dende 1977 (ocupó'l puestu 7 na candidatura al Congresu de los Diputaos por Madrid), ministru de *Rellaciones coles Cortes*, presidente de la *Comisión de Asuntos Esteriores del Congresu de los Diputaos* y presidente de la Comisión Mesta Cortes Xenerales-Parllamentu Européu.

En 1980 na ventena octava edición del Club Bilderberg, celebrada en Bad Aachen, na Alemaña occidental, los díes 18, 19 y 20 d'1abril, foi l'únicu representante español ellí.

Foi miembru del Comité Executivu y vicepresidente de la Internacional Lliberal.

Foi secretariu xeneral de la Comisión Española de la Unesco y conseyeru del direutor xeneral de la organización. Tamién formó parte en dalgunes ocasiones de la Delegación española na Organización de les Naciones Xuníes (ONX).
 
Foi presidente del Centru de Fundaciones y, años más tarde, presidente de l'Asociación Española de Fundaciones; anguaño preside'l Foru de la Sociedá Civil. Tien la Gran Cruz de Carlos III.

El 16 de xineru de 2014 presentó'l nuevu partíu políticu VOX xunto con otros ex-militantes de la UCD y del Partido Popular. Más tarde foi escoyíu vicepresidente d'esti partíu; sicasí, en setiembre d'esi mesmu añu anunció que dexaba la so militancia.

En 2018 espresó la so discrepancia cola agresiva política de confrontación fecha pol nuevu PP de Pablo Casado escontra'l PSOE yá que, al so entender, la gravedá de la situación creada n'España pol independentismu catalán fai perimportante "rescatar" al PSOE p'algamar una entente de partíos constitucionales, escenariu que s'alloñaba peligrosamente cola nueva estratexa d'oposición del PP en mou *fueu a discreición*.

## Referencies

## Enllaces esternos
Palakollu

**Palakollu** (en telugú: పాలకొల్లు*Palakol*) ye la capital compartida polos estaos indios de Palakollu Mandal y Andhra Pradesh. Tien una población de .

## Referencies

## Enllaces esternos
Front Nacional de Catalunya (2013)

El **Front Nacional de Catalunya** (**FNC**) ye un partíu políticu catalán xenófobu ya independentista, presentáu públicamente en 2013. Nes eleiciones municipales del 2019 va obtener una única conceyal en Ripoll, que abandonó el partíu en 2020. Les sos principales prioridaes son potenciar el catalanismu y coles polítiques d'immigración.

## Historia
### Fundación
El partíu se rexistró en 1999 col mesmu nome que'l Front Nacional de Catalunya, rexistráu en 1990. En 2013 Jordi Casacubera i Pérez, Pere Soler i Montoliu, Miquel Àngel Rodríguez i Fernàndez y Moisès Font i Casademont presentaron públicamente'l partíu. Jordi Casacuberta foi militante del Front Nacional de Catalunya, Estat Català, Esquerra Republicana de Catalunya, Unidá Nacional Catalana y Reagrupament. Pere Soler y Miquel Àngel Rodríguez foron militantes d'Unión Democrática de Cataluña. Y Moisès Font foi rexidor de Plataforma per Catalunya n'Olot y presidente territorial de PxC en Girona.

Énte esto, antiguos militantes del FNC orixinal fixeron un comunicáu afirmando que s'eslleiron en 1990, que s'aprobara na última Asamblea Xeneral y que nengún militante usaría les sigles nun futuru y que la ideoloxía del nuevu FNC s'alloñaría del progresismu que defendía'l FNC orixinal. Dempués d'esto, el 27 de xunu de 2014, Jordi Casacuberta y Pere Soler volvieron a presentar el partíu col nome de Bloque Democráticu Nacional en Girona. Definíense cómo socialconservadores y republicanos.

Queríen presentar decenes de candidatures nes eleiciones municipales de 2015, cosa que finalmente nun fixeron. Y dixeron que nun participaríen nes eleiciones al Parllamentu de Cataluña enantes de la independencia, pa nun estremar el votu.

### Eleiciones municipales de 2019
Nes eleiciones municipales del 2019 presentó una candidatura en Ripoll, nuevamente col mesmu nome que'l Front Nacional de Catalunya￼￼. La cabezalera foi Sílvia Orriols Serra. En segundu llugar diba Fina Guix, quién fuera conceyal con Convergència i Unió na anterior llexislatura. Alternativa por Ripoll, Esquerra Republicana de Catalunya, Junts per Catalunya y el PSC se comprometieron a nun pactar nin trabayar coles otres dos candidatures, FNC y Som Catalans, porque consideraron que yeren formaciones racistes, fechu que'l FNC negó. Llograron 503 votos (un 9'44 %) y la cabezalera de llista salió escoyida conceyal. La conceyal abandonó el partíu en 2020.

## Ver tamién
* Front Nacional de Catalunya
* Frente Nacional Francés
* CHEGA!
* Vox

## Referencies

## Enllaces esternos
Melisa Rodríguez

**Melisa Rodríguez Hernández**  ye una política y arquiteuta canaria; cabezalera de llista de Ciudadanos al Congresu de los Diputaos pola circunscripción de Santa Cruz de Tenerife, nes eleiciones xenerales de 2015.

Nes eleiciones al Parllamentu de Canaries de 2015, foi la candidata a la presidencia del Gobiernu de Canaries pol so partíu qu'algamara más de 54.000 votps, ensin algamar representación parllamentaria .

Ta vinculada a Ciudadanos dende la constitución de l'agrupación de Tenerife en 2014, de la cual va ser coordinadora territorial.

Dende agostu de 2015 forma parte de la executiva nacional de Ciudadanos.

## Biografía
Anque ñació en Londres, Melisa tien los sos oríxenes en Tijarafe, na islla canaria de La Palma. Ye llicenciada n'Arquiteutura pola Universidá Politeunica de Cataluña y, amás, tien un máster n'Enerxíes Anovables pola Universidá Europea de Canaries.

Dempués de trabayar en dellos estudios d'arquiteutura -ente otres, Studio Mumbai a Bombay, la India-, creó la marca de xoyería contemporánea llamada *Lepa Punca*. Vivió en distintos países como Eslovenia, la India o Cabu Verde, y fala catalán, inglés y portugués.

## Ver tamién
* Ciudadanos

## Referencies

## Enllaces esternos
Oteru

Col nome d**'Oteru** podemos referinos a:

* Oteru, un llugar de la parroquia de Santuyanu, nel conceyu asturianu de Les Regueres. 
* Oteru, un llugar de la parroquia de Muñó, nel conceyu asturianu de Siero. 
* Oteru, una casería de la parroquia de Valdebárcena, nel conceyu asturianu de Villaviciosa. 
* Oteru, un barriu d'Uviéu. 

## Ver tamién
* 
* 
* 

## Referencies
Foru de les Islles del Pacíficu

El **Foru de les Islles del Pacíficu** (*Pacific Islands Forum*, PIF) ye una organización intergubernamental creada col oxetivu de potenciar la cooperación ente los países y territorios del océanu Pacíficu. Fundáu en 1971 como Fórum del Pacíficu Sur (*South Pacific Forum*, SPF), camudó'l so nome en 1999 pa qu'esti fora más inclusivu dempués de que munchos territorios de los dos hemisferios s'integraran nelli. El Foru tien estatus d'observador na Asamblea Xeneral de les Naciones Xuníes.

La misión del Foru ye *«trabayar, n'apoyu de los gobiernos de los miembros del Foru, p'ameyorar el bientar social y económicu de los pueblos del Pacíficu Sur mediante la cooperación ente gobiernos y ente axencies internacionales, y representar los intereses de los miembros del Foru na forma alcordada por ellos»*. Les sos decisiones llévelas a la práctica'l Secretariáu (*Pacific Islands Forum Secretariat*, PIFS), un muérganu institucional desarrolláu a partir de la Axencia del Pacíficu Sur pa la Cooperación Económica (*South Pacific Bureau for Economic Co-operation*, SPEC). Amás del so papel como harmonizador de les posiciones rexonales en cuestiones polítiques, el Secretariáu desarrolla programes técnicos de desarrollu económicu, tresporte y comerciu.

Australia y Nueva Zelanda son muncho mayores y más ricos que los demás estaos miembros del Foru; Australia tien el doble de población que los otros 17 estaos miembros xuntos, y una economía cinco veces mayor. Por ello son los principales donantes de fondos, y importantes mercaos pa les esportaciones de los otros estaos insulares. Soldaos y policíes de los estaos miembros, principalmente Australia y Nueva Zelanda, conxuntamente con personal civil, tomaron parte nos caberos años n'operaciones de pacificación y estabilización en dalgunos estaos miembros, como les Islles Salomón (dende 2003) y Nauru (2004-2009), por mandatu del Foru. Esta capacidá d'intervención ta avalada pola Declaración de Biketawa, aprobada na 31ª cumbre de xefes d'estáu del Foru, celebrada en Kiribati n'ochobre de 2000. La 50ª cumbre del Foru celebróse en Tuvalu n'agostu de 2019.

## Estaos y territorios miembros
En setiembre de 2011 los territorios estauxunidenses de Samoa Americana, Guam ya Islles Marianes del Norte consiguieron l'estatus d'observador del Foru, y en setiembre de 2016 los territorios franceses de Polinesia Francesa y Nueva Caledonia convirtiéronse en miembros de plenu derechu. De magar, tolos territorios insulares y naciones d'Oceanía, sacante'l Territoriu Británicu d'Ultramar de les islles Pitcairn, son miembros o observadores del Foru. A elli pertenez tamién, como observador, Timor Este, magar qu'aveza a consideráselu parte del Asia suroriental.

## Referencies
Orde al Méritu de la República Italiana

La **Orde al Méritu de la República Italiana** (), ye un reconocimientu públicu italianu.

## Les distinciones honorífiques
La Orde tien los siguientes graos: 

# Caballeru o dama de Gran Cruz adornáu o adornada col Gran Cordón.
# Caballeru o dama de Gran Cruz.
# Gran oficial.
# Comendador o comendadora.
# Oficial.
# Caballeru o dama.

## Referencies

## Enllaces esternos
* Sezione del sito del Quirinale del'Ordine al Merito della Repubblica Italiana
Bandera de Papúa Nueva Guinea

La **bandera de Papúa Nueva Guinea** foi adoptada oficialmente el 1 de xunetu de 1971. Ta dividida en diagonal dende la esquina superior del llau del mástil hasta la inferior del llau opuestu: el triángulu superior ye colloráu, con una ave del paraísu de Raggi silueteada nelli, y l'inferior prietu, cola Cruz del Sur en blanco, neto les cuatro estrelles más grandes que la más pequeña. El diseñu de la bandera foi escoyíu mediante un concursu nacional, celebráu nos primeros meses de 1971 y ganáu por Susan Karike Huhume, una adolescente de 15 años.

El colloráu y el prietu son los colores tradicionaes de munches tribus del país, y dambos y el blancu yeren los colores de la bandera del Imperiu alemán, que colonizara la metada septentrional del país primeru de 1918. L'ave del paraísu de Raggi, pela so banda, apaez tamién nel escudu nacional del país.

Primero de la independencia l'alministración australiana propunxera una bandera tricollor con bandes verticales azul, mariella y verde, na qu'apaecíen tamién la Cruz del Sur y l'ave del paraísu de Raggi. L'azul quería representar el mar y les islles de Nueva Guinea, la Cruz del Sur apaecía como guía pa los viaxeros, el color doráu representaba les costes, la riqueza mineral del país y la xunidá, y el verde les viesques del país, siendo l'ave del paraísu el símbolu de la xunificación de toos nuna única nación. El diseñu foi acusáu de ser un inventu que repetía mecánicamente esquemes foriatos, y eso fizo que s'escoyera la propuesta alternativa diseñada por Susan Karike.

## Banderes históriques de Papúa Nueva Guinea

## Ver tamién
* Escudu de Papúa Nueva Guinea

## Referencies

## Enllaces esternos
Nueves Xeneraciones del Partíu Popular

Les **Nueves Xeneraciones del Partíu Popular** (*NNXX*) —oficialmente **Nueva Generaciones del Partido Popular** (*NNGG*)— ye la organización moza del Partíu Popular, tien un calter lliberal y conservador, y el so actual presidente ye Diego Gago, qu'anguaño ye diputáu nel Congresu de los Diputaos.

## Historia
Nuevas Generaciones (*Nueves Xeneraciones*) ñació como Nuevas Generaciones d'Alianza Popular (*Nueves Xeneraciones d'Alianza Popular*) en 1977 (AP ñaciera en 1976). Promovíes pol entós Secretariu d'Organización d'Alianza Popular, Jorge Verstrynge, la so impulsora foi Loyola de Palacio. Foi'l mesmu Verstrynge quien escoyó esi nome frente a Manuel Fraga que prefería Juventudes de Alianza Popular (Mocedaes d'Alianza Popular). Pal politólogu esi nome recordaba a les Mocedaes d'Aición Popular (XAP) de la Segunda República, d'enclín autoritariu. Escoyó esi nome basándose nuna organización xuvenil francesa gaullista. La so primer Asamblea Nacional celebróse los díes 17 y 18 d'abril de dicho añu, siendo escoyida Loyola de Palacio primera Secretaria Xeneral. A partir del II Congresu, tolos máximos dirixentes de la organización pasaron a denominase Presidentes Nacionales. Mientres el XII Congresu Nacional, celebráu en Toledo en setiembre de 2006, hubo un homenaxe a Loyola de Palacio denominándola estatutariamente como Secretaria Xeneral Fundadora de NNXX.

En 1989, cola refundación d'Alianza Popular y el so tresformamientu nel actual Partíu Popular, les mocedaes tamién se refundaron adoptando'l nome de *Nueves Xeneraciones del Partíu Popular*. El 13 de xunetu de 1997 sería asesináu por ETA'l miembru de les Nueves Xeneraciones del País Vascu Miguel Ángel Blanco Garrido, conceyal de la llocalidá bizkaína d'Ermua.

## Presidentes
* Loyola de Palacio (1977-1978)
* Marta Pastor
* Alejandro Martín Carrero
* Antonio Martín Beaumont (1979-1984)
* Gonzalo Robles Orozco
* Rafael Hernando Fraile (1987-1990)
* Tomás Burgos Gallego (1990-1993)
* Pedro Calvo Poch (1993-1997)
* Juan Manuel Moreno Bonilla (1997-2001)
* Carmen Fúnez de Gregorio (2001-2006)
* Nacho Uriarte (2006-2011)
* Beatriz Jurado Fernández de Córdoba (2011-2017)
* Diego Gago (2017-2021)
* Beatriz Álvarez Fanjul (2021-)

## Referencies

## Enllaces esternos
Eleiciones al Parllamentu de Galicia de 2012

Les **eleiciones autonómiques de Galicia** de 2012 foron les novenes eleiciones al Parllamentu de Galicia dende la so constitución y de celebró a falta de medio añu pa finar la llexislatura.

## Celebración
Dempués de delles selmanes de ruxerruxe sobre un posible adelantu, el presidente de la Xunta de Galicia, Alberto Núñez Feijóo anunció la convocatoria d'eleiciones pal 21 d'ochobre de 2012, esto ye, cuasi cinco meses enantes de la fecha del final de la llexislatura. Les eleiciones van coincidir de nuevu coles eleiciones al Parllamentu vascu, per segunda vegada consecutiva, comicios que foren convocaos selmanes antes. Les razones aducíes por Núñez Feijóo pal adelantu foron les de da-y mayor estabilidá a Galicia".

## Candidatures
 Los candidatos a la presidencia de la Xunta de Galicia son:

* Alberto Núñez Feijóo, actual presidente, pol PPdG.
* Pachi Vázquez, pol PSdeG-PSOE.
* Francisco Jorquera pol Bloque Nacionalista Galego.
* Xoán Bascuas, por Compromiso por Galicia.
* José Canedo Santos, por Unión Progresu y Democracia.
* Carlos Vázquez Padín, por Converxencia XXI.
* Mario Conde, por Sociedá Civil y Democracia.

Les demás formaciones nun presentaron nengún candidatu a la presidencia de la Xunta.

### Candidatos per circunscripciones
Nes eleiciones al Parllamentu de Galicia esisten cuatro circunscriciones y caúna d'elles correspuende coles provincies.

## Resultaos eleutorales

## Referencies

## Enllaces esternos
Gail Bradbrook

**Gail Marie Bradbrook**  ye una activista pol clima y el mediu ambiente británica y cofundadora del movimientu social ambiental Extinction Rebellion.

**Bradbrook** nació nel Concáu de Yorkshire del Oeste y so padre trabayaba nuna mina en South Kirkby. Estudió biofísica molecular na Universidá de Mánchester y realizó un doctoráu. Depués de graduase, fizo trabayos postdoctorales n'India y Francia. L'interés polos derechos de los animales llevó a Bradbrook a xuntase al Partíu Verde con 14 años. 

De 2003 a 2017, foi direutora d'estratex en Citizens Online, una organización que promueve un accesu más amplio a Internet pa usuarios discapacitaos. A lo llargo d'esi tiempu, participó nel llanzamientu de la campaña 'Fix the Web' en payares de 2010.

## Referencies

## Enllaces esternos
Somos Uviéu

**Somos Uviéu** (tamién *Somos Oviedo*) ye la candidatura de Podemos nel Conceyu d'Uviéu. La so vocera ye Ana Taboada, exvicealcaldesa del Ayuntamientu d'Uviéu.

## Historia
Somos Uviéu escueye, mediante eleiciones primaries, a Ana Taboada como candidata a les eleiciones municipales d'Uviéu. Esti partíu se presenta como "una alternativa a la corrupción del PP llocal"*.* Finalmente, Somos foi la segunda formación más votada nes eleiciones municipales del conceyu, algamando 6 conceyales y superando al PSOE de Wenceslao López, qu'obtuvo 5 conceyales. 
### Investidura
Somos quixo investir a Taboada como primer alcaldesa de la ciudá, pero'l non entendimientu ente Xixón Sí Puede y el PSOE de Xixón fizo que la FSA-PSOE pidiera l'astención pa la candidatura del PP uvieín. Somos nun quería que "*tornaren les especulaciones a la ciudá*", entós, nel día de la investidura, Ana Taboada y Wenceslao López llegaron a un alcuerdu d'última hora, onde Somos pide un gobiernu de coalición con PSOE ya Izquierda Xunida pa echar del gobiernu municipal a Caunedo. Finalmente Wenceslao López, candidatu del PSOE uvieín, ye escoyíu alcalde de la ciudá y Ana Taboada, el vicealcaldesa. 
### El tripartitu (2015-2019)
El Gobiernu del Tripartitu (tamién conocíu como'l *Tripartitu*) representáu por Wenceslao López (PSOE), Ana Taboada (Somos) y Roberto Sánchez Ramos 'Rivi' (IX), foi'l segundu gobiernu d'izquierdes nel conceyu d'Uviéu dende 1983 con Antonio Masip (PSOE). Somos ocupó les Conceyalíes de:

* Tresparencia, Participación y Atención (Ana Taboada)
* Economía Y Emplegu (Rubén Rosón)
* Urbanismu y Mediu Ambiente (Ignacio Fernández Del Páramo)
* Deportes (Fernando Villacampa)
* Educación (Mercedes González) 

Somos destaca que nel so gobiernu hebo 'menos delda pública, mayor gastu social y tresparencia', aprobando los presupuestos 'más sociales na historia de la ciudá'.

### Eleiciones municipales de 2019
Somos Uviéu vuelve a escoyer a Ana Taboada candidata a l'alcaldía de la ciudá. Nestos comicios, el partíu sufre una perda de 3 conceyales (la metá de lo que llograran en 2015) y el gobiernu municipal, pos les fuercies d'izquierdes llograron solamente 11 conceyales (8 del PSOE y 3 de Somos), Izquierda Xunida queda fuera del Ayuntamientu y les fuercies de dreches consiguen mayoría absoluta con 16 conceyales (9 del PP; 5 de Cs; y 2 de Vox).

### Oposición (2019)
Anguaño ye ún de los partíos na oposición al gobiernu del "*Bipartitu*" de Ciudadanos y Partíu Popular. Nel so llabor na oposición denunciaron gastos irregulares del alcalde popular Alfredo Canteli, que pagó con dineru del Ayuntamientu la comida d'El Desarme pa él, la so esposa y familiares. Tamién denunciaron el gastu de 1.000€ que fizo l'alcalde popular en Madrid, que llevó a la so esposa como **muyer del alcalde** ensin qu'esista esta figura. 

## Resultaos eleutorales
### Eleiciones municipales

## Referencies

## Enllaces esternos
Eleiciones al Parllamentu de Galicia de 2016

Les **eleiciones autonómiques de Galicia** de 2016 foron les décimes eleiciones al Parllamentu de Galicia dende la so constitución y se celebraron el 25 de setiembre de 2016.

## Espectatives y oxetivos
Pal PPdeG el principal oxetivu yera consiguir la so tercer mayoría absoluta consecutiva o nel so defectu consiguir dalguna fórmula que dexe a Alberto Núñez Feijóo gobernar de nuevu. Pal PSdeG l'oxetivu foi que les resultancies evitaren esi gobiernu del PPdeG, liderando una mayoría alternativa. En Marea compartía esti oxetivu de desbancar al presidente Feijóo y tamién esperaba liderar l'alternativa al asitiase per delantre'l PSdeG. El BNG engarraba nestos comicios por revertir l'enclín baxista de les últimes convocatories en Galicia y caltener el so grupu parllamentariu nel Parllamentu de Galicia.

El partíu C's, pela so parte, aspiraba a ocupar dellos escaños. Tamién cola mira de consiguir representación atopamos con Democracia Ourensana (un partíu ourensán y amestáu a Gonzalo P. Jácome), Compromisu por Galicia, el partíu animalista Pacma y otres formaciones que se presentaben a les urnes.

## Candidatos
* El BNG presentó como cabeza de llista a Ana Belén Pontón Mondelo.

* En C's escoyeron a Cristina Losada Fernández como candidata a presidir la Xunta.

* Por Compromiso por Galicia repite candidatura a la Xunta con Xoán Carlos Bascuas Jardón.

* En Marea (formáu por Anova-IN, Izquierda Xunida, les Marees Municipalistes y Podemos) tuvo como candidatu a Luis Villares Naveira.

* El PSdeG-PSOE tuvo lideráu por Xoaquín Fernández Leiceaga.

* El PPdeG presentó a Alberto Núñez Feijóo pa la so tercer reeleición.

## Resultaos

### Escaños per provincies
En lletra prieto, el candidatu del partíu a la presidencia de la Xunta de Galicia:

## Referencies

## Enllaces esternos
En Marea

**En Marea** ye un formación gallega que surdió como una candidatura pa presentase a les eleiciones xenerales de 2015 y a les eleiciones autonómiques de Galicia de 2016. La candidatura ta inspirada nes candidatures xunitaries nes eleiciones municipales de 2015 en Galicia. El nome de la coalición nes papeletes yera "En Marea (Podemos-En Marea-Anova-EU)".

Trátase d'una coalición fecha por dellos partíos y plataformes:

* Marea Atlántica
* Compostela Aberta
* Marea Pontevedra
* Ferrol en Común
* Encontro por unha Marea Galega
* Ourense en Común

Históricamente tamién formaron parte d'En Marea los partíos políticos Podemos, Izquierda Xunida y Anova-Irmandade Nacionalista, hasta que se retiraron en xineru de 2019.

## Historia
El 30 de xunetu de 2016 se realizó en Vigo una asamblea onde s'alcordó la constitución d'En Marea como partíu políticu, que presentaríase a les eleiciones al Parllamentu de Galicia de 2016. En diches eleiciones llogró 14 escaños (8 de Podemos, 3 d'Esquerda Xunida, 2 d'Anova y 1 de Cerna) y el lideralgu de la oposición nel parllamentu gallegu.

A principios de 2019, Podemos, IX (*Esquerda Unida*, *EU*) y Anova dexaron En Marea por discrepancies series con Luís Villares, dando llugar, los dos primeros, a una nueva alianza por separáu sol nome d'En Común. El grupu parllamentariu d'En Marea nel Parllamentu gallegu, con 14 diputaos, tamién s'estremó, los 10 dipuaos de Podemos, IX y Anova formaron el Grupu Común da Esquerda, y los 4 diputaos restantes colaron al grupu mestu.

Nes Eleiciones al Parllamentu européu de 2019 preséntase dientro de la candidatura Compromisu por Europa en coalición con Compromís, Coalición Caballas, Nueva Canaries, Més per Mallorca, Chunta Aragonesista, Partíu Castellanu-Tierra Comuñera, Coalición por Melilla, Iniciativa del Pueblu Andaluz, Izquierda Andalucista, Verdes d'Europa, ensin consiguir escañu.

En Marea pide'l votu nes Eleiciones xenerales d'España de payares de 2019 pa Galicia en Común en toles circunscripciones de Galicia tantl pal Congresu como pal Senáu.

## Resultaos eleutorales
Nes Eleiciones xenerales de 2015 En Marea algamó 6 escaños pal Congresu de los Diputaos (de 23 posibles) y 2 senadores, con  votos: dos diputaos d'Anova, dos diputaos y un senador de Podemos, un diputáu y un senador d'Izquierda Xunida y un diputáu d'Ourense en Común. Nes Eleiciones xenerales d'España de 2016 obtuvo 5 diputaos y un senador tres algamar 344.143 votos.

## Referencies

## Enllaces esternos
Ignacio Cuesta Areces

**Ignacio Cuesta Areces**  ye un políticu y abogáu asturianu. Anguaño ye'l Primer Teniente d'alcalde del Ayuntamientu d'Uviéu.

## Biografía
Ñació en Manresa en febreru de 1972 y anguaño vive n'Uviéu, onde estudió y se llicenció en Drechu pola Universidá d'Uviéu. Exerz d'abogáu dende 1998, ye asesor xurídicu en dellos colexos profesionales y ye decanu nel Ilustre Colexu d'Abogaos d'Uviéu. Nel ámbitu mercantil, como alministrador concursal asumió la llevanza de diversos concursos d'acreedores en toa España. Tamién foi direutor de la Escuela de Práctica Xurídica del Principáu d'Asturies dende l'añu 2013 y coordinador Xeneral del Centru d'Estudios del ICAO dende l'añu 2009 hasta xunu de 2016.

## Trayeutoria política
Foi escoyíu por Ciudadanos pa ser el cabezaleru del partíu nes eleiciones municipales d'Uviéu de 2019. Nestos comicios llogró superar a Somos Uviéu, quien quedara en segunda posición nes eleiciones municipales de 2015 con 6 conceyales. Ignacio Cuesta llogró'l sofitu del 16,12% de los votantes uvieínos, darréu fizo un pactu de gobiernu col candidatu del Partíu Popular n'Uviéu, Alfredo Canteli. Anguaño lleva la Conceyalía d'Urbanismu, Mediu Ambiente, Infraestructures y Distritu del Ayuntamientu d'Uviéu.

## Ver tamién
* Ciudadanos

## Referencies

## Enllaces esternos
Mario Arias

**Mario Arias Navia**  ye un políticu español del Partíu Popular. Actualmente ye'l segundu teniente d'alcalde del Ayuntamientu d'Uviéu.

## Biografía
Ñació n'Uviéu'l 5 de setiembre de 1979, anque a los pocos díes de treslladó a Miranda (Asturies), onde la so madre yera maestra y el so padre tenía un pequeñu comerciu testil.

Estudió nun Colexu Públicu y a principios de los años noventa, treslladóse a Llión pa estudiar internu nel *Colegio de los Dominicos de La Virgen del Camino*. Dempués tornó a Uviéu pa rematar los estudios de BUP y COU.

Estudió Drechu na Universidá d'Uviéu, onde entró en contautu con mozos de les Nueves Xeneraciones, la organización moza del Partíu Popular. Coles mesmes trabayaba y entrenaba a mozos nel equipu de fútbol Juventud Estadio.

Nesa dómina, participó na política universitaria y tamién nos conseyos de la mocedá d'Uviéu y Asturies, representando a la organización moza del PP, hasta que foi escoyíu en 2006 Presidente de NNXX d'Uviéu. Siendo presidente de Nueves Xeneraciones remató la so carrera universitaria y colexóse como abogáu.

## Trayeutoria política

### Política municipal
Na llexislatura 2007-2011 llogró'l cargu de conceyal del Conceyu d'Uviéu y en payares de 2011 foi escoyíu per primer vegada senador por Asturies na candidatura del Partíu Popular d'Asturies. En 2015 volvió al conceyu como conceyal delegáu de Seguridá Ciudadana n'Uviéu.

El 26 de mayu de 2019 sale escoyíu conceyal del Conceyu d'Uviéu siendo parte del Gobiernu Municipal d'Alfredo Canteli en calidá de Segundu teniente d'alcalde.

### Política nacional
Na X Llexislatura formó parte de les comisiones de Xusticia, *Comisión Xeneral de les Comunidaes Autónomes*, Igualdá, *Pidimientos* y *Comisión Mesta de Rellaciones col Tribunal de Cuentes.*

El les elecciones del 20 d'avientu y del 26 de xunu foi reelixíu senador pa la XI Llexislatura. Nesta ocasión ye'l voceru del Grupu Popular na *Comisión de Pidimientos* y tamién forma parte de les comisiones de Xusticia, Interior, *Xeneral de les Comunidaes Autónomes* y *Comisión Mesta para les Rellaciones col Tribunal de Cuentes Mesta de Rellaciones col Tribunal de Cuentes*.

Foi ponente de lleis como la Llei d'Enxuiciamientu Civil o la Llei del Rexistru Civil.

En payares de 2013 llevó al Senáu una iniciativa pa pidir la declaración de la Sidra como Patrimoniu de la Humanidá que cuntó col sofitu del Gobiernu d'España.

## Referencies

## Enllaces esternos
Laura Pérez Macho

**Laura Pérez Macho**  ye una periodista y política española. Anguaño ye la vocera del Grupu Parllamentariu de Ciudadanos na Xunta Xeneral del Principáu d'Asturies.

## Biografía
Ñació en Llión en 1978, más tarde se treslladó a vivir a Madrid, onde estudió y se llicenció en Ciencies de la Información na Universidá Complutense de Madrid. Tamién se llicenció en Ciencies Polítiques na Universidá Nacional d'Educación a Distancia (UNED) y n'Alministración y Direición d'Empreses (ADE) pola Universidá d'Uviéu. Trabayó en dellos medios de comunicación como l'Axencia EFE, Radiotelevisión Española y TeleAsturias, tamién foi quien cubría les noticies na Xunta Xeneral del Principáu d'Asturies.

Tres la dimisión de Juan Vázquez a ser diputáu na Xunta Xeneral, foi escoyida pol partíu pa ser la vocera d'esti nel parllamentu.

## Referencies

## Enllaces esternos
Ciudaes ximielgues

Les **ciudaes ximielgues** son un casu especial de formación urbana na que dos ciudaes o centros urbanos que foron fundaos de forma independiente pero próximos nel espaciu van medrando hacia l'otru al pasar del tiempu hasta facer desaparecer, o cuasi, la so separtación física. Nun esiste un criteriu específicu pa calificar a dos ciudaes como ximielgues, pero aveza a ponese como condición pa facelo que dambes tean un estatus alministrativu similar y un tamañu comparable, de forma que'l suburbiu d'una ciudá muncho mayor qu'elli nun se considera que forme una ciudá ximielga con ella. Asina, por exemplu, South San Francisco, con 65.000 habitantes, nun ye considerada una ciudá ximielga con San Francisco, con 850.000 habitantes. La consideración de ciudaes ximielgues básase namái en criterios xeográficos, y nun ye preciso, pa que tengan esa consideración, que compartan carauterístiques demográfiques, económiques o polítiques.

En munchos casos les ciudaes que medraron hasta fundise acabaron perdiendo la so identidá individual, y la llende que les separtaba nún principiu convirtióse n'irrelevante. Asina, los dos centros urbanos de Buda y Pest, que miraben uno pal otru separtaos namái pol ríu Danubiu, fundiéronse en 1873 na actual Budapest. Y les trés antigües ciudaes chines de Hankou, Hanyang y Wuchang, separtaes pola xuntura de los ríos Yangtsé y Hanshui, fundiéronse en 1927 núna única ciudá, Wuhan. Notros casos la esistencia d'una frontera nacional fai imposible la fusión de les dos ciudaes ximielgues, que sicasí caltienen bien de semeyances culturales ya históriques: ye'l casu de Haparanda (Suecia) y Tornio (Finlandia), de Leticia (Colombia) y Tabatinga (Brasil), o de Valga (Estonia) y Valka (Letonia).

## Referencies

## Enllaces esternos
Cambridge (Massachusetts)

**Cambridge** ye una ciudá del condáu de Middlesex, nel estáu de Massachusetts, nos Estaos Xuníos. Forma parte del área metropolitana de Boston y en 2018 tenía, según la estimación de la Oficina del Censu d'Estaos Xuníos, una población de 118.977 habitantes. Yera, hasta que'l sistema de gobiernu llocal basáu en condaos foi abolíu en Massachusetts en 1997, una de les dos sedes alministratives del condáu de Middlesex. Asitiada al norte de Boston, na oriella contraria del ríu Charles, recibió'l so nome n'honor de la universidá inglesa de Cambridge, que yera cuando la so fundación un importante centru de teoloxía de la doctrina calvinista (puritana) que siguíen los fundadores de la ciudá.

La ciudá, que la so economía taba venceyada al sector industrial hasta entamos del sieglu XX, vive anguaño alrodiu de les prestixoses instituciones educatives que s'asienten nella: la Univérsidá de Harvard, con casi 12.000 trabayadores, y l'Institutu Teunolóxicu de Massachusetts, con más de 8.700, son los principales empleadores de la ciudá. Nos caberos años tán asentándose nella importantes empreses de los sectores de les nueves tecnoloxíes (Google, IBM Research, Microsoft Research, Philips Research), comerciu online (Staples, Amazon) y farmacéuticu (GlaxoSmithKline, AstraZeneca, Shire y Pfizer).




## Referencies

## Enllaces esternos
Norfolk (Virxinia)

**Norfolk** ye una ciudá independiente del estáu de Virxinia, nos Estaos Xuníos. La so población, según la estimación del censu pa 2018, yera nesi añu de 244.076 habitantes, que la convierten na segunda ciudá más poblada del estáu detrás de Virginia Beach.

Norfolk asítiase nel centru del área metropolitana de Hampton Roads, que recibe'l so nome del puertu natural homónimu allugáu na desembocadura de la ensenada de Chesapeake. Ye una de les nueve ciudaes y siete condaos que formen esi área metropolitana, que'l so nome oficial ye área estadística metropolitana de Virginia Beach-Norfolk-Newport News. La ciudá ta arrodiada al oeste pol ríu Elizabeth, y al norte pola badea de Chesapeake, y llenda coles ciudaes independientes de Chesapeake al sur y Virginia Beach al este. Norfolk ye una de les ciudaes más antigües de Hampton Roads, y ye considerada el centru históricu, urbanu, financieru y cultural de la rexón.

La ciudá tien, pola so estratéxica ubicación, una llarga historia como puertu militar y civil. La mayor base naval del mundu, la base naval de Norfolk, ta equí, y tamién ún de los dos cuarteles xenerales del Comandu Estratéxicu de la OTAN. Na ciudá tamién tienen la so sede corporativa la Norfolk Southern Railway, una de les principales compañíes de ferrocarril del país, y Maersk Line, Limited, una empresa subsidiaria del grupu Maersk que controla la mayor flota del mundu de barcos con bandera d'Estaos Xuníos. La ciudá, que ta arrodiada por agua, ta conectada coles vecines por una densa rede d'autopistes interestatales, pontes, túneles y trés complexos ponte-túnel, los únicos en tolos Estaos Xuníos.

## Referencies

## Enllaces esternos
Área metropolitana de Washington

L**'área metropolitana de Washington** ye l'área metropolitana que tien como centru la capital federal de los Estaos Xuníos, Washington DC. L'área inclúi, dientro'l so territoriu, el distritu de Columbia y parte de los estaos de Maryland, Virxinia y Virxinia occidental. Forma parte de la conurbación Baltimore-Washington.

Esta área metropolitana, una de las de mayor porcentaxe de población con educación superior y de les más riques del país, forma l'estremu meridional de la megalópolis del Noreste, y tien una población, según la estimación de la Oficina del Censu pa 2017, de 6.216.589 habitantes, que la convierten na sesta mayor del país.

## Población
La población de los condaos y ciudaes incluyíos nel área metropolitana ye la que vien darréu:



Les principales ciudaes del área, n'orde decreciente de población, son: Washington DC, Arlington, Alexandria, Bethesda, Fairfax, Frederick, Gaithersburg, Reston, Rockville, Silver Spring y Tysons.

## Referencies

## Enllaces esternos
Miroslav Đukić

**Miroslav Đukić** , tamién escritu como **Miroslav Djukić** ye un ex-futbolista y entrenador serbiu.

Na temporada 2019-2020 dirixó al Real Sporting de Xixón de la Segunda División d'España durante la segunda parte del campeonatu. 

## Clubes
### Como xugador

### Como entrenador

## Referencies

## Enllaces esternos
Luanko Minuto Soler

**Gonzalo Andrés Luanko Castro**  más conocíu pol so nome artísticu como **Luanko Minuto Soler** ye un cantante y raperu chilenu que fa cantares en castellán y mapuche. Fixo cantares con otros artistes chilenos (Andi Portavoz y Alonso "Pollo" González del grupu SantaFeria) como con artistes d'otros países como Liberato Kani (de Perú) y N8V ACE (d'Estaos Xuníos).

Luanko nació nel barriu de Pudahuel de la ciudá de Santiago, Chile. Conoció la cultura hip hop en Pudahuel, primero como grafiteru y depués como MC.

## Discografía

### '''Álbumes'''
*2008: Actos por necesidad (en asturianu: Actos por necesidá)
*2011: Inche ta Luanko (en asturianu: Yo soi Luanko)
*2012: A pies helados (en asturianu: A pies xelaos)
*2015: Tradición oral
*2017: Ketrolelan (en asturianu: Nun toi mudu)

### '''Senciellos'''
*2012: «Rap de la tierra»
*2012: «Wewaiñ (Venceremos)» (en asturianu: Vamos vencer)
*2014: «Wiñoy Tañi Kewvn (Volvió Mi Lengua)» (en asturianu: Volvió La mio Llingua)
*2015: «Me Levantaré» (en asturianu: Me llevantare)
*2015: «Renace la voz» (en asturianu: Renaz la voz)
*2015: «Sáquennos»
*2017: «Lawen (Medicina remedio)» (en asturianu: Medicina remediu)
*2017: «Mi sangre habla» (en asturianu: La mio sangre fala)
*2017: «Olor a campo» (en asturianu: Golor a campu)
*2017: «Ütrirkelayaiñ (Sin envidia entre nosotros)» (en asturianu: Ensin envidia ente nós)
*2018: «Sabor de la Tierra»

### '''Collaboraciones'''
*"Nacimos libres" (con Pineda Pride) (2013)
*"Sentir para vivir" (con Pineda Pride) (2014)
*"Resistencia cultural" (con Liberato Kani) (2016)
*"Piuke (Corazón)" (con El Pollo SantaFeria) (2017)
*"Witrapaiñ (Estamos de Pie)" (con Portavoz y DJ Cidtronyck) (2017)
*"Yéego" (con N8V ACE) (2018)

## Vida privada
Dempués de grabar el so primer discu, va ingresar a estudiar pa ser profesor d'Historia na Universidá Academia d'Humanismu Cristianu, y va dirixir diversos talleres de grafiti y de rap en Pudahuel.

## Ver tamién
*El Pollo SantaFeria
*Liberato Kani
*N8V ACE
*Andi Portavoz

## Referencies

## Enllaces esternos
Ramon Ferrer Navarro

**Ramon Ferrer Navarro**  ye un historiador valencianu, doctor n'Historia Medieval pola Universidá de Valencia y presidente de l'Acadèmia Valenciana de la Llengua (AVL) dende 2011.

## Biografía
Dempués de doctorase na Universidá de Valencia foi profesor del departamentu d'Historia Medieval de la mesma universidá. Amás, ye académicu de la Real Academia de Cultura Valenciana dende l'añu 1984. Foi nomáu académicu tamién de l'AVL dende'l so entamu en 1998, a propuesta del Partíu Popular. Ramón Ferrer moderó les sos posiciones llingüístiques iniciales, cercanes al secesionismu llingüísticu, de tala forma que defendió'l dictame que promulgó l'AVL en reconocencia de la unidá llingüística ente'l catalán y el valencianu.

El 18 de payares de 2011 consiguió ganar les eleiciones a presidente de l'AVL, frente al filólogu Manuel Pérez Saldanya, qu'ocupaba la presidencia del ente de manera interina dempués de la dimisión de l'anterior presidenta, Ascensió Figueres, qu'abandonó l'academia pa formar parte de les llistes del Partíu Popular nes eleiciones xenerales de 2011.

A principios de 2014 la definición de valencianu realizada pola AVL causó discutiniu. En febreru de 2014 recibió dos ataques con pintaes na so casa atribuyíes al GAV nos que se-y acusaba de pancatalanista. Tamién en rellación con esi discutiniu, dimitió del so puestu na RACV en marzu de 2014.

## Obres
Ramon Ferrer ye autor de dellos monográficos sobre fontes, comerciu medieval valencianu, repoblación, instituciones, minoríes, toponimia y mentalidaes, ente los cualos hai que citar:

* *El Llibre del Repartiment del Regne Valencià*
* *Coses vedades en 1393*
* *L'exportació valenciana en el segle XIV*
* *Conquista i repoblació del Regne de València*
* *Documents i dades per a un estudi toponímic de la regió valenciana*
* *La València de Lluís Vives*
* *Ausiàs March i la seua època*.

## Referencies

## Enllaces esternos
Unai Sordo

**Unai Sordo Calvo**  ye un líder sindical español. Secretariu xeneral de CCOO del País Vascu dende 2009, foi escoyíu secretariu xeneral de CCOO nel so XI Congresu Confederal. Con anterioridá, foi tamién secretariu de Mocedá (2000-2004) y Territorial de Bizkaia (2004-2009).

## Biografía
Unai Sordo ñació'l 2 d'ochobre de 1972 en Barakaldo (Bizkaia), nuna familia de clase humilde orixinaria de Valladolid. Ye diplomáu en Graduáu Social pola Universidá del País Vascu (UPV-EHU) y trabayó nel sector de la industria de la madera enantes d'incorporase con responsabilidá al sindicatu. Amás, foi militante activu mientres los años anteriores a la so integración.

## Trayeutoria
En xunu del añu 2000, nel VII Congresu, Unai Sordo asumió la Secretaría de la Mocedá de CCOO-Euskadi. Nel VII Congresu (2004) pasó a ser responsable territorial de Bizkaia. Dientro'l sindicatu, Sordo tamién participó nel siguimientu de eleiciones sindicales, formación interna y desendolcu de campañes.

Foi escoyíu secretariu xeneral de CCOO-Euskadi nel IX Congresu, celebráu en 2009, siendo reelixíu nel X Congresu (2013) col sofitu del 96% de los delegaos.

El 11 de marzu de 2017, Ignacio Fernández Toxo, secretariu xeneral de CCOO, anunció que nun se presentaría a la reelección nel XI Congresu Confederal, que se diba celebrar en xunu d'esi añu. Darréu, sofitó énte'l Conseyu Confederal del sindicatu la candidatura de Sordo, que llogró 117 votos a favor y 6 astenciones. Sicasí, Toxo afirmó qu'esti sofitu "nun torga que se presente otru candidatu". Unai Sordo foi escoyíu Secretariu Xeneral de CCOO'l día 30 de xunu de 2017.

## Referencies

## Enllaces esternos
Conseyu de Derechos Humanos de les Naciones Xuníes

El **Conseyu de Derechos Humanos** de la Organización de les Naciones Xuníes ye un organismu creáu'l 15 de marzu de 2006 en votación de l'Asamblea Xeneral de les Naciones Xuníes colos votos en contra de los Estaos Xuníos d'América, Israel, Paláu y les Islles Márxal, y les abstenciones de Bielorrusia, Irán y Venezuela.

L'organismu sustituye a la Comisión de Derechos Humanos, porque de vezu esti foi criticáu por incluyir miembros que nin siquier podía defender los sos propios pueblos contra frayamientos de los derechos humanos de los sos propios gobiernos.

Los miembros de la ONX taben d'alcuerdu de dar prioridá como candidatos pal Conseyu a países que promueven el respetu de los Derechos Humanos. Dalgunos de los miembros del Conseyu son China, Cuba, Méxicu, Arabia Saudita y Venezuela, que se consideren como altamente represivos según Amnistía Internacional y otres organizaciones como Transparency International, The Economist Intelligence Unit y el so Índiz de democracia y el proyeutu pola democracia, un conseyu d'investigadores con esti propósitu, l'institutu Polity IV.

## Composición
Ta formáu por 47 estaos, escoyíos por mayoría simple na Asamblea Xeneral. Los asientos distribúyense ente los grupos rexonales de les Naciones Xuníes como sigue: 13 per África, 13 per Asia, 8 per América Llatina y el Caribe, 7 per Europa occidental y otros grupos, y 6 per Europa Oriental. Van durar nes sos funciones por 3 años, pudiendo ser reelixíos hasta por dos periodos consecutivos. Estos van poder suspendese tando elixíos si cometen abusos sistemáticos a los derechos humanos. El Conseyu va reunise periódicamente demientres tol añu.

### Miembros del Conseyu
La primera eleición realizóse pola Asamblea Xeneral el 9 de mayu de 2006.

## Ver tamién

## Referencies y Fontes

## Enllaces esternos

* Web del Conseyu de Derechos Humanos de la ONX
Lisbon (Dakota del Norte)

**Lisbon** ye una ciudá del estáu de Dakota del Norte nos Estaos Xuníos. El censu de población de los Estaos Xuníos de 2010 diz que Lisbon tenía 2.154 habitantes.

## Referencies

## Enllaces esternos
*Páxina oficial
Ascensión Figueres Górriz

**Ascensión Figueres Górriz**  ye una filóloga, política y profesora valenciana, presidenta de l'Acadèmia Valenciana de la Llengua ente 2001 y 2011. En 2018 foi escoyida miembru del Consell Valencià de Cultura.

## Biografía
Llicenciada en Filoloxía Hispánica y en Drechu pola Universidá de Valencia, tamién trabayó como profesora en dellos centros escolares y tuvo presente nos primeros congresos d'Historia y Filoloxia de la Plana, dos como presidenta (1990 y 1992) y una como vicepresidenta (1994, 1996 i 1998).

Compaxinó estos trabayos con una aguada política, formando parte de les files del Partíu Popular. Foi conceyal nel so conceyu dende 1987 a 1991, diputada na Diputación de Castelló y nes Cortes Valencianes (1995-1999), formando parte siempre de xeres rellacionaes cola cultura, educación y polítiques sociales. Dimitió del cargu de presidenta de l'Academia Valenciana de la Llingua por tar presente na llista del PP pa leseleiciones xenerales de 2011 pola providencia de Castelló, finalmente llogró ser escoyida diputada.

## Referencies

## Enllaces esternos
José María Álvarez Suárez

**José María Álvarez Suárez**  tamién conocíu como **Pepe Álvarez**, ye un sindicalista español, actual secretariu xeneral de la UXT. Asocedió nel cargu a Cándido Méndez el 12 de marzu de 2016. Tamién foi'l secretariu xeneral de la UXT en Cataluña dende 1990 hasta 2016.

## Biografía
José María Álvarez Suárez ñació n'Alvariza, llocalidá dependiente del conceyu asturianu de Miranda. Cursó estudios de Formación Profesional en Noreña (Asturies).

### Militancia na Unión Xeneral de Trabayadores
Nel añu 1975 se treslladó a Barcelona y entama a trabayar na empresa La Maquinista Terrestre y Marítima (Gec-Alstom). Nesi mesmu añu s'afilió a la Unión Xeneral de Trabayadores. En 1976 ye nomáu secretariu d'Aición Sindical na seición sindical de la so empresa. Más tarde foi miembru del comité d'empresa de la Maquinista, tres les primeres eleiciones sindicales. En 1978 ye escoyíu secretariu d'organización de la Federación del Metal de la UXT de Cataluña. A partir d'esi momentu, pasa por distintos cargos nel sindicatu. El más destacáu foi'l de secretariu xeneral del Sindicatu del Metal de Barcelona, el sindicatu con más afiliación de la Confederación. En 1988 vuelve a ser escoyíu secretariu d'Organización de la Federación del Metal de la UXT de Cataluña y miembru del Comité Confederal. En 1989 ye escoyíu presidente de la Comisión Xestora de la UXT de Cataluña, siendo darréu secretariu xeneral dende 1990 hasta 2016. Cuando accede a la Secretaría Xeneral nel añu 1990 entama una nueva llinia política coles mires de tresformar el sindicatu nuna organización moderna, autónoma políticamente, plural ya integrada na realidá de la sociedá catalana.

Contribúi tamién al afitamientu y crecedera de la organización impulsando'l trabayu en distintes árees sociales y sindicales, cola creación de servicios específicos dientro del sindicatu como l'Asociación d'Ayuda Mutua d'Inmigrantes en Cataluña (AMIC), la Confederación de Trabayadores Autónomos de Cataluña (CTAC) y Avalot – Mozos de la UXT de Cataluña.

Pepe Álvarez ye'l primer dirixente sindical que creó'l so propiu blogue, "Valor Sindical" onde espresa'l so puntu de vista sobre la evolución de la sociedá. Apostó pol desarrollu de la presencia del sindicatu na rede, asina como la incorporación de lo audiovisual como una ferramienta de primer magnitú de la comunicación sindical. Nesta llinia impulsó la creación de *Canal UGT*.

En 2016 foi escoyíu secretariu xeneral de la UXT, en sustitución de Cándido Méndez, mientres el 42º Congresu Confederal de la UXT, celebráu los díes del 9 al 12 de marzu de 2016, llogrando 306 votos (el 51,1%), frente a los 289 llograos pol otru candidatu, Miguel Ángel Cilleros.

## Referencies

## Enllaces esternos
José Sune-Miquel

**José Sune-Miquel**  ye un ex-ciclista profesional español. Foi profesional ente 1987 y 1989.

## Palmarés
Nun llogró victories en carreres profesionales.

## Equipos
* Colchón CR (1987)
* Helios CR (1988)
* Puertas Mavisa (1989)

## Referencies

## Enllaces esternos

* Ficha personal en ''sitiodeciclismo.net''