Telescopiu espacial Spitzer

El **telescopiu espacial Spitzer** (**SST** poles sos sigles n'inglés) (conocíu primeramente como Instalación de Telescopiu Infrarroxu Espacial o SIRTF de les sos sigles n'inglés), ye un observatoriu espacial infrarroxu, el cuartu y postreru de los Grandes Observatorios de la NASA. Otros telescopios espaciales nel infrarroxu que precedieron al Spitzer fueron los telescopios IRAS y ISO.

Foi llanzáu'l 25 d'agostu de 2003 dende'l Centru Espacial Kennedy usando como vehículu un Delta II. Caltién una órbita heliocéntrica similar a la de la Tierra, pero que lu alloña del nuesu planeta a razón d'unos 15 millones de quilómetros per añu. Spitzer va forníu con un telescopiu reflector de 85 cm de diámetru. La vida útil del telescopiu Spitzer vien llindada, como n'otros telescopios infrarroxos espaciales, pola tasa d'evaporamientu del heliu líquidu que s'utiliza como refrigerante. Primeramente esperábase que l'heliu durara un mínimu de 2,5 años y un máximu de 5. L'heliu líquidu escosóse'l 15 de mayu de 2009, lo que supón una duración de más de 5,5 años. Anguaño (payares de 2017) Spitzer sigui operando nuna misión estendida, la Spitzer Warm Mission , na que'l telescopiu esfrezse pasivamente, ensin necesidá de refrigerante, hasta -246 graos Celsius. 

El costu total de la misión envaloróse en 670 millones de dólares. Ente los retos teunolóxicos d'esta misión atopaba la realización del espeyu principal de Beriliu.

Calteniendo la tradición de la NASA, el telescopiu foi renomáu dempués de la so demostración d'operación esitosa, en 18 d'avientu de 2003. A diferencia de la mayoría de los telescopios, que son nomaos por un panel de científicos, el nome d'ésti foi llográu d'un concursu abiertu namái a neños. El nome final provién del Dr. Lyman Spitzer, Jr., consideráu unu de los científicos más influyentes del sieglu XX y unu de los primeros impulsores de la idea de telescopios espaciales proponiendo esta posibilidá nos años 40. 

Col **Spitzer** quier estudiase oxetos fríos que van dende'l sistema solar esterior hasta les llendes del universu. Esti telescopiu constitúi l'últimu elementu del programa de Grandes Observatorios de la NASA, y unu de los principales elementos del Programa de Busca Astronómica de los Oríxenes (*Astronomical Search for Origins Program*). El telescopiu contién tres instrumentos capaces de llograr imáxenes, realizar fotometría nel rangu de 3 a 180 micres y llograr espectros de gran resolución nel rangu de 5 a 100 micres.

## Investigaciones
En mayu del 2007 llogró datos sobre un diminutu planeta al que se denominó HD14026b, el planeta estrasolar yera'l más caliente rexistráu hasta esi momentu con 3700&nbsp;°C en superficie.

N'agostu del 2008 detectó una inmensa cantidá de vapor d'agua dientro d'un sistema estelar en formación llamáu NGC 1333-IRAS 4B. El vapor procedente de la nube central del sistema cai sobre un discu de polvu estelar del que surdiríen los planetes y cometes. Esti sistema crez dientro del so nucleu fríu de gas y polvu. El direutor del estudiu Dan M. Watson, de la Universidá de Rochester, en Nueva York dixo: *"per primer vegada tamos viendo cómo llega l'agua hasta'l llugar nel que se formaríen los planetes".*

## Ver tamién
* Misiones espaciales

## Referencies

## Enllaces esternos
* Páxina del Telescopiu Spitzer 
* Páxina del Telescopiu Spitzer (n'inglés)
* Telescopios n'órbita  Actividá educativa: Naves Espaciales de la Tierra y la Lluna.