Lluis I de Borbón

**Lluis I de Borbón**
(1279- 29 de xineru de 1342) foi un noble francés, conde de Clermont, de Colar y primer duque de Borbón.

## Biografía
Foi fíu de Roberto de Francia, conde de Clermont, por tanto nietu de Lluis IX de Francia, y de Beatriz de Borgoña, señora de Borbón. Mientres la vida foi llamáu *Monsieur Louis*, y ye'l responsable de texer tol poder que tendría nel futuru la Casa de Borbón.

Foi nomáu caballeru por Felipe IV en 1297, el mesmu añu en que participó na Batalla de Furnes en contra de los flamencos. Demostró gran bravura en batalla, contribuyendo a la victoria y salvando de la batalla'l cuerpu del so fináu primu Felipe de Artois.

Cinco años más tarde participó na Batalla de Courtrai onde comandó la fuxida de la retaguardia francesa escontra Lille contribuyendo claramente a la derrota francesa. En 1304 participa ensin destacar na Batalla de Mons-en-Pévèle y nuevamente fuxendo ante l'inminente desastre.

Mientres l'añu 1308, al pie del so hermanu Xuan de Charolais, ganó'l Tornéu de Boulogne-sur-Mer, realizáu n'honor a Eduardu II d'Inglaterra y a Sabela de Francia. El rei lo eligiría curtiu tiempu dempués a él y a Carlos de Valois p'asistir a la coronación de Sabela, la so fía, n'Inglaterra. A la so torna'l rei nomaríalu 039;'Gran Chambelán de Francia'', cargu que desempeñaríen los Borbón hasta 1523. 

Felipe IV tresformar nuna importante figura d'enfotu mientres el restu del so reináu, valiéndose d'él pa importantes misiones diplomátiques, axustando por casu un tratáu de paz col emperador Enrique VII del Sacru Imperiu Romanu Xermánicu.

En 1310 casóse con María d'Hainaut (1280-1354), fía del conde d'Holanda, Xuan II de Avesnes. El mesmu añu de la muerte de la so madre tresformar en señor de Borbón y el so padre vénce-y la mayoría de les sos posesiones, dexando pa si unu pocos usufructos.

Participó nel Conseyu de Vienne que declaró la disolución de la Orde del Temple y nesta foi declaráu Comandante Supremu de la futura cruzada a realizase, pero previendo lo que s'averaba retiróse rápido d'esta.

Dempués de sirvir fielmente mientres el reináu de Felipe IV, en 1316, al morrer Xuan I, nietu de Felipe IV, tomó partíu pol rexente Felipe de Poitiers, en contra del conde de Valois y el duque de Borgoña quien deseyaben coronar a la pequeña Xuana, hermana mayor de Xuan I y fía de Lluis X. El so bandu foi'l que venció y coronó a Felipe de Poitiers como Felipe V de Francia.

A la muerte del so padre en 1317, convertir en conde de Clermont y Felipe V integró-y al so Conseyu Priváu al siguiente añu. Pero nel añu 1327, el rei Carlos IV de Francia convenciólu de dexar el condáu al dominiu real en cuenta de convertise en conde de Colar, tierres d'usufructu propiu del rei. Amás d'esto, foi alzáu a duque de Borbón y Par del reinu, convirtiéndose nel primeru n'ostentar esti títulu. El títulu heredáu pol so padre foi-y restituyíu por Felipe VI en 1331.

Foi conocíu por ser mentalmente inestable, enfermedá presuntamente hereditaria, que tamién sufrió'l so padre, la so nieta Xuana de Borbón, y el fíu d'ésta, Carlos VI de Francia.

## Descendencia
Del so matrimoniu con María d'Hainaut nacieron los siguientes fíos:
* Pedru I de Borbón (1311–1356); 2º duque de Borbón, muertu na Batalla de Poitiers
* Xuana de Borbón (1312–1402); casada en 1324 Guigues VII, conde de Forez
* Margarita de Borbón (1313–1362), casada en 1320 con Xuan II de Sully, y en segundes nupcias en 1346 con Hutin de Vermeilles
* María de Borbón (1315–1387), casada en 1330 con Guido de Lusignan, príncipe titular de Galilea, y en 1347 con Roberto de Tarento, emperador titular llatín de Constantinopla y príncipe de Tarento.
* Felipe de Borbón (1316-1327)
* Xaime de Borbón (1318)
* Xaime I de Colar (1319–1362); Conde de Colar, muertu na Batalla de Brignais
* Beatriz de Borbón (1320-1383); esposa de Xuan de Luxemburgu, rei de Bohemia

## Referencies

## Enllaces esternos