open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Samboal

**Samboal** ye un conceyu y llocalidá española de la provincia de Segovia (comunidá autónoma de Castiella y Llión).

Pertenez a la Comunidá de Villa y Tierra de Cuéllar, enclavada na Contorna Tierra de Pinares.

Cuenta, aproximao, con 500 habitantes, arrodiáu de pinares y cercanu al ríu Pirón.

## Nucleos de población
* **[[Narros de Cuéllar]]**, conceyu independiente hasta 1970, col so despobláu d'Aldehuela del Carracillo
* **Samboal**, capital del conceyu.

## Monumentos y llugares d'interés
* Ilesia de Samboal de Carracielo del Pinar (B.I.C. 22/11/2001), d'estilu románicu-mudéxar, xunto cola Ilesia de San Andrés de Cuéllar, el máximu esponente de l'arquiteutura de lladriyu de Segovia.

## Fiestes
* Fiestes patronales de San Baudilio (20 de mayu) y de la Virxe del Carmen (16 de xunetu).

## Alministración

## Historia
En 1991, hubo un intentu, per parte de la corporación municipal de Samboal, de que Narros de Cuéllar constituyise se de nuevu como conceyu independiente y refugóse el 14 d'ochobre de 1999. El 8 d'abril de 2008, la Sala tercer del tribunal supremu torna'l recursu de casación interpuestu contra la sentencia que confirmó'l Decretu de denegación de la segregación.

## Tributos locales
* Impuestu sobre Bienes Inmuebles, IBI: delegada la so xestión y recaldación na Diputación Provincial de Segovia.
* Impuestu sobre Actividaes Económiques, IAE: delegada la so xestión y recaldación na Diputación Provincial de Segovia.
* Impuestu sobre Vehículos de Tracción Mecánica, IVTM: delegada la so xestión y recaldación na Diputación Provincial de Segovia.
* Tasa Municipal de recoyida de basures: Xestión padronal per parte del conceyu, xestión recaldatoria delegada a a Diputación Provincial de Segovia
* Otres Tases Municipales y Impuestos Municipales: Xestionaos y recaldaos pol mesmu conceyu.

## Referencies

## Enllaces esternos
San Cristóbal de Cuéllar

**San Cristóbal de Cuéllar**, conceyu asitiáu al norte de la provincia de Segovia, nel sureste de la Comunidá Autónoma de Castiella y Llión, na Meseta Norte d'España.

## Xeografía
Atopar a siete quilómetros al oeste de Cuéllar. Ta asitiáu a 50 quilómetros de Valladolid, a 60 de Segovia y a unos 150 de Madrid, coles mesmes ye estremeru cola provincia de Valladolid.

Pertenez a la Comunidá de Villa y Tierra de Cuéllar, y ta asitiáu nel Sexmo de Montemayor.

Ta asitiáu ente delles llombes, otorgándo-y el so peculiar aspeutu. Nes fasteres qu'arrodien al pueblu a la entrada, onde tán les bodegues, atópense fácilmente formaciones de piedres similares a la "Rosa del Desiertu" tan común nel norte d'África, y que tienen pequeños cristales de cuarzu nel so interior.

En cuanto al clima ye bien severu, con un branu bien calorosu y secu, siendo l'iviernu carauterizáu polos sos munchos díes de xelaes.

Crucia'l pueblu'l regueru del Forcayu, que suel ensugase nel estivu. D'antiguo había cámbaros y peces, siendo llugar de recréu pa los sos habitantes. 

Pela redolada atópense delles fontes, como la de Valdecrespo, asitiada a pocu menos de 2km. Tamién a 500 metros ta la fonte de San Caballero, nel camín de San Miguel, que'l so principal usu foi'l de bebederu de ganáu.

## Patrimoniu

D'arquiteutura típica castellana, hasta apocayá predominaben les cases d'adobe, esistiendo na actualidá cases d'arquiteutura más actual. Hai de solliñar la so ilesia parroquial, construyida nel sieglu XVIII y dedicada a San Cristóbal. Tien una interesante coleición d'obres de plata ente les que cabo reseñar una custodia de finales del sieglu XVII; una concha bautismal realizada en 1774 pol plateru cuellarano Juan Antonio Sanz Delgado, y una naveta, obra del artífiz segovianu Antonio Benito Gómez. 

Dientro del nucleu urbanu tópase la fonte de piedra caliar de la Plaza Mayor. Nel so orixe yera dos veces mayor, teniendo una parte final destinada pa bebederu del ganáu. Cuando s'asfaltó la Plaza Mayor, y nuna discutible decisión, tullir, teniendo güei l'aspeutu actual. En dómines en que l'agua ye abonda, lo que tresvierte del depósitu d'agua comunal cai polos caños de la fonte. 

Ye coles mesmes destacable pol so interés, la ermita del Humilladero, que data del sieglu XVII (según información del actual párrocu de San Cristóbal). A finales del sieglu XIX y principios del XX, mientres los años de la peste qu'afaró España, foi utilizada como llugar d'abandonu de los enfermos, entós daquella, incurables y contaxosos.

## Alministración

## Ver tamién
* Conceyos de la provincia de Segovia

## Referencies

## Enllaces esternos
San Martín y Mudrián

**San Martín y Mudrián** ye un conceyu d'España perteneciente a la provincia de Segovia, na comunidá autónoma de Castiella y Llión.

Pertenecen a esti conceyu les llocalidaes de San Martín y Mudrián, cabecera y sede del conceyu.

## Símbolos

L'escudu heráldicu y la bandera que representen al conceyu fueron aprobaos oficialmente la . L'escudu se blasona de la siguiente manera: 

La descripción testual de la bandera ye la siguiente:

## Economía

Cuenta con una fábrica de tortielles envasadas al vaciu. Tamién cunta con una planta de reciclaje de residuos cárnicos y d'animales. L'agricultura tamién tien un pesu importante, la mayoría del pueblu ye llabrador y ganaderu, yá que produz ceberes pa les sos camperes.

## Alministración

## Vecinos pernomaos
Saturnino de Lucas Gilsanz, comercial y políticu socialista español, caltúvose escondíu mientres 34 años con cuenta d'evitar la represión franquista

## Ver tamién
* Conceyos de la provincia de Segovia

## Referencies

## Enllaces esternos
Sangarcía

**Sangarcía** ye un conceyu d'España, na provincia de Segovia nel territoriu de la Campu Segoviano, comunidá autónoma de Castiella y Llión. Tien una superficie de 37,52 km².

Amás de **Sangarcía**, esisten los siguientes nucleos de población:
* Cobos de Segovia, conceyu independiente hasta 1970, entidá llocal menor dende 1980.
* Etreros, conceyu independiente hasta 1969
* Caserío de Velagómez o San Miguel de Párraces

Mientres el periodu entendíu ente 1970 y 1982 l'actual conceyu de Marazoleja perteneció al conceyu de Sangarcía.

## Símbolos

L'escudu heráldicu y la bandera que representen al conceyu fueron aprobaos oficialmente la . L'escudu se blasona de la siguiente manera: 

La descripción testual de la bandera ye la siguiente:

## Demografía




## Alministración

## Ver tamién
* Diputación Provincial de Segovia
* Conceyos de la provincia de Segovia

## Referencies

## Enllaces esternos
Santa Marta del Cerro

**Santa Marta del Cerro** ye un conceyu d'España, na provincia de Segovia, comunidá autónoma de Castiella y Llión. Tien una superficie de 14,85 km² con una población de 60 habitantes y una densidá de 4,04 hab/km².

## Demografía




## Alministración y política

## Monumentos

El conceyu cunta con una ilesia d'orixe románicu, d'una sola nave, cabecera rematada en ábside y dos portaes, una opuesta a este y otra al sur. La construcción orixinal quedó modificada pola adición de la torre, de la sacristía y entrada sur, que posiblemente foi una galería porticada y agora ta cerrada. 

La portada meridional cuenta con trés arquivoltes, sofitaes en jambas y en capiteles de motivos vexetales. L'ábside, decoráu abondosamente nos sos canecillos daqué rústicos, qu'amuesen gran variedá de motivos: personaxes de la dómina, aves, culiebres, etc, cuenta con una única ventana, decorada con capiteles.

## Ver tamién
* Conceyos de la provincia de Segovia

## Referencies

## Bibliografía
*

## Enllaces esternos
Santo Tomé del Puerto

**Santo Tomé del Puerto** ye un conceyu d'España perteneciente a la provincia de Segovia, na comunidá autónoma de Castiella y Llión. Tien una superficie de 56,87&nbsp;km². Coles mesmes, el conceyu pertenez a la Comunidá de Villa y Tierra de Sepúlveda, adscrita al ochavu de Sierra y Castillejo.

Nun esiste un nucleu con el mesmu nome del conceyu, sinón qu'esti de la mesma ta formáu por otres cinco llocalidaes que la componen:

* Aldealapeña, despobláu na actualidá, en 1856 foi incorporáu al desapaecíu conceyu de Siguero.

* La Rades.

* Rosuero.

* Siguero, conceyu independiente hasta 1970, constituyíu como entidá llocal menor dende 2006 hasta 2013.

* Sigueruelo, conceyu independiente hasta 1973.

* Villarejo, sede del conceyu.

## Símbolos

L'escudu heráldicu que representa al conceyu se blasona de la siguiente manera:

La descripción testual de la bandera ye la siguiente:

## Xeografía
### Llocalización
Enclaváu nes faldes del puertu de Somosierra, el conceyu ta asitiáu na interseición de l'Autovía A-1 y la carretera N-110 al pie del puertu de Somosierra como'l so propiu topónimu indica. Llenda al norte con Cerezo de Abajo; al este cola estación d'esquí de La Pinilla, perteneciente a Cerezo de Arriba; al sur, dixebrada pola sierra homónima, col pueblu de Somosierra y El Cardoso de la Sierra; finalmente, al oeste con Casla.

Los conceyos de Villa de Santo Tomé del Puerto, en Segovia, la Villa de Somosierra, en Madrid y la Villa d'El Cardoso de la Sierra, en Guadalaxara comparten la Peña Cebollera, onde nacen los ríos: el Duratón en Somosierra y que pasa pol términu municipal de Santo Tomé del Puerto y el ríu Jarama que naz na aguada d'El Cardoso de la Sierra.

### Clima
El clima ta absolutamente influyíu pol fechu d'atopase dientro del Sistema Central. Los iviernos son fríos con bayura d'agua y nieve. El branu destaca pol contraste ente'l día, calorosu y la nueche, que ye fresca cuando non fría.

## Demografía




## Alministración

## Ver tamién
* Conceyos de la provincia de Segovia

## Referencies

## Enllaces esternos
Tabanera la Luenga

**Tabanera la Luenga** ye un conceyu de la provincia de Segovia nel territoriu de la Campu Segoviano, na Comunidá Autónoma de Castiella y Llión, España. Ta a una distancia de 23 km de Segovia, la capital provincial, y a 120 km de Madrid. Tabanera la Luenga ta integrada dientro de la Mancomunidá de la Villa y Tierra de Segovia y pertenez al partíu xudicial de Segovia.

## Símbolos
### Escudu

Tabanera nun cunta con un escudu d'armes propiu polo que naquellos actos oficiales qu'asina lo riquir utilízase'l escudu de la Diputación Provincial de Segovia.

## Historia

## Monumentos y llugares d'interés

### Ilesia parroquial de San Vicente Mártir

La ilesia parroquial de San Vicente Mártir lleva'l nome del patrón de Tabanera. Ye un edificiu de dómina barroca, sobre'l que destaca la so torre de dos cuerpos, que s'empezó en sillarejo y rematóse con un campanariu de lladriyu. Dientro del templu destaca la pila bautismal y el retablu mayor barrocu. El retablu xunto col Calvariu del sieglu XVII formaron parte de la esposición de les Edaes del Home que tuvo llugar en Segovia nel añu 2003. 

Les tables del retablu mayor fueron pintaes por un artesanu manierista (de nome desconocíu) ente los años 1566 y 1568. La caxa del retablu y la imaxe de San Vicente fueron arreglaes por Nazario de Vega nel añu 1607.

### Ermita del Santu Cristu de la Veracruz

Ye un pequeñu edificiu barrocu que güei forma parte del nuevu campusantu, y onde s'agospia la imaxe del Santísimu Cristu de la Veracruz de gran devoción nel pueblu.

## Cultura

### Fiestes

* San Vicente Mártir (24 de xineru)
* Virxe del Rosariu (primer fin de selmana d'agostu) 
* Santa Bárbara (4 d'avientu)

## Demografía
* Habitantes censaos: 76 
* Habitantes mayores de 18 años: 47 (según censo Eleiciones 2011) 
* Habitantes estranxeros: 20 (aprox.)

## Alministración

## Ver tamién
* Conceyos de la provincia de Segovia

## Referencies

## Enllaces esternos
Sequera de Fresno

**Sequera de Fresno** ye un conceyu d'España, na provincia de Segovia, comunidá autónoma de Castiella y Llión. Tien una superficie de 13,31 km² con una población de 51 habitantes y una densidá de 3,83 hab/km².

Pertenez a la Comunidá de Villa y Tierra de Fresno de Cantespino, Comunidá de Villa y Tierra qu'entá subsiste na xestión de montes comunales.

Nel so términu hubo delles llocalidaes, güei sumíes.
* L'Aldea Cervigal, citada como Aldehuela de San Miguel de Cervigal en 1396
* Mezquetillas, xunto a la urbanización Prau Pinilla de Fresno
* San Quílez.

Tien una interesante ilesia románica.

Dende l'añu 2005 celébrase'l Sekera Rock, festival de música rock, festival que yá non se realiza.

## Demografía

## Alministración

## Ver tamién
* Comunidá de Villa y Tierra de Fresno de Cantespino

## Referencies

## Enllaces esternos
Sotosalbos

**Sotosalbos** ye un conceyu d'España, na provincia de Segovia, comunidá autónoma de Castiella y Llión. Tien una superficie de 23,92 km² con una población de 130 habitantes y una densidá de 5,43 hab/km².

## Demografía

## Alministración

## Historia

Tres la conquista de la Península Ibérica polos árabes, les tierres de Sotosalbos permanecieron mientres sieglos en tierra de naide, na franxa de terrén entendida ente los ríos Duero y Tajo, que sirvía como frontera muelle ente cristianos, al norte, y moros, al Sur. 
Darréu y tres la meyora de los cristianos, estes tierres de Sotosalbos fueron donaes al obispáu de Segovia en 1116; donación que foi confirmada por Alfonsu I el Batallador en 1122, empezando de momentu a poblase'l llugar llamáu entós Sotis Albis. Pero dende 1247 yá se menta como Sotosalbos (sotos blancos). 

Nel añu 1536 el cabildru segovianu vendió la propiedá a don Pedro de Zúñiga, pasando d'esta manera a depender del señoríu del marqués de Aguilafuente. La hestoria de Sotosalbos atópase tamién bien venceyada a Juan Ruiz, Arcipreste de Hita, que pol sieglu XIV menta a Sotos Albos nel Llibru de bon amor, citando'l so alcuentru nel Puertu de Malangosto cola serrana La Chata.

## Monumentos y llugares d'interés
### Ilesia de San Miguel

La ilesia de San Miguel ye una de les ilesies romániques más belles de la provincia de Segovia. Foi construyida nel sieglu XII.
Destaca la so galería porticada, típica d'esta zona, pola decoración y númberu de los sos capiteles. 

## Ver tamién
* Conceyos de la provincia de Segovia

## Bibliografía
* 

## Referencies

## Enllaces esternos
Torre Val de San Pedro

**Torre Val de San Pedro** ye un conceyu de la provincia de Segovia, na comunidá autónoma de Castiella y Llión (España). Ta asitiáu na falda de la Sierra de Guadarrama.

## Xeografía
Nel términu municipal atópense les llocalidaes de: La Salceda, **Torre Val de San Pedro** (capital del conceyu) y Valle de San Pedro.

## Demografía

## Alministración

## Monumentos y llugares d'interés

* **Ilesia de San Pedro Apóstol**. Asitiada nos extrarradios del nucleu d'El Valle. D'orixe románicu pero reedificada ente 1733 y 1745 y reformes constantes hasta l'añu 1893, anque d'esti estilu tan solo caltién un senciellu arcu de mediu puntu de la puerta sur, dellos restos esculturados y la so bella pila bautismal, una de los meyores de la provincia de Segovia. De les numberoses reformes llevaes a cabu nel templu, destaca la bella portada barroca llabrada a los pies de la puerta de poniente del templu, a la cual amazcara una desacertada antoxana qu'intenta caltenela. Dientro del templu podemos almirar el so gran retablu mayor según el so inagineria de los sieglos XVI, XVII y XVIII.

* **Ilesia de Santa Ana**. Asitiada na Torre, nucleu principal del conceyu alredor de la cual confórmase'l caserío del mesmu. Componer de tres naves estremaes por arquerías de canteria y cubrición de madera con artesonado d'estilu mudéxar na nave central y nel presviterio, esti postreru orixinal del sieglu XV restauráu en 2005.Hai de solliñar, al igual que na Ilesia de San Pedro, la escelente imaginería de los sieglos XV XVI y XVII, según una bona coleición de platería, ente que les sos pieces sobresalen la custodia de sol realizada en 1699 pol plateru segovianu Antonio Salbán, la cruz procesional fecha tamién en Segovia nel XVIII por Ignacio Álvarez Arintero (dambes pieces compartíes poles dos parroquies que compunxeron na antigüedá y hasta 1845 el conceyu de "Val de San Pedro" dependiente de la Villa y Tierra de Pedraza al que pertenecíen los dos nucleos amás d'otru sumíu. 

* **Ermita de San Roque**. Asitiada ente La Torre y El Valle. Felicidad senciella ermita del sieglu XVIII tien una construcción de planta rectangular con murios de mampostería. La so puerta d'accesu alcontrar en direición poniente y ta abellugada por un pequeñu pórticu, sobre'l que s'alcuentra una espadaña cola so respeutiva campana.

* **El Calvariu** del sieglu XVIII asitiáu en La Torre.

* **Casa consistorial** de finales del s.XIX blasonada

* Caltiénense los un potros de ferrar los trés nucleos.

* La **ilesia de La Salceda** (arrexuntada al conceyu de Torre Val de San Pedro en 1970) dedicada a La nuesa señora de l'Asunción, siendo obra barroca del sieglu XVII. Conserva nel so interior una bona imaxe gótica de la Virxe que se fecha nel sieglu XIV.

## Cultura

### Fiestes
* Valle: *Virxe del Carmen* (tercer domingu de xunetu).
* Torre Val: *Ufrienda de la Virxe del Rosariu* (segundu domingu d'ochobre)*Santa Ana*26 de xunetu o domingu siguiente 
* La Torre y El Valle *16 d'agostu Romería de San Roque *
* La Salceda: *La Nuesa Señora y S. Roque* (15 y 16 agostu).

## Ver tamién
* Conceyos de la provincia de Segovia

## Referencies

## Enllaces esternos
Torrecaballeros

**Torrecaballeros** ye un conceyu d'España, na provincia de Segovia, comunidá autónoma de Castiella y Llión. Tien una superficie de 42,14 km². Forma parte del partíu xudicial de Segovia y de la Mancomunidá del Eresma.

## Xeografía
El conceyu de Torrecaballeros pertenez a la provincia de Segovia y ta formáu por 3 nucleos de población, anque la Aldehuela na actualidá ta físicamente xuníu al nucleu principal:

* Aldehuela de Torrecaballeros (0,7 km)
* Cabanillas del Monte (2,8 km)
* **Torrecaballeros**

Asitiáu na N-110 ente Segovia y Sotosalbos, a 10,3 km de Segovia pola N-110 direición Soria. Al pie de la sierra del Guadarrama.

Torrecaballeros enllaza la N-110 de Soria-Plasencia cola P-6121 a la Granxa de San Ildefonso y la P-2222 a Turégano.

## Demografía

A fecha de 1 de xineru de 2012 la población del conceyu de Torrecaballeros yera de 1.277 habitantes distribuyíos de la siguiente forma:

* Torrecaballeros: 1.012 habitantes
* Cabanillas del Monte: 57 habitantes
* Aldehuela: 202 habitantes

## Alministración

## Fauna y flora

La zona ye mayoritariamente pacionales y abondosos arbustos espinosos, escasos exemplares de encina arbustica y pinares de repoblación. Como especies aromaticas tenemos tomillu salseru, tomillu blancu, cantueso.

## Historia

Torrecaballeros y los sos anexos como Aldehuela, Cabanillas: na Edá Media llamábase Oter de Cavalleros, ye dicir Otero de Caballeros. Nel sieglu XVI méntase como Tor de Caballeros. Pero dende 1759 yá tenía'l nome actual. 
Asitiáu xunto a la sierra de Guadarrama, foi pasu obligáu d'alzada al traviés de la Cañada Real Soriana Occidental. Yera un pueblu de ganaderos y de xentes de serranía, dende lleñadores a pastores.

## Alministración y política

## Economía

El trabayu de los ferradores. Modalidá artesana con nome propiu: el Porteo. Dexónos una pieza poderosamente evocadora, el potru de ferrar. Formar cuatro altes piedres de granitu y otres dos más baxes, onde reparamos les hendiduras que recibíen el xugu y les coyundas que suxetaben al animal mientres se-y afaíen les ferradures.
Cuenta con trés potru de ferrar, unu en Torrecaballeros, unu na Aldehuela y otru en Cabanillas.

Yera zona de esquileos, caltiénse la Casa del Esquileo de Cabanillas en rellación col pasu de la Cañada Real Soriana Occidental.

Nes contornes tien el campusantu y a dos cientos pasos un Torrexón, redondu, con un altor de 2 vares y una espesura d'otros dos.

La proximidá de Segovia, Madrid y La Granja de San Ildefonso, faen que Torrecaballeros convertir en llugar d'acercamientos turísticos.

## Ver tamién
* Gastronomía de la provincia de Segovia

## Referencies

## Enllaces esternos

* Conceyu de Torrecaballeros
Torrecilla del Pinar

**Torrecilla del Pinar** ye un conceyu d'España, na provincia de Segovia, comunidá autónoma de Castiella y Llión. Tien una superficie de 19,61 km² con una población de 222 habitantes y una densidá de 11,32 hab/km².

## Xeografía

### Allugamientu
La llocalidá de *Torrecilla del Pinar* asítiase na zona central de la península ibérica, nel estremu norte de la provincia de Segovia, tien una superficie de 19,61&nbsp;km², y les sos coordenaes son .





### Clima
El clima de *Torrecilla del Pinar* ye **[[clima mediterraneu continentalizado|mediterraneu continentalizado]]**, de resultes de la elevada altitú y el so alloñamientu de la mariña, les sos principales carauterístiques son:

* La temperatura medio añal ye de 11,50ºC con una importante oscilación térmica ente'l día y la nueche que puede superar los 20ºC. Los iviernos son llargos y fríos, con frecuentes borrines y xelaes, ente que los branos son curtios y calorosos, con máximes en redol a los 30 °C, pero mínimes fresques, superando llixeramente los 13 °C. El refrán castellanu *"Nueve meses d'iviernu y trés d'infiernu"* carauterizar a la perfeición.

* Les precipitaciones añales son escases (514,10mm) pero distribuyir de manera relativamente permediada a lo llargo del añu sacante nel branu que ye la estación más seca (82,20mm). Los montes que delimitan la pandu retienen los vientos y les agües, sacante pol Oeste, onde l'ausencia de grandes montes abre un pasiellu al Océanu Atlánticu pol qu'enfusen la mayoría de les precipitaciones que lleguen a *Torrecilla del Pinar*. 





Na Clasificación climática de Köppen corresponder con un clima ''Csb'' (''oceánicu mediterraneu''), una transición ente'l ''Csa'' (''mediterraneu'') y el ''Cfb'' (''oceánicu'') productu de l'altitú. A diferencia del ''mediterraneu'' presenta un branu más nidiu, pero al contrariu que nel ''oceánicu'' hai una estación seca nos meses más templaos.

## Demografía




## Alministración y política

## Ver tamién
* Señoríu de Fuentidueña
* Condáu de Fuentidueña
* Comunidá de Villa y Tierra de Fuentidueña
* Diputación Provincial de Segovia
* Conceyos de Segovia
* VC - Valtiendas
* IGP - Lechazo de Castiella y Llión
* IGP - Gochucu de Segovia

## Referencies

## Enllaces esternos
Torreiglesias

**Torreiglesias** ye un conceyu de la provincia de Segovia, asitiáu a 30 km de la capital. Atópase enclaváu nuna zona llana, a unos 1.000 m. sobre'l nivel del mar, y nes cercaníes de la Sierra de Guadarrama.

## Xeografía

Nel términu municipal atópense les siguientes llocalidaes:
* **[[Losana de Pirón]]**, conceyu independiente hasta 1970, constitúyese como entidá llocal menor en 1986.
* **[[Otones de Benjumea]]**, conceyu independiente hasta 1972
* **Torreiglesias** (capital del conceyu).

## Demografía

## Alministración y política

## Ver tamién
* Conceyos de Segovia
* Otones de Benjumea

## Enllaces esternos

* Conceyu de Torreiglesias

## Referencies
Trescasas

**Trescasas** ye un conceyu d'España, na provincia de Segovia, comunidá autónoma de Castiella y Llión. Tien una superficie de 32,84 km² con una población de  y una densidá de 33 hab/km².

## Símbolos

L'escudu heráldicu y la bandera que representen al conceyu fueron aprobaos oficialmente la . L'escudu se blasona de la siguiente manera: 

La descripción testual de la bandera ye la siguiente:

## Xeografía
Les poblaciones más cercanes son: Cabanillas del Monte (Torrecaballeros), que ta a 1,4 km, Sonsoto (1,9 km) y Torrecaballeros (2,3 km).

Llenda al norte con Espirdo y Torrecaballeros, al sur con Palazuelos de Eresma, al Este cola provincia de Madrid y al oeste con La Lastrilla y San Cristóbal de Segovia.

## Demografía




Los trés nucleos de población qu'integren el conceyu tienen, según el INE 2014, el censu siguiente:




## Alministración y política

## Monumentos y llugares d'interés

La ilesia ta dedicada a la **Inmaculada Concepción** y alcuéntrase nun llugar delimitado por recios moyón de granitu, a mediu camín ente los dos barrios que güei conformen la población. Ye un sobriu edificiu neoclásicu que la so planta articular nuna sola nave de dos tramos, con capiya mayor de cabecera plana cubierta con bóveda de cañón con lunetos na nave, brazos del cruceru y capiya mayor; y con cúpula sobre pechinas nel cruceru. Dientro del templu pueden contemplase siete senciellos retablos barrocos, dientro de los cualos acuéyense otres tantes grandes pintura sobre llenzu, seis de les cualos fueron obres de Ramón Bayeu, cuñáu de Goya, según el del altar mayor que foi regalu del propiu rei Carlos III.

Según la tradición, la ilesia de Trescasas foi mandada construyir por Carlos III, pa oyer misa cuando venía de cacería per estes tierres. La so privilexada situación nel piedemonte de la Sierra de Guadarrama nel entamu del antiguu camín del Puertu de Malagosto, convirtió al llugar nun importante finxu d'antigua Cañada de la Vera de la Sierra, polo qu'ellí s'instalaron trés Cases de Esquileos, tamién denominaos “del Paular”, que dieron orixe al actual nome de la villa.
El cuadru que decora l'altar mayor ye una Inmaculada, encargada por Carlos III a Mariano Salvador Maella, qu'entós yera'l primer pintor de la corte. 
Les obres de la Ilesia fueron supervisaes pol maestru Gamones, que taba trabayando nel palaciu de la Granxa.

## Fiestes
* 24 de marzu: *San Benitu*.
* 15 de mayu: *San Isidro*.
* 13 de xunu: *San Antonio de Padua*.
* 29 de xunu: *San Pedro*.
* 16 d'agostu: *San Roque*.
* Últimu fin de selmana de setiembre: *La nuesa Señora del Rosariu*

## Ver tamién
* Conceyos de Segovia

## Referencies

## Enllaces esternos

* Conceyu de Trescasas
Turégano

**Turégano** ye un conceyu d'España perteneciente a la provincia de Segovia, na comunidá autónoma de Castiella y Llión. En  cuntaba con una población de  habitantes.

## Xeografía
Nel términu municipal atópense les llocalidaes de: 
*Aldeasaz de La Cuesta
*Berrocal de La Cuesta
*Carrascal de La Cuesta
*La Cuesta, conceyu independiente hasta 1972
***Turégano** (capital del conceyu).

## Demografía

## Historia
Cerca del conceyu atopa un castru prerromanu d'orixe arévaco, lo que nos indica l'antigüedá d'esti conceyu. Nel sieglu XII pasó a ser dominiu del Obispáu de Segovia. Con mercáu y centru de comunicaciones na dómina medieval denota la importancia d'esta villa.

El 24 de setiembre de 1965 una pavorosa quema aniciada por fuercia nuna fragua y aviváu por un fuerte vientu destruyó un centenar de viviendes y edificios, dexando ensin llar a unes 60 families.

## Alministración y política

## Monumentos y llugares d'interés

***Castillo de Turégano**

El so mayor curiosu ye'l so castiellu, símbolu del pueblu, d'oríxenes celtibéricos. Foi declaráu Conxuntu Históricu-Artísticu en 1931. Nesti castiellu tuvo presu en 1585 Antonio Pérez, secretariu del rei Felipe II. Antonio Pérez entamó la so fuga y los sos partidarios establecer nel cercanu pueblu de Muñoveros. Consiguieron entrar nel castiellu los asaltantes pero l'astucia de los alguaciles convenciólos por qu'arrenunciaren del so intentu. Una singularidá d'esti castiellu ye qu'integrada n'el so construcción atopa la **ilesia de San Miguel**.



**Lleenda de la imaxe**


# Pórticu Sur
# Nave # 
Ábside # 
Sacristía #
Capiya de la Virxe del Rincón
# Campanariu #
Bautisteriu #
Pórticu Oeste (tapiáu)
# Cuartón d'Antonio Pérez
# Capiya de Cristu del Amparo #
Marques de cantería 

* **Ilesia de Santiago**
Tien un retablu románicu policromado de piedra que data del sieglu XII.
* **Muséu de los Ánxeles d'Arte Contemporáneo**

## Imáxenes


Image:Turégano 21.8.2002.jpg|Plaza Mayor y castiellu de Turégano
Image:Image-Castillo de Turégano.jpg|Parte trasera del castiellu
Image:Turegano-plaza mayor noche-DavidDaguerro.jpg|Conceyu y Castillo de nueche en Turégano
Image:Turegano-castillo-DavidDaguerro.jpg|Castillo de Turégano


## Ver tamién
* Diócesis de Segovia
* Gastronomía de la provincia de Segovia

## Enllaces esternos

* Conceyu de Turégano

## Referencies
Valdeprados

**Valdeprados** ye un conceyu d'España, na provincia de Segovia, comunidá autónoma de Castiella y Llión. Tien una superficie de 19,45 km².

Na llocalidá rodó la película Las ovejas no pierden el tren.

El conceyu tien una pedanía: Guijasalbas.

## Símbolos

L'escudu heráldicu y la bandera que representen al conceyu fueron aprobaos oficialmente la . L'escudu se blasona de la siguiente manera: 

La descripción testual de la bandera ye la siguiente:

## Demografía




## Alministración y política

## Monumentos y llugares d'interés
* El torrexón de los condes de Puñonrostro. So la proteición de la Declaración xenérica del Decretu de 22 d'abril de 1949, y la Llei 16/1985 sobre'l Patrimoniu Históricu Español.

## Ver tamién
* Diputación Provincial de Segovia
* Conceyos de Segovia

## Referencies

## Enllaces esternos
Valdevacas y Guijar

**Valdevacas y Guijar** ye un conceyu d'España, nel centru de la provincia de Segovia, comunidá autónoma de Castiella y Llión. Tien una superficie de 18,17 km².

Ta formáu poles llocalidaes de:
* El Guijar de Valdevacas.
* Valdevacas del Guijar.

## Demografía

## Alministración y política

## Ver tamién
* Conceyos de la provincia de Segovia

## Referencies

## Enllaces esternos
Valle de Tabladillo

**Valle de Tabladillo** ye un conceyu d'España, na provincia de Segovia, comunidá autónoma de Castiella y Llión. Tien una superficie de 16,46 km².

Conocíu polos sos embutíos, que son ellaboraos en Navalilla, cuenta ente los sos puntos d'interés una famosa mina de yelsu.

## Xeografía

### Llocalidaes

* Valle de Tabladillo
* Barrio de Arriba
* Pajares

## Demografía

## Alministración y política

## Ver tamién
* Conceyos de Segovia

## Referencies

## Enllaces esternos
Valleruela de Pedraza

**Valleruela de Pedraza** ye un conceyu d'España, na provincia de Segovia, comunidá autónoma de Castiella y Llión. Tien una superficie de 9,7 km².

## Xeografía
### Nucleu de población
* Valleruela de Pedraza
* Berzal
* Tejadilla.

## Demografía

La so demografía ta bastante avieyada pero sicasí pel branu y más exautamente n'agostu axunten una gran cantidá de moces.

## Alministración y política

## Cultura

### Fiesta
* San Cristóbal (10 de xunetu) 
* Nuesa Señora del Amparu (segundu fin de selmana de setiembre)

## Personaxes pernomaos
* *[[Dario Barriu]]*, cocineru español que tuvo casa na pedanía de Tejadilla.

## Ver tamién
* Conceyos de Segovia

## Referencies

## Enllaces esternos
Valleruela de Sepúlveda

**Valleruela de Sepúlveda** ye un conceyu d'España, na provincia de Segovia, comunidá autónoma de Castiella y Llión. Tien una superficie de 15,99 km².

## Xeografía
### Nucleos de población
* Cunta cola pedania de La Fonte

## Demografía

## Alministración y política

## Cultura

### Fiesta
* San Antonio (13 de xunu), * 
La nuesa Señora la Virxe del Barriu (Primer domingu de setiembre)(patrona del conceyu) 
* La Virxe del Rescate (15 de xunu).

## Ver tamién
* Conceyos de Segovia

## Referencies

## Enllaces esternos
Valverde del Majano

**Valverde del Majano** ye un conceyu de la provincia de Segovia, Comunidá Autónoma de Castiella y Llión (España), que se topa allugáu na Campu Segoviano. Tien un área de 31 km².

## Símbolos

L'escudu heráldicu que representen al conceyu foi aprobáu oficialmente la . L'escudu se blasona de la siguiente manera: 

La bandera que representa al conceyu foi aprobada oficialmente la , la so descripción testual ye la siguiente:

## Demografía




## Alministración y política

### Eleiciones Municipales

Les siguientes tables amuesen los resultaos de les eleiciones municipales celebraes nel añu 2003 y 2007.





* Alcalde electu: Gerardo Rafael Casado Llorente (PP).



* Alcalde electu: Gerardo Rafael Casado Llorente (PP).



## Monumentos y llugares d'interés

* Ilesia de La nuesa Señora de l'Asunción del sieglu XVI.
* Ermita de La Nuesa Señora de l'Apaecía con fiesta-romeria en xunu y setiembre.
* Ermita de la Soledá *
Paraxa de Mazuelos
* Paraxa d'El Majano
* Monte y Caserío de Llobonos

## Economía
Tien un polígonu industrial llamáu «Nicomedes García» n'honor al empresariu nacíu na llocalidá y creador del citáu polígonu nos años 70 y que depués donó al conceyu. Nél esiste una planta d'embotellamientu de güisqui DYC, una de los dos de la marca na provincia de Segovia xunto a la de Palazuelos de Eresma.

Hai de solliñar anguaño por volume de negociu y númberu d'emplegaos a la empresa ONTEX peninsular dedicada a la fabricación y distribución de celulosa pa usu sanitariu.

## Fiestes
* Nuesa Señora de l'Asunción (15 d'agostu) como titular de la Parroquia *
La Patrona del pueblu ye la Virxe de l'Apaecía que les sos fiestes celebrar el segundu fin de selmana de xunu y de setiembre con romeríes nel so santuariu de Mazuelos.

## Personaxes pernomaos
* Manuel José de Fruto Huerta, (1811-?) patriarca d'una gran familia de Nueva Zelanda llamada los Paniora, españoles en llingua maorí.
* Francisco García Ayuso, filósofu y orientalista. (1835 - 1897)
* Agapito Marazuela Albornos, folclorista, musicólogu y dulzaineru que rellumó tamién como concertista de guitarra y que cola so rebaxó d'escoyeta folclórica foi musa pa la nacencia y trunfu de gran cantidá d'artistes y grupos. (1891 - 1983)
* Nicomedes García Gómez, empresariu. Fundador d'Auto Res y güisqui DYC, vease l'apartáu d'economía de la llocalidá. (1901 - 1989)
* Monseñor Teófilo Ayuso Marazuela insigne teólogu, primu del folclorista Agapito.
* Lorenzo García Huerta, poeta rexonalista segovianu.

## Ciudaes hermaniaes

*  **[[Gisborne (ciudá)|Gisborne]]** (Nueva Zelanda).. Esti protocolu de hermanamiento roblóse'l 28 d'avientu de 2010.

## Ver tamién
* Llista de conceyos de Segovia
* Gastronomía de la provincia de Segovia

## Referencies

## Enllaces esternos

* Conceyu de Valverde del Majano
Veganzones

**Veganzones** ye un conceyu d'España, na provincia de Segovia, comunidá autónoma de Castiella y Llión. Tien una superficie de 21,96 km².

## Símbolos

L'escudu heráldicu que representa al conceyu se blasona de la siguiente manera: 

La descripción testual de la bandera ye la siguiente:

## Historia
L'añu de 1122 reinar doña Urraca donó al Señoríu del obispu les villes de Turégano y Caballar; dientro d'estos términos poblará Vega de Infançones (güei Veganzones).

Nel sieglu XIII, apaez nos repartos de préstamu de la diócesis: "Turégano con Veganzones, 100 vecinos".

En 1579 Veganzones pagó la so independencia pa nun aportar# a de señor particular, polo que yá nun puede vendese nin donase. Asina, al añu siguiente (1580), Francisco Alderete, xuez de la comisión de la so Maxestá, va apurrir a la villa de Veganzones la so propia xurisdicción en nome del Rei, anque'l privilexu nun va llegar a roblase hasta tiempos de Felipe III.

## Demografía




## Alministración y política

## Monumentos y llugares d'interés
* **Ilesia de Santa Águeda**. El templu foi edificáu nel añu 1618 pol arquiteutu segovianu Pedro de Brizuela, según consta nuna inscripción na torre. Realizóse siguiendo les directrices propies del primer barrocu, con un aire escurialense. El retablu mayor foi realizáu en 1680, tamién n'estilu barrocu, por Eugenio de la Cruz.

* **Trés crucies del antiguu Calvariu** son de finales del sieglu XVII (1686). 
* **Monumentu** a Cristu Rei. Obra de Florentino Trapero, inaugurada en 1929. 
* **Ermita del Santísimu Cristu del Humilladero**. Edificiu de planta rectangular, construyíu nel sieglu XVIII. Darréu llevóse ellí'l campusantu.

### Espacios naturales
* **Puente Mesa**, nel ríu Cega. 
* **Monte**, 700 ha de pinar

## Cultura
* Xuegos populares como'l chito.
* Son bien vistoses les fiestes de la Octava del Señor el domingu siguiente al Corpus Christi, poles enramaes, los arcos y los altares qu'instalen pal pasu de la procesión. Mientres la procesión se paloteaba delantre de los altares. El paloteo de Veganzones ye propiu del pueblu.
* Tamién ye típicu l'usu de petos carauterísticos de cada peña.

### Fiestes
* **Santa Águeda**, 5 de febreru. 
* **Fiesta n'honor a la Virxe de la Piedra**, celebrar a primeros del mes d'agostu. 
* **San Isidro Llabrador**, el 15 de mayu.
* **Octava del Señor**, domingu siguiente al Corpus Christi; asítiense enramaes, arcos y altares por onde pasa la procesión. D'antiguo realizábense paloteos, que se dexaron de baillar a finales del sieglu XX
* **San Antonio**, el 13 de xunu.
* **San Cristóbal**, el 10 de xunetu. Bendición de vehículos na plaza de la ilesia. Nuna plaza de toros fecha con talanqueras y remolques, faíase suelta de vaquillas. La nueva llexislación en materia taurino del Ministeriu d'Interior imponía unos requisitos tales que fizo imposible la continuidá del espectáculu.

## Ver tamién
* Conceyos de Segovia
* Jesús de la Misericordia

## Referencies

## Enllaces esternos
Vegas de Matute

**Vegas de Matute** ye un conceyu y llocalidá de la provincia de Segovia (Castiella y Llión) asitiada a unos 28 km de la capital.

## Símbolos

L'escudu heráldicu y la bandera que representen al conceyu fueron aprobaos oficialmente la .

## Xeografía
El términu municipal consta de 21,92 km², parte de la urbanización de Los Ángeles de San Rafael pertenez a esta llocalidá.

## Demografía




## Alministración y política

## Historia

Na Edá Media, se documenta na ribera del ríu Moros, vecina a la ermita de La nuesa Señora una aldega que perteneció a la comunidá de Villa y Tierra de Segovia y al Sexmo de San Martín, inscrita col nome de Matute, de que'l so despobláu pasaríen los vecinos al nuevu llugar de Vegas de Matute. Nel Catastru del Marqués de l'Ancón fai referencia a la Villa de Vegas de Matute y despobláu de Matute”.

## Monumentos y llugares d'interés

* Ilesia de Santu Tomás de Canterbury, monumentu góticu que s'empezó hacia 1540, con trazáu de Rodrigo Gil de Hontañón, y como capiya dedicada a Santu Tomás qu'acoyera los sepulcros de la familia de los Condes de Vegas. Amplióse'l templu a empiezos del sieglu XVII, con posterior retablu mayor barrocu, «con trés calles separaes con columnes salomóniques». Foi declarada Bien d'Interés Cultural el 9 de xunu de 1994. Otres fontes mentar como ampliación de l'antigua capiya de San Pedro que tradicionalmente foi la parte de la ilesia dedicada a que los homes escucharen la misa, en tantu la nave principal acutar a les muyeres. 

* Ermita de San Antonio, que Vegas comparte colos conceyos de Les Navas y Zarzuela del Monte, pos ta asitiada sobre los trés coteras (cotes).

* Palaciu de Vegas de Matute construyíu en 1128. Anguaño atópase en ruines.

* Acueductu, que parte de la fastera norte de los Calocos, y que'l so entamo más sobresaliente ye'l gran arcu de mediu puntu del Zancao, de siete metros d'altor sobre'l regueru del Zancao, con obra de mampostería y morteru de cal y sable. Paez evidente que'l cal usáu na so construcción venía de los cercanos fornos del Zancao, güei Parque d'Arqueoloxía industrial d'El Zancao, inauguráu en 2008.

## Economía
Anguaño básase na ganadería de monte. L'agricultura práuticamente abandonóse, y lo que se cultiva ye pa usu ganaderu.
D'antiguo cocíase cal nos fornos, de los qu'inda queden dalgunos en bastante bon estáu. Tamién s'estrayía caolín de la mina.

## Cultura
* 29 d'avientu celébrase la fiesta de Santu Tomás.
* Primer fin de selmana de setiembre celebra la Virxe de Matute cuando se tresllada la Virxe dende la so ermita que ta a veres del ríu Moros hasta'l pueblu onde va tar na ilesia mientres un mes.

## Ver tamién
* Llista de conceyos de Segovia
* Alfarería na provincia de Segovia

## Referencies

## Enllaces esternos

* Conceyu de Vegas de Matute
Valseca

**Valseca** ye un conceyu d'España, na provincia de Segovia, comunidá autónoma de Castiella y Llión. Tien una superficie de 23,20 km².

Llocalidá asitiada nel Camín de Santiago de Madrid.

## Símbolos

L'escudu heráldicu que representa al conceyu se blasona de la siguiente manera:

La descripción testual de la bandera ye la siguiente:

## Historia
En plena Edá Media, Valseca identificar col mesmu nome, Val Seca, anque nel sieglu XVI adoptó'l de Valseca de Bohones, por pertenecer a él, el despobláu del mesmu nome Bohones o Buhones, según los de Maletes, San Martín de Hazuela y San Medel, que la so portada de la so ilesia románica foi treslladada a la Cárcel Real de Segovia. Dende'l sieglu XI, Valseca perteneció al sexmo de Cabezas y a la Comunidá de Villa y Tierra de Segovia.

## Demografía




## Alministración y política

## Monumentos y llugares d'interés
La ilesia parroquial de Valseca dedicar a La nuesa Señora de l'Asunción, y dizse que ye unu de los meyores templos d'estilu barrocu de la provincia de Segovia, pos sobre la so fábrica destaca la so gran torre, rematada con cimborrio. La so planta ye de cruz llatina, ta cubierta con bóveda sobre pechinas nel cruceru. Foi diseñada pol arquiteutu Domingo Díaz Gamones, destacando dientro d'ella'l so retablu mayor neoclásicu y otru llateral barrocu dedicáu a santa Catalina de Siena. Al pie de estes obres d'arte tamién sobresalen, la so cruz procesional y una mota del sieglu XVI.

Pela rodiada del pueblu alcuéntrase la ermita de San Roque que tien un arrogante retablu renacentista con pintures del llamáu Maestru de Valseca. A esta xune la del Santu Cristu del Humilladero, localizable nel camín de Carboneru de Ahusín, que foi apocayá restaurada, pos ye un orixinal edificiu de planta octogonal construyíu nel sieglu XVI, dientro del cual sobresalen les imáxenes del so calvariu de san Juan y la Madalena, según la del propiu Cristu. Nesta ermita, y mientres los oficios relixosos de la Selmana Santa (Vienres Santu), llevar a cabu'l conocíu cantar de la Salve a la Doliosa.

## Fiestes
* Santa Águeda (5 de febreru).
* San Isidro Llabrador (15 de mayu).
* San Antonio de Padua (13 de xunu).
* La nuesa Señora de l'Asunción (últimu fin de selmana de xunetu o primero d'agostu).

## Personaxes pernomaos
* Pedro González Velasco (1815-1885), médicu y antropólogu español fundador del Muséu Nacional d'Antropoloxía de Madrid.

* D. Teófilo Montero Muñoz (1893 - 1977), veterinariu madrilanu afincáu en Valseca mientres l'exerciciu del so oficiu dende 1940 hasta 1970, dexando muestres del so bon faer profesional y valía personal que Valseca reconoció poniendo nome a una plaza. Tres la so xubilación pasó a desempeñar funciones d'inspector de carne porcino en Cantimpalos (Segovia), magar el veterinariu titular yera D. Hilario, natural de Campillos (Málaga).

## Ver tamién
* Comunidá de Villa y Tierra de Segovia
* Diputación Provincial de Segovia
* Conceyos de Segovia
* Gastronomía de la provincia de Segovia - llegume/garbanzo

## Referencies

## Enllaces esternos
Ventosilla y Tejadilla

**Ventosilla y Tejadilla** ye un conceyu d'España, na provincia de Segovia, comunidá autónoma de Castiella y Llión. Tien una superficie de 5,98 km².

La so población distribuyir ente los nucleos de población de:
* Ventosilla
* Tejadilla
* Casas Altas.

## Símbolos

L'escudu heráldicu y la bandera que representen al conceyu fueron aprobaos oficialmente'l . L'escudu se blasona de la siguiente manera: 

La descripción testual de la bandera ye la siguiente:

## Demografía




## Alministración y política

## Ver tamién
* Conceyos de Segovia

## Referencies

## Enllaces esternos

*
Villaverde de Íscar

**Villaverde de Íscar** ye un conceyu español de la provincia de Segovia, na Comunidá Autónoma de Castiella y Llión.

## Símbolos

L'escudu heráldicu y la bandera que representen al conceyu fueron aprobaos oficialmente la . L'escudu se blasona de la siguiente manera: 

La descripción testual de la bandera ye la siguiente:

## Xeografía

El conceyu de Villaverde de Íscar asitiar ente Pedrajas de San Esteban (provincia de Valladolid) y Fonte la Llamera de Íscar (provincia de Segovia).

## Historia

El pueblu empezar a construyir nel sieglu XI como una aldega dependiente de la llocalidá d'Íscar (Valladolid) y hasta 1833 segoviana, que naquella dómina taba fortifida siendo Íscar la sede de la Comunidá de Villa y Tierra de Íscar formada por: Cogeces de Íscar, Fonte la Llamera de Íscar, Íscar, Megeces, Pedrajas de San Esteban, Remondo y Villaverde de Íscar. Anguaño, nengunu d'estos pueblos tien el so Conceyu en Íscar.

## Demografía




## Alministración y política

## Economía

La principal fonte d'ingresos de los sos habitantes basar nel cultivu y del procesu selectivu del piñón, que na so mayoría procede del vecín conceyu Pedrajas de San Esteban, gran productor del piñón.

## Fiestes

Les fiestes principales celebrar n'honor a:
* San Sebastián (20 de xineru) 
* Santa Llibrada (20 de xunetu).

## Ver tamién
* Conceyos de Segovia

## Referencies

## Enllaces esternos

* Conceyu de Villaverde de Íscar
*
Yanguas de Eresma

**Yanguas de Eresma** ye un conceyu de la provincia de Segovia nel territoriu de la Campu Segoviano na comunidá de Castiella y Llión, España.

## Xeografía
### Llocalización
Yanguas de Eresma asítiase nel centru de la península Ibérica, viéndose'l monte de La Muyer Muerta na sierra de Guadarrama, a 120 km. de Madrid na carretera nacional (autopista) de Madrid a Valladolid. 
La so altitú ye de 897 metros del nivel del mar. Bañáu pel ríu Eresma, coles sos formoses arbolees y el so pinar resinero.

### Accesos
Nel barriu de la estación, llamáu de San Pedro, ta la estación de ferrocarril Segovia –Medina, que tuvo funcionando mientres más de cien años, anque güei día ta clausurada al ser sustituyida por otra más moderna d'alta velocidá, cercana a la llinia ferroviaria AVE Madrid-Segovia-Medina del Campo-Valladolid. 

Pela antigua vía ta realizándose un proyeutu de 3,5 millones d'euros, de Segovia-Yanguas-Olmedo a Medina del Campo. Nesti proyeutu ta trabayando l'asociación Valle del Eresma, xunto cola Fundación Ferrocarriles Españoles pa recuperar esti antiguu percorríu d'unos 70,8 km.

## Demografía
El conceyu, que tien una superficie de 24,28&nbsp;km², cuenta según el padrón municipal pa  del INE con  habitantes y una densidá de &nbsp;hab./km².

Hasta 1910 denominábase Yánguas.

Nos años 1960 llegó a los 750 habitantes, primero que les sos xentes emigraren a zones industriales.
La principal actividá económica ye l'agricultura y la ganadería.

### Población por nucleu
Desglose de población según el Padrón Continuu por Unidá Poblacional del INE.

## Alministración y política

### Evolución de la delda viva
El conceutu de delda viva contempla solo les deldes con caxes y bancos relatives a creitos financieros, valores de renta fixa y préstamos o creitos tresferíos a terceros, escluyéndose, poro, la delda comercial.

La delda viva municipal per habitante en 2014 xubía a 135,34 €.

## Monumentos y llugares d'interés
* **Ilesia d'estilu Barrocu Cortesanu** ta dedicada a la so patrona la Virxe NªSª de l'Asunción y los sos trés ermites al Santu Cristu, San Roque y San Pedro.

* **Fonte termal**, onde s'atoparon restos romanos.

### Fiestes
Les sos fiestes son celebraes con gran fervor relixosu y celebraciones profanes con corrida de toros y bailles con orquesta. Les dances y xotes cola dulzaina y redoblante típicu castellán son realizaes nes procesiones delantre de los sos santos.

Les fiestes principales son:
* Santa Águeda el 5 de febreru 
* San Antonio de Padua el 13 de xunu 
* San Pedro'l 29 de xunu (Patrón del barriu de la estación) 
* Nª Sª de l'Asunción el 15 d'agostu 
* San Roque el 16 d'agostu 

La mocedá esfruta coles peñes en toles fiestes, xeneralmente nes de San Roque y l'Asunción pero'l pueblu polo xeneral collabora cola "Peña Taurina", qu'entama los sos toros.
Les peñes son: Los Tarrecibles, Los Bárbaros, Preference, El Tumbalibre, El Tomaetílico, El Kolokón, Deluxe, el Besu´l choto, los Elegantes y La Revolución

## Ver tamién
* Provincia de Segovia
* Conceyos de la provincia de Segovia

## Referencies

## Enllaces esternos

*
Zarzuela del Monte

**Zarzuela del Monte** ye un conceyu y llocalidá d'España perteneciente a la provincia de Segovia, na comunidá autónoma de Castiella y Llión. Tien una superficie de 28,38 km² y en  cuntaba con una población de  habitantes. Na llocalidá atopa la ilesia de San Vicente mártir, declarada bien d'interés cultural, de la que destaca la so ábside mudéxar.

## Símbolos

L'escudu heráldicu y la bandera que representen al conceyu fueron aprobaos oficialmente la . L'escudo se blasona de la siguiente manera:

La descripción testual de la bandera ye la siguiente:

## Xeografía
;Allugamientu La llocalidá ta asitiada a una altitú de 1005&nbsp;msnm.





## Demografía
El conceyu, que tien una superficie de 28,38&nbsp;km², cuenta según el padrón municipal pa  del INE con  habitantes y una densidá de &nbsp;hab./km².





Últimos años.




## Alministración y política

## Ver tamién
* Diputación Provincial de Segovia
* Conceyos de Segovia

## Referencies

## Enllaces esternos