Carolina de Brunswick-Wolfenbüttel

**Carolina de Brunswick-Wolfenbüttel**  foi una reina consorte del Reinu Xuníu de Gran Bretaña ya Irlanda y Reina consorte de Hannover, nacida Princesa Carolina de Brunswick, Duquesa de Brunswick-Wolfenbüttel, foi la tercera de los 7 fíos del duque Carlos II Guillermo de Brunswick-Wolfenbüttel y de Augusta de Hannover, hermana del rei Xurde III del Reinu Xuníu.

Casar col so primu, el príncipe de Gales -futuru rei Xurde IV del Reinu Xuníu- nel palaciu de St. James, el 8 d'abril de 1795. Al conocela, al príncipe paeció-y pocu curiosa y puerca; amás, abarruntaba que nun yera virxe al momentu del so matrimoniu. Pela so parte, Carolina tamién lu atopó a él pocu curiosu, y na correspondencia del príncipe revélase que namái tuvieron 3 contactos íntimos mientres la so vida de mancomún. La única fía llexítima de Jorge, Carlota Augusta, nació d'unu d'esos contactos, el 7 de xineru de 1796. El príncipe y la princesa de Gales nunca volvieron vivir xuntos dempués de que naciera la so fía, y les sos apaiciones públiques #facer dende entós por separáu. 

Evítase entós que Carolina participe de dalguna manera na vida cotidiana de la so fía, y finalmente ye desterrada en 1799 a una residencia privada en Blackheath, conocida como "*La Pagoda*", onde ella alegó tener rellaciones adúlteres col políticu Jorge Canning y l'almirante Sir Sidney Smith. Dempués d'una investigación de la so vida privada ordenada pol so home, Carolina abandona'l país aldu al continente européu, dexando al so pasu grandes deldes y dellos amantes, siendo'l más bultable d'ellos l'italianu Bartolomeo Pergami. Mientres aquella dómina, la única fía de Jorge y Carolina, Carlota, casada col príncipe Leopoldo de Saxonia-Coburgu-Saalfeld, muerre al dar a lluz al so únicu fíu, un neñu nacíu muertu.

L'ascensión del so maríu al tronu del Reinu Xuníu en 1820 fizo que Carolina volviera a Inglaterra, empecipiándose los procedimientos llegales pal divorciu. La Llei de Dolores y Penes foi introducida entós nel Parllamentu col propósitu de desaposiar a Carolina del so títulu de reina y eslleir el so matrimoniu col rei. La Llei nun #aportar# a aprobada; sicasí, Carolina permaneció nel exiliu y foi-y negada la entrada a l'abadía de Westminster pa ser coronada al pie del so home (19 de xunetu de 1821). Magar los esfuercios del rei por desprestixala, Carolina caltenía una gran popularidá ente les mases.

Aquella mesma nueche de la coronación, Carolina cayó enferma, devolviendo y col pulsu débil. Finó dos selmanes más tarde, el 7 d'agostu de 1821, en Brandeburg House, en Hammersmith, Londres, a los 53 años d'edá.

La causa exacta de la so muerte nunca nun se pudo comprobar por causa de la mesma Carolina: sabiendo que taba morriéndose, pidiera que nun se-y realizara una autopsia. 

Inclusive mientres los sos últimos momentos, aseguró tar siendo curiada por un home llamáu Esteban Lushington, qu'apurría los sos informes de la salú de Carolina al lleal partidariu del rei, Lord Liverpool. El porqué d'esta vixilancia nel so llechu de muerte ye entá un total misteriu, y la documentación correspondiente al so decesu foi tachada n'unu de los estremos. 

Anque yera llegalmente reina del Reinu Xuníu, a pidimientu so foi soterrada nel so natal Brunswick.

## Referencies

## Enllaces esternos