Vladimir I de Kiev

**Vladimir Sviatoslávich ''el Grande***  foi [[Príncipes de Nóvgorod|príncipe de Nóvgorod]] ([[970]]) y [[Gran Príncipe del Rus de Kiev|Gran príncipe de Kiev]] ([[980]]-[[1015]]); convertir al [[Cristianismu]] en [[988]], y empecipió la [[cristianización de la Rus de Kiev]]. Yera fíu del príncipe [[Sviatoslav I de Kiev|Sviatoslav I]].

D'alcuerdu a la *Crónica de Néstor*, la crónica más temprana de la [[Rus de Kiev]], el so nome real foi *'Volodímer*' (n'eslavu antiguu: *Володимеръ*). Dependiendo del idioma esti nome puede tener variaciones: en modernu [[Idioma ucraín|ucraín]] *Volodýmyr* (Володимир), en modernu [[Idioma rusu|rusu]] *Vladímir* (Влади́мир), en [[nórdicu antiguu]] *Valdamarr* y en [[Llingües nórdiques|Nórdicu]] modernu como *Valdemar*.

== Llegada al tronu ==

Foi l'últimu fíu de [[Sviatoslav I de Kiev]] y [[Malusha]], una esclava descrita nes lleendes como profeta que vivió hasta los 100 años y foi llevada al palaciu dende la so cueva pa predicir el futuru. L'hermanu de Malusha, [[Dobrynia]], foi'l tutor de Vladimiro y un gran conseyeru. Sviatoslav designó a Vladimiro como gobernante de Nóvgorod, ente que a [[Yaropolk I|Yaropolk]], el so fíu llexítimu, dio-y Kiev. Dempués de la muerte de Sviatoslav nel añu 972, desamarróse una guerra ente Yaropolk y el so hermanu menor [[Oleg de Drelinia|Oleg]], rexente de Drevlinia, tierra de los [[drevlianos]]. En 977, Vladimiro visitó a [[Håkon Sigurdsson]], gobernante de Noruega, y reclutó la mayor cantidá de guerreros viquingos que pudo por que lu ayudar a recuperar [[Nóvgorod]]. Al añu siguiente, coló contra Yaropolk.

Nel so camín a [[Kiev]], unvió embaxadores a [[Rógvolod]], el príncipe de [[Pólotsk]], pa pidir la mano de la so fía [[Rogneda de Polatsk|Rogneda]]. La princesa refugó casase con él, pero Vladimiro atacó [[Pólotsk]] y tomó a Rogneda a encomalo, Pólotsk resultó ser un llugar clave, xunto con [[Smolensk]], pa tomar de Kiev nel añu 980, cuando Vladimiro acusó a Yaropolk de traición y foi proclamáu gobernante de la [[Rus de Kiev]].

== El so reináu ==

Yá como rexente del principáu, Vladimiro siguió espandiendo los sos territorios. En 981 conquistó numberoses ciudaes allugaes no que güei ye la [[Galitzia|Galicia ucraniana]]; en 983 tomó control de la zona que s'atopa ente [[Lituania]] y [[Polonia]], amás de construyir munches fortaleces y colonies alredor del so reinu. 

A pesar de que'l cristianismu ganara munchos adeptos, Vladimiro permaneció como [[Paganismu|paganu]], llegando a tener hasta 800 concubinas y numberoses esposes, alzando estatues y templos paganos. Sicasí, por conseyu de los sos allegaos, Vladimiro unvió a dellos emisarios a estudiar les relixones de dellos de los países vecinos que-y pidieren que se xuniera a les sos respeutives relixones. Finalmente convirtióse al [[cristianismu]], por cuenta de lo maraviaos que quedaron los sos emisarios al llegar a [[Constantinopla]] y ver los festivales que la [[Ilesia Bizantina]] preparara pa ellos. 

En [[988]], axustó la mano de la hermana del emperador [[Basilio II]], [[Ana Porfirogéneta]]. Foi la primer boda realizada ente una princesa griega y un paganu, pa lo cual Vladimiro foi bautizáu antes de poder formalizar el matrimoniu. El bautizu y el matrimoniu fixéron-y grandes cambeos nel so calter. Al so regresu a [[Kiev]], baltó tolos monumentos paganos y construyó numberoses ilesies, ente elles la [[Ilesia de los Diezmos|Ilesia de la Dormición de la Virxe]]. Foi la primer ilesia de piedra de [[Kiev]], y ordenó la so construcción ente [[989]] y [[996]] por trabayadores bizantinos y locales pa conmemorar la [[Cristianización de la Rus de Kiev|cristianización]] de la [[Rus de Kiev]]. 

Sicasí, esiste otra versión sobre la conversión de Vladimiro al cristianismu. En 987, [[Bardes Skleros]] y [[Bardes Foques]] remontar contra l'emperador [[Basilio II]]. Los dos rebalbos xunieron fuercies por un tiempu, pero pocu dempués Bardes Phocas se autoproclamó emperador. Basilio pidió a la [[Rus de Kiev]] ayuda, anque nesa dómina considerábense enemigos. Vladimiro aportó en cuenta de la mano de la so hermana, y aceptó convertise al [[cristianismu]]. Vladimiro foi bautizáu en [[Quersoneso (ciudá)|Quersoneso]] nel [[988]], allanando asina'l camín escontra la [[Cristianización de la Rus de Kiev]]. Cuando los arreglos pa la boda terminaron, Vladimiro unvió 6.000 tropes al [[Imperiu bizantín]] y punxeron fin a la revuelta.

Dempués del so matrimoniu con Ana, formó un gran conseyu colos sos más cercanos conseyeros, amás de los sos 12 fíos. Morrió en Bérestovo, cerca de Kiev; el so cuerpu foi desmembrado y distribuyíu ente les sos numberoses fundaciones sagraes y veneráu como reliquia. Una de les universidaes de Kiev lleva'l nome del personaxe que cristianizó y civilizó la [[Rus de Kiev]] faciendo posible la introducción de la escritura nel [[alfabetu cirílicu arcaicu]]. La [[Orde de San Vladimiro]] conceder en Rusia y el Seminariu Teolóxicu [[Ilesia ortodoxa|Ortodoxu]] de San Vladimiro ta alcontráu n'[[Estaos Xuníos]]. El so día celebra'l 15 de xunetu.

== Adautaciones cinematográfiques ==
* [https://www.imdb.com/title/tt0457024/ *Knyaz Vladímir'', película de dibuxos animaos (2006)]
*"El Viquingu", película rusa (2016).

## Referencies

## Enllaces esternos

* Sovereign Royal and Imperial House of Rurikovich