Párrafu

Un **párrafu**, tamién llamáu **parágrafu** (del griegu παράγραφος [parágraphos], y este de παρα, «próximu, asemeyáu», y γραφος, «escritura»), ye una unidá comunicativa formada por un conxuntu d'oraciones secuenciales que trata un mesma tema. Ta compuestu por un conxuntu d'oraciones que tienen cierta unidá temática o que, ensin tenela, enúnciense xuntes. Ye un componente del testu que nel so aspeutu esternu empieza con una mayúscula y termina nun puntu y aparte. Entiende delles oraciones rellacionaes sobro'l mesmu subtema; una d'elles espresa la idea principal.

## Carauterístiques principales
Tou párrafu caracterízase por ser dueñu d'un conxuntu d'oraciones que concatenadas al traviés de la *unidá* y la *coherencia*, proyeuten una idea sólida y peracabada que cumple asina la esixencia ente lo que pensamos, lo que queremos dicir, y lo que realmente dicimos.

; Oración principal
: El párrafu ta constituyíu por una oración principal que pue ser estremada fácilmente, yá que enuncia la parte esencial de la cual dependen los demás. Ye posible dicir entós que la oración principal tien un sentíu esencial del párrafu. La oración principal pue apaecer nel testu de forma implícita o esplícita. Cuando la oración principal ta implícita, ésta nun apaez por escritu nel párrafu y ye necesariu deducila. Sicasí, la esplícita, sí atopamos escrita y podemos atopala de primeres, nel mediu o a la fin del párrafu.
; Oraciones secundaries
: Puen ser de dos tipos: de coordinación y subordinación. Son coordinaes aquelles que tán xuníes por aciu conxunciones y tien en sí mesmu un sentíu completu. Son subordinaes aquelles que solo adquieren sentíu en función d'otra.
; Unidá y coherencia
: Consiste na referencia común de caúna de los sos partes, esto ye, que la oración principal como les secundaries referieren a un solu fechu. La coherencia ye la organización apropiada de les oraciones de tala forma que el conteníu del párrafu sía lóxicu, claro y entiéndase.

Na lliteratura de ficción, el párrafu ye daqué más astractu y depende la so configuración de la téunica del escritor y de les carauterístiques de l'aición na narración. La ordenación de les distintes frases dientro del párrafu ye más llibre y lo más relevante, la frase con mayor pesu narrativu, pue apaecer al empiezu, nel mediu o a la fin.

## Tipos de párrafos
; Introductoriu.
; Desenvolvimientu
: Conceptual, Esplicativu y Transitivu.
; Final o de conclusión.
; Narrativos
: Llamáu tamién cronolóxicu, ta formáu por una secuencia d'afirmaciones que nun riquir garantía o demostración de les sos habilidaes. Ye típicu d'una noticia, una crónica o un cuentu nel que s'espongan fechos n'orde cronolóxicu. Puen apaecer conectores de tipu temporal como: dempués, depués, va un mes, pa empezar, de siguío, finalmente, pero la esposición de la secuencia de fechos depende más de cutiu de la so posición nel testu.
; Descriptivos
: Un párrafu descriptivu potencia l'usu de la pallabra y presenta una imaxe sensorial énte los llectores receptores. Al traviés d'un párrafu descriptivu, un autor utiliza tolos los sentíos pa delinear los atributos de los oxetos y sucesos percibíos. Mientres más detalle apurre l'autor nel so delineamiento de lo percibío, meyor va ser la imaxe del llector receptor sobro lo descrito.
; Argumentativos
: Tien como oxetivu espresar opiniones o rebatirlas col fin de persuadir a un receptor. La finalidá del autor pue ser probando o demostrando una idea (o tesis), refutar la contraria o bien persuadir o disuadir al receptor sobro determinaos comportamientos, fechos o idees. Ye cuando hai una discutiniu ente dos o delles persones sobro dalguna idea o fechu.
; Espositivos
: Sirve pa esplicar o desenvolver más llargamente la tema que se ta presentando. Estos suelen ser más estensos y abondosos, dependiendo de la complexidá de la tema o del conceutu que se tea esplicando.
; Rellativos
: Les idees presentense de manera relativa, polo tanto la interpretación de dichu párrafu ye distintu pa cada llector y a diferencia del párrafu argumentativo, ésti ye utilizáu frecuentemente nos ensayos científicos, yá que la naturaleza de dichos trabayos emprestase pa xenerar discutiniu y tracamundiu.
; Comparanza o contraste
: Consiste en comparar oxetos o idees col propósitu d'estremar o dicir les sos semeyances. Delles espresiones d'esti párrafu son: "con al respective de" o "a diferencia de".
; Enumeración
: Numbérense situaciones de manera que vamos de lo más importante a lo menos importante.
; Dialogáu
: Ye una conversación ente un falante y un oyente que van alternando estos papeles.

Ye importante mentar que munches vegaes los testos utilicen dellos tipos de párrafos, ye dicir que por casu, un artículu nel periódicu pue ser descriptivu, espositivu y narrativu coles mesmes.

## Referencies