Píñar

**Píñar** ye una llocalidá y conceyu español asitiáu na parte centro-sur de Los Montes, na provincia de Granada, comunidá d'Andalucía. Llenda colos conceyos d'Iznalloz, Domingo Pérez de Granada, Guadahortuna, Torre-Cardela, Gobernador, Morelábor y Darro. Pol so términu municipal escurre'l ríu Cubillas, ente otros.

El conceyu piñero entiende los nucleos de Píñar y Bogarre, según los cortixos de Bular Bajo y Periate.

Hai de solliñar que Píñar ye'l conceyu con mayor porcentaxe de población rubia de tola provincia de Granada; la mayoría de los piñeros tamién se caractericen na so mayoría por tener los güeyos de tonalidad clares, principalmente verdosos y grises.

## Historia
El monte de Píñar de forma cónica truncada tien les ruines d'un castiellu, declaráu Monumentu Nacional, amás de ser cúpula d'importantes cueves arqueolóxiques como la de la Carigüela y la de les Ventanes.

Los restos musterienses más importantes d'Europa correspuenden a la cueva de la Carigüela, seique l'enclave principal d'unes cultures que pervivieron hasta'l 20.000&nbsp;e.&nbsp;C., venceyada a grupos humanos del tipu Neandertal.

La tradición data'l castiellu como fortificación romana, que más tarde sería reconstruyida polos árabes, motivu pol que dalgunos torrexones son cilíndricos y otros cuadraos. Este, yera un puntu defensivu que controlaba'l tránsito mercantil escontra Xaén, Murcia y Almería.

A partir de la cultura medieval apaecen documentos escritos de dómina califal (s. IX y X) y nazarí (s. XIII y XV), anque apaecieron piedres romanes llabraes, cerámica califal y de toles ocupaciones árabes.

Na dómina musulmana l'últimu alcalde qu'hubo foi al-Mandari, polo que se cree que'l castiellu foi de descansu y recréu utilizada por reis y nobles de Granada, yá que dichu alcalde yera partidariu de Boabdil. En 1485, tres la Reconquista cristiana, el castiellu ye abandonáu polos nazaríes, que nel so éxodu refundaron la ciudá marroquina de Tetuán, anguaño hermanada con Píñar.

El primer sellu del conceyu de Píñar tien el castiellu y data del añu 1850.

## Política
Los resultaos en Píñar de les postreres eleiciones municipales, celebraes en mayu de 2011, son:

## Turismu
Ente los llugares d'interés de Píñar, destaquen:
* La Cueva de les Ventanes, de sumu interés pa la espeleoloxía, pertenez al Paleolíticu Cimeru; pudo tener mientres la Prehistoria dos usos fundamentales: d'una parte, como llugar d'hábitat, concentráu nes zones más próximes a la entrada cuando les condiciones hídriques y de mugor del interior dexar y, d'otra, llugar d'enterramientu, qu'ocuparía zones más fondes onde nun llega la lluz natural. Anque la primer ocupación que se realizó foi per parte de grandes carnívoros cuaternarios, yá que s'atoparon restos paleontolóxicos d'osus y hienes. Anguaño ye la única cueva d'España con accesos pa minusválidos. Los bellos paisaxes soterraños, onde pueden aprendese los procesos de formación d'un cavernamiento, al traviés de maquetes, paneles interactivos y exemplos naturales a lo llargo del cuévanu, y la visualización a escala real a lo llargo del percorríu visitable d'especies de fauna estinguíes, y la presencia humana n'escenes de la vida cotidiana, faen esti percorríu interactivo bien interesante.

* La Cueva de la Carigüela, la estación prehistórica más importante pa la investigación de la industria del Musteriense. Amás atópase bien rellacionada col home del Neandertal pos foi equí onde apaeció un craniu y numberosos oxetos del Paleolíticu Inferior.

* La "Cueva Meye", onde esisten delles pintures nel interior ensin formar grupos de los Confites con restos de la Edá del Bronce.

* El "Togáu de Periate", estatua romana que s'atopa nel Muséu Arqueolóxicu de Granada; ye una de les escases estatues de bronce conocíes y calteníes güei en Hispania. Perteneció a Claudio II "''el Góticu''" que vivió nel sieglu III dempués de Cristu.

* La Ilesia parroquial de San Pedro Apóstol, d'estilu mudéxar, d'una sola nave y cubierta de madera.

* El Castiellu árabe, a mediaos del sieglu XIV, nel periodu de refortificación del Reinu Nazarí foi un baluarte bien importante, especialmente por ser la frontera ente los reinos cristianos y el país granadín. El perímetru d'aproximao 3.000 m², ye llixeramente ovaláu, con muralla de diverses factures. Les torres son fundamentalmente rectangulares anque hai dos semicirculares. Adosáu a la muralla noroeste ta'l barcal y xunto a este nel interior, atopáronse restos de viviendes.

## Gastronomía

Son famosos munchos de los sos restoranes poles carnes al caricote. Pero amás pueden tastiase en Píñar les migues, el corderu a la llabradora, los felpeyos con llebre y la sopa de paninos, el choto al ajillo, les farrapes picantes y les maniyes de gochu, ente otros munchos platos.

## Piñeros célebres
* Escolásticu "Tico" Medina (1934), popular periodista de la segunda metá del sieglu XX, quien fuera redactor xefe de la revista *[[¡Hola!]]*, xefe de reporteros d'ABC, corresponsal de guerra y unviáu especial de diversos medios.
* José Torres Hurtado (1946), ex alcalde de la ciudá de Granada y exdelegado del Gobiernu na comunidá andaluza.

## Hermanancies
*  Tetuán, Marruecos

## Ver tamién
* Llinia Ferroviaria de Media Alloña 68, ente Granada y Almería.
* Llinia Ferroviaria de Media Alloña 71, ente Granada y Linares.
* Ferrocarril del Almanzora: Granada-Murcia.
* A-308, ente Iznalloz y Darro.
* A-323, ente Iznalloz y Guadahortuna.
* A-4001, ente Píñar y Moreda.
* Ríu Cubillas.

## Referencies

## Enllaces esternos

* 
* Microweb turística de Píñar realizada pol Patronatu de Turismu de Granada
* Páxina web oficial de la Cueva de les Ventanes