Iphiclides podalirius

La Chupa leche o podalirio (Iphiclides **podalirius**) ye una especie de lepidópteru ditrisio de la familia ''Papilionidae'' llargamente distribuyida pola rexón paleártica. Pol so tamañu y vistosidá ye una de les caparines más llamatives y conocíes de la fauna europea. Linnaeus, 1758. Vuela n'Asturies.

## Descripción
Trátase d'una de les caparines más grandes d'Europa, pudiendo algamar les femes un valumbu d'ente 55 y 75 mm.[cita  Los machos son llixeramente más pequeños. Les ales tienen un fondu mariellu o blancu-amarellentáu sobre'l que destaquen llamatives y decrecientes bandes negres llonxitudinales. Les ales posteriores tienen, amás, un gran ocelu azul parcialmente abarganáu de negru y de colloráu y una cola bien llamativa. Na so área de distribución, l'únicu papiliónido col que podría confundise ye'l macaón (*Papilio machaon*), del que difier claramente pol diseñu de enllordiar alares, el color predominantemente claro de la parte trasera de les ales anteriores y la cola de l'ala posterior, muncho más desenvuelta.

Nos sos últimos estadios de desenvolvimientu, la gata ye de color verde, con una banda amarellentada nel envés, de la que salen escontra les bandes una serie de bandes oblicues que porten llamativos puntos coloraos. Ye una canesba gorda (nun pasa de 4 cm de llargor), cola cabeza bien retraída, que difier bien de na so forma de les gates d'otros papiliónidos. Como toes elles, sicasí, tien un osmeterio, órganu defensivu qu'emite sustancies empustes y qu'esplega cuando se siente amenaciada.

## Área de distribución
Caparina llargamente distribuyida peles zones templaes d'Eurasia, reparándose dende Europa Occidental hasta la península Arábiga, la India y China. N'Europa, la so área de repartu algama, escontra'l norte, los 54 graos de llatitú. La so presencia en Gran Bretaña y n'Escandinavia tan solo ye ocasional y consecuencia de la llegada de migrantes. Convirtióse nuna especie bien escasa en gran parte de los países d'Europa Central, probablemente por cuenta de los importantes cambeos sufiertos nes práutiques agrícoles y la organización del paisaxe (onde sumieron gran parte de les sebes de prunos y de majuelos). Ta protexida pola llei en dellos países europeos.

## Hábitat
Ye diversu, Árees arbustives, márxenes de montes, zones yerboses, pindies predreses y ribayos, frecuente en zones bien templaes y seques.

## Ciclu vital
Como asocede con munches especies de caparines, el númberu de xeneraciones que se repara depende de la llatitú y de l'altitú. N'Europa central y n'altitú, tan solo reparar una única xeneración que vuela de mayu a xunetu. Más al sur, puede haber ente dos y cuatro xeneraciones, siendo'l so periodu de vuelu muncho más ampliu, de marzu a ochobre na rexón mediterránea.

## Plantes nutricies
Les gates alimentar de distintes especies de rosácees arborescentes, ente les que destaquen les de los xéneros *Prunus* (incluyíes les especies cultivaes), *Pyrus*, *Crataegus*, etc.

## Variaciones
Nel norte d'África y la península ibérica, esta caparina difier de la forma nominal por tener un color netamente más claru. Dellos autores consideren como un criteriu abondu p'alzar esa forma al rangu d'especie (**Iphiclides feisthamelii**). Afirmen que nun existen, sicasí, claros nicios de qu'asina seya y, hasta que la xenética nun la demuestre claramente, ye preferible caltener una posición prudente al respeutu, yá que nun se repara una clara transición ente dambes formes.

## Referencies

* Tolman, T. & Lewington, R. 2002. *Guía de les caparines d'España y Europa.* Lynx Edicions. ISBN 84-87334-36-9.
* Carter, D. J. & Hargreaves, B. 1987. *Guía de campu de les gates de les caparines y poliyes d'España y d'Europa.* Ediciones Omega, Barcelona.

## Enllaces esternos