Bernardino Caballero

**Bernardino Caballero Melgarejo**  foi un políticu y militar paraguayu. Foi presidente de Paraguái, primero provisional (1880-1882), y depués constitucional (1882-1886).

## Primeros años
Foi fíu de José Ramón Caballero de Añasco y de Melchora Melgarejo y Xenes. Nun tuvo oportunidá de siguir
estudios reseñables, fundador del partíu coloráu.
Incorporóse bien nuevu al exércitu y n'avientu de 1864, como Sarxentu de la Caballería, actuó na trunfal campaña de Mato Grosso, interviniendo en cuasi toles aiciones de la Guerra Grande, mereciendo socesivos ascensos por méritos escepcionales. Yera conocíu como'l Centauru de Ybycuí» pola so maña sobre'l caballu. lopez

## Actuación na Guerra
Al empezar la Guerra de la Triple Alianza en 1864, tenía'l rangu d'alférez y ayudante del Mariscal Francisco Solano López n'Humaitá. Arriendes de la so actuación n'Estero Bellaco, el 2 de mayu de 1866, llogró l'ascensu a Teniente y la condecoración de la Estrella de la Orde al Méritu. En Boquerón y Sauce, el 16 y 18 de xunetu de 1866, yá yera Capitán y na batalla de Curupayty, el 22 de setiembre, comandó la Caballería.

A principios de 1867, foi xubíu a Sarxentu Mayor y nomáu Xefe de la Caballería fora de la cortil de Humaitá. El 3 y el 21 d'ochobre tuvo brillosu desempeñu n'Islla Tayí y Tatayibá, recibiendo los sos despachos de Teniente Coronel y la Medaya de Tatayibá. El 3 de payares de 1867 comandó una división del exércitu na segunda batalla de Tuyutí y llogró otra Condecoración y l'ascensu a Coronel.

El 24 de xunetu de 1868 recibió los sos despachos de Xeneral de Brigada. Participó na Campaña de Piquisiry y nes batalles de Ytororó, Abay, Itá Ybaté y Llombes Valentinas. El 24 de febreru de 1869 foi-y conferida la Medaya d'Amambay.

El 8 de febreru y el 16 d'agostu de 1869 actuó en Picada Diarte y la Batalla de Acosta Ñu, respeutivamente, y foi xubíu a Xeneral de División en San Estanislao. Na batalla de Acosta Ñu, la so participación nun foi afortunada, al negase a la rindición sol so mandu, esixíu pol Conde D`eu, a lo que depués de la so inminente derrota abandona la guerra colos sos escoltes.

Al producise'l Combate de Cuetu Corá, en que morrió'l presidente López, Caballero taba alloñáu del gruesu del exércitu paraguayu, al mandu de una división que buscaba ganáu p'alimentos. Foi tomáu por sorpresa, ocho díes más tarde por una división brasilana xunto al ríu Apa, y se rindió cuando se-y informó de la muerte de López y quedu prisioneru con dellos oficiales. Meses dempués, el 16 d'avientu de 1870, el xeneral Bernardino Caballero ye lliberáu y tornó de Brasil. Esti fechu pocu conocíu, foi la última aición de la Guerra de la Triple Alianza, anque de fechu la mesma yá terminara cola muerte del presidente.

## Posguerra
Foi Comandante Xeneral d'Armes y Ministru de Guerra y Marina. Encabezó la revolución de 1873 y de 1874, asumiendo'l 16 de febreru d'esi añu la Cartera del Interior nel Gabinete de Jovellanos.

Desempeñando dempués xeres ministeriales como Ministru de Marina y Guerra, d'Interior, de Xusticia y d'Instrucción Pública; escoyíu pol Congresu como presidente provisional en 1882, depués de la muerte del presidente Cándido Bareiro y en habiéndose-y impidíu asumir el mandu al vicepresidente Adolfo Saguier, con un golpe d'estáu, ye escoyíu Presidente constitucional mientres el periodu 1882/86.

La so obra coincidió col duru periodu de posguerra y foi de gran trescendencia. Fueron creaos el Rexistru Civil de les Persones», el Departamentu d'Inmigración», la Escribanía Civil de los Probes», la Xunta Central d'Agricultura», la Xunta de Creitu Públicu», y la Oficina d'Estadístiques».

Con inmigrantes, xeneralmente d'orixe alemán, creáronse colonies. Reactivó la producción nacional; la industria maderero, la del tanín, la de yerbamate y la ganadería; creó fontes d'ingresos pal fiscu en conceutu d'impuestos, anque tamién anició'l llatifundiu, pos grandes estensiones de terrén que pasaron a manes de capitalistes estranxeros.

El desarrollu de la cultura foi destacáu; como Ministru del ramu patrocinó la creación de numberoses escueles, especialmente importantes la de Derechu, que foi la primera de nivel universitariu, y l'Atenéu Paraguayu». Mientres el so mandatu Uruguái condonó la delda esterna con aquél país y devolvió los trofeos de guerra.

Fundó'l Partíu Nacional Republicanu Partíu Colorado (Paraguái) el 11 de setiembre de 1887; dos meses dempués de fundase l'otru partíu políticu esistente: Centru Democratico, Güei Partíu Lliberal Radical Autentico.

El Xeneral Bernardino Caballero finó'l 26 de febreru de 1912, y los sos restos fuelguen nel Panteón Nacional de los Héroes. Dexó numberosa descendencia. Del so matrimoniu con Concepción Díaz de Bedoya: Ramón Caballero de Bedoya, un diplomáticu paraguayu n'Europa per munchos años; de la so unión con Julia Álvarez: Francisco Caballero Álvarez, militar y Ministru de Guerra y Marina, y embaxador ante'l Reinu Xuníu; y Rigoberto Caballero, políticu de llarga trayeutoria, ente otros.

## Referencies

## Enllaces esternos