open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Rosa californica

***Rosa californica***, ye una especie d'arbustu perteneciente a la familia de les rosácees. Ye orixinaria de California y Oregón y norte de Baxa California, Méxicu. Alcuéntrase en rexones grebes como'l chaparral y les llombes de Sierra Nevada, onde puede sobrevivir a la seca, a pesar de que crez a esgaya en suelos húmedos cerca de les fontes d'agua.

## Descripción
*Rosa californica* ye un arbustu que forma carba con tarmos espinosos y curvos. Les fragantes flores pueden crecer solitaries o n'inflorescencies de delles flores. Cada rosa ta abierta de cara y plana polo xeneral, con cinco pétalos en cualquier tonu de color rosa de casi blancu a magenta fondu. Produz típicos artugancios que contienen granes de color mariellu.

## Cultivu
*Rosa californica* usar en California en xardinos nativos y xardinos del so hábitat, formando colonies, y ye l'atracción de la fauna montesa coles brilloses flores rosa na seronda.

## Usos
Los artugancios utilizar mientres la Segunda Guerra Mundial pol so altu conteníu en vitamines, mayormente vitamina C. Ensugar pal té, o pal so usu en gelatinas y mueyos. Los Cahuilla comíen les yemes de la rosa crudes o papaes n'agua. Un té tamién se fixo a partir de los raigaños, y utilízase pa los resfriaos. Por cuenta de que los artugancios permanecen na planta mientres tol iviernu, apurren alimentu pa la fauna mientres la dómina cuando'l forraxe ye escasu.

## Taxonomía
*Rosa californica* describióse por Cham. & Schltdl. y espublizóse en *[[Linnaea (revista)|Linnaea]]* 2(1): 35–36. 1827.
;Etimoloxía:
***Rosa***: nome xenéricu que provién direutamente y ensin cambeos del llatín *rosa* que deriva de la mesma del griegu antiguu *rhódon*,, col significáu que conocemos: «la rosa» o «la flor de la rosal»

***californica***: epítetu xeográficu qu'alude a la so llocalización en California.
;Variedaes:
* *[[Rosa californica f. añada]]* (Bean) Rehder
* *[[Rosa californica var. añada]]* Bean
* *[[Rosa californica var. ultramontana]]* S.Watson
;Sinonimia:
* *Rosa aldersonii* Greene
* *Rosa spithamea* A.Gray

## Ver tamién
* Terminoloxía descriptiva de les plantes
* Cronoloxía de la botánica
* Historia de la botánica
* Carauterístiques de les rosácees

## Referencies

## Bibliografía
# Abrams, L. 1944. Buckwheats to Kramerias. 2: 635 pp. In L. Abrams Ill. Fl. Pacific States. Stanford University Press, Stanford.
# Anonymous. 1986. List-Based Rec., Soil Conserv. Serv., U.S.D.A. Database of the U.S.D.A., Beltsville.
# Hickman, J. C. 1993. Jepson Man.: Higher Pl. Calif. i–xvii, 1–1400. University of California Press, Berkeley.
# Munz, P. A. 1974. Fl. S. Calif. 1–1086. University of California Press, Berkeley.
# Munz, P. A. & D. D. Keck. 1959. Cal. Fl. 1–1681. University of California Press, Berkeley.

## Enllaces esternos

* Jepson Manual Treatment - ''Rosa californica'
* USDA Plants Profile: ''Rosa californica''
* ''Rosa californica'' - Photos gallery, flowers and hips
Rosa majalis

***Rosa majalis*** Herrm. (sin. *R. cinnamomea* sensu L. 1759, non 1753; *R. cinnamomea* auct. non L.; **Cinnamon Rose**; **Double Cinnamon Rose**) ye una especie fanerógama d'arbustu deciduo del xéneru *[[Rosa]]*, de los montes nativos d'Europa y Siberia.

## Descripción
Crez hasta 2 m y da cinorrodones comestibles ricos en vitamina C, que s'empleguen igual qu'otres especies de fármacos.

## Taxonomía
*Rosa majalis* describióse por Johann Hermann y espublizóse en *[[De Rosa]]* 8. 1762.
;Etimoloxía:
***Rosa***: nome xenéricu que provién direutamente y ensin cambeos del llatín *rosa* que deriva de la mesma del griegu antiguu *rhódon*,, col significáu que conocemos: «la rosa» o «la flor de la rosal»

***majalis***: epítetu llatín que significa "de mayu".
;Sinonimia:
* *Rosa balloniana* Kirschl.
* *Rosa cinnamomea* (L. 1759)
* *Rosa collincola* Ehrh.
* *Rosa fischeriana* Besser ex Link
* *Rosa foecundissima* Münchh.
* *Rosa fraxinifolia* Borkh.
* *Rosa granulienta* R.Keller
* *Rosa microphylla* Willd. ex Spreng.
* *Rosa olgae* Chrshan. & Barbar.
* *Rosa pavlovii* Chrshan.
* *Rosa spinosissima* Rydb.
* *Rosa willdenowii* Spreng.ref>

## Ver tamién
* Terminoloxía descriptiva de les plantes
* Cronoloxía de la botánica
* Historia de la botánica
* Carauterístiques de les rosácees

## Notes

## Referencies

## Bibliografía
# Gleason, H. A. & A.J. Cronquist. 1991. Man. Vasc. Pl. N.E. U.S. (ed. 2) i–910. New York Botanical Garden, Bronx.

## Enllaces esternos

* USDA PLANTS Profile
Roupala montana

***Roupala montana*** ye una especie de planta con flor na familia de les Proteaceae. En Venezuela recibe'l nome común de **aguatapana**.
## Descripción
Son arbustos o árboles qu'algamen un tamañu d'hasta 10 m d'altu, les ramines nueves ferrugíneo-estrigosas. Les fueyes dimorfes, les xuveniles pinnaticompuestes, con foliolos elípticu-llanceolaos a ováu-llanceolaos, de 3–15 cm de llargu, ápiz agudu a acumináu, base asimétrica, marxe gruesamente serráu, fueyes madures simples, mayormente ovaes, de 6–12 cm de llargu y 4–10 cm d'anchu, el ápiz acumináu a obtusu, marxe irregularmente dentáu. La inflorescencia axilar, racemosa, d'hasta 18 cm de llargu, ferrugíneo-estrigosa, flores apariaes, sésiles o en pedúnculos curtios; periantu actinomorfo, tépalos de 7–8.5 mm de llargu, reflexos; ovariu estrigoso con estilu glabro y erecto. Frutu un folículo de 3 cm de llargu, esplanáu, 2-valváu, estilu deciduo; granes 2, alaes.
## Distribución y hábitat
Ye una especie pocu común, alcuéntrase mayormente en montes borrinosos, en toles zones del país; a una altitú de 10–1500 m; dende Méxicu a Suramérica.
## Usos
*Roupala montana* ye una de delles especies, incluyendo *[[Richeria grandis]]* y *[[Parinari campestris]]* que conoz col nome común **bois bandé**. Estes especies tienen fama de tener propiedaes aafrodisiaques.
## Taxonomía
*Roupala montana* describióse por Jean Baptiste Christophore Fusée Aublet y espublizóse en *[[Histoire des Plantes de la Guiane Françoise]]* 1: 83–84, t. 32. 1775.
;Sinonimia:

## Referencies

## Bibliografía
# Alverson, W. S., D. K. Moskovits & J. S. Shopland. 2000. Bolivia: Pando, Río Tahauamanú. Rapid Biol. Inv. 1: 1–79.
# Balick, M. J., M. Nee & D. E. Atha. 2000. Checklist of the vascular plants of Belize. Mem. New York Bot. Gard. 85: i–ix, 1–246.
# Bonifaz, C. & X. Cornejo S. 2002. 29. Proteaceae. Fl. Ecuador 69: 3–48.
# Brako, L. & J. L. Zarucchi. (eds.) 1993. Catalogue of the Flowering Plants and Gymnosperms of Peru. Monogr. Syst. Bot. Missouri Bot. Gard. 45: i–xl, 1–1286.
# Burger, W. C. 1983. Family 55. Proteaceae. In: W. C. Burger (ed.), Flora Costaricensis. Fieldiana, Bot., n.s. 13: 8–14.
# CONABIO. 2009. Catálogo taxonómico de especies de México. 1. In Capital Nat. México. CONABIO, Mexico City.
# Correa A., M. D., C. Galdames & M. N. S. Stapf. 2004. Cat. Pl. Vasc. Panamá 1–599. Smithsonian Tropical Research Institute, Panama.
# Davidse, G., M. Sousa Sánchez, S. Knapp & F. Chiang Cabrera. (eds.) 2013. Cycadaceae a Connaraceae. Fl. Mesoamer. 2(1): ined.
# Forzza, R. C. & et al. 2010. 2010 Lista de espécies Flora do Brasil. http://floradobrasil.jbrj.gov.br/2010/ .

## Enllaces esternos
Rubus fruticosus

***Rubus fruticosus***, **escayu moral** o **moral** ye una especie de planta perteneciente a la familia de les rosácees. Ye orixinaria d'Europa, Asia y Norte d'África.

## Descripción
Ye una planta viviega, maderiza y bien invasiva, con llargos tarmos flexibles llenos d'escayos. Les fueyes son pinnaes y estrémense en foliolos ovales, dentaos, pubescentes pela parte inferior; tán cubiertes de finos escayos, especialmente pola nervadura media. Les flores son de color blancu o rosáu y arrexuntar en recímanos terminales. El frutu, denomináu mora, ye compuestu y globulosu. Los diversos colores qu'adopta determinen el grau de maduración (verde, colloráu y negru, respeutivamente). La planta presenta coles mesmes el floriamientu y los diversos graos de maduración del frutu, fechu inusual n'otres plantes.

Propiedaes utilicen les fueyes, los botones florales, los frutos y, en menor midida, el raigañu.

### Virtúes melecinales
Pol so altu conteníu de taníns, el so principal efeutu ye'l astrinxente, polo que s'encamienta nel tratamientu de la foria. En forma de gargarismo ye útil nes úlceres aftoses de la mucosa bucal y como tratamientu complementariu de l'amigdalitis y la farinxitis. 

### Principios activos
* Ácidos orgánicos: atopar nos frutos y son el isocítricu, el succínico, l'oxálico, el málico y el láctico.
* Vitamines: atopar nos frutos y son la vitamina C y el acedu fólico.
* Pigmentos: atopar nos frutos, son antocianines (posiblemente crisantemina).
* La fueyes contién una gran cantidá de taníns (4-15%), pectina (1,2%), amás d'hidroquinones, como l'arbutina, inositol y nicios d'aceite esencial.

### Preparaciones
* Infusión: vía interna, emplegar de 6 a 10 gramos per llitru, per vía esterna diez veces esa cantidá, esto ye, 100 gramos per llitru.
* Maceraos gliceriinaos: 50 gotes, tres veces al día.
* Vinagre de mores: ponse un kg de morEs llimpies nun caciplu de cerámica. Cubrir con vinagre de sidra o de vinu de poca graduación, y déxase macerar mientres tres díes, removiendo una vegada al día. Finalmente, penerar con presión. Calcúlase'l líquidu obtrenido y añader 150 cc d'azucre por cada mediu llitru de líquidu. Darréu, fiérvese selemente mientres 5 a 6 minutos. Déxase esfrecer y caltiénse en botelles bien zarraes. va tomase una cuyaradina de postre eslleida nuna taza d'agua o de tisana. Encamiéntase como tónicu antianémico.

## Taxonomía

* Sinónimos:

* *Rubus bergii* Eckl. & Zeyh.
* *Rubus fruticosus* Eckl. & Zeyh.
* *Rubus myrianthus* Baker

## Notes

## Referencies

## Enllaces esternos
Rubus saxatilis

***Rubus saxatilis*** ye una especie botánica de plantes del xéneru *[[Rubus]]*.

## Distribución y hábitat
Alcuéntrase n'Europa (al sur d'Islandia y al este de los Pirineos) y Asia templada a Xapón. El tarmos verdes son de 20-60 cm d'altor y cubiertu d'escayos como aguyes diminutes, y les fueyes son xeneralmente compuesta con trés foliolos. La fruta ye colorada y esférica de 1-1,5 mm de diámetru.

## Descripción
*Rubus saxatilis* ye una planta perenne con tarmos biañales que muerren dempués de la fructificación, nel so segundu añu. Emite llargos corredores dende'l raigañu na punta pa formar nueves plantes. Los tarmos contienen munchos pequeños escayos. Les fueyes son alternes y les llámines de les fueyes son de forma palmetada. Caúna consta de trés folíolos ovales con márxenes dentaos, el foliolu terminal tien un tarmu curtiu y les otres dos son llixeramente más pequeñes. La inflorescencia ye una poques flores en forma de corimbo. La mota de cada flor tien cinco sépalos y la corola componer de cinco pétalos blancos estrechos. Tien munchos estames y hai dellos pistilos. El frutu ye un agregáu de delles drupes carnoses .

## Hábitat
*Rubus saxatilis* puede formar grupos trupos, difundiendose al traviés de los sos corredores. Tamién puede arrobinase por grana pol so frutu que ye comestible y son comíos por aves que depositen les granes nos sos escrementos n'otros llugares. Floria en montes húmedos y llugares aspros y puede crecer puxantemente nos escamplaes creaes por baltar d'árboles.

## Usos
;Usos comestibles:
Les bagues son comestibles crudes o cocíes, y tienen un sabor acedo, pero son prestosos al cielu la boca. Na cocina rusa , comer con azucre, miel o lleche, y pueden utilizase na preparación de kissel, kompot, zusmiu, xarabe, mermelaes y auries, y kvas.

;Usos melecinales:
Munches partes de la planta son astrinxentes, debíu en gran parte a la presencia de taníns. Una decocción del raigañu utilizar na India pal tratamientu de los intestinos y la disentería , y tamién nel tratamientu de la fase espasmódica de la tos ferina. Una decocción de les fueyes utilizar pa tratar la disentería y dellos tipos de sangráu.

;Otros usos:
Un colorante moráu a azul opaco puede llograse de la fruta.

## Taxonomía
*Rubus saxatilis* describióse por Carlos Linneo y espublizóse en *[[Species Plantarum]]* 1: 494. 1753.
;Etimoloxía:
***Rubus***: nome xenéricu que remanez del llatín que significa "artu" o "artimora" o de *ruber* = "coloráu" 

***saxatilis***: epítetu llatín que significa "que crez ente les roques"
;Variedaes:
* *[[Rubus saxatilis var. americanus]]* Michx. ex Pers.
;Sinonimia:
* *Cylactis saxatilis* (L.) Á.L”ve 
* *Rubus ruber* Gilib. 
* *Selnorition saxatilis* (L.) Raf. ex B.D.Jacks. 

## Ver tamién
* Terminoloxía descriptiva de les plantes
* Cronoloxía de la botánica
* Historia de la botánica
* Carauterístiques de les rosácees

## Referencies

## Bibliografía
# Flora of China Editorial Committee. 2003. Flora of China (Pittosporaceae through Connaraceae). 9: 1–496. In C. Y. Wu, P. H. Raven & D. Y. Hong (eds.) Fl. China. Science Press & Missouri Botanical Garden Press, Beijing & St. Louis.

## Enllaces esternos
Ruellia asperula

***Ruellia asperula*** (basónimu *Stephanophysum asperulum* Mart. & Nees) ye una planta melecinal orixinaria de Brasil que s'atopa na vexetación de Caatinga y Cerrado.

## Propiedaes
Les flores, fueyes y raigaños d'esta planta suelen ser maceraes y úsase pa tratar asma, bronquitis, fiebre, gripe, y la inflamación del úteru.

## Taxonomía
*Ruellia asperula* describióse por (Mart. & Nees) Lindau y espublizóse en *[[Die Natürlichen Pflanzenfamilien]]* 4(3b): 311. 1895. 
;Etimoloxía:
***Ruellia***: nome xenéricu que foi nomáu n'honor de Jean Ruelle, herborista y médicu de Francisco I de Francia y traductor de dellos trabayos de Dioscorides.

***asperula***: epítetu llatín que significa "rugosa".
;Sinonimia:
**Ruellia asperula* (Mart. & Nees) Benth. & Hook. 
**Stephanophysum asperulum* Mart. & Nees

## Ver tamién
* Terminoloxía descriptiva de les plantes
* Historia de la botánica
* Carauterístiques de les acantacees
* Especies de la vexetación de Catinga de Brasil
* Especies vexetales del Cerrado de Brasil

## Referencies

## Bibliografía

# Forzza, R. C. 2010. Llista de espécies Flora do Brasil http://floradobrasil.jbrj.gov.br/2010. Jardim Botânico do Rio de Janeiro, Rio de Janeiro. 

## Enllaces esternos

* Floral Traits and Pollination Systems in the Caatinga, a Brazilian Tropical Dry Forest by Isabel Cristina Macháu and Ariadna Valentina Lopes
* ''Ruellia asperula'' 
* {portugués} ''Ruellia asperula''
Rumex arcticus

***Rumex arcticus*** Trautv., ye una especie de la familia de les poligonacees. 

## Distribución y hábitat
Ye una planta perenne nativa d'Alaska. Les sos fueyes son parte importante de la dieta de los nativos de la zona. 
## Descripción
Desenvuélvese como un arbustu redondu. En branu asume una coloración ablancazada. De talla media, llega a los 2 m de tamañu. Caltién les fueyes en iviernu.
## Propiedaes
Les plantes pueden contener altos niveles d'acedu oxálico, que ye lo que da a les fueyes de munchos de los miembros d'esti xéneru esti arume ácidu a llimón. Perfectamente bonu en pequeñes cantidaes, les fueyes nun tienen de ser consumíes en grandes cantidaes, una y bones l'ácidu oxálico puede bloquiar otros nutrientes conteníos nos alimentos, especialmente'l calciu, polo que puede dase defectos de minerales. El conteníu n'acedu oxálico va amenorgase si la planta ye cocinada. Les persones con un enclín al reumatismu, l'artritis, la gota, los cálculos renales o la hiperacidez tienen de tener especial procuru si inclúyese esta planta na so dieta yá que puede agravar la so condición.

## Taxonomía
*Rumex arcticus* describióse por Ernst Rudolph von Trautvetter y espublizóse en *[[Reise in den Äussersten Norden und Osten Sibiriens]]* 1(2,1): 29. 1847. 
;Etimoloxía:
***Rumex***: nome xenéricu que remanez del llatín *rŭmex, rumǐcis*, yá recoyíu en Pliniu'l Vieyu pa designar el xéneru na so dómina (*quod... appellant, nostri vero rumicem, alii lapathum canterinum* - que nós (los llatinos) llamamos *rumex*, y otros *lapathum canterinum*) (*XX, 85*).

***arcticus***: epítetu xeográficu qu'alude a la so llocalización nel Árticu.
;Sinonimia:
**Rumex aquaticus ssp. arcticus
**Rumex domesticus var. nanus* [[Hook.]]
**Rumex kamtschadalus* [[Kom.]]
**Rumex longifolius var. nanus* (Hook.) [[Meisn.]]
**Rumex ursinus'' Maximova
## Referencies

## Enllaces esternos

*http://www.ibiblio.org/pfaf/cgi-bin/arr_html?Rumex+aquaticus
Rumex graminifolius

***Rumex graminifolius*** J.H.Rudolph ex Lamb., ye una especie de la familia de les poligonacees. 

## Distribución y hábitat
Habita nes roques costeres y les rexones ártiques de Terranova n'América del Norte.
## Descripción
Ye una planta perenne que puede llegar a crecer dende los 0'1 metros a 0'5 metros. 
## Propiedaes
Les plantes pueden contener abondo altos niveles d'acedu oxálico, que ye lo que da a les fueyes de munchos miembros d'esti xéneru un arume ácidu de llimón. Perfectamente aceptáu en pequeñes cantidaes, les fueyes nun tienen de ser consumíos en grandes cantidaes, yá que l'ácidu oxálico puede bloquiar otros nutrientes nos alimentos, especialmente de calciu, lo que provoca los defectos minerales. El conteníu n'acedu oxálico va amenorgase si la planta cocínase. Les persones con un enclín a reumatismu, artritis, gota, cálculos renales o hiperacidez tien de tener especial procuru si inclúyese esta planta na so dieta yá que puede agravar la so condición
## Taxonomía
*Rumex graminifolius* describióse por J.H.Rudolph ex Lamb. y espublizóse en *[[Transactions of the Linnean Society of London]]* 10(2): 264, pl. 10. 1811. 
;Etimoloxía:
***Rumex***: nome xenéricu que remanez del llatín *rŭmex, rumǐcis*, yá recoyíu en Pliniu'l Vieyu pa designar el xéneru na so dómina (*quod... appellant, nostri vero rumicem, alii lapathum canterinum* - que nós (los llatinos) llamamos *rumex*, y otros *lapathum canterinum*) (*XX, 85*).

***graminifolius***: epítetu llatín que significa "con fueyes de gramínees".
;Sinonimia:
**Acetosella graminifolia* (Rudolph ex Lamb.) Á.Löve
**Rumex acetosella var. graminifolius* (Rudolph ex Lamb.) Schrenk
**Rumex angustissimus* Ledeb.
**Rumex aureostigmaticus* Kom.
## Ver tamién
* Terminoloxía descriptiva de les plantes
* Cronoloxía de la botánica
* Historia de la botánica 
* Carauterístiques de les poligonacees
## Referencies
 
## Enllaces esternos

* http://www.ibiblio.org/pfaf/cgi-bin/arr_html?Rumex+graminifolius
Rumex hydrolapathum

***Rumex hydrolapathum*** Huds., ye una especie de la familia de les poligonacees.

## Distribución y hábitat
Son natives de los carrizales de les güelgues y de los bancos d'Europa y d'Asia Occidental, esto ye, tienen una distribución eurosiberiana.
## Descripción
Ye una de les especies de plantes yerbes perennes del xéneru *[[Rumex]]*, esta en particular ye hidrófita. Ye'l más altu del so xéneru, con tarmos de flores d'un altor de 1,5-2 m, el so tamañu ye d'unos 1-3 metros en total.

El so floriamientu dar de xunu a setiembre. Les flores tán dispuestes nos verticiloss de mestos recímanos ramificaos a la fin de los tarmos. Como la mayoría de les especies del xéneru, les flores son coloraes a la fin del branu, pero escurécense, cuando les granes maurecen.
## Propiedaes

Estregase les fueyes pola piel puede solliviar el dolor d'ortigues urticantes. Amás tien el so propiu escarabayu, *[[Gastrophysa viridula]]*, según un gorgoyu de color coloráu brillante, *[[Apion miniatum]]*. 
## Taxonomía
*Rumex hydrolapathum* describióse por William Hudson y espublizóse en *[[Flora Anglica, Editio Altera]]* 154. 1778. 
;Etimoloxía:
***Rumex***: nome xenéricu que remanez del llatín *rŭmex, rumǐcis*, yá recoyíu en Pliniu'l Vieyu pa designar el xéneru na so dómina (*quod... appellant, nostri vero rumicem, alii lapathum canterinum* - que nós (los llatinos) llamamos *rumex*, y otros *lapathum canterinum*) (*XX, 85*).

***hydrolapathum***: epítetu llatín 

;Sinonimia:
* *Rumex lugdunensis* Gand.
* *Rumex chabertii* Gand.
* *Rumex britannicus* Huds.
* *Rumex aquaticus* L.
* *Rumex acutus* Wahlenb.
* *Lapathum rivale* Renault
* *Lapathum giganteum* Opiz
* *Rumex maximus* C.C.Gmel. nom. illeg.
* *Rumex macrophyllus* St.-Lag. in Cariot nom. illeg.
* *Rumex aquaticus subsp. hydrolapathum* (Huds.) Bonnier & Layens
* *Rumex antiscorbuticus* Salisb. nom. illeg.
* *Lapathum palustre* Bubani nom. illeg.
* ''Lapathum hydrolapathum (Huds.) Scop.
## Ver tamién
* Terminoloxía descriptiva de les plantes
* Cronoloxía de la botánica
* Historia de la botánica 
* Carauterístiques de les poligonacees
## Referencies
 
## Enllaces esternos

* 
* http://www.plantpress.com/wildlife/o842-waterdock.php
* Tela Botánico
Rumex alpestris

***Rumex alpestris*** Jacq., ye una especie de la familia de les poligonacees. 

## Hábitat
Crez nes rexones templar y fríu d'Eurasia (Europa occidental y Xapón). Nel Oeste y Centru d'Europa namái puede atopase nos montes fríos.

Tamién puede abondar ellí nos fayedales asitiaos a un gran altor, según ricos y húmedos praos y camperes de gran altor. 
## Distribución
Ye una especie Eurasiàtica, n'Europa namái s'atopa nos altos montes. Ye bien similar a (*[[Rumex acetosa]]*).
## Descripción
Planta yerbácea perenne que mientres el branu toma una coloración blanca, l'altor de la cual puede ser d'ente 30 y 200 centímetros. Les fueyes son ovalaes y más o menos de dos a tres veces más llargues qu'amplies, el llimbu de normal enteru o sele onduláu. Na parte inferior, son agudamente cordiformes. Tiende a crecer tantu n'altor como n'anchor, dando una forma arrondada a la planta

## Taxonomía
*Rumex alpestris* describióse por Nikolaus Joseph von Jacquin y espublizóse en *[[Enum. Stirp. Vindob.]]* 62 1762. 
;Etimoloxía:
***Rumex***: nome xenéricu que remanez del llatín *rŭmex, rumǐcis*, yá recoyíu en Pliniu'l Vieyu pa designar el xéneru na so dómina (*quod... appellant, nostri vero rumicem, alii lapathum canterinum* - que nós (los llatinos) llamamos *rumex*, y otros *lapathum canterinum*) (*XX, 85*).

***alpestris***: epítetu llatín que significa "que crez nos montes".
;Sinonimia:
**Acetosa alpestris* Á.Löve
**Acetosa arifolia* Schur
**Acetosa pratensis subsp. alpestris* Á. Löve
**Lapathum alpestre* Scop.
**Rumex acetosa subsp. alpestris* Á. Löve
**Rumex arifolius* All.
**Rumex montanus* Desf.
* *Acetosa alpina* Mill.
* *Rumex acetosa subsp. amplexicaulis* (Lapeyr.) O.Bolòs & Vigo 
* *Rumex acetosa subsp. islandicus* (Á. Löve & D. Löve) Ö. Nilsson 
* *Rumex amplexicaulis* Lapeyr. 
* *Rumex arifolius* All.
* *Rumex carpaticus* Zapal. 
## Ver tamién
* Terminoloxía descriptiva de les plantes
* Cronoloxía de la botánica
* Historia de la botánica 
* Carauterístiques de les poligonacees
## Referencies
 
## Enllaces esternos

http://zipcodezoo.com/Plants/R/Rumex_alpestris_alpestris/
Ruta chalepensis

***Ruta chalepensis*** ye una planta fanerógama del xéneru *[[Ruta (xéneru)|Ruta]]* na familia Rutaceae.

## Carauterístiques
Ye una planta perenne con base maderiza, desnuda y arumosa, llegando a 2-6 dm d'altor. Fueyes pinnaes alternes.

## Distribución y hábitat
Estender por tol Mediterraneu, Islles Canaries, Cabu Verde, Azores y Madeira, nel oeste de la península arábiga. Prefier ruderales.
## Propiedaes

: Antiespasmódico, tos, estimulante del fluxu menstrual, tónicu circulatoriu, antiinflamatoria, antibiótica, mal d'aire, espantu, perruques, dolor de cabeza; plaguicida natural y empuste d'inseutos
:Otros usos que se-y dan a l'arruda son en casos de gripe, resfriáu, artritis, mancaes, varices, ataques d'epilepsia, fiebre (yá que apanga los ardores), falta de mambís y enfadu. Actúa en contra de picadures venenoses principalmente de los escorpiones, ye antiparasitario, quita ardor nel área de los reñones, apanga inflamaciones de gargüelu y dolores de pechu. Ye útil al aumentar les contraiciones del partu. 
:L'efectu esternu de l'arruda ye irritante y el so manexu continuu puede causar ardor, eritema, picazón y vesicación de la piel. Causa amás dermatitis y fotodermatitis en persones sensibles.

## Taxonomía
*Ruta chalepensis* describióse por Carlos Linneo y espublizóse en *[[Mantissa Plantarum]] 1: 69*, nel añu 1767.
;Citoloxía:
Númberu de cromosomes de *Ruta chalepensis* L.: 2n=36.
;Etimoloxía:
***Ruta***: nome xenéricu antiguu de la "axatada".

***chalepensis***: epítetu 
;Sinonimia:
**Ruta bracteosa* DC. 
**Ruta fumariifolia* Boiss. & Heldr.
## Nome común

## Ver tamién
* Terminoloxía descriptiva de les plantes
* Cronoloxía de la botánica
* Historia de la botánica 
## Referencies

## Lliteratura
* Seidel, denkwart. *Blumen am Mittelmeer*. Múnich, 2002, ISBN 3-405-16294-7

## Enllaces esternos
Rumex patientia

***Rumex patientia*** Trautv., más conocida como acederón, ye una planta perenne de la familia de les poligonacees paecida a l'agrieta, pero con fueyes anches y flores hermafrodites.

## Distribución y hábitat
Les ceres de los caminos y los terrenes aveseos del norte d'España y rexones d'Europa central. Anque ye nativa d'Europa ta naturalizada nel continente americanu.
## Descripción
Esta planta viviega de porte yerbácea tien un altor dende 0,5 a 1 metru. El tarmu y les grandes fueyes tienen los nervios coloraos. Les sos flores tienen un golor acre, y el so sabor ye más bien amargosu.
## Propiedaes Tola planta contién a esgaya [[fierro]] y [[fósforu]], [[tanín]]s, y [[Glúcidu|glúcidos]] activos sobre l'aparatu dixestivo y renal. El so [[raigañu (botánica)|raigañu]] usóse como un [[llaxante]] seguro, anque actúa tan amodo qu'hai qu'esperar delles selmanes pa notar l'efeutu. D'ende'l nome de paciencia. Ye antianémica (pol so conteníu en fierro), depurativa y daqué [[diurética]]. El so usu ta indicáu nos casos d'estriñimientu rebalbu, nes cures depuratives de [[primavera]], nos [[eccema|eccemes]], na atonía del aparatu dixestivu y nes anemies por falta de fierro.

Aplicaes externamente, les sos fueyes y el raigañu machucaes tienen efeutu cicatrizante sobre úlceras y llagues de la piel.

## Usu

Les fueyes peracábense como verdura. Tamién en fervinchu con 30 gramos de fueyes y / o raigañu secu esmagayada por llitru d'agua, de la que se van tomar de 2 a 3 taces diaries. Del zusmiu fresco de les fueyes, un vasu al día. Externamente, cataplasmes de fueyes y raigañu machucaes, que se van aplicar sobre les úlceras y llagues. *(Antes de faer nada consulta con un espertu.) 

== Taxonomía ==
*Rumex patientia* describióse por [[Carlos Linneo]] y espublizóse en *Species Plantarum* 1: 333–334. 1753. 
;[[Etimoloxía]]:
***Rumex***: nome xenéricu que remanez del [[llatín]] *rŭmex, rumǐcis*, yá recoyíu en [[Pliniu'l Vieyu]] pa designar el xéneru na so dómina (*quod... appellant, nostri vero rumicem, alii lapathum canterinum* - que nós (los llatinos) llamamos *rumex*, y otros *lapathum canterinum*) (*XX, 85*).

***patientia***: [[epítetu]] [[llatín]] ;[[Sinonimia (bioloxía)|Sinonimia]]: 

**Lapathum hortense* [[Lam.]]
**Rumex callosus* ([[F.Schmidt]] ex [[Maxim.]]) [[Rech.f.]]
**Rumex interruptus* Rech. f.
**Rumex lonaczevskii'' Klokov 
## Ver tamién
* Terminoloxía descriptiva de les plantes
* Cronoloxía de la botánica
* Historia de la botánica 
* Carauterístiques de les poligonacees
## Referencies

## Enllaces esternos
Sagittaria montevidensis

***Sagittaria montevidensis***, ye una especie de planta acuática perteneciente a la familia de les alismatacees. Ye nativa d'Estaos Xuníos, Méxicu, Brasil [s.], Bolivia, Ecuador, Perú, Arxentina [n.], Chile, Paraguái, Uruguái.

## Descripción
Planta yerbácea palustre, robusta, acaule, rizomatusa, algama de 50&nbsp;cm a 1,5&nbsp;m; fueyes saxitaes de 1 a 3&nbsp;cm de llargu; flores con llongures peciolos, vistoses de pétalos blancos a amarellentaos, diclino monoiques.

## [[Ecoloxía]]
Tolera hasta 0&nbsp;°C, y máximes de 35&nbsp;°C. Espolleta en banzaos, llamargues, agües someres y de cursu lentu. Común en paxonales y regueros de la mariña fluvial arxentína.

## Usos
Medicinalmente empléguense fueyes y rizomas; tienen propiedaes rubefacientes: 10 g de raigañu secu y pulverizada, suministraos dos vegaes al día, encamentada pa tratar epilepsia, anque la so eficacia mereza atención. Les fueyes contuses aplíquense como cataplasma o epitema, sobre hernies recién. 

Amás como ornamental, incluyío n'acuarios. 

## Taxonomía
*Sagittaria montevidensis* describióse por Cham. & Schltdl. y espublizóse en *[[Linnaea (revista)|Linnaea]]* 2: 156. 1827.
;Etimoloxía:
***Sagittaria***: nome xenéricu que significa "como una flecha" en llatín y refierse a la forma de les fueyes.

***montevidensis***: epítetu xeográficu qu'alude a la so llocalización en Montevidéu.
;Sinónimos:
* *Lophotocarpus spongiosus* (Engelm.) J.G.Sm.
* *Sagittaria calycina* Engelm.
* *Sagittaria calycina* var. *spongiosa* Engelm.
;Subespecies:
* *Sagittaria montevidensis* subsp. *calycina* (Engelm.) Bogin
* *Sagittaria montevidensis* subsp. *chilensis* 
* *Sagittaria montevidensis* subsp. *montevidensis*
* *Sagittaria montevidensis* subsp. *spongiosa* (Engelm.) Bogin

## Ver tamién
* Terminoloxía descriptiva de les plantes
* Historia de la botánica
* Carauterístiques de les alismatacees
## Referencies

## Bibliografía
* Bernd Greger. *Pflanzen im Süßwasseraquarium.* Birgit Schmettkamp Verlag, Bornheim 1998, ISBN 3-928819-16-X
* Christel Kasselmann. *Aquarienpflanzen.* Ulmer Verlag, Stuttgart 1999, ISBN 3-8001-7454-5

## Enllaces esternos

* GRIN Taxonomía de Plantes, (n'inglés)
Rumex obtusifolius

La  ye una especie de la familia de les poligonacees. 

## Distribución y hábitat
Ye una planta selvaxe nativa d'Europa, dende la rexón ártica de Noruega escontra'l sur, sacante na rexón mediterránea. Considérase una especie invasora fuera del so área de distribución natural teniendo poblaciones estables en Suramérica, Australia y Xapón.

## Descripción
*Rumex obtusifolius* tien tarmos erectos de coloración parda y qu'en floriamientu algama hasta 1,5 metros d'altor. Tien fueyes de morfoloxía ováu-oblonga na zona cimera y media del tarmu que se pierden tres la fructificación. Na base de la planta forma una roseta con fueyes cordaes, subcordaes a arrondaes. El peciolu ye de mayor tamañu o igual que la mesma fueya y xeneralmente canaliculáu na zona próxima al llimbu de les fueyes basales. Les flores arrexuntar n'inflorescencies non ramificaes, narquiaes y formaes por verticilos comúnmente equidistantes. Tán formaes por 6 pieces sepaloideas qu'evolucionen a una fructificación de tipu aqueniu con tres valves con hasta dos dientes de morfoloxía cordada a cada llau.

## Propiedaes y toxicidá
Diverses partes de la planta fueron utilizaes en medicina tradicional pola so aición depurativa, astrinxente y llaxante y pal tratamientu de diversos problemes de piel tal como llagues, angüeñes, quemadures, cáncer, tumores ya irritación producida por ortigues. La planta contién diversos derivaos del antraceno, flavonoides, procianidines y acedu oxálico. La presencia de derivaos del hidroxiantraceno y de oxalatos fai que tola planta, igual que'l restu de les del so xéneru, seya considerada tóxica pola Autoridá Europea de Seguridá Alimentaria y nun s'encamiente'l so consumu.

## Taxonomía
*Rumex obtusifolius* describióse por Carlos Linneo y espublizóse en *[[Species Plantarum]]* 1: 335. 1753. 
;Etimoloxía:
***Rumex***: nome xenéricu que remanez del llatín *rŭmex, rumǐcis*, yá recoyíu en Pliniu'l Vieyu pa designar el xéneru na so dómina (*quod... appellant, nostri vero rumicem, alii lapathum canterinum* - que nós (los llatinos) llamamos *rumex*, y otros *lapathum canterinum*) (*XX, 85*).

***obtusifolius***: epítetu llatín que significa "con fueyes romes".
;Sinonimia:
* *Rumex crispatulus* Michx.
* *Rumex rugelii* Meisn.
* *Acetosa obtusifolia* (L.) M.Gómez 
* *Lapathum obtusifolium* (L.) Moench 
* *Lapathum sylvestre* Lam. 
* *Rumex agrestis* (Fr.) Schur 
* *Rumex laevigatus* Willd. ex Spreng.

## Referencies

## Enllaces esternos
Salix acmophylla

***Salix acmophylla***, ye una especie de sauce perteneciente a la familia de les salicacees. Ye nativa del Suroeste d'Asia.

## Descripción
Ye un arbustu o pequeñu árbol con cañes glabres irregulares, principalmente con resquiebros verticales, les cañes nueves pilosas. Les fueyes miden de 5-16 cm de llargu, y de 7 a 20 mm d'anchu, son llanceolaes lliniares, agudes, acuminaes, enteres o serrulaes, verdes y glabres pol fexe, y el viesu pálido y sedoso cuando ye nuevu. Peciolu 2.5-9 mm de llargu. Estípules diminutes. Les flores apaecen dempués de les fueyes. El amento femenín de 1,5-4 (5) cm de llargu, con pedúnculu de 8-12 mm de llargu, raquis velloso. Brácteas 1.5-2 mm de llargu, ovaes o oblongues, les anteres de color mariellu maciu. El frutu ye una cápsula ovoide, 3-5.5 mm, glabra.

## Distribución
Alcuéntrase en Turquía, Siria, Palestina, el Sinaí, Iraq, Irán, l'Afganistán, Paquistán, Caxmir, India y Asia Central.

## Propiedaes
La corteza ye descrita como un febrífugo.

## Taxonomía
*Salix acmophylla* describióse por Pierre Edmond Boissier y espublizóse en *[[Diagnoses plantarum orientalium novarum]], ser. 1, 7: 98. 1846.
;[[Etimoloxía]]:
***Salix***: nome xenéricu [[llatín]] pal [[sauce]], les sos cañes y madera.

***acmophylla***: [[epítetu]] [[llatín]] que significa "con fueyes a lo cimero".
;[[sinonimia (bioloxía)|Sinonimia]]:
* *Salix daviesii* [[Boiss.]] 
* *Salix persica'' Boiss
## Ver tamién
* Terminoloxía descriptiva de les plantes
* Cronoloxía de la botánica
* Historia de la botánica
* Carauterístiques de les salicacees

## Referencies

## Bibliografía
# Nasir, E. & S. I. Ali (eds). 1980-2005. Fl. Pakistan Univ. of Karachi, Karachi.

## Enllaces esternos
Salix alba

La  ye un árbol caducifoliu de rápida crecedera de la familia de les salicacees. 

## Distribución

Tópase en zones templaes, como'l centru y sur d'Europa, el norte d'África y l'oeste asiáticu, anque, en menor midida, tamién puede vese en norteamérica. Precisa tar en llugares húmedos y nun soporta les temperatures estremes.

## Descripción

Algama hasta 25 metros d'altor. Les sos fueyes son serruchaes de color gris plateáu, y mide de 5 a 12 cm. Les sos flores tienen amentos en forma cilíndrica, que crecen en primavera. Les sos fueyes tienen el viesu sedosu y la corteza ye de color abuxáu.

## Enfermedaes

Por cuenta de la so rápida crecedera ta espuestu a enfermedaes qu'encurtien la so vida, como l'antracnosis, causada pol fungu *[[Marssonina salicicola]]*, y la marca d'agua, causada pola bacteria *[[Brenneria salicis]]*. Estes enfermedaes pueden ser un gran problema en campos de cultivu y n'exemplares utilizaos como plantes ornamentales.

Forma híbridos naturales con *[[Salix fragilis]]*, dando como resultáu *Salix × rubens Schrank*.

## Usos

La so madera ye flexible y pesa bien poco, y utilízase pa faer cerilles, ente otros instrumentos.

### Usos melecinales

Hipócrates escribió en sieglu V e.C. alrodiu d'una sustancia amargoso estrayida del salgueru blancu y que podía curar los dolores y solliviar la fiebre. Los nativos indios americanos yá la usaben d'antiguo pa los dolores de cabeza, fiebres, dolores musculares, y reumatismos. Más tarde, nel añu 1763, el reverendu Edward Stone comprobó que, efeutivamente, el salgueru blancu menguaba la fiebre.

La corteza del salgueru blancu contién una sustancia llamada salicina, de la cual llógrase'l acedu salicílicu, predecesor de l'actual aspirina. La salicina amenorga la sensación de dolor y, amás de propiedaes analxésiques, tien propiedaes antiinflamatories, y antipirétiques.

## Taxonomía
hugffff
*Salix alba* describióse por Carlos Linneo y espublizóse en *[[Species Plantarum]] 2: 1021–1022*, nel añu 1753.
;Etimoloxía:
***Salix***: nome xenéricu llatín pal salgueru, les sos cañes y madera.

***alba***: epítetu llatín que significa "blanca".
;Variedaes:
* *Salix alba subsp. caerulea* (Sm.) Rech.f.
* *Salix alba var. caerulea* (Sm.) Sm.
* *Salix alba var. calva* G.Mey. 
* ''Salix alba subsp. vitellina'' (L.) Arcang.; una variedá ornamental ye'l **dsalgueru murniu** *S. alba ssp. vitellina "Tristis"*
* *Salix alba var. vitellina* (L.) Stokes
;Sinonimia:
*Salix sepicola* Gand.
*Salix leucophora* Gand.
*Salix fausta* Gand.
*Salix vitellina* L.

## Ver tamién

* Terminoloxía descriptiva de les plantes
* Cronoloxía de la botánica
* Historia de la botánica
* Carauterístiques de les salicacees

## Referencies

## Enllaces esternos

* Salix alba n'Árboles Ibéricos
* páxina d'información sobre'l sauce de Deltarium, el parque de naturaleza del Delta del Ebro
Salix alba vitellina

**''Salix alba'' 'Vitellina**' (n'inglés, *Golden Willow*, lliteralmente, "Sauce doráu"); sin. *Salix alba* var. *vitellina* (L.) Stokes y *Salix vitellina* ye una variedá del sauce blancu.

Ye un árbol caducifoliu de vezu argutu y estensu, anque daqué pendilexu, algamando a lo más 18 m d'altor. Les cañes, marielles, son bien ornamentales. Con bona fradadura puede portase como arbustu. Pel hibiernu les sos cañes desnudes realcen más el tonu mariellu.

Ye un cultivar que se planta en xardinos poles sos cañes, que son mariellu doráu mientres dos años enantes de volvese pardos. Ye particularmente decorativu pel hibiernu; el meyor efeutu llógrase cortando cada 2&ndash;3 años p'aguiyar la producción de renuevos nuevos más llargos con un color meyor. Dientro de la variedá *vitellina* hai cultivares específicos como *Salix alba* var. *vitellina* 'Britzensis' o *Salix alba* var. *vitellina* 'Yelverton'. Otros cultivares similares son 'Cardinal' o 'Chermesina', escoyíos pa llograr biltos d'un colloráu anaranxáu inda más brillosu.
## Taxonomía
*Salix alba vitellina* describiólu Carlos Linneo Stokes y espublizóse n*[[A Botanical Materia Medica]] 4: 506*, nel añu 1812.
;Sinonimia:
**Salix alba* var. *vitellina**Salix vitellina*

## Referencies

## Bibliografía
# Fernald, M. 1950. Manual (ed. 8) i–lxiv, 1–1632. American Book Co., New York.
# Great Plains Flora Association. 1986. Fl. Great Plains i–vii, 1–1392. University Press of Kansas, Lawrence.
# Scoggan, H. J. 1978. Dicotyledoneae (Saururaceae to Violaceae). 3: 547–1115. In Fl. Canada. National Museums of Canada, Ottawa.
# Voss, E. G. 1985. Michigan Flora. Part II Dicots (Saururaceae-Cornaceae). Bull. Cranbrook Inst. Sci. 59. xix + 724.
## Enllaces esternos
* Taxonomía de la sp.
* 
* Salix alba 'Vitellina' / Golden willow  (n'inglés)
* Salix alba en Plants.USDA; contién la distribución de *Salix alba* L. ssp. *vitellina* (L.) Arcang. y *Salix alba* L. var. *vitellina* (L.) Stokes nos Estaos Xuníos (n'inglés)
Salix discolor

***Salix discolor*** ye una especie de sauce perteneciente a la familia de les salicacees. Ye orixinaria de los montes del norte y les güelgues de Canadá (Columbia Británica y escontra l'este hasta Terranova) y nordés allegantes d'Estaos Xuníos ( Idaho al sur de Wyoming, y al este a Maine y Maryland ).

## Descripción
Trátase d'un débil arbustu o pequeñu árbol de fueya caduca qu'algama un tamañu d'hasta 6 m d'altor, con tarmos de color marrón. La fueyes son ovales, de 3-14 cm de llargu y 1-3.5 cm d'anchu, pol fexe de color verde, y gris-blancu y nidiu el viesu. La flores en nidies amentos, apaecen na primavera primero que les fueyes nueves, colos amentos masculinos y femeninos nes distintes plantes ( dioica ). El frutu ye una pequeña cápsula de 7-12 mm de llongura que contién numberoses granes diminutes.

## Cultivu y usos

Al igual qu'otros sauces, contién salicina, y foi utilizáu polos nativos americanos como un analxésicu.

Al igual que la especie estrechamente rellacionada *[[Salix caprea]]*, tamién se cultiva pa flor cortada. 

## Taxonomía
*Salix discolor* describióse por Gotthilf Henry Ernest Muhlenberg y espublizóse en *[[Der Gesellsschaft Naturforschender Freunde zu Berlin]], neue Schriften 4: 234–235, pl. 6, f. 1*, nel añu 1803.
;Etimoloxía:
***Salix***: nome xenéricu llatín pal sauce, les sos cañes y madera.

***discolor***: epítetu llatín que significa "con dos colores".
;Sinoinimia:
**Salix ancorifera* Fernald
**Salix discolor var. overi* C.R. Ball
**Salix discolor var. prinoides* (Pursh) Andersson

## Ver tamién
* Terminoloxía descriptiva de les plantes
* Cronoloxía de la botánica
* Historia de la botánica
* Carauterístiques de les salicacees
## Referencies

## Bibliografía

# Fernald, M. 1950. Manual (ed. 8) i–lxiv, 1–1632. American Book Co., New York.
# Flora of North America Editorial Committee, e. 2010. Magnoliophyta: Salicaceae to Brassicaceae. 7: i–xxii, 1–797. In Fl. N. Amer.. Oxford University Press, New York.
# Gleason, H. A. & A. Cronquist. 1991. Man. Vasc. Pl. N.E. U.S. (ed. 2) i–lxxv, 1–910. New York Botanical Garden, Bronx.
# Great Plains Flora Association. 1986. Fl. Great Plains i–vii, 1–1392. University Press of Kansas, Lawrence.
# Moss, E. H. 1983. Fl. Alberta (ed. 2) i–xii, 1–687. University of Toronto Press, Toronto.
# Scoggan, H. J. 1978. Dicotyledoneae (Saururaceae to Violaceae). 3: 547–1115. In Fl. Canada. National Museums of Canada, Ottawa.
# Small, J. K. 1933. Man. S.E. Fl. i–xxii, 1–1554. Published by the Author, New York. 
# Voss, E. G. 1985. Michigan Flora. Part II Dicots (Saururaceae-Cornaceae). Bull. Cranbrook Inst. Sci. 59. xix + 724.

## Enllaces esternos

* G. H. Y. Muhlenberg & C. L. Willdenow, Gues. Naturf. Freunde Berlin Neue Schriften 4:234, t. 6, fig. 1. 1803
*
Salix mucronata

***Salix mucronata***, ye una especie de salguera perteneciente a la familia de les salicacees. Ye nativa de Sudáfrica, au crez a lo llargo de les riberes de los ríos y úsase pa una amplia gama de medicines tradicionales

## Descripción
Ye un árbol de fueya perenne qu'algama un tamañu d'hasta 15 m d'altor con una corona abierta y cañes llixeramente cayíes. Los árboles más vieyos tienen fisures, la corteya ye de color marrón, ente que los árboles más nuevos tienen la corteya llisa y de color verde-colloráu. Les fueyes son simples, alternes y estréchense en dambos estremos. Son de color verde brillante pel fexe, y de color verde escuru pel aviesu. Los márxenes de les fueyes son dentaos. Les flores apaecen n'espigues curties con amentos masculinos y femeninos n'árboles separtaos. Les espigues masculines son trupes, de color amarellentáu y puede tener d'hasta 50 mm de llargor. Na femenina de color verdosu, los picos son más curtios y gruesos. El frutu ye una cápsula pequeña, que s'estrema pa lliberar les granes cubiertes de pelusa blanco.
## Usos
L'árbol produz un bon forraxe, y ye l'anfitrión de los bárabos de la naranxa común y la caparina negra. 

Les fueyes son consumíes pol ganáu y los seres humanos desenvolvieron dellos usos melecinales de los árboles: Los raigaños úsense en melecines qu'ayuden a curar los dolores d'estómagu, fiebre y dolores de cabeza. L'aspirina, por casu, ye un deriváu d'una especie de salguera. Los usos tradicionales inclúin, l'aplicación de polvu de corteya nes quemadures, y preparar té de les fueyes pa tratar el reumatismu. El té tamién actúa como un llaxante nidiu. 

Les cañes nueves d'árboles úsense pa faer cestes y la madera tállase pa faer artículos del llar, según oxetos de decoración.

## Taxonomía
*Salix mucronata* describióse por Carl Peter Thunberg y espublizóse en *[[Prodr. Pl. Cap.]] 6
;[[Etimoloxía]]:
***Salix***: nome xenéricu [[llatín]] pal [[salguera]], les sos cañes y madera.

***mucronata***: [[epítetu]] [[llatín]] que significa "mucronada". 
;Variedaes
* *Salix mucronata hirsuta* 
* *Salix mucronata mucronata* 
* *Salix mucronata woodii* 
* *Salix mucronata capensis''
;Sinonimia:

## Ver tamién
* Terminoloxía descriptiva de les plantes
* Cronoloxía de la botánica
* Historia de la botánica
* Carauterístiques de les salicacees
## Referencies

## Bibliografía
* BOULOS, L. (1999). FLORA OF EGYPT. [vol. 1] Al Harara Publishing. Cairo. [p.13]
## Enllaces esternos
Salix phylicifolia

***Salix phylicifolia***, ye una especie de sauce perteneciente a la familia de les salicacees. Ye nativa d'Europa, les Islles Feroe, Escandinavia, Finlandia, Rusia, y Siberia occidental. 

## Descripción
*Salix phylicifolia* ye un arbustu con raigaños nel permafrost. Echa raigaños con facilidá. Polo xeneral, abasnar pol suelu, onde se protexe de los vientos fríos. Hai carbes de sauce a lo llargo de los ríos y llagos.

Los Inuits llámen-y la "planta de llingua", por cuenta de la forma de les sos fueyes. Los esquimales d'Alaska y los Inuit de Canadá hasta'l día de güei, recueyen les partes comestibles del árbol. Los biltos cómense crudos con aceite de foca que pueden caltenese mientres meses o inclusive un añu completu. Tamién les fueyes nueves comer en crudu, fresques o seques y añader a sopes o tomaes como un té.

## Ecoloxía
Los herbívoros, como'l güe almizcleru y el caribú alimentar de les sos fueyes. Esti árbol ye particularmente un perfectu camuflajepara la perdiz.

## Taxonomía
*Salix phylicifolia* describióse por Carlos Linneo y espublizóse en *[[Species Plantarum]] 2: 1016*, nel añu 1753.
;Etimoloxía:
***Salix***: nome xenéricu llatín pal sauce, les sos cañes y madera.

***phylicifolia***: epítetu llatín Ver tamién ==
* Terminoloxía descriptiva de les plantes
* Cronoloxía de la botánica
* Historia de la botánica
* Carauterístiques de les salicacees
## Referencies

## Enllaces esternos

* GRIN Taxonomy: 'Salix phylicifolia''
Salvadora persica

**Salvadora persica** (syn.: *Galenia asiática*, *Salvadora indica*) pertenez a la familia de los Salvadoraceae na orde de los Brassicales. Otros nomes conocíos son *arbustu de sal*, *árbol de (la) mostaza* o *árbol del arac*. 

## Estensión

La planta apaez principalmente na India. En delles zones grebes ye una planta naturalizada. *Salvadora persica* crez en sitios secos de sable o en suelos sálidos. Nun se trata d'una planta típica. Na India apaez hasta los 500 metros cimeru del nivel mediu del mar y en Tanzania hasta los 1800 metros.

## Descripción

Trátase d'arbustos o árboles con cañes colgaes y biltus carácteristicamente llargos que tán partíos a la entera planta. Les fueyes ovales o *de forma de güevu* son ríxidos y carnosos, de 4 a 5 cm de llongures. La cutícula de les fueyes ye bien gruesa. Son construyíes de forma isolateral y contienen estomes en dambes cares de la fueya. Tienen texíu qu'almacena agua. 

Les frutes pisiformes son estreches y redondes y contienen una sola grana.

## Usu
El so nome referir al fechu de que los sos biltos, raigaños y rama son usaes tradicionalmente pa la hixene dental. Son cortaos y depués mazcaos hasta que finalmente tán abondo esfelpeyaos por que puedan sirvir como cepiyu.
Amás de sirvir pa la llavadura dental pueden ser usaos pal masaxe de les melles o la llingua. Ente les costumes islámiques pal cumplimientu de la oración a Allah de la escuela de Hanafí alcuéntrase'l mandamientu d'usar esti cepiyu, al cual refierse como *[[Miswak]]* o *Siwak*.

La Planta contién minerales, filamentos, proteínes y sustancies inhibidoras de la guañada. Especialmente depósitos de cristales de bassanit soporten el cuidu de los dientes. La madera contién una proporción elevada de Flúor, de 8 a 22 ppm. 

La pasta de dientes d'Ayurveda contienen sustancies d'esta especie.

Les fueyes y la corteza contienen trimetilamína. Les semientes son riques n'aceites y ácidos orgánicos

## Ecoloxía

L'árbol sirve como alimentu pa xéneros de caparines (Lepidoptera): *[[Charaxes hansali]]*, *[[Colotis phisadia]]*, *[[Colotis vestalis]]*, *[[Nepheronia buquetii]]*.
## Taxonomía
*Salvadora persica* describióse por Carlos Linneo y espublizóse en *[[Species Plantarum]] 1: 122*, nel añu 1753.
;Sinonimia:
**Embelia grossularia* Retz.
**Galenia asiatica* Burm.f.
**Pella ribesioides* Gaertn.
**Rivina paniculata* L.

## Ver tamién
*Llista d'árboles autóctonos de Sudáfrica
* Terminoloxía descriptiva de les plantes
* Cronoloxía de la botánica
* Historia de la botánica 

## Referencies

## Bibliografía
# AFPD. 2008. African Flowering Plants Database - Base de Donnees des Plantes a Fleurs D'Afrique.
# Gibbs Russell, G. E., W. G. Welman, E. Reitief, K. L. Immelman, G. Germishuizen, B. J. Pienaar, M. v. Wyk & A. Nicholas. 1987. List of species of southern African plants. Mem. Bot. Surv. S. Africa 2(1–2): 1–152(pt. 1), 1–270(pt. 2).
# Nasir, E. & S. I. Ali (eds). 1980-2005. Fl. Pakistan Univ. of Karachi, Karachi.
## Enllaces esternos

* descripción pharmacológica (inglés/english)
*  (alemán/deutsch)