Alianza Popular

**Alianza Popular** (**AP**) foi un partíu políticu español de calter conservador, fundáu mientres la Transición española na so mayoría por ex xerarques franquistes. Primeramente creóse como una federación de partíos y darréu tresformóse en partíu políticu. En 1989 tres un procesu de refundación tresformar nel actual Partíu Popular, absorbiendo pel camín a otres formaciones polítiques centristes, derechiegues, democristianas y lliberales.

## Historia
### Fundación
AP inscribióse'l 9 d'ochobre de 1976, como una federación de siete asociaciones polítiques (protopartidos) conservadores

* Reforma Democrática, liderada por Manuel Fraga Iribarne, ministru d'Información y Turismu ente 1962 y 1969, según vicepresidente del Gobiernu y ministru de la Gobernación ente 1975 y 1976.
* Unión del Pueblu Español, liderada por Cruz Martínez Esteruelas, ministru de Planificación y Desarrollu ente 1973 y 1974 y ministru d'Educación y Ciencia ente 1974 y 1976.
* Aición Democrática Española, liderada por Federico Silva Muñoz, ministru d'Obres Públiques ente 1965 y 1970.
* Democracia Social, liderada por Licinio de la Fuente y de la Fuente, ministru de Trabayu ente 1969 y 1975, según vicepresidente del Gobiernu ente 1974 y 1975.
* Aición Rexonal, liderada por Laureano López Rodó, ministru ensin cartera ente 1965 y 1967, ministru de Planificación y Desarrollu ente 1967 y 1973 y ministru d'Asuntos Esteriores ente 1973 y 1974.
* Unión Social Popular, liderada por Enrique Thomas de Carranza.
* Unión Nacional Española, liderada por Gonzalo Fernández de la Mora, ministru d'Obres Públiques ente 1970 y 1974.

A estos siete formaciones añadieron otros pequeños partíos de centroderecha. La sede d'Alianza Popular dende febreru de 1977 hasta xineru de 1983 taba asitiada en Cai de Silva 23, en Madrid. Posterior a dicha fecha treslladóse a Génova 13, qu'anguaño ye la sede del Partíu Popular.

Alianza Popular celebró'l so Congresu Constituyente como federación de partíos los díes 5, 6 y 7 de marzu de 1977 siendo presidente del congresu José María Ruiz Gallardón y vicepresidente José María Velo de Antelo. Nesi congresu escoyer a Federico Silva Muñoz, d'Aición Democrática Española, como presidente y a Manuel Fraga Iribarne, de Reforma Democrática, como secretariu xeneral. Nesi Congresu eslleiéronse toles asociaciones polítiques promotores, sacante Aición Democrática Española y Unión Nacional Española. Nel Rexistru de Partíos Políticos del Ministeriu del Interior la so inscripción figura a fecha de 4 de mayu de 1977, fecha de fundación llegal depués heredada pol Partíu Popular años dempués.

Nes primeres eleiciones de la Transición democrática, en 1977, AP llogró 1.526.671 votos (8,34%) y 16 diputaos nel Congresu, y 2 senadores. En Navarra sofitó la candiatura d'Alianza Foral Navarra y en Cataluña en coalición con Convivencia Catalana y col sofitu del Partíu Democráticu Lliberal Catalán; coles mesmes en Guipúzcoa facer sofitando a Guipúzcoa Xunida, col sofitu de Falanxe.

En xineru de 1978 AP celebró'l so II Congresu Nacional, onde se refundó so la denominación de *Partíu Xuníu d'Alianza Popular* (PUAP), quedando como partíos acomuñaos a ésti Alternativa Democrática Española y el Partíu Lliberal d'Eivissa y Formentera, incorporándose tamién el Partíu Ecolóxicu Español. Félix Pastor foi escoyíu presidente y Manuel Fraga foi reelixíu secretariu xeneral.

Mientres la votación nel Congresu de los Diputaos de la Constitución de 1978 el 31 d'ochobre de 1978, 8 diputaos votaron a favor, 5 votaron en contra y 3 abstuviéronse. Los votos negativos correspondieron a los diputaos Gonzalo Fernández de la Mora y Mon, Alberto Jarabo Payá, José Martínez Emperador, Pedro de Mendizábal y Uriarte y Federico Silva Muñoz, y los diputaos que s'abstuvieron fueron Licinio de la Fuente y de la Fuente, Álvaro de Lapuerta y Quintero y Modesto Piñeiro Ceballos. Magar les divisiones internes amosaes na votación del Congresu de los Diputaos, Alianza Popular pidió'l votu favorable a ésta nel referendu de ratificación. Tres ello Aición Democrática Española desvenceyar d'Alianza Popular y Gonzalo Fernández de la Mora dimiti como presidente d'Unión Nacional Española.

### Coalición Democrática

Tres les discretes resultaos de AP en 1977, formóse una nueva coalición pa les eleiciones de 1979, a les que se presentó sol nome de *Coalición Democrática* (CD), arrexuntando a Alianza Popular; Aición Ciudadana Lliberal, liderada por José María de Areilza; el Partíu Demócrata Progresista, presidíu por Alfonso Osorio; Renovación Española y el Partíu Popular de Cataluña, encabezáu por Luis Montal y Antonio de Senillosa. El candidatu a la presidencia del gobiernu d'esta coalición foi Manuel Fraga. Nel País Vascu presentóse como Unión Foral del País Vascu. Llogró 1.094.438 votos (6,10%) y 10 diputaos, perdiendo cuasi mediu millón de votos y 6 diputaos al respeutive de AP en solitariu en 1977. Nel Senáu llogró 3 senadores.

N'avientu de 1979 celebró AP el so III Congresu, escoyéndose a Manuel Fraga como presidente y a Jorge Verstrynge como secretariu xeneral. Coles mesmes, Aición Ciudadana Lliberal entós integróse de forma definitiva n'Alianza Popular. N'abril d'esi mesmu añu llogró unos bien males resultaos nes eleiciones municipales, sacante en Galicia.

Nes eleiciones al Parllamentu de Cataluña de 1980, AP sofitó la candidatura de Solidaritat Catalana, que llogró 64.004 votos (2,37%) y nengún escañu. En 1981 AP ganó les eleiciones al Parllamentu de Galicia, resultando escoyíu Gerardo Fernández Alborecer primer presidente de la Xunta de Galicia.

Tres el fundimientu de la entós gobernante Unión de Centru Democráticu (UCD), Alianza Popular asociar col Partíu Demócrata Popular, que yera una formación política biforcada de la UCD d'ideoloxía demócrata-cristiana, según con diversos partíos rexonalistes de dereches (la Unión Valenciana, la Unión del Pueblu Navarro y el Partíu Aragonés Rexonalista), formando d'esa manera una candidatura conxunta de cara a les eleiciones xenerales de 1982, a les qu'allegó como *Alianza Popular-Partíu Demócrata Popular (AP-PDP)*, añadiendo les sigles del PAR, la UV y la UPN nes sos respeutives comunidaes. Amás, nel País Vascu presentóse asociándose tamién cola UCD, qu'asina llogró un diputáu adicional. En xunto, llogró 5.548.107 votos (26,36%) y 107 diputaos (84 de AP, 14 del PDP, 2 de UPN, 2 del PAR, 2 de UV, 2 lliberales independientes y 1 de la UCD), lo que la convirtió na principal fuercia política de la oposición nel Congresu de los Diputaos. Nel Senáu llogró 54 escaños, 51 más qu'en 1979, como Coalición Democrática (41 de AP, 10 del PDP, 2 del PAR y 1 de UPN).

El 8 de mayu de 1983 ganó Alianza Popular nes eleiciones al Parllamentu de les Islles Baleares y al Parllamentu de Cantabria, faciéndose coles presidencies de dambes comunidaes. Igualmente, nes eleiciones municipales (convocaes esi mesmu día) quedó en segundu llugar en númberu de votos, ganando les alcaldíes de dolce capitales de provincia.

Fraga y Verstrynge fueron reelixíos nos sos puestos nel IV, el V, el VI y el VII Congresos de AP, celebraos, respeutivamente, en 1981, 1982, 1984 y 1986. Sicasí, en 1986 Jorge Verstrynge foi cesáu por diferencies ideolóxiques, siendo sustituyíu como secretariu xeneral por Alberto Ruiz-Gallardón.

### Coalición Popular

Nes eleiciones xenerales de 1986 repitióse la mesma coalición de partíos qu'en 1982 pero esta vegada col nome de Coalición Popular (ensin el PAR y con Centristes de Galicia esta vegada), repitiendo como cabeza de llista Manuel Fraga. Nesta ocasión collechó 5.247.677 votos (25,97%) y 105 diputaos y 63 senadores, siendo de nuevu'l principal partíu de la oposición. Del total, 69 diputaos y 44 senadores yeren de AP, 21 diputaos y 11 senadores al PDP, 12 diputaos y 7 senadores al PL, 2 diputaos a UPN y 1 diputáu y 1 senador a CdG.

Nel referendu sobre la permanencia d'España na OTAN celebráu en 1986 AP defende l'astención o'l votu en blancu. N'avientu d'esi mesmu añu, y tres el fracasu d'Alianza Popular nes eleiciones autonómiques del País Vascu celebraes el mes anterior, Manuel Fraga presenta la so dimisión como presidente d'Alianza Popular.

Tres la dimisión de Manuel Fraga, y les socesives victories del PSOE nes eleiciones xenerales de 1982 y 1986, Alianza Popular entró nuna fonda crisis. En setiembre de 1986, Fraga cesa al "número dos" del Partíu y Secretariu Xeneral, Jorge Verstrynge, que ye sustiuido por Alberto Ruiz-Gallardón.

En febreru de 1987 celebróse'l so VIII Congresu, asumiendo la presidencia Antonio Hernández Mancha, frente a la candidatura d'Herrero de Miñón, qu'incluyía a José María Aznar. Arturo García-Tizón foi escoyíu Secretariu Xeneral.
Esi añu convidar al Partíu Lliberal a abandonar Coalición Popular

Tres les eleiciones al Parllamentu de La Rioxa y a les Cortes de Castiella y Lleón de 1987 facer cola presidencia de dambes comunidá por aciu pactos col PR y CDS, respeutivamente.

### Refundación: tresformamientu nel Partíu Popular

Tres la eleición d'Antonio Hernández Mancha como presidente, ésti atopóse col inconveniente de nun poder enfrentase dialécticamente al Presidente del Gobiernu Felipe González nel Congresu por cuenta de ser senador y non diputáu. Trescurríu escasu tiempu de la so eleición, Hernández Mancha plantegó una moción de censura contra'l gobierno socialista, una maniobra que munchos llomaron de suicida (el PSOE gociaba de mayoría absoluta) y que, posiblemente, tuviera destinada a dase a conocer ante'l gran públicu, yá que se-y dexó, de manera escepcional, allegar a aldericar al Congresu.

Como yera d'esperar, la moción nun espolletó (namái votaron a favor los diputaos populares) y, amás, proyeutó una imaxe bastante negativa d'Hernández Mancha, que perdió'l duelu dialécticu contra'l vicepresidente Alfonso Guerra y viose sometíu a les bederres crítiques del restu de voceros de los demás partíos. El so acabante estrenar lideralgu quedó entós bien tocáu y empezó un rápidu cayente. Entós daquella el so principal rival nel senu del partíu yera José María Aznar, excolaborador de Miñón.

Finalmente, en 1989 Antonio Hernández Mancha dimiti como presidente de AP, Fraga toma de nuevu les riendes y, nel congresu de xineru de 1989, producióse la refundación, sustituyéndose la federación de partíos por un partíu unificáu, el nuevu **[[Partíu Popular]]**. Fraga foi'l primer presidente del partíu, con Francisco Álvarez-Cascos como secretariu xeneral. Mientres esti procesu, integrar nel nuevu Partíu Popular (PP) Democracia Cristiana (refundación del Partíu Demócrata Popular) y el Partíu Lliberal (1989) y Centristes de Galicia (1991); igualmente en 1991 róblase un pactu de collaboración con Unión del Pueblu Navarro, que pasa a ser el referente del PP en Navarra.

En xunu de 1989 plantegóse una moción de censura contra'l Presidente de la Comunidá de Madrid Joaquín Leguina (PSOE) que finalmente fracasó tres el transfuguismo d'un diputáu popular.

Poco dempués, el 4 de setiembre de 1989, José María Aznar, entós presidente de la Xunta de Castiella y Lleón, foi escoyíu candidatu a les eleiciones xenerales a propuesta del propiu Fraga, en quedando refugaos Marcelino Oreja y Isabel Tocino. N'abril de 1990, Aznar convertir en presidente del partíu. Fraga, al poco tiempu, ye nomáu «presidente fundador» del PP.

## Resultaos eleutorales
### Eleiciones xenerales

1 Númberu de votos llograos por Coalición Democrática (CD).
2 Númberu de votos llograos pola coalición formada xunto a otros partíos.
³ Númberu de votos llograos por Coalición Popular (CP).

### Eleiciones municipales

### Parllamentu Européu

## Logotipos
Estos son los logotipos que tuvo Alianza Popular na so historia:

Ficheru:Alianza Popular.svg|1977-1983. Diseñáu pol croata Ante Kvessitch.
Ficheru:Alianza Popular (logo, 1983-89).svg|1983-1989


## Ver tamién
* Partíu Popular
* Congreso Nacionales d'Alianza Popular.

## Referencies

## Enllaces esternos

* Sintonía eleutoral de AP en 1977
* Sintonía eleutoral de AP en 1982
* Sintonía eleutoral de Coalición Popular en 1986
* Muerre Manuel Fraga, fundador d'Alianza Popular