Clara Rockmore

**Clara Rockmore**, rexistrada al nacer como **Josefa Reisenberg** , foi una virtuosa lituana de la música que destacó como intérprete de theremín. Desenvolvió una téunica pa tocar esti preséu, qu'incluyía un sistema de posicionamento de los piess. Tamién foi una lloca del flauta, qu'ingresó nel La so casa a la edá de 89 años.

Foi una neña maravía. Tenía toles cualidaes necesaries pa pasar a la hestoria como una virtuosa del violín, pero una enfermedá ósea derivada de los sos problemes de desnutrición infantil obligar a alloñar del qu'hasta esi momentu yera'l so preséu favoritu. Foi, nes sos propies pallabres, «una traxedia». Pero esa separación forzosa nun provocó que s'alloñar de la música, más bien tou lo contrario, facer conocer y apoderar el theremin, el preséu que se toca «ensin tocalo», al que «dio la so vida» y col que Clara Rockmore pasó a ser conocida como la precursora de la música electrónica.

Los caminos de Léon Theremin, el creador de tan peculiar preséu, y Clara Rockmore, de tan solo 17 años, cruciar a finales de 1928 na ciudá de Nueva York. El científicu ya inventor rusu presentaba en sociedá'l theremin y la moza quedóse intrigada dende'l primer momentu sobre'l funcionamientu del interesáu aparatu. L'ideólogu del theremin dio-y a Clara Rockmore la oportunidá d'interactuar col preséu y ella empezó a tocalo -según recueyen les cróniques de la dómina- con una sensibilidá y precisión propies de daquién que lo tuviera faciendo toa una vida.

Esi momentu camudó pa siempres la so vida y en parte tamién el de la historia de la música. Los sos estudios musicales previos, xuníos al escuchu privilexáu de Clara Rockmore, ayudaron a Léon Theremin a desenvolver y perfeccionar el so inventu. Ente los cambeos más importantes derivaes de la collaboración de dambos destaquen l'ampliación del rangu d'octaves de 3 a 5, daqué qu'ayudó a la moza a interpretar pieces más rápides y con mayor precisión, y el meyor control del volume y el tonu.

Ensin recibir nenguna noción de cómo interpretar el theremin, Clara Rockmore llogró ellaborar el so propiu métodu d'execución, llegando a algamar un grau de fusión col preséu reserváu solu a pianistes o violinistes hasta esi momentu y centró tolos sos esfuercios en consiguir llevar el theremin al altor de cualquier preséu clásicu. Pa ello nun duldar n'interpretar pieces de pernomaes y reconocíos compositores como Bach, Chopin, Schubert o Saint-Saëns yá que consideraba que'l theremin yera un preséu melódicu y que los compositores de la so dómina taben «más comenenciudos n'escribir obres llenes d'efectos y ruíos primero que melodíes».

Mientres décades, Clara Rockmore trató de dignificar el theremin llevando'l so soníu a lo llargo y anchu d'Estaos Xuníos, actuando coles orquestes filarmóniques de Nueva York, Filadelfia y Toronto, ente otres. Pero nun foi hasta 1977, cuando tenía 66 años, que se decidió a grabar el so primer discu *L'arte del theremin*. A pesar de la so fidelidá escontra'l preséu, nun consiguió evitar que col pasu del tiempu'l theremin quedara apostráu a pixín productor d'efectos sonoros de películes. El mesmu Alfred Hitchcock pidió-y a Clara Rockmore qu'interpretara parte de la música de la so película *Recuerda*, pero ella negóse.

Cola llegada del sintetizador de Robert Moog, el theremin pasó a un segundu planu hasta que nos años noventa alicó nuna segunda mocedá gracies al documental *Theremin: An electronic odyssey* que lo averó a munchos músicos y grupos de la dómina como The Rolling Stones o Led Zeppelin, que s'arriesgaron a introducilo nes sos composiciones.

Apaez nel envolvente cantar "Whole Lotta Love", de Led Zeppelin; la buenrrollista "Good Vibrations", de los Beach Boys; o los álbumes *[[Between the Buttons]]* y *[[Their Satanic Majesties Request]]*, de los Rolling Stones. Los amantes del cine nun escaeceríen la lisérgica música que sonaba en *Recuerda*, d'Alfred Hitchcock, cada vez que'l personaxe interpretáu por Gregory Peck somorguiar nunos raros pensamientos en viendo'l color blancu. Les partitures d'estos cantares y munches más se deben enforma a Clara Rockmore, virtuosa del preséu qu'apaez en toes eses composiciones.

Finó en Nueva York el 10 de mayu de 1998, a los 87 años, tres un añu d'enfermedá.

A pesar de tratase d'unu de los preseos más difíciles de tocar, yá que nun tien referencies nes qu'afinalo, Clara Rockmore llogró apoderalo a la perfeición y abrir el camín pa convertilo nel pioneru de la música moderna. 

## Referencies

## Enllaces esternos

* The Official Nadia Reisenberg Clara Rockmore Foundation Website 
* Fotobiografia de Clara Rockmore