Kumarila Bhatta

**Kumārila Bhaṭṭa**  foi un filósofu y eruditu hindú mimamsa en Praiag (agora Allahabad, nel estáu d'Uttar Pradesh, India).

* कुमारिलभट्ट, n'escritura devánagari del sánscritu.
* Kumārila Bhaṭṭa, nel sistema IAST de treslliteración sánscrita.
* Etimoloxía: *kumāra:* ‘muerre fácil', siendo *ku:* ‘fácil', y *māra:* ‘muerte’; nome d'un neñu de menos de cinco años. Na India la mortalidá infantil yera tan alta (más del 50%; compárese con él, qu'a los neños nun se-yos ponía nome

Tamién se-y conoz como Kumārila Swāmin.

Poco se sabe de la so biografía, pero él ye famosu poles sos doctrines fundamentales sobre mimamsa, como'l *Mimamsa-sloka-varttika*.
Bhatta yera un partidariu incondicional de la validez suprema de les declaraciones védiques, un gran campeón del purva-mimamsa y ritualista confirmáu.
Escribió esti varttika principalmente como un comentariu de los *[[Mimamsa-sutra]]* de Yaimini.

Kumarila ye consideráu'l segundu maestru más importante na doctrina mimansa, dempués del so estudiante Prabhakara.

## Idees

Los estudiosos difieren tocantes a puntos de vista de Kumarila nun Dios personal.
Por casu, Manikka Vachakar creía que Kumarila promovía un Dios personal *(parabrahman)*, lo qu'entra en conflictu col *aparabrahman* de la escuela mimamsa.
Tamién se-y atribúi la formulación lóxica de la creencia mimamsa de que los *Vedás* nun tienen autor (*apaurusheya:* ‘non humanu’, siendo *a:* partícula negativa, *purusha:* ‘varón’).
En particular ye notable'l so defensa contra la posición medieval budista de los rituales védicos.
Esto puede contribuyir de dalguna manera nel amenorgamientu del budismu na India.
El so trabayu influyó fuertemente a otres doctrines indies, sobremanera el advaita vedanta.

Kumarila Bhatta y los sos siguidores na tradición mimamsa (conocíos como bhāṭṭas) abogaron por una visión fuertemente composicionalista de la semántica (llamada *abhihitanvaya*).
Nesti puntu de vista, el significáu d'una frase namái puede entendese si entiéndese primero'l significáu de les pallabres individuales.
Les pallabres seríen independientes, oxetos completos. Esti puntu de vista averar a la visión fodoriana del llinguaxe.

Los siguidores de la escuela prabhakara, dientro de la doctrina mimamsa, aldericaron esta opinión mientres siete o ocho siglos; argumentaben que les pallabres nun designen direutamente un significáu; cualquier sentíu que se plantega ye porque ta conectáu con otres pallabres (anvitabhidhana, *anvita:* ‘conectáu’; *abhidhā:* ‘denotación’).
Esta opinión foi influyida polos argumentos holísticos de la teoría sphoṭa, de BhartriHari.
N'esencia, los prābhākaras argumentaben que los significaos de les oraciones cáptense direutamente, a partir de pistes perceptives y contextuales, saltando la etapa de captar por separáu'l significáu de les pallabres individuales; esto ye similar a la visión moderna de subespecificación llingüística, que se refier al xiru dinámicu» en semántica, que tamién s'opón a los enfoques puramente composicionalistes del significáu de la oración».

Escribió'l *Shábara bhashia* (‘comentariu sobre Shábara’).
* *Mimamsa sloka varttika*, comentariu a los *Mimansa-sutra* de Yaimini. Difier d'otros comentarios al mimansa pola so postura teísta. Pero, a pesar de que defende la idea d'un Dios personal, refuta la d'un Dios creador.
* *Sloka varttika*
* *Tantra vartika*

## Contra los budistes

Yá na so vieyera, Bhatta cuntaba a los sos discípulos qu'estudiara'l budismu na mesma escuela principal budista, en Nalanda (que se cree que nesa dómina tien de ser una de les escueles relixoses más grandes del mundu). Violando la etiqueta del estudiante espiritual, nun reveló qu'él creía na relixón védica ritualista, que yera contraria al budismu.

Al completar los sos estudios, pidió aldericar col so propiu maestru Dharma Kirti (‘la fama de la relixón’). Esto na India considérase *gurú droha:* ‘ofiensa contra'l maestru espiritual', el peor de los pecaos. Dharmakirti entós empezó a faer risión delles creencies hindús y manifestó les sos duldes sobre la veracidá de los *Vedás*. Entós Kumarila Bhatta alterióse enforma y empezó a llorar. Sollertáu, el so gurú negar a siguir l'alderique y esixó conocer la so verdadera identidá.

Como castigu Kumarila foi refundiáu por una fuécara cercana a la escuela.
Cuando los monxos estudiante tirar al vaciu, Bhatta glayó: *«Iadi vedáh pramanam, na kinchit me bhavishiatih»* (‘si los *Vedás* son infalibles, nenguna cosa va asocedeme’).
Sobrevivió de la cayida pero cutióse la cabeza con una piedra y perdió un güeyu.
Los siguidores de la doctrina mimamsa y los siguidores del vedanta creen que la so ceguera parcial deber a qu'impunxo una condición a la infalibilidad de los *Vedás*. Tendría de dicir: «Como los *Vedás* son infalibles, nenguna cosa va asocedeme».

Kumarila Bhatta abandonó Nalanda dempués d'eso, ya instalóse en Praiag (actual Allahabad).
Ellí convirtióse nun maestru renomáu, y tuvo munchos discípulos.

## Lleendes sobre la so muerte

Acorviáu pola culpa polos sos pecaos (qu'incluyíen l'abusar del enfotu del so gurú budista —nun revela-y dende un principiu qu'él yera hinduista— y la so dulda de la utilidá de los *Vedás* como prueba), Kumarila decidió que tenía de realizar una expiación (llamada en sánscritu *praiashchitta*, que significa lliteralmente ‘pensamientu predominante’, esto ye ‘pensamientu de muerte’; siendo *praias:* ‘principal', y *chitta:* ‘pensamientu’). Decidió autoinmolarse nuna pira de pulgu d'arroz *(tusanala)*.

Según la biografía del mozu maestru Shankará (788-820), ésti deseyaba tener un alderique con Kumarila alrodiu de la nueva filosofía vedanta y llegó a Prayag de visita. Sicasí, cuando Shankará llegó a él, Kumarila yá entrara na pira funeraria. Shankará pidiólu qu'abandonara la autoinmolación y saliera p'aldericar con él. Sicasí, empezando'l ritual, Kumarila negar a abandonalo y pidió-y a Shankará qu'aldericara con Mandana Mishra, que yera'l so discípulu más importante y taba ellí presente. Kumarila dio-y l'honor a Shankará de solicita-y que cantara'l *Tāraka mantra* (‘oración de lliberación’). Esti pidíu implicaba que lo consideraba una alma pura, que les sos pallabres santifican. Al oyelo, pidió qu'encendieren la pira y asina morrió.

Kumarila prendióse fueu en presencia de Shankará.

### Otres versiones

Según otres versiones, que contradicen les biografíes conocíes de Shankará, Kumarila perteneció al grupu de discípulos del jovencísimo maestru Adi Shankará.
Dos años más tarde desafió al so maestru a un alderique sobre gramática y lóxica.
Nesti alderique punxeron en xuegu les sos vides: el derrotáu tendría que soportar una muerte lenta por autoinmolación.

Una obra medieval sobre la vida de Shankará (que se considera menos fabulosa) afirma que nel so llechu de muerte, Shankará desafió a Bhatta a un alderique.

## Avatara

La tradición hindú considerar que Kumarila Bhatta yera la encarnación de Sanat Kumara.

## Referencies

## Bibliografía
* Bhatta, Kumārila: *Śloka vārttika* [1900], traducíu por Ganganatha Jha. Calcuta (India): Sociedá Asiática de Calcuta, 1985.