Emigración catalana del sieglu XVIII a Isla Cristina

La **emigración catalana del sieglu XVIII a Isla Cristina** consistió na formación d'una colonia de pescadores catalanoparlantes en Isla Cristina, n'Andalucía. Magar el catalán dexó de ser usáu como llingua vehícular tres unes poques xeneraciones, anguaño la fala de los descendientes d'esos emigrantes reflexen ciertes traces adquiríes del catalán.

## Introducción
Mientres los procesos migratorios, la población tresporta igualmente les sos costumes ya idioma. Unu de los casos más estremos ye l'orixe del idioma Afrikaans, orixe de la emigración holandesa fundamentalmente a un territoriu que colonizaron y la mayor parte del cual formaría lo qu'anguaño se conoz por Sudáfrica. Otres vegaes, la emigración namái caltién la so llingua nativa mientres unes poques xeneraciones, sicasí delles pallabres de los primeros pobladores permanecen como localismos, ye un casu muncho menos notable que'l primeru, con exemplos como l'usu de pallabres catalanes en Isla Cristina por cuenta de los sos oríxenes poblacionales del sieglu XVIII.

## Emigración catalana del sieglu XVIII
Por cuenta de una serie d'años consecutivos de baxa productividá de la tierra y del mar nel nordeste de la península Ibérica, la emigración a América fíxose más abondosa, sicasí, non tolos catalanes podíen dexase esi viaxe pa faer fortuna. Munchos marineros optaron por buscar cales pesqueros nel sur d'España. Dalgunos acabaron per instalar se nel llevante d'Andalucía, mientres otros llegaron al Algarve (Montegordo) ya inclusive fundaron nuevos asentamientos nel golfu de Cádiz. Na desaguada del ríu Guadiana espolletó una colonia pesquera catalana d'ente les que fueron fundaes, actual ciudá d'Isla Cristina. Como zona fronteriza nel usu diariu empléguense delles pallabres portugueses nel español con variante andaluza qu'equí se fala, sicasí, entá se caltienen muertes de los oríxenes catalanes de la so población.

## Castellanización d'apellíos
Los habitantes iniciales de la islla, d'orixe catalán y principalmente de parroquies asitiaes en Mataró y Sitges, a midida que trescurrió la primer xeneración foi necesaria la interacción coles instituciones públiques como foi'l rexistru civil (y relixosu) de los sos descendientes. Dichu rexistru presentaba munchos errores fonolóxicos por cuenta de la non correspondencia en castellán de dellos apellíos catalanes. Reparar nos rexistros padronales de la dómina cómo un mesmu apellíu d'una familia va alteriándose nes socesives xeneraciones, calteniéndose y volviendo a la so forma antigua y otres vegaes camudando de forma irreversible.Un casu entá güei bien clarificador ye'l del Padre Mirabent, cronista de la ciudá gracies a quien llegó a los nuesos díes gran parte de la información caltenida de la rexón mientres el sieglu XVIII y parte del XIX. Dacuando atópase'l so apellíu escritu con 'v' y otres con 'b'. El tracamundiu qu'esiste ente dambes formes, Mirabent y Miravent, por cuenta de la distinta grafía y mesma pronunciación, producía que nos escritos oficiales andaluces (arzobispáu de Sevilla, parroquia de los 12 Apóstoles de La Redondela, conceyu de La Real Islla de la Higuerita, etc.) de los sieglu XVIII y XIX escribiérase indistintamente ensin reparar la forma orixinal catalana del sieglu XII Miravent. Anguaño l'institutu que lleva'l so nome na llocalidá escribir con 'v', ente que l'avenida nel so honor facer con 'b'.

Otros apellíos como *Camps*, acastellanar a *Campos* como'l que yá esistía, ya inclusive se fixeron de nuevu acuñamientu tresformando *Frigolet* a *Frigulé*.

## Adautación de pallabres catalanes enraigonaes
Nel usu cotidianu, esisten entá güei pallabres d'orixe catalán en Isla Cristina, dellos exemplos son:

## Referencies