Lamia

Na mitoloxía griega, **Lamia** o **Lamna** yera una reina de Libia a la que Zeus amó, fía de Poseidón o Belo y Libia. Hera tresformóla nún monstruu y mató a los sos fíos (o n'otres versiones, mató a los sos fíos y foi l'amarguriu el que la tresformó en monstruu.) Lamia foi condergada a nun poder pesllar los güeyos, talo que siempres tuviera cola obsesión de los sos fíos muertos. Zeus dio-y el poder de poder sacase los güeyos p'asina poder aselecer, y tornar a ponelos llueu. Lamia tinía rocea de les otres más y tarmiaba a los sos fíos. Tenía el cuerpu de serpiente y los pechos y la cabeza d'una muyer. Considerábase davezu femenina, pero tamién de xemes en cuandu masculina o hermafrodita.

El so nome ye revexosu na so etimoloxía, rellaciónase con "*lámyros*" fartón y "*laimos*", pescuezu, gargüelu.

Lempriere, nel so dicionariu, camienta que Lamia ye'l modelu pa los **lamiae** pequeños monstruos africanos cuyos siseos son prestosos pero que mataben a los neños, y que éstos son anguaño denomaos como lémures.

## Semeyanzes na Península
Na mitoloxía de la Península Ibérica, alcontramos dalgunos indicios o semeyances de **Lamnas** o Lamias, na estaya Norte, que caltienen dalgún parecíu, y dánse un aldéu a les *Lamnas* griegues.

### Mitoloxía asturiana
La **Xana**. *Artículu principal*: Xana

Les Xanes son muyeres enforma perguapes, llargues calleznes y piel cande, con túniques de plata o blanques. Esta visualización ta xunida, davezu, a les xanes poseedores d'ayalgues y a les xanes encantaes. Viven nes orielles de los regatos y fontanes, curiando nes sos cueves peñes d'oru, ganáu y abondes ayalgues...davezu tan vixilaes polos Cuélebres 

..."*Asina, nel pozu Llagu nel altu Brañavalera (Ḷḷena) hai un cuélebre de siete cabeces que ta curiando por ocho [[xana|xanes]] dientru d'un pozu. Na más pue desaniciar l'encantu una moza que se llame Sol, colos güeyos negros y el pelu roxu, que cumpla 22 años el día San Xuan y que coincida coles fiestes de San Xuan y el Corpus y l'alborecer tea ñeváu*."
(Alberto Álvarez Peña) http://www.araz.net/escritores/alvpena.htm

Davezu, cúntase que les xanes roben ñeños y qu'entren nes cases a tarmiar o robar, los que les ven suelen describiles pequeñines, comu nianines, roínes y de color mui prietu, como los sos fíos, los xaninos, que son tamién mui roínos y negros.

### Mitoloxía vasca
N'euskera, **lamia**. Na mitoloxía vasca, les "*lamies*" son xenios mitolóxicos davezu describíos con pies d'ave. Cásique siempres femeninos, moren nos ríos ya fontanes au acostumen a peñar les calleznes con peñes d'oru. Son davezu bones y namái s'enoxen si-yos roben los sos peñes. La mitoloxía vasca desplica la so desaparición pola mor de les ermites.

A vegaes tienen aldéu d'una muyer perguapa, y atrayen a los homes, y ye dable distinguiles polos pies de patu.. Davezu tienen fíos con ellos. N'otres lleendes son metá humanos y metá pexes. Otres hestories cunten que namái son la diosa **Mari**.

Otra lleenda cunta que una vegada, una muyer robó-y el peñe d'oru a una lamia, y ésta, encerriscada quixo maldecila, pero nun foi quien darréu que sonó'l campanu de la ilesia y salvóse.

## Mitoloxía Búlgara
Nos cuentos ya hestories populares Búlgares, la lamia ye una criatura misteriosa con delles tiestes, que pue faceles xorrecer una y otra vegada si-y les tayen. Aliméntase del sangre de la xente, o davezu, matando muyeres xóvenes. Esti monstruu amedrana los pueblos y abellúgase en cueves o nel sotarrén. En dalgunes hestories, tien ales, y n'otres el so aliendu ye de fueu. La lamia nun tien xéneru pero considérase femenina.

## Ver tamién
* Xana
* Mitoloxía asturiana

## Referencies

## Enllaces esternos