open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Potentilla heptaphylla

***Potentilla heptaphylla*** ye una especie de planta yerbácea perenne perteneciente a la familia Rosaceae. Ye orixinaria del centru d'Europa.

## Descripción
Ye una planta yerbácea perennifolia, qu'algama un tamañu de 5 a 20 cm d'altor. El tarmu postráu a ascendente y peciolos peludos, con pelos glandulares y acolorataos. Les fueyes basales son de llargu pecíoluy compónense de siete foliolos. Les fueyes son llanceolaes invertíes con cinco a ocho dientes en cada llau, de 10 a 25 mm de llargu.

El tarmu de la flor ye ascendente, de 10 a 20 cm de llargu. Les flores son hermafrodites, con simetría radial y tienen un diámetru d'aproximao 10 a 15 mm. Los sépalos los esteriores oblongo-elíptiques, obtusos, y 2,5 a 4,0 mm de llargu. Los sépalos los tienen forma de güevu y que tien un llargor de 4 a 5 mm más llargos que los sépalos los esteriores. Los pétalos son de color mariellu, llargamente obovaes, de 5 a 7 mm de llargu. Floria d'abril a xunu. La polinización faise xeneralmente polos inseutos.
## Taxonomía
*Potentilla heptaphylla* describióse por (L.) Mill. y espublizóse en *[[Centuria II. Plantarum]]* ... 13, non. 35. 1755.
;Etimoloxía:
***Potentílla***: nome xenéricu que remanez del llatín postclásico *potentilla, -ae* de *potens, -entis*, potente, poderosu, que tien poder; llatín -illa, -illae, sufixu de diminutivu–. Alude a les poderoses presuntes propiedaes tóniques y astringentes d'esta planta. 

***heptaphylla***: epítetu llatín que significa "con siete fueyes".
;Variedaes:
* *[[Potentilla heptaphylla subsp. australis]]* (Krašan) Gams 
* *[[Potentilla heptaphylla var. coronensis]]* Schur 
* *[[Potentilla heptaphylla var. subalpina]]* Schur
;Sinonimia:
* *Dynamidium opacum* (L. ex Spenn.) Fourr. 
* *Fragaria rubens* Crantz 
* *Potentilla chrysantha subsp. gentilis* (Jord.) P.Fourn.
* *Potentilla dubia* Moench 
* *Potentilla gentilis* Jord. 
* *Potentilla × matzialekii* Opiz ex Domin 
* *Potentilla opaca* (L. 1759)
* *Potentilla opaca var. rubens* (Crantz) Nyman 
* *Potentilla polymorpha var. opaca* L. ex Spenn. 
* *Potentilla rubens* (Crantz) All.
* *Potentilla rubens* (Crantz) Zimmeter 
* *Potentilla verna var. opaca* (L. ex Spenn.)
* *Potentilla verna subsp. opaca* (L. ex Spenn.) Bonnier & Layens 
## Ver tamién
* Terminoloxía descriptiva de les plantes
* Cronoloxía de la botánica
* Historia de la botánica 

## Referencies

## Enllaces esternos
Potentilla indica

La **falsa fresa** o **fresa india** ye una planta yerbácea perenne de la familia Rosaceae qu'anque la xamasca y la fruta son similares, nun ye una verdadera fresa y puede estremase perfectamente poles sos flores marielles en comparanza cola verdadera fresa que les tien blanques o rosaes.

## Distribución
Ye nativa del Asia del este y meridional, pero estendióse como planta ornamental, anque se-y considere planta nociva en delles rexones.

## Descripción
Les fueyes son trifoliaes y de color verde escuru. Les flores marielles. Los frutos son coloraos con granes coloraes pero non duces como la verdadera fresa.

## Taxonomía
*Potentilla indica* describióse por (Andrews) Th.Wolf y espublizóse en *[[Synopsis der Mitteleuropäischen Flora]]* 6(1[34,35]): 661. 1904.
;Etimoloxía:
***Potentílla***: nome xenéricu que remanez del llatín postclásico *potentilla, -ae* de *potens, -entis*, potente, poderosu, que tien poder; llatín -illa, -illae, sufixu de diminutivu–. Alude a les poderoses presuntes propiedaes tóniques y astringentes d'esta planta.

***indica***: epítetu llatín que significa "de la India".
;Sinonimia:
* *Duchesnea indica* var. *major* Makino
* *Potentilla wallichiana* Ser. *in* DC., 1825
* *Potentilla denticulosa* Ser. *in* DC., 1825
* *Fragaria roxburghii* Wight & Arn., 1839
* *Fragaria nilagirica* Zenker, 1835
* *Fragaria malayana* Roxb., 1814
* *Duchesnea major* (Makino) Makino, 1921
* *Duchesnea fragiformis* D.Don, 1825
* *Potentilla indica* (Andrews)
* *Fragaria indica* Andrews, 1897
* *Duchesnea fragarioides* Sm.http://www.tela-botanica.org/eflore/BDNFF/4.02/nn/23328/synonymie
* *Duchesnea fragiformis* Sm.
* *Fragaria arguta* Lindl.
* *Fragaria indica* Jacks.
* *Potentilla denticulosa* Ser.
* *Potentilla durandii* Torr. & A.Gray
* *Potentilla fragariifolia* Klotzsch
* *Potentilla trifida* Lehm.

## Ver tamién
* Terminoloxía descriptiva de les plantes
* Cronoloxía de la botánica
* Historia de la botánica

## Referencies

## Bibliografía
# Davidse, G., M. Sousa Sánchez, S. Knapp & F. Chiang Cabrera. 2014. Saururaceae a Zygophyllaceae. 2(3): ined. In G. Davidse, M. Sousa Sánchez, S. Knapp & F. Chiang Cabrera (eds.) Fl. Mesoamer.. Universidá Nacional Autónoma de Méxicu, Méxicu.
# Forzza, R. C. 2010. Llista de espécies Flora do Brasil http://floradobrasil.jbrj.gov.br/2010. Jardim Botânico do Rio de Janeiro, Rio de Janeiro.

## Enllaces esternos
Potentilla reptans

**Cincoenrama**, **pie de Cristu** o **pata de pita** (***Potentilla reptans***) ye una especie de planta yerbácea perenne de la familia de les Rosácees.

## Descripción
Ye planta de tarmos decumbentes estoloníferos d'hasta 1m de llargu, enraízando en dellos nuedos, glabros o más o menos pubescentes, con pelos erecto-patentes o patentes. Les fueyes son toes digitaes, largamente peciolaes, con 5 -7 foliolos obovado-cuneaos o oblongo-obovaos, incisu-dentaos, con 5-16 dientes, glabrescentes o pubescentes. Les estípules, pequeñes, son bien distintes de los folíolos. Les flores, toes solitaries, son axilares, con pedicelos de 1-20 cm. Tienen un calículo de 5 lóbulos de 3-6 mm , con frecuencia más llargos que los sépalos, dacuando subiguales y raramente daqué más cortosy un mota de 5 sépalos los de 4-7 mm, triangular-ovaos ováu-llanceolaos, más o menos seríceos, glabros na cara cimera o con un curtiu tomentu ablancazáu na porción distal. La corola, con 4-5 pétalos de 5-12 mm, son mariellos y de cutiu emarginaos. El xinecéu lleva unos 60-150 carpelos glabros con estilos milimétricos más o menos cónicos na base y engrosaos nel ápiz. Hai 20 estames con anteres de 0,8-2mm. Los frutos son aquenios milimétricos llisos o ruguloso-tuberculaos, glabros.

## Distribución y hábitat
Nativa n'Europa - inclusive septentrional, África mediterránea y Asia hasta India. Naturalizada nel restu del mundu y práuticamente cosmopolita.

En camperes y escampleros daqué húmedos, esencialmente sobre sustratu margo-magrizu en llugares soleyeros. 

## Propiedaes
* Utilizáu pa tratar les fiebres periódiques.
* Pa la llavadura d'úlceres poles sos propiedaes astrinxentes.
* Usada nel tratamientu de la foria

## Variedaes aceptaes
**Potentilla reptans* var. *reptans* 
**Potentilla reptans* var. *sericophylla* Franch.
 
Tolos otros taxones infra-específicos descritos son consideraos como sinónimos d'esta o otres especies

## Taxonomía
*Potentilla reptans* describióse por Carlos Linneo y espublizóse en *Species Plantarum*, vol. 1, p. 499 en 1753
:Citoloxía:
*2n=28

;Sinonimia:

## Nomes vernáculos

## Ver tamién
* Terminoloxía descriptiva de les plantes
* Cronoloxía de la botánica
* Historia de la botánica
* Carauterístiques de les rosácees

## Referencies

## Bibliografía
# AFPD. 2008. African Flowering Plants Database - Base de Donnees des Plantes a Fleurs D'Afrique.
# Flora of China Editorial Committee. 2003. Flora of China (Pittosporaceae through Connaraceae). 9: 1–496. In C. Y. Wu, P. H. Raven & D. Y. Hong (eds.) Fl. China. Science Press & Missouri Botanical Garden Press, Beijing & St. Louis.
# Nasir, E. & S. I. Ali (eds). 1980-2005. Fl. Pakistan Univ. of Karachi, Karachi.
# Zuloaga, F. O., O. N. Morrone, M. J. Belgrano, C. Marticorena & E. Marchesi. (eds.) 2008. Catálogo de las plantas vasculares del Cono Sur. Monogr. Syst. Bot. Missouri Bot. Gard. 107: 3 Vols., 3348 p.

## Enllaces esternos

* *Potentilla reptans* en Y. Ricu, Subgen. *Potentilla*, Flora Ibérica
* *Potentilla reptans* in USDA, GRIN http://www.ars-grin.gov/cgi-bin/npgs/html/taxon.pl?317531
Potentilla rupestris

***Potentilla rupestris*** ye una especie de planta yerbácea perenne perteneciente a la familia Rosaceae. Ye orixinaria d'Europa.
## Descripción
Ye una planta perenne herbal, qu'algama un tamañu de 20 a 60 centímetros d'altor. Les fueyes basales son pinnaes con dos a cuatro foliolos. El foliolu terminal ye d'aproximao 1,5 a 5 cm de llargu, les otres son pequeñes, ovaes y fondu y parcialmente dentada, doble serruchada.

El tarmu de la inflorescencia ye erecto, ramificáu enriba. El tarmu de la flor ye llarga. Les flores son hermafrodites con simetría radial. Los cinco sépalos son ovaos, acuminaos, d'unos 7 mm de llargu y considerablemente más grandes que los sépalos los llanceolaos esteriores. Los cinco pétalos son blancos y llibres con un llargor de 8 a 12 mm.
## Taxonomía
*Potentilla rupestris* describióse por Carlos Linneo y espublizóse en *[[Species Plantarum]]* 1: 496–497. 1753.
;Etimoloxía:
***Potentílla***: nome xenéricu que remanez del llatín postclásico *potentilla, -ae* de *potens, -entis*, potente, poderosu, que tien poder; llatín -illa, -illae, sufixu de diminutivu–. Alude a les poderoses presuntes propiedaes tóniques y astringentes d'esta planta. 

***rupestris***: epítetu llatín que significa "atopar nes roques".
;Sinonimia:
**Potentilla tuberculata* Porta [1891] 
**Potentilla rubens* Moench
**Drymocallis rupestris* (L.) Soják 
**Potentilla corsica* Sieber ex Lehm. 
**Potentilla fragarioides* Poir. 
**Potentilla halacsyana* Siegfr. ex Degen 
**Potentilla inquinans* Turcz. 
**Potentilla okuboi* Kitag. 
**Potentilla pygmaea* Jord. 
**Potentilla tuberculata* Porta *http://www.tela-botanica.org/eflore/BDNFF/4.02/nn/52840/synonymie 

*
 
## Ver tamién
* Terminoloxía descriptiva de les plantes
* Cronoloxía de la botánica
* Historia de la botánica 

## Referencies
 
## Enllaces esternos
Pouteria ucuqui

El **ocoquí**, **ucuqui**, **xugu** o **apaporis** ye una especie d'árbol de la familia de les sapotacees.
## Distribución xeográfica
Crez na Amazonia, nes cuenques del ríu Caquetá y el ríu Negro.
## Descripción
Algama en permediu 20 m d'altor. Tien fueyes elíptiques de 25 cm × 66 mm, simples, alternes de marxe enteru y ápiz acumináu, base aguda con peciolu de 35 mm de llargu. El frutu ye comestible de color marrón, ovoide de 5 a 5 cm de llargor por 4 cm d'anchu; utilizar pa preparar refrescos. La medicina tradicional atribúye-y propiedaes como vermífugo.

## Taxonomía
*Pouteria ucuqui* describióse por Pires & R.E.Schult. y espublizóse en *[[Botanical Museum Leaflets]]* 14(4): 87–96, pl. 20–23. 1950.
;Sinonimia:
* *Gymnoluma ucuqui* Baehni
* *Piresodendron ucuqui* Aubrév. ex -y Thomas
## Ver tamién
* Terminoloxía descriptiva de les plantes
* Cronoloxía de la botánica
* Historia de la botánica 

## Referencies

## Bibliografía
* La Rotta, Constanza (1984) *Especies utilizaes pola Comunidá Miraña*: 224-225. Bogotá: WWF - FEN. ISBN 958-9129-05-6 
* GRIN Pouteria ucuqui Pires & R. E. Schult. Consultáu'l 27 de febreru de 2008.
* ZipcodeZoo Pouteria ucuqui Consultáu'l 27 de febreru de 2008.
Primula elatior

***Primula elatior*** ye una especie perteneciente a la familia de les primulacees.

## Descripción
Trátase d'una planta yerbácea de baxa crecedera, perenne con una roseta de fueyes con 5-15 cm de llargor y 2-6 cm d'anchu. La eclosión de flores marielles producir na primavera ente abril y mayu, tando en grupos de 10-30 xuntes nun solu tarmu de 10-30 cm d'altor, cada flor ye de 9-15 mm d'anchu.

Puede confundise cola especie, estrechamente rellacionada, *[[Primula veris]]*, que tien una apariencia xeneral similar anque la *P. elatior* tien les flores más grande, de color mariellu maciu y una corola en forma de tubu ensin plegues. 

## Hábitat
Alcuéntrase en suelos nutrientes y ricos en calciu, nos húmedos montes y praos de toa Europa escontra l'este hasta les montes de Altái y nel norte de los montes escandinaves nel norte de Noruega y na península de Kola en Rusia. Nes Islles Britániques, alcuéntrase namái nel este del país, y principalmente en East Anglia.fleurs deprimever

## Propiedaes melecinales

Tien les mesmes propiedaes que la prímula ensin tarmu *[[Primula vulgaris]]* y la *[[Primula officinalis]]*
* Les flores, relaxantes y calmantes, utilizar n'amiestos de pectorales.
* Les fueyes son anti-equimóticas.
* Tola planta ysobremanera, el raigañu tien propiedaes analxésiques, anti-espasmódiques, diurétiques y expectorantes.
## Taxonomía
*Primula elatior* describióse por Hill y espublizóse en *[[Veg. Syst.]]* 8: 25. 1768. 
;Etimoloxía:
***Primula***: nome xenéricu que provién del llatín *primus* o *primulus* = "primero", y refiriéndose al so tempranu floriamientu. Na dómina medieval, la margarita foi llamada *[[primula veris]]* o "primoxénita de primavera".

***elatior***: epítetu llatín que significa "la más alta". 
;Variedaes:
* *[[Primula elatior elatior]]*
* *[[Primula elatior intricata]]*
* *[[Primula elatior leucophylla]]*
* *[[Primula elatior lofthousei]]*
* *[[Primula elatior pallasii]]*
;Sinonimia:
**Primula intricata var. nevadensis* Font Quer
**Primula intricata* Gren. & Godr.
**Primula lofthousei* Hesl.-Harr.
**Primula perreiniana* Flüggé
**Primula rhododendricola* Sennen
**Primula veris var. elatior* L.
## Nome común

## Ver tamién
* Terminoloxía descriptiva de les plantes
* Cronoloxía de la botánica
* Historia de la botánica
* Carauterístiques de les primulacees
## Referencies

## Bibliografía
* Gertrud Scherf: *Wiesenblumen - der etwas andere Naturführer.* BLV-Verlag 2004, ISBN 3-405-16909-7
* Y. Oberdorfer: *Pflanzensoziologische Exkursionsflora für Deutschland und angrenzende Gebiete.* 8. Auflage
* H. Ellenberg: *Vegetation Mitteleuropas mit den Alpen.* 5. Auflage.
* Dietrich Frohne: Heilpflanzenlexikon 7. Auflage
* Schmeil-Fitschen, interaktiv.
* S. Schlosser/ L. Reichhoff/P. Hanelt: Wildpflanzen Mitteleuropas.Nutzung und Schutz.
## Enllaces esternos
Primula farinosa

***Primula farinosa*** ye una especie perteneciente a la familia de les primulacees nativa del norte d'Europa y el norte d'Asia, y (escasamente) escontra'l sur a gran altor nos montes del sur d'Europa.

## Descripción
Ye una pequeña planta perenne árticu-alpina, crez de 3 a 20 cm d'altor. Les fueyes tienen 2-10 cm de llargor y 1-2 cm d'anchu, son nidios na parte cimera, y como con polvu blanco na parte inferior. Les flores de color azul-violeta apaecen a principios de la primavera y de cutiu en grupos cuando la planta ye mayor.

## Propiedaes
El raigañu de *Primula farinosa* contién saponines.

## Taxonomía
*Primula farinosa* describióse por Carolus Linnaeus y espublizóse en *[[Species Plantarum]]* 1: 143. 1753.
;Etimoloxía:
***Primula***: nome xenéricu que provién del llatín *primus* o *primulus* = "primero", y refiriéndose al so tempranu floriamientu. Na dómina medieval, la margarita foi llamada *[[primula veris]]* o "primoxénita de primavera".

***farinosa***: epítetu llatín que significa "fariñenta".
;Sinonimia: 
* *Primula laurentiana* Fern. 
* *Primula farinosa var. macropoda* Fern. 
* *Primula mistassinica var. macropoda* (Fern.) Boivin

## Nome común

## Ver tamién
* Terminoloxía descriptiva de les plantes
* Cronoloxía de la botánica
* Historia de la botánica
* Carauterístiques de les primulacees

## Referencies

## Bibliografía
# Flora of China Editorial Committee. 1996. Fl. China 15: 1–387. Science Press & Missouri Botanical Garden Press, Beijing & St. Louis.

## Enllaces esternos
Primula rosea

***Primula rosea*** ye una especie perteneciente a la familia de les primulacees.

## Hábitat
Alcuéntrase en suelos nutrientes y ricos en calciu, nos húmedos montes y praos de los Himalayes.

Bien cultivada en xardinería de zones de clima templáu fríu.

## Descripción
Trátase d'una planta yerbácea de baxa crecedera, perenne de desenvolvimientu añal. La eclosión de flores d'intensu color rosa producir na primavera ente abril y mayu, tando en recímanos arrondaos de flores bien tubulosas, nos estremos d'unos tarmos argutos.
 
Les fueyes, ovalaes, dentaes y de color verde, broten dempués de les flores y de moces amuesen un tonu acoloratáu.

## Hábitat
Atopar de manera natural nos praos alpinos de los Himalayes. Prefier vegetar en llugares aveseos de suelu húmedu, anque s'afai tamién al plenu sol.

Crez en suelos fondos, con pH ente 6,5 y 7, y ricos n'humus, onde'l suelu siempres se caltién húmedu.

## Taxonomía
*Primula rosea* describióse por John Forbes Royle y espublizóse en *[[Illustrations of the Botany ... of the Himalayan Mountains]]* ... 311, pl. 75, f. 1. 1836.
;Etimoloxía:
***Primula***: nome xenéricu que provién del llatín *primus* o *primulus* = "primero", y refiriéndose al so tempranu floriamientu. Na dómina medieval, la margarita foi llamada *[[primula veris]]* o "primoxénita de primavera".

***rosea***: epítetu llatín que significa "de color rosa".
;Sinonimia:
**Aleuritia rosea* (Royle) Soják
## Ver tamién
* Terminoloxía descriptiva de les plantes
* Cronoloxía de la botánica
* Historia de la botánica
* Carauterístiques de les primulacees
## Referencies

## Bibliografía
# Nasir, E. & S. I. Ali (eds). 1980-2005. Fl. Pakistan Univ. of Karachi, Karachi.
## Enllaces esternos

* Páxina de carauterístiques de la especie
Primula sinensis

***Primula sinensis***, ye una especie perteneciente a la familia de les primulacees. Ye orixinaria de China.

## Descripción

Ye una planta yerbácea perennifolia, con abondosos pelos multicelulares, polo xeneral ensin restos de fueyes vieyes na base. Les fueyes formando una roseta; con peciolu de 10 - 20 cm, ensundioses, la llámina de la fueya llargamente ovada a subredondeada, de 4 - 12 cm d'anchu, la base cordada, palmatilobaes a 1/2 del so anchor; lóbulos 7-9, oblongos a ovaos, el marxe dentáu gruesu de incisión-lobuláu, lóbulos serraos. Escapos de 10 - 30 cm; con umbeles terminales 1, 2 o 3 superpuestes, con 3 a 12 flores; bráctees llanceolaes a oblongo-llanceolaes, 1 - 3 cm. Pedicelo 2 - 5 cm. Flores heterostilas. Mota 0,8 - 1,5 cm, l'ampliación a 2 cm nes frutes, enchíos na base, subglobosos, dixebrar pa 1/3--2/5; lóbulos ováu-triangular, de cutiu colos dientes desiguales, ápiz agudu. Corola de color rosa a rosa o lila; tubu un pocu más llargu que la mota, pubescente per fora; estremidá 1,5 a 4 cm d'anchu; lóbulos anchamente obovaos. El frutu ye una cápsula globosa, 8-9 mm de diámetru, más curtios que la mota.. Fl. Avientu-febreru.

## Distribución y hábitat
Alcuéntrase nes árees avisiegues nos ribayos, montes mistos, a una altitú de 1000 metros, en Guizhou y Sichuan (Emei Shan) de China.

## Propiedaes
Primulin ye una antocianina atopada en *P. sinensis.*

## Taxonomía
*Primula sinensis* describióse por Sabine ex Lindley y espublizóse en *[[Collectanea Botanica]]*, pl. 7. 1821.
;Citoloxía:
El númberu de cromosomes ye de: 2 n = 22, 24, 36, o 48.
;Etimoloxía:
***Primula***: nome xenéricu que provién del llatín *primus* o *primulus* = "primero", y refiriéndose al so tempranu floriamientu. Na dómina medieval, la margarita foi llamada *[[primula veris]]* o "primoxénita de primavera".

***sinensis***: epítetu xeográficu qu'alude a la so llocalización en China.
;Sinonimia:
* *Auganthus praenitens* Link 
* *Oscaria chinensis* Lilja 
* *Primula mandarina* Hoffmanns. 
* *Primula praenitens* (Link) Ker Gawl. 
* *Primula semperflorens* Loisel. ex Steud. 
* *Primula sertulosa* J. Kickx 
* *Primulidium sinense* Spach

## Ver tamién
* Terminoloxía descriptiva de les plantes
* Cronoloxía de la botánica
* Historia de la botánica
* Carauterístiques de les primulacees
## Referencies

## Bibliografía
# Flora of China Editorial Committee. 1996. Fl. China 15: 1–387. Science Press & Missouri Botanical Garden Press, Beijing & St. Louis.

## Enllaces esternos
Prostanthera incisa

***Prostanthera incisa***, ye una planta arbustiva nativa de los visos predresos del este d'Australia. 
## Descripción
Ye un arbustu erecto y ramificáu qu'algama un altor de 0,5-3 m d'altor, coles cañes llaterales en camellones, moderada a densamente cubiertes de pelos curtios, rizaos, densamente cubiertes de glándules sésiles. Les fueyes son ovaes con llámina estrecha ovada a oblonga, de 80-30 mm de llargu, 4.12 mm d'anchu, el ápiz obtusu, los márxenes gruesamente dentaos con dientes empobinaos escontra alantre. La flores producir nuna inflorescencia terminal. La mota 3-4,5 mm de llargu, con tubu de 2 mm de llargu. La corola de 70-10 mm de llargu, de color malva pálidu a malva. Tien curioses flores color púrpura. Les fueyes son altamente arumoses, ovaes-llanceolaes, de 1–3 cm de llargu, y dentaes.

## Usos
Les fueyes y les ramines verdes se destilan poles sos aceites esenciales. La fueya deshidratada d'un quemotipo específicu saborizante de *P. incisa* var. *incisa* viéndese tamién sol nome comercial de **menta australiana** (native mint). Sicasí, esto pue ser confusu porque Australia tamién tien verdaderes especies de *[[Mentha]]*.

La fueya deshidratada tien gran habilidá pa buscar ente los radicales llibres.

## Cultivu
*P. incisa* var. *incisa* ye cultivada a pequeña escala comercial pa producción d'aceite esencial y especie. *P. incisa* prefier suelos bien drenaos y en suelos con drenaxe probe pue ser susceptible a la pudrición de raigañu. Tien una razonable tolerancia a les xelaes d'hasta -5 graos Celsius. Ye un arbustu de rápida crecedera, y consecuentemente puede ser collecháu dientro del primer añu. Cuando se fradadura a un altor de 50 cm vilta rápido.

Dacuando esta especie ye confundida cola rellacionada *[[Prostanthera ovalifolia]]*.
## Taxonomía
*Prostanthera incisa* describióse por Robert Brown y espublizóse en *[[Prodromus Florae Novae Hollandiae]] 509*, nel añu 1810.
;Etimoloxía:
***Prostanthera***: nome xenéricu que remanez del griegu y significa "antera".

***incisa***: epítetu llatín que significa "cortada fondamente".
;Sinonimia:
**Prostanthera sieberi* Benth.
**Prostanthera incisa var. pubescens* Benth. 
**Prostanthera incisa var. tenuior* Domin

## Ver tamién
* Terminoloxía descriptiva de les plantes
* Cronoloxía de la botánica
* Historia de la botánica 

## Referencies
 
## Enllaces esternos
Prunella grandiflora

***Prunella grandiflora*** ye una especie de fanerógama perteneciente a la familia de les Lamiacees.

## Descripción
Ye una yerba perenne, laxamente cespitosa y pluricaule. Les fueyes son opuestes y peciolaes, hastaes o truncaes na base. Les inflorescencies son verticilastros bracteaos formaos por 6 flores. La mota ye bilabiáu, con un llabiu cimeru tridentáu y un llabiu inferior con dos llargos dientes. La corola ye grande (2.5-3 cm) y bilabiada, col llabiu cimeru con forma de cascu. El frutu ye un tetraquenio. 
## Hábitat
Criar en comunidaes bien diverses, montes, carbes, camperes... anque prefier sitios húmedos y frecos.
## Taxonomía
*Prunella grandiflora*, describióse por Carlos Linneo Jacq. y espublizóse en *[[Florae Austriaceae]]* 4: 40. 1776. 
;Etimoloxía:
***Prunella***: nome xenéricu que deriva d'una pallabra alemana pa "anxines", una enfermedá qu'esta planta utilizar pa tratar.

***grandiflora***: epítetu llatín que significa "con flores grandes"
;Variedaes y Sinonimia:
**Prunella vulgaris var. grandiflora* L., Sp. Pl.: 600 (1763).
***subsp. grandiflora***. D'Europa hasta El Cáucasu.
**Prunella hastata* Spreng., Syst. Veg. 2: 692 (1825).
**Prunella speciosa* Wender., Schriften Gues. Beförd. Gesammten Naturwiss. Marburg 2: 257 (1831).
**Prunella alpina* Timb.-Lagr., Bull. Soc. Bot. France 13(Sess. Extr.): cliii (1866), nom. illeg.
**Prunella tournefortii* Timb.-Lagr., Bull. Soc. Bot. France 13(Sess. Extr.): cliv (1866).
**Prunella transsilvanica* Schur, Enum. Pl. Transsilv.: 953 (1866).
***subsp. pyrenaica*** (Gren. & Godr.) A.Bolòs & O.Bolòs, Veg. Com. Barcelona: 472 (1950). Del suroeste d'Europa.
**Prunella pyrenaica* (Gren. & Godr.) Philippe, Fl. Pyren. 2: 173 (1859), nom. illeg.
**Prunella hastifolia* Brot., Fl. Lusit. 1: 181 (1804).
## Nome común

## Ver tamién
* Terminoloxía descriptiva de les plantes
* Cronoloxía de la botánica
* Historia de la botánica 
## Referencies

## Enllaces esternos
*''Prunella grandiflora''

*''Prunella grandiflora'' en Herbario vertical
*Gardening for the Million
Prunus fruticosa

***Prunus fruticosa***, ye una especie d'arbustu caducifoliu perteneciente a la familia de les rosácees. Alcuéntrase en Eurasia.

## Descripción
Ye un arbustu qu'algama un tamañu de 1-2 metros d'altu y anchu, creciendo en casi cualquier suelu, pero meyor nun suelu magrizu. Los raigaños son abondosos. La planta rique plenu sol, na estepa en llugar d'un monte, anque forma carbaes nos cantos de los montes abiertos.

La corteza ye marrón escura con lenticeles marielles. Les fueyes son oblanceolaes a obovaes, d'unos 12 mm por 6 mm, col ápiz acumináu, glabres percima, grueses, con marxe crenáu dentáu, de color verde escuru, tornando mariellu na seronda, y con un curtiu peciolu .
Les flores son blanques, hermafrodites n'umbeles . Son polinizaes poles abeyes. La planta floria en mayu. El frutu ye de color coloráu claru a escuru, globosu a piriforme, d'alredor de 8.25 mm de diámetru, la maduración n'agostu. El sabor ye agriduz.

## Distribución
*Prunus fruticosa* distribuyir por Ciscaucasia, Siberia occidental, Kazakstán, Xinjiang China, Rusia occidental, Ucraína, Polonia, República Checa, Alemaña, Bielorrusia, Moldavia, Bulgaria, Rumanía, Hungría, Austria, ya Italia.

## Usos
Como una cereza con sabor agrio, la fruta utilizar na cocina, pa les mermelaes y auries. Tien usos melecinales como astrinxente. 

Les flores son la base de l'apicultura como planta melífera.

*Prunus fruticosa* ye llantada pa la estabilización del suelu nun hábitat abiertu.

### Cultivu
*Prunus fruticosa* semar en *sebe*s como una pantalla de planta ornamental pa la privacidá y la proteición contra'l vientu, y como una planta güéspede pa les abeyes y otros inseutos benéficos y aves. El arbustu tien una estensa rede de raigaños caltriantes que son útiles pa la estabilización de suelos nos paisaxes diseñaos y proyeutos pa la restauración del hábitat.

La resistencia de *Prunus fruticosa* ye una cualidá deseable nel inxertu y la producción de cultivares hortícolas. Inxertar en *[[Prunus avium]]*, formando arrondaos árboles altos.

## Taxonomía
*Prunus fruticosa* describióse por Peter Simon Pallas y espublizóse en *[[Flora Rossica]] 1: 19*, nel añu 1784.
;Etimoloxía
***Prunus***: nome xenéricu que provién d'un antiguu nome griegu (*προύνη*), y depués llatín (*prūnus, i*) de la cirolar. Yá emplegáu por, ente otros, Virxiliu (G. 2, 34) y Pliniu'l Vieyu (13, XIX, 64)

***fruticosa***: epítetu llatín que significa "arbustivo"
;Sinonimia:
* *Prunus chamaecerasus* Jacq. 
* *Cerasus fruticosa* Pall.

## Ver tamién
* Terminoloxía descriptiva de les plantes
* Cronoloxía de la botánica
* Historia de la botánica 
## Referencies
 
## Enllaces esternos

*
Prunus laurocerasus

La  ye un arbustu al nun dase les condiciones ecolóxiques pal so mayor desenvolvimientu. 

## Carauterístiques
Ye un árbol perenne qu'algama los 6 metros d'altor. Fueyes brilloses, ovales y coriacees de color verde escuru que miden 10 cm de llargor. Les flores son arumoses de color blancu que s'arrexunten en recímanos axilares. El frutu ye una drupa negra asemeyada a una cereza y arrexuntar en recímanos como les uves. A diferencia del restu de la planta, que ye venenosa, les cereces son comestibles, anque más nidies y un pocu seques en comparanza coles d'otres especies del xéneru Prunus. Sicasí, les granes conteníes nes bagues sí son venenoses.

## Propiedaes
* Tien efeutu sedante sobre'l sistema nerviosu.
* Estimulante respiratoriu.
* En homeopatía la so tintura úsase como calmante del sistema nerviosu.
* Les granes, pol so conteníu en ácidu cianhídricu son altamente tóxiques y tienen el sabor de les almendres amargoses.

## Taxonomía
*Prunus laurocerasus* describióse por Carlos Linneo y espublizóse en *[[Species Plantarum]] 1: 474*, nel añu 1753.
;Etimoloxía:
***Prunus***: nome xenéricu que provién d'un antiguu nome griegu (*προύνη*), y depués llatín (*prūnus, i*) de la cirolar. Yá emplegáu por, ente otros, Virxiliu (*[[Xeórxiques]]*,* 2, 34*) y Pliniu'l Vieyu (*[[Historia naturalis]]*,*13, XIX, 64*)

***laurocerasus***: epítetu 
;Sinonimia:
* *Cerasus laurocerasus* (L.) Dum.Cours.
* *Laurocerasus officinalis* M.Roem.
* *Padus laurocerasus* (L.) Mill.
* *Prunus grandifolia* Salisb.
## Ver tamién
* Terminoloxía descriptiva de les plantes
* Cronoloxía de la botánica
* Historia de la botánica 
## Referencies

## Bibliografía
# Anonymous. 1986. List-Based Rec., Soil Conserv. Serv., U.S.D.A. Database of the U.S.D.A., Beltsville.
# Cronquist, A. J., N. H. Holmgren & P. K. Holmgren. 1997. Vascular Plants of the Intermountain West, U.S.A., subclass Rosidae (except Fabales). 3A: 1–446. In A. J. Cronquist, A. H. Holmgren, N. H. Holmgren, J. L. Reveal & P. K. Holmgren (eds.) Intermount. Fl.. Hafner Pub. Co., New York.
# Zuloaga, F. O., O. Morrone, M. J. Belgrano, C. Marticorena & E. Marchesi. (eds.) 2008. Catálogo de las plantas vasculares del Cono Sur (Arxentina, Sur de Brasil, Chile, Paraguay y Uruguái). Monogr. Syst. Bot. Missouri Bot. Gard. 107(1): i–xcvi, 1–983; 107(2): i–xx, 985–2286; 107(3): i–xxi, 2287–3348.
## Enllaces esternos

* Steckbrief Lorbeer-Kirsche (PDF)
* Zur Giftigkeit der Lorbeerkirsche
* Eintrag bei der Giftinformationszentrale Bonn
* Bewertung einzelner Sorten durch die Bundesgehölzsichtung
Prunus maximowiczii

***Prunus maximowiczii***, ye un pequeñu árbol d'alredor de 7,5 m d'altor, que pueden atopase xavaz nel nordeste d'Asia y Eurasia.

## Description
*P. maximowiczii* tien flores blanques que son polinizaes por inseutos, son hermafrodites y floria en mayu. Los frutos son comestibles (cereces) que miden unos 5 mm de diámetru y que contienen una gran grana caúna. Maurecen n'agostu.

## Usos
*P. maximowiczii* ye útil de munches maneres; amás de comer el frutu, les flores pueden utilizase como un condimento, calteníu en salmoria.

La madera de *P. maximowiczii* ye bien dura, pesada, y granu zarráu, polo que ye escelente pa la talla y la fabricación de muebles.

Los colorantes producíos a partir de les fueyes de *P. maximowiczii* son verdes; y los de la fruta, d'un color gris escuru a verde.

Químicamente, l'amigdalina y la prunasina, son derivaos de los cualos produzse acedu prúsico, según genisteína que pueden ser estrayíu de *P. maximowiczii*.

## Taxonomía
*Prunus maximowiczii* describióse por Franz Josef Ruprecht y espublizóse en *[[Bulletin de la Classe Physico-Mathématique de l'Académie Impériale des Sciences de Saint-Pétersbourg]]* 15: 131. 1856.
;Etimoloxía:
***Prunus***: nome xenéricu que provién d'un antiguu nome griegu (*προύνη*), y depués llatín (*prūnus, i*) de la cirolar. Yá emplegáu por, ente otros, Virxiliu (*[[Xeórxiques]]*,* 2, 34*) y Pliniu'l Vieyu (*[[Historia naturalis]]*,*13, XIX, 64*)

***maximowiczii***: epítetu dau n'honor del botánicu Carl Johann Maximowicz.
;Sinonimia:
* *Cerasus maximoviczii* (Rupr.) Kovalev
* *Cerasus maximowiczii* (Rupr.) Kom. & Aliss.
* *Padellus maximowiczii* (Rupr.) Eremin & Yushev Unreso
* *Padus maximowiczii* (Rupr.) S.Yá.Sokolov

## Ver tamién
* Terminoloxía descriptiva de les plantes
* Cronoloxía de la botánica
* Historia de la botánica
* Carauterístiques de les rosácees

## Referencies

## Enllaces esternos

* More images and information at ''Prunus maximowiczii'' at Cirrus Dixital
Psacalium decompositum

***Psacalium decompositum*** ye una especie de planta yerbácea perteneciente a la familia de les asteracees.
## Descripción
Ye una yerba qu'algama un tamañu de 1 m d'altor, los tarmos son casi maderizos y con pelillos. Les fueyes tán estremaes y miden hasta 40 cm de llargu. Les sos flores son blanques y tán arrexuntaes en cabezueles.
## Distribución y hábitat
Orixinaria de Méxicu, habita en clima semiseco ente los 1950 y los 2050 metros. Planta montesa, acomuñada al carba xerófilu y al monte de pinu.
## Propiedaes
En Sonora emplegar en carecimientos reumáticos y diabetes, pa esto bébese n'ayunes el cocimientu del rizoma, primeramente reposáu, ensin adulzar, asina se preparar nel Distritu Federal, onde tamién se prescribe pal dolor hepáticu.

Los raigaños son tamién consideraes polos tarahumares bien efectives pa curar el reumatismu, con esti propósitu ferver por delles hores, y el líquidu resultante yá coláu tomar a razón d'un vasu toles mañanes, mientres 3 ó 4 díes.

Los tarahumaras utilizar machucada y fervida mientres 15 minutos, como remediu internu contra los resfríos. Ente que como purgativo, moler nel metate y beber con abondosa agua caliente. Afirmen que ye un purgante bien drásticu y que la so aición tien de ser atayada comiendo atole fríu.

Otros carecimientos nos que s'apliquen los sos usos melecinales son pa les anxines, en neuralxes y úlceres.

Colos raigaños machucaos aplíquense cataplasmes nes firíes.
;Hestoria:
Nel sieglu XX, l'Institutu Médicu Nacional señalar como antineurálgica y antirreumática. Alfonso Herrera Fernández menta qu'esta planta ye utilizada pa solliviar los dolores reumáticos de les articulaciones, especialmente los gotosos, los neurálxicos, aselar pola aplicación "llocu dolenti" de la tintura. Añade, "la cicatrización rápida de les úlceras y de les firíes, favorezse llavándoles con un amiestu de la tintura y agua o cola tintura sola, emplegada como tópicu". Darréu, Maximino Martínez reporta'l so emplegu como antidiabético, antidisentérico, antineurálgico, antipodágrico, antirreumático, astrinxente, catárticu, cafalalgias, conxestiones hepátiques y vulnerario. Luis Cabrera de Córdoba la cita de la mesma como antidiabética, antidiarréica, antineurálgica, antirreumática, catártica y vagotonismo. Finalmente, la Sociedá Farmacéutica de Méxicu describir como: antineurálgico, antisépticu y astrinxente.
;Química:
Esta planta contién un alcaloide, aceite esencial, resina, taníns y glucósidos.
## Taxonomía
*Psacalium decompositum* describióse por (A.Gray) H.Rob. & Brettell y espublizóse en *[[Phytologia]]* 27(4): 260. 1973.
;Sinonimia:
* *Cacalia decomposita* A.Gray 
* *Mesadenia decomposita* (A.Gray) Standl. 
* *Odontotrichum decompositum* (A.Gray) Rydb.
## Ver tamién
* Terminoloxía descriptiva de les plantes
* Cronoloxía de la botánica
* Historia de la botánica
* Carauterístiques de les asteracees
## Referencies

## Bibliografía
# CONABIO. 2009. Catálogo taxonómico de especies de México. 1. In Capital Nat. Méxicu. CONABIO, Mexico City.
# Flora of North America Editorial Committee, e. 2006. Magnoliophyta: Asteridae, part 7: Asteraceae, part 2. Fl. N. Amer. 20: i–xxii + 1–666.
Psacalium peltatum

El **Matarique** (*Psacalium peltatum*), tamién conocida como ‘maturique’ o ’ maturi’, ye una planta yerbácea nativa de Sonora y Chihuahua.. 

## Carauterístiques
El raigañu del matarique ye de color marillento con un tarmu semileñoso que mide hasta 1 metru d'altor. Les fueyes son radicales d'una o dos per tarmu, miden hasta 40 centímetros de llargu, que tán estremaes en segmentos agudos de color verde cenizo. Les flores son blanques, con cinco pétalos .

## Usos
Del tarmu del plante de ‘’matarique’’ estrayer resines, aceites esenciales y tinturas. L'aceite ye utilizáu para neuralxes y dolores reumáticos. La tintura ye utilizada polos indíxenes como untaza tópica pa repulgos yá que funciona como una anestesia por aición llocal periférica. Na actualidá la creencia popular afirma que tien propiedaes curatibles pa compensar los síntomes de la diabetes, sicasí nun esisten estudios médicos que respuendan por los resultaos. En cantidaes bien altes la planta de matarique puede ser tóxica pal fégadu yá que contién alcaloides pirrolicidínicos,

## Taxonomía
*Psacalium peltatum* describióse por (Kunth) Cass. y espublizóse en *[[Dictionnaire des Sciences Naturelles]]* [Second edition] 43: 461. 1826.
;Sinonimia:
* *Cacalia peltata* Kunth 
* *Cacalia peltata var. conzattii* B.L.Rob. & Greenm. 
* *Cacalia peltata var. coulteri* (Rydb.) Greenm. 
* *Psacalium coulteri* Rydb.
## Nome común
* Matarique, mataricue, matariqui.
## Ver tamién
* Terminoloxía descriptiva de les plantes
* Cronoloxía de la botánica
* Historia de la botánica
* Carauterístiques de les asteracees
## Referencies

## Bibliografía
* http://www.medicinatradicionalmexicana.unam.mx/flora2.php?l=4&t=Matarique&po=guarijia&id=5346&clave_region=6  Biblioteca Dixital de la Medicina Tradicional (2011): Matarique(en llinia).], consultáu'l día 6 d'ochobre de 2011.
*Martínez, Máximu (2005): Les plantes melecinales de Méxicu. Tomu I. Méxicu, Ediciones Botes.páxs.219-222
* CONABIO. 2009. Catálogo taxonómico de especies de México. 1. In Capital Nat. Méxicu. CONABIO, Mexico City.
* Hind, D. J. N. & C. Jeffrey. 2001. A checklist of the Compositae of Vol. IV of Humboldt, Bonpland & Kunth's Nova Genera et Species Plantarum. Compositae Newslett. 37: i–iii,.
Pseudelephantopus spicatus

***Pseudelephantopus***, ye un xéneru monotípicu de plantes fanerógames perteneciente a la familia de les asteracees. La so única especie: *[[Pseudelephantopus spicatus]]*, ye orixinaria de les rexones tropicales d'África y América.
## Descripción
Son yerbes qu'algamen un tamañu de 60-100 cm d'altor. Tarmos erectos, ramificaos, estriaos, escasamente arispios o subglabros. Fueyes subsésiles, llixeramente amplexicaules, fueyes oblongo-obovaos menores o oblongo-espatulaes, de 7-20 cm × 1-5, con 8-11 venes llaterales pareaos, atenuaes na base, marxe enteru o serrucháu, ápiz obtusu o agudu; fueyes cimeres oblongo-llanceolaes, de 2.5-11.5 × 0.5-1.5 cm, atenuaes en dambos estremos. Les inflorescencies dispuestes n'espigues terminales. Capítulos en grupos de 1-6. Arreyo oblongo, 10-12 × 4 mm; filarios verde escuros, elípticu-oblongues, de 10 x 2 mm, glandular, 1-nervada, ápiz acumináu o agudu. Floretes: corola blanca, subtubular; lóbulos 5, llanceolaes. Aquenios linear-oblongos. Miriguanos con pocos pelos, de 4 mm, 2 cogordes de cutiu doblaes. Tien un númberu de cromosomes de 2 n = 22 *.
## Distribución y hábitat
Alcuéntrase nos pacionales en Guangdong, (China), Taiwán, Indonesia, Malasia, Filipines, Tailandia, nativu de les rexones tropicales d'África y América.

## Taxonomía
*Pseudelephantopus spicatus* describióse por (B.Juss. ex Aubl.) Rohr ex Gleason y espublizóse en *[[Skrifter af Naturhistorie-Selskabet]]* 2: 214–216. 1792.
;Sinonimia:
**Ageratum dubium* Blanco **Ageratum 
quadriflorum* Blanco **Elephantopus
dubius* Blanco **Distreptus
spicatus* (Juss. ex Aubl.) Cass.
**Elephantopus spicatus* Juss. ex Aubl.
**Matamoria spicata* La Llave

## Ver tamién
* Descripción de les asteracees
* Terminoloxía descriptiva de les plantes
* Cronoloxía de la botánica
* Historia de la botánica

## Referencies

## Bibliografía
# Brako, L. & J. L. Zarucchi. (eds.) 1993. Catalogue of the Flowering Plants and Gymnosperms of Peru. Monogr. Syst. Bot. Missouri Bot. Gard. 45: i–xl, 1–1286.
# Breedlove, D. E. 1986. Flora de Chiapas. Llistaos Floríst. Méxicu 4: i–v, 1–246.
# Cowan, C. P. 1983. Flora de Tabasco. Llistaos Floríst. Méxicu 1: 1–123.
# Flora of China Editorial Committee. 1988-2013. Fl. China Unpaginated. Science Press & Missouri Botanical Garden Press, Beijing & St. Louis.
# Funk, V. A., P. E. Berry, S. Alexander, T. H. Hollowell & C. L. Kelloff. 2007. Checklist of the Plants of the Guiana Shield (Venezuela: Amazonas, Bolivar, Delta Amacuro; Guyana, Surinam, French Guiana). Contr. U.S. Natl. Herb. 55: 1–584. 
# Ibarra Manríquez, G. & S. S. Colin. 1995. Llista florística comentada de la Estación de Bioloxía Tropical "Los Tuxtlas", Veracruz, Mexico. Revista Biol. Trop. 43(1–3): 75–115.
# Jones, S. B. 1980. Family Compositae: Part I. Tribe Vernonieae. Flora of Peru. Fieldiana, Bot., n.s. 5: 22–73.
# Molina Rosito, A. 1975. Enumeración de las plantas de Honduras. Ceiba 19(1): 1–118.
# Steyermark, J. 1995. Flora of the Venezuelan Guayana Project.
Przewalskia tangutica

***Przewalskia*** ye un xéneru monotípicu de perteneciente a la subfamilia Solanoideae, incluyida na familia de les solanacees (Solanaceae). La so única especie: *Przewalskia tangutica* ye orixinaria de China.
## Descripción
Ye una planta yerbácea glandular y vellosa, con raigaños cilíndricos de 1-2,5 cm de diámetru. Los tarmos algamen un tamañu de 4-30 cm d'altor y en parte atopar so tierra. El peciolu de les fueyes cimeres mide de 2 a 5,5 cm, les fueyes son elíptiques, ovales o en forma d'espátula, de 10-17 × 1-4,5 cm, con vellosidá glandular, glabres o ciliaes. El marxe ye enteru, onduláu o dentáu. La inflorescencia ye axilar con pedúnculos de 2-3 mm y pedicelo de 5-10 mm. La corola, de 2,5 cm, ye de color mariellu o violeta col interior púrpura. El frutu ye una cápsula de 2,1 cm de diámetru, con pequeñes granes (unos 3 mm) de color marrón coritu. Floria ente xunu y xunetu y fructifica de xunetu a setiembre.

## Distribución y hábitat
Alcuéntrase en zones arenoses alpines o pacionales secos o tierres anubiertes, a una altitú de 3200-5000 msnm, en Gansu, Qinghai, Sichuan y Xizang.

## Usos
Los raigaños utilícense como medicina pa solliviar tiemblos musculares, dolor ya inflamación.

## Taxonomía
*Przewalskia tangutica* describióse por Carl Maximowicz y espublizóse en *[[Mélanges Biologiques Tires du Bulletin (Physico-Mathématique de l'Académie Impériale des Sciences de St.-Pétersbourg)]] 11: 275*, nel añu 1881.
;Sinonimia:
**Mandragora shebbearei* C.Y.C.Fisch. 
**Przewalskia roborowskii* Batalin 
**Przewalskia shebbearei* (C.Y.C. Fisch.) Grubov

## Ver tamién
* Terminoloxía descriptiva de les plantes
* Cronoloxía de la botánica
* Historia de la botánica 
## Referencies

## Bibliografía
# Flora of China Editorial Committee. 1994. Fl. China 17: 1–378. Science Press & Missouri Botanical Garden Press, Beijing & St. Louis.
## Enllaces esternos
*'''' Ficha nel IPNI
Pseudobombax ellipticum

***Pseudobombax ellipticum*** ye una especie fanerógama na familia Malvaceae, subfamilia Bombacoideae. Son árboles de los montes húmedos subtropicales. 

## Descripción
Ye un árbol con flores de color rosáu y blancu, de 15 a 30 m d'altu y hasta 1,5 m de diámetru. Floriamientu d'avientu a mayu. Riego regular, reproducción por frada. Ye nativa del sur de Méxicu, El Salvador, Guatemala, Hondures. 
## Propiedaes
Les flores y la corteza utilizar na medicina tradicional. Les granes contienen un aceite que s'emplega con fines de llume y pa la fabricación de xabón

## Taxonomía
*Pseudobombax ellipticum* describióse por (Kunth) Dugand y espublizóse en *[[Caldasia (revista)|Caldasia]]* 2(6): 67. 1943. 
;Sinonimia:
* *Bombax ellipticum* Kunth 
* *Bombax mexicanum* Hemsl. 
* *Carolinea campanuda* Sessé ex DC. les plantes]]
## Nome común
* coquito, pelos d'ánxel, cocuche, mocoque, guietiqui, itayata;
## Ver tamién
* Terminoloxía descriptiva de les plantes
* Cronoloxía de la botánica
* Historia de la botánica

## Referencies

## Bibliografía
# Balick, M. J., M. H. Nee & D.Y. Atha. 2000. Checklist of the vascular plants of Belize. Mem. New York Bot. Gard. 85: i–ix, 1–246.
# Berendsohn, W.G., A. K. Gruber & J. A. Monterrosa Salomón. 2009. Nova Silva Cuscatlanica. Árboles nativos ya introducíos d'El Salvador. Parte 1: Angiospermae - Families A a L. Englera 29(1): 1–438.
# Breedlove, D. E. 1986. Flora de Chiapas. Llistaos Floríst. Méxicu 4: i–v, 1–246.
# CONABIO. 2009. Catálogo taxonómico de especies de México. 1. In Capital Nat. Méxicu. CONABIO, Mexico City.
# Linares, J. L. 2003 [2005]. *Listado comentado de los arboles nativos y cultivados en la Republica de El Salvador*. Ceiba 44(2): 105–268.
# Martínez Salas, E. M., M. Sousa Sánchez & C. H. Ramos Álvarez. 2001. Rexón de Calakmul, Campeche. Llistaos Floríst. Méxicu 22: 1–55.
# McVaugh, R. 2001. Ochnaceae to Loasaceae. 3: 9–751. In R. McVaugh (ed.) Fl. Novo-Galiciana. The University of Michigan, Ann Arbor.
# Pérez J., L. A., M. Sousa Sánchez, A. M. Hanan-Alipi, F. Chiang Cabrera & P. Tenorio L. 2005. Vexetación terrestre. 65–110. In Biodivers. Tabasco. CONABIO-UNAM, Méxicu.
# Reyes-García, A. & M. Sousa Sánchez. 1997. Depresión central de Chiapas. La selva baxa caducifolia. Llistaos Floríst. Méxicu 17: 1–41.
# Sousa Sánchez, M. & E. F. Cabrera Cano. 1983. Flora de Quintana Roo. Llistaos Floríst. Méxicu 2: 1–100.
# Stevens, W. D., C. Ulloa Ulloa, A. Pool & O. M. Montiel Jarquín. 2001. Flora de Nicaragua. Monogr. Syst. Bot. Missouri Bot. Gard. 85: i–xlii,.
 
## Enllaces esternos
Pseudocydonia sinensis

***Pseudocydonia sinensis***, comúnmente llamáu **marmiellu** (o **marmellal**) **chinu** o **xaponés**, ye la única especie del xéneru ***Pseudocydonia***. Ye un árbol caducifoliu o semiperennifoliu de la familia de les Rosaceae, nativu del este d'Asia, China.

El marmiellu chinu ta estrechamente rellacionáu col xéneru este asiáticu *[[Chaenomeles]]*, onde dacuando s'inclúi como **Chaenomeles sinensis**, pero difier notablemente en qu'escarez d'escayos, y en que les flores broten desagrupaes. Tamién ta estrechamente rellacionáu col xéneru de marmiellu européu *[[Cydonia]]*, pero difieren nes fueyes serruchaes.

## Descripción
Crez hasta 10-18 m d'altor, con una corona trupa, y fina. Fueyes alternaes, simples, de 6-12 cm de llargu y 3-6 cm d'anchu, con márxenes serruchaos. Les flores tienen 2,5-4 cm de diámetru, con 5 pétalos rosa pálidu y broten a mediaos de primavera. El frutu ye un pomo grande y ovoide de 12-17 cm de llargor con cinco carpelos, esprende un intensu golor duce y madura a fines de seronda.

## Usos
El frutu ye duru y astrinxente, anque s'allandia y vuelve menos astrinxente al dexase pasar de maduración. Puede usase igual al marmiellu pa faer mermelaes. Tamién crez como planta ornamental nel sur d'Europa.

El so néctar ye bien riquíu poles abeyes.

## Taxonomía
*Pseudocydonia sinensis* describióse por (George Louis Marie Dumont de Courset) C.K.Schneid. y espublizóse en *[[Repertorium Specierum Novarum Regni Vegetabilis]] 3(38/39): 181*, nel añu 1906. 
;Sinonimia:
**Chaenomeles chinensis* (Dum.Cours.) Koehne 
**Cydonia chinensis* Lindl. 
**Cydonia sinensis* (Dum.Cours.) Thouin
**Cydonia vulgaris* Pavol.
**Malus communis var. chinensis* (Dum.Cours.) Wenz.
**Malus sinensis* Dum.Cours. 
**Pseudocydonia sinensis* (Dum.Cours.) C.K.Schneid. 
**Pyrus chinensis* Spreng.
**Pyrus sinensis* (Dum.Cours.) Poir.

## Otros marmiellos
Otres cuatro especies de marmiellu (agora separaes, pero enantes incluyíes nel xéneru "Cydonia") son:
* el "marmiellu común" (única restante nel xéneru *Cydonia*) y
* tres membrillos con flor propios del este d'Asia (del xéneru *[[Chaenomeles]]*, onde dacuando s'inclúi por error a *Pseudocydonia sinensis*, llamándola "Chaenomeles sinensis").

## Ver tamién
* Terminoloxía descriptiva de les plantes.
* Historia de la botánica.
* Carauterístiques de les rosácees.

## Referencies

## Enllaces esternos