Vordingborg

**Vordingborg** ye una ciudá danesa de la mariña sur de Selandia. Ye la capital y mayor llocalidá del conceyu de Vordingborg, na rexón alministrativa de Selandia. Tien 11.686 habitantes en 2013.

## Historia

El nome de la ciudá foi *Worthingburg* nel sieglu XII. *Wurthing* ye'l nome antiguu de la islla de Oringe (anguaño península), onde se construyó'l castiellu de la ciudá, y el so nome de la mesma significa posiblemente "llugar anchu" o "llugar de vixilancia". La terminación *-burg* (*-borg* na so forma moderna) significa "castiellu".

La historia de la ciudá empieza cola construcción d'un castiellu real na década de 1160. El castiellu de Vordingborg foi sede de la flota naval y formaba parte d'una rede de fortificaciones contra les incursiones de los pirates wendos. Posiblemente Vordingborg llogró privilexos de ciudá comercial (*købstad*) dende'l sieglu XIII. La ciudá atópase na ruta ente Selandia y les islles de Falster y Lolland, pero en contraparte la so zona agrícola yera pequeña, polo que recibió privilexos y exenciones destinaos a fomentar la so crecedera. Na Edá Media la ciudá aprovechó amás el codalosu comerciu de sardina. El castiellu sirvió de residencia real y nél llegó a celebrar la Danehof (especie de parllamentu y tribunal nacional). Los reis Valdemar I y Valdemar II finaron nel castiellu y ende tuvo la primer tumba de Valdemar IV.

Nel sieglu XV el castiellu perdió relevancia militar y sería residencia d'un representante real (*lendmann*) nos sieglos XVI y XVII. El desenvolvimientu de Vordingborg viose atrabancáu por cuenta del so llindáu comerciu y zona agrícola, anque la ciudá siguió teniendo relevancia como sitiu d'encruz nel estrechu de Storstrøm. En 1658 los suecos ocuparon el castiellu y ende permanecieron hasta l'añu siguiente dempués d'aguantar los asaltos daneses. La ciudá foi estropiada pola guerra y nel sieglu XVII careció delles quemes.
Ente 1673 y 1750 hubo en Vordingborg un palaciu estilu barrocu italianu construyíu por Cristián V pal so hermanu'l príncipe Jorge. Cuando Jorge convertir en príncipe consorte d'Inglaterra, el palaciu quedó en desusu y finalmente foi baltáu.

Na segunda metá del sieglu XIX establecieron delles fundidores de fierro, curtidurías y otres empreses pequeñes. La industrialización reforzar cola inauguración del ferrocarril de Selandia en 1870 y la so estensión en 1872 hasta Nykøbing Falster (per mediu de tresbordadores de trenes). El desenvolvimientu asocedió principalmente nel estrechu de Masnedsund, frente a la islla de Masnedø, onde se topaba'l puertu y la estación de ferrocarril. A principios del sieglu XX Vordingborg ocupar del puertu, tuvo la so propia estación de tren y la so crecedera aceleróse. En 1938 la ponte del Storstrøm enllazó la ciudá con Falster de manera más eficiente. Les empreses más importantes del sieglu XX fueron Masnedøværket —una planta d'enerxía térmica—, y una procesadora de cárnicos.

Les décades de 1970 y 1980 implicaron un retrocesu na población de Vordingborg. Al igual que la mayoría de les ciudaes daneses, la industria reculó mientres el sector servicios aumentaba la so importancia. La población establecer a finales de la década de 1980 y nos años siguientes repicó de forma modesta. 

Vordingborg ye capital del conceyu homónimu dende 1970. En 2007 esti conceyu foi ampliáu considerablemente y en consecuencia la ciudá cumple con delles funciones alministratives.

## Referencies

* 
* 
*