Apóstol

Na relixón cristiana, los **apóstoles**  son los homes escoyíos por Xesús de Nazaré por que fueren «pescadores d'homes», esto ye, pa multiplicar la so presencia y arrobinar el so mensaxe. Por estensión, el términu **apóstol** aportó una espresión utilizada pa identificar al propagador d'una doctrina o creencia relixosa, ya inclusive a los individuos que tremen idees sociales y polítiques.)y depués a más de quinientos discípulos unviaos por Xesucristu pa llevar la bona nueva al mundu y estender el Reinu de Dios na Tierra, a los que puede aplicáse-yos el títulu d'apóstol.

Sía que non, un apóstol tien de ser testimoniu del poder de Dios al traviés de la realización de señales, maravíes y milagros (sanación de los enfermos, esconxuros, resurreiciones), y de la predicación del evanxeliu.

## Los dolce apóstoles

Según el Nuevu Testamentu, los dolce apóstoles definitivos fueron aquellos que nun abandonaron a Xesús cuando esti indicólos que debíen *comer el so cuerpu y beber la so sangre*, simbolizaos pol vinu y el pan na Santa Cena, p'algamar la vida eterna (): 

Ellos fueron, n'orde d'eleición:

* Simón, fíu de Jonás o Xuan (Simón bar Jonah o Šim`ôn bar-Yônâ) (Mt 16:18), renomáu por Xesús como Pedru (Mr 3:16). Tamién conocíu como *Simón bar Jochanan* (araméu) o Simón Pedru.
* Santiago'l Mayor, fíu de Zebedeo. Tamién conocíu pol nome Jacobo.
* Andrés, hermanu de Pedru y antiguu discípulu de Xuan el Bautista.
* Xuan, el menor de los dolce, tamién fíu de Zebedeo (por tanto, hermanu de Santiago'l Mayor). Xesús llamó a dambos *[[Araméu de Jesus|Bo-aner'gues]]*, lo que significa 'fíos del truenu'. (Mr 3:17) 
* Felipe de Betsaida
* Bartolomé, fíu de Talemai, llamáu tamién Natanael de Caná.
* Tomás, tamién llamáu *Dídimo* o *Mellizu*.
* Matéu, el publicanu o recaldador d'impuestos, llamáu tamién Leví.
* Santiago'l Menor, tamién conocíu como Santiago, fíu de Alfeo.
* Xudas Tadéu. En dellos manuscritos de Matéu, el nome «Lebbaeus» ocupa'l so llugar o ye llamáu Xudas, hermanu de Santiago (Lc 6:16).
* Simón el Cananéu, el *Celador* o Zelote (guerrilleru).
* Xudas Iscariote. Tamién ye referíu como «Xudas, fíu de Simón» (Jn 6:71; Jn13:26). Xudas, por causa de la so traición a Xesús, aforcóse (d'alcuerdu a Matéu 27:5 y Fechos 1:18) y arriendes de esto escoyóse a Matíes nel so llugar.
* Matíes, el socesor de Xudas, escoyíu a la suerte nel Monte del Sangre (Fechos 1, 12-26).

Toos ellos yeren galileos con esceición de Xudas Iscariote, que se presume yera de Xudea (pa dellos Iscariote significaría testualmente *isqueriot*, «de Queriot» al sur del distritu de Xudá); mientres dalgunos interpretar como d'Isacar. Dempués de la resurreición y ascensión de Xesucristu y tres suicidase Xudas Iscariote, los once Apóstoles restantes axuntáronse y escoyeron a Matíes pa completar nuevamente'l númberu de dolce Apóstoles unviaos a les dolce tribus d'Israel.

## Otros apóstoles de la Ilesia
Nel Nuevu Testamentu y nos Fechos de los Apóstoles, son llamaos apóstoles otros personaxes, específicamente: Pablu de Tarsu y Bernabé. Otros son asimilaos al colexu apostólicu, como Silas, Timotéu, Tito, Andrónicu, Xoias.

La Ilesia utiliza'l títulu de *apóstol* antes del nome de los que reciben el serviciu d'apostoláu y tán al cargu de la Ilesia y de la espansión del Reinu de Dios. Como'l términu apóstol refierse a *unviáu*, dacuando amiéstase la mención d'a ónde o a quién se-y unvia: Asina, l'Apóstol Pablu ye *l'Apóstol de los Xentiles*. 

La Ilesia católica utilizó darréu'l nomatu de *apóstol* —en sentíu más xeneral— pa otros propagadores de la so fe (por casu, San Francisco Javier ye'l *Apóstol de les Indies*), pero nun s'antepón el títulu al nome (nun se diz *l'apóstol Francisco Javier*).

## Apóstoles anguaño

### Ilesia católica

La Ilesia católica, tantu na so caña llatina como na so caña oriental, afirma guardar la socesión apostólica histórica per mediu de los sos obispos. Asina l'obispu de Roma ye socesor de Pedru, l'Obispu de Bizanciu ye socesor del apóstol san Andrés. Nenguna ordenación episcopal ye válida si'l candidatu nun foi ordenáu por otru obispu que tenga socesión apostólica. Y asina socesivamente hasta remontase a los apóstoles.

### La Ilesia Nueva Apostólica
La Ilesia Nueva Apostólica cree tar conducida por Apóstoles del tiempu final. La so fe en dicha afirmación anicia en que consideren indispensable l'actuar de los Apóstoles de Cristu por qu'ésti torne a la tierra a buscar al so pueblu pa una eternidá en gloria nos cielos.

La so creencia ye que, magar los Apóstoles del círculu primitivu finaron años dempués de l'ascensión de Xesús, nel sieglu XVIII volvió arramase'l Espíritu Santu pol cual fueron llamaos nuevos homes pa siguir col trabayu na viña. Pa los nuevos apostólicos el ministeriu del apóstol ocupa un llugar central na so teoloxía particular yá que por rellatu bíblicu creen que los apóstoles son indispensables pa conducir al pueblu nel tiempu final hasta que se cumpla la promesa del Fíu de Dios.

Anguaño, la cabeza institucional de la Ilesia Nueva Apóstolica ye Jean-Luc Schneider, consideráu como apóstol mayor por dicha ilesia.

### La Ilesia de Xesucristu de los Santos de los Últimos Díes

La Ilesia de Xesucristu de los Santos de los Últimos Díes («Ilesia SUD»; vease tamién mormón) cree que l'autoridá de los dolce Apóstoles orixinales ye una carauterística distintiva de la Ilesia verdadera establecida por Xesús na antigüedá y los tiempos modernos. Los miembros güei creen qu'esta autoridá perder del mundu dempués de la muerte de los Apóstoles orixinales de Cristu, y que foi restaurada por aciu el profeta José Smith mientres la primavera y branu de 1829. D'esi tiempu, la Ilesia afirma y da testimoniu de qu'esta autoridá o oficiu apostólicu ye tresmitida en socesión hasta güei, por orde d'antigüedá, dende'l so llamamientu y eleición. Na Ilesia l'oficiu d'Apóstol tien la función particular pero non limitativa de ser un "testigu especial" de Cristu ante'l mundu.
 
Ante la muerte de dalgún de los apóstoles, la organización actualizar col llamáu d'otru pa caltener el Quórum de Dolce, como Xesucristu establecer. Anguaño, los dolce apóstoles en La Ilesia de Xesucristu de los Santos de los Últimos Díes, son: 

* Russell M. Nelson
* Dallin H. Oaks
* M. Russell Ballard
* Robert D. Hales
* Jeffery R. Holland
* David A. Bednar
* Quentin L. Cook
* D. Todd Christofferson 
* Neil L. Andersen
* Ronald A. Rasband
* Gary Y. Stevenson
* Dale G. Renlund

En términos del gobiernu de la ilesia, tán en segundu llugar solamente na autoridá de la Primer Presidencia, que los sos miembros son de normal antiguos miembros del Quórum de los Dolce Apóstoles. 

Na actualidá, los miembros de los quórumes de los Setenta son Autoridaes Xenerales de la Ilesia que reciben l'autoridá apostólica pero que nun reciben la ordenación al oficiu d'Apóstol. Ellos dediquen tol so tiempu al ministeriu.

### Denominaciones protestantes

Pa los Evanxélicos, Apóstol, designa a aquella persona que funda una ilesia, col fin de "expander el reinu de Dios", ye xunto al de Profeta, Evanxelista, Pastor y Maestru, unu de los cinco ministerios instauraos por Xesús.

## Otros usos del términu «apóstol»
«Apóstol» tamién ye usáu pa designar al propagador de cualquier xéneru de doctrina o creencia relixosa. Tamién s'aplica a individuos que defenden y tremen significatives idees sociales o polítiques. Asina, conocemos a José Martí como l'apóstol de la independencia de Cuba» o a Gandhi como l'apóstol de la non violencia».

## Notes

## Referencies

## Enllaces esternos

* Biblia católica.
* 
* Biblia protestante.
* Benedicto XVI presenta a san Pablo como apóstol.