Dinopium benghalense

***Dinopium benghalense*** ye una especie d'ave piciforme de la familia Picidae qu'habita nel subcontinente indiu. Ye unu de los pocos picatueros que puede trate nes zones urbanes de la rexón. Carauterizar por ser l'únicu pito de llombu mariellu col gargüelu y el obispillo negros.

## Descripción

El pito bengalí mide ente 26–29&nbsp;cm de llargu. Tien la forma típica de los picatueros y caracterízase por tener les coberteres de les ales de color mariellu doráu o colloráu según les subespecies. El so obispillo ye negru, y non coloráu como nel pito de Tickell. Los sos partes inferiores son blanques con veteado coritu. El so gargüelu ye negra con un finu motudu blancu, lo que-y estrema fácilmente de los demás pitos de llombu doráu de la rexón. La so cabeza los llaterales de la so cabeza son principalmente ablancazaos con una llista ocular corita y la nuca negra. A diferencia d'otros pitos asiáticos nun presenta bigoteras negres porque toa'l so gargüelu ye negra. Los machos adultos tienen el pileu coloráu, ente que les femes tener negru con llixos blancos con solo daqué de colloráu na parte posterior. Los xuveniles paecer a les femes anque de tonos más apagaos.

Como los demás picatueros, esta especie tien el picu recto y apuntiao, la cola ríxida que-yos apurre sofitu contra los tueros, y les pates zigodáctiles (con dos deos palantre y dos escontra tras). Puede proyeutar la so llarga cola pa prindar inseutos.

Rexistráronse exemplares leucísticos. Dellos machos del norte de los Ghats occidentales presenten la punta de les plumes de la rexón malar de color coloráu cuasi formando una llista malar.

## Subespecies

Suelen reconocese seis subespecies. La subespecie de les rexones grebes del noroeste de la India y Paquistán, *dilutum*, tien les partes cimeres de color mariellu claro, un copete llargu na parte cimera de la cabeza y les partes inferiores más blanques que la subespecie nominal de les llanures del Ganges. Los sos partes cimeros tán menos motuda. La subespecie nominal que s'atopa en toles rexones baxes de la India, hasta los 1000&nbsp;m d'altitú. La subespecie del sur *puncticolle* tien nel gargüelu negru llixos triangulares blanques y les sos partes cimeros son d'un intensu mariellu dorao. La población que s'atopa nos Ghats occidentales foi dixebrada como subespecie *tehminae* (n'honor de la esposa del ornitólogu Sálim Ali) y ye más verdosu na parte cimera, y los llixos del gargüelu y les ales nun son bien prominentes. La subespecie del sur de Sri Lanka, *D. b. psarodes*, tien el llombu y ales de color coloráu'l so motudu ye más negru y ta más estendíu. Hibrida cola subespecie del norte, *jaffnense*, que tien el picu más curtiu. Dacuando estrémase otra subespecie en Sri Lankan, *psarodes*, anque apaecen formes entemedies con *jaffnense* cerca de Puttalam, Kekirawa y Trincomalee.

## Distribución y hábitat

Esta especie estender poles llanures y montes hasta los 1200 metros d'altitú de Paquistán, la India al sur de los Himalayes y dende l'oeste del valle d'Assam y Meghalaya, Bangladesh y llegando pel sur a Sri Lanka. Atópase nos montes abiertos y campos de cultivos. Tamién s'atopa de cutiu nes zones urbanes en parques y aveníes arbolaes. El pito bengalí arralez nel Kutch y la rexón desértica de Rayastán.

## Comportamientu y ecoloxía

Xeneralmente alcuéntrase en pareyes o en pequeños grupos, dacuando integráu en bandaes mistes en busca d'alimentu. Busquen alimentu dende'l suelu hasta les copes de los árboles. Aliméntase d'inseutos, principalmente de canesbes d'escarabayu de la corteza de los árboles, anque tamién visita los termiteos y dacuando aliméntase de néctar. Mover a saltos poles cañes calteniéndose ocultu de los sos potenciales depredadores. Afáense bien a los hábitats modificaos polos humanos y aprovecha les construcciones artificiales, la fruta cayida, ya inclusive los bagazos de comida.

La so dómina de cría varia según el clima y desenvuélvese ente febreru y xunetu. Con frecuencia óise-yos esmartellar mientres la dómina d'apareyamientu. Añeren en buecos nos árboles qu'ellos mesmos suelen furar. El buecu suel tener una parte horizontal na entrada que desagua nun cuévanu descendente. Dacuando invaden los buecos de los buecos de anidación d'otres aves. Tamién se rexistró qu'añeren en túneles asitiaos en terremplenes. Ponen los güevos nel interior del cuévanu desnudu, ensin nengún tipu de acolchamiento. La so puesta típica consta de tres güevos blancos brillantes y allargaos. Guarar mientres unos 11 díes. Los pitucos dexen el nial al cabu d'unos 20 díes.

## Referencies

## Enllaces esternos

* Semeyes y videos