Huércal-Overa

**Huércal-Overa** ye una villa y un conceyu español de la provincia d'Almería. La so estensión ye de 318 km² y tien una densidá de 55,49 hab/km². Los sos coordenaes xeográfiques son 37º 23' N, 1º 56' O. Asítiase a una altitú de 280 metros y a 102 quilómetros de la capital de provincia, Almería

## Xeografía física

### Situación
Asitiada na cuenca del ríu Almanzora, ye la capital de la contorna del Llevante Almeriense, cercana yá a la llende cola Rexón de Murcia.




## Historia

### Prehistoria Toa'l llevante almeriense foi centru d'una intensa actividá na [[prehistoria]], destacando la cultura d'[[El Argar]]. Más tarde fenicios, griegos, [[cartaxineses]] y romanos pasaron per esta zona nel so pasu pel llevante mediterraneu. Les mines de la contorna fueron un gran reclamu p'aquellos pueblos de l'Antigüedá. Les galeríes del [[Cuetu de San Francisco]], nes proximidaes d'[[El Saltador]], y de [[La sierra Enmedio]] caltienen entá restos de galeríes.

### Reconquista
Hasta l'añu 1488 la zona de Huércal y Overa yera frontera del Reinu de Granada. Fueron reconquistaes pol Rei Fernando'l Católicu, al mandu de les tropes del Marqués-Duque de Cádiz, ya incorporaes a la ciudá de Lorca, de la que s'independizó en 1668 (llogró la categoría de villa'l 3 de marzu de dichu añu).

## Patrimoniu artísticu y monumental

### Bienes inmuebles protexíos
* Ver catálogu

## Economía
Huércal-Overa ye una llocalidá que se dedica principalmente al sector servicios, destacando'l so hospital que da serviciu a tola contorna, según los Xulgaos de primera instancia del partíu xudicial del so mesmu nome, ye una ciudá de servicios, nella tamién tán, la oficina comarcal de Facienda, Seguridá Social y Tesorería, INEM y demás estamentos.

Huércal-Overa convirtióse nos últimos años nun importante focu d'inmigración de ciudadanos estranxeros (1941 inmigrantes censaos en 2005) procedentes sobremanera de países llatinoamericanos, Bulgaria y de Reinu Xuníu. Les sos principales actividaes granibles son la ganadería porcina, l'almendra, los cítricos, construcción, distribución y tradicionalmente tamién lo foi la producción de los encaxes d'artesanía.

## Demografía
Númberu d'habitantes nos últimos años.

Pedaníes

La Concepción, Santa Bárbara, Los Menas, Los Navarros, La Pilastra, (configuren Overa), Santa María de Nieva, Almajalejo, San Francisco, El Saltador, Les Nories, Goñar, Úrcal, Los Llabores, El Puertecico, La Hoya, Fonte Amargosa, Gibiley, La Parata, La Perulera, Pedro García, Los Carmonas, Les Piedres, La Llomba, Les Mines, La Fuensanta y Los Pedregales

## Infraestructures y equipamientos

### Sanidá
* Hospital Comarcal "La Inmaculada": Huércal-Overa cunta col Hospital Comarcal "La Inmaculada" qu'atiende a una población de 175.000 persones partíes en 45 nucleos de población. Centru de Diálisis o Salú Mental son otres dependencies que s'atopen fora de los pabellones del Hospital Comarcal.

### Deportes
Huercal-Overa cunta una gran cantidá d'instalaciones deportives. Ente les que destaquen el Pabellón Municipal, Piscina Cubierta y centru de deportes, Pistes Polideportivas y Piscina Municipal.
Amás cunta con un Estáu de Fútbol "El Hornillo", onde xuega'l Huercalense C.F, qu'anguaño milita en 3ºDivisión.

## Tresportes

### Autobuses
Huércal-Overa cunta con una estación d'autobuses.
Dispón de llinia d'autobús urbanu.

### Autovía
L'autovía del Mediterraneu A-7 E-15 traviesa'l términu municipal y presenta tres accesos a la ciudá.

### Trenes
Hasta l'añu 1985 la llocalidá de Huércal-Overa cuntaba con una conexón ferroviaria direuta coles ciudaes de Murcia, Granada, Lorca y Águilas, el llamáu ferrocarril del Almanzora. Nos últimos años, debíu a la puxanza del tresporte per ferrocarril, esistieron planes pola alministración pa volver poner en funcionaminto la llinia ferroviaria pa tresporte de viaxeros y mercancíes de les cercanes canteres de Macael.

### Aeropuertu
L'aeropuertu d'Almería y l'aeropuertu de Murcia-San Javier na llocalidá de San Javier na Rexón de Murcia son los más cercanos.

## Fiestes
* **Día de les Lumbres**, 8 de febreru. Consiste n'encender fogueres per tol pueblu pa remembrar una tradición bien antigua. Al terminase l'actual templu parroquial, nel añu 1739, producióse'l treslláu del Stmu. dende l'antigua ilesia hasta la nueva. Al so pasu, encendiéronse fogueres p'allumar dichu treslláu. Dende entós celébrase esti día.
* **Día del [[Cura Valera]]**http://www.curavalera.org/, 27 de febreru.
* **Feria y Fiestes d'Ochobre**: Celébrense la tercer selmana del mes y ye un gran puntu d'alcuentru de los vecinos de la llocalidá y contorna. Destaca'l so allumáu, les sos casetes del mediudía y de la nueche.

* **Selmana Santa**:

Fueron los primeros desfiles procesionales de la provincia d'Almería declaraos d'Interés Turísticu nel añu 1983. Procesionan imáxenes de Salzillo, Francisco Bellver, Castillo Lastrucci, Navarro Arteaga, Sánchez Lozano o González Moreno. Nel añu 2014 realizóse un concursu col fin d'escoyer un cartelu promocional, que foi acusáu de plaxu pol pasu moráu

Son cuatro les Hermandaes que faen la so estación de penitencia peles cais de Huércal-Overa.

* **Humilde y Fervorosa Hermandá de la Sagrada Entrada de Jesús de la Redención en Xerusalén, La nuesa Señora de la Paz y Santiago Apóstol (Borriquita).**

Foi la última hermandá n'incorporase a la Selmana Santa, concretamente nel añu 2004. Sale en procesión el Domingu de Ramos.

* **Real y Venerable Cofradería d'El nuesu Padre Xesús Nazarenu (Pasu Moráu).**

Tien el so orixe nel añu 1740. Sale en procesión el Miércoles Santu. El Paso Moráu representa los fechos anteriores a la muerte de Cristu, y procesionan, amás de la imaxe d'El nuesu Padre Xesús Nazarenu (Francisco Salzillo, década de 1740), les imáxenes del Santísimu Cristu de la Misericordia (Francisco Bellver, 1860), María Santísima de la Esperanza (Antonio Castillo Lastucci, 1955) y La nuesa Señora de l'Amargura (Juan Lorente Sánchez, 1960). Antes de la GG.CC., procesionaban una Santa Cruz y un misteriu de la Sagrada Flagelación del Señor .

* **Real, Venerable y Pernomada Cofradería de La nuesa Señora de les Congoxes (Paso Blanco).**

Refundada nel añu 1890, sale en procesión el Xueves Santu. El Paso Blanco representa los fechos que tienen llugar mientres la muerte de Cristu, y procesionan les imáxenes de San Xuan Evanxelista (José Hernández Navarro, 1997), El nuesu Padre Xesús na so Tercer Cayida (Julián Alanguas Puchet, 1945), la Preciosísima Sangre d'El nuesu Señor ("Cristu del Sangre") (Juan González Moreno, 1965) y El nuesu Padre Xesús de la Pasión Cautivo (Jose Antonio Navarro Arteaga, 2002) y, poques gracies, la imaxe de La nuesa Señora de les Congoxes, de Francisco Bellver.

* **Pontificia, Real, Venerable y Pernomada Cofradería de La nuesa Señora de la Soledá y Santu Sepulcru del Redentor (Pasu Negru).**

Esta cofradería data del añu 1664. Trátase de la Decana Provincial, anterior al propiu Conceyu de la villa y ta ente les que más títulos tien de toa Andalucia. Realiza estación de penitencia la nueche del Vienres Santu. El Paso Negru, como popularmente conozse la cofradería, representa los fechos posteriores a la muerte de Cristu con una solemnidá, elegancia y majestuosidad inigualables, el so grandiosu ya incalculable patrimoniu , el so tricentenaria historia, convertir nes hermandá más conocíes na provincia, cuenta con 1500 Hermanos. Destacar la so devoción a la patrona, la Santísima Virxe del Ríu (José Sánchez Lozano, 1975) , que consta de lleenda popular. Procesionan el misteriu de la Oración nel Güertu d'El nuesu Señor (José Noguera, 1953), La nuesa Señora de la Soledá (José Sánchez Lozano, 1976) y el Santu Sepulcru del Redentor (Julián Alanguas Puchet, 1948), xunto cola enantes citada Virxe del Ríu.. Antes de la Guerra Civil, tamién procesionaba una imaxe de María Madalena.

## Gastronomía

* Dalgunos de los platos son: los Gurullos. el Empedrao, les pelotes, les empanaes d'almendra y les migues.
* La empanada d'almendra ye un dulce típicu de la Navidá, los sos componentes esenciales, son almendra, güevos, farina y aceite d'oliva; una vegada cocíes nel fornu, presenta un color blancu que les caracteriza y tienen un deliciosu sabor.
* Tocantes a les migues, fáense bien de farina de trigu o sémola y de farina de farina de maíz; les de trigu-sémola son más nidios magar les de maíz son de más bona dixestión.
* El mar ye unu de los principales recursos de la cocina almeriense. Esisten pexes típicos como'l tosquile, la caballa, el salmonete, el pulpu, el calamar. Dientro de los mariscos tiense la xibia, el gambón coloráu d'Almería o los famosos galanes. A diferencia d'otres partes d'Andalucía, la cocina almeriense destaca pola preparación del pexe plancha de cocina a planchar. Otra preparación habitual de la cocina almeriense de pexe son los guisos marineros.

## Referencies

## Enllaces esternos