Nikita Mijalkov

**Nikita Serguéyevich Mijalkov** (en rusu: Никита Сергеевич Михалков) ye un actor y direutor de cine rusu.

## La familia Mijalkov
Mijalkov nació nuna familia de distinguíos artistes. El so bisagüelu foi'l gobernador imperial de Yaroslavl, que la so madre yera una princesa de Galitzia. El padre de Nikita, Serguéi Mijalkov, ye más conocíu como autor de lliteratura pa neños anque tamién escribió la lletra del Himnu de la Xunión Soviética. La madre de Nikita, la poeta Natalia Konchalóvskaya, yera la fía del artista vanguardista Piotr Konchalovski y nieta d'otru pintor sobresaliente, Vasili Súrikov. L'hermanu mayor de Nikita ye'l direutor Andréi Konchalovski, básicamente conocíu pola so collaboración con Andréi Tarkovski y películes como *[[Siberiada]]* o d'aición en Hollywood, como *[[Tango & Cash]]* y *[[Runaway Train]]*.

## Biografía

### Entamos como actor
Mijalkov estudió interpretación de neñu nel Teatru del Arte de Moscú y dempués na Escuela Schukin del Teatru Vajtángov. Inda estudiante, apaeció nel filme *[[Un paséu per Moscú]]* (Я шагаю по Москве - *Yá shagayu po Moskvé*) (1964) de de Georgi Daneliya y nel filme *[[Nial de fidalgos]]* (Дворянское гнездо - *Dvoryánskoe gnezdó*) (1969) empobináu pol so hermanu Andréi Konchalovski. Llueu tuvo en camín de convertise nuna estrella del cine soviéticu.

### Entamos como direutor
Mientres siguía la so carrera d'actor allegó a la Instituto Estatal Pansoviético de Cinematografía (VGIK) onde estudió direición a les órdenes de Mijaíl Romm, maestru del so hermanu Andréi Konchalovski. Dirixó'l so primer curtiu en 1968, *Vuelvo a casa* (А я уезжаю домой - *A yá uezzhayu domoy*) y otru na so graduación, *Un día sele a la fin de la guerra* (Спокойный день в конце войны - * Spokoiny dean v kontsé voiný*) en 1970. Mijalkov apaeciera nuna ventena de películes, incluyendo la del so hermanu *Tíu Vanya* (1972), antes de collaborar nel guión, dirixir ya interpretar la so primer obra, *[[En casa ente estraños]]* (Свой среди чужих, чужой среди своих - *Svoy sredí chuzhij, chuzhoy sredí svoíj*) en 1974, un Western Coloráu asitiáu nos años 1920 na guerra civil en Rusia.

### Ganando reputación internacional
Mijalkov estableció la so reputación internacional cola so segunda obra, *Esclava del amor* (1976). Desenvuelta en 1917, narraba los esfuercios d'un equipu de rodaxe por crear un melodrama mudu nun balneariu mientres la revolución rusa esplotaba al so alredor. La película, basada nos últimos díes de Vera Jolódnaya, foi aclamada internacionalmente tres el so estrenu nos EE.XX.

El siguiente filme de Mijalkov, *[[Una pieza inacabada pa pianu mecánicu]]* (1977) yera una adautación d'una obra temprana de Chéjov, *[[Platónov]]*. Foi ganadora del primer premiu nel Festival de cine de San Sebastián. En 1978, mientres protagonizaba l'épicu filme del so hermanu *[[Siberiada]]*, Mijalkov fixo *[[Cinco tardes]]*, una hestoria d'amor alrodiu de una pareya separada pola Segunda Guerra Mundial que se realcuentra tres 18 años. El siguiente filme de Mijalkov, *[[Oblómov]]* (1980), con Oleg Tabakov nel papel principal, taba basáu na homónima novela d'Iván Goncharov alrodiu de un galbaniegu nuevu noble que se niega a dexar la so cama. *Parientes* (1981) ye una comedia alrodiu de una muyer provinciana en Moscú envolubrada nos complicaos enriedos del so parientes. *Ensin Testigos* (1983) sigue la llarga conversación nocherniega ente una muyer, (Irina Kúpchenko) y el so ex-home (Mijaíl Ulyánov) por fuercia zarraos nuna habitación.

Al entamu de los 80, Mijalkov reasumió la so carrera como actor, apaeciendo na popular *Estación pa dos* d'Eldar Ryazánov (1982) y en *Un romance cruel* (1985). Nesi periodu tamién interpretó'l papel de Henry Baskerville na versión soviética de *[[El perru de los Baskerville]]*. Tamién apaeció nes sos propies películes, como *[[En casa ente estraños]],* *Esclava del amor,* *Una pieza inacabada pa pianu* y *Quemáu pol Sol.*

### Ésitu internacional

Incorporando dellos rellatos curtios d'Anton Chekhov, *[[Güeyos negros (película)|Güeyos negros]]* (1987) foi protagonizada por Marcello Mastroianni como un home mayor que cunta la hestoria d'un amor que tuvo na so mocedá con una muyer a la que foi incapaz d'escaecer. El filme foi aclamáu internacionalmente, recibiendo Mastroianni el premiu al meyor actor nel Festival de Cannes y la nominación a un premiu Óscar pola so actuación.

El siguiente filme de Mijalkov, *[[Apure, el territoriu del amor]]* (1992), trescurría nel pocu conocíu mundu de los mongoles, que viven na frontera ente Rusia y China. Recibió'l Lleón d'Oru del Festival de cine de Venecia y foi nomáu al los premiu Óscar como meyor película en llingua estranxera. *Anna: 6-18* (1993), documenta la crecedera de la so fía Anna mientres crez de la infancia al maduror.

La más famosa producción de Mijalkov hasta la fecha, *[[Quemáu pol sol]]* (1994), taba ambientada na tirante atmósfera de la dómina de les purgues de Stalin. La película recibió'l gran premiu del Festival de Cannes y el premiu Óscar a la meyor película en llingua estranxera, ente otros munchos honores. Nel 2000, *Quemáu pol Sol* yera la película más rentable producida na Europa del Este.

### Carrera recién
Mijalkov usó'l prestíu y el dineru de *Quemáu pol sol* p'atropar $25.000.000 de presupuestu pa la so mayor épica producción hasta la fecha, *[[El barberu de Siberia]]* (1998). El filme, qu'abrió'l Festival de Cannes de 1998, diseñóse como una estravagancia patriótica de consumu domésticu. Julia Ormond y Oleg Ménshikov (un habitual de Mijalkov) interpretaben los papeles principales, ente que'l direutor apaecía como'l zar Alexandru III de Rusia. 

La película recibió'l premiu estatal rusu y disparó rumores alrodiu de les ambiciones presidenciales de Mijalkov. El direutor, sicasí, escoyó l'alministración de la industria cinematográfica rusa. A pesar de la oposición de direutores rivales, foi escoyíu presidente de la sociedá rusa de cineastes y dirixó'l Festival de Cine de Moscú dende'l 2000. Tamién instauró'l Premiu Águila dorada de l'academia rusa n'oposición al tradicional Premiu Nika.

Nel 2005, Mijalkov retomó la so carrera d'actor, protagonizando nueves películes - *El conseyeru d'Estáu* (basada nuna novela de Borís Akunin), que rompió récores de taquilla en Rusia; *[[Zhmurki]]*, una comedia negra alrodiu de la mafia rusa; y el filme de Krzysztof Zanussi *Persona non prestosa*.

N'ochobre del 2006, Mijalkov topar en Serbia, dando soporte moral a la soberanía serbia sobre Kosovu.

En setiembre del 2007, la película de Mijalkov *[[12 (película)|12]]*, una adautación del drama xudicial de Sidney Lumet *[[12 Angry Men]]*, recibió un Lleón d'Oru especial y foi allabada por numberosos críticos nel Festival de cine de Venecia. Apocayá asumió'l papel de productor executivu de la película épica *[[1612 (película)|1612]]*.

### Vida personal

La vida personal de Mijalkov foi tan variada como la so carrera nel cine.

La so primer esposa foi la renomada actriz rusa Anastasia Vertínskaya, a quién casó en 1966. Tienen un fíu, Stepán Mijalkov, nacíu en setiembre de 1966.

Cola so segunda esposa la ex-modelu Tatyana, tuvo'l so fíu Artiom (1975) y hijo Anna (1974) y Nadya (1986).

## Referencies

## Enllaces esternos
* Mijalkov Productions 
* 

----