Aconitum fischeri

**Aconitum fischeri** Rchb., ye una especie fanerógama perteneciente a la familia Ranunculaceae. Ye orixinaria nativa de Corea y de Siberia y cultivaes nos xardinos nes zones templaes poles sos flores vistoses. Crez tamién nos Montes Rocosos n'América del Norte. 

## Descripción
Ye una planta yerbácea con caudex cónicu. Tarmu erecto o apical llixeramente curváu, algama un tamañu de 1 a 1,6 m d'altu, simples o ramificaos apicalmente, pubescente o glabro, con 12 - 18 fueyes dispuestos a lo llargo del tarmu. Les fueyes caulinarias proximales amostalgues na antesis, con pecíolude 6.5 - 9 cm, pubescentes, de 8 - 12 × 12 - 15 cm, el ápiz acuminado; lóbulos llaterales desiguales. Inflorescencia terminal con 4 a 6 de flores, axilares con 2 o 3 flores; raquis y pedicelos llixeramente pubescentes, o cuasi glabros; les bráctees con forma de fueya. Sépalos de color azul violáceo, el viesu glabro o cuasi; sépalos los menores de 8 - 11 mm; sépalos los llaterales 1 a 2 cm, superior galeate sépalu d'altu, 1,4 - 2,5 cm d'altu, pocu picuda, marxe inferior 1,2 - 2 cm. Pétalos glabros. Los frutos en folículos de 1,4 cm, glabros. Granes 2,5 mm. Fl. Agostu.

## Distribución y hábitat
Alcuéntrase en montes, pacionales, fasteres cubiertes de yerba, a una altitú de 400 - 800 msnm, en Heilongjiang, Jilin en China y en Corea, Rusia (Estremu Oriente).

## Propiedaes
*Los sos raigaños son anestésiques, antiartríticas, diaforéticas, diurétiques, sedantes y estimulantes.
* Tien de recoyer en seronda cuando muerre la planta.
*Ye bien tóxica y tien de ser usáu con estremu procuru.
*Tien menor concentración de principios activos qu'otres especies del mesmu xéneru. 

## Taxonomía
*Aconitum fischeri*, describióse por Ludwig Reichenbach y espublizóse en *[[Monogr. Acon.]]* , pl. 22, nel añu 1820.
;Etimoloxía:
***Aconitum***: nome xenéricu que remanez del griegu antiguu *akòniton* (= "planta venenosa"). Ello ye que la planta ye conocida pola so alta toxicidá dende l'antigüedá homérica. Esti nome probablemente indicaba una planta venenosa endémica que'l so hábitat yera común ente les roques serrapatoses en delles zones de Grecia. Hai dos raíz que s'atribúin al so nome: *akone* (= "piedra"), en referencia al so hábitat; y *koné* (= "matar"), obviamente faciendo referencia a la so toxicidá. Tamién foi utilizáu como un símbolu negativu (maldición o vengación) na mitoloxía de los pueblos mediterráneos. Según otres fontes ( Pliniu'l Vieyu) el nome ***Aconitum*** derivar d'un antiguu puertu nel Mar Negru, llamáu "Aconis". El nome científicu anguaño aceptáu ( ***Aconitum*** ) foi propuestu por Carl von Linneo (1707-1778), biólogu y escritor suecu, consideráu'l padre de la moderna clasificación científica de los organismos vivos, na publicación de *[[Species Plantarum]]* de 1753.

***fischeri***: epítetu dau n'honor del botánicu Friedrich Ernst Ludwig von Fischer.
;Sinonimia:
**Aconitum abbreviatum* Langsd. ex DC. 
**Aconitum autumnale* Lindl. 
**Aconitum lubanskyi* Rchb. 
**Aconitum lubarskyi var. fischeri* (Rchb.) Luferov 
**Aconitum napellus* Thunb. 
**Aconitum nasutum* Hook. 
**Aconitum sinense* Siebold ex Lindl. & Paxton
;*var. arcuatum* (Maxim.) Regel
**Aconitum arcuatum* Maxim. 
**Aconitum fischeri f. pilocarpum* S.H.Li & Y.H.Huang

## Ver tamién
* Planta melecinal
* Fitoterapia
* Usos melecinales de los raigaños
* Terminoloxía descriptiva de les plantes
* Cronoloxía de la botánica
* Historia de la botánica
* Carauterístiques de les ranunculacees

## Referencies

## Bibliografía
# Flora of China Editorial Committee. 2001. Fl. China 6: 1–512. Science Press & Missouri Botanical Garden Press, Beijing & St. Louis.

## Enllaces esternos

*https://web.archive.org/web/20160303195457/http://www.pfaf.org/database/plants.php?Aconitum+fischeri