Reinu de Hannover

El **Reinu de Hannover** (n'alemán: *Königreich Hannover*; n'inglés: *Kingdom of Hanover*) foi una entidá soberana asitiada na parte septentrional d'Alemaña mientres la metá del sieglu XIX. El so centru foi la ciudá de Hannover, de la qu'adoptó la so denominación. 

## Historia
### Oríxenes
El Principáu de Calenberg, una división territorial del Ducáu de Brunswick-Luneburgu, foi creáu en 1432 como una entidá soberana. La división de los territorios ente los fíos d'un soberanu, carauterística del feudalismu, foi una práutica habitual nel Sacru Imperiu Romanu Xermánicu y atopamos un exemplu paradigmáticu en Saxonia. Dende l'añu 1584 hasta 1632, Callenberg formó parte del Ducáu de Brunswick-Wolfenbüttel y darréu adquirió de nuevu la independencia so la denominación de Ducáu de Hannover. En 1692 Hannover adquirió'l rangu d'electoráu. 

El Electoráu de Hannover, creáu en 1692, tenía'l privilexu d'escoyer al titular del Sacru Imperiu Romanu Xermánicu xunto con Prusia, Bohemia, el Palatináu, Saxonia, el Arzobispáu de Mainz, el Arzobispáu de Tréveris y el de Colonia. Arriendes de la muerte ensin descendencia de la reina Ana de Gran Bretaña en 1714, l'elector de Hannover convertir en rei de Gran Bretaña sol nome de Xurde I. Dende esti momentu, y hasta 1837, los intereses de Hannover y de Gran Bretaña caminaron conxuntamente so una unión dinástica, magar el Parllamentu de Westminster asegurar de que nengún contingente británicu fuera utilizáu pa defender los intereses del Electoráu. 

A lo llargo del sieglu XVIII la influencia de la Casa de Hannover y Lamsfus creció n'Alemaña. En 1705 recibió'l Principáu de Luneburgu y en 1719 los territorios suecos de Bremen y Verden. Finalmente nel añu 1803, arriendes de la secularización de territorios baxu dominiu eclesiásticu, recibió'l Principáu Obispáu d'Osnabrück. 

En 1803 l'Electoráu foi ocupáu militarmente pol Imperiu Francés, que lo incorporaría nel Reinu de Westfalia dende 1807. L'exércitu de Hannover foi disueltu, pero munchos soldaos emigraron al Reinu Xuníu, onde se creó una división hanoveriana nel Exércitu británicu.

### Restauración y creación del Reinu
En 1813 l'Electoráu foi restauráu y en 1814, les potencies europees alcordaron nel Congresu de Viena que fora alzáu a la condición de reinu. Amás, Hannover aumentó considerablemente en territoriu adquiriendo'l Obispáu de Hildesheim, Frisia Oriental, la parte septentrional del Obispáu de Münster y parte del Condáu de Lingen. En 1837 al aportar la reina Victoria al tronu británicu, col caltenimientu de la Llei Sálica nel territoriu hanoveriano, Hannover tuvo un monarca distintu a Gran Bretaña per primer vegada en más de cien años. El primer monarca d'esta etapa foi Ernesto Augusto I, duque de Cumberland, que yera'l tíu de la nueva reina. 

La victoria prusiana na guerra que caltuvo con Austria en 1866 significó l'anexón del Reinu a Prusia porque s'aliara con Austria nesi conflictu. El rei Xurde V foi derrocáu y tuvo que exiliase n'Austria. Otros territorios que sufrieron la mesma suerte que Hannover fueron el Landgraviato de Hesse-Kassel o la ciudá de Frankfurt del Main. Dende 1866 y hasta 1918 foi una provincia prusiana (Provincia de Hannover) y en 1946 foi incorporáu al nuevu estáu federáu de Baxa Saxonia de nueva creación y con capital en Hannover.

## Reis d'Hannover

## Galería

File:Leineschloss Leine.jpg| El Palaciu de Leine en Hannover, residencia de los reis d'Hannover ente 1837 y 1866.
File:Unbekannt, Maison de Plaisir d'Herrenhausen, c1708..jpg|Castiellu y xardinos de Herrenhausen en Hannover
File:Das Schloss in Celle.jpg|Castiellu de Celle
File:Pattensen Marienburg Castle.jpg|Castiellu de Marienburg, see presente de los Príncipes de Hannover


## Ver tamién
* Electoráu de Hannover
* Casa de Hannover
* Monarques de Hannover
* Provincia de Hannover

## Referencies
* Casa de Hannover, Biografíes y vides.