Verbu reflexivu

Un **verbu reflexivu** ye aquel que se conxuga con un pronome átonu en toles sos formes, que concuerda en xéneru (*masculín*, *femenín* o *neutru*) y númberu (*singular*, *plural*) col suxetu (1ª*persona*, 2ª*persona*, 3ª*persona*), y amás escarez de función sintáctica. Si'l verbu en cuestión rique obligatoriamente l'usu de dichu pronome, tratar d'un **verbu puramente pronominal**. Otros tomen un matiz reflexivu o recíprocu cuando s'usen de forma pronominal. *Ej.:* **|** (*1*) yo llavo. **|** **'puede dicise =**' **|** (*2*) yo te llavo. 

Amás ayuda a componer la voz pasiva” (tamién como les "Construcciones pasives") construcción pasiva con --se-- o "Pasiva reflexa" la cual amás escarez de "función sintáctica"; en realidá esti pronome átonu sería un "morfema". Si'l verbu en cuestión rique obligatoriamente l'usu de dichu pronome, tamién cola voz media afírmase que al suxetu (gramatical) "asocéde-y" l'aición del verbu. Exemplu: (a) empecatar ("faer malu o malvar a daquién"); (b) empecatase ("faese malu").. 

## Tipos de pronominales
Tipos de pronominales usaos: --pronome personal átonu--: (**me**, **te**, **se** ...) funciona como complementu direutu/indireutu.

## Tipos de reflexivu
Tipos de *reflexivu* usaos: En munches llingües los pronomes oxetu son puramente distintos de los pronomes reflexivos, polo que la definición anterior puede nun ser válida pa toles llingües. El *Manera Reflexiva* puede ser: (**1**) ***“Reciproco”***(como pronome reciproco): l'axente reciproco denota que l'axente que realiza l'aición ye quien mesmu s'implica na aición mutuamente, en numberosos casos l'usu del verbu ye Transitivu. (*Ej:* **|** María y Pedro bésense. **|** María besa a Pedro **|** ) (**2**) ***“Autocausativo”***: l'axente reflexivu denota usualmente ánimu en referencia y combináu no representao pol suxetu de l'aición como actor activu que sobrolleva la carga paciente. (*Ej:* Pedro ofendíase.) (**3**) ***“Anticausativo”***: l'axente reflexivu denota usualmente ensin ánimu, ónde'l suxetu del verbu sobrolleva una aición o cambéu d'estáu de quien como axente resulta inciertu o ensin claridá inclusive n'inesistencia. (*Ej:* La puerta (*llogróse*) abrir / La puerta abrióse. [> ensin ayuda nenguna]). (**4**) ***“Intransitivu”*** o ***“Impersonal (o ''mediu pasivu'')”***: l'axente reflexivu denota quien toma l'aición intransitiva del verbu con omisión del axente. Y en delles llingües solo construyíu si esti (causante) tien un axente humanu; pudiendo ser: xenéricu (como (aición) coleutiva o individual) inclusive como perdida [aición perdida]. *(*Ej.:* llingües Eslaves)* . El suxetu gramatical tamién ye omitíu por ello ye d'usu pa verbos (defeutivos) que solo tengan la 3ª *persona* (*masculina* o *neutra*) en función de la forma. En munchos casos hai una semántica rellación n'alcuerdu ente: impersonal / anticausativo / en cuenta de / autocausativo / construyendo la "voz pasiva" (*presente en llingües de Romance o Eslaves*), asina hai semántiques diferencies avera del mesmu usu ente les llingües d'usu. (*Ej.:* (*A*) Dizse que... Equí trabayar bien. [*de faer*] (*B*) [La Xente] trabaya bien equí. **|** Construyóse eso…. **|**) (**5**) ***“Inherente”*** o ***“Esencialmente”*** : l'axente reflexivu denota que puede *sincrónicamente* ser deriváu, ye dicir parte d'un verbu -–*inacusativó verbu*-- por ser reciproco verbu con nengún significáu nel mesmu y ser una parte obligatoria del léxicu total y completo del verbu. ( *Ej.:* **|** Pedro represu / Pedro pénase. **|** Pedro ri / Pedro rise. **|** María y Pedro separaos / María y Pedro (*se*) dixebraron. **|** Pedro infeliz / Pedro (*se*) quexa. **|** )

## Otres llingües
En munches llingües los pronomes oxetu son puramente distintos de los pronomes reflexivos, polo que la definición anterior puede nun ser válida pa toles llingües.
* Verbu pronominal

## Referencies

## Enllaces esternos