Brime de Sog

**Brime de Sog** ye un conceyu y llocalidá española de la provincia de Zamora, na comunidá autónoma de Castiella y Lleón.

Ye una llocalidá que s'atopa allugada nel valle de Vidriales de la contorna de Benavente y Los Valles ente les llocalidaes de San Pedro de Ceque y Santibáñez de Vidriales. El so cascu urbanu ta formáu por dos barrios, de que'l so casería destaca la so ilesia parroquial de Santa María, construyida a principios del sieglu XX con piedra de mampostería y retoques de lladriyu, auniendo elementos neogóticos y detalles de tradición mudéxar.

## Topónimu
Contién, na so primer parte, una forma lleonesa de “vīmĭne- “ (blimal), sometida a disimilación de nasales m-n > m-r y posterior metátesis y síncopa. El castellán y les árees orientales del lleonés non trasponen m-r > r-m, sinón qu'introducen una –b– epentética (vimbre o blima).

La segunda parte contién una forma romance derivada del llatín tardíu “sabūcu-“ (sabugu), con monoptongación “*saúgo” y apócope de la vocal final. Tal perda de la –o– final detrás de –g– ye insólita, yá que nel dominiu llingüísticu lleonés produzse apócope detrás de –n–, polo que ye una carauterística local. N'otres zones de Castiella y Lleón tamién se rexistren esporádiques cayíes de vocal final detrás de –z–, especialmente en monosílabos como diz (diz), urz (urce), sauz (sauce), caz (calce) y aportunante (tenaza). Puede pensase que'l lleonés compartió llocalmente, bien por influencia de pobladores o por raigañu común, delles traces de les fales mozárabessobremanera la cayida de la vocal final. Zamora Vicente cita exemplos mozárabes como “yšparrag“ (espárragu) y “Luc” (Luque). Sanchis Guarner indica que “debió tamién actuar sobre la fala mozárabe la práutica de la llingua árabe d'apocopar la vocal final de les pallabres romániques qu'almitía”.

## Historia
Brime de Sog pudo tener un orixe castral, tal que s'atestigua pa otres llocalidaes del valle de Vidriales. La conquista romana supunxo la creación del campamentu de Petavonium como centru de control de los poderes locales de les comunidaes castrales del valle de Vidriales, amás de sirvir pal control de la estracción de fierro y faer posible los llabores impositivos, funciones a les que dellos autores añadieron la posibilidá de que fuera parte d'un *llimes interior* frente a los ástures. La crisis del sistema romanu, supunxo que'l campamentu de Petavonium fuera abandonu nel Baxu Imperiu y que les comunidaes esistentes volvieren de momentu al modelu d'organización castral.

La influencia andalusí nel valle de Vidriales foi enforma menor que n'otros territorios del nordeste zamoranu. Dientro del valle, ye especialmente ilustrativu que'l sector que más se vio afeutáu atópase na cuenca baxa del Almucera y nel so confluencia col Tera, esto ye, una zona asitiada al marxe de les estructures territoriales presistentes.

La victoria d'Alfonsu III d'Asturies sobre los andalusíes en Polvoraria (878) abrió les puertes a la espansión escontra los sectores asitiaos más al sur. Lo qu'esti monarca y los sos socesores atopáronse, por tanto, foi un espaciu territorial articuláu dende les comunidaes presistente y venceyar a les élites locales, de les que se sirvieron pa faese col control total. Pa ello, lo primero que fixeron foi asumir un papel cimeru, el de garantes de la pervivencia de les comunidaes, en que la so xestión arreyaron a les élites locales.

Mientres tola Edá Moderna, Brime de Sog o a cencielles Brime, como se denominaba nel sieglu XVI, foi una de les llocalidaes que s'integraben na provincia de les Tierres del Conde de Benavente», formando parte de la «receptoría de Benavente y la so Tierra». Esta provincia que s'estendía per tierres de la citada casa condal nes actuales provincies de Zamora, Lleón, Ourense y Valladolid, tien la peculiaridá de que considerándose parte del reinu de Lleón, de cara al votu en Cortes dependía de la ciudá de Valladolid, ciudá na que moraba'l conde, magar la provincia de les Tierres del Conde de Benavente tenía cierta autonomía a la de la recaldación de los impuestos nel so territoriu.

Brime de Sog pasó a formar parte de la provincia de Zamora tres la reforma de la división territorial d'España en 1833. D'esta forma siguió encuadráu dientro de la rexón lleonesa, magar esta postrera escarecía de cualquier tipu de competencia o órganu común a les provincies qu'arrexuntaba, teniendo un meru calter clasificatorio, ensin pretensiones d'operatividad alministrativa. Tres la constitución de 1978, y la diversa normativa que la desenvuelve, Brime de Sog pasó a formar parte en 1983 de la comunidá autónoma de Castiella y Lleón, en tanto conceyu adscritu a la provincia de Zamora.

## Economía
Pertenez a la indicación xeográfica, con derechu a la mención vinu calidable, de Valles de Benavente.

## Demografía

## Ver tamién
* Llista de conceyos de Zamora

## Referencies