Azadirachta indica

***Azadirachta indica***, conocíu como **nim** en Llatinoamérica, **margosa** o **lila india**, ye un árbol perteneciente a la familia Meliaceae orixinariu de la India y de Myanmar, que namái vive en rexones tropicales y subtropicales.

## Descripción
Árbol de rápida crecedera que puede algamar 15 a 20 metros d'altor y raramente 35 a 40 m. Tien abondosa xamasca toles temporaes del añu, pero en condiciones severes esfuéyase, inclusive cuasi dafechu. La ramasca ye ampliu, y puede algamar de 15 a 20 m de diámetru yá desenvueltu.

El tueru ye curtiu, rectu y puede algamar 120 cm de diámetru. La corteza ye dura, sedada y dende color gris claro hasta castañal acoloratada. La cazumbre ye blanca abuxada y el corazón del tueru ye coloráu; cuando s'espón al aire tornar de castañal acoloratada. Los raigaños consisten d'un robezu raigañu principal y bien desenvueltes raigaños llaterales.

El tarmu de fueyes mide de 20 a 40 cm de llargor, con 20 a 31 fueyes verde escures de 3 a 8 cm de llargor. La fueya terminal ye de cutiu faltante. El peciolu ye curtiu. Fueyes bien nueves son de color coloráu o púrpura. La forma de les fueyes madures ye menos asimétricu y los sos márxenes tán dentaos.

Les flores, blanques y fragantes, tán dispuestes axialmente, de normal como panícules colgantes que miden más de 25 cm de llargor. Les inflorescencies, que se ramifiquen en tercer grau tien 150 a 250 flores, caúna mide 5 a 6 milímetros de llargor y de 8-11 d'anchu. Carauterízase pol so dicogamia, esto ye, puede haber flores femenines y masculines nel mesmu árbol pero en periodos distintos. 
El so frutu ye una drupa paecida a l'aceituna en forma que varia dende un ovalo elongáu hasta unu llixeramente redondu, y cuando madura mide 14 a 28 mm de llargor y 10 a 15 mm d'anchu. El so epicarpio ye delgáu, el mesocarpiu ye blancu amarellentáu, fibrosu y sabe dulce, pero ye desagradable al gustu. L'endocarpiu ye blancu, duru y almacena una grana, en rares causes dos o tres granes elongaes con una corteza de color castañu.

## Ecoloxía

L'árbol del nim tien una notable resistencia a la seca. De normal sobrevive en zones con condiciones subáridas a subhúmedas, con una pluviometría ente 400 y 1200 mm. Puede desenvolvese en rexones con una precipitación inferior a los 400 mm, pero en dambos casos el desarrollu depende de la cantidá d'agua soterraño. El nim puede desenvolvese en distintos tipos de suelu, pero sobrevive meyor en sustratos bien drenaos, fondos y arenosos (con un pH de 6,2 a 7). Vive en rexones con una temperatura añal d'ente 21 y 32&nbsp;°C, puede tolerar bien altes temperatura, pero nun tolera temperatures menores de 4&nbsp;°C, porque s'esfueya y puede morrer. Como especie natural de zones tropicales y subtropicales, l'árbol demanda muncha lluz y temperatures ente 26 y 36&nbsp;°C, prefiriendo suelos fondos y suelos del tipu aponderen o arenosos, aceptando tamién ciertu grau de salín.

## Cultivu y aplicaciones

Foi introducíu pa cultivu a otros países d'Asia, a África, América, Australia y les islles del sur del Pacíficu, ta presente en zones tropicales y asemeyaes al tropical, evita llantáselo nes zones montascoses.

Los estractos de nim actúen, nos inseutos, como antialimentario, inhibidor de crecedera, enllarga les etapes inmadures causando la muerte, mengua la fecundidá y la oviposición, mengua los niveles de proteínes y aminoácidos na hemolinfa ya interfier na síntesis de [quitina].

Estes carauterístiques faen que les sustancies llograes del nim nun funcionar como tóxicu sinón qu'intervienen nos procesos químicu y fisiolóxicu de los inseutos. Na industria de xabones reemplaza a los aceites de cocu, palma africana y maní. Como contién acedos mirístico y laúricu, los xabones fabricaos con dichu aceite van tener más espluma y más detergencia qu'aquellos fabricaos con aceites comestibles. Tamién ye cimeru al aceite de higuerilla o ricino.

La magaya tien fama na India como xenerador de gas metanu.

La planta como fertilizante orgánicu ye cimeru al cuchu vacunu, porcín o d'otra fonte.
Tamién, como abonu orgánico ye apreciada poles sos propiedaes insecticides y empustes, especialmente contra ciertos inseutos como les termites o comejenes y los dañibles nemátodos. Entemecida con urea p'abonar el suelu, da bones resultaos y actúa como biocida.
Non solamente la planta sirve como abonu orgánico. Les fueyes verdes constitúin un fertilizante escelente y baratu.

Munches de les propiedaes mentaes nun tienen respaldu científicu, pero la so sonadía ta basáu na conocencia tradicional y anecdótico de la medicina ayurvédica. Toles partes del árbol son utilizaes pa preparar distintos remedios y l'aceite del nim ye usáu pa preparar cosméticos (xampú, bálsamos, xabón y cremes). Amás del usu melecinal, los árboles de nim cultivar pa menguar la desertificación y créese ye un bon absorbente del dióxidu de carbonu.

El principal interés de los científicos ye investigar la so posible propiedá insecticida. Munchos de los metabolitos secundarios del árbol tienen actividá biolóxica, pero l'azadiractina ye considerada de mayor importancia ecolóxica. Los estudios demostraron qu'afecta les actividaes de numberoses especies, actúa atayando'l ciclu vital del inseutu. Les investigaciones aumentaron nel pasáu, según el deséu de consiguir un pesticida efectivu y seguru y paez ser que'l nim va tener importancia nel control de plagues.

Esiste evidencia científica preliminar que demuestra que'l nim ye bien efectivu nel tratamientu de la sarna, pero esa evidencia inda nun s'acotó. El nim ye encamentáu a quien sían sensibles a la permetrina, un insecticida que puede ser irritante. De la mesma, tamién esiste evidencia de la so efectividá na eliminación de pioyos (nos sos trés variantes), anque non los sos güevos (bibes), y en nemátodos y viérbenes filiformes tanto ecto como endoparásitos del home. La so aplicación ta estendiéndose acaldía más por cuenta de la creciente resistencia d'estos inseutos a los productos químicos tradicionales.

## Propiedaes

**Principios activos**: Numberosos constituyentes terpénicos: diterpenos (derivaos del abietano) y más de cincuenta tetranortriterpenoides: azadirachtina, nimbólido, acedu nimbidínico, azadirona, nimbina, etc. El más interesante, la azadirachtina pórtase como un antinutriente pa los inseutos.

**Indicaciones**: La corteza ye tónicu amargosu, estimulante, astrinxente, febrífugo, detersivo, vermífugo. El frutu ye purgante, discutiente, tóxicu. Les fueyes y l'aceite de les granes son antihelmíntico, antisépticu, antiparasitario. Úsense la corteza, les fueyes y los frutos.

**Como planta melecinal emplégase para:**

* **Soriasis**: utilízase l'aceite de les granes y l'estractu de les fueyes del Neem, mengua la comición y el dolor.
* **Diabetes**: per vía oral estractu de Neem amenorga los requerimientos d'insulina ente un 30% y 50% a les persones que son insulinodependientes. el consumu regular de cápsules de fueya de neem , regula los niveles de glucosa en sangre hasta niveles normales 
* **SIDA**: reportáronse resultaos de pruebes in vitro pa prevenir el SIDA.
* **Cáncer**: polisacáridos y limonoides atopáronse na corteza, fueyes y aceite de Neem, lo cual amenorga los tumores y el cáncer.
* **Afecciones cardiaques**.-controla les arritmies cardiaques y tamién retrasa'l cuayamientu del sangre.
* **Herpes**: esisten pruebes n'Alemaña que demuestren que los estractos del Neem son tóxicos al virus del herpes.
* **Trestornos dentales**: otramiente, n'Alemaña atopóse que l'estractu del Neem previén les caries ente otros trestornos dentales.
* **Dermatoloxía**: ye efectivu contra l'acné, salpullido, caspa.
* **Alerxes**: inhibe reacciones alérxiques cuando s'aplica externamente.
* **Úlceras**: l'estractu del Neem acelera la cicatrización de mancadures gástriques y duodenales.
* **Encefalitis**: alrodiu de esto sábese qu'en Xapón ayudó cuando hubo un biltu en neños.
* **Control natal (homes):** esisten pruebes na India y nos Estaos Xuníos de que los estractos del Neem amenorguen la fertilidá en monos ensin tornar la libido o la producción de los espermatozoides.
* **Control natal (muyeres):** utilízase como llubrificante vaxinal l'aceite del Neem.
* **Hepatitis**: n'Estaos Xuníos demostróse que ye efectivu contra'l virus que causa la hepatitis b.
* **Fungos**: el Neem ye tóxicu pa los fungos qu'ataquen a los humanos como la Cándida, el que causa'l pie d'atleta y de la boca.
* **Malaria**: les fueyes tienen un ingrediente activu'l cual ye tóxicu a la malaria.
* **Parásitos esternos**: el Neem mata bien rápidu parásitos esternos.
* **Empuste d'inseutos**: hai estudios que demuestren qu'un componente del Neem ye más efectivu que los químicos.

### Usu culinariu
En delles partes del sureste d'Asia, particularmente en Camboya y Vietnam, los nidios retueyos del nim son inxeríos. Inclusive llixeramente cocíu, el sabor ye absolutamente amargosu y el platu nun ye esfrutáu por tolos consumidores, anque crean que ye saludable.

## Discutiniu de la patente

En 1995 la Oficina Europea de Patentes (EPO) dio la patente d'un productu fungicida, deriváu del nim, al Departamentu d'Agricultura de los Estaos Xuníos y la compañía multinacional estauxunidense WR Grace. El gobiernu hindú refiertó la decisión de la EPO, reclamando que na India utilizóse'l nim dende hai 2 milenios.

Nel 2000 la EPO inclinar a da-y la patente a la India, pero la WR Grace apeló reclamando que'l so usu tradicional nunca se publicó en nenguna obra científica. El 8 de marzu del 2005, l'apelación foi refugada, y lliberóse l'aprovechamientu del nim al dominiu públicu.

## Taxonomía
*Azadirachta indica* describióse por Adrien-Henri de Jussieu y espublizóse en *[[Mémoires du Muséum d'Histoire Naturelle]]* 19: 221, pl. 2, f. 5. 1830.
;Sinonimia:
* *Azadirachta indica var. minor* Valeton 
* *Azadirachta indica var. siamensis* Valeton 
* *Azadirachta indica subsp. vartakii* Kothari, Londhe & N.P.Singh
* *Melia azadirachta* L. 
* *Melia indica* (A. Juss.) Brandis

## Ver tamién
* Terminoloxía descriptiva de les plantes
* Carauterístiques de les meliacees

## Referencies

## Bibliografía
# Anonymous. 1986. List-Based Rec., Soil Conserv. Serv., U.S.D.A. Database of the U.S.D.A., Beltsville.
# Berendsohn, W. G., A. K. Gruber & J. A. Monterrosa Salomón. 2012. Nova Silva Cuscatlanica. Árboles nativos ya introducíos d'El Salvador. Parte 2: Angiospermae – Families M a P y Pteridophyta. Englera 29(2): 1–300.
# Funk, V. A., P. E. Berry, S. Alexander, T. H. Hollowell & C. L. Kelloff. 2007. Checklist of the Plants of the Guiana Shield (Venezuela: Amazonas, Bolivar, Delta Amacuro; Guyana, Surinam, French Guiana). Contr. U.S. Natl. Herb. 55: 1–584. 
# Hokche, O., P. E. Berry & O. Huber. 2008. 1–860. In O. Hokche, P. E. Berry & O. Huber Nuevu Cat. Fl. Vasc. Venezuela. Fundación Instituto Botánicu de Venezuela, Caracas.
# Idárraga-Piedrahita, A., R. D. C. Ortiz, R. Callejas Posada & M. Merello. (eds.) 2011. Fl. Antioquia: Cat. 2: 9–939. Universidá d'Antioquia, Medellín.
# Jørgensen, P. M. & S. León-Yánez. (eds.) 1999. Catalogue of the vascular plants of Ecuador. Monogr. Syst. Bot. Missouri Bot. Gard. 75: i–viii, 1–1181. 
# Linares, J. L. 2003 [2005]. *Listado comentado de los arboles nativos y cultivados en la Republica de El Salvador*. Ceiba 44(2): 105–268.
# Nasir, E. & S. I. Ali (eds). 1980-2005. Fl. Pakistan Univ. of Karachi, Karachi.
# Schatz, G. Y., S. Andriambololonera, Andrianarivelo, M. W. Callmander, Faranirina, P. P. Lowry, P. B. Phillipson, Rabarimanarivo, J. I. Raharilala, Rajaonary, Rakotonirina, R. H. Ramananjanahary, B. Ramandimbisoa, A. Randrianasolo, N Ravololomanana, Z. S. Rogers, C. M. Taylor & G. A. Wahlert. 2011. Catalogue of the Vascular Plants of Madagascar. Monogr. Syst. Bot. Missouri Bot. Gard. 0(0): 0–0.
# Stevens, W. D., C. Ulloa Ulloa, A. Pool & O. M. Montiel Jarquin. 2001. Flora de Nicaragua. Monogr. Syst. Bot. Missouri Bot. Gard. 85: i–xlii,.

## Enllaces esternos

* NeemFoundation.org (Fundación Nim, n'inglés)
* FAO.org/Forestry/For/Form/Fogenres/Inn/Nim.stm  (rede internacional del nim de la FAO, n'inglés).
* News.BBC.co.uk (noticia sobre'l trunfu de la India nel xuiciu de la patente, n'inglés).