open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Nacionalismu lliberal

El **nacionalismu lliberal** ye un tipu de nacionalismu identificáu polos filósofos políticos que creen que puede esistir una forma "non xenofóbica" del nacionalismu que s'atopa compatible colos valores lliberales de la llibertá, la tolerancia, la igualdá y los derechos individuales. De cutiu considérense Ernest Renan y John Stuart Mill nacionalistes lliberales tempranos. Los nacionalistes lliberales de cutiu defenden el valor de la identidá nacional por dicir que los individuos precisen una identidá nacional pa llevar vides significatives y autónomes, y que les organizaciones polítiques precisen la identidá nacional pa funcionar correutamente.

El nacionalismu lliberal, tamién conocíu como'l **nacionalismu civil**, ye una forma del nacionalismu nel cual l'estáu deriva la llexitimidá política de la participación activa de la so ciudadanía (vease soberanía popular), del grau a que representa la "voluntá xeneral". De cutiu considérase qu'anició con Jean-Jacques Rousseau y especialmente les teoríes de contratos sociales que tomen el so nome del so llibru de 1762 *Du Contrat Social* (*El contratu social*).

Atópase'l nacionalismu lliberal nes tradiciones del racionalismu y el lliberalismu, pero como una forma de nacionalismu ye oldeáu col nacionalismu étnico. Considérase voluntaria l'afiliación cola nación civil, como na definición clásica d'Ernest Renan de la nación como un "plebiscitu diariu" carauterizáu pola "voluntá de convivir". Los ideales civil-nacionales influyeron el desenvolvimientu de la democracia representativa en países como los Estaos Xuníos y Francia.

Los estaos en que les formes civiles del nacionalismu predominen son de cutiu (pero non siempres) ex-coloniales como los Estaos Xuníos, Canadá, Méxicu, Brasil y Arxentina, nos cualos el nacionalismu étnico ye difícil construyir por causa de la diversidá de les etnicidades nel estáu. Una esceición notable ye la India, onde'l nacionalismu civil predominó por cuenta de la diversidá ensin paralelu de llingüística, relixón y etnia.

## Ver tamién
* Conservadorismu nacionalista
* Sociedá civil
* Comunidá imaxinada
* Construcción de nación
* Xeografía social
* Nacionalismu cultural

## Referencies

## Enllaces esternos
* Nacionalismu civil y etnonacionalismu - ¿opuestes falses?
Lliberalismu conservador

El **lliberalismu conservador** ye un movimientu políticu y ideolóxicu que puede ser meyor descritu como la representación de la derecha de la ideoloxía lliberal. El lliberalismu conservador ye la variante más moderada y opuesta al radicalismu nel lliberalismu clásicu. Aplícase como etiqueta a distintos partíos políticos y posiciones ideolóxiques de calter eclécticu y posibilista. Polo xeneral trátase de partíos d'ampliu espectru que engloban tantu la centroderecha política del lliberalismu como a la estrema derecha conservadora y tradicionalista o la combinación de valores y polítiques lliberales con postures conservadores.

Esta ideoloxía política que combina elementos del conservadorismu y del lliberalismu económicu. Los conservadores lliberales creen nel llibre mercáu y les polítiques económiques laissez faire combinaos colos valores conservadores tradicionales, como la creencia de que la desigualdá social ye natural, rechanzando la posibilidá de la xusticia social y la equidad social y aceptando namái una moderada movilidá social, la importancia de la relixón y el valor de la moral tradicional. En ciertu mou, dientro de la corriente lliberal, el lliberalismu conservador ye lo contrario del lliberalismu clásicu.

Les corrientes polítiques definíes con estos términos suelen conciliar el conservadorismu democráticu y el lliberalismu económicu; y defenden un gobiernu llindáu xunto cola defensa de la continuidá del orde democráticu, una vegada qu'ésti quedó establecíu históricamente.

Frente al conservadorismu tradicional, contién una mayor apertura a temes valóricos y fai a un llau el proteicionismu tradicional d'ésti. Frente al lliberalismu tradicional, amuésase alloñáu de los cambeos políticos radicales, y apueste pola estabilidá y el caltenimientu un orde social heredáu, matizáu con cambeos moderaos (reformismu). El lliberalismu conservador tien posiciones económiques lliberales y en favor de la non regulación de l'actividá económica; anque en cuestiones de polítiques sociales, Derechu de Familia derechu de familia, derechos y llibertaes reproductivos y Derechos sexuales tien postures menos lliberales y más conservadores tradicionales, cuando non abiertamente reaccionaries.

## Ver tamién
* Conservadorismu fiscal
* Conservadorismu llibertariu
* Capitalismu democráticu
* Conservadorismu democráticu
* Lliberalismu moderáu
* Conservadorismu nacionalista
* Moderantismo
* Partíu Lliberal-Conservador
* Democracia cristiana
* Neolliberalismu
* Neoconservadurismu

## Referencies

## Enllaces esternos
*
*El conservadorismu
*
*
Václav Klaus

**Václav Klaus** [] (nacíu en Praga el 19 de xunu de 1941) foi presidente de la República Checa dende'l 2003 hasta'l 2013. Enantes, fuera primer ministru (1992-1997) y darréu presidente de la Cámara de Diputaos. Pertenez al Partíu Cívicu Democráticu.

Graduáu n'económiques pola Universidá Económica de Praga en 1963, completó los sos estudios n'universidaes d'Italia (1966) y na Universidá de Cornell de los Estaos Xuníos (1969). Mientres la Primavera de Praga publicó artículos sobre economía en favor de les reformes na revista non comunista *[[Tvář]]* y nel selmanariu *[[Literární noviny]]*. Trabayó nel Institutu d'Economía de l'Academia de Ciencies Checoslovaca, que foi forzáu a abandonar por razones polítiques en 1970, y ocupó diversos cargos nel Bancu de Checoslovaquia de 1971 a 1986. Recibió cincuenta graos honorarios n'universidaes de tol mundu y escritu una ventena de llibros sobre temes sociales, políticos y económicos. En 1995 el so *alma mater* dio-y el títulu de profesor d'Economía. Ye miembru de la Sociedá Mont Pelerin, una institución internacional pa la promoción del lliberalismu, y collabora nel *[[Cato Institute|Cato Journal]]*, una revista llibertaria norteamericana; recibió'l premiu Julian L. Simon Memorial. Ta casáu cola economista eslovaca Livia Rosamunda Klausová. Tien dos fíos, Václav y Jan, y cinco nietos. Ye conocíu polos sos llíu de faldes; el primeru, en 1991, con Eva Svobodová, y pel branu de 2002 foi fotograficado por un tabloide cola estudiante d'economía de 24 años Klára Lohniská y con Petra Bednářová. En 1993 la Universidá Francisco Marroquín dio-y un *doctoráu honoris causa.

Anguaño ye conocíu como unu de los más euroescépticos, pero respetáu como unu de los más brillosos economistes dientro de la Xunión Europea, tien una gran afinidá colos conservadores británicos.

El 9 de setiembre de 2014 n'entrevista a la radio checa "Radiu Impulse", Václav Klaus declaró qu'Ucrania ye un estáu creáu artificialmente y qu'anguaño Ucrania tien una guerra civil (2014 disturbio pro-rusos n'Ucraína). Na so opinión, "Maidan" foi un eventu artificial creáu por Occidente y Estaos Xuníos polo que Rusia se vio obligada a intervenir. Klaus tamién dixo qu'Ucrania escarez de llazos fuertes pa caltener el país xuníu.

## Situación del "llapiceru" en Chile

Una situación, que para dalgunos aportó a cómica, foi la que realizó Klaus na so visita presidencial a Chile a principios d'abril de 2011. Nel momentu que el mandatariu checu col so par chilenu, Sebastián Piñera, roblaben un alcuerdu billateral Klaus, estrayi una de les plumes coles cualos roblaríase'l tratáu y guardar nel bolsu ensin que'l presidente chilenu decatárase. El fechu foi captáu por una cámara d'una canal de televisión checu, que foi xubíu a YouTube, onde se convirtió nun fenómenu d'internet. Depués de que causara raxón el video, el gobiernu chilenu mentó que "yera un regalu pal presidente checu", baxándo-y el perfil al asuntu.

## Referencies

## Enllaces esternos

*Biografía por CIDOB (n'español)
Conservadorismu nacionalista

**Conservadorismu nacionalista** ye un términu que s'usa pa describir a aquel conservadores que tienen fuertes ideales nacionalista y entamen promover la cultura, como forma de promover la crecedera de la sociedá.

Esti conservadores favorecen especialmente la tradición familiar y los derechos d'esta yá que ven na familia la única forma de promover la patria y los procesos pola cual esta pasa. La familia vista polos conservadores nacionalistes ye la forma na cual amiéstense tolos fechos del pasáu pa promover un meyor futuru. En pallabres del Austriacu "*El conservadorismu nacionalista la familia como casa de la identidá, de la solidaridá y la emoción*".

 Comúnmente hubo conservadores que promueven el nacionalismu en tol mundu, pero son comúnmente más conocíos n'Europa yá que nestos países tienen líderes y mandatarios que siguen esti conservadorismu.

## Ver tamién
* Conservadorismu
* Conservadorismu nos Estaos Xuníos
* Conservadorismu en Venezuela

## Referencies
Iniciativa centroeuropea

La **Iniciativa de Centro Europa (ICE)**, tamién denomada **CEI** pola so denominación n'inglés ye un foru de cooperación rexonal n'Europa central, oriental y sudoriental, que cunta con 18 Estaos miembros. Formar en Budapest en 1989.

## Historia
La Iniciativa de Centro Europa (ICE), ye'l foru más grande y antiguu de la cooperación rexonal n'Europa Central, Oriental y Sudoriental. Na actualidá cunta con 18 Estaos miembros: Albania, Austria, Bielorrusia, Bosnia y Herzegovina, Bulgaria, Croacia, Chequia, Hungría, Italia, República de Macedonia, Moldavia, Montenegru, Polonia, Rumanía, Serbia, Eslovaquia, Eslovenia y Ucraína.

L'orixe de la Iniciativa d'Europa Central atópase na creación de la Quadragonale en Budapest el 11 de payares 1989, que los sos padres fundadores fueron Italia, Austria, Hungría y la República Socialista Federativa de Yugoslavia (RFSY). La Iniciativa trataba de superar la división en bloques por aciu el reestablecimientu de venceyos de cooperación ente los países de distintes orientaciones polítiques y estructures económiques. Nel primer Cume de Venecia en 1990, foi almitida Checoslovaquia y la iniciativa pasó a llamase Pentagonale. En 1991, cola almisión de Polonia convertir nel Hexagonale.

La organización pasó a llamase Iniciativa Centroeuropea (CEI) en 1992. Na mesma ocasión, Macedonia, Bosnia y Herzegovina, Croacia y Eslovenia fueron almitíes como Estaos miembros.

La República Checa y Eslovaquia fueron almitíos na CEI en 1993 tres la disolución de Checoslovaquia. En 1996, Albania, Bielorrusia, Bulgaria, Moldavia, Rumanía y Ucraína xunir a la CEI como miembros de plenu derechu.

La  actual deriva de l'adhesión de la República Federal de Yugoslavia (dempués la Unión Estatal de Serbia y Montenegru y depués Serbia) en 2000 y de Montenegru en 2006.

La sede de la CEI ta en Trieste (Italia) dende 1996.

## Proteición civil
L'alcuerdu de cooperación sobre la previsión, prevención y atenuación de catástrofes naturales y teunolóxiques, celebráu en
1996 ente Austria, Croacia, Hungría, Italia, Polonia y Eslovenia (la Comisión Europea tien estatutu d'observador), toma l'intercambiu regular d'información científica y téunica y de datos pertinentes, programes comunes d'investigación y la formación d'espertos col fin d'ellaborar programes comunes de proteición civil y xestión de catástrofes. Gracies a esta iniciativa tamién ameyoraron los contactos ente les instituciones nacionales responsables no que fai a los terremotos.

## Ver tamién
* Conseyu d'Europa
* Xunión Europea

## Referencies

## Enllaces esternos
* ICE
Maddalen Iriarte

**Maddalen Iriarte Okiñena**  ye una periodista y política española, vocera d'EH Bildu nel Parllamentu Vascu.

Realizó la so trayeutoria profesional n'euskera. Antes del so pasu a la política, foi direutora y presentadora del programa Azpimarra de la televisión pública vasca. Comprometida con iniciatives polítiques y sociales pola paz y la igualdá, nun ta afiliada a nengún partíu políticu. Encabezó la candidatura d'EH Bildu pola circunscripción de Guipúzcoa nes eleiciones al Parllamentu Vascu de 2016.

## Biografía
Nació en San Sebastián y estudió Derechu na Facultá de Derechu de Gipuzkoa de la UPV, anque dende moza decantar polos medios de comunicación.

### Trayeutoria profesional
Empezó la so carrera periodística en 1981, con apenes 18 años na radio Loiola Herri Irratia (Radio Popular) cuando yera estudiante de Derechu.

En 1986 pasó a la televisión, n'aprobando les oposiciones, ya incorporóse a Euskal Irrati Telebista (EITB) onde foi presentadora y editora del informativu Gaur Egun hasta 2009. Tamién foi presentadora y direutora de programes nos procesos eleutorales, amás de conducir los programes d'información y alderique Ados?, Gau-on y Azpimarra, en ETB 1.

En prensa escrita, Iriarte ye collaboradora habitual de *Zazpika* (dominical de *[[Gara]]*) y escribió columnes en *[[Euskaldunon Egunkaria|Egunkaria]]*, *[[Berria]]*, *Noticies de Gipuzkoa* y *[[Deia]]*.

### Trayeutoria política
Iriarte tuvo comprometida a lo llargo de la so trayeutoria en numberes iniciatives polítiques y sociales rellacionaes cola paz nel País Vascu y la igualdá de xéneru.

Denunció sumarios como'l 35/02 de les herriko tabiernes, y en 2006 collaboró con Ahotsak, la iniciativa de decenes de muyeres de diverses sensibilidaes polítiques a favor de la paz.

En 2014 foi una de les primeres persones mediátiques vasques en dar el so sofitu y anunciar la participación na cadena humana a favor del derechu a decidir entamada por Gure Esku Dago.

En marzu de 2015 foi la encargada de presentar l'actu de despidida que Lokarri celebró en Bilbao.

El 13 de d'agostu de 2016 pasó a la política ensin afiliación previa a nengún partíu, y foi presentada oficialmente candidata pa les eleiciones autonómiques vasques del 25 de setiembre nel puestu númberu dos de la llista EH Bildu por la cincunscripción de Guipúzcoa qu'encabezaba Arnaldo Otegi. Tres la decisión de la Xunta Eleutoral, respondida por pol Tribunal Constitucional, de retirar a Otegi de les llistes por cuenta de la so inhabilitación, pasó a encabezala Iriarte.

En llogrando la so acta de parllamentaria, EH Bildu designar vocera del grupu parllamentariu, según la so candidata a lehendakari nel plenu de invistidura.

## Premios y reconocencies
* 1990, Premiu Argia.
* 1993, Premiu Emakunde.
* 1999, Premiu Iparraguirre.
* 2013, Premiu Argia.

## Televisión
* *Ados* (ETB 1)
* *Euskadi zuzenean* (ETB 1)
* *Gaur egun* (ETB 1)
* *[[Azpimarra]]* (ETB 1)

## Referencies
Alianza de la Izquierda Verde Nórdica

L**'Alianza de la Izquierda Verde Nórdica** (**NGLA**, pol so nome n'inglés *Nordic Green Left Alliance*) ye una alianza informal de partíos políticos nórdicos d'izquierdes y ecosocialistes, fundada en Reikiavik (Islandia) el 1 de febreru de 2004, y formada por siete partíos de cinco países del norte d'Europa, trés d'ellos de la Xunión Europea.

Los miembros de l'Alianza nun pertenecen al Partíu de la Izquierda Europea, pero participen nos sos eventos en calidá d'observadores. La mayor parte de los europarllamentarios tán integráu nel Grupu Confederal de la Izquierda Unitaria Europea / Izquierda Verde Nórdica, cola esceición de los representantes del Partíu Popular Socialista de Dinamarca, que formen parte del Grupu de Los Verdes / Alianza Llibre Europea.

## Historia

En 2004, cuando se creó l'Alianza de la Izquierda Verde Nórdica, l'oxetivu yera fortalecer la cooperación y los contactos ente los partíos d'izquierda nórdicos, y la cooperación internacional polo xeneral, tanto a nivel européu como mundial.

Los principios de l'alianza dicen, ente otres coses, que partes basen el trabayu políticu na solidaridá internacional, la xusticia social y una distribución más equitativa de los recursos na sociedá, la igualdá de xéneru, y la solidaridá coles futures xeneraciones al traviés del desarrollu sostenible.

La cooperación ente los partíos d'izquierda nórdicos tuvo asocediendo de manera informal mientres años y aumentó nos últimos años. Poro, dellos partíos nun queríen formalizar más les rellaciones y los estatutos fixeron fincapié, ente otres coses, en que tolos partíos son totalmente independientes, y que la cooperación basar nel principiu confederal de consensu.

## Miembros
Les organizaciones que formen parte d'esta alianza, tienen trés diputaos nel Parllamentu Européu, y 54 representantes nes distintes cámares nacionales.

## Ver tamién

* Grupu Confederal de la Izquierda Unitaria Europea / Izquierda Verde Nórdica
* Partíu políticu européu

## Referencies

## Enllaces esternos
* Páxina oficial de l'Alianza de la Izquierda Verde Nórdica
Gabriele Zimmer

**Gabriele Zimmer**  ye una política alemana de Die Linke (La Izquierda). Ye miembru del Parllamentu Européu dende 2004, siendo reelixida en 2009 y 2014. Dende marzu de 2012, tamién ye presidenta del Grupu Confederal de la Izquierda Unitaria Europea/Izquierda Verde Nórdica, tres l'arrenunciu de Lothar Bisky.

## Biografía
### Primeros años
Nacida en Berlín, creció ensin el so padre en Schleusingen, cerca de Suhl, Turinxa. Asistió de 1961 a 1969 a la Escuela Cimera Politéunica y depués a la Escuela Cimera Estendida en Schleusingen en 1973. Estudió traducción ya interpretación de francés y rusu nel Departamentu de Llingüística Aplicada y Teórica de la Universidá de Leipzig (nesi entós Universidá Karl Marx). Trabayó nel sector priváu ente 1977 y 1989, como alministrativa, editora y redactora.

### Carrera partidaria
Foi miembru del partíu comunista d'Alemaña Oriental, del Partíu Socialista Unificáu d'Alemaña y los sos socesores, de cutio dende 1981. De 2000 a 2003 foi presidenta nacional del Partíu del Socialismu Democrático (PSD). Primeramente foi vicepresidenta nacional ente 1996 y 2000, presidenta del PSD de Turinxa dende 1990 hasta 1998, y líder del grupu parllamentariu del PSD nel Parllamentu Rexonal Turinxu (1999-2000). Dende 2007 ye miembru de Die Linke (La Izquierda).

### Carrera pública
Foi diputada nel Parllamentu Rexonal Turinxu de 1990 a 2004. Esi últimu añu foi electa eurodiputada. Nel Parllamentu Européu, formó parte de les comisiones de Desarrollu y d'Empléu y Asuntos Sociales.

## Referencies

## Enllaces esternos

*Sitiu web oficial (n'alemán)
*Zimmer na izquierda europea (n'alemán)
*Actividá nel Parllamentu Européu (n'inglés)
Universidá de Leipzig

La **Universidá de Leipzig** (alemán *Universität Leipzig*), alcontrada en Leipzig nel Estáu Llibre de Saxonia, ye la segunda más antigua d'Alemaña.

Foi fundada'l 2 d'avientu de 1409 por Federico I, l'Elector de Saxonia y el so hermanu Guillermu II, margrave de Meißen. Nel so orixe, tuvo formada por cuatro facultaes. Anguaño, tien catorce facultaes y cuenta con alredor de 26 000 estudiantes. La Universidá cumplió más de 600 años ininterrumpíos dedicaos a la docencia y a la investigación.

## Historia
L'Alma máter de Leipzig inauguráu a principios del sieglu XV pol Papa Alejandro V de Pisa na so Bulda de Reconocencia (el 9 de setiembre d'aquel añu). El so fundador y primer rector foi Johannes Otto von Münsterberg.
Ente 1953 y 1991, la universidá foi llamada **Universidá Karl Marx**.

## Facultaes
Los cuatro facultaes orixinales fueron Filosofía y Lletres, Teoloxía, Medicina y Derechu. Anguaño, la Universidá alluga les siguientes catorce facultaes:

* Facultá de Teoloxía 
* Facultá de Derechu 
* Facultá d'Historia, Arte y Estudios Orientales
* Facultá de Filoloxía 
* Facultá d'Educación
* Facultá de Ciencies Sociales y Filosofía
* Facultá d'Economía y Direición (inclusive Inxeniería Civil)
* Facultá de Ciencia de Deportes
* Facultá de Medicina (con un hospital universitariu)
* Facultá de Matemátiques y Ciencies Informátiques
* Facultá de Biociencias, Farmacia y Psicoloxía
* Facultá de Física y Ciencies de la Tierra 
* Facultá de Química y Mineraloxía
* Facultá de Medicina Veterinaria

## Xente acomuñada cola Universidá

### Profesores y alumnos pernomaos
*Johann Wolfgang Goethe, poeta, novelista y dramaturgu.
*Gottfried Wilhelm Leibniz, filósofu y matemáticu
*Friedrich Nietzsche, filósofu, poeta y filólogu
*Karl Richard Lepsius, exiptólogu 
*Ernst Bloch, filósofu 
*Karl Bücher, economista 
*Peter Debye, físicu 
*Frédéric-Melchior Grimm, escritor ilustráu, críticu y periodista
*Gustav Fechner, psicólogu 
*Theodor Frings, filólogu 
*Paul Flechsig, neurólogu 
*Christian Fürchtegott Gellert, teólogu y poeta
*Johann Christoph Gottsched, filólogu 
*Werner Heisenberg, físicu 
*Gustav Hertz, físicu 
*Bartholomaeus Keckermann, filósofu y teólogu
*Felix Klein, matemáticu 
*Werner Krauss, filólogu 
*Karl Lamprecht, historiador
*Theodor Litt, pedagogu 
*Walter Markov, historiador
*Wilhelm Maurenbrecher, historiador
*August Ferdinand Möbius, astrónomu y matemáticu
*Petrus Mosellanus, eruditu humanista 
*Wilhelm Ostwald, químicu 
*Edgar Buckingham, físicu 
*Augustus Quirinus Rivinus, botánicu 
*Wilhelm Roscher, economista 
*Christian Thomasius, filósofu 
*Shin'ichirō Tomonaga, físicu 
*Bartel Leendert van der Waerden, matemáticu 
*Rudolf von Gottschall, poeta y dramaturgu
*Ernst Heinrich Weber, médicu 
*Wilhelm Wundt, fisiólogu y psicólogu
*Angela Merkel, canciller d'Alemaña

## Referencies

## Enllaces esternos
Rede d'Utrecht

La **Rede d'Utrecht** (*Utrecht Network* n'inglés) ye un grupu de cooperación interuniversitaria n'Europa. La Rede d'Utrecht tien l'oxetivu de promover: 

* Escueles temátiques de branu. 
* La movilidá estudiantil n'Europa * 
Los planes d'estudiu y titulaciones conxuntes n'Europa * 
La cooperación na investigación y l'intercambiu d'estudiantes de doctoráu y d'investigadores ente llaboratorios asociaos.
 

La Rede d'Utrecht representa a 31 universidaes europees en 28 países. Anque d'amplia base, la Rede d'Utrecht sigue siendo bien selectiva n'ampliase a nuevos miembros y eso, por necesidá de caltener flexibilidá y manejabilidad dientro de la organización.

## Miembros de la Rede d'Utrecht

## Referencies

## Enllaces esternos

* (en) Utrecht Network Official Website
Parllamentu de Turinxa

El **Parllamentu Rexonal Turinxu** (n'alemán: *Thüringer Landtag*) ye'l parllamentu estatal (Landtag) del estáu federáu alemán de Turinxa. Axuntar na ciudá d'Érfurt, y na actualidá componer de 91 miembros de seis partíos. Anguaño, el partíu "La Izquierda" ta al mandu de un gobiernu de gran coalición xunto al Partíu Socialdemócrata (SPD) y la Alianza 90/Los Verdes, so la presidencia de Bodo Ramelow. Les funciones principales d'esti parllamentu son aprobar lleis, escoyer al ministru presidente y controlar el gobiernu de Turinxa.

## Composición actual

La composición del Landtag ye la siguiente:

El diputáu Siegfried Gentele foi espulsáu del AfD el 15 d'abril de 2015, calteniendo'l so escañu como diputáu independiente y dexando al AfD con 10 escaños. Esta cifra menguó a 8 cuando los diputaos Oskar Helmerich y Jens Krumpe abandonaren el partíu voluntariamente, tamién permaneciendo como independientes. Per otra parte, el diputáu de la CDU Jürgen Reinholz dexó'l partíu'l 18 de payares de 2015, tamién calteniendo'l so escañu como independiente y dexando a la CDU con 33 escaños. Siegfried Gentele xunir al Partíu de les Families d'Alemaña en marzu de 2016, y Oskar Helmerich xunir al SPD n'abril d'esi mesmu añu, aumentando la so representación a 13 escaños. N'abril de 2017 la diputada socialdemócrata Marion Rosin xunir a la CDU.

Les últimes eleiciones, celebraes en 2014, llevar a cabu utilizando un sistema de representación proporcional, con un mínimu del 5% de los votos pa recibir escaños.

## Referencies

## Enllaces esternos
Lothar Bisky

**Lothar Bisky**  foi un políticu alemán, presidente del partíu La Izquierda. 

## Trayeutoria política

Periodista d'oficiu, afiliar en 1963 al Partíu Socialista Unificáu d'Alemaña (SEI), el partíu gobernante de la República Democrática Alemana. Foi rector de la Universidá del Cine y la Televisión de Potsdam ente 1986 y 1990, y dende 1991 tuvo nel Conseyu d'Alministración de la televisión rexonal *ORB*. 

Nes últimes eleiciones d'Alemaña Oriental en marzu de 1990 foi escoyíu diputáu del SEI y, más tarde, diputáu del Parllamentu Rexonal de Brandeburgu. En 1993 foi escoyíu presidente del Partíu del Socialismu Democrático (PDS), partíu socesor del SEI, pero dimitió en 2000 en quedando en minoría nel Comité Executivu la so propuesta de sofitar intervenciones militares que tuvieren el respaldu de les Naciones Xuníes. 

En 2003 foi de nuevu escoyíu presidente del PDS. Collaboró estrechamente cola figura más popular del partíu, Gregor Gysi. En 2005 foi ratificáu como presidente dempués de que'l so partíu camudara'l nome pol de *Die Linkspartei* (Partíu de la Izquierda) y abriera les sos llistes a los miembros de la WASG d'Oskar Lafontaine.

Nes eleiciones federales de 2005, Bisky llogró un escañu nel parllamentu federal (Bundestag). Sicasí, sufrió un duru revés personal al nun ser escoyíu vicepresidente del parllamentu. Tradicionalmente, tolos grupos representaos nel Bundestag llogren una vicepresidencia, y el plenu del parllamentu namái suel ratificar los candidatos propuestos polos partíos. Nel casu de Bisky, sicasí, tantu los partíos de dereches (CDU/CSU y FDP) como bona parte de los socialdemócrates refugaron la idea de qu'un antiguu políticu destacáu del SEI y posiblemente arreyáu na Stasi pudiera aportar a vicepresidente del parllamentu federal. Dempués de delles votaciones fallíes, el Partíu de la Izquierda decidió dexar vacante'l so puestu de vicepresidente como señal de protesta. Sicasí, dellos meses más tarde propunxo otra candidata (Petra Pau, más nueva y por ello non *infestada* por un pasáu na SEDE), que foi aceptada pol plenu.

Dende la fusión oficial del Partíu de la Izquierda y la WASG en 2007, Bisky presidió'l nuevu partíu La Izquierda xunto con Oskar Lafontaine.

Ente 2009 y 2013 foi diputáu al Parllamentu Européu.

Lothar Bisky finó'l 13 d'agostu de 2013 a los 71 años en Leipzig.

## Referencies

## Enllaces esternos
Landtag

***Landtag*** (plural: *Landtage*; oficialmente, **Parllamentu Rexonal**; y tamién traducíu como **Asamblea**) ye'l nome alemán de la mayoría de los parllamentos de cada unu de los Estaos federaos d'Alemaña. Les sos funciones principales son el control del gobiernu rexonal, la llexislación rexonal y la votación del presupuestu de cada Estáu federáu.

Les eleiciones a los Landtage nun tán coordinaes; el periodu de llexislatura ye de cuatro años en Bremen y de cinco años nos demás Estaos. Nos trés ciudaes-estáu, los parllamentos rexonales lleven otros nomes: **Abgeordnetenhaus** (*Casa de Diputaos*) en Berlín y **Bürgerschaft** (*Ciudadanía*) en Bremen y Hamburgu.

## Eleiciones

### Manera d'eleición
La manera d'eleición depende de les lleis correspondientes de cada Estáu federáu. Sicasí, casi tolos Estaos federaos prevén un sistema de votu proporcional personalizáu.

Tolos Estaos federaos tán partíos en distritos eleutorales; y en cada distritu eleutoral un diputáu ye escoyíu con un "mandatu direutu" por mayoría simple al Landtag. Amás, cada partíu tien una llista eleutoral que los sos miembros entren nel Landtag si un partíu en total llogró un mayor porcentaxe de votos de los que tán yá reflexaos polos mandatos direutos que ganó. (En Bremen y Sarre, sicasí, nun esisten los mandatos direutos).

### Fecha de les eleiciones
La fecha de les eleiciones ye definida pol Landtag mesmu o pol ministeriu d'Interior rexonal. Poro, les eleiciones rexonales n'Alemaña nun suelen coincidir.

Esto foi criticáu repetidamente, una y bones los resultaos d'estes eleiciones inflúin na composición del Bundesrat (Cámara Alta del parllamentu alemán), que tien un papel esencial na política federal. Poro, el gran númberu de feches eleutorales rexonales provoca, según los críticos, una "campaña eleutoral continua" que paraliza la política. Como solución propúnxose l'allargamientu de los periodos de llexislatura de los Landtage o la coincidencia de toles eleiciones rexonales na mesma fecha. Sicasí, esta midida riquiría cambeos na Constitución alemana, polo que la so realización ye más bien improbable.

Pel momento, hai una coordinación voluntaria de la fecha eleutoral nos siguientes Estaos federaos:

* Baden-Wurtemberg, Renania-Palatináu y Saxonia-Anhalt
* Berlín y Mecklemburgu-Pomerania Occidental
* Brandeburgu, Turinxa y Saxonia
* Hesse y Baxa Saxonia

## Llista de Landtags
*Landtag de Baden-Württemberg
*Landtag de Baviera
*Landtag de Brandeburgu
*Landtag de Hesse
*Landtag de Mecklemburgu-Pomerania Occidental
*Landtag de Baxa Saxonia
*Landtag de Renania del Norte-Westfalia
*Landtag de Renania-Palatináu
*Landtag de Sarre
*Landtag de Saxonia
*Landtag de Saxonia-Anhalt
*Landtag de Schleswig-Holstein
*Landtag de Turinxa
*Abgeordnetenhaus de Berlín
*Bürgerschaft de Bremen
*Bürgerschaft de Hamburgu

## Enllaces esternos

Páxina web de los Landtage (toes n'alemán):

## Referencies
Agrupaciones Independientes de Canaries

Les **Agrupaciones Independientes de Canaries** constituyeron una federación de partíos políticos españoles d'ámbitu canariu esistente dende 1985 hasta la so integración en Coalición Canaria.

## Historia
El partíu foi fundáu en 1985 col nome de **Federación Rexonal d'Agrupaciones Independientes de Canaries**, consistiendo na unión de distintos partíos y agrupaciones d'ámbitu insular, procedentes na so mayoría de l'antigua Unión de Centru Democráticu (UCD). El 23 d'abril de 1986 camudaron el so nome al de *Agrupaciones Independientes de Canaries*. En 1987 xunióse-y la Unión Canaria de Centru. Trátase d'agrupaciones de centru-derecha y insularistas.

En 1993, xunto a Iniciativa Canaria Nacionalista (ICAN), Asamblea Majorera (AM), Partíu Nacionalista Canariu (PNC) y Centru Canariu Independiente (CCI) formaron Coalición Canaria (CC). Sicasí, en 1994, Independientes de Fuerteventura (IF) y l'Agrupación Independientes de Lanzarote (tresformada nel Partíu d'Independientes de Lanzarote (PIL)) abandonen tantu Agrupaciones Independientes de Canaries como Coalición Canaria.

Llogró representación parllamentaria nes eleiciones xenerales de 1986 y nes de 1989. Foi eslleíu definitivamente mientres el Congresu de Coalición Canaria celebráu'l 18 y 19 de mayu de 2005, nel cual tolos partíos integrantes sumieron y CC convertir en partíu únicu.

## Integrantes
Dientro d'esta agrupación integráronse:
* Agrupación Tinerfeña d'Independientes (ATI)
* Agrupación Palmera d'Independientes (API)
* Agrupación Gomera d'Independientes (AGI)
* Independientes de Fuerteventura (IF)
* Agrupación Independientes de Lanzarote (AIL), magar esti postreru acabó abandonando la organización.

## Referencies
Federación Nacionalista Canaria

**Federación Nacionalista Canaria** (FNC) foi una coalición eleutoral nacionalista canaria formada pol Partíu Nacionalista Canariu (PNC), el Partíu d'Independientes de Lanzarote (PIL) y Independientes de Fuerteventura (IF), dirixíos por Juan Manuel García Ramos. Nes eleiciones al Parllamentu de Canaries de 1999 llogró 39.947 votos (4,81%). Llogró'l 28,10% de los votos en Lanzarote, pero nun se-y asigna nengún escañu yá que nun llega al 6% nel conxuntu de Canaries nin el 30% na isla; ensin esta llexislación corresponder 3 escaños. Nes eleiciones al Parllamentu de Canaries de 2003 sumar a la coalición Unión Canaria de Lorenzo Olarte, colo cual llogró 44.703 votos (4,83%) y 3 escaños per Lanzarote. Nes eleiciones al Parllamentu de Canaries de 2007 la coalición rompióse, yá que el PNC presentar con Coalición Canaria.

## Ver tamién
Partíu Nacionalista Canariu

## Referencies

## Enllaces esternos
*
Somos Icodenses

**Somos Icodenses** (**SI**) ye un partíu progresista, d'ámbitu llocal, alcontráu nel conceyu d'Icod de los Vinos. 

## Historia
Fundáu en febreru de 2011 por ex militantes del PSOE allega a les eleiciones municipales d'España de 2011 llogrando 866 votos, lo que-y dexa aportar al Conceyu d'Icod de los Vinos con una acta de conceyal na persona de José Ramón León Herrera.

A nivel insular (Cabildru de Tenerife) y rexonal (Parllamentu de Canaries) allega en coalición cola agrupación política XTF, qu'apigura a partíos como Socialistes per Tenerife, Izquierda Xunida Canaria y Los Verdes de Canaries, quedándose a escasos votos de llograr el 5% (llogren un 4,7%) y llograr asina un conseyeru nel Cabildru de Tenerife.

Nes eleiciones Eleiciones xenerales d'España de 2011 sofita a la candidatura de La Izquierda Verde Canaria qu'apigura a Socialistes X Tenerife, Equo y Alternativa Sí se puede per Tenerife y otres fuercies progresistes de Tenerife llogrando'l respaldu de 10153 votantes

Allega en solitariu a les eleiciones municipales d'España de 2015 sofitando a Nueva Canaries nes sos candidatures a nivel insular (Cabildru de Tenerife) y rexonal (Parllamentu de Canaries). Llogra un respaldu de 1917 votantes que-y dexa aumentar la so representación nel Plenu de Conceyu d'Icod de los Vinos a 4 conceyales

## Referencies

## Enllaces esternos
* Páxina oficial de Somos Icodenses
Els Verds de Menorca

**Els Verds de Menorca** (Los Verdes de Menorca) ye un partíu políticu español de calter ecoloxista que'l so ámbitu d'actuación ye la islla de Menorca. Crear en 2001. Formaba parte de la Confederación de Los Verdes hasta la so integración en Equo.

## Historia y evolución
La so política de pactos llevólu en diverses ocasiones a dellos conceyos de la isla. Na actualidá, y tres les eleiciones llocales, autonómiques y a los conseyos insulares de 2007, nes qu'allegó en coalición col Partit Socialista de Menorca, Els Verds de Menorca formen parte del equipu de gobiernu del Conseyu Insular de Menorca y del Gobiernu d'Islles Baleares.

Les primeres eleiciones a les qu'allegó Els Verds de Menorca fueron les llocales y autonómiques de 2003. Llograron un conceyal en Villacarlos y 1.081 votos nes autonómiques (3% na circunscripción menorquina). Nes xenerales de 2004, formaron parte de la coalición Progressistes per les Illes Balears, qu'arrexuntaba a diversos partíos asitiaos a la izquierda del PSOE: Esquerra Unida, Els Verds de Mallorca, PSM - Entesa Nacionalista y Esquerra Republicana de Catalunya y buscaben consiguir un escañu que rompiera col bipartidismu PP-PSOE na circunscripción balear, ensin ésitu. Nes llocales, insulares y autonómiques de 2007 allegaron de nuevu en coalición, esta vegada col Partit Socialista de Menorca (caña menorquina de PSM - Entesa Nacionalista), na coalición PSM-Verds. La coalición llogró 5 conceyales na isla, pero nengunu d'ellos pertenecía a Els Verds. Sicasí, sí consiguió un conceyal en Mercadal na llista liderada pol PSM. Nes eleiciones al Conseyu Insular la coalición llogró un diputáu, tamién del PSM (el coordinador xeneral de Els Verds diba de número dos), pero entró a formar parte del pactu de gobiernu col PSOE, polo que miembros de Els Verds formen parte del Conseyu Insular. Nes autonómiques, PSM-Verds llogró tamién un diputáu, del PSM, pero al formar parte del pactu de gobiernu balear, tamién militantes de Els Verds formen parte de dichu gobierno. Finalmente, nes xenerales de 2008 formaron parte de la coalición Unitat per les Illes, una coalición similar a Progressistes, pero que daba entrada a Unió Mallorquina de la que prescindía de Esquerra Unida y Els Verds de Mallorca. Una candidata de Els Verds, Glòria Domínguez, ocupaba'l númberu seis de la candidatura. Tampoco llogró representación.

Els Verds de Menorca tien como coordinador xeneral y voceru a José Francisco Suárez Roa (dende 2005).

### Participación nel Proyeutu Equo
El 4 de xunu de 2011, viéspora del Día Mundial del Mediu Ambiente, tuvo llugar un alcuentru entamáu por Equo nel que participaron Los Verdes de Menorca xunto a otres más de 30 organizaciones polítiques verdes y progresistes de tol país coles mires de confluyir pa la puesta en marcha d'un proyeutu políticu estatal qu'allegue a les próximes eleiciones xenerales.

## Ver tamién
* Equo
* Partíos políticos verdes o ecoloxistes n'España

## Referencies

## Enllaces esternos
* Páxina de Els Verds de Menorca (en catalán)
* Web de la coalición PSM-Verds (en catalán)
Partit Socialista de Menorca-Entesa Nacionalista

El **Partit Socialista de Menorca** (*Partíu Socialista de Menorca*) nació a partir de la fusión de dos partíos d'esquierda: el Moviment Socialista de Menorca (*Movimientu Socialista de Menorca*) y el Moviment Federalista de Menorca (*Movimientu federalista de Menorca*). En 1977 constituyóse l'alianza col Partit Socialista de Mallorca y formóse la coalición eleutoral Unitat Socialista (*Unidá Socialista*) (1977). Dambos partíos federáronse y constituyeron el nucleu principal de la Federació de l'Esquerra Nacionalista de les Illes Balears (FENIB) formada en 1989. Nos años 90 el Partit Socialista de Menorca alióse, a nivel insular, con Esquerra Unida, seición de Menorca, pa formar Entesa de l'Esquerra de Menorca hasta 1994. Aun así, como partíu federáu, continua calteniendo especiales venceyos col Partit Socialista de Mallorca y en 1998, eslleíu la FENIB, formaron parte de la nueva federación PSM-Entesa Nacionalista.

La caña xuvenil formar en 1995 col nome de Joventuts d'Esquerra Nacionalista del Partit Socialista de Menorca (*Mocedaes d'Izquierda Nacionalista del Partíu Socialista de Menorca*). El so primer secretariu xeneral foi Joan Lluís Torres.

De cara a les eleiciones xenerales de 2011 va presentase dientro de la Federación PSM xunto a Els Verds de Menorca y Iniciativa Verds, miembros ambos d'Equo, y Entesa per Mallorca. Coles mesmes, va presentar candidatura en solitariu al Senáu.

## Referencies

## Enllaces esternos
* Páxina web del PSM-Menorca
Partit Comunista de les Illes Balears

**Partit Comunista de les Illes Balears** (PCIB) ye la organización nacional de les Islles Baleares del Partíu Comunista d'España (PCE). Constituyíu en 1977, hasta 2017 tuvo federáu al PCE.

El 1987 al formase la coalición Izquierda Xunida, esta adopta nes Islles Baleares la denominación d'Esquerra Unida de les Illes Balears (EUIB).

En xunu de 2004 apostó pola refundación d'Izquierda Xunida tantu nes Islles Baleares como nel restu del Estáu, considerando que tenía d'haber un referente unitariu frente al sistema capitalista, que recoyera valores marxistes, ecoloxistes, federales, republicanos y feministes, que dieron orixe a la coalición. 

## Referencies
Conseyu Insular de Menorca

El **Conseyu Insular de Menorca** (en catalán *Consell Insular de Menorca*) ye una institución d'autogobiernu nel ámbitu de la islla de Menorca. Foi creáu en 1978 dempués de l'aprobación del réxime de conseyos insulares y oficialmente instituyíu según l'alcuerdu del Estatutu d'Autonomía de les Islles Baleares.

La institución exerz, según les sos competencies, un poder llexislativu (Plenu del Conseyu) y executivu. El plenu ta compuestu por 13 conseyeros (en catalán *consellers*), la composición del cual vien establecida pol númberu de conseyeros que llogra cada formación política na circunscripción de Menorca nes eleiciones al Parllamentu de les Islles Baleares. Cola entrada a valir de la reforma del Estatutu d'Autonomía aprobada en 2007, la composición del Conseyu Insular provién d'unes mesmes eleiciones a los conseyos insulares convocaes con esi envís. Esti plenu encargar d'aprobar xeres y escoyer al presidente de la institución.

L'actual presidenta del Conseyu ye Susana Mora Humbert, del Partíu Socialista Obreru Español.

## Composición
Tres les eleiciones al Conseyu Insular de Menorca de 2015, el plenu ta compuestu polos siguientes partíos:
* Partíu Popular: 5 Conseyeros.
* PSIB-PSOE: 3 Conseyeros.
* MpM: 3 Conseyeros.
* Podemos: 2 Conseyeros

## Conseyeros llograos por partíu (1983–2015)

## Plenu
Tres les eleiciones al Conseyu Insular de Menorca de 2015, el plenu ta compuestu polos siguiente conseyeros:
* Maite Salord Ripoll (Més per Menorca)
* Susana Mora Humbert (Partíu Socialista Obreru Español)
* Cristina Gómez Estévez (Podemos)
* Miquel Àngel Maria Ballester (Més per Menorca)
* Miquel Nicolau Preto Fernández (Més per Menorca)
* Miquel Company Pons (Partíu Socialista Obreru Español)
* Maria Cabrisas Pons (Partíu Socialista Obreru Español)
* Javier Ares García (Podemos)
* Santiago Tadeo Florit (Partíu Popular)
* Pilar Pons Faner (Partíu Popular)
* Salomé Cabrera Roselló (Partíu Popular)
* Adolfo Vilafranca Florit (Partíu Popular)
* Aurora Herráiz Águila (Partíu Popular)

## Llista de presidentes

## Referencies

## Enllaces esternos
* Páxina oficial del Conseyu Insular de Menorca
* Sinopsis del Estatutu d'Autonomía de les Islles Baleares
* Eleccions al Parlament de les Illes Balears i Consells Insulars 1979 - 2007
Gobiernu de les Islles Baleares

El **Gobiernu de les Islles Baleares** (en Catalán de Baleares catalán y oficialmente *Govern de les Illes Balears*; *Govern Balear* hasta 1999) ye la entidá qu'exerz el poder executivu y dirixe l'alministración autonómica na comunidá autónoma española de les Islles Baleares. Foi creáu pola llei orgánica 2/1983, de 25 de febreru, modificáu pola llei orgánica 3/1999, de 8 de xineru, y antes pola llei orgánica 9/1994 del 24 de marzu. Tamién se debe tener en cuenta la llei 27/1997, del 4 d'agostu, pola que se dexen tributos a la comunidá autónoma. Y la llei orgánica 1/2007, del 27 de febreru, que aprueba'l vixente estatutu d'autonomía.

La iniciativa de reforma del Estatutu d'Autonomía correspuende, ente otros, al Gobiernu de la comunidá autónoma.

## Composición
El Gobiernu de les Islles Baleares ta formáu pol Presidente de la Comunidá Autónoma y los sos conseyeros.

El Presidente de la Comunidá Autónoma ye escoyíu pol Parllamentu de les Islles Baleares d'ente los sos diputaos por un periodu de cuatro años anovable. Ye nomáu pol Rei d'España por aciu llei orgánica, que se publicar tantu nel BOE como nel BOIB. Ye la máxima representación institucional de la Comunidá Autónoma y ye responsable de la so aición de gobiernu frente al Parllamentu Balear, xunto a los sos conseyeros, al que tendrá de rindir cuentes nes sesiones de control. En casu d'enfermedá, fallecimientu o cualesquier otra torga va poder ser sustituyíu pol vicepresidente, el presidente del parllamentu o'l conseyeru de más edá. El so cese va ser tamién publicáu tantu nel BOE como nel BOIB. El presidente recibe'l títulu vitaliciu de *Bien honorable señor*.

Los conseyeros son escoyíos y nomaos pol presidente, quien hasta 1999 namái podía designar un máximu de diez. El so nomamientu publicar nel BOIB al traviés de llei orgánica. Nun ye necesariu que sían miembros del Parllamentu Balear. Cada conseyeru ye responsable del área de gobiernu que'l presidente asígnalu, pero tamién podrán designase conseyeros ensin cartera. Los conseyeros dexen d'exercer los sos cargos cuando son cesaos pol presidente o bien cuando ésti ye cesáu. Los conseyeros reciben el títulu de *Honorable Señor* de forma vitalicia.

## Composición actual
Actualizáu a 30 de xineru de 2018:

* Francina Armengol (PSOE), presidenta.
* Isabel Busquets (Més), vicepresidenta y conseyera d'Innovación, Investigación y Turismu.
* Marc Pons (PSOE), voceru del Gobiernu y conseyeru de Territoriu, Enerxía y Movilidá.
* Pilar Mariña (PSOE), conseyera de la Presidencia.
* Catalina Cladera (PSOE), conseyera de Facienda y Alministraciones Públiques.
* Martí March (PSOE), conseyeru d'Educación y Universidá.
* Iago Negueruela (PSOE), conseyeru de Trabayu, Comerciu ya Industria.
* Francesca Tur (Més), conseyera de Cultura, Participación y Deportes.
* Vicenç Vidal (Més), conseyeru de Mediu Ambiente, Agricultura y Pesca.
* Patricia Gómez (PSOE), conseyera de Salú.
* Fina Santiago (Més), conseyera de Servicios Sociales y Cooperación.

## Presidentes

## Referencies

## Enllaces esternos
* Páxina del Gobiernu de les Islles Baleares (catalán, castellán, inglés, alemán y francés)
Conseyu Grande y Xeneral de San Marín

El **Conseyu Grande y Xeneral de San Marín** (*Consiglio Grande y General di San Marino*, n'italianu) ye'l órganu llexislativu de San Marín. Ta compuestu por sesenta miembros escoyíos cada cinco años por aciu un sistema de representación proporcional nos nueve conceyos (*[[castelli]]*) del país.

Estes divisiones alministratives correspuenden a les vieyes parroquies de la República, y cada unu ye gobernáu por un Conseyu a que la so cabeza ta un Capitán escoyíu cada cinco años. El Conseyu Grande y Xeneral aprueba'l presupuestu según escueye a los Capitanes Rexentes, como cabeces del Executivu.

La llende eleutoral p'aportar a una siella ye'l 3,5%.

## Ver tamién
* Política de San Marín
* Capitán Rexente de San Marín
* Lleis Estatutaries de San Marín

## Referencies

## Enllaces esternos
* Conseyu Grande y Xeneral de San Marín
Conseyu Xeneral Interinsular

El **Conseyu Xeneral Interinsular** (en catalán: *Consell Xeneral Interinsular*) foi un órganu preautonómicu de les Islles Baleares precedente del Parllamentu de les Islles Baleares que foi creáu en 1978 y sumió en 1983 cola aprobación del Estatutu d'Autonomía de Baleares.

## Presidentes
Fueron los sos presidentes Jeroni Albertí (1978-1982) y Francesc Tutzó (setiembre de 1982 - mayu de 1983), dambos miembros de la Unión de Centru Democráticu.

## Referencies

## Enllaces esternos
Gent per Formentera

**Gent per Formentera** (*Xente por Formentera*) (**GxF**) ye una agrupación política de Formentera qu'apaeció p'allegar a les eleiciones al Conseyu Insular de Formentera (en solitariu) y a les eleiciones al Parllamentu de les Islles Baleares de 2007 (en coalición con PSIB-PSOE). El so ideariu ye d'Izquierdas, ecoloxista y nacionalista; amás de velar poles necesidaes específiques de la islla. 

Nes eleiciones al conceyu del 2007 fueron la fuercia más votada con 5 conceyales. Esta resultancia, xunto con un pactu poseleutoral colos 2 conceyales del PSOE, llevaron a Jaume Ferrer Ribas (GxF) a l'alcaldía y presidencia del nuevu Conseyu Insular de Formentera. 

Nes eleiciones de 2011 llogró seis conseyeros insulares revalidando la presidencia del Conseyu Insular. Tamién llogró una diputada autonómica de la islla de Formentera nel Parllamentu de Baleares Margalida Font. 

## Referencies

## Enllaces esternos
Conseyu Insular d'Eivissa y Formentera

:*Pa los órganos insulares vixentes dende 2007, ver [[Conseyu Insular de Formentera]] y [[Conseyu Insular d'Eivissa]].*
El **Conseyu Insular d'Eivissa y Formentera** foi una institución d'autogobiernu nel ámbitu de les islles d'Eivissa y Formentera, dientro del archipiélagu balear (España). Foi creáu en 1978 dempués de l'aprobación del réxime de conseyos insulares y oficialmente instituyíu según l'alcuerdu del Estatutu d'Autonomía de les Islles Baleares. Sumió arriendes de la aprobación del estatutu d'autonomía de 2007, nel que se prevía que s'estableciera un conseyu insular estremáu para Formentera.

La institución exercía, según les sos competencies, un poder normativo (Plenu del Conseyu) y executivu. El plenu taba compuestu por 13 diputaos (12 pola islla d'Eivissa y 1 representando la islla de Formentera), la composición del cual venía establecida pol númberu de diputaos que llograba cada formación política na circunscripción d'Eivissa y Formentera nes eleiciones al Parllamentu de les Islles Baleares. Esti plenu encargar d'aprobar xeres y escoyer al presidente de la institución.

Viose asocedíu polos conseyos insulares d'Eivissa y de Formentera.
## Conseyeros llograos por partíu (1983–2007)


a Los resultaos correspuenden a los d'una llista independiente, venceyada a Alianza Popular.
b Los resultaos correspuenden a los de Coalición Popular.
f Partíu Demócrata Lliberal. En 1983, el PDL taba venceyáu a Xunió Mallorquina, formando dambos parte en 1984 del Partíu Reformista Democráticu. Al eslleise en 1986, el diputáu del PDL pasó al Partíu Lliberal (coligado con Alianza Popular)
y Los resultaos correspuenden a los del Partíu Comunista d'España (PCE).
c Los resultaos correspuenden a los de la coalición Alianza Popular - Partíu Lliberal.
g Federació d'Independents d'Eivissa i Formentera.
d Los resultaos correspuenden al Apaute Progressista n'Eivissa y a la Coalició d'Organitzacions Progressistes de Formentera (COP). En 1999, l'Apaute llogró 6 conseyeros (3 del PSOE, 2 independientes y 1 de Els Verds); en 2003 5 conseyeros (3 del PSOE, 1 independiente y 1 d'Esquerra Unida). La COP namái llogró representación en 1999 (1 conseyeru, independiente).

## Presidentes

## Referencies

## Enllaces esternos
* Conseyu Insular d'Eivissa - Consell Insular de Eivissa
* Eleccions al Parlament de les Illes Balears i Consells Insulars 1979 - 2007, na páxina de procesos eleutorales españoles de Carles Tek