Ferreruela

**Ferreruela** ye un conceyu español de la provincia de Zamora y de la comunidá autónoma de Castiella y Lleón.

El términu municipal cuenta coles llocalidaes d'Escober de Tábara, Ferreruela de Tábara y Sesnández de Tábara.

## Xeografía física

Esti pequeñu enclave zamoranu ta carauterizáu pel so monte baxu, los encinares, güertes o cortines como ye costume denominales ente les xentes del llugar. 

Na actualidá, ta siendo oxetu de concentración parcelaria, na que se destacar dalgún terrateniente del sieglu XXI posesor de casi'l 90&nbsp;% de les tierres del llugar, anque verdaderamente les parceles de la zona atopar nun estáu semisilvestre que se fornieren y nun s'estremen del restu de la contorna paisaxística.

## Historia
Mientres la Edá Media Ferreruela quedó integráu nel Reinu de Lleón, que los sos monarques acometeríen la repoblación de la llocalidá dientro del procesu repoblador lleváu a cabu na zona, quedando integráu dende 1371 nel señoríu de Tábara, posterior Marquesáu de Távara.

Dada la so pertenencia al señoríu tabarés, mientres la Edá Moderna Ferreruela tuvo integráu coles mesmes nel partíu de Tábara de la provincia de Zamora, tal que reflexaba en 1773 Tomás López en *Mapa de la Provincia de Zamora*. Asina, al reestructurase les provincies y crease les actuales en 1833, la llocalidá caltener na provincia zamorana, dientro de la Rexón Lleonesa, integrándose en 1834 nel partíu xudicial d'Alcañices, dependencia que s'enllargó hasta 1983, cuando foi suprimíu'l mesmu ya integráu nel Partíu Xudicial de Zamora.

Finalmente, en redol a 1850, integrar nel conceyu de Ferreruela les llocalidaes d'Escober de Tábara y Sesnández de Tábara, tomando'l términu municipal la so estensión actual.

## Patrimoniu

En redol a esta zona ye de destacar l'abondosu patrimoniu artísticu y les xoyes romániques na contorna y restu de provincia. De la mesma, non bien lloñe del llugar tamién ye de destacar l'espectacular paisaxe de la sierra de la Culiebra.
Del conceyu podemos destacar la ermita de la Vera Cruz y La ilesia parroquial de La nuesa Señora de l'Asunción.
De la ilesia destaca una potente espadaña aguda, tien amás de nave, cruceru y una cúpula, tou bien rehecho a principios del sieglu XX. Destaca la pila bautismal nes que se reparen incisiones asemeyaes a cruces o aspes na zona cimera.

## Demografía

La zona vien sufriendo un procesu de despoblación que ta minando l'actividá de la contorna dende hai yá bastantes años, polo que'l futuru d'esta zona preséntase inciertu, solo con un pequeñu adico de recuperación con repoblación inmigrante.

## Economía

Los sos habitantes dedíquense a l'agricultura, ganadería y al trabayu de les canteres. El so característicu golor a jara, les vaques volviendo a casa a les 8 de la tarde, el regueru, el tren y les sos castañales son dalgunos de los munchos curiosos del pueblu, amás de les sos xentes.
## Gastronomía
La típica de la zona, cabo destacar la rosca, dulce típicu na festividá de San Antonio, (con esti dulce ellabora'l ramu). 

## Fiestes

El so patrón ye dende los primeros pobladores San Roque, representáu nel antiguu retablu de los santos inocentes, que foi'l primeru na antigua ilesia. San Gregorio ye'l santu o proteutor de los campos, la so festividá ye'l día 9 del mes de mayu.
Les fiestes que se viven con mayor intensidá son:
* 10 de mayu San Gregorio.
* 13 de xunu San Antonio, na que s'ellabora la rosca.
*15 d'agostu Nª. Sra. de l'Asunción y 16 d'agostu San Roque.Fiestes patronales del pueblu na que se realicen diverses actividaes, cabo destacar la cena que se realiza la viéspora de la fiesta (el día 14), na plaza mayor qu'axunta a los vecinos del pueblu y visitantes.

## Folclor
Anque nel pueblu ta perdiéndose el baille tradicional en fiestes, Ferreruela puede presimir de cuntar con dellos bailles tradicionales:
* Xota de cuatro 
* Baille de Lao
* Baille charru de Ferreruela
* Jeringonza 
* Les Boleres de Ferreruela
* Encruciado de Ferreruela
Amás d'estos bailles tradicionales, cabo destacar el Cantar del Ramu que se realiza na ilesia na festividá de San Antonio; esti cantar ye recitáu polos mozos del pueblu y ta dedicáu a San Antonio. Componer de delles lloes.

## Referencies

## Enllaces esternos
*