Terroba

**Terroba** ye un conceyu de la comunidá autónoma de La Rioxa (España), asitiada na cuenca del ríu Leza, contorna del Camero Viejo.

## Historia
Ye posible que'l nome de Terroba provenga de *tierra alba*, por cuenta de la esistencia d'antigües canteres de piedra caliar. 

El documentu más antiguu nel que se noma a Terroba, pertenez a un treslláu de les Ordenances celebraes en 1579 y 1581 ente'l llugar de Terroba y la villa de Luezas, sobre l'aprovechamientu de camperes.

Foi una aldega independiente del conceyu de Calahorra al empar que pertenecía a la provincia de Soria. El 30 de payares de 1833 pasó a formar parte de la provincia de Logroño una vegada convertida en villa.

La casa típica de Terroba ye la construyida con adobe o piedra, de dos o tres altures.

### Icnitas
Mientres el periodu Cretácicu inferior formó parte d'una llanura encharcada que se desecaba dacuando, dexando tras zones enfollagaes nes que les buelgues de dinosauriu quedaben marcaes al so pasu. Col tiempu éstes ensugaben y cubríen con nuevos sedimentos que'l so peso prensaba les capes inferiores, faciéndoles solidificar en roques col pasu de millones d'años. La erosión foi foliando les capes cimeres faciendo visibles munches d'estes formaciones predreses, dexando reparar les icnites.

Nel conceyu atopen los xacimientos de "*La ilaga*" y "*Camín a Treguajantes*". El primeru asítiase detrás del campusantu de Terroba y ye de bon accesu. El segundu ta al sur de Terroba, camín a Treguajantes, d'accesu difícil. El xacimientu de La ilaga ta formáu por 75 buelgues de dinosaurios carnívoros, con catorce rastros, once d'ellos paralelos empobinaos escontra l'este, lo qu'indiquen que yeren gregarios. Hai dos tipos de pisaes, unes de tres dedos bien formaes y otres enforma mayores ya irregulares, lo qu'indica que'l suelu taba muncho más blandiu al producise estes postreres.
Nel xacimientu de camín a Treguajantes apaecen seis buelgues de carnívoros, trés grandes y clares son un rastru, marcándose les almadines nos trés deos d'uñes afilaes y les otres tán aisllaes. Tien la peculiaridá de contener les pisaes de carnívoru más grandes atopaes en La Rioxa con 70 cm de llargu y 55 d'anchu.

## Economía
L'actividá económica del pueblu ye la ganadería sobremanera la de ganáu forrajeras y güertes sobremanera pa autoabastecimiento.

### Evolución de la delda viva
El conceutu de delda viva contempla namái les deldes con caxes y bancos relatives a creitos financieros, valores de renta fixa y préstamos o creitos tresferíos a terceros, escluyéndose, poro, la delda comercial.

Ente los años 2008 a 2014 esti conceyu nun tuvo delda viva.

## Edificaciones relixoses

**Ilesia parroquial**: fecha n'honor a Santolaya. Construyida nos sieglos XVI-XVII, consta d'una nave cabecera coro y torre. La torre ta formada por trés cuerpos con forma cuadrangular.
Nel interior atopa un retablu barrocu con dos cuerpos y blancu. Tien como imáxenes principales la coronación de la Virxe y Santolaya. Nes capiyes llaterales tamién hai unos retablos neoclásicos. La imaxe más interesante ye una talla gótica del sieglu XIV de la Virxe.

**Ermita de la Collada**

**Ermita de la Virxe del Villar**

## Llugares d'interés
Icnites de dinosauriu. Rutes de senderismu.

## Demografía
El conceyu, que tien una superficie de 8,84&nbsp;km², cuenta según el padrón municipal pa  del INE con  habitantes y una densidá de &nbsp;hab./km².

## Fiestes
* Fiestes patronales: l'últimu fin de selmana d'abril y el primer fin de selmana de xunetu.
Apocayá recuperóse la fiesta de la patrona del pueblu, santa Eulalia de Mérida, que ye'l 10 d'avientu pero treslladóse al 6 d'avientu.

## Ver tamién
* Conceyos de La Rioxa
* Llocalidaes d'entidá menor de La Rioxa

## Bibliografía
* Reiner, Ernesto. *Viaje por el Camero Viejo*. Logroño: 1984. ISBN 84-398-2054-2 
* Dellos Autores. *Por los Cameros en los Años Noventa*. Logroño: 1991. ISBN 84-87209-34-3

## Referencies

## Enllaces esternos