open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Masters de Shanghai

El **Masters de Shanghai** ye un tornéu de tenis que s'apuesta añalmente en Shanghai (China) dende 2009. Esti tornéu forma parte de los ATP Masters 1000 del circuitu masculín de l'ATP, y por tanto ye'l tornéu de tenis más importante d'Asia.

Ye l'octavu ATP Masters 1000 del añu. Esti tornéu sustituyó al de Madrid, qu'hasta l'añu 2008 apostábase sobre superficie dura y cubierta nel Madrid Arena nel mes d'Ochobre. Cola reforma del añu 2009, el Máster de Madrid substituyó al d'Hamburgu, que se-y baxó la categoría, tea cambéu supunxo'l cambéu nel calendariu d'ésti tornéu, pasando a apostase nel mes de Mayu na so nueva sede, la Caja Mágica y, a camudar la superficie pola de tierra batida, ocupando'l 4 llugar nos Másters Mil de la temporada. La vacante que dexó Madrid nel mes d'Ochobre polos cambeos de 2009 foi cubierta cola creación del Máster Mil de Shanghai, que s'empezar a apostar esi mesmu añu.

## Resultaos
### Individuales masculinos

### Dobles masculinos

## Referencies

## Enllaces esternos

* 
* Facebook oficial del Masters de Shanghai
Copa Libertadores Femenina de Futsal 2018

La **Copa Libertadores de Futsal Femenín 2018** o **Conmebol Libertadores de Futsal Femenín 2018** va ser la quinta edición del tornéu internacional de la Copa Libertadores de Futsal Femenín entamáu pola Confederación Suramericana de Fútbol. va apostar na ciudá d'Asunción, Paraguái, ente'l 7 y el 14 d'ochobre de 2018.

## Equipos participantes

## Forma de disputa

Los 10 equipos arrexuntar en dos grupos de cinco que tienen de xugar toos contra toos. Los dos primeros de cada grupu clasifiquen p'apostar les semifinales y los ganadores de la mesma la final. Adicionalmente los dos terceros de cada grupu tienen d'apostar el quintu puestu, los dos cuartos el séptimu puestu y los dos quintos, el novenu puestu.

## Fase de Grupo
### Grupo A

### Grupu B

## Fase Final

### Semifinales

### Tercer llugar

### Final


}**
|}

== Estadístiques ==
=== Tabla Estadística === 
De siguío amuésase la tabla de posiciones segmentada acorde a les fases alcanzaes polos equipos.

} ||** **|| || || || || || || || %
 |- align=center
 |- bgcolor="#d0e7ff"
 ! 2
 | align="left" |  ||** **|| || || || || || || || %

|- |- style="border-top:1px solid #222;"
 ! 3
 | align="left" |  ||** **|| || || || || || || || %
 |-bgcolor="#d0e7ff"
 ! 4
 | align="left" |  ||** **|| || || || || || || || %
 |- align=center
 |- style="border-top:1px solid #222;"
 ! 5
 | align="left" |  ||** **|| || || || || || || || %
 |-bgcolor="#d0e7ff"
 ! 6
 | align="left" |  ||** **|| || || || || || || || %

|- ! 7
 | align="left" |  ||** **|| || || || || || || || %
 |-bgcolor="#d0e7ff"
 ! 8
 | align="left" |  ||** **|| || || || || || || || %

|- ! 9
 | align="left" |  ||** **|| || || || || || || || %
 |- bgcolor="#d0e7ff"
 ! 10
 | align="left" |  ||** '''|| || || || || || || || %
|}

### Goliadores

## Ver tamién
* Copa Libertadores Masculina de Futsal 2018
* Copa Libertadores Femenina 2018
* Copa Libertadores Masculina 2018
* Copa Libertadores Femenina de Futsal
* Copa Libertadores Masculina de Futsal
* Copa Libertadores Femenina
* Copa Libertadores Masculina

## Referencies
Copa Libertadores Femenina de Futsal

La **Copa Libertadores Femenina de Futsal** o **CONMEBOL** **Libertadores Futsal Femenino** ye un tornéu internacional de fútbol sala femenín entamáu pola Confederación Suramericana de Fútbol, la más importante y prestixosa copa a nivel de clubes de fútbol sala femenín n'América. 

La primer edición foi en 2013 que s'apostó en Chile n'ónde se corono campeón el Female/Unochapecó de Brasil.

L'actual campeón ye'l Female/Unochapecó de Brasil que llogró la so segunda Libertadores (máximu ganador del tornéu) en ganando a Club Sport Colonial de Paraguái por 4 a 2.

## Campeones

### 2013
La 1° edición d'esti tornéu foi en 2013 en Chile, 10 equipos participaron nella:

 Palestino

 Santiago Morning

 Unión Temuco

 Santiago Wanderers

 Ñublense

 Boston College

 San Lorenzo de Almagro

 Bella Vista

 Female/Unochapecó

 Cuam

## Títulos per club

### Títulos per país

## Ver tamién
* Copa América de Futsal Femenín
* Copa Libertadores Femenina
* Copa Libertadores de Futsal

## Referencies

## Enllaces esternos
* Páxina web oficial
Eleiciones rexonales y municipales de Perú de 2018

Les **eleiciones rexonales y municipales de [[Perú]] de [[2018]]** llevar a cabu'l domingu 7 d'ochobre de 2018 en tol Perú pa eligir a gobernadores, vicegobernadores y conseyeros rexonales, según alcaldes y rexidores municipales pal periodu 2019-2022.

La convocatoria a esti procesu eleutoral realizóse'l 10 de xineru de 2018. Los escoyíos juramentarán y van asumir funciones el 1 de xineru de 2019 y el so periodu de xestión va terminar el 31 d'avientu de 2022.

23 374 975 persones tán habilitaes pa votar nes eleiciones rexonal y municipal. Nestes eleición utilizará'l votu electrónicu en 21 distritos del país.

Nestes eleiciones rexonales tamién s'estableció un aumentu na cantidá de conseyeríes rexonales en tol país.

Delles rexones van dir a segunda vuelta pa definir al ganador dientro de 30 díes de calendariu.

## Sistema d'eleición
En cada rexón va ser escoyíu una fórmula qu'abarca a un gobernador y un vicegobernador rexonal. Va Resultar escoyíu aquella fórmula qu'algame la mayoría de votos, siempres y cuando esta supere'l 30 % de votos válidos; en casu contrariu va haber segunda vuelta ente los dos candidatos con mayor votación. Nel casu de los conseyeros rexonales va ser escoyíu'l candidatu con mayor votación o en casu de tener más de 1 conseyeru rexonal por distritu eleutoral va aplicase la cifra repartidora a les organizaciones polítiques.

Pal casu d'ámbitos municipales, va ser escoyíu alcalde'l que llogre la mayoría de votos válidos. Los rexidores municipales de la llista ganadora va aplicáse-y la cifra repartidora o la metá más unu de los rexidores del conseyu. Les otres llistes participantes tamién se va aplicar la cifra repartidora pa establecer el númberu de rexidores.

## Antecedentes

### Candidatos
Ente les nueves regles que se van aplicar nestes eleiciones son la prohibición de candidatos con sentencia firme por terrorismu, violación de la llibertá sexual, tráficu ilícitu de drogues y corrupción.
Per otra parte, los candidatos van poder postular con casa múltiple, como vivir de forma alternada o tener ocupaciones habituales en dellos llugares, nacer na circunscripción eleutoral o domiciliar nella nos últimos dos años.

### Financimiento
Va Tar prohibíu'l financiamiento a organizaciones polítiques por persones condergaes o con prisión preventiva. Amás, va deber bancarizarse los montos mayores a S/ 4,150 y va prohibise apurrir d'empreses peruanes o estranxeres.

Per otru llau, esanicióse'l reporte d'ingresos y gastos mientres la campaña eleutoral, y solo va presentase rematando la campaña eleutoral.

### Reelección
En marzu de 2015, el Congresu de la República aprobó una llei que prohibe la reelección inmediata d'alcaldes y gobernadores rexonales por aciu la reforma de los artículos 191, 194 y 203 de la Constitución.

## Organización y cronograma eleutoral
Mairead McGuinness

**Mairead McGuinness**  ye una política y periodista irlandesa, militante del Fine Gael. 

Foi diputada nel Parllamentu Européu dende 2004 nes llexislatures VI, VII y VIII, y vicepresidente del Parllamentu Européu dende 1 de xunetu de 2014. Exerció de periodista dende 1980 al 2004.

## Referencies
Enda Kenny

**Enda Kenny**  ye un políticu irlandés, foi Taoiseach (*primer ministru*) d'Irlanda dende 2011 hasta 2017 y líder del partíu conservador y demócrata-cristianu Fine Gael. Foi líder de la oposición nel Dáil Éireann hasta marzu de 2011, un mes dempués de que'l so partíu ganara les eleiciones xenerales. El 6 de mayu de 2016, tres dos meses de negociaciones posteriores a les eleiciones xenerales d'Irlanda de 2016, algamóse un alcuerdu pa un gobiernu en minoría lideráu pol Fine Gael, y Kenny foi reelecto como Taoiseach.

Enda Kenny aportó a la direición del Fine Gael en 2002, dempués d'unes desastroses eleiciones xenerales que provocaron la dimisión del entós líder Michael Noonan.

Llogró'l so escañu nel Dáil Éireann en 1975, con namái 24 años, y dirixó'l Ministeriu de Turismu y Comerciu ente 1994 y 1997.

## Biografía
Enda Kenny nació en Derrywash nel pueblu d'Islandeady cerca de Castlebar, foi'l tercer fíu de cinco. Estudió na Escuela Nacional de San Patrick en Cornanool y darréu nel Colexu de San Gerald (de La Salle) en Castlebar. Años dempués, Kenny asistió al Colexu de San Patrick d'Educación en Dublín ya ingresó a la Universidá de Galway. Trabayó de volao como profesor d'escuela primaria.

Kenny casóse con Fionnuala O'Kelly en 1992, quien foi descrita pelos medios de comunicación como la so "meyor activu" y el so "arma secreta". O'Kelly ye prima hermana de Seán Kelly, el ex-presidente de l'Asociación gaélica Atlética (GAA). La familia Kelly de primeres vien de la parroquia de Kilcummin cerca de Killarney, El Condao Kerry. Enda y Fionnuala tienen trés neños: una fía y dos fíos. La pareya conocer na Casa Leinster onde O'Kelly trabayó como un funcionariu d'informaciones públiques para los Guerreros del Destín. Ella más tarde trabayó con RTÉ.

Kenny xubió'l Monte Kilimanjaro. Ye un fervosu hincha del so equipu de fútbol gaélico *Mayu GAA*. Tamién xugó al fútbol gaélico pal so club local, *Islandeady*, del cual ye'l presidente. El so padre, Henry Kenny, ganó una medaya *[[All-Ireland Football Championship|All-ireland]]* col equipu en 1936. El so güelu yera un fareru.

## Arrenuncia
El 17 de mayu de 2017 Enda Kenny anunció per mediu d'un comunicáu na so cuenta de Twitter el so abandonu del lideralgu del partíu Fine Gael, abriendo'l procesu pa escoyer a un nuevu xefe de Gobiernu, y que permanecería al frente del executivu de Dublín hasta que'l partíu escueya un nuevu líder el día 2 de xunu. La so salida adelantrar poles crítiques a la so xestión d'un escándalu na policía.

## Ver tamién
* Eleiciones xenerales d'Irlanda (2007)

## Notes

## Referencies

## Enllaces esternos

*Biografía per Fundación CIDOB (n'español)
Olli Rehn

**Olli Ilmari Rehn**  ye un políticu finlandés, comisariu européu d'Asuntos Económicos y Monetarios hasta'l 1 de xunetu de 2014.Dende 2015 ye ministru d'Asuntos Económicos de Finlandia.

## Biografía
Nacíu na Finlandia oriental, estudió economía, rellaciones internacionales y periodismu n'Estaos Xuníos, realizando darréu un máster en ciencies polítiques na Universidá de Ḥélsinki y un doctoráu en filosofía na Universidá d'Oxford. Mientres la so mocedá tamién foi xugador de fútbol, llegando a xugar na primer división finlandesa col equipu de la so ciudá natal, Mikkelin Palloilijat.

Empezó la so carrera política como conceyal en Ḥélsinki en 1988. Foi vicepresidente del Partíu del Centru finlandés dende 1988 a 1994, partíu del que fuera presidente de les sos mocedaes. Escoyíu miembru del parllamentu finlandés en 1991, dirixó la delegación del so país nel Conseyu d'Europa siendo tamién conseyeru especial del primer ministru Esko Aho mientres los años 1992 y 1993. Abandonó'l so escañu nel parllamentu finlandés al llograr acta d'eurodiputáu en 1995 onde s'integró nel grupu lliberal-demócrata. 

Dende 1998 a 2002 foi xefe de gabinete del entós comisariu finlandés Erkki Liikanen. En xunetu de 2004, asocedió al so antiguu xefe como miembru finlandés de la Comisión Europea, integrándose per unos meses na Comisión presidida por Romano Prodi, onde asumió les mesmes materies de Erkki Liikanen, política d'empreses y sociedá de la información.

Dende payares de 2004 y hasta payares de 2009, na Comisión presidida por José Manuel Durão Barroso encargar de l'ampliación a los nuevos estaos miembros. Dende esti cargu dirixó la fase final de la integración de Bulgaria y Rumanía el 1 de xineru de 2007. Foi'l principal negociador de la posible adhesión de Croacia y Turquía hasta 2010. En febreru d'esi añu, cola reforma de la comisión, foi nomáu comisariu européu d'Asuntos Económicos y Monetarios.

## Referencies

## Enllaces esternos
Alexander Lambsdorff

**Alexander Sebastian Léonce von der Wenge Lambsdorff** tamién conocíu como **Alexander-Graf Lambsdorff**  ye un políticu alemán, miembru del Partíu Democráticu Lliberal (FDP).

Dende 2004 hasta 2017 foi diputáu del Parllamentu européu por Alemaña, siendo unu de los sos vicepresidentes dende 2014. Nes Eleiciones federales d'Alemaña de 2017 foi escoyíu diputáu del Bundestag.

El conde de Lambsdorff ta casáu dende 1994 con Franziska, fía de Werner von Klitzing y de la princesa Wilhelmina de Wied, cola que tien dos fíos.

## Familia
Ye sobrín de Otto Graf Lambsdorff, que foi Ministru Federal d'Economía y presidente del Partíu Democráticu Lliberal.

## Ver tamién
* Grupu de l'Alianza de los Lliberales y Demócrates per Europa
* Partíu Democráticu Lliberal (FDP)

## Referencies

## Enllaces esternos

* Ficha nel Parllamentu Européu
Klaus von Klitzing

**Klaus von Klitzing**  ye un físicu alemán.

## Biografía
Al terminar la Segunda Guerra Mundial, los padres de Klaus treslladar a la república Federal d'Alemaña, y él estudió na Universidá de Braunschweig, llicenciándose en ciencies físiques en 1969, y doctorándose en 1972 na Universidá de Würzburg. En 1980, que foi l'añu del so descubrimientu, pasó a exercer na Universidá de Múnich, y en 1985 pasa a dirixir l'Institutu Max Planck de Ciencies del Estáu Sólidu de Stuttgart.

## Los sos trabayos

Foi gallardoniáu col Premiu Nobel de Física en 1985, gracies a un importante descubrimientu nel campu de la lletricidá: en determinaes condiciones, la resistencia qu'ufierten los conductores mientres el pasu de la corriente puede variar por aciu saltos discretos y non de manera continua. Fixo esti descubrimientu en Grenoble, per mediu del efeutu Hall.

Sometíu a un fuerte campu magnético, la resistencia de Hall d'un gas d'electrón bidimensional se cuantifica en múltiplos de \frac{y^2}{h} (siendo **h** la constante de Planck y **y** la carga del electrón). Esti descubrimientu tuvo importantes aplicaciones en metroloxía yá que sirvió pa determinar el valor exactu de la constante d'estructura fina y p'establecer los estándares más apropiaos pa midir les resistencies. Los sos esperimentos dexaron a otros científicos estudiar con enorme precisión les propiedaes de conducción de los componentes llétricos. Años más tarde, Horst Störmer y Daniel Tsui afayaron l'efeutu Hall cuánticu fraccionariu (Premiu Nobel de Física en 1998, xunto al teóricu Robert B. Laughlin).

## Ver tamién
* Constante física

## Referencies

## Enllaces esternos

* Curriculum Vitae
* Curtia biografía
Academia d'Estudios Económicos de Bucarest

L**'Academia d'Estudios Económicos de Bucarest** (oficialmente y en rumanu: Academia de Studii Economice din București, **ASE**) ye la universidá más antigua de ciencies económiques y empresariales de Rumanía. Foi fundada'l 6 d'abril de 1913 en Bucarest por aciu real decretu de Carlos I de Rumanía so la denominación d'Academia d'Altos Estudios Comerciales ya Industriales. Dende 1967 conocer pola so denominación actual y convirtióse nuna de les mayores instituciones d'educación cimera del país y d'Europa del Este.

## Historia
L'Academia d'Estudios Económicos foi establecíu en virtú del real decretu númberu 2978, promulgáu por Carlos I del 6 d'abril de 1913, publicáu nel Diariu Oficial del 13 d'abril de 1913 sol nome de "Academia d'Altos Estudios Comerciales ya Industriales". El nome actual data de 1967 y nos últimos años la institución formó a decenes de xeneraciones d'economistes, lo que contribuyó al desarrollu de la cultura, la educación, la ciencia y económicu del país.

Amás de la so sede en Bucarest, ASE tien centros rexonales n’Alexandria, Amara, Brăila, Buzăo, Câmpia Turzii, Covasna, Constența, Curtea de Argeș, Deva, Mediaș, Piatra Neamț, Predeal, Slatina, Târgoviște y Tulcea. En 2011, el Ministeriu d'Educación, Investigación, Mocedá y Deporte anunció los resultaos del procesu d'evaluación universitaria lleváu a cabu en collaboración cola Asociación d'Universidaes Europees, nel que l'ASE foi calificada como "Universidá intensiva d'investigación", el primer nivel de categoríes de les universidaes nacionales.

## Facultaes
Esisten once facultaes asitiaes na ciudá de Bucarest: 
* AMP - *Administratie si Management Public* (Alministración y Xestión Pública)
* CIG - *Facultatea de Contabilitate și Informatică de Gestiune* (Facultá de Contabilidá y Xestión Informática)
* COM - *Comerț* (Comerciu)
* CSIE - *Cibernetică, Statistică și Informatică Economică* (Facultá de Cibernética, Estadística ya Informática Económica)
* EAM - *Economía Agroalimentară și a Mediului* (Facultá d'Economía Agroalimentaria y Mediu Ambiente)
* ECU - *Economie* (Economía)
* FABBV - *Finenţy, Asigurări, Bănci și Burse de Valori* (Departamentu de Finances, Seguros, Banca y Bolsa)
* COM - *Comert* (Comerciu)
* FABIZ - *Administrarea Afacerilor cu predare în limbi străine* (Facultá d'Alministración d'Empreses en Llingües Estranxeres)
* MAN - *Facultatea de Management* (Facultá d'Alministración)
* MRK - *Facultatea de Marketing*
* REI - *Relaţii Economice Internaţionale* (Rellaciones Económiques Internacionales)

## Referencies

## Enllaces esternos
Ulrike Lunacek

**Ulrike Lunacek**  ye una política austriaca y activista polos derechos de la muyer y del movimientu LGBT. Ye Vicepresidenta del Parllamentu Européu, miembru de Greens-EFA nel Parllamentu Européu dende 2009 hasta 2017 y cabeza de la delegación de Los Verdes austriacos nel Parllamentu Européu.

## Biografía
Dende 1967 hasta 1975 estudió nun institutu del segundu distritu de Viena. Mientres el cursu 1973-1974 estudió nun institutu de Boone (Iowa, EEXX). En 1975 empezó los sos estudios de traducción (Inglés y español) na Universidá de Innsbruck y graduóse en 1983. Dende 1984 hasta 1986 foi asesora de la organización "Frauensolidarität" en Viena.

De 1999 a 2009, Lunacek foi miembru del Parllamentu d'Austria y voceru de la Bancada Verde sobre política esterior y de desenvolvimientu, según pa la igualdá escontra les lesbianes, gais y transexuales. Tamién dende 1999, foi vicepresidenta de la Comisión d'Asuntos Esteriores del parllamentu. 

Ye promotora del llamáu informe Lunacek sobre "la fueya de ruta de la XE contra la homofobia y la discriminación por motivos d'orientación sexual y identidá de xéneru" aprobáu nel plenu del Parllamentu Européu en febreru de 2014.En xunu de 2014 sufrió un ataque con ácidu mientres atendía a los medios de comunicación mientres l'Arguyu Gai de Viena.

## Referencies

## Enllaces esternos
Eleiciones al Parllamentu Européu de 1984

Les **eleiciones de 1984 al [[Parllamentu Européu]]** foi la primera dende la eleición inaugural de 1979 y l'ampliación de 1981 de la Comunidá Europea pa incluyir a Grecia. Tamién foi la última antes de l'adhesión d'España y Portugal en 1987.

Los resultaos amosaron a los diputaos de l'ala de centru izquierda y derecha beneficiándose a cuenta de la estrema izquierda y el centru derecha. Los socialistes consolidaron la so posición como'l mayor grupu nel Parllamentu y nun hubo cambeos notables pa los grupos más pequeños, colos eurodiputaos d'estrema derecha que formaron un grupu y la coalescencia del grupu rexonalista verde conocíu como "Arcoiris". La participación total amenorgar al 61%. Nun se llogró una mayoría.
## Pre-eleición
### Cambio d'escaños

El númberu d'escaños foi'l mesmu qu'antes de cada Estáu miembru que participó nes eleiciones de 1979. Grecia, que se xuniera en 1981, asignóse 24 nuevos escaños. Esto alza'l númberu d'escaños a 434 dende 410.

## Eleición y reagrupamientu
Los socialistes aumentaron la so participación por seis escaños a 130 escaños, frente a los 124 antes de les eleiciones. L'Alianza Democrática (enantes Demócrates Progresistes) tamién llogró ganancies, un aumentu de siete a 29 escaños.El Partíu Popular, los demócrates, comunistes y lliberales perdieron toos escaños. El Frente Nacional de Francia y el Movimientu Social Italianu fundó un grupu llamáu la "derecha europea": el primer grupu d'estrema derecha nel Parllamentu. El Grupu Téunicu d'Independientes foi reemplazáu pol Grupu Arcu Iris, un amiestu de verdes y rexonalistes.
## Resultaos finales

## Referencies

## Enllaces esternos
Eleiciones al Parllamentu Européu de 1989

La **eleiciones al [[Parllamentu Européu]] de 1989** celebráronse al traviés de los 12 estaos miembros de la Xunión Europea en xunu de 1989 y foi la tercera de les eleiciones europees, pero la primer vegada que España y Portugal votaron coles mesmes que los otros miembros (ellos xuniéronse en 1986). La participación total amenorgar al 59%
## Resultaos

Los socialistes celebraron la so tercer victoria consecutiva, llegando a llograr 180 escaños (166 pre-eleutorales), col Partíu Popular Européu ganando namái 8 escaños adicionales. Sicasí, los demócrates europeos tuvieron una perda masiva de 32 de les sos 66 escaños, pasando de ser del tercer al sestu partíu más votáu. Los lliberales ganaron un escañu adicional quedando de terceres, siguíos polos comunistes.
## Cambeos d'escaños

Estes fueron les primeres eleiciones en que Portugal y España participaron colos otros estaos. España asignóse 60 escaños y Portugal asignóse 24; el númberu de representantes pa los demás estaos siguió siendo la mesma, alzando'l númberu total d'escaños de 434 a 518.

## Referencies

## Enllaces esternos
Alonso Puerta

**Alonso José Puerta Gutiérrez**  ye un políticu asturianu.

## Executoria profesional y política
Estudió nel Colexu de la Inmaculada, de Xixón, cola promoción de 1961, pa llograr darréu'l títulu d'Inxenieru de Caminos, Canales y Puertos pola Universidá Politéunica de Madrid.

Afiliar al Partíu Socialista Obreru Español na clandestinidá en 1972 y foi escoyíu secretariu xeneral de la Federación Socialista Madrilana nel so I Congresu en 1977.

Nes eleiciones xenerales de 15 de xunu de 1977 foi escoyíu diputáu a les Cortes Constituyentes pola Circunscripción eleutoral de Madrid y, en 1979, conceyal del Conceyu de Madrid, onde desempeñó les responsabilidaes de teniente d'alcalde y voceru del Grupu Socialista hasta la so espulsión del PSOE en 1981 por oponese a l'axudicación irregular de contrates. Darréu foi repuestu nos sos cargos por sentencia del Tribunal Supremu. 

En 1982 ingresó nel Partíu d'Aición Socialista (PASOC), siendo darréu escoyíu secretariu xeneral, cargu que desempeñó hasta 2001.

Participó como tal na fundación d'Izquierda Xunida en 1986, siendo miembru de la Presidencia Federal.

Escoyíu eurodiputáu en 1987, 1989, 1994 y 1999, foi vicepresidente del Parllamentu Européu y presidente del grupu parllamentariu de Grupu Confederal de la Izquierda Unitaria Europea/Izquierda Verde Nórdica (GUE-NGL).

Nel VII Congresu Federal del Pasoc (abril de 2001) arrenunció a presentase a la reeeleición na secretaría xeneral, dexando'l testigu a Luis Aurelio Sánchez. Nesi mesmu Congresu, y a propuesta del propiu Puerta, los delegaos votaron mayoritariamente pola salida del PASOC d'Izquierda Xunida. Pocos meses dempués abandonó'l partíu, magar caltuvo'l so escañu nel Parllamentu Européu hasta la consumación de la llexislatura, en que se retiró de la política.

De cara al referéndum español de febreru de 2005 pronuncióse a favor de la Constitución europea.

Na actualidá preside la Fundación Indalecio Prieto.

## Referencies

## Enllaces esternos

### Actividá parllamentaria
* Llexislatura Constituyente (PSOE)
* Diputáu al Parllamentu Européu (IX)
Xunión pola Europa de les Naciones

La **Xunión pola Europa de les Naciones** foi un grupu políticu del Parllamentu Européu, activu ente 1999 y 2009. 

Los partíos integrantes d'esti grupu yeren partíos nacionalista y mayoritariamente euroescépticos, magar el so miembru irlandés, consideráu mayoritariu, el Fianna Fáil sofitó la Constitución Europea, yá que foi axustáu pol so líder Bertie Ahern cuando yera Presidente del Conseyu de la Unión Europea en 2004.

## Ver tamién
* Grupu Europa de la Llibertá y la Democracia Direuta
* Europa de les Naciones y les Llibertaes

## Referencies

## Enllaces esternos
* Tabla de tolos grupos y númberu de europarllamentarios per países
* UEN
Pat Cox

**Pat Cox**  ye un políticu irlandés que foi Presidente del Parllamentu Européu ente los años 2002 y 2004. 

## Biografía
Vivió de pequeñu a la ciudá de Limerick. Estudió Economía na Universidá de Dublín, onde se diplomó en 1974. Darréu foi profesor d'economía nel Institutu d'Alministración Pública de la so ciudá natal según na Universidá de Limerick, interesándose sobremanera poles cuestiones más europeístes. 

Ente 1982 y 1986 presentó'l programa "Today Tonight" a la Radio Telefís Éireann (RTE) na que s'emitíen reportaxes d'investigación y cola que cubrió les eleiciones a los Estaos Xuníos, el Reinu Xuníu y Francia.

## Carrera política
Nes eleiciones europees de 1989 foi escoyíu eurodiputato del Parllamentu Européu en representación de los Demócrates Progresistes. En 1992 nes eleiciones xenerales irlandeses foi escoyíu miembru del Dáil Éireann (Parllamentu irlandés) pola circunscripción de Cork. Foi esguilando posiciones dientro'l so propiu partíu, llegando a apostar el so lideralgu l'añu 1993, perdiendo ante Mary Harney. 

En 1994 abandonó'l partíu por desavenencies sobre la so acta de diputáu européu, que'l so partíu reclamaba para Desmond O'Malley. Aquel añu foi reelixíu diputáu européu como miembru independiente, y foi nomáu vicepresidente de l'Alianza de los Lliberales y Demócrates per Europa (ALDE), cuartu grupu parllamentariu en númberu de diputaos. En 1998 foi nomáu líder del grupu parllamentariu y participó viviegamente en contra de l'acción política de la Comisión Europea encabezada por Jacques Santer, consiguiendo la so dimisión en 1999. 

En xunu del mesmu añu anovó la so acta d'eurodiputáu y, en virtú d'un pactu ente les principales fuercies europees nel Parllamentu, foi escoyíu Presidente del mesmu'l 15 de xineru de 2002, asocediendo a Nicole Fontaine (Partíu Popular Européu). Dimitió del cargu'l 20 de xunetu de 2004, siendo sustiuído por Josep Borrell (Partíu Socialista Européu). 

El 20 de mayu de 2004 foi gallardoniáu col Premiu Carlomagno polos sos trabayu en favor de l'ampliación de la Unión Europea y la democracia.

De 2006 a 2011 Pat Cox yera presidente del Movimientu européu.

## Referencies

## Enllaces esternos

* Antiguos Presidentes del Parllamentu Europea - Cox
* International Crisis Group - Ficha de Cox
* Biografía por CIDOB (n'español)
Egon Klepsch

**Egon Alfred Klepsch**  foi un políticu alemán.

## Vida política
Del 14 de febreru de 1973 al 18 de xunetu de 1994 foi eurodiputáu pola Unión Demócrata Cristiana d'Alemaña, parte del Partíu Popular Européu y ente'l 14 de xineru de 1992 y el 18 de xunetu de 1994 presidente del Parllamentu Européu.

Ente 1963 y 1969 foi'l máximu dirixente a nivel federal de Junge Union, les mocedaes de la CDU/CSU. En 1965 trabayó de volao coordinando la campaña eleutoral de Ludwig Erhard, y nesi mesmu añu, foi escoyíu pa ocupar un escañu nel Bundestag, nel que tuvo presente hasta 1980.

Dende 1973 compaxinó'l so escañu nacional col européu. En 1979 resultó escoyíu presidente del grupu parllamentariu del Partíu Popular Européu, siendo escoyíu presidente del Parllamentu Européu en 1992, tres la so fallida candidatura en 1982.

En 1994 abandonó'l so escañu, convirtiéndose en conseyeru de la empresa Deutsche Vermögensberatung.

## Referencies

## Enllaces esternos
Eleiciones al Parllamentu Européu de 1999

Les **Eleiciones al Parllamentu Européu de 1999** desenvolver del 10 al 13 de xunu de 1999. Los ciudadanos de la Xunión Europea escoyeron a 626 diputaos al Parllamentu Européu.

Cada estáu escoyó'l día de les eleiciones siguiendo les sos regles y tradiciones. Los votos per corréu fueron votaos toos simultáneamente nos 25 países miembros de la XE el 13 de xunu, y los resultaos fueron comunicaos el 14 de xunu.

## Votación

## Resultaos

## Ver tamién

* Quinta llexislatura del Parllamentu Européu
* Eleiciones al Parllamentu Européu (polo xeneral)
* Eleición por países:
:* Eleiciones al Parllamentu Européu de 1999 (Austria)
:* Eleiciones al Parllamentu Européu de 1999 (Bélxica)
:* Eleiciones al Parllamentu Européu de 1999 (República Checa)
:* Eleiciones al Parllamentu Européu de 1999 (España)
:* Eleiciones al Parllamentu Européu de 1999 (Finlandia)
:* Eleiciones al Parllamentu Européu de 1999 (Francia)
:* Eleiciones al Parllamentu Européu de 1999 (Hungría)
:* Eleiciones al Parllamentu Européu de 1999 (Portugal)
:* Eleiciones al Parllamentu Européu de 1999 (Reinu Xuníu)

## Referencies

## Enllaces esternos
* [Resultaos parciales del 13 de xunu, consultada'l 30 d'avientu de [2013].
Graham Watson

**Graham Robert Watson** , ye un políticu européu de nacionalidá británica. Miembru del Parllamentu Européu dende 1994 pola circunscripción británica Suroeste d'Inglaterra y líder del Grupu de l'Alianza de Lliberales y Demócrates per Europa ente 2002 y 2009.

## Vida Temprana
Graham Watson nació en Rothesay, na Islla de Bute, Escocia. La so madre yera profesora y el so padre oficial de la Marina Real. Foi educáu en City of Bath Boys' School, anque más tarde torna a Escocia pa estudiar na Universidá Heriot-Watt d'Edimburgu. Graduóse en llingües modernes en 1979. Mientres un añu trabayó como intérprete. Dempués d'eso trabayó como alministrador nel Paisley College, hasta 1983.

En 1972 yá empezara la so actividá política de la mano de los Mozos Lliberales. Foi vicepresidente de la Federación Internacional de Mozos Lliberales dende 1977, y en 1979 secretariu xeneral. Foi fundador del European Youth Forum. 

Foi miembru del Conseyu del Partíu Européu Lliberal Demócrata Reformista ente 1983 y 1993. Tamién ente 1983 y 1987 sirvió como encargau de la oficina privada del entós líder del Partíu Lliberal del Reinu Xuníu, David Steel.

En 1988 empezó a trabayar pal bancu HSBC en Londres y Hong Kong. El so trabayu ellí inclúi tres meses col Bancu Européu de Reconstrucción y Desenvolvimientu. Agora ye conseyeru del foru d'asuntos públicos Asia Pacíficu y ta aprendiendo chinu mandarín.

## Referencies

## Enllaces esternos
Partíu de la Izquierda Europea

El **Partíu de la Izquierda Europea**, comúnmente embrivíu como la **Izquierda Europea**, ye un partíu políticu européu qu'arrexunta a partíos de la izquierda anti-capitalista europea, siendo éstos principalmente comunistes, socialistes democráticos, y d'otres corrientes d'esquierda.

El so precedente más inmediatu ye'l grupu parllamentariu européu Izquierda Xunida Europea - Izquierda Verde Nórdica. Col fin d'asistir a les eleiciones al Parllamentu Européu de 2004, dellos partíos miembros d'esi grupu faen un llamamientu en xineru de 2004 a la izquierda polo xeneral a xunise nun partíu políticu européu. Finalmente, el Partíu de la Izquierda Europea ye fundáu los díes 8 y 9 de mayu de 2004 en Roma.

El so primer Congresu llevar a cabu'l 8 d'ochobre de 2005, n'Atenes. Ellí emitióse la Declaración d'Atenes de la Izquierda Europea. El II Congresu llevar a cabu dende'l 23 al 25 de payares de 2007 en Praga. El III Congresu celebróse ente'l 2 y el 5 d'avientu en París. En dichu Tercer Congresu foi electu como Presidente de la Izquierda Europea al secretariu xeneral del Partíu Comunista Francés, Pierre Laurent. Amás, agora la vicepresidencia va ser desempeñada por 4 persones distintes: Alexis Tsipras (presidente de Synaspismos, Grecia), Marisa Matias (eurodiputada del Bloco de Esquerda portugués), Grigori Petrenco (miembru del Comité Executivu del Partíu Comunista de la República de Moldavia), y Maite Mola (Direutora de Rellaciones Internacionales del Partíu Comunista d'España). El nuevu Tesoreru va ser Diether Dehm, del partíu alemán Die Linke.

Dellos de los partíos miembros y observadores de la Izquierda Europa participen tamién na más radical Izquierda Anticapitalista Europea. Antes de la fundación d'Izquierda Europea, la mayoría de los sos miembros yá calteníen xuntes añales ente sigo como parte del Foru de la Nueva Izquierda Europea (NELF, poles sos sigles n'inglés), el cual inda esiste.

## Partíos miembros
Nel Partíu de la Izquierda Europea participen 31 partíos de 17 estado miembro de la Unión Europea, cuatro del restu d'Europa y dos partíos de la República Turca del Norte de Xipre, namái reconocida por Turquía. Los miembros estremar ente los de plenu derechu y los observadores.

### De plenu derechu

### Observadores

## Ver tamién
*Grupu Confederal de la Izquierda Unitaria Europea / Izquierda Verde Nórdica

## Referencies
Frente Nacional Européu

**Frente Nacional Européu** (FNE) foi una alianza de diversos partíos políticos d'ultraderecha orixinarios de dellos estaos miembros de la Xunión Europea.

L'alianza promueve la collaboración mutua cola meta de sentar les bases pa formar una coalición de cara a les Eleiciones Europees.

El so secretariu xeneral foi Roberto Fiore, políticu italianu.

## Historia
La primer conferencia del Frente Nacional Européu celebró'l 23 y el 24 d'ochobre de 2004 en Polonia, na que'l Partíu Nacionaldemocrático d'Alemaña decidió nun participar.

Celebráronse diverses xuntes billaterales ente partíos neofascistes, nacionalistes y organizaciones d'asemeyada ideoloxía pa fundar el Frente Nacional Européu. El presidente del NPD, l'alemán Udo Voigt, robló un alcuerdu de cooperación col presidente de la Falanxe, José Fernando Cantalapiedra, el 20 de payares del 2004 nel marcu d'un viaxe realizáu a España con motivu del 29º aniversariu de la muerte del dictador Francisco Franco.

Unu de los oxetivos polos que foi creada esta plataforma foi la d'aliase con otros partíos políticos fascistes y nacionalistes d'Europa. La primer vegada que'l FNE apaeció nuna manifestación foi'l 18 de febreru del 2005, na manifestación pidía'l non al actual proyeutu de Constitución europea, na marcha tamién allegaron representantes del alemán *NPD*, del rumanu *Nueva Derecha*, del italianu *Fuercia Nuevo* y del *Movimientu del Alba*

## Declaración de principios

Nuna Declaración de Principios el FNE declarar en contra de la "Europa de los fanáticos de la globalización, de los buscadores del beneficiu y del separatismu de destrucción". "Pa la proteición de la soberanía, la dignidá y la independencia d'Europa y cada una de les sos naciones separaes". Espresamente declárense contra una presunta "globalización cultural, la inmigración masiva illegal y los socios d'Israel y Turquía na Xunión Europea" pa ser capaz de garantizar "la proteición de la nuesa cultura, les nueses tradiciones y los nuesos raigaños cristianos". "Pa la proteición de la vida y la familia tradicional" ellos declárense en contra del albuertu, el matrimoniu homosexual y contra les adopciones de neños por pareyes homosexuales. 

Ellos piden "la construcción d'un sistema económicu que ta basáu na xusticia social" y en "un socialismu nacional". L'oxetivu ye "la construcción d'un nuevu sistema del mundu contra l'imperialismu americanu". La declaración terminar cola llamada: ¡" Xúne-y a les organizaciones nacionales d'Europa y llucha por una Europa independiente, solemne, cristiana, nacional y revolucionaria! " 

## Partíos miembros

### Grupos afiliaos

### Antiguos miembros

## Ver tamién
* Partíu políticu européu

## Referencies

## Enllaces esternos

* Web de FE/La Falanxe http://www.lafalange.es
Ska Keller

**Franziska Maria Keller**, conocida como **Ska Keller**,  ye una política alemana del Partíu Verde Européu y Bündnis 90/Die Grünen. De 2005 a 2007 foi vocera de la Federación de Mozos Verdes Europeos (FYEG), de 2007 a 2009 foi covocera de la federación estatal verde de Brandemburgu y dende 2009 ye diputada del Parllamentu Européu. 

Nes eleiciones al Parllamentu Européu de 2014 foi candidata, xunto a José Bové, a la presidencia de la Comisión Europea per parte del Partíu Verde Européu.

## Biografía

## Política
Dende 2001 foi miembru de *Grüne Jugend* (Mozos Verdes) y dende 2001 hasta 2004 perteneció al so Comité Executivu Nacional. De 2005 a 2007 foi vocera de la Federación de Mozos Verdes Europeos (FYEG).

En 2002 xunióse al partíu Bündnis 90/Die Grünen y en 2005 entró al Comité Executivu de Die Grünen nel Estáu de Brandemburgu. Ente 2005 y 2009 foi tamién direutora executiva de l'agrupación distrital verde de Spree-Neißy. En payares de 2007 foi escoyida xunto con Axel Vogel como covocera de la federación verde de Brandemburgu. Nesti cargu tuvo particularmente arreyada nun referéndum a nivel nacional escontra les nueves mines a cielu abiertu en Brandemburgu, empecipiáu conxuntamente por partíos, organizaciones ecoloxistes y l'institutu sórabu Domowina.

Nel Congresu de Delegaos de Dortmund de 2009, Keller foi escoyida pal puestu 7 de la llista de Die Grünen pa les eleiciones europees. Sol lema "Non sólo'l güelu pa Europa" consiguió l'escañu'l 7 de xunu de 2009. Les prioridaes de la política de Keller son la migración y les rellaciones de la Xunión Europea con Turquía. Como diputada del grupu parllamentariu Verdes-Alianza Llibre Europea, perteneció a la Comisión de Desenvolvimientu y agora trabaya na Comisión de Comerciu Internacional y na Delegación XE-Turquía.

Nes primaries abiertes pan-européu del Partíu Verde Européu, celebraes ente payares de 2013 y xineru de 2014, Ska Keller foi escoyida, xunto al francés José Bové, como co-candidata a la presidencia de la Comisión Europea pa les eleiciones al Parllamentu Européu de 2014.

## Referencies

## Enllaces esternos

*Biografía por CIDOB (n'español)
Alianza Llibre Europea

L**'Alianza Llibre Europea** (ALE, o EFA n'inglés), o **Partíu Democráticu de los Pueblos d'Europa (PDPE)**, ye un partíu políticu européu qu'inclúi a delles formaciones polítiques que defenden el derechu a l'autodeterminación de los pueblos, los principios de la democracia parllamentaria y los derechos humanos.

## Historia
L'Alianza Llibre Europea constituyir en 1981 como una asociación de partíos políticos. Na Declaración de Bruxeles de dichu añu, la ALE declaraba que, na so opinión, la meyor manera d'aportar a la dimensión europea ye construyendo una Europa basada nel pueblu.

En 1994 la ALE constituyóse oficialmente en federación de partíos, acordies coles disposiciones del artículu 138A del Tratáu de la Xunión Europea.

El 26 de marzu de 2004, el partíu se refundó en Barcelona como partíu políticu européu, según la nueva reglamentación europea (EC 2004/2003; decisión del Conseyu Européu y del Parllamentu Européu del 4/11/2003). El 13 d'ochobre de 2004, l'Alianza Llibre Europea foi reconocida oficialmente como una formación política europea.

En 1999, a impulsu de Mikel Irujo, darréu parllamentariu européu por Eusko Alkartasuna (EA), créase la organización xuvenil denominada **[[Alianza Llibre Europea de Moces|EFA-Youth]]** (ALE Nuevu) y que la so presidencia recái en Gazte Abertzaleak.

## Partíos participantes


aRotatoriu ente ERC, BNG, Aralar y Los Verdes.
* Miembru observador.
** Se autodisolvió en 2015.


## Nel Parllamentu Européu
Nel Parllamentu Européu, la ALE y los Verdes formen parte del grupu parllamentariu Los Verdes Europeos/Alianza Llibre Europea. 

La ALE tien siete eurodiputaos nel Parllamentu Européu:
* Jillian Evans, Plaid Cymru, Gales
* Ian Hudghton, Scottish National Party, Escocia
* François Alfonsi, Partitu di a Nazione Corsa, Córcega
* Alyn Smith, Scottish National Party, Escocia
* Mark Demesmaeker, N-VA, Flandes
* Iñaki Irazabalbeitia, Aralar, País Vascu
* Tatjana Ždanoka, Par Cilveka Tiesibam Vienota Latvija (Polos Derechos Humanos nuna Letonia Xunida), Letonia

Ždanoka ye una afiliada individual al grupu ALE nel Parllamentu Européu, yá que el so partíu nun ye miembru de ALE.

## Ver tamién

* Parllamentu Européu
* Partíu políticu européu
* Eleiciones al Parllamentu Européu

## Referencies

## Enllaces esternos
* Alianza Llibre Europea. Manifiestu pa les Eleiciones Europees de xunu de 2004
Walter Hallstein

**Walter Hallstein**  foi un políticu, xurista y diplomáticu alemán, miembru d'Unión Demócrata Cristiana (CDU). Foi amás el primer presidente de la Comisión Europea, cargu qu'ocupó ente 1958 y 1967.

## Biografía
Empecipió la so carrera de profesor universitariu de Derechu Económicu Internacional en 1930 y caltuvo esti cargu mientres el nacionalsocialismu. Una vegada reinstaurada la democracia, en 1950 foi nomáu xefe de la misión alemana na conferencia de fundación de la CECA y convirtióse nel secretariu d'estáu d'Asuntos Esteriores del primer canciller federal, Konrad Adenauer (qu'al empar desempeñó personalmente'l cargu de ministru d'Asuntos Esteriores). En 1954 impulsó la **[[doctrina Hallstein]]**, según la que la República Federal d'Alemaña nun podía tener representación diplomática en nengún país nin organización que reconociera a la RDA. Esta doctrina marcó la política alemana mientres la Guerra Fría hasta finales de los años 60, y foi finalmente revocada pola *[[Ostpolitik]]* de Willy Brandt.

En 1955, Hallstein participó na conferencia de Mesina y foi unu de los principales autores de los trataos de Roma, colos qu'en 1957 fundáronse la Comunidá Económica Europea y la Euratom. Convencíu federalista européu, Hallstein abogó n'escontra d'una amplia zona de llibre comerciu con poco pesu políticu y a favor d'una collaboración fonda económica y política ente un grupu amenorgáu de países, con fuertes elementos supranacionales. En 1958, convirtióse nel primer presidente de la Comisión Europea. Propunxo una visión federal d'Europa frente a la *Europa de los Estaos* de Charles de Gaulle. Finalmente, en 1967, Charles de Gaulle forzó la dimisión de Hallstein como presidente de la Comisión. De 1969 a 1972 foi diputáu del Parllamentu alemán (Bundestag) pola Unión Demócrata Cristiana (CDU).

En 1968 foi nomáu *Doctor Honoris* Causa pola Universidá d'Uviéu.

## Referencies

## Enllaces esternos
Syed Kamall

Dr. **Syed Kamall** (n. 15 de febreru de 1967 en Londres) ye un políticu conservador británicu. 

Kamall foi escoyíu Eurodiputáu per Londres en 2005 y dende 2013 ye'l líder del Partíu Conservador, que pertenez al Grupu de los Conservadores y Reformistes Europeos, nel Parllamentu Européu.

## Referencies

## Enllaces esternos
* Sitiu web del Parllamentu Européu
* www.syedkamall.co.uk (n'inglés)
Edificiu Louise Weiss

L'edificiu foi diseñáu pol estudiu arquiteutónicu francés Architecture Studio, que ganó'l concursu internacional. L'edificiu cunta con 220.000 metros cuadraos. El círculu y l'elipse apoderen l'edificiu -la forma zarrada de la dómina clásica y les llinies abiertes del barrocu-.Atopar nel llau noroeste de la ciudá d'Estrasburgu, y debe'l so nome a la política francesa, feminista y activista europea nos años venti. Dende 1999 ye la sede del Parllamentu Européu. Ellí realícense los dolce sesiones plenaries de cuatro díes al añu.

## Carauterístiques arquiteutóniques
L'edificiu estremar nuna parte en forma d'arcu pa les sales de conferencies y la sala de plenos, y una torre, les oficines de los parllamentarios.

## Referencies
Espaciu Léopold

L**'Espaciu Léopold** (*Espace Léopold* en francés, *Leopoldruimte* en neerlandés) ye un complexu d'edificios parllamentarios de Bruxeles, Bélxica, qu'alluga'l Parllamentu européu, la cámara llexislativa de la Xunión Europea. Ta formáu por un númberu d'edificios, en primer llugar el más antiguu, l'edificio Paul-Henri Spaak, qu'alluga la cámara d'alderiques y les oficines del Presidente, y edificiu Altiero Spinelli, que ye'l mayor del complexu. Estos inmuebles tán asitiaos nel Barriu européu nel este de Bruxeles, que la so construcción empezó en 1989.

Esti complexu, sicasí, nun ye la sede oficial del Parllamentu, que ta asitiada nel edificiu Louise Weiss d'Estrasburgu, Francia; pero como la mayoría de les instituciones de la Xunión Europea tán en Bruxeles, construyóse una sede del Parllamentu Européu coles mires d'asitiala cerca de les demás instituciones. Na actualidá la mayor parte del trabayu del Parllamentu realizar na sede de Bruxeles, anque la so sede oficial seya Estrasburgu.

## Historia
Por cuenta de la incapacidá de los líderes de llegar a un alcuerdu pa decidir una única sede, el Parllamentu deseyó una completa infraestructura tantu en Bruxeles como n'Estrasburgu, onde s'asitia la sede oficial. En Bruxeles construyó un centru de congresos (que extraoficialmente pretendía ser el Parllamentu) col sofitu de la Sociedá Xeneral de Bélxica y BACOB, que xunieron les sos fuercies pa llevar a cabu'l proyeutu en 1987. La obra foi construyida nel llugar qu'ocupaba una antigua fábrica de cerveza ya incluyía la cubierta de la estación ferroviaria de Luxemburgu pa formar una zona piatonal. La construcción empezó antes de 1988 nel hemiciclu, l'ala norte a partir de 1989 y l'ala sur en 1992.

La construcción del edificiu Spinelli empecipiar en 1991 y completóse en 1997, ente que la última fase de les estensiones (Antall y Brandt), escontra la Plaza de Luxemburgu, a lo llargo de la rue de Trierstraat, completar mientres l'añu 2008.

N'en añu 2008 llevar a cabu les últimes estensiones finales del complexu a lo llargo de la Plaza de Luxemburgu y el Trierstraat. Los edificios, que se denominaron orixinalmente D4 y D5, arrodiar de discutiniu a la d'escoyer finalmente un nome pa ellos. Tres la muerte del papa Xuan Pablo II, los eurodiputaos polacos intentaron que los nuevos edificios llevaren el so nome, anque esto oponíase por motivos de secularidad y amás, yera daqué que nun correspondía al Parllamentu. Václav Havel, Nelson Mandela, Olof Palme, Margaret Thatcher y Jan Palach fueron otros de los nomes suxeríos polos diputaos, anque finalmente recibieron el nome de Willy Brandt, canciller d'Alemaña dende 1969 hasta 1974, y&nbsp;Jósef Antall, primer ministru húngaru dende 1990 hasta 1993.

## Ver tamién

* Barriu européu de Bruxeles
* Instituciones de la Xunión Europea
* Parque Leopoldo

## Referencies
Secretaría Xeneral del Parllamentu Européu

La **Secretaría Xeneral del Parllamentu Européu** ye l'organismu alministrativu encargáu de coordinar los trabayos llexislativos y d'entamar les sesiones plenaries y otres xuntes d'esta institución llexislativa de la Unión Europea. La so sede atopar na ciudá de Luxemburgu, non bien lloñe de les sedes oficial (Estrasburgu) y de trabayu (Bruxeles) de la Eurocámara. A la so cabeza atopa un secretariu xeneral nomáu pola Mesa del Parllamentu.

La Secretaría Xeneral empresta asistencia téunica y organizativa a los eurodiputaos y a otros órganos parllamentarios del Parllamentu, fundamentalmente al so Presidente y a los grupos políticos de la Cámara. Alministra'l presupuestu de la institución so l'autoridá del Presidente y de la Mesa. Tamién aprove d'asistencia xurídica a tol Parllamentu, al traviés de los servicios xurídicos de la Cámara, que-y tán encamentaos, y ye coles mesmes responsable de los servicios de traducción.

La Secretaría Xeneral del Parllamentu Européu entamar en diez direiciones xenerales:
* DG de Presidencia 
* DG de Polítiques Interiores
* DG de Polítiques Esteriores
* DG de Finances
* DG de Comunicación
* DG de Personal
* DG d'Infraestructures y Loxística
* DG de Traducción
* DG d'Interpretación y Conferencies
* DG d'Innovación y Asistencia Teunolóxica

## Ver tamién
* Presidente del Parllamentu Européu
* Parllamentu Européu

## Referencies

## Enllaces esternos
* Web esplicativa del Parllamentu Européu
Americas Pacific Challenge 2018

L**'[[Americas Pacific Challenge]]** del 2018 foi la tercer edición del tornéu de rugbi de seleiciones secundaries.Celebróse n'ochobre en Montevidéu, Uruguái, organizáu pola World Rugby.

Consiste en dos series de trés seleiciones, cada participante va enfrentar a los del otru grupu. Al apostase los trés feches determinar les posiciones de los 6 equipos nuna tabla de puntos xeneral.

## Equipos participantes

### Grupo A

* Arxentina XV
* Tonga A
* Uruguái A

### Grupu B

* Canadá A
* Samoa A
* USA Select XV

## Posiciones

*Nota: Otorgar 4 puntos al equipu que gane un partíu y 2 al qu'empate**Puntos Bonus: 1 puntu por convertir 4 tries o más nun partíu y 1 al equipu que pierda por non más de 7 tantos de diferencia*

## Resultaos

### Primer fecha

### Segunda fecha

### Tercer fecha

## Ver tamién
* Americas Rugby Championship 2018
* Americas Rugby Challenge 2018
* Nations Cup 2018
* Pacific Nations Cup 2018
* Pacific Challenge 2018
* Cup of Nations 2018
* North African Tri Nations 2018

## Referencies

## Enllaces esternos