Luís Figo

**Luís Filipe Madeira Caeiro** , más conocíu como **Luís Figo**, ye un ex futbolista portugués que xugaba nes demarcaciones d'interior y estremu derechu.

Formáu na cantera del Sporting Clube de Portugal, fichó en 1995 pol F.C. Barcelona, nel que permaneció cinco temporaes. Nel añu 2000 xunir al Real Madrid C.F., nun trespaso récor hasta esa fecha de 10.270 millones de pesetes (61 M€), convirtiéndose nel primeru de los cuatro fichaxes «galácticos», que realizó'l presidente Florentino Pérez ente 2000 y 2003 (Figo, Zidane, Ronaldo y Beckham). El so palmarés col Real Madrid, foi de dos Lligues, dos Supercopes d'España, una Lliga de Campeones, una Supercopa d'Europa y una Copa Intercontinental, algamando a nivel individual la máxima reconocencia con un «Balón d'Oru» y un «FIFA World Player». El so últimu club como profesional foi l'Inter de Milán, con quien apostó cuatro temporaes hasta'l so retiru en 2009.

Como internacional portugués, abanderó una esitosa xeneración de futbolistes conocida como la «Geração de ouro», que se proclamó campeona europea cadete en 1989 y campeona mundial xuvenil en 1991. Cola seleición portuguesa absoluta (1991-2006), de la que foi capitán, algamó'l subcampeonatu na Eurocopa 2004, el tercer puestu na Eurocopa 2000 y el cuartu puestu na Copa del Mundu 2006.

Por cuenta de los sos goles, llogros y trayeutoria, foi incluyíu pola FIFA nel salón de la fama del fútbol nel añu 2015.

## Trayeutoria

### Inicio
Empezó la so carrera deportiva nel "Barroques B", un modestu club del barriu de trabayadores onde nació. A los nueve años, ingresó nos infantiles del "Vos Pastilhas", un equipu menor que debe'l so nome al so patrocinador, una marca de pastillas dixestives. En 1985 robla'l so primer contratu profesional col Sporting de Lisboa, onde militó mientres diez temporaes (1985-1995). Nel branu de 1995 con apenes 22 años, dellos clubes piqueros d'Europa interesar pol xugador, acabando finalmente nel primeru de los sos dos equipos n'España, el FC Barcelona, tres una duplicidad de contratos con dos equipos italianos, Parma y Juventus.

### FC Barcelona
En 1995 llega a Barcelona de la mano de Johan Cruyff, principal valedor del so fichaxe, pa reemplazar la marcha del hasta entós ídolu de l'afición, Michael Laudrup, quien abandonó la disciplina culé pa incorporase al Real Madrid. Col Barcelona apostó cinco temporaes (1995-2000), aportando a segundu capitán del equipu tres Josep Guardiola. Ganó dos Lligues, dos Copes, una Supercopa d'España, una Recopa d'Europa y una Supercopa d'Europa.

Dende la so primer temporada 1995/96, ye titular indiscutible. Esi primer añu so les órdenes de Johan Cruyff, l'equipu nun llogra nengún títulu, algamando les semifinales ante'l Bayern en Copa de la UEFA, siendo subcampeones de Copa ante l'Atlético de Madrid y terceros nuna Lliga que tamién ganaríen los atléticos.

Tres esa primer temporada ensin títulos, el club contrata al inglés Bobby Robson como entrenador pa la temporada 1996/97. Nel Campeonatu Nacional de Lliga, qu'esa temporada estrenaba'l nomatu de «Lliga de les Estrelles» pola llegada d'importantes xugadores estranxeros frutu de la llei Bosman, acaben subcampeones, tres una apostada delidie ante'l Real Madrid de Capello. Sicasí, alzar colos títulos de copa nacional y continental, imponiéndose'l Real Betis con dos goles de Figo (3-2), na prórroga de la final de Copa de SM el Rei apostada nel Estadiu Santiago Bernabéu y llogrando na final apostada ante'l París SG (1-0), la Recopa d'Europa.

Na so tercer temporada 1997/98 y col holandés Louis van Gaal nel banquín, el Barça llogra'l «doblete» al ganar Lliga y Copa, títulu esti postreru que Figo recibió de manes del Rei d'España. Nes celebraciones de la Plaza Sant Jaume, el portugués dirixir nos parllamentos dende'l balcón del conceyu a l'afición rexuntada, entonando *"Blancos, llorones, felicita a los campeones"*, en referencia al eternu rival. En competición europea, el Barça ye esaniciáu na fase de grupos d'una Lliga de Campeones que vence'l Real Madrid, llogrando'l so «séptima» Copa d'Europa.

La temporada 1998/99, l'equipu revalida'l títulu de Lliga, pero vuelve ser posáu na fase de grupos de la Lliga de Campeones per segundu añu consecutivu. Na Copa, ye esaniciáu en cuartos pol Valencia CF, a lo postrero campeón de la competición.

Na so quinta y última temporada como culé, la 1999/2000, el Barça nun consigue nengún títulu, n'acabando subcampeón de Lliga y cayer esaniciáu nes semifinales de Copa del Rei ante'l Atlético de Madrid, y de Lliga de Campeones ante'l Valencia CF.

### Real Madrid
Nel añu 2000, Figo camuda de club y ficha pol Real Madrid, de la mano del vencedor de les eleiciones a la presidencia Florentino Pérez, quien fixera del portugués unu de los sos grandes reclamos eleutorales. El 25 de xunetu, foi presentáu na sala de trofeos del Estadiu Santiago Bernabéu col club de la capital, convirtiéndose nel trespaso más caru de la historia hasta esa fecha (10.270 millones de pesetes, 61 millones de €), cantidá que'l FC Barcelona del acabante escoyer presidente Joan Gaspart, invierte nos fichaxes de los xugadores del Arsenal Marc Overmars y Emmanuel Petit. Munchos culés consideraron "alta traición" que Figo pasar al eternu rival, al tratase amás d'unu de los xugadores más emblemáticos de la plantía azulgrana, repitiéndose'l casu cinco años dempués, del danés Michael Laudrup.

Cola llegada del portugués al club, dase empecipió a la política de fichar cada temporada a un crack mundial. Figo convertir nel primeru de los cuatro fichaxes «galácticos» (Figo, Zidane, Ronaldo y Beckham), términu acuñáu pola prensa pa referise a esi equipu compuestu poles grandes estrelles del fútbol del momentu. El so palmarés col Real Madrid, foi de dos Lligues, dos Supercopes d'España, una Lliga de Campeones, una Supercopa d'Europa y una Copa Intercontinental, algamando a nivel individual la máxima reconocencia con un «Balón d'Oru» y un «FIFA World Player».

#### 2000/01
Figo ye'l primer gran fichaxe de Florentino Pérez, recién vencedor de les eleiciones de 2000. El presidente, qu'herieda una plantía vixente campeona d'Europa y una institución distinguida pola FIFA esi mesmu añu 2000, como «Club del Sieglu de la FIFA Meyor Club», acomete una remodelación de la plantía, na qu'abandonaron el club destacaos xugadores como Fernando Redondo o Nicolas Anelka, pa sufragar les nueves incorporaciones.

Na so primer temporada como madridista 2000/01, Figo ganó'l Campeonatu Nacional de Lliga, algamó les semifinales en Lliga de Campeones y recibió el «Balón d'Oru», siendo homenaxáu nel Bernabéu, por un inmensu mosaicu de cartulines doraes. Esi añu convertir al pie del so compañeru Raúl, nel referente ofensivu del equipu, convirtiéndose Raúl ye máximu goliador de la Lliga con 24 tantos, gracies en gran parte a les asistencies del portugués. Na so primer visita al Camp Nou cola camiseta del Real Madrid y nun clima d'hostilidá alimentáu pola prensa barcelonesa, ye oxetu d'una monumental pitada a la so entrada al campu, per parte de los casi 100.000 espectadores del estadiu azulgrana.

#### 2001/02
Na temporada 2001/02, marcada pol Centenariu del Real Madrid Club de Fútbol centenario del club madridista, Figo ganó'l gran troféu que-y faltaba nel so palmarés, al proclamase campeón d'Europa col Real Madrid y ye nomáu pola FIFA «Meyor Xugador Mundial» per delantre de David Beckham y el so compañeru Raúl González. Sicasí, ye una campaña na que'l so rendimientu vese amenorgáu polos sos continuos problemes de todíu, arriendes de la primer mancadura grave de la so carrera, producida'l 19 de febreru en partíu de Lliga de Campeones ante'l Porto. Esta mancadura viose agravada, por forzar p'apostar la final de Copa del 6 de marzu nel Bernabéu. Por cuenta de esto nun pudo participar nos dos visites del Real Madrid al Camp Nou: l'empate nel clásicu del 16 de marzu en Lliga y la contundente victoria del 23 d'abril en semifinales de Lliga de Campeones por 0–2. Figo recuperóse a tiempu pa ser titular na final de Glasgow del 15 de mayu ante'l Bayer Leverkusen, alzándose cola so primer Copa d'Europa y la «Novena» pal club.

#### 2002/03
La temporada 2002/03, ye'l so meyor añu como madridista. Nun equipu llenu d'estrelles como Raúl, Zinedine Zidane, Ronaldo y Roberto Carlos, algama per primer vegada la cifra de diez goles y llogra ser el máximu asistente del equipu. El Real Madrid proclámase campeón de Lliga, de la Supercopa d'Europa y la Copa Intercontinental. En Lliga de Campeones, l'equipu algamó per cuartu añu consecutivu les semifinales de la competición, siendo esaniciaos pola Juventus de Turín, onde na vuelta apostada en Delle Alpi, Figo marró un penalti determinante nel 67', que dexó al conxuntu madridista a un gol del pase a la final de Old Trafford.

Nel partíu de Lliga contra'l Barcelona nel Camp Nou, Figo ye oxetu de fuertes protestes, pitaes ya insultos per parte de los siguidores azulgrana, que lu recibíen per segunda vegada en fichando pol Real Madrid. A falta de 15 minutos pal final del partíu, los asistentes al partíu llancen oxetos a Figo -ente ellos una botella de cristal y una cabeza de gochu-, anque ensin llegar a algamar, cuando diba sacar un córner. L'árbitru tuvo qu'atayar el partíu, qu'acabó ensin goles. El FC Barcelona foi multáu por estos fechos, anque finalmente nun tuvo que cumplir el zarru de dos partíos que se-y diba imponer nun primer momentu.

#### 2003/04
Na temporada 2003/04 y col portugués Carlos Queiroz en sustitución de del Monte, llega al Real Madrid el cuartu «galácticu», el mediocampista inglés David Beckham, que ye movíu al mediocentro, calteniendo Figo la so titularidá na banda derecha y completando a nivel individual, una de les sos meyores temporaes como madridista.

L'equipu empieza la temporada proclamándose campeón de la Supercopa d'España y completando hasta marzu de 2004, una impecable campaña, exhibiendo un gran nivel de xuegu, que-yos asitió líderes en Lliga, clasificaos pa los cuartos de Lliga de Campeones n'esaniciando n'octavos al FC Bayern München y finalistes de la Copa del Rei. Ye arriendes de esa final de Copa, apostada nel Estadiu Olímpicu de Montjuïc de Barcelona ante'l Real Zaragoza, que'l Real pierde na prórroga 2–3 y tres la eliminatoria de cuartos de final de Lliga de Campeones ante'l A.S. Mónaco, na que'l Madrid cai esaniciáu na vuelta apostada en Montercarlo por 3–1, nun pudiendo caltener la ventaya de la resultancia d'ida de 4–2, cuando l'equipu empecipia un cayente que s'allargar hasta final de temporada. El Madrid de Queiroz tamién venció nun campeonatu lligueru que lideró hasta la xornada 31 y que terminó conquistando'l Valencia C.F., al sumar el conxuntu blancu tan solo 11 de los 36 puntos, de les postreres 12 xornaes.

#### 2004/05
La temporada 2004/05, na que Figo apuesta la so quinta y última temporada como xugador blancu, l'equipu entra nuna voráxine de cambeos d'entrenador tres la temprana dimisión de Camacho, la interinidá de García Remón y el tercer cambéu con Luxemburgo. Ye precisamente col entrenador brasilanu, col que Figo ye moviendo a la mediapunta y darréu apostráu al banquín, pa dar entrada a un tercer delanteru, l'inglés Michael Owen, completando la tripleta con Ronaldo y Raúl. La situación faise insostenible tres la so suplencia nel «clásicu» del 11 d'abril apostáu nel Bernabéu, tres el que l'entrenador defende la so decisión como una de les claves pa l'apolmonante victoria por 4–2 ante'l Barcelona.

Tres cinco temporaes na capital d'España, el futbolista de 32 años tenía entá un añu más de contratu col club blancu, que-y dio la carta de llibertá por que pudiera axustar con dalgún equipu un contratu más llargu, yá que nun pensaba anova-y al nun entrar nos planes de Luxemburgo.

### Inter de Milán
N'agostu de 2005, Figo ficha pol Inter de Milán, convirtiéndose nel primeru de los «galácticos» n'abandonar el club. Col Inter ganó cuatro Scudettos consecutivos, certificando'l dominiu de la nerazurra n'Italia, y anunció la so retirada tres la consecución del postreru na temporada 2008/2009.

## Seleición nacional

### Categoríes inferiores
La trayeutoria de Figo como internacional, empezó nes categoríes inferiores de Portugal, coles qu'apostó un total de 61 alcuentros y anotó 18 goles. Abanderó una esitosa xeneración de futbolistes conocida como la «Geração de ouro», al proclamase campeona d'Europa sub-16 en 1989 y campeona mundial xuvenil en 1991.

### Seleición absoluta
Meses dempués de proclamase campeón mundial xuvenil, fixo'l so debú cola seleición absoluta con apenes 18 años, el 16 d'ochobre de 1991, nun amistosu ante .

La primer fase final qu'apostó con Portugal, foi la de la Eurocopa 1996 apostaba n'Inglaterra, na que foi esaniciada en cuartos de final pola República Checa de Berger, Nedved y Poborský.

Portugal nun llogró la clasificación pa la Copa Mundial de Fútbol de 1998, en Francia. Dos años más tarde, Figo formó parte xunto a xugadores como Vitor Baia (capitán), Fernando Couto o Rui Costa, de la seleición lusa qu'apostó la fase final de la Eurocopa 2000, na que quedaron posaos pola  de Zidane en semifinales.

El 18 de febreru de 2004, Figo algamó les 100 internacionalidades nun amistosu ante  (1-1), apostáu nel Estádio Algarve. Na Eurocopa 2004, que la seleición portuguesa apostaba como anfitriona, encabezó como titular al equipu hasta la final de Lisboa, na que Portugal cayó ganada contra pronósticu 0-1 ante .

Figo apostó dos Mundiales, el Mundial de Corea-Xapón 2002 nel que fueron esaniciaos en primer ronda y el Mundial d'Alemaña 2006, el so últimu tornéu como internacional, nel qu'algamaron les semifinales, rematando en cuarta posición. El 8 de xunetu de 2006 ante Alemaña, apostó'l so últimu alcuentru internacional, totalizando 127 internacionalidades y 32 goles.

### Participaciones en fases finales

;Participaciones n'Eurocopes

;Participaciones en Copes del Mundu 

## Vida privada

Nació'l 4 de payares de 1972 en Lisboa trescurriendo la so infancia na freguesía de Cova da Piedade, conceyu d'Almada (una ciudá nos suburbios de Lisboa). Ye fíu únicu del matrimoniu compuestu por Antonio y María Joana. Ta casáu dende'l 2001 cola modelu sueca Helen Svedin, a la cual conoció en Barcelona y cola que tien trés fíos.

Tres la so retirada del fútbol d'élite, Luís Figo centró la so carrera profesional nel mundu empresarial, siendo, ente otros, embaxador de IWC Schaffhausen. Igualmente ye imaxe de numberoses marques tanto deportives como comerciales, destacando Nike y Coca Cola, ente otres. Foi embaxador d'eventos deportivos como la Final de la Lliga de Campeones de la UEFA 2013-14 apostada en Lisboa, lo mesmo que de la "Candidatura Ibérica", conxunta ente Portugal y España pa la Copa del Mundu 2018. Figo amás, tien una fundación creada al envís d'ayudar a neños ensin recursos.

De la mesma Figo ye'l principal propietariu de la empresa Damash Minerals (al traviés del grupu Damash Assets) qu'esplota mines d'oru en Senegal y la República de Guinea .

## Estadístiques

### Clubes
*Actualizáu d'alcuerdu al postreru partíu xugáu'l [[31 de mayu]] de [[2009]].*

*Fonte: [http://www.transfermarkt.es/lluis-figo/profil/spieler/3446 Transfermarkt] - [http://espndeportes.espn.com/futbol/jugador/_/id/11074/lluis-figo ESPN Deportes] - [http://el.soccerway.com/players/lluis-filipe-madeira-caeiro/373/ Soccerway].*

### Seleiciones
*Actualizáu d'alcuerdu al postreru partíu xugáu'l [[8 de xunetu]] de [[2006]].*

### Resume estadísticu
*Actualizáu d'alcuerdu al postreru partíu xugáu'l [[31 de mayu]] de [[2009]].*

### Hat-tricks
*Partíos nos qu'anotó trés o más goles: Actualizáu d'alcuerdu al postreru partíu xugáu'l [[14 d'agostu]] de [[2001]].*
{|class="wikitable collapsible collapsed" style="font-size:100%; text-align: center; width: 101%;"
!colspan="12" style="with: 104%;" align=center | Partíos nos qu'anotó trés o más goles
|- style="text-align: center;"
!width="16"| Nᵘ
!width="100"| Fecha
!width="100"| 
Estadiu
!width="100"| 
Partíu
!width="70"| 
Goles 
!width="50"| Resultáu
!width="100"| 
Competición
|- style="text-align: center;"
| 1 || 14 d'agostu de 2001 || São Luís, Faro || align=center| **Portugal** -  ||    || **3** - 0 || Amistosu
|-



## Palmarés

### Campeonatos nacionales

### Campeonatos internacionales

### Distinciones individuales

## Condecoraciones

## Referencies

## Enllaces esternos