open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Frente de Lliberación del Archipiélagu de Madeira

El **Frente de Lliberación del Archipiélagu de Madeira**, embrivíu como **FLAMA** () foi un movimientu independentista de Madeira al respective a Portugal creáu como reacción a la hipótesis de que'l Portugal continental evolucionara escontra un réxime comunista. Nacíu al llau del Frente de Lliberación de les Azores, movimientu independentista de les Azores y cola mesma duración y oxetivos, el FLAMA llevó a cabu aiciones armaes nos años 1974-1975 mientres el Procesu Revolucionariu en Cursu, reivindicando la independencia del archipiélagu. Darréu cola instauración defenitiva del réxime democráticu, el sentimientu independentista en Madeira y Azores desapaeció.

Una de les sos principales acciones foi la ocupación de les instalaciones de Radio y Televisión de Portugal el 7 d'ochobre de 1975.

## Ver tamién
* Frente de Lliberación de les Azores
* Movimientu pola Autodeterminación ya Independencia del Archipiélagu Canariu

## Referencies

## Enllaces esternos

* 
*
Josu Aurrekoetxea

**Josu Calvo Aurrekoetxea**  ye un físicu, astrofísicu, cosmólogu y profesor universitariu vascu.

Ye investigador nel Institutu Teunolóxicu de Massachusetts (MIT) nel equipu del cosmólogu Alan Guth. Enantes foi investigador y profesor universitariu na Universidá d'Oxford.

Ta especializáu en cosmoloxía y relatividá numbérica.

## Biografía
Estudió nel institutu IES Saturnino de la Peña BHI de Sestao. Cuando cursaba primeru de Bachiller, ganó un premiu de química, dau pola Asociación Nacional de Químicos d'España.

Estudió'l grau en física na Universidá del País Vascu (2012-2016), llogrando'l grau cola tesina titulada "*Inflación Eterna y el Multiverso. Un estudio desde los problemas de la teoría del Big Bang hasta el Multiverso inflacionario*", dirixida pol astrofísicu José Juan Blanco-Pillado. Foi escoyíu por Bizkaia Talent pal Programa Talentia na so séptima edición (2015-2016), siendo parte de la Rede Talentia. Foi becáu por Bizkaia Talent para cursar estudios de posgráu nel estranxeru.

Darréu cursó un máster en ciencies (MSc) en física teórica y matemática nel Imperial College de Londres (2016-2017), llogrando'l Premiu de posgráu Abdus Salam por ser el primeru de la promoción del máster. La so tesis de máster trató sobro física teórica, titulada "Inhomogeneous Inflation in 3+1D" y foi supervisada pol astrofísicu y cosmólogu británicu Eugene A. Lim.

Doctoróse (PhD) en física teórica nel King's College de Londres en 2021, cola tesis doctoral "The role of strong gravity in the early universe" sobro relatividá numbérica y cosmoloxía teórica, so la dirección del astrofísicu y cosmólogu británicu Eugene A. Lim. Ta especializáu en cosmoloxía y relatividá numbérica.

## Trayectoria
En 2021 xunióse al subdepartamentu d'astrofísica de la Universidá d'Oxford y al Queen's College como becariu Beecroft (Beecroft Fellowship) ya investigador en física. Amás de los llabores d'investigación, tamién enseñó física y relatividá nel Queen's College.

En 2024, Aurrekoetxea, Eugene A. Lim y Katy Clough publicaron l'estudiu "Cosmology using numerical relativity", nel que reivindicaben l'usu de la relatividá numbérica para entender los primeros intres del universu. L'estudiu tuvo una notable repercusión na prensa nacional británica ya internacional.

Dende 2025 ye investigador nel Institutu Teunolóxicu de Massachusetts (MIT), onde investiga sobro inflación y el multiversu nel equipu del cosmólogu Alan Guth, quien formuló la teoría nos años 1980.

Amás, Aurrekoetxea tamién impartió seminarios y conferencies, ente otros, na Universidá de Columbia, na Universidá de Princeton, nel Imperial College de Londres, nel Institut d'Astrophysique de París (Universidá Sorbona), nel Institutu Perimeter de Física Teórica, nel MIT o na Universidá de Kioto.

## Vida personal
Anguaño mora n'Estaos Xuníos.

## Publicaciones
* Lim, E. A., Clough, K. & Aurrekoetxea, J. C., Cosmology using numerical relativity. *Living Reviews in Relativity*, 28, 5 (2025).

## Referencies

## Enllaces esternos
Stelvio Cipriani

**Stelvio Cipriani**  foi un músicu y compositor italianu.

## Biografía
Cipriani estudió pianu nel *Conservatorio Santa Cecilia* de Roma y primeramente viaxó como pianista en cruceros. Tras regresar a Italia, acompañó, ente otros, a la cantante italiana Rita Pavone. A finales de la década de 1950 y principios de la de 1960, tamién pasó un tiempu n'Estaos Xuníos, onde tocó con Dave Brubeck.

Cipriani compunxo música para numberoses películes españoles, italianes y franceses. Les sos composiciones musicales más destacaes fueron para películes policiales (), spaghetti westerns y películes d'horror (incluyendo el xéneru específicu, giallo), pero tamién compunxo comedies, dramas y películes romántiques. La filmografía de Cipriani supera les 200 contribuciones.

Nuna entrevista de 2007, Cipriani dixo que compunxera música pal Papa Xuan Pablu II y que taba trabayando col Papa Benitu XVI. L'arte musical de Cipriani tamién inspiró al director Quentin Tarantino n'Estaos Xuníos, quien utilizó trés de les sos composiciones pa les propies películes.

## Referencies

## Enllaces esternos

* 
*
Chusé Inazio Nabarro

**Chusé Inazio Nabarro**  ye un escritor, poeta ya historiador lliterariu aragonés.

## Biografía
Llicenciáu en Filoloxía Hispánica, ye dende 2004 y anguaño presidente del Consello d'a Fabla Aragonesa, miembru del Consello Asesor de l'Aragonés y vocal del Área de Llingua y Lliteratura del Instituto de Estudios Altoaragoneses. Tamién ye miembru de l*'Asociación Aragonesa de Escritores*. Asina mesmu foi dende 2011 profesor nel *Diploma de Especialización en Filología Aragonesa* de la Universidá de Zaragoza.

Dende 1989 escribió dellos artículos y trataos sobre aragonesismu. Tamién publicó colecciones de poemarios, y tamién noveles y cuentos n'aragonés.

## Referencies

## Enllaces esternos

* 
* 
*
Chuana Coscujuela

**Chuana Coscujuela** ()  foi una escritora y poeta n'aragonés.

## Biografía
Nació en Francia, en Nueva Aquitania, onde los sos padres trabayaben como temporeros. Tres la nacencia de la so fía, tornaron al so pueblu natal, Adahuesca (Adauesca), onde creció Chuana. En 1922, Chuana tresllad´pse a vivir colos sos hermanos a Barcelona, onde tamién contraxo matrimoniu.

Na década de 1970, escribió memories sobro la so infancia. El llibru foi publicáu en 1982 pola organización Consello d'a Fabla Aragonesa sol títulu **. La novela foi un gran ésitu y contribuyó a la renacencia de la llingua aragonesa. Nos años siguientes, Coscujuela escribió otres noveles d'ésitu n'aragonés.

El Consello d'a Fabla Aragonesa escoyóla ente los sos miembros d'honor.

## Referencies

## Enllaces esternos

*
Frente de Lliberación de les Azores

El **Frente de Lliberación de les Azores**, embrivíu como **FLA** () foi un movimientu independentista de les islles Azores con al respective de Portugal. El FLA sufrió y llevó a cabu aiciones violentes nel añu 1975. Güei considérase desapaecíu como grupu armáu. Ye un casu cercanu nel tiempu al del Frente de Lliberación del Archipiélagu de Madeira (FLAMA).

Foi fundáu en 1975 y empobináu pol políticu José de Almeida, que fuera diputáu na última Asamblea Nacional del Estado Novo fascista, como reacción a una posible llegada al poder de la estrema izquierda en Portugal.

El 10 d'ochobre de 1975, el FLA unvió un informe a la Organización de les Naciones Xuníes onde afirmaba que les Azores nun participaríen en nengún sistema de gobiernu que nun fuera democráticu, en referencia a la posible formación d'un gobiernu comunista en Lisboa.

En 1977 el FLA editó'l diariu separatista *O Milhafre* y caltuvo contactos col FLAMA de Madeira y el Movimientu pola Autodeterminación ya Independencia del Archipiélagu Canariu (MPAIAC). Pero en 1976 el gobiernu portugués amplió l'estatutu d'autonomía a les islles, y nes elecciones autonómiques vencería al Partíu Socialdemócrata (PSD) col 60% de los votos, y el so líder, João Bosco Soares, convirtióse en presidente de les islles. Esti fechu desactivó el potencial de protesta independentista, faciendo que'l FLA desapaeciera poco dempués.

## Referencies

## Enllaces esternos

*
Víctor Israel

**Josep Maria Soler Vilanova** ()  foi un actor catalán, conocíu col nome artísticu de **Víctor Israel**.

## Biografía
Al terminar la so etapa formativa básica, Víctor Israel estudió Comerciu. Paralelamente, la so formación cultural y artística foi bastante amplia, estudió sicoloxía, filosofía, rellaciones públiques, idiomes y música. La so educación nes Artes Dramátiques dividióse ente l'Estudiu d'actores de Julio Coll y Fernando Espona y l'Institutu del Teatru.

Empezó la so carrera cinematográfica en 1961 na película *Tierra de todos* d'Antonio Isasi-Isasmendi. A lo llargo de la so trayectoria apaeció en más de 140 películes, na so mayoría de horror y spaghetti westerns y en papeles secundarios. El so peculiar aspeutu físicu facíalu afayaízu pa interpretar personaxes misteriosos y de poco fiar. Na década de 1980 el so volume de trabayu decayó. Sicasí, la so imaxe foi rescatada ya inclusive homenaxada, recibiendo dalgunos papeles de manos de dellos cineastes catalanes como Santiago Lapeira, Carlos Benpar, Antoni Martí, Carlos Balagué y José Luis Valls, ente otros.

Finó'l día 19 de setiembre de 2009 a los 80 años d'edá.

## Referencies

## Enllaces esternos
Parroquia de Saint Thomas

Col nome de **Parroquia de Saint Thomas** podemos referinos a:

*Parroquia de Saint Thomas, una parroquia de Barbados.
*Parroquia de Saint Thomas, una parroquia de Xamaica.
Ríu Krka (Transmurania)

El **ríu Krka** o **Velika Krka** () ye un pequeñu ríu de Transmurania (noreste d'Eslovenia) y d'Hungría. El so afluente derechu llámase Mala Krka.

## Xeografía
El ríu Krka naz nel paisaxe montesa del pueblu de Čepinci, xusto al llau de la frontera ente Eslovenia y Hungría, flúi escontra el sureste hasta Šalovci y depués a lo llargo d'un ampliu valle escontra l'este. Per debaxo d'Hodoš, entra en territoriu húngaru y flúi nun arcu a través d'un valle ampliu y húmedo escontra el sur, pasando polos asentamientos de Csesztreg, Lenti, Lovászi y Tornyiszentmiklós hasta la frontera ente Hungría y Eslovenia en el estremu más oriental d'Eslovenia, onde desagua nel  ríu Ledava, qu'un pocu más palantre desagua nel ríu Mura.

## Referencies

## Bibliografía
* 

## Enllaces esternos

*
Simon Špilak

**Simon Špilak**  ye un ciclista eslovenu que foi professional ente 2005 y 2019.

## Trayectoria
Nació na parte suroeste de Transmurania.

En 2004, como corredor amateur, fixóse coles victories na Liège-La Gleize y nel G. P. Général Patton. Darréu pasó a competir nel deporte profesional.

Nel Mundial 2005 foi declaráu non aptu y nun pudo por tantu participar na prueba, dempués de presentar, al igual que'l so compatriota Vladimir Kerkez, una tasa d'hematocritu superior a la permitida.

Mientres el Gran Premiu de Lugano () de 2010 Špilak foi atropelláu, ensin graves consecuencies, pol tercer coche d'un equipu que circulaba en dirección contraria. Špilak y una ventena de corredores, decidieron protagonizar un plante de protesta al organizador, énte la inseguridá del percorríu de la prueba suiza.

Yera un destacáu especialista en carreres d'una selmana, sicasí nun consiguió destacar nunca nes trés grandes vueltes, que tenía apautaes col so equipu nun correles, por decisión personal.

N'ochobre de 2019 anunció la so retirada como ciclista profesional.

## Referencies

## Enllaces esternos

*
Llagu Ledava

El **llagu Ledava** o **llagu Krašči** (, prekmuru: Krašičko jezero) ye un embalse nel ríu Ledava. Les agües del ríu Ledava y del regueru Lukaj tán represadas por una presa de 10 metros d'altor. El llagu atopar 225 metros sobre'l nivel del mar na zona de los pueblos Ropoča y Krašči. La so superficie mide 218 hectárees.

La fondura de l'agua ta menguando, una y bones el Ledava trai una gran cantidá de llimu de los campos circundantes, que se deposita no fondero, que depués s'alza. El llagu ye ricu pexes y anfibios.

## Referencies

## Bibliografía
* 

## Enllaces esternos

*
Castiellu de Grad

El **castiellu de Grad** ye el castiellu más grande de Transmurania ya inclusive el más grande d'Eslovenia. El castiellu ta asitáu nel conceyu de Grad, en partir norte de Transmurania, na llene montesa (Goričko) de la rexón. El castiello atópase a lo cimero d'una empinada llomba formada por toba basáltica. Les nales del edificiu pentagonal irregular zarren un gran espaciu interior. El sistema de bodegues del castiellu estendíase en dellos llugares en trés niveles.

El complexu d'edificios, que data de fai unos ocho sieglos, presenta estilos románicu, góticu tardíu, renacimientu y barrocu.

## Historia
Nel sieglu XI yá existía dalgún tipu de fortificación nel llugar del actual castiellu. El primer castiellu foi construyíu polos templarios nel sieglu XIII, quienes tamién forxaron espaes equí. Nel llugar de l'antigua ferrería, al pie de la muralla del castiellu, inda se percibe un fluxu d'enerxía térmica.

En 1269, el rei Otakar II de Bohemia prindó'l castiellu y gobernó mientres seis años. Nel 1365 el castiellu pasó a ser propiedá de la familia noble húngara de Szécsi. Pela redolada del edificiu fundóse una ciudá de mercáu que convirtióse nun importante centru rexonal.

El castiellu foi ampliáu de cutio hasta algamar el so tamañu actual nel sieglu XVI.

La familia Szécsi estinguióse en 1684, dempués de lo cual el castiellu pasó a ser propiedá de delles families nobles húngares o príncipes alemanes. Dempués de la Primera Guerra Mundial, Transmurania pasó a formar parte de Yugoslavia. Nesi momentu, el castiellu pasó a ser propiedá de la familia Hartner de Murska Sobota. Ferdinand Hartner collaboró colos ocupantes alemanes y húngaros mientres la Segunda Guerra Mundial, polo que dempués de la guerra foi condergáu a muerte y tolos sos bienes, incluyíu el castiellu, fueron confiscados. Hartner fuxó a Arxentina y el castiellu de Grad foi ocupáu pol Exércitu coloráu soviéticu, que lo utilizó como base. El castiellu foi dafechu escaláu y darréu reconvertíu n'edificios residenciales y d'oficines.

Dempués de 1991, na Eslovenia independiente, empezaron los trabayos de renovación del esgonciáu castiellu de Grad. Los trabayos avancen amodo a pesar del sofitu de la Xunión Europea.

## Referencies

## Bibliografía
* 
* 

## Enllaces esternos

*
Rubus ulmifolius

***Rubus ulmifolius***, nomáu **escayu**, ente otros numberosos nomes comunes, ye una especie de matu d'aspeutu sarmentoso de la familia de les rosácees y ye popularmente coñocíu polos sos frutos comestibles, nomaes mores.

## Referencies

## Enllaces esternos
Vanek Šiftar

**Ivan Vanek Šiftar** , tamién conocíu como **Ivan Šiftar**, foi un xurista, pedagogu, publicista, sociólogu y políticu eslovenu.

## Biografía
Nació na enllanada de Transmurania. Asistió a la escuela primaria en Tišina, a los primeros graos del bachilleratu en Murska Sobota y a los graos cimeros del bachilleratu en Ptuj, onde se graduó en 1938. Estudió Derechu na Universidá de Llubliana, pero tuvo qu'atayar los sos estudios por cuenta de la Segunda Guerra Mundial. Dempués del final de la guerra, siguió los sos estudios de derechu y graduóse en 1953.

Desempeñóse como fiscal de distritu ente 1946 y 1953. Pola so estensa llabor d'investigación científica foi habilitáu como profesor asistente yá en 1958. Con numberosos artículos y otres contribuciones teóriques, contribuyó a dar forma a la teoría y la práctica de les disciplines xurídiques, lo mesmo que d'otros campos profesionales.

Nel so pueblu natal fundó'l xardín *Vrt spominov in tovarištva dr. Vaneka Šiftarja* (Xardín de l'Alcordanza y la Camaradería Dr. Vanek Šiftar), que cuenta con una rica colección botánica. El xardín ye tamién un espaciu abiertu con vida reconocible y parte integrante de la vida local y d'una cooperación más amplia, incluyida la tresfronteriza. Tamién foi cofundador de la Fundación Dr. Šiftar ), dedicada a la protección del patrimoniu cultural y natural.

## Bibliografía
* 

## Referencies

## Enllaces esternos

* 
*
Milan Kučan

**Milan Kučan**  ye un políticu y estadista eslovenu.

## Biografía
Nació na rexón montesa Goričko de Transmurania, nuna familia luterana. El so apellíu orixinal ye *Küčan* nel idioma prekmuru.

En 1958, a los 17 años, afilióse al Partíu Comunista eslovenu, dedicándose a la política desque en 1963 se llicenciara en Derechu. En 1986 pasa a ser xefe del Presidium del Comité Central eslovenu, siendo el impulsor d'una corriente que trabayaba pola democratización del país, y qu'acabó llogrando que se reconociesen los partíos políticos. Foi'l líder del Partíu Comunista hasta 1989, cuando'l partíu se convirtió nel Partíu de Reforma Democrática.

El 25 de xunu de 1991 declaró la independencia d'Eslovenia de Yugoslavia. Depués españó la guerra ente'l nuevu estáu y Yugoslavia, pero Kučan convenció a los países occidentales pa que sofitaren la independencia eslovena, polo que la guerra terminó ceo. Aportó al cargu en 1991, depués d'imponese na segunda vuelta. Permaneció nel cargu hasta 2002. En dexando la presidencia, siguió en política. Por casu, dende payares de 2004 ye miembru del Club de Madrid.

## Referencies

## Bibliografía
* 
* 

## Enllaces esternos

*
Ludvik Vrečič

**Ludvik Vrečič**  foi un pintor eslovenu. Vrečič , graduándose na Escuela de Pintura de Budapest en 1929.

## Biografía
Nació na enllanada de Transmurania, nuna familia de llabradores luteranos.

En 1928, por invitación del pintor eslovenu Rihard Jakopič, espunxo per primer vegada n'Eslovenia nel Pabellón Jakopič, onde espunxo 226 obres. En 1943 espunxo en Murska Sobota.

En xunetu de 1945, dempués d'un discutiniu, un soldáu rusu disparó-y en Monor, cerca de Budapest, onde ta soterráu.

## Referencies

## Bibliografía

## Enllaces esternos

* 
*
Ludvik Gyergyek

**Ludvik Gyergyek** , foi un cibernéticu eslovenu.

## Biografía
Nació na rexón montesa Goričko de Transmurania.

Impartió clases en la Facultá d'Inxeniería Eléctrica ya Informática de Llubliana. Foi miembru de l'Academia Eslovena de Ciencies y Artes y profesor eméritu de la Universidá de Llubliana, amás de doctor honoris causa de les universidaes de Budapest y Maribor.

Gyergyek foi'l fundador del estudiu de l'automática n'Eslovenia y trabayó en cibernética, teoría de la información, tresmisión de señales, biocibernética y, más apocayá, en llingüística matemática.

## Referencies

## Enllaces esternos

*
Franc Šebjanič

**Franc Šebjanič**'  foi un periodista, políticu, trabayador cultural ya historiador eslovenu.

## Biografía
Nació en Murska Sobota, capital de Transmurania. Terminó la escuela en Murska Sobota. Na so mocedá trabayó mientres dalgún tiempu como axente lliterariu nel periódicu *Mladi Prekmurec*. Dempués de graduase de la escuela secundaria, estudió Estudios Eslavos na Universidá de Llubliana.

Mientres la Segunda Guerra Mundial, participó nel movimientu de lliberación contra los alemanes y los húngaros. Dempués de la Segunda Guerra Mundial trabayó como periodista y emplegáu n'organismos federales, republicanos y otros. Nos últimos años de la so vida, investigó viviegamente la historia de Transmurania, especialmente'l periodu del protestantismu, una y bones él mesmu nació nuna familia luterana. Participó nos entamos de la lliteratura en llingua prekmura, incluyendo a Štefan Küzmič y la so traducción del Nuevu Testamentu de la Biblia.

Publicó escritos y trataos culturales ya históricos sobre'l protestantismu de Transmurania y los contactos eslovenu-húngaros. Tamién empecipió la educación billingüe eslovenu-húngara en Transmurania y foi coautor de dellos diccionarios. Ayudó a arrexuntar material de llectura en llingua prekmura pa los eslovenos n'Hungría, porque ye la so llingua materna.

## Referencies

## Enllaces esternos

* 
*
Antonio Rotta

**Antonio Rotta**  foi un pintor italianu, conocíu sobre manera pol so trabayu de xéneru.

## Biografía
Rotta nació'l 28 de febreru de 1828 en Gorizia, entós parte del Reinu d'Iliria nel Imperiu austriacu. Inscribióse na Academia Real de Belles Artes de Venecia, onde estudió con Ludovico Lipparini.

Les sos primeres obres de xéneru representaben la vida veneciana; más tarde fixo obres de temes relixosos ya históricos, incluyendo *Tiziano istruisce Irene di Spilimbergo*. Dempués tornó a la pintura de xéneru, creando munches escenes de la vida diaria en Venecia, frecuentemente con neños. Una de les sos obres más conocíes d'esti estilu ye *Il Ciabattino*.

Munches de les sos obres vendiéronse al estranxeru. En 1891 espunxo en Berlín.

Casó con una fía de Lattanzio Querena; del casamientu nació'l so fíu, el pintor Silvio Giulio Rotta.

Antonio Rotta morrió en Venecia'l 10 o 11 de setiembre de 1903.

## Referencies

## Enllaces esternos
Piedra del Príncipe

La **Piedra del Príncipe** (, ) ye la base invertida d'una antigua columna xónica que desempeñó un importante papel na ceremonia qu'arrodia a la instalación de los príncipes de Carantania durante la Temprana Edá Media. Dempués d'incorporarse al Reinu de los francos, el procedimientu, en llingua eslovena, caltúvose como la primer parte de la coronación de los duques de Carintia, siguíu d'una misa na catedral de María Saal y la instalación na Siella del Duque, onde facía un xuramentu n'alemán y recibía l'homenaxe de los estamentos.

## Hestoria
La columna probablemente yera orixinaria de la cercana ciudá romana de Virunum, capital de la provincia de Noricum baxo'l reináu del emperador Claudiu (41-54). Mientres la Edá Media, esta figuraba na parte cimera del escudu del Ducáu de Carintia, y cuando en 1862 foi treslladada al *Landhaus* de l'asamblea provincial de Klagenfurt, situóse al noroeste del Kaiserpfalz de Karnburg (), na enllanada de Zollfeld (), construyíu pol emperador Arnulfu de Carintia.

La primer mención de la *sedes Karinthani ducatus* nel cursu de la instalación d'Herman II de Sponheim en 1161 probablemente refierse a la Piedra del Príncipe. La ceremonia foi descrita esplícitamente escontra 1341 pol cronista Xuan de Viktring nel so *Liber certarum historiarum* por cuenta de la coronación de Meinhard de Goritz en 1286: cuando'l pretendiente a duque llegó énte la Piedra, encontróse a un llabrador sentáu nella, que nun se llevantó hasta que Meinhard aseguró-y que sería dignu del cargu y un gobernante xustu.

La partición de Carintia dempués de la Primer Guerra Mundial convirtió la Piedra del Príncipe en parte del patrimoniu común y, polo tanto, aldericáu de Carantania. En 2005, el gobiernu eslovenu, dirixíu nesi entós pol primer ministru Janez Janša, decidió representar la Piedra del Príncipe na cara nacional de la moneda eslovena de 2 céntimos, lo que causó cierta disgustu n'Austria. En 2006, el gobernador de Carintia, Jörg Haider, mandó treslladar la piedra, que dende 1905 s'esponía nel Muséu Estatal de Carintia, de vuelta al Salón Heráldicu del *Landhaus* de Klagenfurt.

## Referencies

## Bibliografía
* 

## Enllaces esternos

*
Ivan Zelko

**Ivan Zelko**  foi un historiador y sacerdote católicu eslovenu.

## Biografía
Nació na parte sur de Transmurania. Asistió a la escuela secundaria en Murska Sobota, pero completó l'octavu grau col so diploma d'escuela secundaria en Llubliana. Estudió teoloxía en Maribor. Foi ordenáu sacerdote en 1935. Dende 1946 foi alministrador parroquial en Špitalič (Eslovenia centru-oriental) y dende 1959 párrocu. En 1974 llogró'l doctoráu na Facultá de Teoloxía de Llubliana. A partir d'entós empezó a investigar la historia de Transmurania y la historia de la llingua prekmura.

Dende 1935 foi miembru y conseyeru de l'asociación de museos de Transmurania. Na década de 1960 convirtióse en collaborador esternu permanente de l'Academia Eslovena de Ciencies y Artes. Investigó, ente otres coses, el luteranismu y el calvinismu en Transmurania, la colonización local y las condiciones de tenencia de la tierra, la historia de Lendava y el periodu de violencia otomana en Transmurania.

## Referencies

## Bibliografía
*

## Enllaces esternos

* 
*
Ivan Škafar

**Ivan Škafar**  foi un historiador, historiador lliterariu y sacerdote católicu eslovenu.

## Biografía
Nació na parte sur de Transmurania. Siendo entá bien mozu, treslladóse temporalmente col so padre a los Estaos Xuníos. En 1920 tornaron a Transmurania y estableciéronse en Bratonci. Pudo completar la escuela primaria na so ciudá natal.

Cursó siete graos de secundaria en Murska Sobota. Completó l'octavu grau y el diploma de secundaria en 1931 en Llubliana. Depués empezó a estudiar nel seminariu teolóxicu de Maribor y foi ordenáu sacerdote en 1935. Ente 1938 y 1940 foi sacerdote emigrante pa les trabayadores temporeros de Transmurania en Vojvodina (Serbia) y Alemaña. Mientres esti tiempu, escribió collaboraciones n'eslovenu pal periódicu *Naše duhovno živjene* de Buenos Aires y en prekmuru para *Novine*, *Marijin list* y *Kalendar Srca Jezušovoga*.

Mientres la Segunda Guerra Mundial, foi encarceláu polos alemanes en prisiones de Maribor, Brestanica y Zagreb. Dempués de la guerra, foi encarceláu poles autoridades comunistes yugoslaves dende avientu de 1949 hasta marzu de 1953, lo qu'estropió permanentemente la so salú.

Nos últimos años dedicóse al llabor científicu, investigadora y periodística. Ye de gran importancia pal descubrimientu del pasáu de Transmurania, la investigación de la estacionalidá y de los misioneros, y tamién la lliteratura en llingua prekmura y la historia de la ilesia.

## Referencies

## Bibliografía
*

## Enllaces esternos

* 
*
Josip Stritar

**Josip Stritar**  foi un escritor, poeta, críticu lliterariu, dramáticu y traductor eslovenu. Yera un home bien cultu y lleíu que falaba dellos idiomes.

## Biografía
Les sos poesíes *Pesmi* (1869) tán enfusaes d'un pesimismu al estilu d'Arthur Schopenhauer, nes que l'amor y la mesma poesía sirven de consuelu al poeta frente a la vida. Escribió tamién *Prešernova pisma iz Elizije* (Cartes de Prešeren dende l'Elísiu, 1872) y *Dunajske sonete* (Sonetos vieneses, 1872), la so obra poética más notable, cincuenta sonetos de sátira y discutiniu contra los vieyos eslovenos.

Na narrativa empezó cola novela curtia *Svetinova Metka* (1868), según *Julie ou la Nouvelle Héloïse* de Jean-Jacques Rousseau, y la novela *Zorin* (1870), a la manera d'un *Werther* eslovenu, en forma de cartes del protagonista que, desesperáu del amor y de la vida, suicídase, aunque nel casu de Stritar el so spleen ye demasiáu abstractu. La estensa novela *Gospod Mirodolski* (El señor Mirodolski, 1876) sigue'l modelu de *The Vicar of Wakefield* d'Oliver Goldsmith, el rellatu *Rosana* (1877) sigue a Johann Wolfgang von Goethe, y la novela *Sodnikovi* (1878), trata tema orixinal, narra nun realismu moderáu la ruina progresiva d'una familia rural por culpa del dineru.

Como críticu lliteriariu y estéticu escribió su *Kritična pisma* (Cartes crítiques, 1867-1868) y, sobremanera, les sos *Literarni pogovori* (Conversaciones lliteraries, 1868) y les sos *Dunajska pisma* (Cartes Vieneses, 1895-1896) porque con toes elles capacita al idioma eslovenu pa la espresión de reflexones estétiques y culturales más complexes. D'últimes ye autor d'escritos satíricos, como *Pesji pogovori* (Coloquios de perros, 1870).

Stritar tamién trabayó como traductor de la Biblia al eslovenu modernu. Tradució'l Nuevu Testamentu y dalgún llibros importantes del Vieyu Testamentu. Les sos traducciones fueron publicaes pola *British and Foreign Bible Society*, lo que provocó crítiques per parte de la ilesia católica eslovena, porque la sociedá yera una organización protestante.

## Referencies

## Bibliografía
*

## Enllaces esternos

* 
*
Josip Jurčič

**Josip Jurčič**  foi un escritor y periodista eslovenu.

## Biografía
Dempués de terminar la escuela primaria en Višnja Gora, asistió a la escuela secundaria en Llubliana, onde se familiarizó cola lliteratura eslovena y estranxera.

Ye una figura nacional del realismu lliterariu y una influyencia de la lliteratura folclórica del so país.

Dientro de la so obra destaca la novela *Deseti brat* ("El décimu hermano"), que ye considerada la primera en llingua eslovena.

## Referencies

## Bibliografía
*

## Enllaces esternos

* 
*
Primož Trubar

**Primož Trubar** , foi un reformador protestante, escritor y traductor eslovenu.

## Biografía
En 1520, el conde de Auersperg probablemente dexó-y estudiar pa convertirse en sacerdote. Foi ordenáu sacerdote católicu en 1530. Unos años más tarde, conoció les obres y enseñances de Martín Lutero. Pola so simpatía escontra la nueva doctrina relixosa, foi arrestáu y encarceláu. En marzu de 1548 fuxó a Alemaña y ese mesmu añu llegó a Núremberg.

Dende entós vivió y trabayó en territoriu alemán como pastor protestante. Sicasí, taba decidíu a introducir les enseñances de Martín Lutero a los sos compatriotes en llingua eslovena. Utilizó el dialectu de la Baxa Carniola como llingua lliteraria. Escribió un catecismu, un llibru del alfabetu, un ritu eclesiásticu, un himnariu eclesiásticu y compiló una traducción del Nuevu Testamentu.

Primož Trubar ye'l fundador de la lliteratura eslovena y, mientres la so vida, la so obra animó a otros autores a escribir n'eslovenu.

## Referencies

## Bibliografía
*

## Enllaces esternos

* 
* 
*
Adam Bohorič

**Adam Bohorič**  foi un reformador protestante, escritor, llingüista, historiógrafu, gramáticu y pedagogu eslovenu.

## Biografía
N'abril de 1543 matriculóse na Universidá de Viena. A partir de 1548 estudió na Universidá de Wittenberg, onde foi alumnu de Philipp Melanchthon, pero nun llegó a ser maestru.

Cuando tornó d'Alemaña, fundó y dirixó la so propia escuela en Krško ente 1551 y 1563. En 1565 cerró la escuela y, en parte por invitación de Primož Trubar, convirtiéronse en direutor d'escuela en Llubliana.

Bohorič defendió la independencia llingüística eslovena frente al alemán y destacó la so conexón coles llingües eslaves. Formuló los principios del primer alfabetu eslovenu, llamáu *bohoričica* n'honor a Bohorič. La ortografía de Bohorič deriva del alfabetu llatín y non de la escritura gótica alemana.

La ortografía de Bohorič utilizóse hasta'l sieglu XIX na mayoría de les rexones eslovenes, sacante en dellos llugares onde s'utilizaba l'alfabetu italianu, croata antiguu o húngaru pa escribir l'idioma eslovenu.

## Referencies

## Bibliografía
*
*

## Enllaces esternos

* 
*
Jurij Dalmatin

**Jurij Dalmatin** , tamién conocíu como **Jurij Dalmata**, foi un reformador protestante, escrito eslovenu y traductor de la Biblia.

## Biografía
Créese que los antepasaos ​​de Dalmatin emigraron dende Dalmacia o vía Dalmacia.

Foi educáu na so ciudá natal, en Krško, pol maestru protestante Adam Bohorič, quien tuvo una gran influencia nél. De 1565 a 1566 estudió na escuela llatina inferior de Württemberg. De 1566 a 1572 estudió en Tübingen, onde vivió y trabayó Primož Trubar, el fundador de la lliteratura eslovena.

Como pastor protestante, tamién sirvió en ciudaes alemanes y eslovenes, como Llubliana.

Dalmatin foi el primeru en traducir la Biblia dafechu al eslovenu. Esta traducción influyó fondamente nel desenvolvimientu de la llingua lliteraria eslovena. Inclusive a los sacerdotes católicos dexóse-yos utilizar la traducción de Jurij Dalmatin con un permisu especial, yá que entá nun teníen una traducción católica de la Biblia.

## Referencies

## Bibliografía
*
*

## Enllaces esternos

* 
*
Anton Tomaž Linhart

**Anton Tomaž Linhart**  foi un dramaturgu ya historiador eslovenu, más conocíu por ser l'autor de la primer comedia n'eslovenu, *Županova Micka* (Micka, la fía del mayor). Tamién se-y considera como'l padre de la historiografía eslovena por ser el primer historiador n'escribir la historia de los eslovenos en cuanto unidá, refugando los estudios precedentes por tomar como puntu de referencia les provincies históriques.

## Biografía
Yera fiu d'un pedagogu d'ascendencia checa.

Asistió a la escuela primaria na so ciudá natal, y más tarde tamién en Llubliana. Estudió comerciu y financies en Viena. Antes de terminar los sos estudios tamién pasó dalgún tiempu nel monasteriu de Stična en Baxa Carniola. En tornando a Llubliana, foi contratáu como archiveru pol obispu de la ciudá. Tamién desempeñóse como comisariu escolar, y como secretariu rexonal de l'administración imperial.

En 1786 foi nomáu comisariu escolar del distritu de Llubliana y, tres trés años nel cargu, dobló'l númberu d'escueles rurales, que pasaron de 9 a 18. Tamién consagró munches enerxíes a la fundación d'una biblioteca en Llubliana y foi gracies a la so iniciativa que se creó la Biblioteca de Licéu.

Linhart foi deísta y bien críticu al respective de los privilexos de la nobleza y de la ilesia. Aunque nun principiu foi partidariu del emperador Xosé II d'Habsburgu-Lorena, foi críticu de les sos polítiques centralistes y de la poca atención que lu emprestó a les llingües rexonales del imperiu.

## Referencies

## Bibliografía
*

## Enllaces esternos

* 
*
Vilko Novak

**Vilko Novak**  foi un historiador lliterariu, etnólogu, eslavista, editor y traductor eslovenu.

## Biografía
Nació na parte sur de Transmurania. Estudió historia de les llingües eslaves meridional y estudios eslovenos na Facultá d'Artes de Llubliana, graduándose en 1933.

Como profesor de secundaria, enseñó eslovenu mientres quince años en Maribor, Murska Sobota, Kranj y Llubliana; y durante la Segunda Guerra Mundial, serbocroata en Senta.

En 1944 doctoróse n'estudios eslavos en Budapest. Dempués de la Segunda Guerra Mundial, siguió los sos estudios atayaos d'etnoloxía en Llubliana y recibió el so doctoráu en 1947. Estudió y escribió estensamente sobro la cultura del pueblu eslovenu. Investigó les cuestiones llingüístiques, lliteraries y históricu-culturales de Transmurania. Concibió y editó delles obres, compiló un diccionariu de prekmuru lliterariu antiguu, editó llibros de quienes escribieron sobro cuestiones de la zona fronteriza ente Eslovenia y Hungría, y tradució del húngaru y del checu.

## Referencies

## Enllaces esternos

* 
*
Ferdo Godina

**Ferdo Godina** , tamién conocíu como **Ferdinand Godina**, foi un escritor eslovenu y partisanu na Segunda Guerra Mundial.

## Biografía
Nació na parte sur de Transmurania. Asistió a la escuela secundaria clásica en Llubliana, que siguió y completó dempués de trés años en Maribor. Coles mesmes, tamién asistió a la escuela de teatru equí. Dempués de terminar l'institutu, foi estudiar Derechu a Llubliana.

De primeres escribió prosa curtia en prekmuru y depués pasó al eslovenu.

En 1941 unióse a la llucha de lliberación nacional contra los ocupantes y entamó'l Frente de Lliberación en Transmurania. Mientres la guerra foi aceptáu nel Partíu Comunista, pero n'ocasiones entró en conflictu con él ya inclusive foi encarceláu.

Ferdo Godina foi un compañeru y siguidor del realismu social de la década de 1930 y un destacáu escritor de Transmurania. Describió principalmente la vida de la xente común. Nes sos obres, Godina evalúa de forma perrealista la vida dempués de la Segunda Guerra Mundial en Transmurania, describiendo les males acciones de les autoridaes, la cobicia de los ensin techu pol dineru y l'abandonu del pueblu, la vida familiar desordenada y la mocedá abandonada.

## Referencies

## Bibliografía
* 

## Enllaces esternos

*
Valentin Vodnik

**Valentin Vodnik** , foi un sacerdote, franciscanu, poeta, traductor, ilustrador y llingüista eslovenu.

## Biografía
Dempués de terminar el bachilleratu en Llubliana, ingresó na orde franciscana. De 1776 a 1778 estudió filosofía na escuela franciscana de Rudolfswerth (güei Novo Mesto), y dende 1778 vivió nel monasteriu franciscanu de Llubliana, onde cursó estudios de teoloxía. Foi ordenáu sacerdote en 1782 en Croacia, na islla dálmata de Veglia (Krk).

En 1798 convirtióse en profesor nel Ximnasiu de Llubliana. En 1809, los exércitos de Napoleón Bonaparte prindaron Carniola y l'emperador francés estableció l'estáu satélite de les provincies Iliries. Los franceses dexaron que nes escueles enseñaren clases n'eslovenu, polo que Vodnik sofitó a les autoridaes franceses y convirtióse en director de ximnasiu y supervisor de escueles primaries y profesionales.

Cuando l'imperiu austriacu recuperó territoriu eslovenu, la posición de Vodnik deterioróse por cuenta del so sofitu al gobiernu francés. En 1815 torgóse-y poder exercer tolos servicios escolares.

Valentin Vodnik foi autor de numberosos poemes n'eslovenu, y tamién ye importante'l so trabayu llingüísticu, col que pretendía desenvolver el vocabulariu eslovenu. Vodnik dedicó muncho tiempu al primer periódicu eslovenu, *Lublanske novize* (Noticies de Llubliana).

## Referencies

## Bibliografía
*

## Enllaces esternos

* 
*
Simon Jenko

**Simon Jenko**  foi un poeta y escritor eslovenu.

## Biografía
Asistió a les escueles públiques de Smeldnik y de Kranj. Aunque quixo asistir a la escuela secundaria en Llubliana, la posición financiera de la so familia nun-y lo permitió, polo qu'en 1847 empezó a realizar dicha educación secundaria en Rudolfswerth (güei Novo Mesto).

Sía comoquier, ente los años 1853 y 1855, asistió tamién a la secundaria en Llubliana, onde se reencontró con dellos amigos de la so anterior escuela de Kranj y xuntos fundaron un círculu lliterariu del que surdió un periódicu escolar illegal llamáu *Vaje* (Ejercicios, 1854-1855). Ente les publicaciones del periódicu taben tamién los poemes que Jenko escribiera mientres la so escolarización en Rudolfswerth.

En terminando la escuela secundaria en 1855, Jenko empezó a estudiar teoloxía en Klagenfurt, acordies col deséu de los sos padres. Sicasí, tres el so primer añu camudó los sos estudios y matriculóse na Universidá de Viena onde primero estudió Lletres clásiques, dempués Historia y darréu Derechu. Foi nesi periodu cuando s'axuntó colos compañeros de clase de la secundaria en Llubliana y restableció el círculu lliterariu.

Mientres un tiempu tuvo ganándose la vida trabayando como tutor priváu, hasta que nel otoño de 1863 tornó a Praše, onde vivíen los sos padres. N'agostu de 1866 empenzó a collaborar col abogáu Valentin Prevc y trabayó con él hasta la so muerte'l 18 d'ochobre de 1869 en Kranj.

Simon Jenko foi una figura central de la llírica eslovena nel periodu ente'l Romanticismu y el Realismu. La prosa de Jenko consiste de trés cuentos curtios y de dellos cuentos, de menor relevancia, que daten nos años de la secundaria.

## Referencies

## Bibliografía
*
*

## Enllaces esternos

* 
* 
*
Islla Etolin

La **islla Etolin** ye una islla d'Estaos Xuníos alcontrada nel archipiélagu Alexander, nel sureste del estáu d'Alaska ( ﻿ / ﻿56.133, -132.400) atópase ente la islla del Príncipe de Gales, al oeste, y territoriu continental d'Alaska, al este, y l'islla de Wrangell, al sureste. 
Orixinalmente foi llamada islla  Duque de York (*Islla del Duke of York*), pasó a llamase Etolin cuando los Estaos Xuníos realizaron la compra d'Alaska a Rusia. Lleva el so nome en reconocencia a Adolf Etolin, alministrador colonial na América rusa ente 1840 y hasta 1845.

La islla tien 48 km de llargu y ente 16 y 35 km d'anchu, con una superficie de 878,08 km², polo que ye la 24ª islla más grande de los Estaos Xuníos. Según el censu de 2000, Etolin tenía xuna población de tan solo 15 persones.

Na islla hai una población d'alces introducida. Tola islla atópase dientro de les llendes del Monte nacional Tongass (*Tongass National Forest*). Na parte sur de la islla foi designada oficialmente como Área Selvaxe Etolin Sur (*South Etolin Wilderness*).

## Referencies

## Enllaces Esternos

*Mapcarta islla Etolin
*Etolin Island: Blocks 1019 and 1020, Census Tract 3, Wrangell-Petersburg Census Area, Alaska United States Census Bureau, Book.
Premiu Caitano Álvarez Bardón

El **premiu** **Caitano Álvarez Bardón de lliteratura en llionés** ye un gallardón bienal otorgáu pol Instituto Leonés de Cultura de la Diputación de Llión. Esti premiu, afitáu en 2021, honra la figura de Caitano Bardón, ún de los primeros escritores en llionés y collaborador de Menéndez Pidal. Tien como oxetivu incentivar y promocionar l’usu de la llingua llionesa nel campu lliterariu. El gallardón ta dotáu con 3.000 € y la publicación de 350 exemplares de la obra ganadora. Amás, si’l xuráu lo considera oportunu, pue declaráse un accésit o segundu premiu que lleva apareyada la publicación del llibru.

## '''Gallardonaos'''

### I Edición (2021)

Ganador: Francisco González-Banfi, pola obra *Fasgadiel*.

### II Edición (2023)

Ganador: Francisco Fernández Banfi, pola obra *Réquiem babiano* .

Accésit: Beatriz Blanco Fontao, pol poemariu *Branu*.

### III Edición (2025)

Ganador: Nicolás Bardio, pola obra *Conseyería de Bruxería*.

Accésit: Mario Lozano Alonso, pol rellatu históricu *Eclís de sangre*.

## Referencies
Ivins (Utah)

**Ivins** ye una ciudá nel suroeste del Condáu de Washington, Utah, Estaos Xuníos. Forma parte del Área Metropolitana de St. George. La población yera de 8.978 nel censu de 2020, en comparanza con 6.753 nel censu de 2010. Actualmente tien . Ivins figuraba como villa nel censu del 2000, convirtióse en ciudá en 1998.

## Xeografía
Según la Oficina del Censu de los Estaos Xuníos, la ciudá tien una superficie total de 27 km2, de la cual 26 km2 ye tierra y 0,26 km2 (0,68%) ye agua.

Ivins ta cerca de Tuacahn (un espaciu d'artes al aire llibre y anfiteatru) y del Parque Estatal Snow Canyon, qu'atraen a munches persones a la zona. Hai munchos desarrollos nuevos planificaos (dalgunos con campos de golf) cerca o dientro d'Ivins, xuniéndose a los anteriores desarrollos de Kayenta y Padre Canyon.

### Clima
Según el sistema de Clasificación Climática de Köppen, Ivins tien un clima semiáridu, abreviáu "BSk" nos mapas climáticos.

## Referencies

## Enllaces esternos
BBC One

**BBC One** ye una canal de televisión británicu gratuitu d'emisión pública perteneciente y operáu pola BBC. Ye la canal más antigua de la corporación y la so canal principal, conocíu por emitir programación xeneralista, qu'inclúi boletinos de BBC News, drames y entretenimientu en *[[prime time]]*, y eventos en direutu de BBC Sport.

La canal entamó'l 2 de payares de 1936 baxo'l nome de **BBC Television Service**, que foi'l primer serviciu regular de televisión nel mundu con un altu nivel de resolución d'imaxe. Foi renomáu **BBC TV** en 1960 y usó esti nome hasta'l llanzamientu de la segunda canal de la BBC, BBC Two, en 1964. La canal principal pasó entós a conocese como **BBC1.** Adoptó la grafía actual de BBC One en 1997.

El presupuestu añal del canal pa 2024–2025 foi de 1280 millones de £. Finánciase col pagu de la llicencia de televisión xunto coles otres canales nacionales de televisión de la BBC y emite programación ensin interrupciones nin publicidá comercial. La canal de televisión tuvo la cuota d'audiencia más alta de cualquier emisora nel Reinu Xuníu en 2019, por delantre del so rival tradicional pola lideranza d'audiencia ITV. En 2013, un estudiu realizáu en 14 países pola organización de sondeos Populus resultó que BBC One yera la cadena más preferida nel so país, con BBC Two en tercer llugar.

## Ver tamién
* BBC Alba
* BBC News
* BBC World News

## Notes

## Referencies

## Enllaces esternos
Nel González

**Nel González** (25 d'ochobre de 2004, Uviéu) ye un direutor de cine y guionista asturianu.

## Trayectoria
González estrenó'l so primer curtiumetraxe, *[[Beatus Ille (curtiumetraxe)|Beatus Ille]]*, nel 61 Festival Internacional de Cine de Xixón.

So la tutorización d'Álvaro Gago, desenvolvió'l video-ensayo *[[Desconexión (curtiumetraxe)|Desconexión]]* en Novos Cinemas 09.

La so comedia western, *[[Todo Dicho]]*, foi escoyida en más de 20 festivales nacionales e internacionales y cuenta con 3 galardones.

## Obres

* *[[Todo Dicho]]*, 2024
* *[[Desconexión (curtiumetraxe)|Desconexión]]*, 2024
* *[[Beatus Ille (curtiumetraxe)|Beatus Ille]]*, 2023

## Referencies


## Enllaces esternos

* Nel González na Internet Movie Database (n'inglés)
* Nel González en FilmAffinity (castellán)
Todo Dicho

**Todo Dicho** ye un curtiumetraxe de comedia de 2024 dirixíu por Nel González.

Llogró más de 20 selecciones en festivales nacionales e internacionales.

## Sinopsis
Mientres un duelu, dos singulares vaqueros son entrevistaos por separáu, espresando énte la cámara les sos verdaderes intenciones.

## Reconocimientos

El curtiumetraxe foi premiáu en Novos Cinemas 10 «pola so revisión del xéneru western y la so crítica a les masculinidades tradicionales al traviés d'un llinguaxe visual curiáu y orixinal.»

## Referencies

## Enllaces esternos

* ** na Internet Movie Database (n'inglés)
* *[http://www.filmaffinity.com/es/film560572.html Todo Dicho]* en FilmAffinity (castellán)
Beatus Ille (curtiumetraxe)

**Beatus Ille** ye'l primer curtiumetraxe de Nel González. 

Foi estrenáu nel 61 Festival Internacional de Cine de Xixón.

## Sinopsis
Un urbanita múdase al campu xustu antes del estallíu de la COVID-19. El so confinamientu inusual propicia daños irreparables.

## Reconocimientos

Tamién foi'l tercer filme más votáu del certame pol públicu.

## Referencies

## Enllaces esternos

* ** na Internet Movie Database (n'inglés)
* *[https://www.filmaffinity.com/es/film118915.html Beatus Ille]* en FilmAffinity (castellán)
Desconexión (curtiumetraxe)

**Desconexión** ye un curtiumetraxe de 2024 dirixíu por Nel González.

El videu-ensayu foi desarrolláu baxo la tutorización d’Álvaro Gago nel AULA de Novos Cinemas 09 y estrenáu nel festival.

## Sinopsis
Nesti videu-ensayu personal, el realizador reflexona tocante al contraste ente él mesmu y l’espaciu que lu arrodia, una residencia d’estudiantes.

## Referencies

## Enllaces esternos

* ** na Internet Movie Database (n'inglés)
* *[https://www.filmaffinity.com/es/film677557.html Desconexión]* en FilmAffinity (castellán)
The Love Boat

***The Love Boat*** ye una serie de televisión d'Estaos Xuníos de comedia romántica-drama creada por Wilford Lloyd Baumes que s'emitió orixinalmente n'ABC dende'l 24 de setiembre de 1977 hasta'l 24 de mayu de 1986. Amás, tres películes pa televisión emitiéronse antes de que la serie regular entamase y cuatro especiales y una película pa televisión emitiéronse dempués de que la serie terminara. La serie desenvolvíase nel barcu de cruceru MS ''Pacific Princess'', y centrábase nel capitán del barcu Merrill Stubing (interpretáu por Gavin MacLeod) y parte de la so tripulación, con pasaxeros interpretaos por actores invitaos en cada episodiu, viviendo aventures romántiques, dramátiques y humorístiques.

La serie formaba parte de la popular programación de sábadu pela nueche d'ABC de la dómina, que tamién incluyía *[[Fantasy Island]]* hasta 1984. El productor executivu de la serie foi Aaron Spelling, que produció series de televisión pa Four Star Television y ABC dende los años 1960 hasta los 1990.

La serie foi nominada cuatro veces consecutives al Globu d'Oru a la meyor serie de televisión – musical o comedia ente 1978 y 1981, ensin ganar nengunu. Gavin MacLeod y Lauren Tewes tamién recibieron diverses nominaciones a los Globos d'Oru polos sos papeles na serie. En 1997, l'episodiu con segmentos titulaos "Hidden Treasure", "Picture from the Past", y "Ace's Salary" (temporada 9, episodiu 3) foi clasificáu nel númberu 82 de la llista de ''TV Guide''s 100 Greatest Episodes of All Time.

## Repartu

## Referencies

## Enllaces esternos
René Clair

**René Clair** , nacíu como **René-Lucien Chomette**, foi un cineasta y escritor francés. Ganó reputación nos años 1920 como direutor de películes mudes nes que la comedia mestábase davezu cola fantasía. Más tarde realizó dalgunes de les películes sonores más innovadores de la Francia temprana, antes de dir al estranxeru pa trabayar nel Reinu Xuníu y nos Estaos Xuníos durante más d'una década. Al regresar a Francia dempués de la Segunda Guerra Mundial, siguió faciendo películes caracterizaes pola so elegancia y agudeza, col vezu de presentar una visión nostálxica de la vida francesa n'años anteriores. Foi escoyíu pa l'Académie Française en 1960. Les películes más conocíes de Clair inclúin *[[Un chapeau de paille d'Italie]]* (1928), *[[Sous les toits de Paris]]* (1930), *[[Le Million]]* (1931), *[[À nous la liberté]]* (1931), *[[I Married a Witch]]* (1942), y *[[And Then There Were None (1945 film)|And Then There Were None]]* (1945).

## Referencies

## Enllaces esternos