open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Joost Schouten

**Joost Schouten**  foi un emplegáu de la Compañía Neerlandesa de les Indies Orientales de considerable reputación, solicitáu como un astutu alministrador, diplomáticu, cortesanu y negociador pa l'avanzadura colonial y mercantil neerlandesa nel archipiélagu del sureste asiáticu conocíu na actualidá como Indonesia. En xunetu de 1644, Schouten foi acusáu de tener rellaciones homosexuales con numberosos homes. Condergáu por sodomía, delitu capital nos Países Baxos del sieglu XVII, foi quemáu na foguera.

## Primeru años: 1600-1622
Nacíu nos Países Baxos, Schouten emigró a les Indies Orientales Neerlandeses en 1622.

## Carrera na Compañía Neerlandesa de les Indies Orientales: 1624-1644
Nes siguientes dos décades, Schouten estableció una terrible reputación nel comerciu y la diplomacia colonial. Arreyar na manufactura y el comerciu nuna fábrica de la Compañía Neerlandesa de les Indies Orientales en Siam, en Ayutthaya en 1624 y pocu dempués convirtióse en secretariu de Willem Janssen na posterior visita de reconocencia y esploración de comerciu a Xapón en 1625.

En 1633, Schouten volvió a Siam como'l direutor de la fábrica de Ayutthaya y axustó con ésitu la espansión de les instalaciones, amás de más concesiones comerciales par el neerlandeses en cuenta de ayuda al rei Prasat Thong (reináu 1629-1656) en negociaciones diplomátiques. En 1635 Schouten realizaba un informe sobre les sos actividaes en Xapón y Siam pa los sos xefes, unu de los primeros rellatos fiables sobre la rexón. Atraxo l'abondu interés pa ser publicáu más tarde, nel sieglu XVII, y traducíu a diverses llingües.

Escontra 1640 volviera a Batavia, l'actual Xakarta, y trabayaba nel Conseyu d'Indies pa los intereses de la élite mercantil y comercial de la Compañía Neerlandesa de les Indies Orientales. En 1642 fornió a Abel Tasman pa la so espedición al Pacíficu sudoccidental, que más tarde circunnavegaría Australia y lideraría el descubrimientu européu de Nueva Zelanda. Nel viaxe, Tasman nomó la Isla Schouten nel so honor.

## Xuiciu y execución
En xunetu de 1644, Joost Schouten foi acusáu de sodomía, un crime castigáu cola pena de muerte por fueru o agua. Confesó los sos crímenes y nun se defendió. En siendo xulgáu y condergáu, la so sentencia foi anidiada en vista del so munchos servicios. El gobernador xeneral de la colonia, Anthony van Diemen, ordenó que fora esgañáu antes de ser quemáu na foguera. Darréu, a lo menos trés de los sos amantes fueron metíos en sacos y llanzaos a l'agua por que se afogaren.

## Ver tamién
*Masacre holandesa de sodomites (1730-1731)

## Referencies

## Fontes adicionales
* Francois Caron and Joost Schouten, *A True Description of the Mighty Kingdoms of Japan and Siam* (Siam Society: Bangkok, 1986). This publication contains two distinct accounts of the region, first published together in English in 1935.
João Antônio Mascarenhas

**João Antônio de Souza Mascarenhas** o **João Antônio Mascarenhas**  ye consideráu unu de los activistes pioneros na hestoria de la llucha polos derechos humanos y civiles de los homosexuales nel Brasil.

Abogáu y políglota orixinariu de Pelotas, Mascarenhas instalóse permanentemente na ciudá de Rio de Janeiro, onde vivió la mayor parte de la so vida y onde finó.

Mascarenhas foi unu de los fundadores de la revista *[[O Lampião da Esquina]]*, tamién conocíu a cencielles como *O Lampião* (1978) y del *[[Grupu Homossexual Triângulo Rosa]]* (1977-1988), que namái pudo ser rexistráu oficialmente n'abril de 1985.

En 1977, Mascarenhas recibió a Winston Leyland, editor de la editorial Gay Sunshine Press, con sede na ciudá de San Francisco (California), pa collaborar con esti investigador y autor d'Estaos Xuníos nel estudiu de la vida social y les ambiciones civiles d'esti segmentu de la población de Brasil. La resultancia traducir n'aiciones en pro de los derechos de la ciudadanía LGBT de Brasil y, como tal, esi añu ye consideráu unu de los puntos fundamentales del entamu del Movimientu Homosexual Brasilanu. 

## Ver tamién
*Homosexualidá en Brasil

## Referencies

## Enllaces esternos
*Intelligentsia homossexual y militância gai no Brasil… por Luiz Mott. (copia n'Internet Archive)
*Triângulo Rosa - Arquivo Edgard Leuenroth. (Códigu de referencia BR UNICAMP IFCH/AEL TR). (copia n'Internet Archive)
*Leyland, Winston (ed.) Now the Volcano: An Anthology of Latin American Gay Literature (1979). Traducíu por Erskine Lane, Franklin D. Blanton, Simon Karlinsky. (copia n'Internet Archive)
* compilado por Ricton Norton. (copia n'Internet Archive)
*A Parada de São Paulo Homenageia Postumamente a João Antonio Mascarenhas (2005).  por Marccelus Bragg.
*''Vera, o filme'': Roth, Rosely. Boletín *Um Outro Olhar* Miriam Martinho, añu I, númberu 1, sept/dic 1987. (copia n'Internet Archive)
Joãozinho de Goméia

**João Alves de Torres Filho** o **Joãozinho da Goméia**  foi un sacerdote brasilanu de Candomblé d'Angola y el más famosu y revolucionariu gai del candomblé, n'oposición de les matriarques.

## Ver tamién
*Candomblé

## Referencies y notes

*Michel Dion. Omindarewa Uma francesa no candomblé, Editora Pallas
*Cossard, Giselle Omindarewá, Awô, O mistério dos Orixás. Editora Pallas.

## Enllaces esternos
* Llibru
Juicio a lo natural

***Juicio a lo natural*** ye una comedia musical arxentina de temática gai escrita por Nicolás Pérez Costa, con música orixinal d'Ignacio Medina Pardi, presentada mientres cuatro temporaes. Estrenar nel añu 2005, nel teatru Margarita Xirgu de Buenos Aires, con un repartu de 20 actores más músicos en vivu. Nel añu 2006 y 2007 presentar nel teatru El Cubu de Buenos Aires y viaxó a la provincia chaqueña pal festival gai lésbicu 2007, entamáu pol periodista Juan Bautista Britez. Nel añu 2008 presentar na ciudá de Rosario nel teatru Mateo Booz. *Juicio a lo natural* presentó la so quinta temporada en Buenos Aires nel teatru El Cubu nel añu 2010. 

## Argumentu
Sebastian ta saliendo del closet. Tendrá De enfrentar medranes y prexuicios de la sociedá pa poder salir alantre.

## Otros datos Nacho Medina, compositor de la música orixinal, tamién realizó los efeutos sonoros de ''[[El manifiestu homosexual]]''.[https://archive.li/20121230013859/http://www.pressenta.com.ar/vernota.php?id=74]

## Referencies

*Ficha en Rede Teatral añu 2006
*Ficha d'añu 2005
*
*Juicio a lo natural estrena en Rosario
*Juicio a lo natural en Resistencia, Chaco
Kagema

**Kagema** (陰間) ye un términu históricu xaponés pa un prostituto mozu masculín. Los *kagema* yeren de cutiu aprendices d'actores de *[[kabuki]]* (que de la mesma de cutiu yeren prostitutos fuera del escenariu) y sirvíen a una vecería de muyeres y homes. Pa los veceros masculinos el serviciu habitual yera'l sexu añal pasivu; la felación homosexual práuticamente nun se menta nos documentos de la yera Tokugawa. 

Los *kagema* que nun taben afiliaos con un teatru *kabuki* podíen ser contrataos al traviés de chamizues masculinos o aquelles cases de te especializaes en *kagema*. Munchos d'estos prostitutos, según munchos de los actores *kabuki*, yeren criaos amestaos por contratu, vendíos de neños al chamizu o teatru, típicamente nun contratu de 10 años. Los *kagema* podíen ser presentaos como homes nuevos (*yarō*), *[[wakashū]]* (adolescentes d'ente 10 y 18 años) o como *[[onnagata]]* (tresformistes). 

Los *kagema* davezu cobraben más que les prostitutes femenines d'un estatus equivalente y foi un negociu floreciente hasta mediaos del sieglu XIX, a pesar de les restricciones llegales crecientes.

El términu tamién s'emplega en dómina moderna en Xapón dientro del xíriga homosexual.

## Ver tamién
* Homosexualidá en Xapón

## Referencies

## Bibliografía
*
Lan Caihe

**Lan Caihe** (chinu simplificáu: 蓝采和, chinu tradicional: 藍采和, pinyin: Lán Cǎihé, Wade-Giles: Lan Ts'ai-ho, Lam Choy Wah) ye una deidá china reverenciada polos taoístes. Ye'l menos conocíu de los ocho inmortales. La so edá y sexu son desconocíos, polo que se piensa que podría ser hermafrodita. Supuestamente vivió en tiempos de la dinastía Tang. Ye'l santu patrón de la horticultura y los floristes.

Na forma más popular represéntase-y como un mozu o neñu amuyeráu anque tamién puede ser un home vieyu o, nes pintures modernes, una muyer nueva. El so símbolu ye una cesta de bambú que dacuando lleva nel costazu colgando d'un azadón. Dientro hai flores acomuñaes cola llonxevidá, como biltos de bambú y pinu, cañes de cirolar ensin fueyes y crisantemos.

Ye conocíu pol so comportamientu estrafalariu y fora de les normes, vistíu con felpeyos. Pel hibiernu lleva pantalones curtios y camises fines y duerme sobre la nieve, esprendiéndose del so cuerpu nubes de vapor. Pel branu visti una gruesa chaqueta de llana y pantalones llargos. Usa un solu zapatu. Tamién se-y representa como una artista y baillarín caleyeru que regala a la xente probe'l dineru que gana. Nesti sentíu dizse qu'una vegada tuvo qu'amarutase de bruxa pa interpretar un papel, lo que sería l'orixe del tracamundiu sobre'l so sexu. Cuando ta borrachu improvisa cantares sobre la inmortalidá que naide puede entender.

## Referencies

## Enllaces esternos
* ''The Eight Immortals''  (artículu n'inglés de Perceval Yetts, 1916)
Lesbianismu políticu

El **lesbianismu políticu** ye un fenómenu dientro del feminismu, principalmente dientro de la segunda fola del feminismu; inclúi al feminismu lésbicu, anque nun se llinda solo a ello. El lesbianismu políticu recueye la teoría de que la orientación sexual escuéyese, y aboga por que el lesbianismu sía una alternativa positiva a la heterosexualidá pa les muyeres.

## Intereses compartíos
A finales de la década de 1960, la nueva fola del feminismu apurrió una plataforma por que delles muyeres escaparen d'un envoltoriu percibíu como afogadiegu de normes heterosexuales, sexualidá tradicional, matrimoniu y vida familiar, una vida entendida por delles feministes como de trabayu duru con escasa reconocencia y dientro de sistema qu'apoderaba a les muyeres. Al escapar de les rellaciones heterosexuales, les muyeres podríen tener la oportunidá de declarase a sigo mesmes como lesbianes con intereses compartíos. Como resultancia, el feminismu apurrió una redolada nel que'l lesbianismu yera más un asuntu políticu qu'unu de dolor o sufrimientu personal.

Nun sentíu ampliu, el lesbianismu políticu supón la identificación de les muyeres coles muyeres, incluyendo un rol más allá de la sexualidá pero sofitando que s'evite formar una rellación colos homes. Básase parcialmente na idea de que les muyeres que comparten y promueven un interés común crean una enerxía positivo y necesario p'aumentar y alzar el rol de les muyeres na sociedá, un desenvolvimientu que va ser acutáu poles instituciones de la heterosexualidá y el sexismu si les muyeres escueyen les normes tradicionales.

A pesar de qu'hubo cierta discriminación contra les lesbianes dientro del propiu movimientu feminista, esto finalmente apurrió una necesaria plataforma política pa elles. Al so pasu, tamién espandió ya introdució perspectives diverxentes sobre la sexualidá.

## Constructos sociales de la sexualidá y crítiques
Dalguna teoría feminista sobre la sexualidá evitaba la fixación biolóxica en favor de los constructos sociales como la base de la sexualidá. Sicasí, esta idea plantegaba cuestiones sobre la sexualidá y el lesbianismu. Si la sexualidá podía ser un constructo de la naturaleza humana, entós había pocu marxe pa entender la naturaleza de la formación histórica de la naturaleza humana, especialmente si la naturaleza histórica del home o de la muyer fomentaba la heterosexualidá. Amás, si'l lesbianismu convertir nuna institución social, la vía pa una persona dominante nuna rellación puede plantegar dificultaes al falar de les intenciones orixinales del lesbianismu políticu.

## Ver tamién
* Feminismu lésbicu
* Feminismu radical
* Feminismu separatista

## Referencies

## Bibliografía adicional
* *Love Your Enemy?: The Debate Between Heterosexual Feminism and Political Lesbianism*, London:Onlywomen Press, 1981, ISBN 0-906500-08-7. Sheila Jeffries, Leeds Revolutionary Feminist Group, et al.; non editor is listed.
Llei sobre peligrosidá y rehabilitación social

**La llei sobre peligrosidá y rehabilitación social** foi una llei del códigu penal español aprobada pol réxime franquista el 5 d'agostu de 1970. Sustituyía principalmente a la Llei de folgazanes y maleantes pal control de tolos elementos consideraos antisociales. Ente ellos incluyíase a aquellos que practicaren la mendicidad, la homosexualidá, el vandalismo, el tráfico y consumu de drogues, la venta de pornografía, la prostitución y el proxenetismu, según a los inmigrantes illegales y a cualesquier que fuera consideráu peligrosu moral o socialmente pol réxime.

Establecía penes que diben dende multes hasta penes de cinco años d'internamientu en cárceles o centros psiquiátricos pa la rehabilitación» de los individuos.

Esta llei xunto a la de «escándalu públicu» foi usada de forma sistemática pa la represión de la homosexualidá y la transexualidá na última parte de la dictadura franquista. Tres la muerte de Franco l'indultu de 1975 y l'amnistía de 1976 nun incluyó a nengún de los consideraos «peligrosos sociales».

Entrada la democracia la llei siguió a valir, anque ensin aplicación de facto pa los homosexuales. En xineru de 1979 esaniciáronse dellos artículos de la llei, ente ellos el referente a «los actos d'homosexualidá». La llucha de los coleutivos homosexuales centróse entós en consiguir el cambéu de la llei sobre l'escándalu públicu, consiguiéndolo en 1983, y siendo la so derogación en 1989. La llei de peligrosidá social foi derogada dafechu'l 23 de payares de 1995. 

Na disposición adicional tercera de la Llei Orgánica de proteición de datos 15/1999, de 13 d'avientu de 1999, declárense confidenciales los archivos policiales de tolos reprimíos con esta llei, y namái los historiadores pueden aportar a los sos datos con fines estadísticos.

## Referencies
Liliane Dahlmann

**Liliane Marie Dahlmann, duquesa viuda de Medina Sidonia** (Kaiserslautern, 31 de xineru de 1956), historiadora y presidenta vitalicia de la Fundación Casa de Medina Sidonia. Foi la esposa de Lluisa Sabela Álvarez de Toledo y Maura, la llamada *Duquesa Colorada*, cola que se casó *[[in articulo mortis]]* en 2008.

## Biografía
### Mocedá
Nacida n'Alemaña, camudar a España en 1963 y pasó la so mocedá en Barcelona, onde se llicenció en Historia, especializándose n'Hestoria moderna y contemporánea. En 1983, Liliane asistió a la boda de Leoncio Alonso González de Gregorio y Álvarez de Toledo en calidá d'amiga de la novia. Ellí conoció a la madre d'ésti, Lluisa Sabela Álvarez de Toledo y Maura, XXI duquesa de Medina Sidonia, XVII marquesa de Villafranca del Bierzo, XVIII marquesa de los Vélez y XXV condesa de Borrina, tres veces Grande d'España, que se convertiría na so pareya sentimental al poco tiempu, anque la duquesa nun se divorció del so home Xosé Leoncio González de Gregorio y Martí hasta 2005, a pidimientu d'este.

### Matrimoniu y viudez
Dempués de más de 20 años de rellación sentimental, el 7 de marzu de 2008 casóse *[[in articulo mortis]]* con Lluisa Sabela Álvarez de Toledo y Maura, quien morrería once hores dempués a consecuencia del cáncer de pulmón que carecía. 

## Fundación Casa Medina Sidonia
Dende la creación de la fundación, en 1990, Liliane ocupó'l cargu de secretaria vitalicia. Sicasí, la duquesa de Medina Sidonia axustó nos estatutos de la fundación que, a la so muerte, Liliane tenía de sustituyila como presidenta vitalicia, y asina lo fixo en 2008. Sicasí los fíos de la duquesa demanden que la fundación sía reformulada, por cuenta de que los bienes que la so madre donó en vida a la mesma, al ser la mayor parte de tol so patrimoniu, tienen de ser amenorgaos pa satisfaer los derechos llegales de los herederos (pagar les llexítimes a los herederos nes proporciones qu'establez el Códigu Civil n'España), ensin acabamientu de los intereses del Estáu y de la declaración de Bien d'Interés Cultural (cola consiguiente indivisibilidad), qu'afecta al heriedu de la XXI duquesa.

## Obra historiográfica

**Cartes escrites ente don Gregorio Mayáns y la familia Medina Sidonia: Años 1739-48* (1987);
**El discursu pedagóxicu na obra de Fray Martín Sarmiento (1695-1772)* (1999);
**El carrizal o hato de Doñana: economía y sociedá* (2000);
**El castiellu de Santiago y la guerra de los reis* (2006);
**L'archivu de la Fundación Casa de Medina Sidonia: un suañu fechu realidá* (2009).

## Referencies
 

## Enllaces esternos
*Obra historiográfica de Liliane M. Dahlmann
*Fundación Casa Medina Sidonia
Margaret Clap

**Margaret Clap**  foi una muyer que rexentaba un chamizu para homosexuales en Londres a principios del sieglu XVIII.

Mientres la dómina en que la homosexualidá yera illegal en Inglaterra, yera castigada cola pena de muerte. A pesar d'esti fechusobremanera nes ciudaes grandes, esistía actividá privada d'homosexuales. Como serviciu a estes actividaes esistíen principalmente nes ciudaes chamizos onde homes (de toles clases sociales) podíen atopar compañeros homosexuales. Estos llugares yeren llamaos *[[molly house]]s* y el más famosu yera rexentáu por Mother Clap nel área de Holborn, en Londres, concretamente en Field Lane (en direición norte escontra Farringdon). Foi destruyida más tarde na construcción del viaductu de Holborn.

Tres un chivatazu a la policía llocal, realizóse una redada en 1726 del chamizu de Mother Clap y ella foi condergada al garduña. El sentimientu públicu contra la sodomía yera bien fuerte y Clap foi atacada físicamente por ciudadanos furiosos mientres la so condena. Especúlase que poco dempués de la so lliberación morrió de les firíes que sufrió, anque nun esisten documentos históricos que lo demuestren. Dalgunos de los homes deteníos mientres la redada fueron executaos pola forca en Tyburn el 9 de mayu de 1726.

Dalgunos consideren que'l nome *the clap* (un términu de la xíriga pa la gonorrea) ye un epónimu de Mother Clap, posiblemente porque les enfermedaes de tresmisión sexual yeren bien comunes ente la comunidá clandestina homosexual nel sieglu XVIII. Sicasí, el términu *the clap* podría ser de 1587 (una etimoloxía posible sería de la pallabra del antiguu francés "clapier", que significaba «chamizu»).

## Referencies

## Enllaces esternos
* Rictor Norton ''Mother Clap's Molly House'' (n'inglés)
* Rictor Norton (Ed), ''Homosexuality in Eighteenth-Century England: A Sourcebook'' (n'inglés)
* Busca de ''Margaret Clap'' na páxina del tribunal Old Bailey de Londres (n'inglés). 
* Alla corte di "Mamma Clap" (n'italianu)
Margarida Borràs

**Margarida Borràs**  foi una transexual de la Valencia del sieglu XV, llamada orixinalmente Miquel. Foi aforcada por cuenta de la so identidá de xéneru, y anguaño ye un iconu pa la defensa de los derechos LGBT en Valencia.

## Historia

Posiblemente foi fía d'un importante notariu de Mallorca, y tuvo de frecuentar los círculos de l'alta sociedá valenciana de la dómina, llogrando cierta fama na Valencia más acomodada. Foi presa y torturada, y más tarde executada na forca de la Plaza del Mercáu de la ciudá de Valencia, como se practicaba na Edá Media colos asesinos, parricíes, uxoricidas y sodomites, nesti casu por identificase col xéneru femenín y portase y vistise como tal.

## Reconocencia

A mediaos de la década de 1990, el profesor Vicent Josep Escartí escribió un artículu sobre los fechos en redol a la muerte de Margarida Borràs, qu'algamaría gran relevancia ente los coleutivos LGBT de la ciudá de Valencia, de tal manera qu'en 1995 *Lambda, Col·lectiu de lesbianes, gais, transsexuals i bisexuals de València* instauró'l Premiu Margarida Borràs a les persones y entidaes que se destacar pol so trabayu contra la discriminación por identidá sexual o de xéneru, según pola defensa de los derechos del coleutivu LGBT, como homenaxe a la primer persona que consta que morrió en Valencia pol odiu y la discriminación motivaos pol fechu d'amosase tal que se sentía.

En xineru de 2016, el Conseyu pola Muyer y pola Igualdá del Conceyu de Valencia decidió dedica-y una cai xunto a otres 36 muyeres que nun tuvieron la oportunidá de llograr conmemoración a lo llargo de la historia, y el 17 de mayu de 2017 foi asitiada una placa d'homenaxe na Plaza del Mercáu, onde foi executada.

## Referencies

## Enllaces esternos

*
Masacre de Tesalónica

La **Masacre de Tesalónica** foi una aición de represalia del emperador romanu Teodosio I en 390 contra los habitantes de la ciudá griega de Tesalónica que se sublevaren. 

La causa del alzamientu foi que Buterico, un magister militum godu de la tropa pretoriana, mandó arrestar a un popular auriga por tratar de seducir a un sirviente del emperador o inclusive al magister militum mesmu, aplicando la llei contra los actos homosexuales que Teodosio promulgara esi mesmu añu. Cuando'l auriga foi encarceláu los ciudadanos de Tesalónica esixeron que lu lliberar. Buterico foi asesináu na balasma que siguió, polo que l'emperador, que taba en Milán, intervieno ordenando represalies contra la población cuando tuvieren nel circu. Anque revocó la orde, l'avisu llegó demasiada tarde y los pretorianos enfurecidos mataron a 7.000 persones. Anque'l númberu probablemente esaxeróse, la matanza foi bien grande sía que non. Esti incidente provocó la roxura del obispu de Milán Ambrosio qu'esixó l'arrepentimientu del emperador. Concretamente Ambrosio declaró que tenía d'asonsañar a David na so escala d'arrepentimientu como-y asonsañara na so escala de culpabilidá, y -y escomulgó hasta que lo fixera, y solo dexó-y la eucaristía tres dellos meses de pública penitencia.

Anque l'autoridá imperial nun tuvo en cuestión nesti procesu, la importancia política de los representantes de la Ilesia nunca quedó tan clara, y foi un fechu que l'emperador nun pudo ignorar nel futuru. Esto amuesa la fuercia del obispu na parte oeste del imperiu frente a un importante emperador, qu'a pesar d'abolir los cultos heréticos, yá nun yera la cabeza de la Ilesia y taba llindáu por ello. En pallabres de Ambrosio: "*L'emperador ta na Ilesia, non percima de la Ilesia*." 

## Bibliografía
*Adolf Lippold: Theodosius der Großy und seine Zeit. 2. 2nd Aufl., München 1980, S. 40ff. Ed, Munich 1980, p. 40ff. 
*J. Norwich, Byzantium: The Early Centuries, p112 
*Gibbon, The Torne and Fall of the Roman Empire, ch.27 2:56 
*Alexander Demandt: Magister Militum. In: Pauly-Wissowa. Paulys Realencyclopädie der classischen Altertumswissenschaft (neue Bearbeitung). Supplementband XII, Sp. 717 - *Butherichh and *Theodosius''

## Referencies
Masturbación mutua

La **[[masturbación]] mutua** ye una práctica sexual na que s'aguiyen dos o más persones ensin qu'haya penetración (vaxinal, añal o oral). Polo xeneral úsense les manes pero tamién pueden usase vibradores o otros xuguetes sexuales.

La masturbación mutua tantu ente persones homosexuales como heterosexuales pue ser práctica habitual, cuando nun hai facilidá pa llegar al orgasmu, o como forma complementaria a les rellaciones con penetración. Nel casu de los adolescentes suelse dar porque tán apenes esplorando la so sexualidá o porque nun tienen un llugar priváu a onde dir. En dellos casos, puede practicase si unu de los participantes sufre cierta enfermedá, o por tar del cantu p'allá fases del embaranzu.

La masturbación mutua ye una forma de sexu seguro, porque nun hai riesgu de contraer una enfermedá de tresmisión sexual cuando nun hai contautu colos fluyíos corporales (sangre, semen o fluxu vaxinal) del ayenu.

## Variedaes de masturbación mutua
### Masturbarse ensin tocase
Los masturbadores mírense, escúchense, o comparten una sesión de porno, pero nun hai contautu físicu. Ye la forma más frecuente y desenvuelta. La nueva industria de cámares web consiste en mirase, falar y masturbar. El sexu telefónico, sía gratuitu o de cobru, ye otra forma de masturbación mutua. La Ilesia de San Príapo, que llegalmente ye una ilesia (n'EE.XX.), tien con completa seriedá la masturbación mutua, en grupos, y con porno pa empezar, como cultu. Na comunidá gai nun ye difícil, siquier nes ciudaes, atopar grupos d'homes que s'axunten regularmente pa masturbarse. Ente heterosexuales y lesbianes ye muncho menos frecuente. A lo último, la masturbación mutua ye común ente moces, sían amigos o parientes.

### Masturbarse y tocase
Nesta variedá los masturbadores afaláguense o se toquen mutuamente, sían los tetos, los senos, la piel, o unu de los órganos xenitales, pa una estimulación recíproca. De cutiu ye una pareya, anque nada torga qu'haya más, y grupos de tales son nada raros nos sauna gay y otros clubes sexuales.

## Masturbación ente homes
La masturbación mutua dase tamién ente homes que non necesariamente s'identifiquen como homosexuales. Ésta ye l'actividá escluyente nos clubes de masturbación, como'l *Melbourne Wankers* n'Australia, "San Francisco Jacks" n'Estaos Xuníos o *Circolo delle Seghe* n'Italia, onde los homes axuntar a realizar esta práctica: básicamente como la masturbación individual, pero cola diferencia de que nesti casu participen otres persones. Dicha participación puede dir dende dos individuos masturbándose ensin contautu físicu hasta un grupu de xente que s'aguiyen los unos a los otros. Tamién en dellos casos inclúyese la práctica de frot.

## Sexu virtual

Anguaño, cola popularidá de les cámares web, complacese mientres se reparen masturbarse coles mesmes vía Internet, ye otra forma de masturbación mutua.

## Ver tamién
*Consolador
*Frot
*Xuguete sexual
*Masturbación
*Sexu seguro
*Vibrador
*Cunnilingus

## Referencies

## Enllaces esternos
Matelotage

El ***matelotage*** (del francés *matelot*, ‘marineru’ o ‘home de mar’) foi una institución similar al matrimoniu qu'esistió ente los pirates de los sieglos XVI y XVII.

## Carauterístiques

Foi una unión formal y permanente ente dos homes adultos. Dambos xuníen les sos propiedaes, lluchaben xuntos y curiábense l'unu al otru en casu d'enfermedá. Dacuando'l *matelotage* espresóse al traviés d'un contratu nel que s'axustaba que, en casu de muerte d'unu d'ellos, el so compañeru heredaba tolos sos bienes. El *matelot* yera la pareya sexual más débil, más nueva o con menos recursos económicos —usualmente yeren criaos, varones que vendíen los sos servicios por una cantidá concreta d'años o esclavos mercaos—.

Anque les práutiques homosexuales yeren comunes ente los pirates y bucaneros, non siempres un *matelotage* implicaba una rellación d'esa índole. Hubo casos nos qu'unu de los pirates tamién s'atopaba casáu con una muyer; nesa situación, la esposa podía ser compartida sexualmente cola so *matelot*. Hai de solliñar que dellos reglamentos o códigos pirates prohibíen puramente xubir muyeres a bordu de los barcos y que'l castigu por esta infracción yera la muerte.

Esta práctica yera común nes islles habitaes por pirates o bucaneros, como La Tortúa y La Española, por cuenta de que la población femenina yera bien baxa y les natives atopar en grupos fieros y contrarios. Dellos personaxes reconocíos que s'atopaben en situación de *matelotage* fueron Alexandre Olivier Exquemelin, ciruxanu francés de la espedición de Henry Morgan; los pirates Bartholomew Roberts y John Walden(Alies Miss Nanney); Robert Culliford y John Swann.

El costume de los pirates y bucaneros por usar llamatos en cuenta de los sos nomes reales, cuantimás a la so llegada al Caribe, tenía como fin el permanecer anónimos frente a la sociedá europea, despintar les sos actividaes piráticas, práutiques y preferencies sexuales como'l *matelotage*. Por casu, na isla de La Española, solo aquellos varones que trabayaben nos plantíos y taben casaos con muyeres utilizaben los sos nomes reales.

## Ver tamién
* Códigu de conducta pirata
* Cofradería de los Hermanos de la Mariña#Lleis
* Bartholomew Roberts#Los artículos de Bartholomew Roberts

## Referencies
Matrimoniu de Boston

**Matrimoniu de Boston**, o nel orixinal inglés **Boston marriage**, ye una espresión creada nel sieglu XIX nos Estaos Xuníos pa llares formaos por dos muyeres que convivíen de forma independiente de cualquier sofitu o soporte masculín. Ye un asuntu aldericáu si estes muyeres yeren lesbianes, nel sentíu sexual de la pallabra. Ye posible que dalgunes lo fueren y otres non. Na actualidá, inda s'emplega dacuando en países anglosaxones pa referise a dos muyeres que conviven ensin tener una rellación sexual. Una rellación d'esti tipu puede tener intimidá y compromisu, ensin componente sexual.

## Oríxenes de la espresión
La espresión paez surdir tres la publicación de *[[Les bostonianas]]* de Henry James, que describe una rellación de dos muyeres similar a un matrimoniu nueves muyeres» (*New Women*) nel llinguaxe de la dómina —, muyeres que yeren independientes, solteres, col so propiu dineru, lo que dacuando significaba que vivíen de dineru heredáu o que se ganaben la vida como escritores o otres actividaes cultivaes. Un casu históricu célebre ye'l de les Señorites de Llangollen

## Importancia moderna
En 1999, la obra *[[Boston Marriage (teatru)|Boston Marriage]]* de David Mamet amuesa un matrimoniu» d'esti tipu con una componente sexual esplícita. 

En 2004 Massachusetts convertir nel primer estáu d'EEXX en llegalizar el matrimoniu homosexual, lo que convertía a Boston na única gran ciudá norteamericana onde un matrimoniu de Boston» tamién ye un matrimoniu llegal si la pareya deseyar. Esta definición dio nueva popularidá a la espresión, que se llega a confundir con una creación nueva pa referise al matrimoniu homosexual llegal.

## Lliteratura rellacionada

* COOK; WIESEN, Branche. *Eleanor Roosevelt: 1884-1933.*
* COOK; WIESEN, Branche. *Eleanor Roosevelt: 1933-1938.*
* DILIBERTO, Gioia (1999) *A useful woman: the early life of Jane Addams (Una muyer útil: la vida temprana de Jane Addams).* 
* FADERMAN, Lilliam. (1981) *Surpassing the love of men: Romantic friendship and love between women from the renaissance to the present" (Incomparable l'amor de los homes: Amistá romántica y amor ente muyeres dende la renacencia hasta l'actualidá).*
* JAMES, Henry (1886) *Les bostonianas*.
* MAMET, David. (1999) *Boston Marriage (Matrimoniu de Boston).* 
* ROTHBLUM, Esther D.; BRETHONY, KATHLEEN A. (1993) *Boston Marriages: Romantic but asexual relationships among contemporary lesbians (Matrimonios de Boston: Rellaciones romántiques pero asexuales ente lesbianes contemporánees).*

## Ver tamién
*Amistá romántica

## Referencies

## Enllaces esternos
*"So, Are You Two Together?"—Ms. Magacín artículu de Pagan Kennedy (n'inglés)
Matrimoniu homosexual en Fujian

El **matrimoniu homosexual en Fujian** foi una institución matrimonial establecida na provincia de Fujian, nel este de China, mientres la dinastía Ming (1368 y 1644) y la dinastía Qing (1644-1912), que formalizaba'l matrimoniu ente dos homes. Fujian carauterizar por una tradición centenaria de rellaciones amoroses y sexuales ente persones del mesmu sexu.

## Carauterístiques
El matrimoniu ente homes foi un actu habitual en Fujian, China, mientres la dinastía Ming (1368 y 1644) y parte de la dinastía Qing (1644-1912). La civilización china carauterizar por una amplia aceptación de la homosexualidá, tantu ente homes como ente muyeres, denominada *yútáo duànxiù* (余桃断袖), términos que signifiquen "piescu mordíu" (yútáo) y "romper la manga" (duànxiù), tomaos de rellatos d'amor homosexual de los emperadores chinos. En China nun hubo persecuciones masives contra les persones homosexuales hasta'l sieglu XIX, cuando la influencia occidental yera notable.

La rexón tien una llarga tradición de valoración positiva del amor y les rellaciones sexuales ente homes, y nesa redolada desenvolvióse inclusive la secta relixosa de Hu Tianbao, destinada a promover l'amor homosexual.

El costume del matrimoniu homosexual en Fujian realizar ente un home mayor llamáu *quixiong* (hermanu adoptivu mayor) y un home nuevu llamáu *qidi* (hermanu adoptivu menor). L'asimilación del matrimoniu homosexual a l'adopción, yera una fórmula que tamién fuera usada pol Imperiu Romanu. Pero en Fujian, a diferencia de l'Antigua Roma, el matrimoniu formalizar nuna ceremonia pública.

Depués de la ceremonia matrimonial, la pareya empezaba a convivir na casa de la familia del mayor, onde'l cónyuge menor yera tratáu como fíu políticu. Sobre'l mayor recayía tamién la obligación de sostener económicamente al menor.

Los matrimonios podíen durar hasta venti años y eslleíense por que'l cónyuge menor pudiera formar una pareya con una muyer, col fin de tener fíos. Nesti casu correspondía al cónyuge mayor pagar la dote de la esposa.

La importancia de los matrimonios ente homes en Fujian, llevó a l'apaición d'un movimientu relixosu en redol al dios Hu Tianbao -entá esistente-, col fin de promover y amparar l'amor matrimonial ente homes.

## Ver tamién
* LGBT
* Movimientu LGBT
* Derechos LGBT
* Homosexualidá en China
* Matrimoniu ente persones del mesmu sexu

## Referencies

## Bibliografía
*
Mizi Xia

**Mizi Xia** () ye una figura semilegendaria de la dinastía Zhou en China. La so historia foi documentada per primer vegada na obra *Han Fei Zi*, pol filósofu llegalista Han Feizi, como favoritu del duque Ling de Wei. Ente que ye posible que Mizi Xia esistiera, nun hai información más allá d'esta historia de Feizi.

## Historia
Mizi Xia convertir en favoritu del duque Ling gracies a la so guapura.

Cuando Mizi Xia enterar de que la so madre taba enferma, falsificó una orde del Duque pa usar unu de los sos carros y poder dir visitala con mayor rapidez, foi allabáu pol so amor filial. N'otra ocasión, Mizi Xia mordió un piescu especialmente duce y regaló-y el restu al Duque por que tamién pudiera esfrutar del sabor. Dambos actos -y congraciaron inda más col Duque.

Sicasí, cuando la so guapura amostalgóse, el Duque volver contra él, afirmando que robó'l carru y faltó al Duque ufiertándo-y un piescu mediu comíu.

## Receición
L'oxetivu principal d'Han Fei yera cuntar una historia p'alvertir a los cortesanos sobre los peligros d'averase demasiáu a gobernantes caprichosos, pero más tarde, la lliteratura china llegó a mentar a Mizi Xia más pola so guapura y la so homosexualidá. La espresión piescu mordíu» convertir nun seudónimu pa la homosexualidá y Mizi Xia convertir nel prototipu del home nuevu deseable como pareya sexual. La historia foi emplegada de forma similar a la posterior «pasión de la manga cortada» y el cortesanu Dong Xian de la dinastía Han.

Rouen Ji foi unu de los poetes más famosos n'aponderar la guapura de Mizi Xia ye los sos escritos. El poeta Liu Zun de la dinastía Liang escribió, «Los favores de la manga cortada son arrogantes,/ L'amor del piescu a mediu comer nunca muerre», col enfotu de que toa persona educada lleendo los poemes entendería les alusiones. El primer documentu chinu que se caltuvo y que fai referencia a la homosexualidá, el *[[Ensayu poéticu a l'allegría supremo]]* de Bo Xingjian, llista a Mizi Xia ente los exemplos famosos d'homosexualidá: «Mizi Xia compartió un piescu col so señor».

Escontra'l sieglu XII los favoritos masculinos yá nun solíen tener enforma poder nes cortes ducales o imperiales, y el nome de Mizi Xia empezara a acomuñar colos prostitutos comunes. L'amenorgamientu de los roles de xéneru mientres la dinastía Qing y la influyencia de les actitúes homofóbicas de la cultura occidental convertiríen col tiempu la mención del piescu mordíu» en tabú, de forma que Mizi Xia ye práuticamente desconocíu na China actual.

La historia de Mizi Xia dar a conocer n'Occidente al traviés d'escritos d'europeos, tales como *Sexual Life in Ancient China* de Robert van Gulik. Esti llibru inclúi cites del *Xiangyan congshu* o «Escritos aconceyaos sobre l'arume elegante» de principios del sieglos XX, que de la mesma mentaben precedentes anteriores como los mentaos más arriba.

## Referencies

## Bibliografía
* 

## Enllaces esternos
*
Molly house

Una **molly house** («casa de mariques») ye un términu arcaicu n'Inglaterra pa referise a una tabierna o una habitación privada na que los homes homosexuales podíen conocese, axuntase y posiblemente atopar pareya sexual. Estos llugares esistíen na mayoría de les grandes ciudaes britániques. Les *molly houses* son los precursores de los modernos chigres gais.

El más famosu foi'l de *[[Margaret Clap|Mother Clap]]* nel área de Holborn, en Londres. Nel sieglu XVIII, los homes homosexuales yeren escorríos poles lleis de sodomía, que la so pena yera la de muerte na forca. Los archivos de los tribunales de casos qu'afectaron a aquellos qu'usaben les *molly houses* son la principal prueba documental de la so esistencia que sobrevivió al pasu del tiempu. Por casu, el 9 de mayu de 1726, tres homes (Gabriel Lawrence, William Griffin y Thomas Wright) fueron colgaos en Tyburn por sodomía. Charles Hitchen, el *Under City Marshal*, tamién foi condergáu en 1727 d'intentu de sodomía nuna *molly house*.

Los dueños de *molly houses* (llamaos *mollies*, «mariques») solíen vistir ropa de muyer, creaben una personalidá femenina y teníen muncha pluma.

## Ver tamién
* Camarilla de la cai Vere

## Referencies

## Referencies
* 
* 

## Enllaces esternos
* The Gay Subculture in Early Eighteenth-Century London (n'inglés)
* The Trial of Thomas Wright (n'inglés)
* City of Vice on Channel 4 featured Molly House in Episode 2 (n'inglés)
* Alla corte di "Mamma Clap" (n'italianu)
NOH8

La **Campaña NOH8** (*NOH8* ye un numerónimo que se llee *non hate*, «non al odiu» n'inglés) ye una protesta fotográfica en contra de la Proposición 8 de California, que prohibe'l matrimoniu ente persones del mesmu sexu nesi estáu. La campaña inclúi a fotógrafos retratando persones en frente d'un fondu blancu, vistiendo playeres blanques, coles sos boques tapaes con cinta de pegar y col "NOH8" pintáu nes sos mexelles. La campaña foi creada'l 1 de febreru de 2009 pol fotógrafu Adam Bouska y pol so noviu Jeff Parshley, en respuesta direuta a esta propuesta. Les semeyes tán incluyíes nel sitiu de la campaña, en Facebook, Flickr, Twitter, MySpace, según tamién nuna campaña virtual mundial en Second Life.

Cerca de dos años y mediu dende la so creación, la campaña NOH8 creció a aproximao 13.000 cares y sigue creciendo a un ritmu esponencial. La campaña empezó con semeyes diaries de californianos de toes condiciones y de secute creció incluyendo a políticos, militares, recién casaos, artistes (incluyíu CD9), celebridaes y munchos más.

La campaña NOH8 recibió sofitu de toes partes del mundu, y apaeció en dellos programes de noticies locales y nacionales y publicaciones. Les imáxenes son llargamente usaes en delles redes sociales como Facebook y Twitter pa espublizar el mensaxe d'igualdá Inclusive un
grupu Mexicanu llamáu CD9 xunir a esta campaña.
Dempués les imáxenes van ser compiladas pa una campaña mediática de llarga escala.

Les semeyes de la campaña circularon n'Internet y tán apaeciendo nos perfiles de los partidarios en munches redes sociales. Dambos LGBT y non LGBT participaron nes sesiones de semeyes.

## Historia

Mientres el discutiniu del 2009 de la Miss USA, Shanna Moakler, y el co-direutor executivu del desfile Keith Lewis, afaló a Tamiko Nash, Miss California y primer finalista de Miss USA 2006, y Miss California 2008 Raquel Beezley a asistir a la sesión fotográfica pa protestar sobre'l puntu de vista de Carrie Prejean sobre'l matrimoniu ente persones del mesmu sexu nos Estaos Xuníos. Depués, la Miss EE.XX. y Miss Universu 1997, Brook Lee, posó pa la campaña NOH8.

Nel 25 de mayu de 2009, la campaña NOH8 publicó un anunciu, y el 12 d'agostu de 2009 un segundu llamáu "Coming Out".

El 18 de payares de 2009, anuncióse que la ciudá de West Hollywood (California), entamaba faer el 13 d'avientu'l día oficial de **NOH8**."

## Ver tamién
* Day of Silence
* GLSEN

## Enllaces esternos
* Sitiu Oficial
* Entrevista a NOH8 en CNN

## Referencies
Naiad Press

Fundada en 1973 n'Estaos Xuníos, **Naiad Press** foi una de les primeres empreses editoriales dedicaes a la lliteratura lésbica y feminista. Al so zarru foi asocedida por Bella Books.

## Historia
Naiad Press foi fundada por Barbara Grier y Donna McBride en xineru de 1973, xunto con Anyda Marchant y Crawford Muriel. Dedicábase puramente a la lliteratura lésbica. La compañía empezó en Kansas City, Missouri, llar de Grier y McBride y Rehoboth Beach, Delaware, llar de Marchant y Crawford. La empresa empezó con 2000 dólares, apurríos pola autora del primer trabayu publicáu por Naiad, *The Latecomer*, de Sarah Aldridge.

En 1973, había poques llibreríes que comercializaren con temes lésbiques, polo que Naiad Press basar en gran midida na correspondencia col fin de comercializar y vender los sos llibros, beneficiada nun principiu pola llista de distribución con unos 3800 miembros de “The Ladder”, un boletín de noticies pa lesbianes publicáu poles Daughters of Bilitis. "El compromisu de Naiad a la publicación de material lésbico incluyó l'usu de los beneficios d'un llibru pa producir al próximu".

Amás de los escritos orixinales, Naiad publicada ficciones d'otros autores, tales como les noveles d'Ann Bannon, Jane Rule y Wilhelm Gale, poesíes de Gertrude Stein y Renée Vivien. Les primeres cubiertes de los llibros fueron diseñaes por Tee Corinne. Naiad foi acreditada por tener *un papel crucial en llevar misterios pa lesbianes na prominencia na década de 1980* pola publicación de la gallardoniada serie sobre detectives de Kate Delafield, Ashton Carol, Reece Caitlin, Kelley Virginia, ente otres.

Autores como Sarah Schulman y Patrick Califia fueron publicaes per primer vegada por Naiad Press. Les sos autores de ficción inclúin escritores prolífiques y premiaes como Katherine V. Forrest, McNab Claire y Kallmaker Karin.

Naiad algamó prominencia nacional en 1985 cola publicación de Monxes Lesbianes: Rompiendo'l silenciu”, pa lo cual pagaríen a Rosemary Kurb y a Manahan Nancy 500.000 dólares. El llibru foi prohibíu en Boston. Naiad tamién publicó trabayos de non ficción como The Lesbian Periodical Index, The Lesbian in Literature, and Staying Power: Long-Term Lesbian Couples.

En 2002, Grier y McBride recibieron el Pioneer Award de la Lambda Literary Foundation. Nel so retiru en 2003, Grier y McBride vendieron el so stock de llibros a Bella Books, a la cual munchos autores de Naiad Press treslladaron los sos contratos.

## Autores destacaos
* Sarah Aldridge
* Nikki Baker
* Ann Bannon
* Katherine V. Forrest
* Barbara Grier
* Karin Kallmaker
* Llei Lynch
* Jaye Maiman
* Claire McNab
* Isabel Miller
* Jane Regla
* Diane Salvatore
* Ann Allen Shockley
* Robbi Sommers
* Teresa Szymanski
* Sheila Ortiz Taylor
* Valerie Taylor
* Gale Wilhelm

## Referencies

## Enllaces esternos
* Páxina oficial
* Bella Books
* Catálogu de la Coleición de Naiad Press, donada a la Biblioteca Pública de San Francisco
No se puede vivir del amor

**No se puede vivir del amor** ye un programa de radio arxentín presentáu por Franco Torchia, que s'emite dende Buenos Aires pola Radio de la Ciudá dende 2013. El programa trata temes d'actualidá y sobre diversidá sexual. Emitir de llunes a xueves de 23:59 a 2 hores.

## Historia
En 2013, con Torchia como conductor xunto a la periodista Teresita Ferrari, apaeció nel aire de la Radio de la Ciudá (AM 1110 kHz) el programa, que trata temes d'actualidá y sobre diversidá sexual. El programa afonda con humor, noticies y responsabilidá cómo ye deseyar y amar na ciudá de Buenos Aires. Emitía nos sos empiezos a les 18 hores. Anguaño sale al aire de llunes a xueves nel horariu de 23:59 a 2 hores y acompaña a Torchia la llocución de Valeria Liboreiro.

## Seiciones
El programa amás de tratar temes d'actualidá cunta con delles seiciones:

***[[El Mundo de Dj Pradón|El Mundo de DJ Pradón]]** tolos miércoles con Dj Pradón
***Cómo fixi putu** y **cómo fixi torta**
***Cómo caltengo na heterosexualidá**
***Llunes allunáu**: Astroloxía diversa, cola participación del escritor Gael Policano Rossi.
***Xueves Matrimonial**: Cola participación de Tomes Balmaceda, maríu de Torchia.
***Cháchara**: entevistes de diversa índole.
***Ranking puteteril**: Ranking top 5 de cantares propuestos polos oyentes sobre diversidá sexual.
***Cantares del mal**: cantares que faen mal pol so escesivu optimismu.
***El test de derecha**

## Referencies
Orde de Queronea

La **Orde de Queronea** (n'inglés *Order of Chaeronea*) foi una sociedá secreta pal cultivu del ethos homosexual, fundada nel Reinu Xuníu por George Cecil Ives en 1897, como resultáu de dase cuenta de que la Causa» (el fin de la opresión de los homosexuales) nun sería aceptáu abiertamente pola sociedá y que polo tanto tendríen d'utilizar un mediu de comunicación secretu. La sociedá llogró'l so nome del llugar de la batalla de Queronea, onde'l Batallón Sagráu de Tebas foi finalmente aniquiláu nel 338&nbsp;e.&nbsp;C.

## Calter de la organización
Ives y otros miembros fechaben les sos cartes y otros materiales basaos nesta fecha, de forma que 1899 escribíase como C2237. Un ellaboráu sistema de rituales, ceremonies, iniciaciones, sellos, códigos y claves yeren usaes polos miembros. La sociedá secreta convertir nuna sociedá mundial y Ives aprovechó cualquier oportunidá pa falar sobre la Causa».

La orde, acordies colos diarios y notes de Ives, tenía un propósitu específicu, regles y filosofía definíes, y el so particular simbolismu: el *signu* «AMRRHAO» y el sellu de la doble corona». Los prerrequisitos pa ser miembru yeren «entusiasmu, aprendizaxe y disciplina». El principiu de secretismu yera tresmitíu pola metáfora «La cadena», sorrayando que nun se debía revelar enxamás inguna información sobre la orde y los sos miembros.

En pallabres de Ives:

La orde puede considerase'l primer grupu LGBT formáu nel Reinu Uníu y abarruntó gran parte del movimientu políticu LGBT del sieglu XX.

Los miembros incluyíen a Charles Kains Jackson, Samuel Elsworth Cottam, Montague Summers, Laurence Housman, John Gambril Nicholson y Oscar Wilde. Créese que Charles Robert Ashbee yera miembru. Nos sos munchos escritos, Ives referir a Walt Whitman como «El Profeta» y emplegó versos de la poesía de Whitman nos rituales y ceremonies de la Orde.

## Referencies

## Enllaces esternos
* George Cecil Ives, Papers: 1874-1949 - Harry Ransom Research Center na The University of Texas n'Austin (n'inglés)
* Elysium Books catalog with description of Ives' notebooks (n'inglés)