Villatoro (Ávila)

**Villatoro** ye un Conceyu d'España perteneciente a a la provincia d'Ávila, na comunidá autónoma de Castiella y Llión. En 2017 cuntaba con una población de 178 habitantes.

## Símbolos

L'escudu heráldicu y la bandera que representen al conceyu fueron aprobaos oficialmente'l  L'escudu se blasona de la siguiente manera:
La descripción testual de la bandera ye la siguiente:

## Xeografía
; Allugamientu
La llocalidá de Villatoro atópase na falda norte de La Serrota a una altitú de 1183 msnm. Los vientos del norte faen que los termómetros baxen con gran celeridad nel macizu de La Serrota, algamase frecuentemente temperatures estremes nel iviernu. Nel monte de la Bardera caltiénse un monte de carbayu melojo de bona calidá. Nel Llibru de la Montería d'Alfonso XI señálase la presencia d'osos na zona, lo que fai suponer qu'entós daquella los rebollares ocuparíen espacios más amplios que na actualidá.

De Villatoro Camilo José Cela nel so llibru de viaxes Xudíos, moros y cristianos. Notes d'un vagabundaje per Ávila, Segovia y les sos tierres (1956) escribió: 

Nel términu municipal naz el ríu Adaja, siendo un pequeñu regueru al so pasu pel sur de la villa.

## Patrimoniu arquiteutónicu

### Ilesia parroquial de San Miguel
El templu empecipiáu nes primeres décades del sieglu XVI, nun se remató hasta finales del sieglu, anque nel añu 1531 yá se celebró na capiya mayor la boda ente D. Martín Guzmán de Barrientos y Dª María de Cepeda asistiendo al eventu la que dempués sería Santa Teresa de Xesús. A Juan Campero, maestru en cantería, debemos #trazar de la obra, el coru y les portaes sur y oeste. El foi unu de #los xefes del grupu de maestros que trabayaron n'Ávila, y él foi'l qu'empecipio la construcción de les capiya poligonales. Trabayó a les órdenes del Cardenal Cisneros, y sabemos que s'asitió n'Ávila en 1515. Collaborador de Vasco de la Zarza, creó la so propia escuela. Francisco Martín y Domingo Martín fueron los sos siguidores, al igual que Cristóbal Ximénez que, de la mesma arrexuntáronse so la direición de Pedro de Tolosa. 

El pesu de la obra de la ilesia parroquial de San Miguel tuvo en Diego Martín de Valdadas que tamién intervieno na de Vadillo de la Sierra. Los siete imáxenes del retablu mayor, #deber al tallista Domingo Mariño, quien les terminó nel añu 1764, siendo tasáu y reconocíu el so trabayu por Lorenzo Galván, y doraes, según el retablu, por Manuel Jiménez, vecín de Villafranca de la Sierra y el mesmu que dorara los retablos colaterales de la parroquia de Muñotello en collaboración con Francisco Pardo en 1767.File:Villatoro-iglesia-cabecera.JPG|Portada sur, Ilesia de san Miguel Arcánxel.
File:Villatoro-iglesia portal sur.JPG|Portal sur de la Ilesia parroquial de San Miguel
File:Villatoro-iglesia-pared.JPG|Detalle decorativu na paré de la ilesia
File:Villatoro-campanario1.JPG|Campanariu y puerta oeste
File:Villatoro-iglesia-puerta norte.JPG|Puerta norte
File:Villatoro-iglesia-ventana.JPG|Decoración con boles típiques de l'arquiteutura abulense
File:Villatoro-Escudo del Risco.JPG|Escudu de los agustinos, traíu del Monesteriu del Risco

### Castiellu de Villatoro
El Castiellu de Villatoro del que queda un torrexón, reconvertíu güei nel centru de turismu rural Torre del Mayoralgu.

## Demografía
El conceyu, que tien una superficie de 56,02 km², cuenta según el padrón municipal pa 2017 del INE con 178 habitantes y una densidá de 3,18 hab./km².

## Referencies

## Enllaces esternos