open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Carrascosa de Haro

**Carrascosa de Haro** ye un conceyu español de la provincia de Cuenca, na comunidá autónoma de Castiella-La Mancha. Tien una superficie de 29,05 km² con una población de 122 habitantes (INE 2015) y una densidá de 4,30 hab/km².

## Demografía

## Alministración

## Referencies

## Ver tamién
* Llista de conceyos de Cuenca

## Enllaces esternos
* En pueblos d'España
Casasimarro

**Casasimarro** ye un conceyu español perteneciente a la provincia de Cuenca, na comunidá autónoma de Castiella-La Mancha.

## Símbolos

L'escudu heráldicu que representa al conceyu foi aprobáu en 2005 col siguiente blasonamiento:

La bandera, tamién aprobada en 2005, cuenta cola siguiente descripción escrita:

## Xeografía
;Allugamientu La llocalidá ta asitiada a una altitú de 751&nbsp;msnm. Llenda colos términos municipales d'Alarcón, El Picazo, Villanueva de la Jara, Quintanar del Rey y Villalgordo del Júcar, esti postreru na provincia d'Albacete.




## Historia
Casasimarro ye un nucleu relativamente modernu. Nes *[[Rellaciones topográfiques de Felipe II]]* de finales del sieglu XVI el nucleu apaez denomináu como *La Casa Simarro*.  L'aldega yera dependiente de la villa de Villanueva de la Jara.

En 1653 tuvo llugar al otorgamiento a Casasimarro del títulu de Villa per parte de Felipe IV, siendo dende entós conceyu y conceyu autónomu a tolos efeutos, d'organización municipal y gobiernu de la so antigua dependencia de Villanueva de la Jara.

### Hermanancia de ciudaes
Hermaniada en 2012 cola llocalidá Saint Aubin de Médoc de Francia.

## Alministración

## Demografía
El conceyu, que tien una superficie de 49,62&nbsp;km², cuenta según el padrón municipal pa  del INE con  habitantes y una densidá de &nbsp;hab./km².





## Casasimarreños
* Publio López Mondéjar, historiador de la fotografía, nacíu en 1946 na llocalidá.

## Referencies

## Bibliografía
* 
* 
* 

## Ver tamién
* Municipio de la provincia de Cuenca
* Gastronomía de la provincia de Cuenca

## Enllaces esternos
El Acebrón

**El Acebrón** ye un conceyu español de la provincia de Cuenca, na comunidá autónoma de Castiella-La Mancha.

## Alministración

## Fiestes y tradiciones

Les fiestes patronales coinciden col día de Pascua Pentecostés, que varia ente'l 15 de mayu y el 15 de xunu. Venerar al Patrón del pueblu, el Santísimu Cristu de la Misericordia.

## Ver tamién
* Llista de conceyos de Cuenca

## Referencies

## Enllaces esternos
* Páxina sobre esti conceyu
El Cañavate

**El Cañavate** ye un conceyu español de la provincia de Cuenca, na comunidá autónoma de Castiella-La Mancha. Tien una altitú de 750 msnm y un términu de 36,10 km². Tenía una población de 155 habitantes (INE 2016). Atopar a 175 km de Madrid y a 83 km de la capital provincial.

## Xeografía
### Allugamientu
Ta allugáu al sur de la provincia, na contorna de la Mancha Alta y nel Partíu Xudicial de San Clemente.

Atopar a menos de seis quilómetros d'Atalaya del Cañavate, esto ye, mui cerca del km. 175, xusto nel importante nuedu de l'autovía del Este (Autovía del Este, Madrid-Valencia) cola autovía d'Alicante o A-31 (que se dirixe escontra Albacete y Alicante) y l'Autovía Estremadura - Comunidad Valenciana o A-43 (que se dirixe escontra Ciudá Real y Mérida).

### Hidrografía
Ta travesáu pel ríu Córcoles, que desagua nel Záncara y ésti de la mesma nel Guadiana.

## Alministración

## Fiestes
Tradicionalmente les fiestes celebraben los díes 7, 8, 9 y 10 de setiembre pa faeles coincidir cola Natividá de La nuesa Señora. L'añu 2014, fíxose un cambéu tres el cual les fiestes patronales realícense'l fin de selmana más cercanu al día 7(vienres, sábadu, domingu y llunes) qu'empieza cola Coronación de la Reina y la so Corte d'Honor, darréu del pregón de les fiestes y la tradicional baxada de la Virxe dende la so ermita polo alto del cuetu. La cual el domingu a les 10:00 h. xubir a la so ermita na que se realiza la puya.

## Ver tamién
* Mancha Alta
* Llista de conceyos de Cuenca

## Referencies

## Enllaces esternos
* Páxina Web sobre El Cañavate con hestoria, costumes, lleendes, efemérides, etc
* En pueblos d'España
* Sobre'l castiellu del conceyu 
* En turismu de Castiella-La Mancha
El Pedernoso

**El Pedernoso** ye un conceyu español de la provincia de Cuenca, na Comunidá Autónoma de Castiella-La Mancha. Tien un área de 56,41 km² con una población de 1.189 habitantes (INE 2015) y una densidá de 21,5 hab/km².

## Demografía

## Historia

Ciertu que ye pueblu bien antiguu: a quinientos pasos d'él atopa La Motilla”, característicu del bronce manchego ,montículo correspondiente a un pobláu de la Segunda Edá del Bronce, que la so antigüedá data del segundu mileniu antes de Cristu (1700-1300 e.C. ).

Un primer documentu del añu 1275 confirma la pertenencia a esta villa de la devesa del Campu del Barcal. Dempués, Don Juan Manuel, nel so llibru “Sobre la caza”, fala d'El Pedernoso como bon sitiu pa la captura de ánades, garces y grullas qu'alleguen a les sos llagunes en tiempu de la emigración.

Corría l'añu de 1479 cuando Pedroñeras, Pedernoso y Las Mesas llevantar en nome de los Reis Católicos pa reclamar que la so dependencia fora de la Corona. El Marqués de Villena, a que los sos dominios pertenecía El Pedernoso, intentó apoderar a los sos pueblos llevantinos, pero los Reis unviaron a un capitán llamáu Jorge Manrique que pudo faer cumplir la voluntá d'estos pueblos y recibir en nome de la Corona, faciéndolos villa.

 

A tanto movimientu correspuéndenlu eses magnífiques posaes, “De riba” y “De baxo”, esi barriu llamáu de “Los Mesones” y esa frenética actividá que Azorín y Manuel Real Alarcón describen tan maraviosamente.

Ta claro que Pedernoso ye pasu obligáu de viaxeros, que Cervantes conocer perfectamente y por esti conceyu pasen, más d'una vegada, l'Atélite Hidalgo y el so Escudero.

## Fiestes
El Pedernoso destaca pola so romería n'honor a San Isidro Llabrador, les fiestes patronales del 23 al 27 de xunetu n'honor a La Güela Santa Ana y en setiembre n'honor d'El nuesu Padre Xesús Nazarenu'l patrón.

## Personaxes notables
*Francisco Manuel de los Herreros Schwager (1817-1903), científicu y financieru.

## Referencies

## Enllaces esternos

*Información turística sobre'l conceyu
*Portal web con información relativa al Conceyu d'El Pedernoso
*Páxina web oficial del club de Fútbol Sala CDE El Pedernoso
Fuente de Pedro Naharro

**Fuente de Pedro Naharro** ye un conceyu español de la provincia de Cuenca, na comunidá autónoma de Castiella-La Mancha.

## Xeografía

### Allugamientu
Fuente de Pedro Naharro ta asitiáu a 93 km de Cuenca, la capital de la provincia, a 10 km de Tarancón y a 93 km de Madrid, la capital d'España.

### Demografía
Fuente de Pedro Naharro cunta con 1.258 habitantes (INE 2016).

### Servicios públicos
Fuente de Pedro Naharro cunta con colexu, biblioteca, casa de cultura, guardería pública, piscina municipal, campu de fútbol, frontón y un pabellón inauguráu en 2010.

## Alministración

## Fiestes patronales
Les fiestes patronales, n'honor a La nuesa Señora de la Soledá, celébrense'l tercer fin de selmana de setiembre. Son especialmente conocíes polos tradicionales Toro de Fuego que rematen la última nueche con una gran *Carretillada* y son de los más espectaculares de la contorna. Tres la carretillada dase pasu a la rueda de fueos artificiales qu'arrodien la ermita.

La fiesta más querida ye la llamada galopeo, na cual la xente empuércase lo máximo posible, utilizando güevos, farina, tomate, colorante, etc. Amás la fiesta consiste en percorrer un camín qu'arrodia'l pueblu, nel que tamién participa la banda, pa da-y mas allegría. El galopeo celébrase la mañana del sábadu de fiestes, y suel allegar tol pueblu a participar nella. Encamiéntase llevar ropa vieyo y comío pa poder enllordiar a los demás.

## U.D. Fontense
Na temporada 2010/2011 el club U.D. Fontense tenía en competición equipu de fútbol sala nes categoríes alevín, infantil, cadete y senior, amás d'un equipu categoría cadete de baloncestu y de ximnasia rítmica en categoríes infantil y alevina. L'equipu senior ganó cuatro temporaes consecutives el campeonatu provincial de fútbol sala (división 1ª Autonómica).

## Referencies

## Ver tamién
* Llista de conceyos de Cuenca
* Gastronomía de la provincia de Cuenca

## Enllaces esternos
Graja de Iniesta

**Graja de Iniesta** ye un conceyu español de la provincia de Cuenca, na comunidá autónoma de Castiella-La Mancha.

## Toponimia
El nome de *Graja* débese, quiciabes, a la bayura d'esta clase d'aves qu'había nel llugar. .

## Xeografía

### Allugamientu
Graja de Iniesta ye un conceyu conquense asitiáu na contorna de la Manchuela. Llenda colos conceyos de Castillejo de Iniesta pel oeste; Puebla del Salvador pel norte; Minglanilla y Villalpardo pel oeste; y Iniesta pel sur. Pol so términu municipal pasa l'A-3 pol puntu quilométricu 234 y tamién pasa la Llinia d'Alta Velocidá AVE Madrid-Valencia.

Asitiar nun allugamientu con cierta equidistancia a 3 capitales de provincia: Cuenca, Albacete y Valencia.

## Demografía
El conceyu, que tien una superficie de 28,22&nbsp;km², cuenta según el padrón municipal pa  del INE con  habitantes y una densidá de &nbsp;hab./km².

## Historia
La hestoria de Graja de Iniesta remontar a 1185 cuando les tropes cristianes tomaron la villa d'Iniesta y decidieron fundar una aldega a unos quilómetros d'ellí denominándola **Graja**.

## Alministración

### Evolución de la delda viva
El conceutu de delda viva contempla solo les deldes con caxes y bancos relatives a creitos financieros, valores de renta fixa y préstamos o creitos tresferíos a terceros, escluyéndose, poro, la delda comercial.

La delda viva municipal per habitante en 2014 xubía a 509,82 €.

## Monumentos
* Ilesia parroquial de San Jorge 
* El telégrafu 
* Parque de San Cristóbal
* Plaza

## Fiesta
* San Jorge. 23 d'abril.
* La Cruz 3 de mayu.

## Referencies

## Ver tamién
* Llista de conceyos de Cuenca

## Enllaces esternos
Hontecillas

**Hontecillas** ye un conceyu español de la provincia de Cuenca, na comunidá autónoma de Castiella-La Mancha, allugáu na ribera izquierda del Júcar.
## Xeografía
### Allugamientu
Asítiase na ribera del Banzáu de Alarcón, ente los pueblos de Buenache de Alarcón, a apenes 4 km y Valverde de Júcar a 10 km. Correspuende a la provincia de Cuenca y la so distancia al respective de la capital asitiar a tan solo 54 km.

### Población
* 58 habitantes (INE 2015).
* 52 habitantes (INE 2016).

## Alministración

## Monumentos y llugares d'interés

* Ilesia de La nuesa Señora la Virxe del Romeral. Trátase d'un templu d'estilu románicu.
* Parque de la Fuente, conocíu popularmente como "Parque del Llavaderu". El so nome deber al allugamientu dientro del mesmu del llavaderu onde les muyeres diben llavar la ropa en tiempos pasaos. Actualemente hai otra fonte d'estilu romanu, sacada a la lluz con escavaciones mientres l'añu 2011.
* El Rollu Xurisdiccional, asitiáu en 1426 por Xuan II de Castiella, ta asitiáu a la derecha de la entrada del conceyu, xunto a la carretera. 
* Ermita. Templu pequeñu que sirve pa dar la misa los domingos ivernizos, yá que ye un llugar más pequeñu que la Ilesia. El so allugamientu asitiar al empiezu de la cai San Pedro.
* Plaza del Conceyu, reinaugurada por presidente de Castiella-La Mancha, José María Barreda, en 2005.
* Fonte del Pilar. Trátase d'una fonte famosa pela so agua. 
* Banzáu de Alarcón. El términu municipal de Hontecillas tien una parte bañada peles agües del ríu Júcar, al traviés del banzáu de Alarcón.

## Fiestes y tradiciones
* Fiestes patronales n'honor a la so patrona, la virxe del romeral. 
El día grande ye'l 15 d'agostu, cuando se celebra la procesión n'honor a la so patrona, la Virxe del Romeral. Les nueches de verbena empiecen el 13 o'l 14. Si empecipien el 13, les nueches de baille van ser dichu día más el 14 y el 15, celebrándose'l día 16 el tradicional Concursu de Calderetes. Si pela cueta por conveniencia de feches la primer nueche con música ye la del 14, les nueches de baille van allargar hasta'l día 16, pasando la celebración del concursu de Calderetes al día 17.

* Fiestes n'honor a San Antón.
San Antonio abá ye'l Patrón de los animales. Anque'l día de San Antón ye'l 17 de xineru la celebración llevar a cabu'l tercer fin de selmana de xineru. La razón ye que munchos de los cofrades nun habiten nel conceyu, polo que si fuera un día de diariu sería complicáu la so asistencia. 

## Referencies

## Ver tamién
* Llista de conceyos de Cuenca

## Enllaces esternos
*  
* Hontecillas en pueblos d'España
Huélamo

**Huélamo** ye un conceyu español de la provincia de Cuenca, na comunidá autónoma de Castiella-La Mancha. Tien una población de 106 habitantes (INE 2015). Ta allugáu a unos 1450 msnm, na marxe izquierda del ríu Júcar. 

## Historia
El so nome vien de Walmu. En dómina de dominación árabe, Huélamo foi un importante enclave asitiáu sobre un empináu cuetu. Caltién delles ruines del castiellu sobre lo alto d'un montículo y nes fasteres atopen la ilesia y delles cais, bien empinaes, xuníes por escaleres. Merez la pena faer un percorríu hasta'l campusantu qu'amuesa una guapa panorámica de la contorna, cubiertos d'una vexetación na qu'abonda'l boxe.

## Alministración

## Economía
La so actividá económica tradicional ye l'agricultura, magar dende los años 1990 viose notablemente amontada l'actividá turística, gracies a los sos paraxes naturales.

## Referencies

## Ver tamién
* Llista de conceyos de Cuenca

## Enllaces esternos
* 
* Páxina web de Huelamo
Huérguina

**Huérguina** ye un conceyu español de la provincia de Cuenca, na comunidá autónoma de Castiella-La Mancha. Tien una superficie de 28,01 km² con una población de 56 habitantes (INE 2015) y una densidá de 1,39 hab/km².

## Demografía

## Alministración

## Referencies

## Ver tamién
* Llista de conceyos de Cuenca
Graja de Campalbo

**Graja de Campalbo** ye un conceyu español de la provincia de Cuenca, na comunidá autónoma de Castiella-La Mancha.

## Xeografía
Allugáu na contorna de la Serranía de Cuenca, subcomarca de la Serranía Baxa, ta asitiáu bien próximu a la provincia de Valencia.

## Historia
A mediaos del sieglu XIX (1847), Madoz describe la llocalidá como llugar con conceyu na provincia, y diócesis de Cuenca, de la que faltaba 13 llegües, nel partíu xudicial de Cañete (7 llegües), audiencia territorial d'Albacete, y capitanía xeneral de Castiella la Nueva. Asitiáu «nun llanu, con un cuetu na so redoma; gocia de bon clima y llibre ventilación». Tenía entós 43 cases «de mediana construcción» y una ilesia, anexu de la parroquia de Moya. Tocantes a la situación del so términu, confina pel norte con Manzaneruela, pel este con Santa Cruz de Moya, pel sur con Talayuelas y con Landete pel oeste. Respectu al terrén, definir como «de regular calidá», con caminos locales, siendo'l más importante que crucia'l términu'l de Teruel a Requena (Valencia). Producía básicamente ceberes (trigu, cebada, avena), «delles pataques y ricu miel». Pobláu por 33 vecinos (77 almes). El presupuestu municipal xubía a 800 reales, cubiertu «col productu d'un fornu y el déficit por repartida vecinal».

## Patrimoniu históricu-artísticu

### Arquiteutura relixosa
* **Ilesia parroquial de San Sebastián**. Modestu edificiu de planta allargada y cobertoria a dos agües, con entrada nel muriu meridional, basada n'arcada de mediu puntu y espadaña a los pies. Mientres la Guerra Civil Española el templu foi escaláu, robando los sos oxetos de cultu más pervalibles. Nel atriu esterior lluz un bellu plafón cerámicu cola representación de la Virxe de Tejeda (2008).

## Demografía
Tien una superficie de 22,3 km² con una población de 101 habitantes (INE 2015) y una densidá de 4,39 hab/km².

## Alministración

## Imaxe de satélite y mapa
* Planu de Graja de Campalbo (WikiMapia): http://wikimapia.org/#lat=39.8994484&lon=-1.2719893&z=17&l=3&m=m&v=2

## Ver tamién
* Graja de Iniesta, otru conceyu de la provincia de Cuenca qu'inclúi nel so topónimu'l nome de «graja» (*[[Corvus frugilegus]]*), ave de la familia de los córvidos.
* Monesteriu de Tejeda, onde se venera la imaxe de la Virxe de Tejeda.
* Virxe de Tejeda.

## Referencies

## Bibliografía
* 

* 

## Enllaces esternos
Huerta del Marquesado

**Huerta del Marquesado** ye un conceyu español de la provincia de Cuenca, na comunidá autónoma de Castiella-La Mancha. La so población ye de 210 habitantes (INE 2015) y atópase en plena Serranía de Cuenca a un altor de 1257 msnm siendo de 1.853 metros l'altor máximu del términu municipal nel picu conocíu como Collada Baxa.

## Xeografía
### Llocalidaes cercanes

Al Norte, aproximao a 4 km atópase la llocalidá de Llaguna del Marquesáu, al Sur, a unos 8 km ta'l conceyu de Campillos-Sierra, y más al Sur atopa la pequeña ciudá de Cañete a unos 14 km. Otres llocalidaes cercanes son les de Valdemoro de la Sierra, Valdemeca, Tragacete, Beamud, Tejadillos o Campillos-Paravientos.

## Alministración

## Economía
Nesti pueblu de la serranía alta atópase la embotelladora d'agua Fonte Llixera, siendo una agua conocida en toa España pola so baxa concentración de Sodiu y tar indicada pa la preparación de biberones cuando los ñácaros tienen problemes d'estriñimientu dáu'l so altu conteníu en Magnesiu. Dende la instalación de la embotelladora en 1991 la población del conceyu foi en llixeru aumentu hasta asitiase cerca de los 250 habitantes en 2001, collaborando amás col desenvolvimientu económicu del pueblu.

Amás la economía del conceyu sufrió una llixera medría nos últimos años debíu al turismu, una y bones tola zona ye d'un ampliu valor ecolóxicu al atopase en plena Serranía de Cuenca.

## Referencies

## Ver tamién
* Llista de conceyos de Cuenca

## Enllaces esternos

* Web oficial de Huerta del Marquesado
* Web non oficial creada por un mozu del pueblu (el sastrecillo) con imáxenes de la población y de les sos xentes 
* Web de la diputación de Cuenca onde puede atopase información d'Interés sobre pueblos de la provincia
*/ FanWeb Facebook Oficial de la Marcha Blume que se celebra tolos años en Huerta del Marquesado
La Alberca de Záncara

**El Alberca de Záncara** ye un conceyu español de la provincia de Cuenca, na comunidá autónoma de Castiella-La Mancha.

## Toponimia

L'orixe del nome vien dau polos asentamientos árabes, que-y dieron el nome de Alberca y Záncara pola so proximidá al ríu homónimu.

## Clima
Tien un clima de tipu mediterraneu con cierta continentalización, con branos d'altes temperatures pero grandes oscilaciones, superando raramente los 20 graos de mínima en plenu branu. Pel hibiernu suelen sufrir nevaes, sobremanera nos meses d'avientu a marzu, y xelaes que ronden los -10 graos.

## Demografía
### Población
Según la revisión del Padrón municipal d'habitantes del Institutu Nacional d'Estadística d'España (2017), la población de La Alberca de Záncara xubía a 1.622 habitantes: 826 homes y 796 muyeres.

### Evolución demográfica

## Xeografía
La Alberca de Záncara asítiase nes proximidaes del ríu Záncara. 
La so llocalización nes coordenaes cartesianes ye de 39°31' N y 2°29' O. Nel sistema qu'usen la mayoría de mapes, +39 31 , -2 29

Ente Santa María del Campo Rus, El Provencio, San Clemente y Las Pedroñeras.

## Alministración

## Eleiciones Mayo de 2015

## Fiestes
El día 3 de mayu celébrase "La Cruz de Mayu", ye'l día de toles Mª Cruz y les Cruz de la llocalidá, el so santu. Dir a per San Isidro a la so capiya, allugada nel cuetu conocíu como "La Serrezuela". De siguío vuélvese pal pueblu con San Isidro y Santa María de la Cabeza, en procesión. Al llegar, percuérrense delles cais del pueblu col santu, hasta que se zarra nel Conventu, hasta'l 15 de mayu, día de San Isidro, nel que se vuelve a sacar en procesión y tórnase con él a la so capiya, onde se dexa folgar hasta'l 3 de mayu del siguiente añu.

En La Alberca de Záncara celebrar dende antaño fiestes de Moros y Cristianos, según la feria, del 13 al 18 de setiembre n'honor a la patrona del pueblu: LA SANTA CRUZ, coincidiendo con otros pueblos de la provincia, como Buenache de Alarcón.

(Xubileos concedíos d'un día al añu)
* Pal Conventu de Santa Ana, por Curtiu del Papa Inocencio X, el día de la Santísima Trinidá pal Altar de La nuesa Señora de la Fe. Y otru Xubiléu, por Curtiu, pal altar de La nuesa Señora del Socorru nel día en que se celebra la so fiesta.

## Personaxes célebres
* Bernabé Tierno, psicólogu, pedagogu, psicoterapeuta y escritor (1940-2015).
* Luis Fernando Tribaldos.

## Ver tamién
* Llista de conceyos de Cuenca

## Referencies

## Enllaces esternos
* Twins' Farm Blogue d'agricultura
* Banda de Música La Pilastra-La Santa Cruz
* La Alberca de Záncara, quien la visita vuelve
* Páxina dedicada a Fray Francisco de la Cruz
* Cuetu Motejón 
* C.R.A. Jorge Manrique
* Amigos del Camín de Santiago y de la Santa Cruz
La Peraleja

**La Peraleja** ye un conceyu español de la provincia de Cuenca, na comunidá autónoma de Castiella-La Mancha, allugáu en la Alcarria conquense. Tien un área de 34,91 km² y atópase enclaváu nes proximidaes de la serranía de Cuenca, a 16 km de Huete y a 54 de la capital provincial.

## Demografía

Según el padrón municipal, a 1 de xineru de 2015 tenía 109 habitantes. A empiezos del sieglu XX superaba'l millar d'habitantes, pero la Guerra Civil, que tuvo una especial incidencia na llocalidá, y la emigración mientres la posguerra y los años 60 fixeron baxar drásticamente la so población.

## Historia
L'Archiduque Carlos, pretendiente al tronu d'España y más tarde Emperador xermánicu, creó en 1712 el Marquesáu de Peraleja que concedió al hacendado del llugar, Señor y Rexidor Perpetuu de Huete, don Juan José de Parada y Mendoza. Ostenta'l títulu dende 2007 don Manuel de Parada y Luca de Tena.

Na cercana paraxa de Montuenga esisten muertes d'asentamientos árabes, güei dafechu abandonaos. Destaquen les tumbes escavaes nes roques y decenes de pieces de cerámica topaes na zona.

La Guerra Civil afectó de forma especial a la llocalidá. Enclavada en zona republicana mientres tol conflictu, nel pueblu había una mayoría de simpatizantes del bandu subleváu. Por esti motivu, el día 31 de xunetu de 1936 llegaron a La Peraleja unos camiones de milicianos marxistes dende Tarancón, realizando una dura persecución. Na nueche d'esi mesmu día amburaron la Ermita de La nuesa Señora del Monte, de la que más tarde baltaríen los murios y tol edificiu. Tantu na Ermita del Monte como na ilesia parroquial foi profanáu y destruyíu tou, sacante parte del archivu parroquial (imáxenes, ornamientos, piles d'agua bendito y bautismu, altares, órganu...), obligando en dellos casos a los vecinos más devotos a guardar y participar na profanación. Fueron asesinaes 7 persones, ente elles dos xornaleros, un albañil, el médicu, el veterinariu y el so fíu estudiante.

Rematada la guerra, los simpatizantes del bandu subleváu cebar nel pueblu y provocaron dellos fusilamientos y munchos procesos contra decenes d'habitantes de la llocalidá. 

Muerte de les tensiones de la dómina ye la Ermita del Monte, destruyida mientres la guerra y reconstruyida en 1939, como s'aprecia nuna placa visible na fachada del edificiu.

## Fiestes
La patrona de La Peraleja ye La nuesa Señora de la Virxe del Monte, que la so festividá celebrar el 8 de setiembre. Amás, na llocalidá celebren les fiestes de San Blas, el 3 de febreru, con tradicionales fogueres na plaza de la escuela.

## Personaxes célebres
* José Antonio Conde (1766-1820). Arabista, helenista ya historiador.
* Julio Calvo Pérez (1946-). Llingüista y académicu.

## Referencies

## Enllaces esternos
Laguna del Marquesado

**Laguna del Marquesado** ye un conceyu español de la provincia de Cuenca, na comunidá autónoma de Castiella-La Mancha. Tien una superficie de 37,91 km² con una población de 48 habitantes (INE 2015) y una densidá de 1,32 hab/km².

El so nome deriva de la so pertenencia al Marquesáu de Moya, creáu polos Reis Católicos a finales del sieglu XV, anguaño propiedá del Duque d'Alba.

## Folclor popular
Les sos fiestes principales celébrense'l 24 d'agostu, n'honor a San Bartolomé, y el 26 d'agostu, n'honor a San Roque.
Dambos díes pela tarde celébrase **"La Xoya" y "Los cargos".** La Xoya ye una carrera popular na que corredores voluntarios compiten pa llegar los primeres a la meta, xunto a la reguera y bandera en mano. D'antiguo, el percorríu yera más llargu y los corredores facer descalzos. 
Una vegada concluyida la Xoya, a manera de procesión llegar a la plaza chica, ellí cuérrense los cargos. Los cargos son una tradición popular de la zona, na que se "pasien" el pinchu, el cayáu y la bandera. Representen los trés poderes: el militar (el pinchu), l'eclesiásticu (el cayáu) y el pueblu (la bandera). 

Los que porten los trés poderes, dan trés vueltes a la plaza, numberando cada vuelta (1,2,3). A la tercer vuelta ufierten el cargu al pueblu, diciendo "¿Hai dalgún devotu pal añu que vien pa San Bartolomé (o San Roque, según el día que se tea celebrando)?

Los que s'ufierten son xubíos a costazos. Ellos son los responsables de curiar el restu del añu al cargu y d'ufiertalo al siguiente añu. Destacar que tienen d'añader nel casu del pinchu y el cayáu una nueva cinta de color.

**Bañu nel pilón**. Ye tradición, especialmente si yes nuevu nel pueblu, ser bautizáu nel pilón de la plaza.

## Reserva Natural
La Reserva Natural de la Laguna del Marquesado, asitiada nel términu municipal de la llocalidá de Laguna del Marquesado (Cuenca), ta nuna bella paraxa, xunto a la carretera de Cañete-Tragacete. Esta singular llaguna ta arrodiada de cañizu y nella habiten aves acuátiques.

La Laguna del Marquesado ye una güelga d'orixe cársticu de pequeña dimensión, formáu pola embalsiadura del Regueru del Sotu de resultes de la formación d'una barrera travertínica, d'agües duces y permanentes.

### Flora
La vexetación ye abondosa y diversa con especies típiques de rexones eurosiberiana relicticas, anguaño enclaves concretos onde inda se caltienen les esixentes condiciones de mugor bien amenaciaes pol cambéu climáticu. D'especial importancia ye la presencia d'una especie en peligru d'estinción como'l *Sparganium natans*.

### Fauna
La fauna ye importante pola presencia d'aves forestales como águila calzada, azor, gavilán o ratoneru, delles aves acuátiques como zampullín chicu, coríu real, polla d'agua o focha común. La presencia de trucha común constitúi unu de los valores más importantes de la reserva. 

### Clima
La Laguna del Marquesado atopar nel pisu bioclimático supramediterráneo. Agües embaxo esta barrera conforma unes pequeñes cascaes naturales. La fondura máxima de la llaguna ye de 5,5 m.

## Demografía

Accesu a datos estadísticos de Laguna del Marquesado, del 

## Referencies

## Enllaces esternos
Lagunaseca

**Lagunaseca** ye un conceyu español de la provincia de Cuenca, na comunidá autónoma de Castiella-La Mancha, allugáu na contorna de la Serranía Alta. Tien una superficie de 34,77 km² con una población de 94 habitantes (INE 2015) y una densidá de 2,21 hab./km².

Nel so términu municipal atópase'l Monumentu Natural de les Torcas de Lagunaseca, interesaes depresiones cárstiques.

## Demografía

## Referencies

## Enllaces esternos

* Blogue sobre Lagunaseca
Los Valdecolmenas

**Los Valdecolmenas** ye un conceyu español perteneciente a la provincia de Cuenca, na comunidá autónoma de Castiella-La Mancha. Cuntaba con una población de 84 habitantes, distribuyíos ente Valdecolmenas de baxo con 50 habitantes (capital del conceyu) y Valdecolmenas de riba con 34 habitantes (INE 2015).

## Xeografía

### Allugamientu
La llocalidá capital del conceyu, Valdecolmenas de baxo, ta asitiada a una altitú de 932&nbsp;msnm. El términu municipal llenda colos de Huete, Pineda de Gigüela, Torrejoncillo del Rey, Villar y Velasco y Villarejo de la Peñuela.




## Historia
En 1973 aprobóse la fusión de los antiguos conceyos de Valdecolmenas de riba y Valdecolmenas de baxo, dándose llugar a la creación del nuevu conceyu de Los Valdecolmenas.

## Demografía
El conceyu, que tien una superficie de 31,31&nbsp;km², cuenta según el padrón municipal pa  del INE con  habitantes y una densidá de &nbsp;hab./km².




## Referencies

## Enllaces esternos
Masegosa

**Masegosa** ye un conceyu español de la provincia de Cuenca, na comunidá autónoma de Castiella-La Mancha, allugáu na Serranía de Cuenca, a 88 km de la capital provincial, cerca de la nacencia del ríu Cuervu. El pueblu ta a 2km de Lagunaseca y a 7km de Beteta. 

Ye un llugar apacible, plácidu y serenu que s'atopa estremáu d'otros nucleos urbanos. Ta habitáu por una población de llabradores y pastores que viven n'harmonía cola naturaleza. La so población ye de 78 habitantes (INE 2016). 

Anque ye un pueblu amenorgáu, entá puede apreciase lo que foi antaño, el patrimoniu natural de Masegosa ye inmensu, dende impresionantes paraxes naturales hasta increíbles cueves, dalgunes de les cuales entá nun fueron esploraes na so totalidá.

## Historia

El momentu de mayor puxanza poblacional de Masegosa foi nel sieglu XX. Nos años 50 la población xubió a 120 vecinos y 432 habitantes. 

Los trabayos de Masegosa siempres tuvieron venceyaos al sector primariu. Dende mozos, los neños yeren educaos nel arte del llendo, ente que les neñes quedábense en casa p'aprender xeres doméstiques. 

Nos años 70, Masegosa esperimenta l'éxodu rural que se taba dando en tolos pueblos d'España. Los más nuevos vieron la posibilidá d'espolletar si mover a ciudaes grandes onde'l sector industrial taba en puxanza. Esta mentalidá condució a Masegosa a perder gran parte de la so población y al avieyamientu de la mesma. 

Ello provocó que na actualidá pasárase de los 120 vecinos d'antaño (años 50) a los actuales 78. 

## Fauna y paisaxe

Nos sos montes ye frecuente columbrar diverses especies cinexétiques. Ente les más frecuentes atópense: venaos, xabalinos, gamos y corzos. Amás, cerca del pueblu atopa una llaguna, conocida popularmente como "lagunillas", na qu'habiten gran cantidá de xaronques. 

Tien un gran valor faunísticu y paisaxísticu.

## Cueves

Dientro del términu municipal esisten delles cueves d'orixe cársticu de gran interés espeleolóxicu.

Les cueves más cercanes son la Cueva del Hierro, la Cueva de los Mosquitos y la Cueva de los Griegos.

## Referencies

## Enllaces esternos
Monreal del Llano

**Monreal del Llano** ye un conceyu español del sur de la provincia de Cuenca, na comunidá autónoma de Castiella-La Mancha.

## Visites
* Parroquia de La nuesa Señora de l'Asunción. 
* Ermita de San Benitu Abá.
* La Torrecilla (xacimientu arqueolóxicu).

## Fiestes llocales
* Fin de selmana próxima al 21 de marzu.
* 11 de xunetu: festividá de San Benitu Abá, patrón del conceyu.
* Del 27 al 31 d'agostu o bien el primer fin de selmana de setiembre.

## Contorna
* Belmonte a 7 km.
* Santa María de los Llanos a 12 km.
* Mota del Cuervo a 14 km.
* Tarancón a 60 km.
* Cuenca a 100 km.
* Madrid a 140 km.

## Comunicaciones
### Automóvil
* Dende Madrid pela autovía de Valencia A-3 hasta'l quilómetru 82, en direición Horcajo de Santiago, Quintanar de la Orden, Villamayor de Santiago y Los Hinojosos.

* Dende Valencia pela autovía A-3 hasta esviase en La Almarcha en direición Mota del Cuervo.

### Autobús
* La llinia *SAMAR* que cubre'l trayeutu: Madrid - San Clemente (parada en Belmonte a 7 km, Mota del Cuervo a 14 km).

* La llinia *ALSA* que cubre'l trayeutu: Valencia - Belmonte.

## Referencies

## Enllaces esternos
*Portal de la Diputación Provincial de Cuenca.
Montalbo

**Montalbo** ye un conceyu español de la provincia de Cuenca, na comunidá autónoma de Castiella-La Mancha. Tien un área de 73,72 km² con una población de 687 habitantes (INE 2015) y una densidá de 9,31 hab/km².

Comparte col conceyu vecín d'El Hito la llaguna homónima, que destaca pola so biodiversidá.

## Demografía

## Referencies

## Personaxes pernomaos
* Guillermo Zúñiga, fotógrafu y cineasta del sieglu XX

## Enllaces esternos

* Páxina web del Conceyu de Montalbo
Monteagudo de las Salinas

**Monteagudo de las Salinas** ye un conceyu español de la provincia de Cuenca, na comunidá autónoma de Castiella-La Mancha. Tien un área de 130,85 km² con una población de 144 habitantes (INE 2015) y una densidá de 0,98 hab/km².

En 1360 foi un señoríu perteneciente a la familia de Villodre, siendo'l so señor Don Garci Fernández Villodre.

## Demografía

## Referencies

## Enllaces esternos

* El Romeral de les Salinas.
Olivares de Júcar

**Olivares de Júcar** ye un conceyu español de la provincia de Cuenca, na comunidá autónoma de Castiella-La Mancha. Ta asitiáu a 65 quilómetros de distancia dende la capital con direición a la llanura manchega.

## Población
Tenía una población de 349 habitantes (INE en 2016).

## Economía
El so principal mediu de vida ye l'agricultura, destacando la cebada y el xirasol, y minoritariamente la olivar.

## Banzáu de Alarcón
A cinco quilómetros de la llocalidá atopa'l tramu final del banzáu de Alarcón, causa única pola que na década de 1950 tuviérase qu'esviar la carretera Nacional Madrid-Valencia que pasaba pellí. 

La construcción d'esti banzáu provocó la anegación de les tierres riberanes al Júcar, que yeren les más fértiles, lo que se tradució nun golpe a la economía del pueblu. Por cuenta de esto hubo una fuerte emigración de los paisanos escontra otres partes d'España onde se precisaba mano d'obra pa les industries mientres gran parte del sieglu XX.

## Servicios públicos
Cuenta con piscina municipal (abierta los meses de xunetu y agostu) y polideportivu, con frontón y pista deportiva. Tamién dispón de Centru Social Polivalente y una residencia de mayores.

## Fiestes
Son fiestes patronales les del Santu Neñu, ente los díes 15 y el 20 del mes d'agostu y tamién el tercer fin de selmana de xineru de cada añu.

## Referencies

## Enllaces esternos
Olmeda de la Cuesta

**Olmeda de la Cuesta** ye un conceyu español de la provincia de Cuenca, na comunidá autónoma de Castiella-La Mancha. El pueblu llegó a tener 500 habitantes. Tien un área de 23,12 km² con una población de 28 habitantes (INE 2015) y una densidá de 1,47 hab/km². Atópase dientro del territoriu denomináu Laponia del Sur. Pa frenar el despoblamientu, el conceyu ta ufiertando terrenales bien baratos.

## Demografía

## Fíos pernomaos
* Juan Manuel Blanco (sieglu XVIII), xesuita.
* Pedro Vindel, bibliógrafu.

## Referencies

## Enllaces esternos
Pajarón

**Pajarón** ye un conceyu español de la provincia de Cuenca, na Comunidá Autónoma de Castiella-La Mancha. 

Tien un área de 52,61 km² con una población de 84 habitantes (INE 2015) y una densidá de 1,71 hab/km².

## Historia
Nel so términu tuvo llugar la Batalla de Pajarón. La confrontación dio'l 21 d'agostu de 1289 ente Diego López de Haro y les sos xentes, qu'entraren en territoriu de Cuenca dende Albarracín y Teruel, y les de Sancho IV, mandaes pol xusticia mayor don Ruy Páez de Sotomayor, con resultancia fatal pa estes, pos fueron prindaos los pendones reales y muertos el xefe de les fuercies reales, el comendador mayor de Uclés y trelce freires de la Orde de Santiago».

## Patrimoniu históricu-artísticu

### Arquiteutura civil
* **Castillo-torrexón**. Baluarte defensivu d'orixe musulmán, asitiáu sobre una pandiella, al noroeste de la población.
* **Campusantu Municipal**. Asitiáu nel cuetu del Castillo, per debaxo de la fortificación.

### Arquiteutura relixosa
* **Ilesia de San Pedro Apóstol**, templu parroquial. Eclesiásticamente pertenez a la diócesis de Cuenca, aricprestazgo de Moya. Mientres la Revolución Española de 1936 sufrió la quema de les sos imáxenes y parte de los ormanentos, según la destrucción de les campanes.

## Demografía

## Ver tamién
* Batalla de Pajarón.

## Galería
File:1-Pajarón-paisajeUrbano (2017)0982.jpg|thumb|Vista parcial (meridional) del caserío de Pajarón (Cuenca), dende'l cuetu del castiellu (2017).
File:1-Pajarón-paisajeUrbano (2017)0990.jpg|thumb|Vista parcial (meridional) del caserío de Pajarón (Cuenca), dende'l cuetu del castiellu (2017).
File:1-Pajarón-paisajeUrbano (2017)0976.jpg|thumb|Vista xeneral del edificiu del Conceyu de Pajarón (Cuenca), dende la plaza del llugar (2017).
File:1-Pajarón-paisajeHistórico (2017)0991.jpg|thumb|Vista xeneral de les ruines del castiellu-torrexón de Pajarón (Cuenca), con detalle del campusantu municipal en primer planu (2017).
File:1-Pajarón-paisajeUrbano (2017)0988.jpg|thumb|Detalle del Campusantu Municipal de Pajarón (Cuenca), dende'l cuetu del castiellu (2017).

## Referencies

## Bibliografía
* 

* 

* 

## Enllaces esternos
Pajaroncillo

**Pajaroncillo** ye un conceyu y llocalidá de la provincia de Cuenca, na Comunidá Autónoma de Castiella-La Mancha (España).

Tien un área de 56,91 km² con una población de 76 habitantes (INE 2015) y una densidá de 1,19 hab/km².

## Patrimoniu natural
* **Las Corbeteras**, paraxa arrodiada de pinares asitiáu a 2 km de la llocalidá, formáu por un conxuntu de roques caliares erosionadas polos axentes atmosféricos, con interesaes formes como chimenees.

## Patrimoniu históricu-artísticu
Ente les construcciones civiles destaca la Ponte de Cristinas, viaductu y vía pecuaria asitiáu sobre'l ríu Cabriel, a unos trés quilómetros de la llocalidá, fábrica del sieglu XVI: tópase bien deterioráu na so parte cimera (pretiles), pola so antigüedá, historia y bella factura riquiría una actuación urxente per parte de les entidaes responsables del so caltenimientu.

## Demografía

## Ver tamién
* Ponte de Cristinas

## Galería

Ficheru:1-01-01-07-torres pajaroncillo-01.jpg|thumb|Las Corbeteras.
File:Pajaroncillo-puenteCristinas (2017)0947.jpg|thumb|Vista xeneral (occidental) de la Ponte de Cristinas en Pajaroncillo (Cuenca), 2017.
File:Pajaroncillo-puenteCristinas (2017)0945.jpg|thumb|Detalle de la inscripción gótica nel parteagües de la Ponte de Cristinas en Pajaroncillo (Cuenca), 2017.


## Referencies

## Bibliografía

## Enllaces esternos
Palomares del Campo

**Palomares del Campo** (d'antiguo llamáu **Palomares de Huete**) ye un conceyu español de la provincia de Cuenca, na comunidá autónoma de Castiella-La Mancha. Tien un área de 60,98 km² con una población de 680 habitantes (INE 2015) y una densidá de 11,45 hab/km².

## Demografía

## Fiestes
- **Virxe de la Cabeza**, últimu fin de selmana d'abril (dances rexonales, tunos, danzantes y gitanillas).

- **Cristu de la Paz**, últimu fin de selmana de setiembre (toros, peñes, etc.).

## Alministración

## Persones Pernomaes
* **[[Emilio La Parra López|Emilio La Parra]]** (Palomares del Campo, 1949) doctorar n'historia pola Universidá de Valencia. Na actualidá ye caderalgu d'Historia Contemporánea na Universidá d'Alicante y un reconocíu especialista nel estudiu del tránsitu del sieglu XVIII al XIX.

## Referencies

## Enllaces esternos
Olmedilla de Alarcón

**Olmedilla de Alarcón** ye un conceyu español de la provincia de Cuenca, na comunidá autónoma de Castiella-La Mancha, allugáu na ribera izquierda del ríu Júcar. Atopar ente Motilla del Palancar y Buenache de Alarcón, mui cerca d'Alarcón, llocalidá de la que dependió históricamente. Pertenez a la contorna de la Manchuela conquense.

## Demografía
Olmedilla de Alarcón tien una población de 158 habitantes (INE 2015), de los cualos 91 son homes y 67 son muyeres.

## Alministración

 María Socuéllamos Alcaldesa d'Honor (8 de marzu de 2015 - 16 setiembre de 2016)

### Resultaos eleutorales
1979

1983

1987

1991

1995

1999

2003

2007

2011 

2015

2019

 
Datos extraídos de http://www.infoelectoral.mir.es/min/busquedaAvanzadaAction.html





## Organización político-alministrativa

## Xeografía
* **Altitú**: 821 metros.
* **Llatitú**: 39º 36' 53" N
* **Llargor**: 002º 06' 17"
* **Superficie**: 38,6 km²

Mui cerca del pueblu ta'l Banzáu de Alarcón, nel que pueden faese diverses actividaes lúdiques.

## Monumentos
Tien la **ilesia parroquial dedicada a San Pedro y San Pablo**, d'empiezos del sieglu XVIII; na fachada figura como fecha de finalización 1713. La ilesia consta d'una única nave y tien un pórticu de sillería, según una espadaña. Nel so interior atopáronse pintures al frescu, que son una alegoría a la batalla de Lepanto y l'arma de los Castañeda na zona del coru. Tamién tenía una pila bautismal d'estilu románicu qu'anguaño se caltién nel Muséu Arqueolóxicu de Cuenca.

A pocos quilómetros del nucleu urbanu, atopóse una necrópolis ibérica na que se topó principalmente cerámica decorada y fíbulas; los restos topaos tán nel Muséu Arqueolóxicu de Cuenca. Nel mesmu pueblu atopáronse dos jarras de dómina visigoda, espuestes nel mesmu muséu; paecen venceyaes a un xacimientu tardorromano.

## Fiestes y tradiciones
Les sos fiestes patronales celebrar a mediaos d'agostu, ente los díes 13 y 19. Tán dedicaes a **San Roque**, patrón del pueblu. El tercer domingu de xineru celebren les fiestes denominaes de **El Neñu**, dedicaes al Neñu Xesús.

Dende 2010, el primer sábadu d'agostu tien llugar en Olmedilla una fiesta n'homenaxe a los habitantes de Gascas, pueblu riberanu del Júcar que desaparició cuando se construyó'l banzáu de Alarcón. Les ruines del pueblu, visibles cuando'l nivel de les agües baxa, pertenecen al términu municipal de Olmedilla, y parte de los sos habitantes, que s'esvalixaron por toa España, instalar en Olmedilla. La inauguración d'un monolitu en 2010, nel puntu de la vera del banzáu más cercanu al pueblu, anició un alcuentru de gasqueños y descendientes de gasqueños que, de magar, viense celebrando.
En Selmana Santa, se conmenmora la resurrección mientres el sábadu de gloria y hai comida, cena y baille.
El 15 de mayu celebra San Isidro yá que ye un pueblu agrícola.
El 6 d'avientu celebra la Constitución.

## Referencies

## Enllaces esternos
Pineda de Gigüela

**Pineda de Gigüela** ye un conceyu español perteneciente a la provincia de Cuenca, na comunidá autónoma de Castiella-La Mancha. Tien un área de 28,90 km² con una población de 61 habitantes (INE 2016).

## Xeografía
;Allugamientu La llocalidá ta asitiada a una altitú de 976&nbsp;msnm.





## Demografía
El conceyu, que tien una superficie de 29.08&nbsp;km², cuenta según el padrón municipal pa  del INE con  habitantes y una densidá de &nbsp;hab./km².





## Patrimoniu históricu-artísticu
* **Ermita de Santa Ana**
Construcción d'una nave, más estrecha nel cabecero, cubierta por bóveda de media naranxa. La portada sobre llenzu de sillería ta compuesta por orde apilastrado rematáu por frontón.

* **Ilesia parroquial de la Natividá de La nuesa Señora**
La ilesia tien una torre bien espodada de cuatro cuerpos, el postreru con cornisa renacentista de tres bandes cubiertes de relieve con motivos xeométricos, y nos ángulos y centru con gárgoles de bona factura. La portada ye de frontón partíu con fornica y sobre ella una cruz arzobispal de dos trazos horizontales. Tien l'edificiu delles ventanes de bona traza. L'interior ye d'una sola nave, en forma de cruz llatina con un pequeñu pero bien compuestu retablu mayor barrocu y otros trés más pequeños de la mesma dómina. El piecero ta estremáu en tres tramos por arcos formeros, tien cubrebóveda de mediu cañón con lunetos. El cruceru ta cubiertu con bóveda de media naranxa sobre pechinas y cimborrio. So la cornisa hai arcos qu'alluguen altares llaterales. Sol coru hai una capiya bautismal. Ye de destacar tamién l'harmoniosu ya interesante mueble d'órganu del s. XVIII con belles pintures que ta asitiáu sobre'l coru, según dos llenzos de gran tamañu.

## Fiestes
26 de xunetu (Santa Ana) y 7 d'ochobre (Nuesa Señora del Rosariu).

## Referencies

## Enllaces esternos
Pozorrubielos de la Mancha

**Pozorrubielos de la Mancha** ye un conceyu español de la provincia de Cuenca, na comunidá autónoma de Castiella-La Mancha. Entiende les pedaníes de Pozoseco, Rubielos Altos y Rubielos Baxos. Tien un área de 73,05 km² con una población de 211 habitantes (INE 2015) y una densidá de 3,17 hab/km².

## Situación
Ta alcontráu na contorna de la Manchuela. Llenda colos conceyos de Villanueva de la Jara, La Peral, Motilla del Palancar, Valhermoso de la Fuente, Alarcón, Tébar y El Picazo. Pol so términu municipal pasa l'autovía A-3, la CM-3114 que va dende Motilla del Palancar hasta La Roda y la N-310.

## Demografía
Pozorrubielos de la Mancha cunta anguaño con una población de 211 habitantes. Nel siguiente cuadru amuésase la evolución demográfica dende 1991 hasta 2015:

### Población por pueblos

## Rubielos Baxos

Ye'l pueblu más grande del conceyu y tien una población de 162 habitantes. Ta a un altor de 798 msnm. Ye un pueblu perbién comunicáu yá que ta xunto a la N-310. Tocantes a monumentos cabo destacar la **ilesia de San Ginés** que data de 1782, ye una planta de cruz llatina con capiyes llaterales, ábside rectangular y cúpula sobre pechinas, ónde tán representaos en frescu los cuatro evanxelistes. Tamién ta'l **Rollu de Xusticia** que yera onde s'esponíen pa la so humildación aquellos que cometieren dalgún delitu. Ta coronáu por una Cruz de Caravaca. Les fiestes del pueblu son n'agostu y n'avientu. N'agostu son les de **San Ginés** y son del 14 al 17 d'agostu. N'avientu celebren les de **Santa Bárbara** y son del 5 al 8. Nes de Santa Bárbara da'l tradicional **puñao**. En Rubielos tamién se ta desenvolviendo'l turismu rural, cuntando con delles cases rurales nel pueblu.

## Rubielos Altos
Tien una población de 28 habitantes. Ta a 799 metros sobre'l nivel del mar. Los sos edificios más importantes son la **ilesia de San Ildefonso** y la **ermita de San Pedro**. Les sos fiestes patronales son el 15 d'agostu n'honor a la **Virxe de Copacabana** y el 14 d'agostu y 14 de setiembre n'honor al **Santísimu Cristu de l'Antigüedá**.

## Pozoseco

Tien una población de 21 habitantes y ta a 811 msnm. Ta bien comunicáu yá que pasa pellí l'A-3. Una fiesta significativa en Pozoseco ye la del Corpus Christi.

## Referencies

## Enllaces esternos

*Páxina web oficial de Pozorrubielos de La Mancha.
*Páxina web non oficial sobre Rubielos Baxos.
*Páxina web non oficial sobre Rubielos Altos. 
*Páxina web non oficial sobre Pozoseco.
Puebla del Salvador

**Puebla del Salvador** ye un conceyu español de la provincia de Cuenca, na Comunidá Autónoma de Castiella-La Mancha. Tien un área de 47,92 km² con una población de 204 habitantes (INE 2016) y una densidá de 4,26 hab/km².

## Historia
El territoriu d'esti conceyu foi habitáu y transitáu por xentes dende la Edá del Bronce, como atestigua distintos enterramientos expoliados del términu, pasando por íberos y romanos, como queda patente nos afayos de restos materiales y víes de comunicación, y, qué tanto, polos musulmanes n'ocho siglos de presencia na península.
Agora bien, Puebla del Salvador como entidá xurídica y nucleu de población remontar a finales del sieglu XIII o principios del XIV, quiciabes se deba a una repoblación tardía llevada a cabu por vecinos de la villa de Iniesta, como afirma Tomás López nes "Rellaciones Xeográfiques" (1786-1790). "Poblar" namái va permanecer so la xurisdicción d'aquella otra población hasta algamar en 1628 un Real Privilexu de Villazgo.

### La visita del emperador Carlos V
El 19 d'avientu de 1542 el cronista Jean de Vandenesse anota la pernocta del cortexu real en Puebla del Salvador. Una comitiva qu'acompañaba al emperador Carlos V y al príncipe Felipe II a Madrid.

## Fiestes
Como ye habitual na mayoría de los pueblos, el calendariu festivu de Puebla del Salvador respuende a dos tipos de celebración, la relixosa, na que se destacar determinaes figures del santoral que guarden rellación cola hestoria de la población, los festexos asitiaos na tradición, que suelen tar rellacionaos cola tierra, la fertilidá, el cortexu, etc.
Nel nuesu percorríu poles principales fiesta siguimos un criteriu cronolóxicu, dende San Antón hasta la Navidá y los Reis Magos, y vamos ocupar, tantu d'aquelles que tán marcaes nel calendariu, como dalgunes que, anque nun se celebren, formen parte de la memoria coleutiva. Por razones d'estensión, vemos obligaos a nun reseñar otres que, anque nel so día tuvieron cierta importancia, dexaron de celebrase dende principios de sieglu y apenes les recuerda, como ye'l casu de San Roque, que tuvo la so ermita, la Virxe del Rosariu o Santuyano.

 

## Xeografía
*Altitú: 850 metros.
*Llatitú: 39º 34' N
*Llargor: 001º 40' O *Estensión
: 45.78 km²
## Demografía

## Política

## Asociaciones, Hermandaes, Cofraderíes o Grupos Locales
*

## Referencies

## Enllaces esternos