Platycichla flavipes

***Platycichla flavipes*** ye un páxaru cantor del nordeste de Suramérica. Apocayá volvió clasificar nel xéneru *[[Turdus]]*.

## Descripción

Esti túrdido mide ente ventidós y ventitrés centímetros de llargu y pesa ente cincuenta y cinco y setenta gramos. Dambos sexos tienen pates y güeyos mariellos. El machu tien picu mariellu y el so plumaxe ye usualmente negru, con llombu y partes baxes de coloración abuxada. Sicasí, el tonu exactu de gris varia según la zona, y el machu d'una de les cinco subespecies, *P. f. xanthoscelus* de Tobagu, ye dafechu negru y paezse al mierlu machu. Les femes tienen el picu opacu, partes baxes marrones escures y parte cimera más pálida. Los pichones machos son de color castañu con ales y cola negra, ente que les femes paecer a les adultes, pero con plumaxe más opacu y chiscáu de color naranxa na cabeza y ocre escuru más cerca de les pates.

El cantar del machu son frases musicales, *srip, sriii, sri, sriii*, nuevamente paecíos a los del mierlu, pero dacuando asonsañen el cantar d'otros páxaros. La llamada típica ye un *srip* con un peculiar *siiit* pa indicar alarma.

## Distribución y hábitat
Esta ave tien un rangu bien ampliu. Una población habita'l norte de Colombia, Venezuela, norte de Brasil, Trinidá y Tobagu y parte de la Sierra de Pacaraima al oeste de Guyana (incluyendo'l Monte Roraima). Otra población vive nel este de Brasil, esti de Paraguái y nordés d'Arxentina. La subpoblación arxentina ye parcialmente migratoria: ye residente nel norte, pero les qu'habiten más al sur pasen l'iviernu austral más al norte. Delles poblaciones del norte de Suramérica tamién formen parte de les grandes migraciones locales, pero los sos casos nun fueron dafechu estudiaos.

L'hábitat d'esti pequeñu túrdido ye'l monte tropical, el renoval y los plantíos bien crecíos. Ye una especie de zones altes, yá que suel añerar a más de dos mil metros sobre'l nivel del mar, anque s'atoparon individuos viviendo al nivel del mar. Alimentar n'árboles y arbustos, y bien raramente sobre la tierra, y la so dieta consiste mayormente en frutes y frutos coloraos. Nun forma bandaes bien grandes con otres especies yá que suel permanecer nes copes de los árboles.

El nial ta formáu por cañes pequeñes, tien forma de copa y construyir ente roques o sobre superficies sólides. La fema deposita ente dos y tres güevos de color acoloratáu, enllordiaos de verde o azul cada ocasión.

Ye bien común en gran parte del so rangu, y polo tanto'l IUCN nun la considera en peligru d'estinción. Sicasí, el malvís azuláu ye una especie cobarde, y la fema en particular ye bien malo de ver, yá que nun canta y el so plumaxe déxa-y camuflase cola so redolada.

## Referencies

## Bibliografía
* 
*  (2000): *Thrushes*. Christopher Helm, Londres. 
*  (1991): *A guide to the birds of Trinidad and Tobago* (2nd edition). Comstock Publishing, Ithaca, N.Y.. 
*  (2003): *Birds of Venezuela*. Christopher Helm, Londres. 
*  (1999): A composição dos bandos mistos d'aves na Mata Atlântica da Serra de Paranapiacaba, no sureste brasileiro. *Revista Brasileira de Biologia* **59**(1): 75-85.  PDF fulltext
*  (2007): New records for Guyana, with description of the voice of Roraiman Nightjar *Caprimulgus whitelyi*. *[[Bulletin of the British Ornithologists' Club|Bull. B.O.C.]]* **127**(2): 118-128. PDF fulltext
*  (2004): New and noteworthy records of birds from the Sierra Nevada de Santa Marta region, north-eastern Colombia. *[[Bulletin of the British Ornithologists' Club|Bull. B.O.C.]]* **124**(1): 38-51. 

## Enllaces esternos