open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Fuente de Santa Cruz

**Fuente de Santa Cruz** ye un conceyu d'España, na provincia de Segovia nel territoriu de la Campu Segoviano, comunidá autónoma de Castiella y Lleón. Tien una superficie de 17,62 km².

## Historia
Fuente de Santa Cruz foi una tierra poblada pol pueblu celta. Nel S. VIII esti nucleu, al igual que tola Estremadura Castellana, atopábase despobláu, lo qu'anició nel S. X una repoblación basada na iniciativa privada, monacal o familiar, lo cual nun tuvo ésitu tres la meyora de les tropes de Almanzor.

Dende tiempos históricos pertenez a la Comunidá de Villa y Tierra de Coca. Pero en 1247 el so nome yera "El L'Aldea de la Fuente" ye dicir "l'aldega de la fonte". A finales delS. XVI apaez como **Fonte de Coca**. En 1759 llamábase "la Fonte". A partir de 1789 definitivamente recibe'l nome de "Fuente de Santa Cruz".

Nuna cédula real apaez como se-y da a Fuente de Santa Cruz el nome de Villa, dixebrándola de la xurisdicción de la villa de Coca. La Enmienda solicitar al rei D. Felipe IV pol duque de Veragua y de Berwick, quien nesi momentu yera'l propietariu de Fuente de Santa Cruz, el 23 d'avientu de 1656. Nesi documentu'l Duque pidía la separación de la Villa de Coca por causa de los abusos que los Alcaldes Mayores exercíen sobre los vecinos del llugar ensin considerar la probeza d'estos. Tolos vecinos (naquella dómina 133 habitantes) solicitaron eximirse de la xurisdicción de Coca y solicitar a la so Maxestá que-yos fixera Villa.

Asina ye como se-yos concedió la Llicencia sellada col sellu d'armes de S.M. Felipe-IV, tamién roblada y refrendada pol secretariu y apoderáu xeneral en Madrid a 16 d'Ochobre del añu 1772. A lo último, foi dada en San Llorienzo el 28 de payares de 1773. Cola separación y otorgamiento del títulu de Villa consiguióse que los Alcaldes Mayores de la Villa de Coca nun tuvieren derechos de nengún tipu sobre los vecinos de Fuente de Santa Cruz, una y bones la escritura ye de "Declaración, Socesión y Vasallaxe". Perantigues son los dos Cofraderíes qu'entá guarden celosamente les sos tradiciones. Nun se tener datos sobre la so fundación, pero si ta documentada.

Nel diccionariu de Madoz (1846-1850) figura:

## Demografía




## Alministración

## Monumentos y llugares d'interés
* Ilesia de Santa Cruz. Edificiu construyíu por Diego de Matienzo, maestru canteru, natural del Valle de Ruesga.

## Referencies

## Enllaces esternos
Fuente el Olmo de Fuentidueña

**Fuente el Olmo de Fuentidueña** ye un conceyu d'España, na provincia de Segovia, comunidá autónoma de Castiella y Lleón. Tien una superficie de 31,18 km².

## Xeografía
### Allugamientu

La llocalidá de *Fuente el Olmo de Fuentidueña* asítiase na zona central de la península ibérica, nel estremu norte de la provincia de Segovia, tien una superficie de 31,18&nbsp;km², y les sos coordenaes son .





### Clima
El clima de *Fuente el Olmo de Fuentidueña* ye **[[Clima mediterraneu continentalizáu|mediterraneu continentalizáu]]**, de resultes de la elevada altitú y el so allonxamientu de la mariña, les sos principales carauterístiques son:

* La temperatura medio añal ye de 11,50ºC con una importante oscilación térmica ente'l día y la nueche que puede superar los 20ºC. Los iviernos son llargos y fríos, con frecuentes borrines y xelaes, ente que los branos son curtios y calorosos, con máximes en redol a los 30 °C, pero mínimes fresques, superando llixeramente los 13 °C. El refrán castellanu *"Nueve meses d'iviernu y trés d'infiernu"* carauterízalu a la perfeición.

* Les precipitaciones añales son escases (514,10mm) pero distribúinse de mou relativamente permediáu a lo llargo del añu sacante nel branu que ye la estación más seca (82,20mm). Los montes que llenden la meseta retienen los vientos y les agües, sacante pol Oeste, onde l'ausencia de grandes montes abre un pasiellu al Océanu Atlánticu pol qu'enfusen la mayoría de les precipitaciones que lleguen a *Fuente el Olmo de Fuentidueña*.





Na Clasificación climática de Köppen correspuéndese con un clima ''Csb'' (''oceánicu mediterraneu''), una transición ente'l ''Csa'' (''mediterraneu'') y el ''Cfb'' (''oceánicu'') productu de l'altitú. A diferencia del ''mediterraneu'' presenta un branu más nidiu, pero al contrariu que nel ''oceánicu'' hai una estación seca nos meses más templaos.

## Demografía




## Alministración

## Ver tamién
* Señoríu de Fuentidueña
* Condáu de Fuentidueña

## Referencies

## Enllaces esternos
Fuente el Olmo de Íscar

**Fonte la Llamera de Íscar** ye un conceyu d'España, na provincia de Segovia, comunidá autónoma de Castiella y Lleón. Tien una superficie de 7,80 km².

Ta integráu na Comunidá de Villa y Tierra de Íscar.
Con sede na Villa d'Íscar.

## Demografía

## Alministración

## Referencies

## Enllaces esternos
Fuentepelayo

**Fuentepelayo** ye una llocalidá y conceyu perteneciente a la provincia de Segovia, na comunidá autónoma de Castiella y Lleón (España).

## Símbolos

L'escudu heráldicu que representa al conceyu se blasona de la siguiente manera: 

La descripción testual de la bandera ye la siguiente:

## Demografía




## Alministración

## Patrimoniu

* Ilesia d'El Salvador. El 30 de mayu de 1996 foi declarada Bien d'Interés Cultural.
* Ilesia de Santa María. El 8 de xunu de 1995 foi declarada Bien d'Interés Cultural.

## Feries y fiestes llocales

Les fiestes celebrar na tercer selmana d'agostu con 4 encierres, 2 peles cais de la llocalidá y otros dos qu'empiecen nel campu y conducíos por caballos lleguen hasta la plaza mayor del pueblu.

L'acontecimientu más representativu ye'l desfile de xarrés que se celebra'l sábadu pela tarde; caúna de les peñes de la llocalidá prepara mientres meses el so xarré pa desfilar el sábadu de les fiestes peles cais de la llocalidá.

Amás d'esta fiesta celebren Les Águedas, Les Candeles, Selmana Santa, El Mayu (Los Quintos), La Octava del Corpus Christi (fiesta de gran interés cultural), San Cristóbal, y San Miguel (patrón de la villa).

### Feries
La feria más importante ye la Feria del Ángel”, que data del sieglu XVIII, anque'l certame tal que se conoz agora empezó en 1985. Celébrase'l primer fin de selmana de marzu. Esti acontecimientu convierte a Fuentepelayo nun gran escaparate nel que pueden vese les últimes novedaes nel mercáu de maquinaria agrícola y ganadera. Pero esta muestra nun cerró les puertes a otros sectores, y l'alimentación, l'artesanía, los muebles o la decoración supieron faese un buecu importante na esposición. Na actualidá, unos 200 espositores procedentes cuasi toles comunidaes autónomes amuesen los sos productos nesti certame que cunta amás con delles actividaes informatives, d'ociu y entretenimientu. Miles de persones visiten cada añu la feria, un referente obligao y representativo de los certámenes multisectoriales que se celebren na rexón. 

Paralelamente desenvuélvese dende 1986 la Feria del Caballu como complementu de la esposición de maquinaria y col enfotu de remembrar les antigües feries de ganaos. Esti certame cunta con compra-venta de caballos, concursos y exhibiciones d'adomadura d'alta escuela, adomadura vaquera, y muestres de diverses cortes y ganaderíes. 

Nel primer fin de selmana de xunu celebren la Feria de Turismu Rural, Ociu y Tiempu Llibre y la Feria de Mascotes. 

Por cuenta de la festividá de San Miguel, patrón de la villa, l'últimu fin de selmana de setiembre, tienen llugar la Feria de Nueves Teunoloxíes y la Feria de Vehículos d'Ocasión y Quilómetru 0. 

El calendariu de feries termina a principios d'avientu cola Feria d'Alimentación.

## Referencies

## Enllaces esternos
Gomezserracín

**Gomezserracín** ye un conceyu d'España, na provincia de Segovia, comunidá autónoma de Castiella y Lleón. Tien una superficie de 30,26 km² y pola cual crucia l'Autovía de Pinares.

## Símbolos

L'escudu heráldicu que representen al conceyu foi aprobáu oficialmente la . L'escudu se blasona de la siguiente manera: 

## Historia
Foi fundáu nel sieglu XIII pol noble d'orixe burgalés aniciáu na villa de Cuéllar llamáu Gómez Sarracín, que dio nome al llugar. Foi esti caballeru padre de Fernando Sarracín, qu'algamó la dignidá eclesiástica d'obispu de Segovia.

## Demografía




## Alministración

## Fiestes
* San Isidro Llabrador, llévase'l santu a la zamorana afatáu con ramos y flores. Celébrase'l 15 de mayu.
* San Antonio de Padua, patrón del pueblu. Suelen ser les más llargues. Celébrase'l 13 de xunu.
* Santa María Madalena, ye la patrona y les fiestes son les más grandes. Celébrase'l 22 de xunetu.

## Fíos pernomaos
* Francisco Guillén Salaya https://ca.wikipedia.org/wiki/Francisco_Guill%C3%A9n_Salaya políticu, sindicalista y escritor español, procurador en Cortes.

## Ver tamién
* Comunidá de Villa y Tierra de Cuéllar
* Diputación Provincial de Segovia
* Conceyos de Segovia

## Referencies

## Enllaces esternos
Grajera

**Grajera** ye un conceyu d'España, na provincia de Segovia, comunidá autónoma de Castiella y Lleón. Tien una superficie de 12,69 km² con una población de 244 habitantes y una densidá de 19,23 hab/km².

Ye un pueblu pequeñu próximu a l'A-1 que pasa pol conceyu. Atopar ente los que más creció nos postreros 10 años nel nordeste segovianu, con gran númberu de segundes residencies.

La so economía ta basada na agricultura, la ganadería, los oficios y el turismu activo y rural, yá que na última década'l pueblu esperimentó un gran desenvolvimientu del ociu en redol a actividaes de multiaventura.

Pertenez a la Comunidá de Villa y Tierra de Sepúlveda, nel ochavu de Bercimuel.

## Símbolos

L'escudu heráldicu y la bandera que representen al conceyu fueron aprobaos oficialmente'l . L'escudu se blasona de la siguiente manera: 

La descripción testual de la bandera ye la siguiente:

## Demografía





## Alministración

## Llugares d'interés

* Ilesia de San Vitores: Edificiu barrocu con planta de cruz llatina, influyida pola que se construyía nel Real Sitio de San Ildefonso, anque la so torre podría ser románica. Ta calificada como Bien d'Interés Cultural col númberu RI-51-0009129.
:Nel so interior destaca una pila bautismal románica y una custodia de sol de plata sobredorada realizada en 1768 pol plateru segovianu Ignacio Álvarez Arintero. 

* Rollu de Xusticia, picota o rollu xurisdiccional, xunto al que s'impartía xusticia y castigábase a maleantes y delincuentes. Ta calificada como Bien d'Interés Cultural.

## Pernomaos
* Víctor Barriu, (Grajera, Segovia, 29 de mayu de 1987 - Teruel, 9 de xunetu de 2016). Toreru, fináu nuna plaza de toros.

## Ver tamién
* Comunidá de Villa y Tierra de Sepúlveda
* Diputación Provincial de Segovia
* Conceyos de Segovia
* Bienes d'interés cultural de la provincia de Segovia

## Referencies

## Enllaces esternos

* http://pueblos.elnortedecastilla.es/segovia/tierras_de_sepulveda/grajera/datos
Honrubia de la Cuesta

**Honrubia de la Cuesta** ye un conceyu d'España, na provincia de Segovia, comunidá autónoma de Castiella y Lleón. Tien una superficie de 20,81 km².

Ta asitiáu xunto a l'A-1, na llende cola provincia de Burgos. Nel sieglu XVI cítase como Honrubia, anque nesi mesmu sieglu apaez citáu en documentos como Honrrubia y Fuenrubia. A mediaos del XIII conocíase como Fuent Ruvia. Nel sieglu XX añadióse "de la Cuesta"

## Cultura
### Fiestes
* Virxe de Lliriu (primer fin de selmana de xunetu y primer fin de selmana de setiembre).

## Patrimoniu
* Ilesia de San Cristóbal.
* Ermita de la Virxe de Lliriu (A-1, km 136).
* Miliario (A-1, km 135)

Honrubia de la Cuesta forma parte de la Denominación d'Orixe Ribera del Duero.

## Demografía

## Alministración

## Ver tamién
* Comunidá de Villa y Tierra de Montejo

## Referencies

## Enllaces esternos
Hontanares de Eresma

**Hontanares de Eresma** ye un conceyu y llocalidá d'España, na provincia de Segovia nel territoriu de la Campu Segoviano, comunidá autónoma de Castiella y Lleón. Tien una superficie de 6,13 km².

## Símbolos

L'escudu heráldicu y la bandera que representen al conceyu fueron aprobaos oficialmente la . L'escudu se blasona de la siguiente manera: 

La descripción testual de la bandera ye la siguiente:

## Demografía




Dende l'añu 2000, el conceyu de Hontanares de Eresma vien rexistrando unes peraltes tases de crecedera (cimeres al 400%), que lo asitien nos primeros puestos de Castiella y Lleón, dada la so cercanía a la capital segoviana. Según el censu del INE 2014, Hontanares tenía 1248 habitantes censaos, distribuyíos ente'l nucleu del pueblu (361 habitantes) y la pedanía de La Estación (887 habitantes).

Coles mesmes, les amenorgaes dimensiones del so términu municipal condicionen una densidá de población percima de los 200 hab/km², bien cimeru a la media provincial (24 hab/km²).



Colors=
 id:lightgrey value:rgb(1,0.9,0.9)
 id:darkgrey value:rgb(0.7,0.7,1)
 id:sfondo value:rgb(1,1,1)
 id:barra value:rgb(0.4,0.8,0.2)

ImageSize = width:500 height:300
PlotArea = left: 60 bottom: 30 top: 20 right: 20
DateFormat = x.y
Period= from:50 till:1500
TimeAxis = orientation:vertical
AlignBars = late
ScaleMajor = gridcolor:darkgrey increment:100 start:100
ScaleMinor = gridcolor:lightgrey increment:100 start:100
BackgroundColors = canvas:sfondo

BarData=

 bar: 1991 text: 1991
 bar: 1996 text: 1996
 bar: 2001 text: 2001
 bar: 2002 text: 2002
 bar: 2004 text: 2004
 bar: 2006 text: 2006
 bar: 2007 text: 2007
 bar: 2008 text: 2008
 bar: 2009 text: 2009
 bar: 2010 text: 2010
 bar: 2011 text: 2011
 bar: 2012 text: 2012
 bar: 2014 text: 2014

PlotData=
 color:barra width:20 align:center

 bar: 1991 from:130 till: 100
 bar: 1996 from:158 till: 100
 bar: 2001 from:173 till: 100
 bar: 2002 from:181 till: 100
 bar: 2004 from:249 till: 100
 bar: 2006 from:428 till: 100
 bar: 2007 from:671 till: 100
 bar: 2008 from:904 till: 100
 bar: 2009 from:993 till: 100
 bar: 2010 from:1020 till: 100
 bar: 2011 from:1054 till: 100
 bar: 2012 from:1133 till: 100
 bar: 2014 from:1248 till: 100

PlotData=

 bar: 1991 at: 130 fontsize:S text: 130 shift:(0,5)
 bar: 1996 at: 158 fontsize:S text: 158 shift:(0,5)
 bar: 2001 at: 173 fontsize:S text: 173 shift:(0,5)
 bar: 2002 at: 181 fontsize:S text: 181 shift:(0,5)
 bar: 2004 at: 249 fontsize:S text: 249 shift:(0,5)
 bar: 2006 at: 428 fontsize:S text: 428 shift:(0,5)
 bar: 2007 at: 671 fontsize:S text: 671 shift:(0,5)
 bar: 2008 at: 904 fontsize:S text: 904 shift:(0,5)
 bar: 2009 at: 993 fontsize:S text: 993 shift:(0,5)
 bar: 2010 at: 1020 fontsize:S text: 1.020 shift:(0,5)
 bar: 2011 at: 1054 fontsize:S text: 1.054 shift:(0,5)
 bar: 2012 at: 1133 fontsize:S text: 1.133 shift:(0,5)
 bar: 2014 at: 1248 fontsize:S text: 1.248 shift:(0,5)




## Alministración

## Ver tamién

* Comunidá de Villa y Tierra de Segovia
* Diputación Provincial de Segovia
* Conceyos de Segovia

## Referencies

## Enllaces esternos
Ituero y Lama

**Ituero y Lama** ye un conceyu d'España, na provincia de Segovia, comunidá autónoma de Castiella y Lleón. Tien una superficie de 13,19&nbsp;km².

Ta asitiáu xunta a la N-110, cerca de Villacastín por onde pasa l'A-6.

## Símbolos

L'escudu heráldicu y la bandera que representen al conceyu fueron aprobaos la . L'escudo se blasona de la siguiente manera:

La descripción testual de la bandera ye la siguiente:

## Demografía





Dende 2008 consten la Urbanización Coto de San Isidro con 260 habitantes (2012) y el Camping la Cerca Nueva con 20 (2012)

## Alministración

## Ver tamién
* Diputación Provincial de Segovia
* Conceyos de Segovia

## Referencies

## Enllaces esternos
Juarros de Riomoros

**Juarros de Riomoros** ye un conceyu d'España, na provincia de Segovia nel territoriu de la Campu Segoviano, comunidá autónoma de Castiella y Lleón. Tien una superficie de 13,89 km².

## Nucleos de población y despoblaos
***Juarros de Riomoros**
***Caserío d'[[Allas de San Pedro]]**, anguaño, despobláu. 

## Demografía

## Alministración

## Fiestes

* Día de la Virxe del Pollu: Primer domingu d'agostu dempués del 18 (del 19 d'equí p'arriba). Les fiestes realizar nos díes axacentes
* San Pedro - 29 de xunu.

## Vecinos pernomaos
* Macario Llorente (1915, Juarros de Riomoros - 2001, Madrid), empresariu na fabricación de bicicletes.
* Sara Yagüe, Cantante

## Referencies

## Enllaces esternos
Labajos

**Labajos** ye un conceyu y llocalidá d'España, na provincia de Segovia na contorna de la Campu segoviano, comunidá autónoma de Castiella y Lleón. Tien una superficie de 20,96 km² con una población de 150 habitantes y una densidá de 7 hab/km².

El pueblu ta asitiáu nel km 95 de la carretera N-VI (Madrid-La Coruña), y el conceyu llinda al oeste cola provincia d'Ávila, y colos conceyos de Muñopedro, Muñico, Maello, y los caseríos de Les Gordillas, Poblar y Peromingo.

## Historia
En 1752, «la villa de Labajos» cuntaba con 171 vecinos, o lo que ye lo mesmo, unos 800 habitantes. Por esa dómina, llabradores, xornaleros y arrieros yeren los gremios más frecuentes, anque tamién esistíen pastores, texedores, panaderos, mesoneros, cures, carpinteros y ferreros. Habitantes y ocupaciones caltener en númberu y frecuencia en 1850, cuando cuntaba con 787 habitantes –196 vecinos–.

Por cuenta de la so privilexada situación na que yera entós carretera xeneral de Castiella, actual N-VI, Labajos ufiertaba a la so población una amplia variedá d'oficios, ente los que predominaben los referíos al serviciu y atención de los viaxeros o al tresporte de mercancíes; como anguaño asocede, siendo un altu nel camín de tresportistes.

Tanto entós como agora'l pueblu tópase arrodiáu de tierres de secanu onde se cultiva la cebera, y al norte del conceyu estienden los pinares que parten con Muñopedro. Col tiempu les numberoses recielles d'oveyes, cabres y de ganáu vacuno fueron menguando hasta casi sumir na actualidá.

Mientres siquier la primer metá del sieglu XVIII pagaben impuestos tantu a La so Maxestá, a la duquesa del Infantado y al cleru.

Más tarde, en 1850 cuntaba con unes 150 cases distribuyíes en 14 cais, la mayor parte d'elles empedradas, y una plaza. Tenía conceyu onde tamién s'asitiaba la cárcel, y una escuela d'instrucción primaria común pa neños y neñes, en total 80, atendíos por un maestru. El campusantu, como agora, topábase pela rodiada y los vecinos tomaben l'agua potable de la fonte «Nuñico»; usando l'agua de la llaguna pal ganáu. El corréu recibir de Villacastín. El so presupuestu yera d'unos 8000 reales.

Nel sieglu XVI, foi cabeza de la Vicaría de Santu Laude qu'entendía les parroquies de Jemenuño, Hoyuelos, Ituero, Villacastín, Maello amás de la de Labajos. El patrón del pueblu ye San Pedro, al que ta dedicada la ilesia, anque la fiesta mayor correspuende a la celebración del Santu Cristu de l'Agonía, que se celebra l'últimu domingu del mes d'agostu. De la ilesia destaca la so retablu mayor barrocu (sieglu XVII) que consta de bancu, dos cuerpos y áticu, obra de Francisco de Prado y onde se entroniza el santu titular y patrón de la villa.

Amás de la ilesia, Labajos cuenta con otros monumentos, como'l barcu «El Colosu asitiáu cerca de la ilesia, los reloj de sol na finca «Les Fontes», o'l monumentu a Onésimo Redondo xunto a la N-VI.

## Demografía

## Alministración

## Referencies

### Bibliografía
* 
* 
* 
* 
* 

## Enllaces esternos
Languilla

**Languilla** ye un conceyu y llocalidá asitiáu nel nordeste de la Provincia de Segovia, (España) lindante cola provincia de Soria. El so términu ocupa una superficie de 26,66 km².

L'actividá económica principal nel conceyu ye l'agricultura y la ganadería.

Poblaciones:
* Languilla
* Mazagatos

## Xeografía
Nel so términu municipal conflúin los ríos Aguisejo y Riaza, en que les sos siendes crez vexetación de rivera con álamos, chopos, fresnos, sabugos, espinos y madreselva.
Fora del calce de los ríos el paisaxe ta apoderáu per tierres de cultivu de cebera y pandoriales d'una dura guapura con vexetación de fueyes que dexen el máximu aprovechamientu de l'agua, como la sabina, la encina, el caxigal y plantes arumoses como espliegos, tomillos, mejorana y salvies.

## Demografía

## Alministración

## Historia
El so orixe ye medieval, como yá s'albidra nel so nome, crear a partir de repobladores procedentes de la cercana Langa de Duero (Soria). Venceyada a la Comunidá de Villa y Tierra de la cercana Ayllón.

## Monumentos y sitios d'interés

Hai de solliñar la ilesia parroquial, dedicada a San Miguel Arcánxel, que caltién de la so dómina románica una arrogante portada de arquivoltas sofitaes con bellos capiteles figuraos nos que se representen escenes d'Adán y Eva nel Paraísu, la Matanza de los Inocentes y la decapitación de San Xuan Bautista, por mentar dalgunos, y que se cree que son obra de los mesmos maestros canteros qu'intervinieron na catedral d'El Burgo de Osma. Dientro del templu vamos ver dellos retablos y una cruz procesional realizada en Sigüenza nel postreru terciu del sieglu XVI.

## Fiesta
* San Miguel Arcánxel (8 de mayu).
* La Nuesa Señora del Rosariu (5 d'ochobre).
* Santu Cristu de La Salú (segundu domingu de setiembre).

## Comunicaciones
**Cómo llegar:** Dende Ayllón (N-110): Esviadura a Mazagatos y Languilla (carretera a Aranda de Duero - SG-945

## Ver tamién
* Comunidá de Villa y Tierra d'Ayllón

## Referencies

## Enllaces esternos
Marazuela

**Marazuela** ye un conceyu d'España, na provincia de Segovia nel territoriu de la Campu Segoviano, comunidá autónoma de Castiella y Llión. Tien una superficie de 15,35 km².

## Demografía





## Alministración

## Monumentos y llugares d'interés

* Ilesia de Nuesa Señora de l'Asunción, construyida en 1538 por Diego de Cubillas conforme a trazar de García de Cubillas.

## Fiestes

* 19 de marzu, festividá de *[[Xosé de Nazaré|San Xosé]]*
* 15 de mayu, festividá de *[[Isidro Llabrador|San Isidro Llabrador]]*
* 15 d'agostu, festividá de *[[Nuesa Señora de l'Asunción]]*

## Ver tamién
* Comunidá de Villa y Tierra de Segovia
* Diputación Provincial de Segovia
* Conceyos de Segovia
* IGP - Lechazo de Castiella y Llión
* IGP - Gochucu de Segovia

## Referencies

## Bibliografía

* 

## Enllaces esternos

*Asociación Cultural de Marazuela
Martín Muñoz de las Posadas

**Martín Muñoz de las Posadas** ye un conceyu d'España perteneciente a la provincia de Segovia, na comunidá autónoma de Castiella y Llión. Ta enclaváu nel territoriu de la llamada Campu Segoviano, a 50&nbsp;km al noroeste de la capital provincial —bien próximu a la provincia d'Ávila— y a 892&nbsp;m d'altitú. Cuenta con 45,59&nbsp;km² de superficie y en  con una población de  habitantes.

## Xeografía
;Allugamientu La llocalidá ta asitiada a una altitú de 892&nbsp;msnm.





## Historia
La so fundación deber a un caballeru de Burgos llamáu Martín Muñoz, que s'asitió nesti llugar dando empiezu a la población, nel sieglu XI. La so verdadera hestoria empieza nel sieglu XVI, cuando'l Cardenal Diego de Espinosa, cola so gran influencia na corte del rei Felipe II, da-y vida.

## Demografía
El conceyu, que tien una superficie de 45,59&nbsp;km², cuenta según el padrón municipal pa  del INE con  habitantes y una densidá de &nbsp;hab./km².





## Alministración

## Patrimoniu arquiteutónicu
La llocalidá cunta con dos edificios históricos declaraos Bien d'Interés Cultural:

* **Ilesia de La nuesa Señora de l'Asunción**
Construyida ente sieglos XIII y XVI. Tien una sola nave bastante llarga. La portada occidental ye gótica, bien rica, con un bon tímpanu cola Anunciación. Al so llau llevanta la torre, afatada con pináculos góticos, gárgoles y crestería. Nel interior puede vese un retablu platerescu que contién tables d'Alonso y Pedro d'Herrera. Na Capiya costeada pol cantor de Felipe IV y racionero de la catedral de Toledo Don Marcos García, cuenta con un magníficu San Marcos talláu en madera por Manuel Pereira, de 1649. Destaca, tamién, el mausoléu del cardenal Diego de Espinosa, obispu de Sigüenza y Inquisidor xeneral, que ta asitiáu na capiya que'l mesmu cardenal fundara y costeado. Ta realizáu en mármol y alabastru y el so autor ye Pompeo Leoni. La ilesia cunta con un cuadru d'El Greco, tituláu *El calvariu*.

* **Palaciu del cardenal Diego de Espinosa**

La so construcción empecipiar en 1569 por Juan Bautista de Toledo (Arquiteutu del Monesteriu del Escorial), que muerre y que la so obra continúa Gaspar de Vega. La construcción remata nel añu 1572.

La so planta ye rectangular. Tien un patiu interior cuadráu con distintes dependencies na so redolada, con dos pisos; el pisu inferior tien una galería con arcos de mediu puntu y columnes toscanes y el de riba ye adintelado sobre columnes xóniques con zapates. La fachada ye de lladriyu con un zócalo (cuerpu inferior de la paré) de piedra de sillería (piedres llabraes, con forma de rectángulu). A cada llau tien una torre coles sos chapiteles de cayuela.

## Pernomaos
* Raúl Arévalo, (Móstoles (Madrid) 22 de payares de 1979), ye un actor y direutor español natural de la llocalidá.

## Referencies

## Enllaces esternos
Mata de Cuéllar

**Matu de Cuéllar** ye un conceyu d'España, na provincia de Segovia, comunidá autónoma de Castiella y Llión xunto a la provincia de Valladolid por que'l so términu escurre'l cursu del ríu Cega.

Tien una superficie de 20,08 km².

Pertenez a la Comunidá de Villa y Tierra de Cuéllar, siendo cabeza del *Sexmo de La Mata*, una de les cinco divisiones que tien la Comunidá.

## Demografía

## Alministración

## Referencies

## Enllaces esternos
Montejo de la Vega de la Serrezuela

**Montejo de la Vega de la Serrezuela** ye un conceyu d'España, na provincia de Segovia, comunidá autónoma de Castiella y Llión y estremera cola provincia de Burgos.

## Datos básicos
Tien una superficie de 27,85&nbsp;km².

Nel so términu atopen les Focetes del ríu Riaza declaraes Parque Natural (Parque Natural de Focetes del Ríu Riaza) y los restos del Monesteriu d'El Casuar incluyida na Llista colorada de patrimoniu en peligru.

La villa foi cabeza de la Comunidá de Villa y Tierra de Montejo de la Vega.

## Demografía

## Alministración

## Banzáu de Llinares
Nos 50, l'antiguu términu municipal de Linares del Arroyo quedó partíu ente los conceyos de Maderuelo y Montejo de la Vega de la Serrezuela, ente que la so población foi treslladada al términu municipal de La Vid na provincia de Burgos, n'agrupamientu provocáu oficialmente pa la construcción del Banzáu de Llinares.

## Ver tamién
* Comunidá de Villa y Tierra de Montejo

## Referencies

## Enllaces esternos
*
* vega_de_la_serrezuela/datos Na Web del periódicu ''El Norte de Castilla''
Mozoncillo

**Mozoncillo** ye un conceyu d'España, na provincia de Segovia nel territoriu de la Campu Segoviano, comunidá autónoma de Castiella y Llión. Riega les sos tierres el ríu Pirón.

## Símbolos

L'escudu heráldicu y la bandera que representen al conceyu fueron aprobaos oficialmente'l . L'escudu se blasona de la siguiente manera: 

La descripción testual de la bandera ye la siguiente:

## Historia

Englobada na Comunidá de Villa y Tierra de Segovia dientro del **El Sexmo de Cabezas**, qu'amás de Mozoncillo englobaba a Aldea Real, Bernuy de Porreros, Cantimpalos, Cabañas, Carbonero el Mayor, Encinillas, Escalona, Escarabajosa, Mata de Quintanar, Otones de Benjumea, Parral de Villovela, Pinarnegrillo, Pinillos de Polendos, Escobar de Polendos, Roda, Sauquillo, Tabanera, Valseca y Villovela.

## Demografía




## Alministración

## Monumentos y llugares d'interés

* Ilesia de San Xuan Bautista
* Ermita de la Virxe de Rodelga, (sieglu XIII), patrona de la llocalidá.
* Ermita del Humilladero
* Ermita de San Roque

## Cultura y Deportes
Mozoncillo dispón d'una plaza de toros pola que pasaron grandes toreros del panorama español, y onde acaben los conocíos encierres camperos de les sos fiestes patronales. Nesta plaza celebra l'habitual Feria del Caballu nel mes d'abril. Cunta con distintes asociaciones culturales y de xubilaos, según cola Fundación "Las Heras", que trabayen pol desenvolvimientu del pueblu. El C.P. Mozoncillo cunta con un equipu de fútbol, que xuega nel campu del Arevalillo y otru de fútbol sala na 1º División Provincial.

## Ver tamién
* Conceyos de la provincia de Segovia

## Referencies

## Enllaces esternos
Muñopedro

**Muñopedro** ye un conceyu d'España perteneciente a la provincia de Segovia, na comunidá autónoma de Castiella y Llión. Asitiáu xunto a la provincia d'Ávila, forma parte del territoriu de la Campu Segoviano. Tien una superficie de 87,21 km². En  cuntaba con una población de  habitantes. Tien como pedanía a la llocalidá de Moñibas.

## Símbolos

L'escudu heráldicu y la bandera que representen al conceyu fueron aprobaos oficialmente la . L'escudu se blasona de la siguiente manera:

La descripción testual de la bandera ye la siguiente:

## Xeografía
;Allugamientu La llocalidá ta asitiada a una altitú de 1020&nbsp;msnm.





El conceyu cunta colos nucleos de población de Caserío de Acedos y Muñopedro.

## Demografía
El conceyu, que tien una superficie de 87,22&nbsp;km², cuenta según el padrón municipal pa  del INE con  habitantes y una densidá de &nbsp;hab./km².





## Alministración

## Ver tamién
* Comunidá de Villa y Tierra de Segovia
* Diputación Provincial de Segovia
* Conceyos de Segovia

## Referencies

## Enllaces esternos
Migueláñez

**Migueláñez** ye un conceyu d'España, na provincia de Segovia nel territoriu de la Campu Segoviano, comunidá autónoma de Castiella y Llión. Tien una superficie de 19,22 km². Los conceyos más cercanos son Bernardos y Domingo García, dambos aproximao a un quilómetru de Migueláñez.

## Símbolos

L'escudu heráldicu que representa al conceyu se blasona de la siguiente manera:

La descripción testual de la bandera ye la siguiente:

## Fiestes patronales
Migueláñez sigui celebrando con mayor o menor importancia les sos fiestes tradicionales a lo llargo de tol calendariu, dende San Blas en febreru cola tradición del usu de la capa castellana como telón de fondu, a San Isidro (patrón de la llocalidá) el 15 de mayu, rematando cola Virxe de l'Asunción el 15 d'agostu, que supón nes últimes décades la fiesta de mayor importancia.

## Demografía




## Alministración

## Monumentos y llugares d'interés
*Ermita Cristu del Humilladero.





## Ver tamién
* Diputación Provincial de Segovia
* Conceyos de Segovia

## Referencies

## Enllaces esternos
Nava de la Asunción

**Nava de la Asunción** ye un conceyu d'España, na provincia de Segovia nel territoriu de la Campu Segoviano, comunidá autónoma de Castiella y Llión. Tien una superficie de 83,15 km² con una población de 3.012 habitantes (INE 2009) y una densidá de 36,22 hab/km².

Conocida nun principiu como **Nava de Coca** por pertenecer a la susodicha comunidá de villa y tierra.

Llocalidá asitiada nel Camín de Santiago de Madrid.

## Llocalidaes
* Nava de la Asunción.
* Moraleja de Coca.

## Símbolos

L'escudu heráldicu que representa al conceyu se blasona de la siguiente manera:

La descripción testual de la bandera ye la siguiente:

## Demografía





Nava de la Asunción empecipia 2009 con una población de 3.012 habitantes censaos, de los cualos 384 son inmigrantes (12,78%)

## Alministración y política

## Ciudadanos pernomaos
* Sebastián de Arévalo franciscanu, obispu de Mondoñedo y dempués de Burgo de Osma.
* Segismundo Casado López (1893 - Madrid 1968) militar republicanu.
* Jaime Gil de Biedma. Poeta español. Nació en Barcelona, nel senu d'una familia de l'alta burguesía.La so infancia y mocedá vivir nesta llocalidá, de la qu'en munchos de los sos versos dexa constancia de lo muncho que lu xunía a Nava. Morrió en Barcelona en 1990; foi incineráu y les sos cenices llevaes al panteón familiar de Nava.
* Juan García Segovia: empresariu y fundador d'empreses resineras, madereres y alimentarias aniciaes nesta llocalidá segoviana, según en Madrid, Talavera de la Reina, San Leonardo de Yagüe, San Rafael y Estremadura. Madera García-Segovia y Molinos Eresma son dalgunes d'estes empreses. Construyiría diverses fábriques nel conceyu como la de resines o la de farines, que inda ta de pies. Tamién mandó alzar saltos d'agua nes proximidaes de la llocalidá pal aprovechamientu hidroeléctricu de los mesmos, colo que se satisfaíen les necesidaes enerxétiques de les factoríes. Sería'l casu por casu del Molín del Quemáu. Numberosos pinares de la rexón nutríen de madera y de resina a les fábriques de la Nava según a les pequeñes factoríes emplazadas en diversos puntos de la xeografía castellana.

## Ver tamién
* Comunidá de Villa y Tierra de Coca
* Diputación Provincial de Segovia
* Conceyos de Segovia

## Referencies

## Enllaces esternos

* Conceyu de Nava de la Asunción
Navares de Ayuso

**Navares de Ayuso** ye un conceyu d'España, na provincia de Segovia, comunidá autónoma de Castiella y Llión. Tien una superficie de 14,84 km².

Forma parte de los trés pueblos llamaos Navares, próximos ente sigo, xunto con Navares de Enmedio y Navares de las Cuevas

## Demografía

## Alministración

## Ver tamién
* Conceyos de la provincia de Segovia

## Referencies

## Enllaces esternos
Navas de San Antonio

**Navas de San Antonio** ye un conceyu d'España, al sur de la provincia de Segovia, comunidá autónoma de Castiella y Llión. Tien una superficie de 68,95 km².

Nel conceyu topa la ermita de San Antonio del Cuetu, sita a 3 km del nucleu urbanu.

## Símbolos

L'escudu heráldicu que representa al conceyu se blasona de la siguiente manera:

La descripción testual de la bandera ye la siguiente:

## Demografía




## Alministración

## Tresporte
* Asitiáu a 75,6 km de Madrid, la N-VI crucia la llocalidá y l'A-6 el conceyu con una duración del trayeutu ronda los 55 min ensin tráficu.
* Serviciu de autobús Madrid-Ávila (Autocar Jiménez Doráu) con parada nel Chigre El Ruma nuesos-servicios/linea-regular-madrid-avila.

## Ver tamién
* Diputación Provincial de Segovia
* Conceyos de Segovia

## Referencies

## Enllaces esternos
Olombrada

**Olombrada** ye un conceyu y llocalidá d'España, na provincia de Segovia, comunidá autónoma de Castiella y Llión. Ta asitiáu al norte de la provincia de Segovia, llindando yá cola provincia de Valladolid. El conceyu integra amás a Moraleja de Cuéllar y Vegafría.

Enclavada na comunidá de Villa y Tierra de Cuéllar, a unos 14 quilómetros d'esti nucleu urbanu. Esta parte noroeste de la Villa y Tierra de Cuellar, en La Churrería, siendo conocíos por tanto a los sos habitantes como "churros".
La llocalidá de Vegafría ta integrada históricamente na Comunidá de Villa y Tierra de Fuentidueña.

El conceyu de *Olombrada* esta integráu polos siguiente nucleu de población:

*Olombrada, capital del conceyu.
*Moraleja de Cuéllar.
*Vegafría, conceyu independiente hasta 1970.

## Símbolos

L'escudu heráldicu y la bandera que representen al conceyu fueron aprobaos oficialmente la . L'escudu se blasona de la siguiente manera: 

La descripción testual de la bandera ye la siguiente:

## Demografía




## Alministración y política

## Cultura

Olombrada dispón de diverses asociaciones rellacionaes col ámbitu de la cultura. Ente elles, el Grupu de Teatru Antares, que'l so orixe remontar a principios del sieglu XX, entós llamáu "L'Afición".
Olombrada tamién tien una asociación cultural, amás de tener una revista oficial "zaraguja".

## Fiestes

El primer domingu d'ochobre los habitantes de Olombrada celebren les fiestes de La nuesa Señora del Rosariu. Los quintos del correspondiente añu encargar d'entamar los eventos y actos oficiales que van tener llugar, amás d'ocupase de la eleición de la Reina y les Dames.

Tamién cabo destacar les segundes fiestes de la llocalidá, les Palas, celebraes el domingu posterior al llunes d'antroxu.

Como en munchos de los pueblos castellanu-lleoneses, son bien típiques les peñes, tantu ente mozos como ente mayores. El día que mayor protagonismu tienen ye cuando se festexa'l desfile de peñes, anque mientres les Fiestes, son constantes les visites a estes. Lo que nunca falten son meriendes ente amigos y un bon vasu de llimonada.

## Ver tamién
* Ilesia de San Vicente Mártir (Olombrada)
* Moraleja de Cuéllar
* Vegafría
* Comunidá de Villa y Tierra de Cuéllar
* Comunidá de Villa y Tierra de Fuentidueña

## Referencies

## Enllaces esternos
Orejana

**Orejana** ye un conceyu de la provincia española de Segovia, asitiáu ente Pedraza, Arcones y Valleruela de Pedraza.

Consta de cinco nucleos urbanos: Sanchopedro, La Revilla, L'Arenal, Orejanilla y La Alamea. El conceyu atópase en L'Arenal. 

La constitución del conceyu ye peculiar, pos los cinco *pueblos* o *barrios* que lo conformen caltienen una unidá xurídico y territorial que se constata siquier dende'l SIEGLU|XIV||s}} nos testos calteníos nel archivu de Pedraza.

Etimológicamente Orejana provién de Aureliana, nome que deriva de Aurelia, madre de Traxanu. La zona denominóse Aureliana, depués derivó a Oreliana, Orellana y finalmente Orejana, que ye como güei conocer. En Orejanilla hubo unes muertes romanes que s'atribuyeron a la casa na que Aurelia dio lluz al so fíu Traxanu.

## Xeografía

Nel términu municipal atópense les llocalidaes de:
* L'Arenal, nucleu principal del conceyu.
* Sanchopedro.
* Orejanilla.
* Revilla.
* L'Alamea, despobláu na actualidá.

## Demografía

## Alministración

## Monumentos y llugares d'interés
* Ilesia Románica de San Xuan Bautista.
* Ilesia Románica del Santu Espíritu.
* Ermita de San Ramón Nonato.
* Ermita de San Gregorio.

## Cultura

### Fiestes patronales
* San José (19 de marzu).
* San Juan (24 de xunu).
* Madalena (19 de xunetu, en Revilla).
* San Ramón (selmana posterior al 15 d'agostu, n'El Arenal).
* El Rosarillo (últimu fin de selmana de setiembre, en Orejanilla).
* Virxe del Rosariu (primer domingu d'ochobre).
Les más importantes son San Xuan y la Virxe del Rosariu, pero la de más arribación de públicu ye la de San Ramón.

## Ver tamién
* Conceyos de la provincia de Segovia

## Referencies

## Bibliografía utilizada
* «Orejana Hestoria d'un pueblu», Luis Mínguez "Orejanilla". ISBN 84-604-1529-5

## Enllaces esternos

* Pueblos de Segovia
* El Norte de Castilla
Ortigosa de Pestaño

**Ortigosa de Pestaño** ye un conceyu d'España, na provincia de Segovia nel territoriu de la Campu Segoviano, comunidá autónoma de Castiella y Llión. Tien una superficie de 8,40 km² con una población de 67 habitantes (INE 2012) y una densidá de 11,9 hab/km². 

Llámase Ortigosa de Pestaño porque va munchos años foi una redolada abondosa d'ortigues.

## Llugares d'interés
Ilesia parroquial dedicada a San Cristóbal. Edificiu barrocu en que'l so interior atópase un retablu realizáu pol ensamblador y entallador segovianu francisco Martín. Tamién ye l'autor de la talla del santu titular que se entroniza nel centru del retablu.

Antigua estación de tren. Grabaos paleolíticos y post-paleolíticos asitiaos na paraxa conocida como La Lámpara o El Pato (Domingo García).

## Demografía

## Alministración

## Ver tamién
* Conceyos de la provincia de Segovia

## Referencies

## Enllaces esternos
Ortigosa del Monte

**Ortigosa del Monte** ye un conceyu d'España, na provincia de Segovia, comunidá autónoma de Castiella y Llión. Tien una superficie de 15,41 km². En  cuntaba con una población de  habitantes. Nel pueblu atopa'l manantial d'agües Bezoya.

## Símbolos

L'escudu heráldicu y la bandera que representen al conceyu fueron aprobaos oficialmente la . L'escudo se blasona de la siguiente manera:

La descripción de la bandera ye la siguiente:

## Historia

Mientres el periodu entendíu ente'l 25 d'agostu 1970 y el 28 de febreru de 1980 dexó de ser independiente, y tuvo incorporáu como pedanía al conceyu d'Otero de Herreros.

## Xeografía
;Allugamientu La llocalidá ta asitiada a una altitú de 1094&nbsp;msnm.





## Demografía
El conceyu, que tien una superficie de 15,41&nbsp;km², cuenta según el padrón municipal pa  del INE con  habitantes y una densidá de &nbsp;hab./km².





## Alministración

## Ver tamién
* Comunidá de Villa y Tierra de Segovia
* Diputación Provincial de Segovia
* Conceyos de Segovia

## Referencies

## Enllaces esternos

*  Conceyu de Ortigosa del Monte
Pelayos del Arroyo

**Pelayos del Arroyo** ye un conceyu y llocalidá d'España, na provincia de Segovia, comunidá autónoma de Castiella y Llión. 

Dientro del términu municipal ta asitiada la llocalidá de Tenzuela.

## Demografía

## Alministración

## Historia
En 1220 la población llamábase Pelaios y en 1826 toma'l calificativu de "del Arroyo". Supónse que'l so nome provién del encargáu de repoblar la población na Edá Media. Perteneció al Obispáu de Segovia, que lo vendió al Duque de Béxar tres la Guerra de les Comunidaes de Castiella.

## Patrimoniu

La ilesia parroquial, dedicada a San Vicente Mártir, ye un exemplu de románicu rural segovianu y construyóse ente los sieglos XII y XIII. Foi reformada repitíes vegaes, incluyéndose una espadaña nel ábside orixinal. Cuenta con restos de pintures murales, un retablu barrocu y destacaos capiteles, según una notable portada.

## Ver tamién
* Conceyos de la provincia de Segovia

## Referencies

## Enllaces esternos
Pinarejos

**Pinarejos** ye un conceyu d'España, na provincia de Segovia, comunidá autónoma de Castiella y Llión. Por dicha llocalidá pasa l'Autovía de Pinares.

La ilesia parroquial ta dedicada a La nuesa Señora de l'Asunción, advocación pola que celebra les sos fiestes patronales el 15 d'agostu, y el 15 de setiembre n'honor del Cristu del Humilladero.

## Demografía

## Alministración

## Ver tamién
* Conceyos de la provincia de Segovia

## Referencies

## Enllaces esternos
Rapariegos

**Rapariegos** ye un conceyu d'España, na provincia de Segovia nel territoriu de la Campu Segoviano, comunidá autónoma de Castiella y Llión. Tien una superficie de 24,52 km².

## Símbolos

L'escudu heráldicu y la bandera que representen al conceyu fueron aprobaos oficialmente la . L'escudu se blasona de la siguiente manera:

La descripción testual de la bandera ye la siguiente:

## Xeografía
;Allugamientu La llocalidá ta asitiada a una altitú de 853&nbsp;msnm.





## Demografía
El conceyu, que tien una superficie de 24,52&nbsp;km², cuenta según el padrón municipal pa  del INE con  habitantes y una densidá de &nbsp;hab./km².

## Fiestes
*San Antón (17 de Xineru)
*Santa Águeda (5 de febreru)
*San Isidro Llabrador (15 de mayu)
*San Pedro (29 de Xunu): Antigua festividá mayor de Rapariegos
*Santa Clara d'Asís (11 d'agostu): Anguaño la festividá mayor de Rapariegos
*Los Santos Inocentes (28 d'Avientu): Fiesta de los Quintos
## Demografía
Ye posible apreciar un cayente poblacional aceleráu, compartíu cola mayoria de los pueblos del Campu Segoviano, que sufrió l'abandonu sistematico de la Diputación y l'alministración publica nes últimes décades. La falta d'inversiones, la escasez de servicios y la casi nula industrialización, lleven dende la década de 1960 abasnando a la población nueva a les ciudaes cercanes y al bien próximu conceyu de Arévalo.




## Climatoloxía

*El clima de Rapariegos clasifícase como templáu y templáu. Los iviernos son más lluviosos que los branos en Rapariegos. El clima equí clasifícase como Csb pol sistema Köppen-Geiger. La temperatura medio añal ye 11.9 ° C en Rapariegos. La precipitación ye de 395 mm al añu.
*La menor cantidá d'agua asocede n'agostu. El permediu d'esti mes ye 13 mm. La mayor cantidá de precipitación asocede en mayu, con un permediu de 50 mm
*Les temperatures son más altes en permediu en xunetu, alredor de 21.4 ° C. Les temperatures medies más baxes del añu producir en xineru, cuando ta alredor de 3.5 ° C.
*La variación na precipitación ente los meses más secos y más húmedos ye 37 mm. La variación nes temperatures mientres tol añu ye 17.9 ° C

## Alministración

## Patrimoniu

* Real Conventu de Santa Clara, construyíu en 1270.
* Ermita del Cristu de la Moralejilla, única na provincia con tres naves, y declarada Bien d'Interés Cultural en 1995.
* ilesia de San Pedro.

## Personalidaes pernomaes
* Cándido María Folio González de Rapariegos y Saínz de Zúñiga (Rapariegos, 3 d'ochobre de 1916 - Ávila, xunetu de 2007) sacerdote ya historiador.

## Ver tamién
* Conceyos de la provincia de Segovia

## Referencies

## Enllaces esternos

* C.R.A San Isidro (Santiuste de San Juan Bautista, San Cristóbal de la Vega, Rapariegos) https://web.archive.org/web/20100401161619/http://centros3.pntic.mec.es/cp.san.isidro9/rapariegos.htm
Riaguas de San Bartolomé

**Riaguas de San Bartolomé** ye un conceyu d'España, na provincia de Segovia, comunidá autónoma de Castiella y Llión. Tien una superficie de 11,65 km².

## Demografía

## Alministración

## Historia
Llamáu Ríu Daguas (Sieglu XII), perteneció a la Comunidá de Villa y Tierra de Maderuelo, Comunidá de Villa y Tierra onde Maderuelo yera la "capital" del territoriu y por tanto, Riaguas dependía de dicha villa.

En 1643 adquier el nome de villa con juridisción sobre'l so términu municipal, pa lo cual fíxose un pagu de 32.032 reales Dieo López Pacheco, señor del condáu.

En 1845 citar por primer vegada "de San Bartolomé".

Dientro del conceyu esistió'l pueblu de Briongos (41º26' Norte - 3º29' Oeste), con restos de presencia romana (sieglos I a III d.&nbsp;C.).

## Personaxes pernomaos
* Antonio Rivera Ramírez (27 de febreru de 1916- 20 de payares de 1936), candidatu a beatu en 1952. Fíu del médicu. Vivió en Riaguas el so primer añu de vida.
* Rafa Dedi (Rafael de Dios Garcia) (Riaguas de San Bartolomé, 1957). Poeta.http://www.poesi.as/pcrafded.htm
http://www.catedramdelibes.com/autores.php?id=1212 
http://www.artepoetica.net/Rafa_Dedi.htmhttp://www.suspoemas.com/poeta-rafael-dedi-1957_742 http://poetassigloveintiuno.blogspot.com.es/2010/10/1652-rafael-dedi.htmlhttp://metapoesia.es.tl/Rafael-DeDios-Garcia.htm
http://www.elpensador.info/autor/rafael_de_dios_garc_iacute_a_rafa_dedi/ 

## Ver tamién
* Comunidá de Villa y Tierra de Maderuelo

## Referencies

## Enllaces esternos
Riofrío de Riaza

**Riofrío de Riaza** ye un conceyu d'España, na provincia de Segovia, comunidá autónoma de Castiella y Llión.

## Xeografía
Esti pequeñu pueblu ye'l más altu sobre'l nivel del mar de la provincia de Segovia, a 1.312 metros d'altitú.
Ta allugáu nes faldes de la sierra d'Ayllón, a los pies del puertu de la Quesera y ye estremera cola provincia de Guadalaxara. Nel so términu municipal naz el ríu Riaza.
La so actividá principal foi la producción de pataca de llantadera de la variedaes colorada de reñón, deside, palogan etc, na actualidá namái se semen pequeñes parceles.

### Orografía
La población asítiase nun pequeñu pandu llindáu por dos fondos valles polos que cuerren el ríu Riaza y el so afluente'l Venal. Dambos valles, polo accidentaos que tán, yeren aparentes pa ser cercaos. El términu municipal tien forma de triángulu teniendo como vértice Peña les Sielles, Collado Merino y el Llombu de les Eres. El ríu Riaza, que na so nacencia alimentar de los acuíferos de Peña les Sielles, traza l'altor del triángulu pasando cerca de la población. 

Tol términu, bien accidentáu, ta jalonado por fondos ribayos y grandes pendientes superiores al 50%,pa faese una idea, a menos de 3km esisten picos como Collado Merino y Zopegado y otros como Mesota (La Buitrera) y el Moyón Altu que superen los 2000m. Dende los Altos de la Cuerda se descuelgan sópito cuetos y ribayos hasta'l calce del ríu Riaza onde desagüen ensame de regatos, que nun s'ensuguen pel branu.

### Hidrografía
Falar d'hidrografía nuna superficie de 27,04 km cuadraos nun tendría sentíu si non fora poles especiales condiciones qu'ufierta esti pequeñu territoriu. Cualquier puntu del mesmu atópase a menos de ún quilómetru d'un manantial o regatu, y la diferencia d'altor ente la nacencia más alta (Fonte Cervunal a 1902 m) y el puntu más baxu del ríu Riaza (confluencia del Riaza y el so afluente'l Venal 1195 m) ye salvada nuna distancia d'unos 4km.

## Monumentos y llugares d'interés
* Ilesia de San Miguel Arcánxel.
* Fayedal de la Pedrosa o de Riofrío de Riaza. El menor de los trés fayedales esistentes na Sierra d'Ayllón con 87 ha, ta formáu por fayes de mediana edá.
* Puertu de la Quesera (1710 msnm).

## Historia
Nun se tien documentación de los oríxenes d'esti pueblu, quiciabes sobre'l sieglu XII, pero ensin batura a duldes, tán rellacionaos cola ganadería y de xacíu con vistes a que nun determináu momentu fora una gran fortaleza.

Perteneció hasta 1833 a la Comunidá de Villa y Tierra de Fresno de Cantespino, entidá práuticamente eslleida mientres la reforma provincial de dichu añu.

## Demografía

## Alministración

## Ver tamién
* Conceyos de la provincia de Segovia

## Referencies

## Enllaces esternos
Roda de Eresma

**Roda de Eresma** ye una llocalidá y conceyu d'España, na provincia de Segovia, comunidá autónoma de Castiella y Llión. Pertenez a la comarca de la Campiña Segoviana. Tien una superficie de 9,96 km².

## Demografía

## Alministración

## Ver tamién
* Conceyos de la provincia de Segovia

## Referencies

## Enllaces esternos