Carolina Scotto

**Silvia Carolina Scotto**  ye una profesora de historia, doctora en filosofía y política arxentina. En 2007 convertir na primer muyer n'asumir como rectora de la Universidá Nacional de Córdoba (Arxentina) en más de 400 años d'historia de la institución. En 2013 foi escoyida diputáu nacional pol Frente pa la Victoria na Provincia de Córdoba. El 6 d'agostu de 2014 arrenunció al so cargu por razones puramente personales”.

## Biografía

### Comienzos
Carolina Scotto nació en Córdoba el 18 de marzu de 1958. Fía de Eliseo Scotto y Mafalda, creció xunto a los sos dos hermanos Gustavo y Valentina. Cursó estudios primarios nel Colexu Sarmiento, allugáu nel Barriu Cofico, y los secundarios na escuela Alejandro Carbó. El so padre, campeón mundial d'aeromodelismu, foi una influencia na so vida y quien fomentó'l so deséu permanente d'aprender. Scotto declárase atea ya independiente d'identificaciones ideolóxiques.

Empezó los sos estudios en 1976, en tiempos de la dictadura cívicu-militar conocida como Procesu de Reorganización Nacional. Scotto afirma que nesos tiempos tenía d'estudiar más allá de los conteníos impartíos pola Universidá, yá que dichos conteníos teníen una visión sesgada pola dictadura. «Fui alumna en dictadura. Carecimos una universidá zarrada con programes d'estudiu severamente controlaos, con biblioteques abrasaes y profesores espulsaos», diz Scotto al respeutu.

### Trayeutoria académica
Carolina Scotto graduóse como profesora d'historia nel añu 1982 y llicenciada en filosofía en 1984, llogrando'l doctoráu nesta mesma área nel añu 1984, presentando la tesis doctoral *Interpretación y Intencionalidad: Teoríes de l'atribución intencional*. Toos estos títulos llograr na Universidá Nacional de Córdoba.

Como profesora universitaria, Scotto empezó a trabayar yá nel añu 1985 como xefe de trabayos práuticos n'Historia y, al añu siguiente, realizó'l mesmu llabor en Filosofía. En 1989 pasó a ser profesora axunta y algamó la titularidá diez años dempués, en 1999, nes cátedres de Filosofía Contemporánea y de Filosofía del Llinguaxe. Nel mesmu añu foi escoyida decana de la Facultá de Filosofía y Humanidaes de la Universidá Nacional de Córdoba. Presentó amás dellos trabayos académicos, publicó capítulos de llibros y fixo presentaciones en congresos y xuntes científiques. Al pie de una prolífica obra, dirixó innumberables tesines de grau y tesis doctorales.

Carolina Scotto desempeñóse como docente de Filosofía Contemporánea y de Filosofía del Llinguaxe na Escuela de Filosofía que forma parte de la Facultá de Filosofía y Humanidaes de la Universidá Nacional de Córdoba. Amás, foi decana de dicha facultá.

Ye investigadora del Conseyu Nacional d'Investigaciones Científiques y Téuniques (CONICET). Les sos investigaciones centráronse na filosofía de Ludwig Wittgenstein, la semántica de los conceutos mentales y l'atribución intencional a humanos y a animales non humanos, ente otres temes.

### Rectora de la Universidá Nacional de Córdoba
Scotto asumió como rectora de la Universidá Nacional de Córdoba nel añu 2007.

El 7 d'abril de 2010 Scotto foi estremada col Diploma de Caballeru de la Orde de les Palmes Académiques pol Gobiernu de Francia. Esti títulu foi-y apurríu pol embaxador de Francia n'Arxentina, Pierre Asvazadourian, quien fixo fincapié na trayeutoria docente y d'investigación de la primer muyer rectora de la Universidá Nacional de Córdoba.

Nel so cargu de rectora de la Universidá Nacional de Córdoba, Scotto contribuyó al esfuerciu democratizador de la institución, con una actitú d'apertura escontra la comunidá. Creó'l Programa de Derechos Humanos ya impulsó otres iniciatives que dexaron arreyar a la Universidá cola marcha de los xuicios a los represores y xenocides, nel sentíu de recordar la traxedia que supunxo la dictadura cívicu-militar pa los cordobeses y de la construyir una cultura escontra'l futuru.

Tamién nel marcu de la reivindicación de derechos humanos esenciales, Scotto foi homenaxada, el 10 d'abril de 2013 pola Organización Migrantes Andinos de Córdoba, nuna ceremonia na que se valoró l'apertura, la inclusión y la reconocencia de derechos que mientres la so xestión caracterizaron a la Universidá Nacional de Córdoba. Destacóse'l desenvolvimientu d'aiciones que favorecen la inclusión de les comunidaes d'inmigrantes andinos —principalmente peruanos y bolivianos, que son mayoría ente los inmigrantes que recibe la provincia cordobesa— y la reconocencia de los derechos ensin distinción de procedencia nin de cultura.

El 7 de mayu de 2013, Scotto inauguró na Facultá de Filosofía y Humanidaes de la Universidá Nacional de Córdoba la Plaza de la Memoria, la Verdá y la Xusticia, pa recordar y homenaxar a los docentes, emplegaos y estudiantes de la UNC que fueron víctimes de la represión sistemática mientres el Procesu de Reorganización Nacional (1976/1983). Nel llugar instalóse una placa qu'exhibe la nómina de 238 estudiantes, docentes y non docentes que fueron asesinaos y sumíos pol réxime. «Debíamos una refecha investigación de los universitarios y universitaries, por que los sos nomes quedaren grabaos na nuesa alcordanza, como un homenaxe cotidianu nun espaciu públicu de la universidá pública», sintetizó Carolina Scotto n'ocasión del actu d'inauguración del espaciu. Participaron del actu integrantes de la Comisión Nacional sobre la Desapaición de Persones (CONADEP) y miembros de la comunidá universitaria de Córdoba.

No que significó la so despidida del cargu de rectora de la Universidá Nacional de Córdoba, el 24 d'abril de 2013, Scotto recibió l'homenaxe de l'agrupación Fíos pola Identidá y la Xusticia contra l'Olvidu y el Silenciu (FÍOS) pol so compromisu cola Memoria, la Verdá y la Xusticia, una vegada qu'esta agrupación considera que dichos exes tuvieron siempres presentes na política universitaria mientres la so xestión. N'ocasión d'esta emotiva ceremonia, la titular de FÍOS en Córdoba, Silvia Di Toffino, afirmó que Scotto «non solamente ye una muyer que foi capaz d'imponese en 400 años de la Universidá como exemplu de llucha, sinón porque llevantó les banderes de Memoria, Verdá y Xusticia» y que tamién tresformó, al traviés de les sos polítiques y la so xestión, la Universidá. Carolina Scotto foi nomada miembru honoríficu de FÍOS y foi-y apurríu un pañuelu blancu similar al qu'introducieron les Madres de Plaza de Mayu como símbolu de resistencia y que simboliza la llucha de l'agrupación FÍOS.

### Carrera política
Sobre'l zarru del plazu pa la inscripción de candidatos pa les eleiciones Primaries Abiertes Simultánees y Obligatories (PASU) de 2013, el Frente pa la Victoria presentó la so llista de candidatos a diputáu nacional por Córdoba, encabezada por Carolina Scotto. D'esta miente, Scotto dio entamu a la so carrera política, yá que nun se postulara a cargos electivos fuera del ámbitu académicu.

El 14 de xunetu de 2013, Carolina Scotto foi escoyida primer candidata a diputáu nacional. Con esta nominación, tuvo d'encabezar la llista del Frente pa la Victoria na Provincia de Córdoba pa les Primaries Abiertes Simultánees y Obligatories (PASU) del mes d'agostu y pa les Eleiciones xenerales del mes de 27 d'ochobre de 2013. Otru académicu, Martín Gill, quien fuera rector de la Universidá Nacional de Villa María y al momentu del zarru de llistes exercía como secretariu de Polítiques Universitaries de la Nación, foi escoyíu pa secundar a Scotto nes eleiciones parllamentaries d'esi añu.

Foi candidata a diputada pol FPV nes Eleiciones llexislatives d'Arxentina de 2013, llogrando un tercer llugar col 15,25% de los votos. Desempeñóse como Diputada Nacional pola Provincia de Córdoba dende'l 10 d'avientu de 2013 hasta la so dimisión el 6 d'agostu de 2014.

## Derechos Humanos
Carolina Scotto tuvo comprometida cola causa de los Derechos Humanos n'Arxentina, cuantimás cola realización de los xuicios por delitos de lesa humanidá, nos que se tuvo xulgando y condergando a los represores y xenocides arreyaos nesi tipu de delitu mientres el Procesu de Reorganización Nacional, la dictadura cívicu-militar que gobernó *de facto* a l'Arxentina ente los años 1976 y 1983. Scotto calificó l'entamu de los procesos contra los xenocides como «bien esperáu por tola ciudadanía de Córdoba» y declaró al respeutu que «haber llegáu al empiezu del procesu xenera mires en cuanto al zarru d'una etapa violenta d'un terrorismu d'Estáu que dexó un tarrecible trauma na sociedá».

## Ver tamién
* Universidá Nacional de Córdoba
* Historia de la ciencia na Arxentina

## Referencies

## Enllaces esternos