Olèrdola

**Olèrdola** ye un conceyu de la contorna del Alto Penedés, provincia de Barcelona, comunidá autónoma de Cataluña.

## Xeografía

* Altitú: 189 msnm
* Llatitú: 41º 19' N
* Llargor: 01º 43' Y

Allugáu a pocos quilómetros escontra'l sur de la capital de la contorna Vilafranca del Penedès, llinda al norte con Vilafranca del Penedès y Sant Cugat Sesgarrigues al oeste con Avinyonet del Penedès, al sur con Castellet i la Gornal y Olivella (Garraf).

Ta previstu concluyir les obres que van faer posible la canalización escontra Daltmar del aigua proveniente de la rede de Aigües Ter Llobregat (ATLL).

## Nucleos de población
**Olèrdola** ta formáu por ocho nucleos o entidaes de población. Dientro del conceyu destaquen cuatro nucleos de población: Mueya, *Sant Miquel d'Olèrdola*, *Sant Pere Molanta* y Viladellops. 

Llista de población por entidaes:

## Alministración

 ApO - Alternativa per Olèrdola

## Llugares pa visitar

### Xacimientos Arqueolóxicos
* *[http://cultura.gencat.net/invarque/llistaInvarque.asp?txnom=&cbComarca_1=3&conComarca_1=&cbComarca_2=+&conComMun_1=&cbPoblacio_1=081458&conPoblacio_1=&cbPoblacio_2=+&cbTipus_1=+&conTipus_1=&cbTipus_2=+&conTipus_2=&cbTipus_3=+&conTipus_3=&cbTipus_4=+&cbCrono_1=+&conCrono_1=&cbCrono_2=+&conCrono_2=&cbCrono_3=+&conCrono_3=&cbCrono_4=+&Proteccio=+&Abarganar=Abarganar Departament de Cultura de la Generalitat de Catalunya]*

### Castiellu de Olèrdola
Pertenez al Muséu d'Arqueoloxía de Cataluña. Nél atopa la ilesia románica de San Miguel de Olèrdola*. Dende'l castiellu hai una vista panorámica de la zona.

=== Torre de Mueya ===
Torre primitiva de defensa circular. Na so redolada ye onde creció'l nucleu de Mueya. En 2007 ta en proyeutu de restauración.Cuando s'acabe la restauración podrá visitase el so interior. Probablemente va haber un muséu.

=== El Santu Sepulcru ===
Recintu priváu, cerca de San Miguel de Olèrdola. Ye una ilesia románica con planta circular que forma parte del patrimoniu artísticu y históricu del conceyu. Data de 1061 y contién pintures al frescu.

=== Ilesia de San Jaime de Mueya ===
Ilesia d'una nave con tres tramos, ábside semicircular. Coronada por un campanariu prismáticu, fachada d'arcos ciegos, [[rosetón]] y portal con [[arquivolta|arquivoltes]]. Asitiada na plaza principal del conceyu, la *plaça de l'esglèsia*.

=== Ilesia de San Pedro Molanta ===
Data de [[991]], totalmente reconstruyida en [[1774]]. Edificiu de tres naves con cabecera rectangular. Fachada d'estilu barrocu popular. Al llau, nel antiguu palaciu Molanta, atopáronse dos baltes [[Antropomorfismu|antropomórficas]].

=== Ilesia de San Miguel de Olèrdola ===
Construyida ente [[1885]] y [[1889]] pa sustituyir a la ilesia del castiellu de Olèrdola. Ta compuesta por una nave semicircular con campanariu octogonal y ventanales d'[[arcu apuntáu]].

=== Ciudá antigua de Olèrdola ===

Pasáu'l pueblu de San Miguel de Olèrdola tómase una esviadura que lleva hasta la llomba de San Miguel de Olèrdola, de 358 m d'altor, onde s'atopa la ciudá antigua cercada. En tiempos pasaos conocer tamién col topónimu de Olérdula. Nun documentu del [[979]] ye nomada como *civitate Olerdula*.

Tuvo De ser un asentamientu íberu esmanteláu, arruináu y escaecíu pero conocíu polos romanos; éstos habitaron el llugar dende'l [[sieglu II e.C.|sieglu II&nbsp;e.&nbsp;C.]] La ciudá volvió entrar na hestoria nel añu [[930]] cuando'l conde [[Suñer I]] trató de repoblar la zona y n'especial esta posición estratéxico y bono pa la defensa, qu'habría de sirvir como talaya avanzada contra la invasión musulmana y que aportó a enclave militar hasta la conquista de [[Tarragona]], ganada a los árabes en [[1089]].

Mientres esi periodu caltuvo la categoría de capital del Penedés y condáu. Tres la conquista de Tarragona perdió la so importancia estratéxica y más tarde en [[1108]] foi destruyida polos [[almorávides]]. Foi repoblada de nuevu, pero los sos habitantes empezaron a establecese en llugares más llanos, con mires al desenvolvimientu de l'agricultura y de esta manera surdió la ciudá de [[Vilafranca del Penedès]].

El llugar tuvo bien defendíu dende dómina romana por una muralla de dos metros d'espesura que recuerda abondo a la de Tarragona y que foi rehecha nos sieglos [[Sieglu IX|IX]]-[[Sieglu X|X]]. Según pue lleese nun documentu guardáu nel archivu de la catedral de Barcelona, el conde Suñer I mandó reconstruyir el castru de Olérdula y foi, xunto col obispu de Barcelona Teuderico, el promotor de la ilesia de San Miguel, que se construyó dientro del recintu. En dicha escritura cítase qu'en [[991]] l'obispu de Barcelona Vives allegó a confirmar les rentes y términu de la ilesia.

==== Los monumentos ====
Dientro del recintu cercáu atópase un centru d'interpretación con materiales prehistóricos, íberos, romanos y medievales. N'otru llugar pueden trate unos cuantos silos escavaos na roca y un sistema de canales que recoyíen l'agua de lluvia y conducíenlo a una cisterna construyida asina mesmu na roca con capacidá pa 328 metros cúbicos. Nel llugar más altu tán les ruines del castiellu mandáu edificar por Suñer I nel [[sieglu X]], probablemente sobre les anteriores ruines d'un castru. Mui cerca puede vese la ilesia d'orixe [[mozárabe]] de San Miguel de Olèrdola.

Fora del recintu cercáu atópase un barriu medieval llamáu'l Pla dels Albats, coles ruines d'una capiya románico y uno de los conxuntos de tumbes antropomorfas más importantes de Cataluña. A un quilómetru de distancia ta la ermita del Santu Sepulcru, de planta circular y con pintures murales romániques arcaiques.


==== [[ilesia de San Miguel (Olèrdola)|La ilesia de San Miguel]] ====
Alzar na parte más alta del allugamientu de l'antigua ciudá de *Olérdula*. Reconocer nel edificiu tres zones distintes de construcción: La primitiva, escontra [[930]], otra parte de nave única y cabecera cuadrada que pudo ampliase escontra'l [[991]]. El tercer tresformamientu foi sobre esta postrera y consistió nun alzáu de les sos parés y un cimborrio, más otros cambeos románicos que se fadríen probablemente dempués de la invasión de los almorávides, en [[1108]]. Más tarde, a finales del S. XIX, construyóse l'actual Ilesia de Sant Miquel nel nucleo nuevu de la población al pie del monte onde s'atopaba'l antigüo.

== Ver tamién ==
* [[Parque de Olèrdola]]

== Referencies ==


== Bibliografía consultada ==
* FONTAINE, Jacques. *El mozárabe* (De la serie *La España románica*). Atopo ediciones, Madrid 1978.
* GÓMEZ MORENO, Manuel. *Ilesies mozárabes. Arte español de los sieglos IX a X''. Editorial Universidá de Granada (edición facsímil), ISBN 84-338-2496-1

## Enllaces esternos

* Páxina web del Conceyu de Olèrdola
* Información de la Xeneralidá de Cataluña (en catalán)
* Información del Institutu d'Estadística de Cataluña (en catalán)
* Mapa de Olèrdola en Google Maps