open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Gobiernu de Suecia

El **Gobiernu de Suecia** ye una monarquía constitucional basada na democracia parllamentaria. Los asuntos del gobiernu de Suecia son dirixíos por un gabinete de ministros, que ye lideráu pol Primer Ministru. El gabinete y el Primer Ministru son responsables de los sos actos ante'l Riksdag, que ye'l parllamentu. El rei, que dende 15 de setiembre de 1973 foi *La so Maxestá'l Rei* Carlos XVI Gustavo, Rei de Suecia, nun tien nenguna competencia y nun ye parte nin del executivu nin el llexislativu.

## Xefe del Estáu

*La so Maxestá'l Rei* Carlos XVI Gustavo, Rei de Suecia, dende 15 de setiembre de 1973. La so función ye protocolaria y moderadora y apuerta al catestorgo por aciu heriedu na primogenitura y de forma vitalicia. La próxima reina de Suecia va ser *La so Alteza Real la Princesa* Victoria.

## Xefe del Gobiernu

* **Xefe de Gobiernu**: *La so Excelencia'l Primer Ministru* Stefan Löfven.
* **Gabinete**: Los ministros son nomaos pol Primer Ministru y presentaos ante'l Parllamentu.
* **Eleiciones**: El Primer Ministru ye nomáu pol Presidente del Riksdag y depués confirmáu pol Parllamentu.
* **[[Eleiciones al Riksdag de Suecia de 2006]]**: Fredrik Reinfeldt (Partíu Moderáu) escoyíu primer ministru'l 5 d'ochobre de 2006 tres la victoria de l'Alianza per Suecia nes eleiciones xenerales de Suecia de 2006. El nuevu gobiernu presentóse'l 6 d'ochobre de 2006.

## Ministerios
* Les oficines del gobiernu (en suecu: *Regeringskansliet*)
** Oficina del Primer Ministru o (en suecu: *Statsrådsberedningen*)
** Ministeriu de Xusticia (en suecu: *Justitiedepartementet*)
** Ministeriu d'Asuntos Esteriores (en suecu: *Utrikesdepartementet*)
** Ministeriu de Defensa (en suecu: *Försvarsdepartementet*)
** Ministeriu de Salú y Asuntos Sociales (en suecu: *Socialdepartementet*)
** Ministeriu de Finances (en suecu: *Finansdepartementet*)
** Ministeriu d'Educación ya Investigación (en suecu: *Utbildningsdepartementet*)
** Ministeriu d'Agricultura (en suecu: *Jordbruksdepartementet*)
** Ministeriu de Mediu Ambiente (en suecu: *Miljödepartementet*)
** Ministeriu o de la Empresa, Enerxía y Comunicaciones (en suecu: *Näringsdepartementet*)
** Ministeriu d'Integración ya Igualdá de Xéneru (en suecu: *Integrations- och jämställdhetsdepartementet*)
** Ministeriu de Cultura (en suecu: *Kulturdepartementet*)
** Ministeriu de Trabayu (en suecu: *Arbetsmarknadsdepartementet*)
* Otres oficines:
** Oficina d'Asuntos Alministrativos (en suecu: *Förvaltningsavdelningen*)
** Representación Permanente de Suecia na Unión Europea (en suecu: *XE-representationen*)

## Actual gabinete

## Ver tamién

* Política de Suecia

## Referencies

## Enllaces esternos
* Gobierno de Suecia - Sitiu oficial
* Organización - Sitiu oficial
Rosenbad

**Rosenbad** («Bañu de rosa») ye un edificiu nel centru d'Estocolmu, allugáu nel distritu de *[[Norrmalm]]*. Ye propiedá del Estáu de Suecia y sirve como la sede del Gobiernu. 

Rosenbad atópase en *Strömgatan*, nel llau norte del ríu Norrström. Foi diseñáu pol arquiteutu modernista Fernando Boberg, y foi termináu en 1902. Orixinalmente allugaba una gran variedá de funciones, incluyendo un restorán (hasta 1956) del mesmu nome.

## Edificiu gubernametal
Rosenbad funciona na actualidá como la sede de la **Oficina del Primer Ministru** () y les **Oficines de Gobiernu** (). Atópase cerca del Palaciu Sager, la residencia oficial del primer ministru. El Palaciu del Parllamentu de Suecia y el Palaciu Real atópense cruciando les agües del Stockholms ström.

## Ver tamién
* Gobiernu de Suecia
* Política de Suecia

## Referencies

## Enllaces esternos
Palaciu del Parllamentu de Suecia

El **palaciu del Parllamentu** de Suecia (en suecu: **Riksdagshuset**) ye la sede del Parllamentu de Suecia, el Riksdag. La edificación ocupa casi la metá de la islla de Helgeandsholmen, nel distritu antiguu de Gamla Stan nel centru d'Estocolmu.

## Arquiteutura
El complexu d'edificios foi diseñáu por Aron Johansson n'estilu neoclásicu, col sector central de la fachada n'estilu neobarrocu. La so construcción estender dende 1897 hasta 1905.

En 1889 realizóse un concursu pa escoyer el diseñu del nuevu edificiu del Parllamentu de Suecia que ganó Johansson. El nuevu palaciu llexislativu reemplazó al antiguu parllamentu (el Gamla Riksdagshuset) allugáu na islla de Riddarholmen.

Orixinalmente los dos bloques que formen el complexu fueron construyíos por qu'en unu d'ellos agospiárase'l Parllamentu y nel otru, con forma semicircular, el Bancu de Suecia (o Sveriges Riksbank).

;Ampliación del Salón de Plenos
Cuando en 1971 el poder llexislativu suecu pasó d'un sistema bicameral a otru unicameral, el Bancu de Suecia treslladóse y remocicóse l'edificiu qu'ocupaba esti postreru p'agospiar el nuevu Salón de Plenos del Parllamentu. Mientres esta reforma'l Parllamentu treslladóse temporalmente a la Kulturhuset (Casa de la Cultura) que s'acababa de construyir al sur de la Plaza Sergel, na zona central d'Estocolmu.

## Referencies

## Enllaces esternos
Bancu de Suecia

El **Bancu de Suecia** (en suecu: *Sveriges riksbank*) ye'l bancu central del Reinu de Suecia. Fundáu en 1668, ye'l bancu central más antiguu del mundu. Con sede central n'Estocolmu, ye l'autoridá monetaria de Suecia, el bancu ta encargáu d'acuñar les monedes y billetes de la corona sueca. Ye miembru del Sistema Européu de Bancos Centrales.

## Historia
L'actual bancu de Suecia -* Riksbank*- empezó a operar en 1668, siendo la so primer nomenclatura *Stockholms Bancu* (tamién conocíu como *Bancu de Palmstruch*), que foi fundáu por Johan Palmstruch en 1656. A pesar de que'l bancu yera priváu, foi'l Rei de Suecia el cual eligío al so direutor: nuna carta a Palmstruch dio-y permisu pa operar d'alcuerdu a les normes estatales.

## Premiu Nobel
En 1968, con ocasión del tricentenariu de la so creación, creóse'l *[[Premiu Nobel d'Economía|Premiu del Bancu de Suecia de ciencies económiques en memoria d'Alfred Nobel]]*, llamáu'l "Nobel d'economía". Esti apurrir na mesma ceremonia de los Premios Nobel n'Estocolmu, los 10 d'avientu, coincidiendo col aniversariu de la muerte de Nobel.

## Ver tamién
* Economía de Suecia
* Corona sueca
* Premiu Nobel d'economía

## Referencies

## Enllaces esternos
* Sitiu oficial del Sveriges Riksbank (Suecu ya inglés)
Partíu Socialdemócrata Suecu

El **Partíu Socialdemócrata Suecu** (en suecu:*Sveriges socialdemokratiska arbetareparti-SAP* o a cencielles *Socialdemokraterna*) presentar a les eleiciones cola denominación *Partíu de los trabayadores Socialdemócrates* (*Arbetarepartiet-Socialdemokraterna*). Los Socialdemócrates, como se-yos suel denominar xeneralmente (Socialdemokraterna) ye'l más antiguu partíu políticu y el más grande de Suecia. El partíu foi fundáu en 1889. En 1917 hubo una dixebra de la que los comunistes y los revolucionarios d'izquierdes formaron lo que ye agora'l Partíu de la Izquierda. El símbolu del partíu ye la tradicional rosa colorada. El so presidente actual ye Stefan Löfven.

El Partíu Socialdemócrata Suecu ye l'arquiteutu del Estáu de Bientar naquel país, siendo unu de los exemplos más conocíos nel mundu de la puesta en práutica del modelu socialdemócrata de desenvolvimientu.

## Resultaos nes eleiciones parllamentaries 1911-2010

## Líderes
* Direición colexada 1889–1896
* Claes Tholin 1896–1907
* Hjalmar Branting 1907–1925
* Per Albin Hansson 1925–1946
* Tage Erlander 1946–1969
* Olof Palme 1969–1986
* Ingvar Carlsson 1986–1996
* Göran Persson 1996–2007
* Mona Sahlin 2007–2011
* Håkan Juholt 2011–2012
* Stefan Löfven 2012–

## Referencies

## Enllaces esternos
Padania

**Padania** ye un neoloxismu que, nel so sentíu más estrictu, denomina al valle del Po (en llatín, *Padus*). Nesti sentíu puramente xeográficu, ye sinónimu de llanura padana. 

Sicasí, nos últimos años del sieglu XX, el so usu estender pa denominar a un área mayor, básicamente la totalidá del norte d'Italia. Esti significáu estendíu foi popularizáu pola propaganda de la Lliga Norte (en italianu del Norte, *Lega Nord*), un grupu políticu italianu antes separatista, y dempués federalista, qu'usa'l nome de *Padania* pa la zona que nos años 1995-2001 proponía secesionarse d'Italia: el norte d'Italia y más tarde tamién Toscana, Umbría y Marche.

## Llingües
La llingua dominante en Padania ye anguaño'l italianu estándar. Otres llingües (francés, francoprovenzal, occitanu, alemán y eslovenu) falar nes zones fronterices d'Italia y son reconocíes oficialmente pol Estáu como llingües minoritaries.

Históricamente, na llanura padana usáronse amás delles llingües vernácules o llingües locales de los grupos romances retorrománicu (friulanu, ladín dolomita) y galoitaliano (piamontés, lombardu, emiliano-romañol, ligur, vénetu) genéricamente indicaes pola pallabra "dialetto" (dialeutu) polos sos falantes, yá que nun son d'empléu común sacante nos contestos zarraos (families, persones que se conocen y que falen la mesma llingua vernácula). Dende un puntu de vista llingüísticu, estes llingües nun son dialeutos del italianu estándar, sinón variedaes que pertenecen a subgrupos de la familia romance independiente de la caña a la que pertenez l'italianu estándar. Estos "dialeutos" son consideraos llingües minoritaries rexonales pol Conseyu d'Europa (*European Charter for Regional or Minority Languages*), pol "*Red Book on Endangered Languages*" de la Unesco y por Ethnologue.

## Xeografía

Na siguiente tabla detállense les rexones italianes que formen parte de Padania na acepción orixinal de Amestar Norte (1995), y el total d'estensión y población que suponen.

## Plantegamientu de Amestar Norte
En 1996, la Lliga del Norte anunció que'l so oxetivu yera la independencia del norte d'Italia sol nome de Padania. La capital de Padania sería Mantua, ya inclusive se llegaron a declarar la independencia y a efectuar eleiciones pa un "parllamentu del norte" ensin nengún tipu de reconocencia internacional. Na actualidá amestar Norte adopta un plantegamientu federalista, dempués de xunise al gobiernu de Silvio Berlusconi dende l'añu 2001.

## Ver tamién
* Nacionalismu padano
* Lliga Norte
* Lliga Lombarda
* Lliga Véneta

## Referencies

## Enllaces esternos
* Páxina de Padania na web Banderes del Mundu (Flags of the World)
Grupu parllamentariu

El **grupu parllamentariu** ye un tipu d'órganu parllamentariu destináu a arrexuntar a los miembros d'una Asamblea según la so afinidá partidista, coordinar les sos actuaciones y participar na direición de la institución en cuestión. Tamién se denomina **bloque**, **fracción parllamentaria** o **bancada**.

## Regulación per país
### Unión Europea

Los grupos políticos del Parllamentu Européu son similares a los grupos parllamentarios. Pa consiguir sofitu económicu o xunise a comités, un grupu tien de cuntar con siquier 25 eurodiputaos de siete Estaos de la Unión Europea.

### N'España

La figura del grupu parllamentariu presentar n'ensame d'instituciones públiques españoles, como'l Congresu de los Diputaos, el Senáu y les asamblees autonómiques o locales.

Les condiciones pa formar un grupu parllamentariu tán recoyíes nel reglamentu del Congresu de los Diputaos y son les siguientes:

* Ríquense siquier 15 diputaos o 10 senadores pa formar grupu parllamentariu. 
* En casu de nun algamar dichu mínimu, una formación política puede formar grupu parllamentariu a partir de 5 diputaos, siempres y cuando se tener un 15% de los votos correspondiente a les circunscripciones onde se presentara candidatura o un 5% de los votos nel conxuntu de la nación.
* En nengún casu pueden constituyir Grupu Parllamentariu separáu Diputaos que pertenezan a un mesmu partíu. Tampoco van poder formar Grupu Parllamentariu dixebráu los Diputaos que, a la de les eleiciones, pertenecieren a formaciones polítiques que nun s'hayan engarráu ante l'electoráu.

Les formaciones polítiques que nun cumplan estes condiciones pasen a formar parte del Grupu Mistu. 

Sicasí, en delles ocasiones distintes formaciones polítiques minoritaries consiguieron un grupu parllamentariu ensin cumplir puramente los requisitos (de votos o escaños), gracies a la figura del "diputáu emprestáu". Ésta consiste en qu'un partíu empresta a otra los diputaos d'una candidatura (y, por tanto; tamién los votos acomuñaos a ella), nel momentu de la constitución del Grupu, de forma qu'en xunto algamen los requisitos. Dempués los diputaos emprestaos van tornar al Grupu Parllamentariu de la so formación orixinal ensin perxuiciu pal nuevu Grupu de la formación minoritaria siempres, y cuando'l so númberu de diputaos nun s'amenorgue per debaxo de la metá del inicial, lo que significaría la disolución del Grupu acordies con el reglamentu del Congresu.

## Referencies

## Ver tamién
* Non-inscrit
* Grupu mistu
Palaciu de Kensington

El **Palaciu de Kensington** ye una residencia real, alcontrada nos xardinos del mesmu nome, na ciudá de Londres, Inglaterra. Nél agóspiense dellos miembros de la realeza británica como los duques de Kent, los duques de Gloucester y el príncipe y la princesa Michael de Kent. Enantes tamién foi la residencia oficial, hasta'l día de la so muerte, de Diana, Princesa de Gales. Anguaño ta abierta al públicu una esposición fotográfica sobre la finada princesa. A finales de xunu de 2011, tamién se camudaron a esti palaciu los duques de Cambridge.

## Historia

La historia del palaciu de Kensington como residencia real nun ye precisamente bien prestosa, anque sí ye una de les visites más prestoses de Londres. Ye un edificiu bastante cenciellu, construyíu hai 320 años y asitiáu metanes xardinos na zona de Kensington, al otru estremu del famosu Hyde Park. Nel palaciu nació y creció la reina Victoria enantes de xubir al tronu. Les habitaciones son abiertes al públicu (al igual que los sos salones y xardinos); anque los apartamentos reales (a una banda de la entrada principal), onde agora viven los Duque de Kent y otros parientes, son puramente privaos.

## Residentes nel palaciu
Anguaño moren nel palaciu varios miembros de la Familia real británica, ocupando los siguientes espacios:

#### Apartamentu 1
Moren nesti apartamentu'l duque de Gloucester, primu hermanu de la Reina Sabela II, y la so esposa. El duque ufiertó dexar el so usu al príncipe Guillermu, pero ésti nun lo aceptó. 

#### Apartamentu 1A
Dende l'añu 2012 moren equí los duques de Cambridge y los sos fíos. La residencia, de 4 plantes y 20 habitaciones, foi reformada por completu mientres dos años con un costu de 14 millones d'euros. Primeramente viviera equí hasta la so muerte en 2002 la princesa Margarita.

## Ver tamién
* Xardinos de Kensington
* Kensington y Chelsea

## Referencies

## Enllaces esternos
Duque de Kent

El **Duque de Kent** ye un títulu, que foi creáu delles vegaes, de la nobleza de Gran Bretaña y el Reinu Xuníu, el más recién como un ducáu real pal cuartu fíu de Xurde V.

## Prehistoria

## Condáu Real, 1866
# El Príncipe Alfredo, 1ᵉʳ. Duque d'Edimburgu, 1ᵉʳ. Conde de Ulster, 1ᵉʳ. Conde de Kent, Duque de Saxonia-Coburgu-Gotha, Príncipe de Saxonia-Coburgu-Gotha, Duque de Saxonia, Príncipe de los Ducaos Ernestinos
**Herederu**: Príncipe Alfredo d'Edimburgu, Príncipe Herederu de Saxonia-Coburgu-Gotha, cometió suicidiu en 1899.

## Escudu d'armes

## Residencia
L'actual Duque de Kent, anguaño vive en Wren House nel Palaciu de Kensington.

### Duques de Kent, primer creación (1710)
# Henry Grey, 1ᵉʳ. Duque de Kent.

### Duques de Kent y Strathearn (1799)
# El Príncipe Eduardo Augusto, 1ᵉʳ. Duque de Kent y Strathearn, 1ᵉʳ. Conde de Dublín
*Consorte:* La Princesa Victoria de Saxonia-Coburgu-Saalfeld, Princesa viuda de Leiningen

### Duques de Kent, segunda creación (1934)
# El Príncipe Xurde, 1ᵉʳ. Duque de Kent, 1ᵉʳ. Conde de St. Andrews, 1ᵉʳ. Barón Downpatrick
*Consorte:* La Princesa Marina de Grecia y Dinamarca
# Príncipe Eduardo de Kent, 2º. Duque de Kent, 2º. Conde de St. Andrews, 2º. Barón Downpatrick
*Consorte:* Katharine Lucy Mary Worsley

#### Llinia de socesión

 Jorge Windsor, Conde de St Andrews (n. 26 de xunu de 1962), fíu mayor del 2º Duque 
Eduardo Windsor, Lord Downpatrick (n. 2 d'avientu de 1988), fíu únicu de Lord St Andrews
 Lord Nicolás Windsor (n. 25 de xunetu de 1970), fíu menor del 2º Duque 
Albert Windsor Esq (n. 22 de setiembre de 2007), fíu mayor de Lord Nicolás
 Leopold Windsor Esq (n. 8 de setiembre de 2009), fíu menor de Lord Nicolás
 Príncipe Miguel de Kent (n. 4 de xunetu de 1942), fíu menor del 1ᵉʳ Duque 
Lord Frederick Windsor (n. 6 d'abril de 1979), fíu únicu del Príncipe Miquel

Jorge y Eduardo, como probables futuros Duques de Kent, son trataos como "La so Gracia".

### Árbol familiar

## Caballeros de la Jarretera
Un gran númberu de condes y duques de Kent tamién fueron caballeros de la Orde de la Jarretera:

### Condes de Kent
* 1348: Thomas Holland, 1er Conde de Kent
* 1376: Thomas Holland, 2º Conde de Kent
* 1397: Thomas Holland, 3ᵉʳ Conde de Kent
* 1403: Edmund Holland, 4º Conde de Kent
* 1439: William Neville, 1ᵉʳ Conde de Kent
* 1505: Richard Grey, 3er Conde de Kent

## Ver tamién
* Monarquía Británica
* Kent
* Condaos de Kent
* Reinu de Kent

## Notes y referencies

## Enllaces esternos
* Duque de Kent 
* The Peerage
* Duque de Kent na Institución Real, Ri Channel videu, 6 d'avientu de 1985
Ducáu de Gloucester

El títulu nobiliariu de **Duque de Gloucester** ye parte del sistema d'honores del Reinu Xuníu, y ye conferíu usualmente a unu de los fíos del rei o reina. Acomuñáu a esti honor atopen los títulos de conde de Ulster y barón de Culloden. Foi dau en seis causes distintes, y tien una interesada hestoria. El primer duque de Gloucester foi'l décimu tercer fíu d'Eduardu III d'Inglaterra, Tomás de Woodstock, el segundu Humberto, cuartu fíu d'Enrique IV y el terceru foi Ricardo, fíu de Ricardo de York y hermanu d'Eduardu IV. Estos trés personaxes comparten el morrer de forma especialmente sangrienta o desgraciada, nun pudiendo nengunu d'ellos heredar el so títulu o los sos bienes a los sos descendientes. 

A la muerte de Ricardu III, quien xuniera'l títulu a la corona, por más de 150 años nadie foi nomáu con esti ducáu, por toles lleendes que circulaben al so alredor. El fíu de Carlos I, Enrique Estuardo, recibió esti nomamientu en 1659 y a la so muerte declaróse estinguíu. Magar esto, en 1764 y en 1928 el títulu foi recreáu, y anguaño ta en posesión del príncipe Ricardo, duque de Gloucester, 23º na llinia de socesión del tronu del Reinu Xuníu.

## Referencies

## Enllaces esternos
Palaciu d'Osborne

El **Palaciu d'Osborne** ye una residencia anterior de la familia real del Reinu Xuníu alcontrada en Cowes, Islla de Wight, Inglaterra. Foi edificáu ente 1845 y 1851 pola reina Victoria, y el so home'l príncipe Alberto, como una residencia braniza y casa privada. Foi diseñáu por Alberto, y el constructor principal foi Thomas Cubitt.

Foi usáu hasta la muerte de Victoria, momentu en que se caltuvo como muséu para esfrute esclusivu de la realeza. A principios del sieglu XX abrióse al públicu parte de la planta baxa del palaciu, pero nun foi hasta 1954 que s'amosó'l cuartu de la reina tal qu'ella dexar. Anguaño pertenez al patrimoniu británicu y ta abiertu al públicu tantu l'edificiu como los xardinos una y bones la familia real actual acostuma a pasar los branos en Balmoral, Escocia.

Osborne House1.jpg|Vista de los xardinos y de la fachada principal.
Osborne pig.jpg|Detalle de los animales que curien la fachada.
Prince Edward, Tsar Nicholas II, Tsarevich Alexei and Prince George at Osborne House.jpg|El zar Nicolás II cola so familia (1909).


## Referencies

## Enllaces esternos
Edificiu Berlaymont

El **Berlaymont** ye un edificiu d'oficines en Bruxeles, Bélxica, qu'alluga la sede de la Comisión Europea, una de les instituciones de la Xunión Europea (XE). La estructura atópase na rotonda Schuman nel 200 Rue de la Loi, no que se conoz como'l "barriu européu".

## Historia

L'edificiu foi construyíu mientres los años 60, p'acoyer la sede de la comisión europea. L'estáu belga deseyaba agospiar l'edificiu lo más cerca posible del centru de la ciudá, polo que mercaron un terrén de dos hectárees a la fin de la Rue de la Loi (lliteralmente, cai de la Llei). Dichu predio pertenecía al conventu de les **"Dames du Berlaymont"**, d'ellí recibe'l so nome actual.

Sobre esti terrén construyó l'edificiu diseñáu pol arquiteutu Lucien de Vestel, sobre la base d'una cruz de llaos desiguales, que la so superficie construyida suma 240.000 m² partíos en 16 niveles, destinaos a agospiar a más de 3.000 funcionarios. Los primeros inquilinos llegaron en 1967, pero toos tuvieron que desallugar l'edificiu en 1991, una y bones la construcción contenía asbesto, una sustancia tóxico.

Foi anováu so la direición del arquiteutu Pierre Lallemand y volvió acoyer la Comisión dende 2004. L'estáu Belga, que yera propietariu del inmueble, vender a la Xunión Europea por 560 millones d'euros.

## Uso
L'edificiu allugó la Comisión Europea dende la so construcción, y convirtióse nun símbolu de la Comisión (el so nome convirtiéndose nuna metonimia de la Comisión) y la presencia europea en Bruxeles. La mesma Comisión estiende sobre unos 60 edificios, pero'l Berlaymont ye la sede de la institución, por ser la sede del presidente de la Comisión Europea y el so Colexu de Comisarios.

Les siguientes Direiciones Xenerales (departamentos) tienen tamién la so sede nel edificiu Berlaymont: Recursos Humanos y Seguridá (AR), la Oficina de Conseyeros de Política Europea (BEPA), Comunicación (COMM), Bruxeles Oficina d'Infraestructures y Loxística (OIB), Secretaría Xeneral (SG) y el Serviciu Xurídicu (SJ).

La oficina del Presidente y la sala de xuntes de la Comisión tán nel pisu 13 (ocupáu pol Presidente en desafíu a la superstición qu'arrodia'l númberu), xunto cola sala de xuntes de *la Hebdo* y el restorán *La Convivialité*.

## Ver tamién
* Sede del Bancu Central Européu
* Europa (edificiu)
* Instituciones de la Xunión Europea

## Referencies

## Enllaces esternos

* Berlaymont 2000 - Páxina del edificiu  (francés)
Secretaría Xeneral de la Comisión Europea

La **Secretaría Xeneral de la Comisión Europea** (**SG**) ye unu de los servicios centrales del executivu comuñal, y tien por misión la de facilitar y entainar el funcionamientu internu de la institución. Ta direutamente adscrita al departamentu del Presidente de la Comisión y a la so cabeza atopa un Secretariu Xeneral nomáu direutamente por aquél, que ye convidáu con voz pero ensin votu a les xuntes selmanales del Colexu de Comisarios. Anguaño la Secretaria Xeneral de la Comisión ye Catherine Day.

## Funciones
Les funciones de la SG pueden compendiase en trés principales, a saber:
* atiende los requerimientos de tol Colexu de Comisarios y de los Servicios nel so conxuntu, asistiendo en particular al Presidente y los Vicepresidentes;
* xestiona coles mesmes el procesu colexal de toma de decisiones y supervisa l'adecuación de toles polítiques comuñales a les prioridaes y direutrices fites pol Presidente de la Comisión;
* coordina tamién la integración de les polítiques tresversales y asegura la coherencia interdepartamental;
* ye'l serviciu encargáu de les xestiones interinstitucionales y de les rellaciones del Colexu coles delegaciones diplomátiques, magar esto postreru va quedar seriamente alteriáu cuando ente en funcionamientu'l nuevu Serviciu Européu d'Aición Esterior previstu pol Tratáu de Lisboa.

## Estructura interna
La Secretaría Xeneral de la Comisión ye l'órganu internu que coordina l'actividá alministrativo y operativo de toles direiciones xenerales y servicios del executivu comuñal. Ta inscritu na estructura de la Oficina del Presidente de la Comisión, y la so organización interna entiende:
* los servicios de protocolu;
* un Serviciu de Mediación con competencies internes y interinstitucionales;
* la Direición R, de recursos internos y asuntos xenerales;
* la Direición A, de rexistros y del procesu Decisoriu;
* la Direición B, de regulación y polítiques alministratives;
* la Direición C, d'evaluación y analís d'impautu de la llexislación;
* la Direición D, de coordinación llexislativa;
* la Direición Y, d'asuntos institucionales;
* la Direición F, de rellaciones col Conseyu Européu, el Conseyu y los Estaos de la Unión;
* la Direición G, de rellaciones col Parllamentu, el Defensor del Pueblu Européu, el CES y el CdR.

Al mandu de la Secretaría Xeneral de la Comisión atopen un Secretariu Xeneral y dos Axuntos o Vicesecretarios. Anguaño'l puestu de Secretaria Xeneral correspuende a la economista irlandesa Catherine Day. La primera Vicesecretaría ta ocupada por Jean-Claude Thiebault; la segunda ta vacante.

## Referencies

## Ver tamién
* Comisión Europea
* Presidente de la Comisión Europea
* Oficina de Conseyeros de Política Europea
* Vicepresidente de la Comisión Europea
* Comisariu européu
* Instituciones de la Unión Europea
* Xunión Europea
Comité Económicu y Social Européu

El **Comité Económicu y Social Européu** (CESE) ye un órganu auxiliar de la Xunión Europea, creáu pol Tratáu constitutivu de la Comunidá Económica Europea en 1957 col fin de representar los intereses de los distintos grupos económicos y sociales d'Europa.

## Composición
Cunta con 329 persones, que representen la vida económico y social, distribuyíos en tres grupos: empresarios, trabayadores y representantes d'actividaes diversa (llabradores, artesanos, industries, oficios, consumidores, comunidá científica y pedagóxica, economía social, families, movimientos ecolóxicos). Estos representantes son escoyíos por un periodu anovable de cinco años, y nomaos pol conseyu, que *va adoptar la llista de miembros establecida de conformidá coles propuestes presentaes por cada Estáu miembru*. Nómase un Presidente y 2 vicepresidentes por un periodu de 2 años y mediu.

## Función
El Comité Económico y Social ten de ser consultáu pol Conseyu, la Comisión o'l Parllamentu Européu nos casos previstos polos Trataos. Esti dictame preceptivu produzse antes de l'adopción d'un gran númberu d'actos relativos al mercáu común, educación, proteición de los consumidores, mediu ambiente, desenvolvimientu rexonal y ámbitu social name="Art. 304 TFUE">Art. 304 TFUE

Puede tamién emitir dictames facultativos, correspondientes a los casos en que'l Conseyu, la Comisión o'l Parllamentu envaloren oportunu consultar al Comité Económico y Social. Finalmente, tamién puede tamién emitir dictames per iniciativa propia.

## Ver tamién

* Instituciones de la Xunión Europea
* **Conseyu Económicu y Social**

## Enllaces esternos
* Páxina oficial del Comité Económico y Social

## Referencies
Sede del Bancu Central Européu

La **sede del Bancu Central Européu** ta allugada en Frankfurt del Main, Alemaña. La construcción del edificiu qu'acueye esta institución foi terminada 2014 y los sos emplegaos empezaron a trabayar ellí en payares d'esi añu. Sicasí la inauguración oficial del inmueble solamente tuvo llugar el 18 de marzu de 2015.

El complexu foi diseñáu pol despachu d'arquiteutos Coop Himmelb(l)au. Amás, el BCE siguió ocupando la Eurotower, la so primer sede, que'l so arriendu cuesta 200.000 euros al mes.

## Carauterístiques

La construcción llevar a cabu na cortil (casi doce hectárees) qu'ocupaba'l *Großmarkthalle*, mercáu mayorista de frutes y verdures de Frankfurt. Asina, el nuevu edificiu integrar a l'anterior obra diseñada por Martin Elsaesser y que la so construcción estender de 1926 a 1928.

La obra consta de dos torres ximielgues poligonales proyeutaes p'allugar a 2.900 emplegaos.

La estensión urbanística de la obra estender a los dos orielles del ríu Meno en Ostend, na zona este de Frankfurt.

## Cronoloxía
* **[[1928]]**, inaugúrase'l mercáu mayorista de Frankfurt.
* **[[1942]]**, l'edificiu ye alministráu pola Gestapo.
* **[[2002]]**, el BCE convoco un concursu internacional d'arquiteutura, al que se presentaron 300 arquiteutos de 31 países.
* **[[2004]]**, el grupu d'arquitectos Coop Himmelb(l)au gana'l concursu.
* **2008**, l'edificiu foi llamáu **Skytower** o **sky-tower**,
* **2010**, los principales trabayos de construcción empezaron en xunu. Los trabayos preparatorios sobre l'edificiu de la Grossmarkthalle yá empezaren a finales d'abril d'esi añu.
* **2014**, terminar la construcción del complexu y los funcionarios empecipien los sos llabores.
* **2015**, la sede foi inaugurada metanes fuertes manifestaciones en contra.

## Ver tamién
*Barriu européu
*Economía de la Unión Europea
*Llista de rascacielos en Frankfurt

## Referencies

## Enllaces esternos
* 
* Imáxenes del diseñu definitivu
* La nueva figura urbana de Frankfurt: Video de la Deutsche Welle n'español.
Eurotower

La **Eurotower** o **Eurotorre** ye un rascacielos alcontráu na zona central de la ciudá de Frankfurt del Main, n'Alemaña. Esti edificiu mide 148 metros d'altor, y foi la sede del Bancu Central Européu (BCE) hasta 2015.

## Historia
La so construcción duró alredor de 6 años, de 1971 a 1977, y foi diseñada pol arquiteutu Richard Heil. L'edificiu utilízase como bancu y oficines.

## Carauterístiques
Esti edificiu cunta con 40 pisos y ocupa un área de 78.000 m². Por altor ye'l númberu 11 na ciudá de Frankfurt, y el númberu 14 n'Alemaña.
La nueva sede pal BCE na mesma ciudá a veres del ríu Meno reemplazó-y en 2014.

## Referencies

## Ver tamién
*Edificiu del Bancu Central Européu
*Rascacielos n'Alemaña

## Enllaces esternos
Federica Mogherini

**Federica Mogherini**  ye una política y politóloga italiana. Dende'l 1 de payares de 2014 desempeña'l cargu d'alta representante de la Unión p'Asuntos Esteriores y Política de Seguridá en siendo nomada pol Conseyu Européu y el Presidente electu de la Comisión, Jean-Claude Juncker, el 30 d'agostu de 2014. Foi ministra d'Asuntos Esteriores d'Italia dende febreru hasta ochobre de 2014.

Mogherini graduóse en ciencies polítiques na Universidá Sapienza de Roma con una tesis en filosofía política.

## Biografía
Federica Mogherini ye fía del direutor y escenógrafu italianu Flavio Mogherini. Ta casada con Matteo Rebesani, col que tien dos fíos.

## Trayeutoria política
Mogherini ye miembru del Partíu Democráticu y del Partíu de los Socialistes Europeos. El 22 de febreru de 2014 foi nomada ministra d'Asuntos Esteriores pol primer ministru Matteo Renzi. Foi la tercer muyer en sirvir como ministra de Rellaciones Esteriores d'Italia, dempués d'Emma Bonino y Susanna Agnelli.

### Alta representante de la Unión p'Asuntos Esteriores y Política de Seguridá
Na cume européu del 30 d'agostu de 2014, nomar a Mogherini como Alto representante de la Unión p'Asuntos Esteriores y Política de Seguridá alta representante de la Unión p'Asuntos Esteriores y Política de Seguridá (AR), dempués de que'l Conseyu Européu de xunetu anterior cerrar ensin alcuerdu. El so mandatu empezó'l 1 de payares de 2014.

En 2017 Mogherini hai líderado el procesu pa la definición de los criterios y mecanismos de la Cooperación estructurada permanente (CEP), dientro del procesu d'integración europea en materia de Defensa.

## Referencies

## Enllaces esternos

* Blogue oficial
* Biografía de Federica Mogherini por CIDOB (n'español)
Partíu Popular Social Cristianu

El **Partíu Popular Social Cristianu** (en luxemburgués: *Chrëschtlech Sozial Vollekspartei*) ye un partíu políticu de Luxemburgu democristianu y bien europeísta.

Tolos primeros ministros de Luxemburgu dende la restauración de la democracia tres la Segunda Guerra Mundial hasta'l día de güei fueron d'esti partíu políticu, a esceición del periodu 1974-1979 onde lo foi Gaston Thorn, miembru del Partíu Democráticu (col sofitu del Partíu Obreru Socialista Luxemburgués).

## Historia
El CSV foi fundáu en 1944, cuando'l Partíu de la Derecha (fundáu en 1914) pasó a llamase Partíu Popular Socialcristiano. Toles eleiciones luxemburgesas, dende les primeres (1945) hasta les postreres (2004), fueron ganaes pol CSV sacante les de 1974, onde ganaron los socialistes por un 1,6% de ventaya, partíu entra na oposición cuando'l Partíu Democráticu (Luxemburgu) de Gaston Thorn convertir en Primer Ministru en coalición col LSAP., provocando que'l partíu pase a la oposición por primer y única vegada en tola so hestoria, yá que nes siguientes eleiciones (1979) ganó con una ventaya del 10.2% y dende entós caltúvose como la primer fuercia luxemburgués. 
Anguaño nel gobiernu nuna coalición col Partíu Socialista Obreru Luxemburgués, tien 24 de los 60 escaños.

## Políticos
### Llista de presidentes
# Émile Reuter (1945 – 1964)
# Tony Biever (1964 – 1965)
# Jean Dupong (1965 – 1972)
# Nicolas Mosar (1972 – 1974)
# Jacques Santer (1974 – 1982)
# Jean Spautz (1982 – 1990)
# Jean-Claude Juncker (1990 – 1995)
# Erna Hennicot-Schoepges (1995 – 2003)
# François Biltgen (2003 – )

### Antiguos políticos
* Joseph Bech: primer ministru luxemburgués (1926-1937 y 1953-1958)
* Pierre Dupong: primer ministru luxemburgués (1937-1953)
* Pierre Frieden: primer ministru luxemburgués (1958-1959)
* Jacques Santer: primer ministru luxemburgués (1984-1995), presidente de la Comisión Europea (1995-1999)
* Pierre Werner: primer ministru luxemburgués (1959-1974 y 1979-1984)

### Políticos actuales
* François Biltgen: presidente del partíu *
Jean-Claude Juncker: primer ministru luxemburgués
* Viviane Reding: comisaria europea de la Sociedá de la Información y los Medios de Comunicación.

## Ver tamién

* Gobiernu y política de Luxemburgu
* Partíu Popular Européu
* Democracia cristiana

## Referencies

## Enllaces esternos
Unión Democrática Internacional de Moces

La **Unión Democrática Internacional de Moces** (**IYDU**) (IYDU poles sos sigles n'inglés) ye l'asociación d'organizaciones polítiques xuveniles de la Unión Internacional Demócrata. Les oficines centrales de la IYDU atópase n'Oslu, Noruega. Fundada en 1981, y reorientada en 1991, la IYDU cuenta con 127 miembros ente permanentes y observadores, provenientes de más de 80 países, y actúa como l'ala nueva de la Unión Democrática Internacional (IDU).

## Valores
El sitiu web de la IYDU presenta como valores centrales de la organización la democracia, el respetu polos Derechos Humanos, la llibertá de mercáu y el llibre comerciu: 

* La IYDU cree que la democracia real, con fuertes raigaños na comunidá, ye la única forma sostenible de gobiernu. 

* La IYDU cree qu'un derechu fundamental ye vivir ensin mieu a la persecuciónsobremanera por motivos de raza, relixón o xéneru. Esti derechu ye un prerrequisito pal cumplimientu d'otros derechos fundamentales. Cuando se ye llibre del mieu, toles opiniones pueden ser espresaes y la democracia puede floriar.

* La IYDU cree que'l llibre mercáu ye la máxima espresión de la llibertá humana y ye la vía predilecta pa construyir un sistema que promueva la creatividá, la crecedera económica y el desenvolvimientu individual. 

* La IYDU oponer a les barreres que torguen l'intercambiu ente países y, poro, la llibertá económica. Pa romper el ciclu de la probeza d'un billón de persones que viven na estrema probeza nel mundu, el llibre comerciu puede y tien de xugar un papel primordial

Cada añu, la IYDU realiza una serie d'eventos cola participación de los sos miembros, como'l Foru de les Llibertaes (a metá d'añu), la Xunta Añal del Conseyu y delles visites d'estudiu en distintos países. En dichos eventos participaron, como conferencistas, Xefes d'Estáu y de Gobiernu, según personalidaes polítiques del centru derecha mundial. Un bon númberu de participantes nuevos de les conferencies de IYDU llegaron a ocupar posiciones en gabinetes ministeriales y parllamentos, o se desempeñaron como consultores y líderes, tantu nel sector públicu como priváu. 

## Organización
La organización madre de la IYDU, la Unión Democrática Internacional (IDU), ye una asociación de 80 partíos de centru derecha. Crear en 1983, teniendo como fundadores a la Primer Ministra de Gran Bretaña, Margaret Thatcher, al entós Vicepresidente y posterior Presidente de los Estaos Xuníos, George Bush Sr, al Alcalde de Paris y depués Presidente de Francia, Jacques Chirac, y el Canciller alemán, Helmut Kolh.

### Campañes de Llibertá
Estes campañes de la IYDU busquen promover movimientos democráticos y de llibre mercáu nos países baxu rexímenes consideraos como autoritarios:

* Progresu pa la Llibertá *
Llibertá para Bielorrusia *
Llibertá pa Cuba *
Llibertá Relixosa

## Presidentes

## Referencies

## Enllaces esternos
* IYDU official site
Partíu Demócrata

**Partíu Demócrata** o **Partíu Democráticu** pueden referise a les siguientes organizaciones polítiques:

## África

* Botsuana: **[[Partíu Democráticu de Botsuana]]**.

## América

* Arxentina:
** **[[Partíu Demócrata Progresista]]**
** **[[Partíu Demócrata Nacional]]**
** **[[Partíu Demócrata de la Ciudá Autónoma de Buenos Aires|Partíu Demócrata]]**, de la Ciudá Autónoma de Buenos Aires;
** **[[Partíu Demócrata (Mendoza)|Partíu Demócrata]]**, de Mendoza;
** **[[Partíu Demócrata de Córdoba Partíu Demócrata]]**, de Córdoba;
* Chile:
** **[[Partíu Demócrata (Chile)|Partíu Demócrata]]** (1887-1941);
** **[[Partíu Democráticu (Chile)|Partíu Democráticu]]** (1932-1960);
** **[[Partíu Democráticu de Chile (1952-1956)|Partíu Democráticu de Chile]]** (1952-1956);
** **[[Partíu Democráticu de Chile (1988-1989)|Partíu Democráticu de Chile]]** (1988-1989);
* Colombia: **[[Polu Democráticu Alternativu]]**;
* Costa Rica: **[[Partíu Demócrata (Costa Rica)|Partíu Demócrata]]**;
* Estaos Xuníos: **[[Partíu Demócrata de los Estaos Xuníos|Partíu Demócrata]]**;
* Méxicu: **[[Partíu Demócrata (Méxicu)|Partíu Demócrata]]**, de Nuevo León;
* Perú: **[[Partíu Demócrata (Perú)|Partíu Demócrata]]**;
* Uruguái: **[[Partíu Demócrata (Uruguái)|Partíu Demócrata]]**;
* Venezuela: **[[Partíu Democráticu Venezolanu]]**.

## Asia

* Xapón:
** **[[Partíu Democráticu (Xapón, 1947)|Partíu Democráticu]]** (en xaponés, *Minshutō*; 1947-1950);
** **[[Partíu Democráticu de Xapón (1954)|Partíu Democráticu de Xapón]]** (*Minshutō*; 1954-1955);
** **[[Partíu Democráticu (Xapón, 1996)|Partíu Democráticu]]** (*Minshutō*; 1996-1998);
** **[[Partíu Democráticu (Xapón, 1998)|Partíu Democráticu]]** (*Minshutō*; 1998-2016);
** **[[Partíu Democráticu (Xapón)|Partíu Democráticu]]** (*Minshintō*; 2016-);
* Turquía:
** **[[Partíu Demócrata (Turquía, 1946)|Partíu Demócrata]]** (en turcu, *Demokrat Parti*; 1946-1961).

## Europa

* Bulgaria: **[[Partíu Demócrata (Bulgaria)|Partíu Demócrata]]**;
* España:
** **[[Partíu Demócrata Européu Catalán]]**;
** **[[Partíu Demócrata Posibilista]]**;
** **[[Partíu Democráticu (España)|Partíu Democráticu]]**;
* Francia: **[[Partíu Demócrata (Francia)|Partíu Demócrata]]**;
* Italia: **[[Partíu Demócrata (Italia)|Partíu Demócrata]]**;
* Luxemburgu: **[[Partíu Democráticu (Luxemburgu)|Partíu Democráticu]]**;
* Moldavia: **[[Partíu Democráticu de Moldavia]]**;
* Rumanía: **[[Partíu Demócrata Lliberal (Rumanía)|Partíu Demócrata Lliberal]]**;
* Serbia: **[[Partíu Demócrata (Serbia)|Partíu Demócrata]]**;
* Unión Europea: **[[Partíu Demócrata Européu]]**.

## Referencies

## Enllaces esternos
Partíu Conservador

**«Partíu Conservador»** puede referise a:

## Organizaciones polítiques
* Partíu Conservador (Alemaña) (1876-1918)
* Partíu Conservador (Arxentina)
* Partíu Conservador (Bolivia) (1884-1899)
* Partíu Conservador de Canadá (dende 2003).
* Partíu Conservador (Chile) (1857-1949)
* Partíu Conservador Colombianu (dende 1849)
* Partíu Conservador (Ecuador) (dende 1869)
* Partíu Conservador (España) (dende 1876-1931)
* Partíu Conservador (Méxicu)
* Partíu Conservador de Nicaragua (dende 1968)
* Partíu Conservador de Noruega 
* Partíu Conservador (Reinu Xuníu) (dende 1834) 
* Partíu Conservador (Uruguái)
* Partíu Conservador (Panamá)
* Partíu Conservador (Rumanía) (1880-1918)
* Partíu Conservador (Venezuela) (1830-1908)

### Variaciones
* Partíu Conservador Progresista de Canadá (1942-2003)
* Conservadors de Catalunya (1977-1982)

## Referencies

## Enllaces esternos
Intervención armada

Una **intervención armada** significa la intromisión d'un Estáu sobre un territoriu estranxeru, yá seya por simple amenaza o per mediu d'ocupación. La intervención armada supón l'usu de la fuercia.

D'alcuerdu a la so duración puede estremase en permanente o temporal.

Son intervenciones armaes de fechu cuando'l 'país' qu'intervien a otru facer pola so propia cuenta. La intervención armada solicitada asocedi cuando un país píde-y a otru qu'intervenga pa solucionar los sos conflictos internos. Les intervenciones pueden ser *de fechu* o *solicitada*. Un exemplu d'intervención armada *de fechu* foi la incursión armada de los Estaos Xuníos n'Iraq del 2003 d'equí p'arriba, ente que la intromisión etíope en Somalia de finales del añu 2006 ye un exemplu d'intervención armada *solicitada*.

Les organizaciones internacionales tamién faen usu de la fuercia armada cuando intervienen, d'alcuerdu, en ciertos Estaos. Exemplos son la incursión de la OTAN en Kosovo en 1999 y (apocayá) n'Afganistán, o l'establecimientu de delles *misiones especiales* per parte de Naciones Xuníes.

## Ver tamién
* Intervención humanitaria

## Referencies

## Enllaces esternos
Principiu d'intervención

**Principiu d'intervención** puede referise a:
* Intervencionismu, un conceutu de política económica.
* Conceutos de derechu internacional:
:* Derechu d'intervención o derechu d'inxerencia, aducíu poles potencies de la Santa Alianza mientres la Restauración Europea (1814-1848), col fin de caltener l'Antiguu Réxime frente a la Revolución lliberal.
:* Principiu de non intervención o principiu de non inxerencia nos asuntos internos d'otros estaos.
:* Comité de Non Intervención mientres la guerra civil española (1936-1939).
:* Intervención humanitaria o inxerencia humanitaria.

## Referencies

## Enllaces esternos
Socialcristianismu

**Socialcristianismu** puede referise a:

* La **[[Doctrina social de la Ilesia]]**.
* El **[[socialismu cristianu]]**, una variante del socialismu d'inspiración cristiana.
* La **[[Democracia cristiana]]**, un movimientu políticu y filosóficu en dellos países conocíu como socialcristianu.
* El **[[humanismu cristianu]]**, caña del humanismu basáu en principios cristianos.
* El **[[socialcristianismu sindical]]**.

## Referencies

## Enllaces esternos
Fundación Konrad Adenauer

La **Konrad-Adenauer-Stiftung y.V.** (Fundación Konrad Adenauer, KAS) ye la segunda mayor de les fundaciones polítiques alemanes dempués de la Fundación Friedrich Ebert. Foi creada pola Unión Demócrata Cristiana d'Alemaña pa fomentar a nivel mundial los ideales demócrata cristianos y socialcristianos.

Socesora de la "Sociedá de Formación Política Demócrata Cristiana", fundada en 1956, dende 1964 adquier el nome del primer Canciller Federal d'Alemaña Konrad Adenauer.

La KAS ufierta formación política, ellabora bases científiques pa l'aición política, da beques a persones altamente dotaes, ya investiga la historia de la democracia cristiana, sofita'l movimientu d'unificación europea, promueve l'entendimientu internacional, y fomenta la cooperación na política del desenvolvimientu.

## Contrapartes
La KAS trabaya xeneralmente con partíos políticos demócrata cristianos de tol mundu. Nel casu d'España y América Llatina les sos contrapartes son: Partíu Popular d'España, Partíu Aición Nacional de Méxicu, Democracia Cristiana Guatemaliana, Partíu Demócrata Cristianu de Chile, Partíu Nacional d'Hondures y d'El Salvador, Partíu Unidá Social Cristiana de Costa Rica, Partíu Social Cristianu de Nicaragua, Partíu Reformista Social Cristianu de República Dominicana, y polo xeneral, colos miembros de la Organización Demócrata Cristiana d'América, como nel casu de l'ACEP Asociación Civil Estudios Populares d'Arxentina. En Bolivia, la KAS trabayó cola fundación Amerida que mientres la crisis política en Bolivia de 2008 via el supuestu financiamiento tuvo contactos con una banda terrorista que foi contratada pola oposición política del movimientu autonomista de corte ideolóxicu nacionalismu camba de Santa Cruz de la Sierra.

## Ver tamién
* Fundación Rosa Luxemburg
* Fundación Heinrich Böll
* Fundación Friedrich Ebert
* Fundación Hanns Seidel
* Fundación Friedrich Naumann

## Referencies

## Enllaces esternos

* Fundación Konrad Adenauer Sede Arxentina
* ACEP Asociación Civil Estudios Populares
Partíu Socialista Obreru Luxemburgués

El **Partíu Obreru Socialista Luxemburgués** (en luxemburgués:*Lëtzebuerger Sozialistesch Arbechterpartei*; en francés:*Parti Ouvrier Socialiste Luxembourgeois*; n'alemán: *Luxemburger Sozialistische Arbeiterpartei*), embrivíu en **LSAP** o **POSL**, ye un partíu políticu socialdemócrata de Luxemburgu. El PSOL ye anguaño'l segundu mayor partíu na Cámara de Diputaos con 13 de los 60 escaños dende les eleiciones del 2013. El so actual presidente ye Claude Haagen.

El partíu foi fundáu orixinalmente en 1902, pero tres la Segunda Guerra Mundial foi refundado como un nuevu partíu, siguiendo'l modelu del Partíu Llaborista del Reinu Xuníu.

## Presidentes
# Michel Rasquin (1945 – 1951)
# Paul Wilwertz (1951 – 1952)
# Albert Bousser (1952 – 1954)
# Émile Ludwig (1954 – 1955)
# Paul Wilwertz (1955 – 1959)
# Henry Cravatte (1959 – 1970)
# Antoine Wehenkel (1970 – 1974)
# Lydie Schmit (1974 – 1980)
# Robert Krieps (1980 – 1985)
# Ben Fayot (1985 – 1997)
# Jean Asselborn (1997 – 2004)
# Alex Bodry (2004 – 2012)
# Claude Haagen (2012 - Actualidá)

## Referencies

## Enllaces esternos

* Sitiu web oficial
Atlantismu

El **atlantismo** ye una visión política internacional fundada nel Pacto Atlánticu. Constitúi la propuesta de la OTAN, el pactu estratéxicu-militar d'Europa Occidental y América del Norte (Estaos Xuníos y Canadá).

El atlantismo de la OTAN forzó la voluntá d'Estaos Xuníos na so función antisoviética. Francia abandonó tal política, pol desalcuerdu nuna contraposición col bloque comunista que formaba'l Pactu de Varsovia.

El atlantismo tien un ciertu antieuropeísmo en cuanto antepón la rellación con Estaos Xuníos primero qu'alcuerdos ente europeos. Tal foi'l casu en 2003 cuando los gobiernos d'España, Reinu Xuníu, Polonia ya Italia, ente otros, sofitaron l'entamu de la Guerra d'Iraq desamarrada principalmente pola iniciativa de los Estaos Xuníos en contraposición a la postura adoptada por Alemaña y Francia.

## Ver tamién
*Política esterior de la Xunión Europea

## Referencies

## Enllaces esternos
Daniel Hannan

**Daniel John Hannan** (Lima, Perú, 1 de setiembre de 1971) ye un políticu británicu nacíu nel Perú. Nació nuna granxa próxima a la capital peruana, onde la familia disponía d'una empresa algodonera.

Miembru del Parllamentu Européu, representando South East England pol Partíu Conservador y n'Europa, el grupu de los Conservadores y Reformistes Europeos. Ye'l secretariu xeneral de la Aliance d'European Conservatives and Reformists.

Al Parllamentu en Bruxeles, él primeramente tuvo escañu colos ensin inscribir, siendo espulsáu del grupu del Partíu Popular Européu (European People's Party–European Democrats) en 2008. Los conservadores y otros partíos antifederalistas formaron un nuevu grupu euroescéptico, colos que formó grupu. Hannan ye un euroescéptico y un unionista. Ye un críticu de la integración europea. 

Hannan ye periodista y escribió bastantes llibros a favor de la reforma democrática. Hannan fala con fluidez inglés, español y francés.

## Enllaces esternos
* www.europarl.europa.eu

## Referencies
Movimientu pa la Reforma Europea

El **Movimientu pa la Reforma Europea** yera una alianza europea de partíos políticos nacionales fundada'l 13 de xunetu de 2006 pol Partíu Conservador británicu y el Partíu Democráticu Cívicu de la República Checa.

Anguaño, los eurodiputaos pertenecientes a estos partíos formen parte, na so mayoría, del Grupu de los Conservadores y Reformistes Europeos nel Parllamentu Européu.

## Ver tamién
*Partíu políticu européu

## Referencies

## Enllaces esternos
*www.europeanreform.eu/
Partíu Democráticu Cívicu

El **Partíu Democráticu Cívicu** (en checu: *Občanská demokratická strana* - ODS) ye un partíu políticu de centroderecha/derecha de la República Checa. Foi fundáu en 1991 por Václav Klaus y anguaño ta presidíu por Petr Fiala. Forma parte de la Unión Internacional Demócrata. 

Nes eleiciones xenerales d'ochobre de 2017 el principal partíu conservador de la República Checa que travesaba momentos difíciles nos últimos años llogró recuperase como segunda fuercia del país llogrando'l 11 % de los votos (24 escaños). El partíu ganador de les eleiciones foi l'Alianza de Ciudadanos Descontentos (ANU)

## Referencies