Rafelcofer

**Rafelcofer** ye un conceyu de la Comunidá Valenciana, España. Perteneciente a la provincia de Valencia na comarca de la Safor.

## Xeografía
Asitiáu nel centru de la llanura que forma'l valle del Serpis y a la derecha del cursu del mesmu.

El relieve ye llanu y namái empieza a notase cierta elevación pela so parte meridional, a midida que averamos a les faldes de la Sierra Pitera, que cierra a la Güerta de Gandía pel sur.

El témino municipal de Rafelcofer ye mayormente llanu, sacante una porción del monte del Rabat (167&nbsp;m) hasta'l moyón trifinio con L'Alqueria de la Comtessa y La Font d'en Carròs al suroeste. L'otru accidente físicu destacáu ye'l ribayu de Palmera, que bordia'l cascu urbanu pel norte, continua escontra L'Alqueria de la Comtessa y el pueblu que-y da'l nome. L'agua pal riego procedi del ríu Serpis y ye distribuyida per mediu d'acequias.

Dende Valencia aportar a esta llocalidá, per carretera, al traviés de la N-332 pa enllazar cola CV-679.

### Llocalidaes estremeres
El términu municipal de Rafelcofer parte coles siguientes llocalidaes:
Almoines, L'Alqueria de la Comtessa, Bellreguard, Beniarjó, Beniflà y La Font d'en Carròs, toes elles de la provincia de Valencia.

## Historia

Esisten muertes de poblamento nel términu dende bien antiguu ente los cualos destaca'l pobláu ibéricu de *el Rabat*. En tiempos de la romanización atopáronse piedres con inscripción llatina y fragmentos de cerámica esporádicamente recoyíos pela redolada de la falda del monte Rabat y la ermita de San Miguel. Rafelcofer perteneció a la xurisdicción del castiellu de Rebollet, darréu al Condáu d'Oliva y el Ducáu de Gandía. Yá nel sieglu XIX y na primer división provincial, foi adscritu a la provincia d'Alicante y al partíu xudicial de Pego, hasta la so inclusión definitiva na provincia de Valencia en 1847.

## Política

## Demografía

## Economía
Hasta finales del sieglu XIX tuvo relativa importancia'l cultivu de la vide moscatel pa la confección de pasa, pero, tres la filoxera y cola introducción intensiva del naranxal, foi esti árbol el que configura'l paisaxe agrario. Otros cultivos de la güerta son les pataques, les xudíes, el maíz y l'alfalfa. El secanu abellugar nel sur y el so porcentaxe ye insignificante y ensin valor económicu. El suelu cultiváu representa un eleváu porcentaxe. Les estructures presenta un eleváu índiz de minifundismo.

L'ausencia d'industries vieno motivando nos últimos años un ciertu éxodu de la población n'edá de trabayar, qu'emigra escontra les zones industrial y comercial d'Oliva y Gandía en busca de puestos de trabayu.

## Monumentos
* **Ilesia parroquial**. Ta dedicada a San Antonio de Padua y San Diego d'Alcalá, d'estilu neoclásicu.
* **Xacimientu prehistóricu llevantín**.
* **Trinquete local**.
* **Motor de San Diego**. Actual Muséu Arqueolóxicu.
* **Partidores d'agua**.
* **Casa Abadía**. D'estilu neogóticu.
* **Cases modernistes de la cai Mayor**.
* **Pasadizos soterraños de tiempos de guerra**.
* **Conceyu**.
* **Mataderu municipal**.

## Fiestes llocales
* **Fiestes patronales**. Celébrense la segunda selmana de xunetu, de martes a sábadu, n'honor a la Divina Aurora (Patrona Canónica y Alcaldesa Perpetua de Rafelcofer), San Antonio de Padua, el Santísimu Cristu del Amparu y la Virxe del Carmen. Tamién se celebren el día de la mocedá y la fiesta de moros y cristianos.

## Ver tamién
* Alquería de los Flaires

## Referencies

## Enllaces esternos
*