open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Xuventú Franciscana

La **Xuventú Franciscana** o **XuFra** ye una fraternidá de xóvenes que tán llamaos pol Espíritu Santu a facer forma de vida l'Evanxeliu del Nuesu Señor Xesucristu, baxo la lluz y guía de San Francisco d'Asís, dientro del ámbitu de la Orde Franciscana Seglar.

## Miembros
Formen la XuFra tolos xóvenes ente 15 y 30 años que viven y trabayen nel mundiu, nuna vida seglar, y son llamaos pol Espíritu Santu pa facer la esperiencia de vida al mou de San Francisco d'Asís y la so espiritualidá, que faen en fraternidá una esperiencia de vida cristiana. Afonden na so vocación cola compaña de la Familia Franciscana, seya colos relixosos (OFM, OFM Conv, OFM Cap o tros relixosos de la Tercera Orde) o los seglares OFS.

Los miembros pertenecen a la Ilesia Católica y tienen un compromisu de trabayu activu dientru la mesma.

## Formación y actividaes de los miembros
La XuFra dependiendo del so carisma y el llugar de les sos actividaes, tienen reuniones periódiques xeneralmente d'al menos una reunión selmanal oficial, pero pue tener apostoláu n'otros díes determinaos, los xóvenes puen ser tamién misioneros y acompañar a los flaires o a les relixoses nes diferentes actividaes. 

Les actividaes principales son les que van darréu:

*Misiones
*Coru xuvenil.
*Catecismu.
*Llabores humanitaries y d'apoyu social.
*Participación n'ONGs.

El Gobiernu de XuFra tien que tar formáu por:
#Un líder o responsable, animador y coordinador.
#Un coanimador, vicecoordinador.
#Un formador o formadora.
#Un representante de la OFS ente la XuFra.
#Un flaire menor o hermana clarisa d'apoyu en formación, asesor Relixosu o asistente espiritual.
#Un asesor llaicu.
#Dos observadores.
#Un tesoreru.
#Miembros comprometíos.

Estos servicios de gobiernu puen variar en denominación y composición d'alcuerdu al país.

Mentantu la formación, qu'ocurre selmanalmente, los miembros estudien la Biblia, los escritos de San Francisco d'Asís, el catecismu y la espiritualidá franciscana'n xeneral. Espoxiguen la so formación humana, cristiana y franciscana.

## Miembros activos
Los miembros comprometíos deben tener permanecío na XuFra polo menos un añu y al cabu d'esti añu puen facer una promesa de vivir conforme l'Evanxeliu guíaos pola espiritualidá franciscana, n'esti momentu reciben la so Tau y entamen la so trayeutoria como miembros comprometíos.

## Ceremonia d'aniciu
El ritu de la promesa desendólcase durante la celebración de la misa. Celébrase la misa correspuendente del día, o si lu permiten les rúbriques, la Votiva de San Francisco d'Asís u otra apropiada. Preferentemente'l 3 o 4 d'Ochobre, na festividá de San Francisco.

Si nun ye posible celebrar la misa, realízase'l ritu dientru d'una Lliturxia de la Pallabra. Si paez oportunu, pue facese con una llectura del Evanxeliu y una llectura Franciscana.

## Referencies

## Enllaces esternos
Doshin So

**Doshin So** (宗道臣)  ye'l nome budista pol que se conoz a Nakano Michiomi. Foi’l creador y fundador del Shorinji Kempo, un arte marcial xaponés.

Siendo neñu, Doshin So (davezu llamáu “Kaiso”, qu'aproximao traduzse como “el fundador”) vivió na rexón china de Manchuria col so güelu, So Shigeto, que tenía'l rangu de "hanshi" en kendo y yera tamién espertu n'otres artes marciales xaponeses. Tres un pequeñu paréntesis en Xapón, Doshin So volvió a China, onde tuvo de mediaos de los años 1920 hasta la fin de la Segunda Guerra Mundial. Nesti últimu periodu prauticó artes marciales con dellos maestros mientres facía informes pa la intelixencia militar xaponesa. Daquella’l so primer maestru chino, Chen Liang, recomendólu a Wen Taizong, un gran maestru de “quan fa” (kempo), y convirtióse tamién nel so alumnu. Dempués de dellos años el maestru Taizong llevólu al templu Shaolin y fíxolu 21ᵘ maestru del estilu Giwamonken de kempo.

En 1945, cuándo l'exércitu rusu entró en Manchuria, Doshin So quixo fuxir a Xapón cola ayuda de miembros de sociedaes secretes chines, pero foi finalmente repatriáu en 1946. L'estáu murniu de les coses nel Xapón de posguerra impresionólu cola necesidá de refacer la moralidá y l'arguyu nacional y de crear una imaxe humana dafechu nueva. Siguiendo la filosofía de Bodhidharma y la práutica del kempo como medios p'algamar estos fines, Doshin So revisó, espandió y sistematizó les munches formes de kempo qu'aprendiera en China, empezó a enseñar filosofía zen conxuntamente con esti arte marcial, y asina creó’l Shorinji Kempo qu'esiste güei.

A lo llargo de los años Doshin So foi formando les diverses organizaciones que dieron orixe a la Federación Xaponesa de Shorinji Kempo primero y a la Organización Mundial de Shorinji Kempo más p'arriba. Morrió'l 12 de mayu de 1980. De magar se fundara en Xapón, el Shorinji Kempo estendióse a 33 países distintos y prauticáronlu sobre 1,5 millones de miembros (llamaos "kenshi"). Anguaño’l Shorinji Kempo gobiérnanlu los antiguos alumnos de Kaiso y la so fía, Yuuki So.

## Películes
Doshin So foi interpretáu pol actor xaponés Sonny Chiba nel filme d'artes marciales *[http://akas.imdb.com/title/tt0182260/ Shorinji Kempo] * (1975), al que-y dieron n'inglés el títulu *[[Killing Machine]]*.

## Referencies

## Enllaces esternos
*shorinjikempo.or.jp Doshin So
Berja

**Berja** (Tamién n'asturianu: *Berxa*) (pronunciau como */'be̞rxä/*) ye un conceyu de la provincia d'Almería, Andalucía. Nel añu 2009 contaba con 15.035 habitantes. La so estensión superficial ye de 218 km² y tien una densidá de 66,3 hab/km². Les sos coordenaes xeográfiques son 36º 51' N, 2º 57' O. Allúgase a una altitú de 335 metros y a 52 quilómetros de la capital de provincia, Almería.

Ta formáu por delles parroquies: Alcaudique, Balanegra, Benejí, Castala, Hirmes, Río Chico, Río grande, San Roque.

## Ver tamién
*Castala
*Dalías
*Almería
*Rexón de Granada

## Referencies

## Enllaces esternos
Andre Geim

**Andre Konstantinovich Geim** (en rusu: "Андрей Константинович Гейм")  ye un físicu holandés d'orixe rusu que ye conocíu pol so trabayu nel grafenu, el desarrollu de la cinta de xeco y demostraciones de levitación diamagnética. El 5 d'ochobre de 2010, algamó'l Premiu Nobel de Física, xunto con Konstantin Novoselov.

## Biografía
Andre fizo los sos estudios nel Institutu de Física y Teunoloxía de Moscú y nel Institutu de Física del Estáu Sólidu de Tchernogolovka onde fai la so tesis en 1987. Darréu fai'l post-doctoráu na Universidá de Nottingham, na Universidá de Bath y na Universidá de Copenhague anantes de convertise en profesor asociáu de la Universidá Radboud de Nimègue n'Holanda (país nel qu'obtien la nacionalidá). En 2001, consigue un puestu de profesor na Universidá de Manchester y conviértese en direutor del *Manchester Center for Mesoscience and Nanotechnology*.

## Referencies

## Enllaces esternos
Società Sportiva Lazio

La **Società Sportiva Lazio** ye un club italianu de fútbol de la ciudá de Roma, fundaú'l 9 de xineru del añu 1900. Xuega na Serie A italiana.

La so vistimienta ye camiseta azul y pantalón blancu, polo que conózse-yos col nomatu de "blancu-azules".

Xueguen nel Estadiu Olímpicu de Roma, que tien capacidá pa 72.689 persones.

## Palmarés

### Torneos nacionales

* **[[Lega Calcio|Títulu de Lliga]] (2)**: 1973/74, 1999/00
* **[[Copa d'Italia]] (7):** 1958, 1997/98, 1999/00, 2003/04, 2008/09, 2012/13, 2018/19
* **[[Supercopa d'Italia]] (5):** 1998, 2000, 2009, 2017, 2019
* **[[Serie B (Italia)|Serie B]] (1):** 1968/69

### Torneos internacionales

* **[[Recopa d'Europa]] (1):** 1998/99
* **[[Supercopa d'Europa de fútbol|Supercopa d'Europa]] (1):** 1999
* **[[Copa de los Alpes]] (1):** 1971

## Xugadores importantes na historia del club

## Xugadores de la temporada 2010/2011
* *Actualizáu'l [[31 de febreru]] de [[2011]]*.

 

## Referencies

## Enllaces esternos
*  Páxina oficial del club
El Porto (A Caridá)

**El Porto**, oficialmente **El Porto / Viavélez**, ye un llugar del conceyu d'El Franco, perteneciente a la parroquia d'A Caridá (Asturies).

N'El Porto hubo un astilleru y l'actividá portuaria centróse nel comerciu de madera y na pesca, actividá esta última que tovía continúa anguaño. Existe una Cofradía de Pescadores col nome de "Stu. Ángel de la Guarda" que xestiona la rula na que nel añu 2014 se vendieron 17.351,12 Kg d'estremaes especies con un valor total de 101.616,42 €, destacando'l pulpu con 11.089,50 Kg y 75.649,10 €

Tamién contó con una fábrica de salazón de pescao.

## Ver tamién
* El Porto (Valdepares)

## Referencies

## Enllaces esternos
Jesús Suárez Cueva

**Jesús Suárez Cueva**  foi un ciclista asturianu, profesional ente 1977 y 1989. Los sos mayores éxitos deportivos algamólos na Vuelta a España, onde conseguiría tres victories d'etapa nes sos estremaes participaciones y onde algamaría la clasificación de los sprints especiales na edición de 1985.
 
Depués de la so retirada exerció como direutor deportivu n'equipos como'l Clas, Relax-GAM.

## Palmarés
**1978**
* Vuelta a Aragón
* Tres Días de Leganés

**1979**
* 1 etapa na Selmana Catalana
* 1 etapa na Volta a Catalunya
* 1 etapa na Vuelta a Asturias
* 1 etapa na Vuelta a Cantabria

**1980**
* Vuelta a La Rioja
* 1 etapa de la Vuelta al País Vascu

**1981**
* 1 etapa na Vuelta a España
* 1 etapa na Vuelta a Asturies
* 1 etapa na Vuelta a Cantabria

**1982**
* Klasika Primavera

**1983**
* 1 etapa na Vuelta a España

**1984**
* 1 etapa na Vuelta a España

**1985**
* Clasificación de los Sprints especiales na Vuelta a España 

**1989**
* Subcampeón d'España de ciclismu en ruta 

## Referencies

## Enllaces esternos
Antón de Cogollu

**Antonio Álvarez Vega** , más conocíu por **Antón de Cogollu** foi un gaiteru asturianu y, xunto con José Remis Vega (El Gaiteru Margolles, tamién nomáu *Capilla*, pá de José Remis Ovalle), un de los meyores constructores de gaites de la dómina nel Principáu.

## Biografía
Antonio Álvarez Vega ñaz en Cogollu, conceyu de Les Regueres, nel añu 1883. Hereda l'afición a la gaita de la mano de so pá, Manuel Álvarez, nomáu gaiteru y fabricante de gaites.

Casóse n'Alcéu (na parroquia de Sotu) con Leonor Valdés Álvarez y vivió equí hasta la so muerte' l 30 d'avientu de 1959, a la edá de 74 años.

Antón algamó seis primeros premios nos concursos de la *Esposición Provincial d'Artesanía n'Asturies*, dellos diplomes y medalles. Nel añu 1950 fízose con un premiu de 5.000 pesetes, en Madrid, con una gaita fecha pal so primu Valentín Álvarez, *Valiente Carbayal*, de Llanera, gaita fecha n'ébanu con incrustaciones de marfil.

## Referencies

## Enllaces esternos
José Remis Vega

**José Remis Vega**, conocíu como'l **gaiteru Margolles**foi un gaiteru asturianu amás d'un de los meyores constructores de gaites de la dómina xunto con Antón de Cogollu.

José Remis Vega ñaz en Sebares, Piloña, en 1880 y muerre en Xixón nel añu 1963. A los nueve años prendió n'elli l'afición pela gaita ya entós cola de casa pa dir buscar un trabayu col que poder mercar una gaita. Asina ta en Palencia trabayando tol branu nuna texera onde-y pagaron quince duros.

Cuando torna p'Asturies merca una gaita en Colunga y entama a deprender, ensin maestru, y escomencipia a tocar pe los pueblos, *de romería en romería y d'esfoyaza n'esfoyaza.*

A los diecisiete años casó con Ramona, una rapaza del pueblu de Margolles (Cangues d'Onís), del llugar de la Capilla. Esa ye la razón de que al gaiteru Margolles tamién se lu conoza por *Capilla*. Ceu entama a garrar nome comu gaiteru profesional, con lo que pudo mantener una familia de catorce fíos, quince ñacíos. Los sos fíos cuenten que lu acompañaben al tambor en xires nes que percorríen Asturies delles selmanes. Dellos fíos foron grandes gaiteros como Ramón Remis o José Remis Ovalle, gaiteru mayor d'España y d'Asturies.

El gaiteru Margolles fizo escuela de gaiteros nos primeros años del sieglu XX. Amás del so fíu José Remis Ovalle, foi alumnu suyu Eduardo Martínez (Eduardo, el de Ribeseya). La escuela Margolles-Remis ye anguaño una de les más nomaes d'ente los gaiteros tradicionales, tantu pol so repertoriu como pol so estilu.

El rei Alfonsu XIII quiso'l meyor gaiteru d'Asturies pa ser gaiteru oficial nel Palaciu Real. Ellí unviáronse a dos de los meyores gaiteros asturianos de la dómina: Ramón García Tuero, el Gaiteru Libardón, y José Remis Vega, el gaiteru Margolles. Esti caberu yera'l que diba quedase'n Madrid pa ser gaiteru oficial d'Alfonsu XIII.

Cuando tornó p'Asturies anició a facer gaites, siendo un de los meyores nel so trabayu. Tocó la procesión de la Santina en Cuadonga'l 8 de setiembre (Día d'Asturies) sesenta años siguíos. 

## Referencies

## Enllaces esternos
José Remis Ovalle

**José Remis Ovalle** , más conocíu como Remis Ovalle o simplemente **Remis**, foi quiciabes el meyor gaiteru que dio Asturies, siendo Gaiteru Mayor d'España (1970) y Gaiteru Mayor d'Asturies dos vegaes (1956 y 1970).

Remis ñaz en Margolles (Cangues d'Onís) un 2 de xineru de 1910, fíu de José Remis Vega, el gaiteru Margolles, y Ramona Ovalle. Ceo, con siete años acompaña a so pa, al tambor, pe les romeríes.

Entama a tocar la gaita de la man de so pa con doce años. Na mili tuvo destináu en Pamplona y cuando torna cásase con Consuelo Peñayos Puente.

El 5 d'agostu de 1956, nun concursu entamáu pol Ayuntamientu de Xixón, algama'l títulu de Gaiteru Mayor d'Asturies, siendo so pa segundu. En Payares d'esi añu marcha p'América faciendo una xira artística que lu tuvo lloñe d'Asturies por tres años. Como-y dixo nuna carta al so collaciu *Javier, el d'Arroes* taba percontentu por poder dir ver a la so hermana mayor que taba en Tampa, y que nun vía dende qu'ella coló en 1918.

Yá de torna n'Asturies, en 1970, almaga otra vegada'l premiu de Gaiteru Mayor d'Asturies y el 22 d'agostu del mesmu añu faise col de Gaiteru Mayor d'España, quedando segundu Gabriel Mato Varela, gaiteru gallegu, miembru del grupu gallegu "Os Irmans Garceiras" de Melide, Pontevedra.

Con María Rosa Quero García, *La Pastorina*, prepara delles canciones que fizo perpopulares María Rosa, y nes que Remis toca la gaita. Les más nomaes foron *Asturianos emigrantes*, *Ya suena la gaita* o *La madre del emigrante*. Más tarde María Rosa diba ser nuera de Remis al casase col so fíu, José Antonio Remis Peñayos.

En xineru de 1987, el Centru Asturianu de Madrid concede-y el *Urugallo Especial*. El 22 y 30 de marzu del mesmu añu, Uviéu y Cangues, faen-y un homenaxe, con l'actuación de les más nomaes figures de la tonada asturiana.

Cola so muerte'l 25 de marzu de 1987 en Tornín, Asturies pierde a un de los sos meyores gaiteros.

El 22 d'agostu de 2010, cuando se cumplíen xustu 40 años del títulu de Gaiteru Mayor d'España, tien llugar na Plaza Mayor de Xixón el homenaxe *Ya suena la gaita. 100 años de Remis Ovalle* nel qu'actuaron entre otros Michael Lee Wolfe, Berto Varillas, Xaime Arias, Andrea F. Joglar, Chema Fombona, Pablo Carrera, Marco A. Guardado, Jorge Suárez Carbajal, la Banda Gaites Noega o la propia María Rosa Quero, "La Pastorina". Nel actu interpretáronse trece temes perconocíos de Remis Ovalle y La Pastorina.

## Referencies

## Enllaces esternos
Radio Nacional

**Radio Nacional** (denomada ***Radio 1*** hasta 2008) ye una cadena xeneralista de radio perteneciente a Radio Nacional de España, d'ámbitu nacional que pue escuchase en tol territoriu español amás d'en Xibraltar, Andorra, zones de Portugal, y rexones como Ifni y Sáḥara Occidental. 
 
## Programación
La so programación básase n'informativos y programes, xuníos pol filu argumental de l'actualidá, pretendiendo facer el máximu númberu de programes en direutu.

## Referencies

## Enllaces esternos
Liu Xiaobo

**Liu Xiaobo**  foi un intelectual y activista en pro de los Derechos Humanos y les reformes na República Popular China. Ye presidente del Centru Independiente Chinu PEN dende 2003. El 8 d'avientu de 2008, foi deteníu en rempuesta a la so participación na firma de la Carta 08, siendo formalmente arrestáu'l 23 de xunu de 2009 baxo sospecha d'envizcar la subversión "escontra'l poder del Estáu". Foi procesáu colos mesmos cargos el 23 d'avientu de 2009, y condergáu a 11 años de cárcel el 25 d'avientu.

El 8 d'ochobre de 2010 foi gallardoniáu col Premiu Nobel de la Paz .

## Referencies

## Enllaces esternos

* Sitiu oficial del Centru Independiente Chinu PEN (en chinu)
Tadotsu

**Tadotsu** (多度津町, Tadotsu-chō) ye una ciudá asitiada nel Distritu Nakatado, Kagawa, Xapón.

Nel añu 2003 la ciudá tenía una población estimao de 23.683 y una densidá de 973,01 persones per km². L'área total ye de 24,34 km².

La estación de Tadotsu ye interseición de les llinies Dosan y Yosan de la Compañía del Ferrocarril de Shikoku.

Tadotsu ye'l bierzu u Doshin So fundó'l Shorinji Kempo (少林寺拳法) en 1947. Tamién ta allugáu en Tadotsu'l templu Doryuji, ún de los 88 templos de la isla de Shikoku. Tien asignáu'l 77 como númberu de templu.

## Referencies

## Enllaces esternos
*Sitiu web oficial en xaponés
*Sitiu web oficial del Shorinji Kempo en xaponés y n'inglés
Balaes llíriques

En 1798 Wordsworth y Coleridge producieron el llibru de poemes ***"Balaes llíriques"***. Ente los poemes destaquen *"Tintern Abbey"*  o **'Versos escritos poques milles más allá de l'abadía de Tintern**'  (Títulu orixinal) y *"Michael"*, na que s'amuesa "la dignidá tráxica que se-y puede dar a la hestoria d'un pastor y el so fíu" (Ifor Evans).

En 1793 publicóse la primer poesía de Wordsworth: les coleiciones An Evening Walk (Un paséu pela tarde) y Descriptive Sketches (Bocetos descriptivos). En 1795 recibió un legáu de £900, lo que-y dexó siguir escribiendo poesía. Esi mesmu añu conoció a Samuel Taylor Coleridge, lo que determinó'l so acercamientu a la filosofía d'Immanuel Kant y al romanticismu alemán. El trauma que-y supunxo'l xebramientu de la Francia revolucionaria y d'Annette alcuéntrase espresáu nel drama The Borderers (1795). Coleridge y Wordsworth desenvolvieron aína una amistá íntima. En 1797, Wordsworth y la so hermana, Dorothy, treslladáronse a Somerset, tan solo a unes milles de la casa de Coleridge en Nether Stowey.
 
Coleridge participó na coleición con cuatro poesíes, ente elles la *[["The Rime of the Ancient Mariner"]]* (Rima del marineru vieyu); estes poesíes non desentonan, nin por el so estilu, nin pol so llinguaxe, del restu de la obra.**

Les Balaes amosaron una naturaleza vibrante d'una espiritualidá y d'una sensualidá bien alloñaes de la fría diosa razón de los ilustraos, anque quedara en Wordsworth aquella sensibilidá democrática y una bonal simpatía escontra les clases más humildes o desaventajadas, inspirada pola revolución.

Ediciones posteriores de les Balaes incluyeron más poemes y un ''Preface'' (Prefaciu) a los poemes. Esti Prefaciu ye consideráu obra central de la teoría lliteraria romántica. Wordsworth espón lo que considera los elementos d'un nuevu tipu de poesía, una basada nel “verdaderu idioma de los homes”. Evita la dicción poética de muncha de la poesía del sieglu XVIII. Apurre la so famosa definición de poesía como la bonal llena de poderosos sentimientos, d'emociones recoyíes nel aselu”.

== Notes ==
* Testu inicial d'esti artículu tomáu - con autorización - de respuesta de *[http://es.answers.yahoo.com/my/profile;_ylt=At1UgStjHOvq_Rint.SBHDk3_At.;_ylv=3?show=frkuZ1F0aa Lautaro] a una [http://es.answers.yahoo.com/question/index?qid=20080527145048AAfikDd pregunta] en "Yahoo Respuesta - España"

== Referencies ==


== Ver tamién ==
* [http://www.wordsworth.org.uk/ The Wordsworth Museum & Art Gallery] site. - [http://www.wordsworth.org.uk/history/index.asp?pageid=123 ''Lyrical Ballads''] 
* **' - Testos n'inglés en Wikisource.
* ** - Testu n'inglés en Wikisource.
Primer Llibru de Nefi

El **Primer Llibru de Nefi** ye'l primer llibru del Llibru de Mormón. El so títulu completu ye: **El Primer Llibru de Nefi: El so reináu y ministeriu**. Suelse referir al llibru como **Primer Nefi** y enbrivir "1 Ne.". Ta narráu en primer persona (narrador internu) y empieza alredor del 600 AC, con un profeta llamáu Nefi y la so familia. El Segundu Llibru de Nefi ye una continuación de la narración, pol mesmu autor.

## Rellato
El llibru empieza en Xerusalén cuando gobierna'l Rei Sedequías, onde'l padre de Nefi, Lehi, tien una visión na cual vé a Dios el Padre, Cristu, y los Doce Apóstoles. Adicionalmente pónse-y al tanto de la inminente destrucción de Xerusalén por Babilonia. Como resultáu d'esta esperiencia, Lehi empieza a predicar el arrepentimientu al so pueblu. Tal como colos profetes bíblicos que vivíen nesa dómina, incluyendo a Xeremíes, refuguen les sos enseñances ya intenten tomar la so vida.

Nun suañu, Dios manda a Lehi qu'abandone Xerusalén cola so familia (la cual inclúi a la so muyer, Sariah, y los sos cuatro fíos Llamban, Lemuel, Sam y Nefi).

Casi darréu dempués del so exiliu, Dios ordena a Lehi qu'unvie a los sos fíos de vuelta a Xerusalén pa recuperar les plánches de bronce, un grabáu paecíu al Antiguu Testamentu propiedá de Labán, un poderosu gobernante de Xerusalén. Nefi vuelve colos sos hermanos y, dempués de dellos intentos atayaos, cuando inclusive Laban intenta robar les posesiones de Lehi y atenta contra la vida de los sos fíos, y apuerta a una encomienda frustante. Lamán y Lemuel, descarguen los sos frustaciones col so hermanu Nefi. Un ánxel apaézse-yos y ordena a Lemuel y a Lamán que dexen de cutir a Nefi y vuelvan pa recuperar plánchesles. Nefi vuelve solo, atopa a Labán ensin conocencia por embriaguéz y mátalu cola so propia espada dirixíu pol Espíritu de Dios. Dempués, amarútase de Labán y engaña a Zoram, un sirviente de Labán, sacando plánchesles fuera de la ciudá colos sos hermanos. Zoram, afayando'l trucu de Nefi, fuxe, pero ye persuadíu por Nefi pa viaxar con Lehi y la so familia y vuelven xuntos con plánchesles.

Dempués de recibir les plánches de metal, Lehi pasa un tiempu estudiándoles. Afaya que contienen la so propia xenealoxía, y que ye descendiente de Xosé, el fíu de Xacob. Tamién contién los cinco llibros de Moisés ya inclusive dellos escritos del profeta Xeremíes.

## Referencies

## Enllaces esternos
* Testu en Wikisource
* Libro de Mormón film "The Journey" (Inglés) (Google video)
Kung fu

**Kung fu** pue referise a:

* Kung fu (términu) Un términu chino que pue traducise como "maestría que se llogra con tiempu y xera". 
* Artes marciales de China, o sistemes de llucha de China.
* Kung fu (serie de televisión) Una serie de televisión (1972-1975) protagonizada por David Carradine.
* Kung Fu Panda una película de dibuxos del 2008.
* Kung Fu Records un sellu discográficu asitiáu en California. 
* Kung Fu Sion una película d'aición cómica del 2004.

## Referencies

## Enllaces esternos
Wushu

**Wushu** pue referise a:
* Artes marciales de China, o sistemes de llucha de China.
* Wushu (deporte), un deporte d'exhibición y llucha basáu nes Artes marciales de China, creáu poles autoridaes deportives de la República Popular de China.

*Ver [[wushu (términu)]] pa más información sobre'l términu *wushu*, incluyendo una traducción lliteral y una esplicación de los sos usos.*

tamién llamáu chi-fa

## Referencies

## Enllaces esternos
Wushu (términu)

:*Esti artículu trata dafechu sobre’l términu "Wushu". Pal deporte modernu d'exhibición, ver [[Wushu (deporte)]]. Pa información sobre toles artes marciales de China, ver [[Artes marciales de China]].*

**Wushu** (chinu simplificáu: 武术; chinu tradicional: 武術; pinyin: wǔshù) significa lliteralmente "arte marcial". Ye un términu más afechiscu que kung fu, sicasí inda más usáu, que pue significar lo mesmo arte marcial qu'"*habilidá*": un artesanu tien que ser curiosu pa exercer el so oficiu, ye dicir posiar un bon "kung fu". D’esta miente dizse tamién qu'un prauticante de wushu tien bon "kung fu" na so práutica del wushu. Nel so sen más ampliu, la pallabra wushu pue ser la manera de los falantes de chinu pa nomar cualesquier arte marcial del mundu, anque na práutica refierse al deporte modernu denomináu "wushu", tamién conocíu como "wushu modernu" o "wushu contemporaneu"; o inclusive a los estremaos estilos d'Artes marciales de China.

## Traducción
La pallabra **wushu** fórmenla dos caráuteres chinos: 武 (wǔ), que significa marcial o militar, y 術 (shù), que se torna a arte, habilidá o métodu. Amestaos dan 武術 "wǔshù" o "arte marcial".

## Referencies

## Enllaces esternos
Kung fu (términu)

**Kung-fu**, **Gongfu** o **Gung Fu** (chinu simplificáu: 功夫, pinyin: gōngfu) ye un términu bastante conocíu del idioma chinu emplegáu anguaño pa nomar les Artes marciales de China. Ello ye, esti términu acueye a toles artes d'esta mena surdíes nel territoriu chinu, lo que supón más de doscientos estilos a veces dafechu estremaos, ensin cuntar les correspondientes rames. 

Sicasí'l so significáu orixinal ye daqué diferente. Nun tien que ver necesariamente colo marcial, sinón que se refier a la perfeición en dalguna habilidá pola mor del trabayu y el tiempu invertíos nel so desarrollu.

El términu Kung fu vien de les pallabres en chinu cantonés *kung*: trabayu, llabor; y *fu*: correuto, afechisco, bien fecho, sabio, ensembre. Lliteralmente **Kung fu** podía tornase a **"Trabayu bien fechu"**, pol conceutu de que too a lo que se-y dedique xera y tiempu llega a pintoriu.

## Enllaces esternos
David Julius

**David Julius**  ye un bioquímicu d'Estaos Xuníos. Ye consideráu como'l pioneru nel análisis molecular de los nociceptores.

## Biografía
Nació en Brighton Beach, Brooklyn y llicencióse en Bioloxía en 1977 nel Institutu Teunolóxicu de Massachusetts (MIT, nes sos sigles n'inglés). En 1984 doctoróse en Bioquímica na Universidá de Berkeley. Ye profesor de la Universidá de California en San Francisco.

Julius ye miembru de numberoses academies como l'Academia Nacional de Ciencies d'Estaos Xuníos, o l'Academia Nacional de les Artes y les Ciencies.

## Investigación científica
David Julius evidenció la existencia d'una neurona sensorial denominada como nociceptor, que respondería a estímulos físicos o químicos cuya intensidá produz dolor nel ser humanu. Polo tanto, Julius considera que la nocicepción ye una modalidá sensorial específica y individual.

Arriendes d'ello, Julius identificó a la canal TRPV1 como receptor neuronal d'estímulos nocivos. Con esta canal, ye posible tratar dolores crónicos, síndromes inflamatorios neuróxenos, o los asociaos a l'artritis, el cáncer o l'asma.

Recibió numberosos premios, ente los que destaca'l Premiu Kerr n'investigación básica de la Sociedá Americana del Dolor (2006), el Premiu Zülch d'investigación neuronal de la Sociedá Max Planck (2006), el Premiu Edward Scolnick en Neurociencia del MIT (2007), el Premiu Alden Spencer de Neurociencia de la Universidá de Columbia (2007), el Premiu Julius Axelrod de la Sociedá de Neurociencia (2007) o el Premiu Príncipe d'Asturies d'Investigación Científica y Téunica de 2010 xunto a Linda R. Watkins y Baruch Minke.

## Bibliografía
* Acta de la Fundación Príncipe d'Asturies 

## Referencies
Urbano Prieto

**Urbano Prieto**  ye un cantante asturianu de tonada.

Como ye habitual nel mundu de la tonada, Urbano participa nos concursos entamaos a lo llargo d'Asturies y, ente otros, algamó'l segundu premiu na XIV edición del Concursu de Canción de les Mines.

Nel añu 2002 grabó con otros intérpretes el CD *La Tonada de la Mina* nel que dexó registraos los temas de *La Carbonera* y *Déxame pasar que voi*.

Nel añu 2004 participó nel espectáculu *Nel Camín* del que yera guionísta Ismael González Arias.

Tamién interpretó canción dialogada xunto con Liliana Castañón.

A lo llargo de los años 2003, 2005, 2006 y 2007 tuvo presente nos llistaos del Memorial Silvino Argüelles, que reconocíen a les meyores voces del añu.
Kendo

**Kendo** (剣道, kendō), col significáu de "vía de la espada", ye un Gendai Budo basáu na esgrima xaponesa. Ye una evolución emparentada col arte del *kenjutsu*, y los sos exercicios y práutica anicien de delles escueles concretes d'esgrima. La principal influencia téunica nel so desendolcu foi la escuela Itto-ryu de *kenjutsu* (fundada contra'l sieglu XVI d.C.), cola so filosofía central al rodiu del conceutu de que tolos golpes n'esgrima xiren sobre la téunica *kiri-oroshi* (cortada vertical p'abaxo). La forma moderna de kendo empecipió realmente a desendolcase cola introducción, por Naganuma Sirozaemon Kunisato (1688-1767), de les espaes de bambú llamaes *[[shinai]]* y el conxuntu de pieces llixeres d'armadura de madera llamáu *[[bogu]]*, que permitieron la práutica de golpes con potencia y velocidá plenes ensin riesgu de mancar a los competidores.

Anguaño cuasi tola práutica del kendo moderno ta gobernada pola Zen Nippon Kendo Renmei (Federación de Kendo de Tou Xapón), fundada nel 1951. Les competiciones xúlguense por puntos, declarándose ganador al primer competidor qu'algame dos puntos sobre’l so oponente. Un puntu pue algamase con un golpe trunfante y correutamente executáu a cualesquiera d'estos oxetivos: gargüelu, altu la cabeza, llaos de la cabeza, llaos del cuerpu, o antebrazos. Los prauticantes tamién compiten en competiciones de formes (*[[kata]]*), usando espaes de madera o de metal embotao, d'acordies cola riestra de formes promulgaes pola ZNKR.

## Referencies

## Enllaces esternos

* Federación Internacional de Kendo 
* KendoTournament v.90 Programa de xestión pa les lligues de Kendo.
* The Movies of KENDO TV2ne1 Official Channel YouTube
James Montgomery Flagg

**James Montgomery Flagg**  foi un artista y dibuxante d'Estaos Xuníos d'América. Trabayó en diversos medios artísticos, pero ye más reconocíu como cartelista.

Flagg nació en Pelham Manor, Nueva York. Dende bien neñu sintióse atrayíu pol dibuxu, y entamó a ilustrar revistes nacionales a la edá de doce años. A los catorce, trabayó pal magacín *[[Life Magazine|Life]]*, y al añu siguiente ya taba na plantía d'otru magacín, *[[Judge magazine|Judge]]*. Ente 1894 y 1898, asistió al Art Students League of New York.

Estudió Belles Artes en Londres y París ente los años 1898–1900, depués tornó a los Estaos Xuníos, onde fizo incontables ilustraciones pa llibros, portaes de revistes, dibuxos políticos y humorísticos, publicidá, etc. Ente les sos creaciones destacó la tira cómica qu'apaeció regularmente en *Judge* ente 1903 y 1907 sobre un personaxe vagabundu titulada Nervy Nat. 

El so cartel más famosu foi creáu en 1917 p'afalar el reclutamientu al exércitu d'Estaos Xuníos mientres la Primer Guerra Mundial. Representaba al Tíu Sam señalando al espeutador (inspiráu nel cartel de Lord Kitchener pal exércitu británicu en pose asemeyada) cola frase "I Want YOU for U.S. Army". 

James Montgomery Flagg morrió en Nueva York y foi enterráu nel Cementeriu Woodlawn.

## Referencies

## Trabayos
Concursu de la Canción Asturiana de les Mines

El **Concursu de la Canción Asturiana de les Mines** ye un concursu de tonada entamáu pola Asociación Cultura San Luis, de La Nueva (Llangréu). Entamó la so andadura nel añu 1994, y foi patrocináu pol diariu La Voz de Asturias hasta la so desaparición, faciéndose darrégu cargu del patrociniu'l diariu El Comercio.

Existen varies categoríes tanto masculines como femenines, incluyendo les de *canción allerana*, *canción minera*, *gaita*, *intérpretes mozos* o *cantantes aficionaos*.

El primeru de los concursos, con Belén Arboleya como gaitera oficial, solo tuvo dos categoríes *Absoluta homes* y *Mozos homes* y el so palmarés foi'l siguiente:

* Absoluta homes:
Campeón: Maximino Solís Lada

Segundu: Ismael Tomás Montes

Terceru: Avelino Fernández Corte
* Mozos homes:
Campeón: Eloy López Cuello

Segundu: Andrés Baragaño Espina

Terceru: Hermógenes Fernández

## Referencies

## Enllaces esternos
Aikido

**Aikido** (合氣道, aikidō) ye un arte marcial xaponés basáu n'agarres desarrolláu por Morihei Ueshiba (植芝 盛平, *Ueshiba Morihei*, 1883-1969). L'arte consta de téuniques de "golpiar", "proyeutar" y "trabar articulaciones", y tien sonadía pola so fluidez y por adautase al atacante en cuenta d'oponer “fuercia contra fuercia”. Dáse-y la mayor importancia a axeitase al ritmu y a la intención del oponente col envís d'atopar la oportunidá y posición más afayadices p'aplicar fuercia. Tamién ye conocíu l'aikido pola importancia que da al desendolcu espiritual y filosóficu de los sos estudiantes reflexando'l fondu relixosu del so fundador.

Morihei Ueshiba desendolcó l'aikido principalmente dende'l Daito-ryu aiki-jujutsu amestando movimientos d'entrenamientu como los del *yari* (llanza), *[[jo]]* (un palu curtiu), y quiciabes tamién *juken* (bayoneta). Discútese si la influyencia más fuerte ye la del *kenjutsu*, darréu qu'un prauticante d'aikido muévese muncho como un xugadora d'esgrima coles manes vacíes.

## Ver tamién
* Budo
* Bushido
* Samurái
* Gendai Budo
* Artes marciales
* Xapón
* Jujutsu
* Yudu
* Kárate

## Referencies

## Enllaces esternos
* Aikikai (合気会合気道本部道場)
* Federación Internacional d'Aikido
* www.SeminariosDeaikido.com.ar - Web con tola info del Aikido n'Arxentina y Sudamérica 
* Sansuikai International
* Aikido Shodokan (日本合気道協会、昭道館合気道国際本部)
* Iwama Ryu
* La escuela de Koichi Tohei
* Aikido Tendoryu
* Aikido Yoseikan
* Aikido Yoshinkan
Sumo

**Sumo** (相撲, sumō), consideráu por munchos el deporte nacional de Xapón, tien los guaños allá una vezona. Los primeros rexistros escritos de Xapón, dataos nel sieglu VIII d.C., conseñen el primer tornéu de sumo nel 23 d.C., per aciu concretamente del pidimientu del emperador, y el combate continuaba hasta qu'un home taba demasiao mancáu pa siguir. Nel 728 d.C., l'emperador Shōmu Tennō (聖武 天皇, 701-756) entamó a celebrar torneos oficiales de sumo nos festivales anuales de la collecha. Esta tradición de facer torneos delantre l'emperador continuó, pero espardióse pasu ente pasu, con torneos que tamién se celebraben nos festivales Shinto, y l'entrenamientu de sumo foi col tiempu amestándose al entrenamientu militar. Pal sieglu XVII, el sumo yera un deporte profesional organizáu, abiertu al públicu, del que gociaben tanto la clas alta como'l común.

Güei'l sumo retién munchos de los sos rebilicoques tradicionales, incluyendo un árbitru vistíu de sacerdote Shinto, y un ritual onde los competidores palmotien, apatayen, y avienten dél sal nel ronchu enantes de cada combate. Pa ganar un combate los competidores empleguen téuniques de proyeición y agarre pa llevar al otru al suelu; pierde'l primeru en cincar en suelu con una parte del cuerpu que nun seyan los pies, o en tocar fuera'l ronchu con cualesquier parte del cuerpu. En Xapón fáense al añu seis grandes torneos, y los nomes y graos relativos de cada lluchador profesional espublícense dempués de cada tornéu nuna llista official llamada *banzuke*, que siguen relixosamente los acérrimes del sumo.

## Bibliografía
* Paz, Eduardo de. *Sumo, la lucha de los Dioses*. Shinden Ediciones, 2006.  ISBN 84-933469-5-0
* Tablero, Fco. Javier (2002). Parentesco y organización del sumo en Japón. Madrid: Universidad Complutense de Madrid. ISBN 84-8466-257-8.

## Referencies

## Enllaces esternos
Kyudo

**Kyudo** (弓道, Kyūdō), que significa “vía del arcu", ye'l nome modernu de l'arquería xaponesa. Orixinalmente en Xapón, el kyujutsu, l'arte del arcu, yera una disciplina de los samuráis, la clas social xaponesa de los guerreros. L'arcu ye un arma de llarga distancia que permitía a una unidá militar enfrentase a una fuercia oponente demientres taba inda lloñe. Si los arqueros diben d'a caballu, podíen usalos inclusive con efeutos más destructivos como plataforma móvil d'armes. Los arqueros usábense tamién n'asedios y en batalles marines. 

Con too, del sieglu XVI n'adelantre les armes de fuegu foron arrequexando adulces al arcu como arma de guerra dominante. Como ésti perdió la so importancia como arma de guerra, y baxo la influencia del Budismu, Shinto, Taoísmu y Confucianismu, l'arquería xaponesa evolucionó al kyudo, la “vía del arcu". En delles escueles el kyudo prautícase como una práutica contemplativa enforma refinada, mentanto n'otres prautícase como un deporte modernu.

## Bibliografía
* FALCONE, LUIS, "Kyudo Zen. Memorias del Xapón. en Busca del Ser Interior." Artes Graficas Integradas S.A. 2010. Avaláu pola la Japan Foundation
* HOFF, FELIKS, "Kyudo: The Way of the Bow." Shambhala Publications, 2002
* Kyudo Manual. (1992?) Volume 1. Principles of Shooting (revised edition). All Nippon Kyudo Federation
* DE PROSPERO, DAN Y JACKIE, "Kyudo: The Essence and Practice of Japanese Archery." Kodansha International, 1993

## Referencies

## Enllaces esternos
Jujutsu

**Jujutsu** (柔術, jūjutsu), tórnase lliteralmente a "arte de la flexibilidá". Pa ser más exautos, significa l'arte d'usar la fuercia indireuta pa vencer a un oponente, como con llaves d'articulaciones o téuniques de proyeición, al contrario que la fuercia direuta que se fai por exemplu coles puñaes o les pataes. Esto nun implica que'l jujutsu nun enseñe o emplegue golpes, sinón que'l propósitu del arte ye, sobre too, l'habilidá de volver la fuercia d'un atacante contra él y contraatacar nel puntu más débil o indefensu. 

Los métodos de combate inclúin golpes (pataes, puñaes), proyeiciones (proyeiciones corporales, proyeiciones sobre los xuegos, proyeiciones por desequilibriu), controles (arrestar, estrangular, garrar, lluchar) y armes. Les táctiques defensives inclúin bloquiar, safar, desequilibrar, adautase y escapar. Armes secundaries como'l *[[tanto]]* (puñal), *ryufundo kusari* (cadena con contrapesu), *jutte* (porra de fierro, pa machucar cascos), y *kakushi buki* (armes secretes o disimulaes) incluyéronse cuasi siempre nel *koryu* jujutsu.

La mayoría d'estos sistemes basábense nes circunstancies del campu batalla, y prauticábense como artes complementaries de los sistemes d'armes más comunes ya importantes. Daquella a estes artes de llucha dában-yos nomes perestremaos, como *kogusoku*, *yawara*, *kumiuchi*, y *hakuda*. En realidá estos sistemes d'agarres nun yeren dafechamente sistemes de combate ensin armes, pero descríbense más esautamente como medios a traviés de los qu'un guerreru desarmáu o poco armáu podia vencer en batalla a un enemigu mui bien armáu y con armadura. Idealmente'l samurai taría armáu y nun precisaría enfotase neses téuniques.

En tiempos más serondos, dellos koryu tresformáronse en sistemes más familiares pa los prauticantes del jujutsu que normalmente vemos güei. Estos sistemes tán xeneralmente diseñaos pa enfrentase a oponentes que nun lleven armadura nin tán nun mediu de batalla. Poro inclúin munchu usu de *atemi waza* (téuniques de cutir en puntos vitales). Son táctiques que diben ser de pocu xeitu contra un oponente con armadura nun campu batalla. Pero seríen de munchu valir pa daquién que s'enfrentara a un enemigu o oponente en tiempos de paz vistíu con ropa normal de cai. De xemes en cuando incluíense nel currículum armes discretes como cuchiellos o *tessen* (abanicos de fierro).

Anguaño prautíquense munches formes de jujutsu, tanto antigües como modernes. Dellos métodos de jujutsu incorporáronse o amestáronse al yudu y al aikido, y tamién foron esportaos al mundu enteru y tresformaos en sistemes de llucha deportiva, adoptaos en too o en parte por escueles de kárate o otres artes marciales non emparentaes, prauticaos inda como se facia hai sieglos, o tolo anterior en xunto.

## Referencies

## Enllaces esternos

* Escuela Kaze no Ryu Bugei - Historia y práutica de jujutsu tradicional xaponés
* Federación Mexicana de Artes Marciales Mixtas : Sitiu oficial 
* Jujutsu by Jigorō Kanō and T. Lindsay, 1887 (*Transactions of the Asiatic Society of Japan*, Volume 15) ... sobre'l jujutsu y los oríxenes del yudu
Ninjutsu

El **ninjutsu** foi desendolcáu por dellos grupos de persones principalmente de la provincia d'Iga y de la ciudá de Koka, prefeutura de Shiga, en Xapón. Al traviés de la historia los *shinobi* foron consideraos asesinos, esploradores y espíes, pero en realidá yeren persones con fuertes creyencies espirituales que refugaben vivir les sos vides d'una manera que nun escoyeren ellos mesmos. Son sobre too conocíos pol so usu del disimulu y l'engañu. Na imaxinación del públicu foron venceyaos a actividaes consideraes criminales por los estándares modernos. A lo llargo la historia munches escueles (*[[ryu (escuela)|ryu]]*) estremaes enseñaron les sos versiones úniques del *ninjutsu*. Un exemplu d'estes ye la Togakure-ryu. Esti *ryu* foi desarrolláu por un guerreru samurai vencíu llamáu Daisuke Togakure dempués d'escapar a la rexón d'Iga. Más tarde contautó col monxu guerreru Kain Doshi, que-y aprendió una nueva manera de ver la vida y los medios pa sobrevivir (*ninjutsu*). 

El *ninjutsu* construyóse como una coleición de téuniques fundamentalmente pa sobrevivencia nel estáu en guerra del Xapón feudal nel sieglu XIV. Los *ninja* usaben el so arte p'asegurase la sobrevivencia nuna dómina de violentu baruyu políticu. El ninjutsu incluyía métodos de llograr información y téuniques d'evitar ser descubiertu, fuximientu y desinformación. El *ninjutsu* tamién pue abarcar entrenamientu n’amarutase, safase, degolar, arquería, medicina, explosivos y velenos.

## Referencies

## Bibliografía

* COLLADO, J.M. (1992). *Ninjutsu: Las escuelas tradicionales*. España: Editorial deportiva Esteban Sanz
* HATSUMI, M., *The Essence of Ninjutsu*, Contemporary Books.
* HATSUMI, M., *Ninjutsu: History and Tradition*, Unique Publications Inc., U.S.A, 1981.
* RATTI, O., WESTBROOK, A., *Los Secretos del Samurai: Las Artes Marciales del Japón Feudal*, Alianza Editorial.

## Enllaces esternos

* Sitiu oficial del estilu Bujinkan de Maasaki Hatsumi
* Téuniques de ninjutsu na Akban-wiki 
* Ninjutsu Genbukan Nenriki Dojo - Bill Sensei
Escuela Politéunica d'Inxeniería de Xixón

La **Escuela Politéunica d'Inxeniería de Xixón** ye la escuela d'Inxeniería de la Universidá d'Uviéu asitiada en Xixón, Asturies (España).

Ye'l centru que resultó tres la fusión de tres escueles de inxeniería asitiaes nel **Campus de Viesques** de Xixón al rematar l'añu 2010:
* La *Escuela Universitaria d'Inxeniería Téunica Industrial de Xixón* con
* La *Escuela Universitaria d'Inxeniería Téunica Informática y Telemática de Xixón* y
* La *Escuela Politéunica Superior d'Inxeniería de Xixón*.

## Estudios y servicios qu'ufierta

Na escuela imparten les siguientes educaciones afeches al Espaciu Européu d'Enseñances Cimeres. La escuela tamién tien un equipu rugbi.

### Títulos de Grau

* Inxeniería Química Industrial
* Inxeniería en Teunoloxíes Industriales
* Inxeniería Mecánica 
* Inxeniería Llétrica 
* Inxeniería Electrónica Industrial y Automática
* Inxeniería Informática en Teunoloxíes de la Información
* Inxeniería en Teunoloxíes y Servicios de Telecomunicación

### Títulos de Máster

* Inxeniería Mecánica, Diseñu, Construcción y Fabricación
* Inxeniería Enerxética 
* Inxeniería Mecatrónica Sistemes y Servicios Informáticos pa Internet
* Teunoloxíes de la Información y Comunicaciones en Redes Móviles
* Inxeniería Industrial *(pendiente)*
* Inxeniería Informática *(pendiente)*
* Inxeniería de Telecomunicación *(pendiente)*

### Títulos propios
* Xestión del Diseñu Industrial
* Xestión de la Innovación y el Desarrollu Empresarial

## Ver tamién
* Xixón
* Universidá d'Uviéu

## Referencies

## Enllaces esternos
*Web oficial
Blackburn Olympic Football Club

**Blackburn Olympic F.C.** foi un equipu de fútbol inglés de finales del sieglu XIX con sede na ciudá de Blackburn, en Lancashire. A pesar de que'l club esistió namái una década, ye bien importante na historia del fútbol en Inglaterra,ya que foi'l primer equipu del norte del país y el primeru de la clase trabayadora que ganó la principal competición futbolística de la nación, la Football Association Challenge Cup(conocida xeneralmente como FA Cup). La copa namái fuera ganada por equipos amateurs adineraos de los *[[Home counties]]*, y la victoria del Olympic marcó un puntu decisivu na transición del deporte, dende un pasatiempu de los caballeros de clase alta a un deporte profesional.

El club fundóse en 1878 y nos sos entamos namái participó en torneos locales menores. En 1880 ingresó per primer vegada na FA Cup y tres años más tarde venció al Old Etonians F.C. en Kennington Oval, ganando'l troféu. Esta victoria foi un factor importante na decisión tomada pol conseyu d'alministración deportivu, la Football Association, pa dexar el profesionalismu. Sicasí, l'Olympic foi incapaz de competir colos equipos más ricos y de meyor soporte económicu de la era profesional y sumió en 1889.

Munchos de los partíos que'l Olympic xugó de llocal apostáronse nel Hole-i'-th-Wall Stadium, que-y debe'l so nome a un pub cercanu. A partir de 1880, la primera equipación del Olympic consistió nuna camiseta celeste y pantalones blancos. Un xugador del club, James Ward, foi convocáu pa la seleición inglesa y otros seis xugadores internacionales xugaron pa el club; ente estos atopábase Jack Hunter, el que yera l'entrenador del club cuando l'equipu ganó la FA Cup.

## Referencies

## Enllaces esternos
FA Cup

La **Football Association Challenge Cup**, meyor conocida como la **FA Cup** o **Copa d'Inglaterra** ye una competición añal de fútbol inglés d'eliminación direuta, entamada pola Football Association. Por razones de patrociniu'l so nome oficial ye **FA Cup sponsored by E.ON**.

## Referencies

## Enllaces esternos

* Web oficial de la FA Cup (n'inglés)
Blackburn

**Blackburn** ye una ciudá inglesa del condáu de Lancashire. Dende 1998 depende de l'autoridá unitaria de Blackburn y Darwen.

La ciudá, qu'alluga al club de fútbol del fútbol del Blackburn Rovers foi mientres la Revolución industrial un importante centru de la industria testil.
 
## Persones destacaes
* Ye la ciudá natal de Jason (Jay) Kay, líder del grupu musical Jamiroquai.

## Referencies

## Enllaces esternos

* Blackburn with Darwen Bourough Council  (n'inglés)
Old Etonians Football Club

L**'Old Etonians Football Club** ye un equipu de fútbol inglés formáu por xugadores qu'asistieron al Colexu Eton n'Eton, Berkshire. Nos 1880 l'equipu llegó delles vegaes a la final de la FA Cup, la cual algamó en dos vegaes. Anguaño xuega na Arthurian League.

## Palmarés
* **[[FA Cup]] (2)**: 1878-79, 1881-82.

## Referencies

## Enllaces esternos

* Web oficial
Topoloxía de rede

La **topoloxía de rede** o **modelu de rede** defínese como la cadena de comunicación usada polos nodos que conformen una rede pa comunicase. Un exemplu claru de esto ye la ***', la cual ye llamada asina pola so apariencia estética, pola cual puede empezar col insertamientu del serviciu d'[[Internet]] dende'l provisor, pasando pol router, depués por un switch y este deriva a otru switch o otru router o cenciellamente a los hosts (estaciones de trabayu), la resultancia de esto ye una rede con apariencia d'árbol porque dende'l primera router que se tien ramifícase la distribución d'Internet dando llugar a la creación de nueves redes o subredes tanto internes como esternes. Amás de la topoloxía estética, puede dase una topoloxía lóxica a la rede y eso va depender de lo que se precise nel momentu.

En dellos casos puede usase la pallabra arquiteutura nun sentíu relaxáu pa falar al empar de la disposición física del cableaxe y de cómo el protocolu considera dichu cableaxe. Asina, nun aniellu con una MAU (''Multi-Station Access Unit'') podemos dicir que tenemos una topoloxía ***', o de que se trata d'un aniellu con topoloxía n'estrella .

La topoloxía de rede determinar namái la configuración de les conexones ente nodos. La distancia ente los nodos, les interconexones físiques, les tases de tresmisión y los tipos de señales nun pertenecen a la topoloxía de la rede, anque pueden trate afeutaos pola mesma.

## Referencies

## Enllaces esternos