Myrtelle Canavan

**Myrtelle May Moore Canavan** , foi una médica ya investigadora médica d'Estaos Xuníos. Foi una de les primeres patólogues muyeres, y ye reconocida por publicar una descripción de la enfermedá de Canavan en 1931.

## Vida y carrera
Nacida en Greenbush Township, St. Johns, Michigan, estudió na Universidá Agrícola Estatal (güei Universidá Estatal de Michigan), Escuela Médica, y nel Women's Medical College de Pennsylvania, onde recibió'l so M.D. en 1905.

En 1905, casóse col Dr. James F. Canavan.

En 1907, nomáronla bacterióloga asistente nel Danvers Hospital Estatal de Massachusetts, au conoció a *Elmer Ernest Southard*. En 1910, sería patóloga residente nel Boston Hospital Estatal y en 1914 nomada patóloga nel Departamentu d'Enfermedaes Mentales de Massachusetts. Foi tamién instructora de neuropatoloxía na Universidá de Vermont.

Dempués del decesu de Southard en 1920, Canavan foi direutora suplente de los Llaboratorios del Boston Psychopathic Hospital, que más tarde sería'l Centru de Salú Mental de Massachusetts. De 1920 hasta la so xubilación en 1945, foi profesora acomuñada de neuropatoloxía na Universidá de Boston y curadora del Warren Muséu Anatómicu na Escuela Médica Harvard, onde añadió más de 1.500 especímenes y tamién ameyoró'l caltenimientu de rexistros y refugó los especímenes estropiaos. Entá asina, el so títulu oficial yera "curadora asistente" por cuenta d'oxeciones a qu'una muyer encabezara al muséu, y nunca foi nomada na Facultá de Harvard.

Myrtelle finó de párkinson en 1953.

## Investigaciones
Les sos investigaciones centráronse nos efeutos de dañu del sistema nerviosu na mente y cuerpu. Tamién sintióse bien interesada en bacterioloxía; el primeru de los sos 79 artículos que publicó foi sobre disentería bacilar; y, el primer artículu en coautoría con Southard sobre invasiones bacterianes de sangre y fluyíu cerebroespinal. Estudió la patoloxía de les enfermedaes qu'afeuten el nerviu ópticu, bazu, cerebru, y gordón espinal, y desaminó casos de muerte repentina, esclerosis múltiple, y hemorraxes microscópiques. Por alcuerdu previu, fizo la necropsia, en Bunker, de Frank Gilbreth, identificando l'arteriosclerosis que causara la so muerte. Y en 1925, espublizó "*Elmer Ernest Southard and His Parents: A Brain Study" (*Elmer Ernest Southard y los sos padres: Un Estudiu del Cerebru), un informe del exame de los celebros del so mentor y los sos padres. Ella tamién entrenó a la neuropatóloga Louise Eisenhardt, que foi una esperta renomada en diagnosticar tumores de cerebru. En 1959 acreditóse-y la formación de 70% de los neurociruxanos que depués certificaben. Tuvo un interés particular na neuropatoloxía de les enfermedaes mentales. Con Southard y otros, contribuyeron a una serie de monografíes "Waverley Researches in the Pathology of the Feeble-Minded" (Investigaciones Waverley na Patoloxía del Débil Mental.

El so más importante artículu coescribiólu en 1931, falando del casu d'un neñu que morriera, a los dieciséis meses; y, que'l so cerebru tenía una seición blanca esponxosa. Asina, foi la primera n'identificar esi desorde dexenerativu del sistema nerviosu central, que más tarde foi nomáu col so epónimu "enfermedá Canavan."

## Ver tamién
* Patoloxía

## Referencies

## Enllaces esternos