Romano Prodi

ye un políticu italianu. Foi primer ministru italianu ente mayu de 1996 y ochobre de 1998 y Presidente de la Comisión Europea (institución de la Xunión Europea) ente 1999 y 2004. Apocayá desempeñó'l cargu de presidente del Conseyu de Ministros d'Italia ente 2006 hasta la so dimisión el 24 de xineru de 2008 pola falta de sofitu nel Senáu quedando en funciones hasta la eleición del nuevu Primer Ministru. 
Dende'l 12 de setiembre de 2008 ye presidente del Grupu de Trabayu ONX-Unión Africana relativu a les misiones de caltenimientu de la paz n'África.

## Trayeutoria académica
Empezó los sos estudios en Reggio Emilia, onde cursó la enseñanza secundaria, pa darréu llicenciase en Derechu, con honores, na *[[Universidá Católica del Sagráu Corazón|Università Cattolica del Sacro Cuore]]* de Milán onde foi güéspede del pernomáu Colexu Universitariu Augustinianum. Afondó los sos estudios en Milán, Bolonia y na London School of Economics. 

Profesor ayudante de la Facultá de Ciencies Polítiques de la Universidá de Bolonia dende 1963, en 1966 convertir en *professore incaricato*, llogrando en 1971 la cátedra d'Economía Política ya Industrial. Foi profesor visitante na Universidá de Harvard y nel *Stanford Research Institute*.

Dende'l 12 de marzu de 2009 ye académicu correspondiente pa Italia na Real Academia de Ciencies Económiques y Financieres d'España. El so discursu d'ingresu titúlase "La industria: passato o futuru della nostra economia?".

## Trayeutoria política
Cercanu a la llinia reformista de la Democracia Cristiana, foi nomáu ministru d'industria por Giulio Andreotti en 1978. Darréu, en 1982 foi designáu por Giovanni Spadolini Presidente del holding públicu IRI (*Istituto per la Ricostruzione Industriale)*, nel cual llogró resultaos nel so saneamientu económicu. Foi presidente del IRI hasta 1989, y, de nuevu, dende 1993. Na so segunda etapa al frente del institutu privatizó delles de les sos sociedaes. Esta segunda etapa directiva del IRI remató en 1994, cola victoria nes eleiciones xenerales italianes de la coalición de centru derecha.

### Primer Gobiernu
En 1996 celebrar de nuevu eleiciones xenerales, a les que Prodi allegó a la cabeza de la coalición *[[L'Ulivo]]*, qu'apiguraba a sectores del centru y l'esquierda, llaicos y d'inspiración católica y ecoloxistes. Tres la victoria eleutoral de la coalición, foi nomáu presidente del Conseyu de Ministros, formando un gobiernu con miembros de *El olivo* ya independientes, col sofitu esternu de Rifondazione Comunista.

L'actuación del gobiernu Prodi de 1996-1998 centrar nel saneamientu de la economía italiana, como yá empezaren a faer los sos predecesores Giuliano Amato, Carlo Azeglio Ciampi, y Lamberto Dini, col fin d'arreglar la importante crisis económica y llograr la entrada d'Italia nel proyeutu de moneda única europea, que riquía cumplir ciertos requisitos económicos que naquel momentu antoxábense difíciles. Consiguióse'l principal oxetivu económicu, asitiar la rellación ente déficit y Productu Interior Brutu dientro de les llendes riquíes pola Unión. Pa ello, enllantóse un impuestu estraordinariu, conocíu popularmente como *eurotassa*, amestáu a la renta de les persones. Esti impuestu sería darréu devueltu nun 60% en 1999, devolución facilitada pol ameyoramientu económica y pol menor esfuerciu que suponía'l pagu de la delda pública tres la entrada nel euru.

En 1998 el gobiernu de Prodi cayó, de resultes de la perda del sofitu de parte del grupu de Rifondazione Comunista, siendo sustituyíu por Massimo D'Alema.

### Presidente de la Comisión Europea
Ente 1999 y 2004 foi Presidente de la Comisión Europea. Mientres esi periodu tuvieron llugar varios fechos significativos na historia de la Unión Europea: entrada a valir del euru como moneda circulante n'once de los países miembros (1 de xineru de 2002), ampliación de la Unión Europea a diez nuevos países y unificación del espaciu xudicial européu, cola implantación de la llamada *euroorde* (orde de detención europea).

Tres la finalización del so mandatu como Presidente de la Comisión, volvió a la política italiana. El 16 d'ochobre de 2005 celebráronse, a iniciativa del propiu Prodi, unes primaries pa escoyer al candidatu de la coalición de centru esquierda La Unión, qu'arrexunta a Demócrates d'Izquierda, La Margarita (partíu qu'arrexunta a diversos democristianos, lliberal demócrates y socialidemócratas) y otros partíos del centru y de la esquierda.

### Segundu Gobiernu
Nes eleiciones celebraes los díes 9 y 10 d'abril de 2006 La Unión, liderada por Prodi, llogró la mayoría na Cámara de los Diputaos y el Senáu. Sicasí, la victoria de *La Unión* sobre la *Casa de les Llibertaes* encabezada por Silvio Berlusconi foi bien afecha en votos, llogrando, sicasí, una amplia mayoría na Cámara de los Diputaos gracies a la llei eleutoral vixente, que da un *premiu de mayoría* que garantiza 340 diputaos a la coalición mayoritaria, y con un númberu de votos menor, nes eleiciones al Senáu, *La Unión* llogra, siempres por efeutu de la Llei Eleutoral, una llixera mayoría de namái dos senadores. El primer ministru anterior, Sílvio Berlusconi, reclamó un nuevu recuentu, y aludió a la posibilidá d'una gran coalición.

El día 16 de mayu del 2006, Prodi asumió la presidencia del conseyu de ministros, siendo convocáu a formar gobiernu pol presidente de la República Italiana, Giorgio Napolitano.

### Crisis política de 2008

Yá'l día 21 de febreru de 2007, Romano Prodi presentara la so dimisión como presidente del Conseyu de Ministros d'Italia al Presidente de la República, Giorgio Napolitano, pola perda del enfotu del Senáu na so política esterior, sicasí aquella vegada la so coalición refugó la dimisión el día 23 y caltener nel cargu de presidente del Conseyu. Sicasí'l 24 de xineru del añu siguiente perdió una moción de confianza ante'l senáu, presentáu nuevamente l'arrenunciu.

El xueves, 24 de xineru de 2008 Romano Prodi perdió la moción d'enfotu nel Senáu italianu, lo que causó la cayida del so propiu gobiernu. Foi ganáu nes votaciones por 161 a 156 votos (con 1 astención). Los Populares-UDEUR, un partíu democristiano bien minoritariu de la coalición L'Ulivo cola que gobernaba Prodi, retiró-y el so sofitu al primer ministru dempués d'un escándalu de presunta corrupción qu'implica al antiguu Ministru de xusticia Clemente Mastella. L'alderique foi bien tumultuoso pos un senador de los Populares-UDEUR Stefano "Nuccio" Cusumano, en declarando que non segiría la direición del partíu y sofitaría a Prodi foi faltáu polos sos colegues democristianos.

Prodi yá superara los votos na cámara baxa del Parllamentu, la llamada Cámara de Diputaos italiana anque sabía que l'alta, el Senáu de la República, taba na so contra. 

Tres esti desenllaz presentó la so dimisión al presidente de la República, el xefe d'Estáu Giorgio Napolitano que nun principiu non les aceptó. Napolitano, pidió al presidente del Senato Franco Marini qu'empecipiara unes consultaciones pa ver si pudiera tener una mayoría nel Parllamentu pa un gobiernu provisional. El gobiernu provisional podía sirvir pa reformar la llei eleutoral y quitar asina pesu a los partíos minoritarios. Les eleición antemanaes sicasí daríen, según los sondeos, una mayoría de centru derecha nel Parllamentu.
Como Marini nun llogró garancías pa tener una mayoría, Napolitano convocó nueves eleiciones pal 13 d'abril. Entrín y non, Romano Prodi, quedóse como presidente del Conseyu.

## Ver tamién
* Personaxes claves de la Unión Europea

## Referencies

## Enllaces esternos
* Biografía n'español per Fundación CIDOB
* Presidente Romano Prodi Europa