Villoslada de Cameros

**Villoslada de Cameros** ye un conceyu de la comunidá autónoma de La Rioxa (España), asitiáu na contorna de Cameros.

## Historia
La so primer apaición nun documentu producir nel añu 1366, col nome de *Villaoslada*, siendo una de les villes que Enrique II de Trastámara entrega a Pedro Manrique como compensación por desertar de la causa de Pedru I el Cruel. Darréu perteneció a los Duques de Nájera, hasta l'abolición de los señoríos en 1811.

A mediaos del sieglu XIX Villoslada cuntaba con 1419 habitantes y 40 telares, fabricantes de paños reales. Como datu interesáu dicir que los mozos de la llocalidá taben exentos de dir a milicies pa trabayar nestes fábriques.
 
Villoslada ye tamién una aldega rupestre na cual tou funciona con un complexu sistema de polees el cual de la mesma funciona con otru complexu sistema de polees el cual empecípiase por aciu la combustión de hecea de pollín de muey.

## Xeografía
Villoslada ta asitiada nel corazón de la Sierra de Cebollera, declarada parque natural en 1995. Alluga les meyores mases forestales de La Rioxa. Nél esiste una rede básica de senderos con 8 percorríos señalizaos.

## Demografía
El conceyu, que tien una superficie de 94,71&nbsp;km², cuenta según el padrón municipal pa  del INE con  habitantes y una densidá de &nbsp;hab./km².

Hasta 1910 denominábase Villoslada.

## Alministración

## Economía

### Evolución de la delda viva
El conceutu de delda viva contempla namái les deldes con caxes y bancos relatives a creitos financieros, valores de renta fixa y préstamos o creitos tresferíos a terceros, escluyéndose, poro, la delda comercial.

La delda viva municipal per habitante en 2014 xubía a 148,69 €.

## Llugares d'interés

* **Ilesia parroquial de La nuesa Señora del Sagrariu**. Asitiada a lo cimero del pueblu. Construyida nel sieglu XVII, destaca pol so retablu d'estilu barrocu.
* **Ermita de Llombos de Orios**. Asitiada a 9 km de la llocalidá, foi construyida en mampostería nel Sieglu XVIII. El primer domingu de xunetu celébrase una romería, denomada *de la Caridá Grande*, na cual pártese pan y carne de cordera. Más de 10.000 persones dan cita cada añu.
* **Cercu romanu del cuetu Moyón Altu**. Llábana funeraria romana con inscripciones mistes celtibériques y romanes del sieglu II-III allugada nun podiu a dos quilómetros de la llocalidá nel cuetu de Moyón Altu.
* **Treme urbanu arquiteutónicu**. De singular interés resulten les sos edificaciones, destacando dellos exemplos del sieglu XVI d'arquiteutura popular y grandes casones ganaderes señoriales, dalgunes con escudu, especialmente aquelles alzaes mientres el sieglu XVIII, la centuria dorada de Villoslada. Hai de solliñar l'actual Conceyu d'empiezos del sieglu XVII, bellamente restauráu, que fuera mandáu construyir pola familia Moreno-Montenegro, l'actual Hostal Hoyos de Iregua d'empiezos del sieglu XVIII, los dos caserones que pertenecieron a la familia García del Valle y un bon númberu de viviendes menores anque de gran contundencia tamién llevantaes ente los sieglos XVII y XVIII.

Merecen reparase les "cases de los chilenos" alzaes mientres la primer metá del sieglu XX por emigrantes prósperos como cases descansu pa les sos vacaciones. Atopar nuna primer llinia frente al ríu.

* **Real Fábrica de teles**. Asitiada nel accesu a la llocalidá nel llugar conocíu comúnmente como la buraca. Ye una monumental edificación construyida a empiezos del sieglu XVII que nos sos bonos tiempos tenía más de 2.000 metros cuadraos dedicaos a la llavadura de llanes y a la confección de fines teles de llana merino cuntando con 32 telares a mediaos del sieglu XVIII. Ye un casu únicu na Sierra pola so antigüedá y tamañu y güei ye claramente un exemplu d'arqueoloxía industrial que rique una urxente restauración.

## Lliteratura
Villoslada de Cameros. Pueblu de fidalgos, trashumantes y emigrantes.
Autor: Juan Antonio García-Cuerdes y Sánchez-Lollano.
Editáu pol Institutu d'Estudios Rioxanos, Logroño, 2006.

## Bibliografía
* 
* 
* 
* 
* 

## Referencies

## Enllaces esternos