Ammi visnaga

***Ammi visnaga*** ye una especie fanerógama perteneciente a la familia les apiacees.

 
## Descripción

Ye una planta yerbácea, qu'algama un tamañu d'ente 1 a 1,5 m d'altor, ensin vellosidaes o glabra. El tarmu ye llisu, con unes llinies minúscules de distinta tonalidá que lo percuerren. Cada fueya que sale, fai que'l tarmu forme un pequeñu nuedu, y torciéndose unos pocos graos con al respective de la vertical.

## Usos
;Melecinales:
La parte utilizada de la planta son los sos frutos, nellos formen dellos productos del grupu de les furanocromones , como la kelina, la visnagina y kelol la más importante de les cualos ye la kelina . La composición química ye la de la sesilina : visnadina , samidina, dihidrosamidina; flavonoides derivaos del kenferol, quercetol y mirceol.

Les furanocromonas pórtense como relaxantes de les fibres musculares llises, con un efeutu espasmolítico sobre les arteries coronaries y les víes respiratories y urinaries, polo que s'utilicen pa combatir cólicos nefríticos (relaxa los conductos de la uretra), litiasis urinaries, asma, coronaria (nel tratamientu de l'anxina de pechu), arritmies y distonías neurovegetativas . Tamién ye sedante y diuréticu. Externamente ye fotosensibilizante y n'usu tópicu, pol so gran conteníu en kelin (con aición fotosensibilizante, combinada cola irradiación ultravioleta controlada), pue ser d'utilidá pal tratamientu de l'alopecia (tres la desapaición de la dermatitis queda hiper-pigmentación).

Estes sustancies, sicasí, pueden tener efeutos tóxicos y pa prevenir un mal usu o intoxicación, ye necesariu que tantu pal so usu internu (en fervinchos o estraiciones de los sos frutos) como tópicu, facer so la vixilancia médica especializada yá que s'hai de tener en cuenta'l conteníu alcohólico del estractu del frutu.

Les contraindicaciones que presenta esta planta son en periodos d'embaranzu, lactancia o en neños pequeños, yá que non pueden prescribise formes de dosificación orales con conteníu alcohólico a neños menores de dos años. Tampoco pueden prescribise a adultos en procesu de desintosicación etílica. Ye incompatible con otros cardiotónicos y con laxantes antraquinónicos .
Los posibles efeutos adversos pueden apaecer dempués del contautu de la planta fresca cola piel húmedo, yá que se produz una esposición actínica y por tanto pueden apaecer fenómenos de fotosensibilización, o bien en dosis elevaes o pol so usu siguíu, yá que puede producir estomagaes, velea, vértigu, cefalees, sudoración profusa y somnolencia.

La posoloxía ye la siguiente:
Fervinchu: una cuyarada de postre por taza. Faer un fervinchu unos 10 minutos, dexando esfrecer y colando la mesma. Dos taces al día, dempués de les comíes.
Estractu fluyíu (1:1): 15-30 gotes, de 1 a 3 vegaes al día.
Tintura (1:5): 50-100 gotes, d'unu a tres veces al día.
Polvu: 0,2 a 1 g / día, en cápsules o estruyíos de 200 mg.
## Taxonomía
*Ammi visnaga* describióse por (Linneo) Lam. y espublizóse en * [[Flore Françoise]]* 3: 462*, nel añu 1778 [1779]. (post 21 Mar 1779)
;[[Etimoloxía]]:

***Ammi***: nome xenéricu que según [[Umberto Quattrocchi]], ye un antiguu nome [[llatín]] d'una planta umbelífera.

***visnaga***: [[epítetu]] 
;[[sinonimia (bioloxía)|sinonimia]]:
* *Daucus visnaga* [[basónimu]]
* *Apium visnaga*
* *Visnaga daucoides*
* *Sium visnaga*
* *Selinum visnaga*
* *Visnaga vera*
* *Ammi dilatum'' 
## Referencies

## Bibliografía
* Bibliografía y publicaciones
* DICCIONARIU ILUSTRÁU DE LOS NOMES VÉRNACULOS DE LES PLANTES N'ESPAÑA. Andrés Ceballos Jiménez. I.C.O.N.A. 1986
* FLORA IBÉRICA. Plantes vasculares de la Península Ibérica ya Islles Baleares. Vol. X Araliaceae - Umbelliferae Real Xardín Botánicu, C.S.I.C. Madrid, 1993
* PLANTES MELECINALES. El Dioscórides anováu. Dr. Pío Font Quer.Editorial Labor. Barcelona, 1990 
Les fotografíes d'esti artículu tán realizaes a un exemplar de 7&nbsp;dm d'altor,a principios del mes de marzu, na zona de Ciempozuelos (Madrid).

## Enllaces esternos

* Propiedaes melecinales de la biznaga