Le Monde

***Le Monde*** (; n'asturianu: "El Mundo") ye un periódicu vespertín francés fundáu por Hubert Beuve-Méry y publicáu de manera continua en París, dende la so primer edición el 19 d'avientu de 1944. Ye la principal publicación del grupu Monde ' Reportó un permediu de circulación de 323&nbsp;039 exemplares per edición en 2009, de les cualos alredor de 40&nbsp;000 vender nel estranxeru. Atópase disponible n'internet dende'l 19 d'avientu de 1995 y ye de cutiu l'únicu periódicu francés bono de llograr nos países de fala non francesa.

El so direutor ye Louis Dreyfus y el so actual redactor xefe ye Jérôme Fenoglio, quien foi escoyíu en mayu de 2014 p'asoceder nel cargu a Natalie Nougayrède. Plantu ye unu de dellos caricaturistes políticos que contribúin al periódicu y el so trabayu ye publicáu usualmente na metá cimera de la primer páxina.

*Monde 039;' ye propiedá del [[grupu Monde]], que ye controláu dende 2010 polos empresarios [[Xavier Niel]], [[Pierre Bergé]] y [[Matthieu Pigasse]]. La so llinia editorial ye de [[centroizquierda políticu|centroizquierda]], y el so llectores son políticamente mistos, anque con un mayor porcentaxe empobináu a la [[izquierda política|izquierda]] del espectru políticu.

El periódicu *Monde 039;' nun tien de confundir se cola publicación mensual *[[Le Monde diplomatique]]*, de la cual el grupu *Monde 039;' tien un 51%, pero que ye editorialmente independiente.

== Carauterístiques ==
Una de les principales carauterístiques de *Monde 039;' foi tamién otorgar una especial relevancia al humor gráfico, asitiando la viñeta d'actualidá na primer páxina. El caricaturista más conocíu del periódicu ye Plantu, que lo fai dende 1985. Otros dibuxantes que collaboraron nes sos páxines fueron Konk, Chenez, Pancho, Napo, Tim, Pessin, Desclozeaux, Ronald Searle o Brito.

## Historia

*Monde 039;' foi fundáu por [[Hubert Beuve-Méry]] a pidimientu del Xeneral [[Charles de Gaulle]]. La so primer edición data del 19 d'avientu de 1944, coincidiendo cola lliberación de [[Francia]] de la [[Batalla de Francia|ocupación nazi]] y foi un exemplar d'una sola plana.

Un discutiniu acaecíu nel 2003 vieno poner en cuestión el prestíu del periódicu. Nun llibru tituláu *La cara oculta de Monde* ("La face cachée du Monde"), [[Pierre Péan]] y [[Philippe Cohen]] argumenten que Colombani y Plenel amosaron, ente otres coses, na so llinia editorial una conducta non [[puntu de vista neutral|neutral]] y que s'arreyaron n'arreglos financieros que comprometeríen la independencia del diariu. Tales afirmaciones siguen siendo materia de discutiniu.

== Espardimientu electrónicu ==
*Monde 039;' ta disponible n'Internet dende'l 19 d'avientu de 1995. Amás, foi unu de los primeros trés diarios non estauxunidenses en tar disponible sobre'l llector electrónicu Amazon Kindle.

## Alministración
### Direutores
* Hubert Beuve-Méry (1944–1969)
* Jacques Fauvet (1969–1981)
* Claude Julien (1981–1982)
* André Laurens (1982–1985)
* André Fontaine (1985–1991)
* Jacques Lesourne (1991–1994)
* Jean-Marie Colombani (1994–2007)
* Pierre Jeantet (xunu de 2007 – febreru de 2008)
* Éric Fottorino (febreru de 2008 – avientu de 2010)
* Louis Dreyfus (avientu de 2010 – presente)

### Redactores xefes
* Bruno Frappat (1991–1994)
* Noël Bergeroux (1994–1996)
* Edwy Plenel (1996–2004)
* Gérard Courtois (2004–2006)
* Éric Fottorino (2006 – setiembre de 2007)
* Alain Frachon (1 de setiembre de 2007 – 17 de xineru de 2010)
* Sylvie Kauffmann (18 de xineru de 2010 – xunu de 2011)
* Érik Izraelewicz (xunu de 2011 – 27 de payares de 2012)
* Alain Frachon (30 de payares de 2012 – marzu de 2013)
* Natalie Nougayrède (marzu de 2013 – mayu de 2014)
* Jérôme Fenoglio (mayu de 2014 – presente)

## Sede
N'avientu de 2006, nel marcu del so sesentenu aniversariu, la sede del periódicu treslladar a la so nueva sede en bulevar Auguste-Blanqui 80. L'edificiu, que foi primeramente'l cuartel xeneral d'Air France, foi remocicáu por Bouygues según los planos de Christian de Portzamparc. La fachada presenta un enorme frescu dibuxáu por Plantu, con palombos volando alredor de Victor Hugo, simbolizando la llibertá de prensa.

## Ver tamién
* Le Figaro
* Libération
* Le Monde Diplomatique

## Referencies

## Enllaces esternos

* Sitiu web oficial
* 
* Artículu