Música discu

La **Música discu** o a cencielles **Discu** ye un xéneru de música de baille derivada del rhythm and blues qu'entemeció elementos de xéneros anteriores, como'l soul y el funk, con toques llatinos en munchos casos, y que se popularizó nes sales de fiesta (discoteques) na segunda metá de los años 1970.

## Carauterístiques xenerales de la música discu

### Estructura musical de la música discu

#### Ritmu musical

La música pop apoderó la escena musical hasta l'empiezu del "discu", na primer metá de los años 70. Los cantares discu de normal taben estructuradas sobre un repetitivu compás de 4/4, marcáu por una figura de charres, d'ocho o dieciséis tiempos, con hi hat abiertu nos tiempos llibres, y una llinia predominante de baxu sincopado, con voces fuertemente llastíes. Son fácilmente reconocibles polos sos ritmos repetitivos (xeneralmente ente 110 y 136 bpms per minutu) y pegadizos, con frecuencia inspiraos por ritmos d'orixe llatín como merengue, rumba o samba. L'usu del *open hi-hat* a un **ritmu 4/4** percíbese claramente en temes como *"The Love I Lost"*, de Harold Melvin & The Blue Notes en 1973, una producción de Gamble y Huff, y el batería responsable de presentar esi sellu foi Earl Young de la banda de sesión de Philly Records, MFSB.

#### Harmoníes y arreglos
El soníu orquestal usualmente conocíu como *soníu discu* encontar na presencia de seiciones de cuerda (violines, violes, cellos...) y metales, que desenvolvíen frases lliniales en unísonu, tres la base instrumental formada pol pianu llétricu y la guitarra llétrica (con toques sincopados claramente tomaos del funk). Al contrariu que nel rock, la guitarra solista ye inusual

La resultancia yera una especie de *muriu de soníu*, brillante, colos grupos orquestales tomando los papeles solistes y con un *background* harmónicu, encontáu nuna progresión d'acordes bien definida (menor/séptima/menor), con predominiu de los acordes de séptima mayor.

### Ámbitu temporal
La música discu tien la so etapa de mayor proyeición nun periodu d'ocho años entendíu ente 1974 y 1982 aproximao, con un revival nos años 1990.

Precisamente escontra la metá de los 70, llograron los sos principales ésitos los intérpretes más carauterísticos de la música discu, como MFSB, Donna Summer, The Jackson 5, Chic, Gloria Gaynor, Barry White, The Bee Gees, KC and The Sunshine Band, Village People, Boney M o ABBA. Otros munchos artistes que, de normal, nun trabayaben el xéneru, grabaron canciones disco nel visu de la so popularidá, como por casu Leo Sayer (*You Make me feel like dancing*), Rod Stewart (*Do you think i'm sexy?*), Electric Light Orchestra (*Last Train To London*), Kiss (*I Was Made for Lovin' You*) y Blondie (*Heart Of Glass*).

Diverses películes, como Fiebre del sábadu nueche y ¡Por fin ye Vienres!, contribuyeron al despegue de la música discu ente'l públicu. Anque la popularidá de la música discu tornó a empiezu de los años 80, caltuvo una importante influencia nel desenvolvimientu de la música de baille electrónica de los años 80 y 90, según en xéneros como'l House o'l Techno.

## Historia

### Oríxenes

#### Studio 54 y otres sales

Si hubiera qu'identificar cada música con un llugar, el fortín de la música discu sería, ensin dulda, la célebre discoteca neoyorquina "Studio 54" onde los djs, cola cuenta d'enllargar la diversión, y utilizando pa ello dos platos con una mesmu cantar, llograron estender considerablemente la duración de les temes d'ésitu. Eso dio como resultáu les versiones de 12 pulgaes, onde se convidaba a baillar, y movese esfrutando de la música, según el términu definitoriu del momentu: *[[Boogie Woogie|Boogie]]*.

Delles otres sales de fiestes tamién llograron prestíu: *The Limelight*, *Magique*, *L'amour*, *Sanctuary*, *Paradise Garage*, etc.

#### Primeros ésitos nes llistes
La tema *"[[Rock The Boat]]"* de los californianos Hues Corporation (1974) foi nᵘ1 nos *[[chart]]s* de singles y vendió más de 2 millones de copies, convirtiéndose asina nel pioneru de los grandes ésitos de la música discu.

Tamién algamaron esti privilexáu estatus otres temes como *"[[Love's Theme]]"*, de Barry White & Love Unlimited Orchestra, a empiezos de 1974. El mesmu Barry White a fines d'esi mesmu añu volvió imponer un nuevu ésitu con *"[[You're the First, the Last, My Everything]]"*. Per otra parte el 27 d'ochobre de 1974 Gloria Gaynor publicó'l so primer senciellu que yera una versión d'una tema de The Jackson 5: *"[[Never Can Say Goodbye]]"*. La tema convertir en paradigma del xéneru y amás foi'l primer senciellu del so primer álbum de vinilu con formatu discu mix: Never Can Say Goodbye llanzáu'l 23 de xineru de 1975.

En 1975, ésitos como *"The Hustle"*, de Van McCoy o *"Love to Love You, Baby"*, de Donna Summer, acabaron per consolidar la primacía de la música discu. Hubo otros munches temes de gran ésitu, a nivel mundial, ente 1974 y 1975: The Jackson 5 con "Dancing Machine" (1974), George McCrae cola tema "Rock Your Baby" (1974), "Lady Marmalade" (1974) del tríu LaBelle, The Four Seasons y el so "December, 1963 (Oh, What a Night)" (1975) o Silver Convention, con "Fly Robin Fly" (1975) y "Get Up and Boogie" (1976), primeros exemplos europeos del xéneru.

Sicasí, fueron los Bee Gees quien punxeron la cara más visible a la música discu. El grupu fuera popular na década anterior poles sos balaes, ya inclusive compitieren con The Beatles nos *charts*, anque sumieren mientres dalgún tiempu. L'habilidá de Barry Gibb pa cantar en falsete y la inmersión del grupu nel *discu*, apurriéron-y el so primer nᵘ1 dempués de munchos años con *Jive Talkin*' (1975) y, sobremanera, con *You Should be Dancing* (1976). Dambes temes incluyéronse, darréu, na banda sonora de la película *Saturday night fever* (1977) de John Badham y protagonizada por John Travolta.

### 1975-1979: la edá d'oru
A partir de 1975, un gran númberu d'artistes que nunca antes tocaren el xéneru, empiecen a grabar cantares *discu*, en munchos casos por imposición de les discográfiques, buscando un *hit*. Exemplos notables d'esto, fueron temes como *Silly love song* (Wings, 1976); *Got to give it up* (Marvin Gaye, 1977);*You Make Me Feel Like Dancing* (Leo Sayer, 1977); *Miss You* (Rolling Stones, 1978); "I was made for lovin' you" (KISS, 1979); *Copacabana* (Barry Manilow, 1978); *I'm every woman* (Chaka Khan, 1978); *Boogie Nights* (Heatwave 1978); *Do You Think I'm Sexy?* (Rod Stewart, 1979); *Last train to London* (Electric Light Orchestra, 1979); o los ésitos de Michael Jackson, *Don't Stop 'til You Get Enough* y *Off the Wall* (1979). La publicación de la Banda sonora de la película *[[Fiebre del sábadu nueche]]* (1977), unu de los álbumes más vendíos de la historia de la música popular, catapultó a los Bee Gees, nuevamente, al númberu 1 de les *llistes d'ésitos* de tol mundu, con ocho senciellos distintos, ente los que destaquen *[[Stayin' alive]]*, *[[You Should Be Dancing]]*, *[[Night Fever]]* y *[[Jive Talkin']]*.

Na mesma dómina en que'l xéneru consolidábase, delles agrupaciones ayenes al mesmu enfusaron na música discu, asimilando tantu elementos del soníu New York, como del de Filadelfia, y añadiendo tamién toques llatinos; por casu, la Salsoul Orchestra, dirixida por Vincent Montana Jr. Paralelamente'l xéneru n'Europa desenvuelve dellos ésitos na manera italo-discu col grupu La Bionda. Inclusive dellos grupos de rock de primer llinia publicaron temes con clares influencies *discu*: *Miss you* de Rolling Stones, *I was made for lovin'you* de Kiss, etc. Tamién grandes factoríes de Hollywood, como Disney, viéronse influyíes pol xéneru. Los estudios Disney, publicaron, en 1979, un LP denomináu *[[Mickey Mouse Discu]]* con delles pistes que aportaron a bien conocíes, como *Macho Duck* y *Discu Mickey Mouse* (con versiones n'inglés y castellán). El discu publicar en dambos idiomes y algamó un ésitu aceptable, constituyendo un acercamientu infantil a la música discu. De la mesma, publicóse Sesame Street Fever colos personaxes de Sesame Street, que tamién interpretaben música discu de tipu familiar y onde tamién collaboró Robin Gibb de los Bee Gees.Magar esto, pudo trate nun empiezu como una evidencia de la fuercia del fenómenu discu nos medios, el mesmu foi verdaderamente un aliciente al so inminente descreitu.

Les series y programes de TV de la dómina polo xeneral adopten pistes de presentación y d'acompañamientu d'escenes d'aición basaes na música discu. Ye'l casu de *CI5 The Professionals (1977), [[CHiPs]] (1977), o [[Muyer Maravía (serie de televisión)|La Muyer Maravía]] (1977).

=== El cayente del xéneru ===

==== Asonsañes ====
Delles parodies del estilu de vida disco fueron creaos. [[Rick Dees]], nel so tiempu como DJ radial en [[Memphis, Tennessee]], grabó "[[Discu Duck]]" y "Dis-Gorilla" (1977); el roqueru de vanguardia [[Frank Zappa]] asonsañó l'estilu de vida de los discotequeros de fin de selmana en la so "[[Discu Boy]]" del so álbum de 1976 *Zoot Allures* primero, y en "Dancin' Fool" del so álbum de 1979 *Sheik Yerbouti*; nel so álbum debú de 1983 el músicu comediante [["Weird A el" Yankovic]] inclúi un cantar discu llamada "Gotta Boogie", xuegu de pallabres estendida na semeyanza de la discoteca movimientu a la pallabra de xíriga americana "booger" (mocu) y el so homólogu británicu "bogey".

==== Adautaciones al discu ====
La música clásica foi inclusive afecha pa les discoteques, especialmente por Walter Murphy na so hit "A Fifth of Beethoven" (1976, basáu nel primer movimientu de la [[Sinfonía nᵘ5 (Beethoven)|Quinta sinfonía]] de [[Ludwig van Beethoven]]) y "Flight 76" (1976, sobre la base de "El vuelu del moscardu" de Rimsky-Korsakov , y la serie d'álbumes y singles de "Hooked On Classics" de Louis Clark. Dellos artistes que grabaron y discotecaizaron dellos arreglos de big band incluyendo [[Perry Como]], quien regrabó el so hit de 1939 "Tentación" en 1975, según la yá bien mayor cantante [[Ethel Amenorguen]] que llanzó un álbum de cantares del discu tituláu "The Ethel Amenorguen Discu album" en 1979. Pa non pocos foi un casu risible.

==== Los antidisco ====
La popularidá de *Fiebre del Sábadu Nueche*, llevó a les grandes [[discográfica|discográfiques]] a anubrir el mercáu de productos *discu* fechos de forma mecánica y homogeneizada pa cubrir la demanda creciente de l'audiencia. El adocenamiento d'estos productos y l'apaición d'alternatives de baille evolucionaes ([[Dance]], [[Techno]]...), crearon un sentimientu *antidisco* cada vez más perceptible. Les emisores de radio empezaron a abandonar la *música discu*, sobremanera a partir de 1980. La emerxencia d'escenes alternatives, tantu nel rock ([[Punk]], [[New wave]]...) como na música [[R&B]] ([[Rap]], [[Hip hop]]...) tamién contribuyeron al cayente del xéneru.

El [[12 de xunetu]] de [[1979]], tuvo llugar una aición *antidisco* en [[Chicago]], impulsada por diversos [[Disc jockey|DJs]] d'emisores de rock, como [[Steve Dahl]], [[Gerry Meier]] o [[Michael Veeck]], y qu'adoptó formatu d'eventu, sol nome de *Discu Demolition Night*. L'asuntu incluyó la quema d'álbumes de música discu y acabó con un fuerte enfrentamientu cola [[policía]], y numberosos arrestaos. Esti conflictu, influyó seriamente nel cambéu de paisaxe sonoro nos *charts*. Sicasí, entá sigue habiendo dellos ésitos *discu* a empiezu de los ochenta, anque con un estilu evolucionao y simplificao: [[Lipps Inc.]] (*Funkytown*, 1980); [[Kool & The Gang]] (*Celebration*, 1980); [[Spargo]] (*Baby You and me*, 1980); [[The Weather Girls]] (*It's raining men*, 1982); [[The Pointer Sisters]] (*I'm so excited*, 1982); [[Michael Jackson]] (*Thriller* y *Billie Jean*, 1982); [[Queen]] (*Body Language*, 1982); [[Imagination]] (*Ilussion*, 1982); [[The Mary Jane Girls]] (*In My House*, 1983); [[Prince (músicu)|Prince]] (*1999*, 1983); [[Irene Cara]] (*Flashdance*, 1983); o [[Madonna (cantante)|Madonna]] (*Lucky Star*, 1983) , [[Baltimora]] (*Tarzan Boy*, 1984) y [[Gloria Estefan]] (*Conga*, 1985).

==== Del *soníu discu* al *soníu house* ====
La transición ente la *música discu* de los 70 y el *Dance* de los 80, produzse básicamente nos [[estudiu de grabación|estudio de grabación]]. Según afirmaciones de [[Gloria Gaynor]], el cambéu aníciase por cuenta de que los productores empiecen a tener sobrecostos nes sos ediciones. Asina que se sustitúin les enormes seiciones de cuerdes y vientu, y l'ampliu plantel de [[Músicu de sesión músicos de sesión]] por [[secuenciador]]es y [[Caxa de ritmo|caja de ritmos]]. D'esta miente nacen estilos primixenios del Dance como'l [[Hi-NRG]] y l'[[Electro (música)|electro]].

Paralelamente'l xéneru, yá decadente, asimila variaes influencies del [[jazz]] y el [[funk]] estilizado de [[George Clinton]], xenerando nueves víes de desenvolvimientu ([[Acid Jazz]], [[Groove]]) qu'anubren les discoteques de EE.&nbsp;UU. y Reinu Xuníu ente 1980 y 1983. Ente los primeros exemplos de *Dance* yá reconocible, atopamos a [[D.Train]], [[Kashif]] o [[Patrice Rushen]]

El single *Planet Rock* d'[[Afrika Bambaataa]] (1982), producíu por [[Arthur Baker]], marca'l xiru definitivu del *discu* escontra'l *hip-hop* y el *electro*, fuertemente influyíu, ente otros, polos xermanos [[Kraftwerk]] y el so *Trans Europa Express*, según tamién los xaponeses [[Yellow Magic Orchestra]]. El nome del estilu foi *electro funk*.

Seríen finalmente productores, como'l mesmu [[Giorgio Moroder]] n'Europa, y [[Larry Levan]] o [[Frankie Knuckles]] en EE.&nbsp;UU., quien, xugando con [[Loop (música)|loops]] y baxos poderosos, impulsaríen l'[[House (música)|house]], venceyáu a clubes como'l *Paradise Garage* ([[Nueva York]]) o'l *Warehouse*, en [[Chicago]].

=== El resurdimientu del discu nos años noventa ===
L'apaición de dellos discos d'artistes renomaos, a mediaos de los noventa, qu'incorporaben elementos claramente *discu*, anició un curtiu resurdir del xéneru na década de los [[años 1990|90]]. Publicáronse cantares *neo-discu* según dellos amiestos ente [[Hip hop]] y Música Discu, con artistes como [[Pet Shop Boys]] (*New York City Boy*,1999), [[U2]] (*Lemon*,1993), [[Brand New Heavies]] (*Spend Some Time*, 1994), [[Spice Girls]] (*Who Do You Think You Are*, 1995), [[Jamiroquai]] (*Cosmic Girl*, 1996; *Little L*,*Love Foolosophy*,*You Give Me Something*, 2001), [[N-Trance]] (*Stayin Alive*, *D.I.S.C.O.*,1997), [[Will Smith]] (*Gettin Jiggy With It* 1997), [[Kylie Minogue]] (*Spinning Around*, 2001) o [[Sophie Ellis Bextor]] (*Murder on The Dance Floor*, 2002) [[Justin Timberlake]] (*Rock Your Body* 2004).

Nesta mesma [[década]], una serie de [[videoxuegu|videoxuegos]] incluyeron dalgunos tarrezas discu, como ye'l casu, ente otros, de *Dance Dance Revolution 4th Mix* (*Shake Your Booty* de [[KC and The Sunshine Band]]); *Bust A Groove* (*The Natural Playboy*) o *'Bust A Groove 2* (*Lets the Music Take Control*), etc. Pa la saga *Bust a Groove*, les temes fueron especialmente compuestos pa representar a un personaxe denomináu *Hiro*, que ye un [[Fanatismu|fanáticu]] [[baillarín]] d'esti tipu de música.

=== El xéneru na actualidá === 
Les influencies de la *música discu* permanecen entá en temes recién, por casu, *Big Girls(You Are Beautiful)* de [[Mika (cantante)|Mika]] , *Shut Up And Let Me Go* de [[The Ting Tings]], *Itsi Bitsy Bikini* de [[Gummy Bear]] ) o daqué de lo que faen [[Scissors Sisters]] ([[2007]] y temes como "Hung Up" del [[Álbum musical|álbum]] de [[Madonna]], "Confessions on a Dance Floor" (2005). Asina mesmu'l [[J-Pop]], en [[Xapón]], tuvo curtios ésitos con influencies disco, como [[Puffy AmiYumi]], Cosmic Nefaretabi y Swimming Pool.

Paralelamente sigue habiendo un mercáu d'aficionaos, que dexa que sigan editándose [[Discu compactu|CD]] clásicos, [[remix]]es de dellos cantares conocíos, y que se celebren grandes conciertos, de convocatoria *"familiar"*, como'l realizáu pola [[Public Broadcasting Service|PBS]] en [[2004]], que xunió a estrelles y artistes d'aquel tiempu (como [[A Taste of Honey (banda)|A Taste Of Honey]], [[Leo Sayer]], [[Tavares]], [[Frankie Valli]], [[Yvonne Elliman]], [[HeatWave]], [[The Hues Corporation]] o [[Martha Wash]], ente otros), que "alicaron" munches de los cantares que fixeron dómina.

En 2013 [[Bruno Mars]] llanzó [[Treasure (cantar)|Treasure]] ("ayalga") como homenaxe a la música discu de los años 70 y 80.

== Subxéneros ==

=== Variantes rexonales ===
Na dómina de mayor rellumanza (mediaos de los 70), apaecieron un gran númberu de variantes rexonales del xéneru, en dellos casos consecuencia de les carauterístiques especiales de dellos artistes, n'otros de resultes de conceutos de [[producción música|producción]] y/o [[arreglu musical|arreglos musicales]]. Ente estos subxéneros locales, cabo destacar:

* El [[Soníu Filadelfia]], una creación de los productores y compositores Humble y Huff, y que xeneró una llarga llista de númberos unu, con grupos como [[MFSB]], [[The O'Jays]] o [[The Three Degrees]], y solistes como [[Patti Labelle]] o [[Billy Paul]].
* El [[Soníu Nueva York]], con temes de los artistes *residentes* de *Studio 54* según dalgunos d'orixe llatín, como [[Van McCoy]], [[Grace Jones]], [[The Salsoul Orchestra]], [[Amanda Lear]] o [[LaBelle]], col so espectacular ésitu *Lady Marmalade*.
* El [[Soníu Los Angeles]], qu'incluyía grupos como [[Tavares]], [[Love Unlimited Orchestra]] o [[Phyllis Hyman]].
* El [[Soníu de Miami]] surdíu de los [[Estudios Criteria]]
* El [[Soníu Munich]], con artistes como [[Donna Summer]], [[Silver Convention]], [[Boney M]], [[Ginno Soccio]] o [[Giorgio Moroder]].

=== Los DJs ===
El mesmu conceutu del xéneru, y la so estrecha vinculación coles pistes de baille, dieron un papel relevante a los [[Disc jockey|DJs]] na popularización de la *música discu*. Col tiempu, los más relevantes, fueron incorporando elementos de creación al so trabayu colos vinilos, llegando a xenerar fórmules rítmiques propies que fueron asumíes polos productores. Una d'estes llinies de desenvolvimientu de la *música discu*, enllaza direutamente col [[hip-hop]] ([[Afrika Bambaata]]).

Ente los *DJs* más importantes, cabo recordar a [[Walter Gibbons]], [[David Mancuso]], [[John Benítez]] y [[Richie Kaczor]] (dambos de *Studio 54*), [[Francis Grasso]], [[Ian Levine]], [[Mike Pace]], [[Preston Powell]], etc.

=== Música discu fora d'[[EE. XX.]] ===
Nun puede entendese la evolución de la música discu ensin la participación fundamental d'[[Europa]]. Gran parte de los ésitos de la segunda metá de la década cuayáronse, o se producieron direutamente, nel vieyu continente. Magar los artistes al otru llau del charcu bebíen de les influencies direutes del soul y la música negra, n'Europa les influencies son muncho más variaes: jazz, pop, estilos locales... y nótase una clara predilección y evolución na música discu europea escontra los soníos sintetizaos, fundamentales pa entender la música de baille de los años 1980 (euru/italo discu, House, Industrial, Electro...). Productores como l'italianu [[Giorgio Moroder]] van tar a la cabeza d'esta evolución, dientro del denomináu "Soníu Munich", con producciones pa [[Donna Summer]] o mesmes como *"From Here To Eternity"*.

La mayoría de les producciones europees tien vocación internacional, alloñaes de nacionalismos y señes d'identidá patries. Los artistes graben n'inglés y entemecen distintos estilos, sol ritmu típicu a una velocidá media de 120 [[Beats per minute|bpm]]. Esta ventaxosa indefinición nacional fai que llueu la mayoría sían absorbíos pol mercáu estauxunidense, lo que fadría que finalmente terminaren grabando y produciendo ellí: [[Alec R. Costandinos]], [[Jacques Morali]], o [[Giorgio Moroder]], seríen artífices d'éxito disco a entrambos llaos del [[Océanu Atlánticu|Atlánticu]]. Ente los sos ésitos tán [[Village People]] (Morali), [[Donna Summer]] (Moroder), [[D.C. La Rue]] (Costandinos).

L'estilu discu foi adoptáu rápido, al igual qu'asocedió n'[[EE. XX.]] por artistes europeos consagraos como [[ABBA]], claramente instalaos nel xéneru dende'l so ésitu *"Dancing Queen"*, apoderando les llistes mientres finales de los 70 y empiezu de los 80. Tamién, la [[Electric Light Orchestra]], con temes claramente discu como *Last Train To London*, o les sos incursiones na banda sonora de la película [[Xanadu]]. Inclusive cantantes tradicionales franceses como [[Dalida]] o [[Sheila]], ésta sol seudónimu [[Sheila B. Devotion]], que llograríen gran popularidá nel "discu sound".

Al igual que n'[[EE. XX.]], n'[[Europa]] aprovechóse'l tirón de la música discu, pa despolvoriar ésitos de décades pasaes y llograr de nuevu un gran ésitu. Nesti capítulu caben destacar, dende [[Francia]], [[Santa Esmeralda]], con versiones de *"The House Of The Rising Sun"* o *"Don't Let Me Be Misunderstood"*, dambos ésitos de [[The Animals]]; [[Belle Epoque (banda)|Belle Epoque]] col *"Black Is Black"* de [[Los Bravos]]; o dende [[Alemaña]], [[Boney M]] con *Sunny* de [[Bobby Hebb]], y [[Eruption (banda)|Eruption]] col *"One Way Ticket"* de [[Neil Sedaka]].

De la década dorada pueden destacar como esponentes europeos bien influyentes a [[Cerrone]] ([[Francia]]), [[Boney M]] ([[Alemaña]]), [[La Bionda]] ([[Italia]]), o [[Barrabas (banda)|Barrabas]] ([[España]]).

==== Alemaña ====
Alemaña de la mano de productores de la talla de [[Giorgio Moroder]], [[Frank Farian]] o [[Rolf Soya]], dende [[Múnich]] o [[Hamburgu]], ye con [[Francia]], unu de los países que más ésitos apurrió a la música Discu mundial. Estilos como'l [[Soníu Munich]] son sellos identitarios d'un estilu que se nutre del pop européu, la música de raigaños afroestauxunidenses, el jazz, y la electrónica de vanguardia surdida nel [[Krautrock]].

La cantante [[Donna Summer]] que desembarcó n'Europa como integrante del musical Hair a principios de los 70, recala n'Alemaña y de la mano de Girogio Moroder empecipiando una carrera d'ésitos fundamentales pal ésitu masivu de la música discu. La erótica "Love To Love You Baby" ([[1975]]), o la electrónica "I Feel Love" ([[1977]]) son ésitos populares del xéneru en tol mundu.

[[Boney M]], grupu integráu por cantantes y baillarinos de les [[Indies Occidentales]] y [[Xamaica]] , llanzaos de la mano del productor [[Frank Farian]], puédese-yos considerer esponentes d'una música discu popular, pensada pal consumu masivu, con estribillos pop fáciles pal gran públicu ("Brown Girl in The Ring", "Rivers of Babylon", "Gotta Go Home", "El Lute" o "Daddy Cool") que podrámos denominar [[Bubble Gum]]-Discu.

Denominar *Soníu Munich* al estilu discu grabáu fundamentalmente nos [[Musicland Studios]] o nos [[Union Studio]] de [[Múnich]]. Polos Musicland, de los cualos foi fundador Giorgio Moroder, pasaríen un gran númberu y artistes internacionales, pero van ser recordaos siempres poles producciones discu, qu'incluyíen grandes partes de música electrónica, y con una vocación popular. Son esponentes [[Donna Summer]], [[Roberta Flack]], [[Boney M]], [[Silver Convention]], el mesmu [[Giorgio Moroder]], y proyeutos d'esti como la [[Munich Machine]].

Esti pasu del [[Krautrock]] electrónicu a la música discu tuvo tamién el so pasu inversu. Los alemanes [[Kraftwerk]] que s'empezaron a alloñar del soníu fríu del [[Krautrock]] dende l'ésitu [[Autobahn (álbum)|Autobahn]], asimilen de manera natural el so soníu electrónicu minimalista a la música discu, especialmente dende l'inesperáu ésitu nes discoteques de [[Trans Europe Express]]. L'álbum [[The Man Machine]] ([[1978]]) y [[Computer World]] ([[1981]]) inciden nesti soníu electrónicu discu que seria precursor ya inspirador de corrientes de los años 80 como'l [[Música Electro|Electro Funk]], del [[Tecno pop]] empobináu a la pista de baille, o'l [[House (musica)|House]]

==== España ====
Pela so parte, n'[[España]], na segunda metá de la década, y empiezu de los ochenta, hubo delles incursiones na música discu, destacando, ensin dala dulda, el grupu [[Barrabás (banda)|Barrabás]], una de les bandes de más ésitu internacional (más famosos n'[[EE. XX.]] que n'[[España]]), que producieron temes de corte disco pero fundiendo ensame d'estilos como'l [[jazz]], [[rock]] o soníos afro-llatinos. Ente los sos ésitos discu nos años 70 destaquen "[[Hi-Jack]]", "[[Desperately]]", o "[[Check-Mate]]", siendo unos de los precursores na publicación, en [[1975]], d'unu de los primeres [[maxi-single]] (formatu de vinilu de 12 pulgaes pensáu pa discoteques) de la hestoria. La tema escoyida foi "[[Mellow Blow]]", nel sellu [[Atlantic Records|Atlantic]] n'[[EE. XX.]]

Amás de [[Barrabás (banda)|Barrabás]] hai que mentar al dúu [[Baccara]]. Magar los sos ésitos tiénense que considerar como producciones de música discu Alemanes, la so forma tan española de pronunciar l'inglés, y los sos oríxenes, fáen-yos un buecu nesta seición. Mayte Mateos y María Mendiola fueron llanzaes dende [[Hamburgu]], pol productor [[Rolf Soya]], que les bautizó [[Baccara]] (primeramente llamárense Venus) y foi l'artífiz de dos pieces fundamentales de la música discu de los 70, "Yes Sir I Can Boogie" y "Sorry I'm a Lady". Como tantos otros artistes de la música discu la so popularidá terminó llueu, siendo solu remarcable amás de estos ésitos mentaos, el so ésitu menor "The Devil Sent You To Laredo", y la so participación nel festival d'[[Festival del Cantar d'Eurovisión|Eurovision]], representando a [[Luxemburgu]]. Nesi festival fueron les introductoras del soníu discu, yá qu'[[Festival del Cantar d'Eurovisión|Eurovision]] hasta entós yera campera, salvu honroses esceiciones, de producciones de [[bubble-gum]] facilón, o balaes romántiques.

El soníu discu instalar n'[[España]] fundamentalmente de la mano del denomináu fenómenu "Fans" (llanzamientos comerciales d'artistes adolescentes p'adolescentes, sobremanera femenines) ente 1979 y 1980. La resultancia ye un soníu pop con bases claramente "Discu", como puede escuchase nos llanzamientos d'artistes como [[Pedro Marin]] y el so ésitu "[[Aire (cantar de Pedro Marín)|Aire]]" ([[1979]]), [[Iván (cantante)|Iván]], colos sos ésitos "Ensin Amor"([[1979]]), (versión de la tema [[Dschinghis khan]] que'l grupu homónimu alemán interpretaría n'[[Festival del Cantar d'Eurovisión|Eurovision]] en 1979), y "Fotonovela" ([[1983]]), númberu 1 en países como [[Francia]] o [[Alemaña]]; o [[Miguel Bosé]], colos sos ésitos internacionales, [[Super-Superman]], y [[Anna (cantar de Miguel Bosé)|Anna]]. Otros representantes discu-ibéricos de la dómina son "[[Apache (banda)|Apache]]", o "[[Goma de Mazcar]]".

Nel ámbitu de la música infantil, al igual que los sos compañeros adolescentes del fenómenu "Fans", introduzse'l soníu disc. El grupu [[Parchís (grupu)|Parchís]] introducir dellos cantares, como *Mortadelo y Filemón* o *Na Armada*, ente otres. Amás el dúu infantil [[Enrique y Ana]] tamién tuvo la so incursión discu-kitsch en "Super Discu Chinu"

Aprovechando'l tirón, arrodiáu de ciertu escándalu (p'aquellos años) d'artistes transexuales, o presuntamente transexuales, como [[Amanda Lear]], Bibiana Fernández, más conocida como [[Bibi Andersen]], publica en 1980 una tema de clara inspiración nel Munich Discu Sound, llamáu "Call Me Lady Champagne", de gran ésitu n'[[España]], y dellos países europeos como [[Alemaña]]. La tema foi l'empiezu d'una efímera carrera musical.

Yá nos años 80 dalgunos apúntense al estilu [[italo discu]], faciendo producciones electróniques de similar factura y pretensiones internacionalistes. Dientro d'esti estilu podemos enmarcar al yá mentáu [[Iván (cantante)|Iván]], [[David Lyme]], [[Charlie Danone]], [[Atlanta (banda)|Atlanta]], los seudónimos del productor [[RT1]] tales como [[DJ Ventura - Mr Backer]] y [[Viciu Llatín]], [[Steve Clark (cantante)|Steve Clark]] (nada que ver col miembru homónimu de la banda de rock [[Def Leppard]]), [[Xalan]] o [[Lenroy]]. L'ésitu internacional del "The Night" d'[[Azul y Negro]] ye tamién incluyíu davezu ente los ésitos europeos del [[italo discu]], a pesar de que la so llinia diba más pola sienda del [[tecno pop]]. [[Alaska y Los Pegamoides]] consiguen un gran ésitu n'[[España]], a principios de los 80, cola tema "Baillando" ([[1981]]), de clara inspiración nel soníu de los franceses [[Gibson Brothers]], y que darréu aprovechando'l boom del [[Acid House]] volveríen grabar editando dellos amiestos distintos, dientro de los estilos puramente electrónicos de finales d'esa década.

Curiosamente, el grupu español que meyor sintetizó'l *soníu discu*, la [[Fundación Tony Manero]], apaez col *revival* de los años 90. Magar el so estilu, descomanadamente purista tocantes a la grabación del soníu, alloñar de los sos coetaneos estranxeros como Jamiroquai que lo afixeron a la dómina post-House. El so ésitu foi práuticamente local y débese sobremanera a la inclusión de la tema "Super Sexy Girl" como banda sonora del anunciu, pa les televisiones n'[[España]], del modelu de coche "Space Star" de la marca xaponesa [[Mitsubishi]].

==== Francia ====
[[Francia]] ye l'otru gran productor d'éxito disco mundiales, magar quiciabes nun sía del tou conocíu. De [[Francia]] salieron un gran númberu de producciones de corte internacional, n'inglés, como los yá mentaos [[Cerrone]], [[Santa Esmeralda]] o [[Belle Epoque (banda)|Belle Epoque]].

[[Patrick Hernández]] sería númberu 1 en mediu mundu con "Born To Be Alive", añadiendo l'interés de que Madonna llegó a tar nel cuerpu de baille que lu acompañaron en delles actuaciones de la so xira de 1980. [[Patrick Juvet]], con ésitos como "Lady Night" , "I Love America", o "Got A Feeling". [[Space]] col ésitu "Magic Fly" (representantes del [[Space Discu]], otra variante electrónica de la música discu, próxima'l Munich Sound, pero con sabor más puramente electrónicu, próximu a artistes como [[Jean-Michel Jarre]]). [[Voyage (banda)|Voyage]] y el so ésitu "Souvenirs" (consideráu unu de les meyores temes de la música discu de toos apondera tiempos), [[Gibson Brothers]], [[Otawan]] y una llarga llista d'artistes asitien a [[Francia]] como una de les grandes potencies de la música discu.

La cantante [[Sheila (cantante)|Sheila]], en siendo una cantante d'ésitu nos años 60 convertir a la música discu cola denominación [[Sheila B. Devotion]], algamando fama internacional con ésitos como Spacer. Tamién ye de destacar el *hit discu* de la cantante [[Dalida]], otra cantante de pop francés clásicu, *J'attendrai*, qu'ocupó los nᵘ1 de los *charts*, o "llistes d'ésitos", n'ensame de países, como [[Canadá]] o [[Xapón]]. [[Francia]] apurrió amás d'artistes gran cantidá de productores de música discu internacional, tanto propios, como afincaos, ente los qu'hai que destacar [[Jacques Morali]] o [[Alec R. Costandinos]].

L'aportación francesa al [[euru discu]]/[[italo discu]], vien de la mano de [[Desireless]] y el so ésitu "[[Voyage Voyage]]", [[Bandoleru (banda)|Bandoleru]] y el so ésitu "Paris Llatín", o la [[Estefanía de Mónaco|Princesa Estefanía de Mónaco]] alies [[Estefanía de Mónaco|Stephanie]] col so ésitu "Irresistible".

==== Italia ====
N'[[Italia]] al igual qu'en [[Francia]] o n'[[Alemaña]], desenvolvióse música discu con pretensiones internacionales. Sicasí, el xéneru terminó desenvolviendo una variante especial denomada [[italo discu]] la cual evolucionó en parte gracies a la música electrónica que tamién-y dio un toque únicu al xéneru. El Italo-discu terminó siendo un estilu propiu, cantáu fundamentalmente n'inglés, cola música producida dafechu por preseos electrónicos y secuenciadores, que s'identificaba con Italia, ensin tener casi nenguna conexón cola música popular italiana anterior. Na década de los 70 son exemplu d'esti estilu'l grupu [[Easy Going]], con ésitos como "Fear", [[Tuliu De Piscopo]] con "Stop Bajon", [[La Bionda]], con ésitos como "One For you, One For Me" o'l discu-electro-pop "Wanna Be Your Lover" qu'amuesa claramente la transición al italo-discu. [[Difference]] con "High Fly" tamién tuvieron una cierta repercusión internacional.

"Step By Step" de [[Koxo]] ye otru claru esponente italianu, de la transición del discu setenteru más ortodoxu al [[italo discu]] ochentero electrónicu puru.

Nos años 80 hubo un cientu d'artistes italo discu, caben destacar [[Kano (banda)|Kano]], [[Kasso]], [[Silver Pozzoli]], [[Spagna]], [[P Lion]], [[Miko Mission]], [[Baltimora (cantante)|Baltimora]], [[Righiera]], [[Camaro's Gang]], [[Dean Harrow]], [[Gary Low]], [[Paul Mazzolini|Gazebo]], [[The Twins]]

Artistes consagraos como [[Raffaella Carrà]] incursionaron tamién na música discu con temes de corte gayoleru tamién cantaos en castellán: *Hai que venir al sur, 0303456, Nel amor too ye empezar, etc.* Otru cantante italianu que al pasase a la música discu consiguió un únicu ya inesperáu ésitu internacional foi [[Pinu D'Angiò]], que con "Ma Quale Escurre", conquistó los primeros puestos d'innumberables "charts" internacionales.

==== Otros países europeos ====
Al músicu griegu Alexandre Garbis Sarkis Kouyoumdjian, meyor conocíu como [[Alec R. Costandinos]], como [[D.C. La Rue]] y con munchos otros seudónimos, puede consideráse-y, xunto al tándem [[Giorgio Moroder]] - [[Pete Bellotte]], al productor francés [[Jacques Morali]] o al alemán [[Frank Farian]], unu de los reis de la música discu europea de la década de 1970. Afincáu en [[Francia]], compunxo y produció pa un cientu d'artistes y proyeutos propios, ente los que s'atopen [[Love and Kisses]], [[Don Ray]], [[Tony Arrallo]], [[Cerrone]], [[Paris Connection]], [[Sphinx]], [[Sumeria]] y [[Alan Hawkshaw]].

En [[Bélxica]], el grupu [[Two Man Sound]] desenvolvió'l so trabayu en diversos idiomes, de los cualos destacó'l so ésitu *Discu Samba*, que los dio a conocer col so amiestu de ritmos brasilanos y ambientes discu electrónicos influyíos en parte pol estilu italo-discu. La so tema *¡Qué tal, América!*, ye consideráu unu de los precursores del soníu [[house (música)|house]] de la década posterior. Coles mesmes, dende [[Bélxica]] el grupu [[Telex (banda)|Telex]] algamaría popularidá nes pistes de baille internacionales cola so tema electro-discu *Moskow Discu* ([[1978]]), de clares influencies nel Munich sound más electrónicu y sobremanera na tema *We Are The Robots*, de los alemanes [[Kraftwerk]]. Esta tema ye consideráu como gran influencia pal soníu [[house (música)|house]], tamién.

Dende Holanda, el músicu [[Harry Thumann]] consiguiría un gran ésitu internacional con *Underwater*, y dende Austria'l grupu rock [[Ganymed]] llograría repercusión con temes como *It Takes Me Higher*, dientro del estilu [[Space Discu]].

==== Llatinoamérica ====
Tocantes a [[Llatinoamérica]], a finales de los 70, el [[Disc jockey|DJ]] José Luis Cortés "[[El Maromero]]", impulsa'l xéneru en [[Méxicu]], dándo-y un toque bien especial. Igualmente [[M.T.M]] realiza una versión n'español del cantar *Double Dutch Bus* Denominada *El Peribus*. Pela so parte, el grupu [[Super Banda Machu]] de Virgilio Canales fixo versiones disco, integraes en [[Popurrí (música)|popurrís]], de cantares mexicanos tradicionales como [[Corríu (Méxicu)|corríu]]s o dellos cantares [[Veracruz|veracruzanas]], ente otros materiales mexicanos musicales. Tamién el grupu [[La mio Banda El Mexicanu]], incorpora dientro de la instrumentación de les sos [[tecnocumbia|tecnocumbies]], componentes derivaos d'esta música, Inclusive delles televisoras Locales de países como [[Guatemala]], [[Méxicu]], [[Arxentina]] ente otros nesta década usaron tarrezas discu pa los sos programes,.

N'[[Arxentina]], el arreglista [[Bebu Silvetti]] tamién incursionó nel xéneru, llogrando dellos ésitos y collaborando con bandes como Salsoul Orchestra.

En [[Venezuela]], el cantante [[José Luis Rodríguez "El Puma"]] algamó puxanza con una versión discu del [[Corríu (Venezuela)|corríu]] venezolanu "Pavu Real" y la tema "L'amor ye daqué más", dambos del álbum [[Atrévite]] en [[1980]]. El cantante [[Trino Mora]] tamién lleva al xéneru discu la tema "Esperecimientu" y a parte saca otres temes del xéneru discu. Los cantantes [[Rudy Márquez]] y [[Rudy la Scala]] llancen álbumes con puros tarrezas discu en [[1979]] y esi mesmu añu'l grupu [[Ambar]] llanza'l so LP [[Love Maniac]], y otros cantantes como [[Pecos Kanvas]], [[Nancy Ramos]], [[Mirla Castellanos]], [[Delia Dorta]] y ente otros entren nel xéneru ya inclusive la telenovela venezolana de [[Venevisión]] [[La señorita Elena]] tenía como tema principal el cantar "Love Theme" versión instrumental de la banda [[Love Unlimited Orchestra]] en [[1975]].

En [[Méxicu]], artistes como [[Juan Gabriel]] incursionan nesti xéneru y, ente 1978 y 1979, publicar l'álbum "Gústame baillar contigo", nel que dellos cantares tienen arreglos y ritmos alusivos a la música discu. Cantares como "Naide ye como tu", "Everybody dance in [[Acapulco de Juárez|Acapulco]]", "Bonos díes, señor sol" y "Gústame baillar contigo", ente otres, fueron atayantes ésitos nes discoteques de la dómina y sirvieron de base pa les sos producciones musicales futures. Ente 1978 y 1980 emítese'l programa de TV "Fiebre del Dos", so la conducción del animador [[Fito Girón]], nel que se realizaben concursos de baille y tocábense temes de música discu, la mayoría ésitos n'inglés ya instrumentales; foi un iconu na Televisión Mexicana de la cultura del discu.

== Información adicional ==

=== Otros artistes *discu* ===
Como complementu al conteníu del artículu, incorpórase un llistáu, non refechu, d'otros artistes significaos dientro del xéneru *discu* o que fixeron incursiones nél, y que nun fueron citaos nel artículu, indicando les sos temes más representatives dientro del xéneru.

* [[A Taste of Honey (banda)|A Taste of Honey]]- *Boogie Oogie Ooogie*
* [[ABBA]]- *Dancing Queen, Voulez-Vous, Gimme Gimme Gimme, Summer Night City*
* [[Andy Gibb]]- *I Just Want To Be Your Everything*
* [[Andrea True]]- *More, More, More*
* [[Alaska y Dinarama]] - *Un home de verdá, Cómo pudisti faeme esto a mi*
* [[Alaska y los Pegamoides]] - *Baillando*
* [[Anita Ward]]- *Ring My Bell*
* [[Amii Stewart]]- Knock on Wood*
* Arpeggio- *Saturday Night, Love And Desire*
* Bebu Silvetti - *Agua de Primavera, Velvet Hands, SkyLab, Voyage Of Non Return*
* Blondie- *Heart Of Glass*
* Carl Douglas - *Kung Fu Fighting*
* Celi Bee- *Superman*
* Charo- *Dance A Little Bit Closer*
* Cher- *[[Take Me Home (álbum de Cher)|Take Me Home]]*, *[[Prisioner (álbum)|Prisioner]]*, *Hell On Wheels*
* Chic- *-y Freak*, *Good Times*, *Dance Dance Dance*, My Forbidden Lover
* City- *Roller Discu*
* Dan Hartman- *Relight My Fire*, *Instant Replay*
* Dazz Band- *Let It Whip*
* Diana Ross - *I'm Coming Out*, *[[Upside Down (cantar de Diana Ross)|Upside Down]]* , *The Boss*
* Earth, Wind & Fire- *Let's Groove Tonight*, *September*
* Edwin Starr- *Happy Radio*, *Contact*, *War*
* Eruption- *I Can't Stand The Rain*
* France Joli- *Come To Me*
* Gary's Gang- *Keep On Dancing*
* Ginno Soccio- *Dancer, It's All Right*
* González- *Haven't Stopped Dancing*
* GQ- *Discu Night*
* Heatwave- *Boogie Nights*
* Jimmy Bo Horne- *Spank, It Is In*
* Kano- *Ready*
* La Bionda- *One For You, One For Me*
* Leif Garret- *I Was Made For Dancing*
* Love and Kisses- *Thank God It´s Friday*
* Michael Jackson- *Don't Stop 'Till You Get Enough*, *Billie Jean*, *Rock With You*, *Thriller*
* Musique- *Keep On Jumping, In The Bush*
* Ottawan- *Hands Up, D.I.S.C.O., Shalala Song*
* Patrick Hernández- *Born To Be Alive*
* Patrick Juvet- *I Love America*, *Got A Feeling*
* Ray Dahrouge - Steppin Out
* Rick James- *Superfreak*
* Salsoul Orchestra - *Tangerine*
* Silver Convention- *Get Up And Boogie, Fly Robin Fly, Save Me, San Francisco Hustle*
* Sister Sledge- *He's The Greatest Dancer*, *We Are Family*
* Stellar All Stars - Let The Music Take Control
* Sylvester- *Dance (Discu Heat)*, *You Make Me Feel Mighty Real*
* Tangerue - Tangerue, Doin Your Own Thing, Dance with Me 
* Teena Marie- *I Need Your Lovin*'
* The French Kiss - Panic
* Tina Charles- *Dance Little Lady Dance*
* The Emotions- *Best Of My Love*
* The Trammps- *Discu Infiernu*, *Hold Back The Night*
* Thelma Houston- *Don't Leave Me This Way*
* Tomoki Ishizuka- *The Natural Playboy*
* Two Man Sound- *Discu Samba, Que Tal America*
* Van McCoy - *The [[Hustle]]*
* Walter Murphy - *A Fifth Of Beethoven* , *California Strut*
* Yvonne Elliman- *If I Can't Have You*

## Referencies

## Bibliografía de referencia
* Michaels, Mark (1990). *The Billboard Book of Rock Arranging*. ISBN 0-8230-7537-0.
* Jones, Alan and Kantonen, Jussi (1999). *Saturday Night Forever: The Story of Disco*. Chicago, Illinois: A Cappella Books. ISBN 1-55652-411-0.
* Brewster, Bill and Broughton, Frank (1999) *Last Night a DJ Saved my Life: the History of the Disc Jockey* Headline Book Publishing Ltd. ISBN 0-7472-6230-6.
* Lawrence, Tim (2004). *Love Saves the Day: A History of American Dance Music Culture, 1970-1979*. Duke University Press. ISBN 0-8223-3198-5.

## Enllaces esternos

* 
* The origin of Disco