Niharra

**Niharra** ye conceyu d'España perteneciente a la provincia d'Ávila, na comunidá autónoma de Castiella y Llión. Atopar nel Valle de Amblés. En  cuntaba con una población de  habitantes.

## Símbolos
L'escudu heráldicu y la bandera que representen al conceyu fueron aprobaos oficialmente la . L'escudu se blasona de la siguiente manera:

La descripción testual de la bandera ye la siguiente:

## Mediu físicu

### Allugamientu
El Valle de Amblés concretamente estiéndese dende Ávila capital, escontra l'oeste con un llargor d'unos 40 km y un anchor d'unos 12 km, derrotu pel ríu Adaja y coles carreteres nacionales 110 y 502 como principales víes de comunicación.

Los pueblos más cercanos falten: 3,5 km Salobral, 4 km Mironcillo, 5 km Padiernos, 6 km Sotalbo y Muñogalindo, 7 km Solosancho y 9 km La Torre. La distancia a la capital d'Ávila ye de 15 km. Otres distancies con capitales más cercanes son Segovia 73 km, Valladolid 120 km, Salamanca 113 km, Madrid 133 km.

La llocalidá ta asitiada a una altitú de 1088&nbsp;msnm.





### Xeoloxía
Gran parte del términu atópase enclavada na fuesa del valle de Amblés. Trátase d'una zona afeutada por fenómenos teutónicos, travesada pol más importante de los sistemes de quebra de los cuatro esistentes na provincia d'Ávila. Esta llinia de quebra diríxese al Este - noroeste y ta puesta de relieve polos valles que siguen los ríos Adaja, Corneja, Tormes, Tiétar y Alberche. En dicha llinia quedaron calteníos materiales detríticos continentales (arenisca granítica, conglomeraos y magre), y yá que los procesos de meteorización fueron intensos, abonden los depósitos aluviales producíos pol cuaternariu, por disgregación del granitu.

## Historia

L'orixe del pueblu puramente desconozse; el so nome actual, paez ser que provién del árabe, yá que "*Niharra*" significa "*Almear de segáu*", o llugar del segáu. La so esistencia, ensin dulda, remontar a la "Dómina Romana". Esti razonamientu ta xustificáu col descubrimientu d'un pobláu romanu cerca del pueblu que foi declaráu como Zona d'Interés Históricu. Ellí atopáronse monedes del sieglu II y vasíes de cerámica romana, tremaes peles tierres próximes.

El pobláu ta na finca de "Garci-Sancho", desvirtuado el so nome y llamáu anguaño Gardisancho, nun llugar que los paisanos denominamos "La pareya de los moros" y qu'en tolos escritos que vimos, denominar bien la Paré del moru o bien la Paré de los Moros, que ta asitiáu na marxe izquierda del ríu Adaja a 2 km del allugamientu actual del pueblu.

Amás, al introducir reformes nes cais pa meter l'agua corriente, afayóse una capa de cal y cantares, o morteru, que ye una calzada romana antigua. Tamién coincide que'l nome d'esta cai llámase "Calzada Vieya". Esta pue ser la calzada que traviesa tol valle y va dar al Puertu del Picu. La so esistencia actual ye posible que se remonte al sieglu XI cuando Alfonsu VI de Castiella encamentó la repoblación de la zona d'Ávila al so xenru Raimundo de Borgoña. Unu d'estos nobles posiblemente fuera Garcí-Sancho. L'allugamientu del pueblu xunto al ríu xustificar pal aprovechamientu d'ésti.

## Demografía
El conceyu, que tien una superficie de 11,28&nbsp;km², cuenta según el padrón municipal pa  del INE con  habitantes y una densidá de &nbsp;hab./km².





## Referencies

## Enllaces esternos