open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Miguel Urbán

**Miguel Urbán Crespo**  ye un activista y políticu español, cofundador de Podemos y, dende'l 5 de marzu de 2015, eurodiputáu por esta formación, en sustitución de Teresa Rodríguez. Dende'l 18 de febreru de 2017 ye responsable de la Secretaría d'Europa de la executiva nacional de Podemos.

## Biografía
Miguel Urbán Crespo nació en Madrid en 1980 y estudió Historia na Universidá Complutense de Madrid, anque nun se llegó a llicenciar.

Trabayó en delles ONG, na redaición de la revista *[[Vientu Sur]]*, y como xestor cultural de la llibrería cooperativa La Marabunda. L'establecimientu, nel barriu madrilanu de Lavapiés, sirvió como llugar de xunta de dalgunos de los actuales miembros de Podemos y cerró apocayá.

Como activista políticu, militó nel movimientu estudiantil, sobre'l qu'escribió numberosos artículos y llibros –como coautor–, y participó nel movimientu alterglobalizador, contra la guerra d'Iraq y nel movimientu 15-M.

Nes eleiciones xenerales de 2011 foi cabeza de llista d'Izquierda Anticapitalista pola circunscripción de Madrid.

Yá con Podemos, foi na séptima posición de la so llista pa les eleiciones europees de 2014. Anque la formación llogró cinco escaño, tres l'arrenunciu de Carlos Jiménez Villarejo, en xunetu de 2014, y la marcha de Teresa Rodríguez, candidata a presidir la Xunta d'Andalucía, aportó finalmente al Parllamentu. Tomó posesión de la so acta como eurodiputáu el 5 de marzu de 2015.

En febreru de 2017 el líder del sector Anticapitalista, na Asamblea Ciudadana Estatal de Vistalegre II cuestionó l'enfrentamientu nel cume ente Pablo Iglesias ya Íñigo Errejón y la so intervención foi una de les más aplaudíes. Foi escoyíu miembru de Conseyu Ciudadanu Estatal al que se presentó cola candidatura "Podemos en Movimientu" quedando nel puestu númberu 23 con 3.229.976 puntos, el 26,02% de los puntos.

El 18 de febreru de 2017 foi escoyíu secretariu d'Aición nel Parllamentu Européu na executiva nacional de Podemos.

## Referencies

## Enllaces esternos

*Ficha de Miguel Urbán nel Parllamentu Européu
*Perfil de Miguel Urbán na web de Podemos
*Páxina web de Miguel Urbán
José Manuel Villegas

**José Manuel Villegas Pérez**  ye un políticu español, secretariu xeneral de Ciudadanos ente 2017 y 2020.

## Biografía
De padre almeriense y madre soriana, nació en Barcelona en 1968. Ye llicenciáu en Derechu, especializáu en Derechu concursal, pola Universidá Autónoma de Barcelona. La so trayeutoria profesional desenvolvióse como asesor fiscal con despachu propiu. 

Na so mocedá foi miembru de la Joventut Socialista de Catalunya. Miembru de Ciudadanos-Partíu de la Ciudadanía (C's) dende la so fundación en 2006, nel Congresu fundacional foi'l que decidió que'l presidente escoyer por orde alfabéticu, resultando por tantu designáu Albert Rivera. Forma parte del comité executivu del partíu dende 2007. Foi candidatu de la coalición Libertas-Ciudadanos d'España nes eleiciones al Parllamentu Européu de 2009; nes eleiciones al Parllamentu de Cataluña de 2012 foi númberu 5 na candidatura pola provincia de Barcelona, siendo escoyíu diputáu. Dirixó les campañes eleutorales autonómiques de Cataluña de 2006, 2010 y 2012. Nes Eleiciones xenerales d'España de 2015 foi escoyíu diputáu pola circunscripción de Barcelona. 

Nel Comité Executivu del partíu foi Secretariu de Rellaciones Institucionales y dempués Secretariu d'Organización; tamién foi Xefe del Gabinete del Presidente. Dende 2016 ye Secretariu Xeneral.

## Referencies

## Enllaces esternos
Juan Carlos Girauta

**Juan Carlos Girauta Vidal**  ye un abogáu, periodista, consultor d'empreses, políticu y escritor español. Definir a sigo mesmu como lliberal.

## Biografía
Nacíu en Barcelona'l 12 de marzu de 1961, ye fíu d'un abogáu y de una profesora de catalán. Llicencióse en Derechu pola Universidá de Barcelona y fixo una maestría n'Alministración de Negocios pola Escuela Cimera d'Alministración y Direición d'Empreses (ESADE). Igualmente empezó un doctoráu en Filosofía, que nun terminó. 

La so actividá como tertuliano desenvolvióse en medios de comunicación como *[[ABC (periódicu)|ABC]]*, COPE, Onda Cero (habitual del programa *[[Julia na Onda]]*), 8tv, *[[Libertad Digital]]* o esRadio.

Dientro del activismu político, militó nel PSOE hasta 1986. Darréu, presentar en llistes del PP en tres comicio distintos, ensin resultar electu en nengunu; la primer vegada nes eleiciones municipales de 2003 en Castelló d'Empuries; la segunda como candidatu a diputáu del Parllamentu de Cataluña por Girona nes eleiciones de 2003 al Parllamentu de Cataluña, y la tercera nel 2004 como candidatu popular al Congresu de los Diputaos tamién por Girona. 

Arreyar en Movimientu Ciudadanu y Ciudadanos-Partíu de la Ciudadanía (C's), figurando nel númberu dos de la llista d'esti postreru de cara a les eleiciones al Parllamentu Européu de 2014. En consiguiendo esti partíu dos escaños, Girauta llogró acta de diputáu xunto a la cabeza de llista, Javier Nart.

Foi condecoráu cola Cruz de la Orde del Méritu de la Guardia Civil.

## Obres
* *Memoria de los díes ensin mar*
* *L'impulsu de Beamon*, 1992, Ed. Don Balón (xunto con Xavier Bonastre Thio).
* *Dedíquese a lo importante*, 1998.
* *Escontra ónde va'l management: claves d'un nuevu paradigma*, 2004, CIE Inversiones Editoriales Dosssat-2000.
* *La república de Azaña*, 2006, Ed. Ciudadela.
* *La eclosión lliberal*, 2006, Ed. Martínez Roca.
* *El desorde*, 2008, Ed. Belacqua.
* *La verdadera hestoria del PSOE*, 2010, Ed. Bones lletres.
* *Hestories*, 2010, Ed. Bones Lletres.
* *Voi Votar NON*, 2013, Ediciones B.

## Referencies

## Enllaces esternos
* Ficha de Juan Carlos Girauta nel Parllamentu Européu
Xefe de Gabinete de la Presidencia de la República

El j**efe de Gabinete de la Presidencia de la República** (en portugués: *Chefe da Casa Civil da Presidencia da República*) ye'l miembru de más alto en rangu de la Oficina Executiva de Brasil, y un importante asesor del presidente.
En Brasil, el xefe de Personal ye un miembru del gabinete del presidente, col rangu de ministru.

## Responsabilidaes
El xefe de Gabinete ye responsable d'asesorar al presidente, y la supervisión de toles solicitúes de gabinete y los procedimientos burocráticos de participación de la Presidencia. Tamién ye responsables de les negociaciones colos gobernadores estatales y el Congresu. Por esta razón, el xefe de Gabinete presidencial considérase xeneralmente como la «segunda persona más poderosa en Brasil».

## Referencies
Organización Revolucionaria Marxista Política Obrera

La **Organización Revolucionaria Marxista – Política Obrera (ORM-Polop)** (en portugués: *Organização Revolucionária Marxista – Política Operária*), más conocida como **la POLOP**, foi una organización política brasilana d'esquierda radical, fundada en 1961 y qu'actuó hasta l'añu 1967. Na organización convivíen activistes d'idees socialista, comunistes y trosquistes. Enfrentó radicalmente a la dictadura militar surdida del golpe de 1964 y dio orixe a organizaciones guerrilleres que la combatieron militarmente. Ente'l so fundadores atopaben intelectuales qu'habríen de destacar nos años siguientes, como Theotonio do Santos, Ruy Mauro Marini, Luiz Alberto de Vianna Moniz Bandeira y Paul Singer. Ente los políticos brasilanos que militaron na POLOP atópense Dilma Rousseff, escoyida presidenta de Brasil en 2010 y José Aníbal, quien depués se convertiría n'unu de los principales dirixentes del Partíu de la Socialdemocracia Brasilana (PSDB).

## Historia
La POLOP crear en 1961 como frutu de la fusión de la Mocedá Socialista del Partíu Socialista Brasilanu (PSB), col grupu estudiantil *[[Mocidade Trabalhista]]* (Mocedá Llaborista) de Minas Gerais y la Lliga Socialista del estáu de São Paulo

Ente los sos fundadores taben dellos intelectuales destacaos de la dómina, como Theotonio do Santos, Ruy Mauro Marini, Luiz Alberto de Vianna Moniz Bandeira y Paul Singer.

La POLOP allugar na ala radical de la izquierda brasilana, inclusive cuestionando la Partíu Comunista Brasilanu (PCB). Actúo nos años solmenaos del gobiernu de João Goulart y de los primeros años de dictadura militar (1964-1985) que tomó'l poder col golpe d'estáu de 1964, a la que-y opunxo un significativu movimientu de resistencia. 

Depués del golpe militar, la POLOP intentó entamar una guerrilla contra'l réxime nel Valle del Ríu Duce, pero nunca salió de la fase de planificación. Esi antecedente foi l'embrión de la *Guerrilha do Caparaó* liderada pol Movimento Nacionalista Revolucionariu (MNR).

De la POLOP esprendiéronse delles organizaciones socialistes, por cuenta de socesives dixebres internes. Ente les más significatives tán el Comandu de Lliberación Nacional (Llomba), la Vanguardia Popular Revolucionaria (VPR), el Partíu Obreru Comunista (POC), la Vanguarda Armada Revolucionária Palmares (VAR-Palmares) y el Movimientu d'Emancipación del Proletariáu (MEP).

El réxime militar reprimió fiero a los militantes de la POLOP y de toles organizaciones que s'esprendieron d'ella. Munchos fueron presos, torturaos, asesinaos o sumíos pola dictadura militar (1964-1985).

## Ver tamién
* Historia de Brasil

## Referencies

## Enllaces esternos
*
Juan Marín

**Juan Antonio Marín Lozano**  ye un empresariu y políticu español, candidatu de Ciudadanos – Partíu de la Ciudadanía a la Presidencia de la Xunta d'Andalucía. Tamién foi téunicu de voleibol. Ta casáu y ye padre de dos fíos.

## Biografía
Empecipió Rellaciones Llaborales, pero en 1981 dexó los estudios pa encargase del negociu de xoyería y reloxería de la so familia. Tamién presidió la *Asociación de Comerciantes* de la so ciudá natal.

En 2006, tres una convocatoria de fuelga de basures, cofundó el partíu *Ciudadanos Independientes de Sanlúcar*, que al añu siguiente llogró trés conceyales y empezó a gobernar en coalición col PSOE nel conceyu, acabando cola mayoría absoluta del PP. Juan Marín aportó al puestu de primer teniente d'alcalde, dirixendo delles árees, como Promoción de la ciudá y Fomentu d'Empreses.

En 2011, en recibiendo la llamada d'un voceru de Ciudadanos Partíu de la Ciudadanía, empecipió la so collaboración con dichu partíu al haber atopáu nexos comunes ente dichu partíu y el suyu local, *Ciudadanos Independientes de Sanlúcar*. A partir de dicha collaboración, Ciudadanos asitiaría la primer piedra de la implantación de la so formación na Comunidá Autónoma d'Andalucía, convirtiendo a Juan Marín en impulsor de Movimientu Ciudadanu, ensin dexar de llau'l so cargu de Conceyal nel Conceyu de Sanlúcar de Barrameda.

En 2015 Juan Marín recibe la llamada de Fran Hervías, Secretariu d'Organización del partíu, pidiéndo-y que se presentara a les primaries del so partíu pa encabezar la llista de la formación a la presidencia de la Xunta d'Andalucía. Una vegada presentóse a diches primaries, Juan Marín foi escoyíu como tal polos afiliaos de la formación naranxa n'Andalucía, dándose'l casu de que nengún otru afiliáu na Comunidá Autónoma pudo llograr el númberu mínimu d'avales pa ostentar dichu cargu, polo que Juan Marín nun tuvo una oposición direuta nesti procesu.

El 22 de marzu de 2015, yá como cabeza de llista de Ciudadanos Partíu de la Ciudadanía n'Andalucía, llogra 9 escaños nel Parllamentu d'Andalucía.

## Referencies

## Enllaces esternos
Bukavu

**Bukavu** ye una ciudá de la República Democrática d'El Congu asitiada a orellar suroeste del llagu Kivu y la capital de la provincia de Kivu del Sur. La ciudá cunta con unos 245.000 habitantes, y otros 250.000 viven na periferia y nos poblaos d'alredor. 

Bukavu foi fundada en 1901 poles autoridaes coloniales belgues. Llamada primero **Costermansville,** n'honor a Paul Costermans, acoyía una importante población europea sol réxime colonial.

Nella perpetáronse numberoses violaciones, matances y Crímenes de guerra ente 1996 y 2006 per parte de les tropes de los militares rebalbos pertenecientes al Reagrupamientu Congolés pa la Democracia (RCD), cuantimás el xeneral Nkundabatware y el coronel Mutebesi.

En 2004, la ciudá foi escenariu de sangrientos combates ente los rebeldes y les tropes gubernamentales.

## Educación

Con respectu al sistema educativu congolés, Bukavu tien munches escueles primaries. Estes acueyen alumnos d'ente 6 y 12 años. La educación primaria dura 6 años y con ella llógrase'l certificáu d'estudios primarios. Los alumnos tienen de superar controles regulares a lo llargo del cursu. Los que nun consiguen superar diches pruebes tienen de repitir cursu.

Tres la primaria llega la escuela secundaria, que cunta con un ciclu d'orientación y humanidaes. Los alumnos son almitíos nun ciclu d'orientación dos años dempués de la so certificación. Ye ésti un tueru común que dexa afondar la formación primaria, pero abre tamién opciones pa quien quieren estudiar humanidaes. El post-ciclu d'orientación dura 4 años.

En **Bukavu**, les escueles más conocíes son el *Collège Alfajiri*, el *Lycée Wima*, el *collège Kitumaini*, el *institut Bwindi*, la *école polytechnique* o ITFM...

Tola provincia cunta con una rede d'escueles secundaries. A la fin del ciclu ye necesariu superar los exámenes d'Estáu, que s'entamen a nivel estatal y apurren a quien los superen un Diploma d'Estáu. Una vegada llográu ésti, los alumnos pueden ingresar na Universidá o n'Institutos Cimeros.

Bukavu cunta cola Universidá Católica de Bukavu, la Universidá protestante (UEA), el *Institut Supérieur Pédagogique* (ISP), el *Institut supérieur de Développement Rural* (ISDR), *Institut Supérieur des Techniques Médicales*...

## Comuñes
* Bagira
* Ibanda
* Kadutu
* Kasha

## Ver tamién
* Primer Guerra d'El Congu
* Segunda Guerra d'El Congu

## Referencies

## Enllaces esternos

* Mapa detalláu de Bukavu
* Semeyes de Bukavu, xunu de 2004
* Informaciones sobre Bukavu
* Universidá Católica de Bukavu
Provincia de Kivu del Sur

**Kivu del Sur** (en francés, *Sud-Kivu*) ye una de les nueves provincies de la República Democrática d'El Congu, creada acordies cola Constitución de 2005. La capital ye Bukavu.

## Xeografía

Parte coles provincies de Kivu del norte al norte, de Maniema al occidente, y de Katanga al sur. Al oriente tien fronteres internacionales con Ruanda, Burundi y Tanzania.

Según la categorización formal nacional, la provincia tien una ciudá, Bukavu. Otres llocalidaes y territorios son Baraka, Fizi, Kabare, Katana, Kaziba, Lemera, Mwenga, Nundu, Nyangezi, Shabunda, Uvira y Walungu.

## Situación actual
Ye unu de los peores sitios pa vivir dientro de la República Democrática d'El Congu, yá que se ve solmenada por múltiples enfermedaes, pequeños grupos terroristes, escasez y carestía... Ye una de les provincies más afeutaes pol conflictu que vive'l país. El so vecín, Kivu del Norte, cuenta con una situación similar.

## Referencies

## Enllaces esternos
* "Tosquile Epidemic Raises Trauma of Congo War." Por Jeffrey Gettleman. 7 d'ochobre de 2007. *[[New York Times]]*. Consultáu en xineru de 2011. N'inglés.
* Retracing Che Guevara's Congo Footsteps por *BBC News*, 25 de payares de 2004. Consultáu en xineru de 2011. N'inglés.
Premiu Sakharov

El **Premiu Sakharov** pa la Llibertá de Conciencia, bautizáu asina n'honor del científicu y disidente soviéticu Andréi Sakharov, foi establecíu en 1988 pol Parllamentu Européu como un mediu pa homenaxar a persones o organizaciones que dedicaron les sos vides o aiciones a la defensa de los derechos humanos y les llibertaes.

Los candidatos son nomaos polos eurodiputaos y los grupos políticos del Parllamentu Européu. De la llista de candidatos, la comisión d'Asuntos Esteriores escueye a trés "finalistes". Los presidentes de los grupos políticos (la Conferencia de Presidentes) darréu escueyen unu o más ganadores. El premiu ye formalmente apurríu pol Presidente del Parllamentu Européu mientres la sesión plenaria d'avientu. El ganador recibe un certificáu y un cheque de 50.000 euros.

## Gallardoniaos
Les siguientes persones y organizaciones fueron gallardoniaes:

::

## Referencies

## Enllaces esternos

* Sitiu oficial
* Discursos de los premiaos y de los presidentes de la PE
* Premiu Sakharov 2010: el focu d'atención sobre los derechos humanos
* Llibertá_de_Conciencia DHpedia: Premiu Sakharov pa la Llibertá de Conciencia
* Guillermo Fariñas, premiu Sakharov 2010
Denis Mukwege

**Denis Mukwege**  ye un médicu xinecólogu y activista congolés. 

Fundó y trabaya nel Hospital Panzi en Bukavu, onde s'especializa nel tratamientu de les muyeres que fueron violaes poles fuercies rebalbes. Mukwege probablemente convirtióse nel principal espertu del mundu na forma de reparar el dañu físicu internu causáu pola violación en grupu. Trató a dellos miles de muyeres dende la guerra de 1998 nel Congo, dalgunes d'elles más d'una vegada, y realizáu hasta un máximu de 10 ciruxíes al día, mientres los sos 18 hores diaries de trabayu. Describióse cómo los sos pacientes lleguen al hospital, dacuando desnudes, y polo xeneral con sangráu y perda d'orina y fieces.

En 2018 foi gallardoniáu col Premiu Nobel de la Paz xunto con Nadia Murad «polos sos esfuerciu pa erradicar la violencia sexual como arma en guerres y conflictos armaos».​

## Biografía

### Oríxenes y estudio
Fíu d'un pastor evanxélicu pentecostal, realiza los sos estudios primarios na Real Academia de Bukavu y más tarde los sos estudios secundarios nel Institutu Bwindi de Bukavu, onde llogra'l diploma en bioquímica en 1974. Dempués de dos años na Facultá Politéunica de la Universidá de Kinshasa, inscribir na Facultá de Medicina de la Universidá de Buyumbura en 1976.

Llogra'l diploma en medicina en 1983, empecipiando la so vida profesional nel hospital de Lemera, nel sur de Bukavu. En 1984 llogra una beca de la *Swedish Pentecostal Mission* (Misión Pentecostal de Suecia) pa llograr una especialización en xinecoloxía na Universidá d'Angers, Francia. Funda l'asociación *Esther Solidarité France-Kivu* p'ayudar a la so rexón d'orixe.

El 24 de setiembre de 2015 convertir en doctor en ciencies médiques na Universidá Llibre de Bruxeles dempués de defender una tesis titulada: "Etioloxía, clasificación y tratamientu de fístules de traumatismu xenital y dixestivu baxu nel este de la República Democrática d'El Congu".

## Condecoraciones y premios
*2008: Premiu Olof Palme y Premiu de Derechos Humanos de les Naciones Xuníes
*2009: Caballeru de la Lexón d'Honor
*2013: Premiu al Sustentu Bien Ganáu
*2014: Premiu Sákharov, en reconocencia al so trabayu a favor de les muyeres víctimes de violencies sexuales.
*2018: Premiu Nobel de la Paz.

## Referencies

## Enllaces esternos
PNC Park

**PNC Park** ye un estadiu de béisbol alcontráu en Pittsburgh, Pennsylvania, Estaos Xuníos. Ye la casa de los Pittsburgh Pirates, equipu de les Grandes Lligues de Béisbol. Foi inauguráu en 2001, pocu dempués de la baltadera del antiguu estadiu de los Pirates, el Three Rivers Stadium. L'estadiu llámase asina depués de qu'en 1998 la compañía "PNC Financial Services" mercara los derechos pal nome del estadiu.

Fundáu xunto col Heinz Field, l'estadiu ta allugáu xunto al Ríu Allegheny, na parte norte de la ciudá. L'estadiu foi construyíu al estilu de los estadios clásicos, como'l Fenway Park pero introduciendo dellos elementos nuevos como l'usu de la caliar. Caracterízase porque los asientos tán mui cerca del campu de béisbol terrenal de xuegu; por casu, el bateador ta más cerca de los asientos detrás del platu que del llanzador. Amás, cuenta con munchos locales de comida y una seición d'asientos onde l'aficionáu puede comer tou lo que quiera por un únicu preciu. 

Na so curtia hestoria, destaca la realización del Partíu de les Estrelles de les Grandes Lligues de Béisbol de la temporada 2006, el quintu efectuáu nesta ciudá. Foi clasificáu como unu de los meyores estadios de béisbol de los Estaos Xuníos.

## Ver tamién
* Estadios de Béisbol de les Grandes Lligues

## Referencies

## Enllaces esternos
Emil Abderhalden

**Emil Abderhalden**  foi un fisiólogo y bioquímicu suizu.

## Trayeutoria
Mientres la Primer Guerra Mundial destacar pola so ayuda na evacuación de neños desnutridos d'Alemaña escontra Suiza.

Profesor de fisioloxía na Universidá de Halle-Wittenberg, los sos estudios centrar nos aminoácidos y les proteínes. Ye conocíu por haber inventáu en 1912 una prueba (la *reacción Abderhalden*) pa determinar l'embaranzu pola presencia de la proteína "estraña" nel sangre. La prueba, sicasí, demostró ser pocu fiable y foi sustituyida en 1928 pola *[[prueba Zondek-Ascheim]]*.

Nel so tiempu los estudios de Abderhalden esfrutaron d'un gran prestíu y namái dempués de la so muerte corrixeron dalgunes de les sos teoríes.

Abderhalden foi consideráu n'Alemaña como'l fundador de la bioquímica y foi bien difícil faer una investigación ensin tener en cuenta'l so trabayu.

Más tarde, les teoríes de Abderhalden fueron utilizaes por científicos nazis como Josef Mengele pa desenvolver pruebes pa estremar “sangre ario de la non aria".

## Obres
Abderhalden escribió delles obres de calter científicu como:

* *La reacción de Abderhalden*.
* *Tratáu de [[fisioloxía]] y [[química]] fisiolóxica*.
* *Fundamentos de l'alimentación*.
* *Bioquímica de les [[vitamines]]*.
* *Manual de los métodos bioquímicos de trabayu*. (En 107 tomos)

## Referencies

## Enllaces esternos

*
Erwin Chargaff

**Erwin Chargaff** , foi un químicu austriacu xudíu qu'emigró a los Estaos Xuníos mientres l'anexón nazi del so país. Dempués de cuidadosos esperimentos, Chargaff afayó dos regles qu'ayudaron al descubrimientu de la doble héliz del ADN.

## Biografía
Erwin Chargaff nació'l 11 d'agostu de 1905 en Czernowitz, Bukowina, Austria. Estudia química en Viena, depués pasa dos años na Universidá de Yale. Dende 1930 trabaya na Universidá de Berlín hasta que se tresllada al Institutu Pasteur en París en 1933.

Erwin Chargaff analizó les bases nitrogenadas del ADN en distintes formes de vida, concluyendo que, la cantidá de purinas non siempres s'atopaben en proporciones iguales a les de les pirimidinas (contrariamente a lo propuesto por Levene), la proporción yera igual en toles célules de los individuos d'una especie dada, pero variaba d'una especie a otra.

En 1984 foi-y conferíu'l Johann-Heinrich-Merck-Preis.

## Universidá de Columbia
En 1935 emigra a Nueva York. Ellí, Chargaff apuerta a profesor na Universidá de Columbia.

## Referencies

## Enllaces esternos
Cyril Norman Hinshelwood

**Cyril Norman Hinshelwood**  foi un químicu inglés gallardoniáu col Premiu Nobel de Química en 1956 polos sos estudios sobre la dinámica de les reacciones químiques.

## Biografía
De pequeñu treslladar cola so familia a Canadá, pero en 1905 retornó a Inglaterra estableciéndose cola so familia en Chelsea.
Estudió na Universidá d'Oxford, onde más tarde foi profesor dende 1937.

Miembru de la Royal Society, foi'l so presidente ente los años 1955 y 1960. En 1948 foi nomáu Caballero del Imperiu Británicu pol rei Xurde VI del Reinu Xuníu. Hinshelwood morrió'l 9 d'ochobre de 1967 na so residencia de Londres.

## Investigaciones científiques
Empecipió les sos investigaciones sobre les distintes combinaciones del hidróxenu y el osíxenu, tratando d'esplicar el mecanismu de les reacciones químiques por métodos cinéticos.
Estes investigaciones lleváronlu a ganar el premiu Nobel de Química en 1956 *poles sos investigaciones sobre'l mecanismu de les reacciones químiques*, que foi compartíu col soviéticu Nikolái N. Semiónov, que realizara les sos investigaciones independientemente.

Hinshelwood trató d'esplicar el mecanismu de les reacciones químiques por métodos cinéticos nes sos obres, especialmente en:
* *Kinetic of Chemical Changes in Gaseous Systems* ("Cinética de los cambeos químicos en sistemes gaseosos", 1926)
* *The Reaction between Hydrogen and Oxygen* ("La reacción ente l'hidróxenu y l'osíxenu", 1934)
* *The Chemical Kinetics of the Bacterian Cell* ("Les cinétiques químiques de la célula bacteriana", 1946).

## Eponimia
* El cráter llunar Hinshelwood lleva esti nome na so memoria.

## Referencies

## Enllaces esternos
* Autobiografía de premiu Nobel: Hinshelwood (n'inglés)

## Socesión de Premiu Nobel
G. N. Ramachandran

**Gopalasamudram Narayana Iyer Ramachandran**, físicu hindú, nacíu en 1922, demostró que los aminoácidos tán llindaos a un númberu finito y llindáu de conformación. Usó modelos por ordenador de polipéptidos pequeños pa variar sistemáticamente los ángulos phi y psi coles mires d'atopar les conformances acomuñaes a los mínimos d'enerxía. Sobre la base d'estos resultaos creó'l gráficu que lleva'l so nome (Gráficu de Ramachandran).

## Ver tamién
* Estructura de les proteínes
* Gráficu de Ramachandran

## Referencies

## Enllaces esternos
* Biografía (inglés)
Llista de candidatos y candidates al Premiu Nobel de Química

La Real Academia Sueca de Ciencies ye responsable de la seleición de los Premios Nobel de Química ente los candidatos encamentaos pol Comité Nobel de Química. El Comité Nobel ye l'órganu de trabayu qu'esamina les candidatures y escueye a los candidatos finales.

Los estatutos de la Fundación Nobel acuten la divulgación d'información, yá seya pública o privada, alrodiu de les nominaciones mientres 50 años. La restricción referir a los nomaos y los proponentes, según les investigaciones y dictames rellacionaos cola concesión d'un premiu. Ente 1901 y 1965 fuisti propuestes pal Premiu Nobel de Química les siguientes persones.

## Referencies

* Nomination Database Advanced Search
Evolución empobinada

La **evolución empobinada** ye un planteamientu téunicu de la bioteunoloxía que busca la xeneración y selección de variantes de proteínes d'interés industrial. Pa ello, emplega un enfoque de llogru artificial de diches variantes basáu nos mecanismos evolutivos de selección los clones de más interés.

Pa ello, efectúase un protocolu que conceptualmente tien tres paso:
# El fomentu de la variabilidá nel ácidu nucleico codificante de la proteína d'interés por aciu mutagénesis o recombinación al azar. Les téuniques avezaes son la PCR en condiciones de baxa astringencia (esto ye, gustante a error) y el Baraxáu d'ADN (n'inglés, *DNA shuffling*).
# Evaluación de les variantes mutantes de mayor interés y posterior selección. Por casu, por aciu ensayos bioquímicos d'afinidá con un amestando.
# Amplificación de los mutantes d'interés. Puesto que la evolución empobinada suel realizase a gran escala y la xeneración de variantes a gran escala, ye precisu determinar el fundamentu molecular de la carauterística d'interés; esto ye, clonar y secuenciar l'ADN de los mutantes escoyíos.

## Referencies

* 
* 
* 
* 
* 
*
Martha Chase

**Martha Cowles Chase** , tamién conocida como **Martha C. Epstein**, foi una bióloga d'Estaos Xuníos especializada en xenética, famosa mundialmente por formar parte del grupu qu'en 1952 demostró que l'ADN ye'l material xenético pa la vida, y non les proteínes.

## Biografía
Chase nació en 1927 en Cleveland, Ohio. En 1950 graduóse en Ciencies de la Universidá de Wooster y en 1964 llogró la so PhD de la Universidá del Sur de California.

En 1952 trabayó como asistente de llaboratoriu del espertu en bacteries Alfred Hershey nel Cold Spring Harbor Laboratory de la Universidá del Sur de California. Dambos demostraron nel denomináu esperimentu de Hershey y Chase que ye l'ADN la base del material xenético, y non les proteínes. Darréu sería bien respetada como xenetista.

Dellos sucesos que-y asocedieron mientres la década de 1960 terminaron la so carrera como científica. Pasó décades careciendo una forma de llocura que la quitaba de la so memoria al curtiu plazu. Finó'l 8 d'agostu de 2003 de neumonía.

## Referencies
* 

## Referencies

## Enllaces esternos
* Linus Pauling y la carrera pol ADN: Martha Chase
* Xenoma biolóxicu: Obituariu
Esperimentu de Hershey y Chase

En 1952 Alfred Hershey y Martha Chase realizaron una serie d'esperimentos pa confirmar que ye l'ADN la base del material xenético (y non les proteínes), no que se denominó'l **esperimentu de Hershey y Chase**. Magar la esistencia del ADN fuera conocida polos biólogos dende 1869, naquella dómina supunxérase que yeren les proteínes les que portaben la información que determina l'heriedu. En 1944 por aciu l'esperimentu de Avery-McLeod-McCarty tener por primer vegada dalgún niciu del rol que desempeña l'ADN.

## Métodu esperimental
Hershey y Chase llevaron a cabo experimento col fago T2, un virus que la so estructura fuera apocayá investigada por aciu microscopiu electrónicu. El fago consiste namái nuna cubierta proteica o cápside que contién el so material xenético, ya infesta a una bacteria cuando se xunta a la so membrana esterna, inyecta dichu material y déxa-y acopláu'l cápside. De resultes, el sistema xenéticu de la bacteria reproduz el virus.

Nun primer esperimentu, marcaron l'ADN de los fagos col isótopu radiactivu fósforu-32 (P-32). L'ADN contién fósforu, a diferencia de los 20 aminoácidos que formen les proteínes. Dexaron que los fagos del cultivu infestaren a les bacteries Escherichia coli y darréu retiraron les cubiertes proteiques de les célules infestaes por aciu una batedora y una centrífuga. Toparon que l'indicador radiactivu yera visible namái nes célules bacterianes, y non nes cubiertes proteiques.

Nun segundu esperimentu, marcaron los fagos col isótopu radiactivu azufre-35 (S-35). Los aminoácidos cisteína y metionina contienen azufre, a diferencia del ADN. Tres la separación, topóse que l'indicador taba presente nes cubiertes proteiques, pero non nes bacteries infestaes, colo que se confirmó que ye'l material xenético lo qu'infesta a les bacteries (vease tamién "Esperimentu de Griffith").

## Resultaos
Hershey y Chase atoparon que'l S-35 queda fora de la célula ente que'l P-32 atopar nel interior, indicando que l'ADN yera'l soporte físicu del material [Heriedu xenéticu|hereditariu].

## Nobel pa Hershey
En 1963, Hershey foi estremáu col Premiu Nobel en Fisioloxía o Medicina compartíu polos sos descubrimientos rellacionaos coles estructures xenétiques de los virus.”

## Bibliografía
* Hershey, A. D., i Chase, M. (1952) *[http://www.jgp.org/cgi/content/abstract/36/1/39 Independent functions of viral protein and nucleic acid in growth of bacteriophage]*. J Xen Physiol. 36:39-56.

## Referencies

## Enllaces esternos
Alfred Day Hershey

**Alfred Day Hershey**  foi un químicu, xenetista y microbiólogu d'Estaos Xuníos.

## Biografía
Estudia Química y doctórase en Bacterioloxía en 1934 na Universidá de Michigan. En 1950 treslladar al Institutu Carnegie nel departamentu de xenética en Washington. En 1952, xunto a Martha Chase, confirmen que ye l'ADN la base del material xenético, y non les proteínes. Esti trabayu va ser recordáu como'l esperimentu de Hershey y Chase.

Polos sos trabayos sobre'l mecanismu de replicación de los virus y la so estructura xenética otorgar el Premiu Nobel de Fisioloxía o Medicina en 1969 que compartió con Salvador Edward Luria y Max Ludwig Henning Delbrück.

## Referencies

## Enllaces esternos
* Autobiografíes de premiu Nobel: Hershey (n'inglés)
Llaboratoriu Cold Spring Harbor

El **llaboratoriu Cold Spring Harbor**, (n'inglés *Cold Spring Harbor Laboratory*, CSHL) ye una institución d'investigación científica asitiada na llocalidá de Lloréu Hollow (Nueva York). Ta especializáu nel estudiu del cáncer, la neurobioloxía, la xenética vexetal, la xenómica y la bioinformática. Nueve científicos que trabayaron nél llograron el premiu Nobel.

Empezó a funcionar en 1890 como centru acomuñáu al Brooklyn Institute of Arts and Sciences; en 1904, la Institución Carnegie incluyir nel Llaboratoriu (dende 1921, como Departamentu de Xenética).

Ente los investigadores más reconocíos del centru destaquen: Barbara McClintock, quien afayó los transposones nesti llugar, polo que foi premiada col Nobel de Medicina o Fisioloxía en 1983; Alfred Hershey y Martha Chase, quien confirmaron el papel del ácidu desoxirribonucleico como material xenético; Max Delbrück y Salvador Luria, investigadores sobre bacteriófagos y Bioloxía Molecular;Richard J. Roberts, codescubridor de los intrones y el splicing de ARN y merecedor del Nobel.

## Referencies

## Enllaces esternos
* Cold Spring Harbor Laboratory
Arne Wilhelm Kaurin Tiselius

**Arne Wilhelm Kaurin Tiselius**  foi un bioquímicu suecu gallardoniáu col Premiu Nobel de Química nel añu 1948.

## Biografía
Nació'l 10 d'agostu de 1902 na ciudá d'Estocolmu. Dempués de la muerte del so padre treslladóse al llau de la so familia a Gotemburgu, onde ingresó na escuela, y dempués de la so graduación nel "Realgymnasium" en 1921 estudió química na Universidá d'Upsala. Darréu pasó a ser asistente d'investigación nel llaboratoriu de Theodor Svedberg en 1925 y doctoróse en 1930 sobre'l métodu de la fase móvil nel so estudiu d'electroforesis aplicada a proteínes, pa lo qu'utilizó un aparatu conocíu como tubu de Tiselius. A partir d'aquel añu empecipió la so xera docente na Universidá d'Upsala, onde foi nomáu catedráticu de química en 1938 y direutor del Institutu de Bioquímica en 1946.

Tiselius morrió'l 29 d'ochobre de 1971 na ciudá d'Upsala.

## Investigación científica
Empecipió la so investigación en redol a los procesos d'espardimientu y adsorción, que siguió mientres la visita d'un añu al llaboratoriu de Hugh Stott Taylor na Universidá de Princeton, cola ayuda d'una beca de la fundación Rockefeller, onde consiguió desenvolver el plasma sanguineu sintéticu. A la so torna a Upsala volvió a entamar el so interés nes proteínes, ya interesóse nel usu de métodos físicos nos problemes bioquímicos, lo cual conduciólu a desenvolver un métodu ameyoráu d'analís electroforético que foi ameyorando nos años posteriores.

En 1948 foi gallardoniáu col Premiu Nobel de Química polos sos trabayos sobre la naturaleza del plasma sanguineu.

Tiselius tomó parte activa na reorganización de la investigación científica en Suecia nos años posteriores a la Segunda Guerra Mundial, y foi presidente de la Unión Internacional de Química Pura y Aplicada ente 1951 y 1955, vicepresidente de la Fundación Nobel en 1947 y darréu presidente d'ésta en 1960.

## Reconocencies
N'honor so nomóse'l cráter Tiselius sobre la superficie de la Lluna.

## Referencies

## Enllaces esternos
Universidá de Madrás

La **Universidá de Madrás** (; *O of M* o *UMadras*), con sede en Chennai, Tamil Nadu, ye una de les trés universidaes más antigües de la India, dempués de la Universidá de Calcuta y la de Mumbai. Fundada en 1857, ye una institución pública inspirada na Universidá de Londres.

## Alumnos destacaos
* Chandrasekhara Venkata Raman (B.A., M.A. 1902), Premiu Nobel de Física (1930), Bharat Ratna (1954)
* Viswanathan Anand, gran maestru d'axedrez
* Subrahmanyan Chandrasekhar (B.Sc 1925), Premiu Nobel de Física (1983), Medaya Copley(1984)
* Chakravarthi Rajagopalachari, Gobernador Xeneral de la India (1948–1950), Bharat Ratna (1954)
* Sarvepalli Radhakrishnan, segundu Presidente de la India (1962–1967), Bharat Ratna (1954)
* V. V. Giri, cuartu Presidente de la India (1969–1974), Bharat Ratna (1975)
* Neelam Sanjeeva Reddy, sestu Presidente de la India (1977–1982)
* R. Venkataraman, octavu Presidente de la India (1987–1992)
* A. P. J. Abdul Kalam, oncenu presidente de la India (2002–2007), Bharat Ratna (1997)
* M.G. Ramachandran, Doctor Honorariu, actor y políticu
* Mani Ratnam, direutor de cine, escritor y productor, Padma Shri (2002)
* Vanamali, Ph.D. en lliteratura telugu
* Indra Nooyi, Presidenta de PepsiCo.
* Shiyali Ramamrita Ranganathan, padre de la biblioteconomia na India

## Referencies

## Enllaces esternos

* Official website
* Madras University results
* University of Madras Institute of Correspondence Education
Dorothy Maud Wrinch

**Dorothy Maud Wrinch**  foi una matemática y teórica bioquímica, célebre pol so intentu de deducir la estructura de la proteína utilizando principios matemáticos.

Dorothy nació en Rosario, Arxentina, siendo fía de Hugh Edward Hart Wrinch, un inxenieru, y Ada Souter. La familia tornó a Inglaterra tiempu dempués, creciendo Dorothy en Surbiton, cerca de Londres. Depués asistió a la preparatoria Surbiton High School, para en 1913 ingresar al Girton College, Universidá de Cambridge, onde empezó a interesase poles matemátiques. En 1916 graduar de los sos estudios universitarios col grau de «Wrangler» (que se refier a tou estudiante de Cambridge que conclúi satisfactoriamente'l so tercer añu/Parte II de los sos estudios de matemátiques colos más altos honores universitarios). Tres esto, pasó un cuartu añu na universidá, esta vegada aprendiendo les materies relatives a ciencies morales, polo qu'asina pudo empezar a estudiar la lóxica matemática xunto con Bertrand Russell.

Tiempu dempués, desenvolvió un modelu de la estructura de la proteína, al cual denominó «hipótesis del ciclol».

## Parte de la bibliografía de D. M. Wrinch
* “On Some Aspects of the Theory of Probability,” *Philosophical Magacín*, 38, (1919), 715-731. (con Harold Jeffreys)
* *The Retreat from Parenthood* London : K. Paul, Trench, Trübner 1930 (como Jean Ayling)
* *Fourier transforms and structure factors*; American Society for X-Ray and Electron Diffraction. 1946
* *Chemical aspects of the structure of small peptides; an introduction*. 1960.
* *Chemical aspects of polypeptide chain structures and the cyclol theory* 1965.
* 
* "Selected papers of Dorothy Wrinch, from the Sophia Smith Collection," en *"Structures of Matter and Patterns in Science, inspired by the work and life of Dorothy Wrinch, 1894-1976, The Proceedings of a Symposium held at Smith College, Northampton, Massachusetts 28-30 de setiembre, 1977*, Schenkman Publishing Company, 1980.

## Referencies

## Enllaces esternos
Amé Pictet

**Amé Pictet**  foi unu de los seis miembros de la representación suiza y actuó como secretariu del Congresu de Química de Xinebra. Como representante de la Helvetica Chemica Acta, una de les principales revistes internacionales de química, siguió realizando un intensu llabor nes reformes de la nomenclatura química que siguieron a la de Xinebra. 

## Bibliografía
A. García Belmar, J. R. Bertomeu, *Nomar la materia*, Barcelona, L'Alcafresnu, 1999.

## Referencies

## Enllaces esternos
* Archivos de la familia Pictet (en francés)
Congresu de Química de Xinebra

El **Congresu de Química de Xinebra** de 1892 foi un simposio que convocó a sociedaes de química de catorce países y del que emanaron normalizaciones nel nomáu de les sustancies. 

## Alcuerdos
Nel congresu plantegáronse yá dalgunos de los problemes rellacionaos colos distintos intereses de los grupos qu'impulsaron la normalización de la terminoloxía química. La primera de los sesenta regles qu'ellí s'adoptaron encetó la importante cuestión de la naturaleza y l'algame de les normes alcordaes polos representantes de les sociedaes de química de los catorce países participantes. La nutrida comisión francesa oponer a abandonar la posibilidá d'utilizar nomes diversos pa una mesma sustancia. Na so opinión, resultaba desaxeradamente útil pa la enseñanza poder utilizar diversos nomes que evidenciaran unu o otru componente d'un compuestu dadu, o que destacaren una o otra propiedá. Dende esti puntu de vista, les normes de nomenclatura nun teníen d'escorrer la designación d'un nome únicu ya inmutable pa cada sustancia, sinón a cencielles establecer les regles que teníen de siguise pa formar los distintos nomes atribuyibles a un mesmu compuestu. Nel polu opuestu, la comisión alemana, más esmolecida por facilitar la recuperación de la información que pola enseñanza, señaló les torgues que crearía la multiplicidá de sinónimos que d'esta miente apaeceríen. Dende esta otra posición, les normes de nomenclatura yeren concebíes como un mediu pa llograr la asignación del nome oficial que pa cada sustancia tendría d'emplegase nes tables y índices de los repertorios bibliográficos, diccionarios, manuales, etc. Les normes teníen de sirvir namái pa esto, dexando a los autores absoluta llibertá nel usu d'unos nomes o otros nos sos escritos. Esta foi la posición qu'adoptó finalmente'l congresu de Xinebra nel so primer resolución: 
 
D'ello derivábase que les organizaciones internacionales de nomenclatura nun s'imponíen como misión la reforma de la llingua falada o escrita, sinón a cencielles llegar a alcuerdos internacionales sobre los términos emplegaos nos distintos preseos de recuperación de la información.

## Bibliografía
* 

## Referencies

## Enllaces esternos
Universidá Carnegie Mellon

La **Universidá Carnegie Mellon** (n'inglés: *Carnegie Mellon University, CMU*) allugar na ciudá de Pittsburgh (Pennsylvania) y ye unu de los más destacaos centros d'investigación cimera de los Estaos Xuníos nel área de ciencies de la computación y robótica.

Anguaño la institución cunta con sedes en California y Qatar.

## Historia
Los sos oríxenes remontar a les *Escueles Téuniques Carnegie* fundaes pol empresariu y filántropu Andrew Carnegie en 1900. En 1912 les escueles convertir nel *Institutu Carnegie de Teunoloxía* y en 1967 l'institutu fundir col *Institutu Mellon d'Investigación*, que fuera fundáu polos hermanos Andrew William y Richard Beatty Mellon, pa dar pasu a la **Universidá Carnegie Mellon**.

## Facultaes y escueles
Carnegie Mellon tien siete facultaes y escueles:
*Escuela d'Inxeniería
*College of Fine Arts
*College of Humanities and Social Sciences
*Mellon College of Science
*Tepper School of Business
*School of Computer Science
*H. John Heinz III College

## Deportes

## Ver tamién
*Institutu de Teunoloxíes del Llinguaxe
*Graduaos honorarios de la Universidá Carnegie Mellon
*Lycos

## Referencies

## Enllaces esternos
George P. Smith

**George P. Smith**  ye un químicu d'Estaos Xuníos, profesor eméritu de Ciencies Biolóxiques na Universidá de Missouri-Columbia y Premiu Nobel de Química en 2018.

## Carrera
Estudió bioloxía en Haverford College, foi profesor de secundaria y téunicu de llaboratoriu mientres un añu y llogró el so Ph.D. en bacterioloxía y inmunoloxía de la Universidá de Harvard. Foi postdoctorado na Universidá de Wisconsin (col futuru premiu Nobel Oliver Smithies) antes de xunise a la facultá de Missouri-Columbia en 1975. Pasó l'añu académicu 1983-1984 na Universidá de Duke con Robert Webster.

Ye conocíu por desenvolver una téunica na que la secuencia d'una proteína específico inxertar artificialmente nel xen d'una proteína de cubierta d'un bacteriófago, lo que fai que la proteína espresar nel esterior del bacteriófago. Smith describió la téunica de phage display per primer vegada en 1985. Foi gallardoniáu col Premiu Nobel de Química 2018 por esti trabayu, compartiendo'l so premiu con Greg Winter y Frances Arnold.

## Premios y honores

* Premiu Promega d'Investigación en Bioteunoloxía 2007

* 2001 escoyíu miembru - AAAS

* 2000 profesor de la Universidá de Missouri

* Premiu Nobel de Química 2018 xunto con Greg Winter y Frances Arnold

## Referencies

## Enllaces esternos
James P. Allison

**James P. Allison**  ye un inmunólogu d'Estaos Xuníos. Ocupa la cátedra d'Inmunoloxía y ye'l direutor executivu de la plataforma de inmunoterapia nel M. D. Anderson Cancer Center. Los sos descubrimientos empobinar escontra nuevos tratamientos pa los tipos de cáncer más letales n'humanos. Dirixe'l conseyu científicu asesor del Cancer Research Institute (CRI). Les sos investigaciones centrar nos mecanismos de desenvolvimientu y activación de les célules T, el desenvolvimientu d'estratexes novedoses de inmunoterapia ante tumores, y ye reconocíu como la primer persona n'aisllar el complexu proteicu receptor de antígeno de los Linfocitos T. En 2018, ganó'l Premiu Nobel de Fisiologia o Medicina xunto con Tasuku Honjo.

## Referencies

## Enllaces esternos
*Academic Home Page
*Howard Hughes Medical Institute bio
Centru Oncolóxicu MD Anderson de la Universidá de Texas

El **Centru Oncolóxicu MD Anderson na Universidá de Texas** (**University of Texas MD Anderson Cancer Center**) ye un hospital nel Texas Medical Center de Houston, Texas. Como parte del Sistema Universitariu de Texas, el centru MD Anderson tien 19.973 emplegaos. La Llexislatura de Texas abrió l'hospital en 1941.

## Referencies

## Enllaces esternos

* Centru Oncolóxicu MD Anderson na Universidá de Texas
* Centro Oncolóxicu MD Anderson na Universidá de Texas
Arthur Ashkin

**Arthur Ashkin**  foi un científicu d'Estaos Xuníos, gallardoniáu col Premiu Nobel de Física en 2018, xunto con Gérard Mourou y Donna Strickland, poles sos innovadores invenciones nel campu de la física del láser».

## Referencies

## Enllaces esternos
Gérard Mourou

**Gérard Albert Mourou**  ye un científicu francés, pioneru nel campu de la inxeniería llétrica. En 2018 foi gallardoniáu col Premiu Nobel de Física, xunto con Arthur Ashkin y Donna Strickland, poles sos rompedores invenciones nel campu de la física del láser».

## Discutiniu

Poco dempués de recibir el premiu, llevantó movición por un polémicu videu de calter sexista protagonizáu por él.

## Referencies
Tasuku Honjo

ye un inmunólogu xaponés, conocíu por haber identificáu la proteína 1 de la muerte celular programada Protein 1 (PD-1). Ye tamién conocíu polos sos trabayos na identificación de citoquinas: Interleucina-4 y Interleucina-5, según el descubrimientu de Deaminasa de citidina inducida por activación, esencial pa la conmutación de clase de inmunoglobulina y la hipermutación somática. En 2018, ganó'l Premiu Nobel de Fisioloxía o Medicina, xunto con James P. Allison, por «pol so descubrimientu de la terapia contra'l cáncer pola inhibición de la regulación inmune negativa».

## Premios

Honjo recibió dellos premios y distinciones na so vida. En 2016, ganó'l Premiu Kyoto en Ciencies Básiques por "Descubrimientu del Mecanismu responsable de la Diversificación Funcional d'Anticuerpos, Molécules Inmunoreguladoras y Aplicaciones Clíniques de PD-1". En 2018, compartió'l Premiu Nobel de Fisioloxía o Medicina col inmunólogu estauxunidense James P. Allison. Enantes tamién compartieron el Premiu Tang en Biofarmacéutica en 2014.

Los otros premios y honores notables recibíos por Honjo son:
*1981 – Premiu Noguchi Hideyo-Memorial pola medicina
*1981 – Premiu Asahi
*1984 – Premiu Kihara, Sociedá de Xenética de Xapón
*1984 – Premiu Osaka de Ciencia
*1985 – Premiu Erwin von Baelz
*1988 – Premiu Takeda de Medicina
*1992 – Premiu Behring-Kitasato
*1993 – Premiu Uehara
*1996 – Premiu Imperial de l'Academia de Xapón
*2000 – Persona de Méritu Cultural
*2001 – Miembru estranxeru de l'Academia Nacional de Ciencies d'Estaos Xuníos.
*2012 – Premiu Robert Koch
*2013 – Orde de la Cultura
*2014 – Premiu William B. Coley
*2015 – Premiu Richard V. Smalley, MD
*2016 – Premiu de Ciencies Médiques de Keio
*2016 – Premiu de ciencies Fudan-Zhongzhi
*2016 – Thomson Reuters Citation Laureates
*2017 – Premiu de la Fundación Warren Alpert
*2018 – Nobel Prize in Physiology or Medicine

## Referencies

## Enllaces esternos

* Tasuku Honjo. Academia de Xapón
Masters de Shanghai 2018

El **[[Masters de Shanghai|Shanghai Rolex Masters]] 2018** va ser un tornéu de tenis masculín que se va xugar n'ochobre de 2018 sobre pista dura. Va Ser la 10ª edición del llamáu Masters de Shanghai, patrocináu por Rolex. Tuvo llugar en Shanghai (China).

## Puntos y premios n'efectivu

### Distribución del Tornéu

### Premios n'efectivu

## Cabeces de serie Individuales masculín

}
|- bgcolor=
|2
|3
| Novak Djokovic
|6445
|0
|10
|6455
|Segunda ronda vs.  Jérémy Chardy
|- bgcolor=
|3
|4
| Juan Martín del Potro
|6130
|360
|10
|5780
|Segunda ronda vs. 
|- bgcolor=
|4
|5
| Alexander Zverev
|4755
|90
|10
|4675
|Segunda ronda vs. 
|- bgcolor=
|5
|6
| Marin Čilić
|4535
|360
|10
|4185
|Segunda ronda vs.  Nicolás Jarry
|- bgcolor=
|6
|7
| Dominic Thiem
|3825
|10
|10
|3825
|Segunda ronda vs.  Matthew Ebden
|- bgcolor=""
|7
|8
| Kevin Anderson
|3640
|45
|10
|3605
|Segunda ronda vs. 
|- bgcolor=""
|8
|12
| Kei Nishikori
|2730
|0
|10
|2740
|Segunda ronda vs.  Wu Yibing [WC]
|- bgcolor="pink"
|9
|16
| Diego Schwartzman
|1975
|45
|10
|**1940**
|Primer ronda, perdió ante  Sam Querrey
|- bgcolor=""
|10
|15
| Stefanos Tsitsipas
|1987
|70
|45
|1962
|Segunda ronda vs.  Karen Khachanov
|- bgcolor=""
|11
|14
| Kyle Edmund
|1990
|45
|10
|1955
|Primer ronda vs.  Filip Krajinović
|- bgcolor="pink"
|12
|17
| Jack Sock
|1850
|10
|10
|**1850**
|Primer ronda, perdió ante  Peter Gojowczyk
|- bgcolor=""
|13
|18
| Borna Ćorić
|1815
|0
|45
|1860
|Segunda ronda vs.  Bradley Klahn [Q]
|- bgcolor="pink"
|14
|20
| Milos Raonic
|1800
|0
|10
|**1810**
|
|- bgcolor=""
|15
|24
| Pablo Carreño 
|1750
|10
|10
|1750
|Primer ronda vs.  Benoît Paire [Q]
|- bgcolor=""
|16
|22
| Marcu Cecchinato 
|1768
|(20)
|45
|1793
|Segunda ronda vs. 
|-
|}

* Ranking del 1º d'ochobre de 2018.

#### Baxes




### Dobles masculín

## Campeones
### Individual masculín

### Dobles masculín

## Ver tamién
* Torneos ATP en 2018
* Shanghai Rolex Masters

## Referencies

## Enllaces esternos
*Páxina oficial  (n'inglés)
* ATP Tennis