Amanita regalis

***Amanita regalis*** ye una especie de fungu perteneciente a la familia Amanitaceae, bien común nos países escandinavos y nel este y norte d'Europa. N'América del Norte, la so distribución acutar a Alaska. Ye un fungu micorrizal qu'establez una rellación simbiótica con ciertes especies d'árbol. Los basidiocarpos d'esti fungu asemeyar a los de la especie *[[Amanita muscaria]]*, de la cual foi considerada una variedá tres el so descubrimientu. *A. regalis* difier de *A. muscaria* nel so mayor tamañu, con un pileu marrón-acoloratao soportando numberoses llámines, y en que tien un estipe (pie) de color mariellu-ocre na base, con restos al so alredor. Les espores son ente elipsoidales y esfériques, tresllúcíes y llises. *A. regalis* puede ser confundida con otres especies como *[[Amanita rubescens]]* o *[[Amanita pantherina]]*. Por aciu un analís químicu púdose demostrar qu'esta especie contién acedu iboténico y muscimol, los mesmos componentes tóxicos atopaos en *A. muscaria*, pero nun se detectaron derivaos de muscarina o triptamina.

## Etimoloxía y taxonomía
*Amanita regalis* foi primeramente descritu como *Agaricus muscarius* ß *regalis* por Elias Magnus Fries na so obra *Systema Mycologicum*, publicada en 1821. En 1887, Pier Andrea Saccardo identificar como una variante de *Amanita muscaria*. En 1903, Edmund Michael foi'l primeru en considerar a *A. regalis* una especie distinta. En 1941, Edouard-Jean Gilbert suxirió llevar a cabu una reorganización completa del xéneru *[[Amanita]]* na so monografía mundial sobre esti xéneru, y treslladó esta especie al xéneru *Amanitaria* como *A. muscaria* var. *regalis*. Na so versión orixinal (1949) de *Agaricales in Modern Taxonomy*, Rolf Singer considerar una subespecie de *A. muscaria*, pero fixo notar que podía ser considerada una especie estreme; ello ye que na so cuarta edición de la obra (1986), clasificar como una especie distinta. *A. regalis* ye clasificada dientro del xéneru *Amanita*, nun grupu de Amanitas rellacionaes que tienen aniellu nel estipe y un bulbu na base del mesmu. Más apocayá, un grupu xaponés qu'estudió la bioxeografía de *A. muscaria* y especies rellacionaes por aciu analises filoxenéticos moleculares, concluyó que'l taxón tendría de ser consideráu un grupu de *A. muscaria*, más qu'una especie distinta. A pesar d'ello, en 2009, tanto'l Index Fungorum como'l MycoBank siguen clasificando a *A. regalis como una especie distinta.

La especie foi bautizada con diversos nomes vernáculos según el país. En países de fala inglesa foi denomináu como *"royal fly agaric"*, *"king of Sweden Amanita"*, *"brown fly agaric"* o *"king fly agaric"*. En [[Francia]] ye conocíu como *Amanite royale*, ente que n'[[Alemaña]] ye llamáu *Königsfliegenpilz*. L'epítetu específicu ye deriváu de la pallabra [[Llatín|llatina]] *regalis*, que significa "real". Nel añu [[2000]], esti fungu foi escoyíu pola Sociedá Alemana de Micoloxía como'l "Hongu del Añu".

== Descripción ==


Al igual qu'en toles especies del xéneru *Amanita*, la mayor parte del organismu atopar sol suelu, en [[simbiosis]] de ciertes especies d'árbol. El [[esporocarpo]] del fungu ye una estructura reproductora qu'apaez cuando les condiciones ambientales de mugor, temperatura y disponibilidad de nutrientes son les fayadices. El [[Pileu (micoloxía)|sombreru]] de *A. regalis* ye d'ente 10 y 25 [[cm]] d'anchu y, dependiendo de la fase de desarrollu, puede variar na so forma dende esférica a convexa o esplanada. Ye de color marrón amarellentáu y ta densamente cubiertu con tieces verrugoses, que s'atopen dispuestes n'aniellos concéntricos cuasi regulares. Estos aniellos son restos de la [[Volva (micoloxía)|volva]], de resultes de la crecedera y espansión del cuerpu fructificante. El sombreru ye carnosu y cuando ta maduru presenta riegos nos estremos, que pueden estendese hasta 1,5-2 cm. La cutícula del sombreru puede dixebrase hasta casi'l centru del propiu sombreru por descamación.

Les [[llámines (micoloxía)|llámines]] disponer nel [[himenio]] llibres, atropaes y bien xuntes, amosando un color ente blancu y mariellu cremoso. Los estremos de les llámines tienen guedeyes d'una especie de pelo nidiu y algodonosu, como reminiscencia de lo que foi enantes la volva. L'[[Estipe (micoloxía)|estipe]] o pie d'un individuu maduru suel midir unos 10-14 cm d'altu y 1,5-2 cm d'anchu, y estiéndese hasta la base onde s'enserta nun bulbu afatáu con 2-4 aniellos de pequeñes verrugas escamoses de color ente mariellu-ocre y llimón. El estipe y l'aniellu nun son d'un color blancu puru, sinón que tienen un débil matiz amarellentáu. La carne del fungu ye ablancazada, llixeramente amarellentada nel estipe y dorada dientro de la cutícula del sombreru. El color nun varia cuando la carne ye espuesta al aire, y tien un sabor y un golor insignificante.

=== Carauterístiques microscópiques ===
Les [[espora|espores]] son dende elipsoidales hasta aproximao esfériques, tresllúcíes, llises, y miden ente 9 y 12 [[Micrómetru (unidá de llargor)|µm]]. Son non amilodes, esto ye, nun absuerben el [[yodu]] cuando son tiñíes col [[Axente Melzer|axente de tinción Melzer]]. Les célules productores d'espores tienen forma de cayáu, con unes dimensiones de 38-46 por 3-13 µm, y presenten una especie d'abrazadera nes sos bases.

== Especies similares ==



*Amanita regalis* ye fácilmente estremable de *A. muscaria* por cuenta de la ausencia de colores coloraos nel sombreru, y pola presencia de verrugas sobre'l estipe. Nel casu d'un individuu que seya de color pálidu y con un sombreru marrón amarellentáu, podría confundise cola especie *Amanita rubescens* (comestible), que puede ser estremada pol color qu'adquier la carne cuando se ve espuesta al aire, o pol color de la carne so la cutícula: *A. regalis* ye amarellentáu ente que *A. rubescens* ye blancu. Otra especie asemeyada ye *Amanita pantherina*, que tien un color similar, pero tien la carne blanco so la cutícula del sombreru, según un bulbu con forma de copa.

== Hábitat y distribución ==
*Amanita regalis* ye una especie pocu común, que suel atopase creciendo nel suelu de montes de [[Montano|monte]], tantu en [[Monte templáu de caducifolios|montes caducifolios]], como en [[Monte templáu de coníferes|bosque de coníferes]]. Ye un fungu [[Micorriza|micorrizal]] qu'establez una [[Simbiosis|rellación simbiótica]] con ciertes especies d'árbol. El [[miceliu]] envolubra los raigaños de los árboles y suminístra-yos [[minerales]], [[Oligoelemento|elemento traza]] y [[agua]] del suelu, ente que l'árbol suminístra-y al fungu alimentu de les sos propies reserves, producíes por aciu [[fotosíntesis]]. *A. regalis* demostró esperimentalmente formar micorrizas con [[betula]], *Pinus sylvestris*, *Pinus mugo* y *Picea abies*. Cuerpos functíferos revelaron crecedera en [[aniellos de faes]].

N'[[Europa]], distribúyese principalmente nel norte, nun describiéndose nin nel sur nin nel oeste européu. Amás, siendo bien común nos países escandinavos, púdose atópase n'[[Alemaña]], [[Hungría]], [[Letonia]], [[Rusia]], [[Eslovaquia]] y [[Corea]]. N'[[América del Norte]], la so distribución acutar a [[Alaska]], onde pue ser atopáu de normal so la [[llinia arbolada]].

== Toxicidá ==



*Amanita regalis* ye un fungu venenosu. En [[2006]] producióse un [[envelenamientu por fungu]] en [[Noruega]], onde trés individuos consumieron exemplares de *A. regalis* al confundilos col fungu comestible *Macrolepiota procera*. Los síntomes d'envelenamientu, qu'empezaron ente 1 y 2 hores dempués de la ingestión de los fungos, consistieron n'estomagaes y [[vultura|vultures]]. Dos d'ellos manifestaron amás síntomes [[colinérgicos]] nel [[sistema nerviosu central]], incluyendo [[allucinaciones]], [[Tracamundiu (psicoloxía)|tracamundiu]], o perda de consciencia, según [[cuspia (líquidu)|salivación]] profusa y [[sudu]]es. Los trés individuos recuperar ente les 4 y les 24 hores siguientes ensin sufrir nengún dañu en [[fégadu]], [[reñones]] o sistema nerviosu central. Tal que demuestra esti incidente, el fechu de cocinar los fungos nun neutraliza dafechu los componentes tóxicos de *A. regalis*. Por aciu [[analís químicu]] demostróse qu'esta especie contién [[acedu iboténico]] y [[muscimol]], los mesmos constituyentes tóxicos que tien *A. muscaria*. Sicasí, nun se toparon derivaos nin de [[muscarina]] nin de [[triptamina]].

*A. regalis* tien la capacidá de bioacumular un [[metal pesao]], el [[vanadiu]], fechu que foi descritu per primer vegada en [[1939]], en especímenes de *A. muscaria*. Un estudiu de campu llevao a cabu con especímenes escandinavos pudo detectar esti metal nun rangu de 38 a 169 [[Miligramu|mg]] de vanadiu por [[kg]] de fungu secu (esto ye, una media de 119 mg/kg). En comparanza, la concentración de vanadiu na mayoría de los fungos suel tar per debaxo de los 2 mg/kg.

== Ver tamién ==
* [[Especies de Amanita|Llista d'especies de Amanita]]

== Referencies ==

== Testu citáu ==
* 

== Enllaces esternos ==

* [http://www.lycaeum.org/~sputnik/Plants/Amanita/ Llistáu d'especies del xéneru *Amanita'']