Cárites

Na mitoloxía griega, les **Cárites** o **Gracies** (en griegu Χάριτες, en llatín *Gratiae*) yeren les dioses del encantu, la guapura, la naturaleza, la creatividá humana y la fertilidá. Davezu considérense trés, de la menor a la mayor: **[[Aglaya]]** (‘Guapura'), **[[Eufrósine]]** (‘Allegría') y **[[Talia (Cárite)|Talia]]** (‘Floreciente').

Les Cárites solíen ser consideraes fíes de Zeus y Eurínome, anque tamién se dicía que yeren fíes de Hera, de Dioniso, o de Helios y la náyade Egle. Homero escribió que formaben parte del séquitu d'Afrodita. Les Cárites taben acomuñaes coles mesmes col inframundu y los misterios eleusinos.

El ríu Cefiso cerca de Delfos taba consagráu a elles, y teníen les sos propies festividaes, les Caritesias o Carisias, que son les fiestes de "Aición de Gracies", nes que se practicaba la llacuada "Charistía", nel que se comía torta de miel llamáu piramús n'honor de les Cárites.

## Diferencies rexonales

Anque se solía considerar que les Cárites yeren trés, pa los espartanos la tercera yera **Cleta** y non Talia. Delles vegaes mentar a otres Cárites, ente elles Auxo, Cari, Hegemona, Xera y Pasítea.

Pausanias ataya'l so *[[Descripción de Grecia]]* (llibru 9, xxxv.1-5) pa esplicar los diversos conceutos de les Cárites que se desenvolvieren en distintes rexones del continente griegu y Xonia:

Na mitoloxía romana y llatina, les Cárites fueron identificaes sol nome de **Gracies** colos nomes de **Castitas**, **Pulchritude** y ** Voluptas **, esto ye, la virxe, la esposa y l'amiga. D'esta miente, atopamos con dos lectura opuestes: una tríada compuesta por trés aspeutos d'un mesmu atributu, nel casu griegu, y una tríada llatina onde tán representaos tres arquetipos distintes de muyer.

## Nel arte

Sobre la representación de les Cárites, Pausanias escribió:

Nel Renacimientu, el grupu escultóricu romanu de los trés Gracies na biblioteca Piccolomini del Duomo di Siena inspiró la mayoría de les temes. Les Gracies represéntense xunto con otres varies figures na pintura de Sandro Botticelli *La Primavera*. Rafael tamién les pintó nun cuadru güei espuestu en Chantilly (Francia). Nel Barrocu, Rubens recuperó la tema afaciéndolo al nuevu estilu en *[[Los trés Gracies]]*. Ente otres representaciones artístiques, son la tema de les famoses escultures d'Antonio Canova y Bertel Thorvaldsen.

## Galería

Ficheru:Le_Tre_Grazie.png|Obra de Rafael en 1504.
Ficheru:The_Three_Graces,_by_Peter_Paul_Rubens,_from_Prado_in_Google_Earth.jpg|Por Rubens escontra 1637.
Ficheru:C._Van_Loo_-_Les_Trois_Grâces.jpg|Obra de van Loo en 1763.
Ficheru:Siena.Duomo.Piccolomini06.jpg|Grupu escultóricu romanu de la biblioteca Piccolomini de Siena
Ficheru:Jean-Baptiste Carpeaux - Las tres gracias - 1874.JPG|Escultura en terracota de Jean-Baptiste Carpeaux, anguaño nel Muséu Soumaya (Plaza Carso)
Ficheru:Harmony, or The Three Graces by Hans Baldung.jpg| *Los Trés Gracies* de Hans Baldung (Muséu del Prado)


## Referencies

## Enllaces esternos

* 

* 

* *[[Himnos]] [[Orfismo|órficos]]*, 59: *A les Cárites*.
** Testu inglés en Theoi; trad. de 1792 de Thomas Taylor (1758 – 1835).
** Testu inglés: otra edición, nel sitio Sacred Texts.

* *El [[Xuiciu de Paris]] y los Trés Gracies como llinia nel arte*:  nel sitio *Historia del arte erótico*.