open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Gamma Tucanae

**Gamma Tucanae** (γ Tuc) ye una estrella na constelación del Tucán de magnitú aparente +3,99.
Ye la segunda estrella más brillosa nesa constelación dempués de α Tucanae y alcuéntrase a 75 años lluz de distancia del Sistema Solar, siendo'l error na midida del 1,5%.
El so máximu acercamientu a la Tierra tuvo llugar fai 987.000 años, cuando s'asitió a una distancia de 33 años lluz, algamando'l so rellumu magnitú +2,21.

## Carauterístiques
Gamma Tucanae ye una estrella blancu-mariella de la secuencia principal de tipu espectral F4V.
Tien una temperatura efectivo de 6678 K y ye 11,3 vegaes más lluminosa que'l Sol.
La midida direuta del so diámetru angular per aciu interferometría —1,21 milisegundos d'arcu— da como resultáu un diámetru real tres veces más grande que'l diámetru solar.
La so velocidá de rotación proyeutada, muncho más rápida que la del Sol, ta entendida ente 74 y 95 km/s, lo que trai un periodu de rotación d'aproximao 1,4 díes.
Con una masa un 55% mayor que la masa solar, tien una edá averada de 1700 millones d'años, seya que non entendida ente los 1600 y los 1800 millones d'años.

Gamma Tucanae forma una binaria amplia con **HD 223913**, estrella de magnitú +6,65.
Esta postrera ye una nana mariella de tipu espectral G0V y d'igual masa que'l Sol.

## Composición química
Gamma Tucanae amuesa un conteníu metálico considerablemente inferior a la solar ([Fe/H] = -0,36).
Frente a dellos pocos elementos como vanadiu, cobaltu y praseodimiu «sobreabundantes» en rellación a los niveles solares —esti últimu metal 2,3 vegaes más abondosa que nel Sol—, el restu son deficitarios.
Ente ellos, el cinc ye'l qu'evidencia'l emprobecimientu más notable ([Zn/H] = -0,56).

En cuanto al conteníu de litiu, Gamma Tucanae presenta una bayura relativa claramente cimera a la solar (A(Li) = 3,09), pero que s'asitia na media de la bayura cósmica d'esti metal.

## Referencies
Gamma Trianguli Australis

**Gamma Trianguli Australis** (γ TrA / HD 135382 / HR 5671) ye una estrella na constelación del Triángulu Austral.
De magnitú aparente +2,88, ye la tercera más brillosa de la constelación dempués d'Atria (α Trianguli Australis) y β Trianguli Australis.
Dacuando recibe'l nome de **Gatria**, contraición de la so denominación de Bayer.

Gamma Trianguli Australis ye una estrella blanca de la secuencia principal de tipu espectral A1V con una temperatura efectivo de 10.060 K.
Ye una estrella asemeyada a Merak (β Ursae Majoris), Marfik A (λ Ophiuchi) o Yildun (δ Ursae Minoris); curiosamente, esta postrera alcuéntrase a 183 años lluz del Sistema Solar, la mesma alloña que nos dixebra de Gamma Trianguli Australis.
Les estrelles blanques de la secuencia principal, polo xeneral, roten a gran velocidá y Gamma Trianguli Australis nun ye una esceición. Con una velocidá de rotación de siquier 200 km/s, facer 100 vegaes más apriesa que'l Sol.
N'ocasiones incluyóse dientro del grupu de les estrelles peculiares como estrella Ap.

Gamma Trianguli Australis ye una estrella nueva con una edá entendida ente 170 y 260 millones d'años —el valor difier según la fonte consultada—.
A diferencia d'estrelles como Merak o Denébola, nun amuesa un escesu grande na radiación infrarroxo emitida.

Gamma Trianguli Australis apaez na bandera nacional de Brasil, representando al estáu de Paraná —vease estrelles na Bandera de Brasil—.

## Referencies
GD 61

**GD 61** (WD 0435+410) ye una nana blanca na constelación de Perséu de magnitú aparente +14,80.
Alcuéntrase a 52 pársecs (170 años lluz) de distancia del Sistema Solar.

## Carauterístiques físiques
GD 61 tien una temperatura efectivo de 17.280 K.
La so atmósfera ye rica en heliu, tando catalogada como de tipu espectral DBZ.
Tien una masa de 0,71 mases solares, polo que la estrella proxenitora yera una estrella blanca de la secuencia principal de tipu A0V trés vegaes más masiva que'l Sol.
El so tiempu d'enfriamientu como remanente estelar envalórase en 600 millones d'años.

## Composición elemental
El Telescopiu espacial Spitzer dexó conocer que GD 61 tópase arrodiada por un discu circumestelar.
La so atmósfera tópase bien contaminada por oxíxenu, siliciu y magnesiu, según, en menor grau, por fierro y calciu.
Dicha contaminación interpretóse como la resultancia de la cayida d'escombros provenientes d'un oxetu de tamañu planetariu o d'un asteroide grande ricu en xelu.
El material contaminante ta emprobecíu en fierro en rellación a los conteníos de magnesiu y siliciu.
Especulóse que pudo asoceder dalgún eventu, asemeyáu a la hipótesis de formación de la Lluna, qu'haya favorecíu dichu emprobecimientu.

Sicasí, GD 61 ye bien probe en carbonu; en rellación al Sol, el so conteníu ye 1000 vegaes inferior. Puesto que el carbonu ye consideráu un elementu volátil, paez pocu probable que'l cuerpu responsable de la contaminación fuera al empar ricu en xelu pero probe en carbonu.

## Referencies
Geminga

**Geminga** (SN 437 / PSR B0633+17 / PSR J0633+17) ye una estrella de neutrones asitiada na constelación de Xéminis. Bautizada asina pol astrónomu italianu Giovanni Bignami cuando reparó esti oxetu con telescopios ópticos, el nome ye una contraición del inglés *Gemini gamma-ray source* y tamién una espresión nel dialeutu lombardu de Milán que significa «nun ta ende». Alcuéntrase a 552 años lluz de distancia del Sistema Solar.

## Descubrimientu

Afayada en 1972 pol satélite SAS-2 como una intensa fonte de rayu gamma que nun coincidía con nengún oxetu conocíu, la esistencia de Geminga foi confirmada pol satélite de l'Axencia Espacial Europea COS-B. Observaciones llevaes a cabu col observatoriu Einstein amosaron que la fonte de rayu gamma tamién emitía rayos X, anque con un fluxu bien inferior. El satélite ROSAT de rayos X atopó que la señal de Geminga repitir cada 0,237 segundos, lo que foi confirmáu pol observatoriu de Rayos Gamma Compton.

La revisión de los antiguos datos de COS-B y SAS-2 dexaron demostrar que'l periodu de pulsación crez col tiempu, como asocede en tolos púlsares detectaos en ondes de radio. D'esta forma quedó establecíu que Geminga ye un púlsar, magar ye l'únicu conocíu que nun emite ondes de radio.

## Carauterístiques

Geminga ye un púlsar invisible n'ondes de radio —l'únicu conocíu con estes carauterístiques— y ello puede debese a que'l rayu d'ondes de radio nun barre l'área onde ta la Tierra. Coles mesmes, foi identificáu nel espectru visible como una estrella azul desaxeradamente tenue de magnitú +25,5. El so periodu de rotación ye de 0,237 segundos, lo qu'implica que nun segundu completa 4,22 vueltes.

Piénsase que Geminga ye'l restu d'una supernova que tuvo llugar hai unos 300.000 años. La supernova pue ser responsable, siquier en parte, del área de baxa densidá nel mediu interestelar qu'esiste nes cercaníes del Sistema Solar, conocida como la Burbuya Local.

## Posible sistema planetariu

En 1997 anuncióse'l descubrimientu d'una planeta n'órbita alredor de Geminga en base a pequeñes esviaciones nel ritmu d'emisión de rayu gamma, que podríen debese a efeutos gravitatorios. L'hipotéticu planeta alcuéntrase a 3,3 UA de Geminga y tendría un periodu orbital de 5,1 años. Con una masa un 70% mayor que la masa de la Tierra, tratar d'un planeta terrestre. Sicasí, el descubrimientu foi puestu en tela de xuiciu, yá que recién analises de los datos suxeren que les esviaciones pueden ser debíes a ruíos na señal.

## Referencies


* SN 237 - Púlsar (SIMBAD)
* Geminga (Jumk.de/astronomie)
* Geminga. The Internet Encyclopedia of Science
* El peculiar púlsar Geminga (INAOE)
* Geminga (Astrocosmo)
GG Lupi

**GG Lupi** (GG Lup / HD 135876 / HR 5687) ye una estrella de magnitú aparente +5,59 na constelación de Lupus, el llobu, asitiada 0,5º al oeste de δ Lupi. Alcuéntrase a unos 546 años lluz de distancia del Sistema Solar.

GG Lupi ye una binaria eclipsante que les sos dos componentes son estrelles blancu-azulaes de tipu espectral B. La estrella principal, de tipu B7 V, tien una masa de 4,1 mases solares y una temperatura superficial de 14.750 K. El so radiu ye 2,5 más grande que'l del Sol. La estrella secundaria, de tipu B9 V y 11.000 K de temperatura, ye 2,38 vegaes más masiva que'l Sol con un radiu un 72% más grande que'l d'ésti. La órbita que describen ye escéntrica (ε = 0,150), siendo'l so rotación síncrona, esto ye, tarden el mesmu tiempu en xirar sobre sigo mesmes qu'en completar una órbita. Son estrelles nueves, con una edá averada de namái 20 millones d'años.

GG Lupi ye una estrella variable del tipu Beta Lyrae. Cada 2,164 díes, la estrella B9 V (39 vegaes más lluminosa que'l Sol) clisa al so brillante acompañante (que la so lluminosidá ye 6,15 vegaes mayor que la del so acompañante), provocando una cayida de rellumu dende magnitú +5,49 a magnitú +6,00.

## Referencies
Gianfar

**Gianfar** o **Giuasar** (λ Draconis / λ Dra / 1 Draconis) ye una estrella de la constelación de Draco, el dragón, de magnitú +3,84. Alcuéntrase a 355 años lluz de distancia del Sistema Solar.

## Nome
El nome de λ Draconis nes sos diverses acepciones —**Gianfar**, **Giansar** o **Giauzar**— puede tener distintos oríxenes: de *Al Jauzā*, —una pequeña estrella próxima—, de *Al Jauzah*, «la Central», pola so llocalización a metá de camín ente les estrelles qu'apunten al polu norte celeste y la mesma Estrella Polar, o del persa Ghāuzar, «el Llugar de Venenu», en referencia a los puntos nos que la Lluna intercepta la eclíptica.
Otru nome utilizáu ye **Juza**.

Na astronomía china esta estrella yera conocida como **Sang Po** o **Shaou Po**. 

## Carauterístiques
Gianfar ye una xigante colorada de tipu espectral M0III con una temperatura de 3525 K y una lluminosidá 1870 vegaes mayor que la del Sol. Los datos de temperatura y lluminosidá conducen a un diámetru de 0,55 UA, que nun concasa col valor de 0,37 UA llográu a partir de la midida direuta del so diámetru angular (0,0073 segundos d'arcu).

Gianfar ye, amás, una estrella variable semirregular, que la so magnitú varia ente +3,78 y +3,86. Paez que s'atopa na caña asintótica xigante, una fase na so evolución estelar onde ta rellumando como una estrella xigante per segunda vegada. Con un nucleu inerte de carbonu, la estrella va empezar a púlsar con más fuercia mientres se preparar pa refundiar les sos capes esteriores y convertise nuna nana blanca.

## Referencies
Gienah Gurab

**Gienah Gurab** o **Gienah Corvi** ye'l nome de la estrella γ Corvi (γ Cor / 4 Corvi), la más brillosa de la constelación de Corvus, el cuervu, con magnitú aparente +2,58. El nome provién del árabe الجناح الغراب اليمن *al-janāħ al-ghirāb al-yaman* y significa «l'ala derecha del cuervu», anque nes cartes modernes marca l'ala esquierda. Alcuéntrase asitiada enriba a la derecha dientro del cuadriláteru que formen les cuatro estrelles principales. La pallabra *Gurab* o *Corvi* estrema a esta estrella de Giennah, tamién llamada Gienah Cygni (ε Cygni). 

Asitiada a 165 años lluz del Sistema Solar, Gienah Gurab ye una xigante blancu-azulada de tipu espectral B8III y 12.400 K de temperatura. Con una lluminosidá 355 vegaes mayor que la del Sol, el so radiu —que'l so valor llograr a partir de la midida del so diámetru angular, 0,799 milisegundos d'arcu— ye 4,4 vegaes más grande que'l radiu solar.
Nel diagrama de Hertzsprung-Russell ta inda cerca de la secuencia principal, y dientro d'unos pocos millones d'años va espandise tresformándose nuna xigante colorada.

Gienah Gurab destaca pola so composición química anómala, con niveles elevaos de mercuriu y manganesu, y niveles desacostumbradamente baxos d'aluminiu y níquel.
Forma parte del grupu d'estrelles de mercuriu-manganesu, que la so representante más brillosu ye Alpheratz (α Andromedae).
Como otros miembros d'esta clase, la so velocidá de rotación (32 km/s) ye relativamente lenta en comparanza con otres estrelles asemeyaes.

## Referencies
Girtab

**Girtab** (κ Sco / κ Scorpii / HD 160578) ye la sesta estrella más brillosa de la constelación de Scorpius, l'escorpión, con magnitú aparente +2,39. El nome de Girtab provién de l'astronomía sumeria y designaba un asterismu formáu por ι Scorpii, λ Scorpii, ν Scorpii y Kappa Scorpii. Anguaño'l nome de Girtab tamién s'utiliza pa la estrella θ Scorpii, igualmente conocida como Sargas.

Asitiada a unos 460 años lluz del Sistema Solar, Girtab ye una estrella xigante de tipu espectral B1.5III. Ye una binaria espectroscópica, con un periodu orbital de 195,65 díes y una lluminosidá conxunta 15.300 vegaes mayor que la del Sol. La separación ente les dos estrelles ye de 1,7 UA, daqué más de la distancia que dixebra a Marte del Sol.

La estrella principal, **Girtab A**, tien una temperatura de 23.400 K y una masa envalorada 10,5 vegaes mayor que la masa solar. Ye una variable pulsante del tipu Beta Cephei que'l so rellumu apenes varia 0,01 magnitúes con un periodu principal de 0,1998 díes y otros periodos secundarios de 0,205, 7,3, 0,19 y 2,59 díes. La estrella secundaria, **Girtab B**, tien una masa 7 vegaes mayor que la masa solar y ye 3,3 vegaes menos lluminosa que la so compañera.

Girtab forma parte de la gran Asociación Scorpius-Centaurus, l'asociación estelar OB más cercana al sistema solar.

## Referencies
GJ 1002

**GJ 1002** (LHS 2 / G 158-27 / Zkh 3) ye una estrella a namái 15,3 años lluz del Sistema Solar asitiada na constelación de Cetus. Los sistemes estelares más próximos a ella son GJ 1005, a 2,98 años lluz, la Estrella de Van Maanen, nana blanca a 4,4 años lluz, y Gliese 876, estrella onde s'afayaron dellos planetes estrasolares, a 4,94 años lluz.

GJ 1002 ye una nana colorada de rellumu bien débil que, con magnitú aparente +13,76, namái ye visible con telescopios. La so masa ye apenes el 11% de la masa solar, con un radiu en redol al 13% de la solar. Pertenez al tipu espectral M5.5V, siendo una estrella de carauterístiques asemeyaes a la conocida Proxima Centauri o a UV Ceti (Luyten 726-8 B), esta postrera tamién na mesma constelación. A diferencia d'estos dos estrelles que son estrelles acandilantes, GJ 1002 paez ser una estrella inactiva que'l so fluxu magnético superficial ye nulu.
La so temperatura efectivo ye de 3150 K y la so lluminosidá ye namái'l 0,0061% de la que tien el Sol. Tien una velocidá de rotación igual o inferior a 2,3 km/s.
 
## Ver tamién
* Llista d'estrelles cercanes a la Tierra

## Referencies
GJ 1061

**GJ 1061** (LHS 1565 / LP 995-46) ye una estrella que s'atopa a namái 12 años lluz del Sistema Solar.
Encuadrada dientro de la constelación de Horologium, ta asitiada al suroeste de α Horologii y δ Horologii. Foi probablemente afayada por Willem Jacob Luyten, quien estudió los movimientos propios de más de 520.000 estrelles.
En 1997, el proyeutu RECONS revisó drásticamente la llocalización de GJ 1061, asitiándola a 11,9 años lluz de distancia, lo que la convierte na ventena estrella más cercana al Sistema Solar (2008).

GJ 1061 ye una tenue nana colorada de magnitú aparente +13,03, polo que nun ye visible a simple vista. La so masa apenes equival al 11,3% de la masa solar. Perteneciente al tipu espectral M5.5V, les sos carauterístiques físiques son bien similares a les de la conocida Proxima Centauri, siendo considerada una ximielga d'esta postrera.

Recién estudios astrométricos refuguen que GJ 1061 tenga una acompañante de baxa masa.
Per otra parte, les estrelles conocíes más cercanes a ella son la Estrella de Kapteyn, subenana colorada a 3,7 años lluz, y LP 944-20, nana marrón distante 4,9 años lluz.

## Ver tamién
* Llista d'estrelles cercanes a la Tierra

## Referencies
GJ 1105

**GJ 1105** (HIP 38956 / LHS 1963 / G 111-47) ye una estrella que s'atopa a 26,6 años lluz de distancia del Sistema Solar. Asitiada na constelación de Llobu cerval 5º al este d'Alsciaukat (31 Lyncis), ye una tenue nana colorada de magnitú aparente +12,04.
Les estrelles conocíes más cercanes a GJ 1105 son QY Aurigae y Gliese 338, respeutivamente a 7,1 y 9,5 años lluz.

GJ 1105 tien tipu espectral M3.5 V, siendo una estrella de carauterístiques asemeyaes a Ross 154, G 99-49 o la Estrella de Luyten.
A diferencia de les dos primeres, nun esiste constancia de que seya una estrella acandilante.
La so masa ye aproximao una cuarta parte de la masa solar y relluma con una lluminosidá —nel espectru visible— igual al 0,09% de la que tien el Sol.
La so metalicidá ye inferior a la solar ([Fe/H] = -0,15), siendo la so bayura relativa de fierro aproximao'l 70% de la esistente nel Sol.

## Referencies
GJ 1116

**GJ 1116** (G 9-38) ye un sistema estelar na constelación de Cáncer. A una distancia de 17,0 años lluz del Sistema Solar, ye unu de los 100 sistemes más próximos a la Tierra.

**GJ 1116 A** (LHS 2076) ye una nana colorada de tipu espectral M5.5V y magnitú aparente +14,06. Tien una masa averada d'un 11% de la masa solar y la so lluminosidá ye apenes el 0,0057% de la lluminosidá solar.
Ye una estrella acandilante, esto ye, sufre sópitos aumentos de rellumu producíos por erupciones na so superficie. Conocida tamién como **EI Cancri**, les sos carauterístiques físiques son paecíes a Proxima Centauri o GJ 1245 A (V1581 Cygni).

**GJ 1116 B** (LHS 2077) ye una nana colorada daqué daqué más tenue que la so compañera, siendo la so magnitú aparente +14,92. La so masa envalorada ye un 10% de la masa solar. La separación reparada ente dambes componentes ye de 23,5 UA, daqué más de la distancia a la que s'atopa Uranu del Sol.

Les estrelles más cercanes a GJ 1116 son AD Leonis, a 5,6 años lluz, DX Cancri, a 5,73 años lluz, Ross 619, a 7,3 años lluz, y YZ Canis Minoris a 7,8 años lluz. Toes elles son nanes coloraes.

## Referencies
GJ 1128

**GJ 1128** (LHS 271) ye una estrella cercana al Sistema Solar.
Midíes precises de la so paralax (153,05 ± 2,41 milisegundos d'arcu) asitiar a una distancia de 21,3 ± 0,3 años lluz, siendo una de les 100 estrelles más próximes a nós.
Alcuéntrase al sur de la constelación de Carina pero, con magnitú aparente +12,78, atopar por debaxo del estragal de rellumu por que seya observable a simple vista.

GJ 1128 ye una nana colorada de tipu espectral M4.0V.
Ente les estrelles a menos de 10 pársecs del Sistema Solar, el 73% son nanes coloraes.
Con una temperatura efectivo de 2918 ± 56 K, GJ 1128 ye una estrella tenue que la so lluminosidá bolométrica —qu'inclúi una importante cantidá d'enerxía emitida como lluz infrarroxo— ye igual al 0,8% de la lluminosidá solar.
Tien una masa d'aproximao 0,15 mases solares.
A partir del so diámetru angular (0,336 milisegundos d'arcu) y, yá que se conoz la distancia a la que s'atopa, puede envalorase el so diámetru real, siendo ésti igual al 24% del diámetru solar.
Les sos carauterístiques son asemeyaes a les de Ross 619 o Ross 128.
Nun esiste evidencia de que GJ 1128 tenga nenguna compañera estelar.

## Referencies
Giennah

**Giennah** (ε Cygni / 53 Cygni / HD 197989) ye la tercera estrella más brillosa de la constelación de Cygnus, dempués de Deneb (α Cygni) y Sadr (γ Cygni), con magnitú aparente +2,48.
Ente Deneb (α Cygni), Sadr (γ Cygni) y esta estrella alcuéntrase la Nebulosa escura «Sacu de Carbón del norte».

## Nome
**Giennah** o **Gienah** provienen de la pallabra árabe جناح (Al Janāḥ) y significa «ala».
Tamién ye conocida como **Gienah Cygni** pa estremala de Gienah Corvi (γ Corvi).

## Carauterístiques
Asitiada a 72 años lluz del Sistema Solar, Giennah ye un sistema binariu compuestu por dos estrelles bien distintes. La componente principal, **Giennah A**, ye una xigante naranxa de tipu espectral K0III, similar a Pólux (β Geminorum), con una temperatura superficial de 4725 K. El so diámetru ye 12 vegaes mayor que'l del Sol y tien una lluminosidá de 61 soles. Anque yá ta empezando a morrer y probablemente nel so nucleu internu tien llugar la fusión d'heliu, la so edá envalórase en namái 1500 millones d'años.
 
Otra manera, **Giennah B** ye una nana colorada de tipu M3V muncho menos brillosu (magnitú +13,40) y, anque nun se reparó movimiento orbital dalgunu, les dos estrelles mover al unísonu pel espaciu. Separaes visualmente 78 segundos d'arcu, la distancia real ente dambes ye de siquier 1700 UA, con un periodu orbital de 50.000 años a lo menos.

## Referencies

## Ver tamién
* Estrella (náutica)
GJ 1214

**GJ 1214** (LHS 3275 / G 139-21) ye una estrella de magnitú aparente +14,67.
Ta encuadrada na constelación d'Ophiuchus, visualmente a 22 minutos d'arcu de la variable UY Ophiuchi.
N'avientu de 2009 afayóse un planeta n'órbita alredor d'esta estrella.

GJ 1214 alcuéntrase a una distancia averada del Sistema Solar de 42 años lluz.
Como tantes otres estrelles de la nuesa redolada, ye una nana colorada de tipu espectral M4.5 V con una temperatura superficial de 3026 ± 130 K.
El so diámetru ye una quinta parte del diámetru solar y xira sobre sigo mesma con una velocidá de rotación proyeutada igual o inferior a 2 km/s.
La so masa equival al 16% de la que tien el Sol y ye una estrella de rellumu bien tenue, con una lluminosidá equivalente al 0,33% de la lluminosidá solar.
Nun se conoz con certidume la so antigüedá, envalorándose ésta en 6000-300+400 millones d'años.

## Sistema planetariu
El planeta descubiertu —denomináu GJ 1214 b— tien una masa 6,55 vegaes mayor que la masa de la Tierra. Ye un planeta de tipu «supertierra», entendiendo como tales a aquellos planetes estrasolares que la so masa mínimo alcuéntrase ente 1,9 y 10 mases terrestres.
El radiu de GJ 1214 b ye 2,68 vegaes mayor que'l radiu terrestre, polo que les sos carauterístiques son entemedies ente la Tierra y los xigantes de xelu del Sistema Solar.

## Ver tamién
*Llista de planetes estrasolares

## Referencies
GJ 1221

**GJ 1221** (LHS 455 / WD 1748+708) ye una nana blanca que s'atopa a 20 años lluz de distancia del Sistema Solar. Asitiada na constelación de Draco, tien magnitú aparente +14,15.
La estrelles más cercanes a GJ 1221 son Alsafi (σ Draconis), a 3,2 años lluz, LHS 3376, a 4,3 años lluz y Gliese 687, a 5,3 años lluz de distancia.

A diferencia del restu de les estrelles, les nanes blanques como GJ 1221 nun xeneren enerxía por fusión nuclear, sinón que radien al esterior l'escesu de calor a un ritmu constante. GJ 1221 ye un remanente estelar catalogáu con tipu espectral DAp o DXP9 —la «X» indicando un espectru peculiar—.
Ye una nana blanca solitaria que nun forma parte d'un sistema estelar y, dempués de la Estrella de Van Maanen y Gliese 440, ye la nana blanca d'estes carauterístiques más próxima a nós.

La temperatura efectivo de GJ 1221 ye de 5590 ± 90 K y la so lluminosidá equival a 8,5 cenmilésimes de la lluminosidá solar.
Envalórase que'l so masa actual equival al 81% de la masa solar y que tien una edá averada —como nana blanca— de 5860 millones d'años.

## Referencies
GJ 1224

**GJ 1224** (G 154-44 / LHS 3359) ye una estrella de magnitú aparente +13,61 cercana al Sistema Solar, yá que s'atopa a una distancia de 24,6 años lluz.
Ta encuadrada na constelación de Serpens, na rexón de Serpens Cauda, mui cerca de la llende con Saxitariu.

GJ 1224 ye una nana colorada de tipu espectral M4.5V que la so temperatura efectivo ye notablemente distinta según la fonte consultada —2711 o 3200 K—.
De rellumu tenue, tien una lluminosidá bolométrica —en toles llonxitúes d'onda— igual al 0,44% de la lluminosidá solar.
El so radiu equival al 18% del radiu solar y xira sobre sigo mesma con una velocidá de rotación proyeutada inferior a 3 km/s.
De bien baxa masa, ésta apenes supón el 14,8% de la masa solar.
Tien un fluxu magnético superficial intensu, de 2700 G, y el so campu magnéticu superficial ye d'aproximao 2000 G.

GJ 1224 ye aproximao 2,5 vegaes más lluminosa que Proxima Centauri, la nana colorada más cercana al Sol, y, al igual qu'ella, ye una estrella acandilante.
Nestes variables prodúcense grandes fogarales qu'impliquen aumentos sópitos ya impredicibles de rellumu, medría que tien llugar en tol espectru electromagnéticu.
Amás de Luyten 726-8, prototipu de la clase, Ross 154 y EV Lacertae son dos conocíos exemplos d'estrelles acandilantes.

## Referencies
GJ 1245

**GJ 1245** ye un sistema estelar cercanu al Sistema Solar, a namái 15,2 años lluz de distancia, na constelación de Cygnus. De magnitú aparente +13,4, nun ye visible a simple vista.

Los dos componentes principales de GJ 1245 son dos nanes coloraes dixebraes ente sigo unes 33 UA. **GJ 1245 A** ye una estrella de tipu espectral M5.5V con una masa equivalente al 11% de la masa solar y una lluminosidá qu'apenes supón el 0,0084% de la del Sol. Ye una estrella acandilante, esto ye, dacuando prodúcense fogarales na so superficie qu'aumenten el so rellumu significativamente, polo que recibe la denominación d'estrella variable **V1581 Cygni**, nome pol que tamién se conoz al sistema estelar. **GJ 1245 B** ye daqué más fría que la so compañera —tien una temperatura de 2600 K—, siendo'l so tipu espectral M6V. La so masa ye un 10% de la masa solar y la so lluminosidá ye la metá de la de GJ 1245 A. Abarrúntase que tamién puede ser una estrella acandilante.

De la mesma, GJ 1245 A ye una estrella binaria cercana. El so acompañante, **GJ 1245 C**, ye una de les nanes coloraes más tenues conocíes, de tipu espectral M8V y 2150 K de temperatura. Alcuéntrase separada 1,3 UA de la componente A.
 
## Ver tamién
* Llista d'estrelles cercanes a la Tierra

## Referencies


* GJ 1245 AGJ 1245 BGJ 1245 C (SIMBAD)
* V1581 Cygni. Jumk.de/astronomie
GJ 1253

**GJ 1253** (LHS 3549 / NLTT 49289 / Wolf 1069) ye una estrella na constelación de Cygnus, el cisne, visualmente separada 2º de la variable V778 Cygni.
Alcuéntrase a 30,3 años lluz del Sistema Solar.

GJ 1253 ye una de les numberoses nanes coloraes na nuesa redolada cercana.
Éstes son estrelles de bien baxa masa que la so enerxía xenerar a un ritmu lentu por fusión nuclear del hidróxenu en heliu al traviés de la cadena protón-protón, emitiendo bien poca lluz.
La masa de GJ 1253 ye llixeramente cimera al 15% de la masa solar y la so lluminosidá —nel espectru visible— ye inferior a dos diezmilésimes de la lluminosidá solar.
Arriendes d'ello, ye una estrella de rellumu bien tenue de magnitú aparente +14,04.
De tipu espectral M5, la so temperatura efectivo ye de namái 2842 K.
La so velocidá de rotación proyeutada ye igual o inferior a 4,5 km/s.

GJ 1253 amuesa variaciones na emisión Hα, lo que se rellaciona cola presencia de fogarales o erupciones xigantes.
Observaciones realizaes en distintes dómines revelaron que la emisión Hα activar en periodos inferiores a un mes. Ello pue tar provocáu por una rexón activa que, al rotar la estrella, entra y sale del nuesu campu de visión, o bien pola esistencia de violentos fogarales.
GJ 1253 ye probablemente una estrella acandilante de carauterístiques asemeyaes a les de la vecina Proxima Centauri.

## Referencies
GJ 1286

**GJ 1286** (G 157-77 / LHS 546) ye una estrella de magnitú aparente +14,69. Alcuéntrase a 23,2 años lluz del Sistema Solar encuadrada na constelación de Piscis.
BR Piscium y GJ 1276 son les estrelles conocíes más cercanes a ella, distantes 4,7 y 5,6 años lluz respeutivamente.

GJ 1286 ye una nana colorada de tipu espectral M5.5V con una baxa temperatura efectivo nel rangu de 2716 a 3150 K (la cifra varia según la fonte consultada).
Bien tenue, relluma con una lluminosidá —nel espectru visible— igual a 6 cenmilésimes de la lluminosidá solar.
El so radiu equival al 14% del radiu solar y xira sobre sigo mesma con una velocidá de rotación proyeutada inferior a 3 km/s.
De bien baxa masa, ésta apenes supón el 11,6% de la masa solar.
Tien un fluxu magnético superficial débil, de 400 ± 200 G.

GJ 1286 ye una estrella bien asemeyada a la conocida Proxima Centauri, cola que comparte tipu espectral y que la so magnitú absoluta ye cuasi idéntica.
Sicasí, a diferencia d'ésta, nun esiste evidencia de que GJ 1286 seya una estrella acandilante.

## Referencies
GJ 2012

**GJ 2012** (LHS 1126 / G 66-57 / WD 0038-226) ye una nana blanca de magnitú aparente +14,60 asitiada na constelación de Cetus. Midíes precises de la so paralax asítienla a una distancia de namái 29,5 años lluz del Sistema Solar.

GJ 2012 ye una nana blanca de tipu espectral DC.
El so espectru presenta unes suaves llinies d'absorción asemeyaes a les bandes de Swan reparaes n'oxetos de tipu DQ; piénsase que son bandes de Swan movíes pola presión que pueden tar acomuñaes a bandes de Swan producíes por C2 altamente escitáu.
La so atmósfera ta enllena d'heliu, unes 400 más abondosa que'l hidróxenu.

GJ 2012 ye una nana blanca fría con una temperatura efectivo de 5210 ± 130 K —una quinta parte de la de Siriu B y unos 1550 K más fría que la Estrella de Van Maanen— consecuencia del so llargu tiempu d'enfriamientu, envaloráu en 4370 ± 180 millones d'años.
A diferencia del restu de les estrelles, les nanes blanques nun xeneren enerxía por fusión nuclear, sinón que radien al esterior l'escesu de calor a un ritmu constante.
Col pasu del tiempu, la so temperatura superficial va baxando, procesu que trai un amenorgamientu na lluminosidá.
Por ello, GJ 2012 tien una baxa lluminosidá que supón namái'l 0,011% de la lluminosidá solar.
La so masa averada ye de 0,52 mases solares.

## Referencies
GJ 2066

**GJ 2066** (HIP 4051 / G 113-20) ye una estrella asitiada na constelación d'Hidra cerca de la llende con Canis Minor.
Relluma con magnitú aparente +10,05 y alcuéntrase a 28,6 años lluz del Sistema Solar.

GJ 2066 ye una de les numberoses nanes coloraes de la nuesa redolada.
Éstes son estrelles de baxa masa que la so enerxía xenerar a un ritmu lentu por fusión nuclear del hidróxenu en heliu al traviés de la cadena protón-protón; arriendes d'ello, emiten bien poca lluz.
La lluminosidá bolométrica —en toles llonxitúes d'onda— de GJ 2066 ye equivalente al 2,78% de la lluminosidá solar.
Magar ello, ye considerablemente más lluminosa qu'otres conocíes nanes coloraes como Proxima Centauri o Wolf 359.

De tipu espectral M2, la temperatura efectivo de GJ 2066 ye de 3420 K.
La so velocidá de rotación proyeutada ye igual o inferior a 2,7 km/s.
Tien un baxu conteníu metálico ([Fe/H] = -0,22) y la so masa ye de 0,447 ± 0,005 mases solares, asemeyáu a la de Lalande 21185 pero 3,6 vegaes mayor que la de Proxima Centauri.

## Referencies
GJ 3136

**GJ 3136** (G 173-39 / NLTT 7096) ye una estrella de magnitú aparente +12,47. Alcuéntrase a 46,6 años lluz del Sistema Solar encuadrada na constelación de Perséu.
Ye una nana colorada de tipu espectral M5 V (anque n'otres fontes apaez catalogada como M3 V).
Relluma con una lluminosidá —nel espectru visible— igual al 0,17% de la lluminosidá solar; a pesar d'ello, ye 12 vegaes más lluminosa que Proxima Centauri y 8 vegaes más que Wolf 359, dos de les nanes coloraes bien próximes a nós.

GJ 3136 tien una temperatura superficial de 3200 ~K y la so masa apenes supón el 31% de la masa solar.
Tien una metalicidá —bayura relativa d'elementos más pesaos que'l heliu— inferior a la del Sol ([Fe/H] = -0,14).
Xira sobre sigo mesma con una velocidá de rotación de siquier 30 km/s —15 vegaes más apriesa que'l Sol—, polo que-y la considera un «rotor rápidu»; consecuentemente ye una estrella nueva que la so edá ta entendida ente 20 y 300 millones d'años.
Al igual qu'otres nanes coloraes, ye una estrella acandilante qu'esperimenta aumentos sópitos ya impredicibles nel so rellumu en tol espectru electromagnéticu.
Exemplos notables d'esti tipu d'estrelles son EV Lacertae, YZ Canis Minoris o UV Ceti, prototipu d'esta clase de variables.

## Referencies
GJ 3483

**GJ 3483** (WD 0806-661 / LTT 3059) ye un sistema binariu compuestu por una nana blanca y una nana marrón.
De magnitú aparente +13,70, ta encuadráu na constelación de Volans y alcuéntrase a 62,5 años lluz del Sistema Solar.

## Nana blanca
La componente principal de GJ 3483 ye una nana blanca de tipu espectral DQ4.2, siendo'l heliu l'elementu predominante na so atmósfera.
Les nanes blanques son remanentes estelares que nun xeneren enerxía por fusión nuclear, sinón que radien al esterior l'escesu de calor a un ritmu constante, polo que col tiempu la so temperatura superficial va baxando.
GJ 3483 tien una elevada temperatura efectivo de 10.250 ± 70 K y una edá —como remanente estelar— de 670 millones d'años.
Piénsase que la estrella proxenitora tenía una masa de 2,0 ± 0,3 mases solares y que permaneció na secuencia principal mientres 1300 millones d'años, polo que GJ 3483 tien una edá total ente 1500 y 2700 millones d'años.
La so lluminosidá equival al 0,15% de la lluminosidá solar y tien una masa de 0,62 ± 0,03 mases solares.

## Nana marrón
La nana marrón del sistema, denomada **GJ 3483 B**, tien una masa ente 10 y 13 vegaes la masa de Xúpiter y una temperatura igual o inferior a 400 K, lo que la convierte nuna de les nanes marrones más fríes que se conocen.
La separación proyeutada ente los dos oxetos ye de 2500 UA.
Si asumir qu'esta distancia correspuende al semiexe mayor de la órbita, cuando GJ 3483 taba na secuencia principal, la separación orbital ente dambos yera de 780 UA aproximao.

## Referencies
GJ 3634

**GJ 3634** (LHS 2335 / LP 905-36) ye una estrella de magnitú aparente +11,93.
Dende 2011 conozse la esistencia d'un planeta estrasolar n'órbita alredor d'esta estrella.

GJ 3634 ta asitiada a 65,5 años lluz del Sistema Solar en direición a la constelación d'Hidra.
Ye una nana colorada de tipu espectral M2.5.
Muncho menos lluminosa que'l Sol, la so lluminosidá apenes algama'l 2% de la lluminosidá solar.
Tien una masa de 0,45 mases solares y nun esiste consensu tocantes a la so metalicidá (bayura relativa d'elementos más pesaos que'l heliu); diversos estudios asitien el so índiz de metalicidá ente -0,10 y +0,15.
Asumiendo una metalicidá igual a la solar y una edá de 5000 millones d'años, puede envalorase el so radiu, aproximao igual al 43% del radiu solar.
La so cinemática indica una edá probablemente cimera a 3000 millones d'años.
Xira sobre sigo mesma con una velocidá de rotación proyeutada ye inferior a 1 km/s, siendo considerada una estrella moderadamente activa.

## Sistema planetariu

En 2011 anuncióse'l descubrimientu d'un planeta en redol a GJ 3634, denomináu GJ 3634 b.
Orbita a una distancia de 0,029 UA al respective de la estrella, lo qu'equival a 1/13 de la distancia que dixebra a Mercuriu del Sol.
Tien un curtiu periodu orbital de 2,6456 díes.
La so masa ye aproximao igual a 8,4 vegaes la masa terrestre, siendo por tanto un planeta de tipu «supertierra».

L'estudiu inicial del sistema suxer qu'un segundu planeta nel sistema interior ye improbable.
Sicasí, el descubridores de GJ 3634 b notaron la señal d'un segundu cuerpu de naturaleza desconocida; lo más probable ye qu'esti oxetu tenga una masa máximo doble de la de Neptunu y orbite en redol a GJ 3634 cada 200 díes.

## Ver tamién
* Llista de planetes estrasolares

## Referencies
GJ 1276

**GJ 1276** (LHS 69 / WD 2251-070) ye una estrella del tipu nana blanca, de magnitú aparente +15,66. Encuadrada na constelación d'Acuariu, alcuéntrase visualmente a 51 minutos d'arcu de la brillosa Hydor (λ Aquarii).

Distante aproximao 26,3 años lluz del Sistema Solar, cerca d'ella atopen les nanes coloraes GJ 1286 y Gliese 849, a pocu más de 5,5 años lluz.
El so tipu espectral, DZ, indica la presencia de llinies metáliques nel so espectru, implicando una atmósfera rica en metales. 
L'aspeutu más notable d'esti remanente estelar ye la so baxa temperatura (4000 ± 200 K) en comparanza cola d'otres nanes blanques.
Puesto que les nanes blanques nun xeneren enerxía por fusión nuclear, sinón que radien al esterior l'escesu de calor a un ritmu constante, col tiempu la so temperatura superficial va baxando.
Consecuentemente, les nanes blanques «fríes» son oxetos bien antiguos; asina, GJ 1276 tien una edá envalorada —como remanente estelar— de 7390 ± 180 millones d'años.
Igualmente la lluminosidá d'estos oxetos aparra col tiempu, siendo la lluminosidá de GJ 1276 namái'l 0,004% de la lluminosidá solar.
A títulu comparativu, la Estrella de Van Maanen —la nana blanca solitaria más próxima al Sol— ye 4,5 vegaes más lluminosa qu'ella.
La so masa, en redol al 52% de la masa solar, ye un valor bien habitual nesti tipu d'oxetos.

## Referencies
GJ 1277

**GJ 1277** (LHS 532 / LTT 928-1) ye una estrella cercana al Sistema Solar.
La midida de la so paralax (97,48 milisegundos d'arcu) asitia a esta estrella a una distancia de 33,6 ± 0,3 años lluz.
Alcuéntrase na constelación austral de Tucana a pocu más de mediu grau de la estrella de sesta magnitú HD 216169.
De magnitú aparente +14,01, atopar por debaxo del estragal de rellumu por que seya observable a simple vista.

GJ 1277 ye una nana colorada de tipu espectral M4.5V.
Ente les estrelles a menos de 10 pársecs del Sistema Solar, el 73% son nanes coloraes.
Con una temperatura efectivo de 2836 ± 66 K, GJ 1277 ye una estrella tenue que la so lluminosidá bolométrica —qu'inclúi una importante cantidá d'enerxía emitida como lluz infrarroxo— ye igual al 0,3% de la lluminosidá solar.

Les sos carauterístiques son asemeyaes a les de la conocida Proxima Centauri —magar la so lluminosidá cuasi dobla a la d'ésta— o a les de Ross 614 A o QY Aurigae A; a diferencia d'estes postreres, nun esiste evidencia de que GJ 1277 tenga dalguna compañera estelar non visible.

## Referencies
GJ 3685A

**GJ 3685A** (LP 613-49 / G 10-49) ye una estrella que s'atopa a 45 años lluz del sistema solar en direición a la constelación de Leo. Ye una estrella tenue de magnitú aparente +13,40, non visible a simple vista.

GJ 3685A ye una nana colorada de tipu espectral M4 con magnitú absoluta +12,28. Al igual que munches otres estrelles asemeyaes, como Proxima Centauri o Wolf 359 (CN Leonis), ye una estrella acandilante, ye dicir despide fogarales qu'aumenten drásticamente el so rellumu; la medría tien llugar en tol espectru electromagnéticu, dende rayos X a ondes de radio.

El 20 d'abril de 2004 el satélite ultravioleta GALEX reparó un enorme fogaral en GJ 3685A, que de casualidá taba nel so campu de visión. La erupción foi la mayor enxamás rexistrada en lluz ultravioleta, aumentando'l rellumu de la estrella nun factor de 1000 en 200 segundos. El fogaral foi un millón de vegaes más enerxética que les erupciones solares. Asumiendo que la emisión nel ultraviola cercanu (1750–2800 Å) ye sobremanera debida al continuu estelar, y que'l fluxu nel ultraviola llonxanu (1350–1750 Å) débese a partes iguales a les llinies d'emisión y al continuu, paez qu'hai dos componentes distintos de fogaral en dichu acontecimientu. El primer tipu de fogaral carauterizar por un aumentu esponencial en fluxu con un aumentu mínimu o nulu de temperatura. L'otru tipu implica aumentos rápidos tantu en temperatura como en fluxu. Ente que el tiempu d'escayencia pal primera componente del fogaral puede ser de delles hores, el segundu tipu de fogaral decayó en menos de 1 minutu, suxiriendo que'l plasma calecíu tuvo bien pocu o nada confináu.
 
## Referencies
GJ 3877

**GJ 3877** (LHS 3003) ye una estrella cercana al Sistema Solar.
Midíes precises de la so paralax (152,49 ± 2,402 milisegundos d'arcu) asitiar a una distancia de 21,4 años lluz.
Alcuéntrase na constelación d'Hidra ente les estrelles 58 Hydrae y 59 Hydrae, a 40 minutos d'arcu d'esta postrera.
Ye desaxeradamente tenue, siendo la so magnitú aparente +17,05.

GJ 3877 ye una nana colorada de tipu espectral M7.0V.
Ente les nanes coloraes —que suponen el 73% de les estrelles del nuesu entrono más cercanu—, GJ 3877 ye una de les menos masives y lluminoses; asina, la so masa de 0,08 mases solares ye de les menores pa una estrella —los oxetos menos masivos reciben el nome de nanes marrones.
La so temperatura efectivo ye de namái 2393 K y, consecuentemente, ye bien pocu lluminosa; la so lluminosidá bolométrica —qu'inclúi una importante cantidá d'enerxía emitida como lluz infrarroxo— ye igual al 0,05% de la lluminosidá solar.
Xira sobre sigo mesma con una velocidá de rotación proyeutada de 8 km/s.
Les sos carauterístiques son asemeyaes a les de DX Cancri o a les de la Estrella de Teegarden.

Les estrelles conocíes más cercanes a GJ 3877 son Gliese 570, a 2,5 años lluz, y Gliese 588, a 5,4 años lluz.

## Referencies
GJ 758

**GJ 758** *([[Gliese Catalogue of Nearby Stars|Gliese-Jahreiss]] 758)* ye una estrella del tipu-G de secuencia principal asitiáu a unos 50 años lluz de distancia de la Tierra, nel constelación Lyra. Con una magnitú de 6 ye demasiáu débil pa ser vistu a simple vista, pero puede vese fácilmente al traviés d'un pequeñu telescopiu o prismásticos.

## Sistema planetariu
Pruebes de la esistencia de GJ 758 C y GJ 758 B fueron afayaes por imaxe direuta col instrumento HiCIAO del Telescopiu Subaru . Si estos descubrimientos confírmense GJ 758 C y GJ 758 B van ser parte d'unu de los pocos sistemes planetarios (fora del nuesu propiu) en ser direutamente fotografiáu (cuasi tolos otros exoplanetes descubiertos hasta la fecha fueron detectaos usando métodos indireutos).

## Ver tamién
* Fomalhaut
* HR 8799
* 2M1207
* Llista de planetes estrasolares

## Referencies

## Enllaces esternos

* Animation of GJ 758 system compared to Solar System
GK Persei

**GK Persei** (GK Per) ye una estrella na constelación de Perséu y una de les noves meyor conocíes. Alcuéntrase narexón ente Algol (β Persei) y Mirfak (α Persei). En condiciones normales la so magnitú aparente ye +13,1.

Conocida tamién como **Nova Persei 1901**, afayóse'l 23 de febreru de 1901 cuando algamó un máximu de magnitú +0,2, andando a la tema con Vega (α Lyrae). Aumentó la so lluminosidá unes 10.000 vegaes en namái dos díes. Foise apagando hasta magnitú 2 seis díes dempués, y hasta magnitú 6 dos selmanes más tarde. A partir d'ende empezó a bazcuyar mientres dellos meses, menguando'l so rellumu hasta que yá nun foi visible a simple vista. La nova volvió al so rellumu normal (magnitú +13) dempués d'once años. Dende 1966 hasta l'actualidá, GK Persei amosó españíos recurrentes de 3 magnitúes cada 3 o 4 años.

GK Persei ye una estrella binaria y una nova inusual. Los dos componentes tán relativamente alloñaes, lo que fai difícil la cesión de materia de la estrella principal a la nana blanca. Piénsase que la estrella principal, de tipu espectral K2, ta próxima a abandonar la secuencia principal aumentando significativamente el so diámetru.
 
Dempués de la esplosión como nova clásica en 1901, GK Persei empezó a amosar carauterístiques propies d'una variable cataclísmica de tipu nova nana a partir de 1966.
El descubrimientu de rayos X emitíos pol sistema dexó clasificar GK Persei como una estrella DQ Herculis, en función de la intensidá del campu magnéticu de la nana blanca.

## Cultura popular
* GK Persei ye la nova qu'apaez mentada a la fin del rellatu *[[Más allá del muriu del suañu]]* del escritor H. P. Lovecraft.

## Referencies
GL Virginis

**GL Virginis** (GL Vir / GJ 1156 / G 12-30) ye una estrella de magnitú aparente +13,79 na constelación de Virgu.
Ye una tenue nana colorada, como más del 70% de les estrelles asitiaes a menos de 10 pársecs del Sistema Solar; Ross 128 y Wolf 424 son exemplos de nanes coloraes nesta mesma constelación.

Distante 21,3 años lluz, GL Virginis tien tipu espectral M5V y una temperatura averada de 3025 K.
Estrella bien tenue, la so lluminosidá visual ye apenes una diezmilésima de la lluminosidá solar; sicasí, yá que una fracción importante de la so radiación ye emitida como lluz infrarroxo, la so lluminosidá bolométrica amontar hasta algamar el 0,5% de la que tien el Sol.
La so masa ye de 0,14 mases solares y tien un radiu equivalente al 16% del radiu solar.
Dientro de la so clase ye un «rotor rápidu», siendo la so velocidá de rotación de siquier 17 km/s, lo qu'implica que tarda menos de mediu día en completar un xiru.
Ye considerada una nueva estrella de discu.
Al igual que Proxima Centauri, UV Ceti —prototipu del grupu— o la yá citada Ross 128, GL Virginis ye una estrella acandilante.
 
El sistema estelar conocíu más cercanu a GL Virginis ye Gliese 486, a 6,4 años lluz de distancia.

## Referencies
Gliese 127.1

**Gliese 127.1** (GJ 127.1 / HIP 14754 / WD 0310-688) ye una nana blanca de magnitú aparente +11,1 encuadrada na constelación de Hydrus.
Anguaño tópase a 33,1 años lluz de distancia, pero fai 296.000 años la so órbita llevar a namái 5,2 años lluz del Sistema Solar.

Gliese 127.1 tien tipu espectral DA3.1, siendo'l hidróxenu predominante na so atmósfera.
Les nanes blanques nun xeneren enerxía por fusión nuclear, sinón que radien al esterior l'escesu de calor a un ritmu constante, polo que col tiempu la so temperatura superficial va baxando.
Gliese 127.1 tien una elevada temperatura efectivo de 15.500 ± 79 K, consecuencia de la so curtia edá —como remanente estelar— de «namái» 190 millones d'años.
Igualmente la lluminosidá d'estos oxetos aparra col tiempu, siendo la lluminosidá de Gliese 127.1 equivalente al 0,3% de la lluminosidá solar.
Anque ye 9 menos lluminosa que Siriu B, ye 17 vegaes más lluminosa que la Estrella de Van Maanen, la nana blanca solitaria más próxima al Sol.
Gliese 127.1 tien una masa de 0,63 ± 0,01 mases solares, claramente per debaxo de la masiva Siriu B.
Estudios de espectropolarimetría suxeren que puede tener un débil campu magnéticu.

## Referencies
Gliese 133

**Gliese 133** (GJ 133 / HIP 15638) ye una estrella na constelación de Cefeo.
De magnitú aparente +11,21, nun ye observable a simple vista.

Gliese 133 ye una nana colorada de tipu espectral M2.
Muncho más tenue que'l Sol, tien una lluminosidá bolométrica —qu'inclúi la lluz infrarroxo emitida— equivalente al 2,2% de la lluminosidá solar; ye bien paecida a otres nanes coloraes más próximes como Lalande 21185 o Gliese 625.
Tien una temperatura efectivo de 3407 ± 50 K.
Con un radiu equivalente al 43% del radiu solar, xira sobre sigo mesma con una velocidá de rotación proyeutada inferior a 1 km/s, lo que trai que'l so periodu de rotación pue ser d'hasta 22 díes.
Presenta un conteníu metálico tres veces menor que'l del Sol, siendo'l so índiz de metalicidá [M/H] = -0,47.

Gliese 133 ta asitiada, d'alcuerdu al amenorgamientu de los datos de paralax d'Hipparcos (71,21 ± 1,56 milisegundos d'arcu), a 45,8 ± 1,0 años lluz del Sistema Solar.
La estrella conocida más cercana a ella ye GJ 1035, a 4,5 años lluz.
La brillosa Errai (γ Cephei) alcuéntrase a una distancia de 8,2 años lluz d'ella.

## Referencies
Gliese 146

**Gliese 146** (GJ 146 / HD 22496 / HIP 16711) ye una estrella de magnitú aparente +8,57 encuadrada na constelación austral de Horologium.
Alcuéntrase a 43,1 años lluz de distancia del Sistema Solar.
Estrelles conocíes cercanes a Gliese 146 son Gliese 145 y Gliese 167, asitiaes respeutivamente a 4,8 y 6,1 años lluz de distancia.

Gliese 146 ye una nana naranxa de tipu espectral K5V o K7V.
Ye una estrella de la secuencia principal que, al igual que'l Sol, llogra la so enerxía a partir de la fusión nuclear d'hidróxenu nel so interior.
Tien una temperatura efectivo de 4520 K y una lluminosidá bolométrica —en toles llonxitúes d'onda— equivalente al 12% de la lluminosidá solar. De menor tamañu que'l Sol, el so radiu equival al 68% del radiu solar. Les sos carauterístiques físiques son asemeyaes a les de 61 Cygni A —la componente más brillosa d'esti sistema— o a les de ε Indi.

Gliese 146 ta catalogada como una posible estrella variable nel General Catalogue of Variable Stars, recibiendo la denominación de variable provisional NSV 1203.
Pertenez al supercúmulu de les Híades, que, ente otros, tien como miembros a Luyten 726-8, 9 Ceti o 50 Persei.

## Ver tamién
* Llista d'estrelles brilloses más cercanes

## Referencies
Gliese 163

**Gliese 163** (GJ 163) ye una estrella de magnitú aparente +11,81 asitiada na constelación de Doráu.
Tien dos planetes estrasolares, afayaos en 2012.

## Carauterístiques
Gliese 163 ye una nana colorada de tipu espectral M3.5.
Tien una temperatura efectivo de 3247 ± 66 K y la so lluminosidá bolométrica —en tol espectru electromagnéticu— correspuende al 2% de la lluminosidá solar.
El so radiu equival al 46% del radiu solar y la so masa a 0,4 mases solares.
Tien un conteníu metálico llixeramente inferior al del Sol ([M/H] = -0,08) y la so edá averada ye de 3000 millones d'años.

Alcuéntrase a 48,9 años lluz de distancia del Sistema Solar y la estrella conocida más cercana a ella, a 4,1 años lluz, ye la tamién nana colorada GJ 3279.

## Sistema planetariu
Dende 2012 conozse la esistencia de dos planetes n'órbita alredor de Gliese 163.
El más internu, Gliese 163 b, tien una masa 113 vegaes mayor que la masa terrestre y muévese a 0,06 UA de la estrella.

El más esternu, Gliese 163 c, ye un planeta de tipu «supertierra» asitiáu na zona habitable de la estrella, lo que dexa la presencia d'agua líquido.
Ye candidatu p'allugar vida, una y bones la temperatura na so superficie podría ser d'unos 60 °C.
Magar esa temperatura ye demasiáu alzada pa organismos complexos, ye probable que seya apta pa la vida de microorganismos.

## Referencies