open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Villar de Orcheta

El **villar de Orcheta** (tamién, *Torre del Villar de Orchet o Orxeta* y *Los Villares*) ye un llugar despobláu nel conceyu de Torrebaja, contorna del Rincón de Ademuz, na provincia de Valencia (Comunidá Valenciana, España).

El despobláu topar na redolada de l'actual Ermita de San Xosé, en posición meridional respectu de Torrebaja.

## Historia
Consta documentalmente la esistencia de moros en Torrebaja («Torrefondonera», «Torre Hondonera» o «Torrefondonars», tamién conocida como «Llugar del Villar de Orchet» y «Orcheta») nel primer cuartu del sieglu XV (1425). Según piénsase, tres la espulsión de los moriscos a principios del sieglu XVII (1609-1614) el llugar se despobló, llevantándose Torrebaja nel llugar onde anguaño se topa.

A principios del sieglu XVII (1610), sicasí, Torrebaja yera un lugarcillo, aldega o cai na xurisdicción de Castielfabib, pobláu por dellos comuñeros y cultivadores.

Nel so testamentu (de 1638), don Diego Ruiz de Castellblanque autodenomínase “Sr. d'esti llugar de la Torrebaja del Villar de Orchet del reinu de Valencia”. El títulu “Villar de Orchet” recoyer ensin dulda del antiguu allugamientu del pobláu, antecesor de l'actual Torrebaja, asitiada na cota baxa d'un cuetu magrizu, marxe derecha del Turia, ente este y el Ebrón.

Villar de Orcheta ye'l nome que recibe'l Colexu Rural Acomuñáu (CRA) de la llocalidá, en memoria de los precedentes históricos del pueblu.

## Allugamientu
Topar na redolada de la Ermita de San Xosé, ente'l Molín de San José (de riba) y el Molín del Mayoralgu (de baxo). Por en mediu del llugar pasa'l camín Viejo de Ademuz a Teruel, que forma parte del Camín Real o Nacional de Valencia a Zaragoza per Teruel. Badía Marín (1953), diz del llugar:

A finales del sieglu XVII (1681) Torrebaja yá cuntaba con mediu centenar de cases, asitiaes “a la mesma ribera del ríu Turia”, siendo de don Juan Castelblanc.

## Ver tamién
* Ermita de San Xosé (Torrebaja), construcción del sieglu XVII, reformada.
* Noticia de los moros en Torrebaja (1425), comentariu al documentu del sieglu XV.
* Testamentu de Diego Ruiz de Castellblanch, relativu a les últimes voluntaes del señor de Torrebaja (1628).

## Notes y referencies

## Bibliografía
* 
* 
* 
* 
* 

## Enllaces esternos
* 
* Páxina web del Cronista Oficial de la Mancomunidá de Conceyos del Rincón de Ademuz
*
Aldeanueva de Santa Cruz

**Aldeanueva de Santa Cruz** ye un conceyu d'España perteneciente a la provincia d'Ávila, na comunidá autónoma de Castiella y Lleón. Forma parte de la comarca d'El Barco de Ávila-Piedrahíta y partíu xudicial de Piedrahíta, y ta asitiáu na aguada norte de la sierra de Villafranca.

## Símbolos
L'escudu heráldicu y la bandera que representen al conceyu fueron aprobaos oficialmente la . L'escudu se blasona de la siguiente manera:

La descripción testual de la bandera ye la siguiente:

## Xeografía
La capital del conceyu ta asitiada a una altitú de 1162&nbsp;msnm.





## Demografía
El conceyu, que tien una superficie de 8,48&nbsp;km², cuenta según el padrón municipal pa  del INE con  habitantes y una densidá de &nbsp;hab./km².





## Conventu
Nel so cascu urbanu atópase'l Antiguu Conventu de les Monxes, declaráu BIC

## Ver tamién
* Conceyos de la provincia d'Ávila

## Referencies

## Enllaces esternos

* Conceyu de Aldeanueva de Santa Cruz
Amavida

**Amavida** ye un conceyu español de la provincia d'Ávila, na comunidá autónoma de Castiella y Lleón.
De Muñotello, Pradosegar, Poveda y Amavida, Camilo José Cela nel so llibru de viaxes *Xudíos, moros y cristianos. Notes d'un vagabundaje per Ávila, Segovia y les sos tierres* (1956) escribió: 

## Demografía
El conceyu, con una superficie de 15,02&nbsp;km², cuntaba en 2011 con una población de 174 habitantes (INE 2011) y una densidá de población de 11,6&nbsp;hab./km².





## Nucleos de población
La pedanía de Pascual Muñoz pertenez al conceyu.

## Monumentos

Trazar de la ilesia parroquial de Amavida deber a Cristóbal Ximenez, siguidor de Juan Campero, maestru en cantería que trabayó na la construcción de la ilesia parroquial de San Miguel en Villatoro. El vadillano Andrés Muñoz sería'l realizador tamién d'un cristu en dicha ilesia.

Nel términu municipal de Amavida na solana de la Sierra d'Ávila alcuéntrense les ruines del Monesteriu de La nuesa Señora del Risco, onde vivieron personaxes pernomaos como Payu Enríquez de Rivera o Manuel Risco.

## Ver tamién
* Conceyos de la provincia d'Ávila

## Referencies

## Enllaces esternos
Aveinte

**Aveinte** ye un conceyu d'España, na provincia d'Ávila, comunidá autónoma de Castiella y Lleón.

## Estensión y Población
El conceyu tien una superficie de 12,84&nbsp;km², una población de 97 habitantes (2011) y una densidá de población de 7,59&nbsp;hab./km². El pueblu asítiase a 20&nbsp;km de la capital provincial.





## Referencies

## Enllaces esternos
Barromán

**Barromán** ye un conceyu español asitiáu na provincia d'Ávila, perteneciente a la comunidá autónoma española de Castiella y Lleón, enclaváu na contorna de La Moraña.

## Símbolos
En campu de gules, una torre d'oru mazonada de sable y esclariada d'azur, enriba d'una peña al natural puesta sobre un ríu d'ondes de plata y azur. Ta timbrado con una corona real zarrada. Esti escudu ye d'usu modernu (sieglu XX), ensin que se conozan otros anteriores d'usu nel conceyu.

## Historia
Según una tradición popular, el topónimu tratar d'una contraición en castellán antiguu de "Llugar de Román". Foi incorporáu a Castiella y repobláu por colonos castellanos nel sieglu XI, ensin que se conoza poblamientu anterior a reconquistar, magar en dos conceyos cercanos (Palacios de Goda y Bercial de Zapardiel) topáronse restos de construcciones romanes que probablemente siguieron siendo utilizaes en dómina visigoda y definitivamente abandonaes tres la invasión islámica. 

## Xeografía
* Río: Zapardiel, afluente del Duero. 
* Población: 207 habitantes. 
* Economía: agricultura.

## Demografía

El términu municipal cuenta con una superficie de 20,03&nbsp;km². En  la población de Barromán xubía a  habitantes (100 homes y 84 muyeres).








## Cultura

### Monumentos y llugares d'interés

Ilesia de l'Asunción, d'estilu mudéxar (torre-ábside) de los sieglos XII o XIII, posiblemente los restos d'un castiellu o una talaya, y nave principal del sieglu XVI. Tola ilesia ta llevantada sobre una nidia llomba o llomba dende la que s'apodera cuasi tol pueblu.

### Fiestes llocales
Asunción de la Virxe, 15 d'agostu. San Isidro, 15 de mayu.

### Folclor y costumes

Mientres les fiestes d'agostu, los díes 14 y 15, los mozos de Barromán xuntar en peñes o clubes, apurriendo cada unu una cantidá al fondu común del club, pa cubrir los gastos de les diversiones de les fiestes.

### Gastronomía

La mesma nesta zona de Castiella la Vieya, rica n'asaos de corderu o gochucu.

## Referencies

## Enllaces esternos
Becedas

**Becedas** ye una llocalidá y conceyu perteneciente a la provincia d'Ávila, comunidá autónoma de Castiella y Lleón, España. Pertenez a la contorna del Alto Tormes.

## Topónimu

El topónimu deriva de *biezo*, voz d'usu rexonal que significa 'abeduriu'. Ye precisu tener en cuenta que les condiciones ambientales del llugar son nítidamente indicatives de la referencia a un ecotipo de turberas, gorbizales y abedurios (vease'l topn. cercanu de Tremedal, frecuentemente aplicáu a les turberas). Coromines identifica una forma *BETTIUS, qu'esplica'l catalán oriental beç, según l'infrecuente apelativu cast. biezo ‘abeduriu’, aducíu pol mesmu Schuchardt como designación dialeutal del mesmu árbol en Rioja, Navarra del sur y Gredos.

Reparar que Gómez Blázquez, estudiosu del léxicu y la toponimia local, inclúi ente les voces vives na fala del pueblu *biezo*, col mesmu valor 'abeduriu', ensin establecer sicasí conexón ente esti vocablu y el nome de Becedas, pal que propón otres etimoloxíes.

## Estensión y población
Tien una superficie de 32,2&nbsp;km² y una población de  habitantes ().

Pertenez al partíu xudicial de Piedrahíta (IV d'Ávila). Perteneció a la castellana Comunidá de Villa y Tierra de Béjar, concretamente al Cuartu de la Sierra, y por tanto a l'antigua rexón de Castiella la Vieya, hasta qu'en 1502 foi incluyida na antigua provincia de Salamanca, de la que foi sacada mientres la reorganización provincial de Javier de Burgos, en 1833, pa pasar a pertenecer a Ávila.





## Conceyu
{| width="100%"
|

## Monumentos
* Ilesia parroquial de la Inmaculada Concepción. S. XIV-XVI 
* Conventu de Sta. Teresa 
* Ermita de la Encarnación y Calvariu. S. XIV
* La ponte de Cal y Cantar. S. XIV

## Referencies

## Enllaces esternos

* Páxina web de l'Asociación Cultural de Becedas 
* Páxina web del conceyu
* Páxina de Facebook de l'Asociación de Festexos de Becedas
Becedillas

**Becedillas** ye un pueblu d'España, na provincia d'Ávila, comunidá autónoma de Castiella y Lleón. Tien un anexu llamáu les Casillas de Chicapierna. Pertenez al partíu xudicial de Piedrahíta.

## Estensión y Población
Tien una superficie de 19,86 km², con una población de 147 habitantes y una densidá de 7,40 hab/km².

## Demografía

## Monumentos

### Ilesia parroquial de La nuesa Señora de l'Asunción
D'una sola nave, dixebrada del ábside poligonal por un arcu de mediu puntu. Tien cubrición de madera tanto nel ábside como na nave de difícil datación pola so cencellez y nel sotocoro, que según Fernández Saw Toa, podría ser del sieglu XVIII .

La torre ta adosada a la parte posterior, y tien una espadaña que nun ta completa. Aportar al templu por un pórticu ampliu.

El retablu mayor barrocu foi realizáu ente 1760 y 1762 por Miguel Martínez de la Quintana, artista salmantino que tamién trabayó n'otros pueblos de la contorna como La Horcajada o Piedrahíta.

Nel muriu del Evanxeliu esiste un retablu del sieglu XVI, que se cree que pudo ser enantes l'altar mayor, construyíu pol escultor Pedro de Salamanca, siguidor del Berruguete, en 1.545, actuó como fiador Lucas Giraldo. Nel segundu cuerpu, Santa Lucía, una Asunción y Santa Bárbara, que la so fiesta celebrar con gran animación a primeros d'avientu.

### Ermita de Santa Bárbara
Del so interior puede destacar el púlpitu de fierro forxáu.

## Fíos pernomaos
* Celestino Sánchez González (1935-2011), políticu; alcalde de Cerdanyola del Vallès (Barcelona) ente 1979 y 1995.

*Jesús Pastor Peral (1936-1992) Realizó les xestiones por que va llegar, más puestu al pueblu, l'agua corriente y foi la persona que promovió ya impulsó la "Concentración Parcelaria".

## Bibliografía
* FERNÁNDEZ-SHAW TODA, M. *Carpintería de lo blanco en la provincia d'Ávila (Arquiteutura religiosa)*. Tesis Doctoral.Universidad Complutense de Madrid, 2002
* GÓMEZ GONZÁLEZ, Mª Vega. *Retablos barrocos del Valle del Corneja*. Ávila: Institución Gran Duque de Alba, 2009.
* PARRADO DEL OLMO , J.M.: *Los escultores seguidores de Berruguete en Ávila*. Ávila, 1981.

## Referencies

## Enllaces esternos
Berrocalejo de Aragona

**Berrocalejo de Aragona** ye una llocalidá y conceyu de la provincia d'Ávila, comunidá autónoma de Castiella y Lleón, España. La llocalidá atopar a 1092&nbsp;msnm a unos 8&nbsp;,km de la capital provincial.

## Demografía
El términu municipal cuenta con una superficie de 9,01&nbsp;km². En  la población de Berrocalejo de Aragona xubía a  habitantes.





## Referencies

## Enllaces esternos

* Conceyu de Berrocalejo de Aragona
Blascomillán

**Blascomillán** ye un conceyu español de la provincia d'Ávila, na comunidá autónoma de Castiella y Lleón. 

Nel so términu fixo San Xuan de la Cruz la so primer fundación d'un conventu masculín de carmelites nel sieglu XVI. La so construcción tuvo llugar l'añu 1568, y foi llugar de gran devoción pa Santa Teresa de Xesús.

La so alcaldesa Laurentina Alonso Nieto, qu'en 2006 tenía 71 años, figuró nel cargu por más de 40 años, suponiendo un mandatu extraordinariamente llonxevu.

## Demografía
El conceyu, con una superficie de 39,6&nbsp;km², cuntaba en  con una población de  habitantes.




## Fiestes
Les sos fiestes patronales n'honor a San Millán celébrense'l 12 de payares.

## Ver tamién
* Conceyos de la provincia d'Ávila

## Referencies

## Bibliografía
* 

## Enllaces esternos

* Conceyu de Blascomillán
Blascosancho

**Blascosancho** ye un conceyu y llocalidá española de la provincia d'Ávila, na Comunidá autónoma de Castiella y Lleón.

Ta asitiáu en *La Moraña*, comarca que vien ocupar el norte de la provincia y que, n'abandonando los montascosos paraxes del sistema central, adiéntrase na cuenca del Duero inaugurando la llanura castellana.

## Demografía
Tien una población de 

## Ver tamién
* Conceyos de la provincia d'Ávila

## Referencies

## Enllaces esternos

* Conceyu de Blascosancho
Brabos

**Brabos** ye un conceyu y llocalidá española perteneciente a la provincia d'Ávila, na comunidá autónoma de Castiella y Lleón. En  cuntaba con una población de  habitantes.
Esti conceyu ta formáu por dos pueblos: Horcajuelo y Brabos.

## Xeografía
;Allugamientu La llocalidá ta asitiada a una altitú de 994&nbsp;msnm.





## Demografía
El conceyu, que tien una superficie de 18,35&nbsp;km², cuenta según el padrón municipal pa  del INE con  habitantes y una densidá de &nbsp;hab./km².





## Monumentos y llugares d'interés

Ilesia: Inmaculada Concepción.

Ermita del Santu: Santa María del Cuetu y San Miguel d'Oteru.

Llar del xubiláu.

Plaza Mayor.

Fonte Antiguu Llavaderu.

## Cultura

### Costumes
- Comida popular de los vecinos del pueblu en víspores de les fiestes patronales, na que tola so xente suel xuntase pa esfrutar d'un bon día colos sos paisanos.

- Xubir a la romería del Cuetu Santu onde se dar# en la misa nun principiu y depués a la so procesión. La xente de los pueblos de la contorna xuben a celebrar esta romería y pasen ellí'l día.

- Na ponte de la constitución xúntase la xente nuevo del pueblu na cual celebren una allegada comida y darréu pela nueche una cena cola so fiesta entamada.

## Ver tamién
* Conceyos de la provincia d'Ávila

## Referencies

## Enllaces esternos

* Conceyu de Brabos
Bernuy-Zapardiel

**Bernuy-Zapardiel** ye un conceyu d'España, na provincia d'Ávila, comunidá autónoma de Castiella y Lleón. 

## Demografía
Tien una superficie de 19,78&nbsp;km², con una población de  (INE ) habitantes (74 homes y 56 muyeres) y una densidá de 6,98&nbsp;hab./km² (2012).





## Toponimia
Pa Bernuy, esti interesáu topónimu propunxéronse otres esplicaciones pero paez conveniente considerar qu'atopamos ante el resultáu última del xenitivu del nome propiu *Bermudus*, compuestu xermánicu del *baira*, osu y *mudus* 

Añu 2011


## Historia

Nos sos oríxenes, Bernuy-Zapardiel perteneció al Sexmo de San Juan, con cabecera na llocalidá de San Juan de la Torre, pueblu que sumió por un biltu de peste.

A partir d'esi momentu, Bernuy pasó a formar parte del partíu xudicial de Arévalo. Asina ye como permanez anguaño, formando parte de la Moraña Alta.

Don Diego de Bernuy tomó'l so nome de l'aldega de Bernuy de Zapardiel, onde'l padre de Diego tenía abondoses propiedaes.

## Fiestes y tradiciones

* N'honor de Santos Cosme y Damián, hermanos médicos. Mártires el 26 de setiembre.

* San Martín de Tours el 11 de payares. Anguaño celébrase'l tercer fin de selmana de xunetu.

* San Isidro Llabrador el 15 de mayu. Procesión pa bendicir los campos.

* Llunes d'Agües (segundu llunes dempués del Domingu de Resurreición). Tamién llamáu día de «correr la merienda», nel que los vecinos del pueblu axuntar nos pinares pa tastiar los manxares típicos del llugar como la tortiella de pataca, la tayada» de llombu de gochu, la llonganiza, la rosquía «de bate», la rosquía «de palu».

## Matanza del gochu

* De payares a xineru. El gochu criáu mientres l'añu, mátase y déxase sangrar. De siguío cúbrese con paya (tamujas) que se priende fueu (xamuscar), depués déxase esfrecer el gochu y se estaza (despiece pa escoyer les distintes pieces del gochu: mazcaritu, xamones, sollombu, llombu, güesos, tocín, grasa…). Suel durar unos dos o tres díes nos que s'axunten la familia y los amigos.

* Pícase les carnes y adóbense con distintes especies (sal, pimentón, vinu, ayos…) pa ellaborar distintos tipos d'embutíos (chorizu, llonganiza, salchichón). Antes de embutir les carnes ye tradicional probar el picadiellu que darréu se embute nes tripes del gochu primeramente llavaes y arrallaes (esaniciada la grasa). Tuéstase la grasa del gochu en calderos y llógrase per un sitiu mantega pa caltener los productos de la matanza y cocinar y por otru chicharrones colos que darréu s'ellaboren unes tortas.

* Per otru llau adóbense'l llombu, sollombu, güesos… n'agua con pimentón y sal gordo y darréu cuélguense y déxense ensugar con fueu. Con el sangre recoyida ellabórense morciella, con delles especies, cebolla…

## Ilesia parroquial

## Referencies

## Enllaces esternos
Bularros

**Bularros** ye un conceyu d'España perteneciente a la provincia d'Ávila, na comunidá autónoma de Castiella y Lleón. En  cuntaba con una población de  habitantes.

## Xeografía
;Allugamientu La llocalidá ta asitiada a una altitú de 1169&nbsp;msnm. Bularros llenda al norte con Villaflor y Aveinte, al este con Monsalupe, Ávila y Marlín, al sur con Sanchorreja y Martiherrero; y al oeste con Gallegos de Altamiros.





## Demografía
El conceyu, que tien una superficie de 30,76&nbsp;km², cuenta según el padrón municipal pa  del INE con  habitantes y una densidá de &nbsp;hab./km².





## Fiestes
24 d'agostu - San Bartolomé: Les fiestes grandes de Bularros son les de San Bartolo.

## Anexos
Pertenecen al conceyu les poblaciones de Villaverde y Muñoyerro.

## Referencies

## Enllaces esternos
Cabezas del Pozo

**Cabezas del Pozo** ye un conceyu d'España, na provincia d'Ávila, comunidá autónoma de Castiella y Lleón.

## Historia
Nel norte de la provincia d'Ávila, perteneció al sexmo d'aldegues de la Tierra de Arévalo (Universidá de Arévalo) dende la edá media hasta finales del sieglu XIX.

El so nome provién de Cabezas: población o llugar principal y Pozo: por un pozu mudéxar que foi destruyíu nel añu 1982, taba consideráu como unu de los pozos más antiguos de la contorna abulense de la Moraña, siendo posiblemente la mayor construcción d'estes carauterístiques.

Esisten delles cases renacentistes y na so Ilesia Barroca esisten dellos elementos mudéxares posiblemente d'una construcción anterior.
D'antiguo cuntaba con distintos establecimientos y comercios, tales como carpinteríes, zapateríes, ferreríes, talleres, cafeteríes, farmacies, etc.

## Estensión y población
Tien una superficie de 17,97 km², con una población de  habitantes y una densidá de  hab/km².

La fiesta ye'l día 25 de xunetu, San Santiago. Tien un cristu, una llaguna, un chigre y una ilesia barroca del sieglu XVI. Cuenta con una asociación **ASCAP** (Asociación socio-cultural Cabezas del Pozo), que realiza diverses actividaes a lo llargo del añu pa fomentar la cultura popular

## Demografía

## Xeografía
Nel norte de la provincia d'Ávila, partíu xudicial d'Arévalo, na contorna de La Moraña. Históricamente perteneció a la Tierra de Arévalo. 

## Alministración

### Evolución de la delda viva
El conceutu de delda viva contempla solo les deldes con caxes y bancos relatives a creitos financieros, valores de renta fixa y préstamos o creitos tresferíos a terceros, escluyéndose, poro, la delda comercial.

La delda viva municipal per habitante en 2014 xubía a 0 €.

## Clima y altitú
Presenta un clima continental mediterraneu con moderaes xelaes pel iviernu y branos calorosos. 

Atopar a una altitú de 843&nbsp;msnm.

## Referencies

## Enllaces esternos
Cabezas del Villar

**Cabezas del Villar** ye un conceyu y llocalidá española perteneciente a la provincia d'Ávila, na comunidá autónoma de Castiella y Lleón. En  cuntaba con una población de 91 habitantes.

## Xeografía

Ficheru:Cuesta del Burro.jpg|thumb|left|Entorno del conceyu; na llonxanza, la Serrota
Río Margañán-Cabezas del Villar.JPG|El ríu Margañán so la carretera AV-110 y Cabezas del Villar
Río Margañán 2.JPG|Ríu Margañán
Cabezas del Villar-granito.JPG|Lanchares de granitu

;Allugamientu
La llocalidá capital
del conceyu ta asitiada a una altitú de 1048&nbsp;msnm. Pola llocalidá pasa'l ríu Margañán.





## Demografía
El conceyu, que tien una superficie de 110,07&nbsp;km², cuenta según el padrón municipal pa  del INE con  habitantes y una densidá de &nbsp;hab./km².





## Patrimoniu
* Ilesia parroquial de San Xuan Bautista, declarada bien d'interés cultural.
* Castiellu de Zurraquín

## Ver tamién
* Bienes d'interés cultural de la provincia d'Ávila
* Conceyos de la provincia d'Ávila

## Referencies

## Enllaces esternos
Cabezas de Alambre

**Cabezas de Alambre** ye un conceyu d'España, na provincia d'Ávila, comunidá autónoma de Castiella y Lleón. En  cuntaba con una población de  habitantes.

## Símbolos

L'escudu heráldicu y la bandera que representen al conceyu fueron aprobaos oficialmente'l . L'escudu se blasona de la siguiente manera:

La descripción testual de la bandera ye la siguiente:

## Xeografía
;Allugamientu La llocalidá ta asitiada a una altitú de 900&nbsp;msnm.





## Demografía
El conceyu, que tien una superficie de 11,80&nbsp;km², cuenta según el padrón municipal pa  del INE con  habitantes y una densidá de &nbsp;hab./km².





## Llugares d'interés
Ye una llocalidá con encantu, arrodiada de campu y maraviyoses vistes por toles sos coordenaes. Cuenta con tolos servicios básicos: ´consulta médica, farmacia, colexu, tienda d'ultramarinos... y amás tien numberosos parques y zones recreatives, amás de pista de pádel, frontón municipal, campu de fútbol, un gran polideportivu... 
## Referencies

## Enllaces esternos
Castellanos de Zapardiel

**Castellanos de Zapardiel** ye un conceyu y llocalidá d'España, na provincia d'Ávila, comunidá autónoma de Castiella y Lleón. 

## Estensión y población
Tien una superficie de 12,7 km², con una población de 97 habitantes (55 homes y 42 muyeres) y una densidá de 10,31 hab/km².

## Demografía

## Referencies

## Enllaces esternos
Cillán

**Cillán** ye un conceyu d'España, na provincia d'Ávila, comunidá autónoma de Castiella y Lleón. 

## Estensión y población
Tien una superficie de 14,17 km² con una población de 128 habitantes y una densidá de 9,03 hab/km².
Asítiase na sierra d'Ávila, nes estribaciones del Sistema Central.

## Demografía

La población de Cillán nun supera de media los 105 habitantes, multiplicándose en temporada alta polos visitantes que s'averen a esfrutar de les sos fiestes.

## Xeografía
;Allugamientu Ta asitiáu nes
faldes de la Sierra d'Ávila. La llocalidá ta asitiada a una altitú de 1211&nbsp;msnm.





## Fiestes y eventos
* 20 de xineru, San Sebastián.
* 15 de mayu, San Isidro celebra una romería.
* 10 de xunetu, San Cristóbal - patrón.
* 25 de xunetu, Santiago - fiestes de branu con diverses actividaes.
* El día del Corpus fai una celebración con altares nes cais y remate de productos donaos.

## Referencies

## Enllaces esternos
Cepeda la Mora

**Cepeda la Mora** ye un conceyu d'España perteneciente a la provincia d'Ávila, na comunidá autónoma de Castiella y Lleón. Forma parte del partíu xudicial de Piedrahíta y de la comarca d'El Barco de Ávila-Piedrahíta. Xeográficamente tópase asitiáu na parte alta del valle del ríu Alberche, na aguada sur de La Serrota.

Ta a una distancia de 42 km d'Ávila, la capital provincial.
Atópase enclaváu nes faldes de La Serrota, nes proximidaes de la Sierra de Gredos, siendo carauterístiques les sos construcciones de piedra de granitu y el so rollu xurisdiccional, catalogáu como bien d'interés cultural del patrimoniu de la provincia d'Ávila. Los branos son curtios, y non bien calorosos, y los iviernos llargos y fríos con delles precipitaciones de nieve. L'actividá principal de los sos habitantes ye la cría de ganáu vacuno.

## Llendes
Límita al norte colos términos municipales de Villafranca de la Sierra, Villatoro y Mengamuñoz, al sur colos de San Martín del Pimpollar y Navadijos, al este colos de Sotalbo, Navalacruz y Hoyocasero y al oeste col de Garganta del Villar.




## Estensión y población
Cunta con una población de 96 habitantes (2010), de los cualos 47 son homes y 49 muyeres, y tien una superficie de 31,4 km². L'altitú de la capital del conceyu ye de 1.505 msnm.





## Clima
Tien un clima Mediterraneu continentalizado, influyíu amás pola altitú a la que s'atopa, con iviernos fríos con abondosos nevaes, y branos templaos. Acordies con Köppen y Geiger el clima clasifícase como Csb. La temperatura medio añal atopar a 8.7 °C. Les precipitaciones partir a lo llargo del añu, siendo más abondosos mientres los meses de Primavera y Seronda, con un mínimu mientres el Branu, dando llugar a alredor de 589 mm de precipitación añal.

## Fiestes
En Cepeda la Mora celebren les fiestes de San Roque el 16 d'agostu. Suelen durar xeneralmente cuatro o cinco díes, siendo'l primer día'l 15 d'agostu: día de la Virxe; 16 d'agostu: día de San Roque; 17 d'agostu: día de San Roquito; 18 d'agostu: El Perrín.

## Ver tamién
* Conceyos d'Ávila
* La Serrota
* Espaciu natural de les Sierres de la Paramera y Serrota
* Casa tradicional abulense
* Castiella adientro el llibru de Gaziel

## Referencies

## Bibliografía
* 

## Enllaces esternos
Cisla

**Cisla** ye un conceyu d'España perteneciente a la provincia d'Ávila, na comunidá autónoma de Castiella y Lleón. En  cuntaba con una población de  habitantes (60 homes y 55 muyeres).

## Xeografía
;Allugamientu
La llocalidá ta asitiada a una altitú de 853&nbsp;msnm.





## Demografía
El conceyu, que tien una superficie de 20,31&nbsp;km², cuenta según el padrón municipal pa  del INE con  habitantes y una densidá de &nbsp;hab./km².





## Patrimoniu arquiteutónicu
* **Ilesia de La nuesa Señora de l'Asunción**

;Torre del Castiellu de Torralba
El castiellu de Torralba asitiar nuna llixera elevación apoderando tola llanura de la marxe izquierda del ríu Zapardiel.

Ignórense los sos antecedentes y circunstancies de construcción. Anguaño recibe'l nome del llugar onde se enclava, una alquería d'usu agrícola. Ye posible que n'orixe, la *Torre Alba* o *Torre Blanca* fora'l castiellu y que por estensión, convertir en topónimu del asentamientu al so alredor.

Nel Catastru d'Ensenada (1751), figura yá como despobláu, ensin mención especial a nengún tipu de fortificación: 

Un sieglu más tarde, en respuesta del Conceyu al interrogatoriu de la Comisión Provincial de Monumentos, en 1848 descríbese: 
Sicasí, poles mesmes feches, Madoz llamar *torrexón*.
Agora, yá desvenceyáu, ta rexíu pol Patronatu Paz y González.

La parte caltenida, de planta rectangular, tienen base de lladriyu y cal y cantar, alternaos, y murios de lladriyu. El mayor restu constituyir un paredón nel que se distribúin numberosos mechinales, namái rotu por una pequeña saetera y un vanu allargáu daqué más anchu.

Al interior repara la división de la estructura en cuatro altures, ensin nicios de la bóveda aludida, quedando buelgues d'una construcción a una aguada que se-y adosó con posterioridá. Alredor, el terrén denota la esistencia d'un foso que lo arredolaría, a partir d'un muriu esterior a la construcción descrita, que la so estructura de cal y cantar apruz en delles partes.

## Referencies

## Enllaces esternos
Diego del Carpio

## Símbolos
L'escudu heráldicu que representen al conceyu fueron aprobaos el . L'escudu se blasona de la siguiente manera:

La descripción de la bandera ye la siguiente:

## Xeografía
;Allugamientu El
conceyu ta compuestu de dos nucleos de población, alloñaos unos 2,8&nbsp;km ente sigo, Diego Álvaro y Carpio Medianero. La llocalidá de Diego Álvaro, onde ta establecida la capitalidad del conceyu, ta asitiada a una altitú de 1052&nbsp;msnm.





## Historia
Nes cercaníes de Diego Álvaro, na zona de «Los Corralillos», topóse restos d'un pobláu de la dómina de la Hispania visigoda.

## Demografía
El conceyu, que tien una superficie de 33,81&nbsp;km², cuenta según el padrón municipal pa  del INE con  habitantes y una densidá de &nbsp;hab./km².





## Personaxes pernomaos
* Arsenio Gutiérrez Palacios (04/05/1901) arqueólogu ya historiador natural de Diego Álvaro.

## Referencies

## Bibliografía
* 

## Enllaces esternos
El Bohodón

**El Bohodón** ye un conceyu d'España perteneciente a la provincia d'Ávila, na comunidá autónoma de Castiella y Lleón. En  cuntaba con una población de  habitantes empadronaos (70 homes y 60 muyeres).

## Símbolos
L'escudu heráldicu y la bandera que representen al conceyu fueron aprobaos la . L'escudu se blasona de la siguiente manera:

La descripción de la bandera ye la siguiente:

## Xeografía
;Allugamientu Parte
colos términos municipales de Tiñosillos, Pedro-Rodríguez, Cabizuela, San Pascual y Pajares de Adaja. La llocalidá asítiase a una altitú de 883&nbsp;msnm.





## Demografía
El conceyu, que tien una superficie de 22,09&nbsp;km², cuenta con una población de  habitantes empadronaos () y una densidá de &nbsp;hab./km².





## Referencies

## Enllaces esternos
El Losar del Barco

**El Losar del Barco** ye un conceyu d'España perteneciente a la provincia d'Ávila, na comunidá autónoma de Castiella y Lleón. Forma parte del partíu xudicial de Piedrahíta. En  cuntaba con una población de  habitantes. Tien cuatro nucleos poblacionales principales: El Losar, El Barquillu, Navamorisca y Casas de la Vega.

## Xeografía
;Allugamientu El
Losar del Barco ta asitiáu nel suroeste de la provincia d'Ávila, a 86 Km de la capital de provincia, y llindando al norte cola provincia de Salamanca. La llocalidá capital del conceyu ta asitiada a una altitú de 1009&nbsp;msnm. La orografía ye variada nel so términu municipal, parte del cuál ye relativamente llanu. Sicasí atópase dientro del mesmu'l monte d'El Banzáu, estribación occidental de la sierra de Gredos, qu'algama más de 1400 metros, y el ríu Tormes, col "Charcazo" n'El Barquillu. Esisten numberosos lanchares (lloses), d'onde provién el nome del pueblu.

#### Flora y fauna
Bosque d'encines y carbayos. Montes de ribera nes veres del Tormes. La fauna del conceyu abarca xabalinos, corzos, foinos, llebres, aves de presa.
;Clima El
Losar del Barco tien un clima *Csb*​ (templáu con branu secu y templáu) según la clasificación climática de Köppen.

## Demografía
El conceyu, que tien una superficie de 19,54&nbsp;km², cuenta según el padrón municipal pa  del INE con  habitantes y una densidá de &nbsp;hab./km².





## Economía
Xudíes, vaques, chotos, pites, caza mayor y menor, peros, calabacinos, pimientos, tomates, y demás productos hortofrutícolas de la zona.

El términu municipal ta entendíu dientro de les árees con indicación xeográfica protexida de la carne vacuno Carne de Ávila —de la especie Avileña-Negra ibérica— y de les Xudíes del Barco de Ávila.

Esisten delles cases rurales nel conceyu

## Arquiteutura
Ilesia de La nuesa Señora de l'Asunción (sieglu XVI), cola torre del campanariu dixebrada de la nave, y los sos retablos ya imáxenes del interior.

## Fiesta
San Marcos (25 d'abril), Natividá de la Virxe (8 de setiembre), populares el tercer fin de selmana d'agostu.

## Gastronomía
Xudía d'El Barco, pataques revueltes, cocíu castellanu. Dulces: Perrunilla y mantecados en San Marcos. Huesillo n'antroxu.

## Alministración y política
Distribución de votos n'El Losar nes Eleiciones Municipales de 2015:

Distribución de votos n'El Losar nes Eleiciones Xenerales de 2016:

## Referencies

## Enllaces esternos
El Mirón

**El Mirón** ye un conceyu d'España, na provincia d'Ávila, comunidá autónoma de Castiella y Lleón. Pertenez al partíu xudicial de Piedrahíta. Na llocalidá atopen les ruines del Castiellu d'El Mirón, tamién llamáu *Castiellu de los Moros*.

## Estensión y Población
Tien una superficie de 31,08 km², con una población de 198 habitantes y una densidá de 6,37 hab/km².

## Demografía

## Referencies

## Enllaces esternos
El Hornillo

**El Hornillo** ye un conceyu d'España perteneciente a la provincia d'Ávila, na comunidá autónoma de Castiella y Lleón. En  cuntaba con una población de  habitantes.

## Símbolos
L'escudu heráldicu que representa al conceyu definir a partir del siguiente blasón aprobáu'l :

La descripción de la bandera del conceyu, aprobada de manera simultánea al escudu, ye la siguiente:

## Xeografía
### Allugamientu
La llocalidá ta asitiada a una altitú de 748&nbsp;msnm nel sur de la provincia d'Ávila y tamién na aguada sur de la sierra de Gredos.




### Clima
El Hornillo tien un clima mediterraneu *Csa* (templáu con branu secu y calorosu) con un periodu secu pel branu. según la clasificación climática de Köppen y la tabla de siguío. Atópase na llende col clima de transición *Csb* (templáu con branu secu y templáu). Les traces oceániques tán reflexaos na abondosa precipitación añal, favorecida pola posición de l'aguada sur de la Sierra de Gredos con al respective de los frentes atlánticos qu'entren na península pel hibiernu en situaciones de jet polar en llatitúes baxes.

## Historia
Nel sieglu XV yá esistía la llocalidá. L'aldega d'El Hornillo consiguió en 1759 el títulu de villa, independizándose del señoríu d'Arenas al que pertenecía hasta entós. La carta de villazgo foi roblada pol monarca Fernandu VI.

## Demografía
El conceyu, que tien una superficie de 23,27&nbsp;km², cuenta según el padrón municipal pa  del INE con  habitantes y una densidá de &nbsp;hab./km².




## Economía

### Evolución de la delda viva
El conceutu de delda viva contempla namái les deldes con caxes y bancos relatives a creitos financieros, valores de renta fixa y préstamos o creitos tresferíos a terceros, escluyéndose, poro, la delda comercial.



La delda viva municipal per habitante en 2014 xubía a 745,76 €.

## Patrimoniu arquiteutónicu

;Rollu La llocalidá recibió la condición
de villa en 1759. El rollu qu'acredita'l títulu de villa foi construyíu na segunda metá del sieglu XVIII; mide 3 metros d'altor y ta formáu por 5 tambores y un capitel dóricu, con cuatro salientes de cruz patada. Nun ta asitiáu nel so allugamientu orixinal cerca de la ermita de San Marcos, sinón que foi treslladáu xunto al ríu.

;Ermita de San Marcos

## Fiestes
* 

* 

* 

## Referencies

## Bibliografía
* 
* 

## Enllaces esternos
Espinosa de los Caballeros

**Espinosa de los Caballeros** ye un conceyu d'España, na provincia d'Ávila, comunidá autónoma de Castiella y Lleón. 

Tien una superficie de 19,4 km², con una población de 110 habitantes y una densidá de 5,67 hab/km². La so economía básase principalmente na agricultura, que'l so mayor esponente ye la cebera, y la ganadería, mayoritariamente la ovina y porcina. Asitiáu al nordeste de la provincia d'Ávila, atopar nuna paraxa agraria, llindáu al norte por Arévalo, y cercanu a Adanero, conceyos tamién de la provincia d'Ávila.

## Historia

## Demografía

## Referencies

## Enllaces esternos
Fresnedilla

**Fresnedilla** ye una llocalidá española y un conceyu de la provincia d'Ávila, na comunidá autónoma de Castiella y Lleón. El xentiliciu ye fresnedillero. Los patrones son San Antonio de Padua, celebráu'l segundu domingu de xunu, y la Virxe del Rosariu, que se celebra'l primer domingu d'ochobre. Ye la llocalidá natal del pintor Eduardo Martínez Vázquez (1886-1971)

## Historia

La llocalidá, xunto a La Adrada y al restu d'aldegues pertenecientes al señoríu de La Adrada (Casillas, Casavieja, La Iglesuela, Piedralaves y Sotillo) pasaron a tar en control de Beltrán de la Cueva (posterior a la cayida del condestable Álvaro de Luna en 1453).

## Xeografía
;Allugamientu
Atópase enclaváu nel valle del Tiétar, anque les sos tierres nun aportar# a regaes per esti ríu. La llocalidá ta asitiada a una altitú de 622 metros y l'área del conceyu ye de 24,53&nbsp;km².




## Demografía
El conceyu, que tien una superficie de 24,53&nbsp;km², cuenta según el padrón municipal pa  del INE con  habitantes y una densidá de &nbsp;hab./km².





## Referencies

## Bibliografía
* 

## Enllaces esternos
Fuente el Saúz

**Fuente el Saúz** ye un conceyu d'España perteneciente a la provincia d'Ávila, na comunidá autónoma de Castiella y Lleón. En  cuntaba con una población de  habitantes.

## Símbolos

L'escudu heráldicu y la bandera que representen al conceyu fueron aprobaos oficialmente'l . L'escudu se blasona de la siguiente manera:

La descripción testual de la bandera ye la siguiente:

## Xeografía
;Allugamientu
La llocalidá ta asitiada a una altitú de 876&nbsp;msnm.





## Demografía
El conceyu, que tien una superficie de 9,81&nbsp;km², cuenta según el padrón municipal pa  del INE con  habitantes y una densidá de &nbsp;hab./km².





## Persones destacaes
Nesti conceyu nació Alonso Suárez de la Fuente del Sauce, obispu de Mondoñedo (1493), Lugo (1494-1500) y Xaén (1500-1520).

## Referencies

## Enllaces esternos
Fuentes de Año

**Fuentes de Año** ye un conceyu d'España perteneciente a la provincia d'Ávila, na comunidá autónoma de Castiella y Lleón. En  cuntaba con una población de  habitantes.

## Xeografía
;Allugamientu La llocalidá ta asitiada a una altitú de 822&nbsp;msnm.





## Demografía
El conceyu, que tien una superficie de 20,01&nbsp;km², cuenta según el padrón municipal pa  del INE con  habitantes y una densidá de &nbsp;hab./km².





## Economía
Villa eminentemente agrícola y ganadera, ye rica n'agua soterraño polo que'l regadío ta fuertemente enllantáu, principalmente na remolacha azucrera y les pataques, anque tamién son vastos los cultivos de cebera.
El primer cultivador de remolacha azucrera na Villa y na contorna, creando un sistema de riegos de tubos de folla cocida con bridas de fierro foi Félix Maroto Muñoyerro, quien vio unes pruebes de dichu cultivo mientres un viaxe a Zaragoza, cerca del ríu Ebro.

La ganadería porcina y bobina ye otra de les riqueces de la Villa.

## Urbanismu y monumentos
Consta de delles cais, siendo les principales la Plaza rectangular,diseñada primero que'l caserío, col so palaciu del marquesáu o del Conde de Valdeláguila xunto a la ilesia de La nuesa Señora de l'Asunción, la cai Llarga, la cai del Hospital que lleva por nome al antiguu Hospital de sieglos pasaos, calle nomenclatura, cai de la Fuente y calle Cámbaru, de xuru pola cantidá de crustáceos que s'atopaben nos regueros y regatos cercanos.

## Referencies

## Enllaces esternos
Gallegos de Altamiros

**Gallegos de Altamiros** ye un conceyu d'España perteneciente a la provincia d'Ávila, na comunidá autónoma de Castiella y Lleón. Ta formáu por dos entidaes de población: Gallegos y Altamiros. En  cuntaba con una población de  habitantes.

## Xeografía
;Allugamientu La llocalidá ta asitiada a una altitú de 1255&nbsp;msnm.





## Demografía
El conceyu, que tien una superficie de 20,47&nbsp;km², cuenta según el padrón municipal pa  del INE con  habitantes y una densidá de &nbsp;hab./km².





## Referencies

## Bibliografía
*JIMÉNEZ MUÑOZ, Miguel. *Gallegos de Altamiros: hestoria, xentes y costumes*. Ávila: Institución Gran Duque d'Alba, 2009. 374 p. 

## Enllaces esternos

http://avilared.com/not/8198/el_30__de_la_poblacion_abulense_vive_en_un pueblu_con_menos_de mil habitantes/
Gil-García

**Gil-García** ye un conceyu de la provincia d'Ávila, perteneciente a la comarca d'El Barco de Ávila, formada polos valles del Tormes y del Aravalle, en Castiella y Lleón (España). Pertenez al partíu xudicial de Piedrahíta. En  cuntaba con una población de  habitantes.

## Xeografía
;Allugamientu
La llocalidá ta asitiada a una altitú de 1144&nbsp;msnm. Falta 91&nbsp;km d'Ávila y 11 d'El Barco de Ávila. Ye parte del Parque Rexonal de Sierra de Gredos. Tien clima continental, fríu mientres tol añu, con branos nidios.





;Clima

## Demografía
El conceyu, que tien una superficie de 15,45&nbsp;km², cuenta según el padrón municipal pa  del INE con  habitantes y una densidá de &nbsp;hab./km².





## Economía
Fundamentalmente la ganadería vacuna estensiva y en menor grau l'agricultura.

## Monumentos
* Ilesia d'estilu románicu.

## Gastronomía
Típica del Alto Tormes: carne de tenral, pataques revolconas, xudíes d'El Barco de Ávila.

## Fiestes
* San Sebastián, el 20 d'agostu, misa, baille, verbena y xuegos populares.
* Santa Marina, 18 de xunetu 
* San Roque, 16 d'agostu

## Referencies

## Enllaces esternos
Gilbuena

**Gilbuena** ye una llocalidá y un conceyu d'España perteneciente a la provincia d'Ávila, na comunidá autónoma de Castiella y Lleón. Pertenez al partíu xudicial de Piedrahíta. En  cuntaba con una población de  habitantes. La llocalidá atópase na parte suroeste de la provincia, a 1062&nbsp;msnm. 

## Toponimia
El so nome provién de *filo bonu* o *gilo bonu*, en rellación col filo d'espartu que faíen d'antiguo.

## Xeografía
;Allugamientu La llocalidá ta asitiada a una altitú de 1062&nbsp;msnm.





## Historia
A finales de la edá media, dientro del alfoz de Béjar, la llocalidá pasó a formar parte del sexmo del Cuartu de la Sierra xunto a Becedas, Berrocal, Junciana, Los Mazalinos, Medinilla, Neila, Palacios, San Bartolomé de Béjar, Santa Lucía, Solana, El Tremedal y La Zarza.

## Demografía
El conceyu, que tien una superficie de 15,13&nbsp;km², cuenta según el padrón municipal pa  del INE con  habitantes y una densidá de &nbsp;hab./km².





## Referencies

## Bibliografía
* 

## Enllaces esternos

* Conceyu de Gilbuena
Gimialcón

**Gimialcón** ye un conceyu y llocalidá d'España perteneciente a la provincia d'Ávila, na comunidá autónoma de Castiella y Lleón. En  cuntaba con una población de  habitantes.

Foi fundáu como **Xemenfalcón** en dómina medieval, ente los sieglos X y XIII, con repoblaciones de rioxanos y vasconavarros.

## Xeografía
;Allugamientu La llocalidá ta asitiada a una altitú de 948&nbsp;msnm.





## Demografía
El conceyu, que tien una superficie de 19.05&nbsp;km², cuenta según el padrón municipal pa  del INE con  habitantes y una densidá de &nbsp;hab./km².





## Personaxes pernomaos
*Luis Gabriel Portillo Pérez (1907-1993) Profesor de Derechu Civil na Universidá de Salamanca, amigu de Miguel de Unamuno y Viceministru de Xusticia mientres la República.
*Isidro Díaz (1954-), futbolista del Real Madrid CF, Racing de Santander y Elche CF.

## Referencies

## Bibliografía
* 

## Enllaces esternos
Gotarrendura

**Gotarrendura** ye una llocalidá de la provincia d'Ávila, comunidá Autónoma de Castiella y Lleón, n'España.

## Situación
Atopar al norte de la provincia d'Ávila, a 21 quilómetros de la capital y enclavada  de la Moraña. El so términu llenda col de Hernansancho, Peñalba de Ávila, Las Berlanas y El Oso.

## Demografía

## Historia
Esisten dellos datos que faen pensar que nesta población nació en 1515 Teresa de Xesús y non n'Ávila capital, yá que n'Ávila nun esiste la so partida de nacencia, y nel de Llibru de nacencies de Gotarrendura falten 30 fueyes que pertenecen a les feches nes que nació Teresa de Xesús. Otru datu importante ye que tolos sos hermanos nacieron en dicha llocalidá, ya inclusive la so madre finó nel llugar. Nel centru del pueblu entá esisten propiedaes -como un palombar que data a lo menos de principios del sieglu XV (pendiente de ser declaráu Bien d'Interés Cultural)- que pertenecieron a la so familia y que la mesma Doctora de la Ilesia alude en dalgún de los sos escritos.

Gotarrendura foi llugar de camín del cortexu aciagu d'Isabel La Católica, Reina de Castiella. Pola llocalidá pasa anguaño'l Camín del Llevante, perteneciente al Camín de Santiago Interior.

## Monumentos
Los monumentos principales son la ilesia parroquial de San Miguel Arcánxel, del sieglu XVII, na que destaca la so retablu barrocu y la ermita de La nuesa Señora de les Nieves. Asina mesmu son destacables un palombar que nel so tiempu perteneció a Santa Teresa de Xesús, el Muséu etnográficu "López Berrón" y la fragua.

## Referencies

## Enllaces esternos

* Noticia sobre la recuperación del adobe na llocalidá
* Conceyu de Gotarrendura
Grandes y San Martín

**Grandes y San Martín** ye un conceyu d'España, na provincia d'Ávila, comunidá autónoma de Castiella y Lleón. 

Esti conceyu ta formáu por dos pueblos: **Grandes** y **San Martín de las Cabezas**, distantes ente sí 2 quilómetros.

## Estensión
Tien una superficie de 11,59&nbsp;km² con una población de 46 habitantes y una densidá de 3,97&nbsp;hab/km².
Asitiar a 34&nbsp;km d'Ávila.

## Fiestes
Les fiestes patronales de Grandes son el 29 d'agostu.

## Demografía
La población del conceyu varió según datos del Institutu Nacional d'Estadística d'esta miente:

## Referencies

## Enllaces esternos
Gemuño

**Gemuño** ye una llocalidá y un conceyu d'España perteneciente a la provincia d'Ávila, na comunidá autónoma de Castiella y Lleón. En  cuntaba con una población de  habitantes.

## Xeografía
;Allugamientu
El conceyu ta asitiáu nel Valle Amblés, cerca de la ribera del ríu Adaja, arrodiáu pela sierra de la Paramera y la sierra d'Ávila. Gemuño ye cruciáu per dos regueros, unu d'ellos enriáu que traviesa'l pueblu pel centru y pasa próximu a la ilesia, y otru na zona oeste del pueblu. La llocalidá ta asitiada a una altitú de 1103&nbsp;msnm. y atópase a 10&nbsp;km de la capital provincial. Tien accesu pola comarcal C900. 





## Demografía
El conceyu, que tien una superficie de 17,19&nbsp;km², cuenta según el padrón municipal pa  del INE con  habitantes y una densidá de &nbsp;hab./km².





## Economía
Ye básicamente un pueblu agrícola y ganaderu, anque ante la proximidá de la capital la mayoría de la población treslladar a esta pa trabayar.

## Patrimoniu
* Ilesia parroquial de *La nuesa Señora de la Madalena*.
* Ermita del *Cristu del Humilladero*.
* Ermita de la *Virxe de Albornos*.

## Fiestes patronales
Celébrase una fiesta n'honor a "Santa Madalena" el día 20 de xunetu y otra n'honor al "Santísimu Cristu" el día 14 de setiembre. 

## Persones destacaes
Nacieron na llocalidá:
* Ricardo Montero (1902-1974), ciclista profesional fináu.
* Luciano Montero (1908-1993), ciclista profesional fináu, hermanu menor del anterior.

## Referencies

## Enllaces esternos
Hernansancho

**Hernansancho** ye un conceyu d'España, na provincia d'Ávila, comunidá autónoma de Castiella y Lleón. En  cuntaba con una población de  habitantes (95 homes y 76 muyeres). El xentiliciu d'esti pueblu ye Hernansanchero.

## Xeografía
;Allugamientu
La llocalidá ta asitiada a una altitú de 900&nbsp;msnm. Hernansancho ta asitiáu nel centru de la Moraña, metanes tierres llanes, de campos abiertos semaos de ceberes, nel encruz de la carretera AV-804, que xune Ávila con Arévalo, y la carretera CL-507, que xune Sanchidrián con San Pedro del Regueru. Los sos habitantes dedíquense preferentemente a l'agricultura y a la ganadería y atópase a 29 km d'Ávila y 117 km de Madrid.





## Demografía
El conceyu, que tien una superficie de 19.38&nbsp;km², cuenta según el padrón municipal pa  del INE con  habitantes y una densidá de &nbsp;hab./km².



## Alministración llocal

## Referencies

## Enllaces esternos
Herradón de Pinares

**Herradón de Pinares** ye un conceyu d'España perteneciente a la provincia d'Ávila, na comunidá autónoma de Castiella y Lleón. En  cuntaba con una población de  habitantes.

## Xeografía
;Allugamientu La llocalidá d'El
Herradón ta asitiada a una altitú de 924&nbsp;msnm. El conceyu ta formáu por dos nucleos: El Herradón, asitiáu xunto al ríu de la Gaznata y La Cañada, asitiáu xunto a la estación de ferrocarril de la llinia Villalba–Ávila.





## Estensión y población
Tien una superficie de 48,40 km², con una población de 578 habitantes y una densidá de 11,94 hab/km².

## Alministración

Dende les eleiciones municipales de 2007, el Conceyu de Herradón de Pinares ta compuestu por:

*Partíu Popular (PP): 2
*Democracia Nacional (DN): 2
*Tierra Comuñera (TC): 1
*Partíu Socialista Obreru Español (PSOE): 1
*Izquierda Xunida (IX): 1

Ye l'únicu conceyu, xunto con Tardajos, na provincia de Burgos, con presencia del partíu nacionalista español Democracia Nacional.

## Demografía
El conceyu, que tien una superficie de 48,40&nbsp;km², cuenta según el padrón municipal pa  del INE con  habitantes y una densidá de &nbsp;hab./km².





## Referencies

## Enllaces esternos
Herreros de Suso

**Herreros de Suso** ye un conceyu d'España perteneciente a la provincia d'Ávila, na comunidá autónoma de Castiella y Lleón. En  cuntaba con una población de  habitantes.

## Símbolos

L'escudu heráldicu y la bandera que representen al conceyu fueron aprobaos oficialmente la . L'escudu se blasona de la siguiente manera:

La descripción testual de la bandera ye la siguiente:

## Xeografía
;Allugamientu La llocalidá ta asitiada a una altitú de 1009&nbsp;msnm.





## Demografía
El conceyu, que tien una superficie de 21,53&nbsp;km², cuenta según el padrón municipal pa  del INE con  habitantes y una densidá de &nbsp;hab./km².





## Referencies

## Bibliografía
* 

## Enllaces esternos