Carrión de los Céspedes

**Carrión de los Verdes** ye un conceyu español, asitiáu nel estremu occidental del Aljarafe, dientro de la provincia de Sevilla, na Comunidá autónoma d'Andalucía. Nel añu 2016 cuenta con 2.548 habitantes (INE, 2016). La so estensión superficial ye de 6 km² y tien una densidá de 401,33 hab/km². Los sos Coordenaes xeográfiques son 37º 22' N, 6º 19' O. Asítiase a una altitú de 88 metros y a 36 quilómetros de la capital de provincia, Sevilla. 

## Demografía
Númberu d'habitantes nos últimos diez años.

## Historia
La población tien el so orixe nuna Alquería de dómina islámica. La contorna del Aljarafe de Sevilla foi conquistada por Fernandu III de Castiella en 1248, dempués de daqué más de cinco siglos de presencia musulmana. El Repartimientu de Sevilla foi empecipiáu pol mesmu rei, y siguíu pol so fíu y socesor, Alfonsu X. Nesti repartimientu, en 1252, la alquería de Carrión foi donada a la Orde Militar de Calatrava, recibiendo'l nome de Carrión de los Ayos. La repoblación de les tierres de Sevilla, especialmente del Aljarafe, foi dificultosa y la zona nun foi efeutivamente repoblada hasta'l sieglu XIV. Mientres esta dómina alzóse la Ermita de La nuesa Señora de Consolación Patrona de Carrión de los Verdes.

Nel añu 1334, producióse la repoblación de la villa cola concesión y entrega de tierres per parte de la Orde de Calatrava. Esta repoblación foi'l procedimientu siguíu pola Orde de Calatrava pa faer valir los sos derechos y torgar que los llabradores de les llocalidaes cercanes de Huévar y Castilleja del Campo apoderar de les tierres de la Orde. Una vegada establecíu'l señoríu de la Orde sobre les tierres de Carrión, la so maestre Juan Núñez apurrió a estos repobladores les tierres ocupaes antes de 1334, acutar la orde una serie de derechos y el monopoliu del molín.

Nel añu 1576, el Rei Felipe II —que, por concesión pontificia, pasara a ser maestre de toles órdenes militares y tamién, por tanto, de la Orde de Calatrava—, vendió la xurisdicción de la villa de Carrión al caballeru sevillanu Don Gonzalo de Céspedes.  El 8 de payares de 1679 conceder a Juan Antonio de Céspedes y Lasso de la Vega, VIII Señor de la villa de Carrión de los Verdes, el títulu nobiliariu de Marqués de Carrión de los Verdes.

## Monumentos y llugares importantes
* Ilesia de San Martín (Carrión de los Verdes), La ilesia de San Martín constituyó orixinalmente un templu d'estilu mudéxar, construyíu a finales del sieglu XV, al cual amestáronse-y nuevos elementos arquiteutónicos a partir del sieglu XVIII, tresformamientu que tuvo llugar a raigañu del terremotu de Lisboa de 1755. Primeramente constaba de tres naves con pilastres de seición cruciformes y arcos apuntaos y de mediu puntu con alfiz. Les cubiertes son de madera de tipu mudéxar. La ilesia de San Martín sufrió una fonda actuación nos sieglos XVIII-XIX, que s'atuvo a los patrones neoclásicos imperantes. Nesta dómina amestáronse-y diversos elementos estructurales y modificóse l'aspeutu de les cubiertes. Más recién ye, sicasí, la del llau de la Epístola, tamién d'esquema adintelado, y xunto a la cual hai un mosaicu dieciochesco d'azulexos representando les Ánimes Bendites. Finalmente, nel sieglu XVIII tresformó l'aspeutu de la cubierta de la nave central, que cubrióse con una bóveda de mediu cañón rebaxáu. Les de les naves llaterales, pela so parte, cúbrense anguaño con colgadizo de madera qu'asemeyen les cubiertes mudéxares. El cruceru o antepresbiterio presenta cúpula de forma oval folgando sobre pechinas, que'l so sentíu constructivu respuende tamién a les formes neoclásiques. La Capiya de La nuesa Señora del Rosariu tien un retablu d'estilu neoclásicu del XIX y ta cubierta por una pequeña cúpula de media naranxa sobre pechinas. Dende marzu de 2006 ta decorada artísticamente con pintures al frescu del pintor y pergaminista oficial del Conceyu de Huelva, D. Francisco Llonis. Los frescos reproducen nos llaterales les escenes de la Nacencia d'El nuesu Señor Xesucristu nel Portal de Belén y la so Presentación al Templu (La Candelaria), dos festividaes llitúrxiques bien enraigonaes nel senu de la Hermandá dende los sos oríxenes fundacionales a finales del sieglu XVII. Nes cartelas de les esquines apaecen los escudos de los Marqueses de Céspedes, el de la Hermandá y el de San Martín Obispu, titular de la parroquia y patrón de la nuesa villa.
* Ermita de La nuesa Señora de Consolación.La repoblación de la alquería de Carrión faise yá venceyada a la Santísima Virxe María venerada na ermita dende'l sieglu XIII y na que s'atopa la **Virxe de Consolación**, Patrona de la villa. El templu, según tradicional costume de la Orde de Calatrava, alzóse fora y a cierta distancia del incipiente nucleu de población, acordies con el privilexu concedíu a la dicha orde pol papa Gregorio VIII na so bulda *Quopties a Nobis petitu*, en 1187. Tres el terremotu de Lisboa, la Ilesia de San Martín quedó derruida y la ermita adquirió les funciones de templu. Nel Sieglu XVIII tuvo que ser reformada.
* Plaza de la Constitución (Carrión de los Verdes), ye la *``plaza mayor´´* de Carrión, y el llugar más transitáu del pueblu, na que tamién s'atopa'l Conceyu de Carrión de los Verdes, xunto con dellos bancos: como Cajasol.
* Plazoleta del Indianu, ye una plaza, fecha n'honor a un home que fizo enforma por Carrión.

## Referencies

## Enllaces esternos
*