open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Hygrocybe conica

***Hygrocybe conica*** ye un fungu basidiomicetu de la familia Hygrophoraceae, frecuente nel sur d'Europa. Habita en márxenes de caminos y praos húmedos de zones de monte, y el so cuerpu granible apaez ente branu y seronda. El so basónimu ye *Agaricus conicus* Schaeff. 1774. L'epítetu específicu *conica* fai referencia a la forma del sombrerucu de la so cogorda. El so cogorda ye tóxica, causando trestornos dixestivos.

## Descripción
La so cogorda presenta un sombreru cónicu d'ente 4 y 5 centímetros de diámetru, con una cutícula brillosa y mafosa n'ambientes húmedos, y aspra cuando s'ensuga. Ye de colores llamativos, que varien ente'l colloráu y el mariellu anaranxao, y se ennegrece col contautu, de forma más intensa conforme la cogorda avieya. Les llámines son delgaes, llibres, ventrudes y de llargor variable, de color blancu o mariellu. La esporada ye blanca. El pie puede midir hasta 10 centímetros d'altor, y ye estilizado y buecu. Tien forma cilíndrica, superficie fibrosa y color variable ente'l mariellu intenso y l'anaranxáu, escureciéndose tamién col contautu. La so carne ye fráxil, con poco golor y tamién se ennegrece al cortala.

## Posibilidaes de tracamundiu
La so cogorda ye bien paecida a *[[Higrocybe nigrescens]]*, que tamién presenta un sombrerucu de forma cónica anque nun ye tan apuntiáu. Coles mesmes, el pie de *H. nigrescens* ye más anchu y de más llargor.

## Referencies

## Enllaces esternos
Hygrophorus pudorinus

***Hygrophorus pudorinus***, o **higróforo pudibundo**, ye un fungu basidiomicetu de la familia Hygrophoraceae. Habita suelos caliares, preferentemente en zones montiegues con abetos. El cuerpu granible apruz dende mediaos de branu hasta finales de seronda. El basónimu d'esta especie ye *Agaricus pudorinus* Fr. 1821. L'epítetu específicu *pudorinus* significa "sonrosáu de vergüenza". El so cogorda —una de les más grandes del xéneru *[[Hygrophorus]]*— nun ye comestible, y tien gustu a trementina.

## Descripción
La so cogorda presenta un sombreru grande y carnosu, d'hasta 18 centímetros de diámetru. Cuando empieza a aprucir, tien forma esférica, pero abrir en bien pocu tiempu tomando una forma bastante apandada na vieyera, con una pequeña depresión central. El so cutícula ye clara, con tonalidaes acolorataes y anaranxaes y daqué más escura pel centru. Tien una testura húmedo y mafoso n'ambientes húmedos. El cantu del sombreru ye endolcáu y con incisiones, y de color más claru que'l restu del sombreru. Los sos llámines son xuntaes, llixeramente decurrentes n'exemplares maduros, grueses non bien xuntes y con llamativos reflexos rosados. El pie llega a midir unos 12 centímetros de llargor y 3 centímetros de diámetru. Tamién tien testura húmeda y mafosa y el so color ye paecíu al del sombrerucu, con tonalidaes amarellentaes na base. La carne del sombreru ye clara y rosada, y la del pie ye blanca na so parte cimera y mariella na zona más cercana al sustratu, y tien golor a resina. La esporada ye blanca.

## Posibilidaes de tracamundiu
El so cuerpu granible ye bien paecíu al de *[[Hygrophorus poetarum]]*, que ye comestible, tien un golor afrutado prestosu y crez en fayedales.

## Referencies
Hygrophorus russula

***Hygrophorus russula*** ye un fungu basidiomicetu comestible de la familia Hygrophoraceae. qu'habita en montes de caducifolios o mistos de zones templaes. El cuerpu granible apruz pel branu y seronda. El basónimu d'esta especie ye *Agaricus russula* Schaeff. 1774, y el so epítetu específicu *russula* significa "acoloratáu".

## Referencies

## Enllaces esternos
Hygrophorus agathosmus

***Hygrophorus agathosmus***, tamién conocíu como **higróforo de golor prestoso**, ye un fungu basidiomicetu comestible de la familia Hygrophoraceae. que forma asociaciones micorrícicas col pinu. Ye una cogorda bien común y suel atopáse-y en grandes cantidaes. El so cuerpu granible apruz dende finales de branu hasta mediaos de seronda. El basónimu d'esta especie ye *Agaricus agathosmus* Fr. 1815, y el so epítetu específicu *agathosmus* fai referencia al so prestosu golor.

## Descripción
El cuerpu granible d'esti fungu presenta un sombreru d'unos 8 centímetros de diámetru, de forma convexa o acampanada n'exemplares nuevos, que toma forma esplanada col centru llixeramente fundíu conforme la cogorda madura. La cutícula ye glutinosa y llisa, y presenta un color abuxáu, gris verdosu o gris amarellentáu. Dacuando ye dafechu blancu. El cantu del sombreru ye más ablancazáu y endólcase llixeramente escontra l'interior. Les llámines tán bastante espaciadadas y dacuando horquilladas, son adnates y llixeramente decurrentes, y blanques n'exemplares xuveniles pa tomar un color gris maciu más tarde. El pie ye blancu y secu, cubiertu de pequeños falopos blancos o amarellentaos y mide unos 7 centímetros de llargor, daqué más anchu na base. La so carne ye blanca, aguacienta y bien blanda, con un llixeru y característicu golor a almendres amargoses y de sabor duce. La esporada en blanca.

## Posibilidaes de tracamundiu
La so cogorda ye bien similar a la de *[[Hygrophorus cinthius]]*, que crez en montes de monte y tien un pie fibrosu.

## Referencies
Hygrophorus marzuolus

El  ye un fungu basidiomicetu comestible, de la familia Hygrophoraceae. qu'habita en montes mistos. Ye un fungu tempranu, que la so cogorda apruz a la fin de la primavera, xusto dempués del destemple, magar que ye dable atopala pel hibiernu cuando ésti ye nidiu. Ta considerada un escelente comestible. El basónimu d'esta especie ye *Agaricus marzuolus* Fr. 1821,

## Descripción
El cuerpu fructíferu d'esti fungu presenta un sombreru d'unos 10 centímetros de diámetru, de forma irregular bulbosu y gruesu, que se curva enforma escontra riba cuando la cogorda madura. N'exemplares bien nuevos ye blancu pero según madura vuélvese dafechu buxu y coritu. Les llámines tán bastante espaciadaes, son grueses, ceroses y llixeramente decurrentes. El pie mide ente 4 y 8 centímetros de diámetru y de 1,2 a 3 centímetros de llargor, blancu de primeres y buxu cuando la cogorda madura. Ye macizu y gordosu. La so carne ye buxa so la cutícula del sombrerucu y blanca nel restu de la cogorda, con un golor poco patente. La esporada ye blanca.

## Comestibilidá

* Ye un bon comestible de testura suave, carne sabroso y poco viscoso. Pue facese en revueltos, ya tamién xintalu en crudo. Suelta abonda agua.

## Posibilidaes de tracamundiu
La so cogorda ye bien asemeyada a la de *[[Hygrophorus camarophyllus]]*, que'l so cuerpu granible apaez na seronda, que tamién ye comestible.

## Imáxenes


Archivu:Marzuolus.jpg|Hygrophorus marzuolus
Ficheru:Marçot2.jpg|Marzuelu.
Archivu:Hygrophorus marzuolus (2).jpg| Marzuelu



## Referencies

## Enllaces esternos

* Modelu en 3D del Hygrophorus marzuolus 
*
Volvariella bombycina

***Volvariella bombycina***, tamién conocíu como **volvaria sedosa**, ye un fungu basidiomicetu de la familia Pluteaceae. Ye una especie saprófita, non bien frecuente, que crez sobre materies en descomposición, raigaños y tueros de distintes especies d'árboles caducifolios. Suel crecer sobre rama muertes de pumares, a un par de metros d'altor. La cogorda, o cuerpu granible, apruz dende finales de primavera hasta mediaos de seronda. El basónimu d'esta especie ye *Agaricus bombycinus* Schaeff. 1774, y el so epítetu específicu, *bombycina*, deriva de *bombyx*, "viérbene de seda", y fai referencia al aspeutu sedosu del sombrerucu. Ye comestible, anque abondo escasa y de sabor non demasiao prestosa.

## Descripción
La cogorda, o cuerpu granible, d'esti fungu presenta un sombreru ente 8 y 20 centímetros de diámetru, y ye de color blancu —de color mariellu claru na var. *flaviceps*—, cubiertu de fibres sedoses, que-y confieren un aspeutu llanudu bien característicu. N'exemplares nuevos, el sombreru tien forma ovoide o acampanada. Más tarde el sombreru estiéndese, alquiriendo una forma convexa. Les llámines son llibres, bien tupies, anches y ventrudes, de color blancu de primeres, y tomen un color arrosáu más tarde y color carne a la vieyera. El pie ye llisu y de color claru, mide ente 8 y 15 centímetros de llargor y ente 1 y 1,5 de diámetru, daqué más fino cerca del sombrerucu. Nun tien aniellu y presenta una gran volva. La esporada ye rosada y la so carne ye blanca, blanda y de sabor paecíu al del rábanu.

## Variedaes
Estremense les siguientes variedaes de *Volvariella bombycina*:
* *V. bombycina* var. *bombycina* (Schaeff.) Singer 1951
* *V. bombycina* var. *ciliatomarginata* Desjardin & Hemmes 2001
* *V. bombycina* var. *flaviceps* (Murrill) Shaffer 1957
* *V. bombycina* var. *microspora* Dennis 1961
* *V. bombycina* var. *palmicola* (Beeli) Shaffer 1963

## Referencies

## Enllaces esternos
Clitopilus prunulus

La  ye un fungu basidiomicetu comestible, de la familia Pluteaceae. Crez en montes de frondosas o mistos. La cogorda, o cuerpu granible, apruz pel branu y seronda. El basónimu d'esta especie ye *Agaricus prunulus* Scop. 1772, y el so epítetu específicu, *prunulus*, significa "prunu pequeñu". Ye un comestible bien apreciáu, anque nun tien de consumise cruda.

## Descripción
La so cogorda, cuerpu granible, tien un sombreru gris ablancazáu, d'aspeutu fariñentu y ente 8 y 12 centímetros de diámetru. Tien forma convexa n'exemplares nuevos, y vase apandando conforme madura, hasta quedar ablayáu nel centru y con cantos son irregulares y ondulaos. Les llámines son bien fines, tupies y llixeramente decurrentes, y presenten un color blancu de primeres y daqué rosáu más tarde. El pie ye curtiu, macizu y flexible, y nun suel superar los 5 centímetros de llargor. La base del pie ye afelpada. El golor de la so carne ye prestosu y bien característicu, recordando al de la farina de trigu, razón pola que la cogorda conocer col nome popular de "molinera". La esporada ye rosada.

## Comestibilidá

* Nun ha comese cruda.

## Posibilidaes de tracamundiu
Ye posible tracamundiar esti fungu coles d'otres especies velenoses o non comestibles, como *[[Clitocybe phyllophyla]]* o *[[Clitocybe dealbata]]*, que tamién tienen golor fariñento y llámines estrapaes (pero elástiques y non como nel Prunulus que se ruempen al pasar el deu), pero ensin tonos rosaos y más dures que les *Clitopilus prunulus*.

## Referencies

## Enllaces esternos
Russula vesca

***Russula vesca***, ye un fungu basidiomicetu, de la familia Russulaceae. Xorrez en montes de coníferes, caducifolios o mistos. La so cogorda, apruz de primavera a seronda, siendo una de les más tempranes del añu. L'epítetu específicu, *vesca*, significa "comestible".

## Descripción
La so cogorda, o cuerpu fructíferu, tien un sombreru d'ente 5 y 10 centímetros de diámetru, de forma hemisférica n'exemplares nuevos, que darréu faise convexu, esplanáu y, finalmente, ablayáu nel centru, col cantu acanaláu. La cutícula ye de color variable acoloratáu o pardu acoloratáu, y más escura nel centru, y ye fácilmente xebrable. Les llámines tienen un anchor d'ente 4 y 9 milímetros, son adnates llixeramente decurrentes, apertaes, encrúciense cerca del estipe y son daqué grasientes al tactu. Son blanques n'exemplares nuevos y de color crema más tarde. El pie mide ente 1,5 y 2,5 centímetros de diámetru y ente 3 y 10 d'altor, ye fusiforme o de forma cilíndrica, duru y de color blancu, daqué amarellentáu o parduzu na base. La esporada ye blanca.

## Posibilidaes de tracamundiu
Ye posible confundir la cogorda d'esti fungu coles d'otres especies del xéneru, como *[[Russula virescens|R. virescens]]* y *[[Russula cyanoxantha|R. cyanoxantha]]*, que producen esporada blanca y tienen carne duce.

## Referencies

## Enllaces esternos
Cortinarius violaceus

***Cortinarius violaceus***, ye un fungu basidiomicetu comestible, del orde Agaricales. Atopar por toa Europa, en montes planifolios o de coníferes. El so epítetu específicu ye *violaceus* —en llatín, "violáceo"—, col que se-y denominó porque'l so cogorda presenta un color violeta bien característicu. El so basónimu ye *Agaricus violaceus* L., 1753.

## Descripción
El cuerpu granible presenta un sombreru d'ente 6 y 5 cm de diámetru, de forma hemisférica n'exemplares xuveniles y convexu en cogordes madures. Nos sos primeros estadios, ye de color violeta intensu, pero vuélvese parduzo conforme avieya. El cantu del sombreru ta endolcáu escontra adientro. Les llámines son adnatas, tropezoses y de gran tamañu, abondo espaciadas y del mesmu color que'l sombrerucu. De cutiu tán xuníes por venes. El pie mide ente 6 y 12 centímetros de llargor y tien un diámetru de 1 ó 2 centímetros de grosez. Ye claviforme —con forma de clava o porra—, con un marcáu bulbu na base, onde puede algamar los 4 centímetros de diámetru, con una cortina del mesmu color que'l restu de la cogorda. La so carne ye blanda, con vetes violáceas, con golor paecíu al de la madera de cedru. La esporada ye de color pardu.

## Referencies

## Enllaces esternos
Russula fellea

***Russula fellea***, o **rúsula de hiel**, ye un fungu basidiomicetu de la familia Russulaceae. El so basónimu ye *Agaricus felleus* Fr. 1821. Crez nuna variedá de suelos, tanto ácidos como caliares, y tanto en zones d'enllanada como de monte. Ye un fungu frecuente, bien común en montes de fayes y carbayos d'Europa. El so cogorda, o cuerpu granible, apruz de branu a seronda, de normal en pequeños grupos. L'epítetu específicu, *fellea*, significa "amargosa, hiel".

## Descripción
La so cogorda, o cuerpu granible, tien un sombreru d'ente 5 y 9 centímetros de diámetru, de forma convexa n'exemplares nuevos. Darréu toma forma esplanada y, finalmente, queda ablayáu nel centru, col cantu acanaláu. La cutícula ye de color mariellu payizu, y más clara nos cantos, y brillante, llisa y fácilmente xebrable. Les llámines son delgaes, apertaes y xuntaes, y encrúciense cerca del pie. Son blanques n'exemplares nuevos y de color crema más tarde. El pie mide ente 1 y 2 centímetros de diámetru y ente 4 y 6 d'altor, y ye macizu y blancu, con estríes amarellentaes. La esporada ye blanca.

## Referencies

## Enllaces esternos
Russula cyanoxantha

El  ye un fungu basidiomicetu comestible, de la familia Russulaceae. Crez tanto en montes de coníferes como de planifolios, y la so cogorda, o cuerpu granible, apruz dende principios de branu hasta mediaos la seronda. El so basónimu ye *Agaricus cyanoxanthus* Schaeff. 1774, y l'epítetu específicu, *cyanoxantha*, significa "de color azul amarellentáu".

## Descripción
El cuerpu granible d'esti fungu tien un sombreru d'ente 9 hasta 18 centímetros de diámetru, globosu de primeres, darréu de forma convexa, y estendida a la fin del so desenvolvimientu. La cutícula ye de color variable, ente buxu verdosu y azuláu, con esfumaciones marielles, y de testura mafosa n'ambientes húmedos. Ye relativamente bono de dixebrar del sombrerucu hasta un terciu del radiu d'ésti. Les llámines son blanques y fines, y dispónense apertaes, con bifurcaciones y testura grasienta al tactu. El pie mide ente 6 y 10 centímetros de llargor y de 2 a 2,5 de diámetru. Ye blancu y de forma cilíndrica, macizu y bien duru —quitando la zona de la base—. Dacuando presenta matices liles o acolorataos. La so carne ye compauta y blanca, y so la cutícula presenta una coloración asemeyada a la del sombrerucu. La esporada ye blanca.

## Posibilidaes de tracamundiu
La cogorda de *R. cyanoxantha* presenta semeyances cola de *[[Russula virescens|R. virescens]]*, estremándose en que la cutícula d'ésta última ta ariada, y ye verdosa con reflexos encarnaos. Tamién hai la posibilidá de tracamundialu con *[[Russula aeruginea|R. aeruginea]]*, que la so cutícula ye color verde olivaceu y ensin tonalidaes lilacees o amarellentaes y, anque cabo la posibilidá d'atopalu baxu pinos y picees, suel habitar en montes de bidul.

## Referencies

## Enllaces esternos
Tricholoma matsutake

.

 ye'l nome común d'un fungu micorriza que crez n'Asia, Europa y América del Norte. Ye apreciáu polos xaponeses pol so golor arumosu a especies.

## Hábitat y distribución

Los *matsutake* crecen so los árboles y aliméntense de les fueyes cayíes y otros materiales allugaos nel pisu forestal. Con eso crea una rellación simbiótica colos raigaños de delles especies d'árboles.

Estos fungos crecen comúnmente en China, Xapón, Corea, Finlandia, Suecia, ente otros. En Xapón crez comúnmente cerca d'árboles de pinu coloráu xaponés. Sicasí, nel Pacíficu Noroeste norteamericanu alcuéntrase-y nel monte de coníferes sobre una o más de les siguientes especies: abetu de Douglas, abetu noble, abetu coloráu, pinu d'azucre, pinu ponderosa y Pinus contorta. En California alcuéntrase tamién en frondosas, incluyendo'l Tanoak y el yérbadu.

En 1999, N. Bergius y Y. Danell reportaron que'l *Tricholoma nauseosum* suecu y el *matsutake* xaponés son la mesma especie. Con esti descubrimientu aumentaron les importaciones del fungu dende Europa del Norte escontra Xapón.

## Costu y disponibilidad

Los *matsutake* son difíciles de collechar polo que'l so costu ye bien alto. La producción doméstica en Xapón amenorgóse nos postreros 50 años pola presencia d'un nemátodo de pinu *[[Bursaphelenchus xylophilus]]*. La collecha añal de *matsutake* en Xapón ye agora menor a les mil tonelaes y ye reforzada con importaciones de Corea, China, el Pacíficu Noroeste norteamericanu (Norte de California, Oregón, Washington y Columbia Británica) y Europa del Norte (Finlandia y Suecia). El preciu nel mercáu xaponés depende abondo de la calidá, de la disponibilidad y del orixe. El *matsutake* xaponés al empiezu de la temporada, que ye'l máximu, puede aumentar a $2.000 el kilogramu. En contraste, el *matsutake* importáu puede rondar nos $90 el kilogramu.

## Ver tamién
* Himematsutake

## Referencies

## Enllaces esternos

* Pacific Rim Mushrooms  - Matsutake Gohan
* Winema National Forest matsutake-information
* Hsiao-Ching Chou Fantastic Forage: Wild matsutake mushrooms  *Seattle Post-Intelligencer* (2004.)
* Robert Sasata ''Tricholoma matsutake'' Healing-mushrooms.net
* Pictures from Japanese matsutake-forests (en suecu)
Armillaria mellea

La  ye un fungu que puede ser patóxenu pa les plantes. Causa pudrición de los raigaños en munches especies de plantes. La cogorda ye comestible pero ciertes persones puen ser intolerantes a elles. El fungu produz en determinaos momentos cogordes alredor de la base de los árboles infestaos. Darréu que'l fungu produz pudrición radicular los síntomes principales detéutense nes copes de los árboles y la muerte o marchitamientu de cañes.
Esta especie ye a producir lluz por biolluminiscencia.

## Carauterístiques macroscópiques

Sombreru que na so máxima rellumanza pue algamar los 15 cm, de convexu a esplanáu o onduláu, daqué ablayáu na vieyera y llixeramente mamelonáu, de color miel, anque dacuando con tonos amarellentaos, suel tar recubiertu de pequeñes escames parduces que tienden dacuando a sumir por causa de l'agua.

Llámines un tanto decurrentes, de color claru cuando la cogorda ye nueva, dempués amarellentaes, enllordiándose de pardu o acoloratáu na vieyera.
Pie polo xeneral bien llargu, curváu ya inclusive fusiforme, de color ocre amarellentáu, que va volviéndose marrón col tiempu. Tien un aniellu ampliu, membranosu y persistente de color amarellentáu.

Carne ablancazao y firme nel sombreru, maderizo y fibroso nel pie, de sabor nidiu nos exemplares nuevos, amargosu y desagradable nos exemplares adultos, y de golor fuerte non bien prestosu.

## Comestibilidá

Ye apreciada y hasta comercializada en zones d'Estaos Xuníos y del este d'Europa. Magar que n'otres zones considérase-y una cogorda mediocre, fundamentalmente pol so amargor. Si a los exemplares nuevos se-yos quita la cutícula y cocínense -volviéndose negruzos- refugando l'agua de la primera cocción, queda un platu d'aceutable calidá. **Enxamás** han comese crudes.

## Patóxenu nes plantes

El fungu *armillaria mellea* ye'l causante d'una enfermedá nes plantes sensibles que provoca la podrez del sistema radicular, lo que fai que la planta muerra por inanición, yá que nun puede absorber l'agua nin los nutrientes del suelu.

Esta enfermedá ye abondo común n'árboles que s'atopen en terrenes compautos, pesaos y húmedos onde'l sistema radicular ta sometíu a condiciones d'afuega. Tamién ye fácil qu'apaeza en plantíos nuevos asitiaos n'árees enantes con aprovechamientu forestal.

Afeuta a munchos arbustos y árboles, ente los qu'atópense: mangos, zrezales, pescales, caquis, pistachos, almendrales, albaricoqueros, cirolares, papayos, coscoja, rosales, vides etc.

## Enllaces esternos

* 
* ''Armillaria mellea'' at AmericanMushrooms.com
* Index Fungorum
* USDA ARS Fungal Database

## Notes y referencies
Lactarius scrobiculatus

.

***Lactarius scrobiculatus*** ye un fungu basidiomicetu de la familia Russulaceae. Crez en montes de coníferes de zones montascoses, y la so cogorda, o cuerpu granible, apruz de branu a seronda. El so basónimu ye *Agaricus scrobiculatus* Scop. 1772. L'epítetu específicu, *scrobiculatus*, significa "provistu de pequeñes fueses". La carne de la cogorda d'esti fungu nun se considera comestible pol so sabor picante. Piénsase que'l so consumu puede causar intoxicaciones.

## Descripción
La so cogorda presenta un sombreru d'ente 10 y 20 centímetros de diámetru, pudiendo algamar los 30 centímetros. La cutícula ye de testura afieltrada, llisa nel centru y presenta dellos tonos amarellentaos, con zones concéntriques. N'exemplares nuevos el sombreru tien forma convexa, y ábrese conforme madura hasta apandar y finalmente embudarse. El cantu queda endolcáu, siendo más patente en cogordes nueves. El pie ye de color blancu, buecu, duru y con pequeños furos mariellos. Mide ente 4 y 6 centímetros d'altor y ente 1,5 y 3,5 centímetros d'anchu. La so carne ye dura y toma un color mariellu azufre cuando ye cortada. Tien un golor afrutado y un sabor bien acre. El látex qu'esprende ye blancu, pero tornar del mesmu color mariellu en contautu col aire. Les llámines son decurrentes y dispónense apertaes. Son de color blancu, y col maduror volver de color amarellentáu cremosu. La esporada ye de color ocre pálidu.

## Referencies
Lactarius rufus

***Lactarius rufus***, o **lactariu encarnáu**, ye un fungu basidiomicetu de la familia Russulaceae. Crez en suelos acedos de montes de pinos, y dacuando baxu abedurios. El so cogorda, o cuerpu granible, apruz dende primavera hasta seronda. El so basónimu ye *Agaricus rufus* Scoop. 1772. La cogorda d'esti fungu nun ye tóxica, pero nun se considera comestible.

## Referencies
Agaricus xanthodermus

***Agaricus xanthodermus*** ye una especie de fungu, basidiomicetos de la familia Agaricaceae.

## Carauterístiques
La forma del sombreru (Píleo) ye convexa cuando ye nueva y dellos exemplares tienen l'apariencia d'un cubu (cuadraos) esplanáu na parte cimera cuando esta maduru. La superficie ye seca y escamosa cuando son maduros, el so color ye ablancazáu y miden hasta 15 centímetros de diámetru y la so carauterística principal ye que la base del tueru ye mariella.

La so carne ye blanca y el so golor ye fuerte y desagradable. El tarmu ye de color ablancazáu y mariellu na base. Ye un fungu que ta estendíu n'América del Norte, Norte d'África, Asia y Europa. Apaez en pequeños grupos en xardinos, praos y nos llugares onde hai descomposición de fueyes, tueros, toconos, especialmente de coníferes. Son sapotróficos.

## Comestibilidad
Nun s'encamienta'l so ingesta, por considera-y los tóxicos, yá que puede causar problemes dixestivos, si comer, los síntomes pueden incluyir calambres abdominales, estomagaes y foria; los síntomes menos comunes inclúin dolor de cabeza, mareos, sudoración y somnolencia.

* **''Alvertencia**: La determinación d'un fungu y el so comestibilidad pueden ser realizaes y certificaes por micólogos espertos, o los centros de control de les autoridaes sanitaries competentes. La información errónea o incompleta puede causar daños per envelenamientu o intoxicación mortal. Nun s'atreva al consumu de cogordes, lo que podría poner en riesgu la salú ya inclusive la vida a usté y a los sos invitaos.*

== Referencies ==
* Courtecuisse, R. & Duhem, B. (1994) "Guide des champignons de France et d'Europe" Delachaux et Niestlé ISBN 2-603-00953-2.
* Meinhard Moser, translated by Simon Plant: Keys to Agarics and Boleti (Roger Phillips 1983) ISBN 0-9508486-0-3.
* Collins Gem Guide: *Mushrooms and Toadstools*, Stefan Buckzacki (1982).

== Referencies ==


== Enllaces esternos ==

* http://healing-mushrooms.net/archives/agaricus-xanthodermus.html *Agaricus xanthodermus (n'inglés)''
Paxillus involutus

***Paxillus involutus***, ye un fungu venenosu, basidiomiceto, del orde Boletales, de la familia Paxillaceae. Creíase que yera comestible, pero agora sábese que destrúi los glóbulos coloraos cuando se consume con frecuencia.

## Descripción

El cuerpu granible pue ser d'hasta 6 centímetros d'altu, la forma del sombreru (pileu) ye convexu cuando son nuevos y cuando madura toma la forma d'un embudu, son de color parduzo, amarellentaos y pueden tener hasta 12 centímetros d'anchu, la superficie del sombreru ye nidiu y llisa, pegañosa si esta húmeda. 

Atópase nes zones húmedes de los montes de coníferes, a finales del branu y mientres la seronda nel hemisferiu norte, en toa Europa y Asia, América del Norte, con rexistros de Xapón y nel este d'Anatolia en Turquía.

## Comestibilidad

Ye tóxicu, nun s'encamienta'l so ingesta.

* **''Alvertencia**: La determinación d'un fungu y el so comestibilidad pueden ser realizaes y certificaes por micólogos espertos, o los centros de control de les autoridaes sanitaries competentes. La información errónea o incompleta puede causar daños per envelenamientu o intoxicación mortal. Nun s'atreva al consumu de cogordes, que podría poner en riesgu la salú ya inclusive la vida a usté y a los sos invitaos.''

## Referencies

## Enllaces esternos
Agaricus augustus

***Agaricus augustus***, ye una especie de fungu comestible, basidiomicetos de la familia Agaricaceae.

## Carauterístiques
Ye un fungu que ta estendíu n'América del Norte, Norte d'África, Asia y Europa, apaecen en pequeños grupos nos llugares onde hai descomposición de fueyes, tueros, toconos , especialmente de coníferes, son sapotroficos.

La forma del sombreru (Píleo) ye convexu cuando ye nuevu y esplanáu na parte cimera cuando esta maduru, la superficie ye seca y el so color amarronáu.

El so carnosidad ye blanca y el so golor ye fuerte, dacuando paecíu al de la nuez, o a l'almendra o al anís, miden hasta 22 centímetros de diámetru, el tarmu ye de color ablancazáu, tien un aniellu y puede midir hasta 20 centímetros de llargu y tener 4 centímetros d'espesura.

## Comestibilidad
Son comestibles, atópase en grupos o solitarios nos montes de coníferes n'Europa, África del Norte, Asia y Norteamérica, crecen na seronda.

***''Alvertencia**: La determinación d'un fungu y el so comestibilidad pueden ser realizaes y certificaes por micólogos espertos, o los centros de control de les autoridaes sanitaries competentes. La información errónea o incompleta puede causar daños per envelenamientu o intoxicación mortal. Nun s'atreva'l consumu de cogordes, que podría poner en riesgu la salú ya inclusive la vida a usté y a los sos invitaos.*

== Referencies ==


== Referencies ==


== Enllaces esternos ==

* [http://botit.botany.wisc.edu/toms_fungi/aug2002.html Tom Volk's fungus of the month - *Agaricus augustus*]
* [http://www.mykoweb.com/CAF/species/Agaricus_augustus.html Mykoweb - *Agaricus augustus'']
Boletus appendiculatus

.

***Boletus appendiculatus*** ye un fungu basidiomicetu de la familia Boletaceae, propiu de los meses veraniegos y tamién mientres la seronda, siempres y cuando nun faiga fríu. Ye habitual atopalo siempres amestáu a árboles planifolios, sobremanera a los carbayos. Forma parte de los *Boletus* comestibles de meyor calidá.

## Ver tamién
*Xerocomus

## Referencies

## Enllaces esternos

*
Galerina marginata

***Galerina marginata***, ye una especie de fungu basidiomicetu venenoso, del xéneru Galerina, de la familia Strophariaceae.

## Carauterístiques
Los cuerpos granibles atópense sobre'l terrén de los montes de coníferes y montes caducifolios del hemisferiu norte, n'América del Norte, Europa, Asia, Xapón y amás atopáronse exemplares n'Australia.

El pileu ye primeramente convexu a cónica, depués col maduror faise más convexu y esplanáu, dacuando irregularmente. Esto puede xenerar ondulaciones nel sombreru, que puede algamar hasta 4 cm de diámetru.

El fungu tien un nidiu color amarronáu, la superficie ye mafosa d'aspeutu grasu, l'estipe ye de color marrón claru y puede midir hasta 6 centímetros de llongura por 9 milímetros d'anchu.

## Toxicidá
*Galerina marginata* ye un fungu bien **venenosu** porque contién Amatoxinas: un grupu de tóxicos potentísimos que son tamién responsables de los envelenamientos más graves producíos por munches cogordes de los xéneros Amanita y Lepiota. 

Les Amatoxines son péptidos cíclicos que inhiben la enzima ARN polimerasa II ya interfieren con delles funciones celulares. Los primeros síntomes d'envelenamientu apaecen de 6 a 24 hores dempués del consumu, siguida d'un periodu d'aparente ameyoramientu, de siguío, polos síntomes del fégadu y la insuficiencia renal la muerte de quien la peracaba apuerta al cuartu día.

* **''Alvertencia**: La determinación d'un fungu y el so comestibilidad pueden ser realizaes y certificaes por micólogos espertos, o los centros de control de les autoridaes sanitaries competentes. La información errónea o incompleta puede causar daños per envelenamientu o intoxicación mortal. Nun s'atreva'l consumu de cogordes, que podría poner en riesgu la salú ya inclusive la vida a usté y a los sos invitaos.''

## Referencies

* Evenson VS. (1997). Cogordes de Colorado y el sur de los Montes Rocosos . Westcliffe Editores. pp 25-26. ISBN 978-1565791923.
* R. Singer (1986). El Agaricales na taxonomía moderna (4 ª ed.). Koenigstein: Koeltz llibros científicos. pp 673-74. ISBN 3-87429-254-1.
* Bresinsky A, Besl H. (1989). Un Atles en color de los fungos venenosos: un Manual pa Farmacéuticos, Médicos y Biólogos . Pp 37-39: Londres Manson Publishing Ltd.. ISBN 0-7234-1576-5 . Consultáu'l 23/02/2010.
* EF Bossenmaier. (1997). Fungos del Monte Boreal. Saskatoon, Canadá: Estensión de Prensa de la Universidá de la Universidá de Saskatchewan. p. 12. ISBN 0-88880-355-9.
* M. García Rollán. (1990) Cogordes venenoses . Intoxicaciones y tratamientu ISBN 84-7670-249-3 

## Enllaces esternos
Rhodotus

***Rhodotus*** ye un xéneru de fungos de la familia de Physalacriaceae. Ye un xéneru monotípicu y consiste namái de la especie de cogordes ***Rhodotus palmatus***. Esta pocu frecuente especie tien una distribución circumboreal y atopóse nel este de Norteamérica, el norte d'África, Europa y Asia.

## Referencies

## Enllaces esternos

* *[http://www.indexfungorum.org/Names/genusrecord.asp?RecordID=18472 Rhodotus]* en Index Fungorum
* Picture of spores
Psilocybe cyanescens

***Psilocybe cyanescens***, ye un potente fungu psilocibio que los sos principales compuestos activos son la psilocibina y la psilocina. Pertenez a la familia de les *[[Strophariaceae]]* y foi descripta nel Real Xardín Botánicu de Kew, Reinu Xuníu, por Elsie Maud Wakefield n'añu 1946. Esta especie de fungos ta estrechamente rellacionada a la de *[[Psilocybe azurescens]]* cola cual puede ser estremada pola so sombreru cónicu y bien umbonado, polos sos cuerpos granibles más grandes y por espores más allargaes. 

## Apariencia

*Psilocybe cyanescens* tien un sombreru higrófano castañal escura cuando ta húmedu esclariándose a un mariellu crema o maciu. El fungu cuando ta frescu si ye mancáu produz unes marques o moretones azulaos o d'un azul verdoso, color que permanez visible depués del ensugáu. El so estipe ye blancu cuando nun ye manipoliáu amoratándose fácilmente. El sombreru xeneralmente mide de 2–5&nbsp;cm de diámetru, y ye claramente curvado nel maduror. Les llámines son adnates, de color marrón claro a un marrón escuro púrpura nel maduror colos cantos más claros. Nun ta presente'l aniellu y les espores son d'un marrón escuro. Microscópicamente, la especie ye carauterizada poles espores elíptiques y nidies que miden de 9 - 12 x 6 - 8. Les cepes norteamericanes analizaes carauterizar por un pleurocistidio en forma de cayáu micronato. El golor y el gustu ye farináceo.

## Hábitat y distribución

*Psilocybe cyanescens* crez principalmente sobre forgaxes de madera - especialmente pela redolada de los colchones de fueyes n'árees urbanes. Nos Esados Xuníos, alcuéntrase principalmente nel Noroeste del Pacíficu y en California. Tamién puede ser topáu en ciertos llugares d'Europa occidental, Europa central y en dellos llugares d'Australia como nel oeste d'Asia (Irán). La fructificación rique d'una cayida de la temperatura, polo qu'apaez na seronda. Fructifica dacuando en grandes cantidaes, gregariamente o en grupos cespitosos.

## Efeutos

Ver Efeutos

## Ver tamién

*Fungos psilocibios

## Galería

File:Psilocybe_cyanescens_Alan.jpg
File:2012-12-05 Psilocybe cyanescens Wakef 290259.jpg
File:Psilocybe cyanescens Blauender Kahlkopf 01.jpg
File:2012-12-05 Psilocybe cyanescens Wakef 290269.jpg
File:Psilocybe.cyanescens.1000x.dic.JPG


## Referencies

## Fuentes

* 
* 
* 
* Krieglsteiner G. J. (1984): Studien zum *Psilocybe cyanescens*-Komplex in Europa.–Beitr. Kenntn. Pilze Mitteleur. 1: 61-94.
* Borovička J. (2005): The bluing *Psilocybe* species of the Czech Republic IV. The problem of *Psilocybe cyanescens* Wakef. Mykologický Sborník 82 (1): 1-21. ISSN 0374-9436.
* Borovička J. (2008): The wood-rotting bluing *Psilocybe* species in Central Europe – an identification key. Czech Mycology 60 (2): 173-192. ISSN 1211-0981.

## Enllaces esternos

**N'inglés**
* ''Psilocybe cyanescens'' at MykoWeb
* ''Psilocybe cyanescens'' microscopy composite photo
Psilocybe quebecensis

***Psilocybe quebecensis*** ye una cogorda moderadamente alucinógena que contién psilocibina y psilocina como principales componentes activos. Nativu de Quebec, ye'l fungu psilocibio más septentrional conocíu. Macroscópicamente, estos fungos paecer a los de *[[Psilocybe baeocystis]]*.

## Etimoloxía

Nomáu asina pola provincia canadiense na que foi descubiertu.

## Descripción

### Sombreru

El sombreru tien de 1-3,5 cm de diámetru. De primeres convexu pa depués mientres se desenvuelve tornase subcampanuláu a planu cuando ye maduru, mafosu y tresllúcíu y daqué estriáu cuando ta húmedu, higrófano, de color parduzu a payizu, y cuando ta secu d'un color amarellentáu a blancu lleche. La superficie ye nidia, y puede tornase daqué engurriada a midida que desenvuélvese, la carne del fungu ye pálida. Tiñir fácilmente d'un color azul verdosu cuando ye mancáu. 

### Llámines

Les llámines son adnates, delgaes moderadamente anches y dilataes nel mediu. El so color ye d'un mariellu abuxao con tonos verdes que tornen d'un marrón escuro nel maduror, colos cantos permaneciendo d'un color ablancazáu.

### Espores

Les mesmes son d'un color marrón purpúreo escuru. 

### Estipe

L'estipe ye d'unos 2-4,5 cm de llargor por 1-2,5 mm de grosez. Uniforme, llevemente sub-bulbosu, de nidiu a estriáu, argayadizu, duru y fibrosu. La base tien llargos y notables rizomorfos. Tornar d'un color amarellentáu o pardu escontra la base, ablancazáu cuando ta secu. Nun tener aniellu. Se amorata fácilmente d'un color azul cuando ye estropiáu. 

### Propiedaes olfatives y gustatives

De sabor y golor farináceo.

### Carauterístiques microscópiques

Les espores son elipsoidales a sub-ovoidales vistes de frente o de banda. Delles espores tienen forma de mangu. Les sos dimensiones son de 8.8 — 11(16) x 6.6 — 7.7(8.8) µm. Ta presente'l pleurocistidio, 12 — 25(35) x (3)5 — 10(15) µm, distintivu polos sos ápices turgentes como en *[[Psilocybe cubensis]]* y *[[Psilocybe cyanescens]]*. El queilocistidio de (18)22 — 36 x 5.5— 8.8(10) µm , ampolloso con un pescuezu estendíu, 2 — 3.3&nbsp;µm anchu, abondosu formando una banda manera y dacuando con una gota mafosa y hialina nel ápiz.

## Hábitat y ditribución

De solitariu a gregariu, raramente cespitoso. Crez na madera podre, particularmente nos detritos que formen sustratos d'omeros, abedurios y abetos nel branu tardíu y na seronda. Atopáu en Quebec, específicamente nel valle del ríu Jacques-Cartier. Fructifica a una temperatura de 6°C a 15°C dende'l branu hasta fines d'ochobre naquel llugar. 

## Ver tamién

*Fungos psilocibios

## Referencies

*
*Guzman, G. The Genus Psilocybe: A Systematic Revision of the Known Species Including the History, Distribution and Chemistry of the Hallucinogenic Species. Beihefte zur Nova Hedwigia Heft 74. J. Cramer, Vaduz, Germany (1983) [now out of print].

*Fola'h, Gyorgy Miklos & Heim, R. 1967. Une nouvelle espèce nord-américaine de Psilocybe hallucinogène: *Psilocybe quebecensis*. Comptes Rendus Hebdomadaires des Séances de l'Académie des Sciences 264: 1601-1604.

*Olah GM. The fine structure of Psilocybe quebecensis. Mycopathol Mycol Appl. 1973 Apr 30;49(4):321-38. PMID 4122667
Lactarius corrugis

***Lactarius corrugis***, ye una especie de fungu de la familia Russulaceae. Foi descrita per primer vegada pol micólogu d'Estaos Xuníos Charles Horton Peck en 1879.

## Referencies

## Enllaces esternos
Agaricus pilatianus

***Agaricus pilatianus*** ye una rara especie de fungu venenosu atopáu n'Europa. Ye de color blancu a color crema que s'escolorea cuando se corta, magullada o estropiada. La tapa puede algamar tamaños d'hasta 12 centímetros y puede crecer hasta 80 centímetros d'altor.

## Referencies

## Enllaces esternos

Rogers Mushrooms&nbsp;– Agaricus pilatinanus Mushroom
Agaricus cupreobrunneus

**El Agaricus cupreobrunneus** comúnmente conocíu como "cogorda de campu marrón", ye una cogorda comestible del xéneru Agaricus .

El *Agaricus cupreobrunneus* alcuéntrase davezu n'árees alteriaes y llugares d'herbales, tales como verde, camperes y cantos de carreteres. Apaez aislláu o en grupos.

El *Agaricus cupreobrunneus* ye comestible. El so sabor ye comparable al d'Agaricus campestris, pero escarez relativamente de testura.El Agaricus cupreobrunneus nun se cultiva anguaño de forma xeneralizada, pero ye consumíu frecuentemente polos colectores nes zones onde crez. Nun contién l'axente carcinóxenu *agaritina* qu'apaez en munchos otros miembros del xéneru *Agaricus*.

## Especies similares
*Agaricus cupreobrunneus* ye similar na so apariencia xeneral a delles especies d'otros *Agaricus*, especialmente al *A. campestris*. Tamién tien grandes semeyances con *A. porphyrocephalus*, *A. rutilescens* y *A. argenteus*. Ye paecíu al *A. cupreobrunneus,* que ye venenosu. Sicasí, estos postreros son de color mariellu con manches coloraes, y viven en hábitats distintos.

## Referencies

## Enllaces esternos
*
Agaricus excellens

***Agaricus excellens*** ye un raru fungu del xéneru *[[Agaricus]]*. Ye una especie nativa d'Europa.

## Descripción
Píleo: ye de color mariellu ablancazáu. Tien de 10 a 15 cm de diámetru, ye convexu y un pocu esplanáu, con coloración llixeramente amarellentada nel centru, sobremanera al avieyar, ta densamente cubiertu de pequeñes escames fibroses del mesmu color.

Estipe: el tarmu ye de 100-140 x 20-35 mm, color blancu, l'aniellu ye gruesu y blancu. La parte inferior ye escamosa o fibrilar.

Llámines son de color rosa maciu.

Les espores y carauterístiques microscópiques: tien espores de color negru violáceo. Les espores son elíptiques, miden de 9-12 x 5-7μ.

La carne y el golor: la carne de la tapa ye de color blancu-acoloratáu. Tien un sabor duce, güel un pocu a anís y almendres.

## Hábitat
De normal alcuéntrase nos montes de coníferes y caducifolios, crez mientres la seronda y pel branu ente la yerba de montes abiertos, especialmente abetos. Atópase típicamente n'altitúes d'ente 0 a 914 metros (0 a 2.999 pies).

## Referencies

## Enllaces esternos
Infundibulicybe geotropa

El  *sinónim.* ***Clytocybe geotropa***), ye un fungu basidiomicetu de la familia Tricholomataceae. Ye una especie bien conocida en ciertes zones; páñase con fines comestibles. Crez hasta bien avanzada la estación, payares y avientu. 

## Comestibilidá

Ye comestible y de bon sabor, pero mui indixestu. Sicasí, ye precisu usar namái exemplares nuevos. Nun s'empresta pa ensugar, yá que adquier una consistencia dura, aportunante, que lu fai práuticamente inutilizable en cualquier preparación culinaria.
Les cogordes son bien baxes en caloríes (unes 30 kcal/100 g), cuidao que'l so conteníu ta formáu ente un 80% y 90% por agua. Tamién son bien baxes en proteínes.

### Dimensiones
La variedá de que tratamos puede adquirir dimensiones bien grandes (llámase-y tamién *Clitocybe maxima).* El so sombreru puede algamar hasta 30 cm de diámetru.

## Otros nomes comunes
* Capellán, Franciscanu, Montesina


Archivu: Clitocybe geotropa 2014.jpg
Archivu: Mönchskopf.jpg


## Sinónimos de la especie
**Agaricus geotropus* Bull.
**Clitocybe gilva* var. *geotropa* (Bull.) P. Kumm.1871
**Clitocybe geotropa* (Bull.) Quél.1872
**Omphalia geotropa* (Bull.) Quél.1886
**Omphalia geotropa* (Bull.) Quél. var. *geotropa*
**Clitocybe subinvoluta* sensu Lange (2005)
**Clitocybe maxima* sensu auct Brit. (2005)
**Agaricus pileolarius* Sowerby 1797
**Agaricus gibbus ß major* Fr. 1821

## Referencies

## Enllaces esternos
Psilocybe subaeruginosa

***Psilocybe subaeruginosa*** ye una cogorda sicodélica d'Australia, que tien la psilocibina y la psilocina como principales compuestos activos. Descrita per primer vegada en 1927 pol micólogu australianu John Burton Cleland, ye asitiáu na seición de los Cyanescens, qu'inclúi *[[Psilocybe cyanescens]]* y *[[Maire Psilocybe]]*.
Los estudios de morfoloxía comparativa l'analís d'isoenzimes y métodos d'apareyamientu de compatibilidá demostraron que *P. australiana*, *P. Eucalypta* y *P. tasmaniana* son sinónimos d'esta especie. Sicasí otros estudios refugaron la propuesta de la sinonimia con *P. tasmaniana* basaos nes diferencies nel hábitat y calteres microscópicos.

### Descripción
*Psilocybe subaeruginosa* tien un sombreru higrófano cónicu color marrón-café,con márxenes estriaos cuando ta húmedu. El fungu cuando ta frescu si ye mancáu produz unes marques o moretones azulaos o d'un azul verdoso, color que permanez visible depués del ensugáu. El so estipe ye blancu cuando nun ye manipoliáu amoratándose fácilmente. El sombreru xeneralmente mide de 1–6 cm de diámetru, y de cutiu con un llixeru umbo. Les llámines son adnates, de color marrón claro a un marrón escuro púrpura nel maduror colos cantos más claros. Nun ta presente'l aniellu y les espores son d'un marrón púrpura. Microscópicamente, la especie ye carauterizada poles espores elíptiques y nidies que miden 14 x 7mm. L'estipe ye de 4,5 a 12 cm de llargu y 0,2 a 0,4 cm de gruesu color blancu finamente estriada llixeramente ampliada cerca de la base. Con un velu blancu parcial que llueu sume y de cutiu dexa buelgues na parte cimera del tarmu. El golor y el gustu ye farináceo

## Distribución y hábitat
*Psilocybe subaeruginosa* crez en solitariu nos restos de la madera, como estielles de madera nes zones urbanes y los residuos maderices de los montes y xardinos.Ye común en delles partes del sur d'Australia y Nueva Zelanda d'abril a agostu

## Galería

Toles imáxenes de baxo son de *P. subaeruginosa*.


Image:Psilocybe.subaeruginosa.1.jpg|
Image:Psilocybe.subaeruginosa.2.jpg|
Image:Psilocybe.subaeruginosa.3.jpg|
Image:Psilocybe.subaeruginosa.4.jpg|
Image:Psilocybe.subaeruginosa.5.jpg|
Image:Psilocybe.subaeruginosa.6.jpg|
Image:Psilocybe.subaeruginosa.7.jpg|
Image:Psilocybe.subaeruginosa.0.jpg|


## Referencies
Panaeolina foenisecii

***Panaeolina foenisecii***, comúnmente llamáu'l **cogorda cortacésped** o **seta heno marrón**, ye bien común y llargamente distribuyida fungu marrón pocu de cutiu atópense nel verde. En 1963 Tyler y Smith atoparon qu'esti fungu contién serotonina, 5-HTP Y ácidu 5-hidroxiindolacéticu. En munches guíes de campu ye llistáu como por cuenta de psicoactivas psilocibina conteníu, sicasí agora créese que el fungu nun produz nengún psicoactivas alcaloides.

Dacuando confundir cola sicodélica *[[Panaeolus cinctulus]]* o *[[Panaeolus olivaceus]]* dambos comparten el mesmu hábitat y pueden ser estremaos poles sos espores de color negru. Esta ye probablemente la razón por Panaeolina foenisecii ye de cutiu apaez como una especie psicoactivas.

## Descripción
* **Sombreru**: de 1.5 a 3 cm de diámetru, convexu a cóniques, de color castañu y turráu, color cambiante llixeru mientres s'ensuga, de cutiu con una banda escura en tol marxe que sume a midida que ensúgase la cogorda.
* **[[Llámines (micoloxía)|Llámines]]**: Ancha, adnado, marrón con cantos más claros, aportando a motudu como les espores madures.

* **[[Estipe (micoloxía)|Estipe]]**: 4 a 6 cm por 2 a 3 mm, fráxiles y bueques, de color blancu a marrón claro,  y llixeramente estriáu.
* **Sabor**: Un pocu desagradable sabor a nuez hongo.
* **Golor**: Nutty, un pocu desagradable.
* **Esporada**: Marrón escuro nozal.
* **Carauterístiques microscópiques**: Les espores son 12 - 17 x 7 - 11 μm, en forma de llimón, aspru, con un poru xerminal apical. Cheilocystidios cilíndricu o subcapitate, de cutiu onduláu, hasta'l 50 μm de llargu. Pleurocystidios ausente, pero dalgunos autores informen discretu "pseudocystidios". El pileipellis una cutícula celular con elementos subglobosos y tien pileocystidios.

## Referencies

## Enllaces esternos
* Mushroom Expert – Panaeolus foenisecii
* Mykoweb – Panaeolus foenisecii
* Mushroom Observer – Panaeolina foenisecii en mushroomobserver.org
* Panaeoloideae espores comparación
Hydnum repandum

La  ye una cogorda comestible considerada de sabor amargoso y picante, carauterístiques que s'apinen col so maduror. Medren en montes mistos o de suelu ácidu

## Descripción
Fungu de sombreru duru, carnosu, de 60 a 120 mm de diámetru, irregular, convexu de mozu, planu nel maduror, dacuando ablayáu, onduláu y lobuláu. Tien aspeutu abolláu, secu y mate. Na so mocedá ye de color crema-ablancazáu depués llogra un color crema amarellentáu a ocre pálidu y finalmente nel so maduror tien un color pardu anaranxáu. Ye de carne trupo, blanca, pardu-naranxa cola edá, tien un golor fúnxicu y sabor amargosu.

## Habitat y fenoloxía
Crez a finales del branu y en seronda en montes preferentemente de suelos acedos o mistos.

## Espores
Ovoides de 7.9 x 5.7 mm. Son llises y de color crema en masa.

## Usos
Esti fungu ye comestible cuando ye nuevu y depende tamién de la temporada de collecha por cuenta de que ye de tastu amargoso. Tien de cocinase por un llargu periodu y xubir l'agua de cocción pa menguar l'amargor y ameyorar la dixestión. Son usualmente preparaos con aceite y vinagre, pue guardase en frascos herméticos en llugares con refrixeración pa sirvilos al cabu de trés o cuatro meses.

## Toxicidá
Ensin toxicidá.
## Otros nomes

## Referencies

## Bibliografía
* F. Calong, (2009) *Guía de bolso para el buscador de setas* Pág:72
* H. DES ABBAYES, M. CHADEFAUD, J. FELDMANN, Y. DE FERRE ,H. GAUSSEN, P. –P. GRASSE, A. R. PRÉVOT, (1989)*Botánica: vexetales inferiores, Volume 1*
* http://macrodomo.blogspot.com/2008/01/hydnum-repandum-lengua-de-gato-hedgehog.html
* http://www.botanical-online.com/setas/hydnum_repandum.htm
* http://setas.org/cogordes-2/comestibles/hydnum-repandum-gamuza-lengua-de-gato/