Syzygium aromaticum

L' ye un árbol de la familia Myrtaceae, nativu d'Indonesia. Los sos botones (flores qu'entá nun abrir) secos denominar clavos de golor o girofles y úsense como especie nes cocines de tol mundu.

El so nome deriva de la pallabra *clavu* (de los fabricaos en fragües artesanales), una y bones la forma del botón floral guarda un gran paecíu con ellos. 

Los clavos son collechaos principalmente n'Indonesia y Madagascar; tamién crez en Zanzíbar, India y Sri Lanka.

## Descripción
L'árbol del clavu ye perenne y crez hasta un altor de 10 a 20 metros. Tien fueyes llanceolaes ya inflorescencies racimosas (tirso). Les yemes florales presenten primeramente un color pálidu que gradualmente camuda al verde, dempués de lo cual empiecen a adquirir un color acoloratáu brillante indicativu de que tán llistes pa ser recoyíes. Suelen collechase cuando algamen un llargor de 1,5 a 2 cm, y consten d'un llargu receptáculu que contién l'ovariu; sobre'l receptáculu inxerten los demás verticilios florales: cuatro sépalos, cuatro pétalos y numberosos estames.

## Usos

Los clavos (en cocina) utilícense enteros o molíos pero, como son desaxeradamente fuertes, usar en poca cantidá. La especie emplegar en toa Europa y Asia, ye fumada nun tipu de pitu local d'Indonesia llamáu *kretek*, y en dellos cafés del oeste ye entemecíu con mariguana pa ellaborar cigarros. Los clavos de golor sirven pa ellaborar inciensu na cultura china y xaponesa.

Una receta casera común pa solliviar el dolor de mueles ye asitiar un clavu de golor xunto al diente que duel, o faese buches d'agua tibio que foi primeramente fervida colos mesmos. La esplicación científica del porqué esto ye efeutivamente preséu, ye que'l clavu de golor tien una proporción alta d'una sustancia llamada eugenol, que ye utilizada en aromaterapia y llargamente usada como tratamientu anestésicu en dolor de dientes, y entemecíu con óxidu de cinc en polvu como cementu dental, pos tien propiedaes analxésiques, antinflamatorias, antibacterianas y sobremanera anestésiques.

Históricamente los clavos fueron usaos na cocina india. Nel norte d'India prepárense mueyos con clavu de golor, y nel sur alcuéntrase principalmente nel platu llamáu biryani, onde tamién s'amiesta al arroz pa da-y sabor.
;Los usos melecinales tradicionales:
Los clavos utilizar na India na medicina Ayurveda, la medicina tradicional china, la yerbolera occidental y la odontoloxía, nel que l'aceite esencial actúa como calmante (analxésicu) pa emerxencies dentales. Los clavos utilícense como carminativo, p'amontar el ácidu clorhídricu nel estómagu y ameyorar el peristaltismo. Dizse que los clavos tamién son un productu natural antihelmíntico. L'aceite esencial emplegar en aromaterapia cuando se precisen estimulación y calentamientu, especialmente pa los problemes dixestivos. Dizse que l'aplicación tópica sobre l'estómagu o nel abdome calez el tracto dixestivu. Aplicáu a un cuévanu nun diente con caries, sollivia'l dolor de mueles.

Na medicina tradicional china, el clavu o ding xiang considérense acre, caliente y arumosu, entrando nos meridianos de los reñones, el bazu y l'estómagu, y ye notable la so capacidá pa calecer l'estómagu llevando'l qi escontra baxo, pa tratar l'hipu y fortalecer el reñón yang. Por cuenta de que la yerba pa calecer ta contraindicada en cualquier persona con síntomes de fueu y d'alcuerdu a les fontes clásiques, nun tien d'usar se pa cualquier cosa, sacante'l fríu con defectu de yang. Como tal, utilizar nes fórmules pa la impotencia o la secreción vaxinal clara de defectu de yang, de la enfermedá de la mañana xunto col ginseng y el pachulí, o pola vultura y la foria por cuenta de la frialdá de bazu y estómagu.

Los clavos pueden emplegase ​​internamente en forma de té, como tópica en forma d'aceite pa los músculos hipotónicos. Esto tamién s'atopa na medicina tibetana.

## Historia

Hasta tiempos modernos, los clavos de golor crecieron namái en delles de les islles Moluques históricamente llamaes "Islles de les especies", ente elles Bacán, Makián, Moti, Ternate y Tidore. Sicasí, atoparon camín a Europa y l'Oriente Mediu yá enantes de la nuesa era. Arqueólogos atoparon clavos de golor nuna vasía de cerámica en Siria como evidencia que data d'unos 1721 años e.C. Escontra'l sieglu IV e.C. los monarques chinos de la Dinastía Han solicitaben, a aquellos que-yos dirixíen la pallabra, que mazcaren clavos p'ameyorar l'aliendu. Xunto cola nuez moscada y la pimienta fueron altamente valoraos en tiempos del apoxéu del Imperiu romanu, y Pliniu'l Vieyu nuna famosa quexa afirmó: "*Nun hai añu nel que la [[India]] non -y drene al Imperiu romanu 50 millones de [[sestercios]]* ". Los clavos de golor yeren comercializaos polos árabes mientres la Edá Media, al traviés de la ruta marítima del Océanu Índicu que -aprovechando con medianos navíos a vela d'un palu les fluctuaciones monzónicas- comunicaba la Insulindia con Omán y Yeme. Escontra'l sieglu XV, Portugal facer col control de tal ruta, debíu al Tratáu de Tordesillas con España y -nun tratáu separáu- col sultán de Ternate. Los portugueses traxeron enormes cantidaes de clavu de golor a Europa, principalmente de les Islles Malaku. El clavu de golor yera, pos, una de les especies más valoraes, costando un kilogramu del mesmu alredor de 7 gramos d'oru.

El comerciu pasó dempués a manes de Holanda escontra'l sieglu XVII. Francia llogró introducir con gran dificultá l'árbol del clavu nes islles Mauriciu nel añu 1770. Darréu foi introducíu en Guyana, Brasil, les Antilles y Zanzíbar ,onde la mayoría de los clavos de golor o girofles crecen güei. En Gran Bretaña, escontra'l sieglu XVII yera tasáu'l so preciu n'oru debío al altu costu d'importación.

## Los compuestos activos

El compuestu eugenol ye responsable de la mayor parte del arume carauterístico de los clavos. Eugenol entiende 72-90% del aceite esencial estrayíu de los clavos, y ye'l compuestu más responsable del arume de los clavos de golor. Otros importantes componentes del aceite esencial de clavu ison acetil eugenol, beta-cariofileno y vainillina, acedu cratególico, taníns como bicornin, el acedu galotánico, salicilato de metilu (analxésicu), el flavonoide eugenina, kaempferol, ramnetina y eugenitin, tri terpenoides tales como'l acedu oleanólico, estigmasterol y campesterol y dellos sesquiterpenos.

El eugenol puede ser tóxicu en cantidaes relativamente pequeñes; una dosis de 5 - 10 ml puede afectar gravemente a un neñu de 2 años d'edá.

## Taxonomía
*Syzygium aromaticum* foi descritu por (L.) Merr. & L.M.Perry y espublizóse en *[[Memoirs of the American Academy of Arts and Science]]*, new series 18(3): 196. 1929. 
;Etimoloxía:
***Syzygium***: nome xenéricu que remanez del griegu: *syzygos* y significa "xuníu, aconceyáu"

***aromaticum***: epítetu llatín que significa "arumosa"
;Sinonimia:
* *Caryophyllus aromaticus* L.
* *Caryophyllus hortensis* Noronha
* *Caryophyllus silvestris* Teijsm. ex Hassk.
* *Eugenia aromatica* (L.) Baill.
* *Eugenia caryophyllata* Thunb.
* *Eugenia caryophyllus* (Spreng.) Bullock & S.G.Harrison
* *Jambosa caryophyllus* (Thunb.) Nied.
* *Myrtus caryophyllus* Spreng.

## Ver tamién
* Terminoloxía descriptiva de les plantes
* Cronoloxía de la botánica
* Historia de la botánica
* Carauterístiques de les mirtacees

## Referencies

## Bibliografía
# AFPD. 2008. African Flowering Plants Database - Base de Donnees des Plantes a Fleurs D'Afrique.
# Amshoff, G.J.H. 1951. Myrtaceae. 3:56–158. In A. A. Pulle (ed.) Fl. Suriname. Koninlijke Vereeninging Indisch Instituut, Amsterdam.
# Lemee, A. 1953. Myrtaceae. In: Dilleniacees a Composees. Fl. Guayane Française 3: 138–167.
# McVaugh, R. 1989. Myrtaceae. In: Dicotyledoneae - Part 2. Fl. Lesser Antilles 5: 463–532.
# ORSTOM. 1988. List Vasc. Pl. Gabon Herbier National du Gabon, Yaounde.

## Enllaces esternos