Nelumbo nucifera

El  ye una de les dos especies pertenecientes al xéneru *[[Nelumbonaceae|Nelumbo]]* Adans. 1763. Recibe'l nome vulgar de **lotu sagráu** o **lotu indiu**, y dacuando el de **rosa del Nilo**. Ye famosa la llonxevidá de les sos granes, que pueden granar dempués de tres sieglos.

## Descripción
Ye una yerba acuática con rizomas de 10-20 m de llargu, gruesos, ramificaos, con numberosos catafilos, fondamente enraigonaos no fondero de los estanques.
Les fueyes son flotantes o emerxentes, peltaes, glauques, de llimbu orbicular, de (25-)30-100 cm de diámetru, glabro, de cantu frecuentemente onduláu, hidrófobu; peciolu de normal con encúlevos de 1 a 2 m o más de llargu, fistuloso.
Flores de (1-)16-23 cm de diámetru, rosa vivu a maciu o blanques, golioses, con pétalos cóncavos, oblongo-elípticos a obovaos, 5-10 × 3-5 cm; anteres de 1-2 cm de llargu; pedúnculos de normal con encúlevos, devasando l'altor de les fueyes.
Los frutos complexos tán formaos por un receptáculu elipsoidal, de 5-10 cm de diámetru, de llaos rugosos a sele estriaos, col ápiz truncáu y planu, y les núculas ensertes en fosetas nél. Núcules de 10-20 × 7-13 mm, ovoides, usualmente más de 1,5 × tan ,L como A. .Floria en primavera tardía y branu (usualmente de xunu a agostu).
Tamién ye símbolu de pureza en Corea, amás tien la particularidá de crecer inclusive na folla; ye dicir llega como una bendición p'ameyorar una situación.
* Númberu cromosómico: *2n* = 16.

## Distribución y hábitat
La especie distribuyir de manera natural pel sur de Rusia (delta del Volga), Cercanu Oriente (Azerbaixán, Irán), Siberia oriental, China, Paquistán, Bután, Nepal, India, Sri Lanka, Xapón, Corea, Taiwán, Myanmar, Tailandia, Vietnam, Indonesia, Malasia, Filipines, Nueva Guinea y Australia; foi introducida n'Estaos Xuníos y ta naturalizada en parte del sur d'Europa (Rumanía) y nordeste d'África (Exiptu) dende tiempos antiguos, onde se cultiva poles sos granes comestibles, l'afamada *faba aegyptiaca* de los romanos. Tamién se comen los rizomes. N'estáu natural vegeta n'estanques y llagunes, ente 0 y 400 msnm.

## Usos
Tien un usu bien estendíu en xardinería pa cubrimientu de superficies d'agua, a pesar de les sos flores efímeres. Utilícense numberosos cultivares con distintes pautes florales. Los rizomas y granes cómense turraes o cocíes. Tamién s'usa en medicina popular. Considérase planta sagrada na India y China, según dir nel Antiguu Exiptu.

## Arte y simbolismu

Les flores de lotu, yá sía pola so llamativa guapura, yá sía por surdir del fondu» de les agües resultaron simbóliques (pel mediu de la metáfora, yá sía tal metáfora consciente o inconsciente) nes relixones del Antiguu Exiptu, la India y depués de la China.

Nel Antiguu Exiptu xunto al escarabayu jopirru, el fénix y el mesmu Sol (*Re* o *[[Ra (mitoloxía)|Ra]]*), los lotos representen la resurrección, nel casu del lotu por remanecer resplandorientu dende les fondes agües. Na India'l lotu llamáu en sánscritu *[[padma]]*. Quiciabes tuviera primeramente'l mesmu significáu que nel Antiguu Exiptu, a tal significáu añadióse'l simbolismu según el cual los principales dioses y dioses nacieron en padmas o lotos; el padma hindú suel sirvir de modelu pa figurar mandales o pa figurar a los chakres. En China, Xapón y en tolos llugares onde llegó'l budismu una oración ritual carauterística menta al lotu, tal fórmula suel ser *[[om mani padme hum]]* («¡*[[om]]* xoya nel lotu *hūṃ*!»).

Les escueles budistes que remanecieron del cultu creáu pol monxu xaponés Nichiren tomen como testu supremu'l Sutra del Lotu (妙法蓮華経 *Myōhō Renge Kyō*, o embrivíu 法華経 *Hokkekyō*), y nes sos lliturxes el mantra más importante recitáu reza 南無妙法蓮華経 *Namu Myōhō Renge Kyō* («Allabada sía la Verdá del Maraviyosu Sutra del Lotu»)

Por esi motivu, lotos bien estilizaos suelen apaecer representaos en diversos oxetos del arte de les cultures reseñaes.

## Propiedaes
Miquelianina (Quercetina 3-O-glucuronide), un tipu de compuestu fenólico, ta presente en *N. nucifera*.
## Taxonomía
*Nelumbo nucifera* foi descritu por Joseph Gaertner y espublizóse en *[[De Fructibus et Seminibus Plantarum]]*. . . . 1: 73. 1788. La especie tipu ye: *Dicrocaulon pearsonii* N.E. Br. 
;Etimoloxía:
El términu específicu fai referencia a los sos frutos (llatín: *nucifer, -a, -um*, que lleva nueces).
;Sinonimia:
* *Nymphaea nelumbo* L., 1753.
* *Nelumbium indicumm* Poir., 1797.
* *Nelumbium javanicum* Poir., 1797.
* *Nelumbium speciosum* Willd., 1799.
* *Nelumbium asiaticum* Rich., 1811.
* *Nelumbium speciosum* var. *caspicum* Fisch. ex DC., 1821.
* *Nelumbium album* Bercht. & J.Presl, 1823.
* *Nelumbium tamara* Sweet, 1826.
* *Nelumbium rheedii* C.Presl, 1835.
* *Nelumbium tranversum* C.Presl, 1835.
* *Nelumbium venosum* C.Presl, 1835.
* *Nelumbium turbinatum* Blanco, 1837.
* *Nelumbium discolor* Steud., 1841.
* *Nelumbium marginatum* Steud., 1841.
* *Tamara alba* Roxb. ex Steud., 1841.
* *Tamara rubra* Roxb. ex Steud., 1841.
* *N. speciosa* var. *alba* F.M.Bailey, 1885, *nom. nud.*
* *N. komarovii* Grossh., 1940.
* *N. nucifera* var. *microrhizomata* Nakai.

## Ver tamién
* Terminoloxía descriptiva de les plantes
* Cronoloxía de la botánica
* Historia de la botánica 
## Referencies

## Bibliografía
* 

## Enllaces esternos