Abezames

**Abezames** ye un conceyu español de la provincia de Zamora y de la comunidá autónoma de Castiella y Lleón.

## Símbolos
L'asamblea vecinal del conceyu de Abezames, en sesión celebrada'l 28 d'abril de 2010, alcordó aprobar l'escudu heráldicu y la bandera municipal cola siguiente descripción:
*Escudu: en campu de gules, Castiellu-Ilesia d'Oru, mazonado de sable y esclariáu d'azur. Al timbre corona Real zarrada.
*Bandera: rectangular de proporciones 2:3, fomada por dos franxes verticales iguales, siendo colorada con San Miguel Arcánxel de blancu la del estil y mariella con fexe de trés espiges de verde a la batiente.

## Xeografía física
;Allugamientu :El
conceyu de Abezames perteneciente a la contorna d'Alfoz de Toro de la provincia de Zamora, tando constituyíu por una sola llocalidá. El so términu municipal cuenta con una superficie de 23,26 km² asitiaos a una altitú media de 741 m. El so cascu urbanu asítiase a 12 km de Toro y 44 km de la ciudá de Zamora, la capital provincial.




;Xeomorfoloxía :El
so paisaxe carauterizar pol so relieve llanu o llixeramente onduláu (la mayor elevación ye'l tesu Lutero) y deforestado por utilizar los sos campos al cultivu de la cebera. El regueru que traviesa la llocalidá ye'l Adalia, afluente del ríu Duero ente Toro y Monte la Reina.

;Clima :Cuenta con
un clima mediterraneu continentalizado, con una estación braniza bastante templada y seca, ya iviernos bien fríos nos que son frecuentes les xelaes.

## Historia
Les primeres muertes de poblamientu son de la Edá del Fierro y fueron topaos nel castru de Montpodre, a unos 2 km al norte de Abezames. Trátase de delles hectárees de terrén aislláu pola erosión de dos regueros que dexaron un espaciu aisllao y elevao, asitiáu a unos 790-780 m d'altitú. Les muertes amuesen que non se romanizó, pero al noroeste del mesmu, nel llanu, atopáronse tégulas y dalgún fragmentu de sigillata hispánica, que documentan una ocupación tardorromana, probablemente ininterrumpida hasta l'establecimientu d'un pobláu medieval, del qu'esisten yá testimonios escritos.

Nel sieglu X, posiblemente mientres el reináu de Ramiro II de Lleón, Abezames foi repobláu xunto a otros asentamientos de la so redolada. Dende les Cortes de Lleón de 1188, Abezames foi una de les llocalidaes representaes pela ciudá de Toro en Cortes, siendo una de les qu'integró darréu la provincia de Toro, dependiendo dende la Edá Media de la vicaría y l'arciprestalgu toresano.

La documentación caltenida nos archivos del Real Monesteriu de Sancti Spiritus de Toro señala la esistencia nel so alfoz d'una población a la que noma como «Aveçames». Esta población tuvo protexida por una fortaleza, datada de 1420, de la que nun queda rastru dalgunu, alzar no más alto d'una cercana llomba, onde s'atopen les ruines de l'antigua ilesia de San Salvador.

En 1565 los vecinos de Abezames ellaboraron un testu llegal pa regular l'accesu del ganáu a los cultivos cerealísticos. Estes ordenances iniciales fueron modificaes dos años más tarde y aprobaes pela ciudá Toro, de la cual dependía jurisdiccionalmente esti llugar. Les ordenances atopar nel Ficheru Históricu Provincial de Zamora:

Yá na Edá Contemporánea, Abezames quedó adscritu por aciu la división provincial de 1833, a la provincia de Zamora y la Rexón Lleonesa, que, como toles rexones españoles de la dómina, escarecía de competencies alministratives. Un añu dempués Abezames foi incorporáu al Partíu xudicial de Toro.

Tres la constitución de 1978, Abezames pasó a formar parte en 1983 de la comunidá autónoma de Castiella y Lleón, en tanto conceyu adscritu a la provincia de Zamora.

## Patrimoniu
Destaca la ilesia parroquial de San Miguel Arcánxel, visible al averase al pueblu por tar asitiada nuna zones elevada del cascu urbanu. Construyida en piedra (sieglu XVI), cuenta con un retablu mayor d'estilu barrocu (sieglu XVIII) realizáu por Pedro Roldán y delles pieces renacentistes.

Caltiénense les ruines de la que foi la ilesia parroquial de San Salvador, asitiaes sobre un montículo pela rodiada del pueblu. La cortil qu'ocupen les actuales ruines, pudo ser ocupáu hasta'l sieglu XV por un castiellu y la so redoma pol pobláu medieval. La ilesia caltúvose como parroquia hasta l'añu 1853, na que foi cerrada por ruina parcial y una de les causes del so posterior abandonu.

Escontra l'oeste atopen les ruines de vieyos palombares, construcciones típiques de la zona.

A dos quilómetros al norte de Abezames atópase'l castru de Montpodre. Ye consideráu un castru n'altor, al tar asitiáu sobre una elevación estratéxica del terrén (unos 790 m), arrodiada de pequeños regueros. Los restos atopaos na superficie son de la Edá del Fierro, yá que nun foi romanizado. Sicasí, al nordeste del mesmu hanse atopáu muertes qu'amuesen una ocupación tardorromana que probablemente se caltuvo hasta'l Medievu.

## Demografía

## Fiestes
Les principales fiestes de Abezames son San Isidro, el 15 de mayu, y San Miguel, el 29 de setiembre.

## Abezameros pernomaos
*Hipólito Domínguez Navarro: nació en Abezames el 13 d'agostu de 1856, aportando a caderalgu numerario de Llexislación Mercantil Comparada y Sistemes Aduaneros na escuela Cimera de Comerciu d'Alicante.

## Ver tamién
* Llista de conceyos de Zamora

## Referencies

## Enllaces esternos