open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Piera

**Piera** ye un conceyu de Cataluña, perteneciente a la provincia de Barcelona, na comarca del Anoia y ye'l términu municipal más estensu de la contorna. Llenda al norte con Castellolí y Bruch, al sur con Sant Sadurní d'Anoia, al este con Masquefa, al oeste llenda con Cabrera d'Anoia, al nordeste con Hostalets de Pierola, al noroeste colos términos de la Pobla de Claramunt y Vallbona d'Anoia, al sureste con Sant Llorenç d'Hortons y finalmente al suroeste con Torrelavit.

Tien una superficie de 57,3&nbsp;km² y una altitú media de 324,7&nbsp;m. Piera cunta con más de 15.000 habitantes empadronaos. Esta población aumenta considerablemente nel branu por cuenta de les segundes residencies.

La so situación al sureste de la contorna d'Anoia facer estremera con Alto Penedés, les sos tierres del sur del términu tienen les mesmes carauterístiques que les del Penedés. Conjuntamente col nucleu urbanu, Piera formar, según l'inventariu de 1981, 74 caseríos y 18 barrios. Ente esos barrios destaquen Can Canals de Masbover, Can Bonastre y Can Claramunt

El conceyu comunicar con otres poblaciones al traviés de la llinia R6 de los FGC, la Hispanu Igualadina y con vehículu propiu puede llegase por 5 carreteres.

## Clima
D'alcuerdu a los datos de la tabla de siguío y a los criterios de la clasificación climática de Köppen modificada el clima de Piera ye mediterraneu de tipu *Csa* (templáu de branu secu y calorosu).

## Economía, turismu y ociu
La población activa parte les actividaes ente la industria metalúrxico y de material llétrico, materiales pa la construcción y empreses del mesmu ramu, química, carpintería, agricultura de secanu, con predominiu de la viña, con Denominación d'Orixe Penedés, y la cebera, amás de los cultivos arborícoles: la olivar y l'ablanéu, estos en retrocesu, coles mesmes, supo desenvolver un específicu ámbitu de servicios. Nel campu de la industria, dende 1990 ta desenvolviéndose la industrialización del polígonu industrial.

**Piera** conserva inda a dos de los ceramistes locales y ta viva la tradición de faer alimentos artesanos. Más d'un centenar d'entidaes y asociaciones dan testimoniu del dinamismu social del conceyu.

El términu municipal ufierta al visitante llugares d'interés históricu y xeográficu. Los trés llugares por excelencia de Piera son la pineda de Can Ferrer del Coll, onde seculares pinos y maxestoses encines formen un conxuntu harmonioso del Bedorc, les Flandes de 64&nbsp;ha, a cencielles un caprichu de la naturaleza que, cola erosión, tresformó una zona magriza nun llugar, comparable a los congostos de la fama mundial d'El Coloráu y la ilesia modernista de Ca N'Aguilera, obra de Francesc Berenguer (díscipulo de Gaudí), que forma parte del conxuntu arquiteutónicu de l'antigua "casa Aguilera" o "casa Zaragoza de Viala" nel barriu de Ca N'Aguilera.

## Alministración

## Ciudaes hermaniaes
 Estepa (España)

## Referencies

## Enllaces esternos
El Pla del Penedès

**El Pla del Penedès** ye un conceyu de la provincia de Barcelona asitiáu na contorna catalana del Alto Penedés. Según datos de 2009 la so población yera de 1.041 habitantes. Inclúi los nucleos de Bonavista, Cal Janes, Mas Morer, Les Parellades, El el Pla del Penedès, el Pujolet y les Tarumbes.

## Cultura
La ilesia de Santa María ye un edificiu románicu. Apaez citada en documentos de 1080 como perteneciente a Santa María de Solsona. Ye de nave única con cruceru y ábside. El cimborriu ta sofitáu sobre unes conches. De los dos absidiolos colos que cuntaba orixinalmente solo caltiénse unu. La ilesia foi modificada en dos causes, nel sieglu XVI y nel sieglu XIX.

El Pla del Penedès celebra la so fiesta mayor nel mes de xunetu. Mientres el antroxu tien llugar la fiesta de *Les torrades*; a los asistentes apúrrese-yos una o más rebanadas de pan, y con una caña dan en turrar el pan xunto a una sardina o sardina. Más tarde realízase un baille d'amarutes.

## Economía
La principal actividá económica ye l'agricultura, especialmente de secanu. Predomina'l cultivu de viña, ceberes y olivares. Esisten diverses empreses dedicaes a la producción de cava.

## Bibliografía
*Tomàs Bonell, Jordi; *Descobrir Catalunya, poble a poble*, Prensa Catalana, Barcelona, 1994

## Enllaces esternos
*Páxina del conceyu
*Datos estadísticos
*Información del Conseyu Comarcal

## Referencies

## Enllaces esternos
La Pobla de Claramunt

**La Pobla de Claramunt** ye un conceyu de Cataluña. Preteneciente a la provincia de Barcelona, na comarca d'Anoia. Según datos de 2009 la so población yera de 2.286 habitantes.

## Historia
El castiellu de Claramunt apaez en documentos de 979, siendo'l so primeres señores Bernat Amat, conseyeru de Ramón Berenguer I y el so fíu, Deodat Bernat. En 1306 el castiellu quedó en manes del vizconde de Cardona, Ramón Folc VI.

El primitivu nucleu de población de la Pobla de Claramunt quedó destruyíu por completu por unos hinchentes asocedíes en 1344. Diose nueva carta de población que dio orixe a l'actual llocalidá. 

El castiellu de Claramunt foi derruido en 1463 por orde de la Xeneralidá de Cataluña que vía na fortaleza una amenaza, una y bones los condes de Cardona asítiase en favor de Xuan II mientres la guerra civil catalana. El castiellu foi reconstruyíu en 1484 por orde de Joan Ramon Folc, cuartu conde de Cardona. Más tarde quedó en manes de los duques de Medinaceli que siguieron cobrando tributos hasta 1898, 30 años dempués del fin de los señoríos.

En setiembre de 1714, mientres la Guerra de Socesión española, les tropes de Felipe V d'España ocuparon el castiellu. La población sufrió diversos saqueos mientres la Guerra de la Independencia española.

## Cultura
L'edificiu más destacáu del términu municipal ye'l castiellu de Claramunt. Asitiáu nel visu d'una llomba, ocupa un área total 5.402 m². Taba formáu por trés recintos arrodiaos de muralles gradiaes. Destaca una torre de base poligonal que s'atopa en bien bon estáu de caltenimientu, y na que s'atopen adosaes unes torres de base cuadrada según unos murios. Estos murios yeren les parés d'una sales cubiertes con bóveda gótica. Na parte más baxa del cortil atopa una cisterna según diverses torres.

De l'antigua capiya románica del castiellu caltiénse inda'l ábside central y unu de los absidiolos, decoráu con arqueríes d'estilu lombardu y leseñas. Al so llau construyó una pequeña ilesia dedicada a Santa Margarida en 1303. Ye de planta rectangular y tien una portalada con doveles.

La ilesia parroquial de Santa Maria ye d'estilu barrocu. Foi construyida en 1793 pa sustituyir al antiguu templu góticu de la Santísima Trinidá del qu'entá se caltienen dellos elementos. 

La Pobla de Claramunt celebra la so fiesta mayor nel mes de xunetu (enantes en setiembre). Nel mes de mayu celebra un *aplec* nel castiellu.

## Economía
Esiste poca actividá agrícola y ganadera. Predomina la industria, especialmente la papelera, según la testil.

## Referencies
* Tomàs Bonell, Jordi; *Descobrir Catalunya, poble a poble*, Prensa Catalana, Barcelona, 1994

## Referencies

## Enllaces esternos

* Datos estadísticos
* Fotografies del castiellu
* Información sobre'l castiellu de Claramunt
Puigdàlber

**Puigdàlber** ye un conceyu de la contorna catalana del Alt Penedès. Inclúi los nucleos de Puigdàlber, Bellavista y el Gorner. Con una superficie de 0,4 Km² ye'l conceyu de menor estensión de Cataluña. 

## Historia
Apaez citáu per primer vegada en documentos de 1108. En 1195 citar por primer vegada'l topónimu de *Vives de Puigdàlber*. Perteneció a la familia de Ribes.

## Cultura
El pueblu ta entamáu alredor de la ilesia de Sant Andreu, construyida en 1942 nel llugar nel que s'atopaba'l primitivu templu d'estilu góticu.

Puigdàlber celebra la so fiesta mayor nel mes d'avientu, coincidiendo cola festividá de San Andrés.

## Economía
La principal actividá económica ye l'agricultura, destacando'l cultivu de viña. Na población fabriquen persianes de caña que son esportaes na so mayoría a Francia. 

## Referencies

## Bibliografía
*Tomàs Bonell, Jordi; *Descobrir Catalunya, poble a poble*, Prensa Catalana, Barcelona, 1994

## Enllaces esternos
*Datos estadísticos
*Información del Conseyu Comarcal
Pontons

**Pontons** ye una llocalidá y conceyu asitiáu na parte noroccidental de la contorna del Alto Penedés, na provincia de Barcelona. Llenda colos conceyos barceloneses de Torrelles de Foix y La Llacuna, y colos conceyos tarraconenses de Querol, Aiguamúrcia y Montmell. Según datos del padrón municipal de 2016 del INE la so población yera de 453 habitantes.

## Historia

Apaez citáu per primer vegada en documentos de 966. En 1066, los condes de Barcelona Ramón Berenguer I y la so esposa Almodis adquirieron el llugar, nomando como señor del castiellu a Guillermo Bernardo de Òdena. En 1138 Guillermo de Òdena donó parte de les tierres a los hospitalarios con cuenta de lu ayudar na repoblación de les tierres. 

En 1271 el castiellu y les tierres fueron mercaos pol abá Jenaro del monesteriu de Santes Creus, venta que quedó confirmada por Pedro'l Ceremoniosu en 1363. El cenobiu caltuvo'l dominiu de les tierres hasta'l fin de los señoríos.

## Política
Los resultaos en Pontons de les postreres eleiciones municipales, celebraes en mayu de 2015, son:

Estes resultancies dexaron a **Lluís Fernando Caldentey i Querol** caltener l'alcaldía qu'ostenta dende 1999, quedando como l'únicu conceyu empobináu pol (PPC) en Cataluña.

## Cultura

### Monumentos
La ilesia de Santa Madalena de Pontons ye un edificiu d'orixe románicu. Foi reconstruyíu nel sieglu XIII anque caltién una de les sos fachaes orixinales. L'antiguu castiellu de Pontons quedó integráu nuna masía nel sieglu XVII. La capiya de San Miguel pasó a exercer les funciones de corte.

La capiya de San Juan del Monte yera'l templu del castiellu nuevu, construyíu nel sieglu XI. Ye románica, de nave única y con cubierta de bóveda. Tien un ábside en semicírculu, decoráu nel so esterior per bandes y arqueríes d'estilu lombardu.

### Fiestes
Pontons celebra la so fiesta mayor nel mes de xunetu, festividá de Santa Madalena. En xineru tienen llugar les fiestes de San Sebastián.

## Economía
La principal actividá económica del conceyu ye l'agricultura de secanu. Destaquen los cultivos de viña y ceberes. Dada la so proximidá con Vilafranca del Penedès gran parte de la población trabaya na industria d'esta villa.

## Alministración

## Referencies

## Enllaces esternos
Prats de Lluçanès

**Prats de Lluçanès** ye un conceyu de la comarca d'Osona, na provincia de Barcelona, comunidá autónoma de Cataluña. Ta asitiáu na subcomarca del Lluçanès, de la que ye consideráu capital. 

## Demografía
A 1 de xineru de 2010 la población del conceyu xubía a 2739 habitantes, 1355 homes y 1384 muyeres.

## Historia
El llugar apaez documentáu per primer vegada en 905.

## Alministración

## Llugares d'interés

* Ilesia de San Vicente, d'estilu barrocu.
* Santuariu de la Bona Suerte, del sieglu XVI.
* Ilesia de San Andrés de Llanars, d'estilu románicu.
* Castillo de Quer, bien d'interés cultural dende'l 8 de payares de 1988.
* Santuariu de la Virxe de Lourdes, de finales del sieglu XIX.
* Muséu municipal d'historia del Lluçanès.

## Intereses
El conocíu villancicu catalán "Fum, fum, fum" tien el so orixe ancestral na población de Prats dende onde, modernamente, foi espublizáu por toa Cataluña.

## Bibliografía
* 

## Enllaces esternos
* Ayuntamiento de Prats de Lluçanès
* Información de la Xeneralidá de Cataluña
* Información del Institutu d'Estadística de Cataluña

## Referencies
Puig-reig

**Puig-reig** (pronunciáu *[puréʧ]*) ye un conceyu de la contorna del Berguedà, al norte de la provincia de Barcelona, en Cataluña, asitiáu xunto al ríu Llobregat.

## Demografía

## Comunicaciones
El conceyu ta travesáu pela carretera C-16, de Barcelona a Berga (*Exa del Llobregat*).

## Economía
Industria y servicios. La industria testil entamada en colonies industriales foi la base económica del conceyu, güei día fondamente afeutada pola crisis del sector.

## Historia
La población apaez documentada per primer vegada na acta de consagración de la ilesia de San Martín en 907. El castiellu de Puig-reig foi propiedá de los Vizcondes de Berguedà. El postreru propietariu de dichu llinaxe, el trovador Guillem de Berguedà, dexar en testamentu al Orde del Temple en 1187, que estableció en Puig-reig la contorna de Berguedà y Cerdanya, que va perdurar hasta la estinción del orde en 1312. De magar, y gracies a la mediación d'otru personaxe natural de Puig-reig, l'arzobispu Arnau Sescomes, el castiellu de Puig-reig y el so términu pasó al Orde del Hospital.
Hasta'l sieglu XIX Puig-reig nun foi más qu'un pequeñu nucleu en redol al castiellu y numberoses masías tremaes pol so términu. A partir de la industrialización, crear nel conceyu hasta siete colonies industriales que favorecieron la crecedera demográfico y económico.

## Llugares d'interés
* Ilesia de San Martín, d'estilu románicu, con pintures murales.
* Ponte medieval sobre'l Llobregat.
* Ilesia de San Andrés de Cal Pallot, d'estilu románicu, con restos de pintures murales y tumbes medievales.
* Ilesia de la Virxe de Montserrat de Cal Prat
* Ilesia de San Xuan Degolláu
* Castiellu de Merola Restos d'un antiguu castiellu.
* Colonia industrial Cal Vidal: Muséu de la colonia Vidal (perteneciente a la rede del Muséu de la Ciencia y de la Téunica de Cataluña)
* Cal Pons (o Colonia Pons): *Centre d'Interpretació de l'Església de Cal Pons*, museización de tres espacios de la ilesia de la Colonia Pons.

## Personaxes célebres
* Guilhem de Berguedan, trovador del sieglu XII.
* Arnau Sescomes, arzobispu del sieglu XIV, intervieno en dellos asuntos políticos d'importancia na corte de los reis d'Aragón.
* Josep Pons, actual direutor de la Orquesta Nacional d'España
* Silvia Alcántara (1944) escritora.
* Oriol Rosell (1992), futbolista, anguaño nel Sporting de Lisboa.
* José Picó Candaliga. Medaya d'Oru, Salón Internacional d'Inventores de Bruxeles (1966).

## Intereses
Musicalmente, la Polifònica de Puig-Reig ye una agrupación musical qu'interpreta música coral clásica, moderna y tradicional, reconocida pola so calidá na interpretación de sardanas corales, con dellos discos editaos.

## Referencies

## Bibliografía

## Enllaces esternos
* Páxina web del Conceyu
* Información de la Generalitat de Catalunya
* Información del Institut d'Estadística de Catalunya
Pujalt

**Pujalt** ye un conceyu de la contorna catalana del Anoia. Inclúi los nucleos de l'Astor, Conill, la Guàrdia Pilosa, Pujalt y Vilamajor.

## Historia
El castiellu de Pujalt formó parte de los dominios del condáu de Cerdaña siendo los sos señores la familia Cervera. En 1251 el territoriu pasó a manes del rei Xaime I d'Aragón. En 1375 el castiellu pasó a ser posesión de la familia Cardona quien caltuvieron el dominiu hasta'l fin de los señoríos.

La llocalidá de la Guàrdia Pilosa apaez citada yá en documentos de 1022 sol nome de *turrie de ipsa Guardia*. Perteneció tamién a los Cervera pero nun pasó a ser propiedá de los Cardona si non qu'en 1379 foi vendíu a Joan de Montbui. 

En 1938 instalar nel términu municipal un campamentu d'instrucción del Exércitu Popular Republicanu con capacidá pa 1.200 soldaos y que se convirtió en muséu.

## Cultura
La ilesia de San Andrés de Pujalt apaez citada nel sieglu XI. Trátase d'un edificiu d'estilu románicu tardíu que foi modificáu y restauráu en diverses ocasiones. Sumió'l ábside y añader un campanariu según capiyes llaterales. Na entrada del pueblu atopa la capiya de la Concepción, construyida en 1399. Ye de nave única cubierta de bóveda apuntada. Nel so interior atopa un imaxe policromada del sieglu XIV que representa a la Virxe col neñu. Solo queden ruines del castiellu.

Nes contornes de l'Astor atópase la capiya de Santa Madalena. Trátase d'un edificiu de base románica reconstruyíu en 1520. Tien un campanariu d'espadaña y la portalada presenta doveles. La capiya románica de Sant Joan en Vilamajor foi construyida nel sieglu XII. Ye de nave única con un ábside arrondáu. Na puerta puede trate una imaxe d'un santu n'actitú de llucha que puede corresponder a San Jorge o San Miguel. La capiya perdió parte de la bóveda.

Pujalt celebra la so fiesta mayor nel mes d'agostu.

## Demografía
El conceyu, que tien una superficie de 31,53&nbsp;km², cuenta según el padrón municipal pa  del INE con  habitantes y una densidá de &nbsp;hab./km².

Ente 1842 y 1857, crez el términu del conceyu porque incorpora a El Astort, Cunill, Guardia Pilosa y Vilamajor de Prat de Rei.

### Población por nucleu
Desglose de población según el Padrón Continuu por Unidá Poblacional del INE.

## Alministración

### Evolución de la delda viva
El conceutu de delda viva contempla solo les deldes con caxes y bancos relatives a creitos financieros, valores de renta fixa y préstamos o creitos tresferíos a terceros, escluyéndose, poro, la delda comercial.

La delda viva municipal per habitante en 2014 xubía a 4.460,35 €.

## Economía
La principal actividá económica ye l'agricultura, destacando'l cultivu de ceberes. Tamién esisten granxes de ganáu porcín.

## Referencies

## Bibliografía
*Tomàs Bonell, Jordi; *Descobrir Catalunya, poble a poble*, Prensa Catalana, Barcelona, 1994

## Enllaces esternos
*Información de la Xeneralidá de Cataluña (en catalán)
*Datos estadísticos
*
La Quar

**La Quar** ye un conceyu de Cataluña, perteneciente a la provincia de Barcelona, na comarca del Berguedà y asitiáu al este de la contorna cola llende coles d'Osona y el Ripollès. Centru históricu del antiguu baronío de la Portella. El so nucleu ta en Santa María de la Quar, xunto a la mole predresa onde s'atopa'l santuariu de la Quar, magar les dependencies del conceyu atópase en Sant Maurici de la Quar. Nel so términu municipal atópase'l monesteriu románicu de San Pedro de la Portella. 

## Demografía

La población siempres foi relativamente escasa: en 1370, yá superada la peste negro tenía 11 families y nel sieglu XVIII nun llegaba a los 200 habitantes. Dempués de la cifra máxima consiguida en 1857 (578 hab.), la población empezó a amenorgase. A lo llargo del sieglu XX esti conceyu sufrió una despoblación crónica: 279 hab. en 1910, 142 en 1960, 30 en 1985, 43 en 1991 y 61 en 2006.

Les causes d'esta situación de despoblación progresiva son la falta de servicios, yá que bona parte de les masías nun tienen lluz llétrico nin teléfonu, y los servicios sanitariu y educativu atópase en dellos casos bastante lloñe (más de 20 km de distancia). Santa María de la Quar, foi considerada tradicionalmente cabeza del conceyu, anque les dependencies municipales atópase en San Mauricio de la Quar.

## Economía
Agricultura de secanu.

## Llugares d'interés
* Ilesia de Santa María de la Quar.
* Capiya de San Mauricio de la Quar, del s. XVII.
* Monesteriu de Sant Pere de la Portella, d'orixe románicu.

## Referencies

## Bibliografía

## Enllaces esternos
*Páxina web del Conceyu 
*Información de la Xeneralidá de Cataluña
*Información del Institutu d'Estadística de Cataluña
Rajadell

**Rajadell** ye un conceyu de Cataluña, perteneciente a la provincia de Barcelona, na comarca del Bages, topar al suroeste d'ella y tien relieve llanu con montes de carbayos, pinos y encines, según carbes. Amás de la capital inclúi los nucleos de Can Servitge, Les Casetes, l'Estació y Monistrolet. 

## Economía
La base económica del conceyu ye l'agricultura de secanu, según la ganadería. Apocayá convirtióse nun pueblu de veranéu y de segundes residencies. 

## Historia conocen dos cueves sepulcrales del periodu prehistóricu: la <cite>“balma dels Moros”</cite> y la <cite>“balma de mas Bosch”</cite> con un tipu d'enterramientu correspondiente al periodu ente'l neolíticu y la Edá del Bronce.

El conxuntu arqueolóxicu de Sant Amanç de Viladés ta formáu por restos de dómina ibérica, una villa de dómina romana y un asentamientu altomedieval. Tamién s'atoparon restos romanos na ilesia de Santa Maria de Monistrol (nel nucleu de Monistrolet de Rajadell).

El llugar ta documentáu dende 1025 y el castiellu de Rajadell dende 1063. Ente los sieglos XII y XVI perteneció a la familia Rajadell; depués pasó a los Cruïlles y, finalmente, a los Aimeric y Pignatelli, marqueses de Sant Vicenç y de Argençola. Dende'l sieglu XIV tenía un monesteriu agustinianos, fundáu primero en Sant Miquel de Maçana y treslladáu nel mesmu sieglu a Santa Llúcia de Rajadell.

## Comunicaciones
Ta travesáu pela carretera N-141 y pola C-25 de Girona a Cervera y cuenta con estación de ferrocarril.

= Personaxes célebres =
= Bibliografía =

## Referencies

## Enllaces esternos
* Páxina web del Conceyu
* Información de la Generalitat de Catalunya
Roda de Ter

**Roda de Ter ** ye un conceyu de la comarca d'Osona, Provincia de Barcelona. 
Ta asitiáu na parte más baxa de la contorna de Osona, xunto al ríu Ter. Ye un conceyu eminentemente industrial, nel que destacó dende antiguu la industria testil que nel so orixe aprovechó la fuercia hidráulico como enerxía motriz.

Ye, dempués de San Hipólito de Voltregá, el conceyu más pequeñu de la contorna y tópase arrodiáu casi na so totalidá pol de Masías de Roda, sacante nun pequeñu tramu al SO en que llenda col de Gurb.

## Bandera
La bandera de Roda de Ter ye apaisada de proporciones dos d'altu por trés de llargu, azul, con una rueda dentada blanca, de diámetru 1/12, centrada al llau del estil, una franxa estrecha horizontal blanca, de 1/20, dixebra la franxa inferior mariella, de proporciones mitad que l'azul.

## Demografía

## Historia
La población tuvo'l so orixe nel pobláu ibéricu de La Esquerda (perteneciente al conceyu de Masías de Roda) que foi abandonáu a principios del s. XIV. Los sos habitantes asitiar nun nuevu nucleu, n'unu de los estremos de la ponte sobre'l ríu Ter.

## Alministración

## Personaxes célebres
* Miquel Martí i Pol (1929-2003)
* Emili Teixidor (1932-2012)
* Francesc Macià i Ambert, conocíu como Bac de Roda (1685-1713)
*Maria Dolors Laffitte i Masjoan (1949-2008)

## Bibliografía
*
* Jaume Salés Sanjaume (2007). *de Roda i dels rodencs.* ISBN 978-84-935150-9-6

## Referencies

## Enllaces esternos

*Información de la Xeneralidá de Cataluña
*Información del Institutu d'Estadística de Cataluña
*Observatoriu Meteorolóxicu de Roda de Ter
Rupit i Pruit

**Rupit i Pruit** ye un conceyu de la contorna d'Osona asitiáu al nordeste de la contorna y al este de la Sierra de Cabrera. Ta integráu por dos nucleos urbanos: Rupit y Pruit, que fueron independientes hasta l'añu 1977. Ye'l penúltimu pueblu de la provincia de Barcelona na carretera que xune los conceyos de Vic, capital de la contorna d'Osona y Olot, capital de la contorna de Garrotxa (Girona).

## Historia
La ilesia de San Xuan de Fábregas y el so castiellu tán documentaos dende l'añu 968. Escontra'l sieglu XII surdió'l pueblu de Rupit habitáu por families nobles. En 1878, la ilesia de Rupit dexó de depender de San Juan de Fábregas y en 1959 el conceyu pasó a llamase Rupit. En 1977 xuniéronse los conceyos de Rupit y Pruït.

## Comunicaciones
El conceyu ta travesáu pela carretera comarcal C-153, de Vic a Olot, dende la que dos tales carreteres locales dexen l'accesu a los nucleos de Rupit y de Pruit.

## Economía
Agricultura y ganadería. Turismu.

## Demografía

## Llugares d'interés

* Ilesia de San Juan de Fábregas, d'orixe románicu.
* Ilesia de San Llorienzo Dosmunts, d'orixe románicu.
* Ilesia de San Andrés de Pruit, d'orixe románicu.
* Ilesia de San Miguel de Rupit, d'orixe románicu.
* Santuariu del Far (cerca de Rupit, pero pertenez al conceyu de Susqueda)
* Nucleu medieval de Rupit, con cases d'orixe románicu y cais de piedra.

## Referencies

## Ver tamién
* Saltu de Sallent

## Bibliografía
* 

## Enllaces esternos

* ciudá medieval-de-osona/ Rupit, la ciudá medieval de Osona
* Páxina web del Conceyu
* Información de la Xeneralidá de Cataluña (en catalán)
* Información del Institutu d'Estadística de Cataluña (en catalán)
Sant Pere Sallavinera

**Sant Pere Sallavinera** ye un conceyu de la comarca de L’Anoia, na provincia de Barcelona, asitiáu al norte de la contorna y na llende coles del Bages y el Solsonès.

## Demografía

## Comunicaciones
Aportar a la población dende la salida 107 de la C-25.

## Economía
Agricultura de secanu, ganadería, avicultura, minería y envasado d'agua mineral.

## Llugares d'interés
* Ilesia de San Pedro Sallavinera, d'estilu románicu.
* Castillo de Boixadors.
* Ilesia de San Pedro de Boixadors, d'estilu románicu.
* Nucleu medieval de La Fortesa.
* Aeródromu de Calaf-Salavinera

## Referencies

## Bibliografía

## Enllaces esternos

*Páxina web del Conceyu
*Información de la Xeneralidá de Cataluña
*Información del Institutu d'Estadística de Cataluña
Saldes

**Saldes** ye un conceyu de la comarca del Berguedà, na provincia de Barcelona, asitiáu al noroeste de la contorna al pie del macizu del Pedraforca, nel Parque Natural de Cadí-Moixeró. 

El conceyu de Saldes inclúi tamién como nucleos de población a les pedaníes de Maçaners y l'Espà. 

## Comunicaciones
## Economía
Agricultura de secanu y minería de carbón. Turismu de monte.

## Historia
## Llugares d'interés

* Ilesia de Sant Martí, d'estilu románicu, con una imaxe de la Mare de Déu del Gresolet.
* Castillo restauráu.
* Ruines del antiguu monesteriu de San Sebastián de Sull.
* Mirador de Gresolet o tamién conocíu como Mirador del Pedraforca
* Parc de Palombera *
Senderos de baxa, media y alta dificultá *
El Pedraforca, la sesta maravía de Cataluña.

## Intereses
Na pedanía de Maçaners celébrase añalmente un alcuentru d'acordionistes de calter internacional.
## Bibliografía

## Referencies

## Enllaces esternos
* 
*Páxina web del Conceyu (en castellán y catalán)
*Páxina web de la Diputación
*Información de la Generalitat de Catalunya
*Información del Institut d'Estadística de Catalunya
Sallent

**Sallent** ye un conceyu y llocalidá de la contorna del Bages, na provincia de Barcelona, Cataluña. 

El ríu Llobregat dixebra la población en dos metaes. Los sos principales recursos son la minería y la industria.

## Historia
**Sallent** ye un conceyu antiguu, tal que demuestra que nesi espaciu estableciera un pobláu ibero. Documentos del añu 1000&nbsp;d.&nbsp;C. aseguren que la población yera defendida dende'l castiellu antiguu.

## Blasonado

### Escudu
Escudu embaldosado: d'azur, una ponte gótica de 5 güeyos d'oru moviente de la punta acompañáu na cabeza de 2 llaves pasaes en sautor colos dientes enriba y mirando pa escontra fora, la d'oru en banda sobre la d'argén en barra, sobremontadas d'una mitra de argén cruciada d'oru coles ínfulas tamién d'oru. Por timbre una corona mural de villa. 

Foi aprobáu'l 15 de marzu de 1984.

La señal parlante tradicional foi siempres la ponte de la villa, góticu, sobre'l ríu Llobregat. El castiellu de Sallent perteneció a los obispos de San Pedro de Vic de 1246 a 1812, y esto simbolízase pola mitra y les llaves.

## Ciudadanos pernomaos
*Antonio María Claret, arzobispu
*Gabri García, futbolista
*Rubén Navarro Méndez, futbolista

## Demografía
Sallent tien un total de . El conceyu ta formáu por nueve entidaes de población que se llisten darréu:

### Evolución demográfica




## Edificios históricos
***Santa María de Cornet**: Ilesia del sieglu XII, bien restaurada.
***Casa Muséu Torres Amat**: Casa señorial restaurada en muséu.
***La Casa Grande**: Edificiu góticu.

## Fiestes populares
***L'Antroxu de Sallent**. Aparte del antroxu que tien llugar en febreru, cada 5 años realízase en Sallent un antroxu de branu de gran popularidá.
***Les Enramades**. Celébrase del xueves de Corpus al siguiente llunes. 
***Fiesta Mayor**: Celébrase'l segundu domingu de setiembre.

## Ver tamién
* Saltu de Sallent
* Rupit i Pruit

## Referencies

## Enllaces esternos

* Páxina web del Conceyu de Sallent
* Policía Llocal de Sallent 
*
Sant Agustí de Lluçanès

**Sant Agustí de Lluçanès** (*San Agustín de Lluçanès* en castellanu) ye un conceyu de la comarca d'Osona, na provincia de Barcelona, comunidá autónoma de Cataluña. Ta asitiáu na subcomarca del Lluçanès. La cabecera municipal atopar nel nucleu de L'Alou.

## Historia
La ilesia de San Agustín apaez citada per primer vegada en 905 na acta de consagración del monesteriu de Santa María de Lluçà. La ilesia de San Ginés de la Pi conocer dende 938 y el santuariu dels Munts dende 1170.

En 2014 amestar al conceyu 4,07 ha segregaes del conceyu de Sant Boi de Lluçanès.

## Demografía

## Comunicaciones
La carretera llocal BV4654 comunicar con Alpens pel noroeste y con Sant Quirze de Besora y la C-17 pel este.

## Economía
Agricultura de secanu y ganadería.

## Llugares d'interés
* Santuariu de la Virxe dels Munts, a 1060 msnm d'altitú. Caltién una talla románica del sieglu XIII.
* Ilesia de San Ginés de la Pi, d'orixe románicu.

## Referencies

## Bibliografía
* 

## Enllaces esternos

* Páxina web del Conceyu
* Información de la Xeneralidá de Cataluña
* Información del Institutu d'Estadística de Cataluña
Sant Antoni de Vilamajor

**Sant Antoni de Vilamajor** ye un conceyu de Cataluña, pertenez a la comarca del Vallès Oriental (Barcelona), y tópase alcontráu na aguada meridional del Montseny. 

Llenda al norte y noroeste con Sant Pere de Vilamajor, al sur con Llinars del Vallès y al este con Cardedeu.

## Historia
Los oríxenes del conceyu asitiar a partir de 1840, fecha na cual Sant Antoni de Vilamajor dixebróse de Sant Pere de Vilamajor, y formó una unidá independiente conxuntamente cola parroquia de Sant Julià d'Alfou.

## Demografía

## Economía
Agricultura, ganadería y avicultura. Industria. Urbanizaciones de segunda residencia.

## Llugares d'interés
* Ilesia de San Antonio, del s. XVIII, destruyida na Guerra Civil y construyío darréu nos años 40 del s.XX n'otru allugamientu.
* Ermita de San Licerio, de principios del s. XIV.
* Ilesia de Santuyano de Alfou, del s. XII.
* Masías d'interés arquiteutónicu.

## Personaxes pernomaos
* Úrsula Corberó, actriz.

## Referencies

## Bibliografía
*

## Enllaces esternos
Sant Bartomeu del Grau

**Sant Bartomeu del Grau** ye un conceyu de la provincia de Barcelona asitiáu na comarca d'Osona, na subcomarca del Lluçanès. 

## Historia
La ilesia de San Bartomeu ta documentada dende l'añu 961, magar el nucleu actual formar nel sieglu XVII alredor d'un hostal. Primeramente tuvo so la xurisdicción del castiellu de Gurb y darréu pasó a la del obispu de Vic. En 1840 incorporó l'antiguu conceyu de Sant Jaume d'Alboquers. La creación y posterior ampliación de les naves industriales de la empresa Puigneró provocó una fuerte medría de población na década de 1960 y la construcción de bloques de viviendes barates pa los recién llegaos.

## Comunicaciones
La carretera llocal BV-4601 comunicar cola Plana de Vic pol sureste y col Lluçanès pel noroeste.

## Economía
Agricultura de secanu y ganadería. Hasta feches recién la principal actividá económica de la población yera la industria testil.

## Demografía
La so medría de población na década de 1970 foi por cuenta de la instalación d'una importante industria testil güei sumida. El zarru d'esta industria na década de 1990 portó l'estancamientu demográficu del conceyu.

## Llugares d'interés
* Ilesia de San Bartomeu, d'estilu barrocu.
* Ilesia de San Jaime d'Alboquers, d'estilu románicu.
* Ilesia de San Jaime de Fenollet, d'estilu románicu.
* Ilesia de San Ginés sa Devesa, d'estilu románicu.

## Personaxes célebres
Antoni Griera i Gaja (1887-1973), filólogu.

## Intereses
Les antigües naves de la empresa testil Puigneró ocupen una superficie cimera a la del restu del nucleu urbanu.

## Referencies

## Bibliografía
* 

## Enllaces esternos

* Páxina web del Conceyu
* Información de la Xeneralidá de Cataluña
* Información del Institutu d'Estadística de Cataluña
Sant Boi de Lluçanès

**Sant Boi de Lluçanès** (*San Baudilio de Lluçanès* en castellanu) ye un conceyu de Cataluña, pertenez a la provincia de Barcelona, na comarca d'Osona, asitiáu na subcomarca del Lluçanès. Amás de la capital municipal inclúi los nucleos de Gallifa, Viladecans y Vila-rasa.

En 1937 recibió'l nome d'Aurora de Lluçanès.

## Demografía

## Comunicaciones
La carretera llocal BV4608 comunicar con San Hipólito de Voltregá al traviés del coll de Tronar.

## Economía
Agricultura de secanu, industrial testil y segundes residencies.

## Historia
La ilesia de San Baudilio ta documentada dende 905. Les ilesies de San Salvador de Bellver y de San Miguel de Vila-seca conocer dende'l sieglu XII y la de Sant Amanç de Montorroell dende'l sieglu XIV. La ilesia de San Baudilio foi totalmente reconstruyida nel sieglu XVIII.

## Llugares d'interés
* Ilesia de San Baudilio, d'estilu barrocu.
* Capiya de San Miguel de Vila-seca o de Gallifa, d'estilu románicu, restaurada *
Capiya de San Salvador de Bellver o d'Orís, d'estilu románicu.

## Referencies

## Bibliografía
* 

## Enllaces esternos

* Páxina web del Conceyu
* Información de la Xeneralidá de Cataluña
* Información del Institutu d'Estadística de Cataluña
Sant Climent de Llobregat

**Sant Climent de Llobregat** ye un pueblu de la provincia de Barcelona (Cataluña), asitiáu na contorna del Baix Llobregat, cercanu a Sant Boi de Llobregat. Pertenez al Área metropolitana de Barcelona.

## Xeografía
Asitiáu a tan solo 20 km del centru de Barcelona, allúgase nel valle de les rieres de Les Comes, del Querol y de Salom, y arrodiáu pelos montes del Montbaig (ermita de San Ramón), Pedres Blanques, Costa Fustera, Coll de la Creu y el Padró.

El conceyu ye travesáu peles carreteres BV-2004, que lo comunica con Sant Boi de Llobregat (al este) y la BV-2003 que lo comunica con Viladecans (al sur). Ta comunicáu per caminos y pistes forestales con Torrelles de Llobregat, Gavà y Begues.

Tamién ye travesáu pela riera de Sant Llorenç.

## Historia
Ye un pueblu milenariu (la documentación más antigua data del añu 970) ente que los sos monumentos destaca la ilesia construyida nel sieglu X, qu'anque sometida a diverses reformes, la postrera nel sieglu XVIII, caltién l'únicu campanariu románicu de la contorna, y el Muséu de "Eines del Pagès" onde s'esponen distintes ferramientes de trabayu tradicionales d'un pueblu rural.

L'actividá más destacable ye'l cultivu de cereces apreciaes pola so calidá en tola rexón. Rellacionada con esta práutica, el primer fin de selmana de xunu celebra la "Festa de les Cireres" (Fiesta de les Cereces), esposición de reconocíu prestíu na que pueden conocese y mercar les distintes variedaes de frutos de les zrezales que marquen la personalidá d'esti pueblu.

## Símbolos
*L'escudu de Sant Climent de Llobregat definir pol siguiente blasón:
:«*Escudu losanjado: de [[gules]], una [[ancla]] d'[[oru (heráldica)|oru]]. Por [[timbre (heráldica)|timbre]] una [[corona mural]] de pueblu.*»

Foi aprobáu'l 16 de xunu de 1983.

## Tresportes
Una llinia interurbana, la L88 ye la única que comunica'l conceyu cola estación de Viladecans, onde puede tomase un tren de cercaníes o otros autobuses. El primer bus que vien a Sant Climent de Llobregat ye a les 06:25, van xubiendo cada cincuenta minutos, y el postreru baxa del pueblu a les 22:00.

## Referencies

## Enllaces esternos
Sant Esteve de Palautordera

**Sant Esteve de Palautordera** ye un conceyu de Cataluña, pertenez a la provincia de Barcelona, concretamente a la comarca del Vallès Oriental que forma parte de la subcomarca del So Montseny.

Tien una estensión de 10,71 Km² y una población de 2.458 habitantes (2009).

## Xeografía
Ta asitiáu na llanura que forma'l valle del ríu Tordera xunto a la sierra del Montseny. El cascu urbanu empieza a escasos metros de la llocalidá vecina de Santa Maria de Palautordera. Santa Margarida, el segundu nucleu del conceyu, marca'l fin de la llanura y l'entamu del macizu.

## Símbolos
L'escudu de Sant Esteve de Palautordera definir pol siguiente blasón:
:«*Escudu losanjado: d'[[argén]], un palaciu de [[color sable|sable]] abiertu sosteníu sobre un ríu en forma de faxa ondulada d'[[azur]] sobremontado d'una palma de [[gules]] puesta en palu acompañada de 3 quixarros de [[gules]] unu na cabeza y unu en cada llau. Por [[timbre (heráldica)|timbre]] una [[corona mural]] de pueblu.*»

Foi aprobáu'l 21 de xunu de 1984. Los trés cantos rodaos o guijaros y la palma, son les armes parlantes relativu a los atributos del martiriu de Sant Esteve, patrón del pueblu; el palaciu, y la faxa ondulada, que representa la Tordera.

## Demografía

La gran crecedera de la población nos últimos años, deber a la urbanización de nueves zones residenciales que se nutren de xentes provenientes del área metropolitana de Barcelona y de pueblos cercanos.

## Patrimoniu artísticu y cultural
Nel cascu urbanu atópase la ilesia de Sant Esteve, un templu románicu del sieglu XII. Nel norte del conceyu, xubiendo pela carretera BV-5301, atópense'l Castiellu de Montclús, tamién conocíu como "Castell dels moros", del s. XI, y el Castiellu de Fluviá del s. XII, restauráu y reconvertíu en casa de colonies.

La Fiesta Mayor celébrase'l primer fin de selmana d'agostu, y l'unu de payares. En Santa Margarita'l primer domingu de setiembre. Los Bailles de Xitanes celebren el domingu d'Antroxu y el 26 d'avientu.

## Referencies

## Enllaces esternos

* Información de la Xeneralidá de Cataluña (en catalán)
* Información del Institutu d'Estadística de Cataluña (en catalán)
Sant Feliu de Codines

**Sant Feliu de Codines** ye un conceyu de Cataluña, pertenez a la provincia de Barcelona y ta asitiáu na contorna del Vallès Oriental. Ye un pueblu qu'alluga les segundes residencies de munches families barceloneses. Ente los sos braniantes destaca'l ex-ministru d'asuntos esteriores Laureano López Rodó. Mientres el sieglu XX foi un de los centros de veranéu de la burguesía catalana y grandes empresarios, que construyíen les sos torres modernistes; munches d'estes families entá caltienen les sos emblemátiques cases pa pasar el branu, anque dalgunes tamién s'utilicen de vivienda iverniza.

## Referencies

## Enllaces esternos
Sant Feliu Sasserra

**Sant Feliu Sasserra** ye un conceyu de la provincia de Barcelona, na comarca del Bages, na subcomarca del Lluçanès y ye estremeru coles contornes d'Osona y del Moianès. 

## Demografía

## Llugares d'interés
* Casa del Consell, d'estilu góticu, antigua sede de la subveguería del Lluçanès.
* Ilesia de San Felíu, d'estilu góticu, con portal románicu.

## Referencies

## Bibliografía

## Enllaces esternos

* Páxina oficial del Conceyu
* Información de la Xeneralidá de Cataluña


File:Ajuntament de Sant Feliu Sasserra.jpg|Conceyu.
File:Façana de l'església de Sant Feliu Sasserra.jpg|Ilesia de Sant Feliu.
File:Ermita de la Magdalena de Sant Feliu Sasserra.jpg|Ermita de la Madalena.
Sant Fruitós de Bages

**Sant Fruitós de Bages** ye un conceyu, asitiáu na contorna del Bages, provincia de Barcelona, Cataluña.

El nucleu históricu del pueblu caltién la so disposición xenuina medieval, con concentración de les cases alredor del templu, formando una sagrera. Producióse un importante ampliación del nucleu urbanu escontra nueves zones urbanizaes, según una crecedera del suelu industrial y comercial al llau de la exa del Llobregat (C-16).

## Situación

Xeográficamente San Fructuoso de Bages ta asitiáu al centru de la llanura de Bages, la so superficie ye mayoritariamente plana. El pueblu ta asitiáu a la derecha del ríu Llobregat y al norteste de Manresa, y ye travesáu de riba a embaxo pel ríu d'Or (d'oru). L'altitú media ye de 260 m, anque'l montículo de Sant Valentí llega a los 363 m.

La so situación estratéxica fai que sía un nuedu de comunicaciones. Nel términu municipal conflúin l'autopista proveniente de Barcelona, la exa del Llobregat en direición a la Cerdaña y la exa tresversal que xune Girona coles contornes de poniente. Esta situación supón que San Fructuoso de Bages atopar nuna situación equidistante de les principales poblaciones y ciudaes de Cataluña y, amás, con accesos direutos a les grandes víes de comunicación per carretera.

## Llugares de interés

### San Benitu de Bages
El monesteriu de San Benitu de Bages, d'estilu románicu. Fundáu nel sieglu X, sobre l'añu 960, pol Conde Sala. Foi consagráu al cultu nel añu 972. El Monesteriu foi declaráu Monumentu Nacional el 3 de xunu de 1931.

### Parque de la Acequia
El camín que sigue l'acequia que tresporta l'agua del ríu Llobregat hasta Manresa ye un paséu pal ociu.

### Ilesia parroquial de San Fructuoso de Bages
D'orixe románicu data del sieglu XII, con reformes al sieglu XVII d'estilu góticu. Atopar nel nucleu más antiguu del conceyu.

### San Sebastián de Les Brucardas
Nesta urbanización puede atopase la capiya de San Sebastián, na plaza del Hostal. Ye una capiya de nave única.

## Ciudaes hermaniaes
* Alcalá del Valle, 

## Fiestes
* Fiesta mayor d'iviernu, 21 de xineru y mientres una selmana.
* Fiesta del arroz, domingu d'antroxu.
* Fiesta mayor de branu, primer domingu de xunetu y mientres ocho o nueve díes.

## Entidaes de población
**San Fructuoso de Bages** ta formáu por ocho distritos o entidaes de población.

Llista de población por entidaes (censu 2016):

## Evolución demográfica
* **Evolución demográfica de San Fructuoso de Bages ente [[1991]] y [[2006]]**

La destacada crecedera de l'actividá económica del conceyu y de la contorna polo xeneral foi decisivu pal so desenvolvimientu demográficu, triplicando la población nos postreros 50 años, pasando de los 1.674 habitantes del añu 1940, a los 5.542 habitantes del añu 2000.

## Referencies

## Enllaces esternos

* Páxina web del Conceyu de San Fructuoso de Bages
* Guía de San Fructuoso de Bages (en catalán)
Sant Hipòlit de Voltregà

**Sant Hipòlit de Voltregà** ye un conceyu de Cataluña, perteneciente a la comarca d'Osona, na provincia de Barcelona. Asitiáu al norte de la Plana de Vic. Ye'l conceyu de menor estensión de la contorna y unu de los más pequeños de Cataluña. El so términu municipal tópase arrodiáu dafechu pel de Les Masies de Voltregà. 

## Demografía

## Símbolos
* L'escudu de San Hipólito de Voltregá definir col siguiente blasón:
:«*Escudu losanjado partíu: al 1º de la [[mitra]] de [[Vic]] (d'[[azur]], les llaves de [[San Pedro]] pasaes en sautor, colos dientes enriba y mirando pa escontra fora, la d'oru en banda sobre la d'[[argén]] cruciada d'[[oru (heráldica)|oru]] y coles ínfulas tamién d'oru); y al 2º, les armes de los Cabrera castellanos de Voltregá (d'oru, una cabra arrestada de [[color sable|sable]]). L'escudu acopláu d'un blagu d'obispu d'oru puestu en palu, y timbrado cola corona de [[barón]].*»

Foi aprobáu'l 15 d'abril de 1982.

## Referencies

## Bibliografía

## Enllaces esternos

* Páxina oficial del Conceyu
* Información de la Xeneralidá de Cataluña (en catalán)
* Información del Institutu d'Estadística de Cataluña (en catalán)
Sant Jaume de Frontanyà

**Sant Jaume de Frontanyà** ye un conceyu de la comarca del Berguedà na provincia de Barcelona, Cataluña, regáu por afluentes de rir de Merlés. Sant Jaume de Frontanyà ye un pueblu pequeñu que s'estructura, dende'l puntu de vista urbanísticu, a partir de dos calles: cai de Baix, allongamientu de la carretera llocal BV-4656, y la cai de Dalt, qu'enllaza col senderu del GR 4-1. Estos dos calles conflúin nel puntu onde ta la ilesia y el campusantu, según dellos espacios llibres de relieve, perímetru y usu variáu: plaza del Conceyu, plaza de la Ilesia o dellos güertos.

## Patrimoniu

La ilesia de Sant Jaume de Frontanyà ye l'elementu más visible del pequeñu nucleu homónimu. L'edificiu actual edificóse redolada al añu 1070 como sede d'una pequeña comunidá de monxos agustinianos rexida por un prior, bien documentada dende mediaos del sieglu XII. Trátase d'una ilesia de cruz llatina con nave y tres ábsides allugaos nel transepto, cubierta con un cimborio de doce lados, únicu en Cataluña. Gran parte de la llocalidá topar so la proteición de Bien d'Interés Cultural, como redolada de proteición de la ilesia. Foi declarada como tal el 25 de payares de 2005.

## Demografía
En  la población xubía a  habitantes. Ye'l segundu conceyu con menos población de la provincia de Barcelona y Cataluña.





## Economía
El so términu ye montascosu y escasamente pobláu, con montes de pinos y camperes pa la ganadería que xunto cola agricultura de ceberes y el turismu son la base de la so economía.

## Alministración
Pola so escasa población, funciona en réxime de conceyu abiertu. Tolos habitantes con derechu a votu son conceyales del conceyu con un alcalde como representante.

## Historia
Apaez documentáu per primer vegada en 905, por cuenta de la consagración de la so antigua ilesia de Sant Jaume Vell.
Mientres la Segunda República pa quitar la relixosidá foi nomada Frontanyà de Roca.

## Llugares d'interés
* Monesteriu de Sant Jaume de Frontanyà, del sieglu XI
* Ermita de Sant Esteve de Tubau, d'orixe prerrománicu.
* Santuariu de la Virxe dels Oms. Sieglu XVIII.

## Ver tamién
* Escudu de San Jaime de Frontanyá

## Referencies

## Bibliografía
* *El conteníu d'esti artículu incorpora material de la declaración como Bien d'Interés Cultural de la redolada de proteición de la ilesia de la llocalidá, publicada nel BOE Nᵘ34, el 9 de febreru de 2006 ([http://www.boe.es/boe/dias/2006/02/09/pdfs/A05103-05104.pdf testu]), que s'atopa nel [[dominiu públicu]] de conformidá a lo dispuesto nel .*
* 

## Enllaces esternos
* Páxina web del Conceyu 
* Información de la Xeneralidá de Cataluña
* Institutu d'Estadística de Cataluña
Sant Joan de Vilatorrada

**Sant Joan de Vilatorrada** ye un conceyu de la provincia de Barcelona y de la contorna del Bages, Cataluña.

## Xeografía
Ta asitiáu a 3 km de Manresa. L'altitú de la población ye de 230 msnm y les llendes municipales son nel norte coles poblaciones de Sant Mateo de Bages y Callús, al nordeste con Santpedor; al este con Sant Fruitos de Bages, al sureste con Manresa y al oeste con Fonollosa.
Sant Joan de Vilatorrada bordia'l ríu Cardener y ta arrodiáu peles llombes de Costarrodona y Vilatorrada. 
Travesando'l pueblu, de poniente a llevante, ta la riega del Canigó, que nos indica col so cursu la llomba del Collbaix, de 554 metros, a la cuña d'esta llomba ta l'área d'enanche del pueblu, que ta calificada urbanísticamente como suelu urbanizable delimitao. 

En 2016 tenía  habitantes, de los cualos 5390 yeren homes y 5369 muyeres.

## Alministración

## Ciudadanos destacaos
* Román Montañez, ex-xugador de baloncestu.
* Leo Williams, Escritor.
* Dama N. Prayton, Escritora.
* Mar Pavón, Escritora de novela infantil.

## Referencies

## Enllaces esternos
Sant Julià de Cerdanyola

**Sant Julià de Cerdanyola** ye un conceyu de Cataluña, perteneciente a la provincia de Barcelona, nel norte de la comarca del Berguedà. Segregar en 1993 del de Guardiola de Berga (col que fundiera en 1945). 

## Referencies

## Enllaces esternos

* Páxina web del Conceyu
* Información de la Xeneralidá de Cataluña
* Información del Institutu d'Estadístiques de Cataluña
Sant Julià de Vilatorta

**Sant Julià de Vilatorta** ye un conceyu de la provincia de Barcelona, asitiáu na comarca d'Osona. Inclúi la población de Vilalleons, anexonada en 1941.

## Comunicaciones
Tópase cercanu a la carretera C-25 (*Eix Tresversal*) de Girona a Cervera y a la N-141.

## Economía
Agricultura de secanu y ganadería. Pequeñes industries y turismu. Urbanizaciones de segunda residencia.

## Historia

La ilesia de Sant Julià de Vilatorta apaez documentada per primer vegada nel añu 910. A principios del sieglu XX convertir en llugar de veranéu y surdieron numberoses cases de segunda residencia, munches d'elles d'estilu modernista. 

## Llugares d'interés
* Ilesia de Santuyano de Vilatorta, d'orixe románicu.
* Ilesia de Santa María de Vilalleons, d'estilu románicu, con retablos góticos.
* Santuariu de Puiglagulla, del s. XVII, con retablos barrocos.
* Monesteriu de Sant Llorenç del Munt.
* Colexu del Rosario, de principios del s. XX, d'estilu modernista.

## Fíos pernomaos
* Marcelino Moreta (1909 - 2004), industrial y políticu.

## Referencies

## Bibliografía
* 

## Enllaces esternos

* Páxina web del Conceyu 
* Información de la Xeneralidá de Cataluña
* Información del Institutu d'Estadística de Cataluña