Elia Flacila

**Elia Flavia Flacila**  foi una emperatriz romana consorte, primer esposa del emperador romanu Teodosio I el Grande. Baxaba d'una familia hispanorromana. Mientres el so matrimoniu con Teodosio, dio a lluz dos fíos, Arcadio y Honorio; y una fía, y Elia Pulqueria. Dióse-y el títulu de *[[Augusta (honoríficu)|Augusta]]*, como demuestren les monedes acuñaes cola so efixe.

## Familia
Según *Laus Serenae* ("N'allabancia de Sele"), un poema de Claudiano, tantu Serena como Flacila proveníen de Hispania.

Un fragmentu de Temistio (Oratio XVI, *De Saturnino*) interpretóse qu'identifica a Flavio Claudio Antonio, prefeutu pretorianu de la Galia dende 376 hasta 377 y cónsul en 382, como'l padre de Elia Flacila. Sicasí, la rellación considérase dudosa. En 1967, John Robert Martindale, más tarde unu de dellos articulistes na Prosopografía del Imperiu romanu tardíu, suxirió que'l fragmentu realmente refierse a Antonio como'l cuñáu de Teodosio. Sicasí, el fragmentu ye abondo vagu como pa dexar que s'identifique a Flavio Afranio Siagrio, cónsul conxuntu con Antonio en 382, como'l cuñáu en cuestión.

L'únicu pariente claramente identificáu nes fontes primaries ye'l so sobrín Nebridio, fíu d'una hermana ensin identificar. Él casóse con Salvina, una fía de Gildo. El so matrimoniu mentar por Jerónimo na so correspondencia con Salvina. Tuvieron un fíu y una fía.

## Matrimoniu
Alredor de 375-376, Flacila casóse con Teodosio, un fíu del conde Teodosio. Naquella dómina, Teodosio perdiera'l favor de Valentiniano I y retirárase a la vida civil en Cauca, Gallaecia.

El so primer fíu, Arcadio nació antes de la elevación de los sos padres al tronu. El segundu, Honorio nació'l 9 de setiembre de 384. La so fía Pulqueria créese que nació antes de la elevación de los sos padres al tronu por cuenta d'otru fragmentu del *Laus Serenae*. Ella morrió primero que los sos padres, como menta nos sos escritos Gregorio de Nisa.

Un mozu Graciano, mentáu xunto colos fíos imperiales por Ambrosio, pensóse dacuando que yera un tercer fíu. Sicasí, Gregorio de Nisa fala de la esistencia namái de trés neños imperiales y otres fontes nun menten a Graciano. Posiblemente esti Graciano yera dalgún tipu de pariente pero non realmente un miembru de verdá de la familia teodosiana.

## Emperatriz
Valente, emperador del Imperiu romanu d'Oriente morrió na batalla d'Adrianópolis (9 d'agostu de 378). Sobreviviéron-y el so esposa, Albia Dominica y les sos fíes Anastasia y Carosa. Sicasí, él sobreviviera al so únicu fíu, Valentiniano Galates. El so sobrín Graciano, emperador del Imperiu romanu d'Occidente, yera'l so herederu y asumió'l control tamién del Imperiu oriental. El so mediohermanu menor, Valentiniano II yera gobernante conxuntu de manera nominal.

El 19 de xineru, Graciano nomó a Teodosio *[[magister militum]] per [[Iliria|Illyricum]],* el so nuevu colega nel Imperiu romanu d'Oriente. Paez que Teodosio yera l'oficial de mayor rangu d'oríxenes romanos disponible pa la promoción naquella dómina. Merobaudes y Frigérido, los dos *magistri militum in praesenti* probablemente nun fueron teníos en cuenta por cuenta del so orixe xermanu. Otres posiciones equivalentes taben vacantes dende la muerte de los sos últimos titulares en Adrianópolis. Nesti momentu, Flacila convertiríase n'emperatriz consorte.

Yera una fervosa defensora del símbolu niceno. Sozomeno cunta qu'ella torgó una conferencia ente Teodosio y Eunomio de Cícico quien sirvía como cabeza visible de los anomeos, una secta dixebrada de los arrianu. Ambrosio y Gregorio de Nisa allaben la so virtú cristiana y falen del so papel como "una líder de xusticia" y "pilastra de la Ilesia".

Teodoreto fala de les sos obres de caridá, atendiendo personalmente a los discapacitaos. La cita diciendo que "Distribuyir el dineru ye propiu de la dignidá imperial, pero yo ufierto a la mesma dignidá imperial el serviciu personal al Dador".

Morrió en 385 (o 386). La so muerte méntase (ente otros) por Claudiano, Zósimo, Filostorgio y Juan Zonaras. Según el *[[Chronicon Paschale]],* diose'l so nome al *palatium Flaccillianum* de Constantinopla. Una estatua d'ella asitióse dientro del Senáu bizantín.

## Santidá

## Referencies

## Enllaces esternos

* Aelia Flaccilla - Artículu na *[[Catholic Encyclopedia]]* 
* El so perfil na Prosopografía del Imperiu romanu tardíu
* El so artículu nel Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology