open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Asplenium scolopendrium

La  ye una especie de felechu de la familia Aspleniaceae. Ye orixinaria del Hemisferiu Norte.

## Descripción
Felechu fácilmente identificable, yá que los sos frondes nun tán estremaos y subdividíos en segmentos, como los tán la cuasi totalidá de plantes d'esti tipu. Rizoma allargáu, recubiertu de palees de color castañu. Frondes simples, 4 ó 6 vegaes más llargos qu'anches, llanceolaos, ondulaos y lobulaos na base, d'un verde más intensu pol anversu que pol aviesu. Peciolu y raquis escamosos. Soros grandes en llinies paraleles ente sigo y oblicues a la exa central.

## Hábitat
Montes trupos y visiegos.

## Usos
En fervinchu, detién la foria y amenorga les inflamaciones intestinales. En gargarismos ye útil escontra les inflamaciones de boca y gargüelu.

## Taxonomía
*Asplenium scolopendrium* describióse por Carlos Linneo y espublizóse en *[[Species Plantarum]]* 2: 1079. 1753.

;Etimoloxía:
El nome científicu del xéneru *[[Asplenium]]* fai referencia al usu terapéuticu que se-yos daba a estes plantes mientres la Edá Media pa curar enfermedaes rellacionaes col bazu (murria, supuestamente, causada por escesu de fiel negro). Asina, *Asplenium* sería una adautación al llatín del griegu "splen" (bazu).

***scolopendrium***: epítetu deriváu de les pallabres griegues: *σκολοπεντρα, scolopendra* = "ciempiés" y el sufixu *-Ιος, ius* = "asemeyáu".
;Sinonimia:
* *Phyllitis scolopendrium* (L.) Newman
* *Scolopendrium phyllitis* Roth [1799, Tent. Fl. Germ., 3 (1) : 47]
* *Scolopendrium officinarum* Sw. [1802, J. Bot. (Schrader), 1800 (2) : 61]
* *Scolopendrium lingua* Cav. [1802, Descr. : 253]
* *Phyllitis vulgaris* Hill [1757, Brit. Herb. : 525]
* *Scolopendrium vulgare* Sm. [1793, Mém. Acad. Roy. Sci. (Turin), 5 : 421]
* *Scolopendrium officinale* DC. in Lam. & DC. [1805, Fl. Franç., éd. 3, 2 : 552] [nom. illeg.]
* *Glossopteris scolopendrium* (L.) Raf. [1815, Chloris Aetn. : 13]
* *Blechnum linguifolium* Stokes [1812, Bot. Mat. Med., 4 : 616] [nom. illeg.]
* *Asplenium elongatum* Salisb.
**Asplenium altajense* (Kom.) Grubov 
**Asplenium sarelii* Hook. 
**Asplenium sarelii f. altajense* Kom. 
**Asplenium scolopendrium var. americanum* (Fernald) Kartesz & Gandhi 
**Asplenium scolopendrium var. lindenii* (Hook.) Viane, Rasbach & Reichstein 
**Phyllitis fernaldiana* Á. Löve 
**Phyllitis japonica* Kom. 
**Phyllitis japonica subsp. americana* (Fernald) Á. Löve & D. Löve 
**Phyllitis lindenii* (Hook.) Maxon 
**Phyllitis scolopendrium var. americanum* Fernald 
**Phyllitis scolopendrium var. lindenii* (Hook.) Fernald

*

## Ver tamién

* Golondriyu
* Golondriyu prietu
* Golondriyu mariñán
* Golondriyu de les muries
* Golondriyu de fonte

* Fitoterapia
* Usos melecinales de los raigaños
* Terminoloxía descriptiva de les plantes

## Referencies

*
## Enllaces esternos

* Flora Europaea: ''Asplenium scolopendrium''
* Flora of North America: ''Asplenium scolopendrium'' var. ''americanum''
Baccharis conferta

La **escoba**, ***Baccharis conferta***, ye un arbustu que pertenez a la familia de les asteracees y ye orixinaria de Méxicu.

## Usos
Emplégase como planta melecinal en distintos llugares de Méxicu pero nun hai estudios científicos que confirmen que tien les propiedaes que se-y atribúin. Úsase en fervinchu pa solliviar el dolor de mueles, pa trestornos dixestivos y pa baños dempués del partu. Tamién les sos cañes seques utilícense como escoba.
 
## Taxonomía
*Baccharis conferta* describióse por Carl Sigismund Kunth y espublizóse en *[[Nova Genera et Species Plantarum]]* (foliu ed.) 4: 43. 1820[1818]. 
;Etimoloxía:
***Baccharis***: nome xenéricu que provién del griegu *Bakkaris* dau n'honor de Baco, dios del vinu, pa una planta con un raigañu fragante y recicláu por Linnaeus.

***conferta***: epítetu llatín que significa "trupu, trupu".
;Sinonimia:
* *Baccharis orizabaensis* Sch.Bip. ex Hempel 
* *Baccharis orizabaensis* Sch.Bip. ex Klatt 
* *Baccharis resinosa* Kunth 
* *Baccharis xalapensis* Kunth 
* *Brephocton cuneatum* Raf.

## [[Nome común|Nomes comunes]]
Azoyate, escobuca, escoba ancha, escoba cabezona, escoba del monte, yerba del carboneru.

## Ver tamién
* Terminoloxía descriptiva de les plantes

## Fuentes
Baccharis coridifolia

El **mio-mio, **romerillo, ***[[Baccharis]] coridifolia*** DC. ye una especie d'arbustu común de Suramérica templada, endémicu del sur de Brasil, Paraguái, Uruguái y NEA arxentín. 

## Descripción
Ye un subarbusto perenne, de 3 a 9 dm d'altor, de suelos fértiles o arenosos de les árees esti de les provincies arxentines de Chaco y de Formosa, fueyes lliniales, alternes, de 1 a 3 cm d'anchu, ensin nervaduras y llises, márxenes dentaos diminutos. Flor pequeña de color anaranxáu, con floriamientu branizu, aguanta seca y calores fuertes, y ta acomuñada con espartillares y escoba dura.

Toles partes de la planta son nocives, flores y granes tienen mayor toxicidá, ésta manifiéstase en bovinos, ovinos y gochos provenientes de rexones onde nun esiste la planta.

N'animales nuevos de zona de mio-mio, la toxicidá manifiéstase dempués de quemazones y cinches profanaes.http://www.inta.gov.ar/benitez/info/documentos/san/art/sanid9.htm

## Toxicidá
Tien tricomas tectores y glandulares con una morfoloxía particular. Esti vexetal causa la mayoría de les intoxicaciones na rexón norte d'Arxentina. Tien tricotecenos como principios tóxicos, sustancies producíes por fungu que viven en simbiosis con ellahttp://vet.unne.edu.ar/ComCientificas/sesion-04/Micrografia-de-Baccharis.pdf . 

Les toxines son del grupu de los trichotecenos: roridina A y la roridina Y, producíes pol fungu del xéneru *[[Myrothecium]]*, en simbiosis con *Baccharis*, que depués son absorbíes y tresformaes por esta planta. Tien tamién una resina, alcaloides (bacarina) y un aceite esencial de color mariellu verdosu. Mayor toxicidá a la fin de la fructificación (abril -mayu). Toxicidá: fueyes, tarmos verdes y corteza.http://www.fvet.uba.ar/basesagricolas/romerillo.html 

La intoxicación crónica por "mio-mio", empieza con esflaquecimientu progresivu y perda de pesu. Esto pasa desapercibíu, de resultes del normal cambéu de potreros, y queda solo el resultáu de que la facienda gana menos pesu de lo que debería.

## Profilaxis
De normal los animales de la rexón nun la peracaben. Puede acostumar a evitar el so ingesta, estregando les sos melles y llabios con plantes fresques (eficiente n'equinos). 

Sahumáu de la planta por que los animales aspiren el fumu. Nun dexar la entrada d'animales esfamiaos a aquellos llotes con romerillo. Roturar campos y corte de llantar enantes del floriamientu.

## Taxonomía
*Baccharis coridifolia* describióse por Augustin Pyrame de Candolle y espublizóse en *[[Prodromus Systematis Naturalis Regni Vegetabilis]]* 5: 422. 1836.
;Etimoloxía:
***Baccharis***: nome xenéricu que provién del griegu *Bakkaris* dau n'honor de Baco, dios del vinu, pa una planta con un raigañu fragante y recicláu por Linnaeus.

***coridifolia***: epítetu llatín que significa "con fueyes coriacees".
;Sinonimia:
**Baccharis montevidensis* Sch.Bip. ex Baker
**Eupatorium montevidense* Spreng.

## Referencies

## Bibliografía
*Aljaro ME et al. 1984. Life cycle of *Rachiptera limbata* (Diptera, Tephritidae) and its relationship with *Baccharis linearis* (Compositae).*Rev. Chil. Hist. Nat*. 57: 123. 
*

## Enllaces esternos
Baccharis dracunculifolia

***Baccharis dracunculifolia*** (**chilca**) ye una especie de planta con flor de la familia de les Asteracees. Ye endémica del sur de Suramérica.

Foi considerada una planta invasora de pasturas, y erradicada de munches rexones. Anguaño sábese qu'al traviés de la coleuta de resines poles abeyes, d'esta planta produz el **[[propóleu]] verde**.

Reproducir por granes, y tamién se trema por espardimientu asexual.

## Taxonomía
*Baccharis dracunculifolia* describióse por Augustin Pyrame de Candolle y espublizóse en *[[Prodromus Systematis Naturalis Regni Vegetabilis]]* 5: 421. 1836.
;Etimoloxía:
***Baccharis***: nome xenéricu que provién del griegu *Bakkaris* dau n'honor de Baco, dios del vinu, pa una planta con un raigañu fragante y recicláu por Linnaeus.

***dracunculifolia***: epítetu llatín que significa "con fueyes similares a *[[Dracunculus]]*". 
;Sinonimia:
* *Baccharis bracteata* Hook. & Arn. 
* *Baccharis leptospermoides* DC. 
* *Baccharis paucidentata* Sch.Bip. ex Baker 
* *Baccharis paucidentata* Sch.Bip. 
* *Baccharis pulverulenta* Klatt 
* *Conyza linearifolia* Spreng.

## Ver tamién
* Terminoloxía descriptiva de les plantes
* Cronoloxía de la botánica
* Historia de la botánica
* Carauterístiques de les asteracees
## Referencies

## Bibliografía
* USDA, ARS, National Genetic Resources Program. Germplasm Resources Information Network - (GRIN) National Germplasm Resources Laboratory, Beltsville, Maryland. http://www.ars-grin.gov/cgi-bin/npgs/html/taxon.pl?6245 (6 dic 2007)

## Enllaces esternos

* http://www.sib.gov.ar/fichas/flora.aspx?id=Baccharis%20dracunculifolia&accion=sinonimos
Baccharis latifolia

***Baccharis latifolia***, conocíu vulgarmente como **chilca**, ye una especie del xéneru *Baccharis* abondosu en Suramérica: Bolivia, Ecuador, Arxentina, Uruguái, Chile. 
## Descripción
Árbol o arbustu de rápida crecedera que puede algamar 2 m d'altor y hasta 3 d'anchu, d'aspeutu glabro con cañes verticiliaes. Les fueyes, de 10 a 20 cm de llargu, son elíptiques o oblongo llanceolaes, enteres, acuminaes, coriacees y brillantes, peciolu d'unos 4 mm de llargu. La inflorescencia surde de les axiles de les cañes. Numberoses flores pentámeras bien pequeñes, mota con dientes desiduos y pétalos blancos de forma abovada. El frutu ye una cápsula ovoide.
Les granes son oblongues, con arilo blancu.

Suelse utilizar en xardinería pa formar barganales vivos, p'afitar suelos en fasteres y terraces. La madera utilizar pa lleña. Tien propiedaes melecinales.

## Taxonomía
*Baccharis juncea* describióse por (Ruiz y Pavón) Pers. y espublizóse en *[[Synopsis Plantarum]]* 2: 424. 1807.
;Etimoloxía:
***Baccharis***: nome xenéricu que provién del griegu *Bakkaris* dau n'honor de Baco, dios del vinu, pa una planta con un raigañu fragante y recicláu por Linnaeus.

***juncea***: epítetu llatín que significa "nos xuncos".
;Sinonimia:
* *Baccharis floribunda* Kunth 
* *Baccharis polyantha* Kunth 
* *Baccharis polyantha var. macrophylla* Hieron. 
* *Baccharis polyantha f. polyantha 
* *Baccharis polyantha var. polyantha 
* *Baccharis riparia* Kunth 
* *Molina latifolia* Ruiz & Pav. 
* *Pingraea latifolia* (Ruiz & Pav.) F.H.Hellw. 
* *Pluchea glabra* Griseb. 
* *Vernonia otavalensis* Gilli 
## Ver tamién
* Terminoloxía descriptiva de les plantes
* Cronoloxía de la botánica
* Historia de la botánica
* Carauterístiques de les asteracees

## Fontes

## Bibliografía
* Giuliano DA. 2001. Infrageneric classification of the Argentine species of Baccharis (Asteraceae, Astereae). *Darwiniana* 39(1-2): 131-154 [en llinia](https://web.archive.org/web/20081011170250/http://www.darwin.edu.ar/Publicaciones/Darwiniana/Vol39(1-2)/d39_131-154.htm)
* Guía de para la identificación de Tephritidae de Chile de y reconocencia de xéneros d'importancia cuarentenaria en llinia 

## Enllaces esternos

* 
* Descripción ya imáxenes
Baccharis polifolia

***Baccharis polifolia***, **chilca mamil**, ye una especie botánica de les asteracees.
## Descripción
Ye un arbustu de 1 a 2 m d'altor, ramosu estriáu, fastigiáu, pulverulento-glandulosu. Fueyes lliniales; márxenes revolutos; flores en corimbos simples.
## Distribución y hábitat
Vive en Bolivia nes provincies centro sur, y n'Arxentina; en montes secos y en sierres., afaciéndose a la aridez con estomas en criptes

## Química y usos
La especie presenta flavonas, clerodanos y triterpenos. Ye antirreumático, antisépticu y antibióticu.
## Taxonomía
*Baccharis polifolia* describióse por Griseb. y espublizóse en *[[Abhandlungen der Königlichen Gesellschaft der Wissenschaften zu Göttingen]]* 19: 176–177. 1874.
;Etimoloxía:
***Baccharis***: nome xenéricu que provién del griegu *Bakkaris* dau n'honor de Baco, dios del vinu, pa una planta con un raigañu fragante y recicláu por Linnaeus.

***polifolia***: epítetu llatín que significa "con munches fueyes".

## Ver tamién
* Terminoloxía descriptiva de les plantes
* Cronoloxía de la botánica
* Historia de la botánica
* Carauterístiques de les asteracees
## Referencies

## Bibliografía

* Verdi LG. et al. 2005. Xéneru *Baccharis* (Asteraceae): aspeutos químicos, económicos y biolóxicos ''Quimica Nova'' 28, 85.
## Otres bibliografíes
# Müller, J. 2006. Systematics of Baccharis (Compositae--Astereae) in Bolivia, including an overview of the genus. Syst. Bot. Monogr. 76: 1–341.
# Zuloaga, F. O., O. Morrone, M. J. Belgrano, C. Marticorena & E. Marchesi. (eds.) 2008. Catálogo de las plantas vasculares del Cono Sur (Arxentina, Sur de Brasil, Chile, Paraguái y Uruguái). Monogr. Syst. Bot. Missouri Bot. Gard. 107(1): i–xcvi, 1–983; 107(2): i–xx, 985–2286; 107(3): i–xxi, 2287–3348.
## Enllaces esternos
Baccharis punctulata

***Baccharis punctulata*** ye una especie botánica de la familia Asteraceae.
## Descripción
Ye un arbustu de 5 a 25 dm d'altor, cañes desnudes na base y foyoses al estremu, fueyes alternes, llanceolaes hasta elíptiques, agudes, con fuertes dientes, menos el terciu inferior d'éstes. Flores grandes, terminales, blanques amarellentaes, dispuestes en capítulos n'inflorescencies trupes.
Floria de payares a febreru.

Tien respuesta germinativa inmediata pos la guañada empieza enantes de los 30 díes; y el patrón de guañada ye sincrónicu, pos más del 90% de les granes granaes facer nun namái mes.
## Distribución
Topar n'Uruguái, Arxentina, Paraguái

## Química
La especie presenta flavones, germaclanos, clerodanos y triterpenos.

## Taxonomía
*Baccharis punctulata* describióse por Augustin Pyrame de Candolle y espublizóse en *[[Prodromus Systematis Naturalis Regni Vegetabilis]]* 5: 405. 1836.
;Etimoloxía:
***Baccharis***: nome xenéricu que provién del griegu *Bakkaris* dau n'honor de Baco, dios del vinu, pa una planta con un raigañu fragante y recicláu por Linnaeus.

***punctulata***: epítetu llatín ;Sinonimia: 

* *Baccharis amygdalina* Griseb.
* *Baccharis melastomifolia* Hook. & Arn.
* *Baccharis oxyodonta* var. *punctulata* (DC.) Baker
* *Pingraea punctulata* (DC.) F.H.Hellwig
## Ver tamién
* Terminoloxía descriptiva de les plantes
* Cronoloxía de la botánica
* Historia de la botánica
* Carauterístiques de les asteracees

## Fontes

## Bibliografía
# Cabrera, A. L. 1978. Compositae. 10: 1–726. In A. L. Cabrera (ed.) Fl. Prov. Jujuy. Institutu Nacional de Teunoloxía Agropecuaria, Buenos Aires.
# Forzza, R. C. 2010. Llista de espécies Flora do Brasil http://floradobrasil.jbrj.gov.br/2010. Jardim Botânico do Rio de Janeiro, Rio de Janeiro. 
# Müller, J. 2006. Systematics of Baccharis (Compositae–Astereae) in Bolivia, including an overview of the genus. Syst. Bot. Monogr. 76: 1–341.
# Serrano, M. & J. Terán. 1998 [2000]. Identific. Esp. Veg. Chuquisaca 1–129. PLAFOR, Intercooperación, Fundación Ceibo, Sucre.
# Zuloaga, F. O., O. N. Morrone, M. J. Belgrano, C. Marticorena & E. Marchesi. (eds.) 2008. Catálogo de las plantas vasculares del Cono Sur. Monogr. Syst. Bot. Missouri Bot. Gard. 107: 3 Vols., 3348 p.
## Enllaces esternos
* Imaxe herborizada de la sp.
* Verdi LG. et al. 2005. Xenero *Baccharis* (Asteraceae): Aspeutos químicos económicos y Biolóxicos ''Quimica Nova'' 28, 85.
* Teneb, EA., Cavieres, LA., Parra, Mia. J et al.2004. Patrones xeográficos de distribución d'árboles y arbustos na zona de transición climática mediterraneu-templada de Chile. ''Rev. chil. hist. nat''. 77, 51-71 
*http://www.sib.gov.ar/fichas/flora.aspx?id=Baccharis%20punctulata&accion=sinonimos
Baccharis vaccinoides

***Baccharis vaccinoides***, ye una especie d'arbustu perteneciente a la familia de les asteracees.
## Descripción
Ye un arbustu qu'algama un tamañu d'hasta 3 m d'altor, bien ramificáu. Les fueyes son allargaes y apuntiaes. Les flores son marielles y tán arrexuntaes en cabezueles.
## Distribución y hábitat
Orixinaria de Brasil, habita en clima templáu ente los 2000 y los 2900 metros. Crez a vera de caminos, acomuñada a vexetación alteriada en montes d'encina y de pinu.
## Propiedaes
Nel estáu de Chiapas, con frecuencia emplegar pa solliviar el dolor d'estómagu; utilízase'l cocimientu de les fueyes que la so agua tomar regularmente; coles mesmes, les fueyes machucar y ferver soles o entemecíes con pulgu de guayaba montesa (*[[Psidium guineense]]*), pulgu de nance (*[[Byrsonima crassifolia]]*), grana d'aguacate y la yerba (*[[Tagetes nelsonii]]*), alminístrase como té. Amás, méntase preséu pa curar otros carecimientos dixestivos como la foria, la disentería y en dellos respiratorios como tuberculosis y tos.

Per otru llau, les fueyes calecíes utilícense como emplastu en reumes, torciones y dolores articulares.

## Taxonomía
*Baccharis vaccinoides* describióse por Carl Sigismund Kunth y espublizóse en *[[Nova Genera et Species Plantarum (foliu ed.)]]* 4: 39–40. 1820[1818].
;Etimoloxía:
***Baccharis***: nome xenéricu que provién del griegu *Bakkaris* dau n'honor de Baco, dios del vinu, pa una planta con un raigañu fragante y recicláu por Linnaeus.

***vaccinoides***: epítetu llatín que significa "paecíu a *[[Vaccinium]]*.
;Sinonimia:
**Baccharis lancifolia* Pruski

## Ver tamién
* Terminoloxía descriptiva de les plantes
* Cronoloxía de la botánica
* Historia de la botánica
* Carauterístiques de les asteracees

## Fontes

## Bibliografía
# Berendsohn, W. G. & A. Y. Araniva de González. 1989. Llistáu básicu de la Flora Salvadorensis: Dicotyledonae, Sympetalae (pro parte): Labiatae, Bignoniaceae, Acanthaceae, Pedaliaceae, Martyniaceae, Gesneriaceae, Compositae. Cuscatlania 1(3): 290–1–290–13.
# Berendsohn, W. G., A. K. Gruber & J. A. Monterrosa Salomón. 2009. Nova Silva Cuscatlanica. Árboles nativos ya introducíos d'El Salvador. Parte 1: Angiospermae - Families A a L. Englera 29(1): 1–438.
# Breedlove, D. E. 1986. Flora de Chiapas. Llistaos Floríst. Méxicu 4: i–v, 1–246.
# CONABIO. 2009. Catálogo taxonómico de especies de México. 1. In Capital Nat. Méxicu. CONABIO, Mexico City.
# Hind, D. J. N. & C. Jeffrey. 2001. A checklist of the Compositae of Vol. IV of Humboldt, Bonpland & Kunth's Nova Genera et Species Plantarum. Compositae Newslett. 37: i–iii,.
# Linares, J. L. 2003 [2005]. *Listado comentado de los arboles nativos y cultivados en la Republica de El Salvador*. Ceiba 44(2): 105–268.
# Molina Rosito, A. 1975. Enumeración de las plantas de Honduras. Ceiba 19(1): 1–118.
# Nash, D. L. 1976. Tribe III, Astereae. En: Nash, D.L. & Williams, L.O. (eds), Flora of Guatemala - Part XII. Fieldiana, Bot. 24(12): 128–164, 483–495.
# Nelson, C. 1976. Delles plantes del Departamentu de Ocotepeque, Honduras. Ceiba 20(1): 27–41.
# Nelson, C. H. 2008. Cat. Pl. Vasc. Honduras 1–1576.
Baccharis spicata

La **chilca blanca**, **pisímop**, ***[[Baccharis]]*** ***spicata*** (Lam.) Baill. ye un arbustu común de Suramérica templada, endémicu del sur de Brasil, Paraguái, Uruguái y NEA arxentín. 

## Descripción
Ye una planta perenne que forma matos cespitoses d'hasta 2 m d'altor, con floriamientu bien abondosu ente fines de branu y principiu de seronda.

## Usos
Les sos flores tienen un aceite esencial usáu como productu natural y bioactivo. Usar en fervinchos y na formulación de melecines fitoterápicos, y en preparar bébores alcohóliques y analcohólicas poles sos propiedaes amargoses.

Soler llamar 'carqueja', el mesmu nome del so pariente: la típica carqueja, Baccharis trimera; fechu vulgar d'usar el mesmu nome común a especies botánicamente distintes, que magar son del mesmu xéneru, tienen composición química distinta y polo tanto otres propiedaes farmacolóxiques. Claramente reparar l'ausencia del componente principal d'ésta última: **carquejol**.

Anque delles especies tienen carauterístiques morfolóxiques distintes, presentaes picaes usar en sustitución de la verdadera carqueja, *B. trimera*. 

Alcuéntrase espatulenol (19 %), beta cariofileno (7,7 %), limoneno (7,4 %), beta pineno (6,5 %) y óxidu de cariofileno (14,5 %).

## Taxonomía
*Baccharis spicata* describióse por (Lam.) Baill. y espublizóse en *[[Botanische Jahrbücher für Systematik, Pflanzengeschichte und Pflanzengeographie]]* 28: 590. 1901.
;Etimoloxía:
***Baccharis***: nome xenéricu que provién del griegu *Bakkaris* dau n'honor de Baco, dios del vinu, pa una planta con un raigañu fragante y recicláu por Linnaeus.

***spicata***: epítetu llatín que significa "con espigues".
;Sinonimia:
* *Baccharis attenuata*
* *Baccharis platensis*
* *Eupatorium spicatum*

## Ver tamién
* Terminoloxía descriptiva de les plantes
* Cronoloxía de la botánica
* Historia de la botánica
* Carauterístiques de les asteracees

## Fontes

## Bibliografía
* Aljaro ME et al. 1984. Life cycle of *Rachiptera limbata* (Diptera, Tephritidae) and its relationship with *Baccharis linearis* (Compositae).*Rev. Chil. Hist. Nat*. 57: 123. 
* 
* Forzza, R. C. 2010. Llista de espécies Flora do Brasil http://floradobrasil.jbrj.gov.br/2010. Jardim Botânico do Rio de Janeiro, Rio de Janeiro. 
* Zuloaga, F. O., O. N. Morrone, M. J. Belgrano, C. Marticorena & E. Marchesi. (eds.) 2008. Catálogo de las plantas vasculares del Cono Sur. Monogr. Syst. Bot. Missouri Bot. Gard. 107: 3 Vols., 3348 p.

## Enllaces esternos
Baeometra uniflora

***Baeometra*** ye un xéneru monotípicu de plantes yerbácees, perteneciente a la familia Colchicaceae. La so única especie: *[[Baeometra uniflora]]* (Jacq.) G.J.Lewis ye orixinaria de la Provincia del Cabu en Sudáfrica.

## Descripción
Ye orixinaria d'África del Sur, onde se-y llama comúnmente'l lliriu escarabayu por cuenta de les marques escures nos tépalos. La única especie describióse, como *Baeometra columellaris*, pol botánicu británicu Salisbury en 1812, pero en realidá fuera afayada y descrita yá en 1793, pintada pol botánicu austriacu Jacquin como *Melanthium uniflorum*. El nome correutu de la especie foi resuelta d'esta forma en 1941 pol botánicu sudafricano Gwendoline Joyce Lewis pa ser *Baeometra uniflora* (Salisb.) G.J.Lewis. L'epítetu significa en realidá "flor simple", que se contradiz col fechu de que la madre de normal lleva siquier dos flores amarellentaes.

La especie ta rellacionada col xéneru *[[Wurmbea]]*, que ta presente nel sur d'África y Australia, y sábese que ye una planta venenosa que contién l'alcaloide colchicina. Introducióse a Australia, onde se considera que ye un invasor y non deseyada de la flora local.

## Taxonomía
*Baeometra uniflora* describióse por (Jacq.) G.J.Lewis y espublizóse en *[[Journal of South African Botany]]* 7: 59. 1941.
;Sinonimia:
**Melanthium uniflorum* Jacq., Collectanea 4: 100 (1791).
**Kolbea uniflora* (Jacq.) Harv., Xen. S. Afr. Pl.: 354 (1838).
**Melanthium aethiopicum* Desr. in J.B.A.M.de Lamarck, Encycl. 4: 29 (1797).
**Baeometra columellaris* Salisb., Trans. Hort. Soc. London 1: 330 (1812).
**Melanthium flavum* Sm. in A.Rees, Cycl. 23: 7 (1812).
**Epionix flava* Raf., Fl. Tellur. 2: 31 (1837).
**Epionix rubra* Raf., Fl. Tellur. 2: 31 (1837).
**Baeometra breyniana* Baill., Hist. Pl. 12: 588 (1894), nom. illeg. 

## Ver tamién
* Terminoloxía descriptiva de les plantes
* Cronoloxía de la botánica
* Historia de la botánica
* Carauterístiques de les colchicacees

## Referencies

## Enllaces esternos

*pza.sanbi.org/ ''Baeometra uniflora''
Bahia absinthifolia

La **margarita de la mariña** o ***Bahia absinthifolia*** ye una especie de planta yerbácea perteneciente a la familia de les asteracees. Ye orixinaria de Méxicu.

## Descripción
Son yerbes qu'algama un tamañu d'hasta 60 cm d'altor, tien fueyes estremaes en folíolos, y flores marielles en forma de pirámide; Los frutos son negros que nun s'abrir cuando tán secos, y tienen una corona d'escames amarellentaes.

## Distribución y hábitat
Orixinaria de Méxicu. Habita en clima semiseco ente los 1150 y los 2300 metros, acomuñada al carba xerófilu y pacional.

## Propiedaes
En Guanajuato utilizar contra la foria, y en Durango pa curar firíes y granos de la piel. El tratamientu inclúi les fueyes y el tarmu o tola parte aérea en cocimientu, alministráu per vía oral o en forma de llavadures.

## Taxonomía
*Bahia absinthifolia* describióse por George Bentham y espublizóse en *[[Plantes Hartwegianas imprimis Mexicanes]]* 18. 1839.

;Sinonimia:
* *Eriophyllum absinthiifolium* (Benth.) Kuntze 
;*var. dealbata* (A.Gray) A.Gray
* *Bahia dealbata* A.Gray 
* *Picradeniopsis dealbata* (A.Gray) Wooton & Standl. 

## Ver tamién
* Terminoloxía descriptiva de les plantes
* Cronoloxía de la botánica
* Historia de la botánica
* Carauterístiques de les asteracees

## Referencies

## Bibliografía
# CONABIO. 2009. Catálogo taxonómico de especies de México. 1. In Capital Nat. Méxicu. CONABIO, Mexico City.
# Correll, D. S. & M. C. Johnston. 1970. Man. Vasc. Pl. Texas i–xv, 1–1881. The University of Texas at Dallas, Richardson.
# Flora of North America Editorial Committee, e. 2006. Magnoliophyta: Asteridae, part 8: Asteraceae, part 3. 21: i–xxii + 1–616. In Fl. N. Amer.. Oxford University Press, New York.
# Shreve, F. & I. L. Wiggins. 1964. Veg. Fl. Sonoran Des. 2 vols. Stanford University Press, Stanford.

## Enllaces esternos

*gbif.org/ ''Bahia absinthifolia''
Balanites roxburghii

***Balanites roxburghii*** ye un árbol espinosu de fueya perenne. Ye común nes abiertes llanures de sable de la península de la India, Rayastán occidental, al oeste de Bengala, Maharastra y de les partes más seques de la India.

## Usos
La corteza, les granes de la fruta, les fueyes del árbol y l'aceite de les granes ye de valor melecinal.

*Balanites roxburghii* ye un floritu que s'atopa en Bengala, nes partes más seques de la India y Myanmar. 

En Ayurveda, la fruta tien un sabor amargoso fuerte, digestible, alterativo, vermífugo, analxésicu y na Medicina Unani pal tratamientu d'enfermedaes de la piel, na medicina popular pal tratamientu de la ictericia en Sudán, na medicina popular exipcia, los frutos de *Balanites* (dempués de la eliminación de los apocarpos) utilícense comúnmente como una melecina antidiabético oral, nel África tropical como venenu pa peces.

Informar de que tienen propiedaes moduladoras inmunitarias (4), actividaes anti-inflamatoria, y antioxidante, l'acción hipocolesterolemiante, un estractu aguacientu del mesocarpiu de los frutos de *Balanites* informóse qu'exhiben una actividá antidiabética en mures diabéticos inducíos.
## En Mahabharata
Shalya Parva, Mahábharata Llibru IX Capítulu 36 Sloka 58 menta la biodiversidá del ríu Sarasvati (Sapta-Saraswat). Ye una de les especies que s'atopen a lo llargo de les veres del ríu Sarasvati.

## Taxonomía
*Balanites roxburghii* describióse por Jules Emile Planchon y espublizóse en *[[Ann. Sci. Nat., Bot. sér. 4]]*, 2: 258, t. 2. 1854
;Sinonimia:
* *Agialid roxburghii* (Planch.) Kuntze 
* *Balanites aegyptiaca var. indica* Voigt 
* *Balanites aegyptiaca var. roxburghii* (Planch.) Duthie 
* *Balanites indica* Tiegh. 
* *Balanites jacquemontii* Tiegh. 
* *Balanites rigida* Royle ex B.D.Jacks. 
* *Coccocypselum herbaceum* Royle
## Ver tamién
* Terminoloxía descriptiva de les plantes
* Cronoloxía de la botánica
* Historia de la botánica
* Carauterístiques de les zigofilacees
## Referencies

## Bibliografía
* Sands, Martin J. S. 2001. The Desert Date and Its Relatives: A Revision of the Genus *Balanites*. *Kew Bulletin*, 56: 1-128.
## Enllaces esternos

* ''Balanites roxburghii'' en pharmainfo
Baliospermum solanifolium

***Baliospermum solanifolium*** ye una especie de planta fanerógama utilizada na medicina tradicional Ayurvédica. 

## Descripción

Ye un arbustu qu'algama un tamañu de 0.9-1.8 m d'altor. Les fueyes son simples, sinuaes dentaes, les cimeres pequeñes, los inferiores grandes y dacuando palmotiaes con 3-5 lóbulos. Les flores son numberoses, dispuestes en recímanos axilares con flores masculines anteriores y delles femenines embaxo. Los frutos son cápsules, de 8 - 13 mm de llargu y obovoides. Les granes son elipsoidales nidia y motudu.
## Distribución
Distribuyir dende la rexón de Himalaya de Khasi Hills a Caxmir. Ye común en Bihar, Bengala Occidental y centru de la India.
## Propiedaes

El raigañu ye la parte melecinal que s'usa nel estriñimientu, dolor abdominal, cálculos, helmintiasis, la sarna, afecciones dérmiques, úlceras supurantes. Pasta del raigañu aplicar a les zones dolioses ya hinchadures. Les fueyes usar nel tratamientu del asma y les granes utilizar na mordedura de culiebra.

Actividaes antilucémicas y citotóxicas amosáronse nos ésteres de 12-deoxiforbol y 12-desoxi-16-hydroxyphorbol, aisllaes de *B. montanum*.

L'estractu alcohólicu de la planta amosó actividá hipotensora n'animales d'esperimentación. El tarmu ye anti-dontalgico. Los raigaños tienen les siguientes propiedaes: purgante, tónica, anodina, dixestiva, acres, termogénica, antihelmíntica, diurética, febrífuga, diaforética, rubefaciente y antiinflamatoria. La grana ye rubefaciente, estimulante, purgante y antídotu pa la mordedura de culiebra y el so aceite ye antirreumático. La fueya ye usada nel sanamientu de les firíes y ye antiasmática. Raigañu y grana oleaxinosa ye catártica y antidropsical.

La droga constitúi una importante serie de preparaciones como Dantyarishta, Kaisoraguggulu gulika, Dantiharitakileham y otres.
;Química:
Dellos compuestos fueron aisllaos d'esta planta como esteroides, triterpenoides, diterpenos glucósidos, saponinas, alcaloides, flavonoides y compuestos fenólicos.
## Taxonomía
*Baliospermum solanifolium* describióse por (Burm.) Suresh y espublizóse en *[[Regnum Vegetabile]]* 119: 106. 1988.
;Sinonimia:
* *Baliospermum angulare* Decne. ex Baill. 
* *Baliospermum axillare* Blume 
* *Baliospermum indicum* Decne. 
* *Baliospermum montanum* (Willd.) Müll.Arg. 
* *Baliospermum moritzianum* Baill. 
* *Baliospermum pendulinum* Pax 
* *Baliospermum polyandrum* Wight 
* *Baliospermum raziana* Keshaw, Murthy & Yogan. 
* *Croton polyandrus* Roxb.
* *Croton roxburghii* Wall. 
* *Croton solanifolius* Burm.
* *Croton solanifolius* Geiseler
* *Jatropha montana* Willd. 
* *Ricinus montanus* (Willd.) Wall.
## Ver tamién
* Terminoloxía descriptiva de les plantes
* Cronoloxía de la botánica
* Historia de la botánica
* Taxonomía de les Euforbiacees
* Inflorescencia en forma de Ciato
## Referencies

## Bibliografía
# Flora of China Editorial Committee. 1988-2013. Flora of China (Checklist & Addendum). Unpaginated. In C. Y. Wu, P. H. Raven & D. Y. Hong (eds.) Fl. China. Science Press & Missouri Botanical Garden Press, Beijing & St. Louis.
## Enllaces esternos
Bambusa vulgaris

***Bambusa vulgaris*** ye una especie de bambú perteneciente a la familia de les poacees.

## Descripción

*Bambusa vulgaris* desenvuelve unos tarmos bien macizos que pueden algamar un altor d'hasta 15 metros y una grosez d'ente 5 y 9 cm, rectos y erectos na so base y llixeramente cayíos nel ápiz. Los internudos tienen un llargor 20 a 30 cm, presenten estriación llonxitudinal y un color verde intensu nes poblaciones naturales. Dos de los cultivares más utilizaos en xardinería *Bambusa vulgaris* cv. *Vittata* y *Bambusa vulgaris* cv. *Wamin* presenten carauterístiques distintes siendo los internudos de la primer mariellos con franxes verdes y los del segundu más curtios y enanchaos basalmente de lo habitual. 

A partir de los nuedos desenvuelve les fueyes y les inflorescencies en grupos compactos. Les fueyes son carauterísticamente llanceolaes y glabres tantu nel fexe como nel viesu. Tienen ente 10 y 30 cm de llargor y ente 1,3 y 2,5 cm d'anchor. La inflorescencies son pseudoespiguilles llanceolaes y bífides d'ente 2 y 3,5 mm de llargor y ente 0,4 y 0, 5 mm d'anchor.

## Toxicidá
Nel raigañu de *Bambusa vulgaris* hanse identicáu glucósidos cianogénicos y sustancies derivaes d'estos tales como la taxifillina. Estos compuestos resulten tóxicos pal ser humanu cuando se peracaben como alimentu o como complementu alimenticiu según l'Autoridá Europea de Seguridá Alimentaria.
## Propiedaes

En etnobotánica utilizáronse diverses partes d'esta planta poles sos supuestes propiedaes albortives, afrodisiaques, anticoagulantes, emenagogues, insecticides y depuratives. D'esta miente conozse'l so usu nel tratamientu de la malaria, fiebre palúdica, diverses parasitosis, disentería, erisipela, ictericia, pneumonía, gripe o catarru, ente otres enfermedaes.

Estudios realizaos con estractos de *Bambusa vulgaris* demostraron qu'amuesa un bien so porcentaxe de inhibición frente a *[[Plasmodium falciparum]]* y *[[Plasmodium berghei]]*, parásitos responsables de la malaria, polo que se considera que nun son eficaces nel tratamientu d'esta enfermedá. L'actividá antibacteriana de los estractos de fueya sí fueron comprobaos pa *[[Bacillus subtilis]]*, *[[Micrococcus pyogenes]]*, *[[Staphylococcus aureus]]* y *[[Salmonella typhi]]*. Les propiedaes ecbólicas, capacidá p'acelerar la salida del fetu en partos, de los estractos de fueyes ye débil según estudios realizaos tantu en muyeres como n'aguarones. Tamién n'aguarones comprobóse un amenorgamientu de la fertilidá masculina cuando se suministraron estractos de raigañu nuevu.

## Taxonomía
La descripción de *Bambusa vulgaris* foi atribuyida a Heinrich Adolph Schrader per parte de Johan Wendland en *[[Collectio Plantarum]]* 2:26, pl.47 en 1808.
;Etimoloxía:
***Bambusa***: nome xenéricu llatinizáu del nome vernáculu malayu *bambú*.

***vulgaris***: epítetu llatín que significa "vulgar, común".
;Sinonimia:

## Referencies

## Enllaces esternos
Baphia nitida

***Baphia nitida*** tamién conocíu como'l *sándalu africanu*, ye un arbustu perteneciente a la familia de les fabacees.

## Usos
La so madera utilízase de normal pa faer un tinte coloráu. La madera más antiguo de tinte (Camwood) yera d'África Occidental. La fonte del tinte, que ye soluble en álcali, ye la corteza y el corazón del árbol y ye un palu de tinte coloráu importáu d'África tropical occidental, un árbol leguminoso, del suborde Caesalpinieae. Esta madera ye bien fina, de color, y utilízase pa la fabricación de mangos de cuchiellos y otros artículos similares. El colorante llográu d'ella ye brillosu, pero non permanente.

El pterocarpin ye un pterocarpano atopáu en *B. nitida*.

## Taxonomía
*Baphia nitida* describióse por Conrad Loddiges y espublizóse en *[[Botanical Cabinet; consisting of coloured delineations]]*.. pl. 367. 1820.
;Sinonimia:
* *Baphia angolensis* sensu Lest.-Garl.
* *Baphia barombiensis* Taub.
* *Baphia haematoxylon* (Schum. & Thonn.) Hook.
* *Baphia nitida var. pubescens* A.Chev.
* *Carpolobia versicolor* G.Don
* *Carpolobia versicolor* D. Don
* *Delaria pyrifolia* Desv.
* *Podalyria haematoxylon* Schum. & Thonn.

## Ver tamién
* Terminoloxía descriptiva de les plantes
* Cronoloxía de la botánica
* Historia de la botánica
* Carauterístiques de les fabacees

## Referencies

## Bibliografía
# AFPD. 2008. African Flowering Plants Database - Base de Donnees des Plantes a Fleurs D'Afrique.
# Lebrun, J. P. & A. L. Stork. 1991. Généralités et Annonaceae à Pandaceae. Enum. Pl. Fleurs Afrique Trop. 1: 1–249.

## Enllaces esternos

* VIRBOGA - Baphia nitida
* http://memoirsofayorubagirl.wordpress.com/tag/camwood-soap/
Baptisia tinctoria

***Baptisia tinctoria***, o **índigo** ye una especie de planta yerbácea perteneciente a la familia Fabaceae que son natives d'América del Norte especialmente en Canadá (Quebec y Ontario) y n'EE. XX. nel estáu de Virxinia, crez nos montes y fasteres de terrenes secos de terrenales aluviales 

## Carauterístiques
Ye una planta yerbácea perenne que presenta tarmos erectos d'ente 60 y 90 cm d'altor. El raigañu tien un carauterísticu color púrpura intensu y ramifica en gran cantidá de raigaños secundarios. El tarmu presenta numberoses ramificaciones que porten fueyes trifoliaes con foliolos d'hasta 2 cm de llargor y un curtiu peciolu que tornen a color negru cuando muerren. Presenta flores de color mariellu brilante d'hasta 1,3 cm que s'arrexunten en recímanos. Estes flores cuayen nuna llegume de 1 cm de llargor y 0,6 cm de grosez que contienen ente 1 y 4 granes.

## Propiedaes
El raigañu de *Baptisia tinctoria* ye utilizada na etnobotánica de los pueblos nativos de Norteamérica como antisépticu, diaforético, llaxante y purgativa nel tratamientos d'úlceres cutanees y de gargüelu, tifus y escarlatina.

## Principios activos

N'estractos d'esta planta identificáronse los alcaloides esparteína, citisina, n-metilcitisina y anagirina. Tamién los fenoles baptisina, baptisol y escopoletina, los flavonoides genisteína, biocanina A, la fitoalexina maackianina y formononetina. Ente los polisacáridos presentes con actividá conoz la presencia de proteínes arabidogalactanas.

## Toxicidá

Nes partes aérees de *Baptisia tinctoria* al igual qu'asocede n'otres especies del so xéneru la presencia de los alcaloides citisina, N-metilcitisina y anagirina, compuestos tóxicos pal ser humanu, fai que'l so consumu como alimentu o como parte de complementos alimenticios nun seya recomendable.

El so usu como planta melecinal ta contraindicáu n'embarazaes y lactantes. La sobredosis de los sos principios activos pueden causar emesis y catarsis que s'acomuñar con mialxa, hipersalivación y inflamación gastrointestinal. En casos de sobredosis estrema puede causar fallos respiratorios por afección del sistema nerviosu que puede llevar a la muerte.

## Taxonomía
*Baptisia tinctoria* describióse orixinalmente por Carlos Linneo como *Sophora tinctoria* y reasitiada nel so xéneru actual por Étienne Pierre Ventenat en *[[Decas Generum Novorum]]* 9. en 1808.

;Sinonimia:
**Baptisia gibbesii* Small
**Podalyria tinctoria* (L.) Willd.
**Sophora tinctoria* L. basónimu

## Referencies

## Enllaces esternos
Bauhinia forficata

La **pezuña de güe** o **pata de vaca** (*Bauhinia forficata*, enantes *B. candicans*) ye un árbol de la familia de les fabacees, distribuyir por Arxentina (Buenos Aires, Catamarca, Chaco, Córdoba, Corrientes, Distritu Federal, Entre Ríos, Formosa, Jujuy, La Pampa, Mendoza, Misiones, Salta, Santa Fe, San Juan, Tucumán), Brasil (Parana, Rio Grande Do Sul, Santa Catarina), Paraguái (Alto Paraná, Caaguazú, Cordal, Itapúa), Méxicu (Nuevo León) y Uruguái (Montevideo, Paysandú, Rocha, Saltu).

## Descripción
Puede algamar hasta 7 o más metros d'altor. Les sos flores son de color blancu y arrosáu, y ye asemeyaos a una orquídea. Les fueyes caduques, son lobulaes y aseméyense a la buelga d'una pezuña, d'ellí'l nome de "pata de vaca". Reproducir por granes y biltos de los raigaños.

## Usos
D'él aprovéchense'l so madera, conocida como falsa caoba, anque'l so usu más espublizáu ye como planta melecinal. Nesti sentíu, fueron bien estudiaes les sos propiedaes como  y diuréticu. Tamién s'usa como astrinxente, repulguante y antisépticu.

## Taxonomía
*Bauhinia forficata* foi descritu por Johann Heinrich Friedrich Link y espublizóse en *[[ Enumeratio Plantarum Horti Regii Berolinensis Altera]]* 1: 404. 1821.
;Etimoloxía:
* ***Bauhinia***: nome geneérico nomáu n'honor de los hermanos herboristes y botánicos suizus; Caspar (1560-1624) y Johann Bauhin (1541-1613). El primeru foi botánicu y médicu, autor d'un índiz de nomes de plantes y los sos sinónimos llamáu *[[Pinax Theatri botanici]]*, y profesor d'anatomía y botánica na Universidá de Basilea, qu'estremaba ente xéneru y especie, y foi'l primeru n'establecer un sistema científicu de la nomenclatura, ente que'l segundu foi co-autor de la gran obra *[[Historia Plantarum universalis]]*, publicáu cuarenta años dempués de la so muerte.
* ***forficata***: epítetu llatín que significa "fortificada".
;Sinonimia:
* *Bauhinia candicans* Benth.,
* *Bauhinia aculeata* Vell.,
* *Bauhinia brasiliensis* Vogel.

## Ver tamién
* Terminoloxía descriptiva de les plantes
* Cronoloxía de la botánica
* Historia de la botánica
* Carauterístiques de les fabacees

## Referencies

## Enllaces esternos

* http://www.cricyt.edu.ar/multequina/indice/pdf/06/6_5.pdf
* monte natural uruguayu:
* Considerancies sobre medicina tradicional
Bauhinia jenningsii

La **suruntok** o ***Bauhinia jenningsii***, ye un arbustu de la familia de les fabácees, orixinariu de Cuba.

## Descripción
Ye un arbustu que puede algamar un tamañu d'hasta 3 m d'altor, tien la corteza escamosa de color café-abuxáu. Les fueyes son ovaes y les flores tán en recímanos, cola mota colorada. Los frutos en forma de vaines d'hasta 7 cm de llargu y con 8 granes escures.

## Distribución y hábitat
Ye orixinaria de Cuba, habita en clima templáu dende'l nivel del mar hasta los 30 metros, acomuñada a vexetación alteriada de montes tropicales subcaducifolios y perennifolios.

## Taxonomía
*Bauhinia jenningsii* foi descritu por Percy Wilson y espublizóse en *[[Bulletin of the Torrey Botanical Club]]* 43(9): 463–464. 1916.
;Etimoloxía:
***Bauhinia***: nome xenéricu nomáu n'honor de los hermanos herboristes y botánicos suizus; Caspar (1560-1624) y Johann Bauhin (1541-1613). El primeru foi botánicu y médicu, autor d'un índiz de nomes de plantes y los sos sinónimos llamáu *[[Pinax Theatri botanici]]*, y profesor d'anatomía y botánica na Universidá de Basilea, qu'estremaba ente xéneru y especie, y foi'l primeru n'establecer un sistema científicu de la nomenclatura, ente que'l segundu foi co-autor de la gran obra *[[Historia Plantarum universalis]]*, publicáu cuarenta años dempués de la so muerte.

***jenningsii***: epítetu 
;Sinonimia:
* *Bauhinia castilloi* Standl. 
* *Casparea jenningsii* (P.Wilson) Britton & Rose 

## Referencies
 

## Enllaces esternos
* Imaxe
Bauhinia longifolia

***Bauhinia longifolia*** ye una especie de planta fanerógama de lleguminoses na familia de les Fabaceae.
## Propiedaes
*B. longifolia* ye una bona fonte de flavonoides con actividá anti-virus de Mayaro. Esti ye'l primer informe de l'actividá de la quercetina y los sos derivaos contra un alfavirus. *B. longifolia* contién nes sos fueyes quercetina non glicosilada y les sos glucósidos: guaijaverina, quercitrina, isoquercitrina y hiperina.
## Distribución
Ye orixinaria d'América del Sur, onde se distribúi por Bolivia, Brasil, Paraguái y Perú.
## Taxonomía
*Bauhinia longifolia* foi descritu por (Bong.) Steud. y espublizóse en *[[Nomenclator Botanicus. Editio secunda]]* 2(1): 191. 1840.
;Etimoloxía:
***Bauhinia***: nome xenéricu nomáu n'honor de los hermanos herboristes y botánicos suizus; Caspar (1560-1624) y Johann Bauhin (1541-1613). El primeru foi botánicu y médicu, autor d'un índiz de nomes de plantes y los sos sinónimos llamáu *[[Pinax Theatri botanici]]*, y profesor d'anatomía y botánica na Universidá de Basilea, qu'estremaba ente xéneru y especie, y foi'l primeru n'establecer un sistema científicu de la nomenclatura, ente que'l segundu foi co-autor de la gran obra *[[Historia Plantarum universalis]]*, publicáu cuarenta años dempués de la so muerte.

***longifolia***: epítetu llatín que significa "con grandes fueyes".
;Sinonimia:
* *Bauhinia longifolia var. longifolia 
* *Bauhinia recurva* Cowan 
* *Bauhinia recurva* R.S. Cowan 
* *Pauletia longifolia'' Bong.

## Ver tamién
* Terminoloxía descriptiva de les plantes
* Cronoloxía de la botánica
* Historia de la botánica
* Carauterístiques de les fabacees

## Referencies

* http://www.eol.org/search?q=bauhinia&search_image=
## Bibliografía
# Forzza, R. C. & et al. et al. 2010. 2010 Llista de espécies Flora do Brasil. http://floradobrasil.jbrj.gov.br/2010/ . 
# Lewis, G. P. 1987. Legumes of Bahia. 369 pp.
Barleria cristata

***Barleria cristata***, ye una especie de planta yerbácea perteneciente a la familia de les acantacees. 

## Descripción
Crez como un arbustu, algamando los 60 a 100 cm d'altor. Les fueyes son de color verde escuru nel fexe y de color verde maciu nel viesu. Son estrechamente elíptiques a ovaes. Les flores son d'unos 5 cm de llargu, en forma d'embudu de color violeta, rosa o blancu. Los frutos son cápsules elipsoides.

## Distribución y hábitat
Ye nativa del sur d'Asia, onde se distribúi por China hasta la India y Myanmar. Ye cultivada como planta ornamental nes ciudaes y xardinos, naturalizóse en Ḥawai, onde crez en hábitats secos. En Fixi, onde ye conocíu como "tombithi" y na Islla Christmas (Océanu Índicu), la planta crez tamién como especie ruderal a lo llargo de los caminos y les árees alteriaes dende'l nivel del mar hasta unos 100 metros.

## Usos
Conocida como อังกาบ, esta planta utilizar en Tailandia como un remediu yerbaceu tradicional, que supuestamente actúa como tónicu, diuréticu y purificador del sangre.

## Taxonomía
*Barleria cristata* describióse por Carlos Linneo y espublizóse en *[[Species Plantarum]]* 2: 636. 1753.

;Etimoloxía:
***Barleria***: nome xenéricu dau n'honor del biólogu y monxu dominicu francés; Jacques Barrelier (1606 - 1673).

***cristata***: epítetu llatín que significa "con cresta".
;Sinonimia:

## Ver tamién
* Terminoloxía descriptiva de les plantes
* Historia de la botánica
* Carauterístiques de les acantacees

## Referencies

## Bibliografía

# Funk, V. A., P. E. Berry, S. Alexander, T. H. Hollowell & C. L. Kelloff. 2007. Checklist of the Plants of the Guiana Shield (Venezuela: Amazonas, Bolivar, Delta Amacuro; Guyana, Surinam, French Guiana). Contr. U.S. Natl. Herb. 55: 1–584.
# Hokche, O., P. E. Berry & O. Huber. 2008. Nuev. Cat. Fl. Vas. Venezuela 1–860. Fundación Instituto Botánicu de Venezuela, Caracas, Venezuela.
# Long, R. W. & O. K. Lakela. 1971. Fl. Trop. Florida i–xvii, 1–962. University of Miami Press, Coral Cables.
# Molina Rosito, A. 1975. Enumeración de las plantas de Honduras. Ceiba 19(1): 1–118.
# Nasir, E. & S. I. Ali (eds). 1980-2005. Fl. Pakistan Univ. of Karachi, Karachi.
# Nelson, C. H. 2008. Cat. Pl. Vasc. Honduras 1–1576.
# Steyermark, J. 1995. Flora of the Venezuelan Guayana Project.
# Wagner, W. L., D. R. Herbst & S. H. Sohmer. 1990. Manual of the Flowering Plants of Hawai'i. Special Publ. Bernice Pauahi Bishop Mus. (1): 988 pp.
#  2008. 'eFloras. Missouri Botanical Garden, St. Louis, MO & Harvard University Herbaria, Cambridge, MA. 2010 Oct 30 http://www.efloras.org/florataxon.aspx?flora_id=5&taxon_id=200021992. 

## Enllaces esternos

 

* ''Barleria cristata''
Bauhinia vahlii

***Bauhinia vahlii*** ye una especie botánica de lleguminosa na familia de les Fabaceae. Distribúise per Asia y África.

## Descripción
Ye una planta trepadora, con cañes densamente peludas, con bilortos, polo xeneral frente a les fueyes. Fueyes alternes, peciolaes, pecíolude 7,5-9 cm de llargu, cordaes na base, lobulaes nel ápiz, orbicular na forma, 10-46 cm de llargu y cuasi tan amplia y pocu peluda na parte cimera y la densidá de pelos na superficie inferior. Inflorescencia terminal, subcorimbosa, en recímanu densamente peludo; Bractéolas persistentes. Flores de color blancu . Hipantio de 5-8 mm de llargu. Mota con 3-5 lóbulos, de 10 a 12,5 mm de llargu, estremándose en 2 a 3 partes, densamente velloso. El frutu una llegume maderiza, de 22,5 a 30 cm de llargu ,5-7 0.5 cm d'anchu, dehiscente, ferruñosu aterciopeláu, con 6-12 granes. Granes planes, de color marrón escuru, pulíes, de 2,5 cm de diámetru.
## Distribución
;África: Zaire
;Asia: Bhutan, India, Nepal, Paquistán, Sri Lanka.

## Propiedaes
Los estractos de hexano, acetato de etilo y metanol de los raigaños de *[[Bauhinia tomentosa]]* y *Bauhinia vahlii* fueron probaos pola so actividá antimicrobiana frente a bacteries Gram-positives (cuatro cepes), les bacteries Gram-negatives (tres cepes) y tres cepes de fungos utilizando métodos de microdilución, pa la determinación de les concentración mínima de inhibición. Foi considerada antibacteriana y antimicótica.
## Taxonomía
*Bauhinia vahlii* foi descritu por Wight & Arn. y espublizóse en *[[Prodromus Florae Peninsulae Indiae Orientalis]]* 1: 297. 1834.
;Etimoloxía:
***Bauhinia***: nome xenéricu nomáu n'honor de los hermanos herboristes y botánicos suizus; Caspar (1560-1624) y Johann Bauhin (1541-1613). El primeru foi botánicu y médicu, autor d'un índiz de nomes de plantes y los sos sinónimos llamáu *[[Pinax Theatri botanici]]*, y profesor d'anatomía y botánica na Universidá de Basilea, qu'estremaba ente xéneru y especie, y foi'l primeru n'establecer un sistema científicu de la nomenclatura, ente que'l segundu foi co-autor de la gran obra *[[Historia Plantarum universalis]]*, publicáu cuarenta años dempués de la so muerte.

***vahlii***: epítetu dau n'honor del botánicu noruegu Martin Vahl (1749 - 1804).
;Sinonimia:
* *Bauhinia racemosa* Vahl
* *Phanera vahlii* (Wight & Arn.) Benth
## Ver tamién
* Terminoloxía descriptiva de les plantes
* Cronoloxía de la botánica
* Historia de la botánica
* Carauterístiques de les fabacees
## Referencies

## Enllaces esternos