Navas de Jorquera

**Navas de Jorquera** ye un conceyu español asitiáu al sureste de la península ibérica, na provincia d'Albacete, dientro de la comunidá autónoma de Castiella-La Mancha. Atopar a 35 km de la capital provincial. La so población xubía a 523 habitantes, según los datos oficiales del INE a 1 de xineru de 2017.

## Símbolos
;Escudu
Esti conceyu escareció d'escudu heráldicu hasta que l'Institutu d'Estudios Albacetenses «Don Juan Manuel» propunxo unu acorde coles carauterístiques históricu y tradicional de la llocalidá. En fecha 27 d'ochobre de 1990 axuntóse'l plenu municipal y alcordóse que se fixera un pequeñu cambéu al escudu propuestu que ye'l que consta como oficial nesta páxina, (esti cambéu consistía en camudar unu de los dos faes de trigu que portaba l'escudu orixinal na so parte inferior con fondu azul por un recímanu d'uva, elementu bien carauterísticu de la zona na actualidá). El cambéu nun pudo llevase a cabu, permaneciendo como escudu oficial el que s'amuesa na imaxe de la esquierda. El significáu de cada unu de los emblemes del escudu ye'l siguiente:

Enriba del escudu una corona real, indicando que'l conceyu independizóse y consiguió ser conceyu autónomu.

Na parte cimera del escudu, nel llau esquierdu una torre d'oru mazonada de sable con fondu verde sínople y nel llau derechu con fondu doráu una águila de sable. Estos dos elementos esplíquense porque dambos son los cuarteles del escudu de Jorquera, "Estáu" al que pertenecía esti pueblu na antigüedá.

Na parte inferior, con fondu azul, apaecen un fexe de trigu y un recímanu d'uva, elementos carauterísticos de la historia de la llocalidá pola so tradición agrícola.

L'escudu heráldicu que representa al conceyu foi aprobáu'l  col siguiente blasón:

## Xeografía
La llocalidá ta asitiada a una altitú de 708&nbsp;msnm.





## Historia

Procedente del sieglu I dempués de Cristu conocemos, al traviés de les xentes del llugar, la esistencia d'un camín que llamen «carril cruzáu», anguaño en desusu, que vien de la provincia de Cuenca por Villamalea, entrando na provincia d'Albacete por Cenizate, Navas de Jorquera y Mahora para, dende equí, cruciar el ríu por Valdeganga en Puente Torres. Esti carril nun traviesa nenguna de les poblaciones actual y cercanu a él atopen una serie de xacimientos de los que, ensin dulda, en dómina romana constituyiría la vía de comunicación cola Vía Heraclea, yá que'l so trazáu coincide col de la citada vía. Ye'l casu de los xacimientos de Cuetu de les Cabeces, Villares de la Matosa y Corral de Villaralto.

Sobre'l so orixe y historia atopen datos correspondientes a los sieglos XII y XIII. Cuando Alfonsu VIII conquistó Alarcón nel añu 1184 tamién-y pertenecieron les tierres albacetenses asitiaes al norte del ríu Júcar, que foi progresivamente conquistando hasta que lo fixo con Jorquera y Alcalá del Júcar en 1211.

Más tarde, Alfonsu X ''el Sabiu'' concedió distintos castiellos y tierres a los sos caballeros, apurriendo, ente otros, tol Estáu de Jorquera» (al que pertenecía Les Navas) a don Pedro Núñez de Guzmán. 

Mientres los sieglos XIV y XV, estos terrenes yeren parte del marquesáu de Villena, un territoriu que los Reis Católicos anexonaron a la Corona de Castiella, dientro del Reinu de Murcia, cuando ganaron a don Diego López Pachecho, titular del marquesáu a finales del sieglu XV.

El 31 d'agostu de 1663 recibióse la certificación del rei Felipe IV concediendo'l pidimientu de «villazgo» a Les Navas, nome col que se conocía esta llocalidá naquella dómina. En 1833, cuando se creó la provincia d'Albacete, toles aldegues del Estáu de Jorquera» adquirieron definitivamente la so independencia. Constituyóse entós el conceyu de Navas de Jorquera, formando parte del partíu xudicial de Casas-Ibáñez.

## Demografía
El conceyu, que tien una superficie de 42,26&nbsp;km², cuenta según el padrón municipal para 2017 del INE con 523 habitantes y una densidá de 12,38&nbsp;hab./km².





## Economía
La so economía básase principalmente na agricultura de secanu (la viña, la olivar y les ceberes) na que práuticamente tol pueblu participa con dalguna o delles parceles. Nos últimos años tamién s'introdució una agricultura basada nel cultivu del xampiñón y de les cogordes.

No tocante al sector ganaderu, hai que destacar l'incipiente interés y cada vez mayor importancia de los habitantes d'esti conceyu poles granxes de gochos, coneyos y pollos y de non tan recién apaición la cría d'oveyes y corderos pa carne, encuadráu dientro del tradicional "llendo".

## Persones destacaes
Como home ilustrísimo, ye importante mentar a don Benito Sánchez de Herrera, nacíu en 1598.

Foi Doctor en Teoloxía pola Universidá d'Alcalá de Henares. Foi obispu de Monopoli (1654-1664) y obispu de Nápoles (1664-1674). Tuvo gran influyencia sobre'l Papa Inocencio X ya influyó na eleición del posterior Papa Alejandro VII. Morrió en 1674, en Nápoles.

Tuvo como alumnu a Juan Caramuel, científicu español del sieglu XVII, denomináu "el Leibniz español". Ente'l so descendientes atopa Juan José García Verdejo, direutor de la banda municipal de música, fináu en 1981.

Traxo a la villa dende África les reliquies de San Eleuterio y San Liberato, onde anguaño se veneren. Les imáxenes d'estos Santos Mártires que tien esta parroquia, tienen el pechu buecu. Este ye'l llugar onde alluguen parte de los sos martirizaos güesos, que llegaron a la ilesia d'esti pueblu'l 12 de setiembre de 1665.

Ye esta la fecha que, de magar, y hasta 1966, foi escoyida pa la celebración de la so festividá local. Dende 1966 hasta 1970, celebróse'l día 2 de setiembre, y dende 1971 hasta l'actualidá, les fiestes nel so honor celebren el día 10 d'agostu, col fin de favorecer l'asistencia de tolos fíos de la población que moren fora.

Son abogaos de los que carecen hernies, y ye fama y tradición constante curar a bien de fieles d'esta enfermedá, por causa de quien asisten a la so procesión gran númberu d'enfermos, tantu de los pueblos de la contorna, como d'otros más remotos.

## Espiritualidá

En Navas de Jorquera atópase l'únicu templu al campu de la Comunidá Odinista d'España-Ásatrú (COE), una organización relixosa neopagana. El primer templu construyíu n'honor a Odín en tol mundu, dempués de 1.000 años.

## Referencies

## Enllaces esternos

* Páxina del conceyu na Diputación Provincial.