open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Arnica chamissonis

La **árnica americano** (***Arnica chamissonis***) ye una especie Asteraceae nativa de los praos húmedos d'América del Norte. Tien les mesmes carauterístiques que l'árnica europea (*A. montana*), estremándose en tener más ramificación y dellos capítulos florales.

## Descripción
*A. chamissonis* tien les flores de color mariellu con verde xamasca de testura media. Les fueyes arrexuntar en 4-10 pares. Produz granes de color marrón y tien un periodu de crecedera activa dende la primavera hasta'l branu. Tien una crecedera rizomatuso y crez a un ritmu moderáu.

## Distribución y hábitat
*A. chamissonis* ye orixinaria del oeste d'Estaos Xuníos, incluyendo Alaska, y la mayor parte de Canadá. *A. chamissonis* ye perenne. Polo xeneral, prefier praos húmedos y montes de coníferes y, de cutiu crecen montanos y subalpinos, a una altitú de 0-3,500 metros. Les granes son fácilmente disponibles y la planta puede cultivase nun xardín de casa. Prefier la esposición a plenu sol y una temperatura medio del suelu de 18-24 ° C. 
 

## Propiedaes
Tien les mesmes propiedaes que *[[Arnica montana]]*.

## Taxonomía
*Arnica chamissonis* describióse por Christian Friedrich Lessing y espublizóse en * [[Linnaea]]*, 6, p. 238, 1831.
;Etimoloxía:
***Arnica***: nome xenéricu deriváu del vocablu griegu *πταρμική*, del sustantivu *πταρμός*, tusida, pola so capacidá de faer espirriar.

***chamissonis***: epítetu dau n'honor del botánicu Adelbert von Chamisso (1781-1838).
;Sinonimia:
* *Arnica bernardina* Greene 
* *Arnica bruceae* Rydb. 
* *Arnica cana* Greene 
* *Arnica celsa* A.Nelson
* *Arnica chamissonis* var. *bernardina* (Greene) Jepson ex Maguire 
* *Arnica chamissonis* subsp. *foliosa* (Nuttall) Maguire 
* *Arnica chamissonis* var. *foliosa* (Nuttall) Maguire
* *Arnica chamissonis* subsp. *incana* (A. Gray) Maguire
* *Arnica chamissonis* var. *incana* (A. Gray) Hultén
* *Arnica chamissonis* var. *interior* Maguire
* *Arniaca chamissonis* var. *jepsoniana* Maguire 
* *Arnica columbiana* Greene 
* *Arnica exigua* A.Nelson 
* *Arnica foliosa* Nutt. 
* *Arnica foliosa* var. *andina* Nutt. 
* *Arnica foliosa* var. *bernardina* (Greene) Jeps. 
* *Arnica foliosa* var. *incana* A.Gray 
* *Arnica greenei* A.Nelson 
* *Arnica incana* (A.Gray) Greene
* *Arnica kodiakensis* Rydb. 
* *Arnica lanulosa* Greene 
* *Arnica macilenta* Greene 
* *Arnica maguirei* A.Nelson 
* *Arnica ocreata* A.Nelson 
* *Arnica rhizomata* A.Nelson 
* *Arnica rubricaulis* Greene 
* *Arnica stricta* A.Nelson 
* *Arnica subplumosa* var. *macilenta* (Greene) A.Nelson
* *Arnica tomentulosa* Rydb.

## Ver tamién
* Terminoloxía descriptiva de les plantes
* Cronoloxía de la botánica
* Historia de la botánica
* Carauterístiques de les asteracees

## Referencies

## Enllaces esternos
Arracacia atropurpurea

***Arracacia atropurpurea*** ye una planta perteneciente a la familia de les apiácees, al igual que la cenahoria (*[[Daucus carota]]*) y l'apiu (*[[Apium graveolens]]*).

## Descripción
Ye una yerba ramoso, delles vegaes algama un tamañu de l m d'altor, pero usualmente son más baxes, colos tarmos de color purpúreo, polo regular, fueyes largamente peciolaes; les flores tán arrexuntaes n'umbeles; los frutos son blancos de 7 mm de llargu.

## Distribución y hábitat
Ye orixinaria d'América dende Méxicu hasta Perú y Bolivia. Presente en clima templáu, ente los 2240 y los 2750 metros, acomuñada al monte de juníperos y monte mistu de pinu-encina.

## Propiedaes
Nel Estáu de Méxicu aplíquense les fueyes, los tarmos y les flores en cocimientu contra les merucos.

## Historia
Nel sieglu XVI, el Códiz Florentino mentar como antiblenorrágico. Francisco Hernández rellata que tien virtúes pal "endelgazamientu", "apangar los dolores provocaos pol fríu", y pa solliviar les rozadures".

A principios del sieglu XVIII, Juan de Esteyneffer usar contra'l paralís, sordera, tisis, dolor estomacal, hipu, vultura, cólicu, obstrucción del fégadu, hidropesía, orquitis, merucos, suministrada en forma de cocimientu, polvu, emplastu y agua pa beber o tomar o bañar.

A entamos del sieglu XX, l'Institutu Médicu Nacional señalar como antiblenorrágico. Darréu, Maximino Martínez reportar como antiblenorrágico, antitérmico, carminativo, estimulante y analxésicu. La Sociedá Farmacéutica de Méxicu indica los usos siguientes: antigonorreico, carminativo y estimulante.

## Taxonomía
*Arracacia atropurpurea* describióse por (Lehm.) Benth. & Hook.f. ex Hemsl. y espublizóse en *[[Biologia Centrali-Americana]]*; . . . Botany 1(6): 564. 1880. 
;Sinonimia:
* *Pentacrypta atropurpurea* Lehm. basónimu
* *Arracacia humilis* Rose 
* *Arracacia irazuensis* Kuntze 
* *Arracacia luxeana* J.M.Coult. & Rose
;*var. brevipes* (J.M.Coult. & Rose) Mathias & Constance
* *Arracacia brevipes* J.M.Coult. & Rose

## Nome común

## Bibliografía
# CONABIO. 2009. Catálogo taxonómico de especies de México. 1. In Capital Nat. Méxicu. CONABIO, Mexico City.
# Luteyn, J. L. 1999. Pandoriales, a checklist of plant diversity, geographical distribution, and botanical literature. Mem. New York Bot. Gard. 84: viii–xv, 1–278.
# Standley, P. C. & L. O. Williams. 1966. Umbelliferae. In: P. C. Standley & L. O. Williams (eds.), Flora of Guatemala - Part VIII, Number 1. Fieldiana, Bot. 24(8/1): 21–66.

## Referencies

## Enllaces esternos
Artemisia arborescens

***Artemisia arborescens*** ye una especie d'árbol perteneciente a la familia de les asteracees. Ye nativa de la rexón mediterránea. 

## Descripción
Ye un erecto árbol de fueya perenne, con fueyes arumoses finamente estremaes de color blancu plateáu y flores de color mariellu como margaritas. Esta planta cultivar pola so xamasca, anque nes rexones fríu y templar rique la proteición d'un muriu.

Esta planta y el cultivu "Powis Castle" ganaron el premiu al Award of Garden Merit. de la Royal Horticultural Society.

## Propiedaes
Esta planta, al igual qu'otres del xéneru *[[Artemisia]]*, produz aceites esenciales qu'históricamente fueron utilizaos pa diversos fines melecinales anque les sos propiedaes farmacolóxiques tán entá so investigación.

## Taxonomía
*Artemisia arborescens* describióse por (Vaill.) L. y espublizóse en *[[Species Plantarum, Editio Secunda]]* 2: 1188. 1763. 
;Etimoloxía:

Hai dos teoríes na etimoloxía de ***Artemisia***: según la primera, debe'l so nome a Artemisa, hermana ximielga d'Apolo y diosa griega de la caza y de les virtúes curatibles, especialmente de los embaranzos y los partos. Según la segunda teoría, el xéneru foi dau n'honor a Artemisia II, hermana y muyer de Mausolo, rei de la Caria, 353-352 e.C., que reinó dempués de la muerte del soberanu. Nel so homenaxe alzóse'l Mausoléu d'Halicarnasu, una de les siete maravíes del mundu. Yera esperta en botánica y en medicina.

***arborescens***: epítetu llatín que significa "como un árbol*.
;[[Sinonimia (bioloxía)|Sinonimia]]:
* *Absinthium arborescens* Moench 
* *Absinthium arborescens* Vaill. 
* *Artemisia argentea* Willk. & Lange 
* *Artemisia elegans'' Salisb.
## Nome común
N'España: abrótano, axenxu, axenxu de monte (2), axenxu moruno (5), artamisa, artemisia, asensio (2), cazapegos, doncel (3), matu del sarampión, mazapegos, sencio (2), sensio. (el númberu ente paréntesis indica'l númberu d'especies que lleven el mesmu nome n'España).

## Ver tamién
* Planta melecinal
* Fitoterapia
* Usos melecinales de los raigaños
* Medicina china tradicional
* Terminoloxía descriptiva de les plantes
* Cronoloxía de la botánica
* Historia de la botánica
* Carauterístiques de les asteracees

## Referencies

## Bibliografía
# Bailey, L. H. & E. Z. Bailey. 1976. Hortus Third i–xiv, 1–1290. MacMillan, New York.

## Enllaces esternos
Artemisia cina

***Artemisia cina***, ye una especie arbustiva perteneciente a la familia Asteraceae. .
## Descripción
* Ye un arbustu con golor arumoso de 40-60 cm, tien los tarmos erectos algodonosos y maderizos na so base. Les fueyes son pequeñes, con peciolos curtios nes fueyes basales y sésiles nes fueyes cimeres, son espatulaes coles puntes arrondaes. Floria en xunetu-agostu, les flores tubulares son amarellentaes y arrexuntar en panícules de 3-5 pequeñes flores.
## Distribución y hábitat
Planta orixinaria del Asia central, preferentemente de les estepes salobres de Turkestán
## Propiedaes
* Antihelmíntico, los capítulos florales son útiles nel tratamientu de lombriz y nematodos.
* Antifúngica, anque puede presentar toxicidá con vultures y fories.

## Taxonomía
*Artemisia cina* describióse por O.Berg & C.F.Schmidt ex Poljakov y espublizóse en *[[Darstellung und Beschreibung samtlicher in der Pharmacopoea borussica aufgefuhrten offizinellen Gewachse]]* 4: , pl. 29. 1863. 
;Etimoloxía:

Hai dos teoríes na etimoloxía de ***Artemisia***: según la primera, debe'l so nome a Artemisa, hermana ximielga d'Apolo y diosa griega de la caza y de les virtúes curatibles, especialmente de los embaranzos y los partos . según la segunda teoría, el xéneru foi dau n'honor a Artemisia II, hermana y muyer de Mausolo, rei de la Caria, 353-352 e.C., que reinó dempués de la muerte del soberanu. Nel so homenaxe alzóse'l Mausoléu d'Halicarnasu, una de les siete maravíes del mundu. Yera esperta en botánica y en medicina.

***cina***: epítetu llatín que significa "ceniza".
;Sinonimia:
* *Seriphidium cinum* (Berg & C.F. Schmidt ex Poljakov) Poljakov
* *Artemisia salina* Willd. [1803]
* *Artemisia maritima subsp. salina* (Willd.) Nyman [1879]
* *Artemisia laricifolia* S.G.Gmel. [1774]
* *Artemisia humilis* M.Bieb. [1798]
* *Artemisia cyna* Pall. [1776]
* *Seriphidium maritimum* (L.) Poljakov [1961]
* *Artemisia seriphium* Wallr.

## Ver tamién
* Planta melecinal
* Fitoterapia
* Usos melecinales de los raigaños
* Medicina china tradicional
* Terminoloxía descriptiva de les plantes
* Cronoloxía de la botánica
* Historia de la botánica
* Carauterístiques de les asteracees
## Referencies

## Bibliografía
# Li, H., T. Liu, T. Huang, T. Koyama & C. Y. DeVol. 1979. Vascular Plants. Volume 6: 665 pp. In Fl. Taiwan. Epoch Publishing Co., Ltd., Taipei.
# Flora of China Editorial Committee. 2011. Fl. China 20–21: 1–992. Science Press & Missouri Botanical Garden Press, Beijing & St. Louis.
## Enllaces esternos
* Heilkräuter-Seiten
* Beschreibung des homöopathisches Arzneimittel Cina maritima (n'inglés)
*
Artemisia granatensis

***Artemisia granatensis*** ye una planta perenne perteneciente a la familia de les Compuestes (Asteraceae). Esta especie ye endémica de Sierra Nevada, España, y tópase en peligru críticu d'estinción. Ello ye que envalórase que queden menos de 2.000 exemplares. 

## Descripción
Ye una planta perenne a diferencia de la manzanilla común que ye añal; despide un arume asemeyao a ella. Tien un raigañu llarga, que se llanca nos pedregales de los cumes, con mapa de tarmos en redol formando verde, y salen ramines floríferas verticales, y cada una d'elles termina en delles cabezueles pequeñes. 

Al igual que la manzanilla fina escarez de lígules. 

## Propiedaes
Les xentes del llugar siempres lu han utilizáu atribuyéndo-y propiedaes máxiques y curatibles, magar namái ye útil como calmante de problemes dixestivos. Namái ye posible atopala en Sierra Nevada percima de los 2.000 msnm.

## Taxonomía
*Artemisia granatensis* describióse por Pierre Edmond Boissier y espublizóse en *[[Bibliothèque Universelle de Genève]]* n.s., 13: 409. 1838. 
;Etimoloxía:

Hai dos teoríes na etimoloxía de ***Artemisia***: según la primera, debe'l so nome a Artemisa, hermana ximielga d'Apolo y diosa griega de la caza y de les virtúes curatibles, especialmente de los embaranzos y los partos . según la segunda teoría, el xéneru foi dau n'honor a Artemisia II, hermana y muyer de Mausolo, rei de la Caria, 353-352 e.C., que reinó dempués de la muerte del soberanu. Nel so homenaxe alzóse'l Mausoléu d'Halicarnasu, una de les siete maravíes del mundu. Yera esperta en botánica y en medicina.

***granatensis***: epítetu xeográficu que se refier a la so llocalización en Granada.
;Sinonimia:
* *Artemisia basilica* Webb ex Willk. & Lange

## Nome común

## Ver tamién
* Planta melecinal
* Fitoterapia
* Usos melecinales de los raigaños
* Medicina china tradicional
* Terminoloxía descriptiva de les plantes
* Cronoloxía de la botánica
* Historia de la botánica
* Carauterístiques de les asteracees

## Referencies

## Enllaces esternos
Artemisia herba-alba

***Artemisia herba-alba***, ye una especie d'arbustu del xéneru Artemisia, distribuyir pol Mediterraneu occidental.
## Descripción
Ye un arbustu de poco altor, con fuerte golor, con cañes frecuentemente arquiaes escontra baxo. Les fueyes adultes son pequeñes y bien curties (2-8 mm), 1-2 pinnatisectas. Les bráctees del arreyo tán asitiaes a distintos niveles. Capítulos en panícula, argutos, allargaos, estrechos (1-3 mm) y con flores pocu numberoses (3-6) de color amarellentáu. Arreyo de 1,5-2,5 mm de diámetru. Receptáculu glabro. Brácteas bien escariosas, pocu pilosas.

## Distribución y hábitat
Alcuéntrase na rexón mediterránea occidental onde apaez en carbaes secos, tomillares más o menos nitrófilos, terrenales baldíos.

## Propiedaes
*Artemisia herba-alba* ye una bona planta forrajera principalmente poles oveyes.
Esta especie na medicina tradicional úsase como antiséptica, vermífuga y antiespasmódica ente otres propiedaes. *Artemisia herba-alba* utilizóse como remediu tradicional pa la enteritis y dellos problemes intestinales polos beduinos del Neguev.

L'aceite esencial de *A. herba-alba*, del Desiertu de la península del Sinaí, contién principalmente eucaliptol y cantidaes apreciables de tujones y otros monoterpenos. Davanona, crisantenona y cis- crisantenol atopáronse en delles poblaciones de *A. herba-alba* de Marruecos y España.
## Taxonomía
*Artemisia herba-alba* describióse por Xordán de Asso y espublizóse en *[[Synopsis Stirpium indigenarum Aragoniae]]* 117. 1779. 
;Etimoloxía:

Hai dos teoríes na etimoloxía de ***Artemisia***: según la primera, debe'l so nome a Artemisa, hermana ximielga d'Apolo y diosa griega de la caza y de les virtúes curatibles, especialmente de los embaranzos y los partos . según la segunda teoría, el xéneru foi dau n'honor a Artemisia II, hermana y muyer de Mausolo, rei de la Caria, 353-352 e.C., que reinó dempués de la muerte del soberanu. Nel so homenaxe alzóse'l Mausoléu d'Halicarnasu, una de les siete maravíes del mundu. Yera esperta en botánica y en medicina.

***herba-alba***: epítetu llatín que significa *yerba blanco*.
;Sinonimia:
**Artemisia aethiopica* L. 
**Artemisia aragonensis* Lam. 
**Artemisia lippii* Jan ex Besser 
**Artemisia ontina* Dufour 
**Artemisia valentina* Lam. 
**Seriphidium herba-alba* (Asso) Soják

## Ver tamién
* Planta melecinal
* Fitoterapia
* Usos melecinales de los raigaños
* Medicina china tradicional
* Terminoloxía descriptiva de les plantes
* Cronoloxía de la botánica
* Historia de la botánica
* Carauterístiques de les asteracees
## Referencies

## Enllaces esternos
Artemisia maritima

***Artemisia maritima*** ye una especie de fanerógama perteneciente a la familia Asteraceae. Ye nativa de les islles britániques y atópense en Wigton nel oeste y Aberdeen nel este; tamién nel nordeste d'Irlanda y nes islles de la Canal. Tien una amplia distribución nel Hemisferiu Norte del Vieyu Mundu dende les islles britániques a les costes del mar Bálticu, de Francia y el Mediterraneu, y los suelos salinos de Hungría; estender al este pel sur de Rusia, la rexón entorno al Mar Caspiu y Siberia central a China y Mongolia.

## Descripción
La planta asemeyar a *[[Arteroesis absinthium]]*, pero ye más pequeña. La planta algama unos 4-5 dm d'altor. Les fueyes son bipinnaes con segmentos lliniales estrechos que, como tola planta, ta cubierta en dambos llaos por un pelillo blancu algodonosu. Les pequeñes cabeces florales, caúna contién de trés a seis flores tubulares, d'un color amarellentáu o tintáu de marrón. Producir n'agostu y setiembre arrexuntaes en recímanos.

## Propiedaes
La planta tien les mesmes propiedaes qu'otres Artemisias pero menos potentes. Ye un tónicu amargosu y arumosu. Anque nun s'usa na medicina práutica regular, ye de cutiu usáu pola población pa tratar les fiebres intermitentes. Ye bien apreciada poles sos propiedaes vermífugas.

## Taxonomía
*Artemisia maritima* describióse por Linneo y espublizóse en *[[Sp. Pl.]]* 2: 846. 1753 
;Etimoloxía:

Hai dos teoríes na etimoloxía de ***Artemisia***: según la primera, debe'l so nome a Artemisa, hermana ximielga d'Apolo y diosa griega de la caza y de les virtúes curatibles, especialmente de los embaranzos y los partos . según la segunda teoría, el xéneru foi dau n'honor a Artemisia II, hermana y muyer de Mausolo, rei de la Caria, 353-352 e.C., que reinó dempués de la muerte del soberanu. Nel so homenaxe alzóse'l Mausoléu d'Halicarnasu, una de les siete maravíes del mundu. Yera esperta en botánica y en medicina.

***maritima***: epítetu llatín que significa "marítima, na mariña del mar*.
;[[Sinonimia (bioloxía)|Sinonimia]]:
* *Artemisia maritima* L. ex Hook.f. 
* *Artemisia maritima subsp. salina* (Willd.) Nyman 
* *Artemisia pseudogallica* (Rouy) A.W.Hill 
* *Artemisia salina'' Willd.]

## Ver tamién
* Planta melecinal
* Fitoterapia
* Usos melecinales de los raigaños
* Medicina china tradicional
* Terminoloxía descriptiva de les plantes
* Cronoloxía de la botánica
* Historia de la botánica
* Carauterístiques de les asteracees

## Referencies

## Enllaces esternos
Artemisia princeps

***Artemisia princeps***, o **artemisia del Xapón**, ye una especie de planta perenne perteneciente a la familia de les asteracees.

## Descripción
Ye una planta bien brengosa, que crez hasta los 1,2 metros d'altor. Esta especie arrobínase rápido per mediu de estolones soterraños y puede convertise n'invasora. Lleva flores de tamañu pequeñu, de color beige, floria de xunetu a payares, son hermafrodites, y son polinizaes pol vientu. Les fueyes tienen forma de pluma, festoneaes y llixeres, con vellu trupu de color blancu na parte inferior.

## Usos melecinales
*A. princeps* ye una de les variedaes de les especies de *[[Artemisia (planta)|Artemisia]]* usada como moxa en Moxibustión, una tradicional practica médica de China, Xapón, Corea, Vietnam, Tíbet, y Mongolia.

## Etimoloxía
En China conozse como *huang hua ai*. En Xapón llámase  y les fueyes, dacuando, son blanquiaes y añadíes a les sopes o'l arroz Les fueyes, xunto coles de *[[Gnaphalium affine]]* son un ingrediente fundamental nel kusa mochi, un dulce de Xapón, al qu'imparte'l so frescor, arume primaveral y el color verde intensu

En Corea llámase *ssuk* (쑥) o *tarae ssuk* (타래쑥) que ta fondamente rellacionada con Dangun Sinhwa (단군신화), la lleenda de Gojoseon, el primer reinu coreanu onde foi llargamente usáu na cocina y como una melecina.

## Taxonomía
*Artemisia princeps* describióse por Renato Pampanini y espublizóse en *[[Nuovo Giornale Botanico Italianu]]*, n.s. 36(4): 444–446. 1930.
;Etimoloxía:

Hai dos teoríes na etimoloxía de ***Artemisia***: según la primera, debe'l so nome a Artemisa, hermana ximielga d'Apolo y diosa griega de la caza y de les virtúes curatibles, especialmente de los embaranzos y los partos. Según la segunda teoría, el xéneru foi dau n'honor a Artemisia II, hermana y muyer de Mausolo, rei de la Caria, 353-352 e.C., que reinó dempués de la muerte del soberanu. Nel so homenaxe alzóse'l Mausoléu d'Halicarnasu, una de les siete maravíes del mundu. Yera esperta en botánica y en medicina.

***princeps***: epítetu llatín que significa "distinguida*.
;[[Sinonimia (bioloxía)|Sinonimia]]:
**Artemisia montana var. nipponica* (Nakai) Pamp.
**Artemisia parvula* Pamp. 
**Artemisia vulgaris f. nipponica'' Nakai
## Ver tamién
* Planta melecinal
* Fitoterapia
* Usos melecinales de los raigaños
* Medicina china tradicional
* Terminoloxía descriptiva de les plantes
* Cronoloxía de la botánica
* Historia de la botánica
* Carauterístiques de les asteracees
## Referencies

## Bibliografía
# Flora of China Editorial Committee. 2011. Fl. China 20–21: 1–992. Science Press & Missouri Botanical Garden Press, Beijing & St. Louis.
## Enllaces esternos
Artemisia scoparia

***Artemisia scoparia*** ye una especie del xéneru *[[Artemisia (planta)|Artemisia]]*, perteneciente a la familia Asteraceae. En chinu mandarín conozse como Chén Yin (tradicional:茵陳) y ye importante na medicina tradicional china, onde se considera intercambiable con *[[Artemisia capillaris]]*. El so polen puede ser alergénico.

## Constituyentes químicos
# Capillarisin 
#Éster butílico del ácidu clorogénico
#6,7-Dimethylesculetin
#Isosabandin
#Magnoliosida (isoscopoletin-β-D-glucopyranoside)
#7-Methoxycoumarina
#7-Methylesculetina
#Sabandin A
# Sabandin B
# Scoparona (6,7-dimethoxycoumarin) 
#Scopoletina
#β-Sitosterol

## Taxonomía
*Artemisia scoparia* describióse por Waldst. & Kit. y espublizóse en *[[Descriptiones et Icones Plantarum Rariorum Hungariae]]* 1: 66, pl. 65. 1802.
;Etimoloxía:

Hai dos teoríes na etimoloxía de ***Artemisia***: según la primera, debe'l so nome a Artemisa, hermana ximielga d'Apolo y diosa griega de la caza y de les virtúes curatibles, especialmente de los embaranzos y los partos . Según la segunda teoría, el xéneru foi dau n'honor a Artemisia II, hermana y muyer de Mausolo, rei de la Caria, 353-352 e.C., que reinó dempués de la muerte del soberanu. Nel so homenaxe alzóse'l Mausoléu d'Halicarnasu, una de les siete maravíes del mundu. Yera esperta en botánica y en medicina.

***scoparia***: epítetu llatín que significa "como escoba".
;Sinonimia:
* *Artemisia capillaris* Miq. 
* *Artemisia capillaris var. scoparia* (Waldst. & Kit.) Pamp. 
* *Artemisia elegans* Roxb. 
* *Artemisia gracilis* L'Hér. ex DC. 
* *Artemisia hallaisanensis var. formosana* Pamp. 
* *Artemisia kohatica* Klatt 
* *Artemisia piperita* Pall. ex Ledeb. 
* *Artemisia sachaliensis* Tilesius ex Besser 
* *Artemisia scoparia var. scoparia* 
* *Artemisia scoparioides* Grossh. 
* *Artemisia trichophylla* Wall. ex DC.
* *Draconia capillaris* (Thunb.) Soják 
* *Draconia scoparia* (Waldst. & Kit.) Soják 
* *Oligosporus scoparius* (Waldst. & Kit.) Less.
## Ver tamién
* Terminoloxía descriptiva de les plantes
* Cronoloxía de la botánica
* Historia de la botánica
* Carauterístiques de les asteracees
## Referencies

## Bibliografía
# Flora of China Editorial Committee. 2011. Flora of China (Asteraceae). 20–21: 1–992. In C. Y. Wu, P. H. Raven & D. Y. Hong (eds.) Fl. China. Science Press & Missouri Botanical Garden Press, Beijing & St. Louis.
## Enllaces esternos
Arthropodium cirrhatum

***Arthropodium cirrhatum*** ye una especie de planta perenne yerbácea perteneciente a la familia Laxmanniaceae.

## Descripción
Ye un lliriu bien curiosu, con fueyes de 30–60 cm por 3–10 cm, el tarmu de la flor con frecuencia algama un metro, y produz munches flores de seis pétalos, en grupos de dos o trés, cada unu con 2 cm d'anchu. Los estames son tricolores – púrpures y blancos, con mariellu nel estremu rizáu. Los raigaños miden 2–3 cm d'anchu. Con frecuencia cultívase-y como ornamental, pero crez naturalmente al norte de Greymouth y Kaikoura cerca del mar y, como'l nome suxer, usualmente en roques. Los rizomas son comestibles cuando se-yos cocina y pueden ser atopaos tol añu.

Los rizomas son comíos polos maorís dempués de ser cocinaos por **hangi** (roques calientes). Colenso creyó, por dos razones, qu'esta planta foi una vegada cultivada por ellos: primero, la planta crez muncho más grande so cultivu de lo que usualmente facer na naturaleza; y segundu atopábase-y frecuentemente cerca de cases y plantíos abandonaos maorís.

## Distribución y hábitat
Ye endémica de Nueva Zelanda, onde pudo ser una vegada cultivada. Ye usáu como melecina y tamién como alimentu, y tien una importancia simbólica na cultura tradicional maorí.

## Taxonomía
*Arthropodium cirrhatum* describióse por (G.Forst.) R.Br. y espublizóse en *[[Botanical Magazine]]* 49: t. 2350. 1822.
;Sinonimia:
**Anthericum cirrhatum* G.Forst. basónimu
**Anthericum latifolium* Banks & Sol. ex Kunth

## Ver tamién
* Terminoloxía descriptiva de les plantes
* Cronoloxía de la botánica
* Historia de la botánica
* Carauterístiques de les laxmanniacees

## Referencies

## Bibliografía
* Crowe, Andrew. *A Field Guide to the Native Edible Plants of New Zealand*. 2004. Penguin Books. Penguin Group (NZ) cnr Airborne and Rosedale Roads, Albany, Auckland 1310, New Zealand

## Enllaces esternos
Artocarpus dadah

***Artocarpus dadah*** ye una especie d'árbol del xéneru *[[Artocarpus]]* orixinariu de Sumatra.

## Descripción
*Artocarpus dadah* tien fueyes alternes simples, daqué allargaes y curvaes. Les flores son relativamente pequeñes flores en forma de fungos. Dempués del floriamientu de flores masculines cayer al suelu debaxo del árbol mientres les flores femenines permanecen nes cañes y conviértense en fruta.

## Propiedaes
Los compuestos químicos oxyresveratrol, (+)-catechina, afzelechin-3-O-alpha-L-rhamnopyranoside, (-)-afzelechin, dihydromorina, epiafzelechina-(4beta→8)-epicatechina, dadahol A y dadahol B, resveratrol, steppogenina, moracin M, isogemichalcone B, gemichalcone B, norartocarpetina y engeletina pueden atopase en *A. dadah*.

## Taxonomía
*Artocarpus dadah* describióse por Friedrich Anton Wilhelm Miquel y espublizóse en *[[Flora van Nederlandsch Indie, Eerste Bijvoegsel]]* 420. 1861.
;Etimoloxía:
***Artocarpus***: nome xenéricu que deriva de les pallabres griegues: *artu* = "pan" y *carpus* = "frutu".

***dadah***: epítetu
;Sinonimia:
* *Antiaris palembanica* Miq.
* *Artocarpus erythrocarpus* Korth. ex Miq.
* *Artocarpus inconstantissimus* (Miq.) Miq.
* *Artocarpus lakoocha var. malayanus* King
* *Artocarpus mollis* Miq.
* *Artocarpus peltatus* Merr.
* *Artocarpus reniformis* Becc.
* *Artocarpus rufa* Miq.
* *Artocarpus rufescens* Miq.
* *Artocarpus tampang* Miq.
* *Ficus inconstantissima* Miq.
* *Ficus tampang* Miq.
* *Saccus dadah* Kuntze

## Ver tamién
* Terminoloxía descriptiva de les plantes
* Cronoloxía de la botánica
* Historia de la botánica

## Referencies

## Enllaces esternos
Arum dracunculus

***Aram dracunculus*** ye una especie de planta fanerógama perteneciente a la familia Araceae natural d'Europa onde crez en llugares húmedos y xardinos.

Ye un sinónimu de **'Dracunculus vulgaris.

Ye una planta yerbácea qu'algama los 60-100&nbsp;cm d'altor. Tien un tubérculu redondu del tamañu d'una naranxa. El tarmu floral ta envolubráu por una espata en forma de cucuruchu de color coloráu o púrpura. El frutu ye una baga de color negru.

## Propiedaes
Úsase pa esaniciar les peques y manches de la piel y nun ha de ser inxeríu por ser tóxicu.

## Referencies

## Enllaces esternos
Arum italicum

***Arum italicum***, ye una especie fanerógama perteneciente a la familia Araceae.

## Descripción xeneral

Planta viviega, perenne, yerbácea y rizomatosa de 25-40 cm con un rizoma horizontal de 2 cm. Les sos fueyes son acusadamente sagitadas de más de 20 cm, asemeyaes a llances, yá que les sos peciolos lleguen a midir hasta 25 cm. Les flores aseméyense a un recímanu pequeñu de 1 cm y atópense nun espádice que s'estrema del coloráu-ocre del *[[Arum maculatum]]* en que ye de color mariellu. Floria en primavera. Los frutos son bayes coloraes arrexuntaes nun recímanu.

## Distribución y hábitat

Orixinal d'Europa mediterránea hasta Asia central, ye bien frecuente en sebes, ribazos y alamees.

## Propiedaes

* La tintura de la so raigañu ta indicada en catarros y bronquitis.
* Utilizáu en casos de farinxitis.
* Entá utilizáu en Homeopatía.
* Al ser tóxicu y esistir más plantes coles sos propiedaes, nun ye recomendable'l so usu.

## Taxonomía
*Arum italicum* describióse por Philip Miller y espublizóse en *[[The Gardeners Dictionary]]*:... eighth edition 8: 2. 1768.
;Etimoloxía:
***Arum***: nome xenéricu del griegu *aron* que significa "calor" y refierse al fechu de qu'estes plantes cuando tán en plenu floriamientu emiten calor. (carauterística particular del xéneru).

***italicum***: epítetu xeográficu qu'alude a la so llocalización n'Italia.
;Variedaes:

* *Arum italicum forma majoricense* (Chodat) Mus, Pericás & Rosselló
* *Arum italicum forma purpurascens* Pamp.
* *Arum italicum subsp. gaibolense* Mattei
* *Arum italicum subsp. majoricense* (Chodat) O.Bolòs, Masalles & Vigo
* *Arum italicum var. concolor* Beck
* *Arum italicum var. facchinii* (Porta ex Hruby) Engl.
* *Arum italicum var. hercegovinum* Beck
* *Arum italicum var. immaculatum* (DC.) Engl.
* *Arum italicum var. immaculatum* DC.
* *Arum italicum var. intermedium* Mutel
* *Arum italicum var. maculatum* Hoschede
* *Arum italicum var. parvulum* Borhidi
* *Arum italicum var. yvesii* Briq.
;Sinonimia:
* *Arum divaricatum* Dulac
* *Arum facchinii* Porta ex Hruby
* *Arum foetidum* Salisb.
* *Arum maculatum forma parvulum* (Borhidi) Terpó
* *Arum majoricense* Chodat
* *Arum modicense* Sprenger
* *Arum numidicum* Schott
* *Arum ponticum* Schott
* *Arum provinciale* Sommier ex Hruby

## Ver tamién
* Terminoloxía descriptiva de les plantes
* Cronoloxía de la botánica
* Historia de la botánica
* Carauterístiques de les aracees

## Referencies

## Enllaces esternos
* www.giftpflanzen.com *Arum italicum*
Asarum canadense

***Asarum canadense*** o **jengibre xavaz**, **jengibre de Canadá**, ye nativa de montes húmedos y ricos del este d'América del Norte. Topar nel este de les Grandes Llanures a les costes del Océanu Atlánticu, y dende el sureste de Canadá hasta aproximao la llinia de falla nel sureste d'Estaos Xuníos.

## Descripción
Ceo na primavera desenvuelve flores distintives, arispies con forma de copa, color turráu o púrpura, que terminen en trés sépalos llargos como espigues. Les llongures rizomas dan nacencia a les fueyes persistentes reniformes (con forma de reñón). Les fueyes alcuéntrase en colonies o agrupaciones a midida que el rizoma espándese. El númberu cromosómico diploide ye 26. Esta especie de "jengibre xavaz norteamericanu" ta protexida en Maine.

## Usos

Les llongures rizomas fueron utilizaos pa condimentar por cuenta de les sos propiedaes similares al jengibre verdaderu (*[[Zingiber officinale]]*). Ye consideráu aproximao de sabor 1/3 de fuerte que'l de *Z. officinale* pero nun ta emparentáu col jengibre verdaderu y nun tendría de ser utilizáu como'l so sustitutu porque contién concentraciones del canceríxenu acedu aristolóquico.

## Taxonomía
*Asarum canadense* describióse por Carlos Linneo y espublizóse en *[[Species Plantarum]]* 1: 442. 1753.
;Etimoloxía:
***Asarum***: nome xenéricu que provién de *Rustieron*, el nome griegu pal xéneru utilizáu por Dioscórides. 

***canadense***: epítetu xeográficu qu'alude a la so llocalización en Canadá.
;Sinonimia:
* *Asarum acuminatum* (Ashe) Y.P.Bicknell 
* *Asarum ambiguum* (Y.P.Bicknell) Daniels 
* *Asarum carolinianum* Walter 
* *Asarum furcatum* Raf. 
* *Asarum latifolium* Salisb.
* *Asarum medium* Raf. 
* *Asarum parvifolium* Raf. 
* *Asarum reflexum* Y.P.Bicknell 
* *Asarum reflexum var. ambiguum* Y.P.Bicknell 
* *Asarum rubrocinctum* Peattie 
* *Asarum villosum* Muhl. ex Duch. 
* *Asarum ypsilantennse* Walpole 
## Ver tamién
* Terminoloxía descriptiva de les plantes
* Cronoloxía de la botánica
* Historia de la botánica
* Carauterístiques de les aristoloquiacees
## Referencies

## Enllaces esternos
Asarum europaeum

***Asarum europaeum*** ye una especie fanerógama perteneciente a la familia de les aristoloquiacees.

## Distribución y hábitat
Ye una planta viviega que crez n'Europa septentrional y central y n'Asia occidental. N'España alcuéntrase en Cataluña. Coloniza montes d'árboles frondosos y llugares avesíos y húmedos.

## Carauterístiques
Planta viviega, yerbácea, perenne de 10-15 cm d'altor que forma grandes colonies. Tien tarmu rastreru con pequeñes ramillas. Fueyes reniformes largamente peciolaes de 5-8 cm de diámetru, de color verde relluciente penriba y verde pálidu pembaxo. La flor ye solitaria de color púrpura, campanulada y velluda que floria ente mayu y agostu.

## Propiedaes
* Pocu utilizada pola so toxicidá, entá se-y considera un bon purgante pa espulsar les llombrices de los potros.
* Pol efeutu narcóticu de la so planta y aceite esencial usábase como tranquilizante.
* El so aceite esencial contién asarina que ye tóxica y produz un efeutu vomitiva, llaxante, gastroenteritis ya inclusive hemorraxes internes.
* Dellos autores encamentar como vomitiva pal enfile y como remediu pal alcoholismu.
* Mentáu nel so remedios herbarios por Dioscórides y Pliniu'l Vieyu.

**Principios activos**: Aceite esencial (1%): asarona, aldehido arisílico, metil-eugenol, acetato de bornilo, terpenos, sesquiterpenos, diasarona. Alcaloides: asarina. Acedu ascórbico, vitamina B1. Otres fontes: Aceite esencial, sacarosa, alcanfor, asarina, acedu tánico.

**Indicaciones**: ye emético, estornutatorio (usáu como tosquilé) y, en dosis menores, mucolíticu y expectorante. Diaforético. Anguaño en desusu, usar pal tratamientu de rinitis cróniques y atróficas, bronquitis, asma y ulceraciones gastroduodenales.

Contraindicáu col embaranzu, lactancia, neños, pacientes con hepatopatías, enfermedaes neurolóxiques. L'asarona ye altamente tóxica: produz sensación de quemazón sobre la llingua, tusides, irritación de la mucosa gástrica y puede resultar narcótica y albortiva. A dosis elevaes puede producir astenia, taquicardia, convulsiones, midriasis, fotofobia, disnea, ya inclusive coma y muerte por paralís respiratoria. Ensugando la planta pierde toxicidá.

**Otros usos**: usáu na fabricación de llicores.
## Costumes
Nel calendariu republicanu , creáu mientres la Revolución Francesa de 1789, la *Asaret* correspuende al 6 Ventôse, lo qu'equival al 24 de febreru del calendariu gregorianu.

## Taxonomía
*Asarum europaeum* describióse por Carlos Linneo y espublizóse en *[[Species Plantarum]]* 1: 442. 1753.
;Etimoloxía:
***Asarum***: nome xenéricu que provién de *Rustieron*, el nome griegu pal xéneru utilizáu por Dioscórides. 

***europaeum***: epítetu xeográficu qu'alude a la so llocalización n'Europa.
;Sinonimia:
* *[[Asarum europaeum var. romanicum]]* Kukkonen & Uotila
* *[[Asarum lucidum]]* Salisb. 
* *[[Asarum officinale]]* Moench 
* *[[Asarum renifolium]]* Stokes 
* *[[Asarum reniforme]]* Gilib. 
* *[[Asarum rotundifolium]]* St.-Lag. 
## Referencies

## Enllaces esternos
Asclepias eriocarpa

***Asclepias eriocarpa*** ye una especie d'anxosperma perteneciente a la familia de les apocinacees.
## Descripción
Ye una yerba perenne erecta que suel tar recubierta d'una gruesa capa de pelos blancos. Les fueyes tienen forma de llanza de forma ovalada, dispuestes opuestes en pareyes o en verticiloss de 3 o 4. La inflorescencia ye un gran grupu de flores n'umbeles. Cada flor ye de color blancu a crema y xeneralmente tiñida con rosa brillosu. Tien una corola recoyida contra'l tarmu. El frutu ye una gran folículo. 
## Distribución y hábitat
Ye nativa de California y les partes axacentes de Nevada y Baxa California, onde crez en munchos tipos de hábitats, especialmente les árees seques. 
## Propiedaes
La planta utilízase como fonte de fibra y como planta melecinal por dellos grupos indíxenes de California, incluyíu'l Ohlone y Luiseño.

*Asclepias eriocarpa* ye como la mayoría de les especies del xéneru *[[Asclepias]]* tóxica. De normal los animales de llendo eviten diches plantes. Sicasí, la toxicidá de cada especie ye abondo distinta. *Asclepias eriocarpa* ye relativamente bien tóxica. N'estudios con animales, atopóse qu'inclusive 0,05% a 0,25% del pesu del animal en material vexetal de *Asclepias eriocarpa* ye abondu pa matar una oveya.
## Taxonomía
*Asclepias eriocarpa* describióse por George Bentham y espublizóse en *[[Plantes Hartwegianas imprimis Mexicanes]]* 323. 1849.
;Etimoloxía:
***Asclepias***: nome xenéricu que Carlos Linneo nomó n'honor d'Esculapio (dios griegu de la medicina), poles munches aplicaciones melecinales que tien la planta.

***eriocarpa***: epítetu llatín que significa "frutos llanudos".
;Sinonimia:
* *Asclepias eriocarpa var. microcarpa* Munz & I.M.Johnst. 
* *Asclepias fremontii* Torr.

## Ver tamién
* Terminoloxía descriptiva de les plantes
* Cronoloxía de la botánica
* Historia de la botánica
* Carauterístiques de les apocinacees
## Referencies

## Bibliografía
# Abrams, L. 1951. Geraniums to Figworts. 3: 866 pp. In L. Abrams Ill. Fl. Pacific States. Stanford University Press, Stanford.
# Anonymous. 1986. List-Based Rec., Soil Conserv. Serv., U.S.D.A. Database of the U.S.D.A., Beltsville.
# Bailey, L. H. & E. Z. Bailey. 1976. Hortus Third i–xiv, 1–1290. MacMillan, New York.
# CONABIO. 2009. Catálogo taxonómico de especies de México. 1. In Capital Nat. Méxicu. CONABIO, Mexico City.
# Hickman, J. C. 1993. Jepson Man.: Higher Pl. Calif. i–xvii, 1–1400. University of California Press, Berkeley.
# Munz, P. A. 1974. Fl. S. Calif. 1–1086. University of California Press, Berkeley.
# Munz, P. A. & D. D. Keck. 1959. Cal. Fl. 1–1681. University of California Press, Berkeley.
# Shreve, F. & I. L. Wiggins. 1964. Veg. Fl. Sonoran Des. 2 vols. Stanford University Press, Stanford.
# Woodson, J. R. Y. 1954. The North American species of Asclepias L. Ann. Missouri Bot. Gard. 41(1): 1–211. 
## Enllaces esternos

*Jepson Manual Treatment
*USDA Plants Profile
*Photo gallery
Artocarpus lakoocha

***Artocarpus lacucha***, ye una especie tropical d'árboles de fueya perenne de la familia *[[Moraceae]]*. Distribuyir en tol subcontinente indiu y el sureste d'Asia. L'árbol ye valoráu pola so madera; el so frutu ye comestible y créese que tienen valor melecinal.

## Propiedaes
El estilbenoide oxyresveratrol pue ser aislláu del duramen de *A. lakoocha*, según del 'Puag Haad', el polvu de color marrón claro llográu a partir del estractu aguacientu de les forgaxes de madera de *A. lakoocha* Roxb por ebullición, de siguío, col evaporamientu sele, siguíu d'un enfriamientu. Esta melecina tradicional ye efectiva contra'l sueyu intestinal *[[Haplorchis taichui]]* o en contra de la teniasis.

Esti árbol mentar nel Arthashastra.

## Taxonomía
*Artocarpus lacucha* describióse por Francis Buchanan-Hamilton y espublizóse en *[[Prodromus Florae Nepalensis]]* 333. 1825.
;Etimoloxía:
***Artocarpus***: nome xenéricu que deriva de les pallabres griegues: *artu* = "pan" y *carpus* = "frutu".

***lacucha***: epítetu
;Sinonimia:
* *Artocarpus benghalensis* Roxb. ex Wall.
* *Artocarpus ficifolius* W.T.Wang
* *Artocarpus lakoocha* Roxb.
* *Artocarpus mollis* Wall.
* *Artocarpus reticulatus* B.Heyne ex Wall.
* *Artocarpus yunnanensis* H.H.Hu
* *Saccus lakoocha* (Roxb.) Kuntze
* *Saccus mollis* Kuntze

## Ver tamién
* Terminoloxía descriptiva de les plantes
* Cronoloxía de la botánica
* Historia de la botánica

## Referencies

## Enllaces esternos

* Antioxidant and toxicity activities of Artocarpus lakoocha Roxb. heartwood extract
* Fruit with foliage
* Crops for the Future: Barhal ('Artocarpus lakoocha'')
Asclepias physocarpa

***Asclepias physocarpa*** ye una especie d'anxosperma perteneciente a la familia de les apocinacees. Agora, dellos autores, catalogar como una sinonimia de *Gomphocarpus physocarpus* E.Mey.

## Descripción
Ye un subarbusto o una yerba perenne, que puede crecer hasta más de 180 cm d'altor. La planta floria nos meses templaos. Les flores son pequeñes, con capiellos blancos y alredor de 1 cm de diámetru. La cápsula ye de color verde maciu, y en forma una esfera inflada. Ta cubierta con pelos aspros. algamando los 7 cm de diámetru. Les fueyes son de color verde claro, lliniales a llanceolaes y de 7 a 10 cm de llargu, 1,2 cm d'anchu. Les granes tienen guedeyes sedoses. 
## Ecoloxía
La planta ye una fonte d'alimentu pa les gates de les caparines Danaus. 
## Propiedaes
Tamién ye popular na medicina tradicional pa curar diverses enfermedaes. 

## Hábitat
Ye nativa del sureste d'África, pero naturalizóse llargamente. De cutiu úsase como planta ornamental. Crez nos bancales en carretera, a 800 a 1500 msnm. La planta prefier el mugor moderao, según suelos de sable y bien drenaos con plenu sol.
## Taxonomía
*Asclepias physocarpa* describióse por (E.Mey.) Schlechter y espublizóse en *[[Botanische Jahrbücher für Systematik, Pflanzengeschichte und Pflanzengeographie]]* 21(Beibl. 54): 8. 1896[1896].
;Etimoloxía:
***Asclepias***: nome xenéricu que Carlos Linneo nomó n'honor d'Esculapio (dios griegu de la medicina), poles munches aplicaciones melecinales que tien la planta.

***physocarpa***: epítetu
;Sinonimia:
* *Gomphocarpus physocarpus* E.Mey.
* *Asclepias brasiliensis* (E.Fourn.) Schltr. 
* *Gomphocarpus brasiliensis* E.Fourn.

## Ver tamién
* Terminoloxía descriptiva de les plantes
* Cronoloxía de la botánica
* Historia de la botánica
* Carauterístiques de les apocinacees

## Referencies

## Bibliografía
# Bailey, L. H. & E. Z. Bailey. 1976. Hortus Third i–xiv, 1–1290. MacMillan, New York.
# Brako, L. & J. L. Zarucchi. (eds.) 1993. Catalogue of the Flowering Plants and Gymnosperms of Peru. Monogr. Syst. Bot. Missouri Bot. Gard. 45: i–xl, 1–1286.
# Gibbs Russell, G. E., W. G. Welman, E. Reitief, K. L. Immelman, G. Germishuizen, B. J. Pienaar, M. v. Wyk & A. Nicholas. 1987. List of species of southern African plants. Mem. Bot. Surv. S. Africa 2(1–2): 1–152(pt. 1), 1–270(pt. 2).
# Hokche, O., P. E. Berry & O. Huber. 2008. 1–860. In O. Hokche, P. E. Berry & O. Huber Nuevu Cat. Fl. Vasc. Venezuela. Fundación Instituto Botánicu de Venezuela, Caracas.
# Nicolson, D. H., R. A. DeFilips, A. C. Nicolson & others. 1991. Flora of Dominica, Part 2: Dicotyledoneae. Smithsonian Contr. Bot. 77: 1–274.
## Enllaces esternos

*''Asclepias physocarpa''  photos 
*USDA Plants Profile: ''Asclepias physocarpa''
Asparagus cochinchinensis

***Asparagus cochinchinensis*** ye una especie de la familia Asparagaceae. 

## Descripción
Son yerbes dioiques. Los raigaños con parte enchida tuberosa, de 3 - 5 × 1 - 2 cm. Tarmos trepadores, de 1 - 2 m de llargor, llixeramente maderizu'l proximal; les cañes n'ángulu o con ales estreches. Los cladodios polo xeneral en fascículos de 3, subfalcaos, 0,5 - 8 cm × 1 - 2 mm, planos o llixeramente 3-angulosos. Les fueyes dacuando espinescentes; columna 2,5 a 3,5 mm nos tarmos principales, diminuta o indistinta nes cañes. Les inflorescencies axilares. Les flores de dambos sexos, polo xeneral venceyaes, subiguales; pedicelo 2 a 6 mm. Les flores masculines: periantu verdosu y acampanaes, de 2,5 - 3 mm, filamentos llibres. El frutu ye una baga verde, de 6 - 7 mm de diámetru, con 1 o 2 granes. Fl. Mayu-xunu, fr. 2 de setiembre. Tien un númberu cromosomáticu de n = 20 *.

## Distribución y hábitat
Alcuéntrase na fasteres montiegues, cantos de carreteres, campos de basura; dende nivel del mar hasta 1700 metros, en Anhui, Fujian, Gansu, Guangdong, Guangxi, Guizhou, Hainan, Hebei, Henan, Hubei, Hunan, Jiangsu, Jiangxi, Shaanxi, Shandong, Shanxi, Sichuan, Taiwán, Xizang, Yunnan y Zhejiang en China y en Xapón, Corea, Laos y Vietnam .
## Usos
Los raigaños tuberosos utilizar con fines melecinales.
## Taxonomía

*Asparagus cochinchinensis* describióse por (Lour.) Merr. y espublizóse en *[[Flore Générale de l'Indo-Chine]]* 6: 780. 1908.
;Etimoloxía:
***Asparagus***: nome llatín del espárragu, que procede del griegu *asparagus*, que significa "biltu nuevu o mozu".

***cochinchinensis***: epítetu que se refier a la so llocalización en Cochinchina.
;Sinonimia:
**Asparagopsis sinica* Miq. 
**Asparagus dauricus var. elongatus* Pamp. 
**Asparagus falcatus* Thunb. 
**Asparagus gaudichaudianus* Kunth 
**Asparagus insularis* Hance 
**Asparagus lucidus* Lindl. 
**Asparagus lucidus var. dolichocladus* Merr. & Rolfe
**Asparagus lucidus var. pygmaeus* Makino 
**Asparagus sinicus* (Miq.) C.H.Wright 
**Melanthium cochinchinense* Lour. basónimu
## Referencies

## Bibliografía
# Flora of China Editorial Committee. 2000. Fl. China 24: 1–431. Science Press & Missouri Botanical Garden Press, Beijing & St. Louis.
## Enllaces esternos
Asparagus racemosus

***Asparagus racemosus*** (**Satavar**, **Shatavari**, o **Shatamull**) ye una especie de planta melecinal perteneciente a la familia de les asparagacees. Ye orixinaria de la India

## Descripción
Ye una planta trepadora qu'algama de 1 a 2 metros d'altor, ye común en tola India y el Himalaya. Prefier enraigonar en grava, suelos predresos, a lo cimero de los piedemontes n'altores de 1.300 a 1.400 metros. Descríbese botánicamente en 1799.

Satavar tien les fueyes aciculares, de color verde brillante. Floria en xunetu con diminutes flores blanques y en setiembre da frutos de color púrpura-coritu, en forma de bayes globulares.

Tien un sistema de raigaños adventicias, con raigaños tuberosos que miden alredor de 1 metru de llargor y puede tener, per cada planta alredor d'un centenar.

## Taxonomía

*Asparagus racemosus* describióse por Carl Ludwig Willdenow y espublizóse en *[[Species Plantarum]]*. Editio quarta 2: 152. 1799.
;Etimoloxía:
***Asparagus***: nome llatín del espárragu, que procede del griegu *asparagus*, que significa "biltu nuevu o mozu".

***racemosus***; epítetu 
;Sinonimia:

## Referencies

## Enllaces esternos

* United States Department of Agriculture (USDA), Germplasm Resources Information Network (GRIN)
Asplenium adiantum-nigrum

El  ye un felechu de la familia botánica Aspleniaceae.

## Descripción
Ye un felechu qu'algama los 10 a 30 cm d'altor, tien un tarmu escamosu (en realidá ye un rizoma curtiu) con fueyes fueyes triangulares, bi o tri-pinnaes. Estes fueyes, tienen de 3 a 15 cm de llargor y 2,5 a 7,5 cm d'anchor, con pinnes dentaes, nacen d'un llargu peciolu de brillosu color marrón-negru, siquier, na base.

Los soros tán protexíos por un indusium allargáu, producen les espores, ente abril y ochobre, la so manera d'espardimientu ye pol vientu. Esti felechu tamién se reproduz asexualmente, al traviés del rizoma.
## Distribución y hábitat
De cutiu atopamos esti felechu nos cantos y sebes, nel cultivu o nuna paré antigua.

N'Europa, ta considerada una de les plantes propies de l'asociación vexetal *Androsacion vandellii* P., *Asarinion procumbentes*, esto ye, mesma de roques xilizes de los montes d'Europa. Nos EE.XX., alcuéntrase más frecuentemente nel ecosistema de *[[Pinus ponderosa]]* o Chaparral-parrotal de monte, polo xeneral a altores cimeros a 1 500 m.

## Usos

**Indicaciones**: ye pectoral. Úsense les fueyes.

## Taxonomía
*Asplenium adiantum-nigrum* describióse por Carlos Linneo y espublizóse en *[[Species Plantarum]]* 2: 1081. 1753.
;Etimoloxía:
El nome científicu del xéneru *[[Asplenium]]* fai referencia al usu terapéuticu que se-yos daba a estes plantes mientres la Edá Media pa curar enfermedaes rellacionaes col bazu (murria, supuestamente, causada por escesu de fiel negro). Asina, *Asplenium* sería una adautación al llatín del griegu "splen" (bazu).

***adiantum-nigrum***: epítetu que significa como'l "*[[Adiantum]]* negru".
;Citoloxía:
Númberu de cromosomes de *Asplenium adiantum-nigrum* (Fam. Aspleniaceae) y taxones infraespecíficos: n=72
;Variedaes:
**[[Asplenium adiantum-nigrum var. silesiacum]]* (J. Milde) Viane & Reichst. 
**[[Asplenium adiantum-nigrum var. yuanum]]* (Ching) Ching A ;Sinonimia:

* *Asplenium andrewsii* A.Nelson
* *Asplenium chihuahuense* J.G.Baker
* *Asplenium dubiosum* Davenport

*

## Ver tamién

* Golondriyu
* Golondriyu mariñán
* Golondriyu de les muries
* Clasificación de los organismos vexetales.
* Pa una descripción básica de morfoloxía y anatomía de los felechos ver Pteridophyta.
* Terminoloxía descriptiva de les plantes

## Referencies

#
## Enllaces esternos
* Herbariu de la Universidá de les Islles Baleares