open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Atto de Vercelli

**Atto**  foi un monxu, teólogu y canonista francés, nomáu obispu de Vercelli, Italia enantes de 945. Debe distinguise de **Atto II**, un obispu homónimu de Vercelli que vivió a metá de la octava centuria.

## Biografía
Yera fíu del vizconde Aldegarius. Foi obispu de Vercelli (924-961). En 933 foi nomáu gran canciller del rei Lotario II d'Italia y llogró de la gratitud real donaciones y privilexos pa la so sede de Vercelli.
 
Mientres el so episcopáu foi conocíu en toa Europa pol so bon gobiernu y l'espiritualidá de les sos obres. La mayor parte d'elles fueron publicaes per vegada primera pol benedictín Luc d'Achery (1609-85) nel octavu volume del so *Spicilegium*; dempués fíxose una edición completa de les mesmes por Baronzo del Signore en dos volúmenes en foliu (Vercelli, 1768), de la que se sacó la de la *[[Patrologia Latina]]* de Migne, v. CXXXIV, 27-834). En 1832 Angelo Mai publicó ocho sermones de Atto, y el so curiosu *Polypticum* o *Perpendiculum*, un resume de filosofía moral. Los sos *Canones* son en gran parte una compilación de vieya llexislación eclesiástica, incluyendo les falses Decretales. Tamién contién provisiones d'él mesmu y son de gran valor pa estudiar la vida eclesiástica contemporánea y les costumes del norte d'Italia.

## Referencies

*http://www.newadvent.org/cathen/02062c.htm

## Enllaces esternos
Audencio

**Audencio**  foi obispu de Toledo (España) a finales del sieglu IV. Na *[[Enciclopedia Católica]]* (1912), el Conde de Cedillo alluga'l so episcopáu hacia l'añu 376.

D'alcuerdu al historiador Genadio de Marsella (en *De viris illustribus* c.14, de ca. 480&nbsp;d.&nbsp;C.) un ciertu Audencio foi autor del llibru *De fide adversus haereticos*, güei perdíu, nel cual escribió contra los maniqueos, los sabelinos, los arrianu y bien particularmente contra los fotinianos.

Esti llibru buscaba demostrar que la segunda persona de la Trinidá, el Fíu, ye coeterno col Padre; de cuenta que nun recibió la so divinidá nel momentu de ser concebíu.

Nel llibru *De scriptoribus ecclesiasticis* del añu 1494, l'abá Juan Tritemio llapada a esti Audencio "*vir in divinis scripturis exercitatum habens ingenium*."

Na *[[Enciclopedia Católica]]* (1912), el Conde de Cedillo considera que dambos Audencios son la mesma persona.

## Fuentes
* Enrique Flórez: España sagrada, vol. V, pp. 219-222.
* William Smith, *[http://quod.lib.umich.edu/m/moa/ACL3129.0001.001/433?rgn=full+text;view=image Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology*, vol. I, p. 418], Boston, Little, Brown & co., 1870 (n'inglés).
* Enciclopedia Católica, 1912: Toledo (n'inglés).

## Referencies

## Enllaces esternos
Aulu Xeliu

**Aulu Xeliu** (lat.: *Aulus Gellius*) foi un abogáu y escritor romanu del sieglu II.

## Vida
Aulu Xeliu nació en Roma nos primeros años del principáu d'Adrianu, posiblemente ente'l 126 o 130. Nun se sabe con certidume la so fecha de muerte. Tuvo una educación esmerada, estudiando colos meyores maestros del so tiempu, como Herodes Áticu, Frontón o Apolinariu.

## ''Nueches Átiques''
La so única obra conocida ye la de les *[[Nueches átiques]]* (*Noctes Atticae*) datada mientres el mandatu de Marcu Aureliu (161-180), títulu que fai referencia a qu'empezó a escribila nes llargues nueches d'un iviernu que pasó nel Ática, terminándola darréu en Roma. Nella anotó desordenadamente toes los intereses qu'oyía o lleía n'otros llibros. Ta estremada en 20 llibros, de los que nos llegaron toos menos l'octavu. Contién notes sobre historia, xeometría, gramática, filosofía y cuasi cualesquier otra materia.

La so importancia anicia principalmente en que cita fragmentos d'otros autores que la so obra perder y munchos documentos arcaicos, como la Llei de los Dolce Tables.

## Referencies

## Bibliografía
*.

## Enllaces esternos

* Aulu Xeliu: *Nueches átiques* (*Noctes Atticae*).
** Testu inglés incompletu.
*** Testu inglés con índiz electrónicu nel Proyeutu Perseus. Na parte cimera derecha atopen los rótulos activos "*focus*" (pa camudar al testu llatín) y "*load*" (pal testu billingüe).
*** Testu billingüe llatín - francés nel sitio de Philippe Remacle (1944 - 2011): ed. de 1843, en París, con direición de Désiré Nisard (1806 - 1888).
**** Testu llatín  con índiz electrónicu nel fondu dixital de la Universidá de Sevilla: facsímil electrónicu de la ed. de 1513, fecha en Florencia.
**** Testu llatín incompletu nel sitio The Latin Library.
** ''Noctes atticae'' en Somni
Quintu Aurelio Símaco

**Quintu Aurelio Símaco** (en llatín, *Quintus Aurelius Symmachus*; c. 340-402) foi un escritor y estadista romanu.

## Biografía
De noble familia romana foi educáu na Galia, amigu d'Ausonio y un bon conocedor de la lliteratura grecollatina, ocupó importantes cargos dientro de l'alministración imperial baxu Valentiniano II, foi prefeutu de Roma en 384 y cónsul en 391. 

En 387, mientres la invasión d'Italia per parte de Magno Clemente Máximu, amosóse partidariu d'ésti llegando a pronunciar un panexíricu nel so honor por desgracia perdíu, polo que tuvo que ser perdonáu por Teodosio I tres la derrota del emperador.

Ye conocíu polos sos *Rellaciones* (*Relatio*) qu'escribió cuando ocupaba'l cargu de prefeutu, y por ser unu de los principales componentes del partíu paganu mientres el Baxu Imperiu, al favorecer el caltenimientu de los cultos y costumes de la relixón tradicional romana. Por ello entró nun fervosu discutiniu con San Ambrosio n'ocasión del asuntu de la restauración del Altar de la Victoria na curia del Senáu romanu. Apaez como personaxe nes *[[Saturnales (Macrobio)|Saturnalia]]* de Macrobio.

## Bibliografía
* 
# 
# 
* 

## Referencies

## Enllaces esternos
Asclepíades de Mirlea

**Asclepíades de Mirlea** foi un escritor ya historiador griegu nacíu en Mirlea (Bitinia), o en Nicea. Yera fíu de Diótimo y discípulu d'Apolonio de Rodes. En tiempos de Pompeyo el Grande enseñaba gramática en Roma. 

Según Estrabón moró una temporada en Hispania y dexó una rellación de les sos tribus qu'utilizó'l célebre xeógrafu griegu. 

Ye mentáu tamién como autor de diverses obres en griegu, destacando una *Historia de Bitinia*, de siquier 10 llibros. Xeneralmente ye consideráu autor d'una hestoria d'Alexandru Magnu mentada por Flavio Arrianu. Como Suidas asítia-y cien años enantes, supúnxose que podíen esistir dos **Asclepíades de Mirlea**, unu sería'l güelu, y l'otru, el fíu o'l nietu. Atenéu de Naucratis cree que Asclepíades, un escritor griegu, fíu de Areo, qu'escribió una obra sobre Demetrio de Falero, podría ser el mesmu personaxe.

## Referencies

*
Auspicio de Toul

San **Auspicio de Toul**, en llatín *Auspicius Tullensis*, quintu obispu de Toul, Bélxica, y poeta del sieglu V dempués de Cristu; según el padre Benito Picard morrió en 488.

Foi'l quintu obispu de Toul, bien allabáu por Sidonio Apolinar. Escribió una carta en versu a Arbogasto, conde de Tréveris, sobre la necesidá d'acuartar l'ambición y l'avaricia combatiéndoles cola arma de la caridá, la *Epistola Ad Arbogastem Comitem Trevirorum*, accesible na *[[Patrologia Latina]]* de Migne. Foi'l primer poeta cristianu d'Occidente qu'adoptó'l rítmo yámbico, derivación del versu saturnio (*versus saturnias*), la métrica favorita de la poesía popular profana de los romanos. El so cuerpu foi topáu en San Mansuy de Toul en 1070.

## Referencies

## Enllaces esternos
Ambrosio Autperto

**Ambrosio Autperto**, *Ambrosio de Autpert*, *San Ambrosio Autperto* o *Ambroise Autpert* (*Ambrosius Autpertus* en llatín),  foi un monxu benedictín francu.

Oficial na corte de Pipino el Curtiu, contribuyó a la educación del so fíu Carlomagno.
Unviáu en misión a Italia, visitó l'abadía benedictina de San Vicente nel Volturno, nel ducáu de Benevento, onde dexó les sos otres ocupaciones ya ingresó na mesma. Recibió la ordenación sacerdotal alredor de 761 y foi escoyíu abá el 4 d'ochobre de 777, col sofitu de los monxos franceses y la oposición d'otros que preferíen al lombardu *Potón*. Estes disensiones na abadía fixeron intervenir tanto al papa Esteban III como a Carlomagno y al rei de los lombardos Desiderio una y bones les influyencies francu y lombardu provocaben tensiones en Campania. Les oxeciones pa ser escoyíu proveníen de la so procedencia del pueblu francu y la so personalidá. Por estes intrigues, la so muerte, nel cursu d'un viaxe a Roma, pudo ser un asesinatu. Soterráu na Basílica de San Pedro, les sos reliquies fueron treslladaes alredor de 1044, a l'abadía de San Vicente.

**Ambrosio Autperto**, una de les grandes figures del Renacimientu carolinxu, deldor de la obra de Ticonio, anque influyíu por Primasio y Beda, escribió un númberu considerable d'obres sobre la Biblia y temes relixoses polo xeneral. Ente los más importantes atópense comentarios en diez volúmenes sobre'l Apocalipsis (*Expositio in Apocalypsim*), y qu'al ser contemporaneu del Beatu de Llébana, el so trabayu tien semeyances cola so obra, especialmente nel tratamientu de les recapitulaciones.

Escribió comentarios a los Salmos y al Cantar de los Cantares, *Les vides de los santos Paldón, Tutón y Vasón, fundadores de San Vicente nel Volturno*, *Sobre l'[[Asunción de la Virxe]]*, *Sobre la [[Tresfiguración de Cristu]]*, *Sobre la [[cobicia]]* y un *Conflictu ente les Virtúes y los Vicios*.

En 2009, el papa Benitu XVI dio una homilía sobre **Ambrosio Autperto** na Plaza de San Pedro,onde compara la denuncia que fixera sobre l'arriquecimientu de los monesterios na so dómina cola situación actual de crisis económica mundial causada pola cobicia.

## Bibliografía
*Michel Banniard, « Ambroise Autpert », article du *Dictionnaire des lettres françaises*, dir. Cardinal Georges Grente, *Le Moyen Âge*, dir. Robert Bossuat, Louis Pichard, Guy Raynaud de Lage, éd. revue, dir. Geneviève Hasenohr, Michel Zink, Fayard, 1964, rééd. LGF « Pochothèque », 1992, p.54 (En francés).

## Referencies

## Enllaces esternos
* Artículu de la Enciclopedia Católica
Julius Leopold Eduard Avé-Lallemant

**Julius Léopold Edouard Avé-Lallemant**  foi un botánicu alemán, aborixe de Lübeck.

Ente 1838 a 1855 desenvuelve la so obra científica en San Petersburgu. Tamién foi entomólogu.

## Delles publicaciones
* 1829. *De plantis quibusdam Italiae borealis et Germaniae australis rarioribus*

## Honores
### [[Epónimu|Epónimos]]
Los botánicos Friedrich Ernst Ludwig von Fischer (1782-1854) y Carl Anton von Meyer (1795-1855) nomen el xéneru *[[Lallemantia]]* Fisch. & C.A.Mey. 1840 de la familia Lamiaceae nel so honor.

## Referencies

* Brummitt, RK; CE Powell. 1992. *Authors of Plant Names*. Royal Botanic Gardens, Kew. ISBN 1-84246-085-4
* Zander, R; F Encke, G Buchheim, S Seybold (eds.) *Handwörterbuch der Pflanzennamen*. 13. Auflage. Ulmer Verlag, Stuttgart 1984, ISBN 3-8001-5042-5
* 

## Enllaces esternos
Flavio Aviano

**Flavio Aviano** (en llatín orixinal, **Flavius Avianus**) foi un escritor llatín del sieglu IV&nbsp;d.&nbsp;C.

## Biografía
Escribió 42 fábules en dísticos elegiacos, inspiraes una parte en Babrio y en Fedro, pero otres dafechu orixinales. Fueron bien populares como testos escolares, sobremanera na Edá Media, porque nun contienen dacuando indecencies, como los sos modelos. Abonden nelles los populares hexámetros leoninos. Nun se conoz nada de la so vida; especular cola so supuesta pertenencia al orde senatorial romanu.

## Bibliografía
* 

## Referencies

## Enllaces esternos

* Flavio Aviano: *Fábules*.
** Testu en español medieval nel sitio Parnaseo, de la Universidá de Valencia. 
*** Testu billingüe llatín - francés, con introducción nesti idioma, nel sitio de Philippe Remacle (1944 - 2011).
**** Testu llatín nel sitio The Latin Library.
Antonio Bacci

**Antonio Bacci**  foi l'encargáu del secretariáu de la correspondencia a príncipes y les cartes en llatín de 1931 a 1960. Foi ordenáu cardenal dempués por Xuan XXIII en Sant'Eugenio. Quiciabes ye conocíu sobremanera pol so papel na Intervención de Ottaviani onde s'opunxo a la introducción de llingües vernácules en misa apurriendo un estudiu de munchos teólogos encabezaos pol Arzobispu Marcel Lefebvre, col qu'aducía que l'abandonu del llatín diba en contra de lo alcordao na sesión 22 del Conceyu de Trento y en contra de les verdaes nes que yá creíen munchos cristianos.

## Biografía
Nació cerca de Florencia y foi ordenáu sacerdote'l 9 d'agostu de 1909. De 1910 a 1922 sirvió como profesor y direutor espiritual nel seminariu florentín y entró na Secretaría d'Estáu de la Santa Sede como espertu en llatín. Mientres 31 años encargar de documentos llatinos mientres los papados de Pío XI, Pío XII, y Xuan XXIII.

## Obra escoyida
**Lexicon Eorum Vocabulorum Quae Difficilius Latine Redduntur*, diccionariu con terminus modernos como *gummis salivaria* ("chicle"), *barbara saltatio* ("twist"), o *diurnarius scriptor* ("reporteru de periódicu").

## Referencies

## Enllaces esternos
Gaspar de Baeza

**Gaspar de Baeza** (Baeza, Xaén, 1540 - 1569), xurisconsultu, humanista, traductor y escritor español del Sieglu d'Oru.

Estudió lleis nes Universidaes de Granada y Salamanca; nesta postrera foi discípulu del xurista Juan Orozco. Foi consideráu unu de los xurisconsultos más importantes de la so dómina, nel cercu del llamáu humanismu xurídicu en llatín practicáu n'Italia pol célebre Andrea Alciato. Exerció como abogáu na Real Chancillería de Granada y profesor de la so universidá y frecuentó la conxusta d'Alonso de Granada Venegas, onde conoció a Hernando de Acuña, Diego Hurtado de Mendoza, Juan Llatín, Luis Barahona de Sotu, Pedro de Padilla, Gregorio Silvestre y Jorge de Montemayor. Tradució al castellán la *Historia Xeneral* (Salamanca: 1562-63); *Comunidaes d'España* (Granada: 1564) y los *Aponderamientos o vides curties de los caballeros antiguu y modernu* (Granada: 1568), obres escrites en llatín pol «doctissimo Paolo Jovino», más conocíu como Paolo Giovio. Destacó tamién pol so dominiu de la teoloxía, filosofía, gramática, xeografía y hestoria.

## Obres
* *In Caroli Quinti... constitutionem de non meliorandi filiabus dotis ratione... enarratio* (Granada, 1566).
* *De Decima Tutori Hispanico iure praestanda tractatus* (Granada, 1567).
* *Prima Pars tractatus de Inope debitore* (Granada, 1592).
* *Opera Omnia Gasparis Beatiae* (Madrid, 1592).
## Referencies

## Enllaces esternos
*N'obres dixitalizaes de Gaspar de Baeza na Biblioteca Dixital Hispánica de la Biblioteca Nacional d'España
Bohuslav Balbín

**Bohuslav Balbín**  foi un escritor, xesuita y patriota checu.

Foi llamáu "Plinio de Bohemia," y la so obra magna ye *Vita beatae Joannis Nepomuceni martyris* (Praga, 1670). Graduar na Universidá de Olomouc y foi unu de los impulsores de la lleenda de San Juan Nepomuceno.

Dedicó la so vida al estudiu, cuantimás de la hestoria de Bohemia, y más llueu emplegaron los sos estudios los Bolandistes.

## Obra
* *Vita beatae Joannis Nepomuceni martyris*, Praga, 1670.
* *Epitome historica rerum Bohemicarum*, 1677
* *Dissertatio apologetica pro lingua Slavonica, praecipue Bohemica* 
* *Diva Vartensis* 
* *Diva Turzanensis* 
* '0Diva S. Monti* 
* *Origines Comit. de Guttenstein* 
* *Vita venerab. Arnesti* 
* *Miscellanea historica regni Bohemiae* (Praga, 1679-87), 
** *Liber naturalis* 
** *Liber popularis* 
** *Liber chorographicus* 
** *Liber hagiographicus* 
** *Liber parochialis* 
** *Liber episcopalis* 
** *Liber regalis* 
** *Liber epistolaris* 
** *Bohemia docta* 
** *Liber curialis seu de magistratibus et officiis curialibus regem Boohemiae* 
* *Quaesita oratoria* 
* *Verisimilia humaniorum disciplinarum* 
* *Exame Mellisaeum*

== Referencies ==


== Enllaces esternos ==


* [http://www.newadvent.org/cathen/02216b.htm *Catholic Encyclopedia'': "Boleslaus Balbinus"]
Jacobo Balde

**Juan Jacobo Balde** (*Jacques Baldé*/*Jakob Balde*, Ensisheim, Alsacia, 3 de xineru de 1604-Neuburg an der Donau, 9 d'agostu de 1688) poeta xesuita alemán.

Pol so estilu barrocu Sigmund von Birken púnxo-y el nome de *[[Horacio]] alemán*.

Estudió na escuela de los xesuites d'Ensisheim y más tarde filosofía y derechu en Ingolstadt, Baviera cuando la Guerra de los trenta años. Foi profesor de retórica nes universidaes de Munich y Innsbruck y de 1638 a 1640 foi prosélitu de la corte bávara de Maximiliano I, duque y eleutor de Baviera en Munich, más tarde decidió emigrar, primero a Landshut, depués a Amberg y en 1654 a Neuburg an der Donau.

## Obra
**De vanitate mundi* (1636)
**Batrachomyomachia* (1637)
**Agathyrsus* (1638)
**Epithalamion* (1635)
**Le prix de l'honneur* (1638)
**Lyrica-epodi* (1643)
**Sylvae* (1643)
**Agathyrsus teutsch* (1647)
**Medicinae gloria* (1651)
**Jephtias* (1654)
**Satyra contra abusum tabaci* ( 1657)
**Torvitatis encomium, mit dissertatio de studio poetico* (1658)
**Solatium podagricorum* (1661) 
**Urania victrix* (1663)

## Fontes
*wikisource

## Referencies

## Enllaces esternos
Frang Bardhi

**Frang Bardhi** (en llatín: *Franciscus Blancus*, italianu: *Francesco Bianchi*) (1606, Kallmet – 9 de xunu de 1643) obispu y escritor albanés.

Nacíu nel norte d'Albania, la so familia cuntaba con dellos miembros na Alta Xerarquía de la Ilesia Católica y dellos oficiales y comandantes de la República de Venecia. El so tíu foi obispu en Sapa y Sarda onde él tamién foi escoyíu obispu en 1636 n'estudiando teoloxía n'Italia. 

Bardhi ye'l conocíu autor del diccionariu latino-albanés *Dictionarium latino-epiroticum* publicáu en Roma en 1635. Tamién escribió la biografía de George Kastrioti Skanderbeg y propaganda n'italianu y llatín pa la Congregación pa la Evanxelización de los Pueblos que contenía información sobre'l desenvolvimientu políticu, les costumes albaneses y la posición de la Ilesia Católica mientres la ocupación otomana n'Albania. 

## Referencies

## Enllaces esternos
*http://albanianhistory.net 
*''Dictionarivm Llatín Epiroticvm'' per R. D. Franciscvm Blanchvm
Lázaro de Baïf

**Lazare de Baïf**  humanista, diplomáticu y relixosu francés del Renacimientu.

Esti caballeru angevino foi abá benedictín de Saint-Sauveur de Charroux en Charroux (Vienne) y en Notre-Dame de la Grainetière (Les Herbiers). Aportó a unu de los homes más instruyíos de la so dómina en Francia, sobremanera en lliteratura y hestoria griega. Protexó al mozu poeta Ronsard na Corte, tresformar nel so secretariu y llevar nos sos viaxes a Alemaña. Tamién Baïf y el so fíu natural Jean-Antoine de Baïf, habíu d'una dama veneciano y reconocío y legitimado como herederu, fueron coles mesmes poetes. Lazare foi conseyeru del Parllamentu de París y *maitre des requêtes* de Francisco I, quien lo mombró amás embaxador en Venecia (1530) y n'Alemaña. 

Puiblicó una traducción de la *Electra* de Sófocles (París, Estienne Rosset, 1537) y otra de la *Hecuba*. Tamién tradució obres d'Eurípides. Imprimió dellos llibros, *De re vasculari* (Basilea, 1526) y dos trataos, unu sobre navegación y sobre vistimienta, *De re navali et vestiaria* (París, 1538). Escribió tamién formosos versos llatinos. Según Joachim du Bellay arriqueció la llingua francesa con nuevos vocablos.

## Referencies

## Enllaces esternos
Batilo (poeta)

**Batilo** foi un poeta llatín bien medianu, que'l so nome nun pasaría verdaderamente a la posteridá ensin un incidente que lu punxo n'evidencia: una mañana na puerta del palaciu d'Augusto apaecieron dos versos anónimos que l'emperador emponderó; Batilo apoderó dicir que yeren sos, pero Virxiliu, que yera'l so verdaderu autor debaxo de los dos versos escribió otru terceru que dicía: *Hos ego versiculos feci, tulit alter honores* y de siguío el principiu d'otros cuatro versos cola frase: *Sic vos non vobis*...desafiando al poetastro a que los concluyera; Augusto mandó-y llamar por qu'asina lo fixera, lo que nun pudo faer cayendo nel ridículu más completo. Virxiliu terminar dempués.

## Referencies
Basinio Basini

**Basinio Basini** (Tizzano Val Parma 1425 – Rimini 1457) humanista italianu. 

El so padre yera soldáu de Mantua. Estudió llatín y griegu en Padua con Vittorino da Feltre y Theodorus Gaza y más tarde con Guarino da Verona.

En 1449 establecer na corte de los Malatesta, onde escribió'l so poema épicu *Liber Isottaeus* y la so obra mayor, *Hesperis*, dedicada a Sigismondo Malatesta. 

## Bibliografía
* Roberto Lasagni, *Dizionario biografico dei Parmigiani*, ed. PPS, Parma, 1999
* Tiziano Marcheselli, *Le strade di Parma*, ed. Tipografia Benedettina, Parma 1988

## Referencies

## Enllaces esternos
Enrique Bateno de Malinas

**Enrique Bateno de Mechelen** (Mechelen, 24 de marzu de 1246-Westerlo dempués de 1310) filósofu, teólogu, astrónomu, astrólogu, poeta y músicu. 

## Biografía
Estudió artes na Universidá de París enantes de 1274 y foi alumnu de Tomás d'Aquino. Foi canónigu y chantre de la catedral de Liexa. Como astrónomu, construyó astrolabios y dedicó el so tratáu *Magistralis compositio astrolabii* al so amigu Guillermo de Moerbeke y escribió comentarios n'escritos d'Abraham ben Meir ibn Ezra y Albumasar mientres la so estancia en Roma. 

Amás foi profesor de Guy d'Hainaut, hermanu de Xuan I de Avesnes, pa quien escribió ente 1285 y 1305, un *Speculum divinorum et quorundam naturalium*. Retirar en 1309 a l'abadía premonstratense de Tongerlo, onde terminó los sos díes. 

## Bibliografía
### Obres
* *Speculum divinorum et quorundam naturalium* (1281-1305)
* **Epistula ad Guidonem Hannoniae*
* *Magistralis compositio astrolobii* (1274)

=== Estudios ===
* A. Birkenmajer, *Henri Bate de Malines, astronome et philosophe du XIII° siècle* (1923), in *Études d'histoire des sciences et de la philosophie du Moyen Âge*, Cracovie, 1970, t. I, p. 105-115.
* G. Wallerand, "Henri Bate de Malines et saint Thomas d'Aquin", *Revue néoscolastique de philosophie'', 36 (1934), p. 387-411.

## Referencies

## Enllaces esternos
* Notice biographique de Henri Bate de Malines par Benoît Beyer de Ryke  .
Robert Beale

**Robert Beale**  foi un diplomáticu, anticuariu, bibliógrafu y hispanista inglés del reináu de Sabela I.

## Biografía
Encesa protestante puritanu, tuvo que exiliase d'Inglaterra cuando advino al poder la reina María Tudor y tornó cuando llegó al poder Sabela I. Casóse con Edith, fía de Henry St. Barbe de Somerset, y hermana de la esposa de Sir Francis Walsingham. En 1564 llogró una embaxada inglesa en París y viaxó per Alemaña. Walsingham tuvo en París como embaxador residente en 1570 y facer el so secretariu. Por cuenta de la Masacre de San Bartolomé dos años más tarde (24 d'agostu de 1572), escribió un *Discourse by way of Letter to the Lord Burghley* sobre esti eventu. El mesmu añu asocedió a Robert Monson como *Totnes* del Parllamentu. Nesi tiempu foi fechu miembru del conseyu real.

Mientres una ausencia de Walsingham por un viaxe a Holanda pel branu de 1578 Beale actuó como secretariu d'estáu y tamién en 1581 y 1583, con ocasíón de misiones de Walsingham en Francia y Escocia nesos años. Como hispanista débese-y *Rerum Hispanicarum scriptores aliquot quorum noma trata pagina indicabit ex bibliotheca clarissimi viri Dn. Roberti Beli Angli*, Francofurti: Andreae Wecheli, 1579, dos vols.

## Obres
**Rerum Hispanicarum scriptores aliquot quorum noma trata pagina indicabit ex bibliotheca clarissimi viri Dn. Roberti Beli Angli*, Francofurti: Andreae Wecheli, 1579, dos vols.
* *Argument touching the Validity of the Marriage of Charles Brandon, Duke of Suffolk, with Mary, Queen-dowager of France (sister to King Henry VIII), and the Legitimacy of the Lady Frances, their daughter.* En Latin, MS. Univ. Libr., Cambr. Dd. 3, 85, art. 18., 
* *A Large Discourse concerning the Marriage between the Earl of Hertford and the Lady Catherine Grey.* En Latin, MS. Univ. Libr. Cambr. Ii. 5, 3, art. 4.
* *Discourse after the Massacre in France,* 15 pp. MS. Cotton, Tit. F. iii. 299.
* *A Book against Oaths ministered in the Courts of Ecclesiastical Commission from her Majesty, and in other Courts Ecclesiastical.*
* *A Book respecting Ceremonies, the Habits, the Book of Common Prayer, and the Power of Ecclesiastical Courts,* 1584
* *The Order and Manner of the Execution of Mary Queen of Scots, Feb. 8, 1587.*
* *A Summary Collection of certain Notes against the Manner of proceeding ex officio by Oath.*
* *A Consideration of certain Points in the Treaty to be enlarged or altered in case her Majesty make a new Treaty with the States, April 1589.* MS. Cott. Galba, D. iv. 163. Nesta obra foi asistíu pol doctor Bartholomew Clerke.
* *A Deliberation of Henry Killigrew and Robert Beale concerning the Requisition for Restitution from the States. London, August 1595.* MS. Cott. Galba, D. xi. 125.

## Referencies

## Enllaces esternos
Giovanni Battista Beccaria

**Giovanni Battista Beccaria**  foi un físicu italianu.

## Biografía
En 1731 entró na orde relixosa de los escolapios. Exerció de profesor de física esperimental primeru en Palermo, Roma, y dempués en Turín en 1748. Más tarde foi tutor del nuevu príncipe de Chablais y de Cargnan, y siguió morando na ciudá de Turín mientres el restu de la so vida. En mayu de 1755 foi escoyíu miembru de la Royal Society de Londres, publicando gran cantidá de documentos en *Philosophical Transactions* relativos a la lletricidá. Morrió en Turín el 27 de mayu de 1781.

## Obra
Foi unu de los eruditos que contribuyeron a convertir la lletricidá de meru oxetu d'interés en ciencia. Beccaria trabayó duramente, tantu n'esperimentación como n'esposición, pa sopelexar la conocencia de les investigaciones en materia de lletricidá de Franklin, ente otros autores. El so trabayu más destacable foi'l tratáu *Dell' Elettricismo Naturale ed Artificiale* (1753).

* Dell'Elettricismo, Lettere ... Coll' Appendice di un Nuovo Fosforo Descritto..., Bolonia 1758
* Esperimenta atque observationes quibus electricitatis vindex late constituitur atque explicatur", 1769
* Elettricismo Artificiale, Turin 1772 (1774 ins Englische übersetzt)
* Della Elettricità Terrestre Atmosferica a Cielu Sele, Turin 1775

## Referencies
* 

## Referencies

## Enllaces esternos
* Biografía de Beccari, webseite Biblioteca de la American Philosophical Society
* Biografía 
* Física n'Universidá de Turin, n'inglés 
* Biografie. Giambattista Beccaria, n'italianu
Werner Behrendsen

**Werner August Felix Behrendsen**  foi un médicu y un botánicu amateur alemán. 

## Delles publicaciones
* . 1904. *Zwei neue Alectorolophus-Formen*. 4 pp.

* -----------------------. 1904b. *Ein neuer Moehringia-Bastard*. 2 pp. 

### Llibros
* . 1904. *Ueber Saison-Dimorphismus im Tier- und Pflanzenreich*. 15 pp.

* -----------------------, . 1903. *Einige neue Alectorolophus-Formen*. 26 pp.

* -----------------------. 1888. *Über die Verbreitung des Echinococcus im menschlichen Organismus (Sobre la distribución de Echinococcus nel organismu humanu)*. Editor Schade, 35 pp.
 
## Honores
### [[Epónimu|Epónimos]]
*(Scrophulariaceae) *[[Alectorolophus]] behrendsenii* Sterneck ex Behrend. & Sterneck

*(Scrophulariaceae) *[[Rhinanthus]] behrendsenii* (Sterneck) Kunz 

## Ver tamién
* Llista de naturalistes y epónimos

## Referencies

* 

## Enllaces esternos
Lorenzo Bellini

**Lorenzo Bellini** , médicu, anatomista y poeta italianu.

Con solu 20 años, cuando yá empezara los sos estudios sobre la estructura de los reñones y, nel so tratáu *Exercitatio anatomica de structura usu renum* (1662) describiera los conductos papilares (tamién conocíos como conductos de Bellini), foi nomáu profesor de medicina teorética na Universidá de Pisa, anque pocu dempués foi tresferíu a la cátedra d'anatomía. Permaneció trenta años en Pisa, siendo darréu llamáu pa dir a Florencia, onde'l gran duque Cosme III de Médici escoyer como'l so médicu personal. Convirtióse tamién en conseyeru del papa Clemente XI. Los sos trabayos arrexuntáronse y publicaron en Venecia en 1708.

Foi miembru de l'Academia de la Arcadia, col seudónimu de *Ofelte Nedeo*, y de l'Accademia della Crusca. Dalgunes de les sos composiciones poétiques atópase na coleición *Rime degli Arcadi*.

## Delles publicaciones
* *Exercitatio anatomica de structura et usu renum*. 1662

## Referencies

*
*
*

## Referencies
Otto Karl Berg

**Otto Karl Berg**  foi un botánicu y farmacéuticu alemán. L'abreviatura oficial del so nome, en botánica, ye O.Berg

## Biografía
Foi fíu de Johann Friedrich Berg y de Wilhelmine Friederike. Estudió en Berlín y casóse en 1848, con Caroline Albertine Florentine Witthaus, cola que tuvo seis fíos.

Ingresó na facultá de Botánica y Farmacoloxía de la Universidá de Berlín en 1849. En 1862 foi nomáu profesor asociáu. Contribuyó a faer de la farmacoloxía una disciplina independiente. Especializóse coles mesmes na flora suramericana.

## Obra
* *Handbuch der Pharmazeutischen Botanik*. 1845
* *[http://nbn-resolving.de/urn:nbn:de:hbz:061:2-20419 Charakteristik der für die Arzneikunde und Technik wichtigsten Pflanzengenera in Illustrationen nebst erläuterndem Text*]. 1848
* Con Carl Friedrich Schmidt (1811-1890), *Darstellung und Beschreibung sämtlicher in den Pharmacopoea Borussica aufgeführten offizinellen Gewächse*. 1853
* *Revision Myrtacearum Americae hucusque cognitarum*. 1855
* *Flora Brasiliensis Myrtographia...*. 1855
* *Pharmazeutische Warenkunde*. Gaertner, Berlín, 1863
** Tomu 1. Pharmakognosie des Pflanzenreichs. 3., völlig umgearb. und verm. Aufl. 1863
** Tomu 2. Pharmakognosie des Thierreichs. 1858
* *Anatomischer Atles zur pharmazeutischen Warenkunde*. 1865
* *Die Chinarinden der pharmakognostischen Sammlung*. 1865
* * Felix, Leipzig 1893 
** [http://nbn-resolving.de/urn:nbn:de:hbz:061:2-19845 Capítulu 4. Die Monocotyledoneen, Gymnospermen und Kryptogamen. 1902]

== Fuentes ==
* . [[1984]]. *Handwörterbuch der Pflanzennamen''. 13ª ed. de Ulmer Verlag, Stuttgart, ISBN 3-8001-5042-5
## Referencies
* 
## Referencies

## Enllaces esternos
Pere Antoni Beuter

**Pere Antoni Beuter**  foi un historiador y exéxeta valencianu.

D'orixe alemán estudió Humanidaes na Universidá de Valencia. Foi secretariu del arzobispu Erhard de Colar a quién, en 1527, dedicó unu de los sos trataos, *Caerimoniae ad Missam*. En 1540 foi destináu a Roma onde foi nomáu predicador apostólicu pol papa Pablo III. Yá de regresu en Valencia, foi rector de la cátedra de Sagraes Escritures y Antiguu Testamentu. 

Les sos obres principales fueron historiográfiques, ente les que destaquen la so *Primer part de la història de València* de 1538 na que trata la tema de la fundación de Valencia. El tratáu tuvo ésitu polo que redactó una nueva versión n'español en 1546. La segunda parte de la obra foi redactada por completu n'español y publicada en 1550 sol nome de *Segunda parte de la crónica xeneral d'España*. La tercer parte sigue siendo inédita yá que nun foi atopada. 

## Obres
**Primer part de la història de València*
**Segunda parte de la crónica xeneral d'España*
**Caerimoniae ad Missam*
**Annotaciones decem ad sacram scripturam*
**Judicium in confessiones sacerdotum*

## Referencies

* (en catalán)
Teodoro Bibliander

**Teodoro Bibliander** o **Theodor Buchmann**  orientalista, traductor y escritor suizu. 

Estudió con Oswald Myconius y llatín y griegu con Jakob Ceporin. Amás asistió a les llectures impartíes en Basilea ente 1525 y 1527 por Juan Ecolampadio y Conrado Pelicanu. 

Familiarizar col idioma árabe y otres llingües orientales y publicó una gramática hebrea en 1535 y comentarios de la Biblia. Amás tradució'l corán al llatín (Basilea, 1543) ayudar de la traducción de Roberto de Ketton y con una traducción del llibru teolóxicu árabe *El llibru de les cien preguntes* (*Doctrina Machumet*) consideráu l'orixe de la exéxesis bíblica en Suiza. 

Bibliander tuvo envolubráu nun discutiniu doctrinal con Pietro Martire Vermigli rellacionada cola predestinación y cesóse-y como profesor de teoloxía en 1560. Finó de peste bubónica.

## Obra
* *Institutionum grammaticarum de lingua Hebraea liber unus*, Zúrich, 1535 
* *De optimo xenere grammaticorum Hebraicorum*, Hieronymus Curio, Zúrich, 1542 
* *Machumetis Saracenorum principis eiusque successorum vitae ac doctrina ipseque Alcoran*, Johannes Oporin, Basilea, 1543, 1550. 
* *Relatio fidelis*, Johannes Oporin, Basilea, 1545
* *De ratione communi omnium linguarum et litterarum commentarius*, Christoph Froschauer, Zúrich, 1548
* *De ratione temporum*, Johannes Oporin, Basilea, 1551
* *Temporum a condito mundu usque ad ultimam ipsius aetatem supputatio*, Johannses Oporin, Basilea, 1558

## Referencies

## Enllaces esternos
Jacobo Bidermann

**Jacobo Bidermann** (Ehingen, 1578-Roma, 20 d'agostu de 1639) profesor de teoloxía, poeta y dramaturgu xesuita alemán.

Nació no qu'entós daquella yera Austria y con ocho años meter nel seminariu d'Augsburgu onde dedicó la so vida a los estudios y sobresalió en llatín y griegu. 
## Obra
### Teatru
**Cenodoxus*
**Philemon Martyr*
### Teoloxía
**Theses Theologicae* (1620)
**Sponsalia* (1621)
**Poenitentiae Sacramentum* (1621)
**Matrimonia Impedimenta* (1621)
**Censurae* (1622)
**Irregularitas* (1622)
**Suffragia* (1623)
**Jesu Christi Status Triplex, Mortalis, Immortalis, Sacramentalis* (1623)
**Conscientia* (1624)
**Proluciones Theologicae quibus Pontificis Rom. dignitatis adversus haeresim propugnata est* (1624)
**Eleemosyna* (1625)
**Gratia* (1625)
**Agnosticon libri trés pro miraculis* (1626) 
## Referencies

## Enllaces esternos
www.uni-mannheim.de
Augusto Napoleone Berlese

**Augusto Napoleone Berlese**  foi un botánicu italianu.

## Biografía
Berlese foi profesor en fitopatoloxía de la Universidá Agrícola de Milán. En 1892 col so hermanu, el zoólogu Antonio Berlese, fundaron la "Revista de Patoloxía vexetal". Ayudó a Saccardo nel so: *Sylloge Fungorum*. 

## Delles publicaciones
* Berlese, an. 1885. *Fungi Moricolae, Iconografia y Descrizione dei Funghi Parassiti del Gelso*. Fasc. 1. Padua
* ----. 1888. *Le nouveau genre Peltosphaeria*. Revue Mycologique Toulouse 10 (1): 17-18
* ----. 1889. *Excursion mycologique dans Le Frioul*. Bulletin de la Société Mycologique de France 5: 36-59, 1 plancha
* ----. 1899. *Icones Fungorum omnium hucusque cognitorum ad usum Sylloges Saccardianae ad commodatae* 2: 113-216 [planches 144-178]. Avellino; Y. Pergola
* ----; g Bresadola. 1889. *Micromycetes Tridentini. Contribuzione allo studio dei funghi microscopici del Trentín*. Annuario delle Soc. degli Alpinisti Tridentini 14: 1-103, tab.
* ----; jb De-Toni, y Fischer. 1888. Sylloge Fungorum 7 (1): 1-498
* ----; ----, ----. 1888. Sylloge Fungorum 7 (2): 499
* ----; f Saccardo, c Roumeguère}}. 1889. *Contributiones ad floram mycologicam lusitaniae. II. Fungi lusitanici a cl. Moller lecti*. Revue Mycologique Toulouse 11: 117-124
* ----; p Voglino}}. 1886. *Funghi anconitani. Contribuzione alla flora micologia Italiana*. Atti della Soc. Veneto-Trentina Sc. Nat. 10: 209-[?]
* ----; ----. 1886. *Sylloge Fungorum Omnium hucusque Cognitorum Digessit P.A. Saccardo. Additamenta ad Volumina I-IV*. 1-484. Padua; Berlese & Voglino
* Saccardo, pa; an Berlese. 1885. *Miscellanea mycologica*. Ser. II. Atti dei Istituto Veneto di Scienze, Lettere ed Arti Ser. 6 3: 711-742
* ----; ----. 1885. *Fungi Australienses*. Revue Mycologique Toulouse 7: 92-98
* ----; ----. 1885. *Fungi Brasilienses a cl. B. Balansa lecti* (3). Revue Mycologique Toulouse 7: 155-158, 1 plancha

## Fonte
* Heinrich Dörfelt & Heike Heklau. 1998. ''Die Geschichte der Mykologie
## Referencies
* 
## Referencies

## Enllaces esternos
Pehr Johan Beurling

**Pehr Johan Beurling**  foi un abogáu, y botánicu suecu.

## Delles publicaciones
### Llibros
* 1854. * Primitiae florae Portobellensis, sive, Enumeratio plantarum vascularium quas juxta oppidum Portobello in Isthmo Panamensi Americae Centralis, mense Aprili anno 1826, legit doct. Joh. Eman. Billberg*http://www.archive.org/stream/primitiaefloraep00beur#page/n1/mode/2up
* 1859. * Plantae vasculares seu cotyledoneae Scandanaviae, nempe Sveciae et Norvegiae, juxta regni vegetabilis systema naturale digestae*. Ed. P.A. Norstedt, Holmiaehttp://www.archive.org/stream/plantaevasculare00beur.

* 

## Referencies
Carl Magnus Blom

**Carl Magnus Blom**  foi un médicu, y botánicu suecu, de los llamaos apóstoles de Linneo. Los sos padres yeren el reverendu Zacarías Blom y la so esposa Margareta Orre. En 1773 cásase con Anna Kristina Petré. 

En 1755, llogró la llicenciatura en divinidá, na Universidá d'Upsala, col enfotu de ser sacerdote. Col fin de sirvir meyor a los sos futuros feligreses, tamién daba clases en medicina. Col preste de Linneo, estudia medicina. En 1760, viaxó per Dinamarca y los Países Baxos; y, remaneció en 1761 en Upsala, onde en 1763 llogra'l PhD con honores. En 1764, convertir en médicu en Bergslagen del Este y en 1774 foi nomáu médicu de distritu en Hedemoravägen, posición dende la cual xubilóse, a pidimientu propiu, en 1808.
## Delles publicaciones
* 1815. *Assessorens och f.d. provincial-medici, doctor Carl Magn. Bloms biographie*

* 1776. *Ytterligare rön och anmärkningar om masken Ascaris lumbriocides (Otres conclusiones y observaciones del merucu Ascaris lumbriocides)*

* 1763. *Diss. boten. med. sistens lignum quassiae*. Con Carl von Linneo 

## Honores
### Eponimia
;Xéneru:
* (Sapindaceae) *[[Blomia]]* Miranda 

;Especies botániques:
* (Chenopodiaceae) *[[Chenopodium]] blomianum* Aellen

* (Poaceae) *[[Hordeum]] blomii* Thell. 

* (Poaceae) *[[Puccinellia]] blomii* Jansen

* (Rosaceae) *[[Rosa]] blomii* Lindstr. 

;Especies zoolóxiques:
* *Tortrix blomiana* Linnaeus, 1758 (güei *[[Acleris]] hastiana*)

## Ver tamién
* florilexa y códices botánicos
* Llista de naturalistes y epónimos
* Apóstoles de Linneo
* Amoenitates Academicae, coleición de publicaciones que Linnaeus presidió ==
Referencies ==
* 

## Enllaces esternos

* SBH, Blom, Carl Magnus, nel Svenskt biografiskt handlexikon
Mathias Joseph Bluff

**Mathias Joseph Bluff**  foi un botánicu briólogu alemán .

## Delles publicaciones
### Llibros
* Bluff, MJ; FW Wallroth, KA Fingerhuth, KF Wilhelm. 1825. *Compendium florae Germaniae*. Ed. Norimbergae, I.L. Schrag, 1825-1833. 4 vols.
* ⸻; KA Fingerhuth. 1825. *Plantae phanerogamicae seu vasculosae*. Ed. Norimbergae, Sumptibus I.L. Schrag
* ⸻. 1827. *Entwicklungs-Combinationen organischer Wesen*. Ed. Köln am Rhein, J.P.
Bachem
* ⸻. 1832. *Die Leistungen und Fortschritte der Medizin in Deutschland: Band I. Erster Jahrgang. Die Leistungen und Fortschritte der Medizin in Deutschland im Jahre 1832*. Ed. Adamant Media. 422 pp. ISBN 0-543-88268-3
* ⸻; KA Fingerhuth. 1839. *Index generum, specierum et synonymorum*. Ed. Norimbergae : Schrag

## Referencies

## Enllaces esternos

*
Mathias Numsen Blytt

**Mathias Numsen Blytt**  foi un botánicu y briólogu y padre del tamién botánicu Axel G. Blytt (1843-1898) 

Primero estudia derechu,pa más tarde especializase en Botánica y aportar a profesor de la universidá de Christiana. Realiza importantes espediciones botániques pel centru y sur d'Europa.

El so más importante obra, ***Norges Flora*** (*La flora de Noruega*), parte de la cual yá fuera publicada en 1861, queda incompleta al so decesu. Pero, retomar el so fíu, publicar nos años 1870 como *Ensayo sobre la migración de la flora noruega mientres los periodos alternantes lluviosos y secos. 

El [[Muséu botánicu d'Oslu]] foi fundáu en 1863, gracies al so considerable [[yerbariu]]. Ser topa soterráu nel [[Campusantu d'El nuesu Salvador (Oslu)|Campusantu d'El nuesu Salvador]], d'Oslu.

== Honores ==

=== Eponimia ===
;[[genus|Xéneros]]:
* *Blyttia* <small>[[Arn.]] [[1838]]</small>
* *Hypoblyttia'' 

;Especies:

;Revista:
* Blyttia. (Norsk botanisk forening)

## Referencies
* 

## Enllaces esternos

*
Friedrich Boerner

**Friedrich Boerner** o **Börner**  foi un médicu alemán.

El so padre Christian Friedrich Boerner quería qu'estudiara teoloxía y matriculóse en teoloxía na Universidá de Wittenberg, anque más tarde decantóse pola medicina. Foi profesor na Universidá de Wittenberg y tornó a Leipzig tres l'españíu de la Guerra de los Siete Años.

## Obra
* *D'arte gymnastica nova*, Dissertation, Helmstedt 1748
* *Nachrichten von dean vornehmsten Lebensumständen und Schriften jetztlebender berühmter Ärzte und Naturforscher in und um Deutschland*, 1748–1764 14 Stück in 3 Bänden
* *Untersuchung der Frage: Ob dem Frauenzimmer erlaubt sey, die Arzncykunst auszuüben?* Leipzig 1750
* *Commentatio de Alexandro Benedicto, medicinae post lliteres renatas restauratore.* Braunschweig 1751
* *Comment, de vita, moribus, meritis et scriptis Hieronyini Mercurialis, Forolivicnsis.* Braunschweig 1751
* *Comment, de Cosma et Damiano, artis medicae olim et adhuc hodie hinc illincque tutelaribus. Cum tabb. aen.* Helmstedt 1751
* *Comment. de vita et meritis Martini Pollichii, Mellerstadii, primi in Academia Vitembergensi Rectoris Magnifici et Prof. med. Wolfenbüttel 1751*
* *Bibliothecae libiorum rariorum physico – medicorum historico – criticae.* Specimen I. Helmstedt 1751 – Specimen II. Helmstedt 1752
* *Super locum Hippocratis, in iureiurando maxime vexatum, meditationes.* Leipzig 1752
* *Noctes Guelphicae, sive opuscu’a argumenti med. Litterarii*, 1755
* *Relationes de libris physico- medicis etc. Fasc. I*, 1756
* *Memoriae professorum medicinae in Academia Vittebergensi, inde a primis illius initiis renovatae Spec. I. II.*, 1755, 1756
## Referencies

## Enllaces esternos

* wikisource
*
Franciszek Bohomolec

**Franciszek Bohomolec**  foi un escritor y publicista polacu, consideráu un significativu divulgador de les idees ilustraes nel so país. En rematando los sos estudios en Roma colos xesuites, enseñó en Varsovia, y afixo les comedies de Goldoni y Molière pa les representaciones de los sos alumnos. Nes sos primeres obres satirizó la inorancia y presunción de la nobleza polaca. La so obra *Małżyństwo z kalendarza* (1766, *Matrimoniu pol calendariu*), fai risión la superstición y falta de cultura, y considérase davezu la so obra más llograda xunto a *Czary* (1775, *Bruxería*), que pon n'evidencia les supersticiones. Mientres los últimos venti años de la so vida, Bohomolec editó la revista *Monitor*, qu'arrobinó los conceutos de la Ilustración en Polonia, tomando como modelos a les revistes ingleses The Tatler y The Spectator, siendo una de les primeres publicaciones periódiques polaques. Tamién escribió una obra en llatín sobre coloquialismos en llingua polaca.

## Referencies

## Enllaces esternos
Wenceslas Bojer

**Wenceslas (Václav, o Wenzel) Bojer**  foi un notable naturalista y botánicu.

Fueron los sos padres Simon Bojer y Barbara Staub. 

Entá mozu ye unviáu a espediciones a África y Mauriciu por Franz Sieber. En 1821 enriba a Mauriciu. En 1822 el so gobernador Robert Townsend Farquhar unviar a Madagascar, siendo acompañáu pol Príncipe Malagasy Rafaria qu'estudiaba en Mauriciu, y con James Enfastie, un oficial escocés y unviao polos británicos pa ver al Rei Radama I de Madagascar. Bojer va esplorar la mariña oeste de Madagascar enantes d'aportar a Tananarive. 

En 1824 Bojer vuelve a África como intérprete. Va Esplorar delles mariñes del continente africanu, y recueye un importante colúmen de minerales y de plantes. En 1829 ye cofundador de la "Royal Society of Arts and Sciences" , SRAS, de Mauriciu. 

Fina de paralís en 1856. 

## Delles publicaciones
* *Hortus Mauritianus : ou énumération des plantes, exotiques et indigènes, qui croissent a l'Ile Maurice, disposées d'aprés la méthode naturelle*, 1837 http://www.biodiversitylibrary.org/item/150 [*Hortus Mauritianus :ou enumeration des plantes, exotiques et indigenes, qui croissent a l'Ile Maurice, disposees d'apres la methode naturelle* por W. Bojer, Biodiversity Heritage Library]

* *Espèces nouvelles de plantes à Madagascar et îles Comores*, 1841
* *Planches relatives au genre Gærtnera Lam.*, 1847
* *Vahea madagascariensis et Cassia filipendula*, 1847

## Honores
### Epónimos
;Xéneros:
* D Candolle en 1836 noma a *[[Bojeria]]*. Sinónimu de *[[Inula]]*, familia d'Asteraceae
 
;Especies de plantes y d'animales (especialmente de Madagascar y de Mascareñes) nomar nel so honor:
* *[[Cussonia bojerii]]* Seem.
* *[[Gongylomorphus bojerii]]* 
* *[[Dichaetanthera bojerii]]* Drake
* *[[Dionycha bojerii]]* Naudin
* *[[Ploceus bojeri]] 
* *Uapaca bojeri*
* *Streptocarpus bojeri*
* *Epilobium bojeri*
* *Peponium bojerii* [[Engl.]]



== Ver tamién ==
* [[Llista de naturalistes y epónimos]]
== Referencies ==

* 
* Noël Réganrd. Nota consagrada a Bojer nel *Dictionnaire de Biographie mauricienne*. Proceedings de la Société Royale des Arts et des Sciences, 1956
* William Jackson Hooker. *Hooker's Journal of Botany and Kew Garden Miscellany*, Reeve, Benham, and Reeve, 1856
* Wilhelm Ferdinand Erichson. *Bericht über die wissenschaftlichen Leistungen im Gebiete der Entomologie''. 1857

## Bibliografía
* WorldCat

## Enllaces esternos
* [Artículu de Wenceslas Bojer en L'Express, [idioma francés|francés]]
Carl Bolle

**[[Carl August Bolle]]**  foi un ornitólogu y botánicu alemán, natural de Berlín.

Estudió Medicina y Ciencies naturales na so ciudá natal y en Bonn. Visita Cabu Verde y les Canaries ente 1852 y 1856, escribiendo *Mein zweiter Beitrag zur Vogelkunde der Canarischen Inseln* en 1857. 

Funda en 1867 la Sociedá Ornitolóxica Alemana (Deutsche Ornithologen-Gesellschaft).

## Delles publicaciones
* . 1865. *Sopra una nuova specie italiana di tazzetta ([[Narcissus]] aschersonii)*. Ed. Societá italiana di scienze naturali. 8 pp.

* -------------. 1854. *Bemerkungen über die Vögel der Canarischen Inseln. 16 pp.

=== Llibros ===
* . [[2010]]. *Andeutungen über die freiwillige Baum- und Strauchvegetation der Provinz Brandenburg (Alrodiu de árboles de les alusiones y vexetación arbustiva de la Provincia de Brandenburgu)*. Edición reimpresa de Kessinger Publishing, LLC, 194 pp. ISBN 1160299900

* -------------. [[1898]]a. *Die Kosmier*. Editor Steiger, 447 pp.

* -------------. [[1898]]b. *Die Erfolge der Radikaloperation der Encephatocele*. Editor Friedrich-Wilhelms-Universität zu Berlin, 32 pp.

* . [[1897]]. *Deutsche Kinderreime und Verwandtes. Aus dem Munde des Volkes vornehmlich in Pommern gesammelt*. Editor B. G. Teubner, 209 pp.

* . [[1892]]. *Florula insularum olim Purpurariarum, nunc Lanzarote et Fuerteventura cum minoribus Isleta de Llobos et la Graciosa*. 28 pp.

* -------------. [[1886]]. *Baum- und Strauchvegetation*. Editor Märkisches Provinzial-Museum der Stadtgemeinde Berlin, 80 pp.

* -------------, . [[1881]]. *Deutsche Gartenkunst - Wissenschaft und Praxis. Aus der Cultur und Pflege des Gartens*. Editor Halm & Goldmann, 611 pp.

* . [[1863]]. *Die Palmen. Populäre Naturgeschichte derselben, nebst Verzeichnisse aller bekannten und in Gärten eingeführten Arten*. 2ª edición de Engelmann, 368 pp.

* . [[1846]]. *De vegetatione alpina in Germania extra alpes obvia*: diss.

== Honores ==
=== [[Epónimu|Epónimos]] ===
;[[Especie|Especies]] animales:
* [[palombu turqué]] (*Columba bollii*) de la [[laurisilva]] canaria foi llamada asina nel so honor por [[Frederick DuCane Godman]].

;Especies vexetales:
*([[Agavaceae]]) *Agave bollii* <small>[[A.Terracc.]]</small> 

*([[Asteraceae]]) *Cacalia bolleana* <small>([[Sch.Bip.]] ex [[Seem.]]) [[Kuntze]]</small> 

*([[Begoniaceae]]) *Begoña bolleana* <small>[[Urb.]] & [[Ekman]]</small> 

*([[Brassicaceae]]) *Matthiola bolleana* <small>[[Philip Barker Webb|Webb]] ex [[Konrad Hermann Heinrich Christ|Christ]]</small> 

*([[Campanulaceae]]) *Lobelia bollii* <small>[[Y.Wimm.]]</small> 

*([[Iridaceae]]) *Iris bolleana* <small>[[Siehe]]</small> 

*([[Lamiaceae]]) *Leucophae bolleana* <small>[[Bornm.]] ex [[G.Kunkel]]</small> 

*(Lamiaceae) *Salvia bolleana* <small>[[de Noé]] ex [[Bolle]]</small> 

*([[Salicaceae]]) *Populus bolleana* <small>[[Mast.]]</small> 

*([[Theaceae]]) *Cleyera bolleana'' (O.C.Schmidt) Kobuski 

## Referencies

* 
## Enllaces esternos
Ramon Bosc

**Ramon Bosc** (Reus, sieglu XIV- 1416) sacerdote y escritor español en llatín. 

Conózse-y pol inventariu de los sos bienes y manuscritos, que según Juan Corminas, atópase na Comuña Prioral de Reus.

## Obres
* *Martiniana super cronicis disgestis romanorum*.

## Referencies