open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Gran Mezquita de Djenné

La **Gran Mezquita de Djenné** ye'l mayor edificiu sagráu fechu de folla del mundu, y tamién el mayor fechu d'esti material d'una sola pieza (vease Bam) con una superficie de 75×75m (5 625m²) y ta considerada un cume de l'arquiteutura sudanesa-saheliana. La mezquita ta nel centru de la pequeña ciudá de Djenné, Malí, nel delta interior del ríu Níxer. Ye unu de los monumentos más conocíos d'África y dende 1988 ta considerada, xunto col cascu antiguu de Djenné, Patrimoniu de la Humanidá pola Unesco.

## Historia

Puede dicise con seguridá que la primer mezquita de Djenné foi construyida ente 1180 y 1330. L'Imán de la mezquita Ye-Sa'di, escribió en 1620 que nel añu 1180 el sultán Koi Konboro convertir al islam. Más tarde apurrió'l so palaciu y mandó construyir pa los creyentes la primer mezquita de Djenné. Darréu construyéronse la torre y un muriu adicional, y güei considérase 1240 l'añu de la so fundación.

Amadu Hammadi Bubu (tamién: Sékou Amadou), el fundador del Imperiu de Massina, dexó en 1834 que l'antigua mezquita, de 600 años, se derruyese, lo que se produció en poco tiempu, por cuenta de una agua siguida. Entós consideró esa mezquita, surdida d'un palaciu, demasiáu exuberante y luxosa. La única parte que permaneció del edificiu orixinal ye recintu que contién les tumbes de los líderes locales. La segunda mezquita construyóse nuevamente escontra 1896 sobre la base de los planos antiguos, esta vegada d'apariencia más humilde. Foi baltada de nuevu pa construyir la mezquita qu'hai anguaño, que fíxose paecida n'aspeutu y tamañu a la primera. La construcción de la Gran Mezquita actual empezó en 1906 y rematóse ente 1907 y 1909. Ismaila Traoré, el presidente del gremiu d'albañiles dirixó y supervisó la so construcción. Nesa dómina, Djenné yera parte del África Occidental Francesa y los franceses pudieron ufiertar sofitu económicu y políticu pa la construcción de la mezquita y una madrasa cercana.

Munches mezquites de Malí cunten con instalaciones llétriques y sanitaries. En dellos casos cubrióse la fachada d'azulexos, lo qu'arruinó'l so aspeutu históricu y comprometió la integridá estructural del edificiu. Anque la “Gran Mezquita de Djenné” foi fornida con un sistema de megafonía, los ciudadanos de Djenné aguantáronse a otres modernizaciones del edificiu.

La Gran Mezquita foi cerrada pa los non musulmanes dempués de ser utilizada pa una sesión d'imáxenes de moda de la revista Vogue na azotea y l'área d'oración de la mesma. Les semeyes de muyeres llixeres de ropa fueron consideraes una violación del alcuerdu que la revista fixera colos líderes locales.

## Referencies

## Enllaces esternos
Catedral d'Alexandre Nevski de Sofía

La **Catedral d'Alexandre Nevski** (en búlgaru: *Свети Александър Невски*) ye una obra, asitiada en Sofía, n'honor a los rusos cayíos pola lliberación de Bulgaria del Imperiu turcu ente 1877 y 1878. Ye la catedral sede del Patriarcáu de Bulgaria.

Ye la meyor representación de la construcción ortodoxa nel mundu, reconocida pola so arquiteutura, frescos y dimensiones. Mide 72 metros de llargu, 42 metros d'anchu y 52 metros d'altu, tien una superficie de 3170 m² y capacidá pa 5.000 persones. Tamién foi testigu de les dos guerres mundiales mientres les que quedó cuasi destruyida.

Coles sos inconfundibles cúpules doraes, ye unu de los edificios más emblemáticos y identificativos de Sofía y ye tambien el principal centru relixosu de la capital.

Empezó a llevantase a finales del sieglu XIX y rematóse en 1912. Ye una muestra de la estrecha rellación ente Rusia y el pueblu búlgaru a lo llargo de la historia, yá que la so construcción fízose pa conmemorar a los rusos cayíos y l'ayuda qu'emprestó'l zar Alexandru II de Rusia na Guerra búlgaro-otomana (1877-1878) y que llevaría a la posterior independencia de Bulgaria.

Cuenta con unes dimensiones de 72 metros de llargu, 42 d'anchu por 52 metros d'altu lo que la convierte nuna de les ilesies ortodoxes más grandes del mundu. El so sobriu interior ta decoráu con frescos y la so cripta cunta con una coleición d'arte antiguu búlgaru dende los sieglos IV al sieglu XIX y tien, amás, una de les mayores y meyores coleiciones d'iconos ortodoxos.

El templu lleva'l nome d'Alexandre Nevski (1220-1263), gobernante del principáu rusu de Novgorod, figura clave na historia medieval rusa pol so defensa del cristianismu ortodoxu frente a los ataques de los católicos, teutones y tártaros. Por too ello, la so figura ye venerada como un santu nel mundu de la Ilesia ortodoxa.

La construcción del templu corrió a cargu del arquiteutu rusu Pomerantsev ya inspiróse nun estilu neobizantín, bien de moda en Rusia nesi periodu.

La ilesia foi proclamada monumentu de la cultura en 1924.

## Referencies

## Enllaces esternos
Plaza de Naqsh-e Yahán

La **plaza de Naghsh-i Jahan** (, *maidaan-y naqsh-y jehaan*), tamién conocida como **Plaza Real** (*Meidan Eman*) y **plaza del imán Jomeini**, asitiada nel centru de la ciudá d'Isfahán, ye unu de los sitios más importantes del país y foi declarada Patrimoniu de la Humanidá pola Unesco nel añu 1979. Ye la plaza más grande d'Irán y una de les mayores del mundu. A partir de la dinastía safávida, foi arrodiada por monumentos históricos de la dómina. Al este de la plaza atopa la mezquita del xeque Lutfallah, al norte abre una de les puertes del gran bazar de Isfahán, al oeste ta'l palaciu d'Ali Qapu y al sur la mezquita del Shah, delantre de la cual anguaño realizar los vienres el Namaaz-y Jom'eh (el rezu de vienres de los musulmanes).

## Mezquita del xeque Lutfullah

Ta asitiada al oeste de la plaza Naghsh-i Jahan y foi construyida aproximao ente los años 1602 a 1619, contemporáneamente a Shah Abbas, por Mohammadreza Isfahani. El diámetru de la so bóveda interna ye de 12 m, y el gruesu de les parés 170 cm. 

## Palaciu de Ali Qapu

**Ali Qapu** (pronunciáu, **al-li gapú**), de 6 pisos y 48 metros d'altor tien una estructura rectangular grande y masiva que remata nuna terraza ancha con techu embutíu y sofitáu por columnes de madera.

Ali Qapu ye ricu en pintures murales de Reza Abbassi, el pintor de la corte de Shah Abbas I, y los sos discípulos. Hai adornos florales y d'animales y páxaros. Casi toles puertes y ventanes bien afataes del palaciu sufrieron el pillaje en tiempos de desórdenes sociales y solamente una ventana del tercer pisu escapó al deterioru. 

Ali Qapu foi reparáu y restauráu, especialmente mientres el reináu del sultán Hussein, pero cayó nuevamente nun estáu de gran deterioru nel curtiu reináu de los invasores afganistanos. Sol reináu de Qajar Nasir de los shah del al Dinar (1848-1896), les cornises de Safavid y los azulexos florales sobre'l portal fueron substituidos polos azulexos con inscripciones.

Nel sestu pisu atópase la sala de llacuaes reales, y les habitaciones más grandes del palaciu. Tamién se llama a esti pisu'l *"cuartu de la música"*, porque nél tocábense variaes pieces musicales y entonábense cantares.

## Mezquita del Shah

La mezquita del Shah ta asitiáu nel llau sur de la plaza. Foi construyida pal soberanu de la dinastía Safavids el Shah Abbas I, ente los años 1612 y 1630. 
## Referencies

## Enllaces esternos

* La plaza en Google Maps
* UNESCO (n'inglés)
Palaciu Belvedere

El **palaciu [del] Belvedere** () ye un conxuntu palaciegu d'estilu barrocu asitiáu na cai Prinz-Eugen-Strasse 27 de Viena (Austria). El conxuntu, unu de los mayores n'estilu barrocu de la capital, consta de los dos palacios Belvedere (el de riba y el de baxo), convertíos agora en muséu, y de un terceru, el palaciu Schwarzenberg, tresformáu en hotel. Los dos palacios principales tán xuníos por unos xardinos entamaos en trés niveles que representen diverses alegoríes. 

Los museos qu'alluguen los palacios Belvedere son:
* El Muséu d'Arte Barroco austriacu.
* El Muséu d'Arte Medieval austriacu. 
* La Galería d'arte austriacu (*Österreichische Galerie Belvedere*).

Nel Belvedere puede apreciase una destacada coleición de pintures imperiales. Nel pisu cimeru acueye la galería austriaca de los sieglos XIX y XX que, ente otres, amuesa la conocida obra de Gustav Klimt *[[El besu (Gustav Klimt)|El Besu]]*.

## Historia

El palaciu construyir ente 1714 y 1723 pal príncipe Eugenio de Saboya tres la derrota de los turcus. El palaciu Belvedere foi diseñáu por Johann Lukas von Hildebrandt. La idea de la construcción yera una cortil pa celebrar fiestes y asina aumentar la popularidá del príncipe. Tres la muerte del príncipe Eugenio, el palaciu foi adquiríu pola emperatriz María Teresa.

La firma del tratáu d'Estáu austriacu tuvo llugar nel Belvedere el 15 de mayu de 1955, lo que significó p'Austria la independencia dempués de la Segunda guerra mundial y alredor de diez años d'ocupación de los aliaos.

## Tresportes
Pa dir a los Palacios Belvedere tien de tomase'l Metro de Viena. La parada más cercana ye "Südtiroler Platz" (U1) pero tamién puede baxase nes paraes "Taubstummengasse" (U1) y "Karlsplatz" (U1,U2 (final de la llinia U2) y U4), que queden más o menos cerca.


 Wien Schloss Belvedere DSC02997.JPG|Belvedere de baxo.
 Upper Belvedere LCD.jpg|Vista nocherniega del Belvedere de riba.
 Upper belvedere.jpg|Belvedere de riba.
 Viena 659.jpg|Palaciu Belvedere de riba.


## Referencies

## Enllaces esternos

* Guía de Viena (n'español).
Berkeley (California)

**Berkeley** ye una ciudá del condáu d'Alameda, nel estáu de California (Estaos Xuníos).

Ta asitiada na badea de San Francisco, al pie d'Oakland y asitiada enfrente de la ciudá de San Francisco. Ye famosa pola so universidá, la Universidá de California, que ye reconocida como una de les meyores del mundu. Llámase Berkeley en memoria del filósofu irlandés George Berkeley.

## Referencies

## Enllaces esternos
Bezonvaux

**Bezonvaux** ye una comuña francesa del departamentu de Meuse, na rexón del Gran Este.

Ye una de les poblaciones franceses que resultó totalmente destruyida na Primer Guerra Mundial y que tres el conflictu nun foi reconstruyida. Amás de la destrucción cuasi total de los edificios, los campos de cultivu y otros terrenes circundantes taben llaraos de munición d'artillería ensin esplotar, polo que la zona consideróse demasiáu peligrosa para la población.

## Referencies

## Enllaces esternos
Glendale (California)

**Glendale** ye una ciudá del condáu de Los Angeles nel estáu norteamericanu de California. Tien una población de . Allúgase nel estremu oriental del Valle de San Fernando, ta estremada poles **Verdugo Mountains**, y ye un importante suburbiu nel Área Metropolitana de Los Angeles.

## Referencies

## Enllaces esternos
Stefano Sposetti

**Stefano Sposetti**  ye un astrónomu no profesional suizu y un descubridor prolíficu de planetes menores.> Vive en Gnosca, na parte de fala italiana de Suiza nos Alpes Lepontinos, onde s'atopa l'Observatoriu Astronómicu de Gnosca.

Sposetti tomó imáxenes del asteroide Aton 2004 FH el cuál fixo'l so pasu cerca del planeta Tierra (más cercanu que la Lluna). Amás, detecta contrapartíes óptiques de los españíos de rayos gamma y lleva a cabo fotometría del tránsitu de planeta estrasolares nel so observatoriu.

Los descubrimientos de Sposetti hasta'l 1 de setiembre de 2015, inclúin 157 planetes menores numberaos. El Centru de Planetes Menores de la Unión Astronómica Internacional clasifícalu con númberu 70 na llista de los mayores descubridores de tolos tiempos. El cinturón principal d'asteroides 22354 Sposetti foi nomáu nel so honor.

## Referencies

## Enllaces esternos
Huntington Woods (Michigan)

**Huntington Woods** ye una ciudá allugada nel condáu d'Oakland nel estáu norteamericanu de Michigan. Nos sos 3,8&nbsp;km² vive una población de .

## Referencies

## Enllaces esternos
Koinobori

Les banderes  o  son banderes tradicionales xaponeses con forma de carpa que se izen nos díes especiales de los neños (como'l Kodomo no hi). Tradicionalmente los xaponeses acomuñen la carpa colos neños por cuenta de la fuercia que realicen éstes al nadar contra la corriente nos ríos.

El día de los neños (Kodomo no hi) tien llugar el 5 de mayu y tolos edificios son decoraos con koinobori dende abril o principios de mayu n'honor de los fíos y cola esperanza de que crezan fuertes y saludables. Los tamaños d'estes banderes varien d'unes poques pulgaes a dellos metros de llargu.

## Descripción
El típicu conxuntu de koinobori inclúi, dende enriba escontra baxo del mástil, un par de ruedes con puntes de flecha , una paleta en forma esférica, una manga de vientu con forma de dragón volador , un koinobori negru y unu coloráu. Si hai neños na familia amiéstense un koinobori azul, depués unu verde y dempués, dependiendo de la rexón, amiéstense otros de color púrpura o anaranxáu. En dellos casos el koinobori' coloráu camúdase por unu rosa. Estos mangues de vientu asítiense sobro los techos de les cases en que tienen fíos, nos que'l más grande (negru) representa al padre, el siguiente (colloráu) a la madre y los siguientes a cada fíu, hasta'l más pequeñu que representa al fíu más nuevu.

Estos koinobori pueden tener distintos tamaños dende unos pocos centímetros hasta dellos metros de llargu. En 1988 en Kazo (Saitama) fabricóse un koinobori de 100 metros de llargu y que pesaba 350 kilogramos.

## Ver tamién
* Manga d'aire

## Referencies

## Enllaces esternos
Burchard

**Burchard** ye una aldea nel condáu de Pawnee, en l'estáu de Nebraska, Estaos Xuníos. La población ye de .

## Personaxes notables
* Charles H. Corlett, xeneral del Exércitu de los Estaos Xuníos.
* Harold Lloyd, actor cómicu y productor de cine.
* Harlan Pyle, xugador de béisbol.

## Referencies

## Enllaces esternos
Eduardo Hernández-Sonseca

Creció na cantera del Real Madrid, debutando nel primer equipu'l 14 d'abril de 2001 frente al FC Barcelona, partíu que ganó'l Real Madrid por 89-77. Xuega na posición de pívot, mide 2,12&nbsp;m y pesa 110&nbsp;kg, foi internacional cola seleición junior d'España, y tamién cola absoluta.

## Referencies

## Enllaces esternos
Caravia l'Alta

**Caravia l'Alta** ye un llugar de la parroquia homónima, nel conceyu asturianu de Caravia, del que ye la so capital. Tien una población de , casi la metá de la población de Caravia, lo que-y convierte tamién na población más importante en númberu d'habitantes del conceyu.

Alcuéntrase a 68 km d'Uviéu, la capital d'Asturies, a una altitú media de 134 msnm.

## Referencies

## Enllaces esternos
Lloyd Sherr

**Lloyd Sherr**  ye un comediante y actor d'Estaos Xuníos. Ye conocíu por pone-y la voz a Fillmore na franquicia de películes animaes *Cars*.

## Referencies

## Enllaces esternos
*
Saint Louis (Missouri)

**Saint Louis** (embrivíu davezu como *St. Louis*) ye una ciudá independiente del estáu de Missouri, Estaos Xuníos. Ta allugada sobre la vera derecha del Ríu Mississippi —que la dixebra d'Illinois—, poco dempués de la confluyencia d'esti col ríu Missouri. Con  yera la segunda ciudá más poblada del estáu —per detrás de Kansas City— y ye'l centru cultural y económicu del Gran Saint Louis.

## Referencies
Monte Hiei

El  alcuentráse al nordeste de Kioto (Xapón). Ye conocíu por allugar el templu principal de la Escuela Budista del Tiantai llamáu Enryaku-ji.

Dengyō Daishi, el fundador de la escuela Tendaishū (Escuela Budista del Tiantai), foi vivir al Monte Hiei nel añu 785, y en 788 Dengyo construyera un pequeñu templu llamáu Hieisan-ji.

El nome Hieisan-ji foi camudáu por Enryaku-ji pol Emperador Saga en 823, l'añu dempués de la muerte de Dengyō Daishi. El primer sacerdote encargáu foi Gishin, socesor de Dengyō Daishi.

Un númberu importante de figures del budismu xaponés tales como Hōnen, Eisai, Dōgen y Nichiren, fundadores de nueves escueles del budismu xaponés, estudiaron en dichu templu.

## Referencies
2110

**2110** (**[[Numberación romana|MMCX]]**) va ser un añu normal nel calendariu gregorianu.

## Referencies

## Enllaces esternos
2111

**2111** (**[[Numberación romana|MMCXI]]**) va ser un añu normal nel calendariu gregorianu.

## Referencies

## Enllaces esternos
2119

**2119** (**[[Numberación romana|MMCXIX]]**) va ser un añu normal nel calendariu gregorianu.

2 enero = eclipse solar completo previsto

## Referencies

## Enllaces esternos
2117

**2117** (**[[Numberación romana|MMCXVII]]**) va ser un añu normal nel calendariu gregorianu.

## Tránsitu de Venus
*10/11 d'avientu - Tránsitu de Venus, el primer tránsitu de Venus dende 2012, con duración aproximada de cinco hores y media (de les 23:58 UTC del 10 d'avientu hasta les 05:38 UTC del 11 de diciembre). Visible dende Asia, Oceanía y partes d'Europa.

## Referencies

## Enllaces esternos
Xuegos Olímpicos de París 2024

Los **Xuegos Olímpicos de París 2024**, oficialmente conocíos como los **Xuegos de la XXXIII Olimpiada**, fueron un eventu multideportivu internacional que se fizo ente'l 2 y el 18 d'agostu de 2024 na ciudá de París, Francia.

## Candidatures

## Referencies

## Enllaces esternos
Forges

El so nome artísticu foi la traducción catalana del so primer apellíu.

## Referencies

## Enllaces esternos
Orleans (dixebra)

Col términu **Orleans** podemos referinos a:

* Orleans, la capital de la rexón de Centro-Valle de Loira, en Francia.
* Nueva Orleans, la ciudá más grande de Luisiana, nos Estaos Xuníos.
* Casa d'Orleans, dinastía francesa.
* Ducáu d'Orleans, un títulu nobiliariu francés.
* Gastón d'Orleans, un príncipe francés de la parte de los borbones.
* Casa d'Orleans-Borbón, una casa nobiliaria francu-española.

## Referencies

## Enllaces esternos
Patinaxe de velocidá sobre pista curtia

El **patinaxe de velocidá sobre pista curtia** (*short track* n'inglés) ye un deporte olímpico d'iviernu que consiste en carreres de patinaxe sobre xelu sobre una pista curtia.

A diferencia del patinaxe de velocidá sobre pista llarga, onde se cuerre contra'l reló, nel patinaxe de velocidá en pista curtia los patinadores compiten ente ellos y nuna pista muncho más curtia.

L'óvalu de la pista mide namái 111 metros (frente a los 400 m de la pista llarga) y nun esiste división en carriles. Esto provoca frecuentes accidentes mientres les carreres, siendo habituales les cayíes y les descalificaciones. En xunto ye un deporte bien espectacular.

El *short track* ye un deporte bastante recién, que nació como una dixebra del patinaxe de velocidá en pista llarga. L'oxetivu yera poder facer competiciones de patinaxe n'estadios de baloncestu y ḥoquei sobre xelu, que son más numberosos que les pistes de patinaxe sobre xelu de 400 metros. Foi reconocíu pola Federación Internacional de Patinaxe en 1967. Los primeros campeonatos del mundu daten de 1981 y la so primera presencia olímpica llegó en Calgary 1988, anque solo como deporte d'exhibición. Nos siguientes Xuegos Olímpicos d'Albertville 1992 yá foi reconocíu como deporte olímpico de plenu derechu. 

## Xuegos Olímpicos

Nel programa de los Xuegos Olímpicos d'Iviernu cuérrense ocho pruebes (dende 1992) de *short track*, cuatro masculines y cuatro femenines:
* **Les masculines son**: 500 metros, 1.000 metros, 1.500 metros y 5.000 metros por equipos.
* **Les femenines son**: 500 metros, 1.000 metros, 1.500 metros y 3.000 metros por equipos.
Nos campeonatos mundiales cuérrese tamién el *3000 Superfinal*.

En cada prueba celébrense eliminatories nes que los primeros clasificaos pasen la siguiente ronda y asina hasta llegar a la final. En cada carrera cuerren un máximu de seis participantes.

Nes pruebes por equipos cuérrese por relevos y n'equipos de cinco patinadores, pudiendo cada patinador dar el relevu a un compañeru en cualquier momentu, anque les dos últimes vueltes tien de faeles un solu patinador.

## Competiciones de la ISU
La ISU, Unión internacional de patinaxe sobre Xelu, n'inglés *International Skating Union*, ye una organización mundial encargada de regular les normes de la disciplina y entamar actividaes y competiciones mundiales.

### Campeonatos del mundu
Nos distintos *Campeonatos del mundu* de la ISU, tamién se cuerre la superfinal individual de 3.000 metros (*3000 Superfinal*), tanto femenín como masculín, prueba qu'enfrenta a los 8 patinadores con meyores tiempos nel total de les pruebes de distancia menor (500, 1.000 y 1.500 metros).

#### Clasificación xeneral de medayistes per años
**Femenina**

**Masculín**

Tradicionalmente nel *short track* destaquen los patinadores de Canadá y Estaos Xuníos, anque apocayá vieron la so supremacía amenazada polos patinadores asiáticos, principalmente de China, Corea del Sur y Xapón.

## Referencies

## Enllaces esternos
* Seición ''Short Track Skating'' del sitiu web oficial de la ISU.
* World Short Track: Sitio web dedicáu al patinaxe de velocidá sobre xelu en pista curtia col aval de la ISU.
Veltins-Arena

El **VELTINS-Arena**, antes llamáu **Arena auf Schalke**, ye un estadiu de fútbol que s'alluga na ciudá de Gelsenkirchen, nel estáu federal de Renania del Norte-Westfalia al noroeste d'Alemaña. Nél apuesta los sos partíos como llocal el FC Schalke 04 de la Primer División de la Bundesliga Alemana. Foi sede de la Copa Mundial de Fútbol de 2006 y ta catalogáu pola UEFA como estadiu de elite.

Ye unu de los estadios nuevos más innovadores, por cuenta del so techu retráctil y el so enorme marcador móvil, ente otres carauterístiques. El campu movible dexa esaniciar el problema del caltenimientu d'árees verdes en cortiles zarraes y amás dexa que l'estadiu pueda allugar eventos non deportivos, como conciertos, ensin dañu a la cancha de fútbol.

El conceutu d'esti tipu de cancha yá foi esitosu nel Gelredome d'Arnhem (Países Baxos), construyíu en 1998. Otru exemplu ye'l del Sapporo Dome, usáu na Copa Mundial de Fútbol de 2002.

## Historia

L'estadiu foi inauguráu'l 13 d'agostu de 2001 col nome de **Arena AufSchalke**, reemplazando al antiguu **[[Parkstadion]]**. El 1 de xunetu de 2005, l'estadiu camudó'l so nome a **Veltins-Arena** por cuenta de un contratu de derechos de nome cola cervecería alemana "*Veltins*".

Mientres el desenvolvimientu de la Copa Mundial de la FIFA 2006 pasó a llamase **Estadiu de la Copa Mundial de la FIFA de Gelsenkirchen** (alemán: FIFA WM-Stadion Gelsenkirchen), una y bones la FIFA nun dexa nengún tipu de publicidá nel nome de los estadios.

Foi sede de la final de la Lliga de Campeones de la UEFA en 2004, y de dellos partíos de la Copa Mundial de Fútbol de 2006, incluyíu unu de cuartos de final y sirvió de see momentanea del Rhein Fire de la NFL Europa mientres el Rheinstadion de Düsseldorf atópase en renovación.

El partíu inaugural de la Campeonatu Mundial de Ḥoquei sobre Xelu Masculino de 2010 ente Alemaña y Estaos Xuníos apostóse ellí ante 77.803 espectadores, la tercera mayor convocatoria na historia del ḥoquei sobre xelu. Los anfitriones llograron la victoria 2-1 en tiempu adicional.

## Partíos del Mundial del Fútbol de 2006 apostaos nel estadiu
Nesti estadiu produció una de les mayores goliaes na historia d'un mundial, na que la seleición d'Arxentina ganó por 6 goles a 0 a la sumida república de Serbia y Montenegru, que nun pasó la primer ronda.







## Ver tamién
* Estadios de fútbol d'Alemaña

## Referencies

## Enllaces esternos

* Sitiu web oficial del Estadiu Veltins-Arena, n'inglés.
* Sitio web de la ciudá de Gelsenkirchen sobre la Copa Mundial de Fútbol de 2006 , n'alemán ya inglés.
* Sitiu web del estáu federáu de Renania del Norte-Westfalia sobre la Copa Mundial de Fútbol de 2006 , n'español.
Estadiu Nacional de Portugal

L**'Estadiu de Honra** del Centru Deportivu Nacional do Jamor, tamién conocíu como **Estadiu Nacional de Portugal** o **Estadiu Nacional do Jamor** constitúi un estadiu multiusos que ye'l principal estadiu de Portugal. Ta asitiáu en Oeiras, cerca de Lisboa. L'arquiteutu foi Manuel Jacobetty Rosa y les obres empezaron en 1939. L'estadiu foi inauguráu pol primer ministru António de Oliveira Salazar el 10 de xunu del 1944. 

L'estadiu inclúi un campu de xuegu de hierba natural (usáu sobre too pa la práutica del fútbol), una pista d'atletismu, zones para saltos de llonxitú y valla pa carreres d'obstáculos. Anguaño tien una capacidá de 37,593 espectadores.

## Construcción

La construcción d'esta nueva instalación nun buscaba solo la promoción de la práutica del deporte, sinón tamién la creación d'un espaciu pa demostraciones públiques inspiraes nos principios políticos vixentes.
Por que l'ambición del antiguu ministru d'Obres Públiques, Duarte Pacheco, fora una realidá, fueron consultaos dellos arquiteutos, ente ellos, Francisco Caldeira Cabral, Konrad Wiesner, Jorge Segurado o Miguel Jacobetty Rosa. A esti postreru atribúyese-y la paternidá” del proyeutu del Estadiu d'Honra.

Influyíu por obres como'l Olympiastadion de Berlín, la construcción del Estádio Nacional rematóse'n cinco años - dende la planificación (1939), hasta la so construcción -, siendo, más tarde, insertáu nel Complexu Deportivu de Jamor, una auténtica islla verde nel Área Metropolitana de Lisboa y que la so situación ye cercana al Institutu Español de Lisboa.

## Actividaes

Más tarde, en 1967, el Estádio Nacional foi escoyíu como sede pa la final de la Copa de Campeones d'Europa. El partíu xugóse ente'l Celtic Football Club d'Escocia y l'Internazionale de Milán. Los escoceses vencieron por 2-1, la primer Copa conquistada por un club non llatín.

Anguaño, l'estadiu acueye tolos años la final de la Copa de Portugal. Mientres el partíu, los asientos apinaos d'asistentes estrémemse'n dos zones pa sofitar al so respeutivu equipu.

En setiembre de 2017 allugó'l Portugal Padel Master, una prueba del circuitu World Padel Tour

## Galeria

Imaxe:Estádio Nacional do Jamor - Vista geral.jpg|Estádio do Jamor
Imaxe:Estádio Nacional do Jamor - Vista geral 2.jpg|Vista xeneral
Imaxe:Estádio Nacional do Jamor - Torre de iluminação.jpg|Torre d'illuminación
Imaxe:Estádio Nacional do Jamor - Entradas.jpg|Entraes


## Partíos Memorables

### Eurocopa 1960

### Final de la Copa de Campeones de la UEFA 1967

## Ver tamién
* Estadios de fútbol de Portugal

## Referencies
Estádio da Luz

L**'Estádio da Luz**, denomináu oficialmente **Estádio do Sport Lisboa e Benfica**, ye un estadiu de fútbol allugáu en Lisboa, Portugal. Ye propiedá del club SL Benfica, que xuega nél los sos partíos como llocal.

L'estadiu, con capacidá pa  espectadores, inauguróse'l 25 d'ochobre de 2003. Foi construyíu por cuenta de la Eurocopa 2004 remplazando al colindante antiguu estadiu ''Da luz''. Ye'l mayor estadiu de Portugal y ta catalogáu pola UEFA como d'élite (categoría 4), lo que-y dexa allugar finales europees, como la Final de la Lliga de Campeones de 2014, na que'l Real Madrid conquistó'l so «Décima» Copa d'Europa.

## Eurocopa 2004
L'estadiu foi una de les diez sedes de la Eurocopa 2004. Apostar nél cinco encuentros: trés de fase de grupos, unu de cuartos de final y la Final.

## Final de la Lliga de Campeones 2013/14

## Ver tamién
* Estadios de fútbol de Portugal

## Referencies

## Enllaces esternos
* Estádio da Luz en slbenfica.pt
Estadiu Rei Balduino

L**'Estadiu Rei Balduino** (en francés: *Stade Roi Bauduin*; en neerlandés: *Koning Boudewijnstadion*), tamién conocíu como **Estadiu De Heysel**, ye un estadiu multiusos allugáu nel distritu de Heysel en Bruxeles, capital de Bélxica y de la Xunión Europea. Ye la sede habitual de la seleición belga y del eventu añal d'atletismu *Memorial Van Damme*. La so direición ye Marathonlaan 135/2, 1020 Brussels.

## Historia
L'estadiu foi inauguráu'l 23 d'agostu de 1930 con ocasión del Campeonatu mundial de ciclismu en pista y les celebraciones del centenariu de la Independencia de Bélxica col nome de "**Estadiu de Heysel**" (en francés: *Stade du Heysel* en neerlandés: *Heizelstadion*) por tar asitiáu en dichu distritu. El partíu inaugural apostar les seleiciones de  y Holanda venciendo'l cuadru local por cuatro goles a unu.

Foi remocicáu nuna primer fase en 1971, cola instalación d'una pista d'atletismu sintéticu, el primeru del so xéneru en Bélxica. L'estadiu de Heysel foi totalmente remocicáu y rebautizado como "*Estadiu Rei Balduino*" en 1995 n'honor del difuntu monarca Balduino I de Bélxica, fináu dos años tras.

## Ver tamién
* Traxedia de Heysel
* Estadios de fútbol de Bélxica

## Referencies

## Enllaces esternos

* Sitiu oficial del Estadiu Rei Balduino
Stadion Feyenoord

El **Stadion Feyenoord**, más conocíu como **De Kuip** (n'español: "la bañera"), ye un estadiu de fútbol asitiáu al sureste de la ciudá portuaria de Rotterdam, na provincia de Holanda Meridional, Países Baxos. Ye la sede de los partíos como llocal del Feyenoord Rotterdam.

## Historia

De Kuip Rotterdam The Netherlands.jpg
El proyeutu del nuevu estadiu pal Feyenoord realizar nos años trenta, impulsáu pol gran entusiasmu popular y los primeros ésitos del club, que salió campeón de los Países Baxos en 1924 y 1928. L'entós presidente de Feyenoord de Rotterdam, Lleen Van Zandvliet encarga'l diseñu de la nueva construcción a la prestixosa firma d'arquitectos Brinkman & Van der Vlugt.

De forma elíptica y construyíu n'aceru, vidriu y el formigón (materiales emblemáticos de l'arquiteutura moderna), l'estadiu tien dos niveles de tribunes qu'ufierten una vista perfecta sobre'l terrén de xuegu a la manera del estadiu londinense de Highbury y del Yankee Stadium. Los elementos portadores y les escaleres d'accesu rejettés en periferia de la cortil, constrúyese'l pisu cimeru de les tribunes col alza a gadaña qu'importa y, como'l Yankee Stadium, que nengún poste nun vien bloquiar la vista de los espectadores. Esta construcción, pola so vanguardista forma ganó'l nomatu de "**De Kuip**" (n'español *La bañera* o *tina de bañu*).

## Nieuwe Kuip (nuevu estadiu)

Un nuevu estadiu pal Feyenoord ta diseñándose. Yá moteyáu "Nieuwe Kuip", atopar a unos metros del estadiu actual del Feyenoord, a veres del Ríu Nieuwe Maas (Nuevu Mosa). Los dirixentes del Feyenoord espresaron el so deséu por que'l nuevu estadiu tenga una atmósfera similar a l'actual. La capacidá proyeutada ye de 80.000-100.000 espectadores. El nuevu estadiu tien de tar concluyíu en 2016, xusto a tiempu pa la Copa del Mundu de 2018. Y posiblemente, tamién podría ser l'arma principal de Rotterdam, nel so intentu d'entamar los Xuegos Olímpicos de 2028. El diseñu definitivu esperar nos años siguientes.

## Eurocopes
### Partíu Eurocopa 1964

### Partíu Eurocopa 1976

### Eurocopa 2000

## Finales de Copa d'Europa
Sobre'l verde del "De Kuip" de Rotterdam apostáronse dos finales de la Copa d'Europa:



## Ver tamién
* Estadios de fútbol de los Países Baxos

## Referencies

## Enllaces esternos

* Sitiu web oficial
Final de la Copa de Campeones d'Europa 1955-56

La **final de la Copa de Campeones d'Europa** de 1956 foi la primer final de la competición de fútbol paneuropeo, la Copa d'Europa, agora conocida como la Lliga de Campeones de la UEFA. Foi apostada pol Real Madrid d'España y Stade de Reims-Champagne de Francia. Xugar nel Parc des Princes en París el 13 de xunu de 1956 en frente de 38 000 persones.

## Antecedentes y resume del partíu

El Real Madrid llegó a la final al vencer al agora siete vegaes campeón AC Milan por 5-4 nel global, ente que'l Stade de Reims batió al club escocés Hibernian 3-0 nel global. El partíu terminó 4-3 ante pal Real Madrid, que, a partir d'esi momentu, llegó a consiguir un récor inigualable de cinco Copes d'Europa consecutives. El partíu empezó brillantemente pal Reims, yá que Leblond y Templin llograron adelantrase nel marcador 2-0 en menos de diez minutos, pero a la metá del primer tiempu'l Real Madrid yá neutralizara'l mercador, con goles de Di Stéfano y Rial. El Stade de Reims volvió tomar la delantrera a los 62 minutos al traviés d'Hidalgo, pero Marquitos y Rial anotaron nos minutos 67 y 79, respeutivamente, los goles definitivos por que'l Real facer cola primer Copa d'Europa de clubes.

## Detalles el partíu Partíos
|fecha = 13 de xunu de 1956
|time = 18:00 CEST
|local = Real Madrid 
|resultancia = 4–3
|reporte = http://www.uefa.com/uefachampionsleague/matches/season=1955/round=894/match=61178/postmatch/index.html
|visita =  Stade de Reims
|goleslocal = Di Stéfano Rial , 79'Marquitos 
|golesvisita = Leblond Templin Hidalgo 
|estadiu = Parc des Princes
|ciudá = París
|asistencia = 38 239
|refe = Arthur Edward Ellis (Inglaterra) }}

## Ver tamién
* Copa de Campeones d'Europa 1955-56

## Referencies

## Enllaces esternos
* Copa de Campeones d'Europa 1955-56 en UEFA.com
* Copa de Campeones d'Europa 1955-56 en RSSSF
*
Parc des Princes

El **Parque de los Príncipes** (oficialmente y en francés, **Parc des Princes**) ye un estadiu de fútbol y de rugbi asitiáu al oeste de la ciudá de París, en Francia, específicamente nel distritu XVI, na periferia parisina.

Foi inauguráu'l 18 de xunetu de 1897, pero l'actual cortil data de 1972. Pertenez al Conceyu de París anque na actualidá atópase concesionada a la empresa SESE, una sociedá filial de la estación televisiva Canal+.

El club de fútbol Paris Saint-Germain xuega nel Parque de los Príncipes dende 1974. Amás, les seleiciones franceses de fútbol y rugby xugaron ellí ente les décades de 1970 a 1990, antes de la construcción del Stade de France.

## Historia
La historia del Parque de los Príncipes empieza al términu del reináu de Lluis Felipe I de Francia, mientres la dómina de la Monarquía de Xunetu (1830-1848). El rei Lluis Felipe decide volver a la tradición de les redes urbanes. Esta tradición apaez con Enrique IV de Francia en 1594 (primer urbanista de París). Ye en 1841 cuando'l Rei Lluis Felipe decide construyir una nueva muralla defensiva, esta devasaba largamente les llendes de París ya inclusive pasaba travesando delles comuñes suburbanas de París como Auteuil y Boulogne.
 
Nesa dómina, los miembros de la corte real y de l'aristocracia parisina diben recrease a un parque, llamáu'l *Parque de los Príncipes*, onde s'alluga l'actual Monte de Boulogne. El parque, inmensu, asitiábase xusto detrás de les fortificaciones al oeste de la capital.

En 1860, Napoleón III de Francia, aconseyáu pol barón Georges-Eugène Haussmann, decide amestar les comuñes aledañas fuera del muriu, y, arriendes d'ello, París ye estremáu en venti distritos. Ye asina que'l Parque de los Príncipes asitiar nel distritu XVI.

## Eventos apostaos
### Copa Mundial de la FIFA 1938
#### Cuartos de final

#### Semifinal

### Eurocopa 1960
#### Octavos de final

#### Semifinal

#### Final


³: Resume de partíos, Eurocopa 1960, UEFA.com.

### Eliminatories a la Eurocopa 1964
#### Octavos de final



### Eurocopa 1984
#### Primer Ronda

#### Final



### Copa Mundial de la FIFA 1998
#### Primer Ronda

#### Octavos de final

#### 3° Llugar



### Eurocopa 2016
Parc des Princes va allugar mientres el campeonatu 5 alcuentros: 4 alcuentros de la fase de grupos y 1 d'octavos de final, que fueron los siguientes:

### Rugby
#### Partíos del Mundial de Rugby 2007
Nesti estadiu apostáronse cinco alcuentros de la copa del Mundu de Rugby de 2007. Cuatro correspondientes a la primer fase del tornéu y el correspondiente a la *final de bronce*.









## Ver tamién
* Estadios de fútbol de Francia

## Referencies

## Enllaces esternos
* Sitiu web oficial  en PSG.fr
Final de la Copa de Campeones d'Europa 1991-92

La **final de la [[Copa de Campeones d'Europa 1991-92]]** apostóse'l día 20 de mayu de 1992 nel Estadiu de Wembley de Londres, Inglaterra. Foi la 38ª edición de la final de la competición y los equipos que lu apostaron fueron la UC Sampdoria y el Barcelona, con resultancia de 1–0 pa los barceloneses, que llograron el so primer Copa d'Europa.

A partir de la siguiente temporada la competición pasó a denominase Lliga de Campeones de la UEFA.

## El partíu

Los 90 minutos terminaron con un empate a 0, provocando que se jugáse una prórroga de 30 minutos. Nel minutu 112, Ronald Koeman anotó de llanzamientu de falta'l gol que desaniveló la final. Siendo la primer edición en que se decantaba una final na prórroga ensin necesidá de llegar a la tanda de penaltis.

### Detalles

## Referencies
Final de la Lliga de Campeones de la UEFA 1993-94

La **final de la [[Lliga de Campeones de la UEFA 1993-94]]** apostóse'l día 18 de mayu de 1994 nel Estadiu Olímpicu d'Atenes, Grecia. Foi la 40ª edición de la final de la competición y los equipos que lu apostaron fueron l'AC Milan y el Barcelona, con resultancia de 4–0 pa los italianos, que llograron el so quinta Copa d'Europa.

## Partíu

## Filmografía
* Retresmisión TVE (18/05/1994), Resume de la retresmisión de TVE, de la Final Atenes 1994» rtve.es
* Reportaje UEFA (05/10/2013), Videu conmemorativo de la Final Atenes 1994» por Fabio Capello uefa.com

## Ver tamién
* Lliga de Campeones de la UEFA 1993-94
* Copa Intercontinental 1994
* Supercopa d'Europa 1994

## Referencies

## Enllaces esternos
* Final de la Lliga de Campeones de 1994 n'uefa.com
* Videu resume de la Final Atenes 1994» (TD-TVE) en rtve.es
Final de la Lliga de Campeones de la UEFA 1994-95

La final de la Lliga de Campeones de la UEFA 1994-95 apostóse'l día 24 de mayu de 1995 nel Estadiu Ernst Happel de Viena, Austria. Foi la 41ª edición de la final de la competición y los equipos que lu apostaron fueron el Ajax Ámsterdam y l'Associazione Calcio Milan con resultancia de 1-0 pal equipu d'Ámsterdam. L'únicu gol del alcuentru foi convertíu por Patrick Kluivert faltando apenes cinco minutos pa la finalización del partíu. D'esta manera'l Ajax llogró la so cuarta Lliga de Campeones.

## Partíu

## Ver tamién
* Lliga de Campeones de la UEFA 1994-95
* Copa Intercontinental 1995
* Supercopa d'Europa 1995
* Ajax Ámsterdam
* Associazione Calcio Milan

## Referencies

## Enllaces esternos
Final de la Lliga de Campeones de la UEFA 1995-96

La final de la Lliga de Campeones de la UEFA 1995-96 apostóse'l día 22 de mayu de 1996 nel Estadiu Olímpicu de Roma, Italia. Foi la 42ª edición de la final de la competición y los equipos que lu apostaron fueron el Ajax Ámsterdam y la Juventus con resultancia de 1-1 nel tiempu reglamentariu y de 4 a 2 na tanda de penaltis favorable a los turineses, que llograron la so segunda Copa d'Europa.

## Partíu

## Referencies

## Ver tamién
* Lliga de Campeones de la UEFA 1995-96
* Copa Intercontinental 1996
* Supercopa d'Europa 1996
* Ajax Ámsterdam
* Juventus de Turín
Final de la Lliga de Campeones de la UEFA 1996-97

La **final de la [[Lliga de Campeones de la UEFA 1996-97]]** apostóse'l día 28 de mayu de 1997 nel Estadiu Olímpicu de Múnich de Múnich, Alemaña. Foi la 43ª edición de la final de la competición y los equipos que lu apostaron fueron el Borussia Dortmund y la Juventus con resultancia de 3-1 pa los alemanes, que llograron la so primer Lliga de Campeones.

## Partíu

## Referencies

## Ver tamién
* Lliga de Campeones de la UEFA 1996-97
* Copa Intercontinental 1997
* Supercopa d'Europa 1997
* Borussia Dortmund
* Juventus Football Club
Final de la Lliga de Campeones de la UEFA 1997-98

La **final de la [[Lliga de Campeones de la UEFA 1997-98]]** apostóse'l día 20 de mayu de 1998 nel Amsterdam Arena d'Ámsterdam, Holanda. Foi la 43ra edición de la final de la competición y los equipos que lu apostaron fueron el Real Madrid y la Juventus con resultancia de 1-0 pa los madridistes, que llograron la so allampada «Séptima» Copa d'Europa, tres 32 años dende la consecución de la sesta.

## Partíu

## Ver tamién
* Lliga de Campeones de la UEFA 1999-2000
* Partíos históricos del Real Madrid Club de Fútbol Partíu históricos del Real Madrid Club de Fútbol

## Filmografía
* Documental Canal+ (20-4-2008), «Informe Robinson - Remembrando 'La Séptima'» en Plus.es.
* Reportaje UEFA (4-3-2013), «Mijatović y la so nueche máxica» n'UEFA.com.

## Referencies

## Enllaces esternos
* Final de la Lliga de Campeones de 1998 n'uefa.com
* Videu resume de la Final Ámsterdam 1998» (TD-TVE) en rtve.es
Final de la Lliga de Campeones de la UEFA 1999-2000

La **final de la [[Lliga de Campeones de la UEFA 1999-2000]]** apostóse'l día 24 de mayu de 2000 nel Stade de France de París, Francia. Esta 45ta edición de la final, apostada por dos clubes españoles y postrera del sieglu XX, foi la primer vegada na hestoria na que los dos equipos finalistes yeren del mesmu país, Real Madrid y Valencia CF.

La final concluyó cola resultancia de 3–0 pa los madridistes, que llograron el so «Octava» Copa d'Europa.

## Partíu

## Retresmisión televisiva
N'España, país de dambos finalistes, la final foi retresmitida n'esclusiva pol primer canal de la televisión pública nacional TVE-1, con un esplegue ensin precedentes, por cuenta de lo histórico de la coincidencia de dos equipos españoles na final de la máxima competición continental.

Empecipió la programación d'esi miércoles, con un especial de Los desayunos de TVE y del TD-1 emitíos dende París. Dende les 20:00 conectaron en direutu col plató de retresmisión dende'l Stade de France cola previa, hasta les 20:45, hora del entamu del partíu. L'alcuentru foi narráu por Jose Ángel de la Casa colos comentarios de Míchel y Andoni Zubizarreta, habituales de les retresmisiones de TVE. 

Tres la finalización del alcuentru, ufiertóse la ceremonia d'entrega del troféu y un espaciu con entrevistes, reportaxes y conexones en direutu con Valencia y los puntos de celebración en Madrid.

## Ver tamién
* Lliga de Campeones de la UEFA 1999-2000
* Partíos históricos del Real Madrid Club de Fútbol Partíu históricos del Real Madrid Club de Fútbol

## Filmografía
* Especial Telediario (25-5-2000), «Madrid-Valencia, final española de Champions en 2000» en rtve.es.

## Referencies

## Enllaces esternos
* Final de la Lliga de Campeones de 2000 n'uefa.com
* Videu resume de la Final París 2000» (TD-TVE) en rtve.es
Final de la Lliga de Campeones de la UEFA 2000-01

La **final de la [[Lliga de Campeones de la UEFA 2000-01]]** apostóse'l día 23 de mayu de 2001 nel Estadiu Giuseppe Meazza de Milán, Italia. Foi la 46ª edición de la final y los equipos que lu apostaron fueron el Bayern Münich y el Valencia CF, que repitía final per segunda vegada consecutiva.

L'alcuentru remató n'empate con resultancia de 1–1 tres el tiempu reglamentariu y la prórroga, resolviéndose finalmente en tanda de penaltis, na que l'equipu alemán imponer por 4–5, llogrando asina'l so cuartu títulu continental.

## Partíu

## Ver tamién
* Lliga de Campeones de la UEFA 2000-01 
* Copa Intercontinental 2001 
* Supercopa d'Europa 2001

## Filmografía
* Reportaxe Canal+ (23-5-2011), «Fiebre Maldini - 'Cañizares y Kahn: Final 2001'» en Plus.es.
* Reportaje UEFA (18-5-2013), «Kahn fala del trunfu de 2001» n'UEFA.com.

## Referencies

## Enllaces esternos
* Final de la Lliga de Campeones de 2001 n'uefa.com
* final-2001/550997/ Videu resume de la Final Milán 2001» (TD-TVE) en rtve.es
Final de la Lliga de Campeones de la UEFA 2002-03

La **final de la [[Lliga de Campeones de la UEFA 2002-03]]** apostóse'l día 28 de mayu de 2003 nel Old Trafford de Mánchester, Inglaterra. Foi la 48ª edición de la final y foi apostada por dos clubes italianos, la Juventus FC y l'AC Milan.

L'alcuentru remató n'empate, con resultancia de 0–0 tres el tiempu reglamentariu y la prórroga, resolviéndose finalmente en tanda de penaltis, na que la «squadra rossonera» imponer por 3–2, llogrando'l so sestu títulu continental.

## Partíu

## Ver tamién
* Supercopa d'Europa 2003
* Copa Intercontinental 2003

## Filmografía
* Reportaje UEFA (21-5-2013), «Inzaghi remembra la final de 2003» n'UEFA.com.

## Referencies

## Enllaces esternos
* Final de la Lliga de Campeones de 2003 n'uefa.com
Final de la Lliga de Campeones de la UEFA 2006-07

La **final de la [[Lliga de Campeones de la UEFA 2006-2007]]**, apostóse'l día 23 de mayu de 2007 nel Estadiu Olímpicu d'Atenes, Grecia. Foi la 52ª edición de la final y los equipos que lu apostaron fueron el Milan y el Liverpool con resultancia de 2–1 pa los el conxuntu *rossonero*, que llogró'l so séptimu títulu de Copa d'Europa.

## Camín a la final

## Partíu

## Referencies

## Ver tamién
* Copa Mundial de Clubes de la FIFA 2007
* Supercopa d'Europa 2007

## Enllaces esternos
* Final de la Lliga de Campeones de 2007 n'uefa.com
Final de la Lliga de Campeones de la UEFA 2011-12

La final de la UEFA Champions League 2011-2012 foi'l postreru partíu de la 57ª temporada de la Lliga de Campeones de la UEFA. El partíu apostar en Múnich, Alemaña, el 19 de mayu de 2012.

Xugar nel estadiu Allianz Arena, onde los clubes Bayern Múnich y 1860 Múnich xueguen como locales. Ye de la mesma la cuarta final que s'apuesta na ciudá de Múnich tres les ediciones de 1978/79, 1992/93 y 1996/97, anque foi la primer final nel Allianz Arena una y bones los trés anteriores apostar nel Estadiu Olímpicu de Múnich.

Nesta final enfrentáronse'l Chelsea y Bayern Múnich, na cual l'equipu inglés trunfa nos penaltis 4-3; depués d'empatar nel tiempu reglamentariu 1-1. Foi la primer vegada que Chelsea FC y Bayern Múnich enfrentar nuna final de Lliga de Campeones. Asina, el Chelsea FC algamó la primer copa de la so historia. El F. C. Bayern Múnich convertir nel segundu equipu que perdía la Lliga de Campeones nel so propiu estadiu, 28 años tras l'AS Roma perdió nel Estadiu Olímpicu tamién pola definición por penalti ante'l Liverpool FC.

N'agostu del 2012, apostó'l títulu de la Supercopa d'Europa contra'l ganador de la UEFA Europa League, l'Atlético de Madrid y coles mesmes, ta clasificáu pa la Copa Mundial de Clubes de la FIFA 2012.

Antes del entamu del partíu, el tenor alemán Jonas Kaufmann y el violinista David Garrett interpretaron dende'l terrén de xuegu una versión del himnu de la Lliga de Campeones de la UEFA realizada por Matt Clifford.

Como datu ta'l sucesu de que n'algamando el campeonatu, el Chelsea na Premier League ocupó'l sestu llugar y nun clasificaba a la edición 2012-13. N'efeutu clasificóse como campeón vixente y movió a Tottenham a Europa League, cuartu na so lliga y a quien-y correspondía participar en Champions.

## [[Tottenham Hotspur Football Club|Camino]] a la final

### Bayern Múnich





### Chelsea FC




## Partíu

## Ver tamién
* Allianz Arena
* Lliga de Campeones de la UEFA 2011-12
## Referencies

## Enllaces esternos
* Final de la Lliga de Campeones de 2012 n'uefa.com
* Final de la Lliga de Campeones de 2012 en rtve.es
* Videu resume de la Final Múnich 2012» en rtve.es
Final de la Lliga de Campeones de la UEFA 2012-13

La final de la UEFA Champions League 2012-2013 foi'l postreru partíu de la 58ª temporada de la Lliga de Campeones de la UEFA. La final apostóse'l 25 de mayu de 2013. Per segunda vegada en trés años, foi en Londres, Inglaterra, nel estadiu de la Seleición Inglesa de Fútbol, l'Estadiu de Wembley. En respuesta al curtiu periodu de tiempu trescurríu ente les dos finales, el presidente de la UEFA Michel Platini esplicó que la final de 2013 va conmemorar los 150 años d'esistencia de la Football Association inglesa. Amás de la final de la edición 2010/11, l'Estadiu de Wembley orixinal allugara yá cinco finales nes temporaes 1962/63, 1967/68, 1970/71, 1977/78 y 1991/92. Foi la primer final d'UEFA Champions League ente 2 equipos alemanes -el Borussia Dortmund y el FC Bayern München- y la cuarta final ente dos clubes del mesmu país, tres la del añu 2000, la del añu 2003 y la de 2008.
En cuanto al desenvolvimientu del partíu en sí, la final foi calificada como una de los meyores nos últimos años. Tres un primer periodu ensin goles (anque con munches ocasiones) foi'l Bayern quien con un gol de Mario Mandžukić abrió'l marcador. Empató pal Borussia İlkay Gündoğan, al tresformar un penalti sobre Marco Reus. Cuando l'alcuentru emponer a la prórroga, Arjen Robben, tres una calcañada de Franck Ribéry, anotó'l 2–1 definitivu dando al conxuntu muniqués la quinta Copa d'Europa.

## Bayern Múnich




## Partíu

## Ver tamién
* Lliga de Campeones de la UEFA 2012-13
* Supercopa d'Europa 2013
* Copa Mundial de Clubes 2013

## Referencies

## Enllaces esternos
* Final de la Lliga de Campeones de 2013 n'uefa.com
* Final de la Lliga de Campeones de 2013 en rtve.es