open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Islla Eglinton

La **islla Melville** ye una islla despoblada del Archipiélagu árticu canadiense. Alministrativamente, la islla pertenez a los Territorios del Noroeste, Canadá. 

## Xeografía
Islla Eglinton ye una de les islles del grupu d'Islles de la Reina Isabel. Atópase na parte septentrional del Estrechu McClure, ente islla Melville, al este —de quien la dixebra les agües de la canal Kenett, de 22 km d'anchor— y d'islla del Príncipe Patrick, al oeste dixebrada peles agües de la canal Crozier, de 23 km d'anchor—. Al otru llau del estrechu McClure, al suroeste, alcuéntrase la mariña nororiental d'islla Banks, a unos 130 km de distancia.

Con una superficie de 1.541 km², ye la 13ª islla per tamañu del archipiélagu d'islles de la Reina Isabel y la 38ª de Canadá. La islla tien una forma bastante rectangular, estrechándose nel estremu norte. En direición SO-NE, mide unos 73 km, y el so anchor máximo ye d'unos 28 km y la mínima de 9 km.

A partir de les zones baxes costeres, l'interior xube gradualmente a una zona de llombes non bien altes, d'unos 200 m d'altor. El sector septentrional de la islla ye más baxu, con una altitú media de 10-20 m sobre'l nivel del mar.

## Historia
La Islla Eglinton foi afayada en 1853 polos esploradores Francis Leopold McClintock y George Mecham, viaxando en trinéu nun viaxe d'ida y vuelta de más de 2100 km nel que tamién afayaron la islla del Príncipe Patrick. Formaben parte de la espedición al árticu de Sir Edward Belcher (1852-54), cuando'l so barcu quedó atrapáu pol xelu na ribera d'islla Melville.

La islla permanez despoblada, ensin qu'hubiera nengún tipu d'actividá humana conocida.

## Referencies

## Enllaces esternos
Carlos II con armadura

***Carlos II con armadura***  ye una pintura al oleu de 1681 realizada pol pintor español Juan Carreño Miranda (1614-1685) del rei d'España Carlos II. El númberu d'artistes reales, so control de Carlos II, fizo que pudiera tar en posesión d'una de les meyores coleiciones d'Europa. Esti cuadru atopábase orixinalmente nuna sala d'El Escorial, güei pertenez al Muséu del Prado de Madrid col númberu d'inventariu P07101.

## Descripción
El personaxe ye una semeya de cuerpu enteru del mozu Carlos II d'España col pelo llargu y vistíu con un equipu militar en forma d'armadura, botes de montar, la espada y el cetru. L'armadura ta decorada cola cruz de Borgoña y un brillosu sol. Detrás del rei puede vese una mesa sofitada sobre lleones de bronce, enriba de la cual alcuéntrase un cascu y un guante. No fondero, detrás d'una balaustrada, acolúmbrense dos buques de guerra disparando cañones.

## Historia
Carlos II foi'l postreru Habsburgu que reinó n'España, nació con discapacidaes físiques y mentales y dependió de cuidadores mientres tola so vida. L'artista tuvo un trabayu difícil pa presentar al rei tanto de forma idealizada como al empar realista. Acordies cola datación de la imaxe, el rei cuntaba con 20 años d'edá. Foi nesta obra la primer vegada que foi representáu con vestidures militares, les referencies béliques del fondu de la semeya, referirse a les guerres con Lluis XIV de Francia. Los símbolos dibuxaos na armadura son los pertenecientes a la qu'usó Felipe II na batalla de San Quintín del añu 1557. Los exámenes realizaos na pintura con rayos X amosaron, que so la capa actual, hai una semeya del rei con unos 10 años d'edá.

## Referencies
Islla Manitoulin

La **islla Manitoulin** (n'inglés *Manitoulin Island*) ta nel llagu Furón y pertenez a la provincia canadiense d'Ontario. Colos sos 2.766 km², ye mayor que Luxemburgu, y amás ye la mayor islla del mundu asitiada nun llagu d'agua duce. Nel añu 2001 tenía 10.603 habitantes, lo que correspuende a una densidá de población d'aproximao 4 habitantes/km².

Na islla hai en total más de 80 llagos, dalgunos de los cualos contienen islles más pequeñes. La villa histórica de Manitowaning, fundada en 1837, foi'l primer asentamientu européu na islla.

## Referencies

## Enllaces esternos
* Web oficial de la Islla Manitoulin
* Curtia xeografía del Norte d'Ontario
*
Islles Thousand

Les **islles Thousand** (; ) formen un archipiélagu nel cursu cimeru del ríu San Llorienzo na frontera ente Estaos Xuníos y Canadá. L'archipiélagu ta compuestu por 1.700 pequeñes islles, que la mayoría tán nel sureste de la Provincia d'Ontario, Canadá y el norte del Estáu de Nueva York, Estaos Xuníos. 

Gran cantidá de les islles que la componen son privaes. En 1914 foi creáu'l Parque Nacional "Islla San Llorienzo" per Canadá, qu'integra ventitrés d'elles y otros pequeños castros. 

La islla mayor ye la islla Wolfe, en Ontario, con una superficie de 127 km². Les islles son conocíes como un llugar de vacaciones dende mediaos del sieglu XIX.

## Referencies

## Enllaces esternos

* en es.encarta.msn.com Islles Thousand
Desembarcu de soldaos procedentes de Cuba

***Desembarcu de soldaos procedentes de Cuba*** ye un dibuxu al carboncillo sobre papel de 38,4 x 55,4 cm del pintor Luis Graner i Arrufí (1863-1929). Atoparse nos fondos del Muséu Nacional d'Arte de Cataluña en Barcelona, col númberu d'inventariu 026775-D y procedente de l'alquisición realizada nel añu 1911 de la coleición Casellas.

## Historia
Pintáu en 1898, representa'l regresu o desembarcu de los soldaos españoles vencíos na Guerra d'España y Estaos Xuníos, conocida popularmente como la Guerra de Cuba y que tuvo, de resultes posterior, por aciu los alcuerdos de París del 10 d'avientu de 1898, que los Estaos Xuníos adquiriera Cuba, Filipines, Puertu Ricu y Guam.

## Referencies

## Bibliografía
*
Islla Richards

La **islla Richards** (n'inglés: Richards Island) ye una islla despoblada del árticu canadiense que s'alcuentra n'agües del mar de Beaufort, perteneciente a los Territorios del Noroeste. 

## Xeografía
La islla Richards alcuéntrase bien próxima a la frontera occidental con Alaska, nel delta del ríu Mackenzie, siendo la mayor islla del estuariu. Ta dixebrada de tierra, nel so estremu oriental, pola canal principal del Mackenzie y la canal Reindeer ye la so llende occidental.

Tien una superficie de 2.165 km², siendo, por tamañu, la 35ª de Canadá y la 196ª del mundu. Ye una islla bien baxa, de tipu estuarino, travesada por pequeños canales, güelgues y cientos de pequeños llagos y llagunes (con un permediu de 33 ha de tamañu). Tien un llargor d'unos 100 km en direición E-O y unos 40-50 km d'anchor, anque ye difícil precisar les sos llendes. La so mariña norte ta espuesta a les agües del mar de Beaufort, unu de los mares del océanu Árticu.

Una cuarta parte de la islla ta cubierta d'agua, una complexa rede de canales y llagos enxareyaos estremaos poles canales mayores del delta. Munchos de los llagos son formaciones termokárstiques, depresiones formaes pola fusión parcial del permafrost subxacente rellenes d'agua.

## Referencies

## Enllaces esternos
Islla Meighen

**Islla Meighen** ye una islla pequeña, aisllada y despoblada del archipiélagu árticu canadiense, perteneciente al territoriu autónomu de Nunavut, en Canadá. 

## Xeografía
Islla Meighen, asitiada al oeste d'Islla Axel Heiberg, tien una superficie de 955 km² y ta recubierta per campos de xelu. La islla ta de cutio arrodiada de xelu, y el noroeste de la so mariña abrise al océanu Árticu.

Islla Meighen tien poques islles vecines: a unos 40 km al oeste ta la mayor de les islles cercanes, Islla Axel Heiberg; a apenes 4 km al norte, al traviés del estrechu de Hose, atópase una pequeña islla con forma de media lluna, Islla Perley. Les Islles Fay son cuatro pequeñes islles que s'atopen ente Islla Meighen y la islla de Axel Heiberg na Canal de Sverdrup.

Les mariñes d'islla Meighen son planes, pero nel centru álzase una elevación, formada per llombes permanentemente cubiertes de xelos, siendo la mayor de 150 m d'altor. La superficie de la islla ye principalmente de grava. Mientres la primavera y el branu, pequeños regueros alimentaos pel agua del destemple flúin escontra la mariña.

## Historia
Islla Meighen foi afayada en 1916 por Vilhjalmur Stefansson, y foi una de les últimes islles ártiques en ser afayada, yá que ta de cutio arrodiada de xelu. Dióse-y el so nome n'honor de Arthur Meighen, Primer Ministru canadiense. A diferencia de munches islles ártiques canadienses, nun s'atoparon rastros de campamentos de inuit o thule, lo que suxer que la islla nunca foi ocupada, y esto ye probablemente por cuenta de la so estrema llatitú norte.

## Referencies y notes
Islla de Helluland

**Helluland** ye'l nome dau a una de les trés islles descubiertes por Leif Eriksson alredor del añu 1000 d.C., na mariña atlántica norte d'América del Norte.

## Descripción
*Helluland* citase nes sagues islandeses *Eiríks saga rauða* y la *Saga Grœnlendinga* como una tierra de piedres planes, o tierra de roca plana (esi ye'l significáu del nome: "Tierra de Piedres Planes"). Los historiadores xeneralmente tán d'alcuerdu que Helluland yera la Islla de Baffin, anguaño territoriu canadiense.

Según el testimoniu de les sagues, los esploradores nórdicos tuvieron probablemente contautu cola población nativa na rexón, usando'l términu *skrælings.* Los historiadores suxeren que dichu contautu nun tuvo mayor trescendencia cultural en nenguna de les partes.

Helluland foi la primera de les trés tierres que Eriksson visitó; decidió en contra d'intentar cualquier asentamientu porque atopaba la tierra inhóspita. Dirixir al sur escontra  *Markland* (probablemente Llabrador) y *Vinlandia* (New Brunswick o otra zona del sur).

En setiembre de 2008, el mediu local *Nunatsiaq News* fíxose ecu con un reportaxe sobre un equipu d'arqueólogos y la so evaluación d'artefautos atopaos, dellos instrumentos y una mázcara de madera tallao amosando traces caucásiques, y posibles restos arquiteutónicos, que suxer una evidencia de presencia de comerciantes europeos y asentamientos na islla de Baffin, non más tarde del añu 1000 d. C. El material suxer que pudieron tar asitiaos mientres dalgún tiempu. L'orixe européu nun ta claru. El reportaxe afirma: "Calculando la fecha de dellos artefautos, presumiblemente dexaos por viquingos na islla de Baffin, ufierten una edá que preciede a los *[[Viquingu|Viquingos]]* varios cientos d'años. Entós  tendríamos de considerar la posibilidá, por bien remota que paeza, qu'estos afayos pueden representar la evidencia de contautu con europeos antes de la llegada de los viquingos a Groenlandia". Patricia Sutherland de National Geographic publicó tamién en 2012 sobre posibles recién restos arqueolóxicos viquingos en Baffin.

## Referencies

## Enllaces esternos
Islla Foley

La **islla Foley** (n'inglés: *Foley Island*) ye una islla de tierres baxes del archipiélagu árticu canadiense, alcontrada nel territoriu de Nunavut, al norte de Canadá. Ta allugada frente a la mariña sur de la islla de Baffin, n'agües de la cuenca Foxe y tien una superficie de 637 km² (63ª del país y 44ª de Nunavut)

La islla foi columbrada per primer vegada en 1948, al igual que les vecines islla del Príncipe Carlos ya islla Air Force, por Albert-Ernest Tomkinson, que pilotaba un Avro Lancaster, miembru de la tripulación de la Real Fuercia Aérea Canadiense (*Royal Canadian Air Force*).

## Referencies
Islla Resolution

**Islla Resolution** ye una de les islles del Archipiélagu árticu canadiense.

## Xeografía
Ta asitiada nel estremu oriental d'islla Baffin, frente a la península de Meta Ingognita, de la que la dixebren les agües del Estrechu Gabriel. Ta emplazada nuna de les encruciades marines de la navegación árticu, yá que da accesu al estrechu de Hudson, al oeste, tradicionalmente delimitado na so parte oriental por Cabu Chidley, n'Islla Killiniq,y la mesma Islla Resolvimientu. Tamién dexa siguir saleando al estrechu de Davis, al norte, flanqueada la badea de Frobisher. Arrodiase, na so parte noroccidental, un montón de pequeñes islles que la dixebren de la cercana Islla Edgell, asitiada a menos de 4 km. Ente ella y la punta de península de Meta Ingognita, nel Estrechu Gabriel, tán tamién les islles Lower Savage. 

Tien una superficie de 1015 km² y alministrativamente, pertenez, como toles islles que la rodena, al territoriu autónomu de Nunavut.

## Historia
Foi afayada per vegada primera pol esplorador inglés Martin Frobisher, que desembarcó na islla'l 28 de xunetu de 1576, nun viaxe p'afayar el llexendariu Pasu del Noroeste. 

## Base militar y contaminación
La islla allugó una base militar d'Estaos Xuníos qu'empezó a funcionar en 1954 como parte de la Llinia d'Alerta Temprano («Distant Early Warning Line», DEW). La base foi dexada vacante en 1973 y apurrida al gobiernu canadiense en 1974. 

Nunes investigaciones in situ realizaes ente 1987 y 1990 afayose por primer vegada la contaminación del llugar, aniciada en gran parte por derrames de los equipos de radar, qu'utilicen bifenilos policlorados (PCBs) como aislantes. Otros elementos contaminantes inclúin fluyíos de tresformadores, hidrocarburos, amiantu y metales pesaos nos edificios y afecten a tol sitiu. Islla Resolution foi identificada col más altu nivel de contaminación por PCB de toles antigües bases militares alcontraes en que correspuenden al Ministeriu d'asuntos indíxenes y del Norte de Canadá («Indian and Northern Affairs Canada», INAC). 

En 1993 y 1994, realizóse una evaluación ambiental de la zona. A resultes d'ello, asitiáronse barreres temporales nes víes de drenaxe pa detener la migración de los PCBs a l'agua. Amás realizáronse nueves investigaciones y, en 1997, la INAC empecipió unos trabayos de restauración en collaboración cola Qikiqtaaluk Corporation (CC), Mediu Ambiente de Canadá, QC y la Universidá de Queen. Nesi momentu adoptáronse midíes p'asegurase de que los contaminantes nun supongan un riesgu pa los seres humanos y la vida montesa.

## Referencies

* Other Arctic Islands, The Atlas of Canada, Natural Resources Canada
El Congresu de París (Dubufe)

***El Congresu de París*** ye una pintura al oleu realizada en 1856 pol pintor francés Édouard Dubufe. Ta espuesta nel Palaciu de Versalles. La pintura amuesa una de les xuntes que tuvieron llugar en París ente lo 25 de febreru y 30 de marzu de 1856 pa roblar la paz de la Guerra de Crimea.

## Historia

Ente ochobre de 1853 y febreru de 1856 tuvo llugar a Guerra de Crimea qu'enfrentó l'alianza formada pol Imperiu Británicu, el Segundu Imperiu Francés, l'Imperiu Otomanu y el Reinu de Cerdeña contra l'Imperiu Rusu pa frenar la espansión d'estos, según la so influencia nos Balcanes. Tres delles batalles célebres, como'l sitiu de Sebastopol, la batalla de Balaclava o la batalla de Inkerman y constatada la derrota de los rusos, les potencies vencedores axuntarse en París pa roblar el tratáu que ponía fin al conflictu.

## Descripción del cuadru
El cuadru mide 380 cm x 510 cm. La pintura amuesa a los ministros plenipotenciarios de los países rellacionaos cola guerra, según lo de Prusia, qu'anque nun participó, foi convidáu a participar nes converses.

Los personaxes qu'apaecen representaos nel cuadru son:

## Referencies
Islla Russell

La **islla Russel** (n'inglés: Russell Island) ye una islla despoblada del archipiélagu árticu canadiense, alcontrada nel territoriu de Nunavut, al norte de Canadá. Atópase na canal de Parry, dixebrada de la punta norte de la islla Príncipe de Gales pol angostu canal Baring. La islla ye de forma irregular, con un ismu 1,1 quilómetros (0.68 milles) d'anchu que xune la porción más occidental (que ye una tercer parte) cola porción más grande de la islla. Tien una superficie de 989 km² (51ª del país y 35ª de Nunavut), lo que la fai la islla más grande de la mariña de la islla Príncipe de Gales.

## Ver tamién
* Xeografía de Canadá
* Xeografía d'América del Norte

## Referencies
Islla de la Soledá

La **islla de la Soledá** (, ) ye una islla despoblada del Árticu, nel centru del mar de Kara. Tien 18,5&nbsp;km de llargu y la so superficie ye de 202&nbsp;km². Anque nun seya una islla llana, el so altor nun devasa los 30&nbsp;m.

Alministrativamente, la islla de la Soledá pertenez al Krai de Krasnoyarsk de la Federación de Rusia.

## Historia
Esta islla foi afayada en 1878 pol capitán noruegu Edvard Holm Johannesen de Tromsø que-y dio'l poéticu nome de "Soledá" («Ensomheden» en noruegu) por causa de la so posición solitaria y aisladísima, lloñe de toa tierra nun mar remotu y desolador. 

Munchos años más tarde, en 1931, l'oceanógrafu rusu Vladimir Vize quixo esplorar la zona qu'arredola la islla de la Soledá col ruempexelos soviéticu "Malygin". Sicasí'l mal tiempu, habitual nesta islla afarada, xuníu al xelu y la borrina torgar. Vize taba convencíu qu'había otres tierres por afayar na redoma de la islla de la Soledá. Anque'l profesor Vize fuera toa una autoridá en materies del árticu, a finales del sieglu les fotografíes de satélite de la zona demostraríen qu'esta islla taba efeutivamente nuna posición de total aislamientu y que la islla más cercana topase a más de 150 km. Pocu tiempu dempués el gobiernu de la URSS construyó una estación meteorolóxica na islla de la Soledá. 

En setiembre de 1942 el submarín O-251 de la Kriegsmarine al mandu del capitán Timm, ataca la pequeña ya indefensa estación soviética de la islla de la Soledá saliendo a la superficie y disparándo-y unes cuantes granaes col so cañón. Esa sería la última aición de la Operación Wunderland primero que se tuviera qu'atayar por causa de la proximidá de les xelaes. Una vegada reparaos los daños, la estación ártica sigui funcionando mientres la guerra fría.

Dende mayu de 1993, la islla de la Soledá forma parte de la Gran Reserva Natural del Árticu, la mayor reserva natural de Rusia. Les foques, morses, osos polares, según l'ensame d'aves marines de diverses especies qu'atopen abellugu sobre esta islla lloñe del mundu, tópense anguaño protexíos sol reglamentu de la reserva natural.

La estación ártica na islla de la Soledá foi cerrada definitivamente en 1996.

## Referencies

## Enllaces esternos
Islla Somerset

La **islla Somerset** (Somerset Island), ye una de les mayores islles del Archipiélagu árticu canadiense, dixebrada unos 2 km de la península de Boothia pol estrechu de Bellot, na rexón Qikiqtaaluk del territoriu de Nunavut. Tien una superficie de 24.786 km² (45ª del mundu y 12ª de Canadá por estensión). Ta despoblada. 

Alredor del añu 1000, la mariña norte de la islla de Somerset taba habitada pol pueblu thule, como queda demostráu polos güesos de ballena, los túneles y ruines de piedra. A finales de 1848, James Clark Ross, al mandu de dos barcos, aportó a  Puertu Leopoldo, na mariña nordeste pa pasar l'iviernu. N'abril del añu siguiente empecipió una esploración de la islla en trinéu. 

En 1937, el fuerte comercial Fort Ross ( ﻿ / ﻿, ) foi establecíu pola Compañía de la Badea de Hudson nel sureste de la islla. Pero once años más tarde foi cerráu por causa de les severes condiciones del xelu, que lo faíen antieconómico y de mal accesu. Esto dexó la islla despoblada. L'almacén tienda y la casa del alministrador inda s'usen como abellugu de los inuit de Taloyoak, qu'alleguen a cazar caribús.

Por cuenta de les ruines, a la vida montesa y al fácil accesu dende la llocalidá de Resolute, la mariña norte de la islla convirtióse nun popular destín turísticu. 

Nel branu de 2006, la serie "The National" de la CBC Television visitó Fort Ross nel ruempexelos de la Guardia Costera "CCGS Louis S. St-Laurent", nuna serie especial que se centró nel cambéu climáticu.

## Notes y referencies
El suañu (Detaille)

***El Suañu*** (en francés:-Le Rêve) ye un cuadru de Jean Baptiste Édouard Detaille que pintó en 1888. Atópase anguaño en Muséu Louvre-Lens, en préstamu del Muséu d'Orsay de París.

## Descripción y temática
*El Suañu* ye una pintura militar de que la so especialidá Édouard Detaille yera un espertu. Representa a unos soldaos franceses dormíos nel so campamentu. En concretu, tratarse de nuevos reclutes de la Tercer República Francesa mientres les maniobres de branu, probablemente en Champaña. Suañen cola gloria de los sos predecesores y tomar la so vengación de la guerra franco-prusiana de 1870. Nuna alegoría patriótica, dibuxarse nel cielu, de manera voluntaria non separaos, los soldaos del Añu II y de Austerlitz (Primer República y Primer Imperiu), del Trocadero y de la espedición d'Arxel (Restauración), los batallones de Magenta y de Solférino (Segundu Imperiu), los sobrevivientes de Gravelotte y de Reichshoffen (guerra de 1870).

Esti tipu de xéneru de pintura pertenez al ambiente boulangista de la dómina, qu'amuesa la señardá de Francia victoriosa y xunida, y unu de los fundamentos de la lleenda napoleónica, porque ponen toles imáxenes de l'alcordanza d'una alloñada Francia mítica. Pal autor ye una «toma de posición política direuta», amosando'l so sofitu al xeneral Georges Boulanger y una celebración del exércitu.

## Compra, exhibición y caltenimientu
El gobiernu francés mercarse  el 1888, guardáu nel Muséu d'Orsay, formó parte de les coleiciones del muséu de Luxemburgu (1889-1926), del muséu del Exércitu (1926-1986) y del muséu del Louvre (1986).

La pintura foi exhibida en 1888 nel Salón d'artistes franceses de París - onde l'autor foi medayista-, na Esposición Universal de París de 1889 y la Esposición Universal de San Francisco (1915). La pintura foi reproducida en numberosos medios de comunicación hasta dempués de la Primer Guerra Mundial. Ta espuesta nel muséu Louvre-Lens.

## Referencies
Hércules llucha col lleón de Nemea

***Hércules llucha col lleón de Nemea*** ye un cuadru de Francisco de Zurbarán espuestu nel Muséu del Prado de Madrid, España. Ta pintáu al oleu sobre llenzu, y mide 151 cm d'altu por 166 d'anchu.

Hércules tenía de realizar doce trabayos pa Euristeo, anque Zurbarán namái pintó diez pal Palaciu del Bon Retiru por razones d'espaciu. El que nos ocupa tratarse del primer trabayu del héroe. Ye por esta razón qu'apaez dafechu desnudu, yá que la so vestidura tradicional a la de representa-y consiste na piel d'esti lleón, qu'evidentemente va morrer. Son raros los desnudos integrales nel arte español, y entá ye más los de tema profana, non pintaos cola escusa d'un San Sebastián, por casu, o un Cristu na Cruz. Zurbarán probablemente inspiróse pa llevar a cabu ésti nun grabáu, pos la musculatura que realiza ye bien llinial y d'avisiegu bien marcáu. L'héroe destaca del restu del llenzu gracies al fogonazu de lluz sobre'l so cuerpu. Del lleón apenes albidramos la cabeza, yá que'l restu alcuéntrase afilvanáu y na escuridá. Hércules trató de matalo primero a flechades (les fleches atoparse a los sos pies, rotes) pero ante la dificultá balancióse direutamente sobre la fiera y #matar coles sos propies manes. La razón de la tema atoparse na identificación tradicional del héroe cola dinastía española. Hércules llucha contra'l lleón pa llibrar la rexón de Nemea del so terror: de la mesma manera, el rei español Felipe IV ye'l proteutor y defensor del so pueblu.

## Referencies

## Enllaces esternos
* ''Hércules llucha col lleón de Nemea''* Artehistoria.
Huevos

**Huevos** ye una islla de la República de Trinidá y Tobagu, nel mar Caribe. La islla tien una superficie de 1,01 km². Ye una de les llamaes "islles Boques" que s'atopen nes Boques del Cuélebre ente Trinidá y Venezuela.

## Llocalidaes
* Cape Garlio
* Raya del Caribe 
* Umbrella Rocks 
* Tortue Bay 
* Balata Bay 
* Point Brava

## Ver tamién
* Trinidá y Tobagu
* Antilles Menores

## Referencies

## Enllaces esternos
Islla White

**Islla White** (n'inglés: *White Island*) ye una de les islles despoblaes de Canadá na rexón de Kivalliq, nel territoriu de Nunavut, Canadá. Asitiada n'agües de la cuenca Foxe na punta norte de la islla de Southampton, tien 790 km² de superficie (57ª del país y 40ª de Nunavut).

La islla White ta dixebrada de la islla de Southampton por un estrechu de menos de 2 km llamáu *Comer* escontra l'oeste y l'estrechu Falcon escontra'l sur. Hai dellos cabos incluyendo'l cabu Middleton, el cabu Frigid y el cabu Des. Whale Sound y el puertu de Toms tán na mariña oriental, y el cabu Frigid ta un pocu más alloñáu. La islla White ta arrodiada por delles islles pequeñes como islla Passage, islla Whale, islla Seekoo ya islla Nas, y por munches otres que nun tienen nome. Los picos más altos algamen los 1.100 m y 1.000 m y tien munchos llagos, siendo'l más grande de 17 km de llargu.

## Ver tamién
* Xeografía de Canadá

## Referencies
Islla Perrot

La **islla Perrot** (AFI: [pɛʀo]; ) ye una islla fluvial de Canadá alcontrada al oeste de la tamién islla de Montreal na provincia de Québec. Forma parte del archipiélagu de Hochelaga, y alcuéntrase ente'l llagu Saint-Louis y el llagu de los Dos Montes, casi nel cursu del ríu San Llorienzo.

Tien cuatro conceyos:
*Notre-Dame-de-l'Île-Perrot
*Pincourt
*Terrasse-Vaudreuil
*L'Île-Perrot

La islla Perrot tien l'únicu molín de vientu en Québec, que data de la dómina na que Perrot yera un señoríu na colonia francesa de Nueva Francia. Nel so honor, lo qu'agora constitúi l'arteria comercial de la islla foi nomada boulevard Don-Quichotte (bulevar Don Quixote).

## Ver tamién
*Xeografía de Québec
*Xeografía de Canadá

## Referencies

## Enllaces esternos
* Mapa de Llocalización
Les Ciencies y les Artes

***Les Ciencies y les Artes*** ye una pintura al oleu sobre tabla, pintada ente 1607 y 1650 pol pintor neerlandés Adriaan van Stalbemt.

## Descripción ya interpretación
Un grupu de sabios alderica alredor de delles meses, mientres que l'otru grupu de persones contemplen los cuadros que cuelguen de les parés de la cámara. La obra amuesa nel centru a dos personaxes contemplando un cuadru que representa la destrucción d'obres d'arte polos protestantes a finales del Sieglu XVI. Una mesa de madera, na parte derecha de la imaxe amuesa álbumes con grabaos, mapes marítimos, escudos, medayes, brúxula y un globu terrícola.

La pintura tien la intención d'amosar la proteición que'l catolicismu nos Países Baxos españoles se facía de la cultura y de les artes, mientres que nes protestantes Provincies Xuníes nortices esta proteición nun esistía.

## Versiones del cuadru

Hai hasta cinco versiones d'esta pintura. Una nel Muséu de Prado de Madrid, otra na Galerie Kugel en París en 1988; la tercera foi rexistrada na Hawkins Coleición de Londres en 1951, una cuarta versión, a la Galerie de Jonckheere en París en 2002 y la quinta a la Galerie Robert Finck de Bruxeles el 1955.Les de Madrid y París son atribuyíes a Adriaan van Stalbemt, anque hai duldes sobre esto.

## Referencies

### Bibliografía
* Museo Nacional de Prado. «Museo de Prado». *Catálogo de las pinturas* [Madrid], 1972.
* Díaz Padrón, Matías. Museo de Prado: catálogo de pinturas: escuela flamenca, 1975, p. 381.

### Enllaces esternos
* El muséu de Prado
Islla Winter (Estaos Xuníos)

La **Islla Winter** ye una islla coneutada por un pasu eleváu en Salem (Massachusetts, Estaos Xuníos). Compónse d'unos 45 acres (180&nbsp;000 m²). La islla tien alredor d'una docena de residencies nel estremu norte y una carretera, Winter Island Road. La islla entera foi introducidoa nel Rexistru Nacional de Llugares Históricos como Winter Island Historic District y el Distritu Arqueolóxicu en 1994.

## Atraiciones
El parque Winter Island Marine ta asitiáu nel antiguu allugamientu de la Base del Fuerte Pickering, de la Guardia Costera. Ye un parque d'embarcaciones de recréu abiertu al públicu. El parque ocupa la porción sur de la península.

Los principales sitios curiosos del parque son l'históricu Fuerte Pickering, el faru del Fuerte Pickering, el puertu de Salem, una rampla pa botes de llanzamientu, y l'hangar de la Guardia Costera. El Fuerte Pickering enumberase por separáu nel Rexistru Nacional de Llugares Históricos.

## Referencies
Islla White (L'Antártida)

La **islla White** (n'inglés: *White Island*) ye una islla cubierta de xelu de L'Antártida allugada a 13 km al norte de la península Sakellari na Tierra d'Enderby.

Tien una estensión d'unos 20 km de llongura por 5 km d'anchu. L'estrechu Styles dixébrala de la península Sakellari. Foi afayada por Hjalmar Riiser-Larsen en xineru de 1930 y llamada "Hvitøyá", ye dicir *islla blanca* por tar cubierta de xelu. La so esistencia foi considerada dudosa mientres años, pero foi confirmada por una espedición soviética en marzu de 1957 y más tarde por ANARE (*Australian National Antarctic Research Expeditions*.

## Reclamación territorial
La islla ta reclamada por Australia como parte del Territoriu Antárticu Australianu, pero esta reclamación ta aparada poles disposiciones del Tratáu Antárticu.

## Referencies
Golfu de Játanga

El **golfu de Khatanga** o **badea de Khatanga** (en rusu, Хатангский залив) ye un golfu del mar de Láptev, emplazado na mariña norte de Siberia, al sureste de la península de Taimyr. Ye un estuariu mareal relativamente estrechu, siendo'l so llargor de 220 km, el so anchor máximo de 54 km y la fondura máxima de 29 m.

La islla Bolshoy Begichev estrema'l golfu en dos estrechos: l'estrechu del Norte (13 km d'anchu) y l'estrechu Oriental (8 km d'anchu). El ríu Khatanga desagua nesti golfu. Les mariñes del golfu son altes, empinaes y fendíes. Les marees son semidiurnas algamando un altor d'hasta 1,4 m. El golfu de Khatanga ta cubiertu de xelu la mayor parte del añu. 

Les veres del golfu tán, polo xeneral, cubiertes de vexetación, consistente nuna tundra baxa de cantil, según cantiles d'arenisca y marismas y zones de sedimentación. 

Alministrativamente, la parte occidental pertenez al krai de Krasnoyarsk, y la suroriental a la república de Saja.

L'antiguu asentamientu y colonia penal de Nordvik taba alcontráu frente a la mariña sur de la badea na zona del estrechu Oriental, un área conocida como badea Nordvik (Bukhta Nordvik).

## Referencies


*William Barr, The First Soviet Convoy to the Mouth of the Lena (El primer convói soviéticu a la desaguada del Lena. ).
*Asentamientos en Khatanga y Taymyr, información ya imáxenes: *Alministración: 
* Prospecciones de petroleu y gas: * Etnografía: 
* Hestoria: Edá del Neolíticu: 
* Aves na zona de la Badea de Khatanga:
* Olga N. Medkova, Coastal morphology and erosion of the Khatanga Bay [Morfoloxía costera y erosión de la Badea de Khatanga]. Arctic and Antarctic Research Institute.
Operación Wunderland

La **Operación Wunderland** (n'alemán: ***Unternehmen Wunderland***) foi una operación naval perpetada pola Kriegsmarine de l'Alemaña Nazi contra delles bases navales de l'Armada Soviética nel Mar de Kara y nel Mar de Barents, nel Océanu Árticu. Los alemanes sabíen que dellos buques de guerra soviéticos tuviérense abellugando nel norte mientres l'iviernu, y el 16 d'agostu de 1942 empezó la operación, que coyó despreveníes a les unidaes soviétiques.

## Mar de Kara
El 19 d'agostu, la flota alemana bordió'l Cabu Zhelániya y entró nel mar de Kara, que taba llibre de xelu mientres el curtiu branu. A otru día, l'hidroavión Llabráu Ar 196 inspeccionó'l mar en busca de buques soviéticos nes Islles de Mohn, acolumbrando a los ruempexelos *Lenin* y *Krassin.* La borrina y los témpanos de xelu torgaron que los buques de guerra alemanes averárense. Cuando llegaron a les islles de Mohn, los barcos rusos habíense alloriáu. Entós, el Admiral Scheer volvió al nordeste y avanzó escontra l'archipiélagu Nordenskiöld.

A pesar d'esti contratiempu inicial, l'U-601 fundió'l barcu soviéticu Kuybyshev (2332 BRT) el 24 d'agostu. A otru día, el Admiral Scheer atacó'l ruempexelos rusu A. Sibiryakov xustu en frente de la ilsla Russki nel estremu norte del archipiélagu Nordenskiöld. Dempués del fundimientu del Sibiryakov, el Admiral Scheer dirixóse al Estrechu de Vilkitsky cola esperanza d'interceptar dellos convóis rusos provenientes de Siberia. Darréu, el Admiral Scheer decidió dirixise escontra'l sureste de la islla de Dikson col fin d'atacar les instalaciones militares establecíes na islla. l'ataque causó la destrucción de les naves *Dezhnev* y *Revolutsioner* que taben fondiaes nel puertu. Finalmente, el 30 d'agostu de 1942, el Admiral Scheer tornó a Narvik (Noruega).

El 8 d'ochobre, l'U-251 y el Friedrich Eckoldt atacaron la Islla de la Soledad, onde había una estación ártica operada por soviéticos, antes de tornar a Narvik. 

## Mar de Barents
Ente los buques de la Kriegsmarine qu'operaron nel Mar de Barents mientres la operación Wunderland destaca l'U-Boot U-209 que fundió'l 17 d'agostu un convói de tresporte del serviciu secretu soviéticu (NKVD), integráu polos buques de carga *Nord* y *Komsomolets* al oeste del Estrechu de Yugor. Al paecer, había 328 presos políticos de la NKVD a bordu, de los cualos 305 homes morrieron por fueu d'artillería alemano o por afogamientu. El 20 d'agostu, l'U-456 trató de fundir el ruempexelos soviéticu *Feodor Litke* aparcáu en Belushya Guba (Nueva Zembla), ensin ésitu. L'U-255 y l'U-209 bombardiaron oxetivos soviéticos nel Cabu Zhelániya y Khodovarikha el 25 y 28 d'agostu, respeutivamente.

## Referencies

* Batalles Navales Alemanes en 1942
* Esplicación de la Operación Wunderland
* Fundimientu del Sibiryakov 
* Ataque al Cabu Zhelaniya
* y Más links en rusuhttp://militera.lib.ru/memo/russian/papanin_id/16.html
Islla Vansittart

La **Islla Vansittart** (n'inglés: *Vansittart Island*) ye una de les islles despoblaes del Árticu canadiense na rexón llamada Kivalliq nel territoriu canadiense de Nunavut. Atópase allugada na cuenca Foxe, al norte d'islla de Southampton. Tien 1.010 km² (320ª del mundu, 50ª del país y 34ª de Nunavut).

## Ver tamién
* Xeografía de Canadá
* Xeografía d'América del Norte

## Referencies
Palu (heráldica)

N'heráldica, llámase **palu** a la pieza heráldica que traviesa'l centru del escudu dende la so parte cimera hasta la inferior. Siempres ye de color, metal o esmalte distintos de los del campu. Cuando ta amenorgáu a una tercer parte de la so dimensión ordinaria, denomínase *varita*.

Nel casu de qu'un únicu escudu cunte con más d'un palu, éstos reciben el nome de *cayaos* o *brazos*.

Ye'l símbolu de les llances que teníen los caballeros.

## «En pal»
Dizse que tán **en pal** les cargues allargaes puestes en sentíu vertical, o bien les que tán asitiaes una so la otra na direición propia del palu. Aplicáu a la partición del escudu, llámase **terceado en pal** l'estremáu en trés partes por aciu llinies rectes verticales.

## Ver tamién
*Pieces heráldiques

## Referencies

Glosariu heráldicu, Armoria.
Punta (heráldica)

N'heráldica, llámase **punta** a una de les pieces del escudu que lu abraza d'un llau al otru ocupando una tercer parte del mesmu na so zona inferior.

La punta heráldica tamién ye conocida como *barba* o *campaña.* Simboliza la fuercia y la audacia.

## Ver tamién
*Pieces heráldiques

## Referencies

Glosariu heráldicu, Armoria.
Xefe (heráldica)

N'heráldica, llámase **xefe** o cabeza a la pieza heráldica de primer orde, que nun escudu abrazalu d'un llau al otru na so parte cimera, ocupando una tercer parte del mesmu. Siempres ye de color, metal o esmalte distintos de los del campu. 
* Cuando'l xefe cuenta con unes dimensiones amenorgaes, denomínase *cuelmu.* 
* Nel casu de que'l xefe sía del mesmu esmalte que'l fondu, lo qu'asocede en contaes ocasiones, recibe'l nome de *xefe cosíu.* 
* El *xefe palu*, que ye lo que se llama xefe xuníu ensin separación de llinia con un palu que baxa hasta la punta nel llugar y del anchor ordinario formando ente les dos figures como una T y siendo tou de metal ó de color.
* El *xefe chevrón* ye una figura compuesta d'estos dos xuntes ensin división de llinies y de un mesmu esmalte o color.
* El *xefe sosteníu* dizse cuando de los trés partes de lo ancho del xefe ye la una de la parte de baxo de distintu esmalte, esto ye, cuando l'anchu de la faxa que se llama *xefe* pola so situación nel escudu, tien la tercer parte del so anchu pela parte de baxo d'otru esmalte distintu.
* El *xefe surmontado* ye en sentíu contrariu, esto ye, cuando la tercer parte penriba ye d'otru esmalte que'l restu.
* El *xefe estrechu* ye cuando solo tien los dos tercios del so anchor ordinario.
Ye'l símbolu de los yelmos, rodetes o corones de los caballeros.

Como atributu heráldicu, el xefe recibe distintes calificaciones: *esclariáu*, *axedrezáu*, *almenado*, *baxáu*, *caperuzado*, *cargáu*, *coronáu*, *dentáu*, *denticulado*, *losanjado*, *orlado*, *partíu*, *potenzado*, *sosteníu*, *superáu*, *surmontado*, *xefe-banda*, *xefe-chevrón o cabrio*, etc.

## Ver tamién
*Pieces heráldiques

## Referencies
Glosariu heráldicu, Armoria
Cetru

El **cetru** ye una distinción de mandu a manera de cayáu curtiu. Trátase de cayaos de mandu asignaos a aquellos xefes d'elevada autoridá. L'arqueólogu Manuel Hermann Lejarazu, en *Símbolos de poder*, espresa que «tantu en Mesoamérica como n'otres partes del mundu unu de los principales atributos del gobernante ye representáu pol cetru, pos a nivel universal el cetru simboliza la exa del mundu y el centru del cosmos; de tal manera, el soberanu que lu porta constituyse a sigo mesmu como exa rector d'esi universu».

Mercedes de la Garza Camino, en «El puestu del gobernante nel cosmos y los sos ritos de poder», espresa que «el cetru ye, a nivel universal, un modelu amenorgáu del cayáu de mandu, símbolu vertical que representa primero al home y dempués al home poderosu y el poder recibíu de los dioses».

Los xefes de munches naciones adoptaron el cetru a lo llargo de los sieglos como señal d'autoridá, faciéndolo consistir nuna vara o cayáu más o menos ricu y afatáu que suel rematar en dalguna figura simbólica. Los de la Edá Antigua, qu'ostenten na so manes los dioses y emperadores, tienen la forma d'estil o piértiga elevada. Los de la Edá Media preséntense más curtios y ricos y los de la Moderna inda más pequeños y afataos.

## Historia
Los primeros cetros daten del Neolíticu, cuando empiecen a apaecer sociedaes estructuradas y xerarquizaes. A partir de ferramientes agropecuaries, como'l mayal, el flaxelu o'l cayado de pastor, surdieron armes que, de la mesma, convirtiéronse en símbolos d'autoridá. Hai cercos mesopotámicos y exipcios onde los reis porten maces que seríen l'antecedente de los cetros. Por casu, nel Antiguu Exiptu, los faraones portaben el llamáu *nejej* (que paez derivar del mayal, símbolizando el poder del faraón sobre la tierra y les colleches) o —más probablemente— d'un flaxelu *espantamoscas*; amás llevaben el *heqa* o cayado (emblema de guía y lideralgu sobre'l pueblu, que va pasar a la Ilesia col nome de blagu, como símbolu pastoral).

Ente los celtíberos usó una especie de cetru o cayáu, distintivu de dalguna autoridá según revelnlo afayos verificaos en sepultures de distinguíos guerreros. Teníen un remate ancho y triangular de bronce calao y afatáu con motivos lliniales y dalguna figura simbólica. Había tamién cetros curtios nes civilizaciones antigües, que pueden considerase meyor cayaos de mandu o de distinción propios de maxistraos: asina son por cuasi la vara de los centuriones romanos y el cetru que los xenerales victoriosos llevaben al recibir los honores de trunfu na *magna urbe.* En Roma por fin llegaron los emperadores a usar nel so tronu'l pequeñu cetru trunfal de los xenerales.

Ente los antiguos pobladores de l'América precolombina, na actual Nicaragua méntase'l casu del xefe náhuat Agateyte, tamién conocíu como Acatecuhtli, nome compuestu de *acátl*, ‘caña’, por estensión, ‘cetru’; y de *tecúhtli*, que la so metátesis ye *teuctli*, nahualismo Teite, espresa ‘Señor’. Acatecuhtli espresa ‘El Señor de la Caña’ o ‘El Señor del Cetru’.

## Referencies

## Enllaces esternos
Islla Coburg

La **islla Coburg** ye una de les islles del archipiélagu árticu canadiense, asitiada al norte de Canadá, perteneciente al grupu de les Islles de la Reina Isabel. Alministrativamente, forma parte del territoriu autónomu de Nunavut. Atópase na boca oriental del Jones Sound, en cantu de badea Baffin, nel Estrechu Lady Ann, al norte d'Islla Devon y al sur d'islla Ellesmere. Tien una superficie de 344 km².

## Naturaleza
Islla Coburg y el so área marina circundante tienen una gran importancia biolóxica, reconocida yá en 1975 cuando foi designada como «International Biological Programme Site». Islla Coburg foi declarada «Llugar hábitat clave d'aves migratories» («Key Migratory Bird Habitat Site») pol «Canadian Wildlife Service» (CWS) en 1984. En 2002, el CSW tamién identificó les agües qu'arrodien Islla Coburg como «área clave d'hábitat marín» pa les aves migratories. («Key Marine Habitat Area»).

En 1990, los habitantes de Fiordu Grise y l'asociación de tramperos y cazadores encamentó qu'islla Coburg y la so contorna fueren protexíos como Área Nacional de Vida Montesa. L*'Área nacional de vida montesa Nirjutiqavvik* («National Wildlife Area») foi creada oficialmente'l 30 d'agostu de 1995.

## Referencies

## Enllaces esternos
Islla Air Force

La **islla Air Force o islla de la Fuercia Aérea** ye una de les islles del Archipiélagu árticu canadiense alcontrada na cuenca Foxe, frente a la mariña suroeste d'islla de Baffin, a unos 20 km; al oeste tien a unos 12 km la islla del Príncipe Carlos y daqué más al norte la Islla Foley Tien una superficie de 1.720 km² y ta despoblada. 

Alministrativamente, forma parte de la Rexón Qikiqtaaluk del territoriu autónomu de Nunavut, Canadá.

La esistencia de la islla foi conocida per primer vegada en 1948 —al igual que les vecines islles del Príncipe Carlos y Foley— nun vuelu d'un Avro Lancaster de la Real Fuercia Aérea Canadiense (RFAC), pol miembru de la tripulación, Albert-Ernest Tomkinson. La islla foi nomada asina en reconocencia al papel de la RFAC el papel del descubrimientu de les islles del Árticu canadiense.

## Referencies

* Sea islands: Atlas of Canada; Natural Resources Canada
Islla Bonaventure

**Islla Bonaventure** () ye una islla canadiana nel golfu de San Llorienzo que s'atopa a 3,5 km de la mariña sur de la península de Gaspe, na provincia de Québec, al sureste y a 5 km del pueblu de Percé. De forma casi circular, tien una superficie de 4,16 km².

## Historia
La islla Bonaventure, xunto con Percé, foi unu de los puertos pesqueros a principios de dómina de la Nueva Francia, y acomuñóse col llinaxe de Nicolas Denys. La islla convirtióse nun santuariu d'aves migratories en 1919 por cuenta de la Convención sobre Aves Migratories de 1919 ente Canadá y los Estaos Xuníos. La provincia de Québec adquirió la propiedá de tola islla en 1971 y más tarde arrexuntóse xunto cola Roca Percé nel Parque Nacional de la Islla Bonaventure y la roca Percé (**) en 1985. Ye unu de los santuarios d'aves más grande y más accesibles del mundu, con más de 280.000 aves, la islla Bonaventure ye amás un importante destín turísticu con escursiones en barcu y pela islla de mayu a ochobre.

El portaviones HMCS Bonaventure (*HMCS Bonaventure*) foi'l que dio nome a la islla.

## Referencies

## Enllaces esternos
Perlla (heráldica)

N'heráldica, llámase **perlla** o paliu a la pieza honorable cola forma d'una lletra "Y" o d'un paliu arzobispal. Ye la resultancia de la combinación del chevrón y del palu. Cada unu de los sos brazos tien de tener unes dimensiones equivalentes a una quinta parte del anchu del escudu.

Pa dellos autores la perlla simboliza la "Santísima Trinidá" y pa otros representa los trés devociones de la caballería, "Dios, el Rei y la Dama".

Como atributu heráldicu, la pila recibe distintes calificaciones: *invertida*, *ondeada*, *cargada*, *mallada* o *afilada.* La última versión ye'l símbolu del clan escocesa Cunningham, y ye llamada n'inglés un **shakefork**.

## Referencies

## Enllaces esternos
Islla King Christian

La **islla** Rei Christian (n'inglés: *King Christian Island*) ye una de les islles del archipiélagu árticu canadiense, parte del grupu de les islles Sverdrup, que forma parte de la mesma del archipiélagu de les islles de la Reina Isabel (*Queen Elizabeth Islands*), nel territoriu de Nunavut, al norte de Canadá. Atópase nel océanu Árticu, a 13,5 km de la mariña suroeste de la islla Ellef Ringnes, tando dambes separaes pol estrechu Danés (*Danish Strait*).

La islla tien una superficie de 645 km² (61ª del país y 43ª de Nunavut)

## Referencies
Keflavík

**Keflavík** ( [ˈcʰɛplaviːkʰ]) ye un centru urbanu d'Islandia, con una población de . Atópase na península de Reykjanes, a unos 40 quilómetros al sur de Reikiavik, la capital del país.

## Historia
Keflavík foi fundada nel sieglu XVI y desenvolvióse gracies a la industria pesquero. Debíu al Aeropuertu Internacional de Keflavík, construyíu per Estaos Xuníos na década de 1940, el turismu volvióse un importante recursu económicu.

Pol puertu de la ciudá pasa'l paralelu 64ºN, y la so base aérea foi cedida a les Fuercies Armaes de los Estaos Xuníos en 1951. Sicasí, el Gobiernu d'Estaos Xuníos retiró les sos tropes d'Islandia'l 30 de setiembre de 2006, alegando que los peligros que mientres la Guerra Fría acesmaben al país yá nun esistíen, lo que supuestamente-y restaba'l valor estratéxicu militar que nel pasáu tenía.

## Referencies

## Enllaces esternos
Platón de Constantinopla

San **Platón** foi un monxu d'Asia Menor, que vivió escontra finales del sieglu VIII y principios del sieglu IX. Vivió en Constantinopla en tiempos del emperador Constantín Coprónimo y trabayó como notariu. La so gran relixosidá fíxo-y abandonar la vida cómodo y mundano que llevaba ya ingresó nun monesteriu de los Simobolos, onde yera abá Teocisto. 

Más tarde el mesmu San Platón algamó la diginidad d'abá, siéndolo del monesteriu de Sacudión. Como tal allegó al Conceyu de Constantinopla onde s'opunxo abiertamente a los iconoclastes. Mayores problemes tráxo-y el so enfrentamientu col emperador Constantín VI, al qu'acusó d'adúlteru, polo qu'ésti-y desterró. 

Volvió dos años dempués del so destierru cuando l'emperador foi destronáu, pero nun tardó en volver cayer n'enemistá col emperador Nicéforo por causa de la pretensión imperial de dexar tornar al patriarca escomulgáu Josefo, a lo que'l santu negábase.

San Platón finó'l 4 d'abril, fecha en que se conmemora la so fiesta, del añu 813.

## Referencies

## Enllaces esternos
Kuito (Rusia)

El **Kuito** (en rusu: Куйто d'antiguo en finés: *Kuittijärvet*) son tres lagos na República de Karelia, nel noroeste de Rusia. Los llagos Kuito tán coneutaos por canales naturales, y utilícense pal tresporte de madera.
* L'Altu Kuito (en rusu: Верхнее Куйто, finés: Ylä - Kuittijärvi)  alcuéntrase nes coordenaes 65.05 ° N 30.75 ° Y . Tien una superficie de 198 km², con una elevación de la superficie de 103 metros y una fondura máxima de 44 m.

* El **Kuito Mediu** (en rusu: Среднее Куйто, finés: Keski - Kuittijärvi) ta allugáu nes coordenaes 65.1333333 ° N 31.25 ° Y y tien un área de 257 km², con una elevación de la superficie de 101 metros y una fondura máxima de 34 m.

* El Baxu Kuito (en rusu: Нижнее Куйто, fiés: Ala - Kuittijärvi) ta allugáu nes coordenaes 64.9333333 ° N 31.75 ° Y y tien un área de 141 km², con una elevación de la superficie de 100 metros y una fondura máxima de 33 m. El Baxu Kuito termina nuna presa construyida en 1956, per debaxo del cual flúi'l ríu Kem .
Hai numberoses islles nos llagos Kuito.

## Ver tamién
* Llagos d'Europa
* Xeografía de Rusia

## Referencies
Kala Patthar

**Kala Patthar** ye un monte nel Himalaya de Nepal, alcontrada bien próxima a la frontera con China. 
Constitúi un visu marxinal del Pumori, qu'apaez como un gran formación marrón nel so impresionante cara sur, xunto al glaciar Khumbu. Munchos de los senderistas qu'algamen el campu base del monte Everest intenten algamar el so visu. Les vistes dende'l Kala Patthar del Everest, Lhotse y Nuptse son impresionantes nun día claru.

L'ascensión del Kala Patthar empieza en Gorakshep (5164 m), el campu base orixinal del monte Everest. En cruciando'l llechu d'un vieyu llagu (qu'agora tien un pequeñu llagu y una pista d'aterrizaxe d'helicópteros), l'ascensión empieza con una serie de rimaes hasta algamar la parte este del monte. El camín vuélvese otra vegada empináu hasta algamar l'aresta que lleva al visu. Dende ellí, en cinco o diez minutos d'esguilada por grandes piedres, algámase'l visu na que s'atopen banderes d'oración. La xubida en total suel llevar d'hora y media a dos hores. Dende Lobuche riquierense ente dos o o tres hores más.


Pumori Peak, Nepal, Asia.jpg
Kala Patthar, High altitude plants, Nepal.jpg
Kala Patthar Mountain, Nepal, Asia.jpg
Kala Patthar Peak, Nepal, Asia.jpg 
Kala Patthar-78-Everest-Lhotse-2007-gje.jpg|


## Referencies

## Enllaces esternos