Hyoscyamus albus

***Hyoscyamus albus*** ye una especie de planta yerbácea perteneciente a la familia de les solanacees. 
## Distribución y carauterístiques
Ye una planta nativa del norte d'África y estendida por tol Mediterraneu hasta'l sur de Rusia, y coles mesmes carauterístiques y propiedaes que'l beleñu negru. Estrémase sobremanera nos sos flores que son mariellu maciu, pero los frutos son práuticamente similares: esto ye, un pixidio de dos cámares separaes por un tabique vertical y que contién numberoses granes, milimétriques, de contorna tri-cuadrangular, esplanaes, de color marrón y cubiertes de hoyitos de forma irregular. 
Conozse popularmente como **beleñu blancu**, ente munchos otros nomes.

## Propiedaes
* Ye una planta venenosa que tien munchos alcaloides como principiu activu, principalmente hiosciamina
* A dosis elevaes convertir en narcóticu
* Ye usáu en homeopatía como calmante
* Nos pueblos primitivos utilizábase como afrodisiacu, siendo'l principal componente de los "filtros d'amor"
* Utilizáu so control médicu pa tratar los "delírium tremens", epilepsia, velea, terrores, bronquitis asmática, etc.
## Taxonomía
*Hyoscyamus albus* describióse por Linneo y espublizóse en *[[Species Plantarum]] 1: 180*, nel añu 1753.
;Citoloxía:
Númberu de cromosomes de *Hyoscyamus albus* (Fam. Solanaceae) y taxones infraespecíficos: n=34; 2n=68.
;Sinonimia:
**Hyoscyamus canariensis* Ker Gawl. 
**Hyoscyamus clusii* G.Don
**Hyoscyamus luridus* Salisb. 
**Hyoscyamus major* Mill. 
**Hyoscyamus minor* Mill.
**H. saguntinus* Pau 
**Hyoscyamus varians* Vis.

## Nome común

## Ver tamién
* Terminoloxía descriptiva de les plantes
* Cronoloxía de la botánica
* Historia de la botánica
* Carauterístiques de les solanacees

## Referencies

## Bibliografía
# Wunderlin, R. P. 1998. Guide Vasc. Pl. Florida i–x + 1–806. University Press of Florida, Gainseville.
# BATTANDIER, J. A. & TRABUT, M. (1888). Flore de l'Algérie. Dicotyledones. [1-184] Monocotyledones par L. Trabut. [p.624]
# JAHANDIEZ, Y. & R. MAIRE (1934). Catalogue des Plantes du Maroc. [vol. 3] Minerva, Lechevalier éds., Alger. [p.660]
# NÈGRE, R. (1962). Petite flore des régions arides du Maroc occidental. Centre National de la Recherche Scientifique (CNRS.), Paris, 1961-1962. Vol. 2: [1]-566. [p.187]
# QUÉZEL, P. & S. SANTA (1963). NOUVELLE FLORE DE L'ALGÉRIE et des régions désertiques méridionales. vol. [2] CNRS., Paris. [p.824]
# TUTIN, T. G. & al. (ed.) (1972). Flora Europaea. (vol.3) Cambridge University Press, Cambridge. [p.195]
# ALI, S. I., S. M. H. JAFRI & A. EL GADI (ed.) (1989). Flora of Libya. Al Faateh University. Tripoli. [p.21]
# POTTIER-ALAPETITE, G (1981). Flore de la Tunisie [vol. 2]. Publié par les soins d'A. NABLI. Ministère de l'Enseign. Sup. et de la Rech. Scient. et Ministère de l'Agric. Tunis. [p.818]
# VALDES, B., S. TALAVERA & Y. FERNANDEZ-GALIANO (ed.) (1987). Flora Vascular d'Andalucía Occidental, vol. 2 Ketrès éditoria, Barcelona. [p.361]
# Fl. Egypt (Boulos) 3: 50 (2002).
# FENNANE, M. & M. IBN TATTOU (2005). Flore vasculaire du Maroc. Inventaire et chorologie. Trav. Inst. Sci. Univ. Mohammed V, Sér. Bot. 37: [383]
# FENNANE, M., M. IBN TATTOU, A. OUYAHYA & J. EL OUALIDI (éd.) (2007). Flore Pratique du Maroc [vol.2] Fl. Prat. Maroc 2: [355]
# -y Floc'H, Y. & L. Boulos (2008). Flore de Tunisie. Catalogue synonymique commenté. Montpellier. 461pp. [p.295]
## Enllaces esternos

*'''' en CJB