Tobar

**Tobar** ye una llocalidá y un conceyu asitiaos na provincia de Burgos, Castiella la Vieya, na comunidá autónoma de Castiella y Llión (España), contorna d'Odra-Pisuerga, partíu xudicial de Burgos, cabecera del conceyu del so nome.

## Xeografía
Ye un conceyu asitiáu na provincia de Burgos, comunidá autónoma de Castiella y Llión (España). Pertenez a la contorna d'Odra del Pisuerga, y ta asitiáu a 35&nbsp;km al noroeste de Burgos. Colinda con Pedrosa del Páramo, Manciles, Susinos del Páramo, les Hormazas, Castromorca y Olmos de la Picaza.

## Datos xenerales
Tobar atopar nun valle, arrodiáu de pequeñes llombes, el ríu Hormazuela percuerre'l pueblu de norte a sur, con poco caudal, porque naz a pocos quilómetros.

La economía básase na agricultura de secanu, principalmente cultivu de cebera, trigu y cebada. El terrén ye caliar pero fértil. 

El clima ye continental y abondo estremáu. Los iviernos son fríos con temperatures mínimes que n'ocasiones baxen de los -10°C. Pel branu, fai calor, la temperatura puede llegar a 35 o 40ºC, pero pela nueche enfresca.

En resume, podemos dicir que Tobar ye un pueblu típicu castellán, con cases de piedra y pocos habitantes.

## Historia
La **Villa**, entós denomada **Tovar**,formó parte, na so categoría de pueblos solos, del Partíu de Castrojeriz, unu de de los catorce que formaben la Intendencia de Burgos, mientres el periodu entendíu ente 1785 y 1833, nel Censu de Floridablanca de 1787, con xurisdicción de señoríu, siendo'l so titular el Duque del Infantado, naquella dómina Pedro Alcántara de Toledo y Silva (1729-1790) docenu Duque y herederu tamién de los títulos de Távara, Lerma y Pastrana, quien nomaba alcalde ordinariu.

## Llinaxe
Avera del orixe d'esti llinaxe, concuerden los autores en señalar como Cortil primitiva a la Villa de Tobar, asitiada d'antiguo na Merindad de Castrojeriz, güei partíu de Villadiego de la provincia de Burgos
 
El cronista Pellicer fai remontar la hestoria del llinaxe Tovar a un caballeru llamáu Sancho Fernández de Tovar, a quien Fernandu III concedió en 1218 la villa de Tovar.
 
Dientro del llinaxe'l personaxe más famosu sería l'Almirante Mayor de Castiella Fernán Sánchez de Tovar. La fortuna d'esti personaxe y la de la so familia atópense íntimamente amestaes a les pretensiones al tronu de Castiella del bastardu Enrique de Trastámara. N'efeutu, Fernán Sánchez de Tovar foi hasta 1364 un fervosu partidariu del rei llexítimu Pedru I (El Cruel o El Xusticieru), que-y confió importantes oficios tales como Adelantado Mayor de Castiella en 1360 y Frontero Mayor de Murcia en 1364. Llueu, sicasí, abandonó al rei llexítimu y pasóse al bandu d'Enrique de Trastámara. Tres el trunfu d'Enrique sobre Pedro, Fernán Sánchez de Tovar convertir n'unu de los homes de máximu enfotu d'Enrique II a quien confió en 1377 el mandu supremu de la flota castellana y más tarde nomaría-y el so testamentariu. Como Almirante Mayor de Castiella Fernán Sánchez de Tovar foi l'artífiz de los grandes ésitos de la marina castellana en Flandes y nes mariñes britániques, infringiendo duros reveses al reinu d'Inglaterra nos sos puertos y na Canal de la Mancha. En 1380, muertu yá Enrique II, llegó inclusive a remontar el Támesis poniendo fueu a Gravesend, que ye güei unu de 16 barrios de Londres. Foi una de les munches víctimes de la peste cuando, en 1384 al mandu de la flota castellana, atopábase asediando la ciudá de Lisboa nuna guerra más pola corona de Portugal. Heredó-y nel oficiu d'Almirante Mayor y nos sos señoríos el so fíu Juan Fernández de Tovar, que namái-y sobrevivió un añu, pos morrió engarrando nel campu de batalla d'Aljubarrota.

## Galería

Imaxe:Tobar-Iglesia.JPG|Ilesia de Santa María Mayor
Imaxe:Tobar-vistaiglesia.JPG|Vista dende la cuesta de la Ilesia Imaxe:Tobar-vistacastillo.JPG|Vista dende la cuesta del
Castillo .

## Ver tamién

## Referencies

## Enllaces esternos
* Conceyu