Fuentepinilla

**Fuentepinilla** ye un conceyu de la provincia de Soria na comunidá autónoma de Castiella y Lleón (España).

Por él escurre'l ríu Fuentepinilla.

## Historia

*

Los primeros asentamientos dar nel altu de San Miguel, polos restos de cerámica atopaos podemos fechalos na Primer Edá del Fierro. Cola "Pax Romana" los asentamientos estratéxicos pierden importancia y la población baxa del cuetu. Sábese pocu de los romanos y menos de los visigodos o árabes. Ye de suponer que tol valle del Duero se despobló nel sieglu VIII cola esperanza de qu'un espaciu vacíu torgara la progresión árabe.

Dende la Edá Media formó parte de la Comunidá de Villa y Tierra d'Andaluz, constituyida en 1089 pol Fueru d'Andaluz.

Villa interesante y bien caltenida, que foi cabeza del alfoz del so nome o d'Andaluz, que componíen, a más de les dos villes citaes, les aldegues de Centenera d'Andaluz, Fuentelárbol, Osona, La Seca, Tajueco, Torreandaluz, Valderrodilla, Valderrueda y La Ventosa de Fuentepinilla, y los despoblaos de Fuentelfresno y Quintanar. Nel catastru d'Ensenada figura como villa de señoríu del Conde d'Aguilar, señor de Los Cameros.

A la cayida del Antiguu Réxime la llocalidá de constitúi en conceyu constitucional na rexón de Castiella la Vieya, partíu d'Almazán que nel censu de 1842 cuntaba con 36 llares y 148 vecinos.

A mediaos del sieglu XIX crez el términu del conceyu porque incorpora a Valderrueda.

## Demografía
En 2010 la población xubía a 107 habitantes, 64 homes y 43 muyeres.

### Población por nucleu

## Percorríu artísticu
Portal blasonado d'entrada. "Alredor de la población ven dellos restos d'una muralla de tierra y un arcu de piedra que llamen Puerta de la Villa." (Madoz. 1850; tenía 148 habitantes). 

El **rollu** ye una simple columna renacentista del sieglu XVI que debió de tener dalgún elementu más. 

Hai un restauráu **ponte** medieval llamáu de les Cabres, saliendo de la villa escontra Valderrodilla. Posiblemente hubo unu romanu anterior. Namái tien un arcu pa salvar el calce del ríu, con altu peralte central y pretiles rectos.

**Ilesia de San Xuan Bautista**; anovada nel XVI, quedando de dómina románica de mediaos del XII, la portada. Atópase na fachada meridional, encaxada ente dos contrafuertes modernos. Consta de trés arquivoltas de mediu puntu: la primera ye la d'accesu, la segunda sofita sobre columnillas toraes y la primera y la tercera fuelguen en pilastres con impostas decoraes con tarmos. Nos capiteles de les columnes vemos arpías encaraes. Del moblame llitúrxicu hai una pila bautismal, la copa asitia sobre un zócalo circular, ye troncocónica y decórase con bocel na embocadura, y el soporte de la cruz parroquial, que ye un capitel invertíu con decoración vexetal. 

Tien delles cases solariegas con portaes y escudos nobiliarios (de los Abrantes). El Palaciu de los condes d'Aguilar ye góticu de 1529, trespasáu per una puerta so arcu rebaxáu y dos sencielles ventanes. Nel pisu cimeru, un balcón central acompañar de dos ventanes rectangulares so dintel conopial. Lo que más sospriende pol so elegante diseñu y bonu caltenimientu ye'l alfiz quebráu qu'enmarca puerta y balcón superpuestu, incluyíos un par de salientes escudos de piedra. El alfiz arrinca d'unes ménsulas llabraes con xamasca del más puru estilu góticu. Foi restauráu.

## Fiesta
San Isidro Llabrador y San Xuan Bautista (celébrase'l tercer fin de selmana de xunu).

## Ver tamién
* Conceyos de la provincia de Soria
* Llocalidaes d'entidá menor de la provincia de Soria
* Provincia de Soria

## Referencies

## Enllaces esternos
*Páxina de l'Asociación Cultural la Ponte les Cabres