Andrés Rodríguez Pedotti

**Andrés Rodríguez Pedotti**  foi un políticu y Xeneral paraguayo, presidente provisional y depués el 49º constitucional del so país dende'l 3 de febreru de 1989 hasta'l 15 d'agostu de 1993.

## Carrera militar y política
Fíu d'un ferreru español, miembru del Partíu Lliberal, y de una llabradora italiana. En 1942 ingresó na Escuela Militar d'Asunción, onde llogró importantes ascensos, subteniente en 1946 y coronel en 1964, xubió a xeneral en 1970. Foi simpatizante del sector "tradicionalista" de l'Asociación Nacional Republicana -Partíu Colorado- (a quien llamo p'asumir l'Alministración cuando realizó'l Golpe d'Estáu) siendo'l segundu home fuerte del país dempués del so consuegru'l dictador Alfredo Stroessner, siendo tamién parte del so círculu íntimu y el so home d'enfotu.

Foi investigáu polos Estaos Xuníos por ser sospechosu de tráficu de droga, lo cual ganó-y la rocea d'esi país mientres enforma tiempu. Más bien dedicáu a los sos negocios particulares, yera dueñu de delles empreses nel Paraguái, ente elles una casa de cambéu de moneda estranxera.

## Accesu al poder: Golpe d'Estáu contra Stroessner
Pa sorpresa de munchos, na madrugada del vienres 3 de febreru de 1989 Rodríguez derrocó por aciu un Golpe d'Estáu al dictador Stroessner, que gobernara Paraguái por 35 años. Asumió'l gobiernu provisional llogrando l'inmediatu respaldu de la ilesia católica, sectores populares opositores al réxime de Stroessner, y del gobiernu d'Estaos Xuníos, que enantes sofitara al réxime de Stroessner por consideralo'l so aliáu pol so talante anticomunista. Convocó al gobiernu a los miembros del sector "tradicionalista" del Partíu Colorado, qu'acababen de ser radiaos del mesmu nuna fraudulenta asamblea, y representantes de partíos d'oposición.

Rodríguez abolió la pena de muerte, retiró la llei marcial que rexía dende escontra más de 30 años ininterrumpidamente, llegalizó los partíos d'oposición y encarceló a Stroessner (y dellos miembros del so gobiernu), anque poco díes dempués, nel convencimientu de que seria más problemáticu tenelo en Paraguái que fora, unviar a un *exiliu doráu* en Brasilia, la capital de Brasil.

Pa sorpresa de tolos sectores políticu y social, inclusive del so propiu partíu, que lo acomuñar col so consuegru y sociu comercial (el derrocáu dictador) y pensaben que solo se trataba d'un cambéu de mano, Rodríguez gobernó unos pocos meses, con mano firme, solo pa cumplir la so promesa de llamáu a eleiciones (promesa que naide había pensáu que cumpliría). Menos de tres meses dempués del golpe, convocaba a eleiciones xenerales pluralistes el llunes 1 de mayu de 1989, Nestes, desenvueltes con llibertá y respetu y con participación de tolos partíos, yá llegalizaos, el Partíu Colorado, que lo postuló como candidatu, ganó pol 74,3% de los votos, dempués de 35 años d'eleiciones de la dómina de Stroessner, quien llograba regularmente más del 95% de los votos.

## Gobiernu
A pesar de la so formación militar y del so autu reconocida falta d'esperiencia en política, economía y gobiernu, mientres el so Gobiernu constitucional diose una real democratización, con falta de persecuciones polítiques y aplicación d'idees neolliberales. Cuntó cola collaboración de tecnócrates como'l Dr. Eladio Loizaga, quien encabezó la xefatura de gabinete de la Presidencia de la República. Internacionalmente, foi'l impulsor del Mercosur xunto con Arxentina, Brasil y Uruguái, incluyendo'l Paraguái. Al empar, la economía tuvo una crecedera de 3,5% del PIB, namái en 1989, la economía creció un 5,5% del PIB. Coles mesmes, empezó un procesu de privatización de les empreses del estáu pa solucionar la crisis económica que se desamarrara nos años 1980. Nun llogró sicasí l'oxetivu d'estabilizar la economía, dexando ensin solucionar cantidá de problemes de fondu que fixeron eclosión sol siguiente periodu, na forma d'una crisis bancaria que llevó al zarru de la metá de los bancos y entidaes financieres del país.

El 20 de xunu de 1992 empezó l'Asamblea que finalmente promulgó una nueva Constitución, que reemplazaba la del 25 d'agostu de 1967, diseñada por Stroessner. Rodríguez siguió atentamente'l desarrollu de la mesma, y en munches ocasiones, contra los mesmos delegaos del so partíu, primió por artículos especialmente democráticos, como la eleición de los candidatos presidenciales de los partíos n'eleiciones primaries internes, qu'antes s'escoyíen n'asamblees onde los delegaos yeren frecuentemente mercaos. En 1993, asocedió-y nel poder un miembru del so mesmu partíu l'inxenieru Juan Carlos Wasmosy Monti, que foi'l primer presidente civil en más de cincuenta años y qu'ocupara una cartera ministerial mientres el so gobiernu. 
Como ex-presidente pasó a ser senador vitaliciu, cargu qu'enxamás ocupó efeutivamente, según negóse a siguir como líder políticu del so Partíu, a pesar de que se retiró del poder con un altu índiz de popularidá y aceptación.
Morrió nel Methodist Hospital de Nueva York el 21 d'abril de 1997, de cáncer de fégadu.

## Ver tamién
* Golpe d'Estáu en Paraguái de 1989

## Referencies

## Enllaces esternos
* Biografia y mandatu por CIDOB