Consuelo de Saint-Exupéry

**Consuelo de Saint-Exupéry**, de soltera **Consuelo Suncín-Sandoval Zeceña**  foi una escritora y artista salvadoriana-francesa, y esposa del famosu escritor y aviador Antoine de Saint-Exupéry, creador de *[[El Principín]]*.

## Infancia y mocedá
Consuelo Suncín nació nuna ciudá pequeña de nome Armenia, del Departamentu de Sonsonate, n'El Salvador, nel senu d'una familia de ricos terratenientes. Los sos padres, el coronel Félix Suncín y Ercilia Sandoval Zeceña, tuvieron trés fíos: Ana Dolores, Consuelo y Amanda. Consuelo estudió nel estranxeru, en San Francisco, na Ciudá de Méxicu, y en Francia.

Llegó a San Francisco con 19 años y una beca pa estudiar inglés. Ellí conoció al que sería'l so primer home, Ricardo Cárdenas, con quien se casó namás cumplir la mayoría d'edá, llogrando la llicencia oficial el 15 de mayu de 1922 na ciudá de San Francisco, del Estáu de California. Hasta apocayá mentábase que se casara con un militar, lo que nun ye ciertu (esto ye probablemente resultáu de la capacidá imaxinativa de Consuelo, nel so enfotu de tratar de salir alantre na so vida), pos el mozu Ricardo, de tez blanca y de padres de nacionalidá mexicana, trabayaba como dependiente nun almacén de pintures. Consuelo vivía nel 562 de Maller Street, y la ceremonia foi oficiada pol Xuez de la Corte Cimera de California. Divorciáu de Consuelo, Cárdenas morrió a los pocos meses nun accidente de ferrocarril. 

Vilba y con 22 años dir a Méxicu, onde empecipió estudios de Derechu, anque los abandonó llueu camudándolos polos de Periodismu. Mientres la so estancia en Francia, Consuelo casóse con Enrique Gómez Carrillo, diplomáticu guatemalianu, escritor y periodista. Dempués de la muerte de Gómez Carrillo en 1927 por causa de un derrame cerebral, a los once meses de la boda, Consuelo que s'atopaba nuevamente viuda y dueña d'una gran fortuna, afincar en Buenos Aires, Arxentina, onde llogró la nacionalidá d'esti país. Tenía 25 años.

## Matrimoniu con Saint-Exupéry

En 1931, tando en Buenos Aires, el so amigu Benjamin Crémieux presentó-y a Antoine de Saint-Exupéry, que por esi entós taba afincáu nesa ciudá y tenía al so cargu la Compañía Aeroposta. El *flechada* foi inmediatu. Consuelo y Antoine tuvieron a puntu de casase en Buenos Aires, pero la ceremonia finalmente tuvo llugar en Francia, onde se treslladaron a vivir.

La so unión matrimonial, que s'allargar mientres quince años, foi bien aturbolinada pol oficiu de pilotu del so home, el so gustu pola vida bohemia, el so ésitu como artista y escritor, y los sos incontables amigos. Tou ello alloñar, anque teníen alcuentros esporádicos mientres los que vivíen momentos d'auténtica felicidá. Bastante ye que, la rosa de *[[El Principín]]* ye un homenaxe de Saint-Exupéry a la so esposa. La so infidelidá y duldes avera del matrimoniu son simbolizaes pel campu de flores que s'atopa'l pequeñu príncipe na Tierra. Sicasí, El Principín diz-y que'l so rosa ye especial, porque ye a ella a la que realmente quier.

A pesar de tener un matrimoniu 'sinigual', Antoine guardó a Consuelo cerca del so corazón. Ella ye un personaxe importante n'El Principín como'l so "flor", que "creció" nel so planeta y qu'él protexe so una campana de cristal.

## Fallecimientu
Consuelo morrió d'un ataque d'asma en Grasse, Francia'l 28 de mayu de 1979 y foi soterrada nel campusantu de Père-Lachaise en París xunto a los restos del so segundu home Enrique Gómez Carrillo. Mandó tolos sos bienes y derechos al español José Martínez-Fructuoso, quien fora'l so mayordomu y xardineru.

## ''Memories de la rosa''

Dos años dempués de la desapaición del so home asocedida en 1944, Consuelo escribió sobre la vida compartida con él. Esa autobiografía en francés de 1946 llevó por títulu *Mémoires de la rose* (*Memories de la rosa*), y nunca foi publicada nel cursu de la so vida. El so herederu universal, José Martínez-Fructuoso, duldó muncho primero de tomar la decisión de revelar la esistencia del manuscritu. Finalmente apurrir al escritor francés Alain Vircondelet, xunto colos bagules de viaxe en barcu qu'usaba Consuelo —con numberosos documentos—, y les cartes que-y escribía cada domingu a Antoine de Saint-Exupéry y que nunca unviaba. Nesos manuscritos Consuelo narró la rellación ente dambos, de cutiu tormentosa, anque Antoine escribió-y cartes nes que reconocía'l gran significáu qu'ella tuvo na so vida. La obra foi publicada nel añu 2000, y los materiales que recibió Alain Vircondelet fueron incorporaos a delles de les sos obres (*Saint-Exupéry. Vérité et légendes* (2000), éditions du Chêne; *Antoine et Consuelo de Saint-Exupéry. Un amour de légende* (2005), Les Arènes). Les memories de Consuelo convertir nunes de les más famoses de Francia. La rellación col so home foi retratada tamién por Bruno Ganz y Miranda Richardson na película *Saint-Exupéry: La Caxa d'Historia*.

## Les sos ilustraciones
Mientres la primera y segunda guerra mundial, l'escritor colombianu Germán Arciniegas rellató que «cada unu faló sobre Consuelo como un volcán pequeñu d'El Salvador que virtió les sos llapaes nes azotees de París» y que «[ella] taba siempres presente en caúna de les hestories del so segundu home Enrique Gómez Carrillo y el so tercer home, Antoine de Saint-Exupéry».

## Referencies

## Bibliografía

* 
* 
* 
* 

## Otres referencies
La esposa de Saint Exupéry apaez nun rellatu curtiu llamáu *Los Tres Deseos* del llibru **Tierra d'Infancia** de Claudia Lars, amiga de la infancia de Consuelo Suncín. Cuando se conocieron en Sonsonate, trés neñes espresen los sos deseos pa cuando sían mayores y Consuelo Suncín diz que va ser una reina d'un país alloñáu.

## Enllaces esternos

* Sitiu oficial en Francés ya Inglés
* A website dedicated to Mme Consuelo de Saint Exupéry
* Un sitiu web dedicáu al Centenariu de Antoine y Consuelo de Saint Exupery 
* La historia de Saint Exupéry y la so esposa arxentina 
* rosa-de-el-principito/ Consuelo Saint-Exupery o la rosa de “El Principín”