open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Torres de Berrellén

**Torres de Berrellén** ye un conceyu de la provincia de Zaragoza, Comunidá Autónoma d'Aragón, asitiáu a 20&nbsp;km de la capital, pertenez a la contorna de Ribera Alta del Ebro. Tien un área de 53.8&nbsp;km² con una población de 1496 habitantes (INE 2010) y una densidá de 28,08&nbsp;hab/km².

## Xeografía

Torres de Berrellén asitiar xunto a la desaguada del ríu Rio Jalón nel Ebro, tando la so población asitiada na marxe derecha d'este. Pertenez a la provincia de Zaragoza y en concretu a la contorna Ribera Alta del Ebro. 
El so términu municipal, 53.8&nbsp;km², llinden al norte con Tauste y Pradilla de Ebro, al oeste con Remolinos, Alcalá de Ebro y Cabañas de Ebro, al sur con Alagón y La Joyosa y al este con Sobradiel y Zaragoza.

## Política llocal
### Últimos alcaldes de Torres de Berrellén

### Resultaos eleutorales

## Demografía

## Historia
El so nome provién orixinariamente d'una agrupación de cases de llabor llamaes n'Aragón "torres", que los vecinos d'El Castellar empezaron a edificar na marxe derecha del Ebro mientres el sieglu XII pa ser utilizaes como auxiliares de los aprovechamientos agrícoles d'esta ribera. El motivu de la so construcción yera que la situación de **El Castellar**, na marxe esquierda del Ebro, torgaba los desplazamientos siguíos a estes tierres fértiles, polo que se faía indispensable permanecer nestes torres dellos díes (o inclusive morar nelles) pa poder atender a los llabores agrícoles.

## Patrimoniu cultural
* Ilesia de San Andrés (B.I.C.)

## Hermanancies
* Escalquens, Francia

## Referencies

## Ver tamién
* Llista de conceyos de la provincia de Zaragoza
* El Castellar (Torres de Berrellén)

## Enllaces d'interés
*
Urriés

**Urriés** ye un conceyu español de la provincia de Zaragoza perteneciente al partíu xudicial d'Ejea de los Caballeros y a la comarca de les Cinco Villes, comunidá autónoma d'Aragón.

Nesti conceyu atopa una de les cais más estreches del mundu.

El pueblu a pesar del so amenorgáu tamañu dispón de los siguientes servicios: biblioteca, muséu históricu, enfermería, hostal, chigre y piscines.

## Alministración
### Últimos alcaldes de Urriés

### Resultaos eleutorales

## Demografía
Dato demográficos de Urriés ente 1842 y 2016:




## Referencies

## Ver tamién
* Llista de conceyos de la provincia de Zaragoza
## Enllaces esternos
Valmadrid

**Valmadrid** ye un conceyu español de la provincia de Zaragoza perteneciente a la contorna de Campu de Belchite, comunidá autónoma d'Aragón. Tien un área de 50,39 km² con una población de 125 habitantes (INE, 2015) y una densidá de 2,8 hab/km².
## Política llocal
### Últimos alcaldes de Valmadrid

### Resultaos eleutorales

## Demografía

## Ver tamién
* Llista de conceyos de la provincia de Zaragoza
* Ribayu de La Val (Valmadrid)
## Referencies

## Enllaces esternos
Valdehorna

**Valdehorna** ye un conceyu español de la provincia de Zaragoza perteneciente a la contorna de Campu de Daroca, comunidá autónoma d'Aragón. Tien un área de 8,09 km² con una población de 42 habitantes (INE, 2008) y una densidá de 5,19 hab/km².

## Historia
Nel añu 1248, por privilexu de Xaime I, esti llugar se desliga de la dependencia de Daroca, pasando a formar parte de Sesma del Campo de Gallocanta na Comunidad de Aldeas de Daroca, qu'en 1838 foi eslleida.

## Política llocal
### Últimos alcaldes de Valdehorna

### Resultaos eleutorales

## Referencies

## Ver tamién
* Llista de conceyos de la provincia de Zaragoza
Valpalmas

**Valpalmas** (*Balpalmas* n'aragonés) ye un conceyu español de la provincia de Zaragoza perteneciente a la contorna de les Cinco Villes y al partíu xudicial d'Ejea de los Caballeros, n'Aragón. Tien una población de 165 habitantes (INE, 2008).

## Xeografía
El términu municipal de Valpalmas atiesta pel norte, pel sur y pel oeste col de Luna, y pel este colos de Piedratajada y Puendeluna.

Respectu de la hidrografía, atópase trevesáu de norte a sur pol ribayu de Barluenga, que desagua nel ribayu de Catinaque, yá en términu de Luna, y ésti, de la mesma, desagua nel arba de Biel, unu de los dos brazos del ríu Arba.

## Demografía
Dato demográficos de Valpalmas ente 1842 y 2009:




## Alministración

### Últimos alcaldes de Valpalmas

### Resultaos eleutorales

## Patrimoniu arquiteutónicu
* Ilesia parroquial de San Hipólito, del sieglu XVIII.
* Cuenta con diverses cases señoriales.

## Patrimoniu natural
Destaquen los Aguarales de Valpalmas.

## Instalaciones deportives
Valpalmas cuenta con una recién y moderna pista de pádel según una pista deportiva y una piscina municipal. Tamién cunta con un monte ideal pa prauticar bicicleta de monte llamáu "Les carboneres", que ye conocíu pola infinidá de rutes y el so paisaxe natural.
En 2017 inaugúrase'l campu municipal “San Gregorio”, un campu de fútbol na actualidá de tierra nel que xuega'l Valpalmas FC.

## Cultura
Valpalmas cuenta con un Centru de Interpretación Ramón y Cajal, consagráu a la figura de Santiago Ramón y Cajal, quien moró de moza en Valpalmas colos sos padres ente 1856 y 1860, inauguráu en mayu de 2003..

## Fiestes
* 20 de xineru: San Sebastián.
* 1 de mayu: romería al santuariu de la Virxe de Monlora.
* 9 de mayu: San Gregorio.
* 13 d'agostu: San Hipólito.
* 4 d'avientu: Santa Bárbara.

## Aguarales de Valpalmas

Los Aguarales de Valpalmas son una interesante, fráxil y dinámica formación xeolóxica, resultáu de fluxos d'agua sobre material poco resistente, nun procesu conocíu como piping («formación de tubos»). Los Aguarales, fenómenu conocíu tamién como Chimenea de faes, pueden contemplase a 1,5 km del conceyu.

## Ver tamién
* Llista de conceyos de la provincia de Zaragoza

## Referencies

## Enllaces esternos
Velilla de Ebro

**Velilla de Ebro** ye un conceyu español de la Ribera Baxa del Ebro, provincia de Zaragoza, Aragón.

## Xeografía
Tien un área de 59,61 km² con una población de 241 habitantes (INE, 2014) y una densidá de 4,04 hab/km². Ta asitiáu a 52 Km. de Zaragoza a una altitú de 152 msnm.

## Historia

Nel 44 e.C. fundar nel términu municipal de velilla, sobre un pobláu íbero llamáu *Kelse*, la colonia romana *Colonia Victrix Iulia Lepida*, llamada asina n'honor al so fundador, Lépido. Nel 36 e.C. Lépido foi estremáu de los sos cargos políticu y desterrao y la colonia pasar a llamar *Colonia Iulia Victrix Celsa*.

El pueblu actual remontar al so pasáu árabe, onde dexó buelga nel trazáu de les cais y na ilesia parroquial.

El 3 de xunu de 1931 fueron declaraes les ruines de Celsa Monumentu históricu-artísticu perteneciente a l'Ayalga Artística Nacional por aciu decretu.

## Demografía
Evolución demografía de la población de Velilla de Ebro dende 1991:

## Política llocal

### Últimos alcaldes de Velilla de Ebro

### Resultaos eleutorales

## Llugares d'interés
velilla tien estos llugares d'interés:
*Celsa :Importante nucleu urbanu de dómina romana del sieglu I&nbsp;e.&nbsp;C. asitiáu xunto al actual conceyu de Velilla de Ebro, qu'acueye una de les sedes del Muséu de Zaragoza , asitiada nun edificiu d'arquiteutura funcional, dedicada a la esposición de los afayos del cercanu xacimientu de *[[Colonia Celsa]]*.
*Ilesia de Nª. Sª. de l'Asunción, edificiu mudéxar de los sieglos XVI y XVII.
* Ermita de San Nicolás de Bari (Velilla de Ebro) de los sieglos XVII y XVIII, onde pueden vese vistes
* Restos del Castiellu de Velilla de Ebro.

## Ver tamién
* Llista de conceyos de la provincia de Zaragoza
* Accidente ferroviariu de Velilla de Ebro
* Campana de Velilla

## Referencies

## Enllaces esternos
Villamayor de Gállego

**Villamayor de Gállego** ye una llocalidá y conceyu español de la provincia de Zaragoza perteneciente a la contorna de Zaragoza, Aragón.

## Xeografía
Atopar a 10 quilómetros del centru de Zaragoza. Ta asitiáu a 226 msnm. Llenda colos conceyos de Zaragoza, La Puebla de Alfindén y Perdiguera.

El so censu nel añu 2008 ye de 2.878 habitantes: 1.438 homes y 1.440 muyeres. La so edá media ye de 41,2 años y una tasa de población d'inmigrantes del 5,42%. A pesar de la proximidá y de la dependencia al respective de la capital, Villamayor nun perdió nunca'l so calter rural.

## Historia
Villamayor naz tres la conquista de Zaragoza por Alfonsu I en 1118. La fecha exacta de la so fundación desconozse, pero bien pudo asoceder a mediaos del sieglu XII (añu 1150) dientro de los planes reales d'afitar población nes zones apocayá ganaes a los musulmanes y que van sirvir tantu pa estrayer nuevos y ricos recursos de los nuevos territorios comoara asegurar aquelles tierres de nueves conquistes.

Tiense constancia que dende l'añu 1655 la familia noble infanzona Llatas tien casal na llocalidá. 

Dende 1912 hasta abril de 2006 formó parte de la capital de la comunidá, en calidá de barriu rural de la mesma; segregóse de Zaragoza n'abril de 2006 por cuenta de un movimientu vecinal qu'empecipió'l procesu de segregación en 1991, tres los intentos infructuosos de segregación de 1920 y 1964. D'esta manera dende abril de 2006 ye independiente de la ciudá de Zaragoza, y empieza la so andadura como'l conceyu númberu 731 d'Aragón, formando parte de la contorna de Zaragoza. De magar, el Tribunal Cimeru de Xusticia d'Aragón, amás de concede-y la independencia, tamién-y concede'l nome históricu que tenía na antigüedá, pasando a llamase Villamayor de Gállego.

Nel añu 2006, nel que se produz la segregación, hai una gran división ente los partidarios de la segregación y los de la continuidá como barriu de Zaragoza. Nes eleiciones municipales de mayu de 2007 sale escoyíu'l PSOE-Aragón (partidariu del agregamientu a Zaragoza) con un 51,9% de los votos (1004 votos), frente al 47,1% de los votos (910 votos) del restu de les fuercies polítiques CHA, PP, PAR (toes partidaries de la continuidá como conceyu independiente).

Villamayor ye llugar de contrastes, per un sitiu el secañu y aridez de los Monegros y por otru la frondosidad de la so güerta na vega de la marxe esquierda del ríu Gállego, que ye regada pola Acequia de Camarera.

## Monumentos
* Torre de la ilesia de l'Asunción de La nuesa Señora, mudéxar aragonés, BIC y Patrimoniu Históricu d'España.
* Ermita de la Virxe del Pueyo, del sieglu XV.

## Mediu ambiente
* Sabina de Villamayor, árbol singular d'Aragón.
* Ribayu del Saláu, formación xeolóxica carauterística.

## Política llocal
### Últimos alcaldes de Villamayor de Gállego

### Resultaos eleutorales

## Villamayorenses pernomaos
* Bernardino Valle Chinestra
* Mariano Castillo y Ocsiero

## Referencies

## Ver tamién
* Llista de conceyos de la provincia de Zaragoza

## Enllaces esternos

* Web oficial del Conceyu de Villamayor de Gállego
* Web sobre'l conceyu de Villamayor de Gállego 
* Ilesia de l'Asunción-descripción y fotografíes-
Villanueva de Huerva

**Villanueva de Huerva** ye un conceyu español del Campu de Cariñena, provincia de Zaragoza, Aragón. Tien un área de 78,35 km² con una población de 473 habitantes (INE 2016) y una densidá de 6,04 hab/km².

## Xeografía
Tien un área de 78,35 km², con una población de 491 habitantes (INE, 2015) y una densidá de 6,52 hab/km².

## Política llocal
### Últimos alcaldes de Villanueva de Huerva

### Resultaos eleutorales

## Ver tamién
* Llista de conceyos de la provincia de Zaragoza

## Referencies
La Zaida

**La Zaida** ye un conceyu español de la provincia de Zaragoza perteneciente a la contorna de Ribera Baxa del Ebro, comunidá autónoma d'Aragón. Tien un área de 21,36 km² con una población de 681 habitantes (INE 2008) y una densidá de 30,24 hab/km².

## Política llocal
### Últimos alcaldes de La Zaida

### Resultaos eleutorales

## Fiestes
* Santa Águeda, 5 de febreru
* San Roque, 16 d'agostu
* Santa Bárbara, 4º d'advientu.

## Referencies

## Ver tamién
* Llista de conceyos de la provincia de Zaragoza

## Enllaces esternos
* http://www.lazaida.es/
Alcosser de Planes

**Alcosser de Planes** ye un conceyu de la Comunidá Valenciana, España. Asitiáu nel norte de la provincia d'Alicante, na comarca del Condáu de Cocentaina. Cuenta con 216 habitantes (INE 2015).

## Xeografía

Ta asitiáu en de la Baronía de Planes, cerca del banzáu de Beniarrés, ente'l ríu Serpis y la sierra de Benicadell, na parte central del Condáu de Cocentaina. 

### Llocalidaes estremeres

Llenda colos términos municipales de Benimarfull, Cocentaina, Gayanes, Muro d'Aloi y Planes.

## Historia

El pueblu ye d'orixe musulmán: el nome de Alcocer vien, n'efeutu, de la voz árabe *al-qasayr*, que significa "fortaleza pequeña". Conquistada a mediaos del sieglu XIII por Xaime I d'Aragón, foi incorporada al Reinu de Valencia. Constituyía un llugar de moriscos, con 60 cases (unos 270 habitantes) islámicos en 1609, nel momentu previu al so espulsión.

## Demografía

Cuenta con 241 habitantes (INE 2013).

## Monumentos y llugares d'interés

* **Ilesia parroquial**. D'estilu dedicada a San José.

* **Castiellu**. Na actualidá n'estáu ruinosu.

*"Calvariu". Llugar de pelegrinación de los mozos p'axuntase y faer botellón.

*"La fonte". Fonte bien antigüa onde s'alluga'l llavador del pueblu y la xente diba llavar, anguaño abellugu pa los mozos.

*"La pérgola". Plaza onde s'axunten los vecinos a cenar pel branu.

## Política






## Fiestes

* **Fiestes patronales**. Celebrar n'honor al so patronu Santu Gil, a los Santos Abdón y Senén y al Cristu de la Piedá, el primer domingu de setiembre.

* **FestAlcosser**. Día dedicáu a la cultura y la fiesta pa los neños, nuevos y adultos.

## Referencies

## Enllaces esternos
* Alcocer de Planes nel Rexistru d'Entidaes Llocales de la Xeneralidá Valenciana
* Índiz Estadísticu de Alcocer de Planes. Diputación d'Alicante.
*
Alcoleja

**Alcoleja** ye un conceyu de la Comunidá Valenciana, España. Asitiáu nel norte de la provincia d'Alicante, na comarca del Condáu de Cocentaina. Cuenta con 184 habitantes (INE 2015). Tien una estensión de 14,6 km² y una altitú de 739 metros.

## Xeografía
Ta asitiáu ente l'aguada noroeste de la sierra d'Aitana, na llende de les contornes d'El Condáu y la Marina Baxa, que se xunen nel puertu de Tudons (1027&nbsp;m). Les sos llendes son: al norte, Benasau; al este, Confrides; al oeste, Penáguila; y al sur, Sella.

Pueblu típicamente de monte pola so vecindá cola Sierra Aitana, la más elevada de tola Provincia. De fechu munches escursiones que percuerren la zona parten d'esta llocalidá. El so términu municipal ye montascosu, y suelse prauticar la caza y la recoyida de cogordes pel iviernu.

## Historia
Alcoleja tuvo poblada por moriscos hasta qu'éstos fueron espulsaos en 1609 por Felipe III. La so parroquia tuvo adscrita a la de Penáguila hasta l'añu 1535, cuando con otres parroquies segregar pa formar conxuntamente la parroquia de Ares. Nel añu 1574 constituyir en conceyu independiente, perteneciendo a los marqueses de Malferit.

## Demografía
Alcoleja cuenta con 193 habitantes (INE 2011). La población lleva presentando un patrón de despoblación continuu dende los primeros censos de población, esto ye, mientres los postreros 150 años.

## Economía
Anguaño la so principal actividá granible ye l'agrícola cola ellaboración d'aceite, la recoyida d'almendres y el cultivu de frutales.

## Turismu
Dientro del pueblu hai un nucleu medieval, formáu polos restos del palaciu del Marqués de Malferit.
Amás, al tar asitiáu na falda de la Aitana, picu más altu de la provincia alicantina, esfruta d'unes belles vistes.

## Fiestes
Les fiestes patronales llevar a cabu n'agostu. Celebrar n'honor a San Vicente de Ferrer y a la Virxe de los Desamparaos. Nes fiestes realícense diverses actividaes relixoses, como la procesión de San Vicente de Ferrer, la de la Virxe de los Desamparaos o'l cantar coral na misa de la Virxe, anque l'actu relixosu más destacáu y representativu ye'l "Cant de l' Aurora" siguíu d'una "xocolatada" pa los asistentes celebráu nel amanecer del sábadu. Tamién se realicen actividaes lúdiques como la fiesta d'amarutar, verbenes y una gran paellada na plaza del pueblu.

El segundu fin de selmana de mayu realiza la romería de la Virxe de los Desamparaos a la capiya de Beniafé, pedanía Alcoleja, el treslláu de la Virxe ye realizáu por muyeres del pueblu.

## Política





.

## Referencies

## Enllaces esternos
* .
* Índiz estadísticu municipal de Alcoleja. Unidá de Documentación de la Diputación d'Alicante 
* Datos y cifres de los conceyos de la provincia d'Alicante . Unidá de Documentación de la Diputación d'Alicante 
* Alcoleja nel Rexistru d'Entidaes Llocales de la Xeneralidá Valenciana
* Palaciu de Malferit de Alcoleja
Almudaina

**Almudaina** ye un conceyu de la Comunidá Valenciana perteneciente a la comarca del Condáu de Cocentaina. Asitiada nel norte de la provincia d'Alicante, España.

## Toponimia
El topónimu deriva del árabe المدينة (*al-mudayna*), «la ciudadela».

## Xeografía
Enclavada nes fasteres de la sierra que lleva'l so mesmu nome. P'aportar a esta población hai que tomar la carretera que lleva de Benimarfull a Planes.

### Llocalidaes estremeres
El so términu municipal llenda colos de Balones, Benillup, Benimarfull, Millena y Planes.

## Historia

El so topónimu, como'l pueblu, ye d'orixe árabe y significa "la ciudadcita" (*al-mudayna*, المدينة).

Llugar de moriscos, formaba parte de la parroquia y baronía de Planes. El 1534 foi incorporada a la rectoría de Catamarruc hasta que nel añu 1574, con una población de 140 moriscos, alzar en parroquia independiente juntamente col anexu de Benialfaquí, anque esta separación nun tendría calter efectivu hasta l'añu 1619, diez años más tarde del so despoblamientu pola espulsión de los moriscos.

## Alministración





L'alcalde José Luis Siguí Andrés lleva dende 1972 cuando foi nomáu pol Gobernador civil d'Alicante y ganó toles eleiciones democrátiques dende 1979.

## Demografía
El númberu d'habitantes sufrió dende l'añu 1860 un amenorgamientu gradual, llegando a perder un 50% mientres el sieglu XX. En 2005 había 116 vecinos.

## Monumentos
* **Torre de Almudaina**. Declarada Bien d'Interés Cultural.

## Fiestes llocales
Como munchos de los pueblos de la zona, Almudaina celebra fiestes de branu ya iviernu.
Pel branu, 23, 24 y 25 d'agostu n'honor a San Bartolomé Apóstol, titular de la parroquia de la llocalidá.
Pel iviernu, el 19 de xineru, n'honor a S. Canutu, patrón del pueblu.

## Referencies

## Enllaces esternos

*
L'Alqueria d'Asnar

**L'Alqueria d'Asnar** (o ***Alquería de Aznar***), d'antiguo conocida por **Ràfol Blanc**, ye un conceyu de la Comunidá Valenciana, España, asitiáu nel norte de la provincia d'Alicante, na comarca del Condáu de Cocentaina. Ye'l conceyu más pequeñu de la provincia d'Alicante, con una superficie de 1,08 km². Cuenta con 522 habitantes (INE 2015).

## Xeografía
Allugáu sobre'l marxe derechu del ríu Serpis, en plena plana de Muriu. P'aportar a Alquería hai que tomar una esviación de la N-340. 

### Llocalidaes estremeres
El so términu municipal llenda colos de Cocentaina y Muro d'Aloi.

## Historia

D'orixe musulmán. El llugar perteneció a la familia Ferris nel sieglu XVI, polo cual apaez na documentación esistente col nome de Alquería de Ferris. La población nel añu 1609 taba integrada por 14 families de moriscos, unos 63 habitantes.

## Alministración






.

## Demografía

## Economía
## Fiestes llocales
* **Fiestes patronales**. Celebrar mientres la última selmana de setiembre n'honor de San Miguel.

## Referencies

## Enllaces esternos

* www.lalqueriadasnar.es web oficial de L'Alqueria d'Asnar
* Índiz estadísticu municipal de L'Alqueria d'Asnar. Unidá de Documentación de la Diputación d'Alicante *
Datos y cifres de los conceyos de la provincia d'Alicante. Unidá de Documentación de la Diputación d'Alicante *
L'Alqueria d'Asnar nel Rexistru d'Entidaes Llocales de la Comunidá Valenciana
*
Benasau

**Benasau** ye un conceyu español asitiáu nel norte de la provincia d'Alicante, na comarca del Condáu de Cocentaina (Comunidá Valenciana). Cuenta con 155 habitantes (INE 2015). Hasta mediaos del sieglu XIX denominábase Benasu y Ares.

## Xeografía

La carretera que lleva dende Alcoi hasta Callosa d'en Sarrià pol puertu de Confrides crucia Benasau.

El conceyu abarca tamién el pueblu d'Ares del Monte que ta a 1,5&nbsp;km de Benasau. 

### Llocalidaes estremeres
El so términu municipal llenda colos d'Alcolecha, Cuatretondeta, Penáguila y Gorga.

## Historia

Población d'orixe musulmán. Foi ocupada a mediaos del sieglu XIII pol rei Xaime I d'Aragón. Llugar de moriscos que cola sulevación d'Al-Azraq y la subsiguiente espulsión, cuasi se despobló. L'añu 1609 tenía unos 145 habitantes. A partir del 1535 entró a formar parte de la rectoría d'Alcolecha, de la cual dixebróse darréu.

## Demografía
La población, con 728 habitantes el 1860, menguó hasta los 210 del 2006, y reparar emigración escontra los nucleos industriales más cercanos como Alcoi y Cocentaina.

## Monumentos y llugares d'interés

* **Torre del Palaciu**. Torre-Palacio de los Barones de Finestrat. Declarada Bien d'Interés Cultural.

* **Ilesia parroquial de San Pedro**. Edificiu d'interés arquiteutónicu, que la so capiya de la Comunión, dedicada anguaño a la Virxe del Carmen, foi restaurada apocayá.

## Fiestes llocales
* **Fiestes patronales**. Celebrar n'honor de San Joaquín a partir del 16 d'agostu.

## Política






## Referencies

## Enllaces esternos

* Datos y Cifres de Benasau. Unidá de Documentación de la Diputación d'Alicante.
* Benasau nel Rexistru d'Entidaes Llocales de la Xeneralidá Valenciana
*
Balones

**Balones** ye un conceyu de la Comunidá Valenciana, España. Atópase na comarca del Condáu de Cocentaina na provincia d'Alicante y na aguada meridional de la Sierra de Almudaina, frente a *Els Frares de la Serrella*. 

## Xeografía
Los antiguos difíciles accesos per carretera, la so economía agraria y el pequeñu númberu d'habitantes de la llocalidá fai que Balones sía, hasta apocayá, un pueblu pocu conocíu y visitáu, lo cual repercutió magníficamente nel caltenimientu de los sos encantos naturales.

Pertenez al valle del ríu Cogorda. Atopar a 18 km d'Alcoi, na carretera que lleva dende Gorga hasta Castell de Castells.

### Llocalidaes estremeres
El so términu municipal llenda colos d'Almudaina, Benimasot, Cuatretondeta, Gorga, Millena y Planes.

## Historia
* Amás de los restos ibéricos atopaos nel términu municipal, como los toros de Balones, l'orixe del enclave ye valón, yá que los sos primeros habitantes veníen de la zona de les Árdenas, anguaño territoriu francés na frontera con Bélxica. Bastante ye que d'antiguo el nome del pueblu escribíase primeramente con V, pa identificar a los pobladores valones que llegaron dende Valonia formando parte de les campañes militar de reconquistar. L'orixe valón de los antiguos pobladores y propietarios de los terrenes del valle, provién del reconocíu apellíu Moltó, o Molteau na so forma francófona orixinaria. 
* 
* Resulta bien interesante pa conocer la vida y costume de Balones el llibru publicáu por Manuel Picó Bernabeu *Històries, costums i retalls del meu poble* publicáu pola Diputación d'Alicante en 1995.
* El 15 d'ochobre de 2010 dimite l'alcalde Juan Ramón Nadal Doménech, del PP, por cuenta de que sentíase *aforfugáu* pol *egoísmu* d'una parte de los vecinos.

## Alministración





.

## Demografía

## Economía
## Monumentos y llugares d'interés
No referente a ruines arqueolóxiques atopamos, saliendo de Balones escontra Benimasot, el semiderruido Castiellu de Cogorda, del que queda tan solo la llinia esterior de muralles según la torre mayor y dos torres circulares más pequeñes. Nel pueblu esiste la Ilesia de San Francisco y restos de muralles árabes.
Tamién s'atopen les cueves, a les que se diz, qu'hubo un terremotu y San Franciscu d'Asís parar. Tamién ta la "creueta", que ye una cruz que foi destruyida por un rayu y foi reparada, más tarde, nel 2009, foi destruyida pol vientu, y más tarde, foi reconstruyida.

## Fiestes llocales
***Fiestes patronales**. Celébrense'l primer fin de selmana d'agostu n'honor a San Francisco, en diches fiestes ye bien interesante'l cantar de l'aurora que se celebra la madrugada del domingu. El 17 de xineru, fiesta a San Antonio Abá.

## Referencies

## Enllaces esternos

* Índiz estadísticu municipal de Balones. Unidá de Documentación de la Diputación d'Alicante.
* Datos y cifres de los conceyos de la provincia d'Alicante. Unidá de Documentación de la Diputación d'Alicante.
*
Benidoleig

**Benidoleig** ye una población de la Comunidá Valenciana, España. Asitiada nel norte de la provincia d'Alicante, na comarca de la Marina Alta. Cuenta con 1.196 habitantes (INE 2015).

## Historia
El topónimu Benidoleig paez que provién del árabe "*bani Dulaj*" que significa fíos o descendentes de Doleig. Esti *Dulaj* como nome personal podría dar en la so vegada del antropónimu xermánicu *Dolehidus* que yá apaez documentáu l'añu 913. 

Nel so orixe foi un alquería árabe de les munches que s'instalaron na ribera del Girona. Conquistada pol rei Xaime I d'Aragón, el so primer propietariu foi Sancho Piña, infanzón de Jaca, que sirvió a dichu rei na conquista de Valencia, gracies al so reconocíu valor nel sitiu del Puig y depués en Valencia Sancho Piña foi premiáu col pueblu de Benidoleig. Darréu pasó a manes d'Hugo de Cardona, antecesor del marqués de Guadalest. Darréu revirtió de nuevu a la Corona y vencíu por esta a los duques de Mandes y Vilanova. L'añu 1260 ye adquirida por Joan Crisòstom Julià Figuerola Munyós. Camuda nuevamente de propietarios hasta acabar en manes del Barón de Santa Bárbara. Nel momentu de la espulsión de los moriscos cuntaba con unes 50 families; en 1611 foi repoblada con mallorquinos. En 1620 llogra'l títulu de baronía. Al ser permutada la parroquia de Tormos pola de Benidoleig, ésta pasó a depender de la rectoría d'Orba hasta l'añu 1802, añu en que tamién llogró la independencia municipal respectu d'esa población.

## Xeografía
Aportar a esta llocalidá por Pedreguer que tien salida a l'autopista AP-7 E-15, por Ondara que tien salida na N-332 anque tamién se puede dende Orba y la carretera que comunica Pego con Callosa d'en Sarrià.

### Llocalidaes estremeres
El so términu municipal llenda colos d'Alcalalí, Beniarbeig, Benimeli, Orba, Pedreguer, El Ràfol d'Almúnia, Sanet i els Negrals y Tormos.

## Demografía
Benidoleig cuenta con 1.315 habitantes (INE 2012).

## Economía
La economía depende de l'agricultura y el cultivu más estendíu ye'l de cítricos; tamién tien la so importancia la producción de pases pa la mistela. En cuanto al turismu esisten diverses urbanizaciones onde moren habitantes veníos de toa Europa.

## Monumentos y llugares d'interés

* **Casa señorial del Barón de Finestrat**. Edificiu d'interés arquiteutónicu.

* **Ilesia parroquial del Sangre de Cristu**. Edificiu d'interés arquiteutónicu. 

* **[[Cueva de les Calaveres]]**. A lo llargo de los sos 300 metros de percorríu, puede apreciase el valor orixinal de les sos estalactites, estalagmites y les sos precioses cúpules de más de 20 metros d'altor, Ta asitiada al mesmu llau de la carretera de Pedreguer a Benidoleig, les sos muertes de habitabilidad del paleolíticu mediu y superior se, remonten dende 130 000 a 15 000 edC.

## Fiestes
* **Fiestes patronales**. Celebrar n'honor a Santa Bárbara mientres la primer selmana d'agostu y la segunda selmana fáense espectáculos taurinos mientres tola selmana.

## Política
 **Llista d'alcaldes dende les eleiciones **
  **democrátiques de 1979** 




### Ciudaes hermaniaes
* Avigliano Umbro 

## Referencies

## Enllaces esternos
Benifato

**Benifato** ye un pequeñu conceyu de la Comunidá Valenciana (España) asitiáu nel interior de la provincia d'Alicante, na contorna de la Marina Baxa y nel Valle de Guadalest. Cuenta con 156 habitantes (INE 2015).

## Xeografía
Enclaváu nel Valle de Guadalest. Dende Alicante aportar pola AP-7 o la N-332 tomando en Benidorm la CV-70.

El términu municipal de Benifato llenda colos términos de Beniardá, Benimantell, Confrides y Sella.

## Historia
Tien el so orixe nuna alquería musulmana que dempués de la conquista quedó adscrita al señoríu de Guadalest y caltuvo la so población morisca. La espulsión de 1609 dexar despoblada. Una lenta recuperación llevar a los 375 habitantes qu'había en 1877. Dempués empezó un continuu descensu que la llevó a 117 habitantes empadronaos en 1991. La población aumentó llixeramente dende los años 1990.

## Demografía
Benifato cuenta con 188 habitantes (INE 2007).

## Economía
La única actividá económica que se rexistra ye l'agricultura de secanu, basada na olivar, l'almendral y el cadápanu.

## Monumentos y Llugares d'interés
* **Ilesia parroquial de San Miguel**. Edificiu d'interés arquiteutónicu.
* **Font de Partegat**. Área recreativa nel corazón de la Sierra Aitana.

## Fiestes
* **Fiestes de los Mozos**. Celébrense'l primer fin de selmana de xunetu n'honor a *Sant Pere*(San Pedro).

* **Fiestes patronales**. Celébrense l'últimu fin de selmana d'agostu n'honor a *Sant Miquel* (San Miguel).

* ***Feria de San Miguel***. Celébrase l'últimu domingu de setiembre. Por cuenta de la festividá del nuesu Patrón San Miguel Arcánxel convidamos a vecinos y visitantes a convivir mientres estos dos díes nuna redolada al traviés del cual vais poder somorguiavos nes nueses tradiciones, costumes y paisaxes. Tou ello ambientáu con actuaciones de música rexonal, animación de cais, degustaciones gastronómiques, esposiciones, espectáculos de cetrería y munches coses más..

## Política

Nes eleiciones del 2003, el PP llogró los 5 conceyales que taben en xuegu.

## Referencies

## Enllaces esternos

* Índiz estadísticu municipal de Benifato. Unidá de Documentación de la Diputación d'Alicante.
* Datos y cifres de los conceyos de la provincia d'Alicante. Unidá de Documentación de la Diputación d'Alicante.
* País Valencià, poble a poble, contorna a contorna, de Paco González Ramírez, d'onde s'estrayxo información col so consentimientu.
* 
* Font de Partegat, artículu con fotografíes ya información de la zona recreativa de monte.
Benijófar

**Benijófar** ye una llocalidá de la Comunidá Valenciana (España) asitiada nel sur de la provincia d'Alicante, na Vega Baxa del Segura. Cuenta con 3.655 habitantes (INE 2015).

## Xeografía

Na marxe derecha del ríu Segura, la so posición xeográfica, la proximidá a l'autopista A-37 Alicante - Cartaxena y la so proximidá a los pueblos costeros de la zona, convierte a Benijófar nun puntu de referencia dientro de la contorna de la Vega Baxa del Segura.

### Llocalidaes estremeres

Llenda colos términos municipales de Formentera del Segura, Rojales, Algorfa y Los Montesinos.

## Historia

Surdió como entidá independiente nos primeros años del s. XVIII al traviés del llamáu "privilexu alfonsino" que dexaba la construcción d'un nucleu feudal con solo'l reclutamiento de 15 vecinos y la posesión d'un cachu de tierra pa partir ente ellos.
El so topónimu procede del árabe *Bani Yá'far*, un nome de tribu que significa "fíos de Yá'far". Los sos entamos remontar a una antigua alquería islámica. En 1587, hai referencia d'esta población por una llena del Segura que destruyó la collecha y gran parte del términu. En 1589, Jaime Gallego Fajardo y Satorre llogró plena xurisdicción sobre'l llugar. En 1704 el señor llogra, pa él y pa los sos descendientes la baronía de Benijófar y la constitución del llugar como entidá independiente. En 1957, una nueva riada mató munchos de los sos habitantes y volvió arruinar el pueblu.

## Demografía
Benijófar cuenta con una población de 3.707 habitantes (INE 2007), pero atópase en continua crecedera pos nos últimos años Benijófar convirtióse nel llugar ideal pa vivir de munchos ciudadanos de la Xunión Europea.

## Economía

La base de la so economía ye l'agricultura, especialmente hortolices y frutes, qu'aprovecha les agües del Segura, agora yá perfectamente enriáu y reguláu. 

## Monumentos y Llugares d'interés
* **Ilesia parroquial**. Edificiu d'interés arquiteutónicu.Nuna restauración del interior de la ilesia atopó un xacimientu con restos de güesos humanos(cuasi toos de neños).

## Galería fotográfica

File:Benijófar_1_-_Acceso.jpg|Accesu 


File:Benijófar_5_-_Iglesia.jpg|Ilesia File:Benijófar_6_-_Ilesia.jpg|Ilesia File:Benijófar_7_-_Detalle.jpg|Detalle File:Benijófar_2_-_Conceyu.jpg|Conceyu File:Benijófar_3_-_Conceyu_y_dependencies.jpg|Dependencies



## Fiestes

* **Fiestes patronales**. Celebrar n'honor de San Jaime a partir del 25 de xunetu.

Estes fiestes constitúi la celebración añal más importante del conceyu. Nos últimos años integráronse la comparses de moros y cristianos, tradicionales d'esta zona del mediterraneu.

## Política

## Referencies

## Enllaces esternos

* Conceyu de Benijófar
* Índiz estadísticu municipal de Benijófar. Unidá de Documentación de la Diputación d'Alicante.
* Datos y cifres de los conceyos de la provincia d'Alicante. Unidá de Documentación de la Diputación d'Alicante.
*`País Valencià, poble a poble, contorna a contorna de Paco González, d'onde s'estrayxo información col so consentimientu.
Benimarfull

**Benimarfull** ye una pequeña población de la Comunidá Valenciana (España) asitiada nel el norte de la provincia d'Alicante, na comarca del Condáu de Cocentaina.

## Xeografía
Atópase na interseición de la carretera CV-700 que va dende Cocentaina hasta Pego y Dénia travesando tol Valle de la Gallinera, el valle de les cereces, y la carretera CV-710 que s'introduz escontra l'interior de la contorna (Després de la recta a ma esquerra). L'accesu fácil dende la capital Alicante sería pela nuevu Autovía A-36, que lleva hasta Ibi y Alcoi.

El términu ta travesáu polos ribayos del Sofre, del Benimarfull y del Albacar, toos afluentes del Serpis.

### Llocalidaes estremeres
El so términu municipal llenda colos d'Alcocer de Planes, Almudaina, Benillup, Cocentaina, Muro d'Alcoi y Planes.

## Historia
El topónimu Benimarfull, d'orixe árabe, significaría al paecer "fíu de la fonte amargosa". A mediaos del sieglu XIII el llugar foi conquistáu a los musulmanes por Xaime I d'Aragón ya incorporáu al Reinu de Valencia. Dende mediaos del sieglu XV, pasó a formar parte del señoríu de Guadalest. En 1574 el patriarca Xuan de Ribera mandó crear la rectoría de moriscos Benimarfull-Benillup, el document de creación de la cual ye'l primeru nel qu'apaez el topónimu Benimarfull. 

En 1602 taba habitáu por 29 families de moriscos y en 1609, de resultes del so espulsión, despoblóse dafechu; el llugar foi entós repobláu por 4 families de cristianos procedentes del vecín pobláu de L'Orxa. El 13 d'agostu de 1611, el IV marqués de Guadalest, Sancho Ruiz de Lihouri Folch Borja Cardona, dio carta puebla a Benimarfull. En 1663 la parroquia dixebrar de la de Benillup.

## Alministración





.

## Demografía
La población menguó dende principiu del sieglu XX, con 414 habitantes nel censu d'INE 2010. 

## Economía
La economía, fundamentalmente agrícola, basar nel cultivu de secanu: cereza pa la Denominación d'orixe "Monte d'Alicante" y oliva pa la Denominación d'orixe "Aceite virxe d'oliva Mariola". Tamién esiste una importante empresa productora de Plantes Arumoses, Especies, Fervinchos y Tés procedentes de l'Agricultura Ecolóxica, denomada Herbes del Molí y que comercializa so la marca Artemís.

## Monumentos y Llugares d'interés
* **Ilesia de Santa Ana**. Construcción blanca y terrosa, d'espodáu campanariu de tres cuerpos y edificada nel sieglu XVI. 

* **Balneariu**. Edificiu d'interés arquiteutónicu. En 1847, aprovechando un manantial d'agües sulfuroses, inauguróse'l balneariu de la Fuente de Santa Ana, que taría en funcionamientu hasta 1936.

## Fiestes llocales
* **Fiestes patronales**. Les relixoses celebrar na segunda quincena de xunetu dedicaes a San Jaime, Santa Ana y el Santísimu Cristu. Darréu nel primer fin de selmana d'agostu celebren les fiestes populares con solemne procesión, entraes y cabalgates de Moros y Cristianos, verbenes populares, teatros, etc.

## Referencies

## Enllaces esternos
Benimassot

**Benimassot** (en castellanu *Benimasot*) ye una pequeña población de la Comunidá Valenciana, España. Asitiada nel norte de la provincia d'Alicante, na comarca del Condáu de Cocentaina. Cuenta con 111 habitantes (INE 2015).

## Xeografía
Asitiada na valle de Cogorda, ye conocida como*el balcón de la [[Sierra de la Serrella|Serrella]]*, pola so privilexada situación paisaxística. El términu, de 9,5 km², ufierta interesantes escursiones: les formaciones predreses como *el Tossal Blanc, el Penyal de Cantacuc, Les Covetes Roges* (arte rupestre). El cascu urbanu, al que s'apuerta al traviés d'un túnel, caltién les típiques cais empinaes y colos balcones llenos de tiestos con flores.

Pegada a la falda meridional de la Sierra d'Almudaina. La meyor forma d'accesu ye siguiendo la carretera que lleva, dende Cocentaina y Gorga, hasta Castell de Castells.

### Llocalidaes estremeres
El so términu municipal llenda colos de Balones, Cuatretondeta, Tollos, Fageca, Planes y Valle d'Alcalá.

## Historia
Población d'orixe musulmán. Nel 1602 ta constituyida por 18 families de moriscos. Sufre continues cesiones de propiedá. Perteneció al almirante Roger de Lauria, y más tarde al conde de Terranova. Darréu pasó a la Corona d'Aragón, rexida entós por Pedru IV el Ceremoniosu; ésti donar al so fíu Martín I d'Aragón y, por heriedu, pasa a ser propietariu'l so nietu, Fadrique de Lluna. Darréu foi recuperada de nuevu pola Corona por Alfonso'l Magnánimo. Tamién perteneció a los Cardona, marqueses de Guadalest, y foi señoríu d'Ariza.

## Demografía
La población, de 336 habitantes en 1900 y 248 en 1950, foi menguando adulces hasta llegar, el 2006, a los 137 habitantes.

## Economía
La economía céntrase puramente nel sector primariu, esto ye, na agricultura.

## Monumentos y llugares d'interés
Tocantes a Patrimoniu cabo destacar la ilesia de la Purísima Concepción, del sieglu XVII.

## Fiestes llocales
***Fiestes patronales**. Celebrar mientres la segunda quincena d'agostu n'honor a la Purísima Concepción.

## Gastronomía
De la gastronomía de Benimassot destaquen la "*olla amb pilotes de dacsa*", "*arrós al forn*" y "*coquetes fregides*".

## Política





.

## Referencies

## Enllaces esternos

*Índiz estadísticu municipal de Benimassot. Unidá de Documentación de la Diputación d'Alicante.
*Datos y cifres de la provincia d'Alicante. Unidá de Documentación de la Diputación d'Alicante.
*
Bigastro

**Bigastro** (en valencianu, *Bigastre*) ye un conceyu de la Comunidá Valenciana, España. Asitiáu nel sur la provincia d'Alicante, na comarca de la Vega Baxa del Segura. Cuenta con 6.714 habitantes (INE 2015).

## Economía
Nel momentu de la so fundación, l'agricultura dedicar al llinu y al cáñamu; nel sieglu XIX, la cayida del sector testil facer derivar a los cítricos y a los productos de la güerta, calteniendo tamién l'agricultura de secanu. Anguaño tamién hai actividá industrial representada nos sectores de la construcción y de la manufactura.

## Demografía
Nel añu 2009, Bigastro cuntaba con 6.744 habitantes. En 2007 la cifra de población nacionalidá estranxera yera del 17,5% de los cualos la mayoría son de nacionalidá británica.

## Alministración y política

## Gastronomía

Les comíes más típiques son el cocíu con pelotes y el arroz con coneyu. Pero lo más importante de la gastronomía bigastrense ye la so repostería: almojábanas, toñes, almendrados, mones y soplillos.

## Festividaes
- Verbenes, barraques, l'alborada y la multitudinaria procesión n'honor al "güelu" son la esencia de les fiestes de San Joaquín, n'agostu. Pero hai munches más: El Rosariu de l'Aurora, tolos domingos d'ochobre. Y les fiestes de la Santa Cruz, de la romería de San Isidro, de Santa Ana, etc. La tradición musical remontar a más d'un sieglu y esprésase nel prestíu de la Sociedá Unión Musical de Bigastro.

- La efemérides de "El Güelu", como se-y conoz popularmente a San Joaquín, sobresal de los demás. N'ochobre de 1993, conmemoráronse los 200 años de la llegada a Bigastro de quien güei ye'l so Santu Patrón, inmortalizado nuna escultura del imaginero valencianu Felipe Andreu.

- Del 10 al 16 d'agostu: Fiestes patronales n'honor a San Joaquín. A destacar el desfile de xarrés y comparses que se lleva a cabu'l día 15 d'agostu y la procesión multitudinaria del día 16 d'agostu.

## Ciudaes hermaniaes

*  Le Vigan (Gard) (Francia), dende 2002
*  Cisano sul Nieva (Italia), dende 2002

## Referencies

## Enllaces esternos

* Datos y Cifres de Bigastro. Unidá de Documentación de la Diputación d'Alicante 
* www.bigastro.es. Portal Web de Bigastro.
Bolulla

**Bolulla** ye un pequeñu conceyu de la Comunidá Valenciana, España. Asitiáu na provincia d'Alicante, nel interior de la comarca de la Marina Baxa. Cuenta con 426 habitantes (INE 2015).

## Xeografía
Ta enclaváu nel valle de Tárbena, xunto a la *Peña d'Oru*. Pol so términu municipal pasa'l ríu Bolulla, afluente del Algar.

Dende Alicante, aportar a Bolulla pola AP-7 o la N-332 tomando en Benidorm la CV-70 y depués la CV-715 en La Nucía.

El términu municipal llenda colos términos de Callosa d'en Sarrià, Castell de Castells, Guadalest y Tárbena.

## Historia
L'orixe de Bolulla ye una alquería islámica que foi conquistada por Xaime I d'Aragón en 1254 y dada a la mitra de Valencia. Xunto con Alcia y Garx, güei despoblaos, formaba la baronía de Bolulla. En 1609 por culpa de la espulsión de los moriscos quedó despobláu; en 1646 había 14 families. 

Nel sieglu XIX la población creciera hasta los 1.074 habitantes, pero la emigración de finales del XIX y del sieglu XX abrasó la población (257 habitantes en 1991). Sicasí, dende los años 1990 hubo una recuperación demográfica importante, llegando a 399 habitantes nel censu de 2007, de los cualos un 38,6% ye de nacionalidá estranxera (na so inmensa mayoría, europeos).

## Fiestes
* **Fiestes patronales**. Celebrar n'honor a San José, la Doliosa y el Santísimu Sacramentu dende'l tercer domingu d'agostu hasta'l martes siguiente.

## Monumentos y llugares d'interés
* **Ilesia parroquial**. Del sieglu XVIII. Edificiu d'interés arquiteutónicu y declaráu Bien de Relevancia Local pola Generalitat Valenciana. La so construcción remató en 1732, anque nel añu 1822 amplióse'l templu ocupando parte de la plaza qu'esistía delantre del mesmu. Nel añu 1995 por impulsu del Rvdo. Francisco José Rayos, llevar a cabu una íntegra y precisa restauración del campanariu, yá que amanezaba ruina. Finalmente nel añu 2015 por inicitaiva del Rvdo. Fco. Javier Rodríguez, llevóse a cabu la restauración del interior del templu, recuperando la decoración de les bóvedes y arcos, asina mesmu terminando la decoración de lo qu'en 1822 amplióse. 
* Les Cueves de la Pataeta y de la Renyinyosa 
* Na *Peña del Castellet*, los restos del pobláu y el Castiellu de Garx.

## Gastronomía
De la gastronomía de Bolulla destaca la paella valenciana, el *arroç amb fresols i penques* y los minxos.

## Política

Nes eleiciones del 2003, el PSOE llogró 3 conceyales y el PP 4 conceyales.

Nes eleiciones del 2007, el PSOE llogró 2 conceyales y el [[PP 5 conceyales.

## Referencies

## Enllaces esternos
Quatretondeta

**Quatretondeta** ye un conceyu de la Comunidá Valenciana, España. Asitiáu nel norte de la provincia d'Alicante, na contorna del Condáu de Cocentaina. D'antiguo denomada *Quatretondeta de la Serrella*. Cuenta con 111 habitantes (INE 2015).

## Reseña histórica
En 1602 la so población yera d'unos cuarenta families de moriscos. Rexentaron el señoríu la familia de los Cardona, marqueses de Guadalest, y los Palafox, marqueses d'Ariza. Tamién perteneció al almirante Roger de Lauria. La so ilesia, amiesta a la parroquia de Balones, consiguió la so independencia en 1786. A principios del sieglu XX el númberu d'habitantes yera de 440, cifra que permaneció estable hasta 1950. Nos dos décades siguientes llegó a perder un 30 per cientu de los sos habitantes; perda motivada pola falta de recursos económicos, lo cual produció la emigración de la población. Nel 2006 tenía 145 habitantes.

## Personaxes pernomaos
El 27 d'ochobre de 1924, Matilde Pérez Mollá foi designada alcaldesa, siendo asina la primer muyer n'algamar esti cargu de toa España.
Tamién foi'l pueblu de nacencia y fallecimientu del popular novelista Rafael Pérez y Pérez (1891-1984).

## Política





## Xeografía física
Cuatretondeta, asitiada nel valle de Cogorda, dispón d'una orografía bien abrupta, con numberosos ribayos y altos cumes, les cotes topográfiques van dende los 700&nbsp;m hasta los 1359&nbsp;m. Nel so términu de 16,7&nbsp;km² atópense los cumes de Peña Crucies (1.335&nbsp;m) y Serrella (1.359&nbsp;m).

## Referencies

## Enllaces esternos

*Índiz estadísticu municipal de Cuatretondeta. Unidá de Documentación de la Diputación d'Alicante *[y cifres de los conceyos de la provincia d'Alicante](http://www.dip-alicante.es/documentacion
Datos). Unidá de Documentación de la Diputación d'Alicante *[nel Rexistru d'Entidaes Llocales de la Xeneralidá Valenciana](https://web.archive.org/web/20060424052729/http://www.just.gva.es/pls/civisc/p_civis.municipios?codcat=03060
Cuatretondeta)
Daya Nueva

**Daya Nueva** (en valencianu *Daia Nova*) ye un conceyu de la Comunidá Valenciana, España. Ta asitiáu na provincia d'Alicante y na comarca de la Vega Baxa del Segura.

## Xeografía
Atopar al sur de la provincia d'Alicante na contorna de la Vega Baxa, nel sector de güerta estendíu a la izquierda, más pol estremu derechu, pero pegáu a la izquierda, del ríu Segura, al este de Almoradí. 

### Accesos
Una vía perrápida comunicar cola Autovía de Murcia por Crevillente y con Torrevieja. A 45&nbsp;km d'Alicante y a 87&nbsp;km de Benidorm.

### Llocalidaes estremeres
Almoradí, Dolores, Daia Vella, Formentera del Segura y Rojales, toes elles na provincia d'Alicante.

## Historia
Daya, la Nueva, foi concedida primeramente por Alfonsu X el Sabiu, xunto con Almoradí y el so términu, al noble castellanu Fernán Pérez de Guzmán. Escontra 1411, el llugar taba formáu por una casona fortificada, residencia del señor; una aldega cristiana de doce families y una pequeña aljama mudéxar que contenía ayalgues insospechados.

Del sieglu XIV al XVII tuvo rexentáu polos Masquefa, Rocafull y Boil. Nel sieglu XVI (18 de marzu de 1566), Daya Nueva constituyir en baronía, recayendo'l so títulu en Jaime de Masquefa, y darréu nos Rabasa de Perellós, marqueses de Dos Aguas, con posterioridá pasó a les Roca de Togores. A finales del sieglu XIX Vicente Daysi Puigmoltó, fíu del sestu marqués de Dos Aguas adquirió'l títulu de conde mayor.

En 1974, Daya Nueva anexonó al conceyu colindante de Puebla de Rocamora.

Nun esiste nenguna peral nel términu municipal. L'orixe de los frutos del so escudu nun ta esclariáu.Dellos historiadores locales atribuyir a una dómina de bonanza y prosperidá nel momentu que se xunió a Poblar de Rocamora, en que'l so momentu les sos xente esfrutaron d'un aumentu de los sos productos agrícoles y la pera llimonera, como símbolu de la gula, foi escoyida pa coronar l'escudu del conceyu.
Los trés peres del escudu yá esistíen antes de la unión ente Daya Nueva y Puebla de Rocamora, non cual ye l'orixe.

## Demografía
La crecedera demográfica que tuvo la primer metá del sieglu caltúvose inestable mientres los últimos cuarenta años diversificándose más les actividaes económicu y profesional de los sos habitantes, que van y vienen d'un llau a otru.

## Economía
La principal actividá económica siempres foi l'agricultura de regadío, con producción d'agrios, alcachofes y pataques. Anque pasu ente pasu, el conceyu incorporó comercios y otros negocios, avanzando escontra una economía más moderna.

## Política