open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Alice Nzomukunda

**Alice Nzomukunda**  ye una política burundiana.

Étnicamente hutu y yera del Conseyu Nacional pa la Defensa de la Democracia-Fuercies pa la Defensa de la Democracia (CNDD-FDD).

Foi Segunda Vicepresidente del país, dende'l 29 d'agostu de 2005 hasta'l 5 de setiembre de 2006.

D'alcuerdu a la constitución, el Segundu Vicepresidente de Burundi ta al cargu de los asuntos económicu y social. Nzomukunda foi nomáu pol entós Presidente Pierre Nkurunziza el 29 d'agostu de 2005. Foi aprobada por dambes cámares del parllamentu (Asamblea Nacional - 109 votos a favor, nengunu en contra y 46 votos a favor, 2 en contra nel Senáu) y asumió'l cargu darréu. La so ciudá natal ye la capital del país, Buyumbura.

El 5 de setiembre de 2006, Nzomukunda arrenunció al so cargu, siendo acusada de corrupción y violaciones a los derechos humanos pol gobiernu, según poner en dulda la auntenticidad d'entamar un golpe d'estáu, qué vio'l ex-presidente Domitien Ndayizeye deteníu unes cuantes selmanes antes, esto ye, el 21 d'agostu. Foi asocedida por Marina Barampama.

Nzomukunda foi darréu Primer Vicepresidenta de l'Asamblea Nacional. En xineru de 2008, foi espulsada del CNDD-FDD "pa razones disciplinaries internes" mientres un congresu estraordinariu del partíu. El CNDD-FDD tamién decidió destituyila del so cargu, y el 8 de febreru de 2008 anuncióse que'l so puestu na Asamblea Nacional taba vacante; según Evariste Ndayishimiye, Presidente del grupu parllamentariu del CNDD-FDD, desque Nzomukunda fuera espulsada del CNDD-FDD, yá nun yera parte del grupu parllamentariu, "nun representaba a naide", y yá nun tenía derechu a volver ser Primer Vicepresidenta de l'Asamblea Nacional. Otros partíos na Asamblea Nacional aldericaron esto, na que sicasí, argumenaron que tal decisión tendría que ser fecha por tola cámara y non por un solu partíu. El Frente pa la Democracia en Burundi (FRODEBU) suspendió la so participación na Asamblea Nacional pa protestar l'usu de la fuercia contra Nzomukunda. Ndayishimiye dixo que los asuntos parllamentarios nun tendríen que ser atayaos por asuntos internos del partíu y afirmó que'l FRODEBU tuvo razones secretes pa defender a Nzomukunda.

## Referencies

## Enllaces esternos
Rumen Radev

**Rumen Georgiev Radev** (; ) ye un militar y políticu búlgaru. Dende'l 22 de xineru de 2017 ye presidente de Bulgaria.

Radev sirvió como comandante de la Fuercia Aérea de Bulgaria. En 2016 presentóse como candidatu independiente a la presidencia del so país, sofitáu pol Partíu Socialista Búlgaru, siendo escoyíu en segunda vuelta.

## Carrera militar
En 1982 graduar de la Escuela Matemática en Haskovo con una medaya d'oru. Graduar de la Universidá Georgi Benkovski de la Fuercia Aérea en 1987 cola meyor calificación. En 1992 remató la so instrucción na Squadron Officer School, nos Estaos Xuníos. Ente 1994 y 1996 estudió na Academia Militar Rakovski, onde tamién llogró la meyor calificación. Ye doctor en Ciencies Militares nel campu de la meyora de la formación táctica de la tripulación de vuelu y simulación de combate aereu. En 2003 graduar con honores de la Air War College "Maxwell", n'Estaos Xuníos, como maestru d'Estudios Estratéxicos.

### Rangos militares

## Carrera política
N'agostu de 2016, el Partíu Socialista Búlgaru y Alternativa pa una Renacencia Búlgara (ABR) nomaron oficialmente a Radev pa les eleiciones presidenciales de 2016. Nel mesmu mes, ABR retiró la so nominación presidencial al xeneral Radev.

Na eleición del 6 de payares, Radev llogró'l primer llugar ente los 21 candidatos a presidente na primer vuelta, pasando a la segunda vuelta eleutoral con Tsetska Tsacheva, del partíu Ciudadanos pol Desenvolvimientu Européu de Bulgaria (GERB). Na segunda vuelta, realizada'l 13 de payares, venció a Tsacheva con un 58% de los votos.

Asumió la presidencia de Bulgaria'l 22 de xineru de 2017, nuna ceremonia militar realizada na capital Sofía. El 27 de xineru nomó a Ognian Gerdzhikov como primer ministru.

## Referencies

## Enllaces esternos

* Biografía de Rumen Radev por CIDOB
Vital Soares

**Vital Henrique Batista Soares**  foi un abogáu y políticu brasilanu.

## Trayeutoria
Foi presidente del estáu de Bahia dende 1927. Pa les eleiciones de 1 de marzu de 1930, el presidente Washington Luís impulsó la candidatura de Júlio Prestes, na que figuraba como candidatu a la Vicepresidencia de Brasil, Vital Soares. A esta candidatura opúnxose la auspiciada pol nuevu partíu Aliança Lliberal, encabezada por Getúlio Vargas y João Pessoa. Tres el trunfu de la llista oficial, nin Júlio Prestes nin Vital Soares tomaron posesión de los sos cargos, debíu al españíu de la Revolución de 1930.

## Revolución de 1930
El presidente Washington Luís Pereira de Souza hubo d'encarar l'agravamientu de la crisis económica, que provocó numberoses fuelgues según la radicalización de la vida política. Les fuelgues fueren declaraes illegales dende agostu de 1927, ya impulsáronse fuertes midíes en contra del comunismu. 

Tres les votaciones de 1 de marzu y la inminente toma de poder por Júlio Prestes, el 3 d'ochobre de 1930 empecipiar nel sur del país una rebelión cívica. En Salvador de Bahia, la población protesta polos pésimos servicios de la compañía llétrica, perteneciente a un grupu canadiense. La población ataca y ambura ómnibus del mesmu grupu empresarial, según naves de la empresa d'aviación Condor y de la General Electric, dambes estranxeres.

La protesta contra la eleición de los candidatos Prestes Maia /Vital Soares, quien ganaren a los candidatos Getúlio Vargas/Joao Pessoa nes eleiciones presidenciales tresformar en batalles caleyeres. El gobiernu de Bahia, fiel a la llinia del gobernador Vital Soares, agora vicepresidente electu, hubo d'enfrentase a la rebelión popular.

Mentanto, el candidatu derrotáu, Getúlio Vargas, consiguía'l sofitu de numberosos líderes políticos y militares y lideró, asina, una revuelta contra'l gobiernu. Dempués de tres selmanes d'enfrentamientos, Washington Luís Pereira de Souza -presidente saliente- ye depuestu y Vargas asume la presidencia.

## Referencies

## Enllaces esternos
Investidura presidencial

Una **invistidura**, **inauguración** o **toma de posesión presidencial**, tamién conocida como **cambéu de mandu**, ye un eventu de calter ceremonial onde se realiza la transición formal del poder a un nuevu presidente en funciones, realizáu polo xeneral nes democracies onde esti cargu ye escoyíu. Con frecuencia, esto implica tomar de posesión d'un xuramentu del so cargu.

Nos países d'América, la ceremonia de trespasu de mandu presidencial suel realizase na sede del poder llexislativu de cada país, llámese Congresu Nacional, Asamblea Nacional o Parllamentu. 

## Ver tamién
* Invistidura
* Invistidura presidencial d'Estaos Xuníos

## Referencies

## Enllaces esternos
Benjamin Sheares

**Benjamin Henry Sheares**, GCB,  foi un políticu, médicu, y profesor singapuranu. Sirvió como'l segundu presidente de Singapur. Antes de la so presidencia, Sheares yera un conocíu obstetra y xinecólogu. Graduar de la Facultá King Edward VII de Medicina (güei Universidá Nacional de Singapur) en 1929 con un grau médicu y empezó la so carrera nel Hospital Xeneral (güei Singapur Hospital Xeneral). Mientres la Ocupación xaponesa de Singapur, Sheares yera Xefe del Departamentu O&G en Kandang Kerbau Hospital y foi nomáu profesor suplente d'O&G dempués de la guerra. Depués viaxó a estudiar un posgráu na Real Escuela Médica en Gran Bretaña en 1947 y aportó profesor plenu en 1950 nel hospital dempués del so regresu.

Retirar en 1960 y siguió na práutica privada antes de ser escoyíu parllamentariu cuando yera presidente Yusof Ishak que morrió en payares de 1970. Foi presidente en tres término del 2 de xineru de 1971 hasta la so muerte'l 12 de mayu de 1981. Nel so honor lleven el so epónimu la ponte Benjamin Sheares y l'Albergue Sheares na Universidá Nacional de Singapur.

## Presidencia (1971-1981)
Benjamin Sheares foi'l segundu presidente de Singapur, dende'l 2 de xineru de 1971. La so madre, de 91 años ver Presidente de la República de Singapur. Y, dos selmanes antes de finar, afirmó que "Dios bendixo Bennie especialmente y sobremanera dempués de la forma en que nos curia." El so salariu enteru donar a caridá.

Sirvió tres plazo de xineru de 1971 hasta mayu de 1981. Orixinalmente quiera retirase dempués d'acabar el so segundu plazu cuando sintió que nun tenía la enerxía pa otru plazu, pero entós Primer ministru Lee Kuan Yew persuadió-y y Sheares con 70 años, siguió col so tercer plazu como presidente. Y siguió hasta'l so decesoen 1981. C. V. Devan Nair asocedió-y como Presidente.

## Contribuciones notables
Mientres el so tiempu como direutor d'O&G en Kandang Kerbau Hospital mientres la ocupación xaponesa, Sheares empecipió midíes profiláctivas pa baxar morbilidad y mortalidá de les cesárees llográndolo. Tal métodu ye anguaño'l más común protocolu de cesárees utilizáu. Otra contribución principal en medicina foi una téunica pa crear una natura artificial p'aquelles nacíes ensin ella. Un cambéu de la téunica ye inda utilizada pa operaciones de cambéu del sexu.

## Muerte y legáu

Atopáronse-y tumores nel so pulmón en payares de 1980 mientres sirvía nel so tercer mandatu cuando presidente. Entró en coma'l 3 de mayu de 1981 y finó nueve díes más tarde el 12. Foi soterráu nel Kranji Campusantu Estatal. Tienen el so epónimu La Ponte Benjamin Sheares y l'Avenida Sheares. Na Academia, la residencia d'estudiantes Sheares na Universidá Nacional de Singapur, el Benjamin Sheares Professorship, y el Benjamin Sheares Universidá nel Duque-NUS Llicenciáu la escuela Médica.

## Ver tamién
* Presidente de Singapur
* Benjamin Sheares Ponte

## Referencies

### Bibliografía
*  

* 

* 

* 

* 

## Enllaces esternos
Toi dispuestu a morrer

**Toi dispuestu a morrer** (*I am prepared to die*) ye'l nome dau al discursu pronunciáu por Nelson Mandela el 20 d'abril de 1964 dende'l banquín de los acusaos nel procesu de Rivonia. El discursu titulóse asina poles últimu pallabres del mesmu *"ye un ideal pol que toi dispuestu a morrer"*. El discursu ye consideráu unu de los grandes discursos del sieglu XX y un momentu clave na historia de la democracia sudafricana.

## Referencies
Presidencia electa de los Estaos Xuníos

El **presidente/a electu de los Estaos Xuníos** ye quien ganó aparentemente, en constatándolo l'Alministración de Servicios Xenerales, les eleiciones xenerales de payares n'Estaos Xuníos, y quien ganó finalmente cuando los colexos eleutorales voten n'avientu y realízase el recuentu nuna sesión conxunta del Congresu en xineru.

Mientres el periodu ente la eleición presidencial y la inauguración, el presidente/a saliente denominar coríu coxu, ente que'l presidente entrante encabeza una transición presidencial p'asegurar un intercambiu de poderes fluyíu. 

Si'l presidente/a nel cargu foi reelixíu, nun se-y llama electu, pos yá ta na Alministración y nun ta esperando asumir el cargu. De la mesma, si un vicepresidente/a conviértese en presidente/a pola muerte del presidente/a, la so dimisión o destitución (vía impeachment), nun recibe'l títulu d'electu, yá que se convertiría en presidente/a darréu. 

## Ver tamién
* Transición presidencial de Donald Trump
* Transición presidencial de Barack Obama
* Presidentes de los Estaos Xuníos

## Referencies
Ishenbai Kadyrbeko

**Ishenbai Kadrybekov** (n. Naryn, RSS de Kirguistán, 16 de xunetu de 1949), ye un arquiteutu y políticu kirguiso, qu'exerció como Presidente interín de l'Asamblea de Representantes del Pueblu de Kirguistán, cámara baxa del parllamentu de Kirguistán y foi nomáu, de manera inconstitucional, xefe d'estáu interín del país tres la fuxida d'Askar Akayevich Akayev y del so socesor constitucional, Nikolai Tanayev, el Primer Ministru, metanes la Revolución de los Tulipanes. El so invistidura foi considerada illexítima yá que nun se realizara conforme cola constitución kirguisa, qu'indicaba que'l Primer Ministru yera'l socesor del Presidente en casu del so arrenunciu, que tampoco efectuar (Akayev nun arrenunció formalmente hasta abril). A otru día foi designáu Primer Ministru y Presidente interín Kurmanbek Bakíev, quien sería escoyíu democráticamente esi mesmu añu.

Mientres l'alministración de Bakíev, Kadrybekov foi deteníu'l 25 d'abril de 2008, acusáu de corrupción mientres el so lideralgu de l'Axencia de Construcción y Arquiteutura de Kirguistán, y dióse-y prisión preventiva. Foi lliberáu un añu más tarde, depués de que prometiera nun abandonar el país, en constatándose que tenía problemes de salú, y foi puestu so arrestu domiciliariu.

## Referencies
Jacinto Gutiérrez

.

**Jacinto Gutiérrez Martínez**  foi un políticu y periodista venezolanu. Tres la muerte de Francisco Linares Alcántara, Jacinto Gutiérrez, entós presidente de l'Alta Corte Federal, asume la presidencia conxuntamente con Laureano Villanueva de volao ente'l 30 de payares hasta'l 15 d'avientu de 1878. El poder llexislativu designa a José Gregorio Valera y Gregorio Cedeño como primer y segundu designáu presidencial pa gobernar hasta les eleiciones correspondientes. Como presidente encargáu, Gutiérrez decreta'l 9 d'avientu de 1878 el treslláu de los restos de Francisco Linares Alcántara al Panteón Nacional.

Fíu de José Gutiérrez y María Martínez criáu en Cumaná depués treslladándose escontra Caraques. En payares de 1878 foi designáu Presidente de Venezuela pola Alta Corte Federal tres la muerte de Francisco Linares Alcántara.

## Referencies
Nana Akufo-Addo

**Nana Addo Dankwa Akufo-Addo**  ye un abogáu y políticu ghanianu, actual Presidente de Ghana dende'l 7 de xineru de 2017. Enantes desempeñóse como Procurador Xeneral ente 2001 y 2003, y como Ministru de Rellaciones Esteriores de 2003 a 2007.

Ganó les eleiciones presidenciales de 2016 dempués de presentase en 2008 y 2012, siendo derrotáu na primera por John Atta Mills y na segunda por John Dramani Mahama. Foi escoyíu como candidatu del Nuevu Partíu Patrióticu y venció a Mahama, que se presentaba a la reelección, col 53.83% de los votos en primer vuelta.

## Referencies

## Enllaces esternos
Orde sucesoriu

El **orde socesoriu** ye «el qu'afiten les lleis pa determinar la prelación d'un herederu o grupu d'herederos sobre otros», pero refierse, particularmente, cuando se trata de determinar la secuencia d'aquellos que tienen que desempeñar un cargu como xefe d'estáu o un honor asemeyao como un títulu nobiliariu, con cuenta de saber a quien-y correspuende ocupar lo cuando quede vacante. 

Esiste un orde de socesión establecíu tocantes a les coses que se tresmiten per vía hereditaria, pero tamién apurre una continuidá inmediata cuando'l cargu sía electivu y quede vacante de forma inesperada, como puede asoceder al fallecimientu d'un presidente del Gobiernu: el cargu nun tien que permanecer vacante hasta que s'escueya un socesor. En dellos casos, el socesor asume dafechu'l cargu, como asocede nel casu de la presidencia de munchos países; n'otros casos non hereditarios nun hai una socesión plena, sinón daquién que s'encarga interinamente por aciu criterios qu'asume toes o parte de les responsabilidaes, pero non el cargu oficialmente. Por casu, cuando'l cargu de papa católicu queda vacante, el colexu de cardenales colectivamente desempeñen les funciones del papáu hasta que se cónclave escuéyase un papa. 

Les organizaciones ensin orde socesoriu llegal o hereditariu riquen socesión planiada si quieren evitase les lluches cuando se produza un vacíu de poder. 

Si la llinia de socesión ye hereditaria, suel recayer en parientes direutos y a falta d'ellos, allegar a los colaterales. Les regles pueden axustar que los herederos sían solo los homes, escluyendo a les muyeres, y tamién que se siga'l principiu de primogenitura. Dacuando esclúyense a los descendientes que nun son matrimoniales, o a los adoptivos.

Nes monarquíes hereditaries l'orde de socesión determina quién se convierte nel nuevu monarca cuando'l soberanu muerre o d'otra forma abandona'l tronu. Asemeyaos órdenes socesorios deirvaderivan de regles establecíes pola llei o la tradición, usualmente especifiquen un orde de primogenitura, que s'aplica pa indicar qué pariente del previu monarca, o otra persona, tien la más sólida pretensión al tronu. 

De cutiu, la llinia de socesión queda acutada a les persones que pertenecen a la familia real, pero pueden dase casos, como nel matrimoniu morganáticu en que determinaos parientes de sangre del remonarca queden escluyíos de la socesión. Puede haber lleis o constituciones que regulen específicamente la preferencia socesoria. Históricamente, l'herederu foi nomáu enantes con un títulu específicu que lu señala como tal, como asocede n'España col príncipe o princesa d'Asturies o nel Sacru Imperiu Romanu Xermánicu en que s'escoyía como rei de romanos a quien diba ser el futuru emperador. Una de les ventayes d'esti sistema ye que los dinastas llamaos a reinar pueden ser educaos dende mozos nes esixencies del cargu, amás de que llogra estabilidá na socesión, esaniciando les disputes ente distintes cañes de la familia real.

## Referencies
Eduardo Ganoza y Ganoza

**Eduardo Luis Ganoza y Ganoza**,  foi un políticu y empresariu peruanu. Foi Segundu Vicepresidente ente 1945 y 1948 mientres el gobiernu del Presidente José Luis Bustamante y Rivero.
Vernon Shaw

**Vernon Shaw**  foi'l quintu presidente de Dominica, dende'l 6 d'ochobre de 1998 hasta'l 1 d'ochobre de 2003.

Shaw foi alumnu de Dominica Grammar School y de Trinity College, Oxford. Siguió la carrera de funcionariu, na qu'algamó'l puestu de Secretariu del Gabinete en 1977, y xubilóse en 1990.

Foi escoyíu pal cargu quinquenal de Presidente de Dominica'l 2 d'ochobre de 1998, como candidatu del Partíu Xuníu de los Trabayadores. Tomó posesión del so cargu'l 6 d'ochobre de 1998 en sustitución de Crispin Sorhaindo.

Finó'l 2 d'avientu de 2013 a los 83 años d'edá.

## Referencies
Investidura presidencial de Donald Trump

**La invistidura presidencial de Donald Trump de 2017** foi la primera invistidura presidencial del electu Donald Trump como nuevu y 45º presidente de los Estaos Xuníos d'América.
Tuvo en virtú de les disposiciones de la Ventena Enmienda a la Constitución de los Estaos Xuníos y marcó l'entamu de mandatu mientres cuatro años de llexislatura, tantu de Trump como del electu vicepresidente Mike Pence.

Tuvo llugar el día vienres 20 de xineru de 2017, na fachada oeste del Capitoliu de los Estaos Xuníos de Washington D. C.
El xuramentu presidencial foi-y alministráu a Trump pol Presidente de la Corte Suprema, John Glover Roberts, Jr. y el xuramentu vicepresidencial foi-y alministráu a Pence pol Xuez acomuñáu de la Corte Suprema, Clarence Thomas.

## Ver tamién
* Presidencia de Donald Trump
* Transición presidencial de Donald Trump

## Referencies

## Enllaces esternos
Francisco Arízaga Luque

**Francisco Arízaga Luque**  foi un abogáu y políticu ecuatorianu nacíu en Perú que formó parte de la Xunta Provisional de Gobiernu que gobernó Ecuador ente xunetu de 1925 y xineru de 1926.

## Biografía
Nació'l 6 de febreru de 1900 en Barranco, Perú, onde los sos padres fueron exiliaos pol réxime d'Eloy Alfaro. Realizó los sos estudios secundarios nos colexos Cristóbal Colón y Vicente Rocafuerte y los superiores na Universidá de Guayaquil, onde llogró'l títulu d'abogáu.

Depués de la Revolución Xuliana en que se derrocó al presidente Gonzalo Córdova, integró la Primer Xunta Provisional de Gobiernu, que gobernó'l país ente'l 10 de xunetu de 1925 y el 9 de xineru de 1926. Cada unu de los miembros de la xunta exercía la presidencia de la república mientres una selmana de forma rotativa.

En 1938 foi escoyíu representante de la provincia de la Guayas na Asamblea Constituyente de 1938. Una vegada instalada foi nomáu presidente de l'Asamblea.

Tamién participó y foi presidente de l'Asamblea Constituyente de 1944.

Otros cargos públicos qu'ocupó inclúin ministru d'educación pública y embaxador d'Ecuador nel Reinu Xuníu y en Venezuela.

## Referencies
Albert Hyzler

**Albert Victor Hyzler**  foi un políticu maltés qu'ocupó'l cargu de Presidente en funciones de Malta ente'l 27 d'avientu de 1981 y el 15 de febreru de 1982.

## Referencies

## Enllaces esternos
Liborio Mejía

**Liborio Mejía Gutiérrez de Lara**  foi un militar y políticu colombianu qu'exerció la presidencia de Provincies Xuníes de la Nueva Granada en 1816 mientres la guerra d'Independencia del Imperiu español, convirtiéndose hasta'l momentu na persona más nueva n'exercer esti cargu a la edá de 24 años. Foi executáu tres meses dempués mientres la Reconquista liderada por Pablo Morillo.

## Biografía
Liborio Mejía nació'l 28 de xunetu de 1792 en Rionegro, na provincia d'Antioquia, nel entós Virreinatu de Nueva Granada actual Colombia. Yera fíu de José Antonio de los Santos Mejía Vallina y María Gutiérrez de Lara Carbayeda. Estudió nel Colexu Mayor de San Bartolomé ente 1808 y 1812 en Bogotá. Depués treslladóse a Medellín onde enseño filosofía nel entós llamáu *Colexu Provincial*, actual Universidá d'Antioquia. 

Dende 1813 arreyar na guerra d'independencia, participando en delles batalles, llegando a liderar el Batallón Antioquia apostáu en Popayán. Cola dimisión del entós presidente José Fernández Madrid en xunu de 1816, designar a Custodio García Rovira como presidente yá a Mejía como vicepresidente, sicasí ante la imposibilidá del primeru pa posesionarse del cargu, Mejía terminó asumiéndolo.

Coles sos facultaes presidenciales entamó un conceyu de guerra nel cual alcordóse dirixir un pequeñu exércitu de 600 homes pa enfrentar les fuercies de Juan Sámano, esfuerciu que remató na batalla de la Cuchiella d'El Tambo cola derrota de les tropes independentistes el 29 de xunu de 1816. Mejía llogró escapar xunto a un puñáu d'homes escontra La Plata onde lo esperaba'l presidente en propiedá Custodio García Rovira a quien dexó'l so credenciales asumiendo entós la designación inicial como vicepresidente.

L'exércitu español comandado por Carlos Tolrá interceptó a les tropes remanentes en La Plata el 10 de xunetu siguiente na batalla de La Plata y prindó díes dempués a Mejía, esta batalla foi la derrota definitiva de los neogranadinos mientres reconquistar. En calidá de prisioneru foi conducíu a Bogotá onde foi executáu'l 3 de setiembre de 1816 sol cargu de traición per orde de Pablo Morillo y Juan Sámano a la edá de 24 años.

## Ver tamién
* Custodio García Rovira
* Pablo Morillo

## Referencies

## Enllaces esternos
Paul Xuereb

**Pawlu "Paul" Xuereb**  foi presidente interín de Malta ente'l 16 de febreru de 1987 y el 4 d'abril de 1989.

Estudió periodismu, economía política y ciencies polítiques na Universidá de Westminster. En terminando los estudios tornó a Malta en 1950 y dedicóse a actividaes comerciales. En 1958 entró nel Departamentu d'Educación. En 1959 convertir n'editor lliterariu de Freedom Press y editor asistente en "The Voice of Malta", órganu del Partíu Llaborista, hasta 1964 en que foi nomáu direutor xeneral de la editorial del partíu. Entró en política en 1962, añu en que foi escoyíu mienbro del parllamentu nes eleiciones xenerales. Caltuvo l'escañu nes eleiciones de 1966, 1971, 1976 y 1981.

Xuereb foi nomáu presidente interín de Malta pol primer ministru Karmenu Mifsud Bonnici tres la expiración del mandatu d'Agatha Barbara el 16 de febreru de 1987 y caltúvose nel cargu hasta la eleición de Censu Tabone en 1989.

Una estatua nel so honor diseñada pol escultor Anton Agius llevantar en Howards' Gardens, nel esterior de la muralles de Mdina.

## Referencies
Vicepresidentes de les Xuntes Gubernatives de Costa Rica

Ente 1821 y 1824 Costa Rica foi gobernada por aciu un sistemes de Xuntes de Gobiernu, qu'escoyíen del so senu un Presidente y un Vicepresidente.

## Referencies
Decretu 170

El **Decretu 170** (o **Decretu de Redención de Censos**) promulgáu pol gobiernu lliberal de Justo Rufino Barrios en 1877, facilitó la espropiación de les hasta entós tierres comunales de los indíxenes en favor de los sos correlixonarios lliberales, al favorecer la venta en pública puya de diches tierres comunales. La propiedá comunal, dedicada a cultivos de subsistencia y que fuera caltenida pol gobiernu del xeneral Rafael Carrera, convertir en propiedá privada empobinada al cultivu y comercialización a gran escala de productos agrarios. Poro, les carauterístiques fundamentales del sistema granible, fueron dende esa dómina l'acumuladura de la propiedá en poques manes, y una especie de «servidume de finca», basada na esplotación de los mozos colonos» per mediu del Reglamentu de Xornaleros.

## Ver tamién

* Historia del Derechu en Guatemala
* Historia Territorial de Guatemala
* Organización territorial de Guatemala
* Escoyeta de Lleis de Guatemala

## Notes y referencies

### Referencies

### Bibliografía

* 
* 
* 
* 
*
Nicolas Grunitzky

**Nicolas Grunitzky**  foi'l segundu Presidente de Togu y el so tercer xefe d'estáu, exerciendo la presidencia ente 1963 y 1967, siendo derrocáu antes de terminar el so mandatu constitucional. Enantes, fuera Primer ministru del país mientres el periodu colonial. Tres el golpe de 1963, que mató al so rival políticu nacionalista Sylvanus Olympio, Grunitzky foi escoyíu pol comité militar de los golpistes a ser el segundu presidente de Togu, siendo ratificáu nel cargu nunes eleiciones ensin oposición.

Mientres el so mandatu, intentó entamar un sistema multipartidista pero al empar unificar los distintos partíos políticos nun gobiernu d'unidá nacional. Foi, sicasí, depuestu tres díes antes de terminar el so mandatu constitucional, en xineru de 1967.

Grunitzky nació en 1913, cuando Togu yera una colonia del Imperiu alemán. El so padre yera alemán con ascendencia polaca y la so madre yera de la realeza yoruba. Estudió inxeniería civil na ESTP en París y foi un alministrador públicu antes de salir pa formar la so propia compañía. Foi'l secretariu xeneral del Partíu del Progresu de Togu y foi escoyíu na Asamblea Representativa de Togu en 1951. Ocupó'l cargu de Primer ministru del país cuando yera una República autónoma dientro de la Xunión Francesa.

## Referencies

## Bibliografía
* Nicolas GRUNITZKY (1913 - 1969) Base de données des députés français depuis 1789 assemblee-nationale.fr (Biography at French National Assembly)
* Bridgette Kasuka. Prominent African Leaders Since Independence. Bankole Kamara Taylor (2012) ISBN 9781470043582
* Frédéric Joël Aivo. Le président de la république en Afrique noire francophone: genèse, mutations et avenir de la fonction. L'Harmattan (2007) ISBN 9782296023987
* GAYIBOR Nicoué. Histoire des Togolais. Des origines aux années 1960 (Tome 4 : Le refus de l'ordre colonial). KARTHALA Editions (2011) ISBN 9782811133429
Memorandum Hossbach

El **Memorandum Hossbach** foi un documentu utilizáu como prueba nel Xuiciu de Nuremberg. Trátase de la memoria qu'un xefe de la Wehrmacht fixo d'una xunta secreta que caltuvo Hitler coles sos más estrechos collaboradores como Goering y Raeder, y en presencia del Ministru d'Asuntos Esteriores, Von Neurath.

Anque'l so verdaderu significáu foi aldericáu por dellos historiadores, paez claro que nél, Hitler espresó claramente los sos propósitos expansionistas en busca del *lebensraum* (espaciu vital) pal pueblu alemán. Nel memorandum, Hitler espresa los sos enfotos expansionistas escontra l'este, centrando los sos oxetivos expansionistas en primer instancia n'Austria y Checoslovaquia.

La importancia de la declaración del Führer, quien proclamó que "deseyaba que fuera considerada como un testamentu en casu de muerte", espliquen el calter secretu de la xunta.

## Referencies
*Taylor, A.J.P. *The Origins of the Second World War*, Greenwich, Conn.: Fawcett Publications, Inc. 1965 (ver eespecialmente p. 266–68 & 278–93.

*Trevor-Roper, Hugh "A. J. P. Taylor, Hitler and the War" p. 86–96 de *Encounter*, v. 17, xunetu 1961.

*Overy, Richard. "Misjudging Hitler: A. J. P. Taylor and the Third Reich", 1999.

## Referencies

## Enllaces esternos
*Testu del Memorandum
The Putin Interviews

***The Putin Interviews*** ye una serie de televisión de 2017 de cuatro episodios d'una hora de duración cada unu. La serie foi escrita y empobinada por Oliver Stone, a partir de delles entrevistes del direutor al presidente de Rusia, Vladímir Putin, ente 2015 y 2017. Mientres les cuatro hores de duración del documental, Putin y Stone toquen temátiques rellacionaes colos conflictos en Siria y Ucraína, les eleiciones presidenciales d'Estaos Xuníos de 2016 o la rellación del mandatariu rusu con antiguos presidentes estauxunidenses como Bill Clinton, George W. Bush y Barack Obama.

## Producción
Mientres s'atopaba en Moscú pa entrevistar a Edward Snowden —trabayando na película *[[Snowden (película)|Snowden]]*—, el direutor Oliver Stone poner en contautu con Vladímir Putin y a partir d'entós surdió'l proyeutu. «Creo que [Putin] conocía'l mio trabayu y respetábame. Sabía que lo escucharía de manera xusta, que sería capaz d'escuchalo», declaró Stone darréu. Les entrevistes llevar a cabu ente xunetu de 2015 y febreru de 2017 nel Kremlin de Moscú, na ciudá de Sochi y na casa de Putin allugada nes contornes de Moscú. La resultancia final, un documental de cuatro hores de duración, foi montáu a partir de dieciocho hores de material grabao.

## Receición
*The Putin Interviews* llogró un 89% de crítiques positives nel sitiu de web Rotten Tomatoes. N'otru sitiu de reseñes, Metacritic, el documental recibió una puntuación de 54 sobre 100. Dellos medios estauxunidenses criticaron a Oliver Stone por ser demasiáu «blandiu» y nun desafiar lo suficiente a Putin coles sos entrugues. Marlow Stern del sitiu de noticies *The Daily Beast* afirmó que'l documental «humaniza a Putin y demoniza a Estaos Xuníos» y que «Stone non solo nun consigue desafiar a Putin sinón que fundamentalmente-y vence la pallabra». Verne Gay del periódicu *[[Newsday]]* comentó que «Stone nunca asemeyó ser un periodista imparcial y nesti casu tampoco lu fai», y anque nun valoró bien positivamente'l so trabayu como periodista tuvo en considerancia otros aspeutos del documental, amestando: «Como conversación que cubre un ampliu periodu de la historia, cultura y política rusa refractada al traviés de la mente del presidente de Rusia, ye de cutiu notable». La serie foi bien recibida por otros críticos como Ken Tucker de Yahoo TV qu'emponderó'l trabayu flexible y persistente» de Stone como entrevistador. Sonia Saraiya de la revista *[[Variety]]* calificó a la serie positivamente y escribió: «*The Putin Interviews* ye un documental desestabilizador que desafía el discursu estauxunidense alrodiu de nós mesmos y píde-y al espectador que s'arreye nuna conversación con una tema resbaliza».

## Referencies

## Enllaces esternos
*
Clarence Augustus Seignoret

**Clarence Henry Augustus Seignoret** GCB, OBE (25 de febreru de 1919-5 de mayu de 2002) foi'l tercer Presidente de Dominica.

## Biografía
Nacíu en Roseau, estudió en Dominica Grammar School y en Santa Llucía y trabayó de funcionariu en Dominica dende 1936. De 1958 a 1956 estudió derechu internacional na Universidá d'Oxford. Al so regresu a Dominica retomó la so carrera de funcionariu, en diverses ocasiones como Primer Secretariu del Gabinete y sustitutu del Presidente.

Foi escoyíu pol Parllamentu como Presidente de Dominica en 1983 y reelixíu en 1988, terminando'l so mandatu en 1993.

En 1966 recibió la Orde del Imperiu Británicu y en 1985 la Gran Cruz de la Orde del Bañu. Dende 1992 yera caballeru de la Orde de Malta.

## Referencies

## Enllaces esternos
*
Bernile Nienau

**Rosa Bernhardine Nienau** , llamada de normal Bernile o Berni, foi una neña alemana, amiga d'Adolf Hitler.

## Biografía
Yera fía de la enfermera Carolin Helwig (15/marzu/1892 – 26/xunetu/1962) y de Bernhard Nienau (23/xunu/1887 – 29/febreru/1926) qu'al igual que Hitler recibió la Cruz de Fierro de primer Clase na Primer Guerra Mundial, anque morrió poco primero de que la so fía naciera. Bernile visitó Obsersalzberg en 1932 per primer vegada, entós dixeron a Hitler que la neña cumplía años el mesmu día qu'él, el 20 d'abril. Por cuenta de eso, l'añu siguiente cuando ella taba nel ensame foi convidada a venir con él y depués a la so casa, onde pasiaron xuntos y tomaron freses con crema de lleche. Convidó a la familia a visita-yos siempres que quixeren, cosa que fixeron.

Daquién afayó que la so güela paterna yera xudía; Martin Bormann foi informáu y avisó a los Nienau de que yá nun yeren bienveníos. Tou eso asocedió ensin que s'enterara de nada Hitler, que cuando preguntaba a Bormann porqué ella yá nun lo visitaba y si tenía él daqué que ver con esi asuntu, respondía con evasives. Finalmente, cuando'l so fotógrafu Hoffmann empezó a usar les sos semeyes como propaganda y a publicar un álbum de Hitler con munchos neños, informóse-y. Reaccionó diciendo: «¡Hai xente que tien una gran xenialidá estropiando tolos mios pequeños placeres!».

A pesar de ser Viërteljudin (un cuartu de xudía), nun tuvo nengún prexuiciu con ella y siguió viéndola y escribiéndose con ella de forma habitual hasta 1939. Él regaló-y dalguna vez fotos con flores pegaes ente qu'ella cosía-y calcetos.

La so madre recibió la máxima pensión de viuda y ella morrió'l 5 d'ochobre de 1943 nel Hospital de Munich, a los 17 años, por cuenta d'una poliomielitis. Atópase soterrada nel campusantu Munich's Westfriedhof.

## Referencies
Presidente de Myanmar

El **presidente de Myanmar** ye'l xefe d'estáu de la República de la Xunión de Myanmar. El Presidente ye designáu pol Parllamentu d'alcuerdu al dictame que faiga la Comisión Eleutoral Presidencial conformada por representantes de dambes cámares del Parllamentu y del Exércitu quien postulen trés nomes, el nome con mayor cantidá de votos conviértese nel Presidente y los otros dos en vicepresidentes. L'actual presidente ye Win Myint.

## Requisitos
Según la Constitución de Myanmar son requisitos pa ser Presidente:

* Ser lleal a la Xunión y los sos ciudadanos.
* Ser birmanu de nacencia y fíu de dambos padres birmanos.
* Tener siquier 45 años d'edá.
* Ser tratáu n'asuntos de política, alministración, economía y milicia.
* Ser residente permanente de Myanmar por al menos 20 años enantes de la so eleición, salvu en casu d'exercer un cargu oficial n'otru país.
* Nin él nin el so cónyuxe o fíos pueden ser ciudadanos d'otru país.

Considérase qu'ésti últimu requisitu foi establecíu arremente pol saliente gobiernu militar pa torgar l'ascensión de l'activista polos derechos humanos y opositora al réxime Aung San Suu Kyi, que'l so partíu llogró mayoría nes eleiciones de 2015. Sicasí Kyi foi nomada xefa de gobiernu.

## Llista

## Ver tamién
* Conseyeru d'Estáu de Myanmar

## Referencies

## Enllaces esternos
Abdón Saavedra

**Abdón Saavedra Mallea**  foi un abogáu, políticu, ex diputáu y senador bolivianu, ventenu segundu Vicepresidente de Bolivia dende 1926 hasta 1930, mientres el gobiernu del presidente Hernando Siles Reyes. Foi tamién l'hermanu del presidente Bautista Saavedra Mallea.

Abdón Saavedra nació'l 6 d'agostu de 1872 na ciudá de La Paz. Realizo los sos estudios primariu y secundariu na so ciudá natal. Foi Secretariu de la tesorería (1904-1906 y 1907); diputáu (1910), Presidente de la Cámara de Diputaos (1918), Senador (1926 y 1940). 

Foi Vicepresidente de Hernando Siles Reyes, en 1926 y embaxador estraordinariu ante los gobiernos d'América representaos na tresmisión del mandu d'esi añu (1926). La so rotura con Siles, productu del enfrentamientu ente ésti y el so hermanu Bautista Saavedra, determinó que tuviera práuticamente exiliáu del país cola escusa de la so xira d'agradecimientu a los países americanos tres la celebración del centenariu de la República, anque nunca arrenunció a la vicepresidencia.
 
Foi tamién Presidente de la Sociedá Xeográfica de La Paz (1911), compilador del Códigu de Minería promulgáu en 1925 y bautizáu col so nome. Foi fundador-direutor de “La República” de La Paz (1921). Les sos principales obres son: El puertu pa Bolivia (1919); El tratáu de 1904 con Chile ye nulu (1922); Códigu de minería Saavedra ; Esto ye lo patriótico (1946). Finó na ciudá de La Paz el 15 de xineru de 1942 a los 69 años d'edá.

## Referencies

## Enllaces esternos
Halimah Yacob

**Halimah binti Yacob** (Jawi: **حاليمه بنت ياچوب**)  ye una política singapurana, actual presidenta de Singapur dende'l 14 de setiembre de 2017. De 2013 al 7 d'agostu de 2017 presidió'l Parllamentu. Pertenez a la etnia malaya.

## Biografía
Yacob forma parte de la etnia tradicionalmente más probe de Singapur, una que nun tien siquier representación nos más altos escalafones del Exércitu y apenes cunta con un puñáu de miembros dientro de la judicatura.

Ye fía d'un musulmán d'orixe indiu y de madre malaya. Estudió derechu na Universidá Nacional de Singapur.Trabayó como sindicalista y empecipióse en política col Partíu d'Aición Popular (PAP), que gobierna'l país dende 1959.

Entró como diputada nel Parllamentu en 2001 y asumió'l so primer cargu ministerial en 2011, como secretaria de Deportes, Mocedá y Desenvolvimientu Comuñal. 

En xineru de 2013 convertir na novena presidenta del Parllamentu de Singapur y la primer muyer qu'asumió esti cargu. Dimitió'l 7 agostu de 2017 como Presidenta del Parllamentu y miembru del Parllamentu, según a la so afiliación al Partíu d'Aición Popular, pa participar nes eleiciones de Singapur de 2017.

## Presidenta de Singapur
Yacob convertir na primer presidenta de Singapur ensin pasar poles urnes. Asocedió de manera automática al séptimu presidente, Tony Tan ensin necesidá de ser votada porque foi la única candidata qu'axuntaba les condiciones establecíes pola llei tres l'aprobación en 2016 d'una reforma de la Constitución pola cual los comicios presidenciales queden reservaos a una de les etnies de la ciudá Estáu si nengún candidatu d'esti grupu ocupó'l sillón nos postreros 30 años. La reforma tenía como oxetivu facilitar que les minoríes étniques apuerten a la Presidencia. Anguaño tocólu a la etnia malaya yá que el postreru presidente malayu foi Yusof Ishak (1965-1970). Amás los requisitos incluyíen ocupar un cargu públicu relevante o ser el máximu executivu d'una compañía valorada en siquier 500 millones de dólares singapureses (unos 371 millones de dólares o 306 millones d'euros), requisitu que cumplía yá que presidió'l Parllamentu. Los otros dos aspirantes, Mohamed Salleh Marican y Farid Khan Kaim Khan, nun pudieron postulase como candidatos porque les sos respeutives empreses tenía un valor menor.

## Referencies
Pedro José Valenzuela

**Pedro José Valenzuela**  foi un políticu guatemalianu, Presidente de Guatemala de forma interina dende'l 2 de febreru de 1838 al 22 de xunetu del mesmu añu, cuando-y apurrió'l poder a Mariano Rivera Paz. Tamién foi Vicejefe del Estáu de Guatemala y miembru del Conseyu d'Estáu (Diccionariu Históricu Biográficu, 2004).

## Biografía
Foi fíu de Pedro Valenzuela y de Gertrudis Jáuregui. Casóse con Rafaela Dorantes. En forma interina, el 2 de febreru de 1838 sustituyó a Mariano Gálvez na Xefatura del Estáu de Guatemala. El 22 de xunetu del mesmu añu apurrió'l poder a Mariano Rivera Paz (Diccionariu Históricu Biográficu, 2004).

En 1859, siendo Conseyeru d'Estáu oponer al Tratáu Wyke-Aycinena. Espresó que nun conveniu de llendes nun tenía de faer se cesión y venta de territoriu guatemalianu, que'l gobiernu nun yera más qu'un alministrador de los bienes nacionales, ensin facultá dalguna p'ayenar, una y bones el presidente xurara caltener la integridá de la República. Amás, señaló que la clausa compensatoria, amás de ser ambigua ya indefinida, imponía al gobiernu guatemalianu obligaciones pa que'l so cumplimientu nun taba autorizáu (Diccionariu Históricu Biográficu, 2004).

Tamién afirmó que'l Gobiernu británicu nun ufiertaba nenguna garantía en rellación col compromisu de pagar la metá de los costos de la carretera proyeutada. Valenzuela comentó, amás, que nun se podía confiar na bona fe de los ingleses, pola forma en que violaren los trataos angloespañoles y que'l preséu en cuestión violaba'l Tratáu Clayton-Bulwer (Diccionariu Históricu Biográficu, 2004).

## Referencies
Gerardo González Vernaza

**Gerardo González Vernaza**  foi un políticu y economista panamiegu. Fungió como ministru, diputáu y vicepresidente de Panamá.

## Primeros años
Graduóse na Universidá de Panamá como llicenciáu n'Economía, especializándose depués na Universidá de Chile nel campu de la Estadística pal Desarrollu y la Planificación. Darréu, tomó un posgráu n'Economía y Alministración Pública en Perú.

Depués de volver a Panamá, fungió como funcionariu na Contraloría Xeneral de la República en dellos cargos dende 1957 hasta 1969.

## Carrera política

Cola llegada del réxime militar, foi nomáu viceministru de Comerciu ya Industries n'abril de 1969, y depués en 1972 foi nomáu como'l primer ministru de Desarrollu Agropecuariu. Col beneplácito del Conseyu Xeneral del Estáu, foi escoyíu como vicepresidente de Panamá vicepresidente de Demetrio Basilio Lakas en 1975 y ocupó como Presidente Encargáu del 4 al 12 de marzu de 1976. Tamién foi asesor nes negociaciones de los Trataos Torrijos Carter.

En 1979, foi fundador del Partíu Revolucionariu Democráticu y llogró el beneplácito d'Omar Torrijos. Foi electu llexislador de l'Asamblea Nacional dientro del periodu 1989-1999 y foi presidente de l'Asamblea ente los años 1997 y 1999. Tres la cayida del réxime militar, González convertir nun duru opositor del presidente Guillermo Endara.

En 2004 foi electu diputáu del Parllamentu Centroamericanu, cargu que tuvo hasta'l so fallecimientu.

## Condecoraciones
* Medaya Xusto Arosemena (2007, post-mórtem)

## Referencies

## Enllaces esternos
* Gerardo González Vernaza. Biblioteca Nacional de Panamá
Joseph Yuvaraj Pillay

**Joseph Yuvaraj Pillay**, (Klang, Selangor —anguaño Malasia— 30 de marzu de 1934), tamién conocíu como **J. Y. Pillay**, foi'l Presidente interín de Singapur, asocediendo a Tony Tan Keng Yam de la presidencia depués de la culminación del so mandatu'l 31 d'agostu de 2017 hasta'l 13 de setiembre de 2017, cuando Halimah Yacob foi declarada Presidente. Sirvió 34 años (hasta 1995) como funcionariu d'altu rangu y empresariu. Él ye unu de los pioneros qu'ayudaron a construyir la economía de Singapur dempués de la so separación de Malasia en 1965.

## Vida y carrera
Pillay nació en Klang en Selangor, Malasia en 1934.

La so contribución más significativa foi la construcción de Singapore Airlines nuna compañía de clase mundial. Desempeñóse como Presidente de Singapore Airlines dende 1972 hasta 1996. Ye unu de los pocos oficiales de la Función Pública en llegar Personal Grau III. Ta casáu con Beatrice Mary Rasammah dende 1963.

Foi'l Presidente de la Bolsa de Singapur ente 1999 y 2010.

Foi'l presidente de Tiger Airways Holdings a partir de 2011 hasta 2014. Na actualidá ye'l Presidente del Conseyu d'Asesores Presidenciales.

Foi'l Presidente interín de Singapur dende'l 1 de setiembre de 2017 cuando remató'l mandatu presidencial de Tony Tan Keng Yam el 31 d'agostu de 2017, hasta que Halimah Yacob juramentó al cargu'l 13 de setiembre de 2017.

## Premios
En 2012, la Universidá Nacional de Singapur (NUS) la creación de dos cátedres nel so honor, poles sos contribuciones.

Pol so serviciu públicu, Pillay foi gallardoniáu cola Orde de Nila Utama de primer clase, unu de los más prestixosos del Día Nacional de Premios de Singapur el 9 d'agostu de 2012.

## Referencies
Alí Akbar Salehí

**Ali Akbar Saher**  ye un diplomáticu iranín, que se desempeñó como Ministru de Rellaciones Esteriores d'Irán, ente 2010 y 2013, y anguaño ye unu de los Vicepresidente d'Irán como direutor de la Organización d'Enerxía Atómica dende 2013, cargu que yá ocupara ente 2009 y 2010. Tamién foi'l representante del so país ante'l Organismu Internacional d'Enerxía Atómica.

Estudió Física na Universidá Americana de Beirut y darréu llogró un PhD n'Inxeniería nuclear nel Massachusetts Institute of Technology. Fala inglés y árabe de manera fluyida, amás del so natal persa.

## Referencies

## Enllaces esternos
Carlos Ozores

**Carlos Ozores Typaldos**  foi un políticu y diplomáticu panamiegu. Fungió como dos veces Vicepresidente de Panamá mientres unos meses en 1984 y 1989.

Los sos padres fueron l'escritor Renato Ozores y Rita Irene Typaldos Duque. Dempués de graduase en Derechu, llogró un doctoráu en Lleis Internacionales n'Italia. Tornó a Panamá en 1969 y al añu siguiente empezó la so carrera diplomática como vicecanciller y depués como ministru de rellaciones esteriores.

Foi unu de los negociadores de los Trataos Torrijos-Carter, roblaos el 7 de setiembre de 1977 y que garantizaba a Panamá'l control de la Canal de Panamá a partir de 1999.

En 1981 robló xunto col so contraparte de Colombia Diego Uribe Vargas el Tratáu de Montería, que dio a Colombia derechos sobre la canal. Foi nomáu embaxador ante les Naciones Xuníes dende 1981 hasta 1983, y en payares de 1982 foi nomáu Presidente del Conseyu de Seguridá de les Naciones Xuníes.

De volao, foi nomáu ministru de gobiernu y depués primer vicepresidente de Panamá en 1984. Darréu, volvió a la carrera diplomática como embaxador de Panamá n'España, Canadá y depués d'un periodu curtiu d'inactividá, en Colombia. En 1989, nes acabadures de la dictadura militar nuevamente asumió'l cargu de vicepresidente.

Foi secretariu del Partíu Revolucionariu Democráticu (PRD) y subdireutor del periódicu *[[La Estrella de Panamá]]* na década de 1980.

## Referencies
Ramón F. Acevedo

**Ramón Felipe Acevedo Rosas**  foi un políticu panamiegu.

## Biografía
Realizó los sos primeros estudios nel so natal Pesé y depués treslladóse a la capital del ismu pa estudiar na Escuela Normal. Darréu, viaxó a Bogotá dondé estudiu nel Colexu de San Bartolomé y na Universidá de Bogotá. Sicasí, nun pudo rematar los sos estudios como médicu por cuenta de dificultaes económiques.

Vivió dellos años en Costa Rica, onde trabayó como comerciante y tornó a Panamá en 1910. Mientres el gobiernu de Carlos A. Mendoza foi secretariu de Facienda y Ayalga y nel gobiernu de Pablo Arosemena foi secretariu de Gobiernu y Xusticia. En 1912, el presidente Belisario Porras nomar secretariu de Fomentu. Tamién foi direutor del Bancu Nacional de Panamá ente 1914 y 1916.

En 1916 foi designáu Vicepresidente de Panamá segundu vicepresidente del país y xubió a primer vicepresidente en 1918 tres la muerte del presidente Ramón Maximiliano Valdés, quien foi sustituyíu por Ciro Urriola.

## Referencies

## Enllaces esternos
José Pezet

**José Pezet Arosemena**  foi un educador y políticu panamiegu.

Realizó los sos estudios primariu y secundariu en Panamá, depués viaxó a Roma nel Colexu Pío Llatinoamericanu, onde llogró'l títulu de Doctor en Filosofía y Lletres. Como docente, foi profesor y direutor de la Escuela Artes y Oficios.

Como políticu, foi fundador del grupu Aición Comunal en 1923 y foi participante del golpe d'Estáu del 2 de xineru de 1931. Tamién foi diputáu de l'Asamblea Nacional y aportó a presidente d'ésti. Tamién foi embaxador de Panamá en Costa Rica ya Italia.

Mientres el gobiernu de Harmodio Arias Madrid (1932-36) foi nomáu Ministru d'Educación y foi un defensor xunto col presidente, de la creación de la Universidá de Panamá en 1935. En 1940 foi designáu vicepresidente de Panamá primer vicepresidente mientres el gobiernu d'Arnulfo Arias, pero tres el golpe d'Estáu de 1941 foi encarceláu pa nun tomar posesión como socesor d'Arias.

Foi autor del llibru *El 2 de xineru ante la hestoria*.

## Referencies
Tomás Gabriel Duque

**Tomás Gabriel Duque**  foi un políticu y empresariu panamiegu.

Foi fíu del empresariu José Gabriel Duque, dueñu de la llotería de Panamá y del periódicu *[[La Estrella de Panamá]]*. Realizó los sos estudios primarios nel Colexu del Ismu y depués viaxó a Estaos Xuníos, onde estudió nuna academia militar en Nueva York. Empezó a alministrar los bienes familiares en 1914 y en 1918, cuando finó'l so padre, heredó los sos negocios.

Como políticu, foi miembru del Partíu Lliberal, siendo consultor (1914), delegáu a la convención (1916) y tesoreru (1924-1930). En 1926 foi electu Vicepresidente de Panamá primer vicepresidente de Panamá y per unos díes en 1928 ocupó la presidencia por llicencia del titular Rodolfo Chiari. En 1930 nuevamente asumió'l cargu de primer vicepresidente, hasta'l golpe d'Estáu de 1931.

Foi direutor de *La Estrella de Panamá* dende 1914 hasta 1932 y depués dende 1944 hasta 1965. Tamién foi diputáu de l'Asamblea Nacional, conceyal del distritu de Panamá, secretariu d'Agricultura, secretariu de Facienda y Ayalga, xerente del Bancu Nacional de Panamá y representante de Panamá ante Nicaragua, Chile y Perú. Tamién foi miembru de la xunta directiva de la Cervecería Nacional.

## Referencies