open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Asellus Australis

**Asellus Australis** (δ Cancri / 47 Cancri / HD 74442) ye una estrella de magnitú aparente +3,94, la segunda más brillosa na constelación de Cáncer dempués d'Altarf (β Cancri). L'orixe del so nome rellacionar col vecín cúmulu El Preselbe (M44), flanqueado por dos pollinos al este —*Asellus* significa «pollín» en llatín—; Asellus Australis ye'l más meridional, ente que Asellus Borealis (γ Cancri) ye'l más septentrional.

Asitiada a 136 años lluz del Sistema Solar, Asellus Australis ye una xigante naranxa de tipu espectral K0III.
Tien una temperatura superficial de 4585 K y relluma con una lluminosidá 53 vegaes superior a la lluminosidá solar.
El so radiu ye 11 vegaes más grande que'l del Sol y la so masa envalorada asítiase alredor de dos mases solares.
Como en munches xigantes análogues, nel so nucleu tien llugar la fusión nuclear del heliu.
La so metalicidá ye daqué inferior a la solar, alredor de 3/4 partes de la mesma.

Asellus Australis ye una de les estrelles más brilloses de la eclíptica —«trayeutoria» que percuerre'l Sol al traviés del cielu—, pos ta asitiada 5 minutos d'arcu al norte de la mesma.
Forma una doble óptica con una estrella de magnitú +12,2 a 40 segundos d'arcu, nun esistiendo rellación física ente dambes.

## Referencies
Asterope (estrella)

**Astérope** ye'l nome que comparten dos estrelles pertenecientes al cúmulu abiertu de les Pléyades, na constelación de Tauru.

Trátase de les estrelles que la so denominación Flamsteed son 21 Tauri y 22 Tauri, recibiendo'l nome de **Astérope I** y **Astérope II,** respeutivamente.

Tamién son nomaes como **Sterope I** y **Sterope II**.

Dambes tán dixebraes 2'24" d'arcu. Nun formen un sistema binariu, pos s'atopen a una distancia averada ente elles de 33 años lluz.

Tán asitiaes a una distancia averada ente 350 y 400 años lluz de la Tierra.

## Referencies

## Enllaces esternos
AT Circini

**AT Circini** (AT Cir / HD 122314 / HIP 68692) ye una estrella variable na constelación austral de Circinus, el compás.
De magnitú aparente media +8,4, alcuéntrase aproximao a 550 años lluz del Sistema Solar. 

AT Circini ye una estrella binaria con un periodu orbital de 3,2575 díes.
Les dos estrelles tán bien próximes ente sigo, constituyendo una «binaria semidesprendida», lo qu'implica qu'una de les estrelles llena la so lóbulu de Roche, tresfiriendo masa estelar a la so compañera o a un discu d'acreción.
El tipu espectral conxuntu ye A5IV-V, que correspuende a una subxigante o estrella de la secuencia principal blanca.
La componente principal tien una temperatura efectivo de 7978 K y una lluminosidá 37,14 vegaes mayor que la lluminosidá solar.
El so radiu ye 3,20 vegaes más grande que'l del Sol y tien una masa de 2,41 mases solares.
Pela so parte, la estrella acompañante, más fría, tien una temperatura de 6550 K.
27,5 vegaes más lluminosa que'l Sol, el so radiu ye 4,07 más grande que'l radiu solar y la so masa ye'l doble de la del Sol.

AT Circini ye una binaria eclipsante —asemeyada a Algol (β Persei) o a ζ Phoenicis— que'l so rellumu mengua 0,40 magnitúes mientres l'eclís principal.

## Ver tamién
* Llista d'estrelles variables

## Referencies
AT Microscopii

**AT Microscopii** (AT Mic / HD 196982 / Gliese 799 / HIP 102141) ye un sistema estelar na constelación de Microscopium, asitiáu al noroeste d'α Microscopii, al suroeste de ω Capricorni y al este d'Askella (ζ Sagittarii). Ye una binaria visual que les sos componentes, dos nanes coloraes —denominaes Gliese 799 A y B—, tán dixebraes 4 segundos d'arcu. Probablemente forma un sistema triple cola estrella AU Microscopii, asitiada a 1,18 años lluz. AT Microscopii alcuéntrase a 33,3 años lluz de distancia del Sistema Solar.

Los dos componentes del sistema AT Microscopii tienen tipu espectral M4.5 Ve y son práuticamente idéntiques. De magnitú aparente +10,99 y +11,00, son estrelles tenues con una lluminosidá de 0,0037 y 0,0036 soles y un radiu en redol al 40% del radiu solar. Nel diagrama de Hertzsprung-Russell asítiense llixeramente percima de la secuencia principal, lo qu'apunta escontra la so mocedá; la edá de dambes estrelles envalórase en redol a 12 millones d'años. El sistema tien un periodu orbital de 209 años, y les estrelles mover nuna órbita escéntrica (y = 0,256) que fai que la separación ente dambes varie ente 24,2 UA nel periastru y 40,8 UA nel apoastru.

Gliese 799 A ye una estrella acandilante, una de les primeres en ser reconocíes como tal por Willem Jacob Luyten. Foi bien reparada dende la década de 1970, tantu nel espectru visible —onde presenta frecuente variabilidá sobremanera na banda O—, como na rexón de microondes y nes llonxitú d'onda de metros, onde tamién se detectaron erupciones.

## Referencies
Atik

**Atik** ye'l nome de la estrella **ο Persei** (ο Per / 38 Persei / HD 23180) na constelación de Perséu. El so nome provién del árabe *Al-'Atiq*, que'l so significáu ye «el costazu de les Pléyades». De magnitú aparente +3,83, alcuéntrase a una incierta distancia de 1475 años lluz del Sistema Solar.

Atik ye una estrella binaria espectroscópica formada por una xigante blancu-azulada de tipu espectral B1III de 22.000 K de temperatura efectivo, y otra estrella de tipu espectral B3V con una temperatura de 18.600 K. La primera ye unes diez veces más lluminosa que la segunda. Dambes estrelles xiren en redol al centru de mases común cada 4,42 díes y tópense tan próximes que la fuercia de marea aburuya la so forma, polo que tienen forma elipsoidal en cuenta d'esférica.

Atik destaca tamién como fonte de rayos X, lo que suxer la esistencia de gases con dos temperatures distintos. Un gas caliente a 3 millones Kelvin probablemente ye producíu cuando los vientos estelares de dambes estrelles topeten. Otru gas, con una temperatura inda más alta de 16 millones K, puede venir de dalgún tipu de corona caliente.

## Ver tamién
* Futurama, serie de dibuxos animaos na que los Omicronianos —habitantes del sistema planetariu de Omicron Persei 8— tienen un papel destacáu.

## Referencies
Atles (estrella)

**Atles** (27 Tauri / HD 23850 / HR 1178) ye una estrella que forma parte del cúmulu abiertu de les Pléyades na constelación de Tauru. La so magnitú aparente ye +3,62 y alcuéntrase a unos 440 años lluz de distancia. Ye la segunda más brillosa de les Pléyades, dempués d'Alcíone (η Tauri). Na mitoloxía griega, Atles yera'l titán padre de les Pléyades, d'onde provién el so nome.

Atles ye una estrella binaria, tando los dos componentes separaes 0,4 segundos d'arcu. **Atles A**, la más brillosa de les dos, ye una estrella xigante blancu-azulada de tipu espectral B8III. La so lluminosidá ye 940 vegaes mayor que la del Sol —incluyendo la radiación emitida nel ultravioleta— y la so temperatura superficial ye de 12.300 K. Al igual qu'otres estrelles de tipu espectral B, Atles A xira bien apriesa en comparanza al Sol, con una velocidá de rotación de siquier 212 km/s.
Tien cierta reputación como estrella Be, implicando la esistencia d'un aniellu de material radiante productu de la rápida rotación.
A partir de la so temperatura y lluminosidá envaloróse que ye una estrella 5 vegaes más masiva que'l Sol.
Per otra parte, Atles A paez ser una binaria espectroscópica, que les sos componentes tienen magnitúes +4,1 y +5,6.

**Atles B**, de magnitú +6,8, alcuéntrase siquier a 52 UA d'Atles A. Ye una estrella de tipu A que completa una órbita alredor de la so compañera cada 150 años a lo menos.

## Referencies
* NAME ATLES -- Spectroscopic binary (SIMBAD)
* Atles (Stars, Jim Kaler)

## Referencies

## Enllaces esternos
Atria (estrella)

**Atria** (Alfa Trianguli Australis / α&nbsp;TrA / HD&nbsp;150798) ye la estrella más brillosa de la constelación Triangulum Australe («El Triángulu Austral»), con una magnitú aparente de +1,91. El so nome ye una contraición de la so denominación de Bayer «**A**lpha **Tri**anguli **A**ustralis».

Atria ye una xigante naranxa de tipu espectral K2II-III con una incierta temperatura superficial d'ente 3970 y 4400&nbsp;K. A una distancia de 415 años lluz del Sistema Solar, tien un radiu aproximao 130 vegaes más grande que'l radiu solar. 
Si tuviera nel llugar del Sol la so superficie quedaría cerca de la órbita de Venus.
Con rellación a la so estáu evolutivu, Atria yá escosó'l hidróxenu nel so nucleu y ta tresformando'l heliu en carbonu y oxíxenu.
Con una masa d'unes 7 mases solares, tien una edá envalorada de 45 millones d'años.

Anque paez ser una estrella solitaria, esisten dellos nicios qu'apunten escontra una posible compañera estelar. De primeres, Atria ta clasificada como una estrella de bariu. Piénsase qu'estes estrelles fueron contaminaes con elementos pesaos provenientes d'una compañera cercana, primeramente más masiva —y que, poro, evolucionó enantes— y qu'agora ye una nana blanca; esta compañera tresferiría parte de la so materia a la componente que güei vemos. De segundes, emite una cantidá importante de rayos&nbsp;X, que'l so orixe puede tar nuna compañera nueva de tipu solar.
Anque mientres enforma tiempu nun hubo evidencia observacional de tala compañera estelar, en 2007 el Telescopiu espacial Hubble atopó un oxetu tenue a una separación de 0,4 segundos d'arcu de la brillosa xigante.
Piénsase que pue ser una nana mariella de tipu G0 asemeyáu al Sol.

## Referencies

## Ver tamién
*Estrella (náutica)
AW Ursae Majoris

**AW Ursae Majoris** (AW UMa / HD 99946 / HIP 56109 / SAO 62579) ye una estrella variable de la constelación del sietestrellu. Asitiada cerca de la llende con Leo, alcontrar a 3º d'Alula Australis (ξ Ursae Majoris) y a igual separación de 62 Ursae Majoris. Alcuéntrase a 215 años lluz del Sistema Solar.

AW Ursae Majoris foi tradicionalmente clasificada como una estrella binaria de contautu, esto ye, la proximidá ente dambes componentes fai que compartan les sos capes esteriores.
Sicasí, estudios recién señalen qu'en realidá les estrelles nun tán en contautu —nun lleguen a enllenar los sos lóbulos de Roche—, pero paez esistir un aniellu lluminosu de materia que toma tol sistema.
El tipu espectral d'AW Ursae Majoris ye F0 o F2 y el periodu orbital d'esta binaria ye de 0,4387 díes.
La temperatura efectivo de la primaria ye de 6980 K.
Ye unu de los sistemes onde la rellación ente les mases de les componentes ye menor (*q* ~ 0,10), asemeyáu al d'ε Coronae Australis y GR Virginis.

L'actual estrella primaria —la más masiva— tien una masa averada de 1,6 mases solares y una lluminosidá 6,6 vegaes mayor que la del Sol, siendo una estrella cercana a la secuencia principal.
Pela so parte, l'actual estrella secundaria práuticamente escosó'l hidróxenu nel so nucleu, y piénsase que ye una estrella muncho más evolucionada.
Con una masa inicial en redol a 1,5 mases solares, perdió probablemente la mayor parte de la so masa a lo llargo de la so evolución, siendo una gran parte d'esta masa tresferida a l'actual primaria.
Consecuencia d'esti procesu ye la so amenorgada masa actual, entendida ente 0,14 y 0,18 mases solares.
Nun futuru, en perdiendo una fracción grande de la so momentu angular, esti sistema binariu puede evolucionar escontra una variable FK Comae Berenices.

AW Ursae Majoris ye una binaria eclipsante del tipu W Ursae Majoris.
El so rellumu varia ente magnitú aparente varia ente +6,83 y +7,13 a lo llargo del periodu de 0,4387 díes.

## Ver tamién
* Llista d'estrelles variables

## Referencies
AX Coronae Borealis

**AX Coronae Borealis** (AX CrB / SAO 64632 / HIP 75011) ye una estrella variable de magnitú aparente 9.04 en banda V y 8.5 en banda R encuadrada na constelación de Corona Boreal, asitiada na posición Alfa: 15h 19 m 40.12 s y Delta: +31º 50' 33.02” (2000.0), alcontrada non lloñe de la tamién estrella variable U Coronae Borealis (U CrB).

D'alcuerdu al nuevu amenorgamientu de datos de paralax del satélite Hipparcos (0.02369 segundos d'arcu), alcuéntrase a 135 años lluz del nuesu Sol (daqué más de 42 pc), polo cual el so movimientu propiu añal ye destacáu: -0.181" n'ascensión reuta y 0.139" en declinación (Hipparcos).

Ye un astru llevemente anaranxáu de tipu espectral K0 y clas de lluminosidá V perteneciente a la Secuencia principal con una masa igual a 0.83 la del Sol; la so velocidá radial ye igual a -26.6 km/s (averar a la Tierra), debíu al movimientu del nuesu Sistema Solar. El so índiz de color B – V ye igual a 0.04 y la so temperatura efectivo calcúlase en redol a los 5231 K (SIMBAD database).

Afayada como variable nel añu 2006, ye tamién una estrella binaria bien amplia (2009).

Al ser de tipu BY Draconis les leve variación de rellumu que presenta (en redol a 0.19 magnitúes en banda V) débese a la presencia de manches solares na so superficie, qu'apaecen y sumen a midida que la estrella rota: la velocidá de rotación proyeutada (v sen i) envalórase igual a 8.2 km/s con un periodu de rotación igual a 9.24 díes, que concasa coles sos oscilaciones de rellumu.

## Referencies

* 2005: 2005AJ....129.1483L (catálogu d'estrella del Hemisferiu Norte con movimientu propiu añal mayor que 0.15”).
* 2006: 2006OEJV...53....1V (nueva estrella variable na constelación Corona Boreal).
* 2009: 2009A&A...507..251C (catálogu d'estrelles dobles de Washington con amplia separación angular).
* SIMBAD Astronomical Database (http://simbad.u-strasbg.fr/simbad/sim-basic?Ident=AX+CrB&submit=SIMBAD+search)
Azaleh

**Azaleh** (ζ Aurigae / ζ Aur / 8 Aurigae) ye una estrella na constelación d'Auriga asitiada a unos 790 años lluz del Sistema Solar. Tamién la conoz polos nomes de **Haedus**, **Saclateri** y **Sadatoni**. Ye una binaria eclipsante que'l so rellumu varia ente magnitú aparente +3,70 y +3,99 con un periodu de 972,16 díes —2,66 años—.

La estrella principal, **Azaleh A**, ye una xigante lluminosa de color anaranxáu y tipu espectral K4II.
Con una temperatura de 3950 K, relluma con una lluminosidá —considerada la radiación emitida nel infrarroxu— equivalente a 4800 soles.
De considerable tamañu, el so radiu ye 148 vegaes más grande que'l radiu solar y tien una masa cuasi 6 vegaes mayor que la del Sol.

A una distancia media de 4,2 UA de la componente A tópase **Azaleh B**, estrella blancu-azulada de la secuencia principal de tipu espectral B8V y 15.300 K de temperatura.
Ye 1000 vegaes más lluminosa que'l Sol, considerando nesti casu una fracción importante d'enerxía emitida nel rangu del ultravioleta. La so masa ye daqué menor que la componente principal, 4,8 mases solares, pero'l so tamañu sí ye significativamente menor —4,5 radios solares—.
El sistema tien una edá averada de 80 millones d'años.

La orientación del planu orbital, inclináu 3º al respective de la llinia de visión, favorez que se produza un eclís cuando la estrella azul queda oculta detrás de la xigante naranxa. La variación de rellumu, anque pequeña, ye observable a simple vista.

## Ver tamién
* Llista d'estrelles más grandes conocíes

## Referencies
Azmidiske

**Azmidiske** o **Asmidiske** (ξ Puppis / ξ Pup / 7 Puppis) ye la séptima estrella más brillosa de la constelación de Puppis, con una magnitú aparente de +3,34. Nun debe de confundise cola cercana Aspidiske (ι Carinae), de nome similar.

Azmidiske ye una superxigante mariella de tipu espectral G6Ia y 4990 K de temperatura efectivo que s'atopa a unos 1300 años lluz de distancia del Sistema Solar. Con una magnitú absoluta de -4,74, ye 8300 vegaes más lluminosa que'l Sol.
El so diámetru ye 120 vegaes más grande que'l del Sol equivalente a 0,57 UA— y la so masa ye unes 8 o 10 vegaes mayor que la masa solar. Dientro del so evolución estelar pue tar creciendo y esfreciéndose pa convertise nuna superxigante colorada o, otra manera, dempués de pasar pola fase de superxigante colorada pue tar contraer y calecer. Nun se sabe con certeza si ta nuna o otra etapa evolutiva. El so conteníu en metales en rellación al d'hidróxenu ye bien alto, un 60% mayor que nel Sol.

Hai cierta evidencia de que Azmidiske tien una compañera cercana a namái 2 UA con un periodu orbital d'un añu. Muncho más alloñada, a 5 segundos d'arcu, esiste una estrella de magnitú 13 análoga al Sol que orbita siquier a 2000 UA y qu'emplega  en dar una vuelta completa.

## Referencies
B2 Carinae

**b2 Carinae** (HD 77370 / HR 3598 / HIP 44143) ye una estrella de la constelación de Carina, la quilla del Argo Navis. De magnitú aparente +5,16, alcuéntrase a 86 años lluz de distancia del Sistema Solar.

b2 Carinae ye una estrella blancu-mariella de la secuencia principal de tipu espectral F4V y 6609 K de temperatura efectivo.
La so lluminosidá ye 4,7 vegaes mayor que la lluminosidá solar y tien una metalicidá —bayura relativa d'elementos más pesaos que'l heliu— más alta que la del Sol en cuasi un 30% ([Fe/H] = +0,11).
La so velocidá de rotación proyeutada ye de 60,4 km/s, 30 vegaes más rápida que la del Sol, dando llugar a un curtiu periodu de rotación de 1,5 díes.
La so masa ye un 43% mayor que la masa solar y tien una edá averada de 1.300 millones d'años.
 
Una tenue estrella de magnitú 12, separada visualmente 22 segundos d'arcu de b2 Carinae, nun ta gravitacionalmente xunida con ella; dambes formen una doble óptica.

## Referencies
Baham (estrella)

**Baham** o **Biham** (θ Pegasi / θ Peg / 26 Pegasi / HD 210418) ye una estrella na constelación de Pegasu de magnitú aparente +3,50.
D'alcuerdu al astrónomu persa del sieglu X Abd Al-Rahman Al Sufi, formaba —xunto a ν Pegasi— *Sa'd al Bahaim*, «la bona suerte de los Dos Besties»; Al Achsasi añade la brillosa Homam (ζ Pegasi) dientro del grupu.

Asitiada a 92 años lluz de distancia del Sistema Solar, Baham ye una estrella blanca de la secuencia principal de tipu espectral A1V. Con una temperatura efectivo de 8570 K, xira apriesa sobre sigo mesma, con una velocidá de rotación de siquier 144 km/s, unes 70 vegaes mayor que la del Sol. Tien un diámetru unes 2,2 vegaes más grande que'l diámetru solar.
Tien una masa de 2,1 mases solares y una edá envalorada de 450 millones d'años.

Baham tien una metalicidá inferior a la solar, con una bayura relativa de fierro equivalente al 40% de la del Sol.
Ye considerada una estrella Lambda Bootis; éstes son estrelles con llinies metáliques débiles qu'amuesen una falta de ciertos elementos pesaos cola clara esceición de carbonu, nitróxenu, oxíxenu y azufre.
Coles mesmes, paez tener una compañera cercana, detectada pol desplazamientu Doppler de los sos llinies espectrales.
A diferencia d'otres estrelles asemeyaes —como Vega (α Lyrae) o Denébola (β Leonis)—, Baham nun presenta un escesu infrarroxu indicativu de la presencia d'un discu circumestelar de polvu.

## Referencies
Avior (estrella)

**Avior** ye'l nome de la estrella **ε Carinae** (ε Car / HR 3307), la tercera más brillosa de la constelación de Carina con magnitú aparente +1,95. El so nome ye d'orixe recién, siendo asignáu na década de 1930 al crease *The Air Almanac*, un almanaque de navegación usáu poles fuercies aérees britániques. Ye la estrella más brillosa de la Falsa Cruz, asterismu que forma al pie d'Aspidiske (ι Carinae), δ Velorum y κ Velorum.

Tocantes a les sos carauterístiques físiques, Avior ye una estrella binaria que s'atopa a 630 años lluz del Sistema Solar.
La componente principal ye una xigante naranxa de tipu espectral K3III que ta acompañada por una estrella azul de la secuencia principal de tipu B2V.
La masa envalorada d'esta postrera ye de 7 mases solares.
Conjuntamente, el sistema tien una lluminosidá 6000 vegaes mayor que la lluminosidá solar, siendo difícil precisar cual de los dos componentes ye la más lluminosa.
Separaes visualmente 0,02 segundos d'arcu, la distancia ente dambes estrelles ye d'unes 4 UA.
Esiste cierta evidencia de que Avior constitúi una binaria eclipsante, onde'l pasu d'una estrella per delantre de la otra produz fluctuaciones nel so rellumu del orde de 0,1 magnitúes cada 2,2 años.

## Referencies
Baten Kaitos (estrella)

:*[[Baten Kaitos]] tamién ye'l nome d'un [[videoxuegu de rol]] pa la [[Nintendo]] [[Nintendo GameCube|Gamecube]]*

**Baten Kaitos** (ζ Ceti / 55 Ceti / HD 11353) ye una estrella de la constelación Cetus, la ballena o la bisarma marina. El so nome provién del árabe *batn qaytus*, «banduyu de la ballena». La so magnitú aparente ye de +3,74.

Baten Kaitos ye una xigante naranxa de tipu espectral K0 III, como munches otres visibles nel cielu, ente elles Pólux (β Geminorum), Arturu (α Bootis) o Deneb Kaitos (β Ceti), ésta última na mesma constelación. Asitiada aproximao a 260 años lluz del Sistema Solar, la so lluminosidá ye 260 vegaes mayor que la del Sol y el so radiu ye de 25 radios solares. A diferencia de Deneb Kaitos, que ye una importante fonte emisora de rayos X, Baten Kaitos nun emite esti tipu de radiación.

Baten Kaitos ye una binaria espectroscópica; de la estrella acompañante nada se sabe, salvo'l periodu orbital, que ye de 4,5 años. Coles mesmes, foi catalogada como una estrella de bariu «leve», magar l'efectu debíu al bariu ye bien pequeñu.

## Referencies

* Zeta Ceti (SIMBAD)
* Baten Kaitos (Stars, Jim Kaler)
BC Camelopardalis

**BC Camelopardalis** (BC Cam / 49 Camelopardalis / HD 62140 / HR 2977) ye una estrella variable de magnitú aparente +6,47 na constelación de Camelopardalis, la xirafa. 
Alcuéntrase a 265 años lluz de distancia del Sistema Solar.

BC Camelopardalis ye una estrella blancu-mariella de la secuencia principal de tipu espectral F0spe. Tien una temperatura superficial de 7656 K y relluma con una lluminosidá 13,5 vegaes mayor que la lluminosidá solar. La so masa ye un 77% mayor que la del Sol y xira sobre sigo mesma con una velocidá de rotación proyeutada de 26 km/s.
Tien una edá envalorada de 980 millones d'años y dientro d'aproximao 370 millones d'años va abandonar la secuencia principal evolucionando escontra una estrella de mayor tamañu.

BC Camelopardalis ye una estrella químicamente peculiar, con un conteníu anómalo de metales na so superficie. Al igual que BP Gruis y PP Virginis, ye una estrella peculiar fría con una temperatura inferior a la d'otres representantes d'esta clase.
Como munches d'estes estrelles, BC Camelopardalis ye una variable Alfa2 Canum Venaticorum. El so rellumu fluctúa 0,05 magnitúes a lo llargo d'un periodu de 4,285 díes.

## Referencies
BC Cygni

**BC Cygni** (BC Cyg / HIP 100404 / BD+37 3903) ye una estrella variable na constelación del Cisne de magnitú aparente media +9,97.
consideró-ylo miembru de l'Asociación estelar Cygnus OB1, y dientro d'ésta del cúmulu abiertu Berkeley 87, lo que la asitiaría a una distancia de 1500 pársecs (4890 años lluz) del Sistema Solar;
sicasí, d'alcuerdu a la midida de la paralax realizada pol satélite Hipparcos (1,20 milisegundos d'arcu), BC Cygni alcuéntrase a pocu más de 2700 años lluz.

BC Cygni ye una superxigante colorada de tipu espectral M3I con una temperatura efectivo de 3570 K.
Ye una de les estrelles más grandes conocíes, con un radiu ente 1140 y 1230 vegaes más grande'l radiu solar. Tomando como referencia esti últimu valor, el so radiu equival a 5,7 UA. Si tuviera nel llugar del Sol, les órbites de los primeros cinco planetes —Xúpiter inclusive— quedaríen englobaes dientro de la estrella.
Sicasí, ye superada en tamañu por otres estrelles como VY Canis Majoris o VV Cephei, dambes na nuesa propia galaxa, o WOH G64, na vecina Gran Nube de Magallanes.
Con una masa d'aproximao 20 mases solares, envalórase que'l so perda de masa estelar —como polvu, una y bones el gas atómico y molecular nun pudo ser evaluáu— ye de 3,2 × 10-9 mases solares per añu. Esta masa ye un indicador de qu'esta estrella va acabar españando como una supernova.

Catalogada como una estrella variable pulsante, el rellumu de BC Cygni varia ente magnitú +9,0 y +10,8 con un periodu de 720 ± 40 díes. Ente 1900 y 2000 paez amontar el so rellumu mediu en 0,5 magnitúes.

## Ver tamién
* Llista d'estrelles más grandes conocíes
* Llista d'estrelles variables

## Referencies
BD+20°2457

**BD+20°2457** ye una estrella xigante lluminosa de tipu K na constelación de Leo. La so magnitú aparente ye +9,75 y alcuéntrase a unos ente 320 a 980 años lluz de la Tierra. El 10 de xunu de 2009, afayáronse dos oxetos subestelares orbitando a la estrella denominaos BD+20°2457 b y c.

## Ver tamién
* BD+14°4559
* HD 240210
* Iota Aurigae
* Llista de planetes estrasolares

## Referencies
BD+43 3654

BD+43° 3654 ye una estrella na constelación del Cisne.

## Carauterístiques

Trátase d'una superxigante azul de tipu espectral O4 alredor de 70 vegaes más masiva que'l Sol, seique alredor de 850.000 vegaes más brillosa (lo que la asitiaría ente les estrelles más lluminoses conocíes), y bien nuevu, de menos de 2 millones d'años d'edá, asitiada a una distancia del Sistema Solar de 1,45 quiluparsecs (4.700 años lluz). Ye notable por cómo'l so desplazamientu a gran velocidá al traviés del mediu interestelar ta produciendo una onda de choque ante ella.

Analizando la velocidá y el desplazamientu d'ésta estrella al traviés del espaciu llegóse a la conclusión de que nació nel centru de la masiva asociación estelar Cygnus OB2, implicando que ye una estrella fuxitiva que foi espulsada d'ellí.

Anque primeramente suxirióse que'l mecanismu pa dichu eventu foi una esplosión de supernova nun sistema binariu, na cual la segunda estrella al españar espulsó a BD+43° 3654 del so llugar de nacencia, otra hipótesis propuesta foi que, una y bones ésta estrella ye más nueva que Cygnus OB2 y una esplosión de supernova paez ser incapaz de da-y la velocidá cola que se mueve, en realidá ye una arrezagada azul nacida nun alcuentru ente dos estrelles dobles nel corazón de l'asociación estelar hai 2 millones d'años. Nésti escenario dos estrelles de cada par topetaríen y fundiríense nuna mayor (BD+43° 3654) que sería eyectada de l'asociación, ente que les otres dos estrelles seríen tamién eyectaes y acabaríen per españar como supernoves siendo l'orixe de dos púlsares (B2020+28 y B2021+51) que tamién tán alloñar a gran velocidá de Cygnus OB2. Esti escenariu implicaría que bona parte de les estrelles más masives y brillantes de Cygnus OB2 son arrezagaes azules tamién.

## Referencies
BD+40 4210

BD+40 4210 ye una estrella superxigante azul na constelación del Cisne.

## Carauterístiques

Ésti astru, bien robrizu y de rellumu atenuáu debíu al polvu interestelar asitiáu nel mediu interestelar de nuesa galaxa foi relativamente pocu estudiáu hasta apocayá, cuándo se pudo comprobar que ye unu de los miembros más brillosos de l'asociación estelar Cygnus OB2, con una magnitú absoluta de -7,66 y una lluminosidá total 630.000 vegaes superior a la del Sol, lo que la asitia ente les estrelles más lluminoses conocíes.

El so allugamientu nel Diagrama Hertzsprung-Russell, asina cómo peculiaridaes de la so espectru, suxeren que pue ser una variable lluminosa azul. Ello ye que tópase mui cerca en proyeición (a apenes 4,8 parsecs) d'otra estrella candidata a ser ési tipu d'astru, G79.29+0.46, que ta arrodiada d'una nebulosa de forma anular abondo conspicua; sicasí, BD+40 4210 nun amuesa signu dalgunu de tar arrodiada por nebulosidad dalguna.

## Referencies
BD-08 2823

**BD-08 2823** o **BD-08º2823** (HIP 49067 / G 162-12) ye una estrella na constelación de Sextans de magnitú aparente +9,86. En 2009 afayáronse dos planetes estrasolares orbitando alredor d'esta estrella.

BD-08 2823 ye una nana naranxa de tipu espectral K3V con una temperatura efectivo de 4646 ± 63 K.
Ye una estrella de carauterístiques asemeyaes a les de Gliese 783 A o Gliese 892, pero ta siete veces más alloñada qu'éstes, yá que s'atopa a 138 años lluz del Sistema Solar.
La so velocidá de rotación ye de siquier 1,4 km/s, siendo el so periodu de rotación d'aproximao 26,6 díes.
Exhibe una metalicidá —bayura relativa d'elementos más pesaos que'l heliu— bien paecida a la del Sol ([Fe/H] = -0,07 ± 0,03).
La so masa ye de 0,74 ± 0,07 mases solares y amuesa actividá cromosférica.
Anque la so edá nun ye bien conocida, piénsase que ta nel rangu de 4500 ± 4000 millones d'años.

## Sistema planetariu

El planeta más interior del sistema, llamáu BD-08 2823 b, tien una masa 14,4 vegaes mayor que la masa de la Tierra y completa una órbita cada 5,6 díes. L'otru planeta, llamáu BD-08 2823 c, orbita a una distancia media de 0,68 UA de la estrella. Tien 1/3 de la masa de Xúpiter y el so periodu orbital ye de 237,6 díes.

## Ver tamién
* Llista de planetes estrasolares

## Referencies
BD-22 5866

**BD-22 5866** (LP 875-68 / NLTT 53279) ye un sistema estelar cuádruple alcontráu a 166 años lluz en direición a la constelación d'Acuariu. Caúna de les cuatro estrelles que lo componen ye una nana naranxa con una masa averada de media masa solar.La edá envalorada del sistema ye de 500 millones d'años. El sistema ye inusual polo cerca que les estrelles orbiten ente sigo; la separación orbital del primer par d'estrelles ye de 0,06 UA a lo más, con un periodu de menos de cinco díes. El so velocidá orbital ye de cuasi 500.000 km/h. El segundu par tien una separación máxima de 0,26 AU, con un periodu de cerca de 55 díes. Les dos sistemes binarios atópense separaos 5,8 UA y tienen un periodu orbital de menos de nueve años. Piénsase que menos d'un 0,05% de les estrelles reparaes formen parte de sistemes tan estrechamente xuníos.

Puesto que les teoríes actuales de formación estelar indiquen que sistemes estelares como ésti nun podríen formase con tal grau proximidá ente estrelles, la esplicación más plausible ye que se formó a partir d'un únicu discu gaseosu, que forzó a les estrelles a órbites tan pequeñes mientres los primeres 100.000 años de la so evolución. Anguaño los dos sistemes binarios tán alloñándose ente sigo, lo qu'indica qu'antaño taben entá más próximos.

## Referencies
BE Camelopardalis

**BE Camelopardalis** (BE Cam / HD 23475 / HR 1155) ye una estrella variable de magnitú aparente media +4,47.
Encuadrada na constelación de Camelopardalis, ye la cuarta estrella más brillosa de la mesma darrera de β Camelopardalis, CS Camelopardalis y α Camelopardalis.

BE Camelopardalis ye una xigante colorada lluminosa de tipu espectral M2.5II.
La so temperatura superficial ye de 3625 K —3450 K según otru estudiu— y la so lluminosidá bolométrica —en toles llonxitúes d'onda— ye 5471 vegaes mayor que la lluminosidá solar.
La midida por interferometría del so diámetru angular en banda K ye de 8,10 ± 0,60 milisegundos d'arcu.
Considerando que s'atopa a 788 años lluz d'alcuerdu al nuevu amenorgamientu de los datos de paralax del satélite Hipparcos, el so diámetru real ye 210 vegaes más grande que'l del Sol; esta cifra ye namái averada, pos otru estudiu aumenta la distancia a la que s'atopa BE Camelopardalis hasta los 926 años lluz.

BE Camelopardalis tien una masa envalorada de 2,93 mases solares.
Ye una variable pulsante irregular de tipu LC —que'l so prototipu ye TZ Cassiopeiae— con una variación de rellumu de 0,13 magnitúes, ensin qu'esista periodu conocíu.

## Ver tamién
* Llista d'estrelles variables

## Referencies
BE Capricorni

**BE Capricorni** (BE Cap / HD 191639 / HR 7709) ye una estrella de magnitú aparente +6,45 encuadrada dientro de la constelación de Capricorniu.
Ye una estrella distante que, col nuevu amenorgamientu de los datos de paralax del satélite Hipparcos, taría a unos 2330 años lluz del Sistema Solar, anque l'error na midida algama'l 30%.

BE Capricorni ye una estrella blancu-azulada de la secuencia principal de tipu espectral B1V.
Con una temperatura efectivo d'aproximao 25.400 K —otros estudios señalen valores dende 20.400 a 29.000 K—, ye una estrella realmente lluminosa, unes 15.200 vegaes más que nuesu Sol.
El so radiu ye 6,6 vegaes más grande que'l radiu solar y xira sobre sigo mesma con una velocidá de rotación proyeutada —llende inferior de la mesma— de 152 ± 15 km/s.
Amuesa una metalicidá notablemente inferior a la del Sol ([Fe/H] = -0,39).
Tien una masa cuasi 12 vegaes mayor que la masa solar, lo que la asitia percima de la llende a partir del cual les estrelles acaben la so vida violentamente, españando en forma de supernoves.

BE Capricorni ye una estrella Be asemeyada a η Centauri o Seat (π Aquarii).
El so rellumu ye variable, siendo la so amplitú de variación de 0,077 magnitúes.

## Referencies
Becrux

**Becrux** o **Mimosa** son nomes que recibe la estrella **Beta Crucis** (β&nbsp;Cru / HD&nbsp;111123 / HR&nbsp;4853), la segunda más brillosa na constelación de la Cruz del Sur (*Crux Australis*) y la ventena más brillosa del cielu nocherniegu. El términu «Becrux» nun ye más qu'una contraición de la lletra griega *[[Beta]]* y la pallabra *Crux*, ente que l'orixe del nome «Mimosa» pue tar rellacionáu cola flor del mesmu nome.

Becrux ye una estrella subxigante de magnitú visual +1,30 de color azul y tipu espectral B0.5IV con una temperatura cercana a los 27.000&nbsp;K. La so lluminosidá, 2000 vegaes mayor que la del Sol nel espectru visible, xube a 19.600 soles cuando se considera la radiación emitida nel ultravioleta, que nuna estrella tan caliente supón una proporción importante.
El so diámetru ye aproximao 7 vegaes el del Sol, y la so masa ye 14 vegaes la solar.
Ye una estrella nueva, con una edá envalorada de 10 millones d'años, que'l so conteníu relativo de fierro ye igual a 3/4 partes del atopáu nel Sol.
Ye una variable pulsante de tipu Beta Cephei, que'l so rellumu varia ente magnitú +1,23 y +1,33 con periodos de 4,588, 4,028, 4,386, 6,805 y 8,618 hores.

Asitiada a 280 años lluz del Sistema Solar, l'espectru de Becrux revela que ye una estrella binaria cercana que les sos dos componentes, dixebraes unes 7 unidaes astronómiques, tienen un periodu orbital de 5&nbsp;años.
Amás, afayóse una segunda compañera de masa baxo, non observable nel espectru visible pero activa en rayos&nbsp;X; ye una estrella pre-secuencia principal, esto ye, ta inda en procesu de formación.
Dixebrada siquier 350&nbsp;ua del par interior, emplega 1600&nbsp;años o más en completar una órbita.
Una cuarta estrella, visualmente a 42 segundos d'arcu, puede tamién pertenecer al sistema. Si realmente forma parte del mesmu, sería una nana naranxa distante siquier 3600&nbsp;ua de la componente más brillosa.

## Referencies
Bellatrix

**Bellatrix** (Gamma Orionis / γ&nbsp;Ori / 24&nbsp;Ori / HIP 25336) ye la tercera estrella más brillosa de la constelación d'Orión con magnitú aparente +1,64; define'l «costazu esquierdu» del míticu cazador.

## Nome

El nome de **Bellatrix**, la **Estrella Amazona**, remanez del llatín y significa «la guerrera»; de la mesma esta pallabra vien de la traducción del árabe medieval *Al Najid*, «el conquistador».

Nel Éufrates, xunto a Betelgeuse (α&nbsp;Orionis) y Meissa (λ&nbsp;Orionis), Bellatrix yera *Kakkab Sar*, «la Constelación del Rei», o *Ungal*, qu'abarruntaba fortuna, honores marciales, riqueza y otros atributos reales.

## Carauterístiques físiques

Bellatrix ye una superxigante azul caliente de tipu espectral B2III -una de les estrelles más calientes que pueden vese a güeyu- con una temperatura superficial de 21.500&nbsp;K, non bien distinta a Espiga (α&nbsp;Virginis) o Adhara (ε&nbsp;Canis Majoris). La so lluminosidá, incluyida una importante cantidá de radiación emitida nel ultravioleta, ye 6400 vegaes mayor que la solar.

Clasificada como xigante, el so diámetru actual -llográu a partir de la midida del so diámetru angular- ye 5,7 vegaes mayor que la solar, pero nunos millones d'años va convertise nuna superxigante naranxa muncho más grande. Ello ye que yá desenvolvió una envoltura gaseosa como primer pasu nel so tresformamientu. Con una masa unu 8 o 9 vegaes mayor que la solar, probablemente va concluyir los sos díes como nana blanca.

Bellatrix usóse como estándar de lluminosidá pa comparar la variabilidá llumínica d'otres estrelles, hasta que s'afayó que ye una estrella variable de tipu eruptiva; el so rellumu varia ente +1,59 y +1,64 magnitúes.
Alcuéntrase a 240 años lluz del Sistema Solar.

## Ver tamién
*Llista d'estrelles más brilloses
*Estrella (náutica)

## Referencies
BD-17 63

**BD-17 63** (HIP 2247 / G 158-84 / SAO 147293) ye una estrella asitiada na constelación de Cetus, el bisarma marina. Conocida pola so designación nel catálogu Bonner Durchmusterung, tien magnitú aparente +9,63, nun siendo visible a simple vista. Visualmente alcuéntrase equidistante de la brillosa Deneb Kaitos (β Ceti) y de 6 Ceti. En 2008 anuncióse'l descubrimientu d'un planeta estrasolar orbitando alredor de BD-17 63.

Asitiada a 113 años lluz del Sistema Solar, BD-17 63 ye una nana naranxa de tipu espectral K5V con una temperatura efectivo de 4714 K. El so radiu ye'l 69% del que tien el Sol y relluma con una lluminosidá equivalente al 21% de la lluminosidá solar. Ye por tanto una estrella asemeyada a 61 Cygni A o a ε Indi, pero considerablemente más alloñada qu'éstes.

La metalicidá de BD-17 63, datu estrechamente rellacionáu cola presencia de sistemes planetarios, ye comparable a la solar ([Fe/H] = -0,03). Xira sobre sigo mesma más amodo que'l Sol, con una velocidá de rotación envalorada de 1,5 km/s, a la que correspuende un periodu de rotación de 39 díes. Tien una masa de 0,74 mases solares y una incierta edá de 4300 ± 4000 millones d'años.

## Sistema planetariu

En 2008 afayóse un planeta estrasolar masivu n'órbita alredor de BD-17 63. Denomináu BD-17 63 b, tien una masa mínimo cinco veces mayor que la de Xúpiter. Muévese a una distancia media de 1,34 UA al respective de la estrella —un 34% más alloñáu que la Tierra del Sol—, magar la so órbita ye notablemente escéntrica (ε = 0,54). El so periodu orbital ye de 656 díes (1,80 años).

## Ver tamién
* Llista de planetes estrasolares

## Referencies
BE Piscium

**BE Piscium** (BE Psc / HD 6286 / HIP 5007) ye un sistema estelar de magnitú aparente +8,24 asitiáu na constelación de Piscis. Alcuéntrase a 709 años lluz de distancia del Sistema Solar.

Les componentes principales del sistema son una estrella xigante naranxa de tipu espectral K1III y una nana o subxigante de tipu F6. El par constitúi una binaria eclipsante con un periodu de 35,671 díes, siendo la órbita práuticamente circular. El sistema ye cromosféricamente activu, tando catalogáu como variable RS Canum Venaticorum.

La estrella xigante naranxa tien una masa de 1,56 mases solares y un radiu 12 vegaes mayor que'l del Sol. El so periodu de rotación, de 35,49 díes, paez tar sincronizáu col periodu orbital del par. Les observaciones suxeren qu'esisten manches estelares persistentes nos sos polos, unu en cada hemisferiu, que la so temperatura ye menor que la fotosfera circundante nunos 810 K. La estrella de tipu F6 tien una masa de 1,31 mases solares y un radiu de 1,9 radios solares.

Una tercera componente, visualmente bien próxima al par eclipsante, completa'l sistema; ye una nana mariella de tipu averáu G0. Envalórase que'l sistema tien una edá de 2700 millones d'años.

## Referencies

* BE Piscium (SIMBAD)
*
Beta Apodis

**Beta Apodis** (β Aps / HD 149324 / HR 6163) ye una estrella de la constelación d'Apus, el ave del paraísu. De magnitú aparente +4,23, ye la tercera más brillosa de la constelación, dempués de α Apodis y γ Apodis. Alcuéntrase a 158 años lluz de distancia del Sistema Solar.

Beta Apodis ye una xigante naranxa de tipu espectral K0III con una temperatura superficial de 4677 K.
Con una lluminosidá equivalente a la de 52 soles, la so masa ye aproximao un 85% mayor que la masa solar.
La midida del so diámetru angular —2,09 ± 0,11 milisegundos d'arcu— dexa evaluar el so diámetru real, resultando ser unes 11 vegaes más grande que'l diámetru solar, polo que, ente les xigantes, nun ye de les de mayor tamañu.
En comparanza con α Apodis, tamién xigante naranxa, ye unes 14 vegaes menos lluminosa qu'ésta y la so diámetru ye una quinta parte del d'ésta última.
Les sos carauterístiques son más similares a les d'otres conocíes xigantes de tipu K como Pólux (β Geminorum) y Menkent (θ Centauri), magar la mayor distancia que nos dixebra de Beta Apodis fai que seya menos brillosa que cualesquier d'elles.
Per otra parte, amuesa una metalicidá —bayura relativa d'elementos más pesaos que'l heliu— daqué menor que la del Sol ([M/H] = -0,05).

## Referencies
Benetnasch

**Benetnasch** o **Alkaid** (Eta&nbsp;Ursae Majoris / η&nbsp;UMa / 85&nbsp;Ursae Majoris) ye la tercera estrella más brillosa de la constelación del sietestrellu (*Ursa Major*), detrás d'Alioth (ε&nbsp;Ursae Majoris) y Dubhe (α&nbsp;Ursae Majoris). De magnitú aparente +1,85, ta asitiada na parte más oriental de la constelación, a la fin de la cola» de la osa».

## Nomes
η Ursae Majoris ye conocida por distintos nomes. **Alkaid**, **Alcaid** o **Elkeid** proceden del árabe *Al-Qa'id*, que fai referencia a «la primera de les doncelles de llutu»; éstes son Benetnasch o Alkaid, Mizar y Alioth, que representen «plañideres» alredor d'un féretro o ataúd.

**Benetnasch** o **Benetnash** son nomes provenientes del árabe *Ka'id Banat al Na'ash*, que'l so significáu ye «la primera de les plañideres», n'alusión al mesma tema.

Na astronomía china, η&nbsp;Ursae Majoris ye conocida como 北斗七 
(«la Séptima Estrella del Cazo del Norte») o 搖光 («la Estrella de Rellumada Centelleante»).

## Carauterístiques físiques

Benetnasch ye una estrella blancu-azulada de secuencia principal de tipu espectral B3V con una temperatura efectivo d'unos 20.000&nbsp;K. Asitiada a pocu más de 100 años lluz del Sistema Solar, ye una de les estrelles más calientes visibles a simple vista. La so temperatura ta xustu per debaxo de la llende a partir del cual les estrelles emiten una importante cantidá de rayos X de resultes d'ondes de choque nos sos vientos estelares; por ello, Benetnasch ye namái una fonte débil de rayos&nbsp;X. La so lluminosidá ye más de 700 mayor que la solar y la so masa equival a unes 6 mases solares.
A partir de la midida del so diámetru angular —0,832 milisegundos d'arcu— puede envalorase el so diámetru real, 2,7 vegaes más grande que'l del Sol.
Xira sobre sigo mesma con una velocidá de rotación igual o superior a 144 ± 5 km/s.

A diferencia d'otres estrelles brilloses de la constelación, Benetnasch nun ye miembru de l'asociación estelar del sietestrellu; ésta ye un grupu d'estrelles que se mueven pel espaciu con velocidaes similares y que tienen un probable orixe común.

## Ver tamién
* Llista d'estrelles más brilloses
* Estrella (náutica)

## Referencies
Beta Aquarii

**Beta Aquarii** (β Aqr / β Aquarii) ye la estrella más brillosa de la constelación d'Acuariu. Tamién tien el nome tradicional **Sadalsuud** que deriva de la espresión árabe سعد السعود *sa<sup>c</sup>d as-su<sup>c</sup>ūd*, que significa "Afortunáu de los afortunaos".

Sadalsuud tien una magnitú estelar de +2,90 m. Pertenez a la clase estelar G0Ib, y ta a 610 años lluz de la tierra. Ye miembru d'una clase rara d'estrelles conocida como superxigantes de menor rellumu.

## Referencies
Beta Arae

**Beta Arae** (β Ara / HD 157244 / HR 6461) ye la estrella más brillosa na constelación d'Ara, con magnitú aparente +2,85. Comparte movimientu propiu y velocidá radial con γ Arae, polo que se pensó que dambes estrelles podíen formar un sistema binariu ampliu; sicasí, midíes precises de distancia realizaes pol satélite Hipparcos demostraron que Gamma Arae ta cuasi al doble de distancia que Beta Arae. Ésta última alcuéntrase a 603 años lluz de distancia del Sistema Solar. 

Beta Arae ye una superxigante o xigante lluminosa de color naranxa que'l so tipu espectral ye K3Ib-II. Con una temperatura superficial de 4582 K, ye bien lluminosa, 4600 vegaes más que'l Sol. Igualmente ye una estrella de gran tamañu, con un radiu 92 vegaes mayor que'l radiu solar, equivalente a 0,43 UA, daqué menos de la metá de la distancia ente la Tierra y el Sol. La teoría d'evolución estelar dexa calcular la so masa, ente 6,2 y 7,3 mases solares, polo qu'empezó la so vida como una estrella caliente de tipu B3 hai unos 50 millones d'años. Al evolucionar escontra una estrella xigante, la so velocidá de rotación foi menguando, siendo anguaño de namái 5,4 km/s, lo qu'implica que Beta Arae tardienta 2,33 años en completar un xiru.

## Referencies
Beta Caeli

**Beta Caeli** (β Cai / HD 29992 / HR 1503) ye la tercera estrella más brillosa de la constelación de Caelum —el cincel— con magnitú aparente +5,04, dempués de α Caeli y γ<sup>1</sup> Caeli.

Beta Caeli ye una estrella mariella de la secuencia principal de tipu espectral F3V con una temperatura efectivo de 6856 K. Curiosamente ye una estrella bien similar a α Caeli, anque llixeramente menos caliente qu'ésta. La so lluminosidá, 6,4 vegaes mayor que la del Sol, y el so tamañu, con un radiu 1,7 vegaes mayor que'l radiu solar, son llixeramente cimeres a los de α Caeli; sicasí, la mayor distancia que nos dixebra de Beta Caeli, 90 años lluz —un 36% más alloñada que α Caeli—, fai que'l so rellumu seya menor.

La velocidá de rotación proyeutada de Beta Caeli ye de 97,5 km/s, cuasi 50 vegaes mayor que la del Sol, yá que por tipu espectral ta xusto percima de la llinia qu'estrema les estrelles que roten apriesa —como la mesma Beta Caeli— de les que lo faen adulces —como'l Sol—. Ente que el Sol emplega aproximao 27 díes en completar un xiru sobre sigo mesma, Beta Caeli facer en pocu más d'un día.
El so conteníu metálico ye un 76% del esistente nel Sol.

## Referencies
Beta Camelopardalis

**Beta Camelopardalis** (β Cam / 10 Camelopardalis / HD 31910) ye la estrella más brillosa de la constelación de Camelopardalis —la xirafa— con magnitú aparente +4,03. D'alcuerdu al so paralax (3,74 milisegundos d'arcu), alcuéntrase a 870 años lluz de distancia del Sistema Solar.

## Carauterístiques
Beta Camelopardalis ye una superxigante mariella de tipu espectral G1Ib-II con una temperatura superficial de 5300 K.
La so lluminosidá ye 3300 vegaes mayor que la del Sol y el so radiu ye unes 65 vegaes más grande que'l radiu solar. Con una masa averada de 7 mases solares, tien una edá de namái 40 millones d'años.
Presenta una metalicidá daqué menor que la del Sol ([Fe/H] = -0,04).
En transición dende la secuencia principal escontra xigante colorada, Beta Camelopardalis, por temperatura y lluminosidá, atopar nuna zona del diagrama de Hertzsprung-Russell onde les estrelles tórnense inestables y fluctúan nel so rellumu, formando'l grupu de les cefeides.
Sicasí, al igual que dalgún otru exemplu como Alwaid (β Draconis), Beta Camelopardalis nun ye variable, ensin que se sepa cuál ye'l motivu de la so non variabilidá.

## Compañera estelar
A 83 segundos d'arcu de Beta Camelopardalis, esiste una estrella acompañante que ye de la mesma una estrella doble, de la que poco se sabe sacantes la componente principal ye de tipu A5. Distante siquier 25.000 UA, emplega más d'un millón d'años en completar una órbita alredor de la estrella superxigante.

## Referencies
Beta Circini

**Beta Circini** ye una estrella de tipu espectral A3V. Tien una lluminosidá 17.8 la del Sol, una temperatura superficial de 8.720 K y un radiu de 1,9 veces la del Sol (1.310.000 km).

## Referencies
Beta Comae Berenices

**Beta Comae Berenices** (β Com / 43 Com / HD 114710) ye la estrella más brillosa de la constelación de Melota de Berenice, con magnitú aparente +4,23. Relativamente próxima al Sistema Solar, alcuéntrase a namái 29,9 años lluz de distancia.
La estrella conocida más cercana a ella ye GJ 3801, distante 4,5 años lluz.

Beta Comae Berenices ye una nana mariella non bien distinta del Sol que'l so tipu espectral ye G0V. Con una temperatura efectivo de 6000 K, ye unos 280 K más caliente que'l Sol, siendo un 37% más lluminosa qu'ésti. El so parámetros de masa y diámetru son un 10% mayores que los del Sol. La so metalicidá —midida pol conteníu de fierro en rellación al d'hidróxenu— paez ser mayor que la solar, en redol a un 7%. Con una velocidá de rotación doble que la del Sol, presenta tamién actividá magnética, incluyendo erupciones y manches estelares, nun ciclu de 16,6 años y un posible ciclu secundariu de 9,6 años. Anque más nuevu que'l Sol, nun hai alcuerdu sobre la so edá, que según la fonte consultada pue ser de 1700, 4100 o 4400 millones d'años.

Beta Comae Berenices puede tener una compañera estelar próxima, detectada namái por espectroscopia, que nun foi confirmada. Estudios llevaos a cabu per aciu la téunica de velocidá radial nun detectaron planetes al so alredor.

## Ver tamién
* Llista d'estrelles brilloses más cercanes

## Referencies