open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Genaro Alonso

**Genaro Alonso Megido**  ye un escritor, académicu na Academia de la Llingua Asturiana y filólogu asturianu. Foi conseyeru d'Educación y Cultura del Principáu d'Asturies dende 2015 hasta 2019 mientres la presidencia de Javier Fernández.

## Biografía
Genaro Alonso ta llicenciáu en Filoloxía Hispánica pola Universidá d'Uviéu, premiu Estraordinariu de Llicenciatura, doctor en Filoloxía Hispánica pola Universidá de Llión y catedráticu d'Institutu dende 1984 a 1994 fecha na que s'incorporó al serviciu d'inspección educativa de la Conseyería.

Miembru de l'Academia de la Llingua Asturiana dende 1990 y presidente de l'Asociación d'Inspectores d'Educación d'Asturies (ADIDE) ente 2001 y 2007, ye autor amás de dellos trabayos rellacionaos cola llingua.

Nomáronlu Conseyeru d'Educación, Cultura y Deporte del Principáu d'Asturies mientres el gobiernu socialista de Javier Fernández, ensin tar afiliáu a la FSA. Mientres el so mandatu, desendolcó una prueba pilotu onde l'asturianu ye la llingua vehicular. Esto namái tuvo presente en colexos d'Avilés, Grau, Mieres, Siero o Samartín del Rei Aurelio.

## Llibros

## Ver tamién
* Inmersión llingüística
* Federación Socialista Asturiana
* Academia de la Llingua Asturiana

## Referencies

## Enllaces esternos
El Cabanón

Col nome d**'El Cabanón** podemos referinos a:

* El Cabanón, una casería de la parroquia de Morea, nel conceyu asturianu d'Ayer.
* El Cabanón, una casería de la parroquia de Nembra, nel conceyu d'Ayer.
* El Cabanón, una casería de la parroquia de Piñeres, nel conceyu d'Ayer.
* El Cabanón, un sitiu de la parroquia d'Erías, nel conceyu de Ḷḷena.

## Referencies
Eleiciones autonómiques d'España

Les **eleiciones autonómiques d'España** son unos comicios onde la ciudadanía de caúna de les comunidaes autónomes que componen el territoriu español escueyen a los sos representantes pa los parllamentos autonómicos. Les primeres eleiciones autonómiques feches n'España foron les eleiciones al Parllamentu de Cataluña de 1932.

## Asturies

## Aragón

## Galicia

## Cantabria

## País Vascu

## Navarra

## Cataluña

## Castiella y Llión

## Murcia

## Castiella-La Mancha

## Comunidá de Madrid

## Andalucía

## Comunidá Valenciana

## Islles Baleares

## Islles Canaries

## Estremadura

## La Rioxa

## Referencies

## Enllaces esternos
La Carrera (parroquia)

**La Carrera** ye una parroquia del conceyu asturianu de Siero.

Tien una estensión de , y una población de .

## Xeografía

### Llocalidaes

### Sitios

## Ver tamién

## Referencies

## Enllaces esternos
Pedro Puy Fraga

**Pedro Puy Fraga**  ye un políticu y parllamentariu español afiliáu al Partíu Popular de Galicia. 

## Biografía
Ye fíu de Francisco Puy Muñoz y Rosario Fraga Iribarne, el so hermanu ye Manuel Fraga. Ye doctor en drechu y tamién ye profesor titular d'Economía Aplicada na Universidá de Santiago de Compostela. Foi direuctor xeneral de Rellaciones Institucionales de la Consellería de Presidencia y secretariu de la Comisión Mista de Tresferencies de la Comisión Billateral Alministración Xeneral del Estáu-Comunidá Autónoma de Galicia. Foi conseyeru del Conseyu de Contas de Galicia ente los años 2002 y 2005. Foi escoyíu diputáu del Parllamentu de Galicia nes autonómiques de 2009, actuando como voceru d'Economía del Grupu Popular y dende marzu de 2011 voceru del Grupu Parllamentariu Popular. Volvió ser escoyíu diputáu nes autonómiques de 2012 y siguió como voceru del Grupu Parllamentariu Popular.

## Ver tamién
* Alberto Núñez Feijóo
* Miguel Tellado
* Pablo Casado Blanco
* Partido Popular
* Manuel Fraga Iribarne
* Idioma gallegu
* Ana Pontón
* Partíu Socialista Obreru Español

## Referencies

## Enllaces esternos
Parllamentu de Galicia

El **Parllamentu de Galicia** ye la institución onde mora'l poder llexislativu de la comunidá autónoma de Galicia (España). Como los parllamentos de País Vascu, Cataluña y Andalucía, el Parllamentu de Galicia foi constituyíu tres les primeres eleiciones autonómiques, celebraes en 1981, a partir de la redaición del Estatutu d'Autonomía pol procedimientu marcáu nel artículu 151.2 de la Constitución, polos miembros de les Cortes Xenerales escoyíos nes provincies correspondientes na primer llexislatura de la monarquía, presidida por Adolfo Suárez**.**

La primer sesión constitutiva del Parllamentu de Galicia tuvo llugar el 19 d'avientu de 1981 (I Llexislatura) nel Palaciu de Gelmírez, una vegada celebraes les primeres eleiciones autonómiques de la nuesa historia, el 20 d'ochobre de 1981.

Primeramente, el 18 de mayu de 1981, entrara a valir l'Estatutu d'Autonomía de Galicia, aprobáu nel referendu celebráu'l 21 d'avientu de 1980.

## Sede

El Parllamentu de Galicia tien la so sede nel Palaciu del Horru, en Santiago de Compostela, dende l'añu 1989. Primeramente, ocupara dos sedes provisionales (los palacios de Gelmírez y de Fonseca, dambos en Santiago). L'edificiu foi construyíu a principios del sieglu XX p'allugar una Escuela de Veterinaria.

El Palaciu del Horru cuenta con toles dotaciones necesaries pa que los diputaos y diputaes puean facer el so trabayu: salón de plenos, sales de comisiones, de prensa y otres dependencies d'usu polivalente, tanto pa les xuntes de calter internu como pa l'actividá pública y alcuentros con coleutivos. Un completu equipamientu tecnolóxicu dexa ufiertar en directu, al traviés de la web, les sesiones del Plenu y de les comisiones.

El Parllamentu alluga tamién una variada y pervalible coleición d'arte gallego contemporaneu, pintura y escultura, fundamentalmente, y cuenta con una nutrida biblioteca.

## Composición

## Ver tamién

* Xunta Xeneral del Principáu d'Asturies
* Parllamentu d'Andalucía
* Parllamentu de Cataluña
* Parllamentu de Canaries
* Parllamentu Vascu
* Cortes Valencianes
* Congresu de los Diputaos
* Senáu d'España
* Parllamentu Européu

## Enllaces esternos

## Referencies
Ceis

Col nome de **Ceis** podemos referinos a:

*Ceis, una parroquia del conceyu asturianu de Noreña.
*Ceis, una parroquia del conceyu asturianu de Siero.

## Referencies
Eleiciones al Parllamentu de Galicia de 1981

Les **Eleiciones al Parllamentu de Galicia de 1981** celebráronse'l 20 d'ochobre. Con un censu de 2.174.246 eleutores, los votantes foron 1.006.222 (46,3%) y 1.168.024 (57,3%) foron astenciones. Foi'l porcentaxe d'astención más altu nunes eleiciones autonómiques. Alianza Popular foi la fuercia más votada, siguida d'UCD. Gracies a un compromisu ente les dos fuercies más votaes Gerardo Fernández Albor (AP) foi nomáu primer presidente de la Xunta de Galicia. Les fuercies galleguistes y d'esquierda llograron una representación bien exigua. Pela so parte, los diputaos del BN-PG decidieron nun acatar la constitución, polo que foron espulsaos del Parllamentu.

## Resultaos



### Investidura del Presidente de la Xunta de Galicia



## Ver tamién

* Presidente de la Xunta de Galicia
* Parllamentu de Galicia
* Alberto Núñez Feijóo
*
*

## Referencies

## Enllaces esternos
Eleiciones a les Cortes d'Aragón de 1983

Les **Eleiciones a les [[Cortes d'Aragón]]** celebráronse'l 8 de mayu de 1983. Foron les primeres eleiciones democrátiques autonómiques dende'l reestablecimientu de la democracia. El vencedor foi'l Partíu Socialista Obreru Español d'Aragón quien se quedó a un escañu de la mayoría absoluta. Esto dexó-y gobernar en coalición col Partíu Comunista d'España. Los otros partíos que llograron representación parllamentaria foron: Alianza Popular, Partíu Aragonés, Centru Democráticu y Social.

## Resultaos

## Ver tamién

* Cortes d'Aragón
* Presidente d'Aragón

## Referencies

## Enllaces esternos
Eleiciones a l'Asamblea Rexonal de Cantabria de 1983

Les **Eleiciones a l'Asamblea Rexonal de Cantabria de 1983** celebráronse'l 8 de mayu. Nestos comicios la cámara taba compuesta por 35 diputaos, polo qu'a partir de 18 escaños yera mayoría absoluta. D'esta manera Coalición Popular (qu'a partir de 1989 pasó a llamase PP) formáu por una federación de partíos conservadores AP-PDP-UL llogró la mayoría absoluta nel Parllamentu de Cantabria. José Antonio Rodríguez Martínez foi investido presidente de Cantabria (independiente nes llistes d'AP). En febreru de 1984 dimitió del so cargu, y foi reemplazáu por Ángel Díaz de Entresotos y Mier d'Alianza Popular (AP). Los otros partíos que llograron representación parllamentaria foron: PSOE y PRC.

## Resultaos

## Referencies
## Referencies
Diego Avello

**Diego Avello** , conocíu como **Diego "Bull" Avello** ye un músicu de rock asturianu. Ye conocíu por ser el líder de Bull y Los Búfalos.

## Biografía
Nació en Cangas del Narcea nel añu 1975. Tres de colar d'Asturies en 2001, tuvo n'África, Los Angeles, Méxicu p'acabar n'Austin (Texas), onde mora anguaño (2019). Allí dirixe'l grupu Bull y Los Búfalos, qu'en setiembre de 2019 recibió'l premiu *MXD MAG Rock and Metal Awards* de Texas 2019 al meyor grupu de hard rock n'español de Texas. Poco depués súpose que la segunda temporada de la serie *[[Mayans MC]]* escoyera dellos cantares de so como banda sonora.

## Referencies

## Enllaces esternos
Eleiciones al Parllamentu de Cataluña de 1932

Les Eleiciones **al [[Parllamentu de Cataluña]] de 1932** foron celebraes el domingu 20 de payares de 1932, constituyendo les primeres eleiciones democrátiques a esti parllamentu rexonal. Celebráronse nel contestu posterior a la proclamación de la Segunda República Española, la restauración de la Xeneralidá de Cataluña y l'aprobación del Estatutu d'Autonomía de Cataluña.

## Procesu eleutoral
Les eleiciones foron convocaes el 25 d'ochobre pol gobiernu provisional de la Xeneralidá de Cataluña, presidíu por Francesc Macià. Foron convocaos a votar tolos homes catalanes mayores de 25 años.

L'oxetivu de les eleiciones yera que los ciudadanos escoyeren los 85 diputaos representantes de los catalanes, que darréu escoyeríen al Presidente de la Xeneralidá de Cataluña y al *Presidente del Parllamentu Catalán*.

Definiéronse cinco circunscripciones eleutorales, qu'apurriríen un númberu determináu de diputaos nel Parlñamentu en función de la distribución xeográfica de la población: Barcelona ciudá (24 diputaos), restu de Barcelona (19 diputaos), Lleida (14), Girona (14) y Tarragona (14). El sistema eleutoral escoyíu foi'l mesmu que rexía poles Cortes Españoles, conocíu como mayoritariu por distritos, con reserva de minoríes, de tal manera que l'eleutor disponía d'un númberu múltiple de votos d'unos 3/4 de los diputaos a escoyer na so circunscripción. A la práctica esti sistema representaba que la candidatura ganadora llevábase estes 3/4 partes de los escaños (el que se conocía como "mayoríes") y el segundu partíu'l restu ("minoríes"). Los partíos menores teníen bien poques posibilidaes de consiguir representación. Nel Parllamentu escoyíense 68 diputaos de mayoría y 17 de minoría.

Les eleiciones dieron una agobiante victoria a la coalición republicanu-socialista encabezada por Esquerra Republicana de Cataluña ya integrada amás pola Unió Socialista de Cataluña y por otros pequeños partíos republicanos. Liderada por Francesc Macià, llogró les mayoríes a les 5 circunscripciones - 67 de los 85 escaños de la cámara catalana - ente que la coalición encabezada pola Lliga Regionalista consiguía 17 de los 18 reservaos a la minoría y el Partit Catalanista Republicà consiguía'l restante. El Partit Republicà Radical - un 5 % - la Dreta de Catalunya - un 3 % - y lo Bloc Obrer i Camperol - un 2 % - nun algamaron representación.

## Resultaos

a Pola circunscripción de la ciudá de Barcelona. 

## Ver tamién

* Presidente de la Xeneralidá de Cataluña
* Esquerra Republicana de Catalunya
* Manuel Azaña
* Nacionalismu catalán
* Lluís Companys
## Referencies
Eleiciones a l'Asamblea Rexonal de Cantabria de 1987

Les **eleiciones a l'Asamblea Rexonal de Cantabria de 1987** celebráronse'l 10 de xunu. Nestos comicios establecióse que la cámara tuviera 39 diputaos, 4 más que nes anteriores eleiciones. Alianza Popular (dende 1989, Partíu Popular) nun algamó la mayoría absoluta con 19 diputaos. Foi investíu como Presidente del Gobiernu de Cantabria Juan Hormaechea Cazón (independiente nes llistes d'AP). En 1989 el PP esixi la so dimisión, pero Hormaechea sigue con un gobiernu formáu namái con independientes. N'avientu del añu 1990 una moción de censura fecha pol PP, PSC-PSOE, PRC y CDS, desallugó del cargu a Juan Hormaechea Cazón, siendo sustituyíu pol socialista Jaime Blanco García (PSC-PSOE), que forma un Gobiernu de coalición col PSOE, PP, PRC y CDS.

La llexislatura viose chiscada por diversos desavenencies dientro de los grupos parllamentarios. Asina, en 1988 un diputáu del PRC forma'l PNC y otra pasa a AP; en xineru de 1989 Alianza Popular convirtióse en Partíu Popular. En payares de 1989 dos diputaos del PP s'enfrentaron a Hormaechea y dexen el partíu. En 1990 un diputáu del PSOE pasa al grupu Mestu; tamién en 1990 once diputaos, encabezaos pol Presidente Juan Hormaechea, dexen el PP y pasen al Grupu Mestu (más tarde van formar la UPCA). A la fin de la Llexislatura, la distribución d'escaños ye: PSOE 12 escaños, UPCA 11, PP 7, PRC 3, CDS 2, PNC 1, ya independientes 3.

## Resultaos

## Referencies
Eleiciones a l'Asamblea Rexonal de Cantabria de 1991

Les **eleiciones a l'Asamblea Rexonal de Cantabria de 1991** celebráronse'l 26 de mayu. Les eleiciones autonómiques de 1991 dieron la primer victoria al PSC-PSOE nunos comicios autonómicos. La división de la coalición de centru drecha qu'asistió a anteriores eleiciones perxudicó gravemente al PP. La UPCA de Juan Hormaechea Cazón llogró unes bones resultancies. A pesar de la mayoría simple del PSC-PSOE, Juan Hormaechea Cazón repitió como Presidente del Gobiernu de Cantabria al cuntar col sofitu del Partíu Popular. En payares de 1994, una sentencia firme del Tribunal Supremu condena a Juan Hormaechea a les penes de prisión ya inhabilitación; esti presenta la dimisión, pero nengún otru candidatu llogra mayoría nel Paramentu, polo que Hormaechea siguió como Presidente en funciones hasta xunetu de 1995.

## Resultaos

## Referencies
Eleiciones a l'Asamblea Rexonal de Cantabria de 1995

Les **eleiciones l'Asamblea Rexonal de Cantabria de 1995** celebráronse'l 28 de mayu. El PP consiguió la mayoría simple nestos comicios. Juan Hormaechea Cazón (UPCA) foi obligáu a retirase por una decisión xudicial tomada'l día enantes de les eleiciones. Juan Hormaechea tuvo arreyáu en dellos procesos xudiciales, y el Tribunal consideró probada la so participación en fechos como mandar la fabricación de los cartelos qu'anunciaben les obres financiaes pola comunidá autónoma a la empresa d'un amigu, denominada Oyprocansa, ensin publicidá, xustificación nin consulta previa a otros empresarios, y por encargar con otres irregularidaes un estudiu sobre la situación socioeconómica de los conceyos de la rexón.

Izquierda Xunida consiguió representación parllamentaria nestes eleiciones autonómiques con 3 escaños, sicasí en setiembre de 1997 los 3 diputaos abandonen IX y formen Esquierda Democrática Cántabra (IDCAN). D'esta manera, foi investíu Presidente José Joaquín Martínez Sieso (PP) col sofitu del PRC. Sicasí, la suma de los diputaos de dambos partíos nun dio la mayoría absoluta al conxuntu, polo que fixeron falta alcuerdos puntuales pa l'aprobación de delles lleis.

## Resultaos

## Referencies
Conceyos d'Islandia

Los **[[conceyu|conceyos]] d'[[Islandia]]** (n'islandés *Sveitarfélög Íslands*) son unidaes alministratives llocales. La Constitución d'Islandia garantiza la so plena autonomía.

Estos conceyos tán dirixíos por representantes escoyíos cada cuatro años. El númberu de representantes varia dende trés nes menores hasta 15 na mayor de les llocalidaes. La mayor parte de los conceyos, sacante los bien pequeños, contrata los servicios d'un xerente que puede o non ser miembru del conceyu. A estos considérase-yos «alcaldes» (*bæjarstjóri/borgarstjóri*) nos conceyos urbanos y «xerentes comunales» (*sveitarstjóri*) nes árees rurales o mistes.

El númberu de conceyos amenorgó a mediaos del sieglu XX. En 1950 esistíen 229. En 1995 esta cantidá amenorgárase a 170. En 2019 había 79. La so población varia ente 50 y 114.800 habitantes y la so superficie de 2 a 8884 quilómetros cuadraos. La población media ye de 3790 habitantes.

## Llista de conceyos

## Ver tamién
* Condaos d'Islandia
* Rexones d'Islandia

## Referencies
Converxencia de Demócrates de Navarra

Converxencia de Demócrates de Navarra (CDN) foi un partíu políticu español de centru y rexonalista qu'actuaba n'esclusiva nel ámbitu de la Comunidá Foral de Navarra fundáu en 1995 como frutu d'una dixebra dende Unión del Pueblu Navarro (UPN). Tres les eleiciones de 2011, y per primer vegada dende la so fundación, quedaronse ensin representación nel Parllamentu de Navarra. El 2 de xunu de 2011, l'asamblea d'afiliaos decidió eslleir el partíu.

Les mocedaes de CDN denominábense **Mozos Demócrates de Navarra** (en castellán **Jóvenes Democrátas de Navarra** )(JDN).

La mayoría de los sos afiliaos y cargos pasaron a Unión del Pueblu Navarro, polo tanto de dalguna manera considerarse a UPN continuador de CDN.
## Referencies

## Enllaces esternos
Eleiciones al Parllamentu de Cantabria de 1999

Les **eleiciones al Parllamentu de Cantabria de 1999** celebráronse'l 13 de xunu. Nesta llexislatura repitió'l mesmu pactu ente PRC y PP. José Joaquín Martínez Sieso volvió ser proclamáu Presidente del Gobiernu de Cantabria col sofitu de los rexonalistes. Coles mesmes el PSOE foi a les eleiciones con Izquierda Democrática Cántabra, un partíu xebráu d'Izquierda Xunida.

## Resultaos

## Referencies
Conceju Nacionaliegu Cántabru

El **Conceju Nacionaliegu Cántabru** (*Conceyu Nacionaliegu Cántabr*u n'asturianu) foi un partíu nacionalista d'esquierdes. Ñació en Cantabria en 1995.

## Historia
El *Conceju Nacionaliegu Cántabru* (CNC) ye un un partíu d'ideolocía nacionalista de Cantabria. El CNC ñaz en 1995 y celebró'l so primer congresu en 1996 en ￼￼Torrelavega￼￼. El primer nome del patiu foi *Conceju Cantabrista* (COC), una formación y d'esquierdes y nacionalista cola so sede en Torrelavega. En 1998 el partíu camudó'l nome a la so forma actual. En 1999 presentaron llistes a leseleiciones autonómiques, ganando 1.149 votos nos conceyos de Santander, Barcena de Cicerón y Bareyo. Nes eleiciones xenerales de 2000 ganaron 2,103 votos. En 2001 el CNC anunció una manifestación pal Día de Cantabria, pero foi prohibíu poles autoridaes. Nes eleiciones al Parllamentu de Cantabria de 2003, el CNC llogró 1.670 votos nes eleiciones rexonales y 1.131 nes llocales unos (llistes presentaes en Santander (640 votos, 0.63%), Torrelavega (194 votos, 0.55%), Camargo (135 votos, 0.86%), Colindres (61 votos, 1.34%), Mediu Cudeyo (12 votos, 0.28%), Comillas (32 votos, 1.79%), Barcena de Cicerón (32 votos, 1.73%) y Alfoz de Lloredo (25 votos, 1.32%). Tuvieron candidatos nos conceyos* de [[Cicerón, Cantabria|Cicerón]], [[Formosa, Cantabria|Formosa]] y [[Zurita, Cantabria|Zurita]]).*

## Resultaos eleutorales

## Referencies
Centru Asturianu de Méxicu

El **Centru Asturianu de Méxicu** (d'antiguo **Club Asturias**) ye una asociación civil ensin fines d'arriquecimientu que'l so fin ye dar sitiu de xunta a los inmigrantes y descendientes d'inmigrantes asturianos en Ciudá de Méxicu. 

## Historia
Tien el so orixe na xunta que celebraron el 7 de febreru de 1918 un grupu d'asturianos, a iniciativa, ente otros, de José Menéndez Aleu, Ángel H. Díaz y Antonio Martínez Cuétara na casa d'esti postreru nel númberu 52 de la cai de l'Amargura (güei República d'Hondures) de la Ciudá de Méxicu, siendo'l so primer presidente Jesús Moradiellos.

La idea orixinal foi crear un club de fútbol, el Club Asturies, qu'amás sirviera de venceyu ente los asturianos en Méxicu. L'equipu darréu entama la so actividá deportiva y, complementando la so intención orixinal, el club lleva a cabu en 1919 la so primer actividá social: la xira, gran romería tradicional nel mes d'abril, recordando una victoria del rei Pelayu pela redolada de Gigia (güei Xixón) que se sigue celebrando hasta los nuesos díes.

Anguaño'l Centru Asturianu de Méxicu tien tres sedes: 

* El Parque Asturias asitiáu na colonia El Reloj, na cai de Cáliz, al sur la Ciudá de Méxicu.
* La sede Sociocultural asitiada na cai Arquímedes, 4, Colonia Polanco. Delegación Miguel Hidalgo, 11560 Ciudá de Méxicu.
* El Centru Ecolóxicu asitiáu pela redolada de la Ciudá de Cuautla nel estáu de Morelos. 

Cuenta con un restaurante qu'inclúi comida asturiano y español nes sos sedes. Les sos oficines centrales atópense en Polanco, col Parque Asturias na zona sur la Ciudá de Méxicu y un Club Campestre Ecolóxicu nel estáu mexicanu de Morelos. Promueve l'espardimientu de la cultura asturiana y asoleya una Gaceta mensual.

## Premios y reconocencies

* 2018 "Premiu Amuravela d'Oru", otorgáu pola Asociación d'Amigos de Cuideiru, con motivu del Centenariu del Centru Asturianu de Méxicu. Recoyó'l gallardón el so presidente, el tebergán Manuel Arias Díaz.

## Referencies

## Enllaces esternos

* Páxina oficial
* Centru Asturianu de México en Facebook
* Grupu Cassatt
Eleiciones al Parllamentu de Cantabria de 2003

Les **eleiciones al Parllamentu de Cantabria de 2003** celebráronse'l 25 de mayu. El PRC foi l'únicu partíu con representación parllamentaria qu'amontó'l so númberu d'escaños nestos comicios. Nesta ocasión, nun se revalidó'l pactu ente PP y PRC, yá que Miguel Ángel Revilla (PRC) esixó la presidencia rexonal como condición pa un alcuerdu. Al negase'l PP a esti fechu, y aceutalo'l PSOE, llegóse a un alcuerdu. El PRC y el PSC-PSOE formaron gobiernu nesta llexislatura. Miguel Ángel Revilla (PRC), del partíu menos votáu del parllamentu rexonal, foi escoyíu presidente de Cantabria, mientres que Dolores Gorostiaga, la secretaria xeneral del PSC-PSOE, que fuera segunda nes eleiciones solo prr detrás del PP, foi nomada vicepresidenta. Dambos partíos repartieron el mesmu númberu de conseyeríes, a pesar de que'l PSOE superaba claramente al PRC en númberu de votos populares.

## Resultaos

## Referencies
Eleiciones al Parllamentu de Cantabria de 2019

## Sistema eleutoral
Según la llei eleutoral de Cantabria, pa presentar candidatures, les agrupaciones d'eleutores tienen de recoyer, siquier, la firma del 1 % de los inscritos nel censu eleutoral de la circunscripción respectiva, pudiendo cada eleutor sofitar sólo a una agrupación eleutoral.

En cuanto al númberu de diputaos a escoyer, l'Estatutu cántabru preve que'l Parllamentu de compone d'ente 35 y 45 diputaos. La llei eleutoral cántabra desarrolla esti apartáu estableciendo que'l númberu de diputaos a escoyer ye de 35. escoyíos cada cuatro años por aciu del sistema D'Hondt. Los candidatos presentáronse en llistes zarraes de los partíos políticos, y el votu ye directu y secretu, pudiendo votar tolos mayores de 18 años. La llei preve una única circunscripción, la mesma Comunidá. Pa llograr representación, ye necesariu llograr siquier el 5 % de los votos válidos.

## Xornada eleutoral
La xornada eleutoral entamó a les 8:00 de la mañana cola constitución de les 823 meses eleutorales nes sos sedes per parte de los presidentes de mesa, vocales y suplentes, la presentación de los interventores de los partíos políticos y la constatación de la presencia de tolos elementos necesarios pa la votación. En llevantándose l'acta de constitución de mesa, a les 8:30 hores, los colexos eleutorales abrieron les sos puertes a les 9:00 de la mañana por que los ciudadanos inscritos nellos entamaren a votar.

### Participación
A lo llargo de la xornada se dieron a conocer los datos de participación nes eleiciones en dos causes, según la participación final. La participación entamó siendo bien similar a les pasaes eleiciones, anque finó siendo casi cinco puntos cimeru.




## Resultaos eleutorales

## Notes

## Referencies
Eleiciones al Parllamentu de Cantabria de 2007

Les **eleiciones al Parllamentu de Cantabria de 2007** celebráronse'l 27 de mayu. Foi namái'l PRC el que vio amontáu'l so númberu d'escaños. Nesta llexislatura revalidóse'l pactu ente socialistes y rexonalistes, de manera que Miguel Ángel Revilla (PRC) volvió ser investíu presidente de Cantabria. El PSOE quedóse con cinco conseyeríes, dexando al PRC con solu cuatro, y Dolores Gorostiaga volvió ser nomada vicepresidenta.

## Resultaos

## Referencies
Eleiciones al Parllamentu de Cantabria de 2011

Les **eleiciones al Parllamentu de Cantabria de 2011**, que dieron llugar al entamu de la VIII Llexislatura, celebráronse'l 22 de mayu de 2011, nel marcu de les eleiciones autonómiques d'España de 2011. Escoyéronse 39 diputaos.

## Resultaos

## Referencies
Partíu Socialista Popular

El **Partíu Socialista Popular** (**PSP**), foi un partíu políticu español d'ideoloxía socialista, lideráu por Enrique Tierno Galván. A pesar de que llogró algmar dellos escaños nes elecciones 1977, al añu siguiente integróse nel PSOE.

## Historia
Foi fundáu n'ambientes universitarios en 1968 col nome de "*Partíu Socialista del Interior*" (PSI), adoptando'l so nome definitivu en 1974. Dende los sos entamos la formación definióse como marxista. Los cuadros del PSP taben formaos principalmente por intelectuales y profesionales, y el so lideralgu yera exercíu tantu pol profesor universitariu Enrique Tierno Galván como pol so ayudante, Raúl Morodo. Nel añu 1974 el PSP xunióse a la Xunta Democrática, una coalición de fuercies polítiques y sociales d'oposición a la dictadura franquista.

El PSP presentóse a les eleiciones xenerales del 15 de xunu de 1977 en coalición con dellos partíos integrantes de la Federación de Partíos Socialistes so la denominación Unidá Socialista. La coalición llogró 816&nbsp;582 votos (4,46 %) y 6 diputaos, de los que cinco pertenecíen al PSP (trés por Madrid, ún por Cádiz y otru por Valencia). El diputáu restante se llogró por Zaragoza y correspondió al candidatu del Partíu Socialista d'Aragón (PSA), d'ideoloxía aragonesista y d'izquierdes. Nel Senáu, llogró cuatro senadores: dos baxo les sigles del PSP-US o US (en Madrid y Alicante) y otros dos en coaliciones d'izquierda nes que participaba'l PSOE (por Cádiz y Almería).

Dada la exigüidad de la representación parllamentaria, los cinco diputaos del PSP pasaron al Grupu Mestu, xunto col diputáu del PSA. Los cuatro senadores del PSP integráronse nel Grupu Parllamentariu Progresistes y Socialistes Independientes. En febreru de 1978 el PSP decidió integrase nel Partíu Socialista Obreru Español, cosa que finalmente se produció en mayu de 1978. Esto foi'l final del PSP. Cuatro de los cinco diputaos s'integraron nel grupu socialista, mientres que'l quintu, Raúl Morodo, permaneció nel mestu. De la mesma, solu dos de los senadores del PSP s'integraron nel grupu socialista. Nes eleiciones municipales de 1979, Enrique Tierno Galván foi la cabeza de llista del PSOE al conceyu de Madrid. Anque nun foi'l candidatu más votáu, el sofitu del PCE (con que los sos conceyales llograba mayoría absoluta) dexó-y ser el primer alcalde democráticu de Madrid tres la muerte de Franco.

Quepe destacar que'l primer presidente d'Asturies, Pedro de Silva, yera miembru del Partíu Socialista Popular d'Asturies. El PSPA, integráu nel PSOE, con Pedro de Silva a la cabeza, foi escoyíu nes eleiciones xenerales de 1982 llogrando'l so escañu por Asturies. Escañu que dexó pa poder presentase a la presidencia asturiana, consiguiendo ser presidente en 1983.

Otros miembros destacaos o que darréu algamaron relevancia foron José Bono, Francisco Sosa Wagner, Pablo Lucas Verdú, José López Orozco, José Blanco, Miquel Iceta o Javier Nart.

## Resultaos eleutorales

## Referencies

## Enllaces esternos
Oeste d'Estaos Xuníos

L**'Oeste d'Estaos Xuníos**, tamién nomáu **Oeste Americanu** (*American West*), **Llonxanu Oeste** (*Far West*) o simplemente **L'Oeste** (*the West*), ye una de les cuatro rexones nes que la Oficina del Censu de los Estaos Xuníos divide, con propósitos estadísticos, el territoriu d'Estaos Xuníos. Concretamente, la qu'abarca los trece estaos más occidentales de los Estaos Xuníos, los asitiaos ente los Montes Rocosos y la Gran Conca y l'océanu Pacíficu, amás del estáu insular pacíficu de Ḥawai. Esta rexón llenda al este col Mediu Oeste d'Estaos Xuníos y el Sur d'Estaos Xuníos, con Canadá al norte y con Méxicu al sur.

El significáu del términu L'Oeste foi camudando según la población d'Estaos Xuníos d'orixe européu diba desplazándose hacia l'oeste, nún procesu que llevó sieglos completar. Primero de 1800 los cumales de la cordelera de los Apalaches yeren consideraos la frontera occidental del país. Posteriormente la frontera moviose hacia l'oeste, y entamó a considerase que L'Oeste yeren les tierres asitiaes al oeste del ríu Mississippi.

L'Oeste abarca varios biomas principales: mesetes y llanures árides y semiárides, especialmente nel so suroeste; montañes viescoses, qu'inclúin dos cordeleres importantes, los Montes Rocosos y Sierra Nevada; l'ecosistema litoral de la costa pacífica d'Estaos Xuníos; y les viesques húmides de la so fastera noroccidental.

## Subrexones
La Oficina del Censu sodivide la rexón en dos subrexones: la de los Estaos de los Montes Rocosos (Montana, Wyoming, Colorado, Nuevu Méxicu, Idaho, Utah, Arizona y Nevada) y la de los Estaos del Pacíficu (Washington, Oregón, California, Alaska y Ḥawai).

Otres clasificaciones estremen la rexón en función de la llatitú de los estaos. Asina, considérase davezu que Arizona, Nuevu Méxicu, Nevada, Colorado y Utah formen el Suroeste de los Estaos Xuníos (*the Southwest*), solos o xunta con Texas y Oklahoma, pertenecientes a otres rexones de les establecíes pola Oficina del Censu. De la mesma manera considérase que Idaho, Montana, Oregón y Washington formen lo que se conoz como'l Noroeste (*the Northwest* o *Pacific Northwest*). 

Finalmente, úsase'l términu Costa Oeste (*West Coast*) pa facer referencia a los estaos continentales que tienen costa nel océanu Pacíficu: California, Oregón, Washington y Alaska.

## Ver tamién
* Rexones d'Estaos Xuníos

## Referencies

## Enllaces esternos
La fía de Vercinxetórix

***La fía de Vercinxetórix*** (en francés: *La fille de Vercingétorix*) ye'l llibru de cómic númberu 38 de la serie d'Astérix el Galu y foi espublizáu'l 24 d'ochobre de 2019. La torna al asturianu, fecha por María Xosé Rodríguez López, espublizóse tamién el mesmu día del estrenu mundial.

## Referencies

## Enllaces esternos
*  de la versión n'asturianu
*  de la versión orixinal en francés
Ría de Tinamayor

La **ría de Tinamayor** o tamién llamada **Tina,** ye un estuariu asitiáu ente les comunidaes autónomes de Cantabria y Asturies, ente les llocalidaes d'Unquera y Pechón, en Cantabria y el conceyu de Ribedeva n'Asturies, au desagua'l ríu Deva al mar Cantábricu. Tien una superficie de 82 hectárees y un perímetru de 14,4 quilómetros, con una superficie intermareal del 50%. La ría despéllase al mar al traviés d'una estrecha canal d'agua ente dos montes de pindios abilaos; ellí esiste una sablera, mientres que'l so tramu entemediu ta cubiertu per praos y carrizales y el so tramu interior por árboles y arbustos esvalixaos.

Al fondu de la ría ábrese, tres la llocalidá d'Unquera, l'escobiu de la Hermida, mediu más común p'aportar a la contorna cántabra de Liébana. L'autovía del Cantábricu traviesa la ría pela so parte interior.

Pel llau d'Asturies ta'l cabu de Santumedé, u esiste un faru del mesmu nome. N'otru llugar del cabu queden les ruines d'un monesteriu del sieglu XVIII. Al pie de la boca de la ría esisten una serie de cueves, una d'elles ye la cueva de les Arenes, al este, na parte cántabra.

La marxe drecha de la ría ocúpenla les calzaes d'aceleración y desaceleración pa entrar y salir de l'autovía del Cantábricu y la industria d'Unquera, esistiendo una fábrica de conserves con muelle propiu.

## Historia

Anque'l tráficu marítimu ye güei escasu, tradicionalmente esta ría sirvió pa establecer conexones marítimes con distintos llugares d'España y Europa. A esta ría llegaben dende'l valle de Somorrostro, en Bizkaia, los minerales que s'embarcaben remontando un tramu del ríu Deva hasta un muelle, a partir del cual tresportábense en carru hasta les ferreríes de la zona interior. Los primeros datos sobro les ferreríes del llugar apaecen nel sieglu XVI, anque probablemente yá esistíen nel XV.

Nes feches cercanes a 1900 tuvo la importancia de ser el puertu que conectaba la zona con otros de Bélxica y Alemaña, amás d'embarcar mercancíes pa les fábriques de la Real Compañía Asturiana de Mines, principalmente calamina y sulfuru de cinc. Dos aduanes podíen utilizar la ría pa embarcar xéneros, frutes y productos: la de Llanes y la de San Vicente de la Barquera.

## Bibliografía
* *Directiva Marco del Agua Cantabria: Evaluación del estado de las masas de agua transición (estuarios) de Cantabria *. Tomu I. Carauterización de las masas de agua de los estuarios; anejo 1: Fichas descriptivas de los estuarios.

## Referencies

## Enllaces esternos
Outur (parroquia)

**Outur** ye una parroquia del conceyu asturianu de Valdés.

Tien una superficie de  y una población de .

## Xeografía

### Llocalidaes

### Sitios
; Canéu
* Las Prales
* Las Torres
* Los Umeiros

; Outur

## Referencies

## Enllaces esternos
José Antonio Díez

**José Antonio Díez Díaz**,  ye un xeólogu y políticu socialista español. Alcalde de Llión dende'l 5 de xunetu de 2019.

## Biografía
### Formación universitaria
Llicenciáu en Ciencies Xeolóxiques pola Universidá d'Uviéu. Darréu realizó un máster en Maestría n'Alministración d'Empreses pol Institutu d'Empresa.

### Carrera política
Foi conceyal del Conceyu de Llión dende 2007, siendo responsable de Seguridá y Movilidá, y voceru del Grupu Socialista dende xunetu de 2012, dempués de que Paco Fernández abandonara la política activa. Tamién ye secretariu xeneral de l'agrupación llocal del PSOE de Llión, la más numberosa n'afiliación en Castiella y Llión.

En payares de 2019, reivindicó la creación d'una comunidá autónoma pa Llión, Zamora y Salamanca, una de les mayores demandes del llionesismu que representa la Unión del Pueblo Leonés (UPL). Esto nun prestó al alcalde socialista de Valladolid, Óscar Puente, y alvirtió a José Antonio de que'l PSOE nacional nun va sofitar la creación d'una "Rexón Llionesa". José Antonio, nel Día de la Constitución Española, declaró que los llioneses son llioneses y non castellanos, y declaró que la Constitución permite crear l'autonomía llionesa. El PP de Valladolid intentó reprobar a José Antonio Díez, pero nun salió alantre la so moción polos votos en contra del PSOE, VTP y VOX.

Anguaño mora nel barriu de La Chantría. Ta casáu y tien dos fíos.

## Referencies

## Enllaces esternos
Cadavéu (parroquia)

**Cadavéu** ye una parroquia del conceyu asturianu de Valdés. 

La parroquia, con una estensión de  km², ta allugada sobre la rasa costera, ente'l cabu Vidíu y el Cabu Bustio. Tien una población de .

El llugar de Cadavéu atópase a una altitú de 90 m y dista 18,20 km de Ḷḷuarca, la capital del conceyu.

Arriendes d'esti llugar, la parroquia entiende les aldegues de Ribón y Viḷḷamouros.

Cadavéu ganó'l concursu "Pueblu más guapu d'Asturies" nel añu 1954 y recibió'l premiu al Pueblu Exemplar d'Asturies en 2022.

Cadavéu ye'l llugar de nacimientu del escritor Fernán Coronas, conocíu como'l Padre Galo.

## Historia
Los primeros datos que se conocen son referentes a que foi una vieya propiedá de la reina Doña Urraca y el so nome remanez de "cádabu" ("árgoma", "toxu") ya que'l so tarrén dase al desendolcu d'esta mena de parrotal.

Na Edá Media foi puertu balleneru y hasta hai pocos años los sos habitantes dedicábense a na so mayor parte a l'agricultura y la ganadería.

A finales del sieglu XIX y entamos del XX, la zona foi destín importante d'emigración a América del Sur, calteniéndose bonos exemplos d'arquitectura indiana, y mansiones perfectamente conservaes anguaño.

## Cultura
Nel pueblu caltiénense anguaño unos 95 horros o paneres.

La Fiesta de La Regalina declarada d'interés turísticu rexonal, y que se celebra l'últimu domingu d'agostu, solliñando los bailles típicos, el desfile de les carroces dende'l barriu de Rapa acompañaes de cientos de persones vistíes col paxellu, coros y dances, pregón y el ramu d'Alfiladas.

## Xeografía
Cadavéu ye, anguaño, un nucleu rural dispersu, formáu por 290 edificaciones de les que, 107 son anteriores al añu 1900, 42 foron construyíes nel periodu 1900-1950 y les 151 restantes, dende esta fecha hasta anguaño.

### Llocalidaes

### Sitios

### Sableres
*Sablera de Cadavéu

## Economía
La dependencia mayoritaria, n'otros tiempos, yeren los sectores agrícola-ganaderu y pesqueru,  anguaño, los sectores de más importancia son: servicios (hai de solliñar la hostelería), madereru, agrícola-ganaderu, pesqueru y turísticu.

## Transportes
### Ferrocarril
Pela parroquia pasa la llinia Ferrol-Xixón que cuenta con una estación na que faen parada los servicios de la llinia R-1f (Rexonales AM).

### Autobús
Pela parroquia de Cadavéu pasa la llinia Xixón/Uviéu - Ribadeo d'ALSA.

## Deportes
Na parroquia esisten los siguientes clubes y asociaciones deportives:

* Grupu Ciclista "La Fusión"
* Grupu de Montaña "Pico Palancas"
* Escuela de Surf "Sundance Old Rider"
* Cadavéu FS

## Referencies

## Enllaces esternos
Adelante Andalucía

**Adelantre Andalucía** ye'l nome de la coalición creada en 2018 por dellos partíos d'izquierdes, comunistes, feministes y andalucistes de cara a les eleiciones al Parllamentu d'Andalucía de 2018. La coalición ye una suma de distintes entidaes y partíos, como Podemos Andalucía, Izquierda Xunida Los Verdes-Convocatoria por Andalucía, y los partíos andalucistes Izquierda Andalucista y Primavera Andaluza. Estos postreros, surdíos arriendes de la desintegración del Partíu Andalucista.

## Historia
Yá en 2017, tanto Podemos Andalucía como Izquierda Xunida Los Verdes-Convocatoria por Andalucía entamaron a trabayar nuna fueya de ruta común nel Parllamentu d'Andalucía. Dicha fueya de ruta consistía en facer una oposición frontera al PSOE d'Andalucía y a la presidenta de la Xunta d'Andalucía, Susana Díaz. La coalición entamó a cobrar forma en marzu y abril del 2018, nel marcu d'unes conversaciones p'allegar a los siguientes comicios de manera conxunta. A estes conversación se xunieron los ecoloxistes d'Equo, y dellos partíos de corte nacionalista andaluz, como Primavera Andaluza ya Izquierda Andalucista. La presentación oficial de la coalición foi en xunu de 2018, celebrando asina'l so primer actu na ciudá de Córdoba.

## Organización
Mientres el mes de setiembre de 2018, la coalición dio a conocer la manera na que se conformaríen les llistes p'allegar a les eleiciones. Teresa Rodríguez foi finalmente escoyida pa representar a la provincia de Málaga, ocupando'l primer puestu na llista. Mentanto, Antonio Maíllo, coordinador xeneral d'IULV-CA, taría nel primer llugar na candidatura por Sevilla.

## Resultaos eleutorales

; Eleiciones autonómiques d'Andalucía

## Referencies

## Enllaces esternos
Alternativa Republicana

**Alternativa Republicana** (ALTER) ye un partíu políticu español que ñaz en mayu de 2013. Ye una formación izquierdista, republicana, federalista y llaicista.

## Resultaos eleutorales

### Eleiciones xenerales d'España

## Ideoloxía
Nos sos Estatutos ALTER defínese ideolóxicamente como un partíu d'izquierdes, democráticu, republicanu, radical, llaicu, federalista y ecoloxista.  Coles mesmes, nel Documentu Políticu del so Congresu Fundacional tamién defende l'iberismu. 

## Notes


## Referencies

## Enllaces esternos
Mireia Mollà

**Mireia Mollà i Herrera**  ye una política valenciana, diputada de Compromís nes Cortes Valencianes por Alacant y coportavoz d'Iniciativa del Poble Valencià (IdPV) dende payares de 2014. Asina mesmu, dende 2015 ye conceyal n'Elx.

## Biografía
Ye fía de Pasqual Mollà i Martínez, antiguu líder de la corriente d'EUPV Esquerra i País, embrionaria d'Iniciativa del Poble Valencià, partíu onde militen dambos.

Va aniciar los sos estudios d'Estadística na Universidá Miguel Hernández pero nun va acabar la diplomatura. Trabayó nel serviciu de Comptabilidá y Presupuestos d'esta institución.

## Trayeutoria política
Nes eleiciones a les Cortes Valencianes de 2007 foi escoyida diputada pola circunscripción d'Alicante pola coalició Compromís pel País Valencià con namás venticinco años, y nes del 2011 va repetir -darréu como cabeza de llista de la circunscripción- dientro d'Iniciativa del Poble Valencià y la Coalició Compromís. Amás, va dir en segunda posición nes llistes de Coalició Compromís na so llocalidá, Elx, anque nun algamó representación.

En xineru de 2013, yera la diputada que más interviniera nes Cortes Valencianes, con un total de 254 intervenciones. Per detrás d'ella taba con 248 el so compañeru de partíu, Enric Morera, síndicu de Compromís.

Foi escoyida coportavoz d'IdPV nel IV Congresu que'l partíu celebró en València na cual Mónica Oltra dexava'l cargu y Francesc García renovava como coportavoz. Xuntu ba Mollà i García, s'incorporaba Miquel Real como tercer coportavoz del partíu.

En 2015 va presentase a les primaries abiertes de Compromís pa encabezar la llista de Compromís pola circunscripción d'Alicante nes eleiciones a les Cortes Valencianes, y nes eleiciones municipales d'Elx. Va ganar les primaries pa encabezar la llista a les Corts Valencianes por Alicante, y nes primàries d'Elx va ser ratificada como cabeza de llista, al nun presentase otru candidatu.

Nes eleccions municipals de 2015 n'Elx, Compromís algamó 15.000 votos y obtuvo 4 conceyales. Mollà, elixida conceyal nel Ayuntamientu, anunció que renunciaba a too tipu de retribución pol cargu de conceyal. Entró nel gobiernu municipal del PSPV, ocupando la Conceyalía de Cultura.

## Referencies

## Enllaces esternos
Fran Ferri

**Francesc Xavier Ferri Fayos**, tamién conocíu como **Fran Ferri**, ye un políticu valencianu, diputáu nes Cortes Valencianes pola Coalició Compromís.

## Trayeutoria política
Ye militante del Bloc Nacionalista Valencià y foi secretariu xeneral del BLOC JOVE dende 2009 hasta 2014. Amás, tamién ye un activista polos drechos LGTB, siendo miembru del grupu coordinador del Coleutivu LGTB (LGTB) de La Safor y miembru representante de la Federación Estatal de LGTB nel Consell de la Joventut del Estáu Espanyol dende 2008 a 2010.

Nes eleiciones a les Cortes Valencianes de 2011 foi escoyíu diputáu nes llistes de la Coalició Compromís, tando na cuarta posición de la candidatura pola Circunscripción de València. Nel Grupu Parllamentariu Compromís, Ferri ye'l responsable de les comisiones d'Industria, Comerciu y Turismu, la de Polítiques d'Igualdá y de la Muyer, la de Nueves Teunoloxies y la de Peticiones.

Ferri foi reelixíu como Secretariu Xeneral del Bloc Jove nel congresu de febreru de 2012. Nel congrés de xunetu de 2014 Fran dexa'l cargu, el socesor ye Enric Castelló.

Nel procesu de primaries abiertes de Compromís pa ellaborar la llista a les Cortes nes eleiciones de 2015, Ferri convirtióse nel candidatu mas votáu na circunscripción de València.

## Trayeutoria profesional
Ye Inxenieru n'Organización Industrial y compaxina la so carrera como diputáu cola d'inxenieru d'operacionse y xestión nuna empresa del sector del automóvil.

## Referencies

## Enllaces esternos
André Ventura

**André Claro Amaral Ventura**  ye un comentador deportivu, políticu y profesor universitariu portugués.

## Biografía
André Ventura llicencióse en Drechu na Facultá de Drechu de la Universidá Nova de Lisboa. Defendió en 2013 la tesis de doctoramientu en Drechu públicu na Facultá de Drechu de la Universidá de Cork, n'Irlanda, financiada pola Fundación pa la Ciencia y Teunoloxía, na cual criticó'l “populismu penal” y la “estigmatización de minories”, amosando preocupación pola “espansión de los poderes policiales”.

Anguaño enseña na Universidá Nova de Lisboa y na Universidá Autónoma de Lisboa. ye comentador criminal y deportivu na canal de televisión portugués CMTV.

En xunu de 2015, afirmó que probablemente sería candidatu del PSD a la Cámara Municipal de Sintra, cosa que nun pasó.

En 2016 creó, xunto col antiguu ministru del interior, Rui Pereira, y l'antiguu futbolista António Simões, un movimientu de sofitu a la recandidatura de Luís Filipe Vieira al lideralgu del Sport Lisboa e Benfica.

En xunu de 2016, en consecuencia del atentáu en Nice, André Ventura pidió en Facebook defender “la reducción drástica de la presencia islámica na Xunión Europea”

N'abril de 2017, foi escoyíu pol PSD pa liderar la candidatura a la Cámara Municipal de Loures nes eleiciones municipales, compitiendo col candidatu del PCP, Bernardino Soares.

N'agostu de 2017, mientres la campaña pa les eleiciones municipales, afirmó que refugaría'l sofitu de la ultradrecha. Nun discursu de la mesma campaña, André Ventura fizo delles afirmaciones polémiques sobre la comunidá xitana del conceyu de Loures, en consecuencia, foi acusáu por José Pinto Coelho de robar el discursu al Partíu Nacional Renovador.  Foi denunciáu pol candidatu del Bloco de Esquerda en Lourdes, Fabian Figueiredo, poles sos declaraciones sobre'l pueblu xitanu. 

N'abril de 2019, fundó'l partíu políticu CHEGA!, y, el 12 d'abril de 2019, xunióse a la Coalición Basta! pa les Eleiciones al Parllamentu Européu de 2019. Al nun llograr representación, la colición foi desaniciada'l 30 de xunu de 2019.

Participó nes Eleiciones Llexislatives de Portugal de 2019 con CHEGA!, como cabezaleru na circunscripción de Lisboa, llogrando ser el primer diputáu del partíu. Tien posiciones lliberales economicamente, nacionalistes culturalmente y conservadores en cuestiones de costumes.

## Obres

* Introdução à Fiscalidade, e-book, Lisboa (2017)
* Justiça, Corrupção e Jornalismo (co-autoría con Miguel Fernandes), Vida Económica (2015)
* A Nova Justiça Internacional, Chiado Editora, Lisboa (2015)
* A Nova Administração Pública (inclúi la nueva Llei Xeneral del Trabayu en Funciones Públiques anotada), Quid Juris, Lisboa (2014)
* A Reforma do IRC (con António Carlos dos Santos), Vida Económica, Lisboa (2014)
* Lições de Direito Fiscal, Chiado Editora, Lisboa (2014)
* Lições de Direito Penal, Volume I, UAL / Instituto de Direito Publico / Chiado Editora (2013), Montenegro, com 2ª ed. revista, pela Chiado Editora, Lisboa (2008)
* A Última Madrugada do Islão, Chiado Editora, Lisboa (2009)

## Referencies

## Enllaces esternos
Eleiciones xenerales d'España de 2011

El domingu 20 de payares de 2011 celebráronse **eleiciones xenerales n'[[España]]**. Foron les oncenes dende la Transición y sirvieron p'anovar los 350 escaños del Congresu de los Diputaos y 208 de los 266 escaños del Senáu. Dieron pasu a la X Llexislatura del actual periodu democráticu n'España. Les eleiciones se celebraron cuatro meses enantes de lo previsto por cuenta de la decisión per parte del presidente del Gobiernu, José Luis Rodríguez Zapatero, d'efectuar un adelantu eleutoral, anque la fecha orixinalmente prevista yera'l 8 d'abril de 2012. La decisión foi anunciada con cuasi cuatro meses d'antelación, el 28 de xunetu. La convocatoria oficial tuvo llugar el 26 de setiembre. Por decisión del presidente de la Xunta d'Andalucía, José Antonio Griñán, que decidió nun adelantrar les eleiciones, les del 20 de payares foron les primeres xenerales dende 1996 que nun coincidieron coles eleiciones al Parllamentu d'Andalucía.

## Adelantu eleutoral
El final de la llexislatura de José Luis Rodríguez Zapatero taba previstu pal mes de marzu de 2012, pero'l 28 de xunetu de 2011 declaró la so intención de convocar eleiciones antemanaes pal día 20 de payares de 2011. Esta decisión convirtió estes eleiciones nel séptimu adelantu eleutoral (por 4 meses apenes nesti casu) dende la transición.

## Resultaos

### [[Congresu de los Diputaos|'''Congresu de los Diputaos''']]

#### Senáu
Nes eleiciones s'escueyen a 208 de los 266 miembros del Senáu. Los 58 restantes son designaos polos parllamentod de les comunidaes autónomes. Cada parllamentu autonómicu asigna a un senado.

## Investidura
El martes 20 d'avientu de 2011 Mariano Rajoy foi investíu Presidente del Gobiernu d'España en primer votación gracies a la mayoría absoluta del so partíu. Tamién sofitaron a Rajoy Foru Asturies y Unión del Pueblu Navarro.




## Notes

## Referencies