Agustín d'Hipona

**Aurelius Augustinus**, **San Agustín** o **Agustín d'Hipona**  fíu de madre cristiana y padre paganu, y medra nel marcu d'una educación pagana (llatina): retórica, estudiu d'autores llatinos, etc.
Iniciase na filosofía gracies a les obres de Cicerón. Estudia y enseña en Cartago, Roma y Milán, ciudá na que conoz el **[[maniqueismu]]** y l**'[[escepticismu]]**, que dempués abandona pol **[[Platón|platonismu]].

Conviértese al [[cristianismu]] a los 32 años. Ordénase sacerdote nel añu [[391]] y el [[396]] conviértese n'obispu d'[[Hipona]]. Va fundar conventos au defende l'alderique relixosu pero siempre dientru la ortodoxia cristiana. La so influyencia posterior ye pervaloratible, y ta consideráu como ún de los pensadores cimeros de la historia occidental.

== Obres ==
* ''Les Confesiones'', au narra la so autobiografía, incluyendo la so nacencia n'[[África]], la so adolescencia rebelde, la influyencia de la so má (Santa Mónica) y la conversión al [[cristianismu]].
* ''La Ciudá de Dios'', au dixebra'l mundu en dos reinos o ciudaes metafóriques y fala sobro la providencia, la llibertá y la moral.
* ''La Trinidá'', obra teolóxica sobre les rellaciones de les tres persones de la [[Santísima Trinidá]]: Padre, Fíu y Espíritu Santu.

== Pensamientu ==
=== Fe y Razón ===
La conciliación ente la **Fe** y la **Razón** queda recoyida en San Agustín na fórmula sieguiente, que será tou un problema hasta finales del [[sieglu XVIII]]:
''"Creo pa entender"''
Asina, apunta que la [[filosofía]] ha tener como puntu de salida la **Fe** y les **Escritures**, y que namás tien valor na midida que coincide cola verdá cristiana: la [[filosofía]] tien, poro, un papel subordináu, al serviciu de la [[teoloxía]].

=== La creación del mundu y del tiempu ===
Pa San Agustín, [[Dios]] creare'l mundu ''"ex nihilo"'' (del res). La materia ye una seición de [[Dios]], resultáu d'una decisión llibre y voluntaria, un autu espontaneu del amor divín.
Poro, la creación deplázase nel tiempu y los seres individuales lleguen a la so madurez nel trescursu desi tiempu, acordies cola providencia divina.
Pero la materia nun ye eterna, naz y camuda colos tiempos a diferencia de la eternidá de Dios.

=== El problema del mal ===
A la hora d'abordar esta entruga, San Agustín estrema ente dos clases de mal:

* El **mal físicu** o natural, que provién de [[Dios]]. Ye más una deficiencia cuyo orixe hai de lo atopar na mesma materia.

* El **mal moral**, ye obra del [[ser humanu]] y del so comportamientu inxustu énte los semeyantes de so. Tien el so orixe na llibre voluntá cola que Dios creó al home. Poro, Dios nun ye responsable del mal usu de la llibertá.

=== La concepción de la Historia ===
La [[filosofía]] de la [[Historia]] d'Agustín describe un procésu qu'afeuta a tol xeneru humanu. Trátase d'una historia universal constituida por una serie de sucesos qu'avancen haza un fin enfotaos pola providencia divina. Pero esti procesu carauterízase pol conflictu pente les dos comunidaes qu'habiten el mundu:

* La **ciudá de Dios**. Tolos que siguen a [[Dios]], que constituyen una [[ilesia]] invisible y son pelegrinos na [[Tierra]] empobinaos a un fin trescendente y una recompensa eterna.

* La **ciudá terrena''', formada polos que posaren el so amos nel mundu, en si mesmos, los que renunciaren a Dios y tan condergaos a la muerte eterna.

A diferencia de la concepción cíclica del tiempu y de la historia carauterística de la filosofía griega, Agustín afita la so representación de la Historia nuna concepción literal, progresiva y finalista del tiempu.

## Referencies

## Enllaces esternos