open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Cúmulu globular M19

**Cúmulu globular M19** (Tamién conocíu como **Messier 19** o **NGC 6273**) ye un cúmulu globular allugáu na constelación d'Ophiuchus. Foi afayáu por Charles Messier nel añu de 1764 ya incorporáu al so catálogu d'oxetos astronómicos el mesmu añu.

La so magnitú conxunta en banda B (filtru azul) ye igual a la 8.45, la so magnitú en banda V (filtru verde) ye igual a la 7.47; el so tipu espectral ye F3: fotográficamente apreciar de color amarellentáu por cuenta de la gran cantidá d'estrelles xigantes coloraes (de color amarellentáu o doráu) que contién.

De la so velocidá radial, 129.4 km/s, deduzse que s'alloña de la Tierra a más 465 840 km/h: esta velocidá ta aniciada pola combinación de la so velocidar orbital alredor del nucleu de la Vía Lláctea, amás de la velocidá propia del Sol y de la Tierra.

M19 ye'l más ovaláu de los cúmulos globulares. Alcuéntrase a una distancia de 28,000 años lluz del Sistema Solar, y a 5,200 años lluz del centru de la galaxa. Ta alcontráu 9 graos sobre'l Planu Galácticu y llixeramente al este del centru de la galaxa.

Vistu dende la tierra tien un diámetru aparente de diecisiete minutos d'arcu (17'), lo que correspuende con un diámetru de 140 años lluz na so exa más grande, Utilizando un telescopiu p'aficionaos va apaecer con un diámetru de 6' y hasta 13.5' en fotografía. 

## Referencies

## Enllaces esternos
* Messier 19, SEDS Messier pages
* A Catalog of Parameters for Globular Clusters in the Milky Way (n'Inglés, en formatu PDF)
* Datos básicos de M19, bibliografía y otros na base de datos SIMBAD (n'Inglés)
NGC 5189

**NGC 5189** ye una nebulosa planetaria na constelación de Musca distante unos 3000 años lluz de la Tierra. Alcuéntrase 1,75˚ al sureste de la estrella m Centauri. Vista dende'l telescopiu tien forma en S y ye marcadamente simétrica. Por ello tamién la conoz como **Nebulosa planetaria espiral**. Nel so centru atopa la estrella caliente HD 117622.

Afayóse por James Dunlop en 1826. Cuando John Herschel reparar en 1835, describir como un oxetu "estrañu". Nun foi identificada darréu como una nebulosa planetaria, pero nel so espectru repararon llinia d'emisión d'heliu ionizado, hidróxenu, azufre y osíxenu. Toos estos son elementos que se formen dientro de la estrella cuando avieya y muerre.

## Ver tamién
* Llista de nebuloses planetaries
* Llista d'oxetos NGC

## Referencies

## Enllaces esternos
* Catálogu SEDS
NGC 6302

**NGC 6302** ye una nebulosa planetaria bipolar na constelación de Scorpius, l'escorpión, tamién conocida como **nebulosa del Inseutu** o **nebulosa de la Caparina**. Al tar incluyida nel Nuevu Catálogu Xeneral, esti oxetu ye conocíu siquier dende 1888. El primer estudiu conocíu de NGC 6302 data de 1907 y foi lleváu a cabu por Edward Emerson Barnard, quien dibuxó y describió esta nebulosa.

A una distancia de 3400 años lluz de la Tierra, NGC 6302 ye una de les nebuloses planetaries más complexes que se conocen. El so espectru amuesa que'l so estrella central ye unu de los oxetos más calientes del universu, con una temperatura cimero a 200.000 K. Nun pudo ser reparada al tar arrodiada d'un trupu discu ecuatorial compuestu de polvu y gas, que la oculta en toles llonxitúes d'onda. Esti discu trupu pue ser el responsable de que los fluxos de la estrella formen una estructura bipolar.

La complexa morfoloxía de la nebulosa puede averase como bipolar con dos lóbulos principales, magar hai evidencia d'un segundu par de lóbulos que pueden provenir d'un episodiu previu de perda de masa. El lóbulu prominente, empobináu en sentíu noroeste, pue formase hai unos 1900 años. A 1,71 minutos d'arcu del centru, la velocidá d'espansión d'esti lóbulu ye de 263 km/s, pero na periferia del mesmu la velocidá supera los 600 km/s. El cantu oeste del lóbulu amuesa carauterístiques que suxeren un choque con glóbulos de gas presistente que modificaron el fluxu nesa rexón.

Al pie de la Nebulosa de l'Araña Colorada (NGC 6537), ye unu de los dos oxetos onde per vegada primera atopáronse carbonatos ensin nenguna rellación cola agua líquido. El descubrimientu -por aciu l'Observatoriu Espacial Infrarroxu (ISO)- de grandes cantidaes de calcita y dolomita en NGC 6302, ruempe l'asociación automática ente estos minerales y el mediu aguacientu.

## Referencies

## Ver tamién
* Llista de nebuloses planetaries
* Llista d'oxetos NGC

## Enllaces esternos
* Catálogu SEDS
Cúmulu globular M92

**Messier 92** (tamién conocíu como **M92** o **NGC 6341**) ye un cúmulu globular asitiáu na constelación Hércules. Foi afayáu por Johann Elert Bode en 1777 y independientemente redescubierto por Charles Messier el 18 de marzu de 1781. Ta asitiáu a una distancia d'unos 26.000 años lluz dende la Tierra, polo cual el so aspeutu visual ye menos impresionante pa la imaxe fotográfica o CCD.

El M92 ye unu de los cúmulos globulares más brillosos nel hemisferiu norte, pero de cutiu ye pasáu por altu polos astrónomos pola so proximidá a unu inclusive más espectacular, el M13.

Tien una metalicidá (conteníu n'elementos químicos pesaos) extraordinariamente baxa, aproximao una centésima de la solar: esto podría esplicase si ye unu de los más vieyos de la nuesa Galaxa, yá que les sos estrelles componentes namái conteníen (orixinalmente) hidróxenu y heliu.

La primera de les sos estrelles variables (V11) afayóse por Wood en 1916; na actualidá (2007) son 28 les variables conocíes, de les cualos namái 17 son del tipu RR Lyrae y una (V7) ye una Cefeida con un periodu igual a 1.0614 díes. Extrañamente nun se detectó nin una sola variable del tipu Xigante Colorada (posiblemente por cuenta de la so baxa metalicidá), anque los trabayos fotométricos de Violat (Observatoriu Astronómicu de Cáceres) y Arranz (Observatoriu Astronómicu de Navas de Oro), nel branu de 2007 fueron esperanzadores al analizar gran cantidá d'estrelles coloraes con una amplia cobertoria temporal y observacional. Los resultaos preliminares (agostu de 2007) fueron negativos: de 13 xigantes coloraes estudiaes nenguna amosó oscilaciones de rellumu.

## Referencies

## Enllaces esternos

* Messier 92 @ SEDS Messier pages
* 
* Cúmulos globulares, páxines Messier del SEDS (inglés). 
* Cúmulos globulares de la Vía Lláctea (inglés)
* Catálogu de parámetros de cúmulos globulares de la Vía Lláctea , por William Y. Harris, Universidá McMaster, Ontario, Canadá. (inglés)
NGC 6357

**NGC 6357** ye una nebulosa difusa cercana a NGC 6334 na constelación del Escorpión. Pola so forma, esta nebulosa foi bautizada como *Nebulosa de la Guerra y la Paz* polos científicos del Midcourse Space Experiment. La so idea foi que nes imáxenes infrarroxes, la parte brillosa oriental asemeyar a un palombu, ente que la parte occidental paecer a una calavera. 
La nebulosa contién munches estrelles en formación, somorguiaes en discos escuros de gas y polvu, y otres moces qu'amuesen brotos gaseosos retorcigañaos. Ta cerca de la Nebulosa Pata de Gatu

## Pismis 24
Esta nebulosa inclúi al cúmulu abiertu Pismis 24, en cual ye llar de delles estrelles masives. Una de les sos estrelles más brilloses, Pismis 24-1, foi catalogada como una de les estrelles más masives conocíes, cercana a les 300 mases solares, pero dichu gallardón foi perdíu al ser descubiertu que la estrella ye siquier un sistema triple, con componentes individuales entepasando les 100 mases solares.

## Referencies
NGC 6369

**NGC 6369** ye una nebulosa planetaria na constelación d'Ophiuchus. Tamién recibe los nomes de **nebulosa del Pequeñu Espíritu** o **nebulosa de la Pequeña Pantasma**, yá que apaez como una pequeña nube fantasmal qu'arrodia a la tenue estrella central. Representa'l destín final d'una estrella de masa similar al Sol que, en rematando la fase de xigante colorada, espulsa les sos capes esteriores escontra l'espaciu pa formar la nebulosa.

Por aciu el Telescopiu Espacial Hubble reparóse que la estrella remanente nel centru de NGC 6369 ta unviando lluz ultravioleta sobre'l gas que lo arrodia. El prominente aniellu azul verdosu de casi un añu lluz de diámetru marca'l llugar onde la lluz ultraviola ioniza los átomos de gas.

Nel gas acoloratao que s'atopa a mayor distancia de la estrella'l procesu d'ionización alcuéntrase menos avanzáu. Entá más lloñe del cuerpu principal de la nebulosa, pueden reparase dellos débiles restos del gas qu'escapó de la estrella de primeres del procesu de eyección.

Esta nebulosa afayóse en 1784 por William Herschel.

## Ver tamién
* Llista de nebuloses planetaries
* Llista d'oxetos NGC

## Enllaces esternos
*Catálogu SEDS

## Referencies
NGC 6384

**NGC 6384** ye una galaxa espiral barrada asitiada a unos 60 millones d'años lluz de distancia na parte norte de la constelación d'Ophiuchus. La galaxa ta inclinada un ángulu de 47° al respective de la llinia de visión, a lo llargo d'un ángulu de posición de 40°. La masa envalorada de les estrelles nesta galaxa ye de 105 mil millones de vegaes la masa del Sol.

Nun momentu NGC 6384 consideróse una galaxa normal, ensin actividá nel nucleu. Sicasí, agora clasifícase como un oxetu de transición (T2), que se cree que ye una galaxa de tipu LINER que'l so espectru de llinia d'emisión ta contaminada por rexones H II nel nucleu.

El 24 de xunu de 1971, una supernova de tipu Ia afayóse nesta galaxa a 27″ este y 20″ norte del nucleu. Algamó una magnitú visual máxima de 12,85 a finales de xunu. Designada SN 1971L, taba asitiada a lo llargo d'un brazu espiral, suxiriendo que'l proxenitor nun yera una de les estrelles más antigües, la población estelar más evolucionada de la galaxa.

## Referencies

## Enllaces esternos

* 
*
Cúmulu abiertu M23

**M23** (tamién conocíu como **NGC 6494**) ye un cúmulu abiertu na constelación de Saxitariu cerca de la llende con Ophiuchus, que puede apreciase con prismáticos. Foi afayáu por Charles Messier el 20 de xunu de 1764.

M23 ta a una distancia d'unos 2.150 años lluz dende la Tierra y el so radiu ye d'alredor de 15-20 años lluz. Hai unos 150 miembros identificaos nesti cúmulu, siendo'l más brillosu de magnitú 9.2.

## Referencies

## Enllaces esternos
NGC 6503

NGC 6503 ye una galaxa espiral asitiada na constelación del Dragón, a una distancia de 5,27 megapársecs (17 millones d'años lluz) de la Vía Lláctea. Ye tamién la galaxa aparentemente más brillosa de la so constelación.

Ye considerada similar a la Galaxa del Triángulu en propiedaes (sicasí, la so tasa de formación estelar ye bastante modesta), teniendo un nucleu galácticu activu de tipu LINER, y caracterizándose tamién por tar relativamente aisllada nel espaciu y ensin nenguna galaxa cerca.

Al igual qu'asocede en munches otres galaxes de tipu tardíu, l'hidróxenu neutro de NGC 6503 ocupa un área muncho más amplia que la galaxa visible nel ópticu.

## Referencies
Nebulosa Trífida

La **nebulosa Trífida** (tamién conocida como **Messier 20** y **NGC 6514**) ye una rexón H II na constelación de Saxitariu. Afayóse por Guillaume Le Gentil nel añu 1750. El nome de la nebulosa significa "estremáu en tres lóbulos", yá que la carauterística sobresaliente ye l'aspeutu de tres lóbulos brillosos dixebraos per escures llinies de polvu. La nebulosa Trífida, que ye una nebulosa tantu d'emisión como de reflexón, tien un rellumu aparente de 6.3 magnitúes. La nebulosa ta relativamente cercana, a unos 1700 pársecs, daqué según 5500 años lluz. La so edá envalorada ye de 300&nbsp;000 años, lo que la convierte nuna zona de formación estelar desaxeradamente nueva.

Messier 20 ye una de les grandes nebuloses gaseoses qu'hai na rexón de Saxitariu; alcuéntrase próxima de la nebulosa de la Llaguna (M8). Nel centru de la nebulosa Trífida puede vese el nucleu del cúmulu abiertu Collinder 360 (C1759-230), que la so estrella dominante ye HD164492A, una estrella xigante azul de tipu espectral O. Xunto a HD 164492A, nun círculu de 15" de radiu, hai siquier otres 6 estrelles menos brilloses pero toos con carauterístiques que demuestren mocedá.
Nel corazón de la nebulosa afayáronse numberosos oxetos estelares mozos, discos protoplanetarios y oxetos Herbig-Haro. D'estos postreros atopa'l notable HH399, allugáu na cabeza d'una pilastra de polvu fotoevaporado pola radiación ionizante de la estrella HD 164492A.

Nes visiones col telescopiu del aficionáu o en fotografíes convencionales de llarga esposición (ver galería) de la nebulosa Trífida pueden apreciase dos coloraciones estremaes: azulaes (per fora) y acolorataes (escontra'l centru). Les primeres débese a la lluz estrelles cercanes reflexada pol polvu de la nebulosa. Estes estrelles son relativamente templaes y polo tanto la so capacidá d'ionización ye amenorgada. La coloración acoloratada escontra'l centru ye causada pola emisión producida nel procesu de recombinación del hidróxenu na rexón HII escitada pola presencia de la estrella de tipu O HD164492A.

## Galería

Hs-1999-42-a-full_jpg.jpg|Detalle de la nebulosa Trífida, nel sector señaláu con un polígonu na imaxe cimera. Enriba a la izquierda, la nebulosidad en forma rectillinia ye HH 399. Imaxe de la Cámara Planetaria de Campu Ampliáu del Telescopiu Espacial Hubble (NASA/ESA).
Triffid nebula salt.jpg|Nebulosa Trífida. 
Sagittarius constellation map.png|Constelación de Saxitariu. 
Nebulosa de Trífida o M20 y Nebulosa de la Laguna o M8.jpg| Nebulosa Trífida o M20 y nebulosa de la Llaguna o M8 dende'l OALM.


## Referencies

## Enllaces esternos

* La Nebulosa Trífida en APOD
NGC 6530

**NGC 6530** ye un cúmulu abiertu na constelación de Saxitariu, acomuñáu a la Nebulosa de la Llaguna (M8). De magnitú aparente 4,6, alcuéntrase a unos 5200 años lluz de la Tierra.

Ta clasificáu como de tipu Trumpler II 2 m n (Sky Catalog 2000), lo qu'implica, ente otres coses, que ta separáu pero concentráu llixeramente escontra'l so centru. Como la lluz de les sos estrelles amuesa bien pocu encarnizamientu causáu por materia interestelar, ye probable que'l cúmulu tea asitiáu xusto delantre de la Nebulosa de la Llaguna. La so estrella más brillosa ye 9 Sagittarii, una estrella azul caliente de tipu espectral O5 y magnitú 5,9. Woldemar Götz menta esti cúmulu diciendo que contién una estrella peculiar de tipu Of, esto ye, una estrella de tipu O con llinies espectrales peculiares d'heliu y nitróxenu ionizados. La so edá envalórase nunos dos millones d'años, polo que ye un cúmulu desaxeradamente nuevu.

Foi afayáu pol astrónomu Giovanni Batista Hodierna enantes de 1654 y independientemente redescubierto por John Flamsteed en 1680.

## Ver tamién
* Nebulosa de la Llaguna, *acomuñada col cúmulu NGC 6530*
* Llista d'oxetos NGC

## Referencies

## Enllaces esternos

* NGC 6530 (NASA Extragalactic Database)
* Catálogu SEDS
* The star formation region NGC 6530: Distance, ages and initial mass function
Cúmulu abiertu M21

El **cúmulu abiertu M21** (tamién conocíu como **Oxetu Messier 21** o **NGC 6531**) ye un cúmulu abiertu na constelación de Saxitariu. Foi descubiertu y catalogáu por Charles Messier el 5 de xunu de 1764. M21 ye un cúmulu relativamente nuevu, con unos 4.6 millones d'años d'antigüedá y contién 57 estrelles.

## Referencies

## Enllaces esternos

* M21 en Astroseti
* Datos básicos de M21, bibliografía y otros na base de datos SIMBAD (n'Inglés)
NGC 6537

**NGC 6537** ye una nebulosa planetaria na constelación de Saxitariu distante unos 1.900 años lluz de la Tierra. Conocer tamién col nome de **Nebulosa de l'Araña Colorada**.

NGC 6537 ye una nebulosa con dos lóbulos simétricos, aniciaos pola atraición gravitatoria d'una nana blanca y una estrella acompañante, dambes invisibles na imaxe llograda col Telescopiu Espacial Hubble. Amás emiten una enorme cantidá de rayos X que nun se repara al quedar fora del espectru visible.

La nana blanca central, remanente compactu de la estrella orixinal, xenera un fuerte vientu estelar bien caliente (~10.000 K) con una velocidá de 2500-4000 km/s, que xeneró ondes con picos de 100.000 millones de quilómetros de llargu. Estes ondes son aniciaes por choques supersónicos, formaos cuando'l gas ye estruyíu y calecíu polos lóbulu espandiéndose a gran velocidá. Los átomos prindaos nestos choques emiten la lluz amosada na imaxe. Con una temperatura envalorada de siquier 500.000 K, ye una de les estrelles más calientes que se conocen.

## Ver tamién
* Llista de nebuloses planetaries
* Llista d'oxetos NGC

## Enllaces esternos
*Catálogu SEDS

## Referencies
NGC 6578

**NGC 6578** ye una tenue nebulosa planetaria na constelación de Saxitariu de magnitú aparente 13. Alcuéntrase a una distancia de 8050 años lluz de la Tierra. 

Na banda V, NGC 6578 amuesa un nucleu brillosu del que surden dos bulbos -por onde paez escapar materia- a lo llargo d'una única exa que pasa pola estrella central. Estos lóbulos tán dispuestos xuntos a les rexones del halo -la zona esterior de la nebulosa- con menor rellumu. Piénsase que pueden ser llugares onde'l nucleu interior ta menos confináu pol halo.

Coles mesmes, reparar unos nódulos brillosos que paecen tar acomuñaos a unu de los lóbulos enantes citaos. Dos d'estos nódulos tán bien próximos ente sigo, pudiendo tar físicamente rellacionaos. Toos estos nódulos paecen tener "coles" qu'apunten lloñe de la estrella central y lloñe de la zona onde paez fluyir materia. Son similares a les qu'esisten na Nebulosa de la Héliz, pero muncho menos numberosos.

## Ver tamién
* Llista de nebuloses planetaries
* Llista d'oxetos NGC

## Enllaces esternos
*Catálogu SEDS

## Referencies
Nebulosa de l'Águila

La **Nebulosa de l'Águila** ye parte del oxetu astronómicu catalogáu como **[[Oxetu Messier|M16]]**, ye dicir l'oxetu 16 del catálogu de Messier. M16 ta conformáu pola nebulosa y un cúmulu estelar abiertu acomuñáu con ella, catalogáu como **[[NGC 6611]]**, y que les sos estrelles apreciar nes distintes imáxenes de M16. Alcuéntrase na constelación Serpens (la culiebra). Nuna parte de la nebulosa tán los "pilastres de la creación", que formen una de les imáxenes más populares de les llograes pol telescopiu espacial Hubble. La nebulosa brillosa d'emisión (rexón HII) que toma tola zona ta catalogada como IC 4703. Tol complexu alcuéntrase a 7000 años lluz.

La so magnitú conxunta en banda B (filtru azul) ye igual a la 6,58, la so magnitú en banda V (filtru verde) ye igual a la 6,0; telescópicamente apaez como un *parche* buxu que namái con telescopios medianos presenta una forma definida. Sicasí, el cúmulu asociáu pue vese inclusive con prismáticos, cola estrella más brillosa (HD 168076) teniendo una magnitú aparente de 8,24 y siendo en realidá una estrella doble formada por una estrella de tipu espectral O3.5V acompañada por una compañeru d'espectru O7.5V.

De la so velocidá radial, 18,00 km/s, deduzse que s'alloña de la Tierra a más 64.800 km/h. Esta velocidá ta aniciada polos movimientos orbitales del Sol y de M16 alredor del nucleu de la Vía Lláctea.

Envalórase que'l cúmulu contién 460 estrelles, les más brilloses de tipu espectral O con una masa envalorada n'alredor de 80 mases solares y una lluminosidá del orde de 1 millón de vegaes la del Sol. Calculóse que la so edá ye d'alredor de 1-2 millones d'años.

El famosu nome que se-y da a les pilastres d'esta nebulosa ("Les Pilastres de la Creación") ye pol grandiosu fechu de que nesta nube de gases nacen (cada tantu) estrelles nueves. En contra parte, finen tamién munches estrelles, anque los sos restos depués vuélvense parte de nuevos y brillosos astros.

## Referencies culturales

La imaxe del Hubble ye una de les ilustraciones más populares del espaciu, y con frecuencia apaez en películes de ciencia-ficción, como *[[Contautu (película)|Contautu]]*, de 1997, que ta basada na novela homónima del astrónomu Carl Sagan.



## Ver tamién
* Fotoevaporación

## Referencies

## Enllaces esternos

* SEDS Messier page on M16 (n'inglés)
* Hubble telescope images on M16  (n'inglés)
* Datos básicos de M16, bibliografía y otros na base de datos SIMBAD (n'Inglés)
* NGC 6611: A Cluster Caught in the Act
* The relation between the most-massive star and its parental star cluster mass 
* The massive star binary fraction in young open clusters - II. NGC6611 (Eagle Nebula)
NGC 6611

**NGC 6611** ye parte del oxetu astronómicu **M16**, que lo contién a él y a la Nebulosa de l'Águila. Ye un cúmulu bien nuevu, con munches estrelles calientes, azules, que la so intensa lluz ultraviola rellumada qu'arrodia la rellumada brilloso Nebulosa de l'Águila.
La so magnitú conxunta en Banda B (filtru azul) ye igual a la 6,58, la so magnitú en Banda V (filtru verde) ye igual a la 6,0; telescópicamente apaez como un parche abuxáu que namái con telescopios medianos presenta una forma definida. Sicasí, el cúmulu asociáu pue vese inclusive con prismáticos.
La so estrella más brillosa tien una magnitú de 8,24 (HD 168076) ye de tipu espectral O7III. Envalórase que cúmulu contién 460 estrelles, les más brilloses de tipu espectral O con una masa envalorada n'alredor de 80 mases solares y una lluminosidá del orde de 1 millón de vegaes la del Sol. Calculóse que la so edá ye d'alredor de 1-2 millones d'años.

## Referencies

## Enllaces esternos
Cúmulu abiertu M18

El **cúmulu abiertu M18** (tamién conocíu como **Oxetu Messier 18** o **NGC 6613**) ye un cúmulu abiertu de la constelación de Saxitariu. Foi afayáu por Charles Messier en 1764, que lo incluyó nel so catálogu. M18 ta asitiáu ente la Nebulosa Omega (M17) y la Nube Estelar de Saxitariu (M24). Calcúlase la so edá nunos 32 millones d'años, polo que ye un cúmulu nuevu.

## Referencies

## Enllaces esternos

* M18 en Astroseti
* Datos básicos de M18, bibliografía y otros na base de datos SIMBAD (n'Inglés)
Nebulosa Omega

La **nebulosa Omega** (tamién conocida como la **nebulosa del Cisne**, la **nebulosa del Calzador**, la **nebulosa de la Llagosta**, **M17** y **NGC 6618**) ye una rexón HII na constelación de Saxitariu. Afayóse por Philippe Loys de Chéseaux en 1745 y Charles Messier catalogóla en 1764.

La nebulosa Omega alcuéntrase a una distancia ente 5000 y 6000 años lluz, y tien un tamañu d'unos 15 años lluz de diámetru, tando acomuñada a una nube molecular d'unos 40 años lluz de diámetru y una masa de 30000 mases solares. La masa total de la nebulosa Omega calcúlase nunes 800 mases solares y ye una de les rexones HII más brilloses y masives de nuesa galaxa; si nun apaez más impresionante ye por vese práuticamente "de cantu".

Esiste un cúmulu (NGC 6618) na nebulosa, que contién nel so centru dos estrelles de tipu espectral O4V, y amás dos estrelles de tipu O5V, y 100 estrelles de tipu espectral más tempranu que'l B9. Ye la radiación d'eses estrelles nuevu y caliente —sobremanera la de los dos O4V— la qu'escita y fai rellumar los gases de la nebulosa; estudios recién amuesen qu'ésti ye ún de los cúmulos más nuevos conocíos, con una edá que nun llega nin al millón d'años y que la nebulosa de xuru alluga ente 8000 y 10000 estrelles que nacieron nella, 1/3 d'elles nel cúmulu NGC 6618.

Al sureste de la nebulosa pueden atopase tamién les estrelles hiperxigantes HD 168607 y HD 168625.

## Ver tamién
* Nebulosa Trífida
* Nebulosa de l'Águila

## Referencies

## Enllaces esternos

* M17: Nebulosa Omega, Fábrica d'Estrelles
* Messier 17, SEDS (n'inglés)
* Messier 17 Imáxenes d'aficionáu por * [http://www.waid-observatory.com Waid Observatory *]
* Datos básicos de M17, bibliografía y otros na base de datos SIMBAD (n'Inglés)
* THE YOUNG MASSIVE STELLAR OBJECTS OF M17 (n'inglés. Archivu PDF)
* The young stellar population in M17 revealed by Chandra (n'inglés. Archivu PDF)
* The Extended Environment of M17: A Star Formation History 
* Eagle and Omega | Galaxy Map
NGC 6624

**NGC 6624** ye un cúmulu globular na constelación de Saxitariu, al sureste de Kaus Medius (δ Sagittarii). Ye un cúmulu pocu mestu, de clase VI, que s'atopa a unos 26.000 años lluz de distancia. Foi afayáu por William Herschel en 1784.

Utilizando la Cámara d'Oxetos Tenues de la ESA a bordu del Telescopiu Espacial Hubble estudióse la lluz ultravioleta de les estrelles del cúmulu. Una de les estrelles, la más azul y caliente, ye la más lluminosa en lluz ultraviola. Alcuéntrase na posición d'una fonte de rayos X conocida como 4O 1820-30. Sábese qu'esta fonte de rayos X ye un sistema binariu formáu por una estrella de neutrones y una nana blanca, que completen una órbita la una alredor de la otra en namái once minutos. La radiación ultraviola provién del discu de gas qu'arrodia a la estrella de neutrones.

## Ver tamién
* Llista d'oxetos NGC

## Enllaces esternos

*NGC 6624 (NASA Extragalactic Database)
*Catálogu SEDS

## Referencies
Cúmulu globular M28

**Messier 28** (tamién conocíu como **M28** o **NGC 6626**) ye un cúmulu globular na constelación de Saxitariu. Foi afayáu por Charles Messier en 1764.

M28 ta a una distancia d'aproximao 18.000-19,000 años lluz dende la Tierra. Reparáronse 18 estrelles variables de tipu RR Lyrae nesti cúmulu. En 1987, el M28 convertir nel segundu cúmulu globular onde un púlsar de milisegundo foi afayáu (el primeru foi'l Cúmulu globular M4).

## Enllaces esternos
* [http://www.seds.org/messier/m/m028.html Globular Cluster M28 @ SEDS 

## Referencies
Cúmulu globular M69

**Messier 69** (tamién conocíu como **M69** o **NGC 6637**) ye un cúmulu globular na constelación de Saxitariu. Foi afayáu por Charles Messier el 31 d'agostu de 1780, la mesma nueche qu'afayó'l M70. Nesi momentu, taba buscando un oxetu descritu por LaCaille en 1751-2 y pensó que lo había redescubierto, pero nun ta claru si LaCaille realmente describió'l M69.

M69 ta a una distancia d'unos 29.700 años lluz dende la Tierra y tien un radiu espacial de 42 años lluz. Ye un vecín cercanu del cúmulu globular M70, 1.800 años lluz dixebren los dos oxetos, y dambos cúmulos tán asitiaos cerca del centru galácticu. Ye unu de los cúmulos globulares más ricos en metal.

## Enllaces esternos
* Globular Cluster M69 @ SEDS Messier pages

## Referencies
NGC 6638

**NGC 6638** ye un pequeñu cúmulu globular na constelación de Saxitariu, al este de Kaus Borealis (λ Sagittarii). De magnitú visual 9,2 ye malo de resolver. Foi afayáu por William Herschel en 1784.

## Ver tamién
* Llista d'oxetos NGC

## Referencies

## Enllaces esternos

*NGC 6638 (NASA Extragalactic Database)
*Catálogu SEDS
NGC 6642

**NGC 6642** ye un pequeñu cúmulu globular na constelación de Saxitariu a 25.000 años lluz de la Tierra.

Alcuéntrase bien próximu al centru galácticu, a namái 5.500 años lluz, asitiáu espacialmente na bárabu galácticu. Ye un candidatu pa ser unu de los pocos xenuinos cúmulos antiguos probes en metales. Ello ye que podría ser unu de los cúmulos más vieyos de toa nuesa galaxa.

Foi afayáu por William Herschel el 7 d'agostu de 1784.

## Ver tamién
* Llista d'oxetos NGC

## Enllaces esternos

*NGC 6642 (NASA Extragalactic Database)
*Catálogu SEDS

## Referencies
NGC 6652

**NGC 6652** ye un cúmulu globular na constelación de Saxitariu, 1º al sur del tamién cúmulu globular M69. Alcuéntrase cerca del centru galácticu, escasamente a 3000 años lluz, y ye consideráu un cúmulu d'halo antiguu, con una edá en redol a 11.700 millones d'años.

Contién la Binaria de rayos X de baxa masa (LMXB) de nome **X1832-330**, una de los dolce fontes de rayos X más brillosos atopaes en cúmulos globulares.

NGC 6652 foi afayáu por James Dunlop en 1826.

## Ver tamién
* Llista d'oxetos NGC

## Referencies

## Enllaces esternos

*NGC 6652 (NASA Extragalactic Database)
*Catálogu SEDS
Cúmulu globular M22

El **cúmulu globular M22** (tamién conocíu como **Oxetu Messier 22** o **NGC 6656**) ye un cúmulu globular na constelación de Sagittarius. Foi afayáu por Abraham Ihle en 1665 ya incluyíu por Charles Messier nel so catálogu en 1764.

**M22** ye unu de los cúmulos d'estrelles más cercanos a la Tierra, con una distancia d'aproximao 10,400 años lluz. Atopáronse en M22 32 estrelles variables, según una nebulosa planetaria. Usando'l radiotelescopiu VLA topar nel so interior dos furacos prietos, anque los astrónomos que realizaron el descubrimientu aseguren que podría contener hasta 100 d'ellos.

## Referencies
Cúmulu globular M70

El **Cúmulu globular M70** (tamién conocíu como **M70** o **NGC 6681**) ye un cúmulu globular na constelación de Saxitariu. Foi afayáu por Charles Messier en 1780.

M70 ta a una distancia d'aproximao 29.300 años lluz de distancia respeuto la Tierra y cerca del centru galácticu. Tien aproximao'l mesmu tamañu y lluminosidá que'l so vecín nel espaciu, el cúmulu globular M69. Namái se conocen 2 estrelles variables dientro d'esti cúmulu.

## Referencies

## Enllaces esternos
* Messier 70, SEDS Messier pages (n'inglés)
Cúmulu abiertu M26

El **cúmulu abiertu M26** (tamién conocíu como **Oxetu Messier 26** o **NGC 6694**) ye un cúmulu abiertu na constelación Scutum. Foi afayáu por Charles Messier en 1764.

El M26 abarca unos 22 años lluz d'anchu y ta a una distancia de 5.000 años lluz de la Tierra. La estrella más brillosa ye de magnitú 11,9 y la edá d'esti cúmulu foi calculada en 89 millones d'años. Una carauterística interesante del M26 ye una rexón de baxa densidá d'estrelles cerca del nucleu, probablemente causada per una nube escura de materia interestelar ente nós y el cúmulu.

## Referencies

## Enllaces esternos
* Messier 26, SEDS Messier pages
NGC 6723

**NGC 6723** ye un cúmulu globular na constelación de Saxitariu, cerca de la llende con Corona Australis. De magnitú visual 6,8 ye visible con prismáticos. Ta asitiáu xusto debaxo del centru galácticu a unos 2700 pársecs del mesmu. La so edá envalórase ente 15.000 y 16.000 millones d'años. Foi afayáu por James Dunlop en 1826.

## Ver tamién
* Llista d'oxetos NGC

## Referencies

## Enllaces esternos

* NGC 6723 (NASA Extragalactic Database)
* Catálogu SEDS
NGC 6744

**NGC 6744** ye una galaxa espiral entemedia que s'atopa a namái 25 millones d'años lluz (aproximao 7,67 megaparsecs) de distancia na constelación de Pavu nel hemisferiu austral. De magnitú aparente 9,14, ye un oxetu bien bellu de reparar con un telescopiu de 200 mm; sicasí los prismáticos apenes son abondos pa detectar la so presencia. 
 
Se considerada una de les más similares a la Vía Lláctea de la nuesa redolada inmediata. Reparar brazos esponxosos y un nucleu allargáu. Al igual que la Vía Lláctea, tien una galaxa acompañante aburuyada, similar a una de les Nubes de Magallanes. Calcúlase qu'alluga unos cien millones d'estrelles.

Afayóse por James Dunlop el 30 de xunu de 1826.

## Referencies

## Ver tamién

* Llista de galaxes
* Llista d'oxetos NGC
* Llista d'oxetos PGC

## Enllaces esternos
* Catálogu SEDS
NGC 6751

**NGC 6751** ye una nebulosa planetaria na constelación d'Aquila, a unos 6500 años lluz de distancia de la Tierra. La nebulosa formóse pol vientu estelar y la radiación provenientes de la estrella central, tremendamente caliente, que la so temperatura superficial ye de 140.000 K. 
El diámetru actual de NGC 6751 ye aproximao de 0,8 años lluz o 600 vegaes el tamañu del sistema solar.

Imáxenes llograes col Telescopiu Espacial Hubble amuesen delles traces notable y poco entendíos na nebulosa. Les rexones azules señalen el gas más caliente que forma un aniellu más o menos circular en redol a la estrella central. En naranxa y en colloráu apaecen los llugares con gas más frío, que tiende a tar en llargos rayos qu'apunten de dientro a fora y nel aniellu irregular qu'arrodia'l cantu esterior de la nebulosa. L'orixe d'estes nubes más fríes dientro de la nebulosa ye inciertu, pero los rayos son clara evidencia de que la radiación y los vientos estelares inflúin na so forma.

Afayóse en 1863 por Albert Marth.

## Ver tamién
* Llista de nebuloses planetaries
* Llista d'oxetos NGC

## Enllaces esternos
*Catálogu SEDS

## Referencies
Cúmulu globular M56

**Messier 56** (tamién conocíu como **M56** o **NGC 6779**) ye un cúmulu globular na constelación Lyra. Foi afayáu por Charles Messier en 1779. El M56 ta a una distancia d'unos 32.900 años lluz dende la Tierra y mide aproximao unos 84 años lluz d'anchor.

Les estrelles más brilloses nel M56 son de magnitú 13 mientres namái contién una docena d'estrelles variables conocíes como **V6** (estrella RV Tauri; periodu: 90 díes) o **V1** (Cefeida: 1.510 díes); otres estrelles variables son V2 (irregular) y V3 (semiregular).

La so gran distancia a la Tierra y la debilidá de les sos estrelles componentes nun facilitó l'estudiu fotométricu de les sos variables: sicasí nos últimos años (2006 y 2007) tuvo so vixilancia dende'l Observatoriu Astronómicu de Cáceres y l'Observatoriu Astronómicu de Navas de Oro, en dos tales campañes fotométriques destinaes a llograr amplitúes, rellumos y periodos de toles variables conocíes, según a la identificación de nueves estrelles variables del tipu xigante colorada.

## Enllaces esternos

* Messier 56, SEDS Messier pages
* Cúmulos globulares, páxines Messier del SEDS (inglés). 
* Cúmulos globulares de la Vía Lláctea (inglés)
* Catálogu de parámetros de cúmulos globulares de la Vía Lláctea , por William Y. Harris, Universidá McMaster, Ontario, Canadá. (inglés)

## Referencies
NGC 6782

**NGC 6782** ye una galaxa espiral barrada que s'atopa a 183 millones d'años lluz de distancia na constelación de Pavu nel hemisferiu austral. La so magnitú aparente ye 11,8 y la so rellumu superficial 12,6 mag/arcsec2. 
 
Cuando la mira en lluz visible, NGC 6782 exhibe unos brazos espirales bien apertaos que-y dan un aspeutu de molinete similar al d'otres galaxes espirales. Sicasí, observaciones con lluz ultravioleta realizaes col Telescopiu Espacial Hubble dexen ver dos brazos espirales tenues y polvorientos que remanecen del cantu esterior del aniellu azul. Delles estrelles azules tremaes en forma de dos brazos espirales débiles nel cantu esterior de la galaxa amuesen qu'ellí tamién tien llugar daqué de formación estelar. L'aniellu interior arrodia un pequeñu abultamientu central y una barra d'estrelles, polvu y gas.

En rellación con esto, hai que señalar que la lluz proveniente de galaxes que s'atopen bien alloñaes vese aburuyada escontra llonxitúes d'onda más llargues y coloraes (desplazamientu al bermeyu), por cuenta de la espansión del universu. Si quieren comparase les imáxenes en lluz visible de les galaxes bien distantes coles galaxes del nuesu vecinderu, tienen d'utilizase imáxenes ultravioles d'estes postreres.

NGC 6782 afayóse por John Herschel el 30 de xunu de 1834.

## Ver tamién

* Llista de galaxes
* Llista d'oxetos NGC

## Referencies

## Enllaces esternos
* Catálogu SEDS
* Más información en Hubble Heritage (n'inglés)
NGC 6790

**NGC 6790** ye una nebulosa planetaria na constelación d'Aquila, el águila, de magnitú aparente 10. Ta espandiéndose a una velocidá d'unos 40 km/s y la so estrella central relluma con magnitú 11.

Visualmente, l'apariencia de NGC 6790 ye abondo uniforme, ya igualmente en radiofrecuencies apaez como un oxetu simétricu. Piénsase que ye una nebulosa relativamente nueva, con una edá envalorada de 6000 años. La temperatura efectivo de la estrella central pue tar en redol a los 85.000 K. Considérase qu'esta nebulosa ye un bon prototipu de nebuloses planetaries nueves, trupes y d'altu rellumu superficial..

## Ver tamién
* Llista de nebuloses planetaries
* Llista d'oxetos NGC

## Enllaces esternos
*Catálogu SEDS

## Referencies
NGC 6791

**NGC 6791** ye un cúmulu estelar abiertu que s'atopa na constelación de Lyra. Foi afayáu pol alemán Friedrich August Theodor Winnecke en 1853.

Trátase d'unu de los cúmulos abiertos más grandes y antiguos, con una edá averada de 8 mil millones d'años. A pesar de ser unu de los más antiguos, el cúmulu tien una gran cantidá de metales, daqué contradictoriu, pos en teoría les estrelles más vieyes suelen ser probes en metales yá que éstos van atropando amodo de xeneración a xeneración d'estrelles. En concretu, les sos estrelles alluguen el doble de fierro que'l Sol, convirtiéndo-y n'unu de los cúmulos con mayor metalicidá de la Vía Lláctea.

Otra peculiaridá ye que los cúmulos abiertos, polo xeneral, acovecen a un númberu bien pequeñu d'estrelles, unos pocos cientos d'elles. Sicasí, el númberu d'estrelles del cúmulu NGC 6791 devasa los diez mil. Por tou ello, NGC 6791 ye unu de los cúmulos más estudiaos, siendo un posible modelu d'evolución de les estrelles asitiaes nos centros galácticos.

Sicasí, les estravagancies de NGC 6791 nun acaben equí. El telescopiu espacial Hubble reparó les estrelles con menor lluminosidá del cúmulu, que se traten de delles nanes blanques (estrelles qu'escosaron el so combustible). Al analizar la lluminosidá d'estes estrelles envaloraron les sos edaes, que resultaron ser de 6 mil millones d'años pa un grupu d'estes estrelles y 4 mil millones d'años pa otru. Estes edaes atópense fora de sincronía colos 8 mil millones d'años del restu de les estrelles del cúmulu, calteniendo la incógnita de la so formación.

## Referencies

## Enllaces esternos
Cúmulu globular M55

Ye la entrada númberu 55 nel catálogu de **Charles Messier** (tamién conocíu como **M55** o **NGC 6809**) ye un cúmulu globular formáu per cerca de 100,000 estrelles y alcuéntrase namái a 17,300 años lluz de distancia de la Tierra, na constelación Saxitariu.
Foi afayáu por Nicolas Louis de Lacaille en 1751 y catalogáu por Charles Messier en 1778 y pa un observador asitiáu nel nuesu planeta apaez como de 2/3 del tamañu de la lluna llena.

Los cúmulos globulares como la M55 arredolen el halo de la Vía Lláctea como poblaciones d'estrelles llindaes gravitacionalmente y que son muncho más antigües que les atopaes nel nuesu discu galácticu.

Namái s'afayaron media docena d'estrelles variables nel M55.

## Enllaces esternos
* Messier 55, SEDS Messier pages

## Referencies
NGC 6818

**NGC 6818** ye una nebulosa planetaria na constelación de Saxitariu de 48 arcsec de diámetru, asitiada a unos 10º del cúmulu globular M75. Alcuéntrase a unos 6000 años lluz de distancia de la Tierra. Afayóse'l 8 d'agostu de 1787 por William Herschel.

Imáxenes llograes col Telescopiu Espacial Hubble amuesen una cubierta esterior de forma aproximao esférica y una burbuya interior de forma ovalada. Los astrónomos piensen qu'un fuerte vientu estelar proveniente de la estrella central ta creando la forma interior allargada, que de fechu 
ta "escapando" polos dos estremos de la exa mayor (na figura, embaxo derecha y enriba esquierda).

La estrella central, de magnitú aparente 16,1, podría ser una estrella asemeyada al Sol, siquier tocantes a la so composición química. Sacante carbonu y nitróxenu, más abondosos que nel Sol, el restu de los elementos químicos presenten aproximao la mesma proporción qu'en la nuesa estrella. Piénsase que la estrella central tien carauterístiques similares a les d'una estrella de Wolf-Rayet con una temperatura efectivo de siquier 140.000 K.

NGC 6818 ye casi ximielga a NGC 3918, nebulosa planetaria tamién con dos estructures visibles, una interior allargada y una esterior cuasi-esférica. 

## Ver tamién
* Llista de nebuloses planetaries
* Llista d'oxetos NGC

## Enllaces esternos
*Catálogu SEDS

## Referencies
Galaxa de Barnard

La **Galaxa de Barnard** o **NGC 6822** ye una galaxa irregular na constelación de Saxitariu. Forma parte del Grupu Llocal y ye una de les galaxes más cercanes a la Vía Lláctea. Ye similar n'estructura y composición a la Pequeña Nube de Magallanes. Afayóse por Y. Y. Barnard en 1884, a quien debe'l so nome. El so estudiu ta enzancáu pola so proximidá al planu galácticu, polo que sufre los efeutos del polvu interestelar.

Distante 1,6 millones d'años lluz, pertenez a un vastu conxuntu de galaxes irregulares que nun paecen formar parte de nengún subgrupu en particular. Tratóse de la primer galaxa na cual detectáronse variables cefeides. Históricamente hai que señalar que con esta galaxa, en 1925 Edwin Hubble demostró per vegada primera la esistencia de galaxes esteriores a la Vía láctea.

La galaxa de Barnard ye considerada como un prototipu de les primitives galaxes fragmentaries qu'habitaron l'universu nuevu. Tien un gran númberu de rexones HII, nebuloses d'emisión formaes principalmente por hidróxenu ionizado, según un brazu azuláu d'estrelles nueves que s'estiende escontra la zona cimera derecha. Sía comoquier, acordies con dellos autores amuesa un baxu númberu d'estrelles bien brilloses y masives, y nun paez tar anguaño formando estrelles a gran ritmu

Utilizando'l Telescopiu Espacial Hubble afayóse nella una nebulosa, bautizada como Hubble V, que dexa tener una visión de cómo ten de ser la formación d'estrelles ultra-calientes y bien lluminoses nes primeres dómines del universu. Hubble X ye otra activa rexón de formación estelar dientro d'esta galaxa.

NGC 6822 ye tamién una *galaxa d'aníu polar*; un estudiu recién amuesa que la so hidróxenu neutro -que llega amás a una bona distancia- ta distribuyíu nun aniellu perpendicular a la galaxa, asina cómo que les estrelles que la arrodien son restos d'un alcuentru con otra galaxa nel pasáu.

## Intereses
Dende NGC 6822 non podríen estudiase bien los trés mayores galaxes del Grupu Llocal (Andrómeda, la nuesa Vía Lláctea, y Triángulu), por cuenta de que dende ella vense bien inclinaes -lo cual enzancaría l'estudiu de por casu la so estructura-; esto significa tamién qu'esta galaxa sería malo d'estudiar dende elles por cuenta de los efeutos d'escurecimientu y encarnizamientu del polvu interestelar. 


Archivu:ViaLacteaNGC6822.png|La nuesa galaxa vista dende NGC 6822.
Archivu:AndrosNGC6822.png|Andrómeda vista dende NGC 6822.
Archivu:TriNGC6822.png|Triángulu vista dende NGC 6822.


L'aspeutu de la nuesa galaxa sería bien similar al que tien M31 dende ella, que de la mesma se vería dende NGC 6822 inclusive más de cantu que cómo la vemos nós. Triángulu, finalmente, veríase más o menos tan de cantu cómo Andrómeda.

## Referencies

## Veanse tamién

* Galaxes del Grupu Llocal
* Llista de galaxes

## Enllaces esternos

* Catálogu SEDS
NGC 6826

**NGC 6826** ye una nebulosa planetaria na constelación de Cygnus a unos 2200 años lluz de distancia de la Tierra. Ye la fase final d'una estrella similar al Sol, una fase bien curtia (envalórase la edá de la nebulosa en 10.000 años) en comparanza cola edá de la estrella (aproximao 10.000 millones d'años).

Cola apariencia d'un güeyu con dos enllordies coloraes a los llaos ye conocida tamién como **Nebulosa del Güeyu que Ceguña**, tamién llamada, na fala inglesa, Blinking Nebula. La parte circundante de color verde maciu piénsase que ye gas equivalente a la metá de la masa de la estrella. El remanente de la estrella (nel centru de la imaxe) produz un vientu estelar qu'emburria al material más antiguo, formando una burbuya caliente interior. La estrella ye una de les más brilloses nuna nebulosa planetaria.

Afayóse en 1793 por William Herschel.
## Información y datos

Suel recibir tamién el nome de Nebulosa Parpadeante, n'inglés Blinking Nebula. 

Esta nebulosa planetaria recibe'l so nome por una ilusión óptica. Cuando se mira alternativamente la nebulosa y la so estrella principal, de décima magnitú, la nebulosa paez esmorecese y depués apaecer de nuevu, polo que s'asemeya al ceguñar d'un güeyu, esti efeutu ye más acusáu según reparar cola téunica de visión esviada. 

## Ónde atopala

Esta nebulosa alcuéntrase a 1,3 graos al este de Theta Cygni, una de les dos estrelles que formen la punta de l'ala del Cisne. Como ye pequeña (aproximao mediu minutu d'arcu), con un telescopiu pequeñu suelse ver malapenes un oxetu de rellumu débil similar a una estrella. Pa ver dalgún detalle precisa un telescopiu de 200 mm, que va amosar el brillosu discu de color verde neón. Con una mayor potencia óptica vense dos enllordies coloraes llamatives llamaes volantes que naide consiguió inda esplicar. 

## Con prismáticos

Con unos prismáticos 9x63 y una magnitú llende próxima a 6 apréciase como un oxetu d'apariencia práuticamente estelar, pero bien brillosu y, cola téunica de visión esviada, puede apreciase un ceguñu llixeru, igualmente apréciase como un oxetu estrelliforme.

Con más aumentos (15-20x) puede apreciase como una estrella desenfocada y pocu más.

## Ver tamién
* Llista de nebuloses planetaries
* Llista d'oxetos NGC

## Enllaces esternos
*Catálogu SEDS
*http://cs.astronomy.com/asycs/forums/p/46114/443416.aspx 

## Referencies
Cúmulu globular M71

**Messier 71** (tamién conocíu como **M71** o **NGC 6838**) ye un cúmulu globular na constelación Sagita. Foi afayáu por Philippe Loys de Chéseaux en 1746 ya incluyíu por Charles Messier nel so catálogu d'oxetos en 1780. Tamién foi observáu por Koehler en Dresde alredor 1775.

El M71 ta a una distancia d'unos 12.000 años lluz dende la Tierra y toma unos 27 años lluz. La estrella variable irregular *Z Sagittae* ye un miembru d'esti cúmulu.

El cúmulu globular M71, ye relativamente vieyu, dátase la so nacencia en 9 o 10 mil millones d'años, como la mayoría de cúmulos globulares.

## Enllaces esternos
* Messier71 @ SEDS Messier pages

## Referencies
Cúmulu globular M75

**Messier 75** (tamién conocíu como **M75** or **NGC 6864**) ye un cúmulu globular na constelación de Saxitariu. Afayóse por Pierre Méchain en 1780 ya incluyida nel catálogu de Charles Messier d'oxetos esi mesmu añu.

El M75 ta a una distancia d'unos 67.500 años lluz dende la Tierra y el so tamañu aparente nel cielu traducir a un radiu real d'unos 67 años lluz. Ta clasificáu como clase *I*, significando que ye unu de los cúmulos globulares conocíos más densamente concentraos. La magnitú absoluta del M75 ye d'unos -8.5 o daqué más de 180.000 vegaes la lluminosidá del Sol.

## Enllaces esternos
* Messier 75 @ SEDS Messier pages

## Referencies
NGC 6884

**NGC 6884** ye una nebulosa planetaria na constelación de Cygnus de magnitú aparente 12,5. La distancia a la que s'atopa varia ente 4.600 y 15.700 años lluz según la fonte consultada, pudiéndose adoptar la distancia de 6.500 años lluz como valor mediu ente les distintes distancies publicaes.

La imaxe de la nebulosa amuesa un brillosu nucleu elípticu con dos lóbulos d'emisión d'intensidá distinta, empobinaos aproximao en direición este oeste, arrodiaos por un halo estendíu d'unos 70 segundos d'arcu de tamañu. Les imáxenes n'alta resolución demuestren que la nebulosa ye desaxeradamente grumosa y filamentosa, y que tien un cascu central elípticu. Tolos datos concuerden con que les espirales representen dos fluxos bipolares con una velocidá d'espansión constante d'unos 55 km/s, pero esistiendo un movimientu de precesión que'l so periodu ye unu de los más curtios que se conocen.

La estrella central, de magnitú de 15,6, tien una temperatura efectivo averada de 100.000 K. Les determinaciones de los conteníos de distintos elementos químicos suxeren un arriquecimientu en carbonu, nitróxenu y neón, y un emprobecimientu en cloru y azufre.

Esti oxetu tien una entrada doble nel catálogu NGC: como NGC 6884 y como **NGC 6766**. Esta nebulosa afayóse nel añu 1883.

## Ver tamién
* Llista de nebuloses planetaries
* Llista d'oxetos NGC

## Enllaces esternos
*Catálogu SEDS

## Referencies
NGC 6888

La** Nebulosa Medialluna** (**NGC 6888**), tamién llamada **Nebulosa Creciente** o **Caldwell 27**, ye una nebulosa d'emisión na constelación de Cygnus, asitiada 6º al suroeste de Sadr (γ Cygni). Alcuéntrase a unos 4700 años lluz de distancia de la Tierra.

La Nebulosa Medialluna ye una nebulosa de Wolf-Rayet, formada pol fuerte vientu estelar aniciáu pola estrella de Wolf-Rayet HD 192163 (WR 136) que topeta y dinamiza el vientu más lentu qu'espulsó la estrella cuando se convirtió nuna xigante colorada hai unos 400.000 años. A resultes d'esti choque formóse una envoltura y dos ondes de choque, una moviéndose escontra fuera y otra escontra dientro. La onda de choque que se mueve escontra l'interior calez el vientu estelar hasta temperatures onde s'emiten rayos X.

## Ver tamién
* Llista d'oxetos NGC

## Referencies

## Enllaces esternos
* Catálogu SEDS
* Semeya de gran campu de la nebulosa NGC 6888 des de "Astronomia des de l'Empordà", Girona
* Más información en Hubblesite (n'inglés)
NGC 6891

**NGC 6891** ye una pequeña nebulosa planetaria na constelación de Delphinus. De magnitú aparente 10,7 y con un diámetru de namái 0,35 arcmin, pa la so observación ye recomendable un telescopiu con más de 100 aumentos por que el oxetu dexe de ser puntual. La estrella central ye de magnitú 12,5.

Afayóse nel añu 1884 por Ralph Copeland.

## Ver tamién
* Llista de nebuloses planetaries
* Llista d'oxetos NGC

## Referencies

## Enllaces esternos
*Catálogu SEDS
*