open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Vallclara

**Vallclara** ye una llocalidá española de la contorna catalana de la Cuenca de Barberá (Tarragona). La so población, según datos de 2008, yera de 126 habitantes.

## Historia
Anque nun esiste nengún documentu históricu que lu sofite, créese que'l nome vien de una esviación de *Bíclarum*. Joan de Bíclarum foi'l fundador d'un monesteriu visigóticu nel sieglu XII que más tarde pasó a manes del monesteriu de Poblet. 

Nel añu 1349, Berenguer de Jorba reclamó los sos derechos sobre'l pueblu y asaltó colos sos homes el llugar. Pa evitar problemes mayores, el rei Pedru III d'Aragón pidió al veguer de Montblanch que se quedara nel llugar hasta que'l de Jorba nun compensara económicamente a Poblet polos daños causaos. Finalmente, Berenguer vendió les sos posesiones na zona al cenobiu que quedó en posesión del llugar hasta'l fin de les señoríes.

## Cultura
Nel pueblu entá pueden trate restos del antiguu castiellu del señor de Jorba. Queden de pies dellos fragmentos de los murios según parte de la portalada. Les piedres que lo conformaben utilizar pa construyir delles de les cases de la población. La ilesia parroquial ta dedicada a San Xuan el Bautista. Ye d'estilu barrocu con un altar neoclásicu. Foi construyida ente finales del sieglu XVII y principios del XVIII.

La fiesta mayor de Vallclara celebrar mientres la cuarta selmana del mes d'agostu.

## Economía
Hai bien poca agricultura, dedicada especialmente a la viña, los ceberes y les olivares. 

## Bibliografía
* Tomàs Bonell, Jordi; *Descobrir Catalunya, poble a poble*, Prensa Catalana, Barcelona, 1994

## Referencies

## Enllaces esternos

* Información sobre'l conceyu
Vilanova de Prades

**Vilanova de Prades** ye una llocalidá española de la contorna catalana de la Cuenca de Barberá (Tarragona). Según datos del INE, en 2016 la so población yera de 118 habitantes. 

## Historia
Apaez citáu per primer vegada na carta de población de Prades de 1159. A mediaos del sieglu XII, Ramón Berenguer IV vencer al capellán de la Espluga de Francolí, Pere de Pinós. Cuatro años más tarde, el rei Alfonsu I d'Aragón apurrir a un sobrín del capellán, Pere de Savallà. Impúnxo-y como condición la de que construyera nel llugar una fortaleza y que s'encargara de la so repoblación. Nel 1324, Vilanova quedó integrada dientro del condáu de Prades.

## Cultura

La ilesia parroquial ta dedicada a San Salvador. Foi construyida nel sieglu XVIII y ye d'estilu barrocu. Nel so interior atopaba un retablu que foi destruyíu mientres la Guerra Civil. Dalgunes de les cases del pueblu daten de los sieglos XVI, XVII y XVIII y caltuvieron los sos portaladas con doveles. 

La ermita dedicada a San Antonio de Padua, que s'atopa mui cerca del campusantu del pueblu, ye del sieglu XIX. Foi escalada por completu mientres la guerra civil anque entá pueden trate dellos elementos de decoración. Según cuenta la tradición, foi construyida por trés muyeres que se salvaron de la peste.

La fiesta mayor celébrase'l primer fin de selmana del mes d'agostu. N'ochobre tien llugar la fiesta de la castaña.

## Economía
La principal actividá económica na agricultura. Destaquen el cultivu d'ablanares, castaños y almendrales. A lo llargo del ríu Montsant pueden vese dellos molinos d'agua, anguaño inactivos.

El turismu ye la otra fonte d'economía. Puede atopase una casa rural, un albergue y un camping.

## Referencies

## Bibliografía
* Tomàs Bonell, Jordi; *Descobrir Catalunya, poble a poble*, Prensa Catalana, Barcelona, 1994
* 
* Datos de la población (en catalán)

## Enllaces esternos
Vilaverd

**Vilaverd** ye un conceyu asitiáu na contorna catalana de la Cuenca de Barberá, Tarragona. La so población en 2008 yera de 490 habitantes. Ta na vera del ríu Francolí.

## Prehistoria
El primer documentu de la presencia humana nesti términu correspuende a un abrigu con pintures rupestres prehistóriques del llamáu Arte esquemático que los sos autores fueron los grupos productores neolíticos (6.500 años antes del presente). Alcontrar nel Barranc del Mal Torrent o del Mal Pas. Caltiénense unes formes astractes, llamaes convencionalmente barres dixitales, en color coloráu, y podríen calificase, dende una definición artística, como una obra *xestual*. Foi afayada pola Dra Anna Alonso Tejada, mientres les campañes de prospección en busca d'arte prehistórico de los años 1989. Al mesmu Arte pertenez el Mas del Gran –afayáu nes mesmes campañes, por Alexandre Grimal, en Montblanc, con muestres asemeyaes. 
Esti frisu pictóricu prehistóricu de Vilaverd forma parte de los santuarios prehistóricos declaraos Patrimoniu Mundial pola UNESCO (1998),sol nome alministrativu d'Arte Rupestre Prehistóricu del Arcu Mediterraneu de la Península Ibérica, al constituyise en testimoniu inestimable de la capacidá intelectual humana. (Fuentes: Associació Catalana d´Art Prehistòric)

## Historia
La villa nació frutu de la repoblación empecipiada nel sieglu XII por Ramón Berenguer IV. Vilaverd quedó so la influencia del obispáu de Tarragona qu'en 1115 vencer a Pere de Vilagrassa con cuenta de se siguiera cola repoblación. En 1178, Alfonsu I d'Aragón concedió de nuevu'l señoríu de les tierres a la ilesia, apurriéndoles al obispu Berenguer de Vilademuls.

## Cultura
El pueblu tien dos nucleos estremaos: per un sitiu ta la zona construyida mientres la Edá Media y que consta de cais estreches ya irregulares; por otru, la zona conocida como *Les Masies*, construyida mientres el sieglu XVIII. Nel nucleu antiguu atópase la ilesia parroquial dedicada a Sant Martí. Construyida nel sieglu XII, ye d'estilu románicu con dellos elementos del góticu. 

Cerca del pueblu atopa'l **santuariu de la Virxe de Montgoi**. Créese que foi construyíu nel sieglu XV anque yá se realizaben actividaes de cultu nel XIII. Tien planta de cruz llatina, con bóveda de cañón construyida en yelsu. Nel altar atopa la imaxe de la Virxe, una talla policromada recién que sirvió pa sustituyir la destruyida mientres la guerra civil. Créese que la talla orixinal yera del sieglu XVI.

La fiesta mayor de Vilaverd celebrar mientres el mes de xunetu, coincidiendo cola festividá de San Cristóbal. La fiesta d'iviernu realizar n'honor a San Martín, patrón de la villa, nel mes de payares.

## Economía
Anque l'agricultura foi mientres enforma tiempu la principal actividá económica, na actualidá munchos de los vecinos de la población viven de l'actividá industrial. Ente los principales productos que se sirven cultivando destaca la viña, la olivar y los ceberes.

## Referencies

## Bibliografía
*Tomàs Bonell, Jordi; *Descobrir Catalunya, poble a poble*, Prensa Catalana, Barcelona, 1994
*

## Enllaces esternos
La Vilella Alta

**La Vilella Alta** ye un conceyu de Cataluña, perteneciente a la provincia de Tarragona, na comarca del Priorat. 

## Historia
La población foi fundada polos cartuxos d'Escaladei en 1286. El nome de la población camudó colos Decretos de Nueva Planta. Hasta entós conocer como *Vilella d'Amunt*.

La ilesia foi fortificada mientres la Primer Guerra Carlista. La guardia de tropes lliberales, compuesta por 36 homes, foi asesinada mientres un ataque carlista. Decidióse entós cercar el pueblu anque namái queda como muerte d'esti muriu un topónimu: el de *el Portalet*, correspondiente al llugar en que s'atopaba la puerta d'entrada.

## Cultura
La ilesia parroquial ta dedicada a Santa Lucía. Foi construyida nel sieglu XVIII n'estilu neoclásicu con elementos barrocos. Ye un edificiu de tres naves y coru y tien adosáu'l campanariu. La mayoría de les pieces d'arte del templu atopar nel Muséu Diocesanu de Tarragona. Nel so interior caltién un retablu d'estilu renacentista.

La Vilella Alta celebra la so fiesta mayor nel mes de xineru. Les fiestes de branu coinciden cola festividá de Santiago Apóstol, nel mes de xunetu.

## Política
Nes eleiciones municipales del 22 de mayu de 2011 llogró un 100% d'astención, por alcuerdu de tolos vecinos y a manera de protesta pol fechu de que la única llista que se presentó foi la del PP con un candidatu ayenu al pueblu que nunca s'amosó. 

## Economía
La base de la economía de la población ye l'agricultura de secanu. Predominen les viñes, siguíes polos almendrales y les olivares. Cuenta con una cooperativa agrícola dende 1933.

## Bibliografía
*Tomàs Bonell, Jordi; *Descobrir Catalunya, poble a poble*, Prensa Catalana, Barcelona, 1994
*

## Referencies

## Enllaces esternos

*Páxina oficial del Conceyu
*Información de la Xeneralidá de Cataluña
*Información del Institut d'Estadística de Cataluña
*Información xeneral
La Vilella Baixa

**La Vilella Baixa** ye un conceyu de Cataluña, perteneciente a la provincia de Tarragona, na contorna del Priorat. 

## Historia
Hasta los Decretos de Nueva Planta el conceyu recibió'l nome de *Vilella de Baix*.

Formó parte de la baronía de Cabacés anque dalgunos de los derechos sobre la población pertenecieron al condáu de Prades. 

En 1848, el pueblu foi ocupáu poles tropes carlistes. Al trate arrodiaos poles tropes lliberales, los carlistes rindiéronse, y terminaron xuniéndose a les files isabelines, calteniendo la so graduación militar.

## Cultura

La ilesia parroquial ta dedicada a San Xuan Bautista. Foi construyida nel sieglu XVIII n'estilu neoclásicu. Ye de tres naves y tien el campanariu adosáu.

Un llugar típicu del pueblu ye *la cai que nun pasa* (*carrer que non passa*) que perteneció al antiguu nucleu medieval. Trátase d'una cai a la que s'apuerta al traviés d'un portalada y que termina nuna plaza; d'ende'l nome de "nun pasa" yá que nun tien salida. Utilizóse como llugar de defensa mientres les Guerres Carlistes yá que dexaba cerrar la puerta en casu de peligru.

Sobre les agües del ríu Montsant puede trate tamién una antigua ponte d'estilu románicu. La ponte n'orixe tenía dos arcos y en 1886 añadióse-y un terceru, respetando l'estilu arquiteutónicu orixinal.

La Vilella Baixa celebra la so fiesta mayor mientres la segunda Pascua.

## Economía
La base económica del conceyu ye l'agricultura de secanu, anque en tol términu municipal hai regadío de soporte procedente del banzáu de Margalef. El principal cultivu ye la viña siguida poles olivares.

## Referencies

## Bibliografía
*Tomàs Bonell, Jordi; *Descobrir Catalunya, poble a poble*, Prensa Catalana, Barcelona, 1994
*

## Enllaces esternos

*Páxina oficial del Conceyu
*Información de la Xeneralidá de Cataluña
*Información del Institutu d'Estadística de Cataluña
*Información xeneral
Campoo de Enmedio

**Campoo de Enmedio** ye un conceyu asitiáu na comunidá autónoma de Cantabria (España), na contorna de Campoo-Los Valles. Les sos llendes son: al norte con Santiurde de Reinosa, al este con Campoo de Yuso y Las Rozas de Valdearroyo, al oeste con Hermandad de Campoo de Suso, al sur con Valdeprado del Río y Valdeolea y arrodiáu dafechu pel conceyu, Reinosa. El so términu ta cruciáu pelos ríos Híjar - Ebro.

Tradicionalmente, les actividaes económiques del conceyu fueron les del sector primariu: agricultura y ganadería, pero gracies al nucleu industrial de Reinosa y al turismu que frecuenta la contorna, l'actividá movióse escontra los sectores secundariu y de servicios.

Campoo de Enmedio destaca pol so patrimoniu artísticu y natural, en primer llugar trés bonos exemplos son los castros cántabros, les ruines romanes de *[[Juliobriga]]* y la Colexata de San Pedro de Cervatos del periodu románicu. Tocantes a patrimoniu natural destaca'l Banzáu del Ebro, con tola so flora y fauna, del cual ye riberanu Campoo de Enmedio.

## Xeografía

### Denominación
En febreru de 1996 y según alcuerdu del plenu municipal celebráu'l 27 d'avientu de 1994, adoptóse la denominación de Campoo de Enmedio en sustitución de l'anterior, Enmedio. Esti cambéu tien el so orixe na esistencia mientres la Edá Media de la Hermandad de Enmedio que de la mesma formaba parte de la Merindad de Campoo.

### Conceyos estremeros



Esti conceyu arrodiada totalmente al términu municipal de Reinosa.

### Llocalidaes
Les Población|ES|39027}} habitantes () de Campoo de Enmedio distribuyir en:
* Aldueso, 16 hab.
* Aradillos, 31 hab.
* Bolmir, 227 hab.
* Cañeda, 106 hab.
* Celada Marlantes, 32 hab.
* Cervatos, 60 hab., distribuyíos nos barrios de San Pedro (59 hab.) y Sopeña (1 hab.).
* Fombellida, 18 hab.
* Fontecha, 32 hab.
* Fresnu del Ríu, 178 hab.
* Horna de Ebro, 47 hab. de los que 21 tán nel barriu de Sierra.
* **[[Matamorosa]]** (Capital), 1514 hab.
* Morancas, 3 hab.
* Nestares, 1062 hab.
* Requejo, 319 hab.
* Retortillo, 102 hab., de los que 23 tán nel barriu de Quintanilla y 18 nel de Villafría.
* Villaescusa, 55 hab.

## Patrimoniu
Cuatro son los bienes d'interés cultural d'esti conceyu:
* '''Colexata de San Pedro''', en Cervatos, monumentu.
* '''Ilesia de Santa María''', en Retortillo, monumentu.
* Ciudá romana de **[[Julióbriga]],** en Retortillo, zona arqueolóxica.
* **[[Castru de Les Rabas]]**, en Celada Marlantes, zona arqueolóxica.

## Demografía

La población total del conceyu raspia los 4000 habitantes, lo que lo convierte nel conceyu de la contorna de Campoo-Los Valles más pobláu, solo por detrás de Reinosa. Precisamente la mayor parte de la población asítiase en redol a Reinosa, en llocalidaes como Matamorosa y Nestares. El restu de pueblos son muncho más pequeños y reparar un enclín pola cual los pueblos menos poblaos son precisamente los más alloñaos del citáu nucleu urbanu.





## Alministración
Gaudencio Carmelo Hijosa Herrero (PSC-PSOE) ye l'actual alcalde del conceyu. Les siguientes tables amuesen los resultaos de les eleiciones municipales celebraes nel añu 2003 y 2007.





## Referencies

## Enllaces esternos
Cillorigo de Liébana

**Cillorigo de Liébana** ye un conceyu asitiáu na comunidá autónoma de Cantabria (España), na contorna de Liébana. Les sos llendes son: al sur con Potes y Cabezón de Liébana, al este con Lamasón, al oeste con Camaleño y el conceyu asturianu de Cabrales, y al norte con Tresviso y Peñarrubia.

## Xeografía
Cillorigo de Liébana ta regáu pelos ríos Urdón, Santu, Corvera y La Sorda, toos ellos afluentes del ríu Deva, qu'en cruciando'l conceyu introduz el Escobiu de La Hermida. Per otra parte, la zona occidental de Cillorigo integrar nel Parque Nacional de los Picos d'Europa. Nesta zona atopen el Pozu de Ándara y el Llagu Valdomingueru, dambos llagos d'altu monte, anque del primeru nun queda muncha estensión por cuenta d'actividaes mineres nel sieglu XIX.

### Denominación
Dende l'añu 1835 y hasta l'añu 1996, la denominación d'esti conceyu yera Castro Cillorigo. En febreru del añu mentáu, aprobóse'l cambéu de denominación por Cillorigo. Darréu, nel mes de mayu y col fin d'evitar tracamundios ente esta denominación y la del conceyu Cellorigo (La Rioxa), adoptóse la denominación de Cillorigo de Liébana.

### Conceyos estremeros



### Llocalidaes




## Patrimoniu
Trés son los bienes d'interés cultural d'esti conceyu:
* '''Ilesia de Santa María''', en Lebeña, monumentu.
* **Casa de Bedoya-Soberón**, en San Pedro, monumentu.
* **Ruta Llebaniega**, qu'enllaza'l Camín de Santiago de la mariña col Camín Francés, y de la que formen parte, amás d'esti conceyu, los de San Vicente de la Barquera, Val de San Vicente, Herrerías, Lamasón, Potes, Cabezón de Liébana, Camaleño y Vega de Liébana.

## Demografía
Al igual que'l restu de los conceyos llebaniegos y que bona parte del restu de los cántabros, Cillorigo de Liébana tiende escontra una regresión de la población por cuenta de la baxa natalidá y alta emigración de los vecinos escontra otros conceyos.


Fonte: INE



## Economía
Anguaño, el motor económicu de la zona ye'l turismu por cuenta de dos grandes curiosos: el citáu Parque de los Picos d'Europa y la colexata prerrománica de Santa María de Lebeña. Amás, gracies a la microclima de Liébana, tamién esisten cultivos de vide, árboles frutales, pataca y cebolla de Bedoya. De xacíu la producción láctea ye protagonista, pos ye cola que s'ellabora'l quesu picón de Bejes-Tresviso, con denominación d'orixe.

## Alministración
Jesús María Cuevas Monasterio (PP) ye l'actual alcalde del conceyu. Les siguientes tables amuesen los resultaos de les eleiciones municipales celebraes nel añu 2003 y 2007.




* Alcalde electu: Jesús María Cuevas Monasterio (PP).


* Alcalde electu: Jesús María Cuevas Monasterio (PP).


## Referencies

## Enllaces esternos
Corvera de Toranzu

**Corvera de Toranzu** ye un conceyu de la comunidá autónoma de Cantabria (España). Ta asitiáu na contorna de Pas-Miera (tamién denomada Valles Pasiegos) na parte de la cuenca del Pas que se conoz como Valle de Toranzu. Llenda al norte col conceyu de Puente Viesgo, al sur con Luena, al este con Santiurde de Toranzu y al oeste con Arenas de Iguña, Anievas y San Felices de Buelna.

Esti conceyu consiguió, gracies a la hostelería (Balneariu de Alceda, Casona Azul), turismu ya industria alimentaria polo xeneral y lláctea en particular (El Bon Pastor), frenar la regresión poblacional que tán sufriendo bona parte de les contornes interiores de Cantabria.

Los grandes curiosos de Corvera de Toranzu son el so patrimoniu natural y artístico. Nel primer casu destaquen la ribera del ríu Pas, ríu trucheru y salmoneru, y los montes Cildá y Espina del Gallego, escenarios de les guerres astur-cántabres, amás de los numberosos conxuntu arbóreos de gran guapura que lo pueblen.

En cuanto al patrimoniu artísticu, sobresal l'arquiteutura civil y en concretu les casones y palacios blasonados, como los de les families Ceballos, Ruiz de Bustamante, Ruiz de Villegas y per otra parte destaca la torre d'Agüeru, en San Vicente de Toranzu y la Casona Azul, considerada hotel-palaciu por Cultura.

El Valle de Toranzu perteneció, como señoríu, hasta'l fin del Antiguu Réxime a los Marqueses d'Aguilar de Campoo, Condes de Castañeda. Formó parte del Valle de Toranzu xunto a Luena, Santiurde de Toranzu y Puente Viesgu, hasta la constitución de los conceyos constitucionales, dientro de la Merindad d'Asturies de Santillana

## Llocalidaes
* Alceda.
* Borleña.
* Castillo Pedroso.
* Corvera.
* Esponzués.
* Ontaneda.
* Prases.
* Quintana de Toranzu.
* **[[San Vicente de Toranzu]]** (Capital).
* Sel del Toxu.
* Villegar.

## Patrimoniu

Cinco son los bienes d'interés cultural d'esti conceyu:
* **Torre d'Agüeru**, en San Vicente de Toranzu, monumentu.
* **Casa solariega de Díaz de Villegas** y finca amiesta, con portalada y zarramientu, monumentu.
* **Casona de Calderón de la Barca**, en San Vicente de Toranzu, monumentu.
* Ye unu de los conceyos polos que s'estiende la zona arqueolóxica llamada **[[Xacimientos de La Espina del Gallego, Cildá, El Cantón y Campu de Los Barganales]].** Los otros son: Anievas, Molledo, Arenas de Iguña, San Felices de Buelna y Puente Viesgo
* **Llugar d'[[Alceda]]**, conxuntu históricu.

Amás, cuenta con dos Bienes inventariaos:
* **Casona de la Sierra**, en San Vicente de Toranzu.
* El **Palaciu de Ontaneda**, en Ontaneda.

## Demografía


Fonte: INE



## Alministración
Mónica Quevedo Aguado ye l'actual Alcaldesa de Corvera de Toranzu (PRC). Les siguientes tables amuesen los resultaos de les eleiciones municipales celebraes nel añu 2003, 2007
,2011 y 2015

* |

|

|}


## Personaxes pernomaos
* Genito Ortíz: (1948) Pilotu de rallyes, Campeón d'España de rallyes d'asfaltu de 1983.
* José Manuel Abascal: (1958) Atleta, medaya de bronce nos Xuegos Olímpicos de Los Angeles 1984.

## Referencies

## Enllaces esternos
Federación de Conceyos de Cantabria

La **Federación de Conceyos de Cantabria** ye una organización que engloba a los 102 conceyos de la comunidá autónoma de Cantabria, constituyida'l 9 d'avientu de 1992, na llocalidá de Unquera (Val de San Vicente), con una participación inicial de 38 conceyos.

La organización, que la so sede oficial alcontrar en Torrelavega, tien como principal fin "*la proteición y promoción de los intereses comunes de los conceyos de la Comunidá Autónoma de Cantabria, a que'l so ámbitu territorial se circunscribe*".

## Ver tamién

*Llista de Conceyos de Cantabria
*Conceyos de Cantabria ordenaos por población
*Llista de conceyos y llocalidaes de Cantabria hermanaos

## Referencies

## Enllaces esternos

*Federación de Conceyos de Cantabria
*Guía d'entidaes de Cantabria (en formatu PDF)
Hazas de Cesto

**Hazas de Cesto** ye un conceyu y una llocalidá de la comunidá autónoma de Cantabria (España) na Contorna de Trasmiera. Llenda al norte col conceyu de Meruelo y Escalante, al este con Bárcena de Cicero y Voto, al sur con Solórzano y al oeste con Ribamontán al Monte.

El conceyu ta travesáu pel ríu Campiazo, l'autovía A-8, la carretera nacional N-634 y la llinia de FEVE Santander-Bilbao.

## Llocalidaes
* Beranga.
* Hazas de Cesto, (capital).
* Praves.

## Historia
Les primeres noticies documentaes sobre Hazas de Cesto atopar nel *Cartulariu de Santa María del Puertu* (Santoña) y daten de 1213. El *Magüetu de les Behetrías*, de 1351, asitiar so la dependencia de la casa de Solórzano. 

Darréu, nel Catastru del Maqués de la Ensenada, realizáu en 1753, indícase que ye de realengu.

Antes de constituyise en conceyu constitucional (s. XIX) formó parte de la Xunta de Cesto dende la edá media.

## Nucleu de población
Hazas de Cesto ye de la mesma una llocalidá del conceyu al que da nome. Nel añu 2008 cuntaba con una población de 429 habitantes (INE). Ta asitiáu a una altitú de 65 metros sobre'l nivel del mar, y a 2 quilómetros de la capital municipal, Beranga. Nesta llocalidá nació Juan Ignacio Solana de la Escallada (1920–1987), relixosu.

## Patrimoniu
D'esti conceyu destaca l'edificiu de los Corros, en Beranga, bien inventariáu, y la ilesia principal, del Sieglu XVI, con agregos del Sieglu XIX.

## Demografía
Les nueves cifres del Institutu Cántabru d'Estadística asignen al conceyu de Hazas de Cesto una población de 1516 habitantes (2011). El descensu de la población empezó a mediaos del sieglu pasáu, camudando la situación col entamu del sieglu XXI; dende entós la crecedera demográfica ye notable.


Fonte: INE



## Alministración
José María Ruiz Gómez (PRC) ye l'actual alcalde del conceyu. Les siguientes tables amuesen los resultaos de les eleiciones municipales celebraes nel añu 2003 y 2007.




## Referencies

## Bibliografía
* Mazarrasa Mowinckel, Karen: *Catálogu monumental de los conceyos de Hazas de Cesto y Solórzano*. Centru d'Estudios Montañeses. Santander. 1999.
* Vierna, Fernando de: "Respuestes Xenerales de Hazas de Cesto al Catastru del Marqués de la Ensenada", en "Altamira" nᵘ65. Centru d'Estudios Montañeses. Santander. 2005.

## Enllaces esternos
Meruelo

**Meruelo** ye un conceyu de la comunidá autónoma de Cantabria (España). Llenda al norte con Bareyo y Arnuero, al oeste con Bareyo y Ribamontán al Mar, al sur con Hazas de Cesto y al este con Arnuero y Escalante. Ta asitiáu na histórica contorna de Trasmiera.

El conceyu de Meruelo atopar nel centru de la contorna trasmerana y ye travesáu pel ríu Campiazo, que forma'l llamáu valle de Meruelo al so pasu. La xeografía municipal contién dende'l dichu valle hasta llanures pasando per llombes.

Les tres llocalidaes integraes nel términu municipal pertenecieron a la Xunta de Siete Villes, que de la mesma yera parte de la Merindad de Trasmiera. Meruelo, al igual que los sos pueblos vecinos, foi tierra de maestros de distintes artes: canteros, escultores, campaneros, ente otros. Toos ellos dexaron les sos obres por tol país, según nel so Meruelo natal.

## Llocalidaes
* Vierna o San Bartolomé de Meruelo.
* San Mamés de Meruelo.
* **[[San Miguel de Meruelo]]** (Capital).

## Economía
Tocantes a la economía llocal, el sector líder ye l'agropecuariu siguíu bien de cerca pola construcción, que ta esperimentando una verdadera puxanza por cuenta de los numberosos visitantes que recibe esta zona de la rexón, especialmente na dómina braniza.

Un 19,2% de la población del conceyu dedicar al sector primariu, un 21,9% a la construcción, un 11,9% a la industria y un 47% al sector servicios.

## Patrimoniu
Destaca, dientro d'esti conceyu, la **Casona de Meruelo** en San Mamés de Meruelo, bien inventariáu.

### Ilesies
* San Mamés
* San Miguel de Meruelo
* San Bartolomé

### Ermites
* De los Remedios
* De Santa Rosa 
* De San Roque

## Demografía


Fonte: INE



## Alministración
Evaristo Domínguez Dosal (PP) ye l'actual alcalde del conceyu. Les siguientes tables amuesen los resultaos de les eleiciones municipales celebraes nel añu 2003, 2007, 2011 y 2015.


{| height="5000" width="800" style="background:White"
|

* Alcalde electu: Evaristo Domínguez Dosal (PP).
|

* Alcalde electu: Evaristo Domínguez Dosal (PP).
|

* Alcalde electu: Evaristo Domínguez Dosal (PP).
|

* Alcalde electu: Evaristo Domínguez Dosal (PP).


## Referencies

## Enllaces esternos
Penagos

**Penagos** ye un valle, conceyu y llocalidá de la comunidá autónoma de Cantabria (España) asitiáu na contorna de Santander. Llenda al norte con Villaescusa, al este con Liérganes y al sur y oeste con Santa María de Cayón. 

Asitiáu na falda sur de Peña Cabarga, parte del so territoriu compón el Parque de la naturaleza de Cabárceno. Pol conceyu escurre la N-634 y un tramu de la llinia d'alta tensión Soto Ribera (Asturies)-Güeñes (Vizcaya).

## Historia
Alfonsu VIII de Castiella recibió bien bona ayuda per parte d'esti llugar na célebre Batalla de las Navas de Tolosa y dempués de rematar la batalla en 1212, da-y el Títulu de Real y Lleal Valle. Nuna crónica de 1342 d'Alfonsu XI aparecece la valerosa ayuda na Batalla del Salado de los habitantes del valle. Felipe V y depués Fernandu VI en 1717, da-y el Títulu de Fiel, polo cual quedaben llibraos del impuestu del sal, entós bien cuantiosos. En 1778 foi unu de los Nueve Valles que formó la Provincia de Cantabria y en 1822 conceyu como güei conocer.

## Llocalidaes
* Arenal.
* Cabárceno.
* Llanos.
* **Penagos** (Capital).
* Sobarzo.

## Economía
Un 17,8 % de la población del conceyu dedicar al sector primariu, un 10,5 % a la construcción, un 24,2 % a la industria y un 47,6 % al sector terciariu. Nel conceyu la tasa d'actividá ye de 48,4 % y la tasa de paru ye de 9,8 %, ente que la media en Cantabria ta en redol al 52,5 % y 14,2 % respeutivamente. Predomina por tanto'l sector servicios.

## Patrimoniu
Nesti conceyu tán protexíos dos edificios:
* **Ilesia parroquial de San Jorge**, Bien d'interés local.
* **Ponte del Búmbaro**, en Llanos, Bien inventariáu.

## Demografía


Fonte: INE



## Alministración
José Carlos Lavín Cuesta (AEUP) ye l'actual alcalde del conceyu. Les siguientes tables amuesen los resultaos de les eleiciones municipales celebraes nel añu 2003 y 2007.




## Referencies

## Enllaces esternos
Pesaguero

**Pesaguero** ye un conceyu y capital municipal de la comunidá autónoma de Cantabria (España). Atópase na contorna de Liébana y llinda al norte con Cabezón de Liébana, al este con Polaciones, al oeste con Vega de Liébana y al sur cola provincia de Palencia (Castiella y Llión).

## Llocalidaes
Les sos 360 habitantes (INE, 2006) viven en:
* Avellanedo, 18&nbsp;hab.
* Barreda, 38&nbsp;hab.
* Caloca, 56&nbsp;hab.
* Cueva, 25&nbsp;hab.
* Lerones, 40&nbsp;hab.
* Lomeña, 48&nbsp;hab.
* Obargo, 12&nbsp;hab.
* **Pesaguero** (Capital), 50&nbsp;hab.
* Valdeprado, 41&nbsp;hab.
* Vendejo, 32&nbsp;hab.
* La Parte, 20 habitantes.

## Nucleu de población
**Pesaguero** ye la capital del conceyu. Ye la llocalidá más poblada, con 50 habitantes nel añu 2006. Queda a 129,5 quilómetros de la capital rexonal, a 614&nbsp;msnm a veres del ríu Buyón (puede atopase escritu tamién como Bullón), afluente del ríu Deva, que naz nel Puertu de Piedrasluengas y que pasa amás por Cabezón de Liébana y Frama. Hai un árbol singular llamáu «Castañu de Laparte». Dende Pesaguero parte'l senderu de pequeñu percorríu **PR-S.5**, que lleva hasta'l Monesteriu de Santu Toribio de Liébana, con un percorríu total de 23 quilómetros y mediu, tardándose unes seis hores.
Xunto con Cabezón de Liébana formó'l Valle de Valdeprado de Liébana hasta la constitución de los conceyos constitucionales, dientro de la denomada Provincia de Liébana, y formó parte de la Xunta Xeneral de Cantabria.

## Patrimoniu

El conceyu cunta con un bien d'interés cultural, la '''Ermita de La nuesa Señora de l'Asunción''' en Caloca, con categoría de monumentu. Amás, en Valdeprado hai un Bien inventariáu, una **Casa fidalga del sieglu XVII**.

## Demografía


Fonte: INE



## Alministración
Vicente Vélez Caloca (PP) ye l'actual alcalde del conceyu. Les siguientes tables amuesen los resultaos de les eleiciones municipales celebraes nel añu 2003 y 2007.




* Alcalde electu: Vicente Vélez Caloca (PP).


* Alcalde electu: Vicente Vélez Caloca (PP).


## Ver tamién
* Árboles Centenarios n'España

## Referencies

## Enllaces esternos
Ribamontán al Monte

**Ribamontán al Monte** ye un conceyu asitiáu na contorna de Trasmiera de la comunidá autónoma de Cantabria, España.

## Llendes
Llenda al norte con Ribamontán al Mar y Bareyo, al oeste con Marina de Cudeyo, al sur con Entrambasaguas y al este cola Hazas de Cesto, Meruelo y Solórzano.

## División alministrativa
El conceyu inclúi les siguientes llocalidaes nel so términu municipal:
* Anero, 464 habitantes en 2008 (INE).
* Cubes, 203&nbsp;hab.
* **[[Hoz de Anero]]** (capital), 653&nbsp;hab.
* Liermo, 25&nbsp;hab.
* Omoño, 182&nbsp;hab.
* Las Pilas, 53&nbsp;hab.
* Pontones, 166&nbsp;hab.
* Villaverde de Pontones, 334&nbsp;hab.

## Contestu xeográficu
El paisaxe de Ribamontán al Monte ta apoderáu poles praderíes y pol ríu Pontones, que naz nel interior del conceyu. Económicamente, ta sofitáu nel sector primariu, agricultura y ganadería, ente que'l sector servicios va consolidándose firmemente con casi la metá de la población emplegada nél.

## Contestu históricu
El conceyu perteneció a la Xunta de Ribamontán, una de les que formaben la Merindad de Trasmiera. La posición a mediu camín ente Santander y Laredo fixo recayer nél la "capitalidad" de la merindad, y por tanto llugar de xuntes de les Xuntes Xenerales de la Merindad, concretamente nel llugar de Hoz de Anero. Como nel restu de la contorna trasmerana, Ribamontán al Monte foi trubiecu de prestixosos maestros de la cantería representantes del tardogótico, del clasicismu y del barrocu.

## Patrimoniu
Polo qu'a **patrimoniu arqueolóxicu** respecta, el xacimientu de La Garma, en Omoño, ye unu de los xacimientos prehistóricos más importantes de la Península Ibérica, pos tien restos d'actividá humana dende'l Paleolíticu Inferior hasta la Edá Media.

En cuanto al patrimoniu históricu, cabo destacar como representante del periodu góticu les ilesies de Santa María de Toraya, San Félix de Anero y Santa María de les Piles, amás d'arquiteutura civil como'l Palaciu de Arco-Agüero; el Palaciu de la Rigada, güei Santu Desiertu de San José de la Rigada (conventu de los Carmelites), o'l Palaciu de los Mazarrasa, en Villaverde de Pontones, dambos de los sieglos XVII y XVIII.

### Nes pedaníes
Dos son los bienes d'interés cultural d'esti conceyu:
* '''Edificiu “El Desiertu”''' en Hoz de Anero, con categoría de monumentu.
* '''Cueva de “La Garma”''' en Omoño, con categoría de zona arqueolóxica, y que forma parte del Llugar Patrimoniu de la Humanidá, llamáu Cueva d'Altamira y arte rupestre del norte d'España.
Amás, cuenta con dos bienes d'interés local: 
* **Casa-palaciu de los Mazarrasa, la torre de Corina y los xardinos y Parque** en Villaverde de Pontones.
* **Palaciu de Arcó**, tamién en Villaverde de Pontones.
Y un Bien inventariáu, la **Casona de Ceballos, cola so Capiya y portalada** en Cubes.

## Demografía


Fonte: INE



## Alministración
José Luis Blanco Fomperosa (PP) foi l'alcalde del conceyu les dos últimes llexislatures (2007 y 2011). El Partíu Popular perdió la mayoría absoluta nes eleiciones municipales de 2015. Les siguientes tables amuesen los resultaos de les eleiciones municipales celebraes nel añu 2007, 2011 y 2015.




## Referencies

## Enllaces esternos
San Felices de Buelna

**San Felices de Buelna** ye un conceyu de la comunidá autónoma de Cantabria, España. Llenda al norte con Torrelavega y Cartes, al sur con Anievas, al este con Corvera de Toranzo y Puente Viesgo y al oeste con Los Corrales de Buelna. 

El conceyu atópase na contorna del Besaya y pol so territoriu escurre'l ríu Besaya. La influencia del desenvolvimientu industrial de la contorna del Besaya tuvo importancia tamién nesti conceyu, anque en menor midida. De toes formes, al ser colindante con Torrelavega, viose favorecíu por esti desenvolvimientu, y empreses como Sniace y Solvay exercen una fuerte influencia nel llugar.

Conformó xunto al actual conceyu de Los Corrales de Buelna'l Valle de Buelna hasta la formación de los conceyos constitucionales.

## Llocalidaes
Los sos 2.309 habitantes (INE, 2008) viven en:
* La Bárcena.
* Jaín.
* Llano.
* Mata.
* Posajo Penías.
* **[[Rivero (Cantabria)|Rivero]]** (capital del conceyu).
* Sopenilla.
* Sovilla.
* Tarriba.

## Economía
Un 4,7% de la población de San Felices de Buelna dedicar al sector primariu, un 18,2% a la construcción, un 37,6% a la industria y un 39% al sector servicios. Hai de solliñar la fuerte presencia de la industria, yá que ye de gran trescendencia na contorna del Besaya.

## Demografía
A 1 de xineru de 2014 la población del conceyu xubía a 2388 habitantes, 1153 homes y 1159 muyeres.

## Alministración
L'actual alcalde del conceyu ye José Antonio González-Linares Gutiérrez (PRC), en revalidando'l so cargu nes eleiciones municipales de 2011. Les siguientes tables amuesen los resultaos de les eleiciones municipales celebraes nel añu 2003, 2007 y 2011.

* Alcalde electu: José Antonio González-Linares Gutiérrez (PRC).

* Alcalde electu: José Antonio González-Linares Gutiérrez (PRC).

* Alcalde electu: José Antonio González-Linares Gutiérrez (PRC).

## Patrimoniu

Cinco son los bienes d'interés cultural d'esti conceyu:
* **[[Torre de Pero Niño]]** en Llano, con categoría de monumentu. Trátase d'una torre medieval que se convirtió nun muséu que presenta una recreación de la biografía de Pero Niño y que remembra la vida na Baxa Edá Media, la organización social de tipu estamental, les práutiques de la caballería, l'armamentu de la dómina y les xestes de Pero Niño.
* **[[Cueva de Fornos de la Peña]],** en Tarriba, con categoría de zona arqueolóxica. Forma parte del llugar Patrimoniu de la Humanidá llamáu Cueva d'Altamira y arte rupestre del norte d'España.
* **Cueva de Sovilla**, zona arqueolóxica.
* Forma parte de la zona arqueolóxica llamada **[[Conxuntu Arqueolóxicu formáu polos xacimientos de La Espina del Gallego, Cildá, el Cantón y Campu de Los Barganales]];** otros conceyos qu'afecten a esti bien d'interés cultural son: Corvera de Toranzo, Anievas, Molledo, Arenas de Iguña y Puente Viesgo.
* '''Los Castros del Monte Dobra''', zona arqueolóxica.
Amás, la **Ilesia de San Félix** en Rivero ye Bien d'interés llocal con categoría d'inmueble.

## Ver tamién
* Bienes d'interés cultural de Cantabria

## Referencies

## Enllaces esternos
San Pedro del Romeral

**San Pedro del Romeral** ye un conceyu de la comunidá autónoma de Cantabria, España. Atópase na contorna del Pas-Miera y llinda al norte y este col conceyu de Vega de Pas, al oeste con Luena y al sur cola provincia de Burgos.

Ye una de les llamaes "tres villes pasiegues" xunto a Vega de Pas y a San Roque de Riomiera.

## Llocalidaes
* Alar, 97 habitantes en 2006 (INE).
* Aldano, 23&nbsp;hab.
* Bustaleguín, 37&nbsp;hab.
* Bustiyerro-El Rosariu, 52&nbsp;hab.
* Hornedillo, 17&nbsp;hab.
* La Peredilla, 24&nbsp;hab.
* **San Pedro del Romeral** (capital), 160&nbsp;hab.
* La Sota, 83&nbsp;hab.
* Vegaloscorrales, 48&nbsp;hab.
* Vegalosvados, 20&nbsp;hab.

## Economía
Un 49,5 % de la población del conceyu dedicar al sector primariu, un 20,7 % a la construcción, un 5,6 % a la industria y un 24,2 % al sector terciariu. Nel conceyu la tasa d'actividá ye de 46,7 % y la tasa de paru ye de 23,00 %, ente que la media en Cantabria ta en redol al 52,5 % y 14,2 % respeutivamente. Predomina por tanto, nel conceyu de San Pedro del Romeral, el sector primariu.

## Demografía
El calter rural del conceyu y el so aislamientu favoreció'l descensu de la población que s'empecipió nos años 40 y que foi constante dende entós hasta algamar cifres baxes na actualidá.


Fonte: INE



## Arquiteutura

Destaquen del conceyu, lo mesmo que de tola contorna, les cabañes pasiegues, típiques de l'arquiteutura rural cántabra, según la ilesia parroquial de la capital, del sieglu XVIII.

## Alministración
Azucena Escudero (PP) ye l'actual alcaldesa del conceyu. Les siguientes tables amuesen los resultaos de les eleiciones municipales celebraes nel añu 2003, 2007, 2011 y 2015 .




## Referencies

## Enllaces esternos
Santiurde de Toranzo

**Santiurde de Toranzo** ye un conceyu español de la comunidá autónoma de Cantabria. Llenda al norte con Santa María de Cayón, Castañeda y Puente Viesgo, al sur con Vega de Pas y Luena, al oeste con Corvera de Toranzo y al Este colos conceyos de Villafufre y Villacarriedo. Atópase allugáu na contorna del Pas-Miera (o Valles Pasiegos) y pol so territoriu escurre'l ríu Pas.

Formó parte del Valle de Toranzo xunto a Luena, Corvera de Toranzo y Puente Viesgo, hasta la constitución de los conceyos constitucionales, dientro de la Merindad d'Asturies de Santillana.

## Llocalidaes
* Acereda.
* Bárcena.
* Iruz.
* Pando.
* Penilla.
* San Martín.
* **Santiurde de Toranzo** (Capital).
* Vejorís.
* Villasevil.

## Economía
Un 18,7% de la población del conceyu dedicar al sector primariu, un 20,1% a la construcción, un 21,9% a la industria y un 39,3% al sector terciariu. Nel conceyu la tasa d'actividá ye de 43,3% y la tasa de paru ye de 11,1%, ente que la media en Cantabria ta en redol al 52,5% y 14,2% respeutivamente. Predomina por tantu nel conceyu'l sector servicios.

## Demografía
Al igual que la mayoría de los conceyos del interior de Cantabria, Santiurde de Toranzo presenta un perfil demográficu avieyáu y que tiende escontra'l despoblamientu.


Fonte: INE



## Alministración
Estanislao (PRC) ye l'actual alcalde del conceyu. Les siguientes tables amuesen los resultaos de les eleiciones municipales celebraes nel añu 2003 y 2007.




## Patrimoniu
Dientro del so patrimoniu artísticu, destaquen trés bienes d'interés cultural con categoría de monumentu:
* la '''ilesia de Santa Cecilia''' de Villasevil, que caltién un ábside románicu.
* la '''Ilesia parroquial de L'Asunción''' en Acereda.
* **Torre de Villegas** en Villasevil.
Amás, hai un Bien d'interés local, el **Santuariu de La nuesa Señora del Sotu**, en Iruz.

## Personaxes pernomaos
* **Francisco Gómez de Quevedo Villegas y Santibáñez Cevallos**, conocíu como Francisco de Quevedo,: (1580-1645) Escritor español del Sieglu d'Oru.

## Referencies

## Enllaces esternos
Solórzano

**Solórzano** ye un conceyu y llocalidá de la comunidá autónoma de Cantabria (España) asitiáu na contorna de Tresmiera. El términu municipal llinda al norte col conceyu de Jazas in Cestu y Ribamontán al Monti, al este con Voto, al sur con Ruesga y al oeste con Tramasauguas. El pueblu tópase asitiáu nun valle que riega un ríu pocu caudalosu llamáu Campiezu, a 37 quilómetros de Sanander, capital de Cantabria.

## Xeografía

### Llocalidaes
* La Collada.
* Fresnedo.
* Garzón.
* Regolfo.
* Riaño.
* Riolastras.
* **Solórzano** (Capital).

### Conceyos estremeros



## Tresportes

### Carretera
Pol términu municipal de Entrambasaguas escurren les siguientes víes pertenecientes a la Rede Secundaria de Carreteres de Cantabria:
* CA-266: Alto de Jesús del Monte - Hazas de Cesto - Riva.
* CA-267: Solórzano - Bádames.
Y les siguientes carreteres de la Rede Llocal:
* CA-652: Hoznayo - Riaño.
* CA-653: Accesu a Riaño.
* CA-673: Solórzano - Quintana.
* CA-674: Accesu a Riolastras.
* CA-675: Accesu a Fresnedo.

### Autobuses
La siguiente llinia de tresporte públicu circula por esti conceyu:
* Turytrans: Solares - Riañu

## Toponimia
Filólogos como Rafael Lapesa atribúin el topónimu Solórzano a una influencia de les pallabres prerromanes "campu" o "prau". D'antiguo llamaríase Selórzeno. Nel añu 1618 dizse que'l señor don Juan Fernando Mioño y Bravo de Hoyos y Solórzano Acebal yera señor de la casa de Solórzano.

## Historia
Les primeres noticies que se tienen de la ilesia parroquial de San Pedro que ta allugada nesti pueblu daten del añu 1615, el cuerpu de la mesma tuvo de ser construyíu ente 1590 y 1630, según Karen Mazarrasa Mowinckel, autora d'un llibru sobre'l patrimoniu monumental d'esti conceyu. Nel presbíteru agóspiase'l retablu de San Pedro, obra barroca d'estilu prechurrigueresco, realizáu ente los años 1694 y 1702 polos maestros Juan del Regueru, Bartolomé de la Bodega y Juan de Lombera. Dientro del capítulu d'arquiteutura civil, lo más destacable ye'l Palaciu del Campu Solórzano, asitiáu nel barriu de la Ponte. Trátase d'un edificiu quiciabes de mediaos del sieglu XVII.

## Patrimoniu
Destaca'l **Palaciu de don Antonio Maura**, Bien d'interés local, según dos bienes inventariaos: la **Casona de “Campu Solórzano”** y la **Ermita de San Sebastián**.

## Demografía


Fonte: INE



## Alministración
El 17 de febreru de 2007 morrió l'alcalde más veteranu d'España, Luis Gómez de la Sota, a los 89 años d'edá. Tuvo 48 años al cargu de Solórzano, de primeres con Alianza Popular (AP), más tarde con Unión pal Progresu de Cantabria (UPCA) y d'últimes col Partíu Rexonalista de Cantabria (PRC). L'actual alcalde del conceyu ye Javier González Barquín (PRC). Les siguientes tables amuesen los resultaos de les eleiciones municipales celebraes nel añu 2003 y 2007.





## Referencies
Udías

**Udías** ye un conceyu de la comunidá autónoma de Cantabria (España). Llenda al norte con Alfoz de Lloredo y Comillas, al oeste con Valdáliga y al sur y este con Cabezón de la Sal. Ta asitiáu na contorna de la Mariña occidental anque nun ye un conceyu costeru.

Udías asitiar nun terrén apoderáu per llombes y con delles cueves nel sosuelu onde los prauticantes d'espeleoloxía van atopar un pequeñu paraísu. Ye tamién una antigua zona minera.

Formó parte, xunto a los conceyos d'Alfoz de Lloredo, Comillas y Ruiloba, del Valle d'Alfoz de Lloredo, na Merindad d'Asturies de Santillana, hasta la formación de loa ayuntamiento constitucionales. El Valle d'Alfoz de Lloredo foi unu de los constituyentes de la Provincia de los Nueve Valles, y darréu Provincia de Cantabria.

## Llocalidaes
* Canales.
* Cobijón.
* La Hayuela.
* El Llanu.
* **[[Pumalverde]]** (Capital)
* Rodezas.
* Toporias.
* Valoria.
* La Virxe.

## Demografía


Fonte: INE



## Alministración
Fernando Fernández Sampedro (PP) ye l'actual alcalde del conceyu. Les siguientes tables amuesen los resultaos de les eleiciones municipales celebraes nel añu 2003, 2007. y 2011 


* Alcalde: Fernando Fernández Sampedro (PP).



## Referencies

## Enllaces esternos
Vega de Liébana

**Vega de Liébana** ye un conceyu español perteneciente a la comunidá autónoma de Cantabria. Ta asitiáu na contorna de Liébana, nel estremu occidental de la rexón. Llenda al norte con Camaleño y Potes, al este con Pesaguero y Cabezón de Liébana, al sur cola provincia de Palencia y al oeste cola provincia de Llión, dambes postreres na comunidá autónoma de Castiella y Llión. Al traviés del Puertu de San Glorio, comunica a Cantabria cola provincia de Llión.

## Llocalidaes

Los sos 936 habitantes (INE, 2006) viven en:
* Bárago, 101 hab., 42 de los cualos viven nel barriu de Soberado.
* Barriu, 61 hab.
* Bores, 38 hab.
* Campollo, 68 hab., 9 d'ellos nel barriu de Maredes.
* Dobarganes, 31 hab.
* Dobres, 90 hab., de los que viven 47 en Cucayo y 43 nel nucleu de Dobres.
* Enterrías, 18 hab.
* Ledantes, 74 hab.
* Pollayo, 13 hab.
* Porcieda, despobláu.
* Tollo, 36 hab.
* Toranzo, 41 hab.
* Tudes, 38 hab.
* Vada, 18 hab.
* Valmeo, 40 hab, de los que 4 tán nel barriu de Naroba.
* **[[La Vega (Vega de Liébana)|La Vega]]** (Capital), 184 hab. que se parten nos barrios de: Señes (5 hab.), Valcayo (14 hab.)
* Vejo, 62 hab. que se parten en tres barrios: El Regueru (28 hab.), Dobares (13 hab.) y Ongayo (21 hab.). 
* Villaverde, 23 hab.

## Patrimoniu
Vega de Liébana ye unu de los conceyos polos que trescurre la **Ruta Llebaniega**, qu'enllaza'l Camín de Santiago de la mariña col Camín Francés. Trátase d'un bien d'interés cultural que percuerre, amás, los conceyos de San Vicente de la Barquera, Val de San Vicente, Herrerías, Lamasón, Cillorigo de Liébana, Potes, Cabezón de Liébana y Camaleño.
Amás, en Ledantes caltiénse la llamada **Pisa-Batán de Ledantes**, Bien d'interés local.

## Demografía


Fonte: INE



## Alministración
Gregorio Miguel Alonso Bedoya (PRC) ye l'actual alcalde del conceyu. Les siguientes tables amuesen los resultaos de les eleiciones municipales celebraes nos años 2003 y 2007.




* Alcalde electu: Gregorio Miguel Alonso Bedoya (PRC).


## Referencies

## Enllaces esternos
Vega de Pas

La **Vega de Pas** (davezu denomada *La Vega*) ye una llocalidá y un conceyu de la comunidá autónoma de Cantabria (España). Atópase na contorna del Pas-Miera, na cabecera del ríu Pas. 

Ye una de les llamaes "tres villes pasiegues" xunto a San Pedro del Romeral y San Roque de Riomiera.

## Xeografía

### Llocalidá
Los sos 917 habitantes (INE, 2006) distribuyir en:

* Candolías, 127&nbsp;hab., tando 11 d'ellos nel nucleu de Candolías y 17 tremaos.
* La Gurueba, 82&nbsp;hab. tremaos.
* Guzparras, 22&nbsp;hab. tremaos.
* Pandillo, 173&nbsp;hab. tremaos.
* **Vega de Pas** (Capital), 311&nbsp;hab., tando 284 d'ellos nel nucleu de Vega de Pas y 27 tremaos.
* Viaña, 65&nbsp;hab. tremaos.
* Yera, 133&nbsp;hab. tremaos.

### Conceyos estremeros
* **Norte**: Selaya, Villacarriedo y Santiurde de Toranzo.
* **Oeste**: Luena y San Pedro de Romeral.
* **Esti**: San Roque de Riomiera.
* **Sur**: Espinosa de los Monteros de la Provincia de Burgos (Castiella y Llión).

## Economía
Predomina'l sector primariu, con un 44,9 % de la población dedicáu a l'agricultura y ganadería. Un 14,6 % de la población dedicar a la construcción, un 10,8 % a la industria y, a lo último, un 30,4 % al sector servicios.

Vega de Pas tien como patrimoniu históricu la ilesia de La nuesa Señora de la Vega. Empezó a edificase na segunda metá del sieglu XVII, construyéndose darréu a principios del XVIII les bóvedes centrales y les de les capiyes llaterales, nes que se caltuvo l'estilu tan enraigonáu en Cantabria de crucería gótica estrellada ente contrafuertes pronunciaos escontra l'interior. En 1711 llevantóse la monumental espadaña, la mayor de tola contorna pasiega, so la direición del maestru canteru Diego de Bustillo y na que s'aprecia una austera, bella y simbólica ornamentación barroca nel primeru de los sos cuerpos.

## Demografía


Fonte: INE



## Alministración
Juan Carlos García Diego (PP) ye l'actual alcalde del conceyu.




## Ver tamién
* Enrique Diego-Madrazo (1850-1942), pernomáu ciruxanu.
* Sobáu: Postre típicu del valle.
* Quesada pasiega: Postre típicu del valle.
* Pasiegu: Xentiliciu del valle.
* Túnel de la Engaña: Túnel ferroviariu nunca utilizáu y que foi hasta hai bien pocu'l túnel ferroviariu más llargu qu'escurre íntegramente per territoriu español.

## Bibliografía
* 

## Referencies

## Enllaces esternos