Mikhaíl Shólokhov

**Mikhaíl Aleksándrovich Shólokhov** (en rusu: *Михаи́л Алекса́ндрович Шо́лохов*) foi un novelista soviéticu nacíu'l 24 de mayu de 1905 nel khútor de Kruzhílino (Rostov del Don) y fináu el 21 de febreru de 1984.

Amás foi un políticu y miembru importante del Partíu Comunista. Principal esponente de la cultura soviética, les sos obres fueron traducíes a más de 30 idiomes. Nel añu 1965 ganó'l Premiu Nobel de Lliteratura.

## Biografía

Shólokhov foi una de les figures más importantes nel sieglu XX dientro de la lliteratura rusa. Nació a veres del ríu Don nel khútor de Kruzhílino, parte de la stanitsa Vióshenskaya, nel senu d'una familia cosaca. Participó na Primer Guerra Mundial y depués na Guerra Civil Rusa. En 1917, trescaláu polos eslogan y proclames de los bolxeviques, apuntar al Exércitu Coloráu; tamién trabayó como periodista y editor. Ocupó diversos cargos militares, alministrativos y políticos, aportando a escoyíu diputáu del Sóviet Supremu de la URSS. Foi gallardoniáu con diversos premios, medayes y órdenes pol gobiernu de la URSS de la dómina. Llogró reconocencia internacional polos sos llogros nel campu lliterario, y en 1965 dióse-y el Premiu Nobel de Lliteratura.

Dempués del trunfu bolxevique, Shólokhov establecer en Moscú, onde empezó la so carrera como escritor. Ingresó nel Partíu Comunista en 1932 y en 1937 foi escoyíu pal parllamentu soviéticu. La publicación de *[[El Don apacible]]*, que consiguió'l premiu Lenin en 1941, llevólu a convertise nel escritor más influyente de la Xunión Soviética. Shólokhov acompañó en 1959 a Nikita Khrushchov nel so viaxe a Europa occidental y Estaos Xuníos, y en 1961 foi escoyíu pal Comité Central. Pa la década de 1980 habíense impresu sesenta y nueve millones de copies de les sos obres n'ochenta y cuatro idiomes de la Xunión Soviética. Nos sos discursos y escritos periodísticos siempres sofitó les polítiques oficiales del gobiernu de la dómina.

## Lliteratura

Les obres de Shólokhov son el reflexu del ambiente y circunstancies históriques del llugar específicu. Esti autor movióse siempres na más estricta ortodoxa soviética. Según los críticos, los sos escritos son marcaos pola contradicción ente la fidelidá a un arte realista que Shólokhov llegó a apoderar como pocos, maduror lliterariu precoz pa un escritor (a los ventitrés años Shólokhov publica *[[El Don apacible]]*, dacuando titulada *El plácidu Don*), y la sumisión a los dictaos de la propaganda oficialista. Ensin dulda ye'l destín de too escritor banciar# ente llamaes contradictories.

Dalgunes de les sos noveles rezumen sinceridá; puede reconstruyise la historia de la cruenta Guerra Civil Rusa en *El Don apacible* (*Тихий Дон*) meyor qu'en cualquier manual d'historia contemporánea. Ésta, la so meyor novela a xuiciu de la crítica, escrita ente 1928 y 1940, rellata la epopeya de los cosacos del Don, dende l'entamu de la guerra hasta'l trunfu bolxevique, vista al traviés de la historia individual del protagonista Grigori Panteléievich Mélekhov.

*Campos derrotos* (*Поднятая целина*), escrita ente 1932 y 1960, remembra los tresformamientos producíos na agricultura soviética poles granxes coleutives (kolkhoz). *Llucharon pola so patria* (*Они сражались за Родину*) apondera l'heroísmu de los soldaos soviéticos que llibraron la Gran Guerra Patria contra l'invasor nazi.

Na actualidá en Rusia, les xeneraciones de la comunidá cosaca consideren a esti novelista como unu de los personaxes trascendentales na historia del so pueblu. Gracies a les sos obres caltuviéronse pervalibles detalles de la tradición y la cultura cosaca, valores y costumes que'l mesmu escritor absorbió nel senu de la so familia mientres la so infancia.

Mientres munchos años les obres de Shólokhov formaron parte de los programes d'estudiu y conocencia obligatorios na RSFS de Rusia y n'otres repúbliques de la estinguida Xunión Soviética.

Anguaño la so obra sigue siendo bien valorada más allá de considerancies polítiques o temporales, y el *Don Apacible* considérase una de les noveles ruses más importantes del sieglu XX. El so estudiu tornó al temariu obligatoriu rusu dempués d'una curtia ausencia.

## Obres destacaes
* *Donskíye rasskazy* (*[[Cuentos del Don]]*), 1925
* *Lazúrevaya step* (*la estepa azul*), 1926 
* *Tiji Don* (*[[El Don apacible]]*), en 4 volúmenes, 1928-1940 
* *Pódniataya tseliná* (*[[Campos derrotos]]*), en 2 volúmenes, 1932-1960
* *Oní srazhalis za Ródinu* (*Llucharon pola Patria*), 1942 
* *Naúka nénavisti* (*La ciencia del odiu*), 1942
* *Slovo o ródine* (*Una pallabra sobre la patria*), 1951 
* *Sudbá cheloveka* (*El destín d'un home*), 1956-1957

## Cine
Siete de les sos obres fueron llevaes al cine ente les que destaquen:
* *Tijiy Don* ("El Don apacible"), 1957-58, dirixida por Serguéi Guerásimov, con P. Glébov, L. Jitiáieva, Z. Kirienko y Y. Bystrítskaia.
* *Sudbá cheloveka* ("El destín d'un home"), 1959, dirixida por Serguéi Bondarchuk, con el mesmu Bondarchuk, Pávlik Boriskin, Zinaída Kirienko, Pável Vólkov, Yuri Avelin, K. Alekséyev.
* *Oní srazhalis za ródinu* (*Ellos llucharon pola patria*), 1975, dirixida por Serguéi Bondarchuk con Vasili Shukshín.

## Referencies

## Ver tamién

## Enllaces esternos
*
*
*