Santa María la Real de Nieva

**Santa María la Real de Nieva** ye una llocalidá y un conceyu d'España, na provincia de Segovia, perteneciente a la comunidá autónoma de Castiella y Llión, asitiada concretamente nel territoriu de la campu segoviano, xusto a mediu camín, 30&nbsp;km, ente Segovia y Arévalo. 

El conceyu de Santa María la Real de Nieva inclúi trece nucleos urbanos amás de la villa de Santa María la Real de Nieva qu'encabeza'l conceyu.

Santa María la Real de Nieva ta asitiada na ruta del Camín de Santiago de Madrid y el so monesteriu, catalogáu bien d'interés cultural, ye una de les paraes obligaes pa pelegrinos y turistes.

## Nucleos urbanos
El conceyu ta compuestu por catorce pueblos:
* Aragoneses (llocalidá, pedanía del conceyu)
* Balisa (llocalidá, pedanía del conceyu)
* Hoyuelos (llocalidá, pedanía del conceyu)
* Jemenuño (entidá llocal menor perteneciente al conceyu)
* Laguna Rodrigo (llocalidá, pedanía del conceyu)
* Miguel Ibáñez (llocalidá, pedanía del conceyu)
* Ochando (llocalidá, pedanía del conceyu)
* Paradinas (entidá llocal menor perteneciente al conceyu)
* Pascuales (llocalidá, pedanía del conceyu)
* Pinilla-Ambroz (llocalidá, pedanía del conceyu)
* Santa María la Real de Nieva (nucleu de población onde anicia la capitalidad del conceyu)
* Santovenia (llocalidá, pedanía del conceyu)
* Tabladillo (entidá llocal menor perteneciente al conceyu)
* Villoslada (entidá llocal menor perteneciente al conceyu)

## Historia
Tolos pueblos que componen el conceyu menos Santa María la Real de Nieva fueron repoblaos nel sieglu XI, mientres el reináu d'Alfonsu VI de Castiella. Villoslada foi cabeza del sexmo de la Trinidá, subdivisión de la Comunidá de Ciudá y Tierra de Segovia, al que pertenecieron les llocalidaes occidental y meridional del conceyu; ente que'l restu pertenecíen al sexmo de Santolaya, incluyíu'l terrén de la futura llocalidá de Santa María la Real de Nieva.

La villa de Santa María la Real de Nieva foi fundada en 1395 pol rei Enrique III, por intercesión de la so esposa Catalina de Lancáster. La so fundación deber a que trés años antes habíase atopáu soterrada una talla de María na llomba onde anguaño se emplaza el pueblu, posiblemente escondida ellí mientres la invasión musulmana. Esti fechu foi consideráu milagrosu y decidió crease un santuariu nel llugar y un pueblu al so alredor. Pa potenciar el poblamientu declarar villa exenta, polo cual los sos habitantes nun tendríen que pagar impuestos nin ser reclutados nos exércitos. Los privilexos fueron concedíos en parte na fundación y ampliaos darréu en 1407, siendo regente Catalina de Lancáster. Estes exenciones fiscales sirvieron por que se establecieren ellí fábriques de paños, cerámica y triyos. 

N'abril de 1441, tando de camín na llocalidá, finó ellí la reina Blanca I de Navarra, polo que foi soterrada na capiya mayor de la ilesia de La Nuesa Señora de la Soterraña. Los sos restos permanecieron ellí, en contra del deséu espresáu nel so testamentu de ser treslladada a Ujué, y escaecióse el so allugamientu hasta que la tumba foi afayada mientres unes obres de restauración en 1994.

El 28 d'ochobre de 1473 el rei Enrique IV axuntó a les cortes de Castiella na villa de Santa Mª. la real de Nieva. Frutu d'esta xunta de cortes decretó una llei que recibió'l nome de la llocalidá, la llei de Sta. Mª. de Nieva.

En 1520 mientres el llevantamientu comuñeru Rodrigo Ronquillo, comandante de les tropes del bandu realista na zona, estableció'l so cuartel xeneral na llocalidá, siendo derrotáu poles tropes de Juan Bravo, Juan de Padilla y Juan de Zapata na so redoma, polo que tuvo qu'abelugase en Arévalo.

Na reorganización territorial de 1834 Santa María foi declarada una de les cinco cabeces de partíu de la provincia de Segovia, como atestigua la inclusión del so escudu nel cuartel inferior derechu del escudu de la provincia.

En 1965 amestar al conceyu la llocalidá vecina de Ochando y el so agregáu Pascuales, que constituyíen hasta entós un conceyu independiente.

En 1969 amestar al conceyu les llocalidaes d'Aragoneses, Balisa, Hoyuelos, Laguna Rodrigo, Miguel Ibáñez, Pinilla Ambroz, Tabladillo y Villoslada, constituyíos hasta entós como conceyos independientes. Tamién se xunieron al conceyu en 1970 les llocalidaes de Jemenuño, col so agregáu Santovenia, y Paradinas.

Nel 2000 refugóse la solicitú de segregación solicitada por Jemenuño, Paradinas y Villoslada pa constituyise como conceyos independientes, pol decretu 95/2000, de 4 de mayu.

En 2003 autorizóse la constitución de les entidaes llocales menores de Jemenuño, Tabladillo y Villoslada dientro del términu municipal de Santa María la Real de Nieva, pol alcuerdu 48/2003, de 15 d'abril, de la Xunta de Castiella y Lleón Y un mes dempués Paradinas tamién se constituyó como entidá llocal menor dientro del términu municipal, pol alcuerdu 71/2003 de la Xunta de Castiella y Lleón, de 21 de mayu.

## Monumentos de la villa

### Ilesia y monesteriu
La **ilesia monesteriu de La nuesa Señora de la Soterraña**, d'estilu góticu arcaizante, foi construyida na primer metá del sieglu XV sustituyendo al primitivu santuariu. Destaquen el claustru del monesteriu, nel que tolos capiteles de les sos columnes tán formosamente esculpíos con relieves de diversos motivos, y la portada de la ilesia, dambos elementos fueron declaraos monumentos nacionales en 1920, y anguaño dambos catalóguense como bien d'interés cultural. Tamién son reseñables l'altar mayor barrocu y el coru de la ilesia, que les sos parés tán jalonadas con asientos de madera ricamente tallaos y el sotocoro con un artesonado mudéxar. Ente los cuadros, retablos y escultures del interior de la ilesia destaca una talla policromada de San Jerónimo penitente atribuyida a Alonso Berruguete, na capiya asitiada a la derecha del altar mayor.

### Plaza de toros
La plaza de toros de Santa María ye una de les más antigües d'España, foi inaugurada en 1848. Ta asitiada al norte del pueblu, tien un aforu pa trés mil persones y el diámetru del so ruedu ye de 50 m. Ta construyida en mampostería de cayuela y formigón.

## Monumentos del conceyu
Nel restu del conceyu hai dos monumentos más catalogaos bienes d'interés cultural:
* la ermita de San Miguel de Villoslada, un templu románicu construyíu nos sieglos XII y XIII;
* la ilesia de La nuesa Señora de l'Asunción de Paradinas, un edificiu góticu con elementos neoclásicos, del sieglu XVI.

## Demografía
El conceyu de Santa María la Real de la Nieva cuenta con una población un tanto decreciente. Dende l'entamu del sieglu XXI la población menguó, como s'amuesa nel cuadru siguiente: 








## Alministración
Transición española: Alcalde Eusebio García González ente 1975-1979

## Eleiciones municipales
Les siguientes tables amuesen los resultaos de les eleiciones municipales celebraes nel añu 2003 y 2007





* Alcalde electu: Eusebio García González (PP).
Fonte: Eleiciones 2003



* Alcalde electu: Eusebio García González (PP).
Fonte: Eleiciones 2007



## Fiestes

Tamién se suel celebrar nestos pueblos la fiesta de Santa Águeda (5 de febreru) y de San Isidro (15 de mayu).

## Ver tamién
* Conceyos de la provincia de Segovia.

## Referencies

## Bibliografía
* Antonio Miguel Yurami y Antonio Sánchez Sierra (1995), *Historia de l'apaición de la taumaturga ymagen de la nuesa Señora la Soterraña de Nieva.* ISBN 84-605-3511-8
* Antonio Sánchez Sierra (1992), *El monesteriu de Santa María la Real de Nieva*. ISBN 84-7231-802-8

## Enllaces esternos
* 
* Santa María la Real de Nieva