Edirne

**Edirne** (tamién llamada pola so antigua denominación, **Adrianópolis** o **Hadrianopolis**) ye una ciudá de tamañu mediu asitiada al noroeste de la Turquía europea, non lloñe de les fronteres con Grecia y Bulgaria. Edirne foi dende antiguu un estratéxicu y pervalible encruz de caminos. Traviesa la ciudá'l ríu Tundzha, que conflúi col Meriç a poca distancia d'Edirne. Cuenta con una población de 136&nbsp;070 habitantes (2007).

Asitiada nel centru xeográficu de la fértil llanura costera de Tracia, la so economía ta basada na producción d'algodón, llinu, seda, cueru, llana, esencia y agua de roses, cera y tinte coloráu. Amás, ye un importante mercáu rexonal qu'abastez a munches otres ciudaes cercanes de fruta, vinu y otros productos agrícoles.

Nel añu 2008 Edirne llogró la distinción EDEN, que da la Comisión Europea, a unu de los venti Meyores destinos de turismu y el patrimoniu intanxible local».

## Historia
Los raigaños d'Edirne son bien antigües. Yá na dómina clásica esistía un asentamientu traciu sol nome de Uskadama, que foi abandonáu dempués de numberoses guerres colos griegos y romanos. Nel añu 125&nbsp; 
d.&nbsp;C., l'emperador romanu Adriano reconstruyir dándo-y el so propiu nome a la ciudá. Pol so altu valor estratéxicu, les zones cercanes a la ciudá d'Adrianópolis fueron l'escenariu de nada menos que quince batalles a lo llargo de la Historia, nueve d'elles dempués de la so fundación. La más famosa d'estes batalles ye la del añu 378, na que los visigodos destruyeron al exércitu del Imperiu romanu d'Oriente, mataron al emperador Valente y estendiéronse pelos Balcanes escalando tou al so pasu. Sicasí, Adrianópolis consiguió aguantar el cercu godu y bloquió asina la meyora bárbara escontra Constantinopla.

Mientres la Edá Media foi escenariu constante de combates ente l'Imperiu bizantín y los invasores eslavos, especialmente búlgaros. En 1205 los cruzaos qu'invadieren Bizanciu fueron ganaos equí polos búlgaros y, finalmente, en 1362, Adrianópolis cayó en poder de los turcos otomanos, que la convirtieron na so capital sol nome d'Edirne hasta 1453, fecha en que foi treslladada hasta la recién cayida Constantinopla.

En 1575, el sultán Selim II encargó al arquiteutu real otomanu, Sinan, la construcción d'una enorme mezquita na ciudá. La Mezquita de Selim ye anguaño'l símbolu y monumentu más característicu de la ciudá, famosa por tener los minaretes más altos de toa Turquía, pos miden nada menos que 70,90 metros.

Na dómina de decadencia del Imperiu Otomanu, la ciudá foi ocupada en dos causes polos rusos (1829 y 1878). Mientres les Guerres Balcániques, volvieron asocedese violentos combates ente les fuercies turques y los exércitos de Serbia, Grecia y Bulgaria, que buscaben el camín p'atacar la capital otomana n'Istambul. A pesar de l'aportunante resistencia turca, los búlgaros consiguieron prindar la ciudá en 1912, anque, al igual que les de los rusos, esta ocupación foi tamién efímera.

De magar, la ciudá permaneció tranquila. Cada mes de xunu, dientro de la llocalidá celebra un festival de llucha tradicional n'aceite llamao Kırkpınar. Esta tradición ye la cita deportiva más antigua entá n'activu por detrás de los mesmos Xuegos Olímpicos.

## Ver tamién
* Odrisios
* Tracia
* Historia de Turquía

## Referencies

## Enllaces esternos

* Kırkpınar Edirne (n'inglés)
* Mapa d'Edirne