Cristina Pizarro

**Cristina Pizarro Silva**  ye una escultora y activista ambiental chilena. Ente los años 1993 y 2019 desempéñase como Presidenta y socia fundadora de la Corporación Cultural Artistes Pro Ecoloxía en Santiago.

## Biografía
Ingresa a la Universidá de Chile, Facultá d'Artes en 1968, siendo alumna del escultor Felipe Castillo, con quien se casa darréu. 

En 1975 treslladar a Amsterdam - Holanda onde realizó los sos estudios col escultor Jan Jacobs,ente los años 1975 y 1977. La so permanencia n'Europa y Estaos Xuníos déxen-y tomar gran conocencia na so calidá d'artista plástica.

En 1983 cura y coordina, xunto al escultores Felipe Castillo y Harold Krusell, la esposición "L'Arte y La Sobrevivencia del Planeta" nel Muséu d'Historia Natural de Santiago a la cual sumir 120 artistes plásticos. La iniciativa acompañar de meses redondes con científicos, estetes y artistes.

En 1986 mover a vivir 2 años a Curitiba – Brasil, ciudá onde nuevamente coordina xunto al escultor Felipe Castillo la esposición "L'Arte pola Paz". 100 artistes solidaricen y arréyense nel mensaxe.

En 1994 y en 1997 ye reconocida pol FONDART del Ministeriu d'Educación y realiza les escultures monumentales n'aceru inoxidable "La Primavera", n'El Quisco V Rexón y "L'Alcuentru II" en Algarrobo - V Rexón

En 1993 crea xunto a Felipe Castillo la Corporación Cultural d'Artistes Pro Ecoloxía de la cual ye presidenta, curando y coordinando numberoses esposiciones. Destaquen ente elles "TIERRA". Muséu d'Artes Decoratives de Lo Matta en Santiago

En 1995 ye curadora y coordinadora de la esposición d'Artistes Pro Ecoloxía nel Muséu d'Arte Contemporáneo en Santiago, esi mesmu añu viaxa a la Pinacoteca de Concepción nuna muestra coleutiva, de pintura, escultura y música.

Nel añu 1996 coordina xunto a Felipe Castillo y ye curadora de la esposición "L'Arte Chileno en Cuba", montaxe en que participen 10 escultores y 10 pintores pal Muséu de La Revolución en L'Habana, Cuba.

L'añu 1998, xunto a otros integrantes de la Corporación d'Artistes Pro Ecoloxía, llogra'l llogru de la declaratoria de ZONA TÍPICA (zona protexida) del sector costeru d'Isla Negra, dau pol Ministeriu d'Educación de Chile.

Ente los años 2001 y 2002 ye curadora y coordinadora xunto al embaxador Jaime Llagos de la importante esposición "Artistes Pro Ecoloxía, Arte chileno Contemporaneu" en diversos museos europeos nórdicos, destacando Kastrupgard en Copenḥague y Silkeborg, Dinamarca.

Nel añu 2002 coordina la esposición "Dende la Tierra de Neruda, Artistes ProEcología" 60 obres d'arte nel Muséu de Les Américas en Madrid - España.

Ente 2007-2010 ye curadora y coordinadora de la Esposición “Escultures, Palaciu de La Moneda” con 8 esposiciones y 48 escultores nuna rotativa de 6 escultores cada 4 meses. Con obres monumentales nos Patios de Los Cañones y de Les Naranxales nel Palaciu de La Moneda en Santiago, Chile.

Dende 1995 a 2015 coordina y preside l'eventu "Premiu N'Aitun" n'Isla Negra, únicu premiu que destaca'l llabor d'ecoloxistes y medioambientalistas. La ceremonia realizar en casar Museo Pablo Neruda n'Isla Negra.

2015: Coordina y cura la esposición nel Patiu de Les Naranxales nel palaciu de Gobiernu. "Escultores en La Moneda" (Marta Colvin, Francisca Cerda, Carlos Fernández, Marcela Romagnoli)

## Estratexa Visual
A mediaos de la década del ochenta Cristina Pizarro treslladar a la llocalidá d'Isla Negra na zona costera de San Antonio, Chile. La práutica escultórica xunto al mar llevar a abandonar el fierro y esperimentar con nuevos materiales pa evitar que les sos obres deteriorar pola oxidación. Pionera nel usu del aceru inoxidable, material que sufre menos alteraciones albentestate, l'artista caltuvo'l so interés por crear obres d'esterior qu'harmonicen a cabalidad col paisaxe y l'arquiteutura del llugar en que van ser emplazadas.

Siguiendo un procesu amestáu al tratamientu industrial del aceru, realiza pequeñes maquetes en plata, que depués convierte n'obres monumentales. Les sos escultures son astractes y consisten en distintos módulos de llinies curves y formes ondulantes que xune ente sigo, suxiriendo d'esta manera, la sensación de movimientu. La sinuosidad de les formes azorronen la frialdá del aceru pulío y bruñido, que les sos lluces y reflexos arriquecen los volúmenes.

Cristina Pizarro busca que les formes astractes guarden rellación con idees del cosmos, l'equilibriu ecolóxicu y los ciclos vitales de la naturaleza. Munches de les sos obres remembren elementos de la tierra, plantes escastaes y fósiles. El so compromisu cola guapura urbana y la preservación del medioambiente llevar a trabayar n'innumberables proyeutos de hermoseamiento de distintes llocalidaes cercanes a Isla Negra, como'l Puertu de San Antonio, El Quisco y Algarrobo, asina tamién en Santiago onde realizó una de les escultures n'aceru inoxidable más grande que s'haya emplazado nun espaciu públicu nel país. La so escultura "Orión" (2000) forma parte de la coleición de la Universidá de Cassino, Frosinnone n'Italia. Nel frontis de la embaxada de Chile en Copenḥague la so obra "Rosa de Los Vientos" (2002) Nel Muséu Kastrupgard Salimgen- Dinamarca. "Nubes Cósmiques" nel Parque de Les Escultures (2009)en Santiago. "Astral" Paséu La Pastora (2010) en Santiago, "Fueya II" (2012) Parque Bicentenariu de Vitacura en Santiago. "Alma de Caracola" (2013) Univerdidad del BioBio en Concepción. "6 Llirios d'Agua" (2013) Universidá del BíoBío en Chillán.

## Premios y Distinciones
* 1977 Mención d'Honor, Tercera biañal Internacional de Valparaíso, Chile.
* 1980 Premiu del Públicu Concursu Escultures de Pequeñu Formatu, Ediciones DIART, Madrid, España.
* 1994 Concursu FONDART pa execución de Monumentu La Primavera n'El Quisco, V Rexón, Chile.
* 1997 Concursu FONDART pa execución de Monumento Dualidad, Algarrobo, V Rexón, Chile.
* 2006 Premiu a la Crítica d'Arte de Valparaíso. Chile

## Referencies

## Enllaces esternos