open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Strophanthus kombe

El **estrofanto** ye una planta natural del África tropical, especialmente de los ríos Zambeze y Shiré, Grandes Llagos, Guinea, Mozambique, Senegal y Tanganika.
## Descripción
La planta ye una liana o arbustu trepador con tarmu maderizu que segrega un líquidu llechiento cuando se ruempe. Engaten a otros árboles más altos y cuélguense d'ellos. Les sos fueyes son de color verde, opuestes y enteres. Les flores tubulares arrexuntar en visos terminales siendo la so corola color crema con tonalidaes púrpures. tien 10 glándules con néctar nel so interior con segmentos llargos d'hasta 10&nbsp;cm de llargor. El frutu ye un folículo con piel grueso que contién les granes.

## Propiedaes
* Tónicu amargosu qu'aguiya'l mambís y ameyora la dixestión.
* Tónicu cardiacu que mengua la frecuencia cardiaca.
* Encamentáu en casu d'asma bronquial.
* Anque con menos riesgos que la dixital, en grandes dosis ye un venenu polo que nun s'aconseya'l so usu.

## En medicina

El estrofanto foi introducíu na medicina por sir Thomas Fraser, quien afayó la so aición tipu dixital mientres estudiaba los venenos de les fleches africanes.

La parte utilizada son les granes. 

## Principios activos

*Glucósidos cardiacos, basaos na aglicona *estrofantidina*, qu'inclúin K-estrofantósido, cimarina, K-estrofantin-ß-cimarina, l'amiestu ye conocida como estrofantina-K. A diferencia de Strophanthus gratus nun contién ouabaína (estrofantin-G)].

## Taxonomía
*Strophanthus kombe* foi descritu por Daniel Oliver (botánicu) y espublizóse en *[[Icones Plantarum]]* 1871: 79, t. 1098. 1871. 
;Etimoloxía:
***Strophanthus***: nome xenéricu que deriva de "strophos" y "anthos" (flor torcida) polos segmentos torcíos de la so corola qu'en dalguna especies algamen hasta 35 cm de llargor.

***kombe***: epítetu que ye la denominación indíxena del venenu qu'ellaboren coles sos granes pa emponzoñar les sos fleches.
## Referencies

## Bibliografía
# AFPD. 2008. African Flowering Plants Database - Base de Donnees des Plantes a Fleurs D'Afrique.
# Gibbs Russell, G. E., W. G. M. Welman, E. Retief, K. L. Immelman, G. Germishuizen, B. J. Pienaar, M. Van Wyk & A. Nicholas. 1987. List of species of southern African plants. Mem. Bot. Surv. S. Africa 2(1–2): 1–152(pt. 1), 1–270(pt. 2).
## Enllaces esternos
Strophioblachia fimbricalyx

***Strophioblachia*** ye un xéneru monotípicu perteneciente a la familia de les euforbiacees. La so única especie: *[[Strophioblachia fimbricalyx]]*, atopar nel sureste d'Asia.
## Descripción
Ye un pequeñu arbustu a arbolín, monoico con indumento formáu per pelos simples, glabrescentes. Les estípules ausentes, pero les bráctees de les yemes axilares persistentes y estípules perfectes, glabres a cartácea peludo, dura. Fueyes simples, alternes, non pecíolaes coles fueyes panduriformes a cordaes a obovaes, paecida al papel, simétriques, base arrondada, marxe enteru, planu; ápiz acumináu a caudáu. Inflorescencies en recímanos terminales yá sía estaminaes (con un máximu de más de 10 flores, o pistilaes (hasta 5 flores). Flores actinomorfes, colos pétalos más curtios que los sépalos. Frutu de 3 - (o 4 -) lobulos, dehiscente. Granes xeneralmente 3 por frutu.
## Distribución
Alcuéntrase nel sureste d'Asia en China, Tailandia, Camboya, Vietnam y Malasia, Filipines y Sulawesi.

## Propiedad
Tres glucósidos fueron atopaos na parte aérea de *Strophioblachia fimbricalyx*.
## Taxonomía
*Strophioblachia fimbricalyx* describióse por Jacob Gijsbert Boerlage y espublizóse en *[[Handleiding tot de Kennis der Flora van Nederlandsch Indië]]* 3(1): 236, 284. 1900.
;Sinonimia:
* *Blachia glandulosa* Pierre ex Pax 
* *Strophioblachia fimbricalyx var. cordifolia* (Airy Shaw) H.S.Kiu 
* *Strophioblachia fimbricalyx var. efimbriata* Airy Shaw
* *Strophioblachia glandulosa* Pax 
* *Strophioblachia glandulosa var. cordifolia* Airy Shaw
* *Strophioblachia glandulosa var. tonkinensis* Gagnep. 
## Ver tamién
* Terminoloxía descriptiva de les plantes
* Cronoloxía de la botánica
* Historia de la botánica
* Taxonomía de les Euforbiacees
* Inflorescencia en forma de Ciato
## Referencies

## Bibliografía
# Flora of China Editorial Committee. 1988-2013. Fl. China Unpaginated. Science Press & Missouri Botanical Garden Press, Beijing & St. Louis.
Styrax americanus

***Styrax americanus***, ye una especie de planta de la familia Styracaceae orixinal de les Antilles y coles mesmes carauterístiques y propiedaes que *[[Styrax benzoin]]*.
## Descripción
Ye un árbol qu'algama los 10 metros d'altor, los sos fueyes son ovales, enteres y cubiertes de pelusa ablancazada. Les flores, de color blancu, atópense arrexuntaes. El so frutu ye ovoide de 1 cm de diámetru que contién una grana. Denominar popularmente **benjuí**
## Propiedaes
* Al faer incisiones nel tueru exuda un líquidu resinoso que al ensugase comercialízase como inciensu arumoso llamáu **benjui**.
* Per vía interna ye expectorante, desinfestante y antisépticu.
* Utilizar pa tratar eccemes, forúnculos y sabañones.
* Añadir a la pasta dentífrica pa tratar afecciones bucales.
## Taxonomía
*Styrax americanum* describióse por Jean-Baptiste Lamarck y espublizóse en *Encyclopédie Méthodique, Botanique 1(1): 82*, nel añu 1783.
;Etimoloxía:
***Styrax***: nome xenéricu que remanez del nome griegu clásicu utilizáu por Teofrasto deriváu d'un nome semíticu pa estes plantes productores de resina de la que s'arrexunta'l estoraque.

***americanus***: epítetu xeográficu qu'alude a la so llocalización n'América.
;Variedaes aceptaes:
**[[Styrax americanus var. pulverulentus]]* (Michx.) Rehder
## Referencies

## Bibliografía
# Anonymous. 1986. List-Based Rec., Soil Conserv. Serv., U.S.D.A. Database of the U.S.D.A., Beltsville.
# Correll, D. S. & M. C. Johnston. 1970. Man. Vasc. Pl. Texas i–xv, 1–1881. The University of Texas at Dallas, Richardson.
# Fernald, M. 1950. Manual (ed. 8) i–lxiv, 1–1632. American Book Co., New York.
# Gleason, H. A. 1968. The Sympetalous Dicotyledoneae. vol. 3. 596 pp. In H. A. Gleason Ill. Fl. N. U.S. (ed. 3). New York Botanical Garden, New York.
# Gleason, H. A. & A. Cronquist. 1991. Man. Vasc. Pl. N.E. U.S. (ed. 2) i–lxxv, 1–910. New York Botanical Garden, Bronx.
# Godfrey, R. K. & J. W. Wooten. 1981. Aquatic Wetland Pl. S.E. U.S. Dicot. 933 pp. Univ. Georgia Press, Athens.
# Radford, A. E., H. E. Ahles & C. R. Bell. 1968. Man. Vasc. Fl. Carolinas i–lxi, 1–1183. University of North Carolina Press, Chapel Hill.
# Small, J. K. 1933. Man. S.E. Fl. i–xxii, 1–1554. Published by the Author, New York. 
# Wunderlin, R. P. 1998. Guide Vasc. Pl. Florida i–x + 1–806. University Press of Florida, Gainseville.
## Enllaces esternos
Styrax aureum

**Styrax aureum** ye una planta de la familia Styracaceae con idéntiques carauterístiques y propiedaes que *[[Styrax benzoin]]*. Distribúise per Brasil.
## Descripción
Ye un árbol qu'algama los 10 metros d'altor, los sos fueyes son ovales, enteres y cubiertes de pelusa ablancazada. Les flores, de color blancu, atópense arrexuntaes. El so frutu ye ovoide de 1 cm de diámetru que contién una grana. Denominar popularmente benjuí.
## Propiedaes
* Al faer incisiones nel tueru exuda un líquidu resinoso que al ensugase comercialízase como inciensu arumoso llamáu benjuí.
* Per vía interna ye expectorante, desinfestante y antisépticu.
* Utilizar pa tratar eccemes, forúnculos y sabañones.
* Añadir a la pasta dentífrica pa tratar afecciones bucales.

## Taxonomía
*Styrax aureus* describióse por Carl Friedrich Philipp von Martius y espublizóse en *[[Reise Bras.]]* 2: 551. 1828.
;Etimoloxía:
***Styrax***: nome xenéricu que remanez del nome griegu clásicu utilizáu por Teofrasto deriváu d'un nome semíticu pa estes plantes productores de resina de la que s'arrexunta'l estoraque.

***aureus***: epítetu llatín que significa "doráu"

## Ver tamién
* Terminoloxía descriptiva de les plantes
* Cronoloxía de la botánica
* Historia de la botánica
* Carauterístiques de les styracacees

## Referencies

## Bibliografía
# Forzza, R. C. 2010. Llista de espécies Flora do Brasil http://floradobrasil.jbrj.gov.br/2010. Jardim Botânico do Rio de Janeiro, Rio de Janeiro.
Styrax officinale

Planta de la familia Styracaceae conocida popularmente como **estoraque** que tien les mesmes carauterístiques y propiedaes que *[[Styrax benzoin]]*.
## Descripción
Ye un árbol qu'algama los 10 metros d'altor, los sos fueyes son ovales, enteres y cubiertes de pelusa ablancazada. Les flores, de color blancu, atópense arrexuntaes. El so frutu ye ovoide de 1 cm de diámetru que contién una grana. Denominar popularmente **estoraque**
= Propiedaes =
* Al faer incisiones nel tueru exuda un líquidu resinoso que al ensugase comercialízase como inciensu arumoso llamáu **estoraque**.
* Per vía interna ye expectorante, desinfestante y antisépticu
* Utilizar pa tratar eccemes, forúnculos y sabañones.
* Añadir a la pasta dentífrica pa tratar afecciones bucales.
= Clases =

Hai tres tipos de estoraque preparáu:

* *Estoraque puru*

Ye la corteza y la resina del benjui.

* *Estoraque ceremonial*

La resina del benjui con cachos de corteza, entemecíu con sangre de diversos tipos d'inseutos como la cochinilla, escarabayu rei, abeya o formiga. 
Al eslleise n'agua y aceite, puede utilizase pa tiñir texíos o pa pintar sobre piedra. 
Los azteques utilizar pa pintar el cuerpu de los guerreros enantes de les batalles. Tamién, con estoraque ceremonial tiñíense les ropes de les muyeres azteques que fueren prometíes en matrimoniu a un miembru de la clase de los Pipiltin[//es.wikipedia.org/wiki/Tao_mexica].

* *Estoraque real*

Ye la resina del benjui entemecida con delles especies de flores esmagayaes. Utilizar pa la industria cosmético o pa tiñir texíos, tamién ye usáu como inciensu.

## Taxonomía
*Styrax officinale* describióse por Linneo y espublizóse en *[[Species Plantarum]] 1: 444*, nel añu 1753.
;Etimoloxía:
***Styrax***: nome xenéricu que remanez del nome griegu clásicu utilizáu por Teofrasto deriváu d'un nome semíticu pa estes plantes productores de resina de la que s'arrexunta'l estoraque.

***officinale***: epítetu llatín que significa "de venta en herbarios"
## Referencies

## Bibliografía
# Anonymous. 1986. List-Based Rec., Soil Conserv. Serv., U.S.D.A. Database of the U.S.D.A., Beltsville.
## Enllaces esternos
Styrax tonkinensis

Planta perteneciente a la familia Styracaceae tien el so orixe nel sur d'Asia, golor a vainilla coles mesmes carauterístiques y propiedaes que la planta Styrax benzoin pero con menos calidá.

Ye un árbol qu'algama los 10 metros d'altor, los sos fueyes son ovales, enteres y cubiertes de pelusa ablancazada. Les flores, de color blancu, atópense arrexuntaes. El so frutu ye ovoide de 1 cm de diámetru que contién una grana. Denomínase popularmente **benjuí**.

Ye una planta de los subtrópicos a los trópicos, onde s'atopa a altores que van dende 30 a 2400 metros. 
Alcuéntrase n'árees onde la temperatura medio añal de los 15 a 26 ° C, anque puede sobrevivir a temperatures estremes de forma ocasional, de curtia duración, dende -4 ° C hasta los 45 ° C .
Prefier una precipitación media añal de 1.500 - 2.200 mm, anque puede tolerar tan solo 1.300 mm si son árboles de cultivu. 
Crez n'árees ensin una estación seca definida, o con una estación seca curtia. Rique un llugar soleyeru.
El *Styrax tonkinensis* crez rápido y en condiciones favorables puede algamar midíes d'altu añales de 3 metros mientres los primeres trés años de crecedera.
Puede llegar a tener una altitú media de 18 a 25 metros, con tarmos de 20 a 24 cm de diámetru o mas, a los 10 años. 
Los árboles estrayense de la so resina a partir del sestu al séptimo añu. La estracción sigue mientres 3 a 4 años, o hasta que la producción mengüe. Estos árboles tienen un sistema de raigaños poco fondu.

## Propiedaes
* Al faer incisiones nel tueru exuda un líquidu resinosu que al ensugase comercialízase como inciensu arumoso llamáu **benjui**.
* Per vía interna ye expectorante, desinfestante y antisépticu.
* Utilizase pa tratar eccemes, forúnculos y sabañones.
* Añádese a la pasta dentífrica pa tratar afecciones bucales.

## Referencies

http://tropical.theferns.info/viewtropical.php?id=Styrax+tonkinensis *Styrax tonkinensis*, Descripción.
Succisa pratensis

***Succisa pratensis***, comúnmente llamada **taragañu del diañu**, ye una planta de l'antigua familia Dipsacaceae agora subfamilia de Caprifoliaceae. 

## Distribución y hábitat
Ye natural de les zones templaes d'Europa y Norte d'África, onde crez en montes, fasteres de montes y llugares de mediana altitú más qu'en cantos de caminos.

## Descripción
Ye una planta que puede algamar 1 metru d'altor, pocu ramificada con raigañu que paez taragañada (d'ende'l so nome "taragañu del diañu") y con tarmu velloso. Les fueyes tán soldaes na base. Les flores son tubulares, de color azul o violeta, arrexuntaes en capítulos hemisféricos.
## Propiedaes
* Frecuente en tisanas pectorales pa la tos, fiebre ya inflamaciones.
*Diaforética y febrífuga.

## Taxonomía
*Succisa pratensis* describióse por Conrad Moench y espublizóse en *[[Methodus Plantas Horti Botanici et Agri Marburgensis : a staminum situ describendi]]* 489. 1794.
;Etimoloxía:
***Succisa***: nome xenéricu que remanez del griegu y significa "qu'apaez taragañada o rota"

***pratensis***: epítetu llatín que significa "de los praos"
;Sinonimia:

## Nome común
Taragañu del diañu, escabiosa, escabiosa de raigañu despuntiáu, escabiosa taragañada, escabiosa oficinal, escobuca morisca, yerba del pulmón, mordedura del diañu, taragañazu del diañu, mordigañu del diañu, raigañu del diañu, raigañu mediu taragañada, raigañu mordíu, viudes, vilba montesa.

## Ver tamién
* Terminoloxía descriptiva de les plantes
* Historia de la botánica
* Carauterístiques de les caprifoliacees

## Referencies

## Enllaces esternos
Symphytum officinale

***Symphytum officinale*** ye una especie de planta perenne perteneciente al xéneru *[[Symphytum]]* de la familia Boraginaceae. Ye orixinaria d'Europa y ye conocida n'otros llugares, incluyendo América del Norte, como una especie introducida y, dacuando una meruxa.

## Descripción

La planta ye resistente y puede crecer hasta un altor de 1 m d'altor.
## Usos

Los raigaños de *Symphytum officinale* utilizáronse na medicina tradicional austriaca internamente (como té o tintura) o externamente (como untaza, compreses, o la dixestión alcohólica) pal tratamientu de trestornos del sistema llocomotor y el tracto gastrointestinal. Les fueyes y tarmos tamién s'utilizaron pal tratamientu de los mesmos trestornos, y, amás, tamién pal tratamientu de reumatismu y gota.

La consuelda utilizóse na medicina popular como una cataplasma pal tratamientu de quemadures y firíes. Sicasí, el consumu internu, como en forma de tisana , nun ye recomendable, yá que foi bien aldericáu sobre si puede causar dañu grave al fégadu.

Contién alantoína que tien un efeutu cicatrizante, reepitelizante; los mucílagos actúen como demulcente (hidratante, antiinflamatoriu); los taníns son astringentes (antidiarréico, hemostático local).

Indicáu pal tratamientu de la gastritis, úlceras gastroduodenales, fories y síndrome del intestín irritable. N'usu tópicu: Escoceduras, eczemas secos, pruyiciu, resquiebros de los senos, ictiosis, psoriasis, distrofia de la mucosa vulvovaginal, parodontopatías, tendinitis, bursitis, inflamaciones osteoarticulares, contusiones, hematomes. Tradicionalmente emplegar p'acelerar l'afitamientu de quebres. 
## Taxonomía
*Symphytum officinale* describióse por Carlos Linneo y espublizóse en *[[Species Plantarum]]* 1: 136. 1753.

;Etimoloxía:
***Symphytum***: nome xenéricu que provién del griegu *sympho* o *symphein* = "crecer xuntos", y *phyton* = "planta", el nome *symphyton* foi utilizáu por Dioscórides pa la planta llamada *consuelda* que tenía fama de curar firíes. 

***officinale***: epítetu llatín que significa "planta melecinal de venta en herbarios". 
## Ver tamién
* Terminoloxía descriptiva de les plantes
* Cronoloxía de la botánica
* Historia de la botánica
* Carauterístiques de boraginacees
## Referencies

## Bibliografía
# AFPD. 2008. African Flowering Plants Database - Base de Donnees des Plantes a Fleurs D'Afrique.
# Flora of China Editorial Committee. 1995. Flora of China (Gentianaceae through Boraginaceae). 16: 1–479. In C. Y. Wu, P. H. Raven & D. Y. Hong (eds.) Fl. China. Science Press & Missouri Botanical Garden Press, Beijing & St. Louis.
# Zuloaga, F. O., O. N. Morrone, M. J. Belgrano, C. Marticorena & E. Marchesi. (eds.) 2008. Catálogo de las plantas vasculares del Cono Sur. Monogr. Syst. Bot. Missouri Bot. Gard. 107: 3 Vols., 3348 p.
## Enllaces esternos

* Jepson Manual Treatment
* USDA Plants Profile
* Medicinal Plants for Livestock
* Washington Burke Museum
* Photo gallery
Symphytum tuberosum

La  ye una planta de la familia Boraginaceae.

## Descripción
Planta viviega, de 25 a 50 (60) cm, provista de rizomes tuberosos más o menos deformes. Tarmos pocu ramificaos y pelosos. Fueyes llanceoláu-oblongues, grandes (hasta 12 cm), estrechaes en peciolu nada o bien pocu decurrente; les cimeres sentaes; les medies superen en tamañu a les inferiores. Flores tubulares de color mariellu maciu, con escames nel gargüelu. Lóbulos del mota con un llargor 3 vegaes mayor que'l tubu. Ovariu con tubérculos, estilu saliente y estames ocultos. Frutu granulientu y brillosu. Floria en primavera.

## Hábitat
Montes caducifolios.

## Distribución
Gran parte d'Europa sacante nel norte, Portugal, Irlanda, Bélxica, Holanda.

## Propiedaes
*Symphytum tuberosum* desempeñó un papel curatible na medicina natural a lo llargo de los sieglos. Nestos cures tradicionales, les recetes utilicen les fueyes y los raigaños , d'antiguo utilizábase p'acelerar el sanamientu de les abrasiones menores al traviés de ser aplicada direutamente sobre la piel estropiada so una compresa.

## Taxonomía
*Symphytum tuberosum* describióse por Carlos Linneo y espublizóse en *[[Species Plantarum]]* 1: 136. 1753. 
;Etimoloxía:
***Symphytum***: nome xenéricu que remanez del griegu *sympho o symphein* = "crecer xuntos", y *phyton* = "planta", el nome *symphytum* foi utilizáu por Dioscórides pa la planta llamada consolda que tenía fama de curar les firíes.

## Ver tamién
* Terminoloxía descriptiva de les plantes
* Cronoloxía de la botánica
* Historia de la botánica
* Carauterístiques de les boraginacees

## Referencies


## Enllaces esternos
Syzygium anisatum

***Syzygium anisatum***, ye una especie de planta fanerógama perteneciente a la familia de les mirtacees.

## Descripción
El mirto anís tien una trupa copa y crez hasta 45 metros. Les fueyes miden de 6 a 12 cm de llongura con márxenes prominentemente ondulaos y arume d'anís. Les flores son blanques y de un arume bien duce, salen en panículas. Los frutos son cápsules seques cola testura asemeyada al papel de 5 mm de llargu.
## Distribución y hábitat
La distribución natural del árbol anís na naturaleza acutar a los valles de Nambucca y Bellinger nos subtrópicos de Nueva Gales del Sur, Australia.

## Usos
Ye un árbol pocu común del monte templáu húmedu d'Australia, tien fueyes arumoses que contienen un aceite esencial comparable al del verdaderu anís. Popularmente conózse-y como **ringwood** y **árbol anís** (**aniseed tree**). La fueya proveniente de plantíos en cultivu úsase como especie y se destila para aceite esencial, y ye conocida nel mercáu como **mirto anís** (aniseed myrtle o anise myrtle).

Ye usáu como una especie saborizante ya ingrediente herbal de té. Anque se conocía dende enantes, comercializar por primer vegada a principios de los años 1990 como una especie montesa, y a mediaos de la mesma década empezar a cultivar en plantíos pa cubrir la demanda.

L'aceite esencial de *S.anisatum* contién anetol y metil cavicol, apurriendo sabores d'anís y regaliza respeutivamente. 

La especie foi sometida a meyora pa potenciar les sos propiedaes saborizantes. Ello ye que les seleiciones d'alta calidá de *S. anisatum* reciben el nome de **mirto anís**; concretamente, esti grupu definir por tener un quemotipo trans-anetol (90%+). Eses seleiciones arrobinar por frada pa procurar la calidá consistente del aceite esencial. Les seleiciones del mirto anís son tamién baxes en metil cavicol y cis-anetol (menos del 0,1%). 

La investigación indica que l'aceite de mirto anís tien actividá antimicrobiano, incluyendo sobre la lleldu patóxena *[[Candida albicans]]*.
## Taxonomía
*Syzygium anisatum* describióse por (Vickery) Craven & Biffin y espublizóse en *[[Blumea (revista)|Blumea]]* 50: 159. 2005. 
;Etimoloxía:
***Syzygium***: nome xenéricu que remanez del griegu: *syzygos* y significa "xuníu, aconceyáu"

***anisatum***: epítetu llatín que significa "como anís"
;Sinonimia:
**Backhousia anisata* Vickery (1941).
**Anetholea anisata* (Vickery) Peter G.Wilson (2000).
## Ver tamién
* Terminoloxía descriptiva de les plantes
* Cronoloxía de la botánica
* Historia de la botánica
* Carauterístiques de les mirtacees

## Referencies

## Bibliografía
Floyd, A.G., *Rainforest Trees of Mainland South-eastern Australia*, ISBN 0-909605-57-2.
## Enllaces esternos
Syzygium cordatum

**Syzygium cordatum** ye una especie de planta fanerógama perteneciente a la familia de les mirtacees.

 
## Descripción
Ye un árbol perennifoliu, el cuál crez a un altor de 8-15 m. L'árbol atopar con frecuencia cerca de regueros, en márxenes de los montes o en llugares pantanosos. Les fueyes son d'elíptiques a circulares, verdes azulosas nel fexe y verde más pálidu nel viesu. Les fueyes son acolorataes. Les flores fragantes de blanques a rosácees producir en terminales ramificaes y tienen numberosos estames vellosos y apurren abondosu néctar. Floria d'agostu a payares. Los frutos son bayes ovales, de colloráu a púrpura escuru cuando maduru.

Nomes comunes son ***waterbessie*** (Afrikaans), el so nome n'inglés **"Water berry"** (***baga d'agua***) tamién s'usa pa otres especies de *[[Syzygium]]*.

## Distribución
Crez a lo llargo de les veres de los ríos dende KwaZulu-Natal escontra'l norte hasta Zimbabue y Mozambique. Crez nes márxenes de rexones forestales, en montes abiertos o dacuando en yerbazales arbolaos y en tierres altes.

## Usos
L'árbol ye conocíu polos sos munchos usos. El frutu carnosu ye de sabor llixeramente acedo y ye comíu por neños, monos, gálagos y aves. Les bagues son tamién usaes dacuando pa faer una bébora alcohólico. La corteza en polvu úsase como un venenu pa peces. N'África central l'árbol ye conocíu como un remediu pal dolor d'estómagu y la foria. Tamién s'usa pa tratar malestares respiratorios y tuberculosis.
## Taxonomía
*Syzygium cordatum* describióse por Hochst. ex Krauss y espublizóse en *[[Flora (revista)|Flora]]* 27: 425. 1844. 
;Etimoloxía:
***Syzygium***: nome xenéricu que remanez del griegu: *syzygos* y significa "xuníu, aconceyáu"

***cordatum***: epítetu llatín que significa "con fueyes que paecen un corazón" 
;Sinonimia:
* *Eugenia cordata* (Hochst. ex Krauss) G.Lawson 
* *Jambosa cymifera* E.Mey. 
* *Syzygium cordatum subsp. cordatum 
* *Syzygium cordifolium* Klotzsch 
* *Syzygium cymiferum'' (E.Mey.) C.Presl 

## Ver tamién
* Terminoloxía descriptiva de les plantes
* Cronoloxía de la botánica
* Historia de la botánica
* Carauterístiques de les mirtacees
* Llista d'árboles autóctonos de Sudáfrica

## Referencies

## Bibliografía
# AFPD. 2008. African Flowering Plants Database - Base de Donnees des Plantes a Fleurs D'Afrique.
# Gibbs Russell, G. E., W. G. M. Welman, E. Retief, K. L. Immelman, G. Germishuizen, B. J. Pienaar, M. Van Wyk & A. Nicholas. 1987. List of species of southern African plants. Mem. Bot. Surv. S. Africa 2(1–2): 1–152(pt. 1), 1–270(pt. 2).
## Enllaces esternos

*
Tagetes elliptica

El **chincho** (***Tagetes eliptica*** Sm.) ye una especie de la familia de les Compuestes (*Asteraceae*) nativa de Perú. 
## Descripción
Ye una planta de la mariña andina de Perú, anque'l so usu ta bien estendíu como unu de los ingredientes de delles “pachamancas” (platu típicu de los Andes). Al igual que'l huatacay, esta planta tien un arume fuerte y carauterístico. Esisten pocos trabayos d'investigación sobre la so aceite esencial, pero tien una composición similar al huatacay anque con otros componentes químicos carauterísticos. Presenta'l mesmu problema del huatacay, nel sentíu que se precisa tenelo frescu pa hidrodestilarlo. Tamién tien una numberosa inflorescencia.

## Propiedaes
Tien usos melecinales alternativos y culinarios-condimenticios.

## Taxonomía
*Tagetes elliptica* describióse por James Edward Smith y espublizóse en *[[Rees, Cycl.]]* xxxv. n. 7.
;Etimoloxía:
***Tagetes***: nome xenéricu que provién de la mitoloxía etrusca Tages.

***elliptica***: epítetu llatín que significa "elíptica".
## Ver tamién
* Terminoloxía descriptiva de les plantes
* Cronoloxía de la botánica
* Historia de la botánica 
## Referencies

## Bibliografía
# Brako, L. & J. L. Zarucchi. (eds.) 1993. Catalogue of the Flowering Plants and Gymnosperms of Peru. Monogr. Syst. Bot. Missouri Bot. Gard. 45: i–xl, 1–1286.
# Luteyn, J. L. 1999. Pandoriales, a checklist of plant diversity, geographical distribution, and botanical literature. Mem. New York Bot. Gard. 84: viii–xv, 1–278.
## Enllaces esternos
* GRIN Taxonomy for Plants Tagetes elliptica Sm.
* The International Plant Name Index Tagetes elliptica Sm.
* Zipcodezoo Tagetes elliptica
Tagetes llucida

***Tagetes llucida***, conocíu como **pericón** o **Santa María** ye una yerba nativa de Méxicu y de Guatemala que pertenez a la familia de les asteracees.

## Descripción
Ye del mesmu xéneru que'l huacatay y cempasúchil, pero a diferencia d'estos dos ye perenne. Tien fueyes pequeñes y verdes, bien arumoses, y flores marielles pel branu. Alcuéntrase nos llanos, campos y al llau de les carreteres nos montes de pinu-encino templaos de Méxicu y de Guatemala.

## Usos
Ye usáu pa preparar un fervinchu o mate que s'usa pa curar el malestar estomacal. Güel bien fuerte a Pimpinella anisum cuando se preparar en té, pero pa cocinar puede usase como sustitutu pal estragón. En tiempos prehispanos lleldábase'l té de pericón pa alucinógenico.

Planta orixinaria de Méxicu d'usu frecuente y bien antiguu. Detectóse actividá antibiótica contra *[[Salmonella pyogenes]]* y *[[Candida albicans]]*, lo que señala que la planta ye efectiva cuando s'utiliza en procesos infeiciosos qu'arreyen a estos organismos.

Tamién ye llargamente usada na tradición de la tintorería natural, les sos partes aérees dan un formosu color mostaza a los texíos.

## Taxonomía
*Tagetes llucida* describióse por Antonio José de Cavanilles y espublizóse en *[[Icones et Descriptiones Plantarum]]* 3(2): 33, t. 264. 1794[1795-1796].
;Etimoloxía:
***Tagetes***: nome xenéricu que provién de la mitoloxía etrusca Tages.

***llucida***: epítetu llatín que significa "brillante, clara".
;Sinonimia:
* *Tagetes anethina* Sessé & Moc. 
* *Tagetes florida* Sweet 
* *Tagetes gilletii* De Wild. 
* *Tagetes llucida* (Sweet) Voss 
* *Tagetes llucida f. florida* (Sweet) Voss 
* *Tagetes llucida subsp. schiedeana* (Less.) Neher 
* *Tagetes pineda* La Llave * 
*Tagetes schiedeana* Less. 
* *Tagetes seleri* Rydb.
## Nome común
Anisillo, atagote, cedrón, flor de xuchitl, hierbanís, hierba anís, yerba de nubes, yerba de San Juan, yerba santo, periquillo, rincón, Santa María, Santa María de xardín, tatalencho, yerbanís, yauhtli.

## Floclore
El 29 de setiembre, día de San Miguel, nel estáu mexicanu de Morelos ellabórense cruces feches con esta flor, mesmes que son colgaes a les puertes de les cases y automóviles.

## Ver tamién
* Planta melecinal
* Fitoterapia
* Usos melecinales de los raigaños
* Terminoloxía descriptiva de les plantes

## Referencies

## Bibliografía
# Nelson, C. H. 2008. Cat. Pl. Vasc. Honduras 1–1576.
## Enllaces esternos
Syzygium formosanum

***Syzygium formosanum***, ye una especie d'árbol perteneciente a la familia de les mirtacees.

## Descripción
Son arbustos o árboles, qu'algamen un tamañu de 3-4 m d'altor. Les cañes con 4-ángulos o cilíndriques, de color gris o blancu abuxáu, glabres o papilaes. Peciolu de 0,8-1,2 cm, delgáu; llimbu elípticu-obováu, elípticu o oblongo, de 4.5-6 × 1.5 a 2.7 cm o más anchu, coriacees, de color marrón viesu abuxáu a marrón amarellentao cuando ta secu . Les inflorescencies terminales y nes axiles apicales nes cañes, en visos dispuestos en panícules, de 3-3.5 (-6) cm, 2 - o 3-ramificada; el pedúnculu llixeramente estriáu; bráctees aciculaes. Los botones florales ovoides, de 2-2.5 mm. Frutes de color coloráu escuru, arredondiaes de 10 × 7-8 mm. Fl. feb-mar, fr. avientu-xineru.

## Distribución y hábitat
Alcuéntrase nos montes de fueyes anches siempres verdes, montes secundarios, veres de caminos; a una altitú de 400-800 metros en Taiwán.

## Propiedaes
La planta contién el principiu activu acedu betulínico.

## Taxonomía
*Syzygium formosanum* describióse por (Hayata) Mori y espublizóse en *[[Transactions of the Natural History Society of Taiwan]]* 28: 439. 1938. 
;Etimoloxía:
***Syzygium***: nome xenéricu que remanez del griegu: *syzygos* y significa "xuníu, aconceyáu"

***formosanum***: epítetu xeográficu llatín qu'alude a la so llocalización en Formosa.
;Sinonimia:
* *Eugenia acutisepala* Hayata 
* *Eugenia formosana* Hayata 
* *Syzygium acutisepalum* (Hayata) Mori

## Imáxenes

File:台灣赤楠 Syzygium formosanum 20210805083608 04.jpg
File:台灣赤楠 Syzygium formosanum 20210805083608 08.jpg
File:台灣赤楠 Syzygium formosanum 20210805083608 10.jpg
File:台灣赤楠 Syzygium formosanum 20210805083608 13.jpg
File:台灣赤楠 Syzygium formosanum 20210805083608 22.jpg
File:台灣赤楠 Syzygium formosanum 20210805083608 26.jpg


## Ver tamién
* Terminoloxía descriptiva de les plantes
* Cronoloxía de la botánica
* Historia de la botánica
* Carauterístiques de les mirtacees

## Bibliografía
# Flora of China Editorial Committee. 2007. Flora of China (Clusiaceae through Araliaceae). 13: 1–548. In C. Y. Wu, P. H. Raven & D. Y. Hong (eds.) Fl. China. Science Press & Missouri Botanical Garden Press, Beijing & St. Louis.

## Referencies

## Enllaces esternos
Tagetes nelsonii

***Tagetes nelsonii***, ye una especie de la familia de les Compuestes (*Asteraceae*) nativa de Méxicu. 
## Descripción
*T. nelsonii* ye una planta perenne, el so floriamientu dar mientres el periodu de xunetu-agostu, les sos flores son de color oro y mariellu-naranxa, forma recímanos de 30 a 60 cabeces, la so xamasca ye trupu y arumosu, el so tamañu ye de 90 a 120 cm d'altu.
## Distribución y hábitat
La especie ye de les rexones montascoses mayes de Chiapas, Méxicu y Guatemala, onde crez en condiciones hídriques y tierres magrices acedes con esposición del sol llenu y a temperatures fríes que van de - 17 a 4,5 °C.
## Propiedaes
Ye una especie utilizada en San Cristóbal de las Casas, Chiapas, Méxicu, porque los indíxenes d'esa rexón haber utilizáu tradicionalmente pal tratamientu empíricu de les fories, dolor de cabeza y fiebre, polo cual los pobladores adoptar como una planta melecinal.
## Taxonomía
*Tagetes nelsonii* describióse por Jesse More Greenman y espublizóse en *[[Proceedings of the American Academy of Arts and Sciences]]* 39(5): 117. 1903.
;Etimoloxía:
***Tagetes***: nome xenéricu que provién de la mitoloxía etrusca Tages.

***nelsonii***: epítetu dau n'honor de David Nelson.
;Sinonimia:
* *Tagetes sororia* Standl. & Steyerm. 
## Ver tamién
* Terminoloxía descriptiva de les plantes
* Cronoloxía de la botánica
* Historia de la botánica 
## Referencies

## Bibliografía
# Breedlove, D. E. 1986. Flora de Chiapas. Llistaos Floríst. Méxicu 4: i–v, 1–246.
# CONABIO. 2009. Catálogo taxonómico de especies de México. 1. In Capital Nat. Méxicu. CONABIO, Mexico City.
# Strother, J. L. 1999. Compositae - Heliantheae s. l. 5: 1–232. In D. Y. Breedlove Fl. Chiapas. California Academy of Sciences, San Francisco.
# Turner, B. L. 1996. The Comps of Mexico: A systematic account of the family Asteraceae, vol. 6. Tageteae and Athemideae. Phytologia Mem. 10: i–ii, 1–93.
# Williams, L. O. 1976. Tribe VI, Helenieae. In: D. L. Nash & L. O. Williams (Eds), Flora of Guatemala - Part XII. Fieldiana, Bot. 24(12): 361–386, 571–580.
## Enllaces esternos

*
Tanacetum microphyllum

***Tanacetum microphyllum*** ye una especie de planta fanerógama, perteneciente a la familia Asteraceae. Ye un endemismu de la Península Ibérica.

## Descripción
Son plantes añales, xeneralmente blancu-araenoideas o canu-aracnoideas. Tien tarmos d'hasta 50 cm d'altor, coles fueyes xeneralmente en grupos axilares; les inferiores pinnatisectas, escasamente bipinnatisectas; les cimeres de menos de 6 mm, de linear-elíptiques a ováu-elíptiques, xeneralmente enteres. Los capítulos formando glomérulos compautos terminales d'hasta 10 capítulos. Arreyo de 5 mm d'anchor. Brácteas ováu-elíptiques, con ápiz escarioso, subagudo y ablancazáu. Los frutos son aquenios de 1,8-2 mm, con 10 costielles. Tien un númberu de cromosomes de 2n = 18. Floria y fructifica de (setiembre) ochobre a payares.

## Distribución y hábitat
Alcuéntrase en pacionales sobre suelos xeneralmente acedos o neutros. Ye una especie rara que s'atopa en Los Pedroches. Sierra Norte na Península ibérica.

## Propiedaes
La planta utilizóse mientres sieglos na medicina tradicional n'España como un antiinflamatoriu y antirreumático. Los compuestos aisllaos d'estractos de la planta inclúin santin, ermanin, centaureidin y hidroxyachillin.

## Taxonomía
*Tanacetum microphyllum* describióse por Augustin Pyramus de Candolle y espublizóse en *[[Prodromus Systematis Naturalis Regni Vegetabilis]]* 6: 131. 1838.
;Sinonimia *Vogtia
microphylla* (DC.) Oberpr. & Sonboli, 2012.

## Ver tamién
* Terminoloxía descriptiva de les plantes
* Cronoloxía de la botánica
* Historia de la botánica
* Carauterístiques de les asteracees

## Referencies
Tagetes lunulata

***Tagetes lunulata***, conocíu vulgarmente como **aceitilla**, **anxelín**, **cempazuchil de campu**, **cempazuchil**, **flor de muertu** o **cinco llagues**, ye una yerba añal perteneciente a la familia Asteraceae. Dellos autores considerar un sinónimu de *[[Tagetes patula]]*. 

## Descripción
*Tagetes lunulata* ye una planta yerbácea añal de 30 a 80 cm d'altor. El tarmu ye ramificáu y frecuentemente ye acoloratáu o moráu. Les fueyes pinnaes son opuestes de 8 cm de llargu y tienen de 9 a 23 foliolos serruchaos bien angostos. Les flores, como en toles plantes pertenecientes a la familia Asteraceae son sésiles dispuestes nun receptáculu formando cabezueles; estes cuentes con 5 lígulas de color mariellu o naranxa con una marca más escura nel centru en forma de V o W poles cualos en delles partes de Méxicu esta planta ye conocida col nome de "cinco llagues".
Esta especie pertenez al complexu d'especies que dieron orixe a les *Tagetes* cultivaes. Munchos autores considera a *[[Tagetes patula]]* (nome aplicáu a les cempasúchiles de cabezueles pequeñes), como sinónimu de *Tagetes lunulata*, pero esto entá nun ta dafechu resueltu. 

## Hábitat y Distribución
Ye nativa de Méxicu, distribuyendose dende'l norte del país y posiblemente hasta'l norte de Centroamérica. Crez en carbes, pacionales, montes de *[[Quercus]]* y *[[Juniperus]]*, preferentemente en zones con disturbiu, actuando nestos casos como ruderal. Lo más común ye qu'esta especie nun se cultive, si non que crez montés, anque'l so cultivu ye fácil per mediu de granes. Nun tien espardimientu vexetativu.

## Usos
Tien usos melecinales y d'ornatu. 
Nel Día de Muertos fáense corones y ramos coles flores p'afatar los altares. Ye usada xuntu pa esti fin con otres especies de *[[Tagetes]]* como la Cempasúchil y *[[Tagetes patula]]*. 
Na medicina tradicional de Méxicu ye usada pa solliviar el dolor d'estómagu, fories o cólicos, pa tratar la fiel, indixestión o vultures. Tamién ye usada contra la tos.

## Taxonomía
*Tagetes lunulata* describióse por Casimiro Gómez Ortega y espublizóse en *[[Novarum, aut Rariorum Plantarum Horti Reg. Boten. Matrit. Descriptionum Decaes]]* 44. 1797.
;Etimoloxía:
***Tagetes***: nome xenéricu que provién de la mitoloxía etrusca Tages.

***lunulata***: epítetu llatín que significa "brillante, clara".
;Sinonimia:
* *Tagetes signata* Bartl. 

## Ver tamién
* Terminoloxía descriptiva de les plantes
* Cronoloxía de la botánica
* Historia de la botánica 
## Referencies

## Bibliografía
# CONABIO. 2009. Catálogo taxonómico de especies de México. 1. In Capital Nat. Méxicu. CONABIO, Mexico City.
# Turner, B. L. 1996. The Comps of Mexico: A systematic account of the family Asteraceae, vol. 6. Tageteae and Athemideae. Phytologia Mem. 10: i–ii, 1–22, 43–93.
## Enllaces esternos

*Biblioteca Dixital de la Medicina Tradicional Mexicana. http://www.medicinatradicionalmexicana.unam.mx/monografia.php?l=3&t=&id=7239
Tasmannia lanceolata

***Tasmannia lanceolata*** ye una especie d'arbustu perteneciente a la familia Winteraceae nativa d'Australia.

## Descripción
Ye un arbustu qu'algama un tamañu de 2 m d'altor. Les fueyes son llanceolaes a angostu-elíptiques o oblanceolaes, xeneralmente de 5-8 cm de llargu, y 7.20 mm d'anchu, glabres, los dos superficies verdes, pero un pocu más pálida na superficie inferior, con venes secundaries formando ángulos col nerviu mediu, pocu peciolaes. Los 4 pétalos na so mayoría de 3-5 mm de llargu, de color blancu. Les flores femenines na so mayoría con 1, escasamente 2 o 3, carpelos sésiles. Ek frutu en forma de bayes ± globoses, de 5 mm de diámetru. Purpúreo, sésiles y solitaries polo xeneral nel pedúnculu de 7-15 mm de llargu.

## Distribución y hábitat
Crez nos montes d'ocalitos y el monte templáu húmedu n'Australia.

## Usos
Polygodial foi indentificáu como un principiu activu primariu de *Tasmannia lanceolata*, y tamién el responsable del so sabor picante.

Les fueyes y el frutu úsense como especie, xeneralmente seca. Usóse como sutituto de la pimienta en tiempos de la colonia. Anguaño popularizóse como condimento. Puede añader al curry, quesos y bébores alcohóliques. Esportar a Xapón pa dar sabor al wasabi. Les bagues son duces de primeres con un sabor picante. Les bagues seques de *Tasmannia lanceolata* y les fueyes tienen una fuerte actividá antimicrobiana contra'l deterioru d'alimentos. Tamién tien gran actividá antioxidante. Cultívase en plantíos pa usu comercial, el safrol considérase un antioxidante.

Utilizáu na medicina colonial como un sustitutu de *[[Drimys winteri]]*, un estomacal . Tamién foi utilizáu pal tratamientu del escorbutu. Tamién puede ser utilizáu como venenu pa peces.

## Cultivu
Puede cultivase como planta de xardín, les sos bagues atraen a les aves, Currawongs tán ente los que s'alimenten d'elles. Puede arrobinase por estaques o granes, y puede crecer nun suelu ácidu con bon drenaxe y con daqué de solombra, pero ye sensible a la *[[Phytophthora cinnamomi]]*.

## Taxonomía
*Tasmannia lanceolata* describióse por (Poir.) A.C.Sm. y espublizóse en *Taxon 18: 287 287*, nel añu 1969.
;Sinonimia:
**Drimys aromatica* (R. Br. ex DC.) F. Muell.
**Drimys lanceolata* (Poir.) Baill.
**Tasmannia aromatica* R. Br. ex DC.
**Winterana lanceolata* Poir. basónimu

## Ver tamién
* Terminoloxía descriptiva de les plantes
* Cronoloxía de la botánica
* Historia de la botánica

## Referencies

## Enllaces esternos
Tasmannia stipitata

***Tasmannia stipitata***, ye un arbustu de planta fanerógama perteneciente a la familia Winteraceae.
## Distribución
Alcuéntrase na selva tropical de los montes templaos de la Meseta Norte de Nueva Gales del Sur, Australia. 
## Descripción
Les fueyes son fragantes, estrechu-llanceolaes a estrechu-elíptiques, de 8-13 cm de llargu. Con bagues escures azulaes a malves que siguen a les flores en arbustos femeninos. La especie ye dioica, con flores masculines y femenines en plantes separaes.
## Usu culinariu
La calidá culinaria de *T. stipitata* reconocer a mediaos de la década de 1980 pol horticultor Peter Hardwick, quien-y dio'l nome de 'pimienta Dorrigo', y Jean-Paul Bruneteau, de siguío, chef de Rowntrees Restaurant, de Sydney. Ye principalmente collechada montés del Pandu Norte de Nueva Gales del Sur. Pimienta Dorrigo tien una nota amaderada picante nes fueyes y frutes / semiente. El sabor picante caliente derivar de poligodial, un componente d'aceite esencial, común a la mayoría de les especies de la familia.

## Taxonomía
*Tasmannia stipitata* describióse por (Vickery) A.C.Sm. y espublizóse en *[[Taxon (revista)|Taxon]]* 18: 287. 1969. 
;Sinonimia:
* *Drimys aromatica var. pedunculata* Maiden 
* *Drimys stipitata* Vickery basónimu
* *Pseudodrimys stipitata* (Vickery) Doweld
## Ver tamién
* Terminoloxía descriptiva de les plantes
* Cronoloxía de la botánica
* Historia de la botánica 

## Referencies

## Bibliografía
* Bruneteau, Jean-Paul, *Tukka - Real Australian Food*, ISBN 0-207-18966-8
* Harden, G.J., *Flora of New South Wales, Volume 1*, ISBN 0-86840-164-1
## Enllaces esternos
Taxillus kaempferi

***Taxillus kaempferi*** (Chinu: 小叶钝果寄生 xiao ye dun guo ji sheng) ye una especie de planta parásita perteneciente a la familia Loranthaceae que s'atopa en China (Anhui, Fujian, Hubei, Jiangxi, Sichuan, Zhejiang), Bhutan y Xapón. La so planta anfitrión ye *[[Pinus thunbergii]]*.
## Descripción
Son arbustos qu'algamen un tamañu de 0,5-1 m d'altor, con ramines teretes, con trupos pelos estrellaos ferriales, convirtiéndose en glabres. Cañes de color marrón buxu, verrugosu, con esperdigaes lenticeles. Les fueyes alternes o 2-4-fasciculaos en biltos curtios; peciolu curtiu; Llimbu llinial o subspatuláu, de 1.5-3 × 0,3 a 0,7 cm, coriacees, dambes superficies rápido glabrescentes. Umbelas solitaries o 2 o 3 xuntos, con 2- o 3 flores; pedúnculu de 1-3 mm. Corola de color coloráu, llixeramente curvada, glabra, lóbulos llanceolaos, de 5 mm, reflexo. El frutu ye una drupa de color marrón acoloratáu, ovoide, de 4-5 mm de diámetru., Granulienta. Fl. xunetu-agostu. Les plantes son parásitos d'especies de *[[Pinaceae]]*.

## Distribución y hábitat
Alcuéntrase nos montes, les fasteres de los montes; a una altitú de 900-2800 metros en Anhui, Fujian, Hubei, Jiangxi, Sichuan, Zhejiang, Bután y Xapón.

## Propiedaes
El flavonol avicularin puede aisllase de *T. kaempferi*. Otros flavonoides constituyentes de la planta son hiperina, quercitrina y taxillusin.

## Taxonomía
*Taxillus kaempferi* describióse por (DC.) Danser y espublizóse en *[[Verhandelingen der Koninklijke Nederlandsche Akademie van Wetenschappen. Afdeeling Natuurkunde]]* 29(6): 124. 1933. 
;Sinonimia:
* *Loranthus kaempferi* (DC.) Maxim.
* *Phyllodesmis kaempferi* (DC.) Tiegh. 
* *Taxillus kaempferi var. kaempferi 
* *Viscum kaempferi* DC. [[basónimu]]

== Ver tamién ==
* [[Terminoloxía descriptiva de les plantes]]
* [[Cronoloxía de la botánica]]
* [[Historia de la botánica]]

== Referencies ==


==Bibliografía==
# Flora of China Editorial Committee. 2003. Flora of China (Ulmaceae through Basellaceae). 5: 1–506. In C. Y. Wu, P. H. Raven & D. Y. Hong (eds.) Fl. China. Science Press & Missouri Botanical Garden Press, Beijing & St. Louis

== Enllaces esternos == 
* [http://www.tropicos.org/namesearch.aspx?name=Taxillus *Taxillus* at www.tropicos.org]
* [http://www.efloras.org/florataxon.aspx?flora_id=2&taxon_id=200006565 *Taxillus'' at www.efloras.org]
Tarchonanthus camphoratus

***Tarchonanthus camphoratus*** ye una especie d'arbustu o árbol pequeñu perteneciente a la familia de les asteracees, bien estendida n'África al sur del Sahel.

## Descripción
*Tarchonanthus camphoratus* puede algamar un tamañu d'hasta 6 metros d'altor. Les cañes y los tarmos más nuevos son de color blancu de fieltru, como son el viesu de les fueyes. La superficie cimera de la fueya ye de color verde oliva escuru. *Tarchonanthus camphoratus* ye dioica. Les flores suelen tar presentes, d'avientu a mayu (en Sudáfrica), con color cremes en panículas nuna cabeza discoidal. Les inflorescencies masculines tienen delles flores, ente que la fema tien namái unes poques. El frutu ye un mestu y llanudu aqueniu.

## Cultivu y usos

La madera ye de granu finu, curiosa, duradera y ricu n'aceites arumosos. Ye usada como combustible de madera y una fonte de carbón, lo que ye un abusu d'un recursu pervalible. Tamién s'utiliza como un material de construcción tradicional, na horticultura, y na fabricación de papel. Ye tamién una fonte d'aceites esenciales que s'utilicen como arumes. Les sos fueyes son utilizaes pol Maasai p'arumar les sos cases y persones.

## Propiedaes
*Tarchonanthus camphoratus* utilízase como un remediu tradicional pa les enfermedaes respiratories. La especie tien una amplia gama d'usos locales, incluyida la hixene dental.

## Taxonomía
*Tarchonanthus camphoratus* describióse por Carlos Linneo y espublizóse en *[[Species Plantarum]]* 2: 842. 1753.
;Sinonimia:
* *Tarchonanthus abyssinicus* Sch.Bip.
* *Tarchonanthus camphoratus var. litakunensis* (DC.) Harv.
* *Tarchonanthus litakunensis* DC.
* *Tarchonanthus procerus* Salisb.<

## Ver tamién
* Terminoloxía descriptiva de les plantes
* Cronoloxía de la botánica
* Historia de la botánica

## Referencies

## Bibliografía
# AFPD. 2008. African Flowering Plants Database - Base de Donnees des Plantes a Fleurs D'Afrique.
# Gibbs Russell, G. E., W. G. M. Welman, E. Retief, K. L. Immelman, G. Germishuizen, B. J. Pienaar, M. Van Wyk & A. Nicholas. 1987. List of species of southern African plants. Mem. Bot. Surv. S. Africa 2(1–2): 1–152(pt. 1), 1–270(pt. 2).
# Wild, H. 1968. The Compositae of the Flora Zambesiaca area, 2. Kirkia 7: 121–136.

## Enllaces esternos
Tephrosia purpurea

***Tephrosia purpurea*** ye una especie de planta perteneciente a la familia Fabaceae, que tien una distribución pantropical. En munches partes alcuéntrase baxu cultivu como abonu verde. Alcuéntrase en tola India y Sri Lanka en suelos probes.

## Descripción
Ye una planta añal o perenne de curtia vida, irguida d'hasta 1 m d'altor, cañes pubescentes glabres o escasamente. Fueyes imparipinnaes de 5-10 cm de llargu, peciolu de 6-10 cm de llargu, foliolos 9-21, de 1.8 a 2.8 cm de llargu, y 6-10 mm d'anchu, elípticu-oblongues, obtuses o truncaes, mucronaes, glabres percima, per debaxo adpresas sedoses; estípules estrechamente triangulares. La inflorescencia ye un recímanu de fueyes opuestes, delles flores nes axiles de les fueyes cimeres. Brácteas de 4 mm de llargu. Pedicelo c. 4 mm de llargu. Pubescentes mota, copa 1.5 mm de llargu, dientes 2-3 mm de llargu. Acoloratáu Coreola de color púrpura o rosa brillosu. Frutes de 4-6 cm de llargu, c. 4-5 mm d'anchu, pubescentes, 6-9 granes.
## Usos
Utilízase como venenu pa pexes, les fueyes y les granes contienen tephrosin, que paraliza los pexes. Dosis mayores son letales pa los pexes, pero los mamíferos y los anfibios vense afeutaos. Tamién s'utiliza tradicionalmente como medicina popular. Según el Ayurveda, la planta ye antihelmíntica y antipirética; utilizar nel tratamientu de la llepra, úlceres, asma, y tumores, según enfermedaes del fégadu, el bazu, el corazón y el sangre. Una decocción de los raigaños dar na dispepsia, la foria, el reumatismu, asma y trestornos urinarios. El polvu del raigañu ye saludable pal cepilláu de los dientes, onde se diz que sollivia rápido los dolores dentales y detién la hemorraxa. Un estractu, denomináu 'betaphroline' (nun ye un nome sistemáticu) demandar pa promover la lliberación d'endorfines, y atopa el so usu en ciertes preparaciones cosmétiques.

## Taxonomía
*Tephrosia purpurea* describióse por (L.) Pers. y espublizóse en *[[Synopsis Plantarum]]* 2(2): 329. 1807. 
;Etimoloxía:
***Tephrosia***: nome xenéricu que deriva de les pallabres griegues: τεφρος (*tephros*), que significa "cenicientu", en referencia a la coloración abuxada dau a les fueyes polos sos mestos tricomes.

***purpurea***: epítetu llatín que significa "de color púrpura"
;Sinonimia:
* *Cracca piscatoria* (Aiton) Lyons 
* *Cracca purpurea* L.
* *Galega piscatoria* Aiton 
* *Glycyrrhiza mairei* H.Lev. 
* *Tephrosia colonila* (Ham.) Benth. 
* *Tephrosia crassa* Bojer ex Baker 
* *Tephrosia diffusa* (Roxb.) Wight & Arn. 
* *Tephrosia indigofera* Bertol. 
* *Tephrosia ionophlebia* Hayata 
* *Tephrosia lanceifolia* Link 
* *Tephrosia piscatoria* (Aiton) Pers. 
* *Tephrosia purpurea var. diffusa* (Roxb.) Aitch. 
* *Tephrosia wallichii* Graham ex Fawcett & Rendle  
## Ver tamién
* Terminoloxía descriptiva de les plantes
* Cronoloxía de la botánica
* Historia de la botánica
* Carauterístiques de les fabacees 
## Referencies

## Bibliografía
# 
# Bishop Museum Hawaiian Ethnobotany Online Database . Downloaded on 24 September 2007.

## Enllaces esternos