Carlos I de Borbón

**Carlos I de Borbón** (?, 1401 - Moulins, 4 d'avientu de 1456), yera'l fíu mayor de Xuan I de Borbón y de María de Berry. Foi conde de Clermont en vida del so padre y dempués duque de Borbón y de Auvernia a la so muerte. Tuvo De xestionar los dominios del so padre dempués de qu'ésti foi fechu prisioneru na Batalla de Azincourt. Tuvo descontentu col poder real y sofitó les revueltes de Lluis XI de Francia. Foi, al empar, tatarabuelo del rei Franciscu I y del emperador Carlos V. 

## Biografía
Nacíu en 1401, fíu de Xuan I de Borbón, conde de Clermont y duque de Borbón, y de María de Berry, duquesa de Auvernia y condesa de Montpensier. Foi conde de Clermont dende 1424, y duque de Borbón dende 1434 hasta la so muerte, anque debíu al encarcelamientu del so padre dempués de la Batalla de Azincourt, adquirió'l control del ducáu más de dieciocho años antes de la muerte del so padre. 

A la edá de quince años, presidió'l Conseyu de Rexencia, pero dempués de la cayida de los Armagnac en 1418, tuvo que sometese a Xuan I de Borgoña, que la so fía casóse con él. Foi nomáu gobernador de Languedoc en 1421, onde fixo delles campañes contra'l conde de Foix, dempués comandante xeneral de Lyon en 1423. Condució un convói d'ayuda escontra la ciudá d'Orleans, que fracasó na Batalla de les Sardines. 

En 1434, convertir en *Gran Chambelán* de Francia. Dempués de la lliberación d'Orleans por Xuana d'Arcu, lluchó contra los ingleses, pero con escasu sofitu del rei Carlos VII de Francia, y retiróse a Moulins, nel so ducáu de Borbón. Llogró convencer al so cuñáu, Felipe III de Borgoña, d'abandonar l'alianza colos ingleses, p'averase al rei de Francia. Representó a Carlos VII nel Tratáu d'Arras (1435), qu'estableció la paz ente Armagnacs y Borgoñonos.

Carlos sirvió con distinción nel exércitu real mientres la Guerra de los Cien Años, calteniendo sicasí, una tregua col so cuñáu y enemigu, Felipe III de Borgoña. Tuvo presente na coronación de Carlos VII, onde cumplía les funciones de Par y Caballero conferíes. A pesar d'esti serviciu, participó na *Praguería* (1440), una revuelta de nobles franceses contra Carlos VII. Cuando la rebelión foi encalorada, viose obligáu a pidir clemencia al rei, y foi desaposiáu de delles de les sos tierres.

## Descendencia
El 19 de xunetu de 1412, casóse de primeres con *Ana de Dreux*, trés años mayor qu'él, finada antes de 1415. El 17 de setiembre de 1425, casar por segunda vegada con Inés de Borgoña, fía de Xuan I, duque de Borgoña y conde de Flandes. D'esta unión nacieron:
* Xuan de Borbón (1426-1488), conde de Clermont y duque de Borbón.
* María de Borbón (1428-1448), casada en 1437 con Xuan II de Lorena, duque de Calabria.
* Felipe de Borbón (1430-1453), señor de Beaujeu
* Carlos de Borbón (1433-1488), Arzobispu de Lyon y Cardenal.
* Sabela de Borbón (1436-1465), casada con Carlos I de Valois, duque de Borgoña.
* Lluis de Borbón (1437-1482), príncipe-obispu de Liexa.
* Margarita de Borbón (1438-1483), casada con Felipe de Bresse, duque de Saboya. 
* Pedru de Borbón (1438-1503), señor de Beaujeu y conde de Colar.
* Catalina de Borbón (1440-1469), casada con Adolfo de Egmont, duque de Gelderland.
* Xuana de Borbón (1443-1493), casada con Xuan IV de Châlon-Arlay, príncipe d'Orange. 
* Jaime de Borbón (1445-1468), caballeru de la Orde del Toisón d'Oru.

Tamién foi padre de dellos fíos illexítimos, ente los que destaquen:
* Lluis de Borbón († 1487), almirante de Francia, conde de Rosellón y de Ligny. Casáu con *Xuana de Valois*, señora de Mirebeau, fía natural llexitimada de Lluis XI. 
* Reinaldo de Borbón († 1483), prior de Montverdun, obispu de Laon, abá de Saint-Sauveur, arzobispu de Narbona y rector del El Condao Venaissin. 
* Pedru de Borbón († 1490), señor de Le Bois-d'Oingt, castellán de Châteauneuf y de Billy, y protonotariu del Papa en 1488.

## Muerte
Morrió en 1456, nel castiellu de Moulins. Foi soterráu na ilesia del Prioratu de *Saint-Pierre-et-Saint-Paul* de Souvigny. El so yacente ye obra del escultor Jacques Morel.

## Referencies

## Enllaces esternos