open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Mucílagu

El **mucílago** ye una sustancia vexetal mafosa, coagulable al alcohol. Tamién ye una solución aguacienta trupa d'una goma o dextrina utilizada pa suspender sustancies insolubles y p'aumentar la mafa.

Los mucílagos son análogos, pola so composición y les sos propiedaes, a les gomes, dan cola agua disoluciones mafoses o s'enchen nelles pa formar una pseudodisolución xelatinosa.

Atopar nes algues, granes de lino (llinaza), granes de chía, en raigaños de malva, marmiellu, liques, nopal, en ciertos fungos y en munchos otros vexetales.

Vienen de les degradaciones de la celulosa, calosa, lignina y de les materies pécticas.

## Medicina

Son utilizaos nes emulsiones y suspensiones a manera d'excipiente, como vehículu que la so función ye'l tresporte de los fármacos encargaos de constituyir un melecina. El so oxetivu ye consiguir un fármacu estable y fácilmente administrable. Esto ye, utilícense pa vehicular, cohesionar, y consiguir la biodisponibilidad afecha del principiu activu d'una melecina. Determinen la consistencia, la forma o'l volume de les preparaciones farmacéutiques.

Acomúñase un efeutu positivu de los mucílagos nel catarru de les víes respiratories, pero nun hai datos clínicos qu'amuesen la so efectividá, y el so usu básase namái nes aplicaciones tradicionales.

Por oxidación dan acedu múcico y, por hidrólisis, pentoses y hexoses.

## Referencies

## Enllaces esternos
Germplasm Resources Information Network

**Germplasm Resources Information Network** o **GRIN** ye un proyeutu de software en llinia del Programa Nacional de Recursos Xenéticos del Departamentu d'Agricultura de los Estaos Xuníos p'apurrir información de germoplasma de plantes, animales y microbios.

## Subproyectos

* Sistema Nacional de Germoplasma Vexetal (NPGS)
* Sistema Nacional de Germoplasma Animal (NAGP)
* Programa Nacional Microbianu de Germoplasma (NMGP)
* Programa Nacional de Germoplasma d'Invertebraos (NIGP) 

## Referencies

## Enllaces esternos
* Official Website Germplasm Resources Information Network
NYPD Blue

***NYPD Blue*** ye una serie de televisión policiaca d'Estaos Xuníos, tresmitida dende'l 21 de setiembre de 1993 hasta'l 1 de marzu de 2005 per mediu de la cadena ABC.

La serie foi creada por Steven Bochco y David Milch, quien s'inspiraron na amistá de Milch con Bill Clark, un ex-miembru del Departamentu de Policía de Nueva York, y quien finalmente se convirtió n'unu de los productores del programa.

Cuntó cola participación convidada de los actores Mark Moses, Titus Welliver, Christopher Meloni, Peter Boyle, Dean Norris, Joe Pantoliano, Lana Parrilla, Jude Ciccolella, Greg Grunberg, Susanna Thompson, Enrico Colantoni, Richard Schiff, Giovanni Ribisi, Leland Orser, Michael Peña, James Pickens Jr., Mark Pellegrino, Bradley Whitford, Melina Kanakaredes, David Schwimmer, Debra Messing, Paul Ben-Victor, Louis Lombardi, Michael Jai White, Phyllis Somerville, Anna Gunn, Luis Guzmán, Kevin Dillon, Willie Garson, Ruben Santiago-Hudson, Giancarlo Esposito, Danny Masterson, Raymond Cruz, Yancey Arias, Scott Cohen, Lisa Darr, ente otros.

## Historia
La serie sigue a los policías, detectives y tenientes de la comisaría 15 de Manhattan y cómo estos investiguen los distintos casos criminales que los toquen acaldía nos sos trabayos.

## Repartu
### Personaxes principales

### Personaxes recurrentes

### Antiguos personaxes principales

### Antiguos personaxes recurrentes

## Episodios

## Premios y nomamientos
La serie foi nomada a más de 200 premios y ganáu 80.

## Producción
La serie cuntó cola participación de los direutores Mark Tinker, Michael M. Robin, Robert J. Doherty, Steven DePaul, Donna Deitch, Paris Barclay, Jake Paltrow, Jesse Bochco, Gregory Hoblit, Matthew Penn, Dennis Dugan, Mark Piznarski, Rick Wallace, Elodie Keene, Michael W. Watkins, Perry Lang, ente otros.

Per otru llau tamién cuntó colos escritores Steven Bochco, David Milch, Bill Clark, Matt Olmstead, Nicholas Wootton, Jody Worth, Leonard Gardner, Ted Mann, Gardner Stern, Meredith Stiehm, Keith Eisner, Tom Szentgyorgyi, Burton Armus, David Mills, Greg Plageman, Theresa Rebeck, William M. Finkelstein, ente otros.

## Referencies

## Enllaces esternos
*  
* NYPD Blue en TV.com
Wolf Bickel

**Wolf Bickel**  ye un astrónomu aficionáu alemán.

Ye un descubridor prolíficu d'asteroides, que trabaya nel Observatoriu Astronómicu de Bergish Gladbach.

## Referencies

## Enllaces esternos
*
Istituto Nazionale di Statistica

L**'Istituto Nazionale di Statistica** (*Institutu Nacional d'Estadística* ISTAT) ye l'órganu estadísticu del gobierno italianu. Foi instituyíu en 1926, mientres el gobiernu de Mussolini, pa recoyer de forma entamada dellos datos esenciales de la vida económica y demográfica del país.

Les sos actividaes entienden el censu de población, de les actividaes granibles y de los servicios y d'estudios estadísticos por muestreo de families (consumu, trabayu, aspeutos de la vida cotidiana, salú, seguridá, ociu, usu del tiempu, etc.).

## Ver tamién
* Inflación.
* Eurostat (XE).

## Referencies

## Enllaces esternos
* Páxina web del ISTAT
* Páxina Facebook del ISTAT
*
Consonante llabial

Les **llabiales** son consonantes articulaes con dambos llabios (articulación **billabial**) o col llabiu inferior y los dientes cimeros (articulación **labiodental**).  ye una nasal billabial,  y  son plosivas (tamién llamaes oclusives) billabiales,  y  son fricatives (tamién llamaes constrictivas) labiodentales.

Les fricatives billabiales y les aproximantes billabiales nun esisten n'inglés estándar, pero esisten en munches llingües. Por casu, nel español les consonantes *b* o *v* pronúnciense igual.

L'arrondáu de llabios o **llabialización** puede tamién acompañar a otres artivilaciones. N'inglés  ye una Consonante llabiu-velar.

Les consonantes llabiales estremar en dos subgrupos d'articulación:

* Consonantes billabiales
* Consonantes labiodentales

## Ver tamién

* Llista de temes de fonética
* Alfabetu Fonéticu Internacional

## Referencies

## Enllaces esternos
Apioideae

***Apioideae*** ye una subfamilia de plantes de flores perteneciente a la familia Apiaceae. Con más de 400 xéneros y 3.500 especies, ye una de les subfamilies dientro de la familia Apiaceae. Apioideae distribúyese por cuasi tol mundu, pero con un énfasis nes rexones templaes del hemisferiu norte. Delles especies, como les cenahories ( *[[Daucus]]* ) y los nabos (*[[Pastinaca (planta)|Pastinaca]]* ) son importantes cultivos .

El númberu básicu de cromosomes ye x = 11

## Tribus
*Aciphylleae
*Annesorhizeae
*Apieae
*Bupleureae
*Careae
*Chamaesieae
*Choritaenieae
*Coriandreae
*Echinophoreae
*Erigenieae
*Heteromorpheae
*Komarovieae
*Lichtensteinieae
*Marlothielleae
*Oenantheae
*Phlyctidocarpeae
*Pimpinelleae
*Pleurospermeae
*Pyramidoptereae
*Saniculeae
*Scandiceae
*Selineae
*Smyrnieae
*Steganotaenieae
*Tordylieae

## Referencies

## Enllaces esternos

*Apioideae en Uniprot Taxonomy
Maximino Martínez

**Maximino Martínez y Martínez**  foi un botánicu mexicanu.

## Biografía
A los 3 años quedu güérfanu de padre, siendo criáu pola so madre na ciudá de Pachuca. Foi bachiller y tamién Maestru Normal, en 1913. Y en la Universidá Nacional Autónoma de Méxicu se gradúa de llicenciáu en ciencies biolóxiques.

Foi profesor universitariu na Escuela Nacional d'Agricultura (güei Universidá Autónoma Chapingo); nel so honor, el Pinetum de felicidá institución lleva'l so nome. Tuvo a cargu'l "Herbario Nacional de Méxicu" y la "Seición de Botánica del Muséu d'Historia Natural". 

Foi comisionado pola Secretaría Nacional d'Educación Pública pa estudiar flores d'Europa, China y Xapón.

En 1941, co-funda la "Sociedá Botánica de Méxicu", de la cual foi presidente y, darréu secretariu perpetuu, amás de que foi editor per llargos años del so *Boletín*.

## Honores

### Eponimia
La especie endémica de Juchipila, Zacatecas, que lleva'l nome científicu binomial de *[[Pinus maximartinezii]]* Rzed. 1964 ser nel so honor.
 

## Referencies

* Biografía y semeya
* 

## Enllaces esternos

*  Por María del Consuelo Cuevas Cardona y Carmen López Ramírez en *Historia Mexicana* LVIII (3) 2009
American Ornithological Society

L**'American Ornithological Society** (**AOS**; traducíu n'asturianu como «Sociedá Ornitolóxica d'Estaos Xuníos») ye la más grande y antigua organización del Nuevu Mundu dedicada al estudiu científicu de les aves.

Foi fundada en setiembre de 1883 col nome de **American Ornithologists' Union** por Elliott Coues, Joel Asaph Allen y William Brewster. La organización actual fundar en 2016 pola fusión de la American Ornithologists' Union y la Cooper Ornithological Society.

La so revista cuatrimestral, *[[The Auk]]* («el Alca»), publicar dende xineru de 1884.

El **South American Classification Committee** (SACC) (Comité de Clasificación d'América del Sur), un comité oficial nel marcu de la AOS, ta encargáu de la creación d'una clasificación estándar, colos nomes n'Inglés, pa les especies d'aves d'América del Sur.

## Referencies

## Enllaces esternos
* Sitiu web de AOU
* Sitiu web de SACC
Aniellu ocular

L**'aniellu ocular**, tamién denomináu **círculu periocular**, **aniellu periocular** o **aniellu orbital**, ye una zona coloriada alredor del güeyu de delles aves con forma averada de corona circular, de piel desnudo o formáu por diminutes plumes. Los aniellos oculares ensin plumes son de naturaleza carúncular. La grosez y color de los aniellos perioculares varien enforma según les distintes especies. En delles aves l'aniellu ocular destaca especialmente, con colores intensos qu'oldeen col plumaxe circundante; ente que n'otres el so color coincide col plumaxe de la cabeza o'l del iris del güeyu qu'arrodia.

La coloración de los aniellos oculares pue ser útil na identificación de les aves. Sirve pa estremar delles especies similares, y pa discernir ente sexos y grupos d'edá, yá qu'en delles aves l'aniellu ocular puede tener distintes tonalidaes según seya l'individuu machu o fema, o bien adultu o neñón. El color del aniellu ocular puede variar según la dómina del añu, y suel ser de coloración más intensa mientres la dómina de cría.

Ficheru:Eye of Zosterops japonicus.JPG|Los anteojitos deben el so nome a los sos grandes aniellos oculares blancos, compuestos de diminutes plumes.
Ficheru:Swallow-tailed Gull (Creagrus furcatus) -side upper body.jpg|La gavilueta de los Galápagos tien un aniellu ocular naranxa que resalta sobre la so cabeza gris.
Ficheru:Pomba GDFL34.jpg|Munches palombos presenten aniellos oculares oldeaos.
Ficheru:Cacatua ophthalmica -Vogelpark Walsrode -upper body-8a.jpg|Les cacatúes tienen aniellos oculares tantu del mesmu color que'l plumaxe circundante como d'otru distintu.
Ficheru:Purple-crested Turaco (Tauraco porphyreolophus).jpg|Turaco crestimorado con aniellu ocular colloráu en contraste cola so cara verde.

## Referencies
Editorial Espasa

La **Editorial Espasa** foi una importante editorial española qu'esistió en Barcelona ente 1860 y 1925. 

## Historia

Foi fundada en 1860 polos hermanos Pablo y José Espasa Anguera col nome de *Espasa Hermanos*. En 1869 incorporóse como sociu Manuel Salvat, que 3 años dempués casóse con una hermana de los Espasa. Pablo Espasa dexó la empresa en 1877, y Manuel Salvat en 1897, creando un añu dempués *Salvat y Fíu*, precursora de la Editorial Salvat. La editorial de José Espasa siguió hasta 1908 col nome de *José Espasa* y depués pasó a llamase *Espasa y Fíos*. Una les obres más relevantes de la editorial Espasa foi la *[[Enciclopedia Espasa]]*, publicada ente 1905 y 1933, con 70 volúmenes. En 1925 robló un alcuerdu cola editorial Calpe y dambes formaron una potente editorial, adoptando'l nome d'Espasa-Calpe.

## Referencies
Espasa-Calpe

**Espasa-Calpe** foi una editorial española qu'esistió mientres bona parte del sieglu XX.

## Historia
Nació en 1925 de la unión de dos editoriales: Calpe, fundada por en 1918 por Nicolás María de Urgoiti, y Espasa, fundada en 1860 por Pablo y José Espasa Anguera. 

La empresa surdida de la fusión, denominada Espasa-Calpe, quedó so control de la compañía Papelera Española, y nel so momentu constituyó una de les empreses editoriales más importantes de la dómina. La nueva editorial cuntó amás con un ventaxosu contratu de suministru cola Papelera. Amás, Calpe comprometiérase a siguir la producción de la famosa Enciclopedia «Espasa», y tamién a la so distribución. Espasa-Calpe abrió en Madrid una importante llibrería, la Casa del Llibru, asitiada en plena Gran Vía. Siguió cola producción de l'agora denominada *[[Enciclopedia Espasa-Calpe]]*. Amás, amplió les sos operaciones escontra Suramérica, estableciendo una sede na capital arxentina, Buenos Aires. Dende ellí estendió'l so mercáu a otros países, como Chile, Uruguái, Perú, Méxicu o Cuba. 

En 1984 la editorial instituyó el Premiu Espasa-Calpe d'Ensayu, de calter añal, que sigue apurriéndose na actualidá.

Espasa-Calpe siguió esistiendo hasta qu'en 1991 foi adquirida pol Grupu Planeta, que pagó por ella la cifra de 15.000 millones de pesetes de la dómina. Dende entós pasó a formar parte del grupu Planeta, anque calteniendo la so identidá como editorial «Espasa».

## Referencies

## Bibliografía
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*
Izquierda Xunida d'Aragón

**Izquierda Xunida d'Aragón** (**IUA**, n'aragonés *Ezquierda Unida d'Aragón* y en catalán *Esquerra Unida d'Aragó*) ye la federación rexonal del partíu políticu español Izquierda Xunida na Comunidá Autónoma d'Aragón (España).

## Historia
La federación aragonesa d'Izquierda Xunida vien de la coalición de les diverses federaciones rexonales del PCA, PASOC, DIR, Partíu Carlista d'Aragón, etc., aprovechando la inercia de la movilización tantu de la ciudadanía como de los partíos y organizaciones d'izquierdes contra la OTAN en 1986. El nome qu'adquirió orixinariamente la federación aragonesa foi **Converxencia Alternativa d'Aragón-Izquierda Xunida** -**CAA-IX**-, darréu adoptó la denominación actual d'Izquierda Xunida d'Aragón -**IUA**-.

Mientres los años 90 sufrió una crisis interna debíu al enfrentamientu ente'l sector allegáu al PCA, que oponíase a collaborar col PSOE, y los sos opositores de la corriente Nueva Izquierda, que terminaron constituyendo (siguiendo la dinámica nacional) el partíu PDNI, biforcándose d'Izquierda Xunida, ya integrándose nel PSOE como corriente interna.

## Coordinadores Xenerales

## Resultaos eleutorales
Nes siguientes tables figuren los resultaos eleutorales llograos por Ezquierda Unida d'Aragón nel ámbitu territorial de la Comunidá Autónoma d'Aragón. Nes eleiciones xenerales (como Izquierda Xunida) y autonómiques les circunscripciones eleutorales son les trés provincies aragoneses (Uesca, Teruel y Zaragoza), nes eleiciones europees la circunscripción eleutoral ye España, y nes eleiciones municipales los mesmos conceyos. Pa una interpretación continua de la trayeutoria de **IUA** dende'l fin del franquismu suel interpretase como resultaos precedentes a los de la coalición los llograos pol PCA nes eleiciones celebraes ente 1977 y 1986, al representar el PCA la columna vertebral de **IUA** na so fundación.

De cara a les eleiciones xenerales de 2011 anuncióse que se presentaría asociáu cola Chunta Aragonesista. Finalmente esta coalición materializar so la denominación de La Izquierda d'Aragón: La Izquierda Plural (CHA-IX) y llogró un diputáu pola circunscripción de Zaragoza.

### [[Eleiciones n'España|Eleiciones xenerales]]


a Resultaos de la coalición ente la Chunta Aragonesista (CHA) ya Izquierda Xunida d'Aragón. El diputáu electu pertenez a CHA.


### Eleiciones autonómiques

### Eleiciones municipales

### Eleiciones al Parllamentu européu

## Ver tamién
* Izquierda Xunida
* Partíu Comunista d'Aragón
* Partíu Democráticu de la Nueva Izquierda

## Referencies

## Enllaces esternos
* Izquierda Xunida d'Aragón
* Izquierda Xunida del baxu Aragón (Teruel)
* Izquierda Xunida de Teruel
* Izquierda Xunida de Utebo (Zaragoza)
Diseases Database

La **Base de datos d'Enfermedaes** (*Diseases Database*) ye una páxina web de conteníu llibre qu'apurre información sobre la rellación ente enfermedaes (síntomes) y la medicación.

Ta direutamente integrada nel Sistema Unificáu de Llinguaxe Médicu. 

## Referencies

## Enllaces esternos
* Diseases Database
* Revisión  en British Medical Journal
* Artículu en Open Clinical
Neognathae

Los **neognatos** (**Neognathae**; del griegu 'quexales nuevos') son unu de los dos superordes d'aves dientro de la subclase Neornithes. Neognathae contién práuticamente toles aves vives, sacante les pertenecientes a la so taxón hermanu (l'otru superorde viviente, Palaeognathae), que contién los tinamúes y les non voladores Ratites (avestruces, emúes, etc.).

Los neognatos tienen fundíos los güesos metacarpianos, tienen un tercer deu, allargáu, y 13 o menos vértebres. Estremar de les aves del superorde Palaeognathae en carauterístiques como la estructura de les quexales. “Neognathae” significa 'nuevos quexales', pero, irónicamente, paez que les supuestes “más antiguos” quexales de los paleognatos son de los pocos calteres apomórficos (más derivaos) d'esti grupu, en comparanza colos neognatos.

Hai cerca de 10.000 especies de neognatos. Dende finales del Cretácicu, d'onde son los primeros fósiles conocíos, esperimentaron una radiación adaptativo que condució a la enorme diversidá de formes y comportamientu de l'actualidá. Dientro d'esti superorde atopen les paseriformes, el cladu más ampliu de vertebraos terrestres, que contién un 60% de les aves actuales, y tien más del doble d'especies que los royedores, y unes 5 vegaes más que los quirópteros (esperteyos y foinos voladores), que son los clados más grandes de mamíferos. Per otru llau, esti superorde contién dellos órdenes bien pequeños, polo xeneral d'aves de rellaciones filoxenétiques bien pocu clares, como'l hoatzin.

## Taxonomía y sistemática
* Neognathae
** Galloanserae
*** Anseriformes, como'l cisne
*** Galliformes, como'l gallu
** Neoaves
*** Podicipediformes (zambullidores)
*** Phoenicopteriformes (flamencos)
*** Pterocliformes (gangues)
*** Opisthocomiformes (el hoacín) 
*** Phaethontiformes (aves del trópicu) 
*** Columbiformes (palombos)
*** Aegotheliformes
*** Strisores, como'l vencejo y los colibríes
*** Gruiformes, como les grúes 
*** Cuculiformes (cucos)
*** Gaviiformes (colimbos)
*** Procellariiformes (albatros y petreles)
*** Sphenisciformes (pingüinos)
*** Pelecaniformes, como los pelícanos
*** Suliformes, como los alcatraces
*** Ciconiiformes (cigüeñes)
*** Charadriiformes, como les gaviluetes
*** Cathartiformes, como'l cóndor 
*** Falconiformes, como'l ferre pelegrín
*** Strigiformes, como les curuxes
*** Coliiformes, como'l páxaru mure
*** Trogoniformes, como los quetzales
*** Coraciiformes, como'l martín pescador
*** Piciformes, como los tucanes
*** Psittaciformes, como los guacamayos
*** Passeriformes, como los gorriones

## Referencies

### Bibliografía
* Mindell, David P. & Brown, Joseph W. (2005): The Tree of Life Web Project - Neornithes . Version of 2005-DEC-14. Retrieved 2008-JAN-08.
* Mindell, David P.; Brown, Joseph W. & Harshman, John (2005): The Tree of Life Web Project - Neoaves . Version of 2005-DEC-14. Retrieved 2008-JAN-08.

## Enllaces esternos
Llocalidá

**Llocalidá** ye una división territorial o alministrativa xenérica pa cualesquier nucleu de población, con identidá propia. Puede ser tantu un nucleu de pequeñu tamañu y pocos habitantes (aldega, pueblu) como un nucleu de gran tamañu y bien pobláu (ciudá). Tamién esisten llocalidaes despoblaes.

La definición de llocalidá varia según los países, en dalgunos d'ellos la unión de delles llocalidaes forma una *entidá política* o *xurisdiccional* como, por casu, un conceyu. Tamién ye posible que tal entidá política formar con una única llocalidá. Una o otra cosa suelen tar determinaes por factores xeográficos (como'l grau de poblamientu concentráu o poblamientu esvalixáu qu'esista sobre'l espaciu xeográficu, de la mesma influyíu por factores físicos y humanos), factores históricos (por casu, n'España, la forma en que se produció la repoblación na Edá Media) o factores políticos.

Una llocalidá definida como una porción de la superficie de la tierra carauterizada pola forma, cantidá, tamañu y proximidá ente sigo de ciertos oxetos físicos artificiales fixos (edificios) y por ciertos cambeos artificiales del suelu (por casu caminos, carreteres y cais), necesaries pa coneutar aquellos ente sigo, suel ser la base d'unidaes censales.

## N'Arxentina
N'Arxentina l'Institutu Nacional d'Estadística y Censos define a una llocalidá con un criteriu físicu, oponiéndola a les árees rurales. Nesi sentíu, toa concentración espacial d'edificios coneutaos ente sigo por cais que sía fácilmente identificable en fotografíes aérees o satelitales o cartes topográfiques, ye considerada una llocalidá. Les discontinuidaes d'edificación menores, tales como tierres intersticiales non edificaes, corrientes estreches d'agua y espacios verdes, nun afecten la definición. Les llocalidaes suelen crecer y xunise a otres pa formar tremaos o llocalidaes compuestes. Cuando estes uniones dar ente llocalidaes d'una mesma unidá de gobiernu llocal (como conceyos, comuñes, etc.) el tremáu resultante ye consideráu una llocalidá simple, pero cuando les uniones formen una llocalidá física que ye travesada por llendes provinciales, departamentales (o de partíos), o d'árees de gobiernu llocal, acutar pa elles el nome de *tremaos*, y a los sos partes divisibles se les llapada *componentes del tremáu*. Cada tremáu ye nomáu pola unión de los sos componentes separaos por guiones, por ex.: Gualeguaychú - Pueblu Xeneral Belgrano, pero pa la mayoría de los que superen los 100.000 habitantes antepón la pallabra *gran* al so componente principal: por ex. Gran Mendoza.

## En Méxicu

En documentos emitíos pol gobiernu federal o polos gobiernos llocales de los estaos de la república mexicana (por casu, actes de nacencia del Rexistru Civil), el términu *llocalidá* puede ser sinónimu de ciudá, de colonia, de delegación o de conceyu, pero en realidá'l control llevar INEGI cola so llista de llocalidaes.

## Ver tamién
* Llocalidá (Colombia)
* Llugar
* Parroquia
* Pedanía

## Referencies

## Enllaces esternos
Lígula

*En botánica, la **lígula** ye un apéndiz membranosu allugáu na llinia que xune la llámina, o llimbu foliar, cola vaina na familia de les gramíneas. Les lígulas, cuando esisten, pueden ser membranoses, pubescentes o pilosas.

*Nos capítulos de les compuestes, caúna de les coroles gamopétalas y zigomorfas, tridentadas o quinquedentadas, que tienen les flores de la periferia o de tola inflorescencia.

## Referencies

## Enllaces esternos
Nicholas Aylward Vigors

**Nicolás Aylward Vigors**  foi un zoólogu y políticu irlandés.

Los Vigors vivieron en Leighlin Viejo, El Condao Carlow. Estudió na Universidá de la Trinidá, en Oxford. Sirvió nel exércitu mientres la Guerra Peninsular de 1809 a 1811 y dempués tornó a Oxford, graduándose en 1817. Foi cofundador de la Sociedá Zoolóxica de Londres en 1826, y ocupó la primer secretaría hasta 1833. Foi tamién miembru de la Sociedá Linneana y de la Sociedá Real.

Autor de 40 trabayos, principalmente sobre ornitoloxía, escribió'l testu de **John Gould's: A Century of Birds from the Himalaya Mountains (1830–32)** y describió el xéneru *[[Struthio]]* d'avestruz.

## Otres publicaciones
* *An inquiry into the nature and extent of poetic licence.* Mackinlay & Bensley, Londres 1810
* 
* 
* *A statement of persecutions on the part of certain Tory landlords in the County of Carlow.* Ridgways, Londres 1836

## Bibliografía
* 

* John Doyle (1797–1868). *A design – partly taken from the antique of the destruction of the Niobe family.* McLean, Londres 1841

## Referencies
* *Parliamentary Election Results in Ireland, 1801-1922*, editáu por B.M. Walker (Royal Irish Academy 1978)
## Referencies

## Enllaces esternos
* [Archivu Royal Society art. Vigors, Nicholas Aylward (1785 - 1840)](http://royalsociety.org/DServe/dserve.exe?dsqIni=Dserve.ini&dsqApp=Archive&dsqCmd=Show.tcl&dsqDb=Persons&dsqSearch=(Surname=%27Vigors%27)&dsqPos=0)
*
Charles Francis Richter

**Charles Francis Richter**  foi un sismólogu d'Estaos Xuníos qu'estableció, xunto col xermanoamericanu Beno Gutenberg, tamién sismólogu, una escala pa midir los terremotos.

## Biografía
Nació en Ohio (Estaos Xuníos), y más tarde, con 16 años, treslladar xunto a la so madre a la ciudá de Los Angeles, California. Estudió na Universidá de Stanford. En 1918 empezó a trabayar nel so doctoráu en Física teórica nel Institutu de Teunoloxía de California (Caltech), pero antes de terminar recibió una ufierta pa trabayar nel Carnegie Institute de Washington. Foi entós cuando empezó a interesase pola sismoloxía. Más palantre, trabayó nel nuevu Llaboratoriu de Sismoloxía de Pasadena, so la direición de Beno Gutenberg. En 1920 consiguió'l so doctoráu en Física Teórica. Sicasí, xustamente por vivir nuna zona sísmica, empezó a interesase pola xeoloxía.

Siete años más tarde formó parte del llaboratoriu sísmicu del Caltech de Pasadena en California. Foi nesi sitiu onde empezó a encegolase con afayar lo qu'hasta nesi tiempu yera un misteriu: cómo midir un seísmu dende'l so epicentru, daqué que yera necesariu principalmente pa informar con exactitú a la prensa.

Escontra esi tiempu yá esistía la escala de Mercalli, pero esta solo podía midir nel puntu onde s'atopaben los sismógrafos. Foi según Charles creó una escala que diba del 0 al 9 y que dexaba midir de forma precisa la magnitú del seísmu dende'l so epicentru.

En 1935 Richter y Gutenberg desenvolvieron una escala pa midir la magnitú de los terremotos, llamada escala de Richter. En 1937 volvió al Caltech, onde desenvolvió tola so carrera posterior.

Richter y Gutenberg tamién trabayaron na llocalización y catalogación de los grandes terremotos y utilizar pa estudiar l'interior fondu de la Tierra. Xuntos escribieron un manual bien importante, publicáu en 1954, llamáu *[[Seismicity of the Earth]]* (*Sismicidad de la Tierra*). Richter escribió otros testos fundamentales de sismoloxía. En 1958 publicó'l manual *[[Elementary Seismology]]* (*Sismoloxía elemental*), consideráu por munchos como la so principal contribución nesi campu.

Participó tamién en programes de concienciación ciudadana y en cuestiones de seguridá rellacionaes colos terremotos, adoptando siempres una postura sensata y tratando de non infundir mieu.

Quien lo conocieron describir como un home interesao y metódico. 

Charles Francis Richter morrió'l 30 de setiembre de 1985, por una insuficiencia cardiaca.

## Referencies
Beno Gutenberg

**Beno Gutenberg**  foi un sismólogu alemán. Nació en Darmstadt y llogró'l so doctoráu na Universidá de Göttingen en 1911, so la direición del famosu profesor Emil Johann Wiechert. Caltuvo la so posición na Universidá d'Estrasburgu y na Universidá de Frankfurt am Main hasta que coló al Institutu Teunolóxicu de California (Caltech) en 1929, onde gracies a l'ayuda de desarrolladores d'instrumentación sísmica como John Millikan, John Augustus Anderson y Harry Oscar Wood, pudo desenvolver el primer catálogu modernu mundial de terremotos, denomináu "Seismicity of the Earth".

Gutenberg fixo delles contribuciones importantes a la ciencia, como la definición del diámetru del nucleu de la Tierra yá que, en 1914, estableció la llocalización de la llende ente'l mantu y el nucleu y asitiar a unos 2900 km de fondura; esta llende recibe'l so nome: discontinuidá de Gutenberg.

Colega de Charles Richter y Hugo Benioff nel Caltech y collaborador nel desarrollu de la escala de Richter de magnitú de terremotos. Ello ye que Gutenberg alimentó esti conceutu con munches más magnitúes basaes en distintes fases d'ondes.

## Referencies

## Obres de Beno Gutenberg

* Gutenberg, B. (1929-1936), Handbuch der Geophysik,, Vols. 1-4. (Editing and publication of the remaining volumes was disorganized under the Nazi regime) Vol. 1, Die erde als planet. Vol. 2, Aufbau der erde; Vol. 3 Veränderungen der erdkruste. Vol. 4 Erdbeben. Borntraeger, Berlin

* 

* Gutenberg, B. & Richter C. F., (1936), “On seismic Waves”, G. beitr., Vol. 47 páxs. 73-131

* Gutenberg B., (1937) “Geophysics as a science”, Geophysics, vol.2, páxs. 185-187

* Gutenberg, B., (1939) “Physics of the Earth, Vol. VII, Internal Constitution of the Earth.” Mc Graw Hill, New York

* Gutenberg, B. (1951), Internal Constitution of the Earth. Dover Publ. Inc., Minneola, NY

* Gutenberg, B. (1952) “Magnitude determination for Deep Focus earthquakes” Bull. Seism. Soc. of Am. Vol. 35, pp.

* Gutenberg, B. & Richter C. F. (1954) “Seismicity of the Earth (and associated phenomena) “, Princeton University Press, Princeton, NJ, EUA 117-130

* Gutenberg, B. & Richter C. F (1956) “Magnitude and energy Earthquake”, Ann, Xeofísica Vol 9

* Gutenberg, B. & Richter C. F. (1956), "Earthquake magnitude, intensity, energy, and acceleration". Bull. Seism. Soc. Amer., vol. 46, páxs. 105-145

* Gutenberg, B. (1957). “Effects of Ground on Earthquake Motion,” Bull. Seism. Soc. Amer., Vol. 47, Non. 3, páxs. 221-250

* 

## Enllaces esternos
* Biografía nel site de American Geophysical Union
* Leon Knopoff on Gutenberg, National Academy of Science
Georges Rouy

**Georges Rouy**  foi un botánicu francés.

Foi de los primeros en trabayar nes categoríes inferiores a especie, coles subespecies, variedaes y formes.

## Obra
* Rouy, Georges; Camus, Edmond-Gustave; Foucaud, Julien. 1893-1913. ***Flore de France*** ou *[http://www.tela-botanica.org/page:flore_de_rouy description des plantes qui croissent spontanément en France, en Corse et en Alsace-Lorraine. Asnières (Seine)] : G. Rouy [etc.], 1893-1913. 14 Vols. BOTG581.9 (44)ROU*

* *Excursion botanique en Espagne*, Spanien Florenwerke, 1881

* *Excursions botaniques en Espagne : Herborisations aux environs de Jativa en mai 1879 et juin 1880.* Bull. Soc. bot. Fr. 1881, 1882

* *Matériaux pour servir à la révision de la flore portugaise accompagnés de notes sur certaines espèces ou variétés critiques de plantes européennes* - A. Hérissey, imp., 1882

* *Excursions botaniques en Espagne en 1881 et 1882*.- Revue des Sciences Naturelles Soc. Lang. Géo. Montp., hors série, 1883

* *Illustrationes plantarum Europae rariorum : Diagnoses des plantes rares ou rarissimes de la flore européenne accompagnées de planches représentant toutes les espèces décrites* - Paris : les Fils d'Émile Deyrolle, 1895-1899

* *Atles iconographique des plantes rares de France et de Corse*, 1897

* *Les contes fantastiques de M. Malinvaud*. Artículu polémicu de 1905

* *Conspectus de la « Flore de France », ou Catalogue général des espèces, sous-espèces, races, variétés, sous-variétés et formes hybrides contenues dans la « Flore de France »* - Paris : Paul Lechevalier éditeur, 1927

* Rouy, Georges; Lecomte, Henry. 1927. ***Consp. Fl. France***, ou *Conspectus de la Flore de France ou catalogue général des espèces, sous-espèces, races, variétés, sous-variétés et formes hybrides contenues dans la "Flore de France" de Georges Rouy, Lauréat de l'Institut, Chevalier de la Légion d'Honneur, Officier de l'Instruction publique. Paris : Paul Lechevalier editeur, 12, rue de Tournon, 12 (Jouve & cie., imprimeurs, 15, rue Racine, Paris).*
## Honores
* Vicepresidente de la "Société Botanique de France"
;Miembru:
* d'honor correspondiente de numberoses Sociedaes franceses y estranxeres; Caballeru de la Lexón d'Honor, Oficial de l'Academia

### [[Epónimu|Epónimos]]
;Xéneru:
* (Apiaceae) *[[Rouya]]* Coincy

;Especies:

## Referencies

* 

## Enllaces esternos

* ucm.es Bibliografía
* 500.000 muestres del yerbariu de Rouy "en llinia"
* Facsímiles de la ''Flore de France''
Academia de les Ciencies de Baviera

L**'Academia de Ciencies de Baviera** (n'alemán, *Bayerische Akademie der Wissenschaften*) ye una institución pública independiente, allugada en Múnich. Arrexunta a académicos que les sos investigaciones contribuyeron significativamente al desarrollu de la conocencia nes sos respeutives árees.

## Historia
L'Academia foi fundada en 1759 pol entós Príncipe eleutor Maximiliano III Xosé de Baviera. El proyeutu foi empecipiáu pol conceyal Johann Georg von Lori, fundador de la Sociedá de Sabios de Baviera (*Bayerische Gelehrten Gesellschaft*). Orixinalmente, l'Academia cuntaba con dos divisiones, la Clase d'Historia (*Historische Klasse*) y la Clase de Filosofía (*Philosophische Klasse*); les ciencies naturales, incluyíes la matemátiques y la física, yeren consideraes parte de la Clase de Filosofía. Anguaño, la Academía entá s'atopa estremada en dos clases, pero estes son agora la Clase de Filosofía y Historia (qu'inclúi les ciencies social y humanu) y la Clase de Matemátiques y Ciencies Naturales.

## Miembros

En cada clase, el númberu de miembros ordinarios llindar a 45, y el númberu de miembros correspondientes llindar a 80. Sicasí, los miembros ordinarios en, o sobre, la edá de 70 años nun se cunten pa esta llende, polo tanto'l númberu de miembros ordinarios, polo xeneral ye alredor de 120.

Mientres el cursu de la so historia, l'academia tuvo numberosos miembros famosos, ente ellos Johann Wolfgang von Goethe, los hermanos Grimm, Theodor Mommsen, Anthimos Gazis, Alexander y Wilhelm von Humboldt, Kurt Sethe, Max Planck, Otto Hahn, Albert Einstein, Max Weber, Werner Heisenberg y Adolf Butenandt.

## Presidentes
El primer Presidente foi'l Direutor de la Casa de la Moneda y de la Comisión de Minería, Sigmund Count de Haimhausen. Ente los presidentes tuvieron Friedrich Heinrich Jacobi, Friedrich Wilhelm von Schelling, Justus von Liebig, Ignaz von Döllinger, Max von Pettenkofer y Walther Meißner.

:::

## Comisiones de l'Academia
Pa la consecución de los proyeutos al llargu plazu, l'Academia forma Comisiones. Na actualidá, 39 Comisiones empleguen a más de 300 persones.

## Direición
Bayerische Akademie der Wissenschaften
Alfons-Goppel-Str. 11
80539 München
Germany
Tel. +49-89-23031-1141

## Referencies

## Enllaces esternos
* Páxina oficial de l'Academia (n'alemán)
Touched by an Angel

***Touched by an Angel*** ye una serie de televisión d'Estaos Xuníos creada por John Masius, producida por Martha Williamson y emitida pola CBS dende'l 21 de setiembre de 1994 hasta'l 27 d'abril de 2003. En total emitiéronse nueve temporaes y 211 capítulos. 

## Sinopsis
La serie xira en redol a les misiones d'un grupu d'ánxeles que fueron unviaos por Dios a la Tierra. Principalmente, siguimos la historia de Monica (Roma Downey), un ánxel duce y templao qu'apurre a la xente un mensaxe d'esperanza. Monica nació n'Irlanda del Norte y tien debilidá pol café (sobremanera pol café *mocca*). Siempres s'atopa acompañada por Tess.

## Historia
La serie rodóse, principalmente, en Salt Lake City (Utah). El so creador foi despidíu tres la primer temporada por refugar escribir unos guiones "más positivos". Foi reemplazáu pola productora executiva Martha Williamson, una escritora cristiana que fizo que se convirtiera nuna historia más positiva. La serie, ye un iconu del cine espiritual xunto a otres series como *[[Earth Girl Arjuna]]*, *[[Joan de Arcadia]]*, *Kung Fu* y *[[Highway to Heaven|Camino al cielu]]*.

## Emisiones n'otros países
: CBS: Azteca 7: Agape TV - Canal 8: Canal 3: Sotel: Canal 2: Teletica: RPC TV Canal 4: El Trece (Arxentina): Canal 13: Frecuencia Llatina: RTS, Teleamazonas, Latele: RCN Television, Caracol Television: Televen: Rede Globo: Unitel: Telefuturo: Saeta TV Canal 10: Antena Latina, Telesistema 11: Antena 3: Telemundo 2

## Referencies

## Enllaces esternos
Ludwig Reichenbach

**Heinrich Gottlieb Ludwig Reichenbach**  foi un naturalista, zoólogu, botánicu y ornitólogu alemán .

## Biografía
Yera'l fíu de Johann Friedrich Jakob Reichenbach, l'autor en 1818 del primer diccionariu Griegu-Alemán. Foi'l padre de Heinrich Gustav Reichenbach, botánicu igualmente y un eminente especialista en orquídees.

Reichenbach nació en Leipzig. Dende 1810 estudió Medicina y Ciencies Naturales na Universidá de Leipzig. Aportando a tutor en 1818. En 1820 foi designáu como direutor del Muséu d'Historia Natural de Dresde y profesor na Universidá de Dresde, onde permaneció hasta 1862. Más tarde fundó'l Xardín Botánicu de Dresde y foi cofundador del Zoo de Dresde. El Muséu de Coleiciones de Zooloxía foi destruyíu casi dafechu pol fueu de la quema del palaciu Zwinger mientres la crisis constitucional de 1849, pero a Reichenbach foi-y posible reemplazar les coleiciones en solo unos pocos años. Esta coleición puede vese anguaño formando la base espositiva del muséu.

Reichenbach foi un autor prolíficu y un artista botánicu aceptable. Les sos obres inclúin *Iconographia Botanica seu Plantae criticae* (1823-32, 10 vols.) y *Handbuch der speciellen Ornithologie* (1851-54). Identificó y clasificó más de 2.900 nueves especies.http://www.ipni.org/ipni/advPlantNameSearch.do?find_includePublicationAuthors=on&find_includePublicationAuthors=off&find_includeBasionymAuthors=on&find_includeBasionymAuthors=off&find_rankToReturn=all&output_format=normal&find_authorAbbrev=Rchb.

## Honores

### [[Eponimia]]
;50 especies:
* violeta: *Viola reichenbachiana* Jord. ex Boreau (sin. *V. sylvatica* (Hartm.) Fr. ex Hartm. auch *V. sylvestris* Lam. p.p.) (violeta allargada de monte)
* (Cactaceae) *[[Echinopsis]] reichenbachiana* Pfeiff. ex C.F.Först.

## Obres
* *Flora germanica excursoria*. 1830–32, 2 tomos
* *Flora exotica*. 1834–36
* *Flora germanica exsiccata* 1830–45
* *Übersicht des Gewächsreichs und seiner natürlichen Entwickelungsstufen*. 1828
* *Handbuch des natürlichen Pflanzensystems*. 1837
* *Das Herbarienbuch*. 1841
* *Abbildung und Beschreibung der für Gartenkultur empfehlenswerten Gewächse*. 1821–26, 96 planches
* *Monographia generis Aconiti*. 1820, 19 plates
* *Illustratio specierum Aconiti generis*. 1823–27, 72 planches
* *Iconographia botanica s. plantae criticae*. 1823-1832, 1000 planches
* *Iconographia botanica exotica*. 1827–30
* *Regnum animale*. 1834–36, 79 planches
* *Deutschlands Fauna*. 1842, 2 tomos
* *Praktische Naturgeschichte der Vogel* (1845).
* *Vollständigste Naturgeschichte des In- und Auslandes*. 1845–54, 2 volúmenes en 9 tomos con más de 1000 planches
* 
* *Handbuch der speciellen Ornithologie*. 1851-1854
* *Die vollständigste Naturgeschichte der Affen* 1862
* *Aufzählung der Colibris oder Trochilideen in ihrer wahren natürlichen Verwandtschaft, nebst Schlüssel ihrer Systematik.* 1854
* *Trochilinarum enumeratio : ex affinitate naturali reciproca primum ducta provisoria* 1855

## Referencies

* 

## Enllaces esternos

* Biografía con semeya (n'alemán)
Pietro Bubani

**Pietro Bubani**  foi un médicu, botánicu y esplorador italianu.

## Biografía
De 1845 a 1861 percorrió invariablemente los Pirineos y Prepirienos, y munchos enclaves jacetanos, herborizando la flora, y publicar póstumamente *Flora Pyrenaea* (1897-1901) en llatín: tán tolos sos afayos nesi cordal y nel País Vascu; mentando les penalidaes sufiertes en dómina de guerres y miseries, añadíes a les derivaes de ser estranxeru, siendo acusáu d'espía. Ye una consulta complicada pola heterodoxa de la so nomenclatura botánica y pola toponimia, pero hai muncha calidá y rigor de les sos anotaciones florísticas. Ente los sos apurras botánicos destáquense los afayos de *[[Borderea pyrenaica]]*, *[[Veronica aragonensis]]* y *[[Odontites pyrenaea]]*. 

* *Flora Virgiliana*. Boloña, 1870

## Referencies

## Enllaces esternos

*
René Primevère Lesson

**René Primevère Lesson**  foi un ciruxanu, botánicu y naturalista francés.

Estudió en Rochefort, y a la los dieciséis años, entró na Escuela Médica Naval. Sirvió na armada francesa mientres les Guerres napoleóniques; en 1811 yera tercer ciruxanu na fragata **Saal**, y en 1813 segundu ciruxanu na **Regulus**.
 
Sirvió como ciruxanu nel viaxe alredor del mundu de **La Coquille** (1822-1825), y foi'l responsable pa coleccionar los especímenes de la historia natural col so ciruxanu compañeru Espollete Garnot. Foi'l primer naturalista en ver vivos **aves de paraísu** nes Moluques y en Nueva Guinea.

Al tornar a París pasó siete años preparando la seición zoolóxica vertebrada de la espedición realizada, *Voyage au tour du monde sur La Coquille (1826-39)*. Mientres esti tiempu produció tamién los siguientes trabayos *Manuel d'Ornithologie* (1828), *Traité d'Ornithologie* (1831), *Centurie Zoologique* (1830-32), *Illustrations de Zoologie* (1832-35). Tamién produció delles monografíes nos colibrís y un llibru de les aves de paraísu.

La so esperiencia como ciruxanu a bordu, publicar en dos volúmenes *Manuel d'Histoire Naturelle Médicale et de Pharmacologie* (1833), como un manual pa los ciruxanos navales.

En 1832 Lesson yera farmacéuticu en xefe designáu de l'armada francesa en Rochefort.

Describió'l xéneru *[[Vultur]]* qu'abarca al *[[Vultur gryphus]]* o Cóndor andín.

## Delles publicaciones
* *Manuel d'ornithologie, ou Description des genres et des principales espèces d'oiseaux*, dos volúmenes, 1828
* *Traité d'ornithologie, ou Tableau méthodique des ordres, sous-ordres, familles, tribus, genres, sous-genres et races d'oiseaux*, 1831
* *Manuel d'Histoire Naturelle Médicale et de Pharmacologie*, 1833
* *Espèces nouvelles d'oiseaux mouches, par R.P. Lesson*. Revue zoologique par la Société cuviérienne, 1838, páxs. 314-315
* *Oiseaux-Mouches nouveaux au très rares, decouverts par M. De Lattre dans son voyage en Amérique et décrits par MM. De Lattre et Lesson*. Revue Zoologique par La Société Cuvierienne, 1839, páxs. 13 ff.
* *Voyage autour du monde, entrepris par ordre du gouvernement sur la Corvette La Coquille*, Pourrat frères. París, 1838-1839
* *Instinct et singularités de la vie des Animaux Mammifères*, Paulin. París, 1842
* *Description de mammifères et d'oiseaux récemment découverts; précédée d'un Tableau sur les races humaines*, 1847
* *Histoire naturelle des zoophytes. Acalèphes*, Roret. París, 1843

## Referencies

* 

## Enllaces esternos
John Latham

**John Latham**  foi un médicu, naturalista y escritor británicu.

Latham foi calificáu como'l güelu de los ornitólogos australianos. Foi él el qu'estudió la mayor parte de les aves unviaes a Inglaterra y quien les clasificó. Ente ellos puédese citar al emú (*[[Dromaius novaehollandiae]]*), la cacatúa blanca (*[[Cacatua alba]]*), l'águila coraxosa australiana (*[[Aquila audax]]*), la paniega australiana (*[[Gymnorhina tibicen]]*) y el guacamayu azul (*[[Anodorhynchus hyacinthinus]]*).

Fíu d'un ciruxanu, Latham prauticó la medicina en Dartford, condáu de Kent, onde describió la papuda rabilarga (*[[Sylvia undata]]*). Retirar en 1796 ya instalóse en Hampshire.

La so primer obra sobre ornitoloxía foi *A General Synopsis of Birds* (1781-1801) que contién 106 llámines, toes realizaes por él. Describió numberoses especies desconocíes qu'afayó en diverses "sales d'intereses". Dientro de la so obra, al igual que Buffon, nun concede importancia al nome de les especies. Más tarde, diose cuenta que namái l'usu del sistema binomial de nomes de Carlos Linneo dexa la posterior identificación de nueves especies. En 1790 publicó un *Index Ornithologicus* onde inclúi'l nome binomial de toles especies qu'él describiera primeramente. Llegó tarde, pos Johann Friedrich Gmelin yá fixera apaecer la so propia versión del *Systema Naturæ* de Linneo na que nomaba les especies de Latham, teniendo en cuenta les normes de la nomenclatura, la de Gmelin tien prioridá. 

La tercer obra de Latham sobre les aves ye la so *General History of Birds* (1821-1828) onde inclúi'l nome de numberoses especies de la so coleición personal. Esta perdióse y la determinación precisa de les especies ye bien precaria. Amás solo emplegó parcialmente la nomenclatura binomial.

Latham caltuvo una correspondencia regular con Thomas Pennant, Joseph Banks, Ashton Lever y dellos otros.

Foi almitíu na Royal Society en 1775 según n'otres sociedaes científiques estranxeres. Tamién participó na creación de la Sociedá linneana de Londres.

## Delles publicaciones
* *A general synopsis of birds, with a suppl.* White, Leigh & Sothebys, London 1781-1802
* 
* 
* *Allgemeine Übersicht der Vögel.* Weigel, Nürnberg 1793
* *Faunula Indica id est Catalogus animalium Indiae orientalis.* Gebauer, Halle 1795
* *A general history of birds.* Jacob & Johnson, Winchester 1821-28

* Wright, N. *John Latham, the naturalist of Kent and father of British ornithology.* in *Bygone Kent.* 1980, vol. 1: 231-235

## Referencies

## Enllaces esternos
Alice Walton

**Alice Louise Walton ** (nacida n'Arkansas, Estaos Xuníos, el 7 d'ochobre de 1949) yera la muyer más adinerada del mundu en 2004. Heredó la base de la so fortuna de Sam Walton, fundador de Wal-Mart. Ella y dellos de los sos familiares ocupen diversos llugares dientro de los diez primeros del ranking de les mayores fortunes personales del mundu en 2003 y 2009, publicáu pola revista Forbes.

## Ver tamién
*Multimillonarios según Forbes

## Referencies

## Enllaces esternos
Pierre Antonini

**Pierre Antonini**  ye un profesor de matemátiques francés retiráu y astrónomu aficionáu, qu'afayó dellos asteroides y dos supernoves dende'l so observatoriu priváu en Bédoin, nel sureste de Francia (Observatoriu de Bédoinː Códigu d'observatoriu 132). Pa realizar la mayor parte de los sos descubrimientos usó telescopios de 16 o 30 cm.

## Descubrimientos

Ente 1997 y 1999 afayó 35 asteroides en solitariu. El Minor Planet Center acredita los sos descubrimientos como P. Antonini. Antonini tamién tien acreditáu'l descubrimientu de dos supernoves (SN 2000 B y SN 2001dd). En xineru de 2004, codescubrió el satélite asteroidal S/2003 (1089) 1, que orbita en redol al asteroide del cintu principal (1089) Tama.
} || 
|-
|  || 
|-
|  || 
|-
|  || 
|-
|  || 
|-
|  || 
|-
|  || 
|-
|  || 
|-
|  || 
|-
|  || 
|-
|  || 
|-
|  || 
|-
|  || 
|-
|  || 
|-
|  || 
|-
|  || 
|-
|}

## Epónimos
L'asteroide del cintu principal (12580) Antonini, afayáu en 1999 por Laurent Bernasconi, foi nomáu nel so honor.

## Ver tamién
* Oxetos astronómicos descubiertos por Pierre Antonini

## Referencies
 0

## Enllaces esternos
* SN 2000B, imáxenes xeneraes por P. Antonini.
C. Michelle Olmstead

**C. Michelle Olmstead**  ye una astrónoma ya informática d'Estaos Xuníos.

Foi reconocida pol Centru de Planetes Menores como descubridora de 46 asteroides ente los años 1977 y 1990. Tamién codescubrió el 127P/Holt-Olmstead, un cometa periódicu. El planeta menor 3287 Olmstead, afayáu por Schelte J. Bus en 1991, bautizóse asina nel so honor.

Cuando yera estudiante na Northern Arizona University a principios de los años 90, participó en dellos programes de astrometría d'asteroides y fixo midíes colos datos del sondéu. El so primer descubrimientu foi'l planeta menor (5633) 1978 UL7 nel observatoriu Palomar en 1978.

## Llista de planetes descubiertos

## Referencies

## Enllaces esternos