open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Toke

**Toke** (en marxalés ***Tōkā*** [tˠʌɡɑ͡ææ̯]) o **Taka** ye un atolón coralín despobláu nel Océanu Pacíficu. Forma parte del distritu llexislativu de la cadena Ratak nes Islles Márxal. Dende la esquina nororiental y nel sentíu de les manes del reló, les principales islles que posee reciben los nomes de Waatwerik, Lojrong, Taka y Bwokwen. En conxuntu comprenden una superficie de 0,57 km² y enzarren una llaguna de 93,1 km². L'atolón allúgase a 10 km al suroeste del d'Utirik.

## Carauterístiques físiques
El puntu más altu del atolón ye de 4,6 m, siendo amás ún de los más pequeños de les Márxal y superáu solo por Bikar. Namás les islles mencionaes agospien vexetación permanentemente. Hai dellos castros más pela llinia del atolón pero son de sable y foron amosando variaciones considerables a lo llargo los años. La llaguna interior del atolón tien poca fondura. Toke y el so vecín Utirik son un tipu intermediu ente los atolones de poca fondura y les de los atolones centrales de Márxal.

## Clima
Toke ye moderadamente secu, con una temperatura media añal de 28 °C.

## Vexetación
Una parte considerable de la islla de Toke ta cubierta por cocos, con una gruesa capa de *Microsorum scolopendria*. Hai dalguna mata de *Pisonia grandis* y especies de matorral como *Heliotropium foertherianum*, *Portulaca oleracea*, *[[Pandanus tectorius]]* y *Laportea ruderalis*, ente otres. En Lojrong hai una matina de *Pisonia*.

## Fauna
L'arrecife de coral que presenta l'atolón de Toke consérvase en mui bona calidá. Hai evidencies de que tamién ye llugar d'añeramientu de la tortuga marina verde nes islles más grandes. Atópase la rara amasuela xigante Tridacna gigas, asina como otres especies de menor tamañu. La presencia d'aves ye mui importante, incluyendo numberoses especies.

## Historia
Nun paez qu'hubiere asentamientu dalu d'humanos en Toke. La falta d'agua potable foi, de xuru, el factor más condicionante. Sicasí, sí había incursiones periódiques pa recolectar diferentes materiales y alimentos: copra, pescao, tortugues, cámbaros, etc. El primer avistamientu rexistráu por europeos foi pol navegante español Álvaro de Saavedra'l 29 d'avientu de 1527 al mandu del *Florida*. Xunto colos atolones d'Utirik, Rongelap y Ailinginae foron llamaes Islles de *Los Reyes Magos* por mor de la Epifanía. En 1906, l'atolón agregóse al protectoráu de la Nueva Guinea alemana. Tres la Primer Guerra Mundial, la islla quedó baxo’l Mandatu del Pacíficu Sur del Imperiu de Xapón. Col final de la Segunda Guerra Mundial, quedó baxo’l contro d'Estaos Xuníos como parte del Territoriu en fideicomisu de les islles del Pacíficu hasta la independencia de les Islles Márxal en 1896.

Foi damnificáu polos ensayos nucleares de Castle Bravo nel atolón de Bikini.

## Referencies

## Enllaces esternos
Likiep

**Likiep** (en marxalés ***Likiep*** [lʲi͡ɯɡɯ͡iɛpʲ])ye un atolón coralín de 65 islles nel Océanu Pacíficu. Forma parte del distritu llexislativu de la cadena Ratak nes Islles Márxal. Atópase a 55 km al noroccidente del atolón de Wotje. L'área terreste ye de 10,26 km² y enzarra una fonda llaguna de 424 km².

En Likiep atópase'l puntu de mayor elevación de tol país marxalés con 10 msnm. La so población, concentrada na islla de Likiep, avérase a los 500 habitantes. Esta islla cuenta con una pista d'aterrizaxe.

## Xeografía
Entamando pela islla más al norte y nel sentíu de les manes del reló, delles de les islles más importantes del atolón de Likiep son Mwaat, Emejiwan, Aaneru, Meron, Lado, Likiep, Agony, Lukunor, Tokaen, Matten y Kapenor.

## Historia
El primer avistamientu rexistráu por un européu féxolu'l navegante español Ruy López de Villalobos en xineru de 1543. El 5 de xineru de 1565 foi rexistráu a otra vuelta pol patache *San Lucas* comandáu por Alonso de Arellano, que formaba parte de la espedición española de Miguel López de Legazpi. El 12 de xineru de 1565 foi Legazpi'l qu'aportó al atolón de Likiep y lu llamó *Los Corrales*.

En 1877, Likiep foi compráu pol comerciante alemán Georg Eduard Adolph Capelle. En 1884 foi reclamáu pol Imperiu d'Alemaña xunto col restu de les islles Márxal. Tres la Primer Guerra Mundial quedó baxo'l Mandatu del Pacíficu Sur del Imperiu de Xapón. Col fin de la Segunda Guerra Mundial quedó baxo'l control d'Estaos Xuníos como Territoriu en fideicomisu de les islles del Pacíficu hasta la independiencia de les Márxal en 1986.

## Educación
Hai tres Escueles d'Educación Primaria, allugaes en Jebal, Likieb y Melang.

## Referencies

## Enllaces esternos
Atolón d'Ailuk

**Ailuk** (en marxalés Aelok, *[ɑ̯ɑ͡æe̯elʲe͡okʷ]*) ye un atolón de 57 islles y castros nel Océanu Pacíficu, y forma parte de la cadena Ratak nes Islles Márxal. Allúgase aproximao a 72 km al norte del atolón de Wotje. La superficie terrestre total ye de namás 5,4 km² pero enzarra una llaguna con un área de 177 km². Les mayores islles y castros son: Ajeleb, Aliej, Ailuk, Alkilwe, Barorkan, Biken, Enejabrok, Enejelar, Kapen y Marib, tando la mayoría d'ellos asitiaos na fastera este del atolón. Les fasteres sur y oeste son un pitón de coral merguyáu cuasi de contino, con tres canales principales qu'empobinen a la llaguna: Erappu, Marok y Eneneman.

Nel añu 2006 l'atolón d'Ailuk tenía una población aproximada a los 500 hab.

## Historia
El primer avistamientu del atolón por europeos féxolu la espedición española de Miguel López de Legazpi el 10 de xineru de 1565. Apellidáronlu *Los Placeres* y, dos de los castros, *San Pedro* y *San Pablo*, que yeren los nomes del buque insignia y del barcu del almirante.

L'atolón d'Ailuk foi reclamáu pol Imperiu d'Alemaña xunto col restu de les Islles Márxal en 1884, y los alemanes establecieron un puestu avanzáu comercial. Depués de la Primer Guerra Mundial, la islla quedó baxo'l Mandatu del Pacíficu Sur del Imperiu de Xapón. Tres el final de la Segunda Guerra Mundial quedó baxo'l control de los Estaos Xuníos como parte del Territoriu en fideicomisu de les Islles del Pacíficu dica la independencia de les Islles Márxal en 1986.

## Educación
Hai dos Escueles d'Educación Primaria, n'Ailuk y Enejelar.

## Referencies

## Enllaces esternos
Maloelap

**Maloelap** (en marxalés ***M̧aļoeļap*** [mˠɑɫʌ͡ɔɔ̯-ɛ̯ɛ͡ʌɫɑ͡æpʲ]) ye un atolón coralín de 71 islles nel Océanu Pacíficu. Forma parte del distritu llexislativu de la cadena Ratak nes Islles Márxal. El so área terrestre ye de 9,8 km² y enzarra una llaguna de 972 km². Atópase a 18 km al norte del atolón d'Aur.

La población asciende a unes 800 persones. Les islles habitaes son Tarawa (tamién Taroa o Tao), Kaven (o Kaben), Airuk, Wolot y Jang. Dalgunos nomes d'otres islles despoblaes son Bokanutokku, Boklaplap, Takenaarun o Eorokku.
L'atolón tien dos pistes d'aterrizaxe, en Taroa y Kaven.

## Historia
El primer rexistru européu féxolu la espedición española de García Jofré de Loaísa'l 21 d'agostu de 1526. Foi llamada Islla de *San Bartolomé* por Toribio Alonso de Salazar que comandaba la espedición naquellos momentos.

L'Imperiu d'Alemaña tomó Maloelap xunto col restu de les Márxal en 1884. Depués de la Primer Guerra Munial pasaron baxo'l Mandatu del Pacíficu Sur del Imperiu de Xapón.
En 1939, los xaponeses construyeron una base d'hidroaviones y un aeródromu en Taroa con dos pistes, edificios ya intalaciones d'encontu, incluyida una estación de radar. Demientres la Segunda Guerra Mundial, la guarnicion xaponesa yera de 2.940 homes de l'armada y 389 del exércitu. El perímetru de la islla taba fuermente fortificáu con artillería pesao y 10 cañones antiaéreos . De magar entamó 1942, l'exércitu norteamericanu atacó con virulencia la base xaponesa con aviones basaos en portaviones y bombardeos por buques de guerra. La frecuencia y gravedá sobre Maloelap espolletó tres conquistar Mayuru y Kwajalein. Namás sobrevivieron a la guerra 1.041 xaponeses, pero tamién fueron asesinaos varios nativos marxaleses. Pela zona tovía queden escatafinos de la guerra tales como restos d'aviones, principalmente los caces Mitsubishi A6M Zeros y Mitshubishi G4M Mitchell, y de les instalaciones .

Depués del final de la Segunda Guerra Mundial, la islla quedó baxo'l contro d'EE.UU. como parte del Territoriu en fideicomisu de les islles del Pacíficu hasta la independencia de les Islles Márxal en 1986. L'atolón de Maloelap foi'l primeru en ratificar la constitución de les Islles Márxal.

## Educación
Les Escueles d'Educación Primaria qu'hai nel atolón son les d'Aerok, Jang, Kaben, Ollet y Tarawa.

Los estudios de Secundaria síguenlos en Northern Islands High School (NIHS) de Wotje.

## Referencies

## Enllaces esternos
Atolón d'Utirik

**Utirik** (en marxalés ***Utrōk*** [u̯u͡ɯdˠ(ɯ)rˠɤk]) o Utrik ye un atolón coralín de 10 islles nel Océanu Pacíficu. Forma parte del distritu llexislativu de la cadena Ratak nes Islles Márxal. El so área terrestre ye de 2,43 km² y enzarra una llaguna de 57,73 km². L'atolón más cercanu ye'l de Toke.

La población asciende a unos 400 habitantes, distribuyéndose per varies islles: Utirik, Aon, Bikrak, Pike, Allok y Nalap. N’Utirik hai una pista d'aterrizaxe.

## Historia
El primer rexistru européu féxolu'l navegante español Álvaro de Saavedra a bordo del *Florida*'l 29 d'avientu de 1527. Xunto colos atolones de Rongelap, Ailinginae y Toke llamóles *Islles de los Reis* por mor de la Epifanía.

En 1884, L'Imperiu d'Alemaña tomó Utirik xunto col restu de les Marshall. Depués de la Primer Guerra Mundial pasaron baxo'l Mandatu del Pacíficu Sur del Imperiu de Xapón. Depués del final de la Segunda Guerra Mundial, la islla quedó baxo'l contro d'EE.XX. como parte del Territoriu en fideicomisu de les islles del Pacíficu hasta la independencia de les Islles Márxal en 1986.

## Ensayos nucleares
Utirik foi ún de los atolones damnificaos poles pruebes nucleares de Castle Bravo entamaes nel atolón de Bikini.

## Educación
Hai una Escuela d'Educación Primaria n'Utirik. Los estudios d'Educación Secundaria síguenlos en Northern Islands High School (NIHS) en Wotje.

## Referencies

## Enllaces esternos
Atolón d'Ailinglaplap

**Ailinglaplap** (o **Ailinglapalap**; en marxalés **Aelōn̄ļapļap**, [ɑ̯ɑ͡æe̯elʲe͡ɤŋ(ʌ)ɫɑ͡æbʲ(æ͡ɑ)ɫɑ͡æpʲ]) ye un atolón de coral de 56 islles nel Océanu Pacíficu. Forma parte de la cadena Ralik nes Islles Márxal. Allúgase a 152 km al noroeste del atolón de Jaluit y percerca de la islla de Jabat. El so área emerxida ye namás de 14,7 km², pero enzarra una llaguna de 750 km².

La economía del atolón encóntiase nes plantaciones de cocotales.

La población d'Ailinglaplap estimábase en 1999 nunos 2000 habitantes. Los cuatro asentamientos más poblaos son Woja, Jeh, Airok y Bouj. L’ex-presidente de les Islles Márxal, Kessai Note, nació na islla de Jeh.

“Ailinglaplap” traduzse como “l'atolón más grande” porque les lleendes más llexendaries de los marxaleses foron creaes nesti atolón.

## Historia
Probablemente foi’l 6 de payares de 1803 cuando’l buque mercante inglés *Rolla* fexo’l primer avistamientu d'europeos a Ailinglaplap.

En 1884 l'Imperiu d'Alemaña reclamó l'atolón xunto col restu de les Islles Márxal. Como parte del comerciu de copra, estableciéronse n’Ailinglaplap varies estaciones comerciales. Depués de la Primer Guerra Mundial la islla quedó baxo'l Mandatu del Pacíficu Sur del Imperiu de Xapón. Tres el final de la Segunda Guerra Mundial, quedó baxo’l control d'EE.XX. como parte del Territoriu en fideicomisu de les islles del Pacíficu hasta la independencia de les Islles Márxal en 1986.

## Infraestructures
Hai tres pistes d'aterrizaxe nel atolón comunicaes por *Air Marshall Islands*.

- Aeropuertu d'Ailinglaplap AIP. Atópase al sur: 7°16′45″N 168°49′32″L.

- Aeropuertu de Jeh JEJ ta allugáu al nordeste: 07°33′54″N 168°57′42″L.

- Aeropuertu de Woja WJA atópase al oeste: 7°27′03″N 168°33′00″L.

## Educación
Hai varies Escueles d'Educación Primaria públiques n’Ailinglaplap: Aerok Ailinglaplap, Buoj, Enewa, Jah, Jeh, Jobwon, Katiej, Mejel y Woja.

Pa la Escuela d'Educación Secundaria dependen del atolón de Jaluit.

## Referencies

## Enllaces esternos
Moción de censura escontra Mariano Rajoy de 2018

La **[[moción de censura (España)|moción de censura]] al [[presidente del Gobiernu d'España]], [[Mariano Rajoy]]**, celebróse ente'l 31 de mayu y el 1 de xunu de 2018. La moción foi rexistrada pol Partíu Socialista Obreru Español (PSOE) el 25 de mayu, dempués de que l'Audiencia Nacional sentenciara que'l Partíu Popular (PP) beneficiárase del esquema de sobornos illegales pa contratos del casu Gürtel, colos tribunales confirmando la esistencia d'una estructura de contabilidá y financiamiento illegal que se desenvolvió en paralelu cola oficial dende'l momentu de la fundación del partíu en 1989.

L'Audiencia Nacional confirmó que'l PP ayudó a establecer «un sistema xenuinu y efectivu de corrupción institucional al traviés de la manipulación de la contratación pública central, autonómica y llocal», anque consideró que Rajoy nun fuera «veraz» nel so testimoniu como testigu mientres el xuiciu.

Xuníos Podemos (l'alianza de Podemos y Izquierda Xunida, ente otros), Esquerra Republicana de Catalunya (ERC), el Partíu Demócrata Européu Catalán (PDeCAT), Compromís y Nueva Canaries (NCa) anunciaron de momentu'l so sofitu a la moción. Coles mesmes, Ciudadanos (Cs) certificó'l final del so sofitu al gobiernu de Rajoy y pidió que se realice una eleición xeneral antemanada mientres espresó la so desconexón de la maniobra de Sánchez.

Fuentes del gobiernu y del PP reconocieron que la moción tenía perspectives reales d'ésitu, una y bones el sofitu del PSOE y Xuníos Podemos, xunto col de los partíos nacionalistes periféricos, sería abondu pa ganar el votu. El 26 de mayu, el PSOE aceptó llamar a una eleición antemanada pa xulgar a Cs y sofitar la moción de censura. El gobiernu de Rajoy almitió perder el control de la llexislatura y nun refugó trate obligáu a convocar eleiciones antemanaes pa finales de 2018 o principios de 2019, inclusive si llegara a superar a la moción.

El día 1 de xunu de 2018 votóse la moción de censura resultando esitosa con 180 votos a favor, 1 astención y 169 votos en contra. Poro, el líder del PSOE, Pedro Sánchez, va establecer un gobiernu de transición qu'asegure la «gobernanza» del país y recupere la normalidá democrática» arriendes de la crisis política desamarrada pol casu Gürtel, pa depués llamar a una eleición xeneral rápida.

Esta foi la cuarta moción de censura dende la Transición Española a la democracia y la segunda presentada contra Mariano Rajoy tres la de Xuníos Podemos l'añu anterior, según la primera de tola democracia española en resultar aprobada.

## Votación

## Ver tamién
*Moción de censura contra Mariano Rajoy de 2017

## Referencies

## Enllaces esternos
Palaciu de los Faes-Miranda

El **palaciu de los Faes-Miranda** ye una construcción palaciega barroca rural d'Asturies allugáu na parroquia de Carabanzo, nel conceyu asturianu de Ḷḷena.

## Descripción
El palaciu de los Faes-Miranda pertenez al caberu terciu del sieglu XVII. Foi encargáu por Don Matías Faes. Xovellanos fala d'elli nel so diariu. Consta d'una gran fachada constituida por una planta reutangular y un torruxón na esquina de tres plantes. 
L'accesu yera per un portón de doble arcu. Nel pisu superior ábrense balcones allargaos y ventanes cuadraes en ritmos regulares, enmarcaos con moldures bien tayaes del estilu d'oreyes barroques nel balconax. 

Un gran escudu d'armes de los Faes asitia nel centru altu del torruxón. Magar el nome del palaciu, nun hai representaciones heráldiques de les armes de los Miranda. 

El palaciu ta nun avanzáu estáu ruinosu. L'edificiu padez ruina progresiva depués de los años 40, tres la guerra civil. Asina, del portón de doble arcu solo queden l'escomencipiu d'estos y el torruxón anguaño ta habilitáu como cuadra.

## Bibliografía

## Referencies

## Enllaces esternos
Elsa Artadi

**Elsa Artadi Vila**  ye una economista y política española. Foi direutora xeneral de Tributos y Xuegu de la Xeneralidá de Cataluña.

## Biografía
Llicenciada y máster n'Economía pola Universitat Pompeu Fabra, Artadi doctorar na Universidá de Harvard cuntando con una beca de la fundación de La Caixa . De 2006 a 2011 foi profesora d'Economía de la Università Bocconi en Milán. Mientres esta dómina tamién foi profesora nuna universidá china y yera miembru del comité científicu del Bancu Mundial en Casablanca, Marruecos, consultora del Bancu Mundial en Washington y miembru del comité científicu de la European Economic Association.

Entró na Xeneralidá de Cataluña en 2011 como asesora del Departamentu d'Economía, sol mandatu del conseyeru Andreu Mas-Colell. En 2013 foi nomada direutora xeneral de Tributos y Xuegu, onde creó La Grossa de Cap d'Any (La Gorda de fin d'Añu). En 2015 foi nomada secretaria de Facienda del Departamentu d'Economía y Conocencia, y en xineru de 2016 foi nomada direutora de la Coordinación Interdepartamental de la Generalitat de Cataluña.

En 2012 participó na propuesta de pactu fiscal de la entós CiU y participó en dellos actos de campaña de les eleiciones autonómiques del 25 de payares. En 2017 coordinó y presidió la ponencia ideolóxica del PDeCAT, partíu del cual diose de baxa antes de les Eleiciones al Parllamentu de Cataluña de 2017.

Formó parte de la candidatura Junts per Catalunya para diches eleiciones siendo direutora de campañay foi escoyida diputada pola circunscripción de Barcelona na XII llexislatura autonómica de Cataluña.

## Notes

## Referencies

## Enllaces esternos
Alba Vergés

**Alba Vergés i Bosch**  ye una economista y política española, diputada nel Parllamentu de Cataluña nes llexislatures X, XI y XII. 
## Biografía
Llicenciada n'Economía pola Universidá de Barcelona y Inxeniería téunica n'informática de xestión pola Universidá Abierta de Cataluña.

Trabayó como programadora nel sector de les teunoloxíes de la información y de la comunicación y como responsable d'alministración, contabilidá y finances del Consorciu Sociosanitariu d'Igualada. 

Militante d'Esquerra Republicana de Cataluña dende 2011 dempués de dir como númberu 3 de la llista a les eleiciones municipales d'Igualada. 

Ye presidenta de la seición local d'Esquerra Republicana de Cataluña d'Igualada dende 2012, Secretaria de Salú, Bienestar y Ciudadanía d'Esquerra Republicana de Cataluña y miembru de l'Asamblea Nacional Catalana. 

Diputada en X llexislatura autonómica de Cataluña por Esquerra Republicana de Cataluña y na XI llexislatura autonómica de Cataluña por Junts pel Síonde foi nomada Presidenta de la Comisión de Salú del Parllamentu de Cataluña y de la Comisión d'Investigación sobre la Operación Cataluña,presunta operación llevada a cabu por un grupu informal y secretu del Cuerpu Nacional de Policía que realizaron un sistemáticu llabor d'investigación de los principales dirixentes del soberanismu catalán, coles mires de desacreditarles ante la opinión pública.
 
Foi escoyida diputada nes Eleiciones al Parllamentu de Cataluña de 2017 onde diba como númberu 6 de la circunscripción de Barcelona pola coalición eleutoral Esquerra Republicana de Catalunya-Catalunya Sí y Secretaria Cuarta de la Mesa del Parllamentu de Cataluña.

## Referencies
Ester Capella

**Ester Capella i Farré**  ye una xurista y política española. Foi senadora designada pol Parllamentu de Cataluña na X Llexislatura (2013-2016) y diputada nel Congresu de los Diputaos na XI Llexislatura.

## Biografía
Llicenciada en Derechu pola Universidá de Barcelona, al acabar la carrera collaboró cola cátedra de Derechu Civil de Lleida mientres el cursu 1987-1988. Abogada n'exerciciu dende'l 1988 ta adscrita al Colexu d'Abogaos de Barcelona y al de Sant Feliu de Llobregat.
Foi presidenta de l'Asociación Catalana de Xuristes Demócrates ente'l 2003 y el 2007.

Nel ámbitu políticu, formó parte como independiente na candidatura d'Esquerra Republicana de Catalunya nel Conceyu de Barcelona nes eleiciones municipales de 2007 y foi escoyida conceyal. Ente'l 2007 y el 2011 foi la conceyal vocera d'ERC nel Conceyu. L'añu 2008 afiliar a ERC. 

L'añu 2011 fíxose cargu de la xerencia del barcelonés Institutu Municipal de Persones con Discapacidá, que dexó en 2013 al ser designada senadora pol Parllamentu de Cataluña. Nes eleiciones xenerales españoles de 2015 foi escoyida diputada per Barcelona.

El 19 mayu de 2018 foi nomada Conseyera de Xusticia pol Presidente de la Xeneralidá Joaquim Torra. El decretu del so nomamientu oficial ta pendiente de publicación ante la negativa del gobiernu de Rajoy a publicar por contener "nomes de conseyeros presos y fuxíos".

## Referencies

## Enllaces esternos
Àngels Chacón

**Maria Àngels Chacón i Feixas**  ye una política española especialista en comerciu internacional. Dende 2011 ye conceyal del Conceyu d'Igualada, dende 2015 primer teniente d'alcalde y conceyal de de Dinamización Económica y Conocencia. De xunu de 2017 a mayu de 2018 asumió la direición xeneral d'Industria de la Xeneralidá de Cataluña. 

## Trayeutoria
Ye llicenciada en Derechu pola Universidá de Barcelona y formóse en Comerciu Internacional. 

Desenvolvió la so trayeutoria profesional inicial como direutora d'esportación de los mercaos d'Oriente Mediu y Europa del Este n'empreses del sector del papel. De 2008 a 2011 foi xerente de la Unión Empresarial de la Anoia (Barcelona). 

En 2011 foi escoyida conceyal del conceyu d'Igualada primeramente como independiente pero cola refundación de CDC integrar nel PDeCAT. Ente 2011 y 2015, ocupó'l cargu de segunda teniente d'alcalde d'Igualada. Foi reelixida como conceyal en 2015 siendo primer teniente d'alcalde y conceyal de Dinamización Económica y mánager del projecte 4DHealth. El 13 de xunu de 2017 foi nomada direutora xeneral d'Industria de la Xeneralidá de Cataluña asumiendo la función de captación d'inversión en Cataluña y diseñar y executar polítiques de fomentu emprendimiento y desenvolvimientu sectorial de les pimes y les microempresas. 

El 29 de mayu de 2018 foi escoyida Conseyera d'Empresa y Conocencia nel gobiernu de Quim Torra, quien designara pal cargu nun principiu a Elsa Artadi, qu'a la fin va asumir la conselleria de Presidencia y va ser la vocera del Gobiernu de Cataluña. 

## Referencies
Beatriz Corredor

**Beatriz Corredor Sierra**  ye una xurista y política española.

## Biografía
En 1991 llicencióse en Derechu na Universidá Autónoma de Madrid, y ye rexistradora de la propiedá dende 1993. Ta afiliada al PSOE dende 2003, y foi secretaria de Muyer ya Igualdá na agrupación de San Blas-Canillejas de Madrid. Ocupó'l puestu 20 na candidatura del PSOE pa les eleiciones municipales de mayu de 2007 en Madrid. Foi conceyala ente setiembre de 2007 hasta 2008, siendo voceru del Grupu Socialista nel Área de Vivienda y nel distritu de Barajas. Ocupó'l cargu de direutora del Serviciu d'Estudios Rexistrales de Castiella-La Mancha dende 2002 hasta 2007 y el puestu de vocal rexistrador nel Tribunal d'Oposiciones al Cuerpu de Rexistradores de la Propiedá y Mercantiles d'España, siendo la primer muyer n'ocupar el cargu.

El 12 d'abril de 2008 foi nomada ministra de Vivienda na IX Llexislatura, sol gobiernu de José Luis Rodríguez Zapatero.

El 20 d'ochobre de 2010 dexó de ser ministra de Vivienda, una y bones esti Ministeriu dexó d'esistir, integrándose nel Ministeriu de Fomentu, pasando Beatriz Corredor ocupar el cargu de secretaria d'Estáu de Vivienda y Actuaciones Urbanes, de nueva creación y dependiente del Ministeriu de Fomentu.

## Cargos desempeñaos
* Conceyal del Conceyu de Madrid (2007-2008).
* Ministra de Vivienda d'España (2008-2010).
* Secretaria d'Estáu de Vivienda y Actuaciones Urbanes d'España (2010-2011).
* Vocal de Rellaciones Institucionales de la Xunta del Colexu de Rexistradores (2013-...).
* Secretaria d'Ordenación del Territoriu y Polítiques de Vivienda del PSOE (dende 2017).

## Referencies

## Enllaces esternos
Elena Espinosa

**Elena Espinosa Mangana**  ye una política y economista española.

## Biografía
Ye llicenciada en Ciencies Económiques y Empresariales pola Universidá de Santiago de Compostela. En 1985 afiliar al PSdeG-PSOE, faciéndose responsable, dende 1985 a 1988, de la Zona d'Urxente Reindustrialización de Vigo. Ente 1988 y 1996 ocupó'l cargu de presidenta de l'Autoridá Portuaria de Vigo.

Tres la derrota del PSOE nes eleiciones xenerales de 1996, trabayó dos años nel Institutu Gallego de Medicina Téunica ya incorporóse a la empresa Rodman Polyships como Direutora Financiera Alministrativa. Dende mayu de 2002 hasta xunu de 2004, foi adxunta a Presidencia del Grupu Rodman.

El 14 de marzu de 2004 celebráronse nueves eleiciones xenerales que dieron la victoria al PSOE. En xunu de 2004 llogró'l nomamientu de ministra d'Agricultura, Pesca y Alimentación. La so xestión al frente del Ministeriu fixo que'l 14 d'abril de 2008, tres les eleiciones xenerales del 9-M y la invistidura per segunda vegada del candidatu del PSOE José Luis Rodríguez Zapatero a presidente del Gobiernu d'España, fora nomada ministra de Mediu Ambiente, Mediu Rural y Marín. El cambéu de nome del Ministeriu correspuende a la fusión de les carteres de Mediu Ambiente y Agricultura, lo mesmo que de les sos competencies en rellación a la VIII Llexislatura d'España.

Ocupó'l cargu hasta'l 20 d'ochobre de 2010, en que foi sustituyida por Rosa Aguilar. Según Ecoloxistes n'Aición, dio «un xiru antiecológico» a esti ministeriu, paralizando de facto l'aprobación o aplicación d'importantes anque insuficientes midíes pa la proteición medioambiental, desmontando equipos téunicos y despreciando a la totalidá del movimientu ecoloxista.

En pallabres de Jaime Izquierdo (entós daquella asesor de la ministra), mientres aquellos dos años de mandatu d'Espinosa, el Ministeriu de Mediu Ambiente retoma la idea de los gobiernos de Felipe González de venceyar nun mesmu departamentu la competencia ambiental con otra área de naturaleza granible. Diéronse pasos pa empobinase nesa direición hasta tal puntu que la política ambiental del Gobiernu degola les competencies mesmes del Ministeriu pa «trescender» a otros departamentos.

El 4 de marzu de 2012 presenta la so candidatura a la Secretaría xeneral del Partíu de les Socialistes de Galicia (PSdeG- PSOE) nel XII Congresu que se celebra ente'l 9 y el 11 de marzu pero nun consigue superar al so rival Pachi Vázquez. Poco dempués, abandonó la política ya incorporóse a la so antigua empresa como axunta a la Presidencia del Grupu Rodman, con un sueldu de más de 100.000 euros añales.

## Referencies

## Enllaces esternos
Anna Birulés

**Anna María Birulés i Bertrán**  ye una política y directiva empresarial española qu'exerció de ministra de Ciencia y Teunoloxía mientres el segundu gobiernu de José María Aznar.

## Biografía
;Oríxenes y formación
Nació'l 28 de xunu de 1954 na ciudá de Girona. Birulés, que militó nel PSUC a finales de la década de 1970, estudió Ciencies Económiques na Universidá de Barcelona, ampliando darréu los sos estudios na Universidá de Berkeley de los Estaos Xuníos. Ye miembru del Círculu d'empresarios y de la xunta del Círculu d'Economía de Barcelona.

;Actividá profesional
Empecipió la so actividá profesional nel Departamentu d'Industria de la Xeneralidá de Cataluña, desempeñando'l cargu de direutora xeneral del Centru d'Información y Desarrollu Empresarial (CIDEM), direutora xeneral de Promoción Comercial, presidenta del Consorciu pa la Promoción Comercial de Cataluña (COPCA), so les órdenes del direutor xeneral d'Industrial de la Xeneralidá, Josep Piqué. En 1997 abandonó'l so cargu de secretaria xeneral del Bancu de Sabadell pa ser nomada direutora xeneral de Retevisión, dende onde dirixó'l procesu d'espansión del operador de telecomunicaciones, por aciu la vertebración de la compañía al traviés de los sos filiales Retevisión Móvil (telefonía móvil), Onda dixital (televisión dixital terrestre y Retevisión Interactiva (servicios d'internet).

;Ministra de Ciencia y Teunoloxía
Ensin afiliación política a nengún partíu, foi nomada ministra de Ciencia y Teunoloxía cola formación del segundu gobiernu de José María Aznar nel añu 2000. Ocupó esti cargu hasta'l 10 de xunetu de 2002, momentu nel cual foi sustituyida por Josep Piqué.

## Distinciones
* Gran Cruz de la Real y Bien Distinguida Orde de Carlos III (2002)

## Referencies

## Enllaces esternos
María Jesús San Segundo

**María Jesús San Segundo Gómez de Cadiñanos**  foi una política española y ministra d'Educación y Ciencia d'España dende'l 18 d'abril de 2004 hasta'l 11 d'abril de 2006.

## Biografía
María Jesús San Segundo cursó estudios en Burgos y en 1980 llicencióse en Ciencies Económiques na Universidá del País Vascu, con Premiu Nacional de Terminación d'Estudios. En 1982 completó'l máster n'Economía na Universidá de Princeton (Nueva Jersey), y ellí llogró, en 1985, el Doctoráu n'Economía cola tesis titulada "*Empirical Studies of Quality of Schooling*".

Foi becaria del Centru de Formación del Bancu d'España ente 1982 y 1984 y profesora titular d'Economía nes Universidaes del País Vascu y Carlos III de Madrid. Ente 1994 y 1996 desempeñó'l cargu d'asesora del Secretariu d'Estáu d'Universidaes ya Investigación y ente 2000 y xineru de 2004 foi vicerrectora d'Estudiantes na Universidá Carlos III de Madrid.

En 2002 foi designada vocal del Conseyu de Coordinación Universitaria, pol Congresu de los Diputaos a propuesta del Partíu Socialista Obreru Español (PSOE), y en xineru de 2004 foi designada miembru del comité d'asesoramientu al candidatu a la Presidencia del Gobiernu, José Luis Rodríguez Zapatero, col cometíu de collaborar nel diseñu del modelu del futuru gobiernu socialista, nel so códigu éticu y nes sos prioridaes.

Tres les eleiciones xenerales de 2004, San Segundo foi nomada ministra d'Educación y Ciencia. Mientres esta etapa centró'l so llabor en dos grandes reformes educatives, la Llei Orgánica d'Educación (APONDERE), aprobada nel Congresu de los Diputaos el 6 d'abril de 2006, y el cambéu parcial de la Llei Orgánica d'Universidaes (LOU).

El 7 d'abril de 2006 anuncióse'l so relevu del cargu por Merced Cabrera por causa de la remodelación del Gobiernu tres la dimisión de José Bono. El so relevu fixo efectivu'l 11 d'abril de 2006.

María Jesús San Segundo foi tamién vicepresidenta de l'Asociación d'Economía de la Educación (AEDE), miembru del Comité Executivu de la European Access Network y miembru del Advisory Committee for the Centre for Research in Lifelong Learning (UK). Formaba parte del Conseyu Asesor del *Journal of Widening Participation* y de *Facienda Pública Española*.

Foi autora de delles publicaciones y numberosos artículos sobre economía de la educación, financiamientu de la enseñanza, evaluación del sistema educativu, rendimientu académicu, igualdá d'oportunidaes y accesu a la enseñanza, etc.

Tres la so salida del Gobiernu d'España, María Jesús San Segundo foi nomada Embaxadora-Representante Permanente d'España ante la Unesco, cargu políticu que desempeñó hasta'l 16 de payares de 2010.

Morrió en Madrid, el 17 d'avientu de 2010 a la edá de 52 años.

## Referencies

## Enllaces esternos

*
Julia García-Valdecasas

**Julia García-Valdecasas Salgado**  foi una farmacéutica, auditora y política española, Ministra d'Alministraciones Públiques de 2003 a 2004 mientres la VII Llexislatura. Taba casada con Xabier Añoveros y tenía trés fíos.

## Biografía
Fía de Francisco García-Valdecasas, antiguu rector de la Universidá de Barcelona. Llicencióse en Farmacia per felicidá Universidá y foi titular d'una farmacia de 1969 a 1979.

Ingresó nel Cuerpu de Interventores y Auditores del Estáu por oposición en 1980, exerciendo como interventora rexonal de Facienda en Cataluña. Ostentó la presidencia de l'Asociación Nacional de Interventores de 1990 a 1994. 

José María Aznar nomar Delegación del Gobiernu delegada del Gobiernu en Cataluña en mayu de 1996, siendo la primer muyer n'ostentar el cargu. Ocupó'l puestu hasta agostu de 2003, cuando foi nomada Ministra d'Alministraciones Públiques, siendo de nuevu la primer muyer al mandu de esti ministeriu. 

El 14 de marzu de 2004 foi escoyida Diputada pola provincia de Barcelona nel Congresu de los Diputaos pa la VIII Llexislatura.

El 1 d'ochobre de 2006, arrenunció al escañu de Diputada por motivos de salú (carecía una enfermedá dexenerativa, l'atrofia multisistémica o MSA). El 5 de febreru de 2009 finó, en Barcelona, por causa de esa mesma enfermedá complicada con una neumonía.

### Como dirixente deportiva
García-Valdecasas foi la direutora de la campaña eleutoral de Julio Pardo, qu'en 1989 ganó les eleiciones a la presidencia del RCD Español. Sicasí, al nun axuntar l'antigüedá abonda como socia, nun pudo ingresar na xunta directiva de Pardo hasta ochobre de 1990, cuando foi nomada vocal del área económica. Caltener nel cargu pocu más d'un añu, yá que n'avientu de 1991 presentó la so dimisión xunto col vicepresidente de la comisión económica, Jorge Malet, por discrepancies cola secretaria téunica del club.

## Referencies

## Enllaces esternos
Ana Palacio

**Ana Isabel de Palacio y del Valle Lersundi**  ye una expolítica y executiva española.

## Biografía
Fía de Luis María de Palacio y de Palacio, marqués de Matonte, y de Luisa del Valle Lersundi, ye la segunda de siete hermanos. Llicenciada en Socioloxía, Ciencies Polítiques y Derechu, en 1981 foi profesora de la Facultá de Ciencies Polítiques de la Universidá Complutense de Madrid. En 1984 incorporar a la UNED hasta qu'en 1992 pasó a xeres docentes n'universidaes quitaes. Na actualidá ye Conseyera Independiente Coordinadora d'Enagás, S.A. Ye hermana de Loyola de Palacio, finada n'avientu de 2006.

## Trayeutoria política
Dende 1994 a 2002 foi diputada nel Parllamentu Européu poles llistes del Partíu Popular d'España.

En 2002 foi nomada ministra d'Asuntos Esteriores, cargu del que cesó en 2004 en perdiendo les eleiciones el so partíu. Como Ministra atopar col problema de la ocupación de la islla de Perejil por Marruecos en 2002 y el conflictu consiguiente de les embaxaes ente esti país y España, que caltuvo a los respeutivos embaxadores retiraos de les sos sedes mientres dos años.

Nel Conseyu de Seguridá de les Naciones Xuníes caltuvo les posiciones del gobiernu d'España, próximes a la política llevada a cabu polos Estaos Xuníos y el Reinu Xuníusobremanera sobre la invasión d'Iraq de 2003. Diputada pola provincia de Toledo en 2004, arrenunció al so escañu en 2006 siendo sustituyida por Vicente Tirado.

Foi nomada'l 16 de xunu de 2006 vicepresidente del Bancu Mundial y abogada xeneral pol entós presidente. Presentó l'arrenunciu al cargu'l 4 de marzu de 2008, que sería efectiva'l 15 d'abril siguiente, según anunció'l Presidente Bob Zoellick, nun comunicáu internu.

En marzu de 2008 abandonó'l so puestu nel Bancu Mundial y darréu, en xunu del mesmu añu, foi nomada vicepresidente del grupu públicu francés de teunoloxía nuclear Areva.
Por Real Decretu 562/2012, de 23 de marzu, foi nomada Conseyera electiva del Conseyu d'Estáu, cargu del que tomó posesión el 12 d'abril de 2012.

En 2014, foi representante del exprimer ministru italianu Silvio Berlusconi ante'l Tribunal Européu de Derechos Humanos d'Estrasburgu.

En 2016 yera miembru del conseyu asesor d'United Against Nuclear Iran (UANI).

## Referencies

## Enllaces esternos
Margarita Mariscal de Gante

**Margarita Mariscal de Gante y Mirón**  ye una política y xurista española, que foi ministra de Xusticia nel primer gobiernu de José María Aznar.

## Biografía
Nacida'l 10 de xineru de 1954 na ciudá de Madrid. Estudió derechu na Universidá Complutense de Madrid, y en 1980 ingresó na carrera xudicial, ocupando una plaza nel xulgáu d'Aguilar de la Frontera, población de la Córdoba, y darréu d'Aranjuez. En 1986 foi nomada maxistrada del Xulgáu de primera Instancia de Madrid, y el 6 de payares de 1990 convertir na primer muyer en ser vocal del Conseyu Xeneral del Poder Xudicial.

## Actividá política
Cola victoria del Partíu Popular nes eleiciones xenerales de 1996 foi nomada Ministra de Xusticia per parte de José María Aznar na formación de la so primer gobiernu, cargu que desenvuelve hasta'l final de la llexislatura.

Nes eleiciones xenerales del añu 2000 foi escoyida diputada al Congresu de los Diputaos pola circunscripción eleutoral d'Albacete. Dende abril de 2002 a xineru de 2004 foi vicepresidenta primer de la Mesa del Congresu. Dende 23/07/2012 ye miembru del Tribunal de Cuentes, escoyida per parte del Senáu.

## Referencies

## Enllaces esternos
Soledad Becerril

**María Soledad Becerril Bustamante,** Marquesa de Salvatierra  ye una política (UCD y PP) y profesora española. En 1981 foi nomada ministra de Cultura, convirtiéndose na primer muyer n'ocupar una cartera ministerial dende la Segunda República. En 2012 foi la primer muyer n'ocupar el cargu de Defensora del Pueblu yá que asumió hasta'l 21 xunetu de 2017.

## Biografía
Fía d'Enrique Becerril y Antón-Miralles y de la so esposa, María Bustamante y Polo de Bernabé. Ye la menor de cuatro hermanos.

Llicenciada en Filosofía y Lletres, especializada en filoloxía inglesa pola Universidá de Madrid, completó los sos estudios na Universidá de Columbia. Foi profesora na Universidá de Sevilla. Fundó en Sevilla la revista d'información andaluza *[[La Ilustración Rexonal]]*, de la que foi conseyera delegada. En 1974, ingresó na Federación de Partíos Demócrates y Lliberales, integrándose dempués nel Partíu Demócrata d'Andalucía que darréu s'integró na Unión de Centru Democráticu. Foi escoyida Congresu de los Diputaos Diputada nes eleiciones xenerales de 1977 y na primer llexislatura pola UCD. Na cuarta, quinta y sesta llexislatures foi escoyida diputada nes files del Partíu Popular. Formó parte de la ponencia encargada de redactar el Estatutu d'Autonomía d'Andalucía.

Mientres la primer llexislatura foi nomada por Leopoldo Calvo-Sotelo ministra de Cultura n'avientu de 1981, siendo la primer muyer qu'aportaba al Conseyu de Ministros dende la Segunda República, cuando lo fueron l'anarquista Federica Montseny y yá nel exiliu, la republicana Victoria Kent. Permaneció nesti cargu hasta avientu de 1982, cuando tomó posesión el primer gobiernu de Felipe González.

Foi alcaldesa de Sevilla dende 1995 a 1999. En 2004 foi escoyida senadora pola provincia de Sevilla y en 2008, diputada pola Circunscripción eleutoral de Sevilla.

El 29 de xunu de 2012 foi designada pal cargu de Defensor del Pueblu d'España, siendo la primer muyer escoyida pa ocupar esti puestu. En xunu de 2017 anunció'l so arrenunciu tres cinco años nel cargu, que se fixo efectiva'l 21 de xunetu.

## Cargos desempeñaos
* Diputada per Sevilla nel Congresu de los Diputaos (1977-1982)
* Ministra de Cultura d'España (1981-1982).
* Diputada per Sevilla nel Congresu de los Diputaos (1989-1996)
* Teniente de alcade de Sevilla (1991-1995)
* Alcaldesa de Sevilla (1995-1999)
* Diputada per Sevilla nel Congresu de los Diputaos (2000-2004)
* Vicepresidenta tercer del Congresu de los Diputaos (2000-2004)
* Senadora per Sevilla (2004-2008).
* Diputada per Sevilla nel Congresu de los Diputaos (2008-2011)
* Defensora del Pueblu d'España (Dende 2012)

## Distinciones honorífiques
*  Dama Gran Cruz de la Orde de Carlos III (02/12/1982).
* Medaya d'Oru d'Andalucía (28/02/2006).
* Premiu Manuel Clavero (23/05/2018)

## Referencies

## Enllaces esternos

* Conceyu de Sevilla 
* Ficha personal del Senáu d'España.
* Concesión de la Medaya d'Andalucía nel Boletín Oficial de la Xunta. Febreru de 2006.
* Defensor del Pueblu
Isabel García Tejerina

**Isabel García Tejerina**  ye una política española, miembru del PP. Foi, dende 4 de payares de 2016 y hasta'l 1 de xunu de 2018, Ministra d'Agricultura y Pesca, Alimentación y Mediu Ambiente d'España. Foi secretaria xeneral d'Agricultura y Alimentación d'España en dos periodos: d'abril de 2000 a abril de 2004 y de febreru de 2012 a abril de 2014, so les órdenes del ministru Miguel Arias Cañete. El 28 d'abril de 2014, foi designada pal cargu de ministra d'Agricultura, Alimentación y Mediu Ambiente d'España, cargu que caltuvo hasta la formación del Gobiernu d'España el 4 de payares, onde se camudó la denominación del ministeriu, siguiendo como titular.

## Biografía
García Tejerina estudió nel Colexu La Enseñanza de Valladolid, perteneciente a la Compañía de María. Ye inxeniera agrónoma pola Universidá Politéunica de Madrid y llicenciada en Derechu pola Universidá de Valladolid. Cuenta, amás, con dos talos másteres en Comunidaes Europees pola Universidá Politéunica de Madrid y n'Economía Agraria pola Universidá de California en Davis.

Desenvolvió práuticamente la totalidá de la so carrera política nel Ministeriu d'Agricultura, primero como asesora de los ministros Loyola de Palacio, Jesús Posada y Miguel Arias Cañete, y darréu como secretaria xeneral d'Agricultura y Alimentación nel ente ministerial, en dos etapes: de 2000 a 2004 y de 2012 a 2014.

Foi, igualmente, direutora de planificación estratéxica de la empresa Fertiberia ente 2004 y 2012 y nesi mesmu periodu, conseyera de la compañía mercantil arxelina de fertilizantes Fertial S.P.A.

El 28 d'abril de 2014 ye nomada ministra d'Agricultura en sustitución de Miguel Arias Cañete, que foi escoyíu europarllamentariu y comisariu d'Enerxía de la Unión Europea. Nes eleiciones xenerales d'España de 2015 y les eleiciones xenerales d'España de 2016 foi la candidata númberu 3 na llista del PP per Madrid al Congresu de los Diputaos, colo que consiguió escañu pa les XI y XII Llexislatures.

El 3 de payares de 2016 revalida'l so cargu al frente del Ministeriu de Mediu Ambiente, qu'incorpora na nomenclatura'l términu pesca pa llamase Agricultura, Pesca y Alimentación y Mediu Ambiente.

## Notes y referencies

* Tejerina repite como Ministra d'Agricultura, Pesca y Alimentación y Mediu Ambiente

## Enllaces esternos
Carmen Alborch

**Carmen Alborch Bataller** ( foi una política y senadora socialista y escritora española. Foi ministra de Cultura mientres la V Llexislatura, la postrera del gobiernu de Felipe González.

## Biografía
Carmen Alborch, nació nel pequeñu pueblu de Castelló de Rugat, siendo la mayor de cuatro hermanos (Carmen, Miguel, Vicenta y Rafael) y cuando apenes tenía un añu, los sos padres Rafael Alborch Portell (f. 1996) y Vicenta Bataller Soler (f. 2012). treslladáronse a Valencia. Estudió Derechu na Universidá de Valencia, llicenciándose en 1970 y doctorándose *[[cum laude]]* en 1973. Na mesma universidá, trabayó como profesora titular de Derechu mercantil y más tarde, consiguió convertise na decana de la Facultá de Derechu.

## Trayeutoria política
La so pasión pola cultura llevóla a ser Direutora Xeneral de Cultura de la Generalitat Valenciana y Direutora del Institutu Valencianu d'Arte Modernu. Nun foi hasta 1993, cuando Felipe González nombrola ministra de Cultura, cargu qu'ocupó mientres la V Llexislatura a pesar de qu'entós nun militaba nel PSOE. Nes VI, VII y VIII Llexislatura, foi diputada del PSOE pola circunscripción eleutoral de Valencia.

Foi candidata del PSPV-PSOE a l'alcaldía de Valencia, pa les eleiciones municipales de 2007 que se celebraron el 27 de mayu y que perdió en favor de la candidata del Partíu Popular Rita Barberá. Yera conceyal y vocera del PSPV-PSOE nel Conceyu de Valencia, amás de Secretaria Primera de la Mesa del Senáu.

Nes Eleiciones xenerales españoles de 2008 foi electa Senadora por Valencia, siendo la cuarta candidata más votada de la circunscripción. De la mesma foi nomada secretaria primer de la mesa del senáu.

Nes eleiciones autonómiques de 2011 nun se presentó, y nes xenerales del 20 de payares de 2011 revalidó'l so escañu nel senáu, y pasó a la secretaría tercera de la mesa de dicha institución.

## Obres publicaes
Ye autora de numberosos artículos sobre cultura, política y feminismu, escribió dellos llibros sobre la temática y participó en numberosos foros sobre derechos de les muyeres, feminismu ya igualdá. Nel so últimu llibru, *Los placeres de la edad*, denunciaba'l doble patrón pa midir la edá qu'afecta a la muyer con especial severidá.

* 
* 
* 
* 
* 

### Otres obres
* 
* 

### Como coautora
* 
* 
* 

## Distinciones honorífiques
*  Dama Gran Cruz de la Real y Distinguida Orde de Carlos III (Reinu d'España, 10/05/1996).
*  Gran Cruz de la Orde del Méritu Civil (Reinu d'España, 2016).

## Referencies

## Enllaces esternos

*Páxina de Carmen Alborch
*en IMDB.com
*Ficha de diputada, na páxina del Congresu de los Diputaos
*Carmen Alborch, en *telepolis.com*
Ángeles Amador

**Ángeles Amador Millán**  ye una política española, perteneciente al PSOE.

## Biografía
Llicenciada en derechu pola Universidá Complutense de Madrid, realizó estudios de posgráu en Harvard y Estrasburgu. Ente 1986 y 1991, foi secretaria téunica del Ministeriu d'Obres Públiques y Urbanismu. Darréu, en 1991, José Antonio Griñán nomar subsecretaria del Ministeriu de Sanidá. El 6 de xunu de 1993, Felipe González nomar ministra de Sanidá, la primer muyer qu'aportaba al puestu dende Federica Montseny en 1936. Cesaría del cargu en 1996 cola victoria del PP. Na actualidá ye abogada n'exerciciu.

Ye miembru del Conseyu d'Alministración de Rede Llétrica d'España dende'l 26 de mayu de 2005. El so fíu Pablo Bustinduy ye diputáu nel Congresu de los Diputaos por Podemos.

## Referencies

## Enllaces esternos

*Ficha nel Congresu de los Diputaos
Matilde Fernández

**Matilde Fernández Sanz**  ye una política española miembru del Partíu Socialista Obreru Español.

## Biografía
Nacida'l 24 de xineru de 1950 en Madrid, ye llicenciada en Filosofía y Lletres (Psicoloxía) pola Universidá Complutense de Madrid, ingresó nel Partíu Socialista Obreru Español en 1973, y en UXT un añu antes. Na clandestinidá a la dictadura franquista, desenvolvió la mayor parte del so trabayu nel ámbitu sindical, aportando a secretaria xeneral de la Federación Estatal d'Industries Químiques y Enerxétiques d'UXT dende la so llegalización en 1977 hasta 1988.

Foi diputada al Congresu por Cantabria mientres cuatro legislatura, de 1989 a 2000, siendo nomada ministra d'Asuntos Sociales nel gobiernu de Felipe González ente 1988 y 1993. Ente 1984 y 1997 formó parte de la Comisión Executiva Federal del PSOE, calteniendo dende 1984 el so puestu como integrante del Comité Federal. Tamién foi presidenta del Partíu Socialista de Cantabria-PSOE.

Dempués d'abandonar el gobiernu, foi escoyida nes llistes del PSOE como conceyal nel Conceyu de Madrid (1999-2003).

El 22 de xunetu de 2000 presentóse como candidata a la secretaría xeneral del PSOE, xunto a José Bono, Rosa Díez y José Luis Rodríguez Zapatero, que finalmente sería escoyíu. Matilde Fernández quedó en tercer posición como representante del sector conocíu entós como "guerrista". 
Sofitó a Tomás Gómez nes primaries de 2010 nel PSM.

Foi representante nel Conseyu d'Europa y vicepresidenta de la Internacional Socialista de Muyeres. Anguaño ye diputada de l'Asamblea de Madrid.

Ye masona, miembru de la Federación Española de la Orde Masónica Mista Internacional Le Droit Humain-El Derechu Humanu. El 8 de marzu de 2014, Día Internacional de la Muyer, apaeció públicamente xunto a otru masones vistiendo colos rituales propios de la orde pa defender que «la masonería defende les causes de progresu, como los derechos de la muyer».

## Cargos desempeñaos
* Ministra d'Asuntos Sociales. (1988-1993)
* Diputada per Cantabria nel Congresu de los Diputaos (1989-2000).
* Conceyal nel Conceyu de Madrid. (1999-2003)
* Diputada na Asamblea de Madrid. (Dende 2003)
* Voceru del PSOE na Asamblea de Madrid. (2007)
* Senadora designada pola Asamblea de Madrid. (2008-2011)

## Referencies

## Enllaces esternos