open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Fiordu de Roskilde

El **fiordu de Roskilde** (en danés, *Roskilde Fjord*) ye una entrante del Kattegat na parte norte de la islla de Selandia (Dinamarca).  Estiéndese de norte a sur. Con 41,4 km dende la so parte más interior hasta la desaguada, ye unu de los fiordos daneses más llargos.

## Xeografía
Ye un fiordu estrechu, de 74 km². La so desaguada alcuéntrase nel estremu noroeste, ente la llocalidá de Kulhuse y Sølager (parte de Hundested), onde xune les sos agües coles del Isefjord. Dende ende tien una forma allargao y estrecho. Nel sur enánchase y ramifícase en dos. La so parte más interior ye la badea de Lejre, al suroeste. Na caña sureste atopa la ciudá de Roskilde, a la cual debe'l so nome. La península de Hornsherred dixebra'l fiordu de Roskilde el Isefjord. 

Gran parte de les sos agües ye poco fonda, con una media de 5 m, pero otra parte ye navegable. A lo llargo de la mariña hai marismas y depósitos de sable y roques al pie de la sablera. Cuenta con unes 30 islles pequeñes y castros, la mayor d'elles ye Eskilsø.

## Vida montesa
El fiordu de Roskilde ye una de les principales árees de anidación d'aves acuátiques y dende 1995 ye un área protexida pa la vida montesa. Ello implica la prohibición de la caza y de la navegación con motor en delles zones del fiordu. El fiordu ye un santuariu d'importancia internacional pal cisne cantor, el cisne vulgar, el porrón moñudo, el porrón osculado, la serreta grande y la focha común.

## Historia

Na zona riberana del fiordu de Roskilde hai dellos restos d'asentamientos de la Edá de Piedra. A mediaos del sieglu XI, mientres la Era Viquinga, cinco barcos fueron fundíos deliberadamente al altor de Skuldelev pa protexer la navegación escontra la ciudá de Roskilde. Esos barcos  afayaronse en 1962 y pal so caltenimientu y  exhibición construyó'l Muséu de barcos viquingos de Roskilde.

En 1717 empecipióse la construcción de la canal Arresø, que xune'l llagu del mesmu nome col fiordu de Roskilde al traviés de la ciudá de Frederiksværk. La canal foi construyíu por soldaos daneses y prisioneros de guerra suecos de la Gran Guerra del Norte.

Na segunda metá del sieglu XIX hubo rutes de barcos de vapor nel fiordu ente Roskilde y llocalidaes riberanes y ente aquélla y Nykøbing Sjælland. La última fase d'esa ruta, ente Roskilde y Gershøj, permaneció activa hasta finales de la década de 1950. 

En 1868 construyóse la primer ponte sobre'l fiordu, la ponte Príncipe Herederu Federico, que xune la ciudá de Frederikssund cola península de Hornsherred. Orixinalmente de pontones, en 1935 foi sustituyíu pol actual ponte basculante. Ente 1928 y 1936 hubo una ponte ferroviaria de 300 m al sur de la ponte Príncipe Herederu Federico. Ente Kulhuse y Hundested, na desaguada del fiordu, hai una ruta de tresbordador.

## Referencies

*  
*  

## Enllaces esternos
Fenoscandia

Fenoscandia y **Feno Escandinavia** (Los habitantes de **Fenoscandia** llámense Fenoscándicos) son términos xeográficos y xeolóxicos utilizaos pa describir el conxuntu de la península escandinava, la península de Kola, Carelia y Finlandia. Xeolóxicamente, el términu tamién alude al escudu Bálticu qu'abarca Noruega, Suecia, Finlandia y parte de Rusia y que ye la porción espuesta de l'antigua placa Báltica, qu'integra la mayor parte d'Europa. L'Escudu Bálticu tien más de 3100 millones d'años d'antigüedá.

Nun sentíu cultural, Fenoscandia representa históricamente l'estrechu contautu ente los pueblos y cultures sami, finlandés, sueques y noruegues. A diferencia de la espresión «países nórdicos», Fenoscandia nun inclúi Dinamarca, Estonia, Islandia, Groenlandia o otres zones d'ultramar xeográficamente desconectaes.

La xeografía de Fenoscandia caracterízase por una gran cantidá de llagos, fiordos y un cordal erosionada que cuerre paralela al mar de Noruega. El nome Fenoscandia ye un amiestu d'Escandinavia y Finlandia.

La canal Mar Blancu-Bálticu dixebra Fenoscandia del restu del territoriu rusu.

## Ver tamién
* Casquete nórdicu
* Laponia
* Países nórdicos

## Referencies

## Enllaces esternos
Fiordu Moraine

El **fiordu Moraine** ye una entrada de 3,5 milles náutiques (6 quilómetros) de llongura con un petón (una morrena terminal) que s'estiende al traviés de la so entrada, formando la punta de la Badea Cumberland Este, Xeorxa del Sur. Foi trazada pola Espedición Antártica Sueca supervisada por Otto Nordenskjöld en 1901-1904, quien-y dio'l nome por cuenta de la gran morrena glaciar na so entrada.

## Referencies
Nordland

**Nordland** ye una provincia (*fylke singular, fylker plural*) de Noruega, con 38 327 km² de superficie y 241 682 habitantes según el censu de 2015. Esta provincia tien fronteres con Troms y Nord-Trøndelag. La so capital ye Bodø.

## Xeografía
Nordland  alcontrase na mariña noroccidental de la península escandinava.  Estiéndese a lo llargo de 500 km dende Sor-Trondelag hasta Troms. La provincia tien una mariña bien accidentada, con numberosos fiordos, siendo los principales, de sur a norte: Bindalsfjord, Vefsnfjord, Ranfjord, Saltenfjord-Skjerstadfjord, Folda, Tysfjord, Ofotfjord (el mayor de toos) y Andfjord; esti postreru compartíu cola provincia de Troms. El Vestfjord nun ye un fiordu nel sentíu estrictu de la pallabra, sinón una badea ente les islles Lofoten y Vesterålen. El Rafsund, cola so ramificación el Triollfjord, ye la parte más estrecha d'agua que coneuta Lofoten col continente.

Un paisaxe típico de la mariña de Nordland son los serrapatosos montes cerca del mar y les tierres llanes ente aquelles y el mar, llamaes en noruegu *Strandflaten* (llanures costeres). Esti paisaxe munches vegaes enlardase más allá del continente, en numberoses islles, como los miles que se topen el distritu de Helgeland; estes islles xeneralmente son montascoses, con llanures costeres de tamañu variable. Hinnøyá, la mayor islla noruega ensin cuntar Svalbard, pertenez na so porción meridional a Nordland. La segunda mayor islla de la provincia ye Langøyá. Nos fiordos, los valles costeros tán abondo menos desenvueltos: hai una rimada que se fai mayor escontra los montes, y delles llombes, o puede nun haber valle dalgunu. Con frecuencia, hai valles na porción del fiordu más tierra adientro, xeneralmente con un ríu que traviesa'l valle. Les llocalidaes de Mo i Rana, Mosjøen y Rognan tán alcontraos en dichos valles.

Nordland tien el segundu mayor glaciar de Noruega, el Svartisen; el segundu llagu más grande, el Røssvatnet, y el segundu fiordu más fondu, el Tysfjord (897 m). El ríu más llargu de la provincia ye'l Vefsna, que forma la cascada de Laksforsen. el cordal de Saltfjellet forma una frontera natural ente los distritos tradicionales de Salten y Helgeland, y ye'l llugar onde'l círculu polar árticu traviesa la provincia. La parte occidental d'esti cordal ta apoderada per montes bien serrapatoses y por entraes de fiordos, con glaciares que s'estienden escontra la mariña, ente que la porción oriental de los montes ye más nidiu y arrondada, con dellos valles montiegos.

L'interior de Nordland, escontra la frontera con Suecia, ta apoderáu pelos Alpes escandinavos. El monte más altu de la provincia ye Oksskolten (1 915 m), nel cordal de Okstindan. El segundu más eleváu ye Suliskongen (1 907 m) y el terceru Storsteinfjellet (1 894). 

Hai numberosos glaciares nos montes, como por casu Blåmannsisen, Okstindbreen, Sulitjelmaisen y Frostisen. Siete de los mayores 15 glaciares de la Noruega continental alcontranse en Nordland.

## Referencies
Adventfjorden

L**'Adventfjorden** o fiordu de Advent ye una badea, una terminación del Isfjorden, alcontráu na islla noruega de Spitsbergen (antigua Spitzberg Occidental), perteneciente al archipiélagu árticu de les islles Svalbard.

Un antiguu glaciar, el Adventdalen desagua sobre les agües del fiordu, que formó un inmensu valle húmedu.

En 1904, una compañía minera decidió establecese sobre la ribera norte, fundando la llocalidá de Advent City. Dos años más tarde, sobre la ribera sur, fundóse una nueva ciudá: Longyearbyen convirtiéndose rápido na capital de Svalbard. Ellí hai mines de carbón. 

L'aeropuertu de Longyearbyen ta asitiáu al estremu occidental del fiordu, precisamente na confluencia col Isfjorden.
Les agües del fiordu son fondes y bien fríes, pero dexen l'accesu marítimu mientres los meses branizos.

## Referencies

## Enllaces esternos
*Situación xeográfica de, fiordu de Adventfjorden
Hornsund

**Hornsund** (en polacu: *Polska Stacja Polarna, Hornsund*) ye una estación polar polaca nel fiordu de **Hornsund**, na isla de Spitsbergen, Svalbard, Noruega.

## Historia
La *Estación de Hornsund*, alzar en xunetu de 1957 pola Academia Polaca de Ciencies. La espedición tuvo a cargu del xeólogu Stanislaw Siedlecki.

## Xeografía
La Estación de Hornsund, alcuéntrase xeográficamente ente los 77º00' N y los 15º33' E.  allugase al sur de Spitsbergen, sobre'l fiordu de Hornsund, a unos 10 msnm. La estación ye operada por 8 persones, que moren permanentemente. La llingua utilizada ye'l polacu.

## Referencies

## Enllaces esternos
* Estación de Hornsund
Väinö Auer

**Väinö Auer**  foi un xeógrafu y xeólogu finlandés. Ye unu de los más destacaos xeógrafos de Finlandia.

## Biografía
Ye conocíu pol so estudiu de turberes en Finlandia, Canadá y Patagonia y l'usu de les capes volcániques como la base del estudiu de la cronoloxía postglacial. Mientres los años 50 el presidente Juan Perón convidólu a estudiar y prevenir la desertización na Patagonia arxentina.

En total realizó 14 espediciones a Patagonia y Tierra del Fueu. Nel añu 1929 publicó un llibru en finés llamáu *Tulimaata Tutkimassa* (*Esploraciones en Tierra del Fueu*) en que cunta la esperiencia de la primer espedición finlandesa en Patagonia y Tierra del Fueu mientres los años 1928-1929. Amás d'observaciones xeográfiques un gran parte del llibru ta dedicáu pa la describción de los pocu numberosos pueblos indíxenes de Tierra del Fueu, como los Selknam (Ona) y Yagán. (Anque non direutamente coneutaes) La espedición finlandesa siguió l'interés científicu de los países nórdicos en Patagonia dempués de les espediciones anteriores de Otto Nordenskjöld y Erland Nordenskiöld, dambos de la familia finladesa-sueca de Nordenskiöld. La espedición finlandesa coincidió cola espedición alemán de Gunther Plüschow nel 1928.

Atópase  fiordo Finlandia na Tierra del Fueu chileno, nombrabo pola espedición finlandesa del 1929. Los nomes de fjordo Finlandia y el fjordo anexu "Fjordo Auer" fueron finalmente confirmáu pol gobiernu chilenu nel 2004. Atópense los dos fiordos na Badea Brookes cerca del Cordal Darwin central.

## Referencies

## Enllaces esternos

* Väinö Auer 1895-1981 (video)
Ríu Tana

El **ríu Tana** o Teno ( o ; en sami septentrional, *Deatnu*; ; ), ye un destacáu ríu del norte de la península escandinava, de 318 km de llargor qu'escurre pola rexón de Sápmi y desagua nel fiordu de Tana, nel mar de Barents (océanu Árticu). Alministrativamente, el ríu cuerre pol condáu noruegu de Finnmark y la rexón finlandesa de Laponia finlandesa. El nome sámi del ríu significa «Gran ríu». El ríu  formase de la unión de los ríos Anarjohka (152,9 km) y Karasjohka (166 km), cerca de la llocalidá de Karigasniemi.

Nel so cursu cimeru marca mientres 256 km la frontera ente Finlandia y Noruega, ente'l conceyu finés de Utsjoki y los noruegos de Karasjok y Tana. El ríu ye'l terceru en llargor de Noruega.

El ríu Tana ye bien conocíu pol la so escelente pesca de salmón y ye'l ríu más granible en salmones de Noruega. 

El récor mundial del salmón atlánticu  tienlu un salmón prindáu nel Tana; tenía 36 kg de pesu y foi coyíu en 1929 pol difuntu Nils Mathis Walle.

Nel branu, hai de normal dos carreteres de xelu dende avientu a abril. Estes carreteres tienen un pesu llende de dos tonelaes, pero poques llimitaciones adicionales.

La ponte sobre'l Tana foi construyíu en 1948; el so arcu más ampliu ye de 195 metros. La ponte sámi en Utsjoki foi construyíu en 1993.

El ríu desagua nel fiordu de Tana. 

La desaguada del ríu ye unu de los más grandes deltes d'Europa.

## Referencies

*Status of the Tana/Teno River salmon populations in 2019 

## Enllaces esternos
*Atlantic salmon monitoring and research in the Tana river system.
Puré

El **puré** (del francés *purée* ( significa *purificáu* o *refináu*) ye una téunica culinaria que consiste en machucar o esmagayar un alimentu cocío, de tala forma que amuese una testura homoxénea de pasta. Los alimentos ellaboraos en forma de puré suelen ser hortolices o llegumes. Según la so consistencia sía más o menos trupa, los purés peracábense como sopa o como guarnición de carnes o pexes.

## Puré de fruta
Tamién se faen purés de fruta, anque nesti casu la materia primo dacuando úsase cruda. Industrialmente son conocíos como cremogenados y son una de les materies primes más utilizaes pa la ellaboración de zusmios, néctares, smoothies, mermelaes, compotes, cremes de frutes, yogures con fruta, xelaos, etc.

## Exemplos de purés
Dellos exemplos de purés conocíos:
* Compota de mazana.
* Ful medames (fabones).
* Hummus (garbanzos).
* Purés de llegumes, tales como la sopa d'arbeyos, sopa de xudíes, sopa de llenteyes.
* Purée Mongole (amiestu de puré d'arbeyos con puré de tomates, de la marca Campbell).
* Puré de pataques (o papes), puré de batates
* Pasta de tomate
* Guacamole
Hortolices que pueden sirvise tamién como purés:
* Arracacha
* Mandioca o Yuca
* Calabaza, calabaza moscada, etc.
* Calabacín
* Colinabu
* Castaña
* Cenahoria
Eyjafjörður

**Eyjafjörður** ye'l fiordu más llargu d'Islandia septentrional. Atópase na segunda zona más poblada de la islla, nel conceyu d'Akureyri de la rexón de Norðurland Eystra. El so nome significa lliteralmente 'Fiordu de la islla', y refierse a la cercana islla de Hrísey.

## Territoriu
El fiordu ye llargu y estrechu, y mide cerca de 60 quilómetros dende'l fondu hasta'l mar. Tien un máximu de 25 quilómetros d'anchu, ente Siglunes y Gjögurtá nel estremu norte, anque polo xeneral  caltener nel rangu de los 6 a los 10 quilómetros. Presenta dos pequeñes ramificaciones, de la mesma fiordos, nel llau occidental: Ólafsfjörður y Héðinsfjörður.

El fiordu entiende llombes y montes a entrambos llaos, anque les elevaciones son sensiblemente más altes del llau occidental, na península de Tröllaskagi. Na parte más esterna del fiordu les llombes atáyense sópito nel mar. El desnivel ye mayor al sur, especialmente nel marxe occidental.

Munchos valles parten de Eyjafjörður, la mayoría nel marxe occidental, de los cualos los principales son Hörgárdalur y Svarfaðardalur. Dalsmynni ye l'únicu valle nel llau oriental. El mayor, que lleva'l mesmu nome del fiordu, parte del estremu sur del Eyjafjörður y alluga una de les rexones agrícoles más grandes d'Islandia.

Ente los ríos que desagüen nel Eyjafjörður atópense'l Eyjafjarðará, el Fnjóská y el Hörgá.

La islla de Hrísey, asitiada nel mediu de Eyjafjörður, ye la segunda a escala nacional, y  conozse como 'Perlla de Eyjafjörður'.

## Población

Eyjafjörður ye la segunda rexón más poblada d'Islandia, solo dempués de Reikiavik nel suroeste. La población total de la rexón yera de 21.536 habitantes en 2003 (ensin tener en cuenta a la vecina Siglufjörður y la islla Grímsey, con frecuencia acomuñaes con Eyjafjörður, pero xeográficamente separaes).

La mayor ciudá ye Akureyri. Otros asentamientos son Dalvík, Ólafsfjörður, Hrísey, Árskógssandur, Hauganes, Hjalteyri, Hrafnagil, Svalbarðseyri y Grenivík. La mayoría vive sobremanera de la pesca y de l'agricultura, cola esceición d'Akureyri, qu'ufierta dellos servicios y cuenta con una universidá.

## Ver tamién
* Fiordos d'Islandia

## Referencies

## Enllaces esternos
Snæfellsnes

La península de **Snæfellsnes** ta asitiada nel oeste de Borgarfjörður (*Fiordu de Borg*), nel oeste d'Islandia.

## Xeografía

Ocupa la zona de la rexón de Vesturland y entiende los conceyos de Snæfellsbær, Helgafellssveit, Grundarfjörður y Stykkishólmur, según parte de los de Eyja- og Miklaholtshreppur y Dalabyggð. 

llamóse-y *Islandia en Miniatura*, yá qu'en Snæfellsnes pueden atopase munchos de les traces nacionales, incluyíu'l volcán del Snæfellsjökull (*Glaciar de Snæfellsnes*), reconocíu como unu de los símbolos d'Islandia. 

Con una altitú de 1446 metros sobre'l nivel del mar, ye una de los montes más altos de la península, cola carauterística, inclusive, de tener un glaciar nel so visu. El volcán puede ser vistu en díes claros dende Reikiavik, a una distancia averada de 120 quilómetros. 

Otru accidente importante ye'l fiordu Grundarfjörður.

### Medioambiente

L'área qu'arrodia Snæfellsjökull foi designáu unu de los cuatro Parques nacionales pol gobiernu d'Islandia'l Parque nacional Snæfellsjökull.

La comunidá de Snaefellsnes acaba de convertirseen el primer Certificáu Green Globe d'Europa, y el cuartu nel mundu. La comunidá Snaefellsnes  comprometióse col Programa Green Globe dende 2003 y llogró pasar les pruebes los siguientes cinco años consecutivos. 

En xunu de 2008, la Comunidá Snaefellsnes llogró la certificación como una Comunidá Green Globe.

## Demografía
Los pueblos pesqueros y les pequeñes ciudaes de la mariña norte de Snæfellsnes inclúin: Rif, Ólafsvík, Grundarfjörður, Stykkishólmur y Búðardalur.

Cerca de Hellissandur alcuéntrase la estructura más alta d'Europa occidental, l'antena de radiu d'onda llarga de Hellissandur.

## Na cultura

El Snæfellsjökull ye conocíu por ser l'escenariu de la novela del autor francés, Julio Verne, *Viaxe al centru de la Tierra.* Y tamién la novela *Sol glaciar* del nobel islandés Halldor Laxness. La penpincula tamién alluga'l sistema volcánicu de Ljósufjöll.

Ye una de les principales llocalizaciones na saga de Laxdœla y llugar de nacencia de Bolli Bollason, miembru de la Guardia Varega. De la mesma, otros personaxes históricos, como Þórólfur Mostrarskegg, Guðrún Ósvífursdóttir, Bolli Þorleiksson y Snorri Goði vivieron nesta rexón según dicha saga.

Los creyentes en poderes esotéricos piensen que'l volcán ye'l centru d'un campu de fuercies especial.

## Ver tamién
* Faxaflói
* Grundarfjörður
* Hellissandur
* Snæfellsbær

## Referencies

## Enllaces esternos
Scoresby Sund

**Scoresby Sund** (*Kangertittivaq*) ye'l fiordu más grande del mundu, estendiéndose más de 350 km, y tamién unu de los más fondos (unos 1 500 m de fondura). Allúgase na mariña este de Groenlandia, relativamente cerca d'Islandia. Nel fiordu hai delles islles, siendo la mayor la llamada Milne Land.

## Historia
El fiordu foi afayáu en 1822, na campaña ballenera que William Scoresby foi esi añu, na que reconoció y cartografió con notable precisión unes 400 milles de la mariña este, ente los 69°30' y los 72°30', contribuyendo asina a la primer conocencia xeográfica importante de la zona oriental de Groenlandia. 

## Galería

Greenland-scoresby bay hg.jpg|Scoresby Sund
Greenland-iceportal_hg.jpg|Scoresby Sund
Greenland2.1ac.jpg|Iceberes en Sydkap, en Scoresby Sund (xunetu 1970)


## Referencies

## Enllaces esternos
Isfjorden

L**'Isfjorden** o fiordu **d'Is** ye'l mayor de los **fiordos** de la islla noruega de Spitsbergen, nel archipiélagu de les Svalbard.

L'interior del fiordu ta de la mesma subdividíu n'otros fiordos más pequeños y les sos agües pertenecen al mar de Groenlandia.

A principios del sieglu XVII, Isfjord yera un llugar popular para los barcos balleneros operaos por vascos, franceses y holandeses. Sicasí, estos barcos fueron espulsaos polos ingleses, qu'utilizaben Isfjord como base ballenera hasta mediaos del sieglu XVII.

Pol so fácil accesu, pol cursu d'esti fiordu comenzase a esplorar l'archipiélagu y dio entamu a la colonización. N'efeutu, 6 de les 8 llocalidaes de Spitsbergen alcontrase nes riberes d'esti fiordu y les sos ramificaciones: Longyearbyen, Barentsburg, Advent City, Pyramiden, Grumantbyen y Colesbukta según Isfjord Radio.

Tola ribera este del Isfjorden, ente Barentsburg y Longyearbyen foi abandonada. La esplotación minera de la hulla, motivó en gran midida la esploración del fiordu.

## Xeografía
L**'Isfjorden** subdivídese en 8 fiordos interiores, Adventfjorden, Sassenfjorden, Tempelfjorden, Billefjorden, Nordfjorden, Dicksonfjorden, Ekmanfjorden y Gronfjorden— y 9 badees —Gipsvika, Petuniabukta, Adolfbukta, Brevika, Yoldiabukta, Borebukta, Ymerbukta, Trygghamna y Colesbukta.

## Referencies

## Enllaces esternos
*Istfjorden, cruceros árticos.
Primer misa en Cabilia

***Primer misa en Cabilia*** ye un cuadru del pintor francés Horace Vernet (1789 -1863). Consérvase nel Muséu Cantonal de Belles Artes (MCBA) de Lausana. Tien unes dimensiones de 195 x 130 cm.

## Carauterístiques
El cuadru representa a difusión del cristianismu como parte de la llexitimación del imperialismu occidental. La ceremonia que da títulu a la obra foi celebrada pol Imperiu Francés en Cabilia (nel sureste d'Arxelia) el 14 de xunu de 1853 pa conmemorar el ventenu aniversariu de la llegada al país.

La obra foi fecha pa ser espuesta en París como propaganda del Segundu Imperiu. Desta la dimensión relixosa de la escena, nel momentu de glorificar a Dios nun país d'infieles. El fechu de que l'aición tenga llugar n'África del Norte amuésase na presencia de los *spahis* y les babuches en primer planu. Apaecen los oficiales en posición de reposu y los fusiles de los soldaos. Les miraes concéntrense nes manes entellazaes del abá y na cruz del altar, al pie del cual apinen los tambores de la banda militar, nuna clara muestra de la espada como elementu evanxelizador. La borrina qu'escuende parcialmente la cruz manifiesta la presencia inmaterial de Dios. Poro, una visión contemporánea podría interpretala como un velu púdicu sobre la masacre llevada a cabu escontra los pueblos indíxenes.

El padre François Régis (1808-1880), abá de La Nuesa Señora de Staouëli, celebró la misa na redolada d'Oued-Agrioun. Tres d'él apaez el padre Tomás d'Aquino. Esti episodiu tuvo llugar al final de la campaña de los Babors, liderada pol Mariscal Randon. Nuna carta escrita por Vernet el 25 de mayu de 1854, esplica que na obra «El momentu qu'escoyí ye'l del la elevación, cuando l'arma sustituyó la campaña, y l'inciensu el fumu del polvu»

## Ver tamién
### Referencies

## Enllaces esternos
**[http://www.mcba.ch/fr/collection/artistes/oeuvres-commentees-art-ancien-et-moderne/vernet-premiere-messe-en-kabylie/ Primer misa en Cabilia] *, ficha na web del MCBA .
Islla Campbell

La **islla Campbell**, llamada en maorí **Motu Ihupuku**, ye un remota islla del Océanu Pacíficu, dependiente de Nueva Zelanda, ye la islla principal del archipiélagu de les islles Campbell, tán asitiaes nes coordenaes:

/ 
﻿/ 
/
.

Les **islles Campbell** tomen unes superficie de 115 km² y ta arrodiáu per numberosos accidentes xeográficos, aguyes, roques, castros y les islles como Dent, Folly y Jacquemart, siendo esta última islla'l llugar más meridional Nueva Zelanda. 

La **islla Campbell** ye montascosa, llegando a más de 500 metros nel sur. Un llargu fiordu, llamáu puertu Perseverance que casi biseca la islla, abrese al océanu sobre la mariña este.

La **islla Campbell** foi afayada en 1810 pol Capitán Federico Hasselburgh y el so bergantín foquero *Perseverance*, que yera propiedá de la empresa con base en Sydney llamada *Campbell* & Co., d'ende'l nome de la islla. Producióse una gran caza de foques y lleones marinos, quedando les poblaciones práuticamente erradicadas.

Mientres la Segunda Guerra Mundial instalóse una base de guardacostes na *ensenada de Tucker*, en  orellar norte del *puertu Perseverance.* Tres el final de la guerra, les instalaciones fueron usaes como una estación meteorolóxica hasta 1958, cuando una nueva estación foi construyida na *ensenada Beeman*, unos cientos de metros al este de la vieya estación. Esta base foi permanente hasta 1995 cuando se convirtió n'automática. Güei la presencia humana ta llindada a les visites periódiques de científicos de caltenimientu ya investigación.

Nel añu 2001, l'aguarón chinu foi erradicáu de la islla dempués de 200 años de la so introducción, foi la mayor operación de erradicación a nivel mundial. Confirmóse que la islla taba llibre d'aguarones nel añu 2003. Dende la restauración de la islla, la vexetación (megahierba) y los invertebraos tuvieron recuperándose, les aves marines volvieron a la islla **cerceta de Campbell** (*Anas nesiotis*), l'ave más rara del mundu, reintroducióse. Otra ave natural ye la *bisbita de Richard* (*[[Anthus novaeseelandiae]]*) y el *correlimos de Campbell* una especie ensin describir, afayada nel añu 1997, o de la especie *correlimos de Nueva Zelanda* (Scolopacidae). Especies que sobrevivieren nes islles y castros axacentes qu'empezaron colonizar de nuevu la **islla Campbell** dempués de que erradicación de les especies alóctonas.

## Galería

### Imáxenes de la islla Campbell

File:Elephantseal.jpg|Cría d'elefante marín (Mirounga leonina) folgando nos matos de megahierba.
File:Campbell_Island_Landscape.jpg|Vista de la islla Campbell mientres un estivu escepcionalmente secu.
File:Neuseeland mit Campbell.png|Mapa de la islla Campbell en rellación con Nueva Zelanda.
File:Campbell Island from ISS.jpg|Imaxe de satélite.


## Referencies

## Enllaces esternos
*Mapcarta, situación de la islla Campbell.
Los aliaos

***Los aliaos*** ye una xilografía en madera de Raoul Dufy creada en 1914. Tien unes dimensiones de 45 x 45 cm y consérvase nel Centru Georges Pompidou de París.

Representa seis caballeros aliaos, cabalgando al traviés d'una plaza soleyera y decorada con flores. La imaxe ta arrodiada de les banderes de caún de los países aliados de la Primer Guerra Mundial: Xapón, Reinu Xuníu, Bélxica, Imperiu Ruso, Serbia y Francia.

## Referencies

## Enllaces esternos
**[https://www.centrepompidou.fr/cpv/ressource.action?param.id=FR_R-6164bc408598adb1f9ac11543dd405b&param.idSource=FR_O-479198638d417238aa3911e495e1f32 Les Alliés]*, ficha na web del Centru Pompidou
El suañu de Xacob

***El suañu de Xacob*** ye un oleu sobre llenzu del pintor barrocu español José de Ribera (1591-1652). Mide 179 centímetros d'altu por 133 cm d'anchu. Data del añu 1639 y alcuéntrase espuestu anguaño nel Muséu del Prado de Madrid (España).

Pertenez a la escuela española del sieglu XVII. 

Nel sieglu XVII son frecuentes les versiones del episodiu cola escalera, pero Ribera paez insistir na humanidá del Pastor. La so versión ye mui naturalista al representar al protagonista, pero introduz un toque de fantasía na visión esfumada de los ánxeles que xuben y baxen. Seique por esti detalle y pola gama de color dorada, el cuadru atribuyíase antiguamente a Murillo.

La obra representa una escena que s'alcuentra nel Antiguu Testamentu, nel llibru del Xénesis, capítulu 28.

## Referencies

## Enllaces esternos
El Suañu de Xacob na ficha del Muséu del Prado
Monte Sainte-Victoire (Cézanne)

El ***Monte Sainte-Victoire*** ye una serie de pintures al oleu del artista francés Paul Cézanne.

## Descripción
El Monte Sainte-Victoire ye un monte allugáu nel sur de Francia, na redolada d'Aix-en-Provence. Foi oxetu d'una serie de pintures de Cézanne.

Nestes obres, Cézanne solía representar la ponte sobre'l valle del ríu Arc de la llinia de ferrocarril ente Aix y Marsella.

Namái mediu añu después de l'apertura de la llinia ente Aix y Marsella'l 15 d'ochobre de 1877, nuna carta a Émile Zola con fecha de 14 d'abril de 1878, Cézanne allababa'l monte Sainte-Victoire, qu'observaba dende'l tren. Poco depués, entamó a pintar la serie centrada nesti monte.

Los cuadros pertenencen al postimpresionismu. Cézanne emplegaba la xeometría pa representar la naturaleza, emplegando diferentes colores pa representar fondura de los oxetos.

## Galería

Paul Cézanne 115.jpg|*[[El monte Sainte-Victoire y el viaductu del valle del ríu Arc]]* (1885–1887), Metropolitan Museum of Art
Mont Sainte-Victoire with Large Pine, by Paul Cézanne.jpg|*[[El monte Sainte-Victoire con un gran pinu]]* (c. 1887), Courtauld Institute of Art
Paul Cezanne - Montagne Sainte-Victoire - Google Art Project.jpg|*Monte Sainte-Victoire*, 1890, Galería Nacional d'Escocia
Paul Cezanne - Mont Sainte-Victoire and Château Noir - Google Art Project.jpg|*Monte Sainte-Victoire y Château Noir*, 1904–06, Muséu d'Arte Bridgestone


## Referenciae

## Enllaces esternos
*
* WebMuseum: Cézanne, Paul: The Mont Sainte-Victoire and Bibemus saga
* Mont Sainte-Victoire (1902)
 (Archived 2009-11-01)
Retratu de Diego de Covarrubias y Leiva (El Greco)

***Retratu de Diego de Covarrubias y Leiva*** ye una obra del pintor manierista El Greco. Trátase d'un oleu sobre tabla de 68 cm x 57 cm. Data de 1600 y exhíbese nel Muséu d'El Greco, en Toledo.

Tres el so aprendizaxe en Venecia y Roma, una de les aportaciones más importantes d'El Greco foi la producción de retratos, ente los que destacó los retrataos de mediu cuerpu o bustu sobre un fondu indefiníu. El Greco nun tuvo de conocer en persona al teólogu Diego de Covarrubias, pos morrió'l mesmu añu en que llegó a Toledo, pero pintó esta semeya so a partir del realizáu al natural por Alonso Sánchez Coello en 1574.

Nél destaca la serenidá contenida del retratáu, qu'ocupó altos cargos de la xerarquía eclesiástica. Na parte central apaez la figura masculina. Lleva una cruz pectoral, suxeta por una cinta blanca al altor del pechu. Esti pectoral d'oru y esmeraldes, en forma de cruz llatina, ye un símbolu de la dignidá, propiu de los obispos.

## Bibliografía
* 

## Referencies

## Enllaces esternos
Fiordland

**Fiordland** ye una rexón xeográfica de Nueva Zelanda que s'atopa na esquina sur-occidental de la Isla del Sur, qu'abarca'l terciu más occidental de Southland. La mayoría de Fiordland ta apoderáu peles empináu fasteres de los picos nevaos de los Alpes del Sur, llagos fondos y los sos valles serrapatosos anubiertos pel mar. Ello ye que el nome de "Fiordland" vien d'una variante ortográfica de la pallabra escandinava pa esti tipu de valle serrapatosu, "fiordu".

Fiordland cuenta con un númberu de fiordos, de los cualos Milford Sound ye'l más famosu, anque Doubtful Sound ye entá más grande y tien más cañes (pero tamién ye menos accesible). Asitiáu en Fiordland ta la cascada Sutherland, que s'atopa ente los tabayones más altos del mundu y tercera de Nueva Zelanda. Los llagos más fondos son el Hauroko, el Manapouri y la Te Anau. Esta parte de Nueva Zelanda tien un clima bien húmedu, que recibe 6300 mm d'agua al añu. El so valor natural llevar a clasificalo como Parque nacional de Fiordland en 1990.

## Referencies

## Enllaces esternos
L'asediu de Donostia (1813)

**L'asediu de Donostia** ye un cuadru allugáu nel Muséu San Telmo en Donostia. Reflexa l'Asediu de San Sebastián en 1813 y foi pintau por un autor desconocíu nel sieglu XIX.

L'asediu de San Sebastián ocurrió al acabu de la Guerra de la Independencia Española cuando l'Armada francesa retiró a Francia, dende'l 7 de xunetu de 1813 a 8 de setiembre. L'asediu remató cola destrucción y quema de tola ciudá.

## Referencies

## Enllaces esternos
Ecorrexón marina canales y fiordos del sur de Chile

La **ecorrexón marina canales y fiordos del sur de Chile** (n'inglés *Channels and Fjords of Southern Chile*) (187) ye una georrexón ecolóxica asitiada nel estremu sur d'América del Sur. Incluyesela na provincia marina magallánica de la ecozona oceánica d'América del Sur templada (n'inglés *Temperate South America*).

## Distribución
Distribúyese nel sur de Chile y l'Arxentina. Asítiase mayormente n'agües del océanu Pacíficu sudoriental. Tamién cubre'l mar de la Zona Austral, un área del océanu Atlánticu sudoccidental la cual tien les carauterístiques correspondientes a les vecines agües del Pacíficu. Cubre pel este toles agües y mariñes del estrechu de Magallanes, del sector sur de la isla de los Estaos y gran parte del archipiélagu fueguino, salvo les mariñes sobre'l mar Arxentín de la isla Grande de Tierra del Fueu, y les del sector norte de la isla, que pertenecen a otra ecorrexón, la ecorrexón marina plataforma patagónica.

Pel llau del Pacíficu cubre toles agües y mariñes del estremu sur de Chile, llegando pel norte hasta la península de Taitao, nes rexones d'Aysén y Magallanes y de l'Antártica Chilena. Pel llau arxentín namái ta presente na provincia de Tierra del Fueu Antártida ya Islles del Atlánticu Sur.

## Referencies
Faxaflói

La badea de **Faxa** ta asitiada al suroeste d'Islandia, na rexón de Vesturland. Atópase ente les penínsules de Snæfellsnes al norte y Reykjanes al sur.

## Carauterístiques
Dende la capital de la isla, Reikiavik, asitiada al sur de dicha badea, ye posible acolumbrar la península de Akranes (nel nordeste) ya inclusive el Snæfellsjökull, a una distancia cercana a los 120 quilómetros. Flaxaflói ye de la mesma un gran fiordu qu'inclúi otros fiordos de menor tamañu, como Borgarfjörður, Hvalfjörður y Kollafjörður.

## Bibliografía
* ''Icelandguest.com''  Faxaflói Bay. Consultáu en febreru de 2005.

## Referencies

## Enllaces esternos
Húnaflói

**Húnaflói** ye una vasta badea asitiada al noroeste d'Islandia, ente la península de los fiordos occidentales y la península de Skagi. 

## Xeografía
Tien unos 50 quilómetros d'anchu por 100 de llargu. Nel centru, al sur, alcuéntrase la península de Vatnsnes. Les comuñes de Blönduós y Skagaströnd  atopase al este de la badea, qu'inclúi'l Húnafjörður al sureste.

Correspuende a la separación marítima ente -yos rexones de Norðurland Vestra, al este, y de Vestfirðdir, al oeste. De la primera tienen mariniegu los conceyos de Blönduósbær, Húnavatnshreppur, Húnaþing Vestra, Skagabyggð y Skagaströnd. De la segunda rexón, tienen sableres sobre les sos agües les de Bæjarhreppur, Kaldrananeshreppur y Strandabyggð.

Alluga los fiordos de Hrútafjörður, El mioðfjörður y Húnafjörður.

## Referencies

## Enllaces esternos
Norðurland Vestra

**Norðurland Vestra** (n'asturianu: *Rexón noroccidental*) ye una de les ocho rexones d'Islandia.  Atópase al noroeste del país. La so capital ye Sauðárkrókur. 

## Xeografía
La rexón  a sitiase nel norte d'Islandia y tien 12.592 quilómetros cuadraos de superficie, polo qu'en términos d'estensión ye similar a Qatar. 

El principal accidente de la so mariña ye la península de Skagi, que dixebra la badea de Húnaflói al occidente, del fiordu Skagafjörður al oriente. 

### Ríos, llagos y glaciares
Los so ríos traviesen de sur a norte, pos esa ye la direición que sigue la rimada dende les Tierres Altes hasta l'océanu Árticu. Los principales son la Blandia, el Héraðsvötn y el Jökulsá á Fjöllum. 

Ente los sos llagos tán el Blöndulón y el Hóp. Al suroccidente contién una zona del glaciar Langjökull, que comparte cola rexón de La soðurland, y al suroriente otra del Hofsjökull, que comparte cola de Vesturland.

## Demografía
Al 1 d'avientu de 2008 cuntaba con 7.395 habitantes. La densidá de población ye de 0,587 habitantes per quilómetru cuadráu. Ye la segunda menos poblada dempués del país, pos en términos de númberu total d'habitantes solo supera a la de Vestfirðdir. La so capital, Sauðárkrókur, atópase al oriente del país nel conceyu del mesmu nome. 

## Alministración

### Condaos
Na rexón de Norðurland Vestra atópense allugaos los siguientes condaos:
* Austur-Húnavatnssýsla 
* Skagafjarðarsýsla 
* Vestur-Húnavatnssýsla

### Conceyos
Norðurland Vestra compónse de los siguientes conceyos:
* Akrahreppur
* Blönduós
* Húnaþing vestra
* Húnavatnshreppur
* Skagabyggð
* Skagafjörður
* Skagaströnd

## Referencies

## Enllaces esternos
Blönduósbær

**Blönduós** ye un pobláu y un conceyu d'Islandia. Atópase na zona nororiental de la rexón de Norðurland Vestra y nel condáu d'Austur-Húnavatnssýsla. 

## Población y territoriu
El conceyu de Blönduós atopase na banda suroccidental de la península de Skagi. Tien un área de 183 quilómetros cuadraos. La so población ye de 904 habitantes, según el censu de 2011, pa una densidá de 4,9 habitantes per quilómetru cuadráu. La so población más importante llámase de la mesma Blönduós.  Alcontrase na banda oriental de la badea de Húnaflói.

## Referencies

## Enllaces esternos
Skógafoss

**Skógafoss** (pronúnciase ˈskou.aˌfos) ye una Catarata asitiada nel percorríu del ríu Skógá, al sur d'Islandia, nos cantiles de l'anterior mariña. La mariña reculó escontra'l mar (güei ta a una distancia d'alredor de 5 km dende Skógar), los anteriores cantiles marinos permanecieron, paralelos a la mariña a lo llargo de cientos de quilómetros, creando xunto con dellos montes una frontera clara ente les tierres baxes costeres y les Tierres Altes d'Islandia.

La Skógafoss ye una de les cascaes más grande del país con un anchor de 25 metros y una cayida de 60 metros. Por cuenta de la cantidá d'espluma que produz constantemente la cascada, un arcu iris simple o doble ye de normal visible nos díes soleyeros. 

Según la lleenda, el primer colonu viquingu na zona, Þrasi Þórólfsson, soterró una ayalga nun covarón detrás de la cascada. Un mozu local atopó l'arca años dempués, pero yera namái capaz de garrar l'arandela nel llau de l'arca primero que sumiera dempués.

Nel llau oriental de la cascada, un senderu pa escursionismu lleva hasta'l pasu *Fimmvörðuháls* ente los glaciares Eyjafjallajökull y Mýrdalsjökull. Baxa a Þórsmörk nel otru llau y sigue como la famosa Laugavegur a Landmannalaugar.

## Ver tamién
*Catarates d'Islandia

## Referencies

## Enllaces esternos
Vestur-Húnavatnssýsla

**Vestur-Húnavatnssýsla** yera un condáu d'Islandia. Hvammstangi yera la so ciudá más poblada con 658 habitantes.

## Xeografía
El condáu alcontrábase allugáu nel noroeste d'Islandia, na rexón de Norðurland Vestra. Tenía una altitú media d'aproximao 100 msnm. La so superficie ocupaba 2.663 quilómetros cuadraos de territoriu.

## Demografía
La población algamaba la cifra de 1.122 habitantes. La densidá poblacional yera de 0,44 habitantes per quilómetru cuadráu.

### Conceyos
Vestur-Húnavatnssýsla tenía un solu conceyu: Húnaþing vestra

### Llocalidaes
Vestur-Húnavatnssýsla taba formáu poles siguientes llocalidaes:

## Referencies

## Enllaces esternos
Datos de Vestur-Húnavatnssýsla
Faxi

**Faxi** o **Vatnsleysufoss** ye una catarata d'Islandia asitiada en Círculu Doráu, un circuitu turísticu al oriente de Reikiavik, la capital del país.

## Allugamientu y carauterístiques
La cascada atopase en ríolu Tungufljót. Faxi atopase a unos 12 quilómetros de Geysir y Gullfoss, y a 8 de Skalholt. La cascada nun ye bien alta, pero pol volume d'agua que tresporta produz una gran cantidá de neblina.

## Referencies

## Enllaces esternos
* ''World-of-waterfalls.com'' Faxi Waterfall. Consultáu'l 11 de payares de 2013.
Seljalandsfoss

**Seljalandsfoss** ye una catarata d'Islandia. El ríu Seljalandsá, el *ríu líquidu*, cai cerca de 60 metros no que n'otres dómines yera una escollera sobre l'océanu (qu'anguño alcuéntrase a dellos quilómetros) y que güei marca la llende ente les Tierres Altes y el restu del país. Ye posible xubir la cuesta de la cascada y contemplar el panorama dende'l puntu en que l'agua llánzase al vaciu.

Seljalandsfoss asítiase na zona sur de la islla, non lloñe de Skógar nin de la catarata Skógafoss, nel percorríu del ríu Skógá.

## Referencies

## Enllaces esternos
* ''Islandsmyndir.is'' Semeyes.
* ''Icelanphotoblog.com'' Imáxenes.
* Seljalandsfoss nel IMDb
Parque nacional Skaftafell

El **parque nacional de Skaftafell** ta asitiáu na rexón de Austurland, nel sureste d'Islandia. Atópase dientro del parque nacional Vatnajökull desque esti creaose en 2008.

## Carauterístiques
Fundóse'l 15 de setiembre de 1967 y engrandóse en dos causes. El parque tien 4807 km², que lo convierten nel segundu parque nacional más grande d'Islandia.

Nel so territoriu alcuéntrase la cascada Svartifoss, arrodiada por columnes basáltiques negres d'orixe volcánicu.

## Referencies

## Enllaces esternos
Gullfoss

**Gullfoss** (i. y. *Cascada Dorada*) ye un tabayón asitiáu nel cañón del ríu Hvitá nel sureste d'Islandia. Forma parte de la ruta turística del Círculu Doráu.

## Carauterístiques
Gullfoss ye una de les atraiciones más populares del país. Atópase nel ampliu calce del ríu Hvítá, que flúi escontra'l sur y a un quilómetru de la cascada xira sópito escontra l'este cayendo en trés gradies curvados. Nesi momentu cayese en dos saltos (de 11 y de 21 metros) nun resquiebru de 32 metros de fondura, que mide unos 20 metros d'anchu y 2,5 quilómetros de llargu. El caudal mediu nesti tabayón ye de 140 metros cúbicos per segundu pel branu y 80 pel hibiernu. El máximu fluxu d'agua midíu ye de 2.000 metros cúbicos.

Mientres la primer metá del sieglu XX y dellos años más palantre, creóse una importante especulación avera del posible usu de Gullfoss pa xenerar electricidá. Mientres esti periodu'l tabayón foi arrendada indireutamente a inversores estranxeros polos sos dueños, Tómas Tómasson y Halldór Halldórsson. Sicasí, los intentos de los  inversores de llevar a cabu'l proyeutu fracasaron, parcialmente por falta de fondos. El tabayón foi vendida darréu al estáu islandés. Inclusive entós escurriéronse planes pa esplotar el Hvítá, lo que camudaría Gullfoss para siempres. Estos planes nun se llevaron a cabu y agora Gullfoss ta protexíu.[cita 

Xunto con Þingvellir y los géisers de Haukadalur, Gullfoss forma parte del Círculu Doráu, una ruta turística d'un día bien popular n'Islandia.

## Referencies

## Enllaces esternos
Dynjandi

**Dynjandi** ye una catarata asitiada nel fiordu Arnarfjörður de la rexón de Vestfirðdir, al noroeste d'Islandia, Tamién se-y conoz como *Fjallfoss* (cascada de monte).

Compónse una serie de siete saltos y tien un altor total de 100 metros, per cerca de 30 de llongura na parte más alta, y de 60 na base. Pel branu arrama ente 2 y 8 metros cúbicos per segundu, ente que n'envierno'l caudal  estremase pola metá.

## Bibliografía
* ''Visiticeland.com'' Dynjandi nel sitiu oficial de turismu d'Islandia. Consultáu'l 11 de payares de 2013.

## Ver tamién
* Catarates d'Islandia

## Referencies

## Enllaces esternos
Austur-Húnavatnssýsla

**Austur-Húnavatnssýsla** yera unu de los ventitrés condaos d'Islandia. La so llocalización yera al norte del país, perteneciendo a la rexón de Norðurland vestra. La so ciudá principal yera la ciudá de Blönduós.

## Xeografía
Esti condáu alcontrábase asitiáu na zona boreal d'Islandia. El so clima yera fríu como'l del restu del país. Austur-Húnavatnssýsla tenía una altitú media de 122 metros. 

## Demografía
Los habitantes d'esti condáu llegaben a la cifra de les 1.937 persones, y taben distribuyíos nuna superficie de 4.920 quilómetros cuadraos. La densidá poblacional yera de 0,39 habitantes per Quilómetru cuadráu.

### Conceyos
Austur-Húnavatnssýsla taba formáu polos siguientes conceyos:
* Blönduós
* Húnavatnshreppur
* Skagabyggð
* Skagaströnd

## Referencies

## Enllaces esternos
* Ciudaes y Establecimientos.
Austurland

**Austurland** (n'asturianu: *Rexón del este*) ye la más oriental de les ocho rexones alministratives d'Islandia. Tien una superficie de 21 986 km² y 13 786 habitantes. La so capital ye Egilsstaðdir, que tien 2300 habitantes y un aeropuertu internacional.

## Xeografía
El so territoriu tien una superficie de 21 986 km², comparable en términos d'estensión a la d'El Salvador o a la metá de Suiza. 

Ye la segunda rexón más grande del país, dempués d'El soðurland, cola que llenda pol sudoete. Pol noroccidente llenda cola de Norðurland Eystra. Al oriente, bañar l'Atlánticu Norte y l'Árticu. 

L'estremu oriental d'Islandia ta en Norðfjarðarhorn, a 25 km al nordeste de Eskifjörður. Alluga amás el sitiu más altu del país, el monte Hvannadalshnjúkur que s'alza a 2119 msnm. 

Contién de la mesma dellos volcanes. Ente ellos, el Esjufjöll, el Grímsvötn, el Hvannadalshnjúkur, el Kverkfjöll, el Thordarhyrna y el Öræfajökull.

### Hidrografía
Na so zona sur atopa la porción oriental del el glaciar Vatnajokull, el mayor d'Islandia y el segundu d'Europa. Esta ye la so principal fonte hídrica.

Ente los so ríos atopa'l Jökulsá á Dal, el mayor pola so estensión de la rexón. En 2009 construyóse la central hidroeléctrica de Kárahnjúkar.

Na so zona suroriental ta'l parque nacional de Skaftafell, onde s'atopa la cascada Svartifoss. Otres cascaes de la rexón son la de Hengifoss y la de Morsárfoss, la más alta del país.

Dalgunos de los sos llagos son el Grímsvötn, el Hálslón, el Jökulsárlón y el Lagarfljót.

## Demografía

Alluga a unes 13 786 persones (2008), partíes dientro d'un territoriu de 21 986 km². La densidá poblacional ye de 0,63 habitantes/km², la más baxa de les ocho rexones d'Islandia. El permediu nacional ye de cuasi 3 hab/km². Ello ye que Austurland ye la tercer rexón menos poblada del país, dempués de Vestfirðdir y Norðurland Vestra. 

### Condaos
Dientro de la Rexón de Austurland alcuéntrense trés condaos:
* Austur-Skaftafellssýsla 
* Norður-Múlasýsla 
* El soður-Múlasýsla

### Conceyos

* Borgarfjarðarhreppur 
* Breiðdalshreppur
* Djúpavogshreppur
* Fjarðabyggð
* Fljótsdalshreppur
* Fljótsdalshérað
* Hornafjörður
* Seyðisfjörður
* Vopnafjarðarhreppur

## Referencies
Glymur

**Glymur** ye una catarata asitiada al occidente d'Islandia, al nororiente de Reikiavik. Ye una de les más altes del país, con 190 metros, superada pola Morsárfoss, afayada en 2007, con cerca de 240 metros.

Atópase nel cursu del Botnsá que flúi dende'l llagu Hvalvatn, no fondero del valle de Botnsdallur qu'enllarga'l Hvalfjörður.

## Referencies

## Enllaces esternos
Norðurland Eystra

**Norðurland Eystra** (n'asturianu: *Rexón nororiental*) ye una de les ocho rexones d'Islandia. Allúgase al nordeste del país. La so capital y ciudá más poblada, Akureyri, atopase na so zona noroeste.

## Xeografía
Norðurland Eystra #atopar na zona norte del país. Tien clima subpolar árticu.

Llenda al oriente cola rexón de Norðurland Vestra y al occidente cola d'Austurland. Al norte atopa l'océanu Árticu y al sur el glaciar Vatnajökull. 

El territoriu d'esta rexón ye de 22.695 km², qu'en términos d'estensión ye similar a Belice. Tien el puntu allugáu más al norte en tierra firme d'Islandia, Hraunhafnartangi. 

Tamién destacase la pequeña Islla de Grímsey que ye'l puntu más septentrional de toa Islandia. Inclusive'l volcán Kolbeinsey alcontráu a 35 km al noroeste de Grímsey pertenez a la rexón. 

Na so zona noroccidental alcuéntrase'l fiordu d'Eyjafjörður, el más llargu de la zona norte de la islla. Lleva'l so nome (n'islandés significa 'Fiordu de la islla') pola cercanu islla de Hrísey. 

La so llende nororiental  ssitiase na allargada penísula de Langanes, nel estremu nororiental de la rexón.

Na so zona nororiental ta'l parque nacional Jökulsárgljúfur, onde s'atopa'l cañón d'Ásbyrgi, que contién unu de los pocos montes de la islla.

Na so zona sur, escontra'l centru de la islla, el territoriu álzase, no que se conoz como les Tierres Altes. Entiende una zona del glaciar Vatnajökull, el mayor d'Islandia y el segundu d'Europa. 

### Cascaes

La rexón alcontrase al norte de Vatnajökull, onde naz el ríu Jökulsá á Fjöllum, el segundu más llargu de la islla. En el so percorríu atopen les cascaes de Selfoss, Dettifoss y Hafragilsfoss.

De la mesma, alluga la de famosa Goðafoss, nel Mývatn, y la más pequeña de Aldeyjarfoss al travesar un campu lávico, el Skjálfandafljót.

## Demografía
Esta rexón toma un territoriu de 22.695 km² y una población de 29.060 habitantes (2008). Ye dempués de Höfuðborgarsvæði la segunda más poblada del país. La densidá poblacional ye de 1,28 habitantes per quilómetru cuadráu.

### Condaos
La rexón de Norðurland Eystra ta estremada nos condaos de Eyjafjarðarsýsla, Norður-Þingeyjarsýsla y El soður-Þingeyjarsýsla.

### Conceyos

Norðurland Eystra entiende los conceyos d'Akureyri, Arnarneshreppur, Dalvíkurbyggð, Eyjafjarðarsveit, Fjallabyggð, Grýtubakkahreppur, Hörgársveit, Langanesbyggð, Norðurþing, Skútustaðahreppur, Svalbarðshreppur, Svalbarðsstrandarhreppur, Tjörneshreppur y Þingeyjarsveit.

## Bibliografía
* ''DB City Norðurland Eystra'' Información xeneral y turística. Consultáu en xineru de 2015.

## Referencies

## Enllaces esternos
Drangajökull

**Drangajökull** ye'l más septentrional de los glaciares d'Islandia. Atópase al suroeste de la península de Hornstrandir, na rexón de Vestfirðdir ya al este del fiordu Ísafjörður. El xelu cubre ente 160 y 200 km². El so altor máximu ye de 925 msnm nel picu Jökulbunga.

## Referencies

## Enllaces esternos