open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Petromocho

El ***Petromocho*** foi'l nome atribuyíu a un escándalu políticu asocedíu n'Asturies en 1993.

Un falsu intermediariu francés, Jean-Maurice Lauze (que la so documentación taba supuestamente verificada por un notariu suizu, Roland Rochat), empezó a axustar col Gobierno del Principáu d'Asturies del socialista Juan Luis Rodríguez-Vigil n'ochobre de 1992, asegurando ser unviáu de parte del Bancu Internacional Saudín. La so propuesta yera la de realizar una inversión d'hasta 100.000 millones de pesetes nun proyeutu pa construyir una refinería de petroleu nes cercaníes del puertu d'El Musel, en Xixón. La negociación llegó a durar hasta siete meses, y el proyeutu taba en camín de recibir una subvención estatal de 1.000 millones de pesetes. Dar a conocer que con anterioridá a les sos maniobres n'Asturies intentara una operación similar col Gobiernu d'Andalucía, ensin ésitu.

El proyeutu foi anunciáu en mayu de 1993, siendo presentáu como una de les mayores inversiones industriales enxamás realizaes n'España. La construcción empezaría en 1994 y completaríase en 1998. La refinería, con una capacidá de producción de 180.000 barriles al día, crearía hasta 4.000 puestos de trabayu.

Malapenes una selmana dempués (y a tan solo dos de les eleiciones xenerales n'España) el diariu xixonés *[[El Comercio (España)|El Comercio]]*, tres una investigación realizada por trés de los sos redactores, desatapó'l fraude. El Bancu Internacional Saudín confirmó que nun tenía nenguna conocencia del proyeutu anunciáu, y saltó l'escándalu: la inxenuidá del gobiernu asturianu paecía llegar al puntu de dexase engañar por un simple intermediariu mientres meses.

El Gobiernu asturianu, col presidente Rodríguez-Vigil y el conseyeru d'Industria Víctor Zapico a la cabeza, amosóse públicamente confundíu polos fechos y reconoció que nun sabía n'absolutu l'oxetivu del montaxe, anque aseguró que Lauzet nun percibió nenguna cantidá económica mientres les negociaciones.

Amás, el voceru del Gobiernu, llegó a suxerir en públicu la posibilidá de que tou fora un plan pa desacreditar al PSOE.

Sía que non, Rodríguez-Vigil viose obligáu a dimitir nos díes siguientes, citando razones de dignidá política». La presidencia foi asumida por Antonio Trevín Lombán. Mientres, Lauze caltuvo la so declaración d'inocencia.

Un añu dempués Jean-Maurice Lauze, un antiguu miembru de la OAS qu'en instalándose n'España fuera rellacionáu con distintes estafes, foi condergáu nesti casu a un añu de prisión y multa de 250.000 pesetes per falsedá documental siguida. La sentencia estableció un móvil económicu, pero sobre l'asuntu sobrevoló'l barruntu de qu'esti nun s'esclariara dafechu, cuantimás no referente a posibles comisiones o adelantos mientres la negociación.

## Referencies
Peña de los Cuatro Xueces

La **peña de los Cuatro Xueces** (662 msnm) ye una cume asturiana, que s'atopa, como'l so nome indica, ente cuatro conceyos: Xixón, Villaviciosa, Sariegu y Siero. Tradicionalmente realízase añalmente un alcuentru d'estos cuatro alcaldes de caún de los conceyos en dicha cume, onde una piedra estremada en cuatro partes simboliza caún de los conceyos. Ye una fiesta campestre que arrexunta a ensame d'asturianos.

## Referencies

## Enllaces esternos
Pichilatu

**Jesús Argüelles Fernández «Pichilatu»** foi un revolucionariu español, quien una vegada encalorada la Revolución d'Asturies de 1934 pol Exércitu d'África, foi condergáu a muerte y executáu el 1 de febreru de 1935. L'historiador David Ruiz González, sofitándose nel testimoniu d'Aurelio del Llanu, espublizó la versión de que «Pichilatu» foi'l responsable del tirotéu d'ocho persones nes cais d'Uviéu, magar non pudo demostrase la participación de «Pichilatu» nel mesmu, ablayaes toes por disparu d'ametralladora, arma qu'Argüelles nun utilizaba. 

Foi de los pocos condergaos a muerte polos sucesu na Revolución d'Asturies. 

Al paecer, podría ser fíu natural de Melquíades Álvarez, ministru y diputáu del Partíu Republicanu Lliberal Demócrata.

## Referencies
Picu Tres Conceyos

El **Picu Tres Conceyos**, y dacuando y por error llamáu Pico Trés Coneyos alcuéntrase nel Principáu d'Asturies siendo'l puntu exactu onde coinciden los conceyos de Mieres, Samartín del Rei Aurelio y Llaviana .

A lo llargo de la ruta de xubida al picu pueden atopase los monumentos dedicaos al mineru y a los cayíos na Guerra Civil Española.

## Referencies

## Enllaces esternos
Picu Castiellu

El xacimientu arqueolóxicu de **Picu Castiellu** ye un antiguu castru allugáu en Ciañu, nel conceyu asturianu de Llangréu (España), anque ésti inclínase más escontra les construcciones defensives por aciu torres y muralles qu'a la cultura de castros.

El xacimientu atopar a unos 300 metros d'altitú, una cota yá alzada pa los allugamientos ordinarios d'esti tipu d'infraestructures. Dende'l so allugamientu tiense un bon control visual del Valle del Nalón. El so diámetru averar a los 80 metros y la so superficie, aproximao, a los 4.200 metros cuadraos.
Foi certificáu por José Manuel González y Fernández-Vallés en 1954. Por cuenta de que escarez d'un estudiu arqueolóxicu detalláu, el so datación abarca dende la dómina romana a la medieval. Probablemente tratárase principalmente d'una torre y la so cortil cercada, atopándose dellos instrumentos p'animales, insculturas y un llenzu d'unos 15 metros de llargor. Nel llugar cunten lleendes d'ayalgues rellacionaes col xacimientu.

## Bibliografía
*Carta arqueolóxica de Llangréu, Rodríguez Otero, V. (1986)

## Referencies

## Enllaces esternos
Piedra llaberíntica del rei Silu

La **piedra llaberíntica del Rei Silu** o **[[acróstico]] de [[Silu d'Asturies|Silu]]** ye la llábana fundacional de la ilesia de Santianes (parroquia de Pravia) de Pravia.

La llosa orixinal yera una piedra caliar con unes dimensiones de 52,96 cm de llongura por 42,15 cm d'anchu y una espesura de 12 cm nes que se topen tallaes, formáu por 19 columnes y 15 files, 285 lletres tallaes en capital romana formando la frase *«*'SILU PRINCEPS FECIT**»'' (''facer el príncipe Silu'') partiendo de la S central (sorrayada nel testu de más embaxo). La combinación de les lletres de columnes y files dan un resultáu total de 45.760 repeticiones de la frase. Sicasí, fontes solventes indiquen que solo se puede lleer hasta 2024 vegaes les pallabres «''Silu princeps fecit''»

La piedra actual ta asitiada sobre'l dintel de la puerta d'entrada de [[Ilesia de Santianes|Santianes]] nel mesmu llugar que la orixinal; destruyida por Fernando Sales en [[1662]] arriendes de un pleitu colos feligreses de la parroquia pol derechu d'enterramientu nel templu. De la llosa orixinal caltiénse, na llocalidá de [[Pravia]] ([[Asturies]]) ([[España]]), namái un fragmentu de 18,5 cm, x 16,5 cm y 12 cm de grosez.

== Testu ==
 T I C E F S P E C N C E P S F E C I T
 I C E F S P E C N I N C E P S F E C I
 C E F S P E C N I R I N C E P S F E C
 E F S P E C N I R P R I N C E P S F E
 F S P E C N I R P O P R I N C E P S F
 S P E C N I R P O L O P R I N C E P S
 P E C N I R P O L I L O P R I N C E P
 E C N I R P O L I **S''' I L O P R I N C E
 P E C N I R P O L I L O P R I N C E P
 S P E C N I R P O L O P R I N C E P S
 F S P E C N I R P O P R I N C E P S F
 E F S P E C N I R P R I N C E P S F E
 C E F S P E C N I R I N C E P S F E C
 I C E F S P E C N I N C E P S F E C I
 T I C E F S P E C N C E P S F E C I T

## Referencies
Perfecto González

**Perfecto González Fernández**  foi un zapateru y políticu d'Asturies, España, miembru del Partíu Socialista Obreru Español (PSOE) que mientres la Segunda República foi vicepresidente de la Diputación provincial d'Uviéu.

Presidió l'agrupación socialista de La Vega en 1919. En 1920 foi escoyíu conceyal en Samartín del Rei Aurelio, cargu qu'ostentó hasta 1924. Foi escoyíu de nuevu pa formar parte de la corporación municipal nes eleiciones de 1931 que dieron llugar a la proclamación de la República. Aportó en 1934 a diputáu provincial. Foi deteníu mientres la revolución de 1934, torturáu y encarceláu. Tres l'amnistía de 1936, retomó la so actividá na diputación como vicepresidente de la xestora que la gobernaba.

Tres tomar d'Asturies poles tropes sublevaes mientres la Guerra Civil foi delegáu del Conseyu Soberanu d'Asturies y Llión y combatió como Mayor nel batallón Asturianu 215 nel sitiu d'Uviéu. Dempués fuxó al interior de la rexón, convirtiéndose nun destacáu maquis conocíu como *Cachupa, el poeta de la guerrilla*. Foi prindáu'l 31 d'ochobre de 1941, xulgáu en conseyu de guerra sumarísimu y fusiláu en febreru de 1942 nes muries del campusantu de Xixón. En 2010 el ministeriu de Xusticia expedió una carta d'arreglu y reconocencia personal en beneficiu de Perfecto González pola so persecución y muerte. Foi padre del periodista Ovidio Gondi, que vivió y morrió nel exiliu en Méxicu.

## Notes

## Referencies

## Bibliografía
* ÁLVAREZ FERNÁNDEZ, José Ignacio.: *[https://books.google.es/books?id=P6_P-1ASZNAC&pg=PA77&dq=fueses+alicante&hl=es&ei=FnQzTarcKIySOqGwgLgC&sa=X&oi=book_result&ct=result&resnum=8&ved=0CEgQ6AEwBzgU#v=onepage&q=gondi&f=false Memoria y trauma nos testimonios de la represión franquista]*, páx. 122

## Enllaces esternos
* Ovidi Gondi. *El Comercio Digital*.
Piniella

Col nome de **Piniella** podemos referinos a:

*Piniella, un apellíu d'orixe asturianu. Persones con esti apellíu:
:*Lou Piniella (1943), xugador de béisbol d'Estaos Xuníos.
:*Joaquim Amat-Piniella (1913-1974), políticu y escritor español.

*Piniella, un barriu de la parroquia de Villa, nel conceyu asturianu d'Illas.

*Piniella, especie fanerógama perteneciente a la familia Lamiaceae. 

## Referencies
Pinín

**Pinín** ye un popular personaxe asturianu de ficción, protagonista de les historietes de *Telva, Pinón y el so sobrín Pinín*, bien popular nos años 40, 60 y 70 del sieglu XX.

## Trayeutoria
Foi creáu (tantu esti personaxe como Telva y Pinón, protagonistes de dellos tebéos) pol dibuxante Alfonso Iglesias López de Vivigo, nacíu en Navia (Asturies) en 1910. 

En 1944 arrexuntó les sos hestories en *Les venturas de Pinín, que de Pinón ye sobrín*. A partir de 1954, popularizar en forma de cromos per mediu del chocolate Cibeles.

Los sos viñetes tamién se publicar en "La Voz de Asturias" (dende 1963) y "Xente Menudo". Estes hestories fueron tamién llevaes al teatru, a la narrativa (*El Asthur-Kong y Pinín*, 1979) ya inclusive al cine (*Les Aventures de Pinín y los sos amigos*, 1979). La so última aventura publicar en 1979 nel suplmento infantil del ABC.

Mientres enforma tiempu goció de gran popularidá ente los asturianos y la so imaxe espublizóse rápido, llegando inclusive n'ocasiones a ser representáu como un símbolu d'identificación asturiana. Amás foi'l primer personaxe de cómic español que se llevó al cine con personaxes reales. 

En 2010 el diariu La Nueva España reeditó les sos hestories.

## Argumentu
Nel cómic Pinín preséntase como un neñu rubiu, menudu y con boina. Según les historietes, Pinín nació en Pajomal, un pequeñu caserío que realmente esiste y ta asitiáu bien próximu a La Felguera. Ellí vivíen Pinón y Telva. Viaxaba por toa Asturies nel *madreñogiro*. Esti tresporte yera una madreña xigante que tan llueu sirvía de barca como volaba gracies a les hélices de la parte cimera. En delles ocasiones llevaba consigo una gaita.

## Nota cultural
La imaxe del *madreñogiro* de Pinín apaez nel últimu sellu del añu 2009, emitíu con ocasión de la Esposición Nacional de Filatelia Xuvenil (JUVENIA 2009), con sede en Mieres (Asturies).
Nel Aeropuertu d'Asturies esiste un retruque del *Madreñogiro*. Pinín tien el so monumentu nel Parque d'El Sutu de La Felguera, parque popularmente conocíu como *Pinín*, onde esiste tamién una asociación de festexos col nome del personaxe.

## Referencies

## Bibliografía
*
Pitu de caleya

N'Asturies, llamase ***pitu de caleya*** a los pitos de raza autóctona asturiana que se críen pelos pueblos ensin piensu, esto ye, que se críen comiendo merucos, maíz, granes, ceberes, inseutos, etc. 

Estos pitos son más grandes que los criaos en granxa, y pueden llegar a los 6 kg de pesu. Gracies a la so alimentación y la so crecedera más naturales, tienen la carne más escuro, más duro y con menos grasa. 

El so emplégu na cocina ye típicu d'Asturies.

## Referencies

## Enllaces esternos
Ḷḷouxa de Carriu

La **ḷḷouxa de Carriu** ye una llábana inscrita que foi atopada nel 1926 por unos llabradores al llabrar una tierra en pueblu de Carriu, en conceyu de Villayón, Asturies.

La inscripción contién un conxuru en contra del xarazu qu'axunta testos d'orixe diversu, La so importancia vien de tratase d'un testu máxicu de tipu propiciatoriu y non d'un diploma como la mayoría de los testos que se conocen d'esa dómina.

La datación de la inscripción foi controvertida, pero los últimos estudios testuales revelen que debió escribise en sieglu VIII, porque incorpora fragmentos de los testos del martiriu de San Bartuelo y del martiriu de San Cristuévano, que s'escribieron y circularon en sieglu VIII..

Na actualidá guárdase na Real Academia de la Historia d'España.

## Fragmentu y traducción

*«*Acuro vos omnes patriarcas Micael, Grabriel, Ceciteil, Oriel, Rafael, Ananiel, Marmoniel, qui ilas nubus coptis tinetis in manu vuestras estote livera de vila nomine Ciuscau, ubi avitat famulus eius Auriolus cum meum cineterius cum fratribus vel vicinibus sui vel de omnis posesiones eiusdem ediciantur de vila e de ilas avitaciones eius; per montes vada et revertam ubi neque galus canta neque galina cacena, ubi neque aratore neque seminator semina ubui neque nula nominare sun.*»

*«*Conxúrovos a tolos patriarques, Miguel, Grabiel, Cecitiel, Uriel, Rafael, Ananiel, Marmoniel, que tenéis les nubes nes vuestres manes. Sía. Llibra'l llugar de nome [⸻]cau, onde habita'l siervu de Dios Auriolo [¿col so?] campusantu, colos sos hermanos y vecinos [⸻] y toles sos posesiones; Sían echaos del llugar y de les cases. Pelos montes vaiga y vuelva, onde nin el gallu canta nin la pita cacarexa, onde nin ta'l llabrador nin el semador sema y onde nome nengunu suena*

## Referencies
Sablera Arenal de Morís

La **Sablera d'Arenal de Morís**, asitiar nel llugar de Caravia l'Alta, na parroquia de Caravia L'Alta, nel conceyu de Caravia, Asturies. Forma parte de la Mariña oriental d'Asturies.

Allugar nel estremu oriental de la mariña del Conceyu de Caravia.

## Descripción
Trátase d'una sablera en forma de concha, con accesos rodaos hasta'l llechu de sable, lo que la fai bien apta pa usu de persones con discapacidá.

Presenta tou tipu de servicios, duches, aseos, papeleres, serviciu de llimpieza, teléfonos, merenderos…; polo que ye bien frecuentada.

El calter airosu d'esti tramu de la mariña de Caravia fai que sía una zona fayadiza pa la práctica del surf. de fechu nel mes de payares suel acoyer el campeonatu de surf rexonal. Tamién ye bien afecha pa la práctica de la pesca de roca y la pesca submarina.

## Referencies

## Enllaces esternos
Sablera La Presa

La **Sablera La Presa**, tamién conocida como **Sablera d'El Molín**, forma parte del Complexu de Cobijeru. Esti Complexu, que s'enmarca nes sableres de la Costa Oriental d'Asturies, tamién llamada Costa Verde Asturiana; entiende una estensión de 8,73 hectárees, foi declaráu pol Decretu 140/2001 Monumentu Natural el 5 d'avientu de 2001http://www6.uniovi.es/bopa/2001/12/16058_01.htm ya incluyíu nel Paisaxe Protexíu de la Costa Oriental d'Asturies.
## Descripción
Realmente trátase d'una depresión que da llugar a una sablera interior, que s'asemeya más a una marisma qu'a una sablera. La depresión conozse como sablera d'El Molín, por cuenta de qu'en ella allugábase un antiguu molín de marea. La sablera formóse (como-y asocede a la cercana Sablera de Cobijero) nuna dolina próxima a la llinia costera con unes galeríes soterrañes que comuniquen el fondu de la dolina col mar, fechu qu'esplica la entrada d'agua na marea alta.
## Referencies
Sablera de Aberdil

La **sablera de Aberdil** ye una pedregal asitiáu na parroquia de Ribeseya, nel conceyu de del mesmu nome, Asturies. Enmarcar nes sableres de la Costa Verde Asturiana y ta considerada paisaxe protexíu, dende'l puntu de vista medioambiental. Por esti motivu ta integrada, según información del Ministerios d'Agricultura, Alimentación y Mediu Ambiente, nel Paisaxe Protexíu de la Costa Oriental d'Asturies.

## Descripción
La sablera de Aberdil, al igual que pasa coles sableres de Tereñes, El Portiello y en menor midida Arra, ye realmente un pedregal. Presenta forma de concha asitiáu nuna zona virxe, con un llechu mistu de sable doráu de granu mediu (que se vio menguáu casi na so totalidá por cuenta de unes fuertes nubes que se producieron mientres los años 2013-2014); con un altu grau de peligrosidá, en parte por presentar roques resbalices, sobremanera mientres el descensu p'aportar a la mesma. Ye una zona aparente pa la pesca recreativa.

El pedregal atópase cerca de los cantiles del Infiernu. Práuticamente nin apaez nos mapes, lo que fai que sía bien pocu frecuentada.

Esta sablera nun ufierta nengún tipu de serviciu.

## Referencies
Sablera d'Aguilera

**La sablera d'Aguilera** atopar nel conceyu de Gozón, comunidá autónoma del Principáu d'Asturies, España, y pertenez a la llocalidá de Samartín de Podes. El grau d'urbanización y d'ocupación son baxos y la so redolada ye rural. Les baxaes piatonales son bien fáciles, inferiores a 500 m. Los graos d'urbanización y ocupación son bien baxos.

## Descripción
Trátase d'una sablera en forma de concha con sable de granu mediu doráu, qu'amás de presentar vexetación na mesma sablera, ta catalogada como LIC y como ZEPA.

Forma parte de la Mariña Central asturiana.

P'aportar a la sablera hai que tomar la carretera de la mariña d'Avilés al cabu de Peñes y namás pasar Samartín de Podes entrar al pueblu pol accesu más oriental, siguir hasta'l primer encruz y tomar, a la derecha, una pequeña carretera que se dirixe al mar, llugar onde hai que dexar el vehículu y faer a cuerpu una nidia y llarga baxada hasta'l sable de la sablera. Xusto enfrente d'onde llega esti camín tán los castros de La Calmaniega y Bermeo.

Mientres les hores de grandes baxamares la sablera xunir cola so vecina Sablera de Carniciega y, otra manera, en grandes pleamares queden separaes. La zona ye «Paisaxe protexíu del Cabu Peñes». Ye una sablera naturista.

## Referencies
Sablera El Viveru

La **Sablera El Viveru**, nel conceyu de Ribedeva, llocalidá de Pimiango, Asturies, España, ye una sablera que ta considerada paisaxe protexíu, dende'l puntu de vista medioambiental (pola so vexetación y en parte por paisaxe cársticu). Por esti motivu ta integrada nel Paisaxe Protexíu de la Mariña Oriental d'Asturies, al igual que les estribaciones orientales de la sierra de Cuera, a escasa distancia y que confieren al paisaxe de la sablera un curiosu más
Ye importante mentar la presencia na zona d'aves incluyíes ente'l Catálogu d'Especies Amenaciaes, y pel hibiernu abonden aves típiques de monte, qu'utilicen con frecuencia los cantiles llaniscos.

La mariña del conceyu de Ribedeva estender a lo llargo de nueve quilómetros que na so mayoría son cantiles (como'l Santiuste), y espléguense ente la mesma sablera y la ría de Tina Mayor, na desaguada del ríu Deva.

## Descripción
La sablera El Viveru ye una cala en forma de concha, que presenta unos accesu difíciles, yá que o bien s'apuerta a ella en marea baxa dende la sablera de La Franca (siendo un percorríu non carente d'inconvenientes), o bien utilizando un empináu senderu que baxa dende Pimiango.
Al pie de les sableres cercanes de : Sablera Mendía (o Regolguero), L'Osos, y La Franca, forma un conxuntu de sableres de gran interés turísticu, magar que namái la de La Franca tien unos accesos fayadizos pal so usu mayoritariu; yá que s'atopen arrodiaes de cantiles. Amás, al nun cuntar con instalaciones pa turistes, nin con un accesu fácil, caltener nun estáu de caltenimientu medioambiental estraordinariu, que-yos apurre mayor valor, en casos como nel de la sablera d'El Viveru déxa-yos ser consideraes como terrén virxe.
El Viveru, ocupa parte de la ensenada de Mendía ( la cual fórmase en marea baxa cuando toes sableres de Ribedeva como La Franca, L'Osu y El Viveru, ente otres queden coneutaes según apartaes y inaccesibles cales) y tien un accesu una vegada pasáu los pedregales que s'empecipien na sablera de Mendía.

## Bibliografía
* 

## Referencies

## Enllaces esternos
Sablera d'Albuerne

La **sablera d'Albuerne**, conocida tamién por **Gancéu**, ye una sablera aisllada, arrodiada de grandes cantiles, ta asitiada nel conceyu asturianu de Cuideiru y pertenez a la llocalidá d'Albuerne, na parroquia de Soutu Lluiña. Forma parte de la Mariña Occidental d'Asturies y ta catalogada como Paisaxe protexíu, ZEPA y LIC.

## Descripción
Trátase d'una sablera de grava gruesa con unos trescientos metros de llargor ente cantiles. 

P'aportar a ella hai que travesar el pueblu en direición a la mariña y a la fin del camín atopa una casa aisllada onde hai que dexar el coche. Ellí mesmu empecipia un camín d'unos 800 metros que llega al cantil qu'apodera la sablera a la que nun ye recomendable baxar per nengún llau. Sicasí los meyores vistes dar dende'l camín que va a la sablera de Salencia, devasando más palantre el mirador. Los cantiles son bien peligrosos y aportunar en que nun ye aconseyable baxalos.

## Referencies
Sablera d'Andrín

La **sablera d'Andrín** ye una sablera de la parroquia del mesmu nome nel conceyu de Llanes, Asturies. Enmarcar nes sableres de la Costa Oriental d'Asturies, tamién llamada Costa Verde Asturiana y ta considerada paisaxe protexíu, dende'l puntu de vista medioambiental (pola so vexetación). Por esti motivu ta integrada, según información del Ministerios d'Agricultura, Alimentación y Mediu Ambiente, nel Paisaxe Protexíu de la Costa Oriental d'Asturies.

## Descripción
La sablera Andrín, presenta forma de concha y atópase protexida del vientu. Dende'l llechu de la sablera puede reparase tanto'l castru del castru, como'l bufón conocíu como bufón de Santa Clara, que s'atopa na punta Vallota.

La sablera presenta una cierta peligrosidá por cuenta de les corrientes esistentes pela redolada tantu del castru como de punta Vallota.
Presenta como servicios tan solo duches, papelera y serviciu de llimpieza; anque mientres el periodu branizu cuenta con equipu de salvamentu.

## Referencies

## Enllaces esternos
Sablera de Aramar

La **sablera de Aramar**, asitiar na llocalidá de Aramar, na contorna del Cabu de Peñes, nel conceyu de Gozón, comunidá autónoma del Principáu d'Asturies.

## Descripción
La sablera tien forma de concha, y presenta un llechu de poco sable y muncha piedra, a la que puede aportase per un camín non asfaltáu, que pasa por un pequeñu aparcamientu asitiáu na entrada.
Presenta dellos servicios como llavaos, duches, papeleres, serviciu de llimpieza, señalización de peligru ya inclusive establecimientos de comida y bébora; y, en temporada veraniega, cuenta con equipu d'auxiliu y salvamentu.

P'aportar a ella utiliza'l mesmu percorríu que pa la Sablera del Dique pero hai que tomar la cai Asturies en cuenta de cai Molín del Sable. Esti camín pasa por un pequeñu ponte que salva'l regueru de La Gallega» que desagua nesta sablera. Ta asitiada mui cerca de la sablera d'El Dique, a la que se xune cuando hai baxamar, pudiéndose pasar nesi momentu a la isla del Carmen dende dambes sableres. Tien como curiosos un xacimientu del Mesolíticu y l'antiguu estelleru Anselmo Artime. Tamién ye recomendable la pesca deportiva a caña.

## Referencies
Sablera d'Arañón

La **sablera d'Arañón** ye una sablera asitiada na mariña central del Principáu d'Asturies , nel conceyu d'Avilés y pertenez a la llocalidá de Nieva. Tien forma de concha, el llargor mediu ye d'unos 140 m y un anchor medio d'unos 25-30 m. La so redolada ye rural, con un grau d'urbanización y una peligrosidá baxa. L'accesu rodáu ye hasta la mesma sablera. El llechu ye de sable de granu turráu y tamañu finu con dalgún cantu rodáu. La ocupación ye baxa y el grau d'urbanización ye mediu.

P'aportar a esta sablera hai qu'alcontrar primeramente los nucleos de población más cercanos que nesti casu son Nieva y Zelúan. Ta mui cerca del Faru de San Xuan de Nieva y a unes instalaciones en forma de zona de picnic bien pequeña y un chigre cercanu. Por tou ello ye la sablera más visitada de los trés que tien el conceyu d'Avilés pero nunca de forma masiva yá que nel otru marxe del ríu hai sableres de bien bona calidá de sable. agua y estensión. Dacuando atópense restos arqueolóxicos del Paleolíticu inferior.

A los bañistas encamiéntase-yos nun enfusase na ría por cuenta de les corrientes qu'hai nella. L'actividá más encamentada ye la pesca recreativa a caña. Pescáronse, con barcu o caña, un exemplar de *Pulpu xigante tipi Haliphron* por aciu la modalidá d'arrastre, Un *Architeuthis dux* nel cladero de «Agudu de Tierra», frente a Avilés y un *rape* demás de 50 kg el 18 d'abril de 2008.

## Referencies
Sablera d'Arnao d'As Figueiras

**La sablera d'Arnao d'As Figueiras**, que nun se debe confundir cola sablera d'Arnao que ta asitiada na llocalidá d'Arnao, perteneciente al conceyu de Castrillón (Asturies), España, ye un tranquil y atopadizu arenal na desaguada de la ría del Eo que cunta con tolos servicios básicos, bon aparcamientu y zona d'esparcimientu, nes sos cercaníes háyase tamién l'área recreativa de Salgueiro amás de cuntar con una bien bona rede de caminos pa los amantes de los paseos.

Tien unos 400 m de llargor y un anchor medio de 30 m y la so forma ye en llinia recta. Los sos accesos son fáciles inclusive pa los vehículos que pueden aparcar a unos 500 m y el sable ye fina y de color turráu. Tien serviciu de socorrismu pel branu y la so peligrosidá ye baxa. Anque ta nuna redolada rural, les fines de selmana tien arribación masiva.

Les villes o nucleos de población más cercanos son Villadún y Granda. P'aportar a la sablera ensin necesidá de navegador o GPS, si circular pola N 632 hai qu'esviase a la derecha na última esviación antes de la Ponte de los Santos.

## Servicios
Tien área de «picnic», duches, equipos de vixilancia, papeleres y aparcamientu; tamién tien camping próximu y árees recreatives de la Ponte de los Santos

## Referencies

## Enllaces esternos
Sablera d'Arnielles

La **sablera d'Arnielles**, o **Arnelles** atópase nel conceyu asturianu de Cuaña y pertenez a la llocalidá española de Foxos. Forma parte de la Mariña Occidental d'Asturies, presentando proteición por ser ZEPA y LIC.

## Descripción
La sablera tien forma de concha, un llargor d'unos 150 m y un anchor medio d'unos 40-45 m y los sables son de color turráu de granu finu y tien nes fines de selmana una asistencia masiva yá que ye, xunto cola de Foxos, la única sablera del conceyu que ye de sables finos. La so redolada ye rural y con un grau d'urbanización mediu. L'accesu piatonal ye d'unos quinientos m de llonxitú pero bien complicaos y difíciles de percorrer.

Los nucleos poblacionales más próximos son los de Foxos y Ortiguera. P'aportar a la sablera hai de faelo per un camín d'escaleres que baxa pela fastera del cabu de San Agustín, onde s'atopa allugada una urbanización. Otra forma d'aportar a la sablera ye pela carretera que va escontra la sablera de Foxos y al llegar a una bifurcación tomar el camín de la esquierda yá que la sablera d'Arnielles ta al oeste de la de Foxos.

Na sablera desagua'l regueru de La Ferrería, ta fornida con serviciu de vixilancia, de llimpieza y dispón d'un aparcamientu. Ye una sablera bien apta pa tola familia y encamiéntase a los bañistes que visiten el castru de Cuaña.

## Referencies
Sablera La Fuelga y Sablera de la Canalina

.

La **Sablera de La Fuelga**, atopar na desaguada del ríu San Cecilio y mui cerca d'ella pueden contemplase unes marismas. Topar a pocos quilómetros de la llocalidá de Hontoria.
Esta sablera ta considerada paisaxe protexíu, dende'l puntu de vista medioambiental (pola so vexetación y tamién poles sos carauterístiques xeolóxiques). Por esti motivu ta integrada nel Paisaxe Protexíu de la Mariña Oriental d'Asturies.

Pela so parte la **sablera de La Canalina**, que nun esiste con pleamar, allugar nuna zona acantilada de roques caliares, pacionales y terrenes de cultivu. Al nun ser de bon accesu (yá que se llega a ella al traviés d'un camín de cementu llabráu sobre la roca) y sumir según la marea, ye pocu frecuentada.

## Descripción
La sablera de La Fuelga presenta una forma triangular y al este d'ella allúgase la de La Canalina, protexida por un cantil. Atopar nuna redolada rural d'una peligrosidá media. A la primera puede aportase en vehículu práuticamente hasta'l sable, ente que a la de La Canalina ye piatonal, anque inferior a mediu quilómetru.

## Referencies
Sablera d'Aguiyón

La **sablera d'Aguiyón** atopar nel conceyu asturianu de Cuaña, y mui cerca de la llocalidá de Cartavio. La sablera ye realmente un pedreru con forma de concha y ta cerca de la llocalidá de Lloza y tien un llargor d'unos 370-380 metros y un anchor medio d'unos 20 metros. Los sables son grises, de granu mediu y la peligrosidá de la sablera ye alta.

Los accesos son piatonales y difíciles, menores d'un km y el so usu ye bien baxa. Los pueblos más cercanos son Lloza y Villallocái y pa llegar a ella hai que partir dende'l pueblu de Lloza. Dende ellí hai que tomar una pista terrosa que se dirixe a la sablera de Torbas hasta un encruz de caminos. Nesti sitiu hai unu d'ellos qu'onde s'empecipia'l descensu y va direutamente escontra'l mar. Llégase en cantu del peligrosu cantil, al qu'hai qu'emprestar especial atención al averase, dende onde se repara un panorama espectacular.

Ye una sablera solitaria pero tien una gran importancia pal ecosistema del llugar. Ta llindada al oeste pola punta del Palu». Pa los andarines tien el aliciente de que pela parte cimera del cantil pasa la sienda costera E-9» que va dende Viavélez hasta Ortiguera. Otres actividaes posibles son la pesca submarina, submarinismu y la recreativa. Escarez de cualquier serviciu.

## Referencies

## Enllaces esternos
Sablera d'Arra

La **sablera d'Arra**, ye una sablera del llugar de Toriellu, na parroquia de Collera, nel conceyu de Ribeseya, Asturies. Enmarcar nes sableres de la Costa Verde Asturiana y ta considerada paisaxe protexíu, dende'l puntu de vista medioambiental. Por esti motivu ta integrada, según información del Ministerios d'Agricultura, Alimentación y Mediu Ambiente, nel Paisaxe Protexíu de la Costa Oriental d'Asturies.
## Descripción
La sablera d'Arra constitúi la sablera más oriental, del conceyu de Ribeseya. Atopar nuna paraxa predresa, arrodiada de cantiles, que son fuertemente cutíos tantu pel mar como pol fuerte vientu.

Trátase d'una sablera de les encuadraes na denominada “Costa Xurásica”, pudiéndose apreciar nesta sablera'l fin de la era xeolóxica nun marcáu resquiebru que dixebra los cantiles baxos de los más altos y perpendiculares. Presenta una morfoloxía cárstica.

La sablera presenta forma de concha allargada con un llechu de cantos rodaos y sable de gruesu granu doráu, delimitada por caprichoses crestes de roques y empobinada escontra les verticales muralles de los cantiles del Infiernu.

Nesta sablera produz un fenómenu natural bien curiosu consistente na apaición de dos piscines d'agua salao (por cuenta de la esistencia d'unos murios de pura roca que llinden les zones) cuando tien llugar el baxamar, les conocíes como Pozu del Cura y Pozu del Maestru, esti postreru de mayor caláu, polo que nun ye tan indicáu pal usu de los neños. Al producise la pleamar, les piscines queden ocultes.

Esta sablera nun ufierta nengún tipu de serviciu.

A ella apuértase baxando unes escaleres a les que se llega en caminando per un senderu unos 200 metros más allá de la zona onde aparcar el coche. Lamentablemente na primavera del añu 2007 producióse un desprendimientu de tierra y piedres pela fastera d'unu de los cantiles, lo cual xuníu al deterioru que se produz polos constantes golpes de mar del iviernu y les agües enchentes que n'ocasiones sufre la zona, dieron llugar al derrumbe de la escalinata d'accesu a la sablera, colo que quedó imposibilitáu'l so accesu. Anguaño inda nun se solucionó'l problema de la so accesibilidá, yá que entren en xuegu munchos factores, amás del de la falta de presupuestu pa executar les pertinentes obres, tales como'l tipu d'orografía y materiales de la zona, ente otros.

## Referencies
Sablera de Baínas

La **sablera de Baínas** atopar nel conceyu asturianu de Castrillón y pertenez a la llocalidá asturiana de Llinares. La so forma ye llinial. El grau d'urbanización y d'ocupación son baxos y la so redolada ye rural. El so llechu ta formáu por cantos rodaos y sable de granos finos de color turráu. Los graos d'ocupación y urbanización son mediu-baxos sacante les fines de selmana, sobremanera pel branu, que tien arribación masiva. Los accesos a la sablera son rodaos son fáciles ya inferiores a 0,5 km, esto ye, que práuticamente se llega a la sablera nel vehículu.

P'aportar a la sablera hai qu'alcontrar los nucleos urbanos más cercanos que, nesti casu son Llinares y Naveces. Pa llegar a elles hai dos posibilidad: Una ye pela carretera que bordia la Sablera de Santa María del Mar a partir de la so zona oeste y ta tomando una esviación más palantre, y si toma'l ramal de la derecha llega hasta Llinares. Equí déxase'l vehículu y hai qu'andar unos 700 o 800 m. El grau d'urbanización ye baxu. Pa la segunda entrada tien de tomase la salida dende la carretera que va de «Santa María» a Carcedo; tomando la esviación onde ta'l «CT-1» a unos 5 km Tamién llega a Llinares.

La sablera tien una desaguada fluvial y camping cercanos, tamién dispón en dómina braniza de serviciu de llimpieza, aparcamientu y equipu de vixilancia y un área de picnic y ta abondo bien protexida de los vientos gracies a la disposición d'ella al respective de los cantiles de la zona occidental. L'actividá más encamentada ye la pesca deportiva a caña. Ye conveniente tomar les midíes necesaries pa evitar la pleamar polo difícil de la salida y les corrientes que se formen.

## Referencies

## Enllaces esternos
Sablera de Vaḷḷouta

La **sablera de Vaḷḷouta** ye conocida tamién como **sablera Río Cabu**, porque nella desagua'l ríu Cabu que sirve de llende natural de los conceyos de Valdés y Cuideiru. Magar ello, la sablera considérase dientro de la llende del conceyu de Cuideiru, nel Principáu d'Asturies.

## Descripción
La sablera presenta una forma allargada que serpentea siguiendo'l perfil abrupto de los cantiles; por ello, tien una franxa de sable bien estrechu, lo cual ye una carauterística xeneral de munches de les sableres del occidente asturianu. El llechu ye mistu, pudiéndose reparar tanto cantos rodaos como arenes abuxaes de granu gruesu.

La sablera pertenez al paisaxe protexíu de la mariña occidental d'Asturies, y ta catalogada, dende'l puntu de vista medioambiental, como paisaxe protexíu, ZEPA y LIC.

## Referencies

## Enllaces esternos
Sablera de Vaḷḷinas

La **sablera del Vaḷḷinas** ta nel conceyu de Valdés, nel occidente del Principáu d'Asturies y pertenez a la llocalidá asturiana de Caneiru. Forma parte de la Mariña Occidental d'Asturies y ta enmarcada nel Paisaxe protexíu de la Mariña Occidental d'Asturies.

## Descripción
La so forma ye llinial, tien un llargor d'unos 300-310 m y un anchor medio de 20 m. La redolada ye práuticamente virxe y una peligrosidá media y solo ye posible aportar a ella per mar. El llechu ta formáu por cantos rodaos y afloramientos predresos que xuníu a la dificultá d'accesu faen que sía bien pocu visitada.

P'aportar a esta sablera hai qu'alcontrar el pueblu más cercanu que ye Bustu. Partiendo del cabu Bustu» empieza una sienda escontra'l occidente. Hai que caminar unos dos km hai que xirar a la izquierda magar hai dellos caminos que conducen a la parte cimera de los cantiles. Los visitantes más habituales son los pescadores qu'apuerten a ella baxando al traviés de praos pela parte occidental. La sablera escarez de cualquier serviciu y les actividaes más encamentaes son la pesca deportiva a caña y la submarina. Encamiéntase tomar grandes procuros al averase en cantu del cantil pos la maleza tapar en munchos sitios.

## Referencies

## Enllaces esternos
Sablera de Bañugues

.
 

La **sablera de Bañugues**, allugar na parroquia de Bañugues, nel conceyu de Gozón, comunidá autónoma del Principáu d'Asturies. Enmarcar nes sableres de la Mariña Central asturiana y ta considerada paisaxe protexíu, dende'l puntu de vista medioambiental, formando parte del paisaxe protexíu del Cabu de Peñes.

## Descripción
La sablera de Bañugues tratar en realidá d'un estensu arenal, nel que pueden reparase dende fangos, cantares y afloramientos predresos na marea baxa, hasta los efeutos d'erosión nos distintos elementos xeolóxicos que conformen la rexón del Cabu de Peñes o la desaguada al mar del regueru costeru de La Cabana. Ye una sablera bien popular polos sos fáciles accesos ente otres coses. Amás les sos seles agües y el paisaxe que lo arrodia, facer ser más curiosa.

Tamién presenta un gran interés por ser una zona de gran interés arqueolóxicu, con xacimientos paleolíticos y romanos.
Tocantes a los servicios qu'ufierta tenemos que na sablera hai aseos, duches, papelera, serviciu de llimpieza, teléfonu públicu, según establecimientos tanto de comida como de bébora.
## Referencies
Sablera de Beciella

La **sablera de Beciella**, tamién conocida como **Barciella**, asitiar nel llugar de Los Duesos, na Parroquia de Caravia La Baxa, nel conceyu de Caravia, Asturies.

Allugar nel puntu mediu de la mariña del Conceyu de Caravia, ente les llamaes punta de La Talaya y de La Beciella.

## Descripción
Trátase d'una sablera de sable y cantos rodaos que s'asitiada al este de la Sablera de La Espasa, tres los cantiles de peña Forada. Nun dispón d'equipamientos por ser pocu frecuentada, magar la guapura paisaxística qu'ufierta.

## Referencies
Sablera de Bonome

La **sablera de Bonome**, tamién conocida como **Bonhome**, asitiar ente Tazones y Villaviciosa, en plena Ría de Villaviciosa, nel conceyu de Villaviciosa, Asturies. Forma parte de la Mariña Oriental d'Asturies.

## Descripción
Asítiase bien próxima a la Sablera d'El Puntal (Asturies), que desempeñó la xera de cai de pequeñes barques de pesca d'antiguo.

Namái ye visible mientres el baxamar, quedando aisllada por un dique, que xunto con otru encauza l'agua de la ría. Tien poco sable, pero resulta interesante porque nella puédese atopar angula y resulta un llugar bien afechu pa la observación d'aves, que críen na isla, d'accesu prohibíu (por ser zona de anidación d'aves protexíes), que queda metanes la Ría de Villaviciosa.

## Referencies
Sablera de Borizu

La **sablera de Borizu** tien forma de concha, presentando un llargor de 400 metros, con un anchor variable pero que puede considerase d'unos 65 metros de media. Allugar ente les poblaciones de Barru y Celoriu, y frente a la isla de Arnielles o Borizu, que na so zona oeste ye conocida como Les Cabreres. Enmarcar nes sableres de la Costa Oriental d'Asturies, tamién conocida como Costa Verde Asturiana y ta considerada paisaxe protexíu, dende'l puntu de vista medioambiental (pola so vexetación). Por esti motivu ta integrada, según información del Ministerios d'Agricultura, Alimentación y Mediu Ambiente, nel Paisaxe Protexíu de la Costa Oriental d'Asturies.

## Descripción
Trátase d'una sablera semiurbana que cunta con una alta arribación de públicu. Presenta bien fácil accesu tanto a cuerpu, inclusive pa persones con discapacidá, como en vehículu rodáu, cuntando con un aparcamientu d'alredor de 100 places. Atopar nel conceyu de Llanes. Cuenta con una estensa sablera de fina y blancu sable que dexa esfrutar d'unes agües seles. En baxamar xúnese al traviés d'una franxa de sable a la isla de Arnielles, que s'asitia frente a ella.
Presenta diversos equipamientos y servicios, como son duches, teléfonu, papeleres, serviciu de llimpieza…

## Referencies

## Enllaces esternos
Sablera de Carniciega

**La sablera de Carniciega**, tamién conocida como **sablera de la Barquera**, atopar nel conceyu asturianu de Gozón y pertenez a la llocalidá de Samartín de Podes, del conceyu asturianu de Gozón, n'España. El grau d'urbanización y d'ocupación son baxos y la so redolada ye rural.

## Descripción
El llechu tien el sable de granu mediu y de color turráu. Les baxaes piatonales son bien fáciles, inferiores a 500 m. Los graos d'urbanización y ocupación son bien baxos. Ye una de les sableres más apacibles, seles y con meyor sable d'Asturies.

P'aportar a esta sablera hai que siguir un camín que va escontra la Sablera d'Aguilera o bien por otru que vien dende la Sablera de Verdicio. Mientres la baxamar puede pasase fácilmente dende la Sablera de Verdicio a la de Carniciega. L'allugamientu del aparcamientu nun ta indicada pero puede aportase tomando la primer esviación, en curva, si circular dende Verdicio escontra Avilés pela carretera de la mariña»

Esta zona, que forma parte de la Mariña Central asturiana, ta considerada como Paisaxe protexíu del Cabu de Peñes. Nes proximidaes ta'l Capo de Los Garabetales y un conxuntu dunar estensu. Dispón d'aparcamientu nun prau cercanu y serviciu de vixilancia. La zona ye «Paisaxe protexíu del Cabu Peñes».

## Referencies
Sablera de Castello

La **sablera de Castello** atopar nel conceyu asturianu d'El Franco, España, dientro de la parroquia de Miudes y mui cerca de la llocalidá d'A Caridá, y ye la mayor sablera del conceyu d'El Franco. Pertenez a la Mariña Occidental d'Asturies y magar nun tar incluyida na franxa qu'abarca'l Paisaxe Protexíu de la Mariña Occidental d'Asturies, presenta dos tipos de proteición medioambiental, yá que ta catalogada como ZEPAy LIC.

## Descripción
Tien un llargor d'unos 400 metros en forma de concha o ensenada, un anchor medio d'unos 30 metros y la desaguada fluvial del regueru Castello que da nome a la sablera. La redolada ye rural con baxu índiz d'edificación y la so peligrosidá ye media. Ye conveniente usar calzáu fayadizo mientres el bañu siendo la pesca submarina y el senderismu les actividaes más recomendables y tien la posibilidá de llevar mascotes.

Ye una sablera de gran arribación de bañistas, sobremanera les fines de selmana, por cuntar nello cola presencia del equipu de vixilancia. El so sable ye de granu mediu y de color escuru xunto con graves cuarcíticas. L'accesu en vehículu ye complicáu y puede llegase hasta un km aproximao. P'aportar a ella ayuda'l saber que los nucleos de población más cercanos son «Arboces» y «Castello». Na carretera xeneral N-634 hai indicaciones de la llocalización de la sablera.

Nes redoma atopa'l castru d'El Castellón. Tamién hai un área recreativa de recién creación. Pa los andarines encamiéntase faer la sienda costera «GR E-9» que rrecorre tola mariña dende Ortiguera hasta Viavelez. Tamién dispón d'un camping nes sos proximidaes. La sablera ye la más interesante dientro del conxuntu de sableres llabraes na formación xeolóxica d'una socesión de cabos como asocede en delles zones costeres d'esta mariña. Ye la sablera más oriental del conceyu d'El Franco y ta casi atestando coles de Cuaña.

## Referencies
Sablera de Cazonera

Les **sablera de Cazonera** atopar nel conceyu asturianu de Muros y pertenez a la llocalidá d'El Monte. El grau d'urbanización y d'ocupación son baxos y la so redolada ye rural.

## Descripción
Esta sablera pertenez a la Mariña Central asturiana y presenta proteición como ZEPA y como LIC.

Pa poder aportar a esta sablera hai qu'alcontrar primeramente los nucleos poblacionales más cercanos que son «El Monte» y «San Esteban». Esta sablera ta asitiada, xunto a la so vecina pol este, la sablera de L´Talaya, nuna gran ensenada y que solo unos castros conocíos como «El Paso» dixebrar. Como en delles otres sableres d'esta zona occidental, esisten restos de los artefautos que s'utilizaben pa llevar la ocla» a tierra. Nesti casu ye una polea de dimensiones medies. Hai un llugar pa reparar tola sablera ensin correr los peligros del descensu que ye'l mirador del Espíritu Santu» que ta xunto a la ermita del mesmu nome.

Les úniques actividaes que pueden considerase recomendables pero con ciertos reparos yá citaos son la pesca submarina y la deportiva o recreativa a caña. Los díes con mar solmenada depositar na sablera gran cantidá de cachos de madera, tueros, algues, etc. La sablera nun tien nengún serviciu.

## Referencies
Sablera de Ḷḷouréu

La **sablera de Ḷḷouréu** ta nel conceyu de Valdés, nel occidente del Principáu d'Asturies, y pertenez al pueblu de Queirúas. Forma parte de la Mariña Occidental d'Asturies y ta enmarcada nel Paisaxe protexíu de la Mariña Occidental d'Asturies.

## Descripción
La so forma ye llinial, tien un llargor d'unos 360 m y un anchor medio de 25 m. La redolada ye práuticamente virxe y una peligrosidá media. El llechu ta formáu por cantos rodaos y escases zones de sables gruesos. La ocupación y urbanización son escases.

P'aportar a la redoma de la sablera, que non a ella pos ye práuticamente inaccesible per tierra, hai qu'alcontrar los pueblos próximos de Queirúas y Bustu pero colos cantiles tan verticales ente la punta de la Osa y la de Santana hai bien poques posibilidaes de reparar vistes d'esti espaciu. Puede aportase per mar mientres la baxamar dende la vecina Sablera de Punxéu pero hai que tener procuru na midida de los tiempos de les marees. Nun tien nengún serviciu y solamente soler utilizar dellos perscadores conocedores de la zona. Esta sablera xunto a la so vecina «Corbeiros» componen un paisaxe dende'l puntu de vista fotográficu enorme. Encamiéntase tomar los máximos procuros si ye que se desea baxar a la sablera, porque esti descensu ye bien peligrosu y desaconsejable.

## Referencies

## Enllaces esternos
Sablera de Churín

La **sablera de Churín** ta nel conceyu de Valdés , nel occidente del Principáu d'Asturies, , forma parte de la Mariña Occidental d'Asturies, nel tramu que s'enmarca nel conocíu Paisaxe Protexíu de la Mariña Occidental d'Asturies; y pertenez al pueblu de Cadavéu.

## Descripción
La so forma ye llinial, tien un gran llargor llegando a unos 670 m y un anchor medio de 20 m. El llechu ta formáu por arenes tostaes grueses y piedres. La redolada ye rural y la peligrosidá media, los accesos son piatonales pero bien difíciles ya inferiores a unos 500 m polo que'l grau d'ocupación ye baxu.

L'accesu más fácil ye alcontrando, de primeres, el pueblu de Cadavéu que ye'l nucleu de población más cercanu. Dende ende hai que llegar a la «la ermita de La Regalina de Cadavéu» asitiada al oeste de la punta del Cuernu» y debaxo d'unos peligrosísimos cantiles bien verticales y resbalizos ta la sablera. Esti difícil accesu ye'l mesmu que pa la Sablera de Los Castros.

A pesar de nun ser fácil esfrutar de la sablera, hai otres alternatives como son la visita a la ilesia de Cadavéu y les sos fiestes y el mirador de La Regalina.

## Referencies
Sablera de Coedo

La **sablera de Coedo** atopar nel conceyu asturianu de Navia y pertenez a la llocalidá española de Les Cortines; y magar nun tar enmarcada na zona conocida como Paisaxe Protexíu de la Mariña Occidental d'Asturies, presenta catalogación como ZEPA y LIC.

## Descripción
La sablera tien forma d'ensenada, o pequeña badea, con un llargor d'unos 50 m y un anchor medio d'unos 30-35 m. La so redolada ye rural, con un grau d'urbanización mediu y una peligrosidá baxa. L'accesu piatonal ye d'unos quinientos m de llargor. El llechu ta compuestu de sables gruesos y escures. Tamién hai grandes lloses de cayuela. Ye una sablera onde enriba la ocla» con una cierta frecuencia, arrincáu y emburriáu poles marees.

A la sablera puede llegase per dellos caminos pero'l más senciellu ye'l qu'empieza xunto a un campu de fútbol en Andés. A partir d'ende hai que tomar la única carretera que se dirixe escontra'l mar y al cabu d'unos 700 m la carretera pasa a ser pista rural, serpenteante, que termina nun prau al traviés del cual llégase al centru de la sablera. Dende ella puédese acolumbrar escontra'l este una roca de perfil peculiar que llamen na zona la roca del «Home de Coedo» o bien «Home de Coedo».

La sablera escarez de cualquier serviciu, hai una desaguada d'un regatu y les actividaes encamentaes son la pesca recreativa con caña o la pesca submarina. Ye una sablera fayadiza pa dir con tola familia.

## Referencies