Alioth

**Alioth** ye'l nome de la estrella ε&nbsp;Ursae Majoris (ε&nbsp;UMa / 77&nbsp;Ursae Majoris) na constelación del sietestrellu, la más brillosa de la mesma con magnitú aparente +1,76. De les tres estrelles que formen la cola» de la Osa, ye la que ta más cerca del cuerpu».

## Nome

ε Ursae Majoris ye conocida por distintos nomes. El so nome árabe ye *Al-Jawn*, y nun se refier a una osa sinón a un caballu negru». **Alioth**, escritu tamién como **Aliioth** o **Aliath**, tamién provién del árabe *alyat*, que significa «cola gorda d'una oveya». Un tercer nome, *Al Hawar*, significa «el blancu del güeyu» o «intensamente brillosu».

Les tres estrelles de la cola de la osa, Alioth, Mizar (ζ&nbsp;UMa) y Benetnasch —o Alkaid— (η&nbsp;UMa), representaben pa los árabes «les plañideres» d'un cortexu aciagu. El féretro, marcáu poles estrelles del Carru Mayor, yera siguíu poles plañideres, y el cortexu percorría un lentu y solemne movimientu alredor del polu norte celeste.
Estos deudos, los neños de *Al Na'ash*, asesináu por *Al Jadi*, representáu por Polaris, siguen arrodiando toles nueches a ésti postreru na so sede de vengación.

Dientro de l'astronomía china, ε Ursae Majoris yera **Yuh Kang**, una porción d'un antiguu preséu astronómicu.
Al pie de otres estrelles asitiaes ente ella y Megrez (δ Ursae Majoris), constituyía **Seang**, «el subsecretariu d'Estáu».

## Carauterístiques físiques

Alioth ye una estrella blanca de tipu espectral A0p 108 vegaes más lluminosa que'l Sol. Con una temperatura efectivo de 9400&nbsp;K, el so radiu ye 4 vegaes mayor que'l radiu solar y la so masa ye'l triple de la del Sol. Ye una estrella Ap químicamente peculiar, la más brillosa de la so clase. El so espectru de lluz ye atípicu, amosando ciertos elementos químicos realzaos o menguaos, qu'amás paecen camudar con gran regularidá cola rotación de la estrella, nesti casu cada 5 díes. Esta variación nun se debe a la creación d'elementos, sinón a la so distribución na atmósfera de la estrella. Esta distribución ta bien influyida pol campu magnéticu estelar. Dellos elementos concentrar en distintes rexones de la estrella, entrando y saliendo del campu de visión conforme la estrella rota. Asina, la bayura d'oxíxenu ye 100.000 mayor nel ecuador magnéticu que nos polos magnéticos —que nun coinciden col ecuador y los polos de la rotación—; el cromu portar de forma similar. Elementos más pesaos, como'l europiu, tamién amuesen grandes variaciones.

Clasificada como una estrella variable de tipu Alfa2 Canum Venaticorum, Alioth exhibe una pequeña variación nel so rellumu de 0,02 magnitúes. Curiosamente, tien unu de los campos magnéticos más débiles ente les estrelles de la so clase, apenes 100 vegaes mayor que'l campu magnéticu terrestre y 15 vegaes más débil que'l reparáu nel prototipu d'estes variables, α²&nbsp;Canum Venaticorum.

Alioth ye miembru de l'Asociación estelar del sietestrellu, grupu d'estrelles que tien un movimientu similar al traviés del espaciu con un probable orixe común. Otres conocíes estrelles de la constelación, como Mizar (ζ&nbsp;UMa), Merak (β&nbsp;UMa) o Phecda (γ&nbsp;UMa) tamién formen parte d'esti grupu. Alcuéntrase a 81 años lluz de distancia del Sistema Solar.

## Ver tamién
* Estrella (náutica)

## Referencies